دانلود کتاب آموزشی برنامه‌نویسی و توسعه در Vtiger CRM جلد دوم

[cdb_course_lessons title=”بخش 6. یکپارچگی Vtiger CRM با سیستم‌های خارجی (API)”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. مقدمه‌ای بر یکپارچگی سیستم‌ها با API”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مفهوم API و نقش آن در یکپارچگی سیستم‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]API یا رابط برنامه‌نویسی کاربردی (Application Programming Interface) به مجموعه‌ای از قوانین، متدها و پروتکل‌ها گفته می‌شود که به سیستم‌های نرم‌افزاری مختلف اجازه می‌دهد تا بدون نیاز به مداخله دستی، با یکدیگر تعامل داشته باشند.

APIها یکی از مهم‌ترین ابزارهای یکپارچگی بین نرم‌افزارها و سیستم‌ها هستند و در بسیاری از حوزه‌ها مانند مدیریت مشتریان (CRM)، تجارت الکترونیک، حسابداری، اتوماسیون بازاریابی، ارتباط با بانک‌ها و پرداخت‌های آنلاین کاربرد دارند.

---

نقش API در یکپارچگی سیستم‌ها

استفاده از API برای یکپارچگی سیستم‌ها، مزایای زیادی دارد که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

✅ تبادل داده بین سیستم‌های مختلف: API امکان انتقال اطلاعات بین دو یا چند سیستم نرم‌افزاری را فراهم می‌کند.
✅ کاهش خطاهای انسانی: ورود دستی اطلاعات همیشه مستعد خطاست، اما APIها داده‌ها را به‌صورت خودکار منتقل می‌کنند.
✅ خودکارسازی فرآیندها: با API می‌توان فرآیندهای تجاری مانند ثبت سفارش، ارسال فاکتور، پردازش پرداخت و مدیریت مشتریان را خودکارسازی کرد.
✅ افزایش بهره‌وری: کارکنان سازمان به‌جای انجام کارهای دستی تکراری، روی فعالیت‌های مهم‌تر تمرکز می‌کنند.
✅ اتصال به سرویس‌های خارجی: بسیاری از نرم‌افزارهای سازمانی از API برای تعامل با سایر سرویس‌ها مانند درگاه‌های پرداخت، سیستم‌های ایمیل مارکتینگ، ابزارهای تحلیل داده و پیام‌رسان‌ها استفاده می‌کنند.

---

انواع API و استانداردهای رایج

APIها در سه نوع اصلی ارائه می‌شوند:

1. REST API (رایج‌ترین و پرکاربردترین نوع)
2. SOAP API (مبتنی بر XML، بیشتر در سیستم‌های قدیمی سازمانی)
3. GraphQL API (یک استاندارد جدید برای دریافت داده‌های دقیق و بهینه)

اکثر سیستم‌های مدرن مانند Vtiger CRM از REST API استفاده می‌کنند، زیرا این روش سبک، سریع و ساده است و از فرمت JSON برای انتقال داده بهره می‌برد.

---

بررسی یک نمونه درخواست API

در این بخش، یک مثال عملی از ارسال درخواست API به Vtiger CRM را بررسی می‌کنیم.

📌 ارسال درخواست GET برای دریافت لیست مشتریان:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_id&query=SELECT * FROM Contacts;" \
     -H "Content-Type: application/json"

📌 ارسال درخواست POST برای ایجاد یک مخاطب جدید:

curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{
           "operation": "create",
           "sessionName": "your_session_id",
           "elementType": "Contacts",
           "element": {
               "firstname": "علی",
               "lastname": "احمدی",
               "email": "ali.ahmadi@example.com",
               "phone": "09123456789"
           }
       }'

---

احراز هویت در APIهای Vtiger

برای استفاده از APIهای Vtiger CRM، باید ابتدا احراز هویت (Authentication) انجام شود. این سیستم از Token-Based Authentication استفاده می‌کند.

📌 دریافت کلید احراز هویت (Access Token):

curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{
           "operation": "login",
           "username": "your_username",
           "accessKey": "your_access_key"
       }'

پس از ارسال این درخواست، یک sessionName دریافت می‌کنید که باید در تمام درخواست‌های بعدی استفاده شود.

---

امنیت در API و جلوگیری از سوءاستفاده

🔹 استفاده از HTTPS: همیشه از پروتکل HTTPS برای ارتباطات API استفاده کنید تا داده‌ها رمزگذاری شوند.
🔹 محدود کردن دسترسی با IP Whitelisting: فقط آدرس‌های IP مجاز باید بتوانند به API دسترسی داشته باشند.
🔹 تنظیم Rate Limiting: باید سقف تعداد درخواست‌های مجاز در هر دقیقه تنظیم شود تا از حملات DDoS جلوگیری شود.

📌 نمونه‌ای از محدود کردن تعداد درخواست‌ها در Nginx:

limit_req_zone $binary_remote_addr zone=api_limit:10m rate=5r/s;

server {
    location /webservice.php {
        limit_req zone=api_limit burst=10;
        proxy_pass http://vtiger_backend;
    }
}

---

جمع‌بندی

APIها به سازمان‌ها کمک می‌کنند تا سیستم‌های مختلف را به هم متصل کرده، فرآیندها را خودکارسازی کرده و بهره‌وری را افزایش دهند. در Vtiger CRM ،APIهای داخلی امکان مدیریت مخاطبان، سفارش‌ها، فاکتورها، کمپین‌های بازاریابی و بسیاری از عملیات دیگر را فراهم می‌کنند.

برای استفاده از APIها، ابتدا باید احراز هویت انجام شود و سپس درخواست‌های موردنظر با متدهای GET ،POST ،PUT و DELETE ارسال شوند. همچنین، رعایت نکات امنیتی مانند استفاده از HTTPS، محدود کردن دسترسی‌ها و مدیریت نرخ درخواست‌ها بسیار مهم است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”انواع API: REST ،SOAP و GraphQL (تمرکز بر REST)” subtitle=”توضیحات کامل”]APIها بسته به نوع پیاده‌سازی و نحوه انتقال داده‌ها به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند. رایج‌ترین انواع API که در یکپارچگی سیستم‌ها استفاده می‌شوند عبارتند از:

1. REST API (پرکاربردترین و محبوب‌ترین روش)
2. SOAP API (مبتنی بر XML، معماری سنگین‌تر)
3. GraphQL API (مدرن و انعطاف‌پذیر برای دریافت داده‌های دقیق)

---

۱. REST API (Representational State Transfer)

REST یک معماری استاندارد و سبک‌وزن برای طراحی APIها است که بر مبنای پروتکل HTTP کار می‌کند. اکثر سرویس‌های مدرن، از RESTful API استفاده می‌کنند، زیرا این روش سادگی، کارایی و مقیاس‌پذیری بالایی دارد.

ویژگی‌های REST API:

✅ استفاده از متدهای HTTP برای تعامل با داده‌ها
✅ پشتیبانی از فرمت‌های JSON و XML (اما JSON رایج‌تر است)
✅ استقلال از پلتفرم و زبان برنامه‌نویسی
✅ عدم نیاز به وضعیت (Statelessness) – هر درخواست مستقل از دیگری است
✅ مقیاس‌پذیر و سریع – بر اساس ساختار ساده HTTP کار می‌کند

متدهای اصلی در REST API

REST API از متدهای استاندارد HTTP برای ارسال و دریافت داده‌ها استفاده می‌کند:

متد	کاربرد
GET	دریافت اطلاعات از سرور (مثلاً دریافت لیست کاربران)
POST	ایجاد داده جدید در سرور (مثلاً ثبت یک مشتری جدید)
PUT	به‌روزرسانی یک داده موجود
DELETE	حذف یک داده مشخص از سرور

نمونه درخواست REST API در Vtiger CRM

📌 دریافت لیست مخاطبین (Contacts) از Vtiger CRM:

curl -X GET \
  "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_id&query=\
  SELECT * FROM Contacts;" \
  -H "Content-Type: application/json"

📌 ایجاد یک مخاطب جدید با متد POST:

curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{
           "operation": "create",
           "sessionName": "your_session_id",
           "elementType": "Contacts",
           "element": {
               "firstname": "محمد",
               "lastname": "کریمی",
               "email": "m.karimi@example.com",
               "phone": "09121234567"
           }
       }'

📌 حذف یک مخاطب با DELETE:

curl -X DELETE "https://your-vtiger-url/webservice.php" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{
           "operation": "delete",
           "sessionName": "your_session_id",
           "id": "12x5"
       }'

---

۲. SOAP API (Simple Object Access Protocol)

SOAP یک پروتکل رسمی و پیچیده‌تر نسبت به REST است که برای ارتباط بین سیستم‌های مختلف استفاده می‌شود. این پروتکل معمولاً در سرویس‌های بانکی، بیمه‌ای و سیستم‌های قدیمی سازمانی دیده می‌شود.

ویژگی‌های SOAP API:

✅ استفاده از فرمت XML برای ارسال و دریافت داده
✅ نیاز به قراردادهای دقیق (WSDL) برای توصیف سرویس‌ها
✅ امنیت بالاتر نسبت به REST (به دلیل استانداردهای امنیتی داخلی)
✅ پشتیبانی از تراکنش‌های پیچیده و Stateful APIها

📌 نمونه درخواست SOAP API برای دریافت لیست کاربران:

<soapenv:Envelope 
    xmlns:soapenv="http://schemas.xmlsoap.org/soap/envelope/" 
    xmlns:web="http://example.com/webservice">
    
    <soapenv:Header/>
    
    <soapenv:Body>
        <web:GetUsers>
            <web:SessionID>your_session_id</web:SessionID>
        </web:GetUsers>
    </soapenv:Body>

</soapenv:Envelope>

SOAP بیشتر در سازمان‌های بزرگ استفاده می‌شود که به امنیت بالا و یکپارچگی پیچیده نیاز دارند. با این حال، به دلیل حجم بالا و پیچیدگی پردازش XML، عملکرد SOAP کندتر از REST است.

---

۳. GraphQL API

GraphQL یک فناوری مدرن است که توسط Facebook توسعه داده شده و به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد که دقیقاً همان داده‌هایی که نیاز دارند را درخواست کنند.

ویژگی‌های GraphQL API:

✅ کاهش حجم داده‌های ارسالی و دریافت اطلاعات دقیق‌تر
✅ عدم نیاز به چندین درخواست API (می‌توان در یک درخواست، داده‌های مرتبط را هم دریافت کرد)
✅ ساختار مبتنی بر Query Language – مشابه SQL
✅ انعطاف‌پذیری بیشتر نسبت به REST

📌 نمونه درخواست GraphQL برای دریافت اطلاعات یک کاربر:

query {
  user(id: "5") {
    name
    email
    phone
  }
}

📌 دریافت اطلاعات کاربران به همراه سفارش‌های آن‌ها:

query {
  users {
    id
    name
    orders {
      id
      total
      status
    }
  }
}

GraphQL در سیستم‌هایی که نیاز به دریافت اطلاعات ترکیبی از چندین منبع دارند، کارآمدتر از REST عمل می‌کند. با این حال، پیاده‌سازی اولیه و مدیریت سرور GraphQL سخت‌تر از REST است.

---

مقایسه REST، SOAP و GraphQL

ویژگی	REST API	SOAP API	GraphQL API
ساختار داده	JSON (و گاهی XML)	XML	Query-based
سرعت و کارایی	سریع و سبک	کندتر به دلیل XML	سریع‌تر از REST (در درخواست‌های پیچیده)
امنیت داخلی	وابسته به HTTPS	دارای استانداردهای امنیتی داخلی	امنیت به عهده توسعه‌دهنده
انعطاف‌پذیری	متوسط	کم	بسیار بالا
پشتیبانی از تراکنش‌ها	محدود	قوی	محدود
سادگی پیاده‌سازی	ساده	پیچیده	متوسط

---

چرا تمرکز بر REST API؟

بیشتر سیستم‌های مدرن مانند Vtiger CRM از REST API استفاده می‌کنند زیرا:

✔ سادگی و خوانایی بالا دارد.
✔ از JSON استفاده می‌کند که در اکثر زبان‌های برنامه‌نویسی پشتیبانی می‌شود.
✔ عملکرد سریع‌تر نسبت به SOAP دارد.
✔ بدون نیاز به قرارداد WSDL، یکپارچگی را آسان‌تر می‌کند.
✔ برای توسعه‌دهندگان راحت‌تر است و ابزارهای متنوعی مانند Postman و cURL برای تست آن وجود دارد.

📌 پیکربندی اولیه REST API در Vtiger CRM

nano /var/www/html/vtiger/config.inc.php

افزودن تنظیمات REST API:

$api_config['rest_enabled'] = true;
$api_config['rest_authentication'] = 'token';

ری‌استارت کردن سرور:

systemctl restart apache2

---

جمع‌بندی

📌 REST API رایج‌ترین روش برای یکپارچگی سیستم‌ها است و اکثر سرویس‌های مدرن از آن پشتیبانی می‌کنند.
📌 SOAP API امنیت و تراکنش‌های قوی‌تری دارد، اما سنگین و پیچیده است.
📌 GraphQL API جدیدتر و انعطاف‌پذیرتر است، اما پیاده‌سازی آن سخت‌تر است.

در Vtiger CRM و بسیاری از نرم‌افزارهای کسب‌وکار، REST API بهترین انتخاب برای اتصال سیستم‌های خارجی و تبادل داده‌ها است.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی قابلیت‌های API در Vtiger CRM” subtitle=”توضیحات کامل”]Vtiger CRM یکی از سیستم‌های مدیریت ارتباط با مشتری است که از طریق API‌ها قابلیت یکپارچگی با سایر سیستم‌ها را فراهم می‌کند. APIهای Vtiger به‌طور خاص برای مدیریت داده‌ها، اتوماسیون و یکپارچگی با سیستم‌های دیگر طراحی شده‌اند. در این بخش به بررسی قابلیت‌های کلیدی API در Vtiger CRM خواهیم پرداخت.

---

۱. اتصال و مدیریت داده‌ها

API در Vtiger CRM این امکان را فراهم می‌کند که به‌طور مستقیم با داده‌های ذخیره‌شده در سیستم CRM ارتباط برقرار کنید. این داده‌ها شامل اطلاعات مربوط به مشتریان، تماس‌ها، فرصت‌ها، محصولات و غیره است. از طریق API می‌توان به این داده‌ها دسترسی پیدا کرد، آن‌ها را به‌روزرسانی کرد یا حذف نمود.

🔹 نمونه درخواست GET برای دریافت اطلاعات مشتریان:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_id&query=SELECT * FROM Contacts;" \
-H "Content-Type: application/json"

---

۲. انجام عملیات CRUD (Create, Read, Update, Delete)

APIهای Vtiger این امکان را می‌دهند که عملیات CRUD را روی رکوردها انجام دهید. به‌عنوان‌مثال، می‌توانید داده‌های جدید را وارد کنید، داده‌های موجود را به‌روزرسانی کرده و رکوردهایی که دیگر نیاز ندارید را حذف نمایید.

🔹 نمونه درخواست POST برای ایجاد یک رکورد جدید در ماژول Contacts:

curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php" \
-H "Content-Type: application/json" \
-d '{
      "operation": "create",
      "sessionName": "your_session_id",
      "elementType": "Contacts",
      "element": {
          "firstname": "Ali",
          "lastname": "Rezaei",
          "email": "ali.rezaei@example.com"
      }
  }'

---

۳. استفاده از فیلترها و جستجو

Vtiger API به شما این امکان را می‌دهد که داده‌ها را با استفاده از فیلترها و جستجوهای پیچیده جستجو کنید. این قابلیت بسیار مفید است زمانی که می‌خواهید تعداد زیادی رکورد را بر اساس معیارهای خاص فیلتر کنید.

🔹 نمونه درخواست GET با فیلتر برای جستجوی مشتریان با نام خاص:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_id&query=\
SELECT * FROM Contacts WHERE firstname='Ali';" \
-H "Content-Type: application/json"

---

۴. ارتباط با ماژول‌ها و رکوردها

یکی از ویژگی‌های برجسته API در Vtiger CRM، قابلیت دسترسی به ماژول‌های مختلف و رکوردهای مربوط به آن‌ها است. API می‌تواند برای ایجاد ارتباط میان ماژول‌ها، افزودن داده‌ها و یا حتی استخراج اطلاعات بین ماژول‌های مختلف استفاده شود.

🔹 نمونه درخواست GET برای دریافت رکوردهای مربوط به یک ماژول خاص (مانند Opportunity):

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_id&query=\
SELECT * FROM Opportunities;" \
-H "Content-Type: application/json"

---

۵. امنیت و احراز هویت

Vtiger CRM API از چندین روش احراز هویت برای دسترسی به داده‌ها پشتیبانی می‌کند، که به‌طور ویژه شامل توکن احراز هویت (Token-Based Authentication) و احراز هویت با نام کاربری و کلمه عبور می‌باشد. این روش‌ها به‌منظور افزایش امنیت و جلوگیری از دسترسی‌های غیرمجاز استفاده می‌شوند.

🔹 نمونه درخواست احراز هویت با توکن:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=\
SELECT * FROM Contacts;" \
-H "Content-Type: application/json"

---

۶. ارسال داده‌ها و واکنش‌های JSON و XML

APIهای Vtiger CRM این امکان را می‌دهند که داده‌ها را به فرمت‌های مختلف ارسال و دریافت کنید. JSON یکی از رایج‌ترین فرمت‌ها برای تبادل داده‌هاست، اما Vtiger همچنین از XML نیز پشتیبانی می‌کند.

🔹 نمونه درخواست POST برای ارسال داده‌ها با فرمت JSON:

curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php" \
-H "Content-Type: application/json" \
-d '{
      "operation": "create",
      "sessionName": "your_session_id",
      "elementType": "Contacts",
      "element": {
          "firstname": "Sara",
          "lastname": "Ahmadi",
          "email": "sara.ahmadi@example.com"
      }
  }'

---

۷. مدیریت نرخ درخواست‌ها (Rate Limiting)

Vtiger API به‌منظور جلوگیری از درخواست‌های مکرر و بارگذاری بیش‌ازحد سرور، از مدیریت نرخ درخواست‌ها (Rate Limiting) پشتیبانی می‌کند. این ویژگی به‌ویژه در سیستم‌هایی که تعداد زیادی درخواست به API ارسال می‌کنند، اهمیت زیادی دارد.

---

جمع‌بندی

Vtiger CRM API ابزار قدرتمندی برای انجام عملیات مختلف روی داده‌های CRM و ارتباط با سیستم‌های خارجی است. از طریق API می‌توان به‌طور مؤثر و ایمن با داده‌ها تعامل کرد، عملیات CRUD را انجام داد و با استفاده از فیلترها و جستجوهای پیشرفته، داده‌ها را مدیریت نمود. همچنین، قابلیت‌های امنیتی و احراز هویت، ارسال داده‌ها با فرمت‌های مختلف و مدیریت نرخ درخواست‌ها، API Vtiger را به ابزاری قابل اعتماد برای یکپارچگی سیستم‌ها تبدیل می‌کند.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. آشنایی با APIهای داخلی Vtiger CRM”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”معرفی Web Services در Vtiger” subtitle=”توضیحات کامل”]Web Services در Vtiger یک رابط برنامه‌نویسی کاربردی (API) است که به شما این امکان را می‌دهد تا از طریق اینترنت و از راه دور به داده‌های سیستم Vtiger CRM دسترسی پیدا کنید. این Web Services به‌طور عمده برای تعامل با داده‌ها و ماژول‌های مختلف Vtiger طراحی شده‌اند و به شما اجازه می‌دهند تا عملیات مختلفی مانند ایجاد، بازیابی، به‌روزرسانی و حذف داده‌ها را انجام دهید.

---

ویژگی‌های Web Services در Vtiger:

1. دسترسی به ماژول‌ها و داده‌ها:
   • Web Services به شما این امکان را می‌دهند که به تمامی داده‌های ذخیره‌شده در ماژول‌های مختلف Vtiger مانند Contacts، Accounts، Opportunities، و دیگر ماژول‌ها دسترسی پیدا کنید.
2. استفاده از REST API:
   • Vtiger از معماری RESTful API برای ارسال و دریافت درخواست‌ها استفاده می‌کند. این به شما این امکان را می‌دهد که از HTTP (GET، POST، PUT، DELETE) برای تعامل با سیستم استفاده کنید.
3. پشتیبانی از فرمت JSON:
   • داده‌ها در Web Services به فرمت JSON ارسال و دریافت می‌شوند. JSON یک فرمت سبک و قابل‌خواندن است که برای انتقال داده‌ها بسیار مناسب است.
4. احراز هویت مبتنی بر توکن (Session Token):
   • برای دسترسی به Web Services، ابتدا باید از طریق احراز هویت، توکن نشست (Session Token) دریافت کنید. این توکن به‌عنوان یک شناسه معتبر برای ارسال درخواست‌ها به سیستم عمل می‌کند.
5. پشتیبانی از عملیات مختلف:
   • شما می‌توانید از Web Services برای انجام عملیات مختلفی مانند جستجو، فیلتر کردن، ایجاد، به‌روزرسانی و حذف رکوردها استفاده کنید.

---

نحوه کار با Web Services در Vtiger:

برای استفاده از Web Services در Vtiger، ابتدا باید یک نشست (Session) ایجاد کنید. این کار معمولاً با استفاده از متد login انجام می‌شود. پس از دریافت توکن نشست، شما می‌توانید از آن برای ارسال درخواست‌های مختلف به API استفاده کنید.

---

1. ورود به سیستم (Login) و دریافت Session Token: برای ورود به سیستم و دریافت توکن نشست از درخواست POST زیر استفاده می‌کنید:

   curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php" \
   -d "operation=login&username=your_username&accessKey=your_access_key" \
   -H "Content-Type: application/x-www-form-urlencoded"
   

   این درخواست به شما یک sessionName یا توکن نشست برمی‌گرداند که برای ارسال درخواست‌های بعدی به API مورد استفاده قرار می‌گیرد.

---

2. استفاده از Web Services برای انجام عملیات مختلف:
   • بازیابی داده‌ها: برای بازیابی داده‌ها از یک ماژول، از درخواست query به‌صورت زیر استفاده می‌شود:

     curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts;" \
     -H "Content-Type: application/json"
     

   • ایجاد رکورد جدید: برای ایجاد رکورد جدید در یک ماژول، می‌توانید از درخواست create استفاده کنید:

     curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php" \
     -d "operation=create&sessionName=your_session_token&elementType=Contacts&element={'firstname': 'John', 'lastname': 'Doe'}" \
     -H "Content-Type: application/x-www-form-urlencoded"
     

   • به‌روزرسانی رکوردها: برای به‌روزرسانی یک رکورد موجود در ماژول، از درخواست update استفاده می‌شود:

     curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php" \
     -d "operation=update&sessionName=your_session_token&elementType=Contacts&element={'id': '123', 'firstname': 'John', 'lastname': 'Smith'}" \
     -H "Content-Type: application/x-www-form-urlencoded"
     

   • حذف رکوردها: برای حذف رکورد، از درخواست delete استفاده می‌شود:

     curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php" \
     -d "operation=delete&sessionName=your_session_token&elementType=Contacts&element={'id': '123'}" \
     -H "Content-Type: application/x-www-form-urlencoded"
     

---

جمع‌بندی

Web Services در Vtiger یک ابزار قدرتمند برای ارتباط با داده‌ها و ماژول‌های Vtiger است که به شما این امکان را می‌دهد تا از راه دور و به‌صورت برنامه‌نویسی به داده‌ها دسترسی پیدا کنید. این API به‌ویژه برای توسعه‌دهندگان و تیم‌هایی که به یکپارچگی و خودکارسازی نیاز دارند، بسیار مفید است. استفاده از این Web Services می‌تواند به شما در یکپارچه‌سازی Vtiger با سیستم‌های دیگر، توسعه و گسترش امکانات CRM و افزایش بهره‌وری کمک کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی ساختار و معماری APIهای Vtiger” subtitle=”توضیحات کامل”]APIهای Vtiger CRM از معماری RESTful استفاده می‌کنند و طراحی‌شده‌اند تا توسعه‌دهندگان بتوانند به راحتی با سیستم ارتباط برقرار کنند. در این بخش، به بررسی ساختار و نحوه عملکرد این APIها می‌پردازیم.

---

ساختار و معماری Web Services در Vtiger

APIهای Vtiger مبتنی بر HTTP هستند و برای تعامل با سیستم از روش‌های استاندارد مانند GET، POST، PUT و DELETE استفاده می‌کنند. این APIها قابلیت‌های مختلفی را برای تعامل با ماژول‌ها و داده‌ها فراهم می‌کنند و می‌توانند داده‌ها را در فرمت‌های JSON یا XML ارسال و دریافت کنند.

در معماری Vtiger، سه بخش اصلی وجود دارد:

1. Web Services (API): این بخش وظیفه مدیریت درخواست‌ها و پاسخ‌ها را بر عهده دارد و از پروتکل‌های HTTP و HTTPS برای ارسال و دریافت داده‌ها استفاده می‌کند.
2. Session Management: برای دسترسی به Web Services، کاربران ابتدا باید یک نشست (Session) معتبر دریافت کنند. این نشست معمولاً از طریق توکن‌های احراز هویت مدیریت می‌شود.
3. Modules: در Vtiger، داده‌ها در قالب ماژول‌ها (Modules) ذخیره می‌شوند. APIها به شما این امکان را می‌دهند که به داده‌ها و رکوردهای موجود در این ماژول‌ها دسترسی پیدا کنید و عملیات مختلفی از جمله جستجو، ایجاد، و به‌روزرسانی را انجام دهید.

---

نحوه کارکرد APIهای Vtiger

1. ورود به سیستم (Login) و دریافت توکن نشست: برای استفاده از APIهای Vtiger، ابتدا باید یک توکن نشست (Session Token) دریافت کنید. این توکن به‌عنوان یک شناسه برای دسترسی به سیستم عمل می‌کند.درخواست ورود به سیستم به شکل زیر است:

   curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php" \
   -d "operation=login&username=your_username&accessKey=your_access_key" \
   -H "Content-Type: application/x-www-form-urlencoded"
   

   پس از احراز هویت، سیستم یک توکن نشست (sessionName) برای شما ارسال می‌کند که می‌توانید از آن در درخواست‌های بعدی استفاده کنید.

---

2. ارسال درخواست‌های API: درخواست‌های API از طریق URLهای خاصی که به عملکردهای مختلف Vtiger اشاره دارند، ارسال می‌شوند. این درخواست‌ها می‌توانند از روش‌های مختلف HTTP مانند GET، POST، PUT و DELETE استفاده کنند.برای ارسال یک درخواست GET به‌منظور جستجو در داده‌های ماژول‌ها (مثلاً Contacts)، از دستور زیر استفاده می‌شود:

   curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts;" \
   -H "Content-Type: application/json"
   

   در این درخواست:

   • operation=query: مشخص می‌کند که می‌خواهیم یک درخواست جستجو ارسال کنیم.
   • sessionName=your_session_token: توکن نشست که برای احراز هویت استفاده می‌شود.
   • query=SELECT * FROM Contacts;: کوئری SQL برای جستجو در جدول Contacts.

---

3. مدیریت داده‌ها و ماژول‌ها: Vtiger به شما این امکان را می‌دهد که عملیات مختلفی بر روی داده‌ها انجام دهید:
   • ایجاد داده‌ها (Create): برای ایجاد یک رکورد جدید از متد create استفاده می‌شود.
   • بازیابی داده‌ها (Read): برای بازیابی داده‌ها از متد query استفاده می‌شود.
   • به‌روزرسانی داده‌ها (Update): برای به‌روزرسانی داده‌های موجود از متد update استفاده می‌شود.
   • حذف داده‌ها (Delete): برای حذف یک رکورد از متد delete استفاده می‌شود.

   به‌عنوان مثال، برای ایجاد یک رکورد جدید در ماژول Contacts، از درخواست زیر استفاده می‌شود:

   curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php" \
   -d "operation=create&sessionName=your_session_token&elementType=Contacts&element={'firstname': 'John', 'lastname': 'Doe'}" \
   -H "Content-Type: application/x-www-form-urlencoded"
   

   در این درخواست:

   • operation=create: مشخص می‌کند که می‌خواهیم یک رکورد جدید ایجاد کنیم.
   • elementType=Contacts: ماژولی که می‌خواهیم رکورد را در آن ایجاد کنیم (در اینجا Contacts).
   • element={'firstname': 'John', 'lastname': 'Doe'}: داده‌های رکورد جدید که می‌خواهیم ایجاد کنیم.

---

4. پشتیبانی از فیلترها و پارامترها در API: شما می‌توانید برای بهینه‌سازی درخواست‌های خود از فیلترها و پارامترها استفاده کنید. به‌عنوان مثال، می‌توانید از شرط‌های WHERE برای محدود کردن نتایج جستجو استفاده کنید:

   curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts WHERE lastname='Doe';" \
   -H "Content-Type: application/json"
   

   این درخواست تنها رکوردهایی را که فیلد lastname آنها برابر با “Doe” است، برمی‌گرداند.

---

جمع‌بندی

APIهای Vtiger با استفاده از معماری RESTful طراحی‌شده‌اند و به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهند تا به راحتی با داده‌ها و ماژول‌های Vtiger ارتباط برقرار کنند. این APIها از روش‌های استاندارد HTTP برای ارسال و دریافت درخواست‌ها استفاده می‌کنند و می‌توانند با استفاده از توکن‌های نشست احراز هویت شوند. ساختار ساده و قدرتمند این APIها به شما اجازه می‌دهد تا به راحتی داده‌ها را جستجو کنید، ایجاد و به‌روزرسانی کنید و از امکانات مختلف Vtiger استفاده کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”کار با مستندات API Vtiger و ابزارهای مرتبط” subtitle=”توضیحات کامل”]برای استفاده موثر از APIهای Vtiger، آشنایی با مستندات رسمی و ابزارهای مرتبط اهمیت زیادی دارد. این مستندات شامل اطلاعات کاملی در مورد نحوه استفاده از APIها، پارامترهای مختلف و مثال‌های کاربردی است که توسعه‌دهندگان را در پیاده‌سازی و کار با این APIها یاری می‌کند.

---

۱. مستندات API Vtiger

مستندات رسمی Vtiger در بخش توسعه‌دهندگان وب‌سایت این سیستم قابل دسترسی است و شامل اطلاعات زیر است:

• ورود به سیستم و احراز هویت (Login & Authentication): نحوه ورود به سیستم و دریافت توکن نشست (Session Token) برای استفاده از API.
• عملیات CRUD (Create, Read, Update, Delete): توضیح کامل در مورد نحوه انجام عملیات مختلف بر روی داده‌ها.
• پارامترهای مورد نیاز در API: شامل توضیحات مفصل در مورد پارامترهایی که باید در هر درخواست API ارسال شوند.
• نقاط پایانی (Endpoints): لیستی از نقاط پایانی مختلف API که شامل ماژول‌های مختلف Vtiger است، به همراه توضیحات برای هرکدام.
• مدیریت خطاها و پاسخ‌ها: اطلاعات درباره کدهای وضعیت (HTTP Status Codes) و نحوه مدیریت خطاها.

برای دسترسی به مستندات رسمی، شما می‌توانید به سایت Vtiger مراجعه کنید و بخش “Web Services” یا “API Documentation” را جستجو کنید.

---

۲. ابزارهای مرتبط با API

برای تعامل بهتر با APIهای Vtiger و راحت‌تر انجام دادن درخواست‌ها، ابزارهای مختلفی وجود دارد که می‌توانند به شما در آزمایش و تست APIها کمک کنند. در این بخش، چندین ابزار مفید معرفی می‌شود:

---

۲.۱. Postman

Postman یکی از ابزارهای قدرتمند برای تست APIها است که برای توسعه‌دهندگان بسیار مفید است. با استفاده از Postman، می‌توانید درخواست‌های مختلف به API Vtiger ارسال کنید و پاسخ‌ها را تجزیه و تحلیل کنید. این ابزار از قابلیت‌های زیر برخوردار است:

• ارسال درخواست‌های HTTP (GET، POST، PUT، DELETE).
• امکان استفاده از متغیرها برای مدیریت داده‌ها.
• ذخیره‌سازی پاسخ‌های API و مشاهده دقیق داده‌های بازگشتی.
• مدیریت احراز هویت (Token، API Key).
• ساخت مجموعه‌ای از درخواست‌ها برای تست‌های خودکار.

نمونه استفاده از Postman برای ارسال درخواست به Vtiger:

1. پس از باز کردن Postman، یک تب جدید باز کنید.
2. URL API را در بخش “Request URL” وارد کنید:

   https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts;
   

3. متد درخواست (Method) را به GET تغییر دهید.
4. در بخش “Authorization”، نوع احراز هویت را به Bearer Token انتخاب کرده و توکن نشست خود را وارد کنید.
5. روی دکمه “Send” کلیک کنید تا پاسخ API را مشاهده کنید.

این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که مستقیماً با APIها تعامل کنید، خطاها را شبیه‌سازی کنید، و از ابزارهای مختلف برای مدیریت درخواست‌ها استفاده کنید.

---

۲.۲. Swagger

Swagger (که اکنون به OpenAPI Specification معروف است) یک ابزار مفید برای مستندسازی و تست APIها است. با استفاده از Swagger، می‌توانید به صورت گرافیکی درخواست‌های API را ارسال کرده و پاسخ‌ها را مشاهده کنید. برخی از ویژگی‌های این ابزار عبارت‌اند از:

• امکان مستندسازی خودکار APIهای شما.
• ایجاد رابط‌های گرافیکی برای ارسال درخواست‌های مختلف به API.
• نمایش کدهای وضعیت پاسخ و جزئیات خطاها.
• آزمایش درخواست‌ها با مقادیر ورودی مختلف.

نمونه استفاده از Swagger برای تعامل با API:

1. در ابتدا باید Swagger UI را باز کنید. برخی از سیستم‌ها امکان فعال‌سازی Swagger UI برای APIهای خود را به‌طور پیش‌فرض دارند.
2. در بخش URL، آدرس API خود را وارد کنید، مثلاً:

   https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts;
   

3. پس از وارد کردن URL، Swagger به‌طور خودکار متدهای API را شناسایی کرده و می‌توانید آن‌ها را تست کنید.
4. با استفاده از گزینه‌های مختلف موجود، می‌توانید پارامترهای API را تنظیم کرده و درخواست‌ها را ارسال کنید.

---

۲.۳. cURL

cURL یک ابزار خط فرمان است که به شما این امکان را می‌دهد تا درخواست‌های HTTP را از طریق ترمینال ارسال کنید. این ابزار برای توسعه‌دهندگان و مدیران سیستم‌ها بسیار مفید است، زیرا به راحتی می‌توانید درخواست‌های پیچیده را از طریق خط فرمان ارسال کنید.

نمونه درخواست cURL برای ارسال به Vtiger API:

برای ارسال درخواست به Vtiger API با استفاده از cURL، به شکل زیر عمل می‌کنید:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts;" \
-H "Content-Type: application/json"

در اینجا:

• -X GET: مشخص می‌کند که درخواست GET است.
• -H "Content-Type: application/json": تنظیم هدر Content-Type برای درخواست.
• URL موردنظر که شامل توکن نشست و کوئری SQL است.

cURL یک ابزار بسیار کاربردی است که برای تعامل مستقیم با API از طریق خط فرمان استفاده می‌شود.

---

جمع‌بندی

برای استفاده صحیح از APIهای Vtiger و پیاده‌سازی سیستم‌های یکپارچه، آشنایی با مستندات رسمی و استفاده از ابزارهای مختلف مانند Postman ،Swagger و cURL ضروری است. این ابزارها کمک می‌کنند تا بتوانید به راحتی درخواست‌ها را ارسال و پاسخ‌ها را دریافت کرده، آن‌ها را تجزیه و تحلیل کنید و با بهره‌گیری از امکانات پیشرفته‌تر، فرآیندهای توسعه را سریع‌تر و کارآمدتر انجام دهید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. ایجاد و مدیریت کلیدهای API (API Keys)”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه تولید و مدیریت کلیدهای API برای دسترسی امن” subtitle=”توضیحات کامل”]در دنیای مدرن نرم‌افزار و توسعه، دسترسی امن به داده‌ها و سیستم‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است. یکی از بهترین روش‌ها برای اطمینان از امنیت دسترسی به APIها، استفاده از کلیدهای API است. این کلیدها به‌عنوان شناسه‌هایی برای احراز هویت و مجوز دسترسی به منابع API عمل می‌کنند.

در این بخش، نحوه تولید، استفاده و مدیریت کلیدهای API برای دسترسی امن به سیستم‌ها و منابع مختلف، به‌ویژه در Vtiger CRM، بررسی خواهد شد.

---

۱. تولید کلید API در Vtiger

برای استفاده از API در Vtiger، اولین مرحله تولید کلید API و دسترسی به آن است. این کار معمولاً با ساختن یک کاربر جدید یا استفاده از یک توکن نشست (Session Token) انجام می‌شود. در Vtiger، مراحل تولید کلید API شامل موارد زیر است:

1. ورود به پنل مدیریت Vtiger: ابتدا باید وارد حساب کاربری خود در Vtiger شوید.
2. دسترسی به بخش API: از منوی بالای پنل مدیریت، وارد بخش User Management شوید.
3. ایجاد کاربر جدید: در صورتی که برای استفاده از API نیاز به کاربر جدید دارید، بر روی “Add User” کلیک کنید و کاربر جدید را با دسترسی‌های لازم ایجاد کنید.
4. فعال‌سازی API برای کاربر: پس از ساخت کاربر، باید دسترسی‌های مرتبط با API را برای آن فعال کنید. این کار معمولاً از بخش Web Services در تنظیمات Vtiger انجام می‌شود.
5. دریافت کلید API: پس از فعال‌سازی API برای کاربر، در بخش Web Services، شما می‌توانید کلید API یا توکن نشست مربوط به آن کاربر را دریافت کنید. این کلیدها به‌صورت محرمانه هستند و باید با دقت نگهداری شوند.

---

۲. مدیریت کلیدهای API

مدیریت صحیح کلیدهای API برای اطمینان از دسترسی امن و جلوگیری از سوءاستفاده ضروری است. در این بخش، چندین روش برای مدیریت کلیدهای API معرفی می‌شود:

---

۲.۱. استفاده از متغیرهای محیطی برای ذخیره‌سازی امن

یکی از بهترین شیوه‌ها برای نگهداری کلیدهای API در سیستم‌های مختلف، ذخیره آن‌ها در متغیرهای محیطی است. این کار به‌ویژه در پروژه‌های نرم‌افزاری و هنگام پیاده‌سازی برنامه‌های وب و موبایل بسیار مفید است.

نمونه‌ای از تنظیم متغیر محیطی در لینوکس برای ذخیره کلید API:

export VTIGER_API_KEY="your_api_key_here"

با این روش، کلید API در محیط سیستم ذخیره می‌شود و نیازی به ذخیره آن در کد منبع نیست. این کار امنیت را افزایش می‌دهد و به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد که به راحتی از کلیدهای API در برنامه‌های خود استفاده کنند.

---

۲.۲. استفاده از خدمات مدیریت کلیدها

برای افزایش امنیت و سهولت مدیریت کلیدهای API، می‌توان از خدمات مدیریت کلیدهای امنیتی (مثل AWS Secrets Manager یا Azure Key Vault) استفاده کرد. این خدمات به شما این امکان را می‌دهند که کلیدهای API را در یک مکان مرکزی و امن ذخیره کنید و از آن‌ها در محیط‌های مختلف بهره ببرید.

نمونه استفاده از AWS Secrets Manager برای ذخیره کلید API:

1. به کنسول AWS بروید.
2. به بخش Secrets Manager وارد شوید و یک Secret جدید بسازید.
3. اطلاعات کلید API خود را در بخش مربوطه وارد کنید.
4. در برنامه خود از SDKهای AWS استفاده کنید تا به این کلیدهای API دسترسی پیدا کنید.

این روش به شما کمک می‌کند که کلیدهای API را در یک مکان امن ذخیره کرده و به راحتی مدیریت کنید.

---

۲.۳. محدود کردن دسترسی با استفاده از قوانین و مجوزها

برای افزایش امنیت کلیدهای API، باید دسترسی‌ها و محدودیت‌های خاصی بر روی آن‌ها اعمال کنید. یکی از روش‌های معمول برای این کار استفاده از مجوزها و پالیسی‌ها است.

مثال‌هایی از محدودیت‌ها و مجوزهای ممکن:

• IP Whitelisting: محدود کردن دسترسی به API تنها از آدرس‌های IP مشخص.
• محدود کردن دسترسی بر اساس نقش کاربری: فقط کاربران با نقش‌های خاص می‌توانند به API دسترسی پیدا کنند.
• مدت زمان انقضای کلید API: تعیین یک زمان انقضا برای کلید API به‌طوری که پس از مدت معینی غیرقابل استفاده شود.

---

۲.۴. مراقبت از کلیدهای API با استفاده از روش‌های احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA)

استفاده از احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) در API‌ها یکی از بهترین روش‌ها برای جلوگیری از دسترسی‌های غیرمجاز است. این روش می‌تواند شامل ارسال کدهای یک‌بار مصرف به ایمیل یا تلفن همراه باشد.

در صورتی که API به‌طور خاص از احراز هویت دو مرحله‌ای پشتیبانی کند، باید این قابلیت را فعال کرده و از آن استفاده کنید.

---

۲.۵. نظارت و گزارش‌گیری از استفاده API

برای شناسایی سوءاستفاده‌ها و مشکلات امنیتی، باید به‌طور مداوم از گزارش‌های API و نظارت بر درخواست‌ها استفاده کنید. این کار به شما این امکان را می‌دهد که استفاده‌های غیرمجاز را شناسایی کرده و اقدام فوری انجام دهید.

بسیاری از سیستم‌های مدیریت API مانند Kong یا Apigee این قابلیت را دارند که درخواست‌ها و پاسخ‌های API را نظارت کنند و گزارش‌هایی دقیق از آن‌ها فراهم کنند.

---

جمع‌بندی

تولید و مدیریت کلیدهای API به‌طور صحیح بخش مهمی از امنیت سیستم‌های مبتنی بر API است. از طریق تولید کلیدهای API منحصر به فرد، استفاده از ابزارهای امن مانند متغیرهای محیطی و خدمات مدیریت کلیدها، محدود کردن دسترسی و نظارت بر فعالیت‌ها، می‌توان دسترسی به منابع API را به‌طور امن مدیریت کرد. همچنین، پیاده‌سازی ویژگی‌هایی مانند احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) و گزارش‌گیری کمک می‌کند که امنیت کلی سیستم حفظ شود.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”سطوح دسترسی و امنیت در استفاده از API” subtitle=”توضیحات کامل”]امنیت در استفاده از API‌ها یکی از مهم‌ترین مسائل در طراحی و توسعه نرم‌افزارهای مدرن است. با توجه به اینکه API‌ها به‌عنوان دروازه‌هایی برای دسترسی به اطلاعات و سیستم‌های حساس عمل می‌کنند، باید تدابیر امنیتی مناسب برای محافظت از این دسترسی‌ها اتخاذ شود. در این بخش، به بررسی سطوح مختلف دسترسی و روش‌های امنیتی مرتبط با API‌ها می‌پردازیم.

---

۱. سطوح دسترسی در API‌ها

برای مدیریت دسترسی به منابع مختلف، API‌ها معمولاً از سطوح دسترسی مختلفی استفاده می‌کنند. این سطوح دسترسی به توسعه‌دهندگان و کاربران این امکان را می‌دهد که مجوزهای خاصی را برای استفاده از API تنظیم کنند.

سطوح دسترسی معمولی در API‌ها عبارتند از:

1. دسترسی خواندن (Read Access): این سطح دسترسی فقط اجازه مشاهده داده‌ها را به کاربر می‌دهد و هیچ‌گونه تغییری در داده‌ها نمی‌تواند ایجاد کند. این نوع دسترسی بیشتر برای عملیات‌هایی مانند مشاهده اطلاعات کاربر یا دریافت داده‌ها استفاده می‌شود.مثال: برای دریافت اطلاعات تماس‌ها از Vtiger CRM از دستور GET استفاده می‌شود:

   curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts;" \
   -H "Content-Type: application/json"
   

2. دسترسی نوشتن (Write Access): این سطح دسترسی به کاربر این امکان را می‌دهد که داده‌ها را در سیستم تغییر داده یا اضافه کند. این دسترسی معمولاً در عملیات‌هایی مانند ایجاد، ویرایش یا حذف رکوردها در API‌ها استفاده می‌شود.مثال: برای ایجاد یک رکورد جدید در Vtiger CRM از دستور POST استفاده می‌شود:

   curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=create&sessionName=your_session_token" \
   -d '{"module":"Contacts","name":"New Contact","email":"newcontact@example.com"}' \
   -H "Content-Type: application/json"
   

3. دسترسی مدیریت (Admin Access): این سطح دسترسی بیشترین مجوزها را شامل می‌شود و به کاربر امکان مدیریت تمامی منابع و تنظیمات سیستم را می‌دهد. این سطح معمولاً برای مدیریت تنظیمات، کاربران و داده‌های حساس استفاده می‌شود.
4. دسترسی محدود (Limited Access): این سطح دسترسی به‌طور خاص به برخی منابع یا عملیات‌ها محدود می‌شود. کاربران با این سطح دسترسی فقط می‌توانند به داده‌ها یا سرویس‌هایی که مجوز دارند، دسترسی پیدا کنند.

---

۲. روش‌های امنیتی در API‌ها

برای حفاظت از داده‌ها و منابع سیستم‌ها در زمان استفاده از API‌ها، نیاز است که روش‌های مختلف امنیتی به‌کار گرفته شوند. این روش‌ها به جلوگیری از دسترسی‌های غیرمجاز و جلوگیری از سوءاستفاده کمک می‌کنند.

---

۲.۱. احراز هویت (Authentication)

احراز هویت فرایندی است که برای شناسایی کاربران یا سیستم‌ها به کار می‌رود. در زمان استفاده از API‌ها، به طور معمول از روش‌های زیر برای احراز هویت استفاده می‌شود:

• API Keys: کلیدهای API به‌عنوان یک شناسه برای شناسایی کاربر یا سیستم و مجوز دسترسی به منابع خاص API استفاده می‌شوند.
• توکن‌های JWT (JSON Web Token): توکن‌های JWT یک فرمت استاندارد برای انتقال اطلاعات امن بین طرفین است. این توکن‌ها حاوی اطلاعاتی هستند که نشان‌دهنده هویت کاربر و مجوزهای دسترسی او است.
• OAuth: یک پروتکل استاندارد برای مدیریت مجوزهای دسترسی به منابع بدون نیاز به اشتراک‌گذاری اطلاعات حساس مانند رمز عبور است.

نمونه استفاده از API Key برای احراز هویت:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts;" \
-H "API-Key: your_api_key"

---

۲.۲. مجوز (Authorization)

بعد از احراز هویت، مرحله بعدی مجوز است که به سیستم می‌گوید چه سطح دسترسی برای کاربر یا سیستم مجاز است. در API‌ها، معمولاً از روش‌های زیر برای اعطای مجوز به کاربران استفاده می‌شود:

• Role-Based Access Control (RBAC): این مدل دسترسی بر اساس نقش کاربر تنظیم می‌شود. هر کاربر یک نقش خاص (مثل مدیر، کاربر عادی) دارد و دسترسی‌ها به‌طور خاص برای هر نقش تعریف می‌شود.
• Attribute-Based Access Control (ABAC): این مدل دسترسی مبتنی بر ویژگی‌های کاربر یا درخواست است و به‌طور داینامیک می‌تواند مجوزها را بر اساس ویژگی‌های خاص تعیین کند.

نمونه محدود کردن دسترسی به API بر اساس نقش کاربری:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts WHERE Role='Manager';"

---

۲.۳. استفاده از HTTPS برای انتقال امن داده‌ها

برای جلوگیری از Man-in-the-Middle Attacks (حملات میان‌افزار)، باید اطمینان حاصل کرد که تمامی ارتباطات با API‌ها از طریق HTTPS انجام می‌شود. این پروتکل به‌طور خودکار داده‌ها را رمزنگاری کرده و از افشای اطلاعات حساس جلوگیری می‌کند.

نمونه درخواست API با HTTPS:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts;" \
-H "Content-Type: application/json"

---

۲.۴. محدودیت نرخ درخواست‌ها (Rate Limiting)

برای جلوگیری از سوءاستفاده از API و حملات Denial-of-Service (DoS)، باید تعداد درخواست‌های ورودی به API را محدود کرد. این روش به سیستم اجازه می‌دهد تا با کنترل میزان درخواست‌ها، از سرریز شدن منابع جلوگیری کند.

نمونه محدودیت نرخ درخواست‌ها در API: در بسیاری از سیستم‌های API، می‌توانید حدی برای تعداد درخواست‌ها در واحد زمان تعیین کنید، مثلاً 100 درخواست در هر 60 ثانیه.

---

۲.۵. مانیتورینگ و گزارش‌گیری (Monitoring and Logging)

برای شناسایی فعالیت‌های غیرمجاز و ناهنجار، نظارت و گزارش‌گیری از تمامی درخواست‌ها به API ضروری است. این کار به تیم‌های امنیتی اجازه می‌دهد که به‌سرعت به هرگونه فعالیت مشکوک واکنش نشان دهند.

نمونه نظارت بر درخواست‌ها: سیستم‌هایی مانند Kong و Apigee می‌توانند گزارش‌های دقیق از درخواست‌ها و پاسخ‌های API تهیه کنند.

---

جمع‌بندی

برای اطمینان از امنیت API‌ها و جلوگیری از دسترسی‌های غیرمجاز، باید تدابیر مختلفی از جمله استفاده از سطوح دسترسی مختلف، احراز هویت، مجوزهای دقیق و نظارت بر فعالیت‌ها به‌کار گرفته شوند. روش‌هایی همچون احراز هویت با API Key یا JWT، محدود کردن دسترسی‌ها بر اساس نقش‌های کاربری، استفاده از HTTPS، محدودیت نرخ درخواست‌ها، و نظارت بر فعالیت‌ها به شما کمک می‌کنند تا امنیت سیستم‌های مبتنی بر API خود را تضمین کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”جلوگیری از سوءاستفاده از API و مدیریت نرخ درخواست‌ها (Rate Limiting)” subtitle=”توضیحات کامل”]API‌ها به‌عنوان دروازه‌هایی برای دسترسی به داده‌ها و خدمات سیستم‌های مختلف، باید به‌دقت محافظت شوند تا از سوءاستفاده‌های احتمالی جلوگیری شود. یکی از مهم‌ترین اقدامات برای این منظور مدیریت نرخ درخواست‌ها یا Rate Limiting است که کمک می‌کند تا از حملات احتمالی مانند Denial-of-Service (DoS) و Brute Force جلوگیری شود. در این بخش به توضیح روش‌ها و تکنیک‌های جلوگیری از سوءاستفاده و نحوه پیاده‌سازی مدیریت نرخ درخواست‌ها خواهیم پرداخت.

---

۱. اهمیت مدیریت نرخ درخواست‌ها (Rate Limiting)

مدیریت نرخ درخواست‌ها به معنای محدود کردن تعداد درخواست‌های مجاز از یک کاربر یا کلاینت در یک بازه زمانی خاص است. این کار به جلوگیری از بار اضافی بر سرورها و منابع سیستم کمک می‌کند و از انجام حملات احتمالی DoS و Brute Force توسط مهاجمین جلوگیری می‌کند. در API‌ها، نرخ درخواست‌ها معمولاً به‌صورت درخواست‌های مجاز در هر ثانیه، دقیقه یا ساعت تعریف می‌شود.

---

۲. روش‌های مختلف مدیریت نرخ درخواست‌ها

در اینجا چندین روش معمول برای پیاده‌سازی مدیریت نرخ درخواست‌ها آورده شده است:

1. محدودیت ثابت (Fixed Window Rate Limiting)
   در این روش، محدودیت درخواست‌ها در یک بازه زمانی ثابت، مانند یک دقیقه یا یک ساعت، اعمال می‌شود. به‌عنوان مثال، یک کاربر می‌تواند 100 درخواست را در هر دقیقه ارسال کند.

   مثال: کاربری که درخواست‌های بیشتری از 100 درخواست در دقیقه ارسال کند، با خطای “Rate Limit Exceeded” مواجه می‌شود.

2. محدودیت لغزشی (Sliding Window Rate Limiting)
   در این روش، محدودیت درخواست‌ها بر اساس بازه زمانی لغزشی محاسبه می‌شود. به این معنا که هر درخواست جدید به صورت دینامیک در یک پنجره زمانی محاسبه می‌شود و مدت زمان بازه زمانی می‌تواند تغییر کند.

   مثال: یک کاربر می‌تواند 100 درخواست را در هر 60 دقیقه ارسال کند، ولی هر درخواست جدید باعث تغییر بازه زمانی می‌شود.

3. محدودیت با استفاده از توکن (Token Bucket Rate Limiting)
   در این روش، یک سطل یا توکن‌ها به‌صورت دوره‌ای پر می‌شوند و هر درخواست با استفاده از یک توکن مصرف می‌شود. اگر سطل خالی باشد، کاربر نمی‌تواند درخواست ارسال کند.

   مثال: هر 5 ثانیه 1 توکن به سطل اضافه می‌شود و اگر یک کاربر تمام توکن‌ها را مصرف کند، دیگر نمی‌تواند درخواست ارسال کند تا توکن‌ها دوباره پر شوند.

4. محدودیت بر اساس IP (IP-based Rate Limiting)
   در این روش، محدودیت درخواست‌ها بر اساس آدرس IP کاربر اعمال می‌شود. این روش به ویژه برای جلوگیری از حملات Brute Force یا DDoS موثر است.

   مثال: اگر کاربر از یک آدرس IP خاص بیش از 100 درخواست در یک دقیقه ارسال کند، دسترسی آن به API مسدود می‌شود.

---

۳. پیاده‌سازی مدیریت نرخ درخواست‌ها

برای پیاده‌سازی مدیریت نرخ درخواست‌ها، می‌توان از ابزارهای مختلف و راه‌حل‌های زیر استفاده کرد:

1. استفاده از ابزارهای API Gateway
   بسیاری از API Gateway‌ها مانند Kong، Apigee و AWS API Gateway قابلیت‌های مدیریت نرخ درخواست‌ها را به‌طور پیش‌فرض ارائه می‌دهند. با استفاده از این ابزارها، می‌توان نرخ درخواست‌ها را تنظیم و محدود کرد.

   مثال با Kong API Gateway: برای اعمال محدودیت نرخ درخواست‌ها در Kong، می‌توان از پلاگین Rate Limiting استفاده کرد:

   curl -i -X PATCH http://localhost:8001/services/my-service/plugins \
   --data "name=rate-limiting" \
   --data "config.second=5" \
   --data "config.hour=10000"
   

2. استفاده از کدهای سرور برای محدود کردن نرخ درخواست‌ها
   اگر از Node.js، Python Flask یا سایر فریم‌ورک‌های توسعه استفاده می‌کنید، می‌توانید محدودیت نرخ درخواست‌ها را در سطح سرور خود پیاده‌سازی کنید.

   مثال با Express.js (Node.js): برای پیاده‌سازی محدودیت نرخ درخواست‌ها در Express.js، از بسته express-rate-limit استفاده می‌شود:

   const rateLimit = require('express-rate-limit');
   const express = require('express');
   const app = express();
   
   const limiter = rateLimit({
     windowMs: 15 * 60 * 1000, // 15 دقیقه
     max: 100, // حداکثر درخواست‌ها
     message: "Rate limit exceeded, please try again later."
   });
   
   app.use(limiter);
   

3. استفاده از Cloud Services
   سرویس‌های ابری مانند AWS Lambda و Google Cloud Functions نیز امکان پیاده‌سازی محدودیت نرخ درخواست‌ها را فراهم می‌کنند. این سرویس‌ها اغلب همراه با ابزارهای نظارتی برای ردیابی و مدیریت API‌ها عرضه می‌شوند.

---

۴. ارزیابی و نظارت بر مدیریت نرخ درخواست‌ها

برای اطمینان از اینکه محدودیت نرخ درخواست‌ها به‌طور موثر عمل می‌کند، نیاز است که پیوسته عملکرد API‌ها نظارت شود. ابزارهایی مانند Prometheus و Grafana می‌توانند برای جمع‌آوری داده‌ها و نظارت بر تعداد درخواست‌ها استفاده شوند.

نمونه نظارت بر نرخ درخواست‌ها: با استفاده از Prometheus، می‌توانید تعداد درخواست‌ها را برای هر API جمع‌آوری کرده و بر اساس آن تصمیمات لازم را بگیرید.

---

جمع‌بندی

مدیریت نرخ درخواست‌ها (Rate Limiting) یک بخش حیاتی از امنیت API‌ها است که از سیستم‌ها در برابر حملات سوءاستفاده مانند DoS و Brute Force محافظت می‌کند. با استفاده از روش‌های مختلفی مانند محدودیت ثابت، محدودیت لغزشی، محدودیت با استفاده از توکن و محدودیت بر اساس IP، می‌توان دسترسی به منابع سیستم را کنترل کرد. پیاده‌سازی این روش‌ها با استفاده از ابزارهای API Gateway، کدهای سرور و سرویس‌های ابری امکان‌پذیر است و نظارت مستمر بر عملکرد API‌ها نیز برای حفظ امنیت ضروری است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. ارسال درخواست‌های API به Vtiger”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”روش‌های ارسال درخواست‌های HTTP (GET ،POST ،PUT ،DELETE)” subtitle=”توضیحات کامل”]درخواست‌های HTTP اساساً به روش‌هایی برای تعامل با سرورهای وب اشاره دارند. این درخواست‌ها توسط پروتکل HTTP (HyperText Transfer Protocol) ارسال می‌شوند و چهار روش اصلی برای ارسال اطلاعات به سرور وجود دارد که هرکدام کاربرد خاص خود را دارند: GET ،POST ،PUT و DELETE. در این بخش، این روش‌ها را به‌طور کامل بررسی خواهیم کرد و نحوه استفاده از آن‌ها را در درخواست‌های HTTP توضیح خواهیم داد.

---

۱. روش GET

روش GET یکی از پرکاربردترین و ساده‌ترین روش‌های ارسال درخواست‌های HTTP است که برای دریافت داده‌ها از سرور استفاده می‌شود. این روش به‌طور معمول برای دریافت اطلاعات بدون تغییر در سرور به کار می‌رود.

ویژگی‌ها:

• داده‌ها از طریق URL ارسال می‌شوند (مثلاً در قالب query parameters).
• GET برای درخواست‌هایی که داده‌ها را تغییر نمی‌دهند، استفاده می‌شود.
• محدودیت در اندازه داده‌ها وجود دارد (به دلیل محدودیت طول URL).
• درخواست‌های GET به‌طور معمول کش می‌شوند، بنابراین در برخی موارد می‌توانند سریع‌تر باشند.

مثال استفاده از GET:

curl -X GET "https://api.example.com/users?id=123"

در این مثال، درخواست GET برای دریافت اطلاعات کاربر با شناسه 123 ارسال شده است.

---

۲. روش POST

روش POST برای ارسال داده‌ها به سرور استفاده می‌شود، به‌ویژه زمانی که بخواهید اطلاعاتی را در سرور ذخیره یا ایجاد کنید. برخلاف روش GET، داده‌ها در بدنه درخواست (body) ارسال می‌شوند و نه در URL.

ویژگی‌ها:

• اطلاعات در بدنه درخواست ارسال می‌شود، بنابراین محدودیتی در اندازه داده‌ها وجود ندارد.
• POST برای ارسال داده‌ها به سرور و ایجاد منابع جدید استفاده می‌شود.
• درخواست‌های POST معمولاً به سرور تغییر می‌دهند و نمی‌توان آن‌ها را کش کرد.

مثال استفاده از POST:

curl -X POST "https://api.example.com/users" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{"name": "John Doe", "email": "john.doe@example.com"}'

در این مثال، درخواست POST برای ارسال اطلاعات یک کاربر جدید به سرور ارسال شده است.

---

۳. روش PUT

روش PUT برای به‌روزرسانی یا جایگزینی کامل یک منبع موجود در سرور استفاده می‌شود. این درخواست معمولاً برای تغییر داده‌های موجود به‌کار می‌رود، به‌ویژه زمانی که بخواهید یک منبع موجود را با داده‌های جدید جایگزین کنید.

ویژگی‌ها:

• PUT برای به‌روزرسانی منابع موجود در سرور استفاده می‌شود.
• داده‌ها در بدنه درخواست ارسال می‌شوند.
• اگر منبع موجود نباشد، در برخی موارد ممکن است سرور یک منبع جدید ایجاد کند (گرچه این رفتار بسته به پیاده‌سازی سرور دارد).
• درخواست‌های PUT معمولاً ایمن هستند زیرا داده‌های جدید به‌طور کامل جایگزین داده‌های قبلی می‌شوند.

مثال استفاده از PUT:

curl -X PUT "https://api.example.com/users/123" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{"name": "Jane Doe", "email": "jane.doe@example.com"}'

در این مثال، اطلاعات کاربر با شناسه 123 به‌روزرسانی شده است.

---

۴. روش DELETE

روش DELETE برای حذف منابع از سرور استفاده می‌شود. این روش معمولاً برای حذف یک منبع خاص به‌کار می‌رود و تأثیر آن دائمی است، یعنی پس از انجام عملیات، منبع از سیستم حذف می‌شود.

ویژگی‌ها:

• DELETE برای حذف منابع یا داده‌ها از سرور استفاده می‌شود.
• هیچ داده‌ای در بدنه درخواست ارسال نمی‌شود، فقط آدرس منبع حذف‌شده در URL قرار دارد.
• این درخواست‌ها به‌طور معمول نمی‌توانند بازگردانی شوند و عمل حذف به‌صورت دائمی انجام می‌شود.

مثال استفاده از DELETE:

curl -X DELETE "https://api.example.com/users/123"

در این مثال، کاربر با شناسه 123 از سیستم حذف شده است.

---

جمع‌بندی

در این بخش، به بررسی چهار روش اصلی ارسال درخواست‌های HTTP (GET، POST، PUT و DELETE) پرداختیم. هر یک از این روش‌ها برای مقاصد خاصی استفاده می‌شوند:

• GET برای دریافت داده‌ها از سرور بدون تغییر در آن‌ها.
• POST برای ارسال داده‌ها به سرور و ایجاد منابع جدید.
• PUT برای به‌روزرسانی یا جایگزینی منابع موجود.
• DELETE برای حذف منابع از سرور.

درک صحیح این روش‌ها و نحوه استفاده از آن‌ها در API‌ها، به ایجاد تعامل مؤثرتر و مدیریت داده‌ها در سیستم‌های مختلف کمک خواهد کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ارسال داده‌ها با فرمت JSON یا XML” subtitle=”توضیحات کامل”]در تعامل با APIها، انتخاب فرمت مناسب برای ارسال داده‌ها می‌تواند تاثیر زیادی در عملکرد، کارایی و سهولت در پردازش داده‌ها داشته باشد. دو فرمت رایج برای ارسال داده‌ها در درخواست‌های API ،JSON (JavaScript Object Notation) و XML (Extensible Markup Language) هستند. هر یک از این فرمت‌ها مزایا و معایب خاص خود را دارند که در این بخش به بررسی آن‌ها خواهیم پرداخت و نحوه ارسال داده‌ها با هرکدام را در درخواست‌های HTTP شرح خواهیم داد.

---

۱. ارسال داده‌ها با فرمت JSON

JSON یک فرمت سبک و خوانا برای انسان و ماشین است که معمولاً برای ارسال داده‌ها بین سرور و کلاینت مورد استفاده قرار می‌گیرد. این فرمت در مقایسه با XML کمتر حجم داده‌ها را مصرف کرده و پردازش آن سریع‌تر است.

ویژگی‌ها:

• سبک: داده‌ها در JSON به‌صورت کلید-مقدار (key-value) ذخیره می‌شوند و بسیار کمتر از XML حجم دارند.
• خوانایی بهتر: JSON ساده‌تر و خواناتر است و به راحتی می‌توان آن را تجزیه کرد.
• پشتیبانی وسیع: اکثر زبان‌های برنامه‌نویسی و کتابخانه‌ها از JSON پشتیبانی می‌کنند.
• پشتیبانی از ساختارهای پیچیده: JSON از آرایه‌ها و اشیاء (Objects) پشتیبانی می‌کند که به شما امکان می‌دهد ساختارهای پیچیده‌تری بسازید.

نمونه ساختار داده‌های JSON:

{
  "user": {
    "id": 123,
    "name": "John Doe",
    "email": "john.doe@example.com"
  }
}

نمونه ارسال درخواست POST با فرمت JSON:

curl -X POST "https://api.example.com/users" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{"name": "John Doe", "email": "john.doe@example.com"}'

در این مثال، درخواست POST به سرور ارسال می‌شود و داده‌ها به‌صورت JSON در بدنه درخواست قرار دارند. هدر Content-Type: application/json نشان‌دهنده این است که داده‌ها در فرمت JSON ارسال می‌شوند.

---

۲. ارسال داده‌ها با فرمت XML

XML یک فرمت زبان نشانه‌گذاری است که برای ذخیره‌سازی و انتقال داده‌ها به‌ویژه در سیستم‌های پیچیده و قدیمی‌تر استفاده می‌شود. XML برای ساختارهای پیچیده‌تر که نیاز به توصیف دقیق‌تری دارند، مناسب است.

ویژگی‌ها:

• قابلیت گسترده: XML برای انتقال داده‌های پیچیده و ایجاد ساختارهای تو در تو و یا هیرارکی داده‌ها مناسب است.
• قابل توسعه: XML به شما این امکان را می‌دهد که ساختار داده‌ها را با اضافه کردن برچسب‌های دلخواه به راحتی توسعه دهید.
• اندکی پیچیدگی بیشتر: XML معمولاً حجم بیشتری نسبت به JSON دارد و ممکن است پردازش آن کمی زمان‌برتر باشد.

نمونه ساختار داده‌های XML:

<user>
  <id>123</id>
  <name>John Doe</name>
  <email>john.doe@example.com</email>
</user>

نمونه ارسال درخواست POST با فرمت XML:

curl -X POST "https://api.example.com/users" \
     -H "Content-Type: application/xml" \
     -d '<user><name>John Doe</name><email>john.doe@example.com</email></user>'

در این مثال، داده‌ها به‌صورت XML در بدنه درخواست قرار دارند و هدر Content-Type: application/xml نشان‌دهنده ارسال داده‌ها با فرمت XML است.

---

۳. مقایسه JSON و XML

ویژگی	JSON	XML
سادگی ساختار	ساده‌تر و خواناتر	پیچیده‌تر و دارای نشانه‌گذاری‌های اضافی
حجم داده‌ها	حجم کمتری دارد	معمولاً حجم بیشتری دارد
خوانایی	بسیار خوانا برای انسان و ماشین	ممکن است برای انسان کمتر خوانا باشد
سرعت پردازش	سریع‌تر از XML	کندتر از JSON
پشتیبانی	پشتیبانی وسیع در بیشتر زبان‌ها	پشتیبانی گسترده ولی پیچیده‌تر
انعطاف‌پذیری	محدودیت کمتری دارد	قابل توسعه با قابلیت‌های خاص خود

---

جمع‌بندی

در این بخش، ارسال داده‌ها با فرمت‌های JSON و XML را بررسی کردیم.

• JSON برای بسیاری از موارد استفاده مناسب‌تر است زیرا حجم کمتری دارد، خواناتر است و پردازش آن سریع‌تر است.
• XML همچنان در برخی از سیستم‌های قدیمی‌تر یا زمانی که نیاز به ساختارهای پیچیده‌تری باشد، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در نهایت، انتخاب فرمت مناسب بستگی به نیاز پروژه، حجم داده‌ها و معماری سیستم دارد. JSON به‌طور عمومی برای بسیاری از APIها ترجیح داده می‌شود، به‌ویژه در ارتباطات مدرن و سیستم‌های وب.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نمونه‌کدهایی برای تعامل با API از طریق زبان‌های مختلف (PHP ،Python ،JavaScript)” subtitle=”توضیحات کامل”]در این بخش، به ارائه نمونه‌کدهایی برای تعامل با یک API از طریق زبان‌های برنامه‌نویسی مختلف خواهیم پرداخت. این کدها شامل نحوه ارسال درخواست‌های HTTP به API و پردازش پاسخ‌ها هستند.

---

۱. تعامل با API از طریق PHP

در PHP برای ارسال درخواست‌های HTTP می‌توان از کتابخانه cURL استفاده کرد. این کتابخانه برای ارسال درخواست‌های HTTP و تعامل با APIها بسیار پرکاربرد است.

نمونه کد برای ارسال درخواست GET با PHP:

<?php
$url = "https://api.example.com/users";
$sessionToken = "your_session_token";

// تنظیم هدر درخواست
$options = [
    "http" => [
        "header" => "Authorization: Bearer $sessionToken"
    ]
];
$context = stream_context_create($options);

// ارسال درخواست GET
$response = file_get_contents($url, false, $context);

// پردازش پاسخ
if ($response !== FALSE) {
    $data = json_decode($response, true);
    print_r($data);
} else {
    echo "Error: Unable to fetch data.";
}
?>

در این مثال:

• از توکن دسترسی ($sessionToken) برای ارسال درخواست به API استفاده می‌شود.
• داده‌های دریافتی از API به فرمت JSON هستند و با استفاده از json_decode به یک آرایه PHP تبدیل می‌شوند.

نمونه کد برای ارسال درخواست POST با PHP:

<?php
$url = "https://api.example.com/users";
$data = [
    "name" => "John Doe",
    "email" => "john.doe@example.com"
];
$sessionToken = "your_session_token";

// تنظیم هدر درخواست
$options = [
    "http" => [
        "header" => "Content-Type: application/json\r\n" .
                    "Authorization: Bearer $sessionToken\r\n",
        "method"  => "POST",
        "content" => json_encode($data)
    ]
];
$context = stream_context_create($options);

// ارسال درخواست POST
$response = file_get_contents($url, false, $context);

// پردازش پاسخ
if ($response !== FALSE) {
    $data = json_decode($response, true);
    print_r($data);
} else {
    echo "Error: Unable to post data.";
}
?>

---

۲. تعامل با API از طریق Python

در Python، برای تعامل با API می‌توان از کتابخانه قدرتمند requests استفاده کرد که ارسال درخواست‌های HTTP را بسیار ساده می‌کند.

نمونه کد برای ارسال درخواست GET با Python:

import requests

url = "https://api.example.com/users"
session_token = "your_session_token"

# تنظیم هدر درخواست
headers = {
    "Authorization": f"Bearer {session_token}"
}

# ارسال درخواست GET
response = requests.get(url, headers=headers)

# پردازش پاسخ
if response.status_code == 200:
    data = response.json()
    print(data)
else:
    print("Error:", response.status_code)

در این مثال:

• از توکن دسترسی (session_token) برای ارسال درخواست GET به API استفاده می‌شود.
• پاسخ دریافتی به‌صورت JSON است و با استفاده از متد .json() پردازش می‌شود.

نمونه کد برای ارسال درخواست POST با Python:

import requests

url = "https://api.example.com/users"
data = {
    "name": "John Doe",
    "email": "john.doe@example.com"
}
session_token = "your_session_token"

# تنظیم هدر درخواست
headers = {
    "Content-Type": "application/json",
    "Authorization": f"Bearer {session_token}"
}

# ارسال درخواست POST
response = requests.post(url, json=data, headers=headers)

# پردازش پاسخ
if response.status_code == 201:
    data = response.json()
    print(data)
else:
    print("Error:", response.status_code)

---

۳. تعامل با API از طریق JavaScript

در JavaScript برای ارسال درخواست‌های HTTP می‌توان از fetch استفاده کرد که روشی مدرن و ساده برای ارسال درخواست‌های HTTP است.

نمونه کد برای ارسال درخواست GET با JavaScript:

const url = "https://api.example.com/users";
const sessionToken = "your_session_token";

// تنظیم هدر درخواست
const headers = {
    "Authorization": `Bearer ${sessionToken}`
};

// ارسال درخواست GET
fetch(url, { headers: headers })
    .then(response => response.json())
    .then(data => {
        console.log(data);
    })
    .catch(error => {
        console.error("Error:", error);
    });

در این مثال:

• از توکن دسترسی (sessionToken) برای ارسال درخواست GET استفاده می‌شود.
• پاسخ دریافتی به‌صورت JSON است و با استفاده از response.json() پردازش می‌شود.

نمونه کد برای ارسال درخواست POST با JavaScript:

const url = "https://api.example.com/users";
const data = {
    name: "John Doe",
    email: "john.doe@example.com"
};
const sessionToken = "your_session_token";

// تنظیم هدر درخواست
const headers = {
    "Content-Type": "application/json",
    "Authorization": `Bearer ${sessionToken}`
};

// ارسال درخواست POST
fetch(url, {
    method: "POST",
    headers: headers,
    body: JSON.stringify(data)
})
    .then(response => response.json())
    .then(data => {
        console.log(data);
    })
    .catch(error => {
        console.error("Error:", error);
    });

---

جمع‌بندی

در این بخش، به نحوه تعامل با APIها در زبان‌های مختلف پرداخته شد:

• در PHP، از cURL برای ارسال درخواست‌های HTTP استفاده می‌شود.
• در Python، کتابخانه requests برای ارسال درخواست‌های GET و POST بسیار محبوب است.
• در JavaScript، از متد fetch برای ارسال درخواست‌ها به API استفاده می‌شود که ساده و مدرن است.

در هر یک از این زبان‌ها، فرایند ارسال درخواست به API مشابه است و تنها تفاوت‌ها در استفاده از کتابخانه‌ها و نحوه پردازش پاسخ‌ها وجود دارد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. احراز هویت در APIهای Vtiger”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”انواع روش‌های احراز هویت (Basic Authentication ،Token-Based Authentication)” subtitle=”توضیحات کامل”]احراز هویت بخش اساسی هر API است که برای اطمینان از امنیت و شناسایی کاربران در فرآیند تعامل با سرور استفاده می‌شود. دو روش اصلی برای احراز هویت در APIها عبارت‌اند از Basic Authentication و Token-Based Authentication. در این بخش، هرکدام از این روش‌ها را به‌طور کامل بررسی خواهیم کرد.

---

۱. Basic Authentication

Basic Authentication ساده‌ترین روش احراز هویت است که معمولاً برای درخواست‌های ساده استفاده می‌شود. در این روش، اطلاعات کاربری (نام کاربری و کلمه عبور) به‌طور مستقیم در هدر درخواست HTTP ارسال می‌شوند.

نحوه عملکرد:

• در این روش، نام کاربری و کلمه عبور به‌صورت Base64 رمزنگاری شده و در هدر Authorization درخواست قرار می‌گیرد.
• سرور این اطلاعات را دیکود کرده و بررسی می‌کند که آیا کاربر احراز هویت شده است یا خیر.

ساختار هدر Basic Authentication:

Authorization: Basic <Base64_encode(username:password)>

مثال کد برای Basic Authentication با PHP:

<?php
$url = "https://api.example.com/data";
$username = "your_username";
$password = "your_password";

// رمزگذاری نام کاربری و کلمه عبور به Base64
$credentials = base64_encode("$username:$password");

// تنظیم هدر درخواست
$options = [
    "http" => [
        "header" => "Authorization: Basic $credentials"
    ]
];
$context = stream_context_create($options);

// ارسال درخواست GET
$response = file_get_contents($url, false, $context);

// پردازش پاسخ
if ($response !== FALSE) {
    echo $response;
} else {
    echo "Error: Unable to fetch data.";
}
?>

در این کد:

• نام کاربری و کلمه عبور با استفاده از base64_encode به فرمت Base64 تبدیل می‌شود.
• اطلاعات رمزگذاری‌شده در هدر Authorization ارسال می‌شود.

مزایا:

• ساده و سریع برای پیاده‌سازی.
• مناسب برای درخواست‌های سریع و احراز هویت‌های کوتاه‌مدت.

معایب:

• اطلاعات احراز هویت به‌صورت مستقیم در هر درخواست ارسال می‌شود، که می‌تواند خطرناک باشد.
• در صورت استفاده از HTTP به جای HTTPS، اطلاعات به‌راحتی قابل شنود است.

---

۲. Token-Based Authentication

Token-Based Authentication یک روش امن‌تر و پیچیده‌تر است که در آن، به جای ارسال نام کاربری و کلمه عبور در هر درخواست، از یک توکن (معمولاً JWT – JSON Web Token) برای احراز هویت استفاده می‌شود.

نحوه عملکرد:

1. کاربر ابتدا با ارسال نام کاربری و کلمه عبور خود به سرور درخواست احراز هویت می‌دهد.
2. در صورت تأیید اطلاعات، سرور یک توکن (مثلاً JWT) به کاربر باز می‌گرداند.
3. در درخواست‌های بعدی، کاربر این توکن را در هدر Authorization ارسال می‌کند.
4. سرور توکن را اعتبارسنجی کرده و در صورت صحت، دسترسی به داده‌ها را فراهم می‌آورد.

ساختار هدر Token-Based Authentication:

Authorization: Bearer <token>

مثال کد برای Token-Based Authentication با PHP:

<?php
$url = "https://api.example.com/data";
$token = "your_jwt_token";

// تنظیم هدر درخواست
$options = [
    "http" => [
        "header" => "Authorization: Bearer $token"
    ]
];
$context = stream_context_create($options);

// ارسال درخواست GET
$response = file_get_contents($url, false, $context);

// پردازش پاسخ
if ($response !== FALSE) {
    echo $response;
} else {
    echo "Error: Unable to fetch data.";
}
?>

در این کد:

• توکن (JWT) در هدر Authorization به‌عنوان Bearer ارسال می‌شود.
• سرور با استفاده از این توکن، درخواست را اعتبارسنجی می‌کند.

مزایا:

• توکن‌ها معمولاً دارای تاریخ انقضا هستند که امنیت بیشتری را فراهم می‌کند.
• نیازی به ارسال اطلاعات حساس مانند نام کاربری و کلمه عبور در هر درخواست نیست.
• می‌توان از توکن‌ها برای احراز هویت در بسیاری از سیستم‌ها استفاده کرد و قابل انتقال بین سیستم‌ها است.

معایب:

• نیاز به پیاده‌سازی پیچیده‌تر و مدیریت توکن‌ها.
• اگر توکن‌ها به درستی ذخیره نشوند (مانند ذخیره در محلی که در دسترس حملات قرار دارد)، خطرات امنیتی به همراه دارد.

---

جمع‌بندی

در این بخش دو روش اصلی احراز هویت در APIها بررسی شد:

• Basic Authentication: روشی ساده برای احراز هویت که اطلاعات کاربری به‌صورت مستقیم و رمزگذاری‌شده در هدر درخواست ارسال می‌شود. این روش برای درخواست‌های سریع و بدون پیچیدگی مناسب است اما دارای مشکلات امنیتی است.
• Token-Based Authentication: روشی امن‌تر که از توکن‌ها (مانند JWT) برای احراز هویت استفاده می‌کند. این روش به دلیل استفاده از توکن‌های با تاریخ انقضا و عدم نیاز به ارسال مکرر نام کاربری و کلمه عبور، برای سیستم‌های پیچیده‌تر و با امنیت بالاتر مناسب است.

انتخاب روش احراز هویت بستگی به نیاز امنیتی، معماری سیستم و سطح پیچیدگی پروژه دارد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیاده‌سازی OAuth در Vtiger” subtitle=”توضیحات کامل”]OAuth یکی از متداول‌ترین پروتکل‌های احراز هویت و مجوز دسترسی است که برای دسترسی ایمن به منابع موجود در یک سرور مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این پروتکل، کاربران می‌توانند به اپلیکیشن‌ها یا سیستم‌های ثالث اجازه دهند تا بدون نیاز به افشای اطلاعات حساس مانند نام کاربری و کلمه عبور، به منابع آن‌ها دسترسی پیدا کنند.

Vtiger CRM نیز از OAuth برای احراز هویت و مدیریت دسترسی به API خود استفاده می‌کند. در این بخش، نحوه پیاده‌سازی OAuth در Vtiger را به‌طور کامل توضیح خواهیم داد.

---

۱. آماده‌سازی Vtiger برای استفاده از OAuth

اولین قدم برای استفاده از OAuth در Vtiger، فعال‌سازی و پیکربندی آن در محیط CRM است. برای این کار باید به قسمت تنظیمات API در Vtiger دسترسی داشته باشید.

1. وارد حساب کاربری خود در Vtiger شوید.
2. به بخش Settings رفته و از آنجا به قسمت API بروید.
3. در این بخش، گزینه‌ای برای فعال‌سازی OAuth وجود دارد. اگر این گزینه فعال نباشد، باید آن را فعال کنید.

---

۲. ایجاد یک کلید OAuth برای دسترسی به API

برای استفاده از OAuth در Vtiger، ابتدا باید یک OAuth Client ایجاد کنید تا به این API دسترسی داشته باشید. این کار به شما اجازه می‌دهد که درخواست‌ها و مجوزهای دسترسی به داده‌ها را از طرف کاربران درخواست کنید.

1. وارد بخش Settings شوید.
2. در قسمت OAuth Configuration بر روی گزینه Create OAuth Client کلیک کنید.
3. اطلاعات زیر را پر کنید:
   • Client Name: نام دلخواه برای کلید OAuth.
   • Redirect URL: آدرس URL که بعد از احراز هویت موفقیت‌آمیز به آن بازگردانده خواهید شد.
   • Scopes: دسترسی‌هایی که اپلیکیشن شما به آن‌ها نیاز دارد (مانند دسترسی به تماس‌ها، داده‌های مشتریان و غیره).

پس از پر کردن اطلاعات، یک Client ID و Client Secret به شما داده می‌شود. این‌ها اطلاعات کلیدی برای احراز هویت در فرآیند OAuth هستند.

---

۳. فرآیند OAuth برای دریافت Access Token

برای استفاده از OAuth و دریافت Access Token که به شما اجازه دسترسی به API Vtiger را می‌دهد، مراحل زیر را باید طی کنید:

1. ابتدا باید از طریق URL مخصوص OAuth درخواست کنید تا کاربر احراز هویت شود و دسترسی را تایید کند.

نمونه URL برای درخواست احراز هویت:

https://your-vtiger-url/oauth2/authorize?response_type=code&client_id=YOUR_CLIENT_ID&redirect_uri=YOUR_REDIRECT_URI

در این URL:

• client_id همان Client ID است که از مرحله قبل دریافت کرده‌اید.
• redirect_uri همان آدرسی است که بعد از تایید دسترسی، کاربر به آن بازگشت داده می‌شود.

2. پس از تایید دسترسی توسط کاربر، یک Authorization Code به redirect_uri شما ارسال می‌شود.
3. حالا که شما کد مجوز (Authorization Code) را دارید، می‌توانید آن را با استفاده از Client Secret و Client ID برای دریافت Access Token و Refresh Token استفاده کنید.

نمونه درخواست برای دریافت Access Token:

curl -X POST "https://your-vtiger-url/oauth2/token" \
-H "Content-Type: application/x-www-form-urlencoded" \
-d "grant_type=authorization_code&code=AUTHORIZATION_CODE&redirect_uri=YOUR_REDIRECT_URI&client_id=YOUR_CLIENT_ID&client_secret=YOUR_CLIENT_SECRET"

در اینجا:

• AUTHORIZATION_CODE همان کدی است که از مرحله قبلی دریافت کرده‌اید.
• client_id و client_secret اطلاعاتی هستند که از ایجاد OAuth Client دریافت کرده‌اید.
• redirect_uri همان آدرس بازگشتی است که در مرحله اول وارد کرده‌اید.

4. در پاسخ به این درخواست، سرور یک Access Token و Refresh Token ارسال می‌کند. این توکن‌ها برای دسترسی به API Vtiger و همچنین تمدید دسترسی استفاده می‌شوند.

---

۴. استفاده از Access Token برای دسترسی به API

پس از دریافت Access Token، می‌توانید از آن برای ارسال درخواست‌های API استفاده کنید.

نمونه درخواست GET برای دریافت اطلاعات از API با استفاده از Access Token:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=ACCESS_TOKEN&query=SELECT * FROM Contacts;" \
-H "Authorization: Bearer ACCESS_TOKEN"

در اینجا:

• ACCESS_TOKEN باید با توکن واقعی جایگزین شود که از مرحله قبلی دریافت کرده‌اید.
• این درخواست داده‌های مربوط به Contacts را از Vtiger دریافت خواهد کرد.

---

۵. استفاده از Refresh Token برای تمدید Access Token

Access Token معمولاً یک تاریخ انقضا دارد. پس از منقضی شدن آن، شما می‌توانید از Refresh Token برای دریافت یک Access Token جدید استفاده کنید.

نمونه درخواست برای دریافت Access Token جدید با استفاده از Refresh Token:

curl -X POST "https://your-vtiger-url/oauth2/token" \
-H "Content-Type: application/x-www-form-urlencoded" \
-d "grant_type=refresh_token&refresh_token=YOUR_REFRESH_TOKEN&client_id=YOUR_CLIENT_ID&client_secret=YOUR_CLIENT_SECRET"

در اینجا:

• YOUR_REFRESH_TOKEN همان Refresh Token است که هنگام دریافت اولیه Access Token به شما داده شده است.
• با این درخواست، یک Access Token جدید برای شما ارسال خواهد شد که می‌توانید از آن برای درخواست‌های بعدی استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه پیاده‌سازی OAuth در Vtiger CRM بررسی شد. مراحل کلیدی شامل ایجاد OAuth Client، دریافت Authorization Code، استفاده از آن برای دریافت Access Token و استفاده از Refresh Token برای تمدید دسترسی است.

• OAuth به شما این امکان را می‌دهد که به‌طور ایمن به منابع کاربران در Vtiger دسترسی پیدا کنید بدون آنکه اطلاعات حساس مانند نام کاربری و کلمه عبور را ذخیره کنید.
• این پروتکل امنیت بالا و مدیریت دسترسی به منابع را فراهم می‌آورد، به‌ویژه برای سیستم‌هایی که نیاز به تعامل با اپلیکیشن‌های خارجی دارند.

استفاده از OAuth در Vtiger به‌ویژه در مواقعی که می‌خواهید اپلیکیشن‌های خارجی یا کاربران را به‌طور امن به سیستم خود متصل کنید، بسیار مفید است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ذخیره‌سازی امن اطلاعات احراز هویت” subtitle=”توضیحات کامل”]اطلاعات احراز هویت مانند نام کاربری، کلمه عبور، توکن‌ها، و سایر داده‌های حساس در هر سیستم که با کاربران یا سرویس‌های دیگر تعامل دارد، باید به‌طور ایمن ذخیره شوند تا از دسترسی غیرمجاز و سوءاستفاده جلوگیری شود. در این بخش، به بررسی روش‌های مختلف ذخیره‌سازی امن اطلاعات احراز هویت می‌پردازیم.

---

۱. رمزنگاری اطلاعات حساس

یکی از مهم‌ترین روش‌های ذخیره‌سازی امن اطلاعات حساس، استفاده از رمزنگاری است. رمزنگاری به‌طور کلی به فرایند تبدیل داده‌ها به یک فرمت غیرقابل فهم و قابل بازیابی توسط افراد مجاز اشاره دارد. این کار با استفاده از یک کلید رمزنگاری انجام می‌شود.

• کلمه عبور باید به‌طور جدی رمزنگاری شود. به جای ذخیره‌سازی آن به‌صورت متنی، باید از الگوریتم‌های هش (Hashing) استفاده کرد.
• برای رمزنگاری کلمات عبور، از الگوریتم‌های استاندارد مانند bcrypt، PBKDF2 یا Argon2 استفاده کنید.

نمونه کد برای رمزنگاری کلمه عبور با استفاده از bcrypt در PHP:

$password = "user_password"; 
$hashedPassword = password_hash($password, PASSWORD_BCRYPT);

در اینجا، $hashedPassword کلمه عبور رمزنگاری‌شده را باز می‌گرداند که برای ذخیره‌سازی در دیتابیس استفاده می‌شود.

---

۲. استفاده از Salt در هش کردن اطلاعات

برای جلوگیری از حملات Rainbow Table و تضمین امنیت بیشتر در ذخیره‌سازی کلمات عبور، بهتر است از salt استفاده کنید. Salt یک رشته تصادفی است که قبل از هش کردن به داده‌ها اضافه می‌شود.

• Salt باید برای هر کلمه عبور به‌طور جداگانه تولید شود.
• ذخیره‌سازی salt در کنار داده‌های هش شده ضروری است.

نمونه کد برای اضافه کردن Salt به هش کلمه عبور در PHP:

$salt = bin2hex(random_bytes(16));  // تولید Salt تصادفی
$password = "user_password"; 
$hashedPassword = hash('sha256', $salt . $password);  // ترکیب Salt و کلمه عبور

در اینجا، salt به‌طور تصادفی تولید می‌شود و در کنار کلمه عبور هش می‌شود.

---

۳. استفاده از توکن‌های امن

در بسیاری از سیستم‌ها، به‌ویژه در APIها، توکن‌ها به‌عنوان روش احراز هویت استفاده می‌شوند. برای حفظ امنیت توکن‌ها، باید نکات زیر را رعایت کرد:

1. نگهداری توکن‌ها در محل ایمن:
   • برای ذخیره‌سازی توکن‌ها، از مکان‌هایی استفاده کنید که دسترسی به آن‌ها برای سیستم‌های خارجی غیرممکن باشد (مثل Database یا Secure Vaults).
2. استفاده از HTTPS:
   • تمام تبادل اطلاعات حساس، از جمله توکن‌ها، باید از طریق HTTPS انجام شود تا از نفوذ به داده‌ها جلوگیری شود.
3. عدم ذخیره توکن‌ها در مرورگر یا دستگاه کاربر:
   • توکن‌ها نباید در localStorage یا sessionStorage ذخیره شوند. به‌جای آن از HTTP-Only Cookies استفاده کنید تا از دسترسی جاوااسکریپت جلوگیری شود.

---

۴. استفاده از کیف پول‌های امن برای ذخیره‌سازی توکن‌ها

برای سیستم‌هایی که نیاز به ذخیره‌سازی توکن‌های بلندمدت (مانند Refresh Tokens) دارند، باید از یک مکان امن برای ذخیره‌سازی استفاده کرد. یکی از بهترین راه‌ها استفاده از Vaults است.

• HashiCorp Vault و AWS Secrets Manager از نمونه‌های شناخته‌شده برای ذخیره‌سازی امن توکن‌ها و اطلاعات حساس دیگر هستند.

نمونه استفاده از HashiCorp Vault برای ذخیره‌سازی توکن:

vault kv put secret/myapp/token value="your_token_here"

در اینجا، Vault به‌طور ایمن توکن را ذخیره کرده و از دسترسی غیرمجاز جلوگیری می‌کند.

---

۵. مدیریت و تجدید خودکار توکن‌ها

برای جلوگیری از سوءاستفاده از توکن‌ها و اطمینان از اینکه هیچ‌گاه یک توکن به مدت طولانی در سیستم باقی نمی‌ماند، بهتر است از سیستم تجدید خودکار توکن‌ها استفاده کنید.

• Access Token معمولاً تاریخ انقضا دارد و بعد از انقضا نیاز است که از Refresh Token برای دریافت یک Access Token جدید استفاده کنید.
• این کار باید به‌طور خودکار در سیستم پیاده‌سازی شود تا از عدم تطابق توکن‌ها جلوگیری شود.

نمونه درخواست برای تجدید توکن با استفاده از Refresh Token:

curl -X POST "https://your-vtiger-url/oauth2/token" \
-H "Content-Type: application/x-www-form-urlencoded" \
-d "grant_type=refresh_token&refresh_token=YOUR_REFRESH_TOKEN&client_id=YOUR_CLIENT_ID&client_secret=YOUR_CLIENT_SECRET"

در اینجا، توکن جدید به‌طور خودکار دریافت خواهد شد.

---

۶. دستگاه‌ها و کاربران مجاز

اطمینان حاصل کنید که تنها دستگاه‌ها یا کاربران مجاز قادر به دسترسی به اطلاعات حساس و کلیدهای احراز هویت هستند.

• تجزیه و تحلیل رفتار: از تجزیه و تحلیل‌های رفتاری برای شناسایی کاربران غیرمجاز و درخواست‌های مشکوک استفاده کنید.
• کنترل دسترسی: دسترسی به اطلاعات حساس باید بر اساس سطوح دسترسی مجاز باشد.

---

جمع‌بندی

برای ذخیره‌سازی امن اطلاعات احراز هویت، از روش‌های زیر باید استفاده کرد:

• رمزنگاری و هش کردن اطلاعات: استفاده از الگوریتم‌های هش مانند bcrypt برای ذخیره‌سازی کلمات عبور.
• استفاده از Salt: اضافه کردن salt به هش‌ها برای جلوگیری از حملات rainbow table.
• نگهداری ایمن توکن‌ها: استفاده از HTTP-Only Cookies و سرویس‌های ذخیره‌سازی امن مانند Vaults.
• تجدید خودکار توکن‌ها: استفاده از Refresh Token برای تجدید خودکار دسترسی.
• محدودیت دسترسی: تنها دستگاه‌ها و کاربران مجاز باید به اطلاعات حساس دسترسی داشته باشند.

با پیروی از این اصول، می‌توانید اطلاعات حساس احراز هویت را در سیستم خود به‌طور ایمن ذخیره کرده و از دسترسی غیرمجاز جلوگیری کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. کار با نقاط پایانی (Endpoints) در Vtiger”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”آشنایی با نقاط پایانی اصلی API (Modules، Records، Query)” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌های مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) مانند Vtiger CRM، APIها برای تعامل با داده‌ها و انجام عملیات مختلف از جمله خواندن، نوشتن و به‌روزرسانی داده‌ها استفاده می‌شوند. این عملیات‌ها معمولاً از طریق نقاط پایانی API انجام می‌شوند. نقاط پایانی مختلفی برای دسترسی به داده‌های مختلف و انجام عملیات مختلف وجود دارد. در اینجا، به معرفی مهم‌ترین نقاط پایانی Modules، Records و Query در APIهای Vtiger می‌پردازیم.

---

۱. نقطه پایانی Modules

نقطه پایانی Modules به شما این امکان را می‌دهد که اطلاعات مربوط به ماژول‌های مختلف در سیستم CRM را دریافت کنید. ماژول‌ها در Vtiger به‌طور کلی به بخش‌های مختلف سیستم مانند Contacts، Leads، Accounts و غیره اشاره دارند. این نقطه پایانی برای بازیابی اطلاعات از ماژول‌های مختلف به کار می‌رود.

• هدف: دریافت اطلاعات از یک ماژول خاص، مانند لیست تمامی رکوردهای موجود در یک ماژول.
• روش: معمولاً از روش GET برای درخواست داده‌ها استفاده می‌شود.

نمونه درخواست برای دریافت رکوردهای موجود در ماژول Contacts:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts;"
-H "Content-Type: application/json"

در این درخواست، اطلاعات تمامی رکوردهای موجود در ماژول Contacts دریافت می‌شود.

---

۲. نقطه پایانی Records

نقطه پایانی Records برای دسترسی به رکوردهای خاص در Vtiger CRM استفاده می‌شود. از این نقطه پایانی می‌توان برای ایجاد، دریافت، به‌روزرسانی و حذف رکوردها در ماژول‌های مختلف استفاده کرد. این نقطه پایانی به شما این امکان را می‌دهد که روی رکوردهای خاص عملیات انجام دهید.

• هدف: انجام عملیات CRUD (ایجاد، خواندن، به‌روزرسانی، حذف) روی رکوردها.
• روش:
  • GET: دریافت اطلاعات رکورد.
  • POST: ایجاد یک رکورد جدید.
  • PUT: به‌روزرسانی یک رکورد موجود.
  • DELETE: حذف یک رکورد.

نمونه درخواست برای دریافت یک رکورد خاص از ماژول Contacts:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=retrieve&sessionName=your_session_token&id=record_id"
-H "Content-Type: application/json"

در اینجا، با استفاده از record_id، اطلاعات یک رکورد خاص از ماژول Contacts بازیابی می‌شود.

---

۳. نقطه پایانی Query

نقطه پایانی Query برای اجرای SQL-like کوئری‌ها در سیستم CRM و دریافت داده‌ها به کار می‌رود. این نقطه پایانی به شما این امکان را می‌دهد که درخواست‌های پیچیده‌تری نسبت به درخواست‌های ساده GET انجام دهید و داده‌ها را بر اساس شرایط خاص فیلتر کنید.

• هدف: اجرای کوئری‌های پیچیده برای دریافت داده‌ها از ماژول‌ها.
• روش: معمولاً از روش GET استفاده می‌شود و کوئری‌ها به‌صورت SQL مشابه در پارامتر query قرار می‌گیرند.

نمونه درخواست برای اجرای یک کوئری به‌منظور بازیابی رکوردهای Contacts با شرایط خاص:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts WHERE firstname='John';"
-H "Content-Type: application/json"

در این درخواست، رکوردهای Contacts که نام آن‌ها John است، از سیستم بازیابی می‌شوند.

---

جمع‌بندی

نقاط پایانی اصلی API در Vtiger به‌طور کلی شامل Modules، Records و Query هستند که هر کدام نقش خاصی در تعامل با داده‌ها و رکوردها دارند:

• Modules: برای دریافت اطلاعات کلی از ماژول‌ها و لیست رکوردها.
• Records: برای انجام عملیات CRUD بر روی رکوردها.
• Query: برای اجرای کوئری‌های پیچیده و بازیابی داده‌های خاص.

این نقاط پایانی ابزارهای قدرتمندی برای تعامل با داده‌ها و مدیریت رکوردها در سیستم CRM فراهم می‌کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از فیلترها و پارامترها در درخواست‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در APIهای Vtiger CRM، استفاده از فیلترها و پارامترها در درخواست‌ها به شما این امکان را می‌دهد که داده‌ها را به‌طور خاص و دقیق‌تری بازیابی کنید. فیلترها و پارامترها ابزارهایی هستند که می‌توانند درخواست‌های شما را محدود کنند و فقط داده‌هایی را که مورد نیازتان است، بازگردانند. این ویژگی به‌ویژه زمانی مفید است که می‌خواهید داده‌های خاص را بر اساس شرایط خاص دریافت کنید.

---

۱. فیلترها (Filters) در API

فیلترها در APIهای Vtiger برای محدود کردن داده‌ها به‌کار می‌روند. شما می‌توانید از فیلترها برای مشخص کردن شرایط خاص استفاده کنید و به این ترتیب فقط داده‌هایی که با این شرایط مطابقت دارند، بازیابی می‌شوند.

نحوه استفاده از فیلترها:

برای اعمال فیلتر در درخواست‌ها، از عبارت WHERE در کوئری‌های SQL-like استفاده می‌شود. این عبارت به شما این امکان را می‌دهد که تنها رکوردهایی که با شرایط خاص شما مطابقت دارند را دریافت کنید.

نمونه استفاده از فیلتر:

فرض کنید می‌خواهید رکوردهای Contacts را بازیابی کنید که نام آن‌ها John باشد:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts WHERE firstname='John';"
-H "Content-Type: application/json"

در این مثال، تنها رکوردهایی که در آن‌ها firstname برابر با John باشد بازیابی می‌شوند.

---

۲. استفاده از پارامترهای مختلف در درخواست‌ها

در APIهای Vtiger، علاوه بر فیلترها، می‌توانید از پارامترهای مختلف برای تنظیم نحوه اجرای درخواست‌ها استفاده کنید. این پارامترها می‌توانند برای محدود کردن تعداد نتایج، انتخاب ستون‌های خاص یا تنظیمات دیگری که عملکرد درخواست را بهینه می‌کنند، مفید باشند.

پارامترهای رایج در درخواست‌های API Vtiger:

• page: برای تعیین صفحه‌ای که می‌خواهید داده‌ها از آن بارگذاری شوند. این پارامتر به‌ویژه زمانی که داده‌های زیادی دارید و می‌خواهید نتایج را در صفحات مختلف تقسیم کنید مفید است.
• limit: برای محدود کردن تعداد نتایج بازگشتی. این پارامتر به شما این امکان را می‌دهد که تعداد نتایج بازیابی‌شده را محدود کنید.
• fields: برای مشخص کردن ستون‌های خاصی که می‌خواهید در نتایج بازگشتی مشاهده کنید. این پارامتر به‌ویژه زمانی که نیاز به دریافت تنها برخی از ویژگی‌های رکوردها دارید مفید است.

نمونه استفاده از پارامترهای limit و page:

فرض کنید می‌خواهید تنها ۱۰ رکورد از Contacts را بازیابی کنید و از صفحه اول داده‌ها شروع کنید:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts LIMIT 10 OFFSET 0;"
-H "Content-Type: application/json"

در این مثال، درخواست ۱۰ رکورد اول را از جدول Contacts بازیابی می‌کند.

---

۳. ترکیب فیلترها و پارامترها

برای به‌دست آوردن نتایج دقیق‌تر و محدودتر، می‌توانید فیلترها را با پارامترهای مختلف ترکیب کنید. این ترکیب به شما این امکان را می‌دهد که نتایج را با شرایط خاص و محدودیت‌های مختلف بازیابی کنید.

نمونه ترکیب فیلتر و پارامتر:

فرض کنید می‌خواهید رکوردهای Contacts را بازیابی کنید که نام آن‌ها John است و فقط ۵ رکورد اول را نمایش دهید:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts WHERE firstname='John' LIMIT 5 OFFSET 0;"
-H "Content-Type: application/json"

در این درخواست، علاوه بر فیلتر کردن رکوردها بر اساس نام John، تعداد نتایج به ۵ رکورد محدود شده است.

---

جمع‌بندی

استفاده از فیلترها و پارامترها در درخواست‌های API Vtiger به شما این امکان را می‌دهد که نتایج دقیق‌تری را دریافت کنید. فیلترها به شما کمک می‌کنند تا داده‌ها را بر اساس شرایط خاص محدود کنید، در حالی که پارامترها برای تنظیمات اضافی مانند تعداد نتایج و صفحه‌بندی به‌کار می‌روند. با ترکیب این دو ابزار، می‌توانید درخواست‌هایی به‌مراتب دقیق‌تر و بهینه‌تر برای دریافت داده‌ها از Vtiger CRM ارسال کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نمونه‌های عملی از دسترسی به داده‌های ماژول‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، دسترسی به داده‌های ماژول‌ها از طریق API امکان‌پذیر است. برای این منظور، می‌توان از درخواست‌های query و retrieve برای بازیابی داده‌ها از ماژول‌های مختلف استفاده کرد. در این بخش، به بررسی نمونه‌های عملی دسترسی به داده‌های برخی از ماژول‌ها خواهیم پرداخت.

---

۱. دسترسی به داده‌های ماژول Contacts

یکی از رایج‌ترین ماژول‌ها در Vtiger، ماژول Contacts است که اطلاعات مربوط به افراد یا شرکت‌ها را ذخیره می‌کند. برای دسترسی به این داده‌ها می‌توان از کوئری‌های SQL-like استفاده کرد.

نمونه دسترسی به داده‌های Contacts:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts LIMIT 10;"
-H "Content-Type: application/json"

در این نمونه، داده‌های اولین ۱۰ رکورد از ماژول Contacts بازیابی می‌شود.

---

۲. دسترسی به داده‌های ماژول Accounts

ماژول Accounts در Vtiger اطلاعات مربوط به شرکت‌ها یا سازمان‌ها را ذخیره می‌کند. برای دسترسی به داده‌های این ماژول، می‌توان از همان روش query استفاده کرد.

نمونه دسترسی به داده‌های Accounts:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Accounts LIMIT 5;"
-H "Content-Type: application/json"

در این نمونه، اولین ۵ رکورد از ماژول Accounts بازیابی می‌شود.

---

۳. دسترسی به رکورد خاص در ماژول

گاهی اوقات ممکن است نیاز داشته باشیم تنها یک رکورد خاص از ماژولی خاص را بازیابی کنیم. برای این کار می‌توان از دستور retrieve استفاده کرد.

نمونه بازیابی رکورد خاص از Contacts:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=retrieve&sessionName=your_session_token&id=11x2"
-H "Content-Type: application/json"

در این نمونه، رکوردی با شناسه 11x2 از ماژول Contacts بازیابی می‌شود. شناسه رکورد به‌طور معمول به‌صورت moduleNamexID است.

---

۴. استفاده از فیلتر برای دسترسی به داده‌ها

برای فیلتر کردن داده‌ها و دریافت فقط رکوردهایی که با شرایط خاص مطابقت دارند، می‌توان از پارامترهای WHERE استفاده کرد.

نمونه دسترسی به داده‌های Contacts با فیلتر:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT * FROM Contacts WHERE firstname='John' LIMIT 10;"
-H "Content-Type: application/json"

در این نمونه، فقط رکوردهایی که نام firstname آن‌ها برابر با John است، بازیابی می‌شوند.

---

۵. دسترسی به داده‌ها با استفاده از پارامترهای خاص

برای بهینه‌سازی درخواست‌ها و کاهش حجم داده‌های بازیابی‌شده، می‌توان از پارامتر fields استفاده کرد تا فقط فیلدهای خاصی از رکوردها بازیابی شوند.

نمونه بازیابی تنها فیلدهای خاص از Contacts:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_token&query=SELECT firstname, lastname, email FROM Contacts LIMIT 5;"
-H "Content-Type: application/json"

در این نمونه، فقط فیلدهای firstname، lastname و email از اولین ۵ رکورد ماژول Contacts بازیابی می‌شود.

---

جمع‌بندی

دسترسی به داده‌های ماژول‌ها در Vtiger از طریق API به‌سادگی با استفاده از دستورات query و retrieve امکان‌پذیر است. با استفاده از این دستورات، می‌توانید داده‌های ماژول‌های مختلفی نظیر Contacts، Accounts و دیگر ماژول‌ها را با استفاده از فیلترها، پارامترها و روش‌های مختلف درخواست بازیابی کنید. این قابلیت‌ها به شما کمک می‌کنند تا داده‌ها را به‌صورت دقیق‌تر و بهینه‌تر دریافت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. پیاده‌سازی APIهای سفارشی در Vtiger”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد اسکریپت‌های PHP برای توسعه Web Services سفارشی” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، برای گسترش قابلیت‌های سیستم و ایجاد Web Services سفارشی می‌توان اسکریپت‌های PHP نوشت. این اسکریپت‌ها امکان تعامل با سیستم از طریق API را فراهم می‌کنند و می‌توانند برای انجام عملیات خاص، همچون درج داده‌ها، به‌روزرسانی اطلاعات یا حتی ساخت ماژول‌های سفارشی استفاده شوند.

در این بخش، نحوه ایجاد یک اسکریپت PHP برای توسعه Web Services سفارشی در Vtiger توضیح داده خواهد شد.

---

۱. آماده‌سازی محیط برای نوشتن اسکریپت PHP

قبل از نوشتن اسکریپت PHP، مطمئن شوید که به درستی به Vtiger CRM متصل شده‌اید و فایل‌های اصلی سیستم به درستی پیکربندی شده‌اند. برای این کار باید فایل‌های PHP مرتبط با API را بارگذاری کنید.

require_once('include/webservice/WebService.php');  // بارگذاری کلاس WebService
require_once('include/utils/utils.php');             // بارگذاری توابع کمکی

این فایل‌ها به شما کمک می‌کنند تا به راحتی با سیستم تعامل داشته باشید.

---

۲. تعریف یک وب سرویس سفارشی

برای ایجاد یک Web Service سفارشی، باید یک فایل PHP ایجاد کنید که درخواست‌های API را مدیریت کرده و آن‌ها را به درستی پردازش کند. در اینجا یک نمونه از اسکریپت PHP برای توسعه Web Service سفارشی آورده شده است.

نمونه اسکریپت PHP برای Web Service سفارشی:

// بارگذاری کتابخانه‌های ضروری Vtiger
require_once('include/webservice/WebService.php');
require_once('include/database/PearDatabase.php');
require_once('include/utils/utils.php');

// تعریف کلاس Web Service سفارشی
class CustomWebService {
    
    // متد برای پردازش درخواست‌ها
    public function processRequest($operation, $parameters) {
        
        // بررسی نوع عملیات
        switch ($operation) {
            case 'getContactDetails':
                return $this->getContactDetails($parameters);
            case 'updateContact':
                return $this->updateContact($parameters);
            default:
                return array('error' => 'Invalid operation');
        }
    }
    
    // متد برای دریافت جزئیات یک Contact
    private function getContactDetails($parameters) {
        global $adb;
        
        $contactId = $parameters['contact_id'];
        $query = "SELECT * FROM vtiger_contacts WHERE contactid = ?";
        $result = $adb->pquery($query, array($contactId));
        
        if ($adb->num_rows($result) > 0) {
            $contactDetails = $adb->fetch_array($result);
            return $contactDetails;
        } else {
            return array('error' => 'Contact not found');
        }
    }

    // متد برای به‌روزرسانی اطلاعات یک Contact
    private function updateContact($parameters) {
        global $adb;

        $contactId = $parameters['contact_id'];
        $newEmail = $parameters['email'];
        
        $query = "UPDATE vtiger_contacts SET email = ? WHERE contactid = ?";
        $adb->pquery($query, array($newEmail, $contactId));
        
        return array('success' => 'Contact updated successfully');
    }
}

// ایجاد نمونه‌ای از کلاس Web Service سفارشی
$webService = new CustomWebService();

// پردازش درخواست API
$response = $webService->processRequest($_GET['operation'], $_GET['parameters']);

// ارسال پاسخ به درخواست
echo json_encode($response);

---

۳. استفاده از اسکریپت در API Vtiger

برای استفاده از اسکریپت PHP برای Web Service سفارشی در Vtiger، باید درخواست‌های API را به درستی ارسال کنید. در اینجا یک مثال از نحوه ارسال درخواست به Web Service سفارشی آورده شده است:

نمونه درخواست برای دریافت جزئیات یک Contact از طریق API:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=getContactDetails&parameters={\"contact_id\": \"11x2\"}" \
-H "Content-Type: application/json"

در این درخواست، عملیات getContactDetails برای دریافت جزئیات یک Contact با شناسه 11x2 فراخوانی می‌شود.

نمونه درخواست برای به‌روزرسانی اطلاعات یک Contact:

curl -X GET \ "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=updateContact&parameters={\"contact_id\": \"11x2\", \"email\": \"new_email@example.com\"}" \
-H "Content-Type: application/json"

در این درخواست، عملیات updateContact برای به‌روزرسانی آدرس ایمیل یک Contact با شناسه 11x2 فراخوانی می‌شود.

---

۴. استفاده از فایل‌های پیکربندی برای Web Services سفارشی

در صورتی که بخواهید اسکریپت Web Service سفارشی خود را در قالب یک ماژول جدید به Vtiger اضافه کنید، می‌توانید از فایل‌های پیکربندی استفاده کنید تا تنظیمات API را برای ماژول خود فراهم کنید.

نمونه پیکربندی Web Service سفارشی در Vtiger:

$webservice->registerFunction('getContactDetails');
$webservice->registerFunction('updateContact');

این تنظیمات باعث می‌شوند تا توابع getContactDetails و updateContact در دسترس API قرار گیرند.

---

جمع‌بندی

با استفاده از اسکریپت‌های PHP برای توسعه Web Services سفارشی در Vtiger، می‌توانید قابلیت‌های جدید و سفارشی را به سیستم خود اضافه کنید. این اسکریپت‌ها به شما این امکان را می‌دهند که عملیات خاصی مانند دریافت یا به‌روزرسانی داده‌ها را از طریق API انجام دهید. همچنین با استفاده از پیکربندی‌های مناسب، می‌توانید این Web Services را به‌راحتی به سیستم خود اضافه کنید و آن‌ها را از طریق API فراخوانی کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه افزودن Endpointهای جدید به Vtiger” subtitle=”توضیحات کامل”]افزودن Endpointهای جدید به Vtiger به شما امکان می‌دهد تا APIهای سفارشی خود را در این CRM پیاده‌سازی کنید. این کار به شما اجازه می‌دهد عملیات خاصی را اجرا کرده و داده‌ها را با سایر سیستم‌ها یکپارچه کنید.

---

۱. ایجاد یک ماژول Web Service سفارشی در Vtiger

Vtiger دارای یک API مبتنی بر REST است که می‌توان آن را با اضافه کردن روش‌های جدید توسعه داد. برای افزودن Endpoint جدید، باید یک ماژول جدید در دایرکتوری modules/ ایجاد کنید.

مسیر پیشنهادی:

modules/CustomAPI/

---

۲. تعریف کلاس Web Service جدید

یک فایل PHP در مسیر زیر ایجاد کنید:

modules/CustomAPI/CustomAPI.php

و کد زیر را داخل آن قرار دهید:

require_once('include/Webservices/WebService.php');
require_once('include/database/PearDatabase.php');
require_once('include/utils/utils.php');

class CustomAPI {
    
    // دریافت لیست کاربران
    public function getUsers($params, $user) {
        global $adb;
        
        $query = "SELECT id, user_name, email1 FROM vtiger_users";
        $result = $adb->pquery($query, array());
        
        $users = [];
        while ($row = $adb->fetch_array($result)) {
            $users[] = array(
                'id' => $row['id'],
                'username' => $row['user_name'],
                'email' => $row['email1']
            );
        }
        
        return $users;
    }

    // ایجاد یک کاربر جدید
    public function createUser($params, $user) {
        global $adb;

        $username = $params['username'];
        $email = $params['email'];
        $password = md5($params['password']);

        $query = "INSERT INTO vtiger_users (user_name, email1, user_password) VALUES (?, ?, ?)";
        $adb->pquery($query, array($username, $email, $password));

        return array('success' => true, 'message' => 'User created successfully');
    }
}

---

۳. ثبت Endpointهای جدید در Vtiger

اکنون باید Endpointهای جدید را در سیستم ثبت کنیم. برای این کار، فایل vtlib/Module.php را باز کرده و توابع خود را ثبت کنید.

require_once('modules/CustomAPI/CustomAPI.php');

$service = new Vtiger_Webservice();
$service->registerFunction(
    'getUsers',
    array('modules/CustomAPI/CustomAPI.php', 'CustomAPI', 'getUsers'),
    'GET'
);
$service->registerFunction(
    'createUser',
    array('modules/CustomAPI/CustomAPI.php', 'CustomAPI', 'createUser'),
    'POST'
);

---

۴. تست Web Service سفارشی

دریافت لیست کاربران:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=getUsers" \
-H "Content-Type: application/json"

ایجاد کاربر جدید:

curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=createUser" \
-H "Content-Type: application/json" \
-d '{"username": "newuser", "email": "newuser@example.com", "password": "123456"}'

---

۵. افزودن مجوزهای دسترسی برای API

Vtiger دارای کنترل سطح دسترسی برای APIها است. برای تعیین سطح دسترسی، باید Web Service خود را در vtiger_ws_operation ثبت کنید.

global $adb;
$adb->pquery("INSERT INTO vtiger_ws_operation (name, handler_path, handler_method, type) VALUES (?, ?, ?, ?)", 
    array('getUsers', 'modules/CustomAPI/CustomAPI.php', 'CustomAPI::getUsers', 'GET'));

$adb->pquery("INSERT INTO vtiger_ws_operation (name, handler_path, handler_method, type) VALUES (?, ?, ?, ?)", 
    array('createUser', 'modules/CustomAPI/CustomAPI.php', 'CustomAPI::createUser', 'POST'));

---

جمع‌بندی

با این روش، دو Endpoint جدید (getUsers و createUser) به Web Services سیستم اضافه شد. این APIهای سفارشی به شما امکان می‌دهند تا با داده‌های کاربران تعامل کنید و از طریق درخواست‌های REST عملیات مختلفی انجام دهید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ارسال پاسخ‌های سفارشی به درخواست‌های API” subtitle=”توضیحات کامل”]ارسال پاسخ‌های سفارشی به درخواست‌های API در Vtiger به شما این امکان را می‌دهد که خروجی‌های فرمت‌بندی‌شده، کدهای وضعیت HTTP و پیام‌های خطا یا موفقیت سفارشی را مدیریت کنید.

---

۱. ایجاد یک کنترلر برای مدیریت پاسخ‌ها

برای ارسال پاسخ‌های فرمت‌بندی‌شده، یک کلاس اختصاصی ایجاد کنید:

مسیر پیشنهادی:

modules/CustomAPI/ResponseHandler.php

کد کلاس مدیریت پاسخ:

class ResponseHandler {

    public static function sendResponse($status, $message, $data = []) {
        header("Content-Type: application/json");
        http_response_code($status);
        
        echo json_encode([
            'status' => $status,
            'message' => $message,
            'data' => $data
        ]);
        
        exit;
    }

    public static function sendSuccess($message, $data = []) {
        self::sendResponse(200, $message, $data);
    }

    public static function sendError($message, $status = 400) {
        self::sendResponse($status, $message);
    }
}

---

۲. استفاده از ResponseHandler در Web Services

حالا این کنترلر را در APIهای سفارشی خود استفاده کنید.

مسیر پیشنهادی:

modules/CustomAPI/CustomAPI.php

ویرایش Web Service برای استفاده از پاسخ‌های سفارشی:

require_once('modules/CustomAPI/ResponseHandler.php');

class CustomAPI {

    public function getUsers($params, $user) {
        global $adb;
        
        $query = "SELECT id, user_name, email1 FROM vtiger_users";
        $result = $adb->pquery($query, array());

        $users = [];
        while ($row = $adb->fetch_array($result)) {
            $users[] = [
                'id' => $row['id'],
                'username' => $row['user_name'],
                'email' => $row['email1']
            ];
        }

        if (empty($users)) {
            ResponseHandler::sendError("No users found", 404);
        }

        ResponseHandler::sendSuccess("Users retrieved successfully", $users);
    }

    public function createUser($params, $user) {
        global $adb;

        if (empty($params['username']) || empty($params['email']) || empty($params['password'])) {
            ResponseHandler::sendError("Missing required fields", 400);
        }

        $username = $params['username'];
        $email = $params['email'];
        $password = md5($params['password']);

        $query = "INSERT INTO vtiger_users (user_name, email1, user_password) VALUES (?, ?, ?)";
        $adb->pquery($query, array($username, $email, $password));

        ResponseHandler::sendSuccess("User created successfully", ['username' => $username]);
    }
}

---

۳. ارسال درخواست‌های API و مشاهده پاسخ‌های سفارشی

درخواست دریافت لیست کاربران

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=getUsers" \
-H "Content-Type: application/json"

پاسخ در صورت موفقیت:

{
    "status": 200,
    "message": "Users retrieved successfully",
    "data": [
        {
            "id": "1",
            "username": "admin",
            "email": "admin@example.com"
        }
    ]
}

پاسخ در صورت خطا (عدم وجود کاربران):

{
    "status": 404,
    "message": "No users found"
}

---

درخواست ایجاد کاربر جدید

curl -X POST "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=createUser" \
-H "Content-Type: application/json" \
-d '{"username": "newuser", "email": "newuser@example.com", "password": "123456"}'

پاسخ در صورت موفقیت:

{
    "status": 200,
    "message": "User created successfully",
    "data": {
        "username": "newuser"
    }
}

پاسخ در صورت خطا (فیلدهای ناقص):

{
    "status": 400,
    "message": "Missing required fields"
}

---

جمع‌بندی

۱. یک کلاس ResponseHandler برای مدیریت پاسخ‌های API ایجاد کردیم.
۲. در Web Serviceهای سفارشی، از این کلاس برای ارسال پاسخ‌های فرمت‌بندی‌شده و کدهای وضعیت HTTP استفاده کردیم.
۳. درخواست‌های تست را اجرا کرده و پاسخ‌های JSON استاندارد را دریافت کردیم.

با این روش، مدیریت APIها در Vtiger حرفه‌ای‌تر و خواناتر خواهد شد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 8. اتصال Vtiger به سیستم‌های خارجی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نمونه‌هایی از اتصال Vtiger به سیستم‌های ERP، CRMهای دیگر، و ابزارهای بازاریابی” subtitle=”توضیحات کامل”]Vtiger CRM به‌عنوان یک سیستم مدیریت ارتباط با مشتری، قابلیت‌های مختلفی برای اتصال به سیستم‌ها و ابزارهای مختلف از جمله سیستم‌های ERP، CRMهای دیگر، و ابزارهای بازاریابی دارد. این اتصالات به شرکت‌ها این امکان را می‌دهند که داده‌های مشتری و فرآیندهای تجاری خود را به‌طور یکپارچه مدیریت کنند. در این بخش، برخی از نمونه‌های رایج از نحوه اتصال Vtiger به سیستم‌ها و ابزارهای مختلف ارائه می‌شود.

---

۱. اتصال Vtiger به سیستم‌های ERP

سیستم‌های ERP (Enterprise Resource Planning) به شرکت‌ها کمک می‌کنند تا تمامی فرآیندهای تجاری خود را از جمله تولید، تأمین، فروش، و حسابداری در یک سیستم واحد مدیریت کنند. اتصال Vtiger به سیستم‌های ERP موجب یکپارچگی بهتر داده‌ها و فرآیندهای تجاری می‌شود.

نمونه‌ها:

• اتصال به SAP ERP:
  • API Vtiger می‌تواند برای ارسال و دریافت داده‌ها به/from SAP ERP استفاده شود. این کار می‌تواند شامل ارسال داده‌های مشتریان از Vtiger به SAP برای پردازش فاکتورها یا دریافت اطلاعات موجودی از SAP به Vtiger برای مدیریت سفارشات باشد.
  • مراحل:
    1. تنظیم یک Web Service یا API که داده‌ها را از Vtiger به SAP ارسال کند.
    2. استفاده از REST API یا SOAP API برای ارتباط دوطرفه.
    3. استفاده از cURL برای ارسال درخواست‌ها به SAP.

    نمونه درخواست cURL:

    curl -X POST "https://your-sap-server.com/api/sendData" \
    -H "Content-Type: application/json" \
    -d '{"customer_id": "12345", "order_value": "500"}'
    

• اتصال به Microsoft Dynamics 365:
  • برای اتصال به Dynamics 365 از APIهای موجود در Vtiger استفاده می‌شود. این اتصالات معمولاً از طریق OAuth برای تأمین امنیت انجام می‌گیرد.
  • مراحل:
    1. ساخت API در Vtiger برای ارسال داده‌ها به Dynamics 365.
    2. دریافت داده‌های حسابداری، فروش، و فاکتورها از Dynamics به Vtiger برای استفاده در فرآیندهای بازاریابی.

---

۲. اتصال Vtiger به CRMهای دیگر

گاهی اوقات نیاز به اتصال Vtiger به CRMهای دیگر مانند Salesforce یا HubSpot برای یکپارچه‌سازی داده‌ها و فرآیندها وجود دارد. این نوع اتصال به‌ویژه زمانی مفید است که چندین CRM در یک سازمان برای استفاده در بخش‌های مختلف به‌کار می‌روند.

نمونه‌ها:

• اتصال به Salesforce:
  • اتصال Vtiger به Salesforce از طریق API RESTful یا SOAP انجام می‌شود. این ارتباط می‌تواند برای همگام‌سازی داده‌های مشتری، فرصت‌ها، و فاکتورها استفاده شود.
  • مراحل:
    1. استفاده از Web Serviceهای Salesforce برای ارسال داده‌ها.
    2. تعریف نقطه پایانی سفارشی در Vtiger که داده‌های Salesforce را دریافت و ارسال کند.
    3. پیاده‌سازی احراز هویت OAuth برای اتصال امن.

    نمونه کد PHP برای اتصال به Salesforce:

    $url = 'https://login.salesforce.com/services/oauth2/token';
    $params = [
        'grant_type' => 'password',
        'client_id' => 'your_client_id',
        'client_secret' => 'your_client_secret',
        'username' => 'your_username',
        'password' => 'your_password'
    ];
    
    $ch = curl_init();
    curl_setopt($ch, CURLOPT_URL, $url);
    curl_setopt($ch, CURLOPT_RETURNTRANSFER, 1);
    curl_setopt($ch, CURLOPT_POST, 1);
    curl_setopt($ch, CURLOPT_POSTFIELDS, http_build_query($params));
    
    $response = curl_exec($ch);
    curl_close($ch);
    $authData = json_decode($response, true);
    

• اتصال به HubSpot:
  • برای اتصال Vtiger به HubSpot، معمولاً از Webhook یا APIهای RESTful استفاده می‌شود تا بتوان داده‌های مشتریان و فروش‌ها را همگام‌سازی کرد.
  • مراحل:
    1. ثبت‌نام در پلتفرم HubSpot و دریافت API Key.
    2. ساخت یک نقطه پایانی در Vtiger برای ارسال داده‌های مشتری به HubSpot.

    نمونه کد PHP برای اتصال به HubSpot API:

    $apiKey = 'your_hubspot_api_key';
    $url = 'https://api.hubapi.com/contacts/v1/contact/?hapikey=' . $apiKey;
    
    $data = array(
        'properties' => array(
            array('property' => 'email', 'value' => 'customer@example.com'),
            array('property' => 'firstname', 'value' => 'John'),
            array('property' => 'lastname', 'value' => 'Doe')
        )
    );
    
    $ch = curl_init();
    curl_setopt($ch, CURLOPT_URL, $url);
    curl_setopt($ch, CURLOPT_RETURNTRANSFER, 1);
    curl_setopt($ch, CURLOPT_POST, 1);
    curl_setopt($ch, CURLOPT_POSTFIELDS, json_encode($data));
    curl_setopt($ch, CURLOPT_HTTPHEADER, array('Content-Type: application/json'));
    
    $response = curl_exec($ch);
    curl_close($ch);
    

---

۳. اتصال Vtiger به ابزارهای بازاریابی

اتصال Vtiger به ابزارهای بازاریابی آنلاین مانند Mailchimp، Google Ads، و Facebook Ads می‌تواند به شرکت‌ها کمک کند تا کمپین‌های بازاریابی خود را به‌طور مؤثر مدیریت کنند و داده‌های مشتریان را در یک سیستم یکپارچه مشاهده کنند.

نمونه‌ها:

• اتصال به Mailchimp:
  • Mailchimp یک ابزار محبوب برای مدیریت ایمیل‌های تبلیغاتی است. از طریق API Mailchimp می‌توان داده‌های مربوط به کمپین‌ها و تماس‌ها را از Vtiger به Mailchimp ارسال کرد.
  • مراحل:
    1. دریافت API Key از Mailchimp.
    2. استفاده از این API Key برای ارسال داده‌های مشتری و کمپین‌های ایمیلی از Vtiger به Mailchimp.

    نمونه کد PHP برای اتصال به Mailchimp:

    $apiKey = 'your_mailchimp_api_key';
    $listId = 'your_list_id';
    $url = "https://<dc>.api.mailchimp.com/3.0/lists/$listId/members/";
    
    $data = array(
        'email_address' => 'customer@example.com',
        'status' => 'subscribed'
    );
    
    $ch = curl_init();
    curl_setopt($ch, CURLOPT_URL, $url);
    curl_setopt($ch, CURLOPT_RETURNTRANSFER, 1);
    curl_setopt($ch, CURLOPT_HTTPHEADER, array('Authorization: apikey ' . $apiKey));
    curl_setopt($ch, CURLOPT_POST, 1);
    curl_setopt($ch, CURLOPT_POSTFIELDS, json_encode($data));
    
    $response = curl_exec($ch);
    curl_close($ch);
    

• اتصال به Google Ads:
  • Google Ads می‌تواند برای پیگیری کمپین‌های تبلیغاتی و تبدیل‌ها استفاده شود. اتصال Vtiger به Google Ads API به شما این امکان را می‌دهد که اطلاعات کمپین‌های تبلیغاتی را در داخل Vtiger مشاهده کنید و اقدامات خاصی انجام دهید.
  • مراحل:
    1. دریافت OAuth 2.0 Credentials برای Google Ads API.
    2. استفاده از این اطلاعات برای ارسال داده‌های کمپین از Vtiger به Google Ads.

---

جمع‌بندی

اتصال Vtiger به سیستم‌های ERP، CRMهای دیگر، و ابزارهای بازاریابی می‌تواند موجب یکپارچگی بهتر داده‌ها و فرآیندهای تجاری شود. این اتصالات معمولاً از طریق APIهای RESTful و SOAP صورت می‌گیرد و می‌تواند به شرکت‌ها این امکان را بدهد که اطلاعات مشتریان، فروش‌ها، و کمپین‌های بازاریابی خود را به‌صورت یکپارچه و هماهنگ در تمامی سیستم‌ها مدیریت کنند. با استفاده از روش‌هایی مانند cURL و OAuth می‌توان این ارتباطات را به‌طور امن و مؤثر برقرار کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ارسال و دریافت داده‌ها از سیستم‌های خارجی” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از ویژگی‌های کلیدی سیستم‌های مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) مانند Vtiger، توانایی ارسال و دریافت داده‌ها از سیستم‌های خارجی است. این قابلیت به شرکت‌ها این امکان را می‌دهد که داده‌ها را به‌طور مؤثر با سیستم‌های دیگر مانند ERP، سیستم‌های حسابداری، ابزارهای بازاریابی، یا سایر سرویس‌ها یکپارچه کنند. در این بخش به بررسی روش‌ها و ابزارهایی برای ارسال و دریافت داده‌ها از سیستم‌های خارجی پرداخته می‌شود.

---

۱. روش‌های ارسال داده‌ها به سیستم‌های خارجی

برای ارسال داده‌ها به سیستم‌های خارجی، معمولاً از پروتکل‌های HTTP و APIهای RESTful یا SOAP استفاده می‌شود. این پروتکل‌ها به ما این امکان را می‌دهند که داده‌ها را به فرمت‌هایی مانند JSON یا XML به سیستم‌های دیگر ارسال کنیم.

مراحل ارسال داده‌ها:

1. انتخاب نوع درخواست HTTP:
   • برای ارسال داده‌ها معمولاً از درخواست‌های POST استفاده می‌شود، به‌ویژه زمانی که داده‌های جدیدی را باید به سیستم خارجی ارسال کنیم.
   • در صورت به‌روزرسانی اطلاعات، از درخواست PUT و برای حذف داده‌ها از درخواست DELETE استفاده می‌شود.
2. فرمت داده‌ها:
   • داده‌ها می‌توانند به صورت JSON یا XML ارسال شوند. JSON به‌عنوان فرمت رایج‌تر و سازگارتر با APIهای مدرن بیشتر استفاده می‌شود.
3. استفاده از احراز هویت:
   • بسیاری از سیستم‌ها نیاز به احراز هویت برای دریافت داده‌ها دارند. برای این کار می‌توان از روش‌هایی مانند OAuth یا API Keys استفاده کرد.

نمونه ارسال داده‌ها به سیستم خارجی (API):

برای ارسال داده‌ها به سیستم خارجی از طریق cURL در PHP:

$url = 'https://external-system.com/api/v1/submitData';
$data = array(
    'customer_id' => '12345',
    'order_value' => '500',
    'status' => 'confirmed'
);

$ch = curl_init();
curl_setopt($ch, CURLOPT_URL, $url);
curl_setopt($ch, CURLOPT_RETURNTRANSFER, 1);
curl_setopt($ch, CURLOPT_HTTPHEADER, array('Content-Type: application/json'));
curl_setopt($ch, CURLOPT_POST, 1);
curl_setopt($ch, CURLOPT_POSTFIELDS, json_encode($data));

$response = curl_exec($ch);
curl_close($ch);

---

۲. روش‌های دریافت داده‌ها از سیستم‌های خارجی

دریافت داده‌ها از سیستم‌های خارجی معمولاً از طریق درخواست‌های GET به APIهای مختلف انجام می‌شود. این درخواست‌ها معمولاً داده‌ها را به‌صورت JSON یا XML باز می‌گردانند.

مراحل دریافت داده‌ها:

1. انتخاب نوع درخواست HTTP:
   • برای دریافت داده‌ها از درخواست GET استفاده می‌شود. این درخواست می‌تواند برای دریافت اطلاعات از سیستم‌های مختلف مانند مشتریان، فروش‌ها، یا اطلاعات مالی باشد.
2. پردازش داده‌ها:
   • داده‌های دریافت‌شده معمولاً به فرمت JSON یا XML خواهند بود. پس از دریافت، این داده‌ها می‌توانند در سیستم شما پردازش و استفاده شوند.
3. استفاده از احراز هویت:
   • مانند ارسال داده‌ها، هنگام دریافت اطلاعات نیز ممکن است نیاز به احراز هویت باشد. بسیاری از APIها از API Keys یا OAuth برای تأمین امنیت استفاده می‌کنند.

نمونه دریافت داده‌ها از سیستم خارجی (API):

برای دریافت داده‌ها از سیستم خارجی با استفاده از cURL در PHP:

$url = 'https://external-system.com/api/v1/getCustomerData?customer_id=12345';

$ch = curl_init();
curl_setopt($ch, CURLOPT_URL, $url);
curl_setopt($ch, CURLOPT_RETURNTRANSFER, 1);
curl_setopt($ch, CURLOPT_HTTPHEADER, array('Authorization: Bearer your_api_token'));

$response = curl_exec($ch);
curl_close($ch);

$data = json_decode($response, true);

---

۳. پردازش داده‌های دریافتی

بعد از دریافت داده‌ها از سیستم‌های خارجی، معمولاً باید داده‌ها پردازش شوند تا برای استفاده در سیستم داخلی آماده شوند. این پردازش می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• بررسی صحت داده‌ها: اطمینان حاصل کردن از اینکه داده‌های دریافت‌شده معتبر و مطابق با نیازهای سیستم هستند.
• تبدیل فرمت‌ها: تبدیل داده‌های دریافتی از فرمت XML یا JSON به فرمت‌های مورد نیاز.
• ذخیره‌سازی داده‌ها: پس از پردازش، داده‌ها معمولاً در پایگاه داده ذخیره می‌شوند.

نمونه پردازش داده‌ها در PHP:

اگر داده‌ها به فرمت JSON دریافت شوند، می‌توان آن‌ها را با استفاده از json_decode پردازش کرد:

$response = '{"customer_id": "12345", "name": "John Doe", "order_value": "500"}';
$data = json_decode($response, true);

// دسترسی به داده‌ها
echo 'Customer ID: ' . $data['customer_id'];
echo 'Name: ' . $data['name'];
echo 'Order Value: ' . $data['order_value'];

---

۴. بررسی و رفع مشکلات رایج در ارسال و دریافت داده‌ها

هنگامی که داده‌ها از سیستم‌های خارجی ارسال یا دریافت می‌شوند، ممکن است با مشکلاتی مانند زمان‌بندی‌های طولانی، داده‌های ناقص، یا مشکلات ارتباطی مواجه شویم. در اینجا چند نکته برای بررسی و رفع مشکلات آورده شده است:

• خطاهای HTTP: خطاهای مانند 404 Not Found، 500 Internal Server Error، یا 401 Unauthorized می‌توانند رخ دهند. بررسی کد وضعیت HTTP می‌تواند کمک‌کننده باشد.
• مشکلات شبکه: در صورتی که ارتباط شبکه با سیستم‌های خارجی قطع شود، ممکن است داده‌ها ارسال یا دریافت نشوند. بررسی وضعیت شبکه و سرور می‌تواند راه‌حل این مشکل باشد.
• فرمت‌های نادرست: اگر داده‌ها به فرمت JSON یا XML به درستی ارسال یا دریافت نشوند، ممکن است به خطای json_decode() یا خطاهای مشابه در پردازش داده‌ها برسیم.

---

جمع‌بندی

ارسال و دریافت داده‌ها از سیستم‌های خارجی، یکی از وظایف اصلی در یکپارچه‌سازی سیستم‌ها است. این عملیات به‌ویژه در استفاده از APIهای RESTful و SOAP از طریق پروتکل‌های HTTP انجام می‌شود. ارسال داده‌ها معمولاً با درخواست‌های POST و دریافت داده‌ها با درخواست‌های GET صورت می‌گیرد. احراز هویت امن، پردازش داده‌های دریافتی و رفع مشکلات رایج از جمله نکات کلیدی در این فرآیند هستند که می‌توانند به بهبود عملکرد و امنیت سیستم‌ها کمک کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت داده‌های مشترک بین دو سیستم (Sync)” subtitle=”توضیحات کامل”]مدیریت داده‌های مشترک بین دو سیستم (Sync) در Vtiger یکی از چالش‌های مهم در یکپارچه‌سازی سیستم‌ها است. روش‌های مختلفی برای همگام‌سازی داده‌ها بین Vtiger و سایر سیستم‌ها وجود دارد که در این بخش به مهم‌ترین آن‌ها می‌پردازیم.

---

۱. انتخاب روش همگام‌سازی

بسته به نیاز، یکی از روش‌های زیر را انتخاب کنید:

✔ Pull Sync (دریافت داده‌ها در بازه‌های زمانی مشخص)
✔ Push Sync (ارسال خودکار داده‌ها به سیستم دیگر)
✔ Webhook (ارسال خودکار تغییرات لحظه‌ای)
✔ Queue-based Sync (استفاده از پیام‌صف برای پردازش آسنکرون داده‌ها)

---

۲. ایجاد Web Service برای همگام‌سازی

برای ارسال و دریافت داده‌های مشترک بین Vtiger و سیستم دیگر، یک Web Service سفارشی ایجاد می‌کنیم.

مسیر پیشنهادی:

modules/CustomSync/SyncAPI.php

کد نمونه برای ارسال داده‌های همگام‌سازی‌شده:

require_once('modules/CustomAPI/ResponseHandler.php');

class SyncAPI {

    public function syncContacts($params, $user) {
        global $adb;

        // دریافت لیست تغییرات اخیر
        $query = "SELECT id, firstname, lastname, email FROM vtiger_contacts WHERE modifiedtime >= ?";
        $result = $adb->pquery($query, array($params['last_sync_time']));

        $contacts = [];
        while ($row = $adb->fetch_array($result)) {
            $contacts[] = [
                'id' => $row['id'],
                'firstname' => $row['firstname'],
                'lastname' => $row['lastname'],
                'email' => $row['email']
            ];
        }

        ResponseHandler::sendSuccess("Synced contacts retrieved", $contacts);
    }
}

درخواست برای دریافت مخاطبین جدید از زمان آخرین همگام‌سازی:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=syncContacts" \
-H "Content-Type: application/json" \
-d '{"last_sync_time": "2025-03-01 12:00:00"}'

---

۳. Push Sync (ارسال خودکار تغییرات)

در این روش، به محض تغییر داده‌ها، اطلاعات به سیستم دیگر ارسال می‌شوند.

مسیر پیشنهادی:

modules/CustomSync/PushSync.php

ارسال خودکار تغییرات به API دیگر:

class PushSync {

    public static function notifyExternalSystem($contactData) {
        $url = "https://external-system.com/api/sync";
        
        $data = json_encode($contactData);
        $headers = ['Content-Type: application/json'];

        $ch = curl_init();
        curl_setopt($ch, CURLOPT_URL, $url);
        curl_setopt($ch, CURLOPT_POST, 1);
        curl_setopt($ch, CURLOPT_POSTFIELDS, $data);
        curl_setopt($ch, CURLOPT_HTTPHEADER, $headers);
        curl_setopt($ch, CURLOPT_RETURNTRANSFER, true);

        $response = curl_exec($ch);
        curl_close($ch);

        return json_decode($response, true);
    }

    public static function onContactUpdate($entityData) {
        $contact = [
            'id' => $entityData->getId(),
            'firstname' => $entityData->get('firstname'),
            'lastname' => $entityData->get('lastname'),
            'email' => $entityData->get('email')
        ];

        self::notifyExternalSystem($contact);
    }
}

اتصال به Event Handler برای اجرای خودکار:

مسیر:

modules/CustomSync/SyncEventHandler.php

require_once('modules/CustomSync/PushSync.php');

class SyncEventHandler extends VTEventHandler {

    public function handleEvent($eventName, $entityData) {
        if ($eventName == 'vtiger.entity.aftersave' && $entityData->getModuleName() == 'Contacts') {
            PushSync::onContactUpdate($entityData);
        }
    }
}

ثبت Event Handler در Vtiger:

INSERT INTO vtiger_eventhandlers (event_name, handler_path, handler_class, is_active)
VALUES ('vtiger.entity.aftersave', 'modules/CustomSync/SyncEventHandler.php', 'SyncEventHandler', 1);

---

۴. Webhook برای همگام‌سازی بلادرنگ

Webhook امکان ارسال لحظه‌ای تغییرات به سیستم دیگر را فراهم می‌کند.

فعال‌سازی Webhook برای تغییرات مخاطبین:

$webhookUrl = "https://external-system.com/api/webhook";
$eventData = [
    'event' => 'contact_updated',
    'contact_id' => $entityData->getId()
];

$ch = curl_init();
curl_setopt($ch, CURLOPT_URL, $webhookUrl);
curl_setopt($ch, CURLOPT_POST, 1);
curl_setopt($ch, CURLOPT_POSTFIELDS, json_encode($eventData));
curl_setopt($ch, CURLOPT_HTTPHEADER, ['Content-Type: application/json']);
curl_setopt($ch, CURLOPT_RETURNTRANSFER, true);

$response = curl_exec($ch);
curl_close($ch);

---

۵. Queue-based Sync برای مدیریت پردازش آسنکرون

در صورتی که تعداد زیادی داده باید همگام‌سازی شوند، استفاده از Redis Queue یا RabbitMQ پیشنهاد می‌شود.

ثبت تغییرات در یک صف Redis برای پردازش آسنکرون:

$redis = new Redis();
$redis->connect('127.0.0.1', 6379);

$syncData = [
    'id' => $entityData->getId(),
    'firstname' => $entityData->get('firstname'),
    'lastname' => $entityData->get('lastname'),
    'email' => $entityData->get('email')
];

$redis->lpush("sync_queue", json_encode($syncData));

اسکریپت پردازش صف در پس‌زمینه:

while (true) {
    $data = $redis->rpop("sync_queue");
    if ($data) {
        $contact = json_decode($data, true);
        PushSync::notifyExternalSystem($contact);
    }
    sleep(1);
}

---

جمع‌بندی

✔ Pull Sync: دریافت داده‌ها از سیستم دیگر در بازه‌های زمانی مشخص
✔ Push Sync: ارسال خودکار تغییرات به سیستم مقصد
✔ Webhook: ارسال تغییرات در لحظه
✔ Queue-based Sync: پردازش آسنکرون داده‌های سنگین

با استفاده از روش‌های بالا، همگام‌سازی داده‌ها بین Vtiger و سیستم دیگر بهینه و مطمئن خواهد شد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 9. آزمون و دیباگ APIها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از ابزارهای Postman و Swagger برای تست APIها” subtitle=”توضیحات کامل”]ابزارهای Postman و Swagger هر دو از ابزارهای محبوب و قدرتمند برای تست، مستندسازی و تعامل با APIها هستند. این ابزارها به توسعه‌دهندگان و تیم‌های فنی کمک می‌کنند تا بتوانند به راحتی درخواست‌ها را ارسال کرده و پاسخ‌ها را تجزیه و تحلیل کنند. در این بخش، به بررسی استفاده از این ابزارها خواهیم پرداخت.

---

۱. Postman: تست API و مدیریت درخواست‌ها

Postman یکی از پرکاربردترین ابزارها برای تست API است که می‌تواند به‌طور گسترده برای ارسال درخواست‌های HTTP و بررسی پاسخ‌های آن‌ها استفاده شود. این ابزار دارای ویژگی‌های مختلفی است که باعث محبوبیت آن در بین توسعه‌دهندگان شده است.

ویژگی‌های اصلی Postman:

• ارسال درخواست‌های مختلف HTTP: Postman از تمامی روش‌های HTTP (GET، POST، PUT، DELETE و …) پشتیبانی می‌کند.
• تست و بررسی پاسخ‌ها: پس از ارسال درخواست، Postman پاسخ را به‌صورت مفصل نمایش می‌دهد، از جمله کد وضعیت، هدرها و بدنه پاسخ.
• پشتیبانی از محیط‌های مختلف: کاربران می‌توانند محیط‌های مختلف برای تست (مثل توسعه، تولید و …) تعریف کنند تا از مقادیر متغیر برای درخواست‌ها استفاده کنند.
• مجموعه‌ها و مجموعه‌های تست: Postman اجازه می‌دهد که مجموعه‌ای از درخواست‌ها را در قالب یک مجموعه ذخیره کرده و اجرا کنید. همچنین می‌توانید تست‌های خودکار برای درخواست‌ها ایجاد کنید.
• ساخت API Collection: شما می‌توانید مجموعه‌ای از درخواست‌ها را برای یک API مشخص ایجاد کرده و به اشتراک بگذارید.

نمونه استفاده از Postman:

برای ارسال یک درخواست GET ساده با استفاده از Postman:

1. روش: GET
2. URL: https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=query&sessionName=your_session_id&query=SELECT * FROM Contacts;
3. هدرها: Content-Type: application/json
4. ارسال درخواست: پس از ارسال، شما می‌توانید نتیجه (کد وضعیت، بدنه پاسخ و هدرها) را بررسی کنید.

---

۲. Swagger: مستندسازی و تست APIها

Swagger ابزاری است که برای مستندسازی، تست و طراحی APIها به کار می‌رود. Swagger به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد که APIهای خود را با استفاده از یک زبان خاص (YAML یا JSON) مستند کنند. این مستندات می‌توانند به‌طور خودکار به‌صورت یک رابط کاربری قابل تعامل نمایش داده شوند.

ویژگی‌های اصلی Swagger:

• مستندسازی خودکار API: Swagger از مستندات API به‌صورت JSON یا YAML پشتیبانی می‌کند و می‌تواند به‌طور خودکار مستندات API را ایجاد کند.
• تست API از طریق رابط کاربری: Swagger UI یک رابط کاربری تعاملی را فراهم می‌آورد که به شما این امکان را می‌دهد تا درخواست‌ها را از طریق رابط وب ارسال کنید و پاسخ‌ها را مشاهده کنید.
• پشتیبانی از تمامی عملیات‌های API: Swagger تمامی عملیات‌های معمول مانند GET، POST، PUT، DELETE را پشتیبانی می‌کند.
• تولید کد خودکار: Swagger ابزارهایی برای تولید کد از مستندات API به زبان‌های مختلف برنامه‌نویسی دارد.
• تست همزمان با مستندسازی: Swagger UI به شما این امکان را می‌دهد که همزمان با مستند کردن API خود، آن را آزمایش کنید.

نمونه استفاده از Swagger:

1. ایجاد مستندات API با Swagger:
   • برای هر endpoint، متدهای HTTP، پارامترها، و ساختار پاسخ‌ها را تعریف کنید.

   مثال YAML برای یک درخواست GET:

   openapi: 3.0.0
   info:
     title: Vtiger API
     version: 1.0.0
   paths:
     /webservice.php:
       get:
         summary: Retrieve contacts
         parameters:
           - in: query
             name: query
             schema:
               type: string
               example: "SELECT * FROM Contacts"
         responses:
           200:
             description: Success
             content:
               application/json:
                 schema:
                   type: object
                   properties:
                     contacts:
                       type: array
                       items:
                         type: object
                         properties:
                           id:
                             type: integer
                             example: 1
                           name:
                             type: string
                             example: "John Doe"
   

2. استفاده از Swagger UI برای تست درخواست‌ها:
   • پس از ایجاد مستندات، Swagger UI یک رابط وب فراهم می‌آورد که می‌توانید به‌طور مستقیم درخواست‌ها را ارسال کنید و پاسخ‌ها را مشاهده کنید.

---

۳. مقایسه Postman و Swagger

ویژگی	Postman	Swagger
مستندسازی	ندارد (نیاز به وارد کردن دستی مستندات)	پشتیبانی کامل از مستندسازی API
تست API	بله، با قابلیت ارسال تمامی درخواست‌ها	بله، از طریق رابط کاربری تعاملی
تولید کد	ندارد	بله، تولید کد خودکار برای APIها
محیط‌های مختلف	بله، می‌توان محیط‌ها و متغیرها تعریف کرد	ندارد
قابلیت همکاری	بله، مجموعه‌ها و تست‌ها قابل اشتراک‌گذاری هستند	بله، مستندات API را می‌توان به اشتراک گذاشت
پشتیبانی از فرمت‌های مختلف	پشتیبانی از JSON، XML و دیگر فرمت‌ها	پشتیبانی از YAML و JSON

---

جمع‌بندی

ابزارهای Postman و Swagger ابزارهای قدرتمند و مفیدی برای تست و مستندسازی APIها هستند. در حالی که Postman بیشتر برای تست‌های عملی و ارسال درخواست‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد، Swagger بیشتر بر مستندسازی و نمایش تعاملی API تمرکز دارد. هر دوی این ابزارها به توسعه‌دهندگان کمک می‌کنند تا تجربه کاربری بهتری از تعامل با APIها داشته باشند و فرایندهای توسعه و تست را تسهیل کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”عیب‌یابی خطاها و کدهای HTTP Response” subtitle=”توضیحات کامل”]در هنگام تعامل با APIها، ممکن است خطاهایی رخ دهند که نیاز به بررسی دقیق و رفع مشکلات داشته باشند. این خطاها معمولاً از طریق کدهای وضعیت HTTP (HTTP Status Codes) به کاربر اطلاع داده می‌شوند. این کدها اطلاعاتی درباره وضعیت درخواست و پاسخ سرور فراهم می‌کنند. در این بخش، به بررسی مهم‌ترین کدهای HTTP و روش‌های عیب‌یابی خطاها پرداخته‌ایم.

---

۱. کدهای وضعیت HTTP و معنی آن‌ها

کدهای وضعیت HTTP معمولاً به گروه‌های مختلف تقسیم می‌شوند که نشان‌دهنده نوع پاسخ هستند. این کدها به پنج دسته تقسیم می‌شوند:

• کدهای 1xx (Informational): اطلاعاتی درباره درخواست‌های در حال انجام، مثل درخواست‌هایی که در حال پردازش هستند.
  • 100 Continue: درخواست به‌طور موقت پذیرفته شده و منتظر اطلاعات بیشتر است.
• کدهای 2xx (Success): نشان‌دهنده این است که درخواست با موفقیت پردازش شده است.
  • 200 OK: درخواست با موفقیت انجام شد و سرور پاسخ مناسب را ارسال کرده است.
  • 201 Created: درخواست با موفقیت انجام شد و منبع جدیدی ایجاد گردید.
• کدهای 3xx (Redirection): این کدها نشان می‌دهند که برای تکمیل درخواست، هدایت به مسیر دیگری نیاز است.
  • 301 Moved Permanently: منبع به‌طور دائم به مکان جدیدی منتقل شده است.
  • 302 Found: منبع به طور موقت به مکان جدیدی منتقل شده است.
• کدهای 4xx (Client Error): این کدها نشان‌دهنده مشکلاتی در درخواست ارسالی از سمت کلاینت است.
  • 400 Bad Request: درخواست ناقص یا نادرست است.
  • 401 Unauthorized: درخواست نیاز به احراز هویت دارد.
  • 403 Forbidden: دسترسی به منبع برای کاربر غیرمجاز است.
  • 404 Not Found: منبع خواسته‌شده پیدا نشد.
  • 429 Too Many Requests: تعداد درخواست‌ها بیشتر از حد مجاز است.
• کدهای 5xx (Server Error): این کدها نشان‌دهنده مشکلاتی در سرور است.
  • 500 Internal Server Error: خطای عمومی سرور.
  • 502 Bad Gateway: سرور در حال دریافت درخواست از یک سرور دیگر، با مشکل مواجه شده است.
  • 503 Service Unavailable: سرویس در دسترس نیست.
  • 504 Gateway Timeout: سرور درخواست را در زمان تعیین‌شده پاسخ نداده است.

---

۲. چگونه خطاها را عیب‌یابی کنیم؟

برای عیب‌یابی و رفع مشکلات، باید کدهای پاسخ و پیام‌های خطا را به‌طور دقیق بررسی کنیم. در ادامه روش‌های مختلف برای عیب‌یابی مشکلات را بررسی می‌کنیم:

---

۲.۱. بررسی کدهای 4xx (Client Errors)

اگر با کدهای 4xx مواجه شدید، احتمالاً مشکل در درخواست ارسال‌شده است. در اینجا چند روش برای عیب‌یابی آورده شده است:

• 400 Bad Request: این خطا نشان می‌دهد که درخواست ارسالی به درستی فرمت نشده است. بررسی کنید که URL، هدرها، و داده‌های ارسالی به درستی قالب‌بندی شده باشند.
  • بررسی داده‌های ارسالی (مثل JSON یا XML) برای اطمینان از درست بودن ساختار آن‌ها.
  • چک کردن پارامترهای ارسالی در URL و مطمئن شدن از وجود مقادیر صحیح.
• 401 Unauthorized: اگر این کد دریافت کردید، معمولاً دلیل آن عدم احراز هویت یا توکن نامعتبر است.
  • بررسی کنید که آیا هدر Authorization به درستی ارسال شده است.
  • اطمینان حاصل کنید که توکن یا نام کاربری/رمز عبور صحیح است.
• 404 Not Found: این خطا نشان می‌دهد که URL درخواست‌شده یافت نشده است.
  • بررسی کنید که URL به‌طور دقیق و بدون خطا وارد شده باشد.
  • اطمینان حاصل کنید که منبع مورد نظر (مثل یک رکورد یا ماژول) در سیستم وجود دارد.
• 429 Too Many Requests: اگر این کد را دریافت کردید، تعداد درخواست‌های ارسالی شما بیش از حد مجاز است.
  • بررسی کنید که محدودیت‌های rate limiting در API شما اعمال شده‌اند.
  • استفاده از تاخیر (Delay) بین درخواست‌ها یا مدیریت بهتر درخواست‌ها.

---

۲.۲. بررسی کدهای 5xx (Server Errors)

کدهای 5xx معمولاً نشان‌دهنده مشکلات سرور هستند. در اینجا چند روش برای عیب‌یابی آورده شده است:

• 500 Internal Server Error: این خطا ممکن است به دلایل مختلفی مانند مشکلات پیکربندی سرور، خرابی در نرم‌افزار یا خطاهای غیرمنتظره باشد.
  • بررسی فایل‌های لاگ سرور برای مشاهده علت دقیق خطا.
  • بررسی منابع سرور مانند فضای دیسک و حافظه.
  • بررسی تنظیمات سرور برای اطمینان از پیکربندی صحیح API.
• 502 Bad Gateway: این خطا معمولاً به‌دلیل مشکل در ارتباط بین سرور اصلی و سرور پشتیبان است.
  • بررسی وضعیت سرورهای پشتیبان (مانند سرورهای دیتابیس یا سرورهای دیگر).
  • بررسی ارتباطات شبکه‌ای و پیکربندی‌های فایروال.
• 503 Service Unavailable: این خطا نشان‌دهنده این است که سرویس مورد نظر به‌طور موقت در دسترس نیست.
  • بررسی وضعیت سرویس‌ها و اطمینان از اینکه سرور به‌درستی کار می‌کند.
  • بررسی منابع سرور و پردازش درخواست‌ها برای اطمینان از عدم بیش‌بار شدن سرور.

---

۳. استفاده از ابزارها برای عیب‌یابی خطاها

برای تسهیل در عیب‌یابی، استفاده از ابزارهای زیر می‌تواند مفید باشد:

• Postman: برای ارسال درخواست‌ها و بررسی پاسخ‌ها. Postman همچنین این امکان را فراهم می‌کند که هدرها و داده‌های ارسال‌شده را بررسی کنید و کد وضعیت HTTP را مشاهده کنید.
• cURL: برای ارسال درخواست‌های HTTP از خط فرمان و مشاهده مستقیم کدهای پاسخ و محتوای آن‌ها.
• Swagger UI: برای بررسی مستندات API و تست آن‌ها از طریق رابط کاربری وب.

---

جمع‌بندی

عیب‌یابی خطاها و بررسی کدهای وضعیت HTTP بخش مهمی از تعامل با APIها است. کدهای وضعیت HTTP به‌طور دقیق اطلاعاتی در مورد وضعیت درخواست و پاسخ سرور فراهم می‌کنند و می‌توانند به‌طور مؤثری در رفع مشکلات کمک کنند. با بررسی دقیق کدها، هدرها، و پیام‌های خطا، می‌توان مشکلات رایج را شناسایی کرده و اقدامات لازم برای رفع آن‌ها را انجام داد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی لاگ‌های سیستم برای مشکلات مرتبط با API” subtitle=”توضیحات کامل”]لاگ‌های سیستم ابزاری حیاتی برای شناسایی و عیب‌یابی مشکلات مرتبط با API هستند. این لاگ‌ها اطلاعات ارزشمندی درباره درخواست‌ها، پاسخ‌ها و خطاهایی که در حین تعامل با API رخ می‌دهند، فراهم می‌کنند. در این بخش، روش‌های مختلفی برای بررسی و تحلیل لاگ‌ها به‌منظور شناسایی مشکلات مرتبط با API را بررسی خواهیم کرد.

---

۱. انواع لاگ‌های مرتبط با API

در بسیاری از سیستم‌ها و سرورها، اطلاعات مربوط به درخواست‌ها و پاسخ‌های API در لاگ‌های خاص ذخیره می‌شود. این لاگ‌ها می‌توانند شامل اطلاعات زیر باشند:

• لاگ‌های سرور وب (Web Server Logs): این لاگ‌ها معمولاً شامل درخواست‌های ورودی به سرور (مانند درخواست‌های HTTP)، کدهای وضعیت HTTP و زمان‌های پردازش درخواست هستند.
  • برای مثال، در Apache یا Nginx، این لاگ‌ها شامل اطلاعاتی مثل IP آدرس، متد HTTP (GET، POST، PUT، DELETE)، کدهای وضعیت HTTP (مثل 200 یا 404) و زمان پردازش هستند.
• لاگ‌های سرور اپلیکیشن (Application Server Logs): این لاگ‌ها معمولاً شامل اطلاعات بیشتر درباره وضعیت پردازش درخواست‌ها هستند، مانند خطاهای سرور، پیام‌های استثنا (exception) و داده‌های دقیق‌تر درباره عملکرد API.
  • این لاگ‌ها ممکن است شامل جزئیاتی مانند نام توابع فراخوانی‌شده، خطاهای برنامه‌نویسی، و stack traceها باشند که به شناسایی دقیق‌تر مشکلات کمک می‌کنند.
• لاگ‌های دیتابیس (Database Logs): اگر API با دیتابیس ارتباط دارد، لاگ‌های دیتابیس می‌توانند شامل خطاها و درخواست‌های دیتابیس باشند.
  • اطلاعاتی مانند تأخیر در اجرای کوئری‌ها، خطاهای مربوط به اتصال به دیتابیس یا مشکلات در پردازش کوئری‌ها می‌تواند در این لاگ‌ها ثبت شود.
• لاگ‌های سرویس‌های خارجی (External Service Logs): اگر API شما با سرویس‌های خارجی (مانند سرویس‌های پرداخت، ارسال ایمیل یا ذخیره‌سازی ابری) ارتباط برقرار می‌کند، بررسی لاگ‌های این سرویس‌ها نیز مهم است.
  • در این لاگ‌ها ممکن است خطاهای مربوط به ارتباط با سرویس‌های خارجی یا زمان‌های پاسخ طولانی ثبت شده باشند.

---

۲. چگونه لاگ‌ها را برای مشکلات API بررسی کنیم؟

برای بررسی مشکلات مرتبط با API، باید به‌دقت لاگ‌ها را تحلیل کرده و موارد خاصی را جستجو کنیم. در ادامه مراحل اصلی بررسی لاگ‌ها آورده شده است:

---

۲.۱. بررسی درخواست‌های HTTP در لاگ‌های سرور وب

اولین قدم برای بررسی مشکلات، تحلیل درخواست‌های ورودی به سرور وب است. این اطلاعات به‌ویژه برای شناسایی درخواست‌های غلط، URLهای اشتباه یا متدهای نامناسب بسیار مفید است.

• جستجو بر اساس کد وضعیت HTTP: بررسی کدهای وضعیت HTTP مانند 404 Not Found یا 500 Internal Server Error می‌تواند نشان‌دهنده مشکلات در API باشد.
  • برای مثال، اگر تعداد زیادی درخواست با کد 404 مشاهده کردید، این احتمالاً نشان‌دهنده URLهای اشتباه یا منابعی است که در API موجود نیستند.
  • در صورت دریافت 500 Internal Server Error، ممکن است مشکل در سمت سرور باشد.
• بررسی زمان پردازش درخواست‌ها: اگر زمان پردازش درخواست‌ها زیاد است، ممکن است این مسئله ناشی از مشکل در سرور یا API باشد که نیاز به بهینه‌سازی دارد.
  • لاگ‌ها معمولاً زمان شروع و پایان پردازش درخواست را نشان می‌دهند که می‌توانید از آن‌ها برای شناسایی درخواست‌های کند استفاده کنید.

---

۲.۲. تحلیل لاگ‌های سرور اپلیکیشن

لاگ‌های سرور اپلیکیشن شامل اطلاعات جزئی‌تری از مشکلات ممکن است که به شناسایی دقیق‌تر مشکلات کمک می‌کند.

• بررسی پیام‌های استثنا (Exception Messages): اگر سرور اپلیکیشن خطایی در پردازش درخواست‌ها داشته باشد، معمولاً این خطاها به‌صورت استثنا در لاگ‌ها ثبت می‌شوند.
  • بررسی stack trace در این لاگ‌ها به شما کمک می‌کند تا محل دقیق خطا را شناسایی کرده و مشکل را رفع کنید.
• بررسی صحت داده‌ها و ورودی‌ها: بسیاری از مشکلات به‌دلیل داده‌های ورودی نامعتبر رخ می‌دهند. بررسی لاگ‌های مربوط به ورودی‌ها و اطمینان از صحیح بودن داده‌ها می‌تواند مفید باشد.
  • به‌عنوان مثال، ممکن است ورودی‌های ارسالی از کاربر (مثل فرم‌ها یا درخواست‌های JSON) به‌طور اشتباه فرمت شده باشند.

---

۲.۳. بررسی ارتباط با دیتابیس

اگر API شما با دیتابیس ارتباط دارد، بررسی لاگ‌های دیتابیس بسیار مهم است.

• بررسی زمان‌های پاسخ دیتابیس: اگر API درخواست‌هایی به دیتابیس ارسال می‌کند، باید مطمئن شوید که این درخواست‌ها سریع و کارآمد اجرا می‌شوند.
  • بررسی لاگ‌های دیتابیس برای کوئری‌های کند می‌تواند به شناسایی مشکلات عملکرد کمک کند.
• خطاهای اتصال به دیتابیس: خطاهایی که در ارتباط با دیتابیس به‌وجود می‌آیند می‌توانند باعث عدم عملکرد صحیح API شوند.
  • بررسی خطاهای مربوط به اتصال یا مجوزهای دسترسی به دیتابیس بسیار مهم است.

---

۲.۴. بررسی لاگ‌های سرویس‌های خارجی

اگر API شما به سرویس‌های خارجی متصل است (مانند سرویس‌های پرداخت، ارسال ایمیل و غیره)، بررسی لاگ‌های این سرویس‌ها می‌تواند اطلاعاتی درباره مشکلات خارجی و نحوه تأثیر آن‌ها بر عملکرد API فراهم کند.

• مشکلات در ارتباط با سرویس‌های خارجی: بررسی لاگ‌های سرویس‌های خارجی برای مشکلات مربوط به زمان‌های پاسخ یا خطاهای موجود در ارتباطات.
• اطمینان از صحت داده‌های دریافتی از سرویس‌های خارجی: بررسی خطاهای احتمالی در داده‌های ورودی از سرویس‌های خارجی که ممکن است باعث بروز مشکلات در API شما شوند.

---

۳. ابزارهای مفید برای بررسی لاگ‌ها

برای تسهیل در بررسی لاگ‌ها، استفاده از ابزارهای مختلف می‌تواند مفید باشد:

• Log Aggregators: ابزارهایی مانند ELK Stack (Elasticsearch, Logstash, Kibana) یا Graylog می‌توانند لاگ‌ها را جمع‌آوری، فیلتر و تحلیل کنند. این ابزارها می‌توانند به شما کمک کنند تا به‌طور مؤثری لاگ‌های مختلف را بررسی کرده و مشکلات API را شناسایی کنید.
• Monitoring Tools: ابزارهای نظارتی مانند New Relic یا Datadog می‌توانند به‌صورت مستقیم وضعیت عملکرد API را مانیتور کنند و به شما اطلاعات دقیق‌تری در مورد مشکلات API ارائه دهند.

---

جمع‌بندی

بررسی لاگ‌های سیستم یکی از مهم‌ترین مراحل در عیب‌یابی مشکلات مرتبط با API است. با تحلیل دقیق لاگ‌ها می‌توانید مشکلات مختلفی مانند درخواست‌های نادرست، مشکلات در سرور، خطاهای دیتابیس و مسائل مرتبط با سرویس‌های خارجی را شناسایی کرده و اقداماتی برای رفع آن‌ها انجام دهید. ابزارهای مختلفی برای جمع‌آوری و تحلیل لاگ‌ها وجود دارند که می‌توانند فرآیند عیب‌یابی را ساده‌تر و کارآمدتر کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 10. ایمن‌سازی ارتباطات API”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از SSL/TLS برای ارتباطات امن” subtitle=”توضیحات کامل”]SSL (Secure Sockets Layer) و TLS (Transport Layer Security) پروتکل‌هایی هستند که برای تأمین امنیت ارتباطات اینترنتی و حفاظت از داده‌ها در برابر حملات مختلف استفاده می‌شوند. این پروتکل‌ها به‌طور گسترده‌ای برای رمزگذاری ارتباطات بین سرویس‌ها و کاربرها، به‌ویژه در APIها و وب‌سایت‌ها، به‌کار می‌روند تا اطمینان حاصل شود که داده‌های منتقل‌شده بین سرور و کلاینت امن و غیرقابل دسترسی برای اشخاص ثالث باشد.

---

۱. مفهوم SSL/TLS و تفاوت‌های آن‌ها

• SSL (Secure Sockets Layer): SSL یک پروتکل قدیمی است که ابتدا توسط Netscape برای تأمین امنیت انتقال داده‌ها در شبکه اینترنت طراحی شد. این پروتکل امروزه به‌طور عمده منسوخ شده و جای خود را به TLS داده است.
• TLS (Transport Layer Security): TLS نسخه پیشرفته و ایمن‌تر SSL است. در حال حاضر، SSL به‌طور کلی با TLS جایگزین شده است، اما معمولاً هر دو اصطلاح به‌طور مشترک برای اشاره به پروتکل‌های رمزگذاری استفاده می‌شوند.

SSL/TLS از رمزنگاری متقارن و نامتقارن برای حفاظت از داده‌ها و احراز هویت سرور استفاده می‌کند و می‌تواند از حملات مختلف مانند MITM (Man-in-the-Middle) جلوگیری کند.

---

۲. مزایای استفاده از SSL/TLS برای ارتباطات امن

• رمزگذاری داده‌ها: داده‌های ارسالی بین کلاینت و سرور با استفاده از SSL/TLS رمزگذاری می‌شوند، به این معنا که حتی اگر داده‌ها در طول انتقال از سرور به کلاینت یا برعکس شنود شوند، محتوای آن‌ها قابل خواندن نخواهد بود.
• احراز هویت سرور: SSL/TLS می‌تواند از جعل هویت سرور جلوگیری کند. سرور باید گواهی‌نامه SSL/TLS معتبر داشته باشد که نشان‌دهنده هویت آن است و کلاینت می‌تواند آن را تأیید کند. این امر کمک می‌کند تا از حملات مانند phishing جلوگیری شود.
• تمامیت داده‌ها: SSL/TLS تضمین می‌کند که داده‌های ارسال‌شده از طرف فرستنده به مقصد نهایی به‌طور صحیح و بدون تغییرات در طول انتقال برسند. هرگونه تغییر در داده‌ها می‌تواند موجب شکست ارتباط شود.
• اعتماد و اعتبار: وب‌سایت‌ها و APIهایی که از SSL/TLS استفاده می‌کنند، برای کاربران قابل‌اعتمادتر به نظر می‌رسند. آدرس‌های URL با پروتکل HTTPS (که در واقع نسخه امن HTTP است) به‌طور معمول برای کاربران ایمن‌تر به‌نظر می‌آیند و از این‌رو باعث افزایش اعتماد می‌شوند.

---

۳. نحوه پیاده‌سازی SSL/TLS در API

برای استفاده از SSL/TLS در API، مراحل مختلفی باید دنبال شود. این مراحل شامل نصب گواهی SSL/TLS، پیکربندی وب‌سرور و ایجاد ارتباط امن بین کلاینت و سرور است.

---

۳.۱. نصب گواهی SSL/TLS روی سرور

1. خرید گواهی SSL/TLS: ابتدا باید یک گواهی SSL/TLS معتبر از یک صادرکننده گواهی (CA) تهیه کنید. این گواهی برای تایید هویت دامنه شما و رمزگذاری ارتباطات استفاده خواهد شد.
2. نصب گواهی روی وب‌سرور: گواهی دریافت‌شده را باید روی وب‌سرور نصب کنید. این فرآیند به وابستگی به نوع وب‌سرور (مانند Apache، Nginx، IIS) متفاوت است. گواهی نصب‌شده باید شامل private key و public certificate باشد.
3. پیکربندی وب‌سرور برای استفاده از HTTPS: پس از نصب گواهی، وب‌سرور باید به‌گونه‌ای پیکربندی شود که درخواست‌ها از طریق HTTPS (پروتکل امن) پذیرفته شوند. برای مثال، در Apache یا Nginx باید پورت 443 برای HTTPS تنظیم شود.

---

۳.۲. تنظیمات لازم برای API استفاده‌کننده از SSL/TLS

• تأیید اعتبار گواهی‌ها: API باید گواهی‌نامه‌های SSL/TLS سرور را برای تأیید اعتبار و جلوگیری از حملات MITM بررسی کند. در صورتی که گواهی معتبر نباشد، درخواست باید رد شود.
• فشار دادن به استفاده از HTTPS: در صورتی که API فقط از HTTPS پشتیبانی می‌کند، باید از استفاده از HTTP جلوگیری شود و درخواست‌های HTTP به HTTPS ریدایرکت شوند.
• احراز هویت کلاینت: در بعضی از پیاده‌سازی‌های پیشرفته، علاوه بر احراز هویت سرور، احراز هویت کلاینت از طریق گواهی‌های SSL/TLS نیز انجام می‌شود. این نوع احراز هویت معمولاً در مواردی که نیاز به امنیت بالاتر وجود دارد، به‌کار می‌رود.

---

۴. توصیه‌ها برای بهبود امنیت SSL/TLS

برای اطمینان از امنیت بالای ارتباطات API، توصیه‌هایی وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند:

• استفاده از پروتکل‌های امن TLS: از نسخه‌های جدیدتر پروتکل TLS (مانند TLS 1.2 یا TLS 1.3) استفاده کنید و از نسخه‌های قدیمی‌تر و ناامن مانند SSL 2.0 یا SSL 3.0 خودداری کنید.
• استفاده از الگوریتم‌های قوی: از الگوریتم‌های رمزنگاری قوی برای تأمین امنیت ارتباطات استفاده کنید. برای مثال، از RSA برای تبادل کلید و AES برای رمزگذاری داده‌ها استفاده کنید.
• اجبار به استفاده از HTTPS: تمامی درخواست‌ها باید از طریق HTTPS انجام شوند. در صورت لزوم، می‌توانید سرور را به‌گونه‌ای پیکربندی کنید که درخواست‌های HTTP به HTTPS ریدایرکت شوند.
• دور کردن TLS از حملات معروف: از حملاتی مانند BEAST، POODLE و Heartbleed با به‌روزرسانی به نسخه‌های جدید TLS و استفاده از تنظیمات امن جلوگیری کنید.
• استفاده از HTTP Strict Transport Security (HSTS): این مکانیزم باعث می‌شود که مرورگرها تنها از طریق HTTPS به وب‌سایت یا API شما متصل شوند و از اتصالات ناامن جلوگیری می‌شود.

---

جمع‌بندی

استفاده از SSL/TLS برای ارتباطات امن یکی از الزامات اساسی در هر API یا وب‌سایت است که می‌خواهد از داده‌های حساس محافظت کند. این پروتکل‌ها با رمزگذاری داده‌ها، تأیید هویت سرور و جلوگیری از تغییرات داده‌ها در مسیر انتقال، امنیت ارتباطات را تضمین می‌کنند. برای اطمینان از امنیت بالا، باید از نسخه‌های به‌روز TLS، الگوریتم‌های رمزنگاری قوی و تنظیمات درست SSL/TLS استفاده کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”محافظت از داده‌های حساس در حین انتقال” subtitle=”توضیحات کامل”]

محافظت از داده‌های حساس در حین انتقال در Vtiger

حفاظت از داده‌های حساس هنگام انتقال بین Vtiger و سایر سیستم‌ها، یکی از موارد حیاتی برای جلوگیری از حملات MITM (Man-in-the-Middle)، دسترسی غیرمجاز و افشای اطلاعات است. در این بخش، روش‌های ایمن‌سازی ارتباطات API و داده‌های در حال انتقال را بررسی می‌کنیم.

---

۱. استفاده از HTTPS برای رمزنگاری ارتباطات

اولین و ساده‌ترین اقدام، فعال‌سازی HTTPS روی سرور Vtiger است.
✔ بررسی فعال بودن HTTPS در Nginx یا Apache
✔ استفاده از Let’s Encrypt یا گواهینامه‌های SSL معتبر

نمونه تنظیم HTTPS در Nginx:

server {
    listen 443 ssl;
    server_name your-vtiger-domain.com;

    ssl_certificate /etc/letsencrypt/live/your-vtiger-domain.com/fullchain.pem;
    ssl_certificate_key /etc/letsencrypt/live/your-vtiger-domain.com/privkey.pem;
    
    location / {
        proxy_pass http://127.0.0.1:80;
        proxy_set_header X-Forwarded-Proto https;
    }
}

---

۲. رمزنگاری درخواست‌های API با JWT

برای جلوگیری از ارسال درخواست‌های جعلی، از JWT (JSON Web Token) برای احراز هویت API استفاده می‌کنیم.

مسیر پیشنهادی:

modules/CustomAuth/AuthHandler.php

تولید JWT Token در Vtiger:

require 'vendor/autoload.php';
use Firebase\JWT\JWT;

class AuthHandler {
    private static $secret_key = 'your_secret_key';

    public static function generateToken($userId) {
        $payload = [
            'iss' => 'your-vtiger-domain.com',
            'iat' => time(),
            'exp' => time() + 3600,
            'user_id' => $userId
        ];
        return JWT::encode($payload, self::$secret_key, 'HS256');
    }

    public static function validateToken($token) {
        try {
            return JWT::decode($token, self::$secret_key, ['HS256']);
        } catch (Exception $e) {
            return false;
        }
    }
}

درخواست API با JWT:

curl -X GET "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=getData" \
-H "Authorization: Bearer YOUR_JWT_TOKEN"

---

۳. رمزنگاری داده‌های حساس قبل از ارسال

برای افزایش امنیت داده‌های ارسالی، می‌توان از AES-256 جهت رمزنگاری داده‌ها استفاده کرد.

مسیر پیشنهادی:

modules/CustomSecurity/Encryptor.php

کد PHP برای رمزنگاری با AES-256:

class Encryptor {
    private static $key = 'your_secret_key';

    public static function encrypt($data) {
        $iv = openssl_random_pseudo_bytes(16);
        $encrypted = openssl_encrypt($data, 'AES-256-CBC', self::$key, 0, $iv);
        return base64_encode($iv . $encrypted);
    }

    public static function decrypt($encryptedData) {
        $data = base64_decode($encryptedData);
        $iv = substr($data, 0, 16);
        $encrypted = substr($data, 16);
        return openssl_decrypt($encrypted, 'AES-256-CBC', self::$key, 0, $iv);
    }
}

استفاده در هنگام ارسال داده‌ها:

$contactData = [
    'email' => Encryptor::encrypt('user@example.com')
];

رمزگشایی در سمت دریافت‌کننده:

$decryptedEmail = Encryptor::decrypt($contactData['email']);

---

۴. امضای دیجیتال برای یکپارچگی داده‌ها

برای اطمینان از عدم تغییر داده‌ها در طول مسیر، از امضای دیجیتال HMAC-SHA256 استفاده می‌کنیم.

مسیر پیشنهادی:

modules/CustomSecurity/Signer.php

کد PHP برای ایجاد امضای دیجیتال:

class Signer {
    private static $secret_key = 'your_hmac_secret_key';

    public static function signData($data) {
        return hash_hmac('sha256', json_encode($data), self::$secret_key);
    }

    public static function verifySignature($data, $signature) {
        return hash_equals(self::signData($data), $signature);
    }
}

ارسال داده‌های امضاشده:

$contactData = [
    'id' => 123,
    'email' => 'user@example.com'
];

$signature = Signer::signData($contactData);
$requestData = [
    'data' => $contactData,
    'signature' => $signature
];

اعتبارسنجی داده در سمت گیرنده:

if (Signer::verifySignature($requestData['data'], $requestData['signature'])) {
    echo "Valid Data";
} else {
    echo "Tampered Data!";
}

---

۵. استفاده از TLS 1.2/1.3 برای افزایش امنیت انتقال

بررسی و اطمینان از اینکه سرور فقط TLS 1.2 و TLS 1.3 را پشتیبانی کند.

بررسی نسخه‌های TLS در سرور:

openssl s_client -connect your-vtiger-url:443 -tls1_2

تنظیمات Apache برای فقط فعال کردن TLS 1.2 و TLS 1.3:

SSLProtocol -all +TLSv1.2 +TLSv1.3
SSLCipherSuite HIGH:!aNULL:!MD5

---

۶. محدود کردن CORS برای جلوگیری از درخواست‌های غیرمجاز

برای جلوگیری از ارسال درخواست‌های ناخواسته به API، CORS Policy را محدود می‌کنیم.

مسیر پیشنهادی:

modules/CustomSecurity/CORSHandler.php

کد PHP برای تنظیم CORS:

header("Access-Control-Allow-Origin: https://your-trusted-domain.com");
header("Access-Control-Allow-Methods: POST, GET");
header("Access-Control-Allow-Headers: Content-Type, Authorization");

---

جمع‌بندی

✔ فعال‌سازی HTTPS و TLS 1.2/1.3 برای جلوگیری از حملات MITM
✔ استفاده از JWT Token برای احراز هویت امن درخواست‌های API
✔ رمزنگاری داده‌های حساس با AES-256 قبل از ارسال
✔ امضای دیجیتال HMAC-SHA256 برای جلوگیری از تغییر داده‌ها
✔ محدودسازی CORS برای جلوگیری از درخواست‌های غیرمجاز

با پیاده‌سازی این روش‌ها، امنیت داده‌های در حال انتقال بین Vtiger و سایر سیستم‌ها به حداکثر خواهد رسید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”محدود کردن دسترسی به API بر اساس IP یا Token” subtitle=”توضیحات کامل”]محدود کردن دسترسی به API یکی از روش‌های موثر برای بهبود امنیت و جلوگیری از دسترسی غیرمجاز است. دو روش رایج برای محدود کردن دسترسی به API عبارتند از محدود کردن دسترسی بر اساس آدرس IP و محدود کردن دسترسی با استفاده از توکن. در این بخش، به بررسی این دو روش و نحوه پیاده‌سازی هرکدام می‌پردازیم.

---

۱. محدود کردن دسترسی بر اساس IP

در این روش، دسترسی به API تنها از آدرس‌های IP مشخص و معتبر امکان‌پذیر است. این روش می‌تواند در مواردی که می‌خواهیم فقط به کاربرانی از مکان‌های خاص یا از شبکه‌های خاص دسترسی بدهیم، بسیار مفید باشد. برای پیاده‌سازی این روش، می‌توان از IP Whitelisting استفاده کرد.

IP Whitelisting به این معناست که تنها درخواست‌هایی که از آدرس‌های IP مشخص شده ارسال می‌شوند، مجاز به دسترسی به API هستند.

مراحل پیاده‌سازی:

1. تعریف آدرس‌های IP مجاز:
   • باید فهرستی از آدرس‌های IP مجاز ایجاد کنید. این فهرست می‌تواند شامل آدرس‌های IP ثابت سازمانی یا آدرس‌های عمومی معتبری باشد که باید دسترسی داشته باشند.
2. بررسی آدرس IP درخواست‌ها:
   • در سطح سرور، زمانی که یک درخواست به API ارسال می‌شود، ابتدا باید آدرس IP ارسال‌کننده درخواست را بررسی کنید.
   • اگر آدرس IP در فهرست سفید (whitelist) قرار نداشت، درخواست را رد کنید.
3. مدیریت فهرست IPهای مجاز:
   • فهرست IPهای مجاز باید به‌طور دوره‌ای به‌روزرسانی شود تا از دسترسی غیرمجاز جلوگیری گردد.

نمونه کد در PHP برای بررسی IP مجاز:

<?php
$allowed_ips = ['192.168.1.1', '203.0.113.5']; // آدرس‌های IP مجاز

$client_ip = $_SERVER['REMOTE_ADDR']; // دریافت آدرس IP درخواست‌کننده

if (!in_array($client_ip, $allowed_ips)) {
    header('HTTP/1.1 403 Forbidden');
    echo "Access Denied";
    exit;
}

// ادامه کد برای پردازش درخواست
?>

---

۲. محدود کردن دسترسی با استفاده از توکن

توکن‌ها یکی دیگر از روش‌های محبوب برای محدود کردن دسترسی به API هستند. در این روش، به هر کاربر یا برنامه‌ای که بخواهد به API دسترسی پیدا کند، یک توکن اختصاص داده می‌شود. این توکن‌ها می‌توانند شامل Bearer Tokens یا API Keys باشند. در هر درخواست، توکن باید به همراه درخواست ارسال شود تا سرور بتواند هویت درخواست‌کننده را تأیید کند.

مراحل پیاده‌سازی:

1. ایجاد و تخصیص توکن‌ها:
   • ابتدا باید فرآیند ایجاد توکن‌ها را راه‌اندازی کنید. معمولاً توکن‌ها با استفاده از الگوریتم‌های تصادفی یا با استفاده از یک سیستم احراز هویت (مثل OAuth 2.0) تولید می‌شوند.
2. بررسی توکن در درخواست‌ها:
   • سرور باید هر درخواست را از نظر وجود و اعتبار توکن بررسی کند. این بررسی می‌تواند با استفاده از هدر HTTP Authorization یا به‌صورت پارامتر در URL انجام شود.
3. غیرفعال کردن توکن‌ها:
   • توکن‌های منقضی‌شده یا لغو شده باید به‌طور خودکار از دسترس خارج شوند تا از دسترسی غیرمجاز جلوگیری شود.

نمونه کد در PHP برای بررسی توکن:

<?php
$valid_tokens = ['your_valid_token_1', 'your_valid_token_2']; // لیست توکن‌های معتبر

// بررسی توکن در هدر Authorization
$headers = getallheaders();
$auth_header = isset($headers['Authorization']) ? $headers['Authorization'] : '';

if (!in_array($auth_header, $valid_tokens)) {
    header('HTTP/1.1 401 Unauthorized');
    echo "Invalid Token";
    exit;
}

// ادامه کد برای پردازش درخواست
?>

---

۳. ترکیب IP Whitelisting و Token-Based Authentication

برای افزایش سطح امنیت، می‌توان از ترکیب این دو روش استفاده کرد. به این معنا که علاوه بر بررسی آدرس IP، توکن احراز هویت نیز باید معتبر باشد تا درخواست دسترسی به API پذیرفته شود.

مزایای ترکیب این دو روش:

• امنیت بیشتر: حتی اگر یک مهاجم بتواند به یک آدرس IP مجاز دسترسی پیدا کند، همچنان نیاز به توکن معتبر دارد تا بتواند درخواست را ارسال کند.
• کنترل دقیق‌تر: این ترکیب امکان اعمال محدودیت‌های دقیق‌تر بر اساس IP و توکن را فراهم می‌آورد.

نمونه کد برای ترکیب بررسی IP و توکن:

<?php
$allowed_ips = ['192.168.1.1', '203.0.113.5']; // آدرس‌های IP مجاز
$valid_tokens = ['your_valid_token_1', 'your_valid_token_2']; // لیست توکن‌های معتبر

// دریافت آدرس IP درخواست‌کننده
$client_ip = $_SERVER['REMOTE_ADDR'];

// بررسی اینکه IP مجاز است یا نه
if (!in_array($client_ip, $allowed_ips)) {
    header('HTTP/1.1 403 Forbidden');
    echo "Access Denied - Invalid IP";
    exit;
}

// بررسی توکن در هدر Authorization
$headers = getallheaders();
$auth_header = isset($headers['Authorization']) ? $headers['Authorization'] : '';

if (!in_array($auth_header, $valid_tokens)) {
    header('HTTP/1.1 401 Unauthorized');
    echo "Invalid Token";
    exit;
}

// ادامه کد برای پردازش درخواست
?>

---

جمع‌بندی

محدود کردن دسترسی به API یکی از مهم‌ترین جنبه‌های امنیت است. با استفاده از IP Whitelisting و Token-Based Authentication می‌توان دسترسی به API را به کاربران و سیستم‌های مجاز محدود کرد و از دسترسی غیرمجاز جلوگیری کرد. ترکیب این دو روش می‌تواند امنیت را به میزان قابل‌توجهی افزایش دهد و از آسیب‌پذیری‌های بالقوه در سیستم‌های API جلوگیری کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 11. مدیریت خطا و لاگ در APIها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”روش‌های مدیریت خطا در درخواست‌های API” subtitle=”توضیحات کامل”]مدیریت خطا در درخواست‌های API یکی از اصول اساسی برای ایجاد یک سیستم پایدار و قابل اعتماد است. این فرآیند شامل شناسایی، گزارش و مدیریت خطاها به گونه‌ای است که کاربران یا توسعه‌دهندگان به راحتی بتوانند مشکل را شناسایی کرده و اقدام مناسب را انجام دهند. در این بخش، به روش‌های مختلف مدیریت خطا در API و چگونگی پیاده‌سازی آن‌ها خواهیم پرداخت.

---

۱. استفاده از کدهای وضعیت HTTP (HTTP Status Codes)

کدهای وضعیت HTTP یکی از اولین و اصلی‌ترین ابزارهایی هستند که برای مدیریت خطا در API به کار می‌روند. این کدها به درخواست‌کنندگان اطلاعاتی می‌دهند که آیا درخواست با موفقیت پردازش شده است یا مشکلی در انجام آن وجود دارد. استفاده صحیح از این کدها می‌تواند کمک زیادی به درک بهتر وضعیت درخواست‌ها و خطاها کند.

کدهای وضعیت HTTP معمولاً به سه دسته تقسیم می‌شوند:

1. کدهای موفقیت (2xx):
   • 200 OK: درخواست با موفقیت پردازش شده است.
   • 201 Created: درخواست برای ایجاد یک منبع جدید با موفقیت انجام شد.
2. کدهای خطاهای کلاینت (4xx):
   • 400 Bad Request: درخواست ارسالی اشتباه است.
   • 401 Unauthorized: درخواست نیاز به احراز هویت دارد.
   • 403 Forbidden: درخواست مجاز نیست.
   • 404 Not Found: منبع درخواستی یافت نشد.
3. کدهای خطاهای سرور (5xx):
   • 500 Internal Server Error: خطای عمومی در سرور رخ داده است.
   • 502 Bad Gateway: سرور به درستی پاسخ نداده است.
   • 503 Service Unavailable: سرویس در دسترس نیست.

نمونه کد در PHP برای استفاده از کدهای وضعیت HTTP:

<?php
// بررسی اینکه آیا درخواست معتبر است یا نه
if ($request_is_invalid) {
    header('HTTP/1.1 400 Bad Request');
    echo json_encode(['error' => 'Invalid Request']);
    exit;
}

// بررسی اینکه آیا کاربر احراز هویت شده است یا نه
if (!$user_authenticated) {
    header('HTTP/1.1 401 Unauthorized');
    echo json_encode(['error' => 'Unauthorized']);
    exit;
}

// سایر کدهای پردازش درخواست
?>

---

۲. گزارش خطا به صورت توضیحی (Error Responses)

یک روش موثر دیگر برای مدیریت خطا، ارسال پاسخ‌های خطای توضیحی است. این پاسخ‌ها معمولاً شامل جزئیات مربوط به مشکل بوجود آمده و چگونگی رفع آن می‌باشند. ارسال پیام‌های خطا به صورت شفاف و دقیق، به توسعه‌دهندگان و کاربران کمک می‌کند تا سریع‌تر مشکل را شناسایی و برطرف کنند.

ساختار معمول پیام خطا شامل موارد زیر است:

• کد خطا: کد مخصوص به نوع خطا.
• پیام خطا: توضیحی واضح درباره دلیل بروز خطا.
• دستورالعمل یا لینک: اطلاعات بیشتر درباره چگونگی رفع خطا یا لینک به مستندات.

نمونه پاسخ خطا به فرمت JSON:

{
  "status": "error",
  "error_code": 400,
  "message": "Invalid request format",
  "details": "Please check the request parameters and try again."
}

نمونه کد در PHP برای ارسال پاسخ خطا:

<?php
header('Content-Type: application/json');
header('HTTP/1.1 400 Bad Request');

$response = [
    'status' => 'error',
    'error_code' => 400,
    'message' => 'Invalid request format',
    'details' => 'Please check the request parameters and try again.'
];

echo json_encode($response);
exit;
?>

---

۳. گزارش خطا با استفاده از لاگ‌ها (Logging)

ثبت و نگهداری لاگ‌ها یکی از بهترین روش‌ها برای مدیریت خطا در API است. با استفاده از لاگ‌ها می‌توانید اطلاعات دقیقی درباره خطاها، منبع آن‌ها و نحوه برخورد با آن‌ها را در سیستم ذخیره کنید. این اطلاعات می‌توانند در فرآیند عیب‌یابی و تحلیل علت خطا کمک کنند.

نکات کلیدی در استفاده از لاگ‌ها:

• ثبت زمان دقیق خطا.
• ثبت نوع و جزئیات خطا.
• ذخیره اطلاعات مفید برای شناسایی خطا (مانند آدرس IP، پارامترهای درخواست و غیره).
• استفاده از سیستم‌های لاگ‌برداری پیشرفته مانند Loggly، ELK Stack یا Graylog.

نمونه کد در PHP برای لاگ کردن خطاها:

<?php
function log_error($error_message) {
    $log_file = '/path/to/log/file.log';
    $timestamp = date('Y-m-d H:i:s');
    $log_entry = "[$timestamp] ERROR: $error_message\n";
    file_put_contents($log_file, $log_entry, FILE_APPEND);
}

// ثبت خطای نامعتبر بودن ورودی
log_error('Invalid input provided by user');
?>

---

۴. پیاده‌سازی Retry Logic و Timeout

گاهی اوقات خطاهایی که در درخواست‌های API مشاهده می‌کنیم، ناشی از مشکلات موقتی هستند که می‌توانند با تلاش مجدد (retry) حل شوند. برای این منظور، پیاده‌سازی Retry Logic (منطق تلاش مجدد) می‌تواند مفید باشد. همچنین، اعمال Timeout (محدودیت زمانی) می‌تواند از کند شدن یا گیر کردن سیستم جلوگیری کند.

مراحل پیاده‌سازی Retry Logic:

• در صورت بروز خطای موقتی، درخواست دوباره ارسال می‌شود.
• تعداد دفعات مجاز برای تلاش مجدد باید محدود شود.
• بعد از تعداد مشخصی تلاش مجدد، درخواست به‌عنوان خطا گزارش داده می‌شود.

نمونه کد در PHP برای Retry Logic:

<?php
function make_api_request($url, $max_retries = 3) {
    $retries = 0;
    $success = false;
    
    while ($retries < $max_retries && !$success) {
        $response = file_get_contents($url);
        
        if ($response === false) {
            $retries++;
            sleep(2); // انتظار 2 ثانیه قبل از تلاش مجدد
        } else {
            $success = true;
            return $response;
        }
    }
    
    // بعد از تلاش‌های ناموفق
    return false;
}

// فراخوانی درخواست API
$result = make_api_request('https://example.com/api');
if ($result === false) {
    echo "Failed to fetch data after multiple retries.";
}
?>

---

جمع‌بندی

مدیریت خطا در API‌ها نقش مهمی در ایجاد تجربه کاربری بهتر و بهبود امنیت سیستم دارد. استفاده از کدهای وضعیت HTTP برای شناسایی وضعیت درخواست‌ها، ارسال پاسخ‌های خطا به صورت توضیحی، لاگ‌برداری از خطاها، پیاده‌سازی Retry Logic و Timeout، همگی از روش‌های کلیدی برای مدیریت خطا به شمار می‌آیند. این شیوه‌ها به توسعه‌دهندگان و مدیران سیستم کمک می‌کنند تا مشکلات را شناسایی کرده و به‌سرعت به آن‌ها رسیدگی کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی لاگ‌های خطا و گزارش‌های API در Vtiger” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌های CRM مانند Vtiger CRM، مدیریت و بررسی لاگ‌های خطا و گزارش‌های API از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این فرآیند به توسعه‌دهندگان و مدیران سیستم کمک می‌کند تا مشکلات را به‌سرعت شناسایی کرده و اقداماتی را برای رفع آن‌ها انجام دهند. در این بخش، به بررسی نحوه بررسی لاگ‌ها و گزارش‌های خطای API در Vtiger پرداخته خواهد شد.

---

۱. معرفی لاگ‌ها در Vtiger CRM

Vtiger CRM از سیستم لاگ‌برداری برای پیگیری عملیات مختلف در سیستم استفاده می‌کند. این لاگ‌ها شامل اطلاعات مربوط به عملکرد سیستم، خطاهای احتمالی و وضعیت درخواست‌ها هستند. اطلاعات موجود در لاگ‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• تاریخ و زمان وقوع خطا.
• نوع و جزئیات خطا.
• پارامترهای درخواست و پاسخ.
• شناسه‌های منحصر به فرد برای شناسایی درخواست‌ها.

وجود این اطلاعات به مدیران سیستم کمک می‌کند تا مشکلات را به‌سرعت شناسایی کرده و رفع کنند.

---

۲. دسترسی به لاگ‌های خطا در Vtiger

برای بررسی لاگ‌های خطا در Vtiger CRM، ابتدا باید به مسیر فایل‌های لاگ دسترسی پیدا کنید. به طور معمول، Vtiger فایل‌های لاگ را در مسیر زیر ذخیره می‌کند:

/modules/Settings/Logs/

در این مسیر، فایل‌هایی مانند vtiger.log و api.log وجود دارند که حاوی جزئیات مختلف از عملیات API و سایر عملیات سیستم هستند.

نمونه‌ای از محتویات فایل لاگ:

[2025-03-13 12:45:34] [ERROR] [API] Error: Invalid authentication credentials
[2025-03-13 12:45:35] [INFO] [API] Query executed successfully: SELECT * FROM Contacts

در این فایل‌ها، اطلاعاتی همچون زمان وقوع خطا، نوع خطا (مانند “Invalid authentication credentials”)، و سایر جزئیات درخواست و پاسخ به ثبت می‌رسد.

---

۳. فعال‌سازی و تنظیم سطح لاگ در Vtiger

برای فعال‌سازی لاگ‌ها و تنظیم سطح ثبت آن‌ها، می‌توان فایل پیکربندی Vtiger (مثلاً config.inc.php) را ویرایش کرد. در این فایل می‌توان سطح لاگ‌ها را تعیین کرد تا فقط خطاهای مهم ثبت شوند یا جزئیات بیشتری از عملکرد سیستم به ثبت برسد.

مثال تنظیم سطح لاگ در config.inc.php:

$log_level = 'ERROR';  // برای ثبت فقط خطاها
$log_file = '/modules/Settings/Logs/vtiger.log';  // مسیر فایل لاگ

مقادیر مختلف برای سطح لاگ می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• ERROR: فقط خطاهای بحرانی ثبت می‌شوند.
• WARNING: هشدارها و خطاها ثبت می‌شوند.
• INFO: اطلاعات کلی سیستم، همراه با هشدارها و خطاها ثبت می‌شوند.
• DEBUG: تمام جزئیات و اطلاعات مرتبط با عملیات در سیستم به ثبت می‌رسند.

این تنظیمات به شما امکان می‌دهند تا سطح جزئیات لاگ‌ها را بر اساس نیازهای سیستم خود تنظیم کنید.

---

۴. تحلیل گزارش‌های خطای API در Vtiger

در Vtiger، گزارش‌های خطای API معمولاً در فایل api.log ثبت می‌شوند. این گزارش‌ها می‌توانند شامل اطلاعات زیر باشند:

• کد خطا: کدی که نشان‌دهنده نوع خطا است (مثلاً 401 Unauthorized یا 500 Internal Server Error).
• جزئیات خطا: توضیحات بیشتر درباره نوع و دلیل بروز خطا.
• پارامترهای درخواست: مقادیر ارسال‌شده در درخواست (مانند توکن احراز هویت، کوئری‌ها، و پارامترهای دیگر).
• منبع خطا: منبع یا بخشی از سیستم که باعث بروز خطا شده است.

نمونه‌ای از گزارش خطا در api.log:

[2025-03-13 12:45:34] [ERROR] [API] Error: Invalid authentication credentials
Request Details: {"operation": "query", "sessionName": "invalid_token", "query": "SELECT * FROM Contacts"}

این گزارش‌ها نشان می‌دهند که خطا به دلیل توکن نامعتبر ایجاد شده است و می‌توان با بررسی آن، علت مشکل را شناسایی کرد.

---

۵. استفاده از ابزارهای مانیتورینگ برای لاگ‌ها و گزارش‌های API

برای مدیریت و بررسی لاگ‌ها به‌صورت مؤثرتر، می‌توان از ابزارهای مانیتورینگ و تحلیل لاگ‌ها استفاده کرد. ابزارهایی مانند Loggly، ELK Stack (Elasticsearch, Logstash, Kibana) و Graylog می‌توانند به جمع‌آوری، تحلیل، و گزارش‌گیری از لاگ‌ها کمک کنند.

این ابزارها می‌توانند:

• گزارش‌های خطا را به‌طور خودکار جمع‌آوری و مرتب کنند.
• قابلیت جستجو و فیلتر کردن بر اساس نوع خطا، زمان و سایر پارامترها را فراهم کنند.
• داشبوردهای گرافیکی برای تحلیل بهتر خطاها و مشکلات سیستم ارائه دهند.

---

جمع‌بندی

بررسی لاگ‌های خطا و گزارش‌های API در Vtiger یکی از مراحل کلیدی برای تشخیص و رفع مشکلات سیستم است. با دسترسی به فایل‌های لاگ، تنظیم سطح لاگ، و استفاده از ابزارهای تحلیل و مانیتورینگ، می‌توان مشکلات API را شناسایی کرده و اقدامات لازم برای رفع آن‌ها را انجام داد. تحلیل دقیق لاگ‌ها باعث بهبود عملکرد سیستم و افزایش امنیت و پایداری Vtiger CRM می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مستندسازی خطاها برای توسعه‌دهندگان خارجی” subtitle=”توضیحات کامل”]مستندسازی خطاها برای توسعه‌دهندگان خارجی از اهمیت بالایی برخوردار است. این مستندات به‌طور مستقیم تأثیرگذار در عملکرد، زمان‌برداری رفع مشکلات و بهبود تجربه کاربری خواهند بود. با داشتن مستندات جامع و دقیق، توسعه‌دهندگان خارجی می‌توانند به‌راحتی مشکلات موجود در API و ارتباطات با سیستم را شناسایی کرده و اقدامات اصلاحی لازم را انجام دهند.

در این بخش، به بررسی نحوه مستندسازی خطاها و گزارش‌های مربوط به آن‌ها خواهیم پرداخت.

---

۱. ساختار کلی مستندات خطاها

مستندات خطاها باید شامل تمامی اطلاعات لازم برای شناسایی، درک و رفع مشکلات مرتبط با سیستم باشد. این اطلاعات باید به‌طور منظم و واضح ارائه شوند تا برای توسعه‌دهندگان خارجی به‌راحتی قابل استفاده باشد.

مستندات باید شامل موارد زیر باشد:

• کد خطا: یک شناسه منحصر به فرد برای هر خطا که می‌تواند به‌راحتی در سیستم جستجو شود.
• عنوان خطا: یک توضیح کوتاه و واضح از مشکل یا خطای ایجادشده.
• توضیحات خطا: جزئیات بیشتر در مورد علت بروز خطا و شرایطی که منجر به آن شده است.
• راه‌حل‌ها و توصیه‌ها: پیشنهادات و راه‌حل‌های موجود برای رفع خطا.
• نمونه درخواست: پارامترهای درخواستی که منجر به بروز خطا می‌شوند.
• نمونه پاسخ خطا: نحوه پاسخ‌دهی سیستم در صورت بروز خطا (شامل کد وضعیت و پیام خطا).

---

۲. مثال مستندات خطای API

در ادامه، یک نمونه مستندات خطای API در قالبی استاندارد و قابل استفاده برای توسعه‌دهندگان خارجی آورده شده است.

کد خطا: 401 Unauthorized
عنوان خطا: توکن احراز هویت نامعتبر
توضیحات خطا:
این خطا زمانی رخ می‌دهد که درخواست به API ارسال می‌شود و توکن احراز هویت (Token) معتبر یا موجود در سیستم نیست. ممکن است توکن منقضی شده باشد یا اشتباهاً مقدار اشتباهی به آن ارسال شده باشد.

راه‌حل‌ها و توصیه‌ها:

1. بررسی کنید که آیا توکن احراز هویت در درخواست به‌درستی ارسال شده است.
2. اطمینان حاصل کنید که توکن احراز هویت شما معتبر و فعال باشد. در صورت لزوم، توکن جدیدی از طریق فرآیند احراز هویت دریافت کنید.
3. بررسی کنید که پارامتر sessionName به‌درستی در درخواست قرار دارد.

نمونه درخواست:

GET /webservice.php?operation=query&sessionName=invalid_token&query=SELECT * FROM Contacts;

نمونه پاسخ خطا:

{
  "status": "error",
  "error": {
    "code": 401,
    "message": "Invalid authentication credentials"
  }
}

---

۳. گزارش‌دهی خطاها

مستندات باید شامل نحوه گزارش‌دهی خطاها و تعامل با تیم پشتیبانی سیستم نیز باشد. توسعه‌دهندگان باید بتوانند به‌راحتی گزارش‌هایی از خطاها ایجاد کنند تا بتوانند مشکل را با تیم فنی در میان بگذارند.

مستندات باید شامل:

• فرم گزارش خطا: فرم یا ساختار استاندارد برای گزارش خطاها که شامل جزئیاتی از جمله نوع خطا، زمان وقوع و توصیف کامل مشکل است.
• جزئیات محیط توسعه: اطلاعات مربوط به محیط‌های توسعه و تست (مثل نسخه سیستم، سرور، نوع سیستم عامل و …).
• دستورالعمل‌های ارسال گزارش: نحوه ارسال گزارش خطا به تیم پشتیبانی سیستم از طریق ایمیل، سیستم‌های گزارش‌گیری خودکار یا سایر کانال‌ها.

---

۴. پیاده‌سازی مدل‌های خطا

برای پیاده‌سازی یک سیستم مدیریت خطا، بهتر است از مدل‌های استاندارد خطای HTTP و کدهای وضعیت HTTP استفاده کنید. این مدل‌ها به‌طور جهانی شناخته شده‌اند و به تسهیل کار توسعه‌دهندگان خارجی کمک می‌کنند.

کدهای معمول HTTP:

• 200 OK: درخواست با موفقیت انجام شد.
• 400 Bad Request: درخواست اشتباه است (مثلاً پارامترهای نادرست).
• 401 Unauthorized: کاربر احراز هویت نشده است.
• 403 Forbidden: دسترسی به منبع ممنوع است.
• 404 Not Found: منبع در دسترس نیست.
• 500 Internal Server Error: خطای داخلی سرور.

هر یک از این کدهای وضعیت باید با توضیحات و اطلاعاتی که به رفع مشکل کمک می‌کنند، مستند شوند.

---

۵. ابزارهای کمکی برای مستندسازی خطاها

برای تسهیل مستندسازی خطاها و اطمینان از دسترسی راحت توسعه‌دهندگان به مستندات، می‌توان از ابزارهای خاصی استفاده کرد:

• Swagger/OpenAPI: برای مستندسازی خودکار API و خطاها.
• Postman: برای تست و مستندسازی درخواست‌ها و پاسخ‌های API.
• JIRA: برای گزارش خطاها و مشکلات API در تیم‌های توسعه.
• Confluence: برای مستندسازی متمرکز و اشتراک‌گذاری آن بین تیم‌ها.

---

جمع‌بندی

مستندسازی خطاها برای توسعه‌دهندگان خارجی یکی از ابزارهای کلیدی در بهبود کارایی و رفع مشکلات است. با داشتن مستندات دقیق و کامل، توسعه‌دهندگان می‌توانند به‌سرعت مشکلات را شناسایی و برطرف کنند. این مستندات باید شامل کد خطا، توضیحات کامل، نمونه‌های درخواست و پاسخ، و راه‌حل‌های پیشنهادی باشند تا از هر گونه سردرگمی جلوگیری شود. همچنین، استفاده از ابزارهای کمکی مانند Swagger و Postman می‌تواند فرآیند مستندسازی و بررسی خطاها را تسهیل کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 12. موارد کاربردی یکپارچگی API در Vtiger”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”اتصال Vtiger به درگاه‌های پرداخت” subtitle=”توضیحات کامل”]اتصال Vtiger CRM به درگاه‌های پرداخت یکی از فرآیندهای مهم در مدیریت تراکنش‌ها و پردازش پرداخت‌ها است. این اتصال می‌تواند به‌طور مستقیم بر روی تجربه کاربری و مدیریت مالی تأثیرگذار باشد. با این ارتباط، می‌توانید پرداخت‌های آنلاین را به‌طور خودکار به حساب‌های مشتریان و تراکنش‌ها در CRM ثبت کنید و این کار موجب ساده‌سازی عملیات مالی و مدیریت کسب‌وکار خواهد شد.

در این بخش، روش‌ها و ابزارهای مختلف اتصال Vtiger به درگاه‌های پرداخت را بررسی خواهیم کرد.

---

۱. انتخاب درگاه پرداخت مناسب

ابتدا باید تصمیم بگیرید که کدام درگاه پرداخت مناسب برای کسب‌وکار شما است. برخی از درگاه‌های پرداخت معروف که می‌توانند به Vtiger متصل شوند عبارتند از:

• PayPal
• Stripe
• Razorpay
• Payu
• Zarinpal (ویژه کاربران ایرانی)

هر درگاه پرداخت ویژگی‌ها و مستندات خاص خود را برای پیاده‌سازی دارد.

---

۲. نصب افزونه‌های مرتبط با درگاه پرداخت

برای اتصال درگاه پرداخت به Vtiger، معمولاً نیاز به نصب افزونه‌ها یا ماژول‌های مخصوص دارید که از طریق مارکت‌پلیس Vtiger یا توسعه‌دهندگان خارجی ارائه می‌شوند. این افزونه‌ها به شما امکان می‌دهند که پرداخت‌ها را به‌طور مستقیم از CRM مدیریت کنید.

برای نصب افزونه در Vtiger:

1. به بخش Modules در پنل مدیریت Vtiger بروید.
2. افزونه یا ماژول مربوط به درگاه پرداخت خود را جستجو کنید.
3. ماژول را نصب کرده و پیکربندی‌های لازم را انجام دهید.

---

۳. پیکربندی ماژول درگاه پرداخت

پس از نصب ماژول درگاه پرداخت، باید آن را پیکربندی کنید تا با سیستم پرداخت آنلاین شما ارتباط برقرار کند. مراحل پیکربندی بستگی به نوع درگاه پرداخت و ماژول نصب‌شده دارد. به‌طور معمول، باید اطلاعات زیر را وارد کنید:

• API Key: کلید API که از درگاه پرداخت خود دریافت می‌کنید.
• Secret Key: کلید سری که برای تأمین امنیت درخواست‌ها استفاده می‌شود.
• URL درگاه پرداخت: آدرس URL که برای ارسال درخواست‌های پرداخت به درگاه استفاده می‌شود.

برای مثال، در صورتی که از درگاه PayPal استفاده می‌کنید، باید اطلاعات حساب PayPal خود را به ماژول وارد کنید. این اطلاعات معمولاً شامل Client ID و Client Secret است.

---

۴. ایجاد سفارشات و درخواست‌های پرداخت

پس از پیکربندی درگاه پرداخت در Vtiger، شما می‌توانید درخواست‌های پرداخت را به‌صورت خودکار یا دستی از طریق سیستم ایجاد کنید. به این صورت که:

1. یک Order یا Invoice برای مشتری خود ایجاد می‌کنید.
2. درخواست پرداخت را به درگاه پرداخت ارسال می‌کنید.
3. درگاه پرداخت پرداخت مشتری را پردازش کرده و نتیجه را به Vtiger ارسال می‌کند.

درخواست پرداخت به‌طور معمول با استفاده از متدهای HTTP (GET یا POST) و با فرمت‌های JSON یا XML ارسال می‌شود.

مثال:

// ارسال درخواست پرداخت به درگاه PayPal
$data = array(
    "amount" => 100.00,
    "currency" => "USD",
    "description" => "Payment for Order #123",
    "invoice" => "12345",
    "return_url" => "https://your-website.com/success",
    "cancel_url" => "https://your-website.com/cancel"
);

// استفاده از cURL برای ارسال درخواست POST به PayPal
$ch = curl_init();
curl_setopt($ch, CURLOPT_URL, "https://api.paypal.com/v1/checkout/orders");
curl_setopt($ch, CURLOPT_POST, true);
curl_setopt($ch, CURLOPT_RETURNTRANSFER, true);
curl_setopt($ch, CURLOPT_POSTFIELDS, json_encode($data));
curl_setopt($ch, CURLOPT_HTTPHEADER, array(
    'Authorization: Bearer ' . $access_token,
    'Content-Type: application/json'
));
$response = curl_exec($ch);
curl_close($ch);

---

۵. تأیید و ثبت نتایج پرداخت

بعد از اینکه درگاه پرداخت نتیجه تراکنش را ارسال کرد (مثلاً موفقیت‌آمیز بودن یا ناموفق بودن پرداخت)، باید این نتیجه در سیستم Vtiger ثبت شود تا وضعیت سفارش یا فاکتور تغییر کند. این فرآیند ممکن است به‌صورت خودکار توسط ماژول انجام شود یا به صورت دستی از طریق APIهای Vtiger انجام شود.

برای ثبت نتیجه پرداخت در Vtiger، معمولاً از APIهای Vtiger استفاده می‌شود تا وضعیت فاکتور یا سفارش به‌روزرسانی شود.

مثال:

// ثبت نتیجه پرداخت در Vtiger
$data = array(
    "status" => "Paid",
    "transaction_id" => $payment_transaction_id
);

$ch = curl_init();
curl_setopt($ch, CURLOPT_URL, "https://your-vtiger-url/webservice.php?operation=update&sessionName=$session_id");
curl_setopt($ch, CURLOPT_POST, true);
curl_setopt($ch, CURLOPT_RETURNTRANSFER, true);
curl_setopt($ch, CURLOPT_POSTFIELDS, http_build_query($data));
$response = curl_exec($ch);
curl_close($ch);

---

۶. گزارش‌دهی و پیگیری تراکنش‌ها

برای پیگیری وضعیت پرداخت‌ها و گزارش‌گیری، می‌توانید از قابلیت‌های موجود در Vtiger استفاده کنید. شما می‌توانید گزارشات مالی یا گزارشات پرداخت را تنظیم کنید تا تمامی تراکنش‌ها و پرداخت‌ها به‌طور منظم ثبت و پیگیری شوند.

برای گزارش‌دهی:

1. به بخش Reports در Vtiger بروید.
2. گزارش جدیدی برای Payment Status ایجاد کنید.
3. فیلترهای مربوطه (مثل تاریخ و وضعیت پرداخت) را برای مشاهده گزارشات تنظیم کنید.

---

جمع‌بندی

اتصال Vtiger به درگاه‌های پرداخت می‌تواند فرآیندهای مالی کسب‌وکار را به‌طور چشمگیری ساده‌سازی کند. با نصب و پیکربندی ماژول‌های درگاه پرداخت، ایجاد درخواست‌های پرداخت و ثبت نتایج آن‌ها، می‌توانید به‌طور خودکار پرداخت‌ها را مدیریت کنید و عملیات مالی را در CRM خود پیگیری کنید. این اتصال به‌ویژه برای کسب‌وکارهایی که تراکنش‌های آنلاین زیادی دارند، بسیار مفید است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”همگام‌سازی تقویم و وظایف با Google Calendar یا Microsoft Outlook” subtitle=”توضیحات کامل”]

همگام‌سازی Vtiger با Google Calendar

ایجاد API Key در Google Cloud Console

• به Google Cloud Console بروید.
• یک پروژه جدید ایجاد کنید.
• در بخش API & Services گزینه Credentials را انتخاب کنید.
• یک OAuth 2.0 Client ID ایجاد کنید.
• مقدار Redirect URI را روی https://your-vtiger-instance/oauth2callback تنظیم کنید.
• اطلاعات Client ID و Client Secret را ذخیره کنید.

فعال کردن Google Calendar API

• در Google Cloud Console، از بخش Library، سرویس Google Calendar API را فعال کنید.

پیکربندی تنظیمات Google در Vtiger

• به بخش Settings → Integration → Google در Vtiger بروید.
• مقادیر Client ID و Client Secret را وارد کنید.
• پس از ذخیره، روی Authenticate کلیک کنید تا Vtiger به Google Calendar متصل شود.

همگام‌سازی خودکار رویدادها

• پس از احراز هویت، Vtiger می‌تواند رویدادهای تقویم را همگام کند.
• می‌توان انتخاب کرد که فقط رویدادهای خاصی مانند جلسات مشتریان همگام شوند.

تست همگام‌سازی

• یک رویداد در Vtiger Calendar ایجاد کنید.
• بررسی کنید که آیا این رویداد در Google Calendar نمایش داده می‌شود یا نه.

---

همگام‌سازی Vtiger با Microsoft Outlook Calendar

ثبت اپلیکیشن در Azure Portal

• به Azure Portal بروید.
• از بخش Azure Active Directory، گزینه App Registrations را انتخاب کنید.
• یک اپلیکیشن جدید ثبت کنید.
• مقدار Redirect URI را روی https://your-vtiger-instance/oauth2callback تنظیم کنید.
• مقدار Application (client) ID را ذخیره کنید.

دریافت API Key و Secret

• در بخش Certificates & Secrets یک Client Secret ایجاد کنید.
• مقادیر Client ID و Client Secret را یادداشت کنید.

فعال کردن Microsoft Graph API

• در Azure Portal، از بخش API Permissions، مجوز Microsoft Graph API → Calendar.ReadWrite را اضافه کنید.

پیکربندی Microsoft Outlook در Vtiger

• به بخش Settings → Integration → Microsoft Outlook در Vtiger بروید.
• مقادیر Client ID و Client Secret را وارد کنید.
• احراز هویت کنید و مجوزهای لازم را تأیید کنید.

همگام‌سازی رویدادها و وظایف

• پس از احراز هویت، رویدادهای Vtiger Calendar با Outlook Calendar همگام خواهند شد.
• برای تست، یک رویداد در Vtiger اضافه کنید و بررسی کنید که آیا در Outlook نمایش داده می‌شود یا نه.

---

استفاده از Webhooks برای همگام‌سازی داده‌ها

اگر به همگام‌سازی لحظه‌ای نیاز دارید، می‌توان از Webhooks برای ارسال تغییرات تقویم از Vtiger به Google Calendar یا Outlook استفاده کرد.

نمونه درخواست برای افزودن یک رویداد در Google Calendar از طریق API:

curl -X POST "https://www.googleapis.com/calendar/v3/calendars/primary/events" \
     -H "Authorization: Bearer YOUR_ACCESS_TOKEN" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{
           "summary": "جلسه با مشتری",
           "start": { "dateTime": "2025-03-20T10:00:00+03:30" },
           "end": { "dateTime": "2025-03-20T11:00:00+03:30" }
         }'

---

استفاده از Zapier برای همگام‌سازی خودکار

اگر نمی‌خواهید مستقیماً APIهای Google یا Microsoft را مدیریت کنید، می‌توان از ابزارهایی مانند Zapier استفاده کرد.

با Zapier، می‌توان تنظیم کرد که:

• هر زمان که رویدادی در Vtiger ایجاد شد، به Google Calendar یا Outlook Calendar اضافه شود.
• اگر یک رویداد در Google Calendar به‌روزرسانی شد، تغییرات در Vtiger نیز اعمال شود.

---

جمع‌بندی

همگام‌سازی تقویم و وظایف Vtiger با Google Calendar و Microsoft Outlook به کاربران امکان می‌دهد که رویدادهای خود را در چندین سیستم مدیریت کنند. روش‌های اصلی برای انجام این کار شامل موارد زیر است:

• استفاده از APIهای رسمی Google و Microsoft برای همگام‌سازی مستقیم
• استفاده از Webhooks برای همگام‌سازی لحظه‌ای
• بهره‌گیری از ابزارهایی مانند Zapier برای خودکارسازی فرآیندها

هر روش بسته به نیاز و سطح کنترل موردنظر، قابل انتخاب است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ارسال خودکار ایمیل‌ها یا پیامک‌ها از طریق سرویس‌های خارجی” subtitle=”توضیحات کامل”]برای ارسال خودکار ایمیل‌ها و پیامک‌ها از طریق Vtiger، می‌توان از سرویس‌های مختلفی مانند:

• ایمیل: SMTP ،SendGrid ،Mailgun ،Amazon SES
• پیامک: Twilio ،Nexmo (Vonage) ،Plivo ،Clickatell

هر سرویس قابلیت‌های متفاوتی ارائه می‌دهد که بسته به نیاز کسب‌وکار باید انتخاب شود.

پیکربندی SMTP برای ارسال ایمیل‌ها

تنظیمات SMTP در Vtiger

• به Settings → Configuration → Outgoing Server بروید.
• گزینه SMTP را انتخاب کنید.
• اطلاعات سرور ایمیل مانند SMTP Hostname ،Port ،Username ،Password ،Encryption Type (SSL/TLS) را وارد کنید.
• تنظیمات را ذخیره کنید و یک ایمیل تست ارسال کنید.

استفاده از SendGrid یا Mailgun

• برای استفاده از SendGrid یا Mailgun، باید یک API Key از داشبورد سرویس دریافت کنید.
• در بخش Outgoing Server گزینه Use API را فعال کنید.
• مقدار API Key را وارد کرده و ذخیره کنید.

ارسال خودکار پیامک با Twilio

دریافت API Key از Twilio

• به Twilio Console وارد شوید.
• در بخش API Keys & Tokens مقادیر Account SID ،Auth Token را کپی کنید.

تنظیم Twilio در Vtiger

• به Settings → SMS Notifier → Providers بروید.
• یک SMS Gateway جدید اضافه کنید.
• اطلاعات Twilio را وارد کنید (SID، Token، شماره ارسال‌کننده).
• ذخیره کرده و یک پیامک تستی ارسال کنید.

راه‌اندازی ارسال خودکار ایمیل و پیامک

ایجاد Workflow برای ارسال ایمیل

• به Settings → Automation → Workflows بروید.
• یک Workflow جدید ایجاد کنید.
• شرط Trigger را مشخص کنید (مثلاً بعد از ایجاد یک Lead جدید).
• در بخش Actions، گزینه Send Email را انتخاب کنید.
• قالب ایمیل را مشخص کرده و ذخیره کنید.

ایجاد Workflow برای ارسال پیامک

• مشابه ارسال ایمیل، یک Workflow جدید ایجاد کنید.
• در Actions، گزینه Send SMS را انتخاب کنید.
• متن پیامک و متغیرهای لازم (مثلاً نام مشتری، شماره تماس) را مشخص کنید.

ارسال ایمیل و پیامک از طریق API

در برخی موارد، می‌توان ایمیل‌ها و پیامک‌ها را مستقیماً از طریق API سرویس‌دهنده ارسال کرد. مثال ارسال پیامک با Twilio:

curl -X POST "https://api.twilio.com/2010-04-01/Accounts/YOUR_ACCOUNT_SID/Messages.json" \
     --data-urlencode "Body=سلام، سفارش شما ارسال شد!" \
     --data-urlencode "From=+1234567890" \
     --data-urlencode "To=+989123456789" \
     -u YOUR_ACCOUNT_SID:YOUR_AUTH_TOKEN

---

جمع‌بندی

برای ارسال خودکار ایمیل و پیامک از طریق Vtiger، می‌توان از روش‌های زیر استفاده کرد:

• پیکربندی SMTP یا سرویس‌های ایمیل مانند SendGrid و Mailgun
• راه‌اندازی Twilio ،Nexmo یا دیگر ارائه‌دهندگان پیامک در SMS Notifier
• استفاده از Workflows برای ارسال خودکار بر اساس رویدادهای مشخص
• ارسال پیامک و ایمیل با API سرویس‌دهندگان خارجی

با تنظیم این روش‌ها، می‌توان ارتباطات خودکار و بهینه‌ای را در سیستم مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) پیاده‌سازی کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ادغام Vtiger با ابزارهای بازاریابی مانند Mailchimp” subtitle=”توضیحات کامل”]برای ادغام Vtiger با ابزارهای بازاریابی، می‌توان از سرویس‌هایی مانند:

• Mailchimp: برای کمپین‌های ایمیلی و مدیریت مخاطبان
• HubSpot: برای خودکارسازی بازاریابی و جذب مشتریان جدید
• ActiveCampaign: برای ترکیب ایمیل مارکتینگ و CRM
• Marketo: برای مدیریت حرفه‌ای کمپین‌های بازاریابی

هر ابزار قابلیت‌های خاصی دارد که بسته به نیاز کسب‌وکار باید انتخاب شود.

---

ادغام Vtiger با Mailchimp

تنظیم Mailchimp API در Vtiger

• وارد Mailchimp شوید و به Account → Extras → API Keys بروید.
• یک API Key جدید ایجاد کرده و مقدار آن را کپی کنید.
• در Vtiger به Settings → Integration → Mailchimp بروید.
• مقدار API Key را وارد کرده و تنظیمات را ذخیره کنید.

همگام‌سازی لیست مخاطبین

• در بخش Contacts، گزینه Sync with Mailchimp را فعال کنید.
• تعیین کنید که کدام فیلدهای مخاطبین به Mailchimp منتقل شوند.
• همگام‌سازی را انجام دهید تا لیست مشتریان در Mailchimp ثبت شود.

---

راه‌اندازی کمپین‌های خودکار ایمیلی

ایجاد کمپین ایمیلی در Mailchimp

• وارد Mailchimp → Campaigns شوید.
• یک کمپین جدید ایجاد کنید و نوع آن (مثلاً Email Campaign) را مشخص کنید.
• لیست ایمیل‌های همگام‌سازی‌شده از Vtiger را انتخاب کنید.
• قالب ایمیل را طراحی کرده و زمان‌بندی ارسال را تنظیم کنید.

استفاده از Workflows در Vtiger

• در Settings → Automation → Workflows یک Workflow جدید بسازید.
• به‌عنوان Trigger، رویداد موردنظر (مثلاً ثبت مشتری جدید) را انتخاب کنید.
• در Actions، گزینه Send Email via Mailchimp را انتخاب کنید.
• کمپین ایمیلی موردنظر را تعیین کنید و ذخیره کنید.

---

بررسی نرخ تعامل و تحلیل داده‌ها

مشاهده نرخ باز شدن ایمیل‌ها

• در Mailchimp به بخش Reports بروید.
• داده‌هایی مانند Open Rate، Click Rate، Unsubscribes را بررسی کنید.
• مخاطبانی که ایمیل را باز نکرده‌اند، به یک کمپین Follow-Up اضافه کنید.

استفاده از گزارش‌های Vtiger

• در Vtiger می‌توان از Dashboard برای مشاهده عملکرد کمپین‌ها استفاده کرد.
• نرخ تبدیل سرنخ‌ها (Leads) را در قیف فروش تحلیل کنید.

---

جمع‌بندی

برای ادغام Vtiger با Mailchimp و سایر ابزارهای بازاریابی، می‌توان از روش‌های زیر استفاده کرد:

• تنظیم API Key برای همگام‌سازی مخاطبین بین Vtiger و Mailchimp
• ایجاد کمپین‌های ایمیلی و زمان‌بندی ارسال آن‌ها
• استفاده از Workflows در Vtiger برای ارسال خودکار ایمیل
• تحلیل نرخ باز شدن ایمیل‌ها و بهینه‌سازی کمپین‌های بعدی

با این روش‌ها می‌توان فرایند بازاریابی ایمیلی را بهینه کرده و نرخ تعامل مشتریان را افزایش داد.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons][cdb_course_lessons title=”بخش 7. کار با قالب‌ها و رابط کاربری در Vtiger CRM”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. مقدمه بر سفارشی‌سازی رابط کاربری”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”معرفی ساختار قالب‌ها در Vtiger CRM” subtitle=”توضیحات کامل”]قالب‌ها در Vtiger به چندین دسته مختلف تقسیم می‌شوند که برای نمایش داده‌ها، ارسال ایمیل‌ها و تولید اسناد استفاده می‌شوند. هر قالب دارای متغیرهای مخصوص به خود است که اطلاعات را به‌صورت پویا نمایش می‌دهد.

---

انواع قالب‌ها در Vtiger

۱. قالب‌های ایمیل (Email Templates)

این قالب‌ها برای ارسال ایمیل‌های خودکار یا دستی به مشتریان استفاده می‌شوند.

• مسیر دسترسی: Settings → Templates → Email Templates
• امکان استفاده از متغیرهای دینامیک مانند:
  • $contact_name$ برای نام مشتری
  • $organization_name$ برای نام شرکت
  • $current_date$ برای نمایش تاریخ جاری

۲. قالب‌های PDF (PDF Templates)

این قالب‌ها برای ایجاد و دانلود فایل‌های PDF در Vtiger مورد استفاده قرار می‌گیرند.

• مسیر دسترسی: Settings → Templates → PDF Templates
• معمولاً برای فاکتورها، پیشنهادات قیمت و قراردادها استفاده می‌شوند.
• قابلیت تنظیم بخش‌های مختلف مانند سربرگ، پاورقی و محتوای اصلی را دارند.

۳. قالب‌های چاپی (Print Templates)

این قالب‌ها برای چاپ اطلاعات رکوردهای مختلف در Vtiger طراحی شده‌اند.

• مسیر دسترسی: Settings → Templates → Print Templates
• امکان سفارشی‌سازی نحوه نمایش داده‌های ماژول‌ها را دارند.

۴. قالب‌های Mail Merge

این نوع قالب‌ها برای ایجاد اسناد ورد (Word) و ترکیب اطلاعات از Vtiger با اسناد استفاده می‌شوند.

• مسیر دسترسی: Settings → Templates → Mail Merge Templates
• امکان تولید اسناد مانند قراردادها یا نامه‌های رسمی را فراهم می‌کنند.

---

نحوه ایجاد و ویرایش قالب‌ها

۱. ایجاد قالب ایمیل

• به Settings → Templates → Email Templates بروید.
• گزینه Create New Template را انتخاب کنید.
• عنوان، موضوع ایمیل و محتوای آن را تنظیم کنید.
• از متغیرهای دینامیک برای نمایش اطلاعات متناسب با هر مخاطب استفاده کنید.
• قالب را ذخیره کنید و در ماژول‌های مختلف استفاده کنید.

۲. ایجاد قالب PDF

• به Settings → Templates → PDF Templates بروید.
• گزینه New PDF Template را انتخاب کنید.
• قسمت‌های مختلف شامل سربرگ، پاورقی و محتوای اصلی را ویرایش کنید.
• از متغیرهای مربوط به ماژول‌های مختلف مانند فاکتور، پیشنهاد قیمت و غیره استفاده کنید.
• قالب را ذخیره کنید و هنگام چاپ یا دانلود PDF از آن استفاده کنید.

۳. ویرایش قالب‌های چاپی

• به Settings → Templates → Print Templates بروید.
• قالب موردنظر را انتخاب کرده و تغییرات لازم را اعمال کنید.
• امکان تغییر چینش داده‌ها، فونت و سبک نمایش اطلاعات وجود دارد.
• قالب را ذخیره کرده و برای چاپ استفاده کنید.

---

استفاده از متغیرهای دینامیک در قالب‌ها

برای نمایش داده‌های متناسب با هر رکورد، از متغیرهای دینامیک استفاده می‌شود. برخی از متغیرهای پرکاربرد شامل:

• $contact_name$ → نام مشتری
• $organization_name$ → نام شرکت
• $invoice_number$ → شماره فاکتور
• $total_amount$ → مبلغ کل
• $due_date$ → تاریخ سررسید

این متغیرها در بخش‌های مختلف قالب قرار می‌گیرند و هنگام ارسال ایمیل، دانلود PDF یا چاپ اطلاعات، مقدار آن‌ها جایگزین می‌شود.

---

جمع‌بندی

قالب‌ها در Vtiger CRM نقش مهمی در نمایش اطلاعات، ارسال ایمیل‌های خودکار و تولید اسناد دارند. مهم‌ترین انواع قالب‌ها شامل ایمیل، PDF، چاپی و Mail Merge هستند که هرکدام برای کاربردهای خاصی استفاده می‌شوند. با استفاده از متغیرهای دینامیک می‌توان اطلاعات متناسب با هر رکورد را به‌صورت خودکار در قالب‌ها جایگذاری کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”درک مفهوم فایل‌های قالب (TPL) و ارتباط آن‌ها با ماژول‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]فایل‌های TPL (Template) در Vtiger CRM برای نمایش داده‌ها در رابط کاربری استفاده می‌شوند. این فایل‌ها با استفاده از Smarty Template Engine پردازش شده و ساختار نمایش ماژول‌ها را تعیین می‌کنند.

---

نقش فایل‌های TPL در Vtiger

• کنترل نحوه نمایش اطلاعات هر ماژول
• امکان تغییر ظاهر بدون نیاز به ویرایش کدهای اصلی
• استفاده از متغیرهای پویا برای نمایش داده‌های مختلف
• امکان شخصی‌سازی صفحات بدون تغییر در هسته سیستم

---

ساختار فایل‌های قالب در Vtiger

فایل‌های TPL معمولاً در مسیر زیر قرار دارند:

layouts/v7/modules/ModuleName/

به‌عنوان مثال، برای ماژول Contacts مسیر زیر استفاده می‌شود:

layouts/v7/modules/Contacts/

هر ماژول دارای چندین فایل TPL برای نمایش بخش‌های مختلف است، از جمله:

• DetailView.tpl → نمایش جزئیات رکورد
• EditView.tpl → نمایش فرم ویرایش
• ListView.tpl → نمایش لیست رکوردها
• Popup.tpl → نمایش پنجره‌های بازشونده (Popup)

---

متغیرهای پرکاربرد در فایل‌های TPL

فایل‌های TPL از متغیرهای Smarty برای نمایش داده‌های ماژول‌ها استفاده می‌کنند. برخی از متغیرهای پرکاربرد عبارت‌اند از:

• {$RECORD->get('fieldname')} → مقدار یک فیلد خاص در رکورد
• {$MODULE} → نام ماژول جاری
• {$CURRENT_USER} → اطلاعات کاربر فعلی
• {$LISTVIEW_ENTRIES} → لیست داده‌های ماژول در صفحه لیست

---

نحوه ویرایش و سفارشی‌سازی فایل‌های قالب

۱. ویرایش نمایش جزئیات یک ماژول

برای تغییر نمایش صفحه جزئیات ماژول Contacts:

• فایل DetailView.tpl را در مسیر زیر باز کنید:

layouts/v7/modules/Contacts/DetailView.tpl

• تغییرات موردنیاز را روی متغیرهای نمایش فیلدها اعمال کنید.

۲. تغییر نمایش لیست رکوردها

برای ویرایش نمایش لیست رکوردهای ماژول Leads:

• فایل ListView.tpl را در مسیر زیر ویرایش کنید:

layouts/v7/modules/Leads/ListView.tpl

• متغیرهای مربوط به نمایش ستون‌ها و دکمه‌ها را تغییر دهید.

۳. اضافه کردن فیلدهای سفارشی

برای نمایش یک فیلد جدید در EditView.tpl:

• فایل مربوطه را باز کرده و کد زیر را اضافه کنید:

<div class="fieldRow">
    <label>{vtranslate('Custom Field', $MODULE)}</label>
    <input type="text" name="cf_customfield" value="{$RECORD->get('cf_customfield')}">
</div>

---

ارتباط فایل‌های TPL با کنترلرهای PHP

فایل‌های TPL معمولاً با کنترلرهای PHP در مسیر زیر ارتباط دارند:

modules/ModuleName/views/

به‌عنوان مثال، کنترلر صفحه جزئیات یک رکورد برای ماژول Contacts در مسیر زیر قرار دارد:

modules/Contacts/views/Detail.php

این فایل اطلاعات را پردازش کرده و متغیرها را به DetailView.tpl ارسال می‌کند.

---

جمع‌بندی

فایل‌های TPL در Vtiger برای نمایش اطلاعات ماژول‌ها در رابط کاربری استفاده می‌شوند. این فایل‌ها در مسیر layouts/v7/modules/ModuleName/ قرار دارند و شامل بخش‌هایی مانند DetailView، EditView، ListView و Popup هستند. برای تغییر ظاهر ماژول‌ها، می‌توان فایل‌های TPL را ویرایش کرد و با استفاده از متغیرهای Smarty اطلاعات موردنظر را نمایش داد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه مدیریت قالب‌های سیستم و ماژول‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]Vtiger CRM از یک سیستم قالب‌بندی (Template Engine) بر پایه Smarty استفاده می‌کند که امکان مدیریت و سفارشی‌سازی ظاهر بخش‌های مختلف سیستم و ماژول‌ها را فراهم می‌کند. قالب‌ها شامل فایل‌های TPL هستند که نمایش اطلاعات را در رابط کاربری کنترل می‌کنند.

---

مسیرهای اصلی فایل‌های قالب

قالب‌های مربوط به سیستم و ماژول‌ها در مسیرهای زیر ذخیره می‌شوند:

۱. قالب‌های عمومی سیستم

این قالب‌ها مربوط به بخش‌های کلی مانند هدر، فوتر، منو و داشبورد هستند:

layouts/v7/

مثال‌هایی از قالب‌های عمومی:

• Header.tpl → نمایش نوار بالای صفحه
• Footer.tpl → نمایش پایین صفحه
• Menu.tpl → نمایش منوهای اصلی

۲. قالب‌های اختصاصی ماژول‌ها

قالب‌های مخصوص هر ماژول در مسیر زیر قرار دارند:

layouts/v7/modules/ModuleName/

مثال‌هایی از قالب‌های ماژول Contacts:

• DetailView.tpl → نمایش جزئیات رکورد
• EditView.tpl → فرم ویرایش اطلاعات
• ListView.tpl → نمایش لیست رکوردها

---

نحوه تغییر قالب‌های ماژول‌ها

۱. ویرایش نمایش جزئیات رکورد

برای تغییر صفحه نمایش جزئیات یک ماژول مانند Contacts، فایل زیر را ویرایش کنید:

layouts/v7/modules/Contacts/DetailView.tpl

می‌توان با استفاده از متغیرهای Smarty نمایش فیلدها را تغییر داد.

۲. تغییر قالب صفحه لیست رکوردها

برای تغییر نمایش لیست رکوردهای ماژول Leads:

layouts/v7/modules/Leads/ListView.tpl

در این فایل می‌توان نحوه نمایش ستون‌ها و دکمه‌های لیست را تغییر داد.

۳. افزودن یک فیلد جدید به فرم ویرایش

برای افزودن یک فیلد سفارشی در صفحه ویرایش یک ماژول مانند Contacts:

layouts/v7/modules/Contacts/EditView.tpl

اضافه کردن فیلد جدید:

<div class="fieldRow">
    <label>{vtranslate('Custom Field', $MODULE)}</label>
    <input type="text" name="cf_customfield" value="{$RECORD->get('cf_customfield')}">
</div>

---

تغییر قالب بدون ویرایش فایل‌های اصلی

برای سفارشی‌سازی قالب‌ها بدون تغییر در فایل‌های اصلی، می‌توان قالب‌های جدید را در مسیر custom ایجاد کرد. مثال:

custom/layouts/v7/modules/Contacts/DetailView.tpl

این روش باعث می‌شود که تغییرات با بروزرسانی‌های Vtiger از بین نروند.

---

استفاده از CSS و JavaScript در قالب‌ها

برای تغییر ظاهر قالب‌ها، می‌توان فایل‌های CSS و JavaScript را ویرایش کرد. این فایل‌ها در مسیر زیر قرار دارند:

layouts/v7/skins/

فایل‌های مهم:

• style.css → تنظیمات ظاهری کلی سیستم
• scripts.js → اسکریپت‌های موردنیاز برای تعاملات پویا

---

جمع‌بندی

مدیریت قالب‌های Vtiger شامل ویرایش فایل‌های TPL در مسیر layouts/v7/ برای تغییر نمایش بخش‌های عمومی سیستم و ویرایش فایل‌های هر ماژول در مسیر layouts/v7/modules/ModuleName/ است. برای جلوگیری از تغییرات در فایل‌های اصلی، می‌توان قالب‌های سفارشی را در پوشه custom ایجاد کرد. همچنین، استفاده از CSS و JavaScript برای تغییرات ظاهری امکان‌پذیر است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. طراحی قالب‌های سفارشی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ساختار فایل‌ها و دایرکتوری‌های مرتبط با قالب‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]Vtiger CRM از Smarty Template Engine برای نمایش رابط کاربری استفاده می‌کند. قالب‌های سیستم و ماژول‌ها در دایرکتوری‌های مشخصی قرار دارند که هر یک نقش خاصی در نمایش و مدیریت ظاهر CRM دارند.

---

مسیرهای اصلی فایل‌های قالب

۱. قالب‌های کلی سیستم

این فایل‌ها تنظیمات عمومی رابط کاربری مانند هدر، فوتر، منو و داشبورد را کنترل می‌کنند:

layouts/v7/

فایل‌های مهم:

• Header.tpl → نمایش نوار بالای صفحه
• Footer.tpl → نمایش پایین صفحه
• Menu.tpl → نمایش منوها و نوار ناوبری
• DashBoard.tpl → نمایش داشبورد اصلی

---

۲. قالب‌های مربوط به هر ماژول

برای هر ماژول در Vtiger، قالب‌های اختصاصی در مسیر زیر ذخیره می‌شوند:

layouts/v7/modules/ModuleName/

مثال برای ماژول Contacts:

layouts/v7/modules/Contacts/

فایل‌های اصلی قالب ماژول‌ها:

• ListView.tpl → نمایش لیست رکوردهای ماژول
• DetailView.tpl → نمایش جزئیات یک رکورد
• EditView.tpl → نمایش فرم ویرایش اطلاعات
• QuickCreate.tpl → فرم ایجاد سریع رکورد
• SummaryView.tpl → نمایش خلاصه اطلاعات رکورد

---

۳. قالب‌های سفارشی

برای تغییرات بدون ویرایش فایل‌های اصلی، می‌توان قالب‌های سفارشی را در دایرکتوری custom ایجاد کرد:

custom/layouts/v7/modules/ModuleName/

مثال:
برای تغییر قالب نمایش جزئیات در ماژول Leads، فایل زیر را در مسیر custom ایجاد کنید:

custom/layouts/v7/modules/Leads/DetailView.tpl

این روش باعث می‌شود تغییرات در بروزرسانی‌های Vtiger از بین نروند.

---

۴. دایرکتوری مربوط به استایل‌ها و اسکریپت‌ها

برای تغییر ظاهر و افزودن قابلیت‌های پویا، می‌توان فایل‌های CSS و JavaScript را در مسیر زیر ویرایش کرد:

layouts/v7/skins/

فایل‌های مهم:

• style.css → تغییرات ظاهری کلی سیستم
• scripts.js → اسکریپت‌های جاوااسکریپت برای تعاملات UI

---

۵. دایرکتوری مربوط به آیکون‌ها و تصاویر

تمام آیکون‌ها و تصاویر مورد استفاده در رابط کاربری در مسیر زیر ذخیره می‌شوند:

layouts/v7/resources/

فایل‌های مهم:

• images/ → پوشه حاوی آیکون‌ها و تصاویر
• icons/ → مجموعه آیکون‌های Vtiger

---

۶. مسیرهای مربوط به Cache قالب‌ها

Smarty فایل‌های کامپایل‌شده قالب‌ها را در پوشه کش ذخیره می‌کند تا سرعت بارگذاری افزایش یابد:

cache/templates_c/

در صورتی که تغییرات قالب‌ها نمایش داده نشد، می‌توان این پوشه را پاک کرد تا Vtiger فایل‌های جدید را ایجاد کند.

---

جمع‌بندی

قالب‌های Vtiger در مسیر layouts/v7/ ذخیره می‌شوند و شامل بخش‌های کلی سیستم و قالب‌های اختصاصی برای هر ماژول هستند. برای جلوگیری از بازنویسی تغییرات، می‌توان قالب‌های سفارشی را در مسیر custom/layouts/v7/ قرار داد. علاوه بر این، فایل‌های CSS، JavaScript، آیکون‌ها و کش سیستم در مسیرهای مخصوص خود مدیریت می‌شوند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”اصول طراحی قالب‌های جدید” subtitle=”توضیحات کامل”]طراحی قالب‌های جدید در Vtiger CRM به درک ساختار فایل‌های قالب، استفاده از Smarty Template Engine و رعایت اصول توسعه پایدار وابسته است. در ادامه مراحل و اصول کلیدی برای طراحی قالب‌های جدید را بررسی می‌کنیم.

---

۱. ایجاد یک دایرکتوری سفارشی برای قالب

برای جلوگیری از بازنویسی تغییرات در بروزرسانی‌های Vtiger، باید قالب‌های جدید را در مسیر custom قرار دهید.

مسیر پیشنهادی برای قالب سفارشی:

custom/layouts/v7/

برای ماژول خاصی مانند Contacts، مسیر قالب جدید به این صورت خواهد بود:

custom/layouts/v7/modules/Contacts/

---

۲. ایجاد فایل‌های اصلی قالب

هر ماژول در Vtiger دارای چندین صفحه است که برای طراحی قالب جدید، باید نسخه‌های سفارشی این فایل‌ها را ایجاد کنیم.

نمونه‌ای از فایل‌های ضروری برای ماژول Contacts:

• ListView.tpl → نمایش لیست رکوردها
• DetailView.tpl → نمایش اطلاعات جزئی یک رکورد
• EditView.tpl → نمایش فرم ویرایش
• QuickCreate.tpl → نمایش فرم ایجاد سریع

مثال:
اگر بخواهید قالب سفارشی برای صفحه جزئیات مخاطبین ایجاد کنید، فایلی به نام DetailView.tpl در مسیر زیر بسازید:

custom/layouts/v7/modules/Contacts/DetailView.tpl

---

۳. استفاده از Smarty برای مدیریت داده‌ها

Vtiger از Smarty Template Engine برای نمایش داده‌ها استفاده می‌کند. بنابراین، هنگام طراحی قالب‌های جدید باید از متغیرهای Smarty استفاده کنید.

مثال برای نمایش نام و ایمیل در قالب جزئیات یک رکورد:

<div class="contact-details">
    <h2>{$RECORD->get('firstname')} {$RECORD->get('lastname')}</h2>
    <p>ایمیل: {$RECORD->get('email')}</p>
</div>

---

۴. استفاده از کلاس‌های CSS استاندارد Vtiger

برای طراحی هماهنگ با رابط کاربری اصلی Vtiger، می‌توان از کلاس‌های CSS پیش‌فرض استفاده کرد.

مثال:

<div class="row">
    <div class="col-md-6">
        <label>نام:</label>
        <span>{$RECORD->get('firstname')}</span>
    </div>
    <div class="col-md-6">
        <label>ایمیل:</label>
        <span>{$RECORD->get('email')}</span>
    </div>
</div>

---

۵. افزودن CSS و JavaScript سفارشی

برای تغییر ظاهر و تعاملات پویا، می‌توان فایل‌های CSS و JS سفارشی ایجاد کرد.

مثال مسیر برای فایل‌های سفارشی:

custom/layouts/v7/skins/custom-style.css
custom/layouts/v7/skins/custom-script.js

سپس در قالب خود، این فایل‌ها را اضافه کنید:

<link rel="stylesheet" type="text/css" href="layouts/v7/skins/custom-style.css">
<script type="text/javascript" src="layouts/v7/skins/custom-script.js"></script>

---

۶. ویرایش و شخصی‌سازی فرم‌ها

اگر نیاز به تغییر فرم‌های ورود اطلاعات دارید، می‌توانید از فایل EditView.tpl استفاده کنید.

مثال برای اضافه کردن فیلد سفارشی:

<div class="form-group">
    <label>شماره تماس:</label>
    <input type="text" name="phone" value="{$RECORD->get('phone')}">
</div>

---

۷. بهینه‌سازی قالب برای عملکرد بهتر

• از Smarty Caching برای افزایش سرعت لود صفحات استفاده کنید.
• برای نمایش داده‌ها، Lazy Loading را در نظر بگیرید.
• از کدهای غیرضروری پرهیز کنید تا بار پردازشی سرور کاهش یابد.

---

جمع‌بندی

برای طراحی قالب‌های جدید در Vtiger، باید از مسیرهای سفارشی استفاده کرده و فایل‌های مربوط به هر ماژول را ویرایش کنید. بهره‌گیری از Smarty Template Engine، کلاس‌های CSS پیش‌فرض و اسکریپت‌های اختصاصی می‌تواند تجربه کاربری را بهبود بخشد. همچنین، رعایت اصول بهینه‌سازی باعث افزایش کارایی و سرعت بارگذاری قالب‌ها خواهد شد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه جایگزینی قالب‌های پیش‌فرض با قالب‌های سفارشی” subtitle=”توضیحات کامل”]برای جایگزینی قالب‌های پیش‌فرض با قالب‌های سفارشی در Vtiger، ابتدا باید مراحل خاصی را برای اضافه کردن قالب جدید و تغییر مسیر فایل‌ها دنبال کنید. این کار به شما این امکان را می‌دهد که طراحی رابط کاربری سیستم را به‌طور کامل شخصی‌سازی کرده و تجربه کاربری دلخواه خود را ایجاد کنید. در اینجا مراحل جایگزینی قالب‌های پیش‌فرض با قالب‌های سفارشی را به‌طور دقیق توضیح داده‌ایم.

---

۱. ایجاد ساختار دایرکتوری سفارشی برای قالب‌ها

ابتدا باید ساختار دایرکتوری برای قالب‌های جدید خود ایجاد کنید. به این ترتیب، قالب‌های سفارشی در مسیر custom ذخیره می‌شوند تا از تغییرات در بروزرسانی‌های Vtiger محافظت شود.

مسیر پیشنهادی برای قالب‌های سفارشی:

custom/layouts/v7/

برای جایگزینی قالب‌ها در ماژول‌های خاص، به این مسیرها بروید:

custom/layouts/v7/modules/[ModuleName]/

---

۲. کپی کردن قالب‌های پیش‌فرض و تغییر نام آن‌ها

برای جایگزینی قالب‌های پیش‌فرض، ابتدا باید فایل‌های قالب اصلی Vtiger را پیدا کرده و آن‌ها را کپی کنید. پس از کپی کردن، آن‌ها را به مسیر custom منتقل کرده و در صورت نیاز نام فایل‌ها را تغییر دهید.

مسیر قالب پیش‌فرض:

layouts/v7/modules/Contacts/DetailView.tpl

کپی کنید و آن را به مسیر زیر منتقل کنید:

custom/layouts/v7/modules/Contacts/DetailView.tpl

---

۳. ویرایش قالب‌های سفارشی

پس از کپی کردن فایل‌ها به دایرکتوری custom، می‌توانید فایل‌های قالب را ویرایش کنید. این تغییرات فقط در سیستم شما اعمال خواهند شد و هیچ تغییری در فایل‌های اصلی ایجاد نمی‌شود.
برای مثال، اگر می‌خواهید در صفحه جزئیات یک رکورد Contacts فیلد جدیدی اضافه کنید، در فایل DetailView.tpl تغییرات لازم را انجام دهید.

مثال برای اضافه کردن فیلد سفارشی در قالب DetailView.tpl:

<div class="contact-details">
    <h2>{$RECORD->get('firstname')} {$RECORD->get('lastname')}</h2>
    <p>ایمیل: {$RECORD->get('email')}</p>
    <p>تاریخ تولد: {$RECORD->get('dob')}</p> <!-- فیلد تاریخ تولد جدید -->
</div>

---

۴. اعمال تغییرات برای تمامی صفحات ماژول

اگر می‌خواهید تغییرات خود را در تمام صفحات ماژول مانند ListView, DetailView, EditView و سایر صفحات اعمال کنید، باید تمامی فایل‌های مربوطه را در مسیر custom/layouts/v7/modules/[ModuleName]/ کپی و ویرایش کنید.

برای مثال، اگر می‌خواهید تغییراتی در صفحه ویرایش جزئیات رکورد Contacts اعمال کنید، فایل EditView.tpl را در مسیر زیر قرار دهید و ویرایش کنید:

custom/layouts/v7/modules/Contacts/EditView.tpl

---

۵. فعال‌سازی قالب سفارشی

برای فعال‌سازی قالب سفارشی، پس از انتقال و ویرایش فایل‌ها، باید مطمئن شوید که سیستم به‌طور صحیح از این قالب‌ها استفاده می‌کند. برای این کار، به پنل مدیریت Vtiger بروید و از بخش تنظیمات ماژول، اطمینان حاصل کنید که قالب‌های سفارشی در حال استفاده هستند.

اگر از قالب‌های پیش‌فرض استفاده نمی‌کنید، ممکن است لازم باشد تنظیمات به‌طور دستی در Vtiger CRM تغییر یابند تا قالب‌های جدید شما به‌طور خودکار بارگذاری شوند.

---

۶. پاکسازی کش

پس از انجام تمامی تغییرات، برای مشاهده نتیجه نهایی، باید کش مرورگر و کش Vtiger را پاکسازی کنید. این کار باعث می‌شود که قالب جدید به‌طور صحیح بارگذاری شود.

برای پاکسازی کش در Vtiger، به مسیر زیر بروید:

Admin Panel → Cache Management → Clear Cache

---

جمع‌بندی

جایگزینی قالب‌های پیش‌فرض با قالب‌های سفارشی در Vtiger فرایندی ساده و مؤثر برای شخصی‌سازی رابط کاربری سیستم است. با کپی کردن فایل‌های قالب به دایرکتوری custom و اعمال تغییرات دلخواه، می‌توانید تجربه کاربری بهینه‌تری ایجاد کنید. همچنین، استفاده از کش سیستم برای اعمال تغییرات نهایی اهمیت زیادی دارد.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. استفاده از CSS برای استایل‌دهی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”معرفی فایل‌های CSS پیش‌فرض در Vtiger CRM” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، فایل‌های CSS برای استایل‌دهی به صفحات و اجزای مختلف سیستم استفاده می‌شوند. این فایل‌ها به شما این امکان را می‌دهند که طراحی و ظاهر سیستم را به‌طور دقیق و مطابق با نیازهای کسب‌وکار خود تنظیم کنید. در این بخش، به معرفی فایل‌های CSS پیش‌فرض و نحوه استفاده از آن‌ها پرداخته می‌شود.

---

۱. فایل‌های CSS پیش‌فرض در مسیر layouts

فایل‌های CSS پیش‌فرض Vtiger CRM در مسیر layouts/v7 قرار دارند. این فایل‌ها شامل استایل‌های عمومی برای ماژول‌ها، صفحات و المان‌های مختلف سیستم هستند.

مسیر پیش‌فرض فایل‌های CSS:

layouts/v7/resources/css/

این پوشه شامل چندین فایل CSS است که به‌طور پیش‌فرض برای استایل‌دهی به صفحات و اجزای مختلف Vtiger استفاده می‌شود.

---

۲. مهم‌ترین فایل‌های CSS پیش‌فرض

در اینجا برخی از مهم‌ترین فایل‌های CSS پیش‌فرض که در Vtiger CRM استفاده می‌شوند معرفی می‌شود:

• styles.css
  این فایل شامل استایل‌های اصلی برای طراحی صفحات و ماژول‌ها است. بیشتر طراحی‌های کلی رابط کاربری در این فایل قرار دارند و بر تمام صفحات تأثیر می‌گذارند.
• module.css
  این فایل مخصوص استایل‌دهی به ماژول‌ها است. هر ماژول می‌تواند فایل CSS مخصوص به خود را داشته باشد که در آن استایل‌های مرتبط با آن ماژول قرار می‌گیرد.
• detailview.css
  این فایل برای استایل‌دهی به صفحات نمایش جزئیات رکوردها استفاده می‌شود. طراحی و استایل‌دهی تمام صفحات نمایش رکورد در این فایل قرار دارد.
• listview.css
  این فایل برای استایل‌دهی به صفحات لیست رکوردها استفاده می‌شود. طراحی مربوط به نمایش لیست رکوردهای مختلف در ماژول‌ها، مانند Contacts یا Leads، در این فایل انجام می‌شود.
• popup.css
  این فایل برای طراحی پنجره‌های پاپ‌آپ و المان‌های مرتبط با آن‌ها استفاده می‌شود.

---

۳. افزودن فایل‌های CSS سفارشی

اگر بخواهید تغییرات خاصی را در استایل‌ها اعمال کنید، می‌توانید فایل‌های CSS سفارشی خود را به پوشه custom اضافه کرده و آن‌ها را در صفحات مختلف بارگذاری کنید. این کار به شما این امکان را می‌دهد که بدون تغییر فایل‌های اصلی Vtiger، طراحی و ظاهر سیستم را مطابق با نیازهای خود سفارشی‌سازی کنید.

مسیر پیشنهادی برای افزودن فایل‌های CSS سفارشی:

custom/layouts/v7/resources/css/

در این مسیر، شما می‌توانید فایل‌های CSS جدید خود را ایجاد کنید و استایل‌های خود را برای بخش‌های مختلف سیستم اضافه کنید.

---

۴. بارگذاری فایل‌های CSS سفارشی

برای بارگذاری فایل‌های CSS سفارشی خود در صفحات مختلف، می‌توانید از تگ <link> در فایل‌های قالب (مثل DetailView.tpl یا ListView.tpl) استفاده کنید. به‌عنوان مثال:

<link rel="stylesheet" type="text/css" href="custom/layouts/v7/resources/css/customstyles.css">

این کد باعث می‌شود که فایل CSS سفارشی شما در صفحات مربوطه بارگذاری شود.

---

۵. استفاده از ابزار Inspect برای بررسی استایل‌ها

برای مشاهده و ویرایش استایل‌ها به‌صورت موقت در مرورگر، می‌توانید از ابزار Inspect مرورگر استفاده کنید. این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که به‌سرعت استایل‌های مختلف را مشاهده و تغییر دهید تا بهترین طراحی را برای صفحات خود انتخاب کنید.

---

جمع‌بندی

فایل‌های CSS پیش‌فرض در Vtiger CRM به شما این امکان را می‌دهند که ظاهر و طراحی سیستم را به‌طور مؤثر کنترل کنید. با استفاده از فایل‌های CSS پیش‌فرض و امکان افزودن فایل‌های CSS سفارشی، می‌توانید تجربه کاربری را مطابق با نیازهای خود شخصی‌سازی کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”افزودن یا تغییر استایل‌های موجود” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، امکان تغییر استایل‌های موجود یا افزودن استایل‌های جدید به صفحات و ماژول‌ها وجود دارد. این تغییرات می‌توانند شامل تغییر رنگ‌ها، اندازه فونت‌ها، فاصله‌ها، و حتی اضافه کردن استایل‌های جدید برای المان‌های خاص مانند دکمه‌ها، جداول و فرم‌ها باشند. در این بخش، نحوه انجام این تغییرات به‌طور عملی شرح داده می‌شود.

---

۱. تغییر استایل‌های موجود

برای تغییر استایل‌های موجود، شما می‌توانید فایل‌های CSS پیش‌فرض را ویرایش کنید یا فایل‌های CSS سفارشی خود را به سیستم اضافه کنید. برای تغییر استایل‌ها، کافی است تغییرات خود را در فایل‌های CSS اعمال کنید و تغییرات را مشاهده کنید.

مثال تغییر رنگ دکمه‌ها:
اگر می‌خواهید رنگ دکمه‌های موجود را تغییر دهید، می‌توانید کد زیر را در فایل CSS سفارشی خود اضافه کنید:

button {
    background-color: #4CAF50; /* رنگ سبز */
    color: white; /* رنگ متن سفید */
    padding: 10px 20px; /* تنظیم پدینگ */
    border: none; /* حذف حاشیه */
    cursor: pointer; /* تغییر نمای نشانگر موس */
}
button:hover {
    background-color: #45a049; /* تغییر رنگ هنگام هاور */
}

این کد باعث می‌شود که رنگ دکمه‌ها به سبز تغییر کند و در هنگام هاور رنگ آن کمی تیره‌تر شود.

---

۲. افزودن استایل‌های جدید

اگر نیاز دارید استایل‌های جدیدی به بخش‌های خاصی اضافه کنید، می‌توانید کدهای CSS جدید خود را در فایل‌های سفارشی وارد کنید. به‌عنوان مثال، اگر بخواهید یک بخش جدید در سیستم خود ایجاد کنید که استایل خاص خود را داشته باشد، می‌توانید چنین استایلی اضافه کنید:

.custom-section {
    background-color: #f4f4f4; /* رنگ پس‌زمینه خاکی */
    padding: 20px; /* فاصله داخلی */
    border-radius: 8px; /* گوشه‌های گرد */
    box-shadow: 0 4px 8px rgba(0, 0, 0, 0.1); /* سایه اطراف */
}

برای استفاده از این استایل، کافی است به بخش مورد نظر در قالب‌های مربوطه کلاسی به نام custom-section اضافه کنید.

<div class="custom-section">
    <!-- محتوا -->
</div>

---

۳. استفاده از ابزار Inspect برای شبیه‌سازی تغییرات

اگر می‌خواهید تغییرات را قبل از اعمال نهایی مشاهده کنید، می‌توانید از ابزار Inspect مرورگر استفاده کنید. این ابزار به شما امکان می‌دهد که استایل‌های مختلف را به‌صورت موقت تغییر دهید و تغییرات را در لحظه مشاهده کنید.

برای استفاده از ابزار Inspect:

1. صفحه مورد نظر را در مرورگر باز کنید.
2. روی بخش مورد نظر راست‌کلیک کرده و Inspect را انتخاب کنید.
3. در پنل بازشده، استایل‌ها را در بخش Styles ویرایش کنید.

این ابزار برای آزمایش استایل‌ها بسیار مفید است و به شما امکان می‌دهد که تغییرات را بدون نیاز به ویرایش فایل‌ها مشاهده کنید.

---

۴. بارگذاری فایل‌های CSS سفارشی

برای اعمال تغییرات دائمی، می‌توانید فایل‌های CSS سفارشی خود را به مسیر custom/layouts/v7/resources/css/ اضافه کنید و از طریق کد HTML صفحات، آن‌ها را بارگذاری کنید. به‌عنوان مثال:

<link rel="stylesheet" type="text/css" href="custom/layouts/v7/resources/css/customstyles.css">

در این فایل CSS، می‌توانید استایل‌های جدید یا تغییرات مورد نظر خود را اعمال کنید.

---

۵. نکات مهم هنگام تغییر استایل‌ها

• استفاده از کلاسبندی‌ها: هنگام تغییر استایل‌ها یا افزودن استایل‌های جدید، همیشه از کلاسبندی‌های خاص استفاده کنید تا تغییرات شما تنها به بخش‌های مشخصی از سیستم محدود شود.
• تست در محیط توسعه: پیش از اعمال تغییرات در محیط تولید، حتماً تغییرات خود را در محیط توسعه تست کنید تا از عملکرد صحیح استایل‌ها اطمینان حاصل کنید.
• پاک‌سازی کش مرورگر: پس از اعمال تغییرات، برای مشاهده تغییرات جدید در مرورگر، کش مرورگر خود را پاک کنید یا از حالت Incognito استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

افزودن یا تغییر استایل‌ها در Vtiger CRM امکان‌پذیر است و می‌توان از فایل‌های CSS سفارشی برای انجام این تغییرات استفاده کرد. ابزار Inspect مرورگر نیز به شما این امکان را می‌دهد که تغییرات را پیش از اعمال نهایی آزمایش کنید. با رعایت اصول بهینه‌سازی، می‌توانید ظاهر و طراحی سیستم را به دلخواه خود تغییر دهید و تجربه کاربری بهتری برای کاربران ایجاد کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تکنیک‌های بهینه‌سازی استایل‌ها برای کاهش زمان بارگذاری” subtitle=”توضیحات کامل”]زمان بارگذاری صفحات وب یکی از عوامل مهم در تجربه کاربری و رتبه‌بندی موتورهای جستجو است. بهینه‌سازی استایل‌ها (CSS) نقش اساسی در کاهش زمان بارگذاری دارد. در این بخش به معرفی تکنیک‌هایی برای بهینه‌سازی استایل‌ها و کاهش زمان بارگذاری پرداخته خواهد شد.

---

۱. استفاده از فایل‌های CSS فشرده‌شده (Minified)

یکی از روش‌های ساده و موثر برای کاهش زمان بارگذاری، فشرده‌سازی فایل‌های CSS است. فشرده‌سازی باعث می‌شود که حجم فایل‌های CSS کاهش یابد و زمان بارگذاری صفحه سریع‌تر شود.

مثال فشرده‌سازی:

قبل از فشرده‌سازی:

body {
    background-color: lightblue;
    color: white;
}

بعد از فشرده‌سازی:

body{background-color:lightblue;color:white;}

این کار را می‌توان با ابزارهای آنلاین یا از طریق ابزارهای خودکار در محیط توسعه مانند Webpack یا Gulp انجام داد.

---

۲. استفاده از CSS Sprites برای کاهش تعداد درخواست‌ها

CSS Sprites یک تکنیک است که به شما این امکان را می‌دهد تا چندین تصویر را در یک تصویر واحد (Sprite) ترکیب کنید. این کار تعداد درخواست‌های HTTP را کاهش می‌دهد و سرعت بارگذاری را افزایش می‌دهد. با استفاده از ویژگی‌های background-position، می‌توان از این تصاویر در مکان‌های مختلف صفحه استفاده کرد.

مثال استفاده از CSS Sprite:

.icon {
    background-image: url('sprites.png');
    width: 50px;
    height: 50px;
}

.icon-home {
    background-position: 0 0;
}

.icon-settings {
    background-position: -50px 0;
}

در این مثال، تصاویر مختلف در یک فایل sprites.png قرار دارند و با استفاده از background-position، از موقعیت‌های مختلف آن‌ها استفاده می‌شود.

---

۳. بارگذاری غیرهمزمان استایل‌ها (Async CSS)

برای بهینه‌سازی بارگذاری صفحه، می‌توان استایل‌ها را به‌صورت غیرهمزمان بارگذاری کرد. به این ترتیب، مرورگر می‌تواند سایر منابع مانند تصاویر و جاوا اسکریپت را همزمان با بارگذاری CSS پردازش کند.

برای انجام این کار می‌توان از روش‌های مختلفی استفاده کرد، از جمله بارگذاری استایل‌ها با استفاده از ویژگی rel=”preload” یا media=”print”.

مثال بارگذاری غیرهمزمان CSS:

<link rel="preload" href="styles.css" as="style">

این روش باعث می‌شود که مرورگر CSS را پیش‌بارگذاری کند اما تا زمانی که نیاز به آن نداشته باشد، بارگذاری نمی‌شود.

---

۴. استفاده از CSS فقط برای صفحات ضروری

در بسیاری از مواقع، همه فایل‌های CSS لازم نیستند تا در هر صفحه وب بارگذاری شوند. با استفاده از تکنیک CSS on Demand، می‌توانید استایل‌ها را فقط برای صفحاتی که به آن‌ها نیاز دارید بارگذاری کنید. این کار باعث کاهش حجم فایل‌های CSS برای هر صفحه می‌شود.

مثال استفاده از CSS on Demand:

<link rel="stylesheet" href="home.css" id="home-css">

در این روش، فایل CSS فقط زمانی که صفحه مربوطه بارگذاری می‌شود، بارگذاری می‌شود.

---

۵. استفاده از قابلیت Critical CSS

Critical CSS به استایل‌هایی گفته می‌شود که برای بارگذاری اولیه صفحه ضروری هستند و باید فوراً بارگذاری شوند. می‌توان از ابزارهایی مانند Critical یا PurgeCSS برای شناسایی و جدا کردن استایل‌های ضروری استفاده کرد و فقط این استایل‌ها را در هنگام بارگذاری اولیه بارگذاری کرد.

مثال از Critical CSS:

<style>
    body {
        background-color: lightblue;
        color: white;
    }
    /* سایر استایل‌های ضروری */
</style>

سایر استایل‌ها می‌توانند به‌طور غیرهمزمان بارگذاری شوند.

---

۶. استفاده از Caching برای استایل‌ها

استفاده از کش مرورگر برای فایل‌های CSS، بارگذاری مجدد آن‌ها در هر درخواست را از بین می‌برد و باعث کاهش زمان بارگذاری می‌شود. می‌توان با تنظیمات صحیح HTTP Headers و استفاده از نسخه‌بندی فایل‌ها، کش را به‌خوبی مدیریت کرد.

مثال از تنظیمات Cache:

<filesMatch "\.(css|js)$">
    Header set Cache-Control "max-age=31536000, public"
</filesMatch>

با این تنظیمات، فایل‌های CSS و JavaScript برای مدت طولانی (در این مثال یک سال) در کش مرورگر ذخیره می‌شوند.

---

۷. استفاده از Preload برای استایل‌های ضروری

در هنگام بارگذاری صفحه، می‌توانید از ویژگی preload برای بارگذاری استایل‌های ضروری استفاده کنید. این کار باعث می‌شود که مرورگر فایل‌های CSS را پیش‌بارگذاری کند و در زمان مورد نیاز آن‌ها را سریع‌تر اعمال کند.

مثال از Preload CSS:

<link rel="preload" href="style.css" as="style">

این ویژگی باعث می‌شود که مرورگر فایل‌های CSS را قبل از اینکه به‌طور کامل به آن‌ها نیاز داشته باشید، بارگذاری کند.

---

۸. ترکیب فایل‌های CSS (CSS Bundling)

یکی از روش‌های بهینه‌سازی تعداد درخواست‌ها، ترکیب فایل‌های CSS متعدد به یک فایل واحد است. این کار باعث کاهش تعداد درخواست‌ها و در نتیجه افزایش سرعت بارگذاری می‌شود.

مثال ترکیب فایل‌ها:

در این حالت، شما تمامی فایل‌های CSS را در یک فایل واحد ترکیب کرده و آن را بارگذاری می‌کنید:

<link rel="stylesheet" href="combined-style.css">

می‌توان این فرآیند را با استفاده از ابزارهایی مانند Webpack یا Gulp خودکار کرد.

---

جمع‌بندی

برای بهینه‌سازی استایل‌ها و کاهش زمان بارگذاری صفحات وب، تکنیک‌های مختلفی وجود دارد که می‌توان به استفاده از فایل‌های CSS فشرده‌شده، CSS Sprites، بارگذاری غیرهمزمان استایل‌ها، استفاده از CSS فقط برای صفحات ضروری، و بهینه‌سازی کش اشاره کرد. همچنین با استفاده از Critical CSS و Preload می‌توان استایل‌های ضروری را سریع‌تر بارگذاری کرد. با به‌کارگیری این تکنیک‌ها، می‌توان سرعت بارگذاری صفحات وب را به‌طور قابل‌توجهی افزایش داد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. کار با JavaScript و jQuery در قالب‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه افزودن اسکریپت‌های سفارشی به صفحات” subtitle=”توضیحات کامل”]افزودن اسکریپت‌های سفارشی به صفحات وب یک روش متداول برای افزودن قابلیت‌های خاص به صفحات است. در این بخش، نحوه افزودن اسکریپت‌های سفارشی به صفحات Vtiger CRM توضیح داده می‌شود. این کار به شما این امکان را می‌دهد که ویژگی‌ها و عملکردهای خاصی را به صفحات اضافه کنید.

---

۱. افزودن اسکریپت‌های جاوااسکریپت به فایل‌های قالب (TPL)

در Vtiger، صفحات وب معمولاً از قالب‌های TPL استفاده می‌کنند که ساختار HTML صفحه را مشخص می‌کنند. برای افزودن اسکریپت‌های سفارشی، می‌توان کدهای جاوااسکریپت را به این فایل‌ها اضافه کرد.

مثال:

در فایل قالب DetailView.tpl، می‌توانید اسکریپت جاوااسکریپت را به صورت زیر اضافه کنید:

<script type="text/javascript">
    // اسکریپت سفارشی شما
    alert("این یک پیام سفارشی است");
</script>

این اسکریپت در صفحه‌ای که فایل DetailView.tpl بارگذاری می‌شود، اجرا خواهد شد.

---

۲. افزودن اسکریپت‌های جاوااسکریپت از طریق ماژول‌ها

اگر نیاز دارید که اسکریپت‌ها فقط در یک ماژول خاص بارگذاری شوند، می‌توانید از فایل‌های PHP ماژول برای اضافه کردن اسکریپت‌ها استفاده کنید. به این ترتیب، اسکریپت‌ها فقط زمانی که صفحه مربوط به آن ماژول بارگذاری شود، اجرا می‌شوند.

مثال:

در فایل modules/Leads/Leads.php، می‌توانید اسکریپت جاوااسکریپت را به صورت زیر اضافه کنید:

$module = Vtiger_Module::getInstance('Leads');
$script = '<script type="text/javascript">alert("اسکریپت برای ماژول Leads");</script>';
echo $script;

این اسکریپت فقط زمانی که صفحه مربوط به ماژول Leads بارگذاری شود، اجرا می‌شود.

---

۳. استفاده از Hookهای Vtiger برای افزودن اسکریپت‌ها

Vtiger امکان استفاده از Hooks را برای افزودن اسکریپت‌های سفارشی فراهم می‌کند. با استفاده از این روش، می‌توانید اسکریپت‌ها را در نقاط مختلف سیستم اجرا کنید.

مثال:

با استفاده از PostProcess می‌توان اسکریپت‌ها را به صفحات اضافه کرد:

class CustomHooks extends VTEventHandler {
    function handleEvent($eventName, $entityData) {
        if($eventName == 'vtiger.entity.aftersave') {
            echo '<script type="text/javascript">alert("اسکریپت بعد از ذخیره‌سازی");</script>';
        }
    }
}

این کد باعث می‌شود که اسکریپت سفارشی پس از ذخیره‌سازی یک رکورد اجرا شود.

---

۴. بارگذاری اسکریپت‌ها از طریق فایل‌های CSS یا JavaScript خارجی

یکی دیگر از روش‌های افزودن اسکریپت‌های سفارشی، استفاده از فایل‌های جاوااسکریپت خارجی است که می‌توانید به صفحه‌های مختلف ارجاع دهید. برای این کار، می‌توانید از تگ <script> در قالب‌های TPL استفاده کنید تا فایل‌های جاوااسکریپت را بارگذاری کنید.

مثال:

<script type="text/javascript" src="path/to/your/script.js"></script>

این روش به شما این امکان را می‌دهد که اسکریپت‌های خارجی را در صفحات مختلف بارگذاری کنید.

---

۵. استفاده از افزونه‌ها (Extensions) برای افزودن اسکریپت‌ها

در Vtiger، شما می‌توانید از افزونه‌ها یا ماژول‌های سفارشی برای افزودن اسکریپت‌ها به صفحات استفاده کنید. این افزونه‌ها به شما این امکان را می‌دهند که اسکریپت‌های خاصی را برای انجام وظایف خاص اضافه کنید.

برای مثال، می‌توانید یک ماژول سفارشی برای بارگذاری اسکریپت‌های سفارشی ایجاد کنید:

// ایجاد یک افزونه سفارشی برای بارگذاری اسکریپت
$script = '<script type="text/javascript">console.log("افزونه سفارشی بارگذاری شد");</script>';
echo $script;

---

جمع‌بندی

افزودن اسکریپت‌های سفارشی به صفحات Vtiger می‌تواند از طریق قالب‌های TPL، فایل‌های PHP ماژول‌ها، Hooks، فایل‌های خارجی یا افزونه‌های سفارشی انجام شود. این روش‌ها به شما این امکان را می‌دهند که عملکردهای خاصی را به صفحات اضافه کرده و تجربه کاربری بهتری را برای کاربران فراهم کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از jQuery برای ایجاد تعاملات پویا” subtitle=”توضیحات کامل”]jQuery یکی از کتابخانه‌های محبوب جاوااسکریپت است که امکان افزودن تعاملات پویا و بهبود تجربه کاربری در صفحات وب را فراهم می‌کند. در Vtiger CRM نیز می‌توان از jQuery برای ایجاد تعاملات پویا در صفحات مختلف استفاده کرد.

---

۱. بارگذاری کتابخانه jQuery در Vtiger

برای استفاده از jQuery در Vtiger، ابتدا باید اطمینان حاصل کنید که این کتابخانه در صفحه بارگذاری شده است. در بسیاری از صفحات Vtiger، jQuery به طور پیش‌فرض بارگذاری می‌شود، اما اگر نیاز به بارگذاری دستی آن داشتید، می‌توانید آن را به صورت زیر اضافه کنید:

<script src="https://code.jquery.com/jquery-3.6.0.min.js"></script>

اگر در یک قالب سفارشی یا اسکریپت‌های PHP می‌خواهید از jQuery استفاده کنید، می‌توانید آن را مانند بالا بارگذاری کنید.

---

۲. تغییر محتوای صفحات به صورت پویا

با استفاده از jQuery، می‌توانید محتوای صفحات را به صورت داینامیک و در پاسخ به تعاملات کاربران تغییر دهید. به عنوان مثال، اگر بخواهید پس از کلیک روی یک دکمه، متنی را تغییر دهید، می‌توانید از jQuery استفاده کنید:

مثال:

<button id="changeText">تغییر متن</button>
<p id="text">متن اولیه</p>

<script>
    $(document).ready(function(){
        $("#changeText").click(function(){
            $("#text").text("متن جدید");
        });
    });
</script>

در این مثال، با کلیک بر روی دکمه “تغییر متن”، متن پاراگراف تغییر می‌کند.

---

۳. ایجاد افکت‌های انیمیشن با jQuery

jQuery امکان افزودن انیمیشن‌ها و افکت‌های جذاب به صفحات وب را فراهم می‌کند. این ویژگی می‌تواند به تجربه کاربری بهبود بخشد.

مثال:

برای ایجاد یک افکت ناپدید شدن و نمایش دوباره یک عنصر، می‌توانید از کد زیر استفاده کنید:

<button id="toggleButton">نمایش/پنهان کردن</button>
<div id="content">این محتوا می‌تواند پنهان یا نشان داده شود.</div>

<script>
    $(document).ready(function(){
        $("#toggleButton").click(function(){
            $("#content").toggle();
        });
    });
</script>

در این مثال، با کلیک بر روی دکمه “نمایش/پنهان کردن”، محتوای <div> پنهان یا نمایش داده می‌شود.

---

۴. اعتبارسنجی فرم‌ها با jQuery

یکی از کاربردهای رایج jQuery در وب‌سایت‌ها، اعتبارسنجی فرم‌ها است. با استفاده از jQuery می‌توانید فرم‌ها را قبل از ارسال بررسی کنید که آیا فیلدها به درستی پر شده‌اند یا خیر.

مثال:

<form id="myForm">
    <input type="text" id="name" placeholder="نام خود را وارد کنید" />
    <button type="submit">ارسال</button>
</form>

<script>
    $(document).ready(function(){
        $("#myForm").submit(function(event){
            var name = $("#name").val();
            if(name == "") {
                alert("لطفاً نام خود را وارد کنید.");
                event.preventDefault(); // جلوگیری از ارسال فرم
            }
        });
    });
</script>

در این مثال، فرم قبل از ارسال بررسی می‌شود تا اطمینان حاصل شود که نام وارد شده است.

---

۵. ارسال داده‌ها به سرور با استفاده از Ajax

یکی از قابلیت‌های برجسته jQuery، ارسال درخواست‌ها به سرور بدون بارگذاری مجدد صفحه است. این ویژگی با استفاده از AJAX امکان‌پذیر است. می‌توانید داده‌ها را به سرور ارسال کرده و پاسخ را دریافت کنید بدون اینکه صفحه مجدداً بارگذاری شود.

مثال:

<button id="loadData">بارگذاری داده‌ها</button>
<div id="result"></div>

<script>
    $(document).ready(function(){
        $("#loadData").click(function(){
            $.ajax({
                url: "your-server-endpoint.php",
                type: "GET",
                success: function(response) {
                    $("#result").html(response);
                }
            });
        });
    });
</script>

در این مثال، با کلیک بر روی دکمه “بارگذاری داده‌ها”، یک درخواست AJAX به سرور ارسال می‌شود و داده‌ها درون <div> با شناسه result نمایش داده می‌شوند.

---

جمع‌بندی

استفاده از jQuery در Vtiger CRM به شما این امکان را می‌دهد که تعاملات پویا و بهبود تجربه کاربری را در صفحات مختلف اضافه کنید. از جمله قابلیت‌های jQuery می‌توان به تغییر محتوای صفحات، افزودن افکت‌های انیمیشن، اعتبارسنجی فرم‌ها، ارسال داده‌ها به سرور با AJAX و بسیاری دیگر اشاره کرد. این ابزار قدرتمند، عملکرد و تعاملات صفحه را به طور چشمگیری بهبود می‌بخشد.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت رویدادها (Events) در صفحات رابط کاربری” subtitle=”توضیحات کامل”]مدیریت رویدادها یکی از بخش‌های کلیدی برای تعامل با کاربران در صفحات وب است. در محیط‌هایی مانند Vtiger CRM، می‌توان با استفاده از زبان‌های جاوااسکریپت و jQuery، رویدادهای مختلفی مانند کلیک، حرکت ماوس، تغییرات در فرم‌ها و دیگر تعاملات کاربر را مدیریت کرد. این رویدادها می‌توانند به تغییرات پویا در رابط کاربری منجر شوند و تجربه کاربری بهتری را فراهم کنند.

---

۱. انواع رویدادهای جاوااسکریپت

در جاوااسکریپت، چندین نوع رویداد وجود دارد که می‌توان آن‌ها را در صفحات وب مدیریت کرد. برخی از رایج‌ترین رویدادها عبارتند از:

• click: وقتی که یک عنصر از صفحه کلیک می‌شود.
• mouseover: زمانی که نشانگر ماوس روی یک عنصر قرار می‌گیرد.
• submit: زمانی که فرم ارسال می‌شود.
• change: زمانی که مقدار یک فیلد در فرم تغییر می‌کند.
• keydown/keyup: زمانی که یک کلید فشرده یا رها می‌شود.

---

۲. افزودن رویدادها به عناصر با استفاده از jQuery

برای مدیریت رویدادها در صفحات Vtiger، می‌توان از jQuery استفاده کرد. jQuery به شما این امکان را می‌دهد که به راحتی رویدادهای مختلف را به عناصر HTML اضافه کنید.

مثال:

برای افزودن یک رویداد کلیک به یک دکمه، می‌توانید از کد زیر استفاده کنید:

<button id="myButton">کلیک کن</button>
<div id="result">نتیجه</div>

<script>
    $(document).ready(function(){
        $("#myButton").click(function(){
            $("#result").text("دکمه کلیک شد!");
        });
    });
</script>

در این مثال، هنگامی که دکمه “کلیک کن” فشرده می‌شود، متن داخل <div> با شناسه result به “دکمه کلیک شد!” تغییر می‌کند.

---

۳. مدیریت رویدادهای فرم‌ها

رویدادهای فرم یکی از رایج‌ترین رویدادها در تعاملات کاربران با صفحات وب هستند. با استفاده از جاوااسکریپت یا jQuery می‌توانیم به رویدادهای مربوط به فرم‌ها مانند ارسال، تغییرات و اعتبارسنجی پاسخ دهیم.

مثال:

برای جلوگیری از ارسال یک فرم در صورت عدم پر شدن فیلدها:

<form id="myForm">
    <input type="text" id="name" placeholder="نام خود را وارد کنید" />
    <button type="submit">ارسال</button>
</form>

<script>
    $(document).ready(function(){
        $("#myForm").submit(function(event){
            var name = $("#name").val();
            if(name == "") {
                alert("لطفاً نام خود را وارد کنید.");
                event.preventDefault(); // جلوگیری از ارسال فرم
            }
        });
    });
</script>

در این مثال، قبل از ارسال فرم، بررسی می‌شود که آیا فیلد نام پر شده است یا خیر. اگر خالی باشد، از ارسال فرم جلوگیری می‌شود.

---

۴. استفاده از رویدادهای ماوس

در بسیاری از مواقع می‌خواهید رویدادهایی مانند حرکت ماوس یا ورود و خروج آن از یک عنصر را مدیریت کنید. برای این کار می‌توانید از رویدادهای mouseover و mouseout استفاده کنید.

مثال:

<div id="hoverElement">روی من حرکت کن!</div>
<div id="message">پیام شما</div>

<script>
    $(document).ready(function(){
        $("#hoverElement").mouseover(function(){
            $("#message").text("ماوس روی من است!");
        }).mouseout(function(){
            $("#message").text("ماوس از من خارج شد.");
        });
    });
</script>

در این مثال، زمانی که ماوس روی <div> با شناسه hoverElement حرکت می‌کند، پیام داخل <div> با شناسه message تغییر می‌کند.

---

۵. مدیریت رویدادهای کیبورد

گاهی اوقات نیاز است که با فشرده شدن یک یا چند کلید از کیبورد، عملیاتی انجام شود. برای این منظور می‌توانید از رویدادهای keydown یا keyup استفاده کنید.

مثال:

<input type="text" id="keyInput" placeholder="کلید را وارد کنید">
<div id="keyMessage">نتیجه</div>

<script>
    $(document).ready(function(){
        $("#keyInput").keydown(function(event){
            $("#keyMessage").text("شما کلید " + event.key + " را فشرده‌اید.");
        });
    });
</script>

در این مثال، هر بار که کاربر یک کلید را فشار می‌دهد، کلید فشرده‌شده در داخل <div> با شناسه keyMessage نمایش داده می‌شود.

---

۶. استفاده از رویدادهای touch

با افزایش استفاده از دستگاه‌های موبایل و تبلت، نیاز به مدیریت رویدادهای لمسی (Touch Events) نیز ضروری است. این رویدادها به شما این امکان را می‌دهند که تعاملات لمسی را شبیه‌سازی کنید.

مثال:

<div id="touchElement">لمس کن!</div>
<div id="touchMessage">نتیجه</div>

<script>
    $(document).ready(function(){
        $("#touchElement").on("touchstart", function(){
            $("#touchMessage").text("لمس شروع شد!");
        }).on("touchend", function(){
            $("#touchMessage").text("لمس پایان یافت.");
        });
    });
</script>

در این مثال، زمانی که صفحه لمسی شروع می‌شود و پایان می‌یابد، پیام‌های متفاوتی در صفحه نمایش داده می‌شود.

---

جمع‌بندی

مدیریت رویدادها در صفحات رابط کاربری یکی از جنبه‌های کلیدی طراحی تعاملات کاربر است. با استفاده از جاوااسکریپت و jQuery، می‌توان انواع رویدادها مانند کلیک، حرکت ماوس، فشرده شدن کلیدهای کیبورد، تغییرات در فرم‌ها و تعاملات لمسی را به راحتی مدیریت کرد. این رویدادها به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهند که صفحات وب پویا و تعاملی بسازند که تجربه کاربری بهتری را ارائه دهد.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”افزودن اعتبار سنجی فرم‌ها با استفاده از JavaScript” subtitle=”توضیحات کامل”]اعتبار سنجی فرم‌ها یکی از مهم‌ترین بخش‌های توسعه وب است که به‌وسیله آن می‌توان از ورود داده‌های نامعتبر به سیستم جلوگیری کرد. با استفاده از JavaScript، می‌توان اعتبارسنجی‌های مختلفی را انجام داد، از جمله بررسی خالی بودن فیلدها، مطابقت با فرمت‌های خاص (مثل ایمیل، شماره تلفن و غیره)، و حتی مقایسه مقادیر مختلف در فرم‌ها. این اعتبارسنجی‌ها به‌طور معمول قبل از ارسال فرم به سرور انجام می‌شوند تا از پردازش داده‌های غلط یا ناقص جلوگیری شود.

---

۱. بررسی خالی بودن فیلدها

یک اعتبارسنجی اولیه که معمولاً برای تمامی فرم‌ها استفاده می‌شود، بررسی این است که آیا فیلدهای ضروری پر شده‌اند یا خیر. این کار می‌تواند به سادگی با JavaScript انجام شود.

مثال:

<form id="myForm">
    <label for="name">نام:</label>
    <input type="text" id="name" name="name" required><br><br>

    <label for="email">ایمیل:</label>
    <input type="email" id="email" name="email" required><br><br>

    <input type="submit" value="ارسال">
</form>

<script>
    document.getElementById("myForm").onsubmit = function(event) {
        var name = document.getElementById("name").value;
        var email = document.getElementById("email").value;

        if (name === "" || email === "") {
            alert("لطفاً تمامی فیلدها را پر کنید.");
            event.preventDefault(); // جلوگیری از ارسال فرم
        }
    };
</script>

در این مثال، بررسی می‌شود که فیلدهای “نام” و “ایمیل” خالی نباشند. در صورت خالی بودن هرکدام از فیلدها، فرم ارسال نمی‌شود و پیامی به کاربر نمایش داده می‌شود.

---

۲. بررسی فرمت ایمیل

در فرم‌ها معمولاً لازم است که فیلد ایمیل، فرمت صحیح یک آدرس ایمیل را داشته باشد. این کار را می‌توان با استفاده از یک عبارت منظم (Regex) در JavaScript انجام داد.

مثال:

<form id="myForm">
    <label for="email">ایمیل:</label>
    <input type="text" id="email" name="email"><br><br>

    <input type="submit" value="ارسال">
</form>

<script>
    document.getElementById("myForm").onsubmit = function(event) {
        var email = document.getElementById("email").value;
        var emailRegex = /^[a-zA-Z0-9._-]+@[a-zA-Z0-9.-]+\.[a-zA-Z]{2,6}$/;

        if (!emailRegex.test(email)) {
            alert("لطفاً یک ایمیل معتبر وارد کنید.");
            event.preventDefault(); // جلوگیری از ارسال فرم
        }
    };
</script>

در این مثال، از یک الگوی منظم برای بررسی فرمت ایمیل استفاده شده است. اگر ایمیل واردشده مطابق با فرمت صحیح نباشد، پیام خطا نمایش داده می‌شود و ارسال فرم متوقف می‌شود.

---

۳. مقایسه دو فیلد (برای مثال، رمز عبور و تایید رمز عبور)

گاهی اوقات لازم است که دو فیلد مشابه مانند “رمز عبور” و “تایید رمز عبور” با یکدیگر مقایسه شوند تا مطمئن شویم که کاربر رمز عبور خود را به‌درستی وارد کرده است.

مثال:

<form id="myForm">
    <label for="password">رمز عبور:</label>
    <input type="password" id="password" name="password"><br><br>

    <label for="confirmPassword">تایید رمز عبور:</label>
    <input type="password" id="confirmPassword" name="confirmPassword"><br><br>

    <input type="submit" value="ارسال">
</form>

<script>
    document.getElementById("myForm").onsubmit = function(event) {
        var password = document.getElementById("password").value;
        var confirmPassword = document.getElementById("confirmPassword").value;

        if (password !== confirmPassword) {
            alert("رمز عبور و تایید رمز عبور باید یکسان باشند.");
            event.preventDefault(); // جلوگیری از ارسال فرم
        }
    };
</script>

در این مثال، اگر مقدار فیلد “رمز عبور” با “تایید رمز عبور” یکسان نباشد، فرم ارسال نخواهد شد و پیامی به کاربر نمایش داده می‌شود.

---

۴. بررسی طول مقدار ورودی

در برخی موارد، ممکن است بخواهید که فیلدهایی مانند “رمز عبور” یا “نام کاربری” طول خاصی داشته باشند. این کار می‌تواند با استفاده از ویژگی‌های JavaScript انجام شود.

مثال:

<form id="myForm">
    <label for="username">نام کاربری:</label>
    <input type="text" id="username" name="username"><br><br>

    <input type="submit" value="ارسال">
</form>

<script>
    document.getElementById("myForm").onsubmit = function(event) {
        var username = document.getElementById("username").value;

        if (username.length < 5) {
            alert("نام کاربری باید حداقل 5 کاراکتر باشد.");
            event.preventDefault(); // جلوگیری از ارسال فرم
        }
    };
</script>

در این مثال، بررسی می‌شود که نام کاربری حداقل ۵ کاراکتر داشته باشد. اگر این شرط رعایت نشود، فرم ارسال نخواهد شد و پیامی به کاربر نمایش داده می‌شود.

---

جمع‌بندی

افزودن اعتبار سنجی به فرم‌ها با استفاده از JavaScript یکی از روش‌های اصلی برای تضمین صحت داده‌های ورودی در صفحات وب است. با استفاده از اعتبارسنجی می‌توان از ورود داده‌های نامعتبر یا اشتباه جلوگیری کرد. اعتبارسنجی‌های مختلفی مانند بررسی خالی بودن فیلدها، بررسی فرمت ایمیل، مقایسه مقادیر دو فیلد و بررسی طول مقدار ورودی می‌توانند تجربه کاربری بهتری را فراهم کنند و از بروز مشکلات در سرور جلوگیری نمایند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. سفارشی‌سازی صفحات ماژول‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تغییر ظاهر و رفتار فرم‌های ایجاد یا ویرایش (Create/Edit Forms)” subtitle=”توضیحات کامل”]فرم‌های ایجاد و ویرایش (Create/Edit Forms) در سیستم‌های مدیریت محتوا و نرم‌افزارهای مبتنی بر وب نقش حیاتی در تعامل کاربر با داده‌ها دارند. تغییر ظاهر و رفتار این فرم‌ها نه تنها می‌تواند تجربه کاربری را بهبود بخشد، بلکه موجب ساده‌سازی روند ورود داده‌ها و افزایش کارایی سیستم می‌شود. برای این کار می‌توان از تکنیک‌های مختلفی استفاده کرد که در این بخش بررسی می‌کنیم.

---

۱. طراحی و استایل‌دهی فرم‌ها

طراحی و استایل‌دهی فرم‌ها به شکلی که کاربران به راحتی بتوانند با آن‌ها تعامل داشته باشند، ضروری است. استفاده از CSS و ابزارهایی مانند Bootstrap می‌تواند ظاهر فرم‌ها را جذاب‌تر و قابل استفاده‌تر کند. با استفاده از CSS می‌توان رنگ‌ها، فواصل، فونت‌ها و دیگر ویژگی‌های بصری فرم‌ها را تنظیم کرد.

مثال:

<form id="myForm">
    <label for="username">نام کاربری:</label>
    <input type="text" id="username" name="username" class="form-control" required><br><br>

    <label for="email">ایمیل:</label>
    <input type="email" id="email" name="email" class="form-control" required><br><br>

    <input type="submit" value="ثبت اطلاعات" class="btn btn-primary">
</form>

<style>
    .form-control {
        width: 100%;
        padding: 10px;
        margin-bottom: 10px;
    }
    
    .btn-primary {
        background-color: #007bff;
        color: white;
        padding: 10px 20px;
        border: none;
        cursor: pointer;
    }

    .btn-primary:hover {
        background-color: #0056b3;
    }
</style>

در این مثال از Bootstrap و استایل‌های سفارشی استفاده شده تا فرم زیبا و کاربردی باشد. همچنین، رفتار دکمه‌های فرم با استفاده از ویژگی hover بهبود داده شده است.

---

۲. استفاده از فیلدهای داینامیک

گاهی اوقات لازم است که فرم‌ها به‌صورت داینامیک و بسته به نیاز کاربر تغییر کنند. این تغییرات می‌توانند شامل نمایش و پنهان کردن فیلدها یا تغییرات در نوع ورودی‌ها (مثل نمایش فیلدهای اضافی بعد از انتخاب یک گزینه خاص) باشند. این تغییرات را می‌توان با استفاده از JavaScript و jQuery پیاده‌سازی کرد.

مثال:

<form id="myForm">
    <label for="userType">نوع کاربر:</label>
    <select id="userType" name="userType" onchange="toggleFields()">
        <option value="normal">کاربر عادی</option>
        <option value="admin">مدیر</option>
    </select><br><br>

    <div id="adminFields" style="display: none;">
        <label for="adminCode">کد مدیر:</label>
        <input type="text" id="adminCode" name="adminCode"><br><br>
    </div>

    <input type="submit" value="ثبت اطلاعات">
</form>

<script>
    function toggleFields() {
        var userType = document.getElementById("userType").value;
        var adminFields = document.getElementById("adminFields");

        if (userType === "admin") {
            adminFields.style.display = "block";
        } else {
            adminFields.style.display = "none";
        }
    }
</script>

در این مثال، زمانی که کاربر گزینه “مدیر” را از فهرست انتخاب می‌کند، فیلد جدیدی به فرم افزوده می‌شود (کد مدیر). این فیلدها به‌صورت داینامیک نمایش داده یا پنهان می‌شوند.

---

۳. اعتبارسنجی داده‌ها در زمان ورود

یکی از مهم‌ترین جنبه‌ها در ایجاد فرم‌های کاربرپسند، اطمینان از صحت داده‌هایی است که کاربران وارد می‌کنند. اعتبارسنجی داده‌ها می‌تواند به‌صورت پیشرفته‌تر در هنگام ورود اطلاعات انجام شود، به‌طوری که از ارسال فرم با داده‌های اشتباه جلوگیری شود. این کار می‌تواند از طریق ویژگی‌های HTML5 یا با استفاده از JavaScript انجام شود.

مثال:

<form id="myForm">
    <label for="email">ایمیل:</label>
    <input type="email" id="email" name="email" required><br><br>

    <label for="password">رمز عبور:</label>
    <input type="password" id="password" name="password" required><br><br>

    <label for="confirmPassword">تایید رمز عبور:</label>
    <input type="password" id="confirmPassword" name="confirmPassword" required><br><br>

    <input type="submit" value="ارسال">
</form>

<script>
    document.getElementById("myForm").onsubmit = function(event) {
        var password = document.getElementById("password").value;
        var confirmPassword = document.getElementById("confirmPassword").value;

        if (password !== confirmPassword) {
            alert("رمز عبور و تایید رمز عبور باید یکسان باشند.");
            event.preventDefault(); // جلوگیری از ارسال فرم
        }
    };
</script>

در این مثال، بررسی می‌شود که آیا رمز عبور با تایید آن مطابقت دارد یا خیر. در صورت عدم تطابق، فرم ارسال نخواهد شد و پیامی به کاربر نمایش داده می‌شود.

---

۴. استفاده از فیلدهای تاریخ و زمان

برای فیلدهای تاریخ و زمان، می‌توان از ابزارهای مخصوص برای دریافت اطلاعات از کاربر استفاده کرد. این ابزارها تجربه کاربری را بهبود می‌بخشند و ورود داده‌ها را ساده‌تر می‌کنند.

مثال:

<form id="myForm">
    <label for="startDate">تاریخ شروع:</label>
    <input type="date" id="startDate" name="startDate" required><br><br>

    <label for="startTime">زمان شروع:</label>
    <input type="time" id="startTime" name="startTime" required><br><br>

    <input type="submit" value="ثبت اطلاعات">
</form>

در این مثال، فیلدهای تاریخ و زمان با استفاده از ویژگی‌های HTML5 به‌راحتی ایجاد شده‌اند. مرورگرها به‌طور خودکار فیلدهای تاریخ و زمان را با رابط‌های کاربری مناسب برای انتخاب تاریخ و زمان نمایش می‌دهند.

---

جمع‌بندی

تغییر ظاهر و رفتار فرم‌های ایجاد و ویرایش می‌تواند تاثیر زیادی در تجربه کاربری داشته باشد. استفاده از CSS برای استایل‌دهی، JavaScript برای تغییرات داینامیک و اعتبارسنجی داده‌ها، و ابزارهای HTML5 برای تسهیل ورود اطلاعات می‌تواند به طراحی فرم‌های کاربرپسند و کاربردی کمک کند. این تغییرات نه تنها باعث بهبود ظاهر فرم‌ها می‌شوند بلکه در نهایت به افزایش کارایی و دقت سیستم منجر خواهند شد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”سفارشی‌سازی لیست‌ها (Lists) و نماهای جزئیات (Detail Views)” subtitle=”توضیحات کامل”]سفارشی‌سازی لیست‌ها و نماهای جزئیات یکی از اصول کلیدی در بهبود تجربه کاربری و ایجاد تعاملات مؤثرتر با سیستم‌های مدیریت محتوا و CRM‌ها است. این ویژگی‌ها کمک می‌کنند تا اطلاعات به شکلی قابل فهم و کاربردی به کاربران نمایش داده شوند و تعامل با سیستم راحت‌تر و سریع‌تر شود.

---

۱. سفارشی‌سازی لیست‌ها (Lists)

لیست‌ها بخش مهمی از هر سیستم مدیریت داده هستند و در آن‌ها اطلاعات به‌صورت فهرست‌شده نمایش داده می‌شود. برای سفارشی‌سازی لیست‌ها می‌توان از فیلترها، ترتیب‌دهی، و تنظیمات نمایش برای نمایش مؤثرتر اطلاعات استفاده کرد. در Vtiger، برای ایجاد لیست‌های سفارشی می‌توان از ویژگی‌های مختلفی مانند فیلترهای جستجو، نمای لیست شخصی‌سازی‌شده و تنظیمات صفحات استفاده کرد.

مثال:

در Vtiger، برای سفارشی‌سازی یک لیست، می‌توان از فایل‌های ListView استفاده کرد. این فایل‌ها در مسیر /layouts/v7/modules/<ModuleName>/ListView.php قرار دارند. در این فایل‌ها، می‌توان فیلدهایی را که در لیست نشان داده می‌شوند، تغییر داد.

$LIST_VIEW_HEADERS = array(
    'name' => 'Name',
    'email' => 'Email',
    'phone' => 'Phone',
    'status' => 'Status'
);

$LIST_VIEW_ENTRIES = array(
    'name' => $row['name'],
    'email' => $row['email'],
    'phone' => $row['phone'],
    'status' => $row['status']
);

این کد لیست‌هایی را برای نمایش نام، ایمیل، شماره تلفن و وضعیت شخص نشان می‌دهد. شما می‌توانید با اضافه کردن یا حذف کردن فیلدها، نمای لیست را شخصی‌سازی کنید.

---

۲. فیلتر کردن و جستجوی لیست‌ها

در بسیاری از موارد، کاربران نیاز دارند که اطلاعات را بر اساس معیارهای خاص فیلتر کنند. می‌توان از فیلترهای پیشرفته در لیست‌ها استفاده کرد تا کاربر بتواند به سرعت اطلاعات مورد نیاز خود را پیدا کند.

مثال:

$searchFields = array(
    'name' => 'Name',
    'email' => 'Email',
    'status' => 'Status'
);

// افزودن فیلتر به لیست
$query = "SELECT * FROM leads WHERE status = 'Open' AND name LIKE '%" . $searchTerm . "%'";

در این مثال، به لیست فیلترهایی برای جستجوی نام و وضعیت اضافه شده است. این فیلترها می‌توانند به کاربر کمک کنند تا اطلاعات را به‌صورت مؤثرتر جستجو کند.

---

۳. سفارشی‌سازی نماهای جزئیات (Detail Views)

نماهای جزئیات (Detail Views) نمایی از اطلاعات خاص یک رکورد است که اطلاعات دقیق‌تری را به کاربر نشان می‌دهد. در Vtiger، برای سفارشی‌سازی نماهای جزئیات، باید فایل‌های DetailView.php را که در مسیر /layouts/v7/modules/<ModuleName>/DetailView.php قرار دارند، ویرایش کرد. این فایل‌ها می‌توانند شامل فیلدها و اطلاعات اضافی باشند که برای هر رکورد خاص نمایش داده می‌شوند.

مثال:

$DETAIL_VIEW_FIELDS = array(
    'name' => 'Name',
    'email' => 'Email',
    'phone' => 'Phone',
    'address' => 'Address'
);

$recordDetails = array(
    'name' => $record['name'],
    'email' => $record['email'],
    'phone' => $record['phone'],
    'address' => $record['address']
);

این کد به شما اجازه می‌دهد تا فیلدهایی مانند نام، ایمیل، شماره تلفن و آدرس را در نمای جزئیات نمایش دهید.

---

۴. استفاده از قالب‌ها برای شخصی‌سازی بیشتر

برای طراحی و سفارشی‌سازی نماهای جزئیات و لیست‌ها می‌توان از قالب‌های HTML یا TPL استفاده کرد. این قالب‌ها به شما این امکان را می‌دهند که ظاهر و ساختار اطلاعات را طبق نیاز خود تنظیم کنید.

مثال:

<div class="record-detail">
    <h3>{{name}}</h3>
    <p>Email: {{email}}</p>
    <p>Phone: {{phone}}</p>
    <p>Address: {{address}}</p>
</div>

در این قالب، اطلاعات مربوط به رکورد به‌صورت داینامیک جایگزین می‌شوند و ظاهر آن برای نمایش اطلاعات هر رکورد تغییر می‌کند.

---

۵. تغییر نحوه نمایش اطلاعات در لیست‌ها

شما می‌توانید نحوه نمایش اطلاعات را در لیست‌ها با استفاده از قالب‌ها، CSS یا JavaScript تغییر دهید. برای مثال، می‌توانیم ستون‌ها را با استفاده از CSS استایل‌دهی کنیم تا اطلاعات به‌صورت واضح‌تری به نمایش درآید.

مثال:

.list-view .record {
    background-color: #f9f9f9;
    padding: 10px;
    border-radius: 5px;
}

.list-view .record:hover {
    background-color: #e0e0e0;
}

این کد CSS باعث می‌شود که هر رکورد در لیست‌ها یک پس‌زمینه روشن داشته باشد و هنگام هاور شدن، رنگ پس‌زمینه تغییر کند.

---

جمع‌بندی

سفارشی‌سازی لیست‌ها و نماهای جزئیات در سیستم‌های CRM به کاربران این امکان را می‌دهد که اطلاعات را به شکلی مؤثرتر و کاربرپسندتر مشاهده و مدیریت کنند. با استفاده از فیلترها، تنظیمات نمایش، قالب‌ها و CSS، می‌توان تجربه کاربری بهتری فراهم آورد. این سفارشی‌سازی‌ها نه تنها به بهبود کارایی سیستم کمک می‌کنند بلکه باعث ایجاد رابط‌های کاربری زیبا و کاربردی نیز می‌شوند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”افزودن دکمه‌ها و عملیات جدید به صفحات ماژول‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]افزودن دکمه‌ها و عملیات جدید به صفحات ماژول‌ها یکی از روش‌های کاربردی برای بهبود تجربه کاربری و گسترش قابلیت‌های سیستم در Vtiger است. این قابلیت به شما اجازه می‌دهد تا دکمه‌ها و عملیات سفارشی را به صفحات مختلف ماژول‌ها اضافه کنید و کارایی سیستم را طبق نیازهای خاص خود افزایش دهید.

---

۱. افزودن دکمه سفارشی به صفحات ماژول‌ها

در Vtiger، دکمه‌های سفارشی می‌توانند در صفحات مختلف ماژول‌ها قرار گیرند تا کاربر بتواند عملیات خاصی را با کلیک روی آن‌ها انجام دهد. برای اضافه کردن دکمه سفارشی، می‌توانید از رویدادهای JavaScript یا کدهای PHP برای نمایش دکمه و اجرای عملیات استفاده کنید.

مثال:

برای افزودن دکمه به نمای جزئیات (Detail View) یک ماژول، می‌توانید از متد addButton در کد PHP استفاده کنید.

$moduleModel = Vtiger_Module_Model::getInstance('Leads');
$moduleModel->addButton('Custom Action', 'custom_action', 'index.php?module=Leads&action=CustomAction');

این کد دکمه‌ای به نام “Custom Action” را به نمای جزئیات اضافه می‌کند. با کلیک روی این دکمه، کاربر به URL مشخص‌شده هدایت می‌شود که می‌تواند عملیات خاصی را اجرا کند.

---

۲. افزودن عملیات سفارشی به دکمه‌ها

برای اینکه دکمه‌ها عملیات خاصی را انجام دهند، باید یک اکشن جدید در فایل کنترلر ماژول تعریف کنید. این اکشن می‌تواند هر عملیاتی مانند ذخیره داده‌ها، ارسال ایمیل، یا هر کار دیگری را انجام دهد.

مثال:

فرض کنید که می‌خواهید یک عملیات سفارشی به نام “Send Welcome Email” را به یک ماژول اضافه کنید. در این صورت، باید فایل کنترلر ماژول خود را ویرایش کرده و اکشن مورد نظر را پیاده‌سازی کنید.

class CustomAction_Action extends Vtiger_Action_Controller {
    public function process(Vtiger_Request $request) {
        $moduleName = $request->getModule();
        $recordId = $request->get('record');
        
        // عملیات ارسال ایمیل یا هر عملیات دیگر
        sendWelcomeEmail($recordId);
        
        // انتقال به صفحه جزئیات پس از اجرای عملیات
        header('Location: index.php?module=' . $moduleName . '&view=Detail&record=' . $recordId);
    }
}

در این مثال، زمانی که کاربر روی دکمه “Send Welcome Email” کلیک می‌کند، عملیات ارسال ایمیل انجام شده و سپس به صفحه جزئیات رکورد منتقل می‌شود.

---

۳. نمایش دکمه‌ها در بخش‌های مختلف ماژول

دکمه‌ها می‌توانند در بخش‌های مختلف ماژول‌ها مانند لیست، جزئیات، جستجو و حتی فرم‌های ویرایش نمایش داده شوند. برای این کار، باید از addButton یا ویژگی‌های مشابه استفاده کنید تا دکمه‌ها را در مکان‌های مناسب نمایش دهید.

مثال:

$viewer->assign('CUSTOM_BUTTON', true); // افزودن دکمه سفارشی به صفحه
$moduleModel->addButton('Export Data', 'export_data', 'index.php?module=Leads&action=ExportData');

در این مثال، دکمه “Export Data” به نمای لیست یا جزئیات ماژول “Leads” اضافه می‌شود که با کلیک روی آن، داده‌ها صادر می‌شوند.

---

۴. اضافه کردن دکمه‌های JavaScript برای تعاملات پویا

در بعضی از موارد، ممکن است بخواهید دکمه‌ها را به گونه‌ای تنظیم کنید که با استفاده از JavaScript عملیاتی را انجام دهند. برای مثال، می‌توانید با استفاده از JavaScript، دکمه‌ها را برای انجام عملیات‌های AJAX یا تعاملات پویا مانند بارگذاری داده‌ها یا تغییرات در صفحه تنظیم کنید.

مثال:

$('#customButton').click(function() {
    $.ajax({
        url: 'index.php?module=Leads&action=CustomAction',
        type: 'POST',
        data: { record: recordId },
        success: function(response) {
            alert('Operation completed successfully!');
        }
    });
});

در این مثال، با کلیک روی دکمه، درخواست AJAX ارسال می‌شود و عملیات خاصی انجام می‌شود.

---

۵. طراحی دکمه‌ها و عملیات‌ها با استفاده از CSS

برای بهبود ظاهر دکمه‌ها و عملیات‌ها، می‌توانید از CSS استفاده کنید. این کار به شما این امکان را می‌دهد که دکمه‌ها را مطابق با طراحی و سبک صفحه خود تنظیم کنید.

مثال:

.custom-button {
    background-color: #4CAF50;
    color: white;
    padding: 10px 20px;
    border-radius: 5px;
    text-align: center;
    cursor: pointer;
}

.custom-button:hover {
    background-color: #45a049;
}

این کد CSS ظاهر دکمه سفارشی را طراحی می‌کند و زمانی که کاربر روی دکمه هاور می‌کند، رنگ پس‌زمینه آن تغییر می‌کند.

---

جمع‌بندی

افزودن دکمه‌ها و عملیات‌های سفارشی به صفحات ماژول‌ها در Vtiger به شما این امکان را می‌دهد که تجربه کاربری را ارتقا دهید و عملیات‌های پیچیده‌تری را به راحتی پیاده‌سازی کنید. با استفاده از PHP، JavaScript، CSS و ویژگی‌های مختلف، می‌توانید دکمه‌ها و عملیات‌های سفارشی را برای انجام کارهای خاص و افزایش قابلیت‌های سیستم ایجاد کنید. این قابلیت‌ها موجب انعطاف‌پذیری بیشتر در سیستم‌های CRM می‌شوند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تغییر ترتیب و نمایش فیلدها در صفحات” subtitle=”توضیحات کامل”]تغییر ترتیب و نمایش فیلدها در صفحات می‌تواند تجربه کاربری سیستم را بهبود بخشد و اطلاعات را به نحوی مرتب و کارآمدتر نمایش دهد. در Vtiger CRM، شما می‌توانید ترتیب فیلدها را در صفحات مختلف (مانند صفحات جزئیات، ویرایش، جستجو و …) تغییر دهید و حتی فیلدهایی که نمایش داده می‌شوند را سفارشی کنید.

---

۱. تغییر ترتیب فیلدها در صفحات

برای تغییر ترتیب فیلدها در صفحات مختلف ماژول‌ها، می‌توانید از قابلیت‌های موجود در تنظیمات ماژول یا از کدهای PHP برای تغییر ترتیب آن‌ها استفاده کنید.

روش اول: استفاده از تنظیمات ماژول

در Vtiger، شما می‌توانید ترتیب فیلدها را از طریق تنظیمات ماژول و ویرایش صفحه نمایشی (Layout) تغییر دهید. برای این کار باید مراحل زیر را دنبال کنید:

1. به قسمت Settings بروید.
2. بخش CRM Settings را انتخاب کنید.
3. گزینه Module Management را انتخاب کرده و ماژول مورد نظر را انتخاب کنید.
4. سپس گزینه Layout Editor را انتخاب کنید.
5. در این صفحه می‌توانید فیلدها را با کشیدن و رها کردن (drag and drop) تغییر ترتیب دهید.

این روش به شما این امکان را می‌دهد که به سادگی و بدون نیاز به نوشتن کد، ترتیب فیلدها را به دلخواه تغییر دهید.

---

۲. تغییر ترتیب فیلدها از طریق کد PHP

اگر نیاز به سفارشی‌سازی بیشتری دارید و می‌خواهید ترتیب فیلدها را از طریق کد تغییر دهید، می‌توانید از متدهای PHP در Vtiger برای دسترسی و تغییر ترتیب فیلدها استفاده کنید.

مثال:

برای تغییر ترتیب فیلدها در یک ماژول خاص، می‌توانید از کد زیر استفاده کنید که فیلدها را با ترتیب جدیدی نمایش می‌دهد:

$moduleModel = Vtiger_Module_Model::getInstance('Leads');
$fieldModels = $moduleModel->getFields();

usort($fieldModels, function($a, $b) {
    return $a->getSequence() - $b->getSequence(); // تغییر ترتیب فیلدها بر اساس شماره sequence
});

foreach($fieldModels as $field) {
    echo $field->get('label') . '<br>';
}

این کد ترتیب فیلدها را طبق شماره sequence آن‌ها تغییر می‌دهد و سپس فیلدها را به ترتیب جدید نمایش می‌دهد.

---

۳. پنهان یا نمایش فیلدها

گاهی اوقات نیاز است که برخی فیلدها به دلایل مختلف مانند امنیت یا استفاده خاصی، پنهان شوند. برای این کار می‌توانید از تنظیمات ماژول یا کد استفاده کنید تا فیلدها را به طور داینامیک نمایش یا پنهان کنید.

روش اول: استفاده از تنظیمات

در ویرایشگر نمایشی ماژول، شما می‌توانید با استفاده از گزینه‌های موجود فیلدها را پنهان کنید. این گزینه‌ها معمولاً در بخش Visibility یا Field Settings موجود هستند.

روش دوم: استفاده از کد PHP

در صورتی که بخواهید فیلدها را بر اساس شرایط خاصی پنهان کنید، می‌توانید از کد PHP استفاده کنید:

$fieldModel = $moduleModel->getField('fieldname');
$fieldModel->set('display', false); // پنهان کردن فیلد

این کد فیلدی به نام fieldname را از صفحه پنهان می‌کند.

---

۴. تنظیم فیلدها برای نمایش در فرم‌های ایجاد و ویرایش

در Vtiger، فیلدها ممکن است فقط در صفحات جزئیات یا فرم‌های ویرایش نمایش داده شوند. برای تنظیم این فیلدها، می‌توانید از تنظیمات Layout Editor استفاده کنید یا با استفاده از کد PHP، فیلدها را به‌طور خاص برای فرم‌های ایجاد و ویرایش تنظیم کنید.

مثال:

$layoutModel = Vtiger_Layout_Model::getInstance('Leads');
$layoutModel->setFieldVisibility('fieldname', true); // نمایش فیلد در فرم ویرایش

این کد فیلد fieldname را در فرم ویرایش ماژول Leads نمایش می‌دهد.

---

۵. استفاده از JavaScript برای تغییر داینامیک فیلدها

برای ایجاد تغییرات داینامیک در نمایش فیلدها، می‌توانید از JavaScript یا jQuery استفاده کنید تا فیلدها را به‌صورت خودکار و بدون نیاز به بارگذاری مجدد صفحه پنهان یا نمایش دهید.

مثال:

$(document).ready(function() {
    $('#showFieldButton').click(function() {
        $('#fieldId').show(); // نمایش فیلد
    });

    $('#hideFieldButton').click(function() {
        $('#fieldId').hide(); // پنهان کردن فیلد
    });
});

در این مثال، دکمه‌هایی برای نمایش یا پنهان کردن فیلدها استفاده می‌شود که بر اساس کلیک کاربر فیلدها را داینامیک تغییر می‌دهند.

---

جمع‌بندی

تغییر ترتیب و نمایش فیلدها در صفحات مختلف ماژول‌ها در Vtiger به شما این امکان را می‌دهد که اطلاعات را به نحوی مرتب و کاربرپسند نمایش دهید. با استفاده از تنظیمات ماژول، کدهای PHP، JavaScript و jQuery، می‌توانید فیلدها را بر اساس نیازهای خود به صورت داینامیک و انعطاف‌پذیر تغییر دهید. این کار به بهبود تجربه کاربری و کارایی سیستم کمک می‌کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. طراحی و مدیریت داشبورد‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه تغییر و سفارشی‌سازی ویجت‌های داشبورد” subtitle=”توضیحات کامل”]داشبورد یکی از بخش‌های مهم Vtiger CRM است که به کاربران این امکان را می‌دهد تا نمایی کلی از داده‌ها و فعالیت‌های خود در سیستم داشته باشند. ویجت‌ها ابزارهایی هستند که در داشبورد قرار می‌گیرند و اطلاعات مختلفی را به‌صورت گرافیکی یا جدولی نمایش می‌دهند. در این بخش، روش‌های تغییر و سفارشی‌سازی ویجت‌ها در داشبورد را بررسی خواهیم کرد.

---

۱. استفاده از تنظیمات پیش‌فرض برای سفارشی‌سازی ویجت‌ها

Vtiger به‌طور پیش‌فرض امکاناتی برای سفارشی‌سازی ویجت‌های داشبورد ارائه می‌دهد. این قابلیت به شما این امکان را می‌دهد که ویجت‌های مختلف را به‌راحتی اضافه، حذف یا تنظیم کنید.

1. وارد بخش Dashboard شوید.
2. در داشبورد، روی دکمه Edit کلیک کنید.
3. در این حالت، می‌توانید ویجت‌های موجود را جابجا کرده یا ویجت‌های جدید اضافه کنید.
4. برای اضافه کردن ویجت جدید، روی دکمه Add Widget کلیک کنید و از فهرست ویجت‌ها، مورد موردنظر خود را انتخاب کنید.
5. با استفاده از تنظیمات ویجت، می‌توانید پارامترهای نمایش اطلاعات مانند فیلترها، نوع نمودار و یا داده‌های نمایش داده‌شده را تغییر دهید.

این روش، ساده‌ترین راه برای سفارشی‌سازی ویجت‌ها است و بدون نیاز به کدنویسی امکان‌پذیر است.

---

۲. تغییر ویجت‌ها از طریق کد PHP

اگر به‌دنبال سفارشی‌سازی پیشرفته‌تر ویجت‌ها و نیاز به افزودن ویژگی‌های خاص به ویجت‌ها هستید، می‌توانید از کد PHP برای تغییرات استفاده کنید.

1. به پوشه layouts/v7/modules/Home بروید.
2. در اینجا، فایل‌های مربوط به ویجت‌ها قرار دارند. برای مثال، اگر قصد دارید ویجتی برای نمایش داده‌های خاص ایجاد کنید، باید فایل‌های مربوط به آن ویجت را ویرایش کنید.
3. ویجت‌های جدید را می‌توان با ایجاد کلاس‌های PHP جدید پیاده‌سازی کرد.

مثال:

class CustomWidget_Model extends Vtiger_Widget_Model {
    public function getData() {
        $db = PearDatabase::getInstance();
        $result = $db->pquery('SELECT * FROM vtiger_leads WHERE leadstatus = ?', array('New'));
        return $db->fetch_all($result);
    }
}

این کد یک ویجت سفارشی ایجاد می‌کند که داده‌های لییدهایی با وضعیت “جدید” را از پایگاه داده نمایش می‌دهد.

---

۳. استفاده از JavaScript و jQuery برای بهبود تعاملات ویجت‌ها

برای ایجاد تعاملات پویا در ویجت‌ها می‌توانید از JavaScript یا jQuery استفاده کنید. به عنوان مثال، ممکن است بخواهید به‌طور داینامیک محتوای ویجت‌ها را به‌روزرسانی کنید.

مثال:

$(document).ready(function() {
    $('#updateWidgetButton').click(function() {
        $.ajax({
            url: 'index.php?module=Home&action=UpdateWidget',
            type: 'POST',
            success: function(response) {
                $('#widgetContainer').html(response); // به‌روزرسانی محتوای ویجت
            }
        });
    });
});

در این مثال، با کلیک روی یک دکمه، محتوای یک ویجت به‌طور داینامیک به‌روزرسانی می‌شود.

---

۴. طراحی ویجت‌های گرافیکی و نموداری

برای سفارشی‌سازی ویجت‌ها و نمایش داده‌ها به‌صورت گرافیکی، می‌توانید از کتابخانه‌های جاوااسکریپت مانند Chart.js یا Google Charts استفاده کنید.

مثال: استفاده از Chart.js

1. فایل widget.js خود را ویرایش کنید.
2. از Chart.js برای ایجاد نمودار استفاده کنید.

var ctx = document.getElementById('myChart').getContext('2d');
var myChart = new Chart(ctx, {
    type: 'bar',
    data: {
        labels: ['January', 'February', 'March', 'April'],
        datasets: [{
            label: '# of Votes',
            data: [12, 19, 3, 5],
            backgroundColor: 'rgba(255, 99, 132, 0.2)',
            borderColor: 'rgba(255, 99, 132, 1)',
            borderWidth: 1
        }]
    }
});

این کد نمودار میله‌ای را در ویجت نشان می‌دهد که داده‌های مختلف را نمایش می‌دهد.

---

۵. حذف یا غیرفعال کردن ویجت‌ها

برای حذف ویجت‌ها از داشبورد، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد داشبورد شوید.
2. روی ویجت مورد نظر کلیک کرده و گزینه Delete را انتخاب کنید.
3. ویجت حذف‌شده دیگر در داشبورد نمایش داده نخواهد شد.

همچنین می‌توانید از تنظیمات ماژول برای غیرفعال کردن ویجت‌ها در شرایط خاص استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

تغییر و سفارشی‌سازی ویجت‌های داشبورد در Vtiger یک فرایند انعطاف‌پذیر است که می‌تواند از طریق تنظیمات پیش‌فرض، کد PHP، JavaScript، و استفاده از کتابخانه‌های گرافیکی مانند Chart.js انجام شود. این امکان به شما این اجازه را می‌دهد که داشبورد را مطابق با نیازهای کسب‌وکار خود شخصی‌سازی کنید و تجربه کاربری بهتری برای تیم‌های خود ایجاد نمایید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”طراحی ویجت‌های جدید با استفاده از HTML و JavaScript” subtitle=”توضیحات کامل”]ویجت‌های داشبورد در Vtiger به‌طور پیش‌فرض برای نمایش داده‌های مختلف استفاده می‌شوند. با استفاده از HTML و JavaScript، می‌توانید ویجت‌های سفارشی ایجاد کنید که محتوای خاص و تعاملات داینامیک را در داشبورد نمایش دهند. در این بخش، نحوه طراحی ویجت‌های جدید با استفاده از HTML و JavaScript را توضیح خواهیم داد.

---

۱. ساختار اولیه ویجت

برای ایجاد یک ویجت جدید، ابتدا باید ساختار HTML پایه را طراحی کنید. این ساختار شامل بخش‌هایی برای نمایش محتوا، داده‌ها، و هر نوع عملیاتی است که می‌خواهید ویجت انجام دهد.

مثال: ساختار اولیه HTML ویجت

<div class="custom-widget" id="customWidget">
    <div class="widget-header">
        <h3>Widget Title</h3>
        <button id="refreshButton">Refresh</button>
    </div>
    <div class="widget-body">
        <p id="widgetContent">Loading data...</p>
    </div>
</div>

در این مثال، یک ویجت ساده با عنوان و دکمه “Refresh” برای بارگذاری مجدد داده‌ها ایجاد شده است. محتوای ویجت داخل بخش <p> قرار دارد.

---

۲. استفاده از JavaScript برای بارگذاری داده‌ها

برای اینکه ویجت داینامیک باشد، می‌توانید از JavaScript برای بارگذاری داده‌ها به‌طور داینامیک از سرور یا هر منبع خارجی استفاده کنید. این داده‌ها می‌توانند به‌طور خودکار از APIها یا پایگاه داده‌ها گرفته شوند.

مثال: بارگذاری داده‌ها با استفاده از JavaScript

document.getElementById('refreshButton').addEventListener('click', function() {
    fetch('index.php?module=CustomModule&action=GetData')
        .then(response => response.json())
        .then(data => {
            document.getElementById('widgetContent').innerHTML = data.content;
        })
        .catch(error => {
            document.getElementById('widgetContent').innerHTML = 'Error loading data';
        });
});

در این کد، با کلیک بر روی دکمه “Refresh”، درخواست AJAX به سرور ارسال می‌شود و داده‌های دریافتی از سرور درون ویجت به‌روز می‌شوند.

---

۳. استایل‌دهی به ویجت

برای اینکه ویجت ظاهری مناسب و منطبق با طراحی کلی داشبورد داشته باشد، از CSS استفاده می‌کنید. می‌توانید استایل‌های سفارشی برای ویجت تعریف کنید تا آن را متناسب با نیازهای خود تغییر دهید.

مثال: استایل‌دهی ویجت با CSS

.custom-widget {
    border: 1px solid #ccc;
    background-color: #f9f9f9;
    padding: 20px;
    margin: 10px 0;
    border-radius: 5px;
}

.widget-header {
    display: flex;
    justify-content: space-between;
    align-items: center;
}

.widget-header h3 {
    margin: 0;
    font-size: 18px;
}

.widget-body {
    margin-top: 10px;
    font-size: 14px;
}

#refreshButton {
    background-color: #007bff;
    color: white;
    border: none;
    padding: 5px 10px;
    cursor: pointer;
}

#refreshButton:hover {
    background-color: #0056b3;
}

این CSS به ویجت یک استایل ساده و زیبا می‌دهد که می‌توان آن را مطابق با نیازهای کسب‌وکار یا ظاهر کلی سیستم تغییر داد.

---

۴. افزودن تعاملات پویا با JavaScript

می‌توانید ویجت‌های خود را به‌طور داینامیک تغییر دهید یا عملیات مختلفی مانند تغییر رنگ، تغییر محتوا یا بازنویسی نمایش داده‌ها را به‌وسیله JavaScript پیاده‌سازی کنید.

مثال: تغییر رنگ پس‌زمینه ویجت با JavaScript

document.getElementById('customWidget').addEventListener('mouseover', function() {
    this.style.backgroundColor = '#e0f7fa';
});

document.getElementById('customWidget').addEventListener('mouseout', function() {
    this.style.backgroundColor = '#f9f9f9';
});

این کد باعث می‌شود که پس‌زمینه ویجت هنگام قرارگیری موس بر روی آن تغییر کند.

---

۵. اضافه کردن ویجت به داشبورد

برای اینکه ویجت طراحی‌شده به داشبورد Vtiger اضافه شود، باید آن را در فایل مربوط به داشبورد قرار دهید. می‌توانید از روش‌های مختلفی برای افزودن ویجت‌های جدید به داشبورد استفاده کنید. یکی از روش‌ها، ایجاد یک فایل ویجت جدید در پوشه مربوطه و افزودن آن به داشبورد از طریق تنظیمات Vtiger است.

برای این کار، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. ویجت HTML، JavaScript و CSS خود را در پوشه مناسب قرار دهید.
2. در فایل layouts/v7/modules/Home/Dashboard.php، ویجت خود را وارد کنید.
3. با استفاده از توابع موجود در Vtiger، ویجت جدید را به داشبورد اضافه کنید.

---

۶. استفاده از AJAX برای تعاملات داینامیک

اگر نیاز دارید که ویجت به‌صورت داینامیک و بدون بارگذاری مجدد صفحه به‌روز شود، می‌توانید از AJAX استفاده کنید.

مثال: استفاده از AJAX برای به‌روزرسانی محتوا

$(document).ready(function() {
    $('#refreshButton').on('click', function() {
        $.ajax({
            url: 'index.php?module=CustomModule&action=GetData',
            type: 'GET',
            success: function(data) {
                $('#widgetContent').html(data.content);
            },
            error: function() {
                $('#widgetContent').html('Error loading data.');
            }
        });
    });
});

این کد از jQuery برای ارسال درخواست AJAX به سرور و به‌روزرسانی محتوای ویجت استفاده می‌کند.

---

جمع‌بندی

طراحی ویجت‌های جدید با استفاده از HTML و JavaScript به شما این امکان را می‌دهد که اطلاعات خاص و تعاملات سفارشی را در داشبورد Vtiger نمایش دهید. با استفاده از HTML برای ساختار، CSS برای استایل‌دهی، و JavaScript برای تعاملات داینامیک، می‌توانید ویجت‌هایی با قابلیت‌های پیشرفته ایجاد کنید. این ویجت‌ها می‌توانند به‌طور خودکار اطلاعات را بارگذاری کرده و به‌روز رسانی کنند، یا قابلیت‌های مختلفی برای تعامل با کاربران و نمایش داده‌ها به‌صورت گرافیکی و داینامیک فراهم کنند.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بهبود تجربه کاربری در صفحات داشبورد” subtitle=”توضیحات کامل”]صفحات داشبورد در سیستم‌های CRM مانند Vtiger نقش مهمی در ارائه اطلاعات کلیدی و تعامل با کاربران دارند. بهبود تجربه کاربری در این صفحات می‌تواند منجر به افزایش بهره‌وری، راحتی استفاده و تجربه مثبت کاربران شود. در این بخش، روش‌های مختلف بهبود تجربه کاربری در صفحات داشبورد Vtiger بررسی خواهد شد.

---

۱. طراحی ساده و کاربرپسند

برای بهبود تجربه کاربری، طراحی باید ساده و کاربرپسند باشد. در نظر گرفتن نیازهای اصلی کاربران و حذف پیچیدگی‌های غیرضروری می‌تواند از سردرگمی و اتلاف وقت جلوگیری کند.

روش‌ها:

• استفاده از طراحی مینیمالیستی و شفاف.
• قرار دادن تنها اطلاعات و ویجت‌های ضروری در صفحه.
• تقسیم اطلاعات به بخش‌های واضح و قابل فهم.
• استفاده از رنگ‌ها و فونت‌های مناسب برای تسهیل خوانایی.

---

۲. نمایش داده‌ها به‌صورت داینامیک و قابل تعامل

برای جذاب‌تر کردن داشبورد و فراهم کردن تجربه کاربری بهتر، می‌توانید داده‌ها را به‌صورت داینامیک و قابل تعامل نمایش دهید. به این معنا که کاربران قادر به تغییر ترتیب یا فیلتر کردن داده‌ها باشند.

روش‌ها:

• استفاده از نمودارها و گراف‌های تعاملی برای نمایش داده‌ها.
• امکان فیلتر کردن و مرتب‌سازی داده‌ها در جدول‌ها.
• بارگذاری داده‌ها به‌طور داینامیک بدون نیاز به بارگذاری مجدد صفحه با استفاده از AJAX.

---

۳. شخصی‌سازی داشبورد

یکی از ویژگی‌های عالی که می‌تواند تجربه کاربری را بهبود بخشد، امکان شخصی‌سازی داشبورد است. به این معنا که هر کاربر بتواند ویجت‌ها، چیدمان‌ها و تنظیمات نمایش داده‌ها را بر اساس نیاز خود تغییر دهد.

روش‌ها:

• اضافه کردن گزینه‌هایی برای تغییر چیدمان ویجت‌ها.
• امکان انتخاب ویجت‌های دلخواه برای هر کاربر.
• ذخیره تنظیمات شخصی‌شده برای هر کاربر.

---

۴. استفاده از انیمیشن‌ها و تعاملات روان

استفاده از انیمیشن‌های روان می‌تواند به بهبود تجربه کاربری کمک کند. این انیمیشن‌ها باید به گونه‌ای طراحی شوند که کاربر را تحت تأثیر قرار دهند، بدون اینکه باعث حواس‌پرتی شوند.

روش‌ها:

• استفاده از انیمیشن‌ها برای بارگذاری داده‌ها.
• نمایش پیام‌های تأیید یا خطا با انیمیشن‌های ظریف.
• استفاده از انیمیشن‌های ظریف برای تعامل با ویجت‌ها، مانند تغییر رنگ دکمه‌ها هنگام قرارگیری موس.

---

۵. واکنش‌گرا بودن داشبورد

با توجه به اینکه کاربران ممکن است از دستگاه‌های مختلف مانند موبایل و تبلت برای دسترسی به داشبورد استفاده کنند، مهم است که داشبورد شما واکنش‌گرا (Responsive) باشد تا در همه دستگاه‌ها به‌درستی نمایش داده شود.

روش‌ها:

• استفاده از طراحی واکنش‌گرا با استفاده از فریم‌ورک‌هایی مانند Bootstrap.
• اطمینان از اینکه ویجت‌ها و بخش‌های مختلف داشبورد در دستگاه‌های کوچک به‌درستی نمایش داده شوند.
• اطمینان از این که تمامی دکمه‌ها، فیلدها و عملیات‌ها در دستگاه‌های کوچک قابل دسترس و استفاده باشند.

---

۶. اطلاع‌رسانی به موقع به کاربران

اطلاع‌رسانی به‌موقع و به‌طور واضح می‌تواند به کاربران کمک کند تا به‌سرعت متوجه تغییرات مهم یا مشکلات احتمالی شوند. این اطلاع‌رسانی‌ها باید بدون مزاحمت و در مکان‌های مناسب نمایش داده شوند.

روش‌ها:

• استفاده از پیام‌های اعلان برای اطلاع‌رسانی به کاربران.
• استفاده از رنگ‌ها و آیکون‌های متفاوت برای اعلان‌های موفقیت‌آمیز، هشدارها و خطاها.
• نمایش پیام‌های خطا یا هشدار به‌طور برجسته و در مکان‌های مشخص.

---

۷. بهبود سرعت بارگذاری

زمان بارگذاری داشبورد یکی از عوامل حیاتی در تجربه کاربری است. داشبوردهای کند می‌توانند به‌سرعت باعث ناامیدی کاربران شوند. به همین دلیل، باید تلاش کنید تا سرعت بارگذاری داشبورد را بهینه کنید.

روش‌ها:

• بهینه‌سازی کوئری‌های پایگاه داده برای بارگذاری سریع‌تر داده‌ها.
• استفاده از کشینگ برای ذخیره نتایج درخواست‌ها و کاهش بار بر روی سرور.
• تقسیم بار بر روی صفحه با بارگذاری تدریجی داده‌ها (Lazy Loading).

---

۸. دسترسی آسان به اطلاعات کلیدی

اطلاعات باید به‌گونه‌ای سازمان‌دهی شوند که کاربران بتوانند به‌سرعت و به‌راحتی به اطلاعات مورد نیاز خود دسترسی پیدا کنند.

روش‌ها:

• استفاده از فیلترها و جستجو برای دسترسی سریع‌تر به اطلاعات.
• نمایش خلاصه‌ای از اطلاعات کلیدی و مهم در بالای صفحه.
• استفاده از برچسب‌ها و دسته‌بندی‌ها برای گروه‌بندی اطلاعات مرتبط.

---

۹. بازخورد کاربر

درخواست بازخورد از کاربران و انجام تغییرات بر اساس آن می‌تواند به بهبود مستمر تجربه کاربری کمک کند. همچنین، شما باید گزینه‌هایی برای ارائه بازخورد در داخل سیستم فراهم کنید.

روش‌ها:

• استفاده از فرم‌های نظرسنجی یا درخواست بازخورد برای جمع‌آوری نظرات کاربران.
• انجام تغییرات و بهبودها بر اساس نظرات و نیازهای کاربران.
• نمایش نتایج نظرسنجی‌ها و تغییرات ایجاد شده برای کاربران به‌صورت شفاف.

---

جمع‌بندی

بهبود تجربه کاربری در صفحات داشبورد Vtiger می‌تواند تأثیر زیادی بر بهره‌وری و رضایت کاربران داشته باشد. طراحی ساده و کاربرپسند، نمایش داده‌ها به‌صورت داینامیک و قابل تعامل، و شخصی‌سازی داشبورد از جمله روش‌های مهم برای بهبود تجربه کاربری هستند. همچنین، استفاده از انیمیشن‌های روان، واکنش‌گرایی صفحات و بهبود سرعت بارگذاری می‌تواند به افزایش راحتی و کارایی کاربران کمک کند.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. استفاده از ابزارهای طراحی رابط کاربری”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”معرفی ابزارهایی مانند Bootstrap برای طراحی سریع‌تر” subtitle=”توضیحات کامل”]طراحی رابط کاربری برای Vtiger یا هر سیستم تحت وب می‌تواند زمان‌بر باشد، اما با استفاده از فریمورک‌های CSS و JavaScript مانند Bootstrap، فرآیند توسعه سریع‌تر، استانداردتر و ریسپانسیو خواهد شد. در این بخش، ابزارهای مفید برای طراحی سریع و حرفه‌ای را معرفی می‌کنیم.

---

۱. Bootstrap – محبوب‌ترین فریمورک طراحی رابط کاربری

Bootstrap یک فریمورک CSS و JavaScript است که شامل Grid System، کامپوننت‌های آماده، کلاس‌های فرم و تایپوگرافی می‌شود. این فریمورک برای ریسپانسیو کردن صفحات Vtiger و ایجاد داشبوردهای حرفه‌ای بسیار مناسب است.

نحوه استفاده از Bootstrap در Vtiger

۱. افزودن Bootstrap به Vtiger
در فایل layout.tpl (یا هر قالب سفارشی) می‌توانید لینک CDN را اضافه کنید:

<head>
    <link rel="stylesheet" href="https://cdn.jsdelivr.net/npm/bootstrap@5.3.0/dist/css/bootstrap.min.css">
    <script src="https://cdn.jsdelivr.net/npm/bootstrap@5.3.0/dist/js/bootstrap.bundle.min.js"></script>
</head>

۲. استفاده از Grid System برای ریسپانسیو کردن صفحات

<div class="container">
    <div class="row">
        <div class="col-md-6">
            <h3>بخش اول</h3>
            <p>توضیحات این بخش...</p>
        </div>
        <div class="col-md-6">
            <h3>بخش دوم</h3>
            <p>محتوای دیگر...</p>
        </div>
    </div>
</div>

۳. دکمه‌های آماده و جذاب

<button class="btn btn-primary">دکمه آبی</button>
<button class="btn btn-success">دکمه سبز</button>

---

۲. Tailwind CSS – انعطاف‌پذیری بالا در طراحی

Tailwind CSS یک فریمورک سبک و انعطاف‌پذیر است که طراحی را سریع‌تر می‌کند و نیاز به نوشتن CSS اختصاصی را کاهش می‌دهد.

نصب و استفاده از Tailwind در Vtiger

افزودن نسخه CDN به قالب:

<link href="https://cdn.jsdelivr.net/npm/tailwindcss@3.0.0/dist/tailwind.min.css" rel="stylesheet">

طراحی سریع با کلاس‌های آماده:

<div class="p-4 bg-blue-500 text-white text-center">
    طراحی سریع با Tailwind CSS
</div>

---

۳. Material UI – سبک مدرن گوگل برای طراحی

Material UI مجموعه‌ای از کامپوننت‌های آماده بر اساس Material Design گوگل است که به‌ویژه برای پروژه‌های React کاربرد دارد.

نمونه استفاده در React:

import { Button } from '@mui/material';

function MyComponent() {
    return <Button variant="contained" color="primary">کلیک کنید</Button>;
}

---

۴. AdminLTE – داشبورد آماده برای Vtiger

اگر نیاز به داشبورد مدیریت حرفه‌ای در Vtiger دارید، AdminLTE یکی از بهترین گزینه‌ها است که بر پایه Bootstrap ساخته شده است.

افزودن AdminLTE به پروژه

<link rel="stylesheet" href="https://cdn.jsdelivr.net/npm/admin-lte@3.2/dist/css/adminlte.min.css">
<script src="https://cdn.jsdelivr.net/npm/admin-lte@3.2/dist/js/adminlte.min.js"></script>

ایجاد کارت مدیریتی برای نمایش داده‌ها

<div class="card">
    <div class="card-header bg-primary text-white">
        <h3 class="card-title">گزارشات</h3>
    </div>
    <div class="card-body">
        <p>نمایش اطلاعات داشبورد...</p>
    </div>
</div>

---

۵. Chart.js – نمایش نمودارهای حرفه‌ای

Chart.js یک کتابخانه سبک و قدرتمند برای نمایش نمودارهای دایره‌ای، ستونی، خطی و … در Vtiger است.

افزودن Chart.js به پروژه

<script src="https://cdn.jsdelivr.net/npm/chart.js"></script>

ایجاد نمودار دایره‌ای

<canvas id="myChart"></canvas>
<script>
    var ctx = document.getElementById('myChart').getContext('2d');
    var myChart = new Chart(ctx, {
        type: 'pie',
        data: {
            labels: ['فعال', 'غیرفعال'],
            datasets: [{
                data: [60, 40],
                backgroundColor: ['#4CAF50', '#F44336']
            }]
        }
    });
</script>

---

جمع‌بندی

✔ Bootstrap – سریع‌ترین روش برای طراحی ریسپانسیو و مدرن
✔ Tailwind CSS – انعطاف‌پذیر و سبک برای طراحی حرفه‌ای
✔ Material UI – بهترین گزینه برای پروژه‌های React
✔ AdminLTE – مناسب برای طراحی داشبوردهای مدیریتی در Vtiger
✔ Chart.js – ابزار کاربردی برای نمایش نمودارها در سیستم

با استفاده از این ابزارها، می‌توانید رابط کاربری Vtiger را در کمترین زمان و با بهترین کیفیت توسعه دهید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از ابزارهای طراحی گرافیکی برای پیش‌نمایش قالب‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در فرآیند طراحی قالب‌های وب، پیش‌نمایش طرح‌ها و قالب‌ها قبل از پیاده‌سازی نهایی در کد اهمیت زیادی دارد. ابزارهای طراحی گرافیکی می‌توانند به شما کمک کنند تا رابط کاربری و چیدمان صفحه را پیش از شروع کدنویسی به‌طور کامل مشاهده و بهبود بخشید. در این بخش به معرفی برخی از این ابزارها می‌پردازیم که برای طراحی گرافیکی قالب‌ها و پیش‌نمایش آن‌ها کاربرد دارند.

---

۱. Figma – طراحی و همکاری آنلاین

Figma یکی از محبوب‌ترین ابزارهای طراحی گرافیکی است که به شما اجازه می‌دهد طراحی رابط کاربری (UI) و پیش‌نمایش قالب‌ها را به‌صورت آنلاین و در زمان واقعی انجام دهید. این ابزار برای تیم‌ها مناسب است و امکان همکاری چندنفره در طراحی را فراهم می‌کند.

ویژگی‌ها:

• طراحی رابط کاربری با امکانات پیشرفته و ریسپانسیو
• پیش‌نمایش زنده و مشاهده تغییرات آنی
• امکان همکاری آنلاین در زمان واقعی
• امکان صادرات طراحی‌ها به فرمت‌های مختلف برای پیاده‌سازی در پروژه

نمونه استفاده:

1. طراحی قالب در Figma
2. ایجاد طراحی ریسپانسیو برای صفحات مختلف مانند صفحه اصلی، داشبورد، فرم‌ها و جداول
3. پیش‌نمایش زنده از طرح‌ها برای مشاهده نحوه‌ی نمایش در دستگاه‌های مختلف

---

۲. Adobe XD – طراحی رابط کاربری و تجربه کاربری

Adobe XD ابزاری است که برای طراحی UI/UX (رابط کاربری و تجربه کاربری) کاربرد دارد. این ابزار همچنین امکان پیش‌نمایش تعاملات (Interactions) و انیمیشن‌ها را فراهم می‌کند تا تجربه کامل‌تری از نحوه کارکرد قالب به‌دست آورید.

ویژگی‌ها:

• طراحی رابط کاربری و تجربه کاربری
• امکان ایجاد پروتوتایپ‌های تعاملی
• پشتیبانی از پیش‌نمایش زنده بر روی دستگاه‌ها
• یکپارچگی با سایر ابزارهای Adobe

نمونه استفاده:

1. طراحی قالب وب‌سایت یا داشبورد مدیریتی
2. ایجاد پروتوتایپ تعاملی برای مشاهده رفتار دکمه‌ها، منوها و ارتباط بین صفحات
3. پیش‌نمایش و تست در مرورگر و دستگاه‌های مختلف

---

۳. Sketch – طراحی UI مخصوص سیستم‌های Mac

Sketch یک ابزار قدرتمند برای طراحی رابط کاربری (UI) است که بیشتر برای کاربران سیستم عامل Mac مناسب است. این ابزار امکانات متعددی برای طراحی آیکون‌ها، المان‌ها، و طرح‌های ریسپانسیو دارد و همچنین می‌تواند به خوبی با ابزارهای توسعه وب یکپارچه شود.

ویژگی‌ها:

• طراحی رابط کاربری و آماده‌سازی المان‌ها و آیکون‌ها
• قابلیت پیش‌نمایش در دستگاه‌های مختلف با استفاده از افزونه‌ها
• یکپارچگی عالی با ابزارهای کدنویسی و توسعه
• امکانات پروتوتایپینگ برای نمایش نحوه کارکرد طرح‌ها

نمونه استفاده:

1. طراحی قالب وب‌سایت در Sketch
2. استفاده از پلاگین‌های Sketch برای ایجاد پیش‌نمایش در دستگاه‌ها و مشاهده طراحی در اندازه‌های مختلف
3. آماده‌سازی طرح‌ها برای پیاده‌سازی کد HTML/CSS

---

۴. InVision – طراحی و تست تجربه کاربری

InVision یکی از ابزارهای طراحی گرافیکی و پروتوتایپینگ است که امکان ایجاد پروتوتایپ‌های تعاملی را برای پیش‌نمایش قالب‌ها و صفحات وب فراهم می‌کند. این ابزار برای تیم‌های طراحی مناسب است و امکان همکاری آنلاین را نیز داراست.

ویژگی‌ها:

• پروتوتایپ‌های تعاملی و مشاهده نحوه تعامل با صفحات
• امکان همکاری آنلاین و دریافت فیدبک از اعضای تیم
• پشتیبانی از پیش‌نمایش در دستگاه‌های مختلف
• انتقال طراحی‌ها به کد برای توسعه‌دهندگان

نمونه استفاده:

1. طراحی صفحات و ایجاد پروتوتایپ‌های تعاملی در InVision
2. مشاهده پیش‌نمایش‌های زنده از رفتار المان‌ها و دکمه‌ها
3. اشتراک‌گذاری پروژه با تیم توسعه برای تبدیل طراحی‌ها به کد

---

۵. Marvel – ابزار طراحی ساده و کاربردی

Marvel ابزاری ساده برای طراحی و پروتوتایپینگ است که امکان پیش‌نمایش طراحی‌ها به‌صورت تعاملی را در دستگاه‌های مختلف فراهم می‌کند. این ابزار برای طراحی‌های سریع و ساده بسیار مناسب است.

ویژگی‌ها:

• طراحی سریع و ساده بدون نیاز به دانش تخصصی
• ایجاد پروتوتایپ‌های تعاملی
• پیش‌نمایش در دستگاه‌ها و مرورگرهای مختلف
• قابلیت همکاری آنلاین در پروژه‌ها

نمونه استفاده:

1. طراحی قالب وب‌سایت با Marvel
2. ایجاد پروتوتایپ تعاملی و مشاهده نحوه تعامل کاربر با المان‌ها
3. پیش‌نمایش زنده در مرورگرها و دستگاه‌های مختلف

---

۶. Balsamiq Mockups – طراحی سریع و کم‌حجم

اگر به دنبال ابزار ساده و سریع برای طراحی وایرفریم‌ها و Mockupها هستید، Balsamiq گزینه مناسبی است. این ابزار کمک می‌کند تا طرح‌های اولیه و ساده‌ای از صفحات خود ایجاد کرده و پیش‌نمایش سریع از آن‌ها بگیرید.

ویژگی‌ها:

• طراحی وایرفریم‌ها و Mockupها
• قابلیت پیش‌نمایش طراحی‌ها در مرورگرها
• ساده و کاربردی برای شروع طراحی

نمونه استفاده:

1. طراحی صفحات اولیه وب‌سایت با استفاده از Balsamiq Mockups
2. مشاهده پیش‌نمایش سریع از چیدمان صفحات
3. انتقال طراحی‌ها به مراحل بعدی برای پیاده‌سازی در کد

---

جمع‌بندی

✔ Figma – بهترین گزینه برای طراحی آنلاین و همکاری تیمی
✔ Adobe XD – طراحی پروتوتایپ‌های تعاملی و پیش‌نمایش زنده
✔ Sketch – طراحی UI در Mac و یکپارچگی با توسعه وب
✔ InVision – ساخت پروتوتایپ‌های تعاملی و دریافت فیدبک تیم
✔ Marvel – طراحی سریع و پیش‌نمایش آنلاین
✔ Balsamiq – طراحی ساده و سریع Mockupها

استفاده از این ابزارها باعث می‌شود فرآیند طراحی قالب‌ها به شکل مؤثرتر و سریع‌تری انجام شود و تیم شما بتواند پیش از پیاده‌سازی نهایی قالب‌ها، آن‌ها را تست و بهینه‌سازی کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ادغام ابزارهای مدیریت پروژه برای هماهنگی بهتر در توسعه رابط کاربری” subtitle=”توضیحات کامل”]در فرایند توسعه رابط کاربری، هماهنگی میان تیم‌های مختلف مانند طراحان، توسعه‌دهندگان و مدیران پروژه برای ارائه محصول نهایی با کیفیت بالا، امری ضروری است. استفاده از ابزارهای مدیریت پروژه می‌تواند به تسهیل این هماهنگی کمک کند و فرآیند توسعه را بهبود بخشد. این ابزارها به تیم‌ها این امکان را می‌دهند که کارهای خود را پیگیری کنند، به‌راحتی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و منابع را به‌طور مؤثر تخصیص دهند.

---

۱. ابزارهای مدیریت پروژه رایج

در این بخش، به معرفی برخی از محبوب‌ترین ابزارهای مدیریت پروژه که در توسعه رابط کاربری استفاده می‌شوند، خواهیم پرداخت.

---

۱.۱. Trello

Trello یکی از ابزارهای مدیریت پروژه ساده و بصری است که به کاربران امکان می‌دهد تا پروژه‌ها و وظایف خود را در قالب کارت‌ها و لیست‌ها مدیریت کنند. این ابزار برای تیم‌های کوچک و متوسط بسیار مناسب است.

ویژگی‌ها:

• مدیریت پروژه‌ها به‌صورت بصری و ساده.
• قابلیت افزودن کارت‌ها و لیست‌ها برای پیگیری کارها.
• امکان تخصیص وظایف به اعضای تیم.
• ادغام با ابزارهای دیگر مانند Google Drive و Slack.

نحوه استفاده در توسعه رابط کاربری: تیم‌های طراحی و توسعه می‌توانند از Trello برای پیگیری پیشرفت طراحی صفحات، تأیید طراحی‌ها و هماهنگی با دیگر اعضای تیم استفاده کنند.

---

۱.۲. Jira

Jira ابزاری قدرتمند برای مدیریت پروژه‌های نرم‌افزاری است که توسط تیم‌های توسعه نرم‌افزار استفاده می‌شود. این ابزار مخصوصاً برای تیم‌های بزرگ و پیچیده که پروژه‌های نرم‌افزاری خود را دنبال می‌کنند، مناسب است.

ویژگی‌ها:

• سیستم مدیریت وظایف و باگ‌ها.
• امکان تعیین زمان‌بندی و اولویت‌بندی وظایف.
• قابلیت اتصال با ابزارهای مختلف مانند Confluence و Bitbucket.
• داشبوردهای تحلیلی برای پیگیری پیشرفت پروژه.

نحوه استفاده در توسعه رابط کاربری: با استفاده از Jira، تیم‌های طراحی و توسعه می‌توانند وظایف طراحی، توسعه و تست رابط کاربری را سازماندهی کرده و مشکلات و باگ‌های رابط کاربری را به‌طور دقیق پیگیری کنند.

---

۱.۳. Asana

Asana یکی دیگر از ابزارهای مدیریت پروژه است که برای تیم‌های مختلف طراحی شده و به مدیریت کارها، پروژه‌ها و ارتباطات در یک محیط یکپارچه کمک می‌کند.

ویژگی‌ها:

• مدیریت پروژه به‌صورت ساده و موثر.
• امکان تعیین وظایف و تقسیم‌بندی آن‌ها.
• قابلیت افزودن مهلت‌های زمانی و اولویت‌بندی وظایف.
• داشبورد و گزارش‌های دقیق از پیشرفت پروژه.

نحوه استفاده در توسعه رابط کاربری: تیم‌های طراحی و توسعه رابط کاربری می‌توانند از Asana برای تعریف مراحل مختلف پروژه، تخصیص وظایف به اعضای تیم و پیگیری پیشرفت طراحی‌ها و تغییرات استفاده کنند.

---

۱.۴. Basecamp

Basecamp یک ابزار مدیریت پروژه است که تمرکز زیادی روی ارتباطات داخلی تیم‌ها دارد و می‌تواند در تیم‌های طراحی و توسعه که نیاز به هماهنگی مداوم دارند، بسیار مفید باشد.

ویژگی‌ها:

• مدیریت کارها و وظایف در قالب پروژه‌های مختلف.
• امکان ارسال پیام و تبادل اطلاعات میان اعضای تیم.
• استفاده از تقویم برای پیگیری مهلت‌ها.
• ارائه گزارشات مربوط به وضعیت پروژه.

نحوه استفاده در توسعه رابط کاربری: Basecamp می‌تواند برای پیگیری نظرات و بازخوردهای اعضای تیم در مورد طراحی‌های رابط کاربری و هماهنگی بهتر میان طراحان و توسعه‌دهندگان استفاده شود.

---

۱.۵. Monday.com

Monday.com یک ابزار مدیریت پروژه است که برای هماهنگی تیم‌ها در پروژه‌های مختلف استفاده می‌شود. این ابزار امکاناتی مانند پیگیری وظایف، تعیین زمان‌بندی‌ها، و گزارش‌گیری دقیق را به کاربران ارائه می‌دهد.

ویژگی‌ها:

• امکان مدیریت و پیگیری پروژه‌ها در قالب تابلوهای مختلف.
• تخصیص وظایف و تعیین مهلت‌های زمانی.
• امکان استفاده از داشبورد‌های تحلیلی.
• قابلیت هماهنگی با ابزارهای دیگر مانند Slack، Google Calendar و Trello.

نحوه استفاده در توسعه رابط کاربری: تیم‌های طراحی و توسعه می‌توانند از Monday.com برای پیگیری پیشرفت طراحی‌ها و انجام اصلاحات بر اساس بازخوردها استفاده کنند و ارتباطات میان اعضای تیم را ساده‌تر کنند.

---

۲. چگونه ابزارهای مدیریت پروژه می‌توانند در بهبود تجربه کاربری و رابط کاربری کمک کنند؟

استفاده از این ابزارها نه تنها به سازماندهی بهتر وظایف کمک می‌کند، بلکه موجب هماهنگی بیشتر تیم‌های مختلف (طراحان، توسعه‌دهندگان و مدیران پروژه) در یک پروژه می‌شود. این هماهنگی می‌تواند به بهبود تجربه کاربری و رابط کاربری منجر شود.

نکات کلیدی در بهبود تجربه کاربری با استفاده از ابزارهای مدیریت پروژه:

• پیگیری دقیق وظایف: ابزارهای مدیریت پروژه به شما این امکان را می‌دهند که تمامی مراحل توسعه رابط کاربری از طراحی اولیه تا تست نهایی را پیگیری کنید.
• بازخورد سریع: استفاده از این ابزارها باعث می‌شود تا اعضای تیم به‌طور مداوم بازخوردها و پیشنهادات خود را دریافت کنند و به‌سرعت به مشکلات پاسخ دهند.
• هماهنگی تیم‌ها: ارتباط نزدیک‌تر و راحت‌تر میان طراحان، توسعه‌دهندگان و دیگر اعضای تیم می‌تواند موجب توسعه یک رابط کاربری مؤثرتر و بدون مشکل شود.

---

جمع‌بندی

ادغام ابزارهای مدیریت پروژه مانند Trello، Jira، Asana، Basecamp و Monday.com می‌تواند هماهنگی و همکاری میان تیم‌های مختلف در توسعه رابط کاربری را بهبود بخشد. این ابزارها به‌ویژه در پروژه‌های پیچیده و بزرگ که نیاز به همکاری نزدیک و پیگیری دقیق وظایف دارند، بسیار مفید هستند. انتخاب ابزار مناسب بسته به نیازهای خاص تیم و پروژه می‌تواند فرآیند توسعه رابط کاربری را به‌طور چشمگیری بهبود دهد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 8. تست و بهینه‌سازی رابط کاربری”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه تست قالب‌ها در مرورگرهای مختلف” subtitle=”توضیحات کامل”]تست قالب‌ها در مرورگرهای مختلف یکی از مراحل کلیدی در توسعه وب است تا اطمینان حاصل شود که طراحی سایت به درستی در تمامی مرورگرها نمایش داده می‌شود و کاربران تجربه کاربری یکسانی دارند. تفاوت‌ها در نحوه‌ی نمایش صفحات وب در مرورگرهای مختلف می‌تواند به دلایل مختلفی مانند پشتیبانی از CSS ،JavaScript، ویژگی‌های HTML5 و همچنین تفاوت‌های موتور rendering باشد. در این بخش، روش‌های مختلف تست قالب‌ها در مرورگرهای مختلف به تفصیل توضیح داده می‌شود.

---

۱. استفاده از ابزارهای آنلاین برای تست چندمرورگری

ابزارهای آنلاین به شما کمک می‌کنند تا بدون نیاز به نصب و تنظیم چندین مرورگر، قالب خود را در مرورگرهای مختلف تست کنید. این ابزارها اغلب امکاناتی مانند مشاهده طراحی در مرورگرهای مختلف و بررسی ریسپانسیو بودن صفحات را ارائه می‌دهند.

ابزارهای آنلاین:

1. BrowserStack
   • این ابزار یکی از بهترین خدمات برای تست قالب‌ها در بیش از ۲۰۰۰ مرورگر و دستگاه مختلف است.
   • امکان تست زنده روی مرورگرهای مختلف و دستگاه‌های مختلف (موبایل، تبلت، دسکتاپ) را فراهم می‌کند.
   • قابلیت تست وب‌سایت‌ها در نسخه‌های قدیمی مرورگرها نیز وجود دارد.

   ویژگی‌ها:

   • تست سایت در مرورگرهای مختلف و دستگاه‌های مختلف.
   • تست نسخه‌های قدیمی مرورگرها.
   • تشخیص مشکلات ریسپانسیو.
2. CrossBrowserTesting
   • مشابه BrowserStack است و می‌تواند شما را قادر سازد تا قالب سایت خود را در مرورگرها و دستگاه‌های مختلف تست کنید.
   • قابلیت تصویر برداری از صفحه در وضعیت‌های مختلف وجود دارد.

   ویژگی‌ها:

   • قابلیت مشاهده نتایج تست در مرورگرهای مختلف.
   • امکان تست بر روی دستگاه‌های مختلف.
   • امکان گزارش‌گیری و تست ریسپانسیو.
3. LambdaTest
   • این ابزار امکان تست قالب در مرورگرها و سیستم‌عامل‌های مختلف را فراهم می‌کند.
   • علاوه بر مرورگرهای دسکتاپ، تست موبایل و تبلت نیز پشتیبانی می‌شود.

   ویژگی‌ها:

   • تست وب‌سایت در مرورگرها و سیستم‌عامل‌های مختلف.
   • تست مجموعه گسترده‌ای از دستگاه‌ها.
   • پشتیبانی از تست ریسپانسیو.

---

۲. تست در محیط توسعه (Local Testing)

برای تست قالب‌ها به صورت لوکال و بدون استفاده از ابزارهای آنلاین، می‌توان از روش‌های زیر استفاده کرد:

استفاده از Virtual Machines (VMs)

• با استفاده از ماشین‌های مجازی می‌توانید مرورگرهای مختلف را روی سیستم خود نصب کنید و صفحات را در هر مرورگر تست کنید.
• ابزارهایی مانند VirtualBox یا VMware به شما این امکان را می‌دهند تا چندین سیستم‌عامل و مرورگر را به صورت همزمان اجرا کنید.

استفاده از WebDriver (Selenium)

• Selenium یک ابزار محبوب برای انجام تست‌های خودکار در مرورگرهای مختلف است.
• شما می‌توانید با استفاده از Selenium WebDriver یک اسکریپت برای تست سایت در چند مرورگر مختلف بنویسید.ویژگی‌ها:
  • امکان تست خودکار در چندین مرورگر مختلف.
  • قابلیت یکپارچگی با CI/CD برای انجام تست‌های مداوم.
  • تست ریسپانسیو و تعاملات.

---

۳. تست با ابزارهای توسعه‌دهنده مرورگر

تمامی مرورگرهای مدرن ابزارهایی به نام Developer Tools دارند که به شما این امکان را می‌دهند تا سایت خود را در اندازه‌های مختلف صفحه، مرورگرهای مختلف و دستگاه‌های گوناگون مشاهده کنید.

مراحل تست با ابزارهای توسعه‌دهنده مرورگر:

1. کروم (Chrome):
   • روی صفحه راست‌کلیک کنید و Inspect را انتخاب کنید.
   • در پنل باز شده، تب Device Toolbar را انتخاب کنید.
   • می‌توانید اندازه صفحه نمایش را تغییر دهید تا نحوه نمایش در دستگاه‌های مختلف را مشاهده کنید.
2. فایرفاکس (Firefox):
   • با فشردن Ctrl+Shift+M وارد حالت ریسپانسیو شوید.
   • می‌توانید دستگاه‌ها و اندازه‌های صفحه نمایش مختلف را انتخاب کنید.
3. Edge و Safari نیز ابزارهای مشابهی دارند که به شما امکان مشاهده طراحی در اندازه‌ها و دستگاه‌های مختلف را می‌دهند.

---

۴. تست ریسپانسیو با استفاده از CSS Media Queries

یکی دیگر از روش‌ها برای بررسی ریسپانسیو بودن قالب استفاده از Media Queries است. در این روش، شما به کمک CSS Media Queries می‌توانید قالب خود را برای اندازه‌های مختلف صفحه نمایش تنظیم کرده و آن را در مرورگرهای مختلف تست کنید.

مثال:

@media only screen and (max-width: 768px) {
  /* تنظیمات برای موبایل */
}

@media only screen and (min-width: 769px) and (max-width: 1024px) {
  /* تنظیمات برای تبلت */
}

@media only screen and (min-width: 1025px) {
  /* تنظیمات برای دسکتاپ */
}

---

۵. مقایسه نتایج و برطرف کردن مشکلات

پس از تست در مرورگرهای مختلف، ممکن است برخی مشکلات و تفاوت‌ها را مشاهده کنید. برای برطرف کردن این مشکلات می‌توانید از روش‌های زیر استفاده کنید:

• رفع تفاوت‌ها در CSS: برای برخی از مرورگرهای قدیمی یا خاص ممکن است نیاز به استفاده از prefixها مانند -webkit- یا -moz- داشته باشید.
• رفع مشکلات JavaScript: برخی از ویژگی‌های JavaScript ممکن است در برخی مرورگرها به درستی کار نکنند. برای رفع این مشکل می‌توانید از ابزارهای Polyfill یا نسخه‌های قدیمی‌تر JavaScript استفاده کنید.
• تست بر روی نسخه‌های مختلف مرورگر: در صورتی که نسخه‌های قدیمی‌تر مرورگرها مشکلاتی را به وجود آورده باشند، باید بهبودهایی برای آن‌ها اعمال کنید.

---

جمع‌بندی

• استفاده از ابزارهای آنلاین مانند BrowserStack ،CrossBrowserTesting و LambdaTest برای تست قالب در مرورگرهای مختلف و دستگاه‌ها.
• تست در محیط‌های توسعه محلی با استفاده از ماشین‌های مجازی و WebDriver برای انجام تست‌های خودکار.
• استفاده از Developer Tools در مرورگرهای مختلف برای تست ریسپانسیو بودن قالب‌ها.
• بررسی Media Queries برای طراحی ریسپانسیو و تغییرات مورد نیاز در CSS برای دستگاه‌های مختلف.
• رفع مشکلات با استفاده از prefixها و Polyfillها در کد CSS و JavaScript.

با استفاده از این روش‌ها، می‌توانید اطمینان حاصل کنید که قالب وب‌سایت شما در تمامی مرورگرها و دستگاه‌ها به درستی نمایش داده می‌شود و تجربه کاربری یکسانی برای کاربران فراهم می‌کند.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ابزارهای تست واکنش‌گرایی (Responsive Testing)” subtitle=”توضیحات کامل”]تست واکنش‌گرایی یا Responsive Testing یکی از مراحل مهم در طراحی وب است که به شما کمک می‌کند تا اطمینان حاصل کنید که قالب سایت شما در تمامی دستگاه‌ها، از جمله دسکتاپ، تبلت، و موبایل به درستی نمایش داده می‌شود. برای این منظور ابزارهای مختلفی وجود دارند که می‌توانند تست‌های ریسپانسیو را به سادگی انجام دهند و به شما کمک کنند تا مشکلات طراحی و نمایش را در اندازه‌های مختلف صفحه شناسایی کنید.

---

۱. ابزارهای آنلاین برای تست واکنش‌گرایی

1.1 BrowserStack

• BrowserStack یکی از محبوب‌ترین ابزارهای تست است که به شما این امکان را می‌دهد تا وب‌سایت خود را در بیش از ۲۰۰۰ مرورگر و دستگاه مختلف تست کنید.
• این ابزار به‌ویژه برای تست واکنش‌گرایی در دستگاه‌های موبایل و تبلت بسیار مفید است.ویژگی‌ها:
  • امکان تست در مرورگرهای مختلف و دستگاه‌های مختلف.
  • امکان تست نسخه‌های مختلف مرورگرها.
  • پشتیبانی از تست ریسپانسیو در اندازه‌های مختلف.
  • امکان تست بر روی نسخه‌های قدیمی مرورگرها.

1.2 LambdaTest

• LambdaTest یک ابزار آنلاین دیگر برای تست سایت‌ها در مرورگرهای مختلف است.
• این ابزار از ویژگی‌هایی مانند تست ریسپانسیو و پشتیبانی از انواع مختلف دستگاه‌ها برخوردار است.ویژگی‌ها:
  • امکان تست در مرورگرهای مختلف و دستگاه‌های مختلف.
  • امکان استفاده از تست ریسپانسیو به طور خودکار.
  • بررسی پشتیبانی از سیستم‌های عامل مختلف.

1.3 CrossBrowserTesting

• CrossBrowserTesting یکی دیگر از ابزارهای آنلاین پرکاربرد برای تست وب‌سایت‌ها در مرورگرهای مختلف است.
• این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که وب‌سایت خود را در دستگاه‌ها و مرورگرهای مختلف مشاهده کرده و به صورت زنده مشاهده کنید.ویژگی‌ها:
  • تست سایت در مرورگرها و دستگاه‌های مختلف.
  • تست بر روی دستگاه‌های مختلف و نسخه‌های مختلف مرورگرها.
  • امکان مشاهده تست‌ها به صورت زنده.

---

۲. ابزارهای مبتنی بر مرورگر برای تست واکنش‌گرایی

2.1 Chrome Developer Tools

• ابزار Developer Tools در مرورگر کروم یکی از بهترین ابزارها برای تست واکنش‌گرایی سایت‌ها است.
• با استفاده از این ابزار می‌توانید به راحتی نمایش سایت را در اندازه‌های مختلف صفحه، از جمله گوشی موبایل و تبلت، بررسی کنید.ویژگی‌ها:
  • تست نمایش سایت در اندازه‌های مختلف صفحه.
  • مشاهده نتایج در دستگاه‌های مختلف.
  • حالت ریسپانسیو که به شما این امکان را می‌دهد تا قالب سایت را در اندازه‌های مختلف بررسی کنید.

2.2 Firefox Developer Tools

• مرورگر فایرفاکس نیز ابزارهای توسعه‌دهنده مشابهی برای تست واکنش‌گرایی ارائه می‌دهد.
• با استفاده از حالت ریسپانسیو در ابزارهای توسعه‌دهنده فایرفاکس می‌توانید قالب سایت را در اندازه‌های مختلف بررسی کنید.ویژگی‌ها:
  • امکان مشاهده نتایج در صفحات موبایل، تبلت، و دسکتاپ.
  • تست ریسپانسیو به‌صورت دینامیک.

2.3 Microsoft Edge Developer Tools

• مشابه ابزارهای فایرفاکس و کروم، مرورگر Microsoft Edge نیز امکانات گسترده‌ای برای توسعه‌دهندگان ارائه می‌دهد.
• می‌توانید در این ابزارها مشاهده کنید که سایت در اندازه‌های مختلف چگونه نمایش داده می‌شود.ویژگی‌ها:
  • تست وب‌سایت در حالت ریسپانسیو.
  • مشاهده و شبیه‌سازی دستگاه‌های مختلف و اندازه‌های صفحه نمایش.

---

۳. ابزارهای دسکتاپ برای تست واکنش‌گرایی

3.1 Responsive Design Mode in Safari

• Safari نیز دارای یک ابزار داخلی به نام Responsive Design Mode است که به شما این امکان را می‌دهد تا سایت خود را در اندازه‌های مختلف صفحه و دستگاه‌های مختلف مشاهده کنید.ویژگی‌ها:
  • مشاهده صفحه در اندازه‌های مختلف و دستگاه‌های مختلف.
  • امکان تست ریسپانسیو بدون نیاز به ابزارهای خارجی.

3.2 Blisk

• Blisk یک مرورگر دسکتاپ است که برای توسعه‌دهندگان طراحی شده است. این ابزار امکان مشاهده صفحات وب در حالت ریسپانسیو را فراهم می‌کند.
• شما می‌توانید صفحات را به طور همزمان در اندازه‌های مختلف مشاهده کنید.ویژگی‌ها:
  • مشاهده صفحات وب در دستگاه‌ها و اندازه‌های مختلف.
  • قابلیت تست در گستره وسیعی از دستگاه‌ها.
  • سایزها و ویژگی‌های پیش‌فرض برای دستگاه‌های مختلف.

---

۴. ابزارهای تست واکنش‌گرایی مبتنی بر کد

4.1 Screenfly

• Screenfly یک ابزار آنلاین رایگان است که به شما این امکان را می‌دهد تا سایت خود را در اندازه‌ها و دستگاه‌های مختلف مشاهده کنید.
• این ابزار همچنین به شما اجازه می‌دهد تا صفحه خود را در اندازه‌های سفارشی نیز تست کنید.ویژگی‌ها:
  • مشاهده صفحه در اندازه‌های مختلف.
  • پشتیبانی از دستگاه‌های مختلف از جمله موبایل، تبلت و دسکتاپ.

4.2 Am I Responsive

• این ابزار به شما اجازه می‌دهد تا وب‌سایت خود را در اندازه‌های مختلف دستگاه‌ها به‌سرعت تست کنید.
• Am I Responsive? تنها با وارد کردن URL سایت، نمایش آن در اندازه‌های مختلف را فراهم می‌کند.ویژگی‌ها:
  • تست واکنش‌گرایی سریع در دستگاه‌های مختلف.
  • مشاهده صفحه به‌صورت پیش‌فرض در اندازه‌های مختلف.

---

۵. استفاده از فریم‌ورک‌های ریسپانسیو برای تست واکنش‌گرایی

برای بهبود واکنش‌گرایی، می‌توانید از فریم‌ورک‌های ریسپانسیو مانند Bootstrap یا Foundation استفاده کنید. این فریم‌ورک‌ها به طور خودکار طراحی ریسپانسیو را مدیریت می‌کنند و به شما کمک می‌کنند تا قالب‌ها را به راحتی در دستگاه‌های مختلف تست کنید.

---

جمع‌بندی

• BrowserStack، LambdaTest و CrossBrowserTesting ابزارهای آنلاین قدرتمند برای تست سایت در مرورگرها و دستگاه‌های مختلف هستند.
• ابزارهای Developer Tools در مرورگرهایی مانند Chrome، Firefox و Edge امکانات مناسبی برای تست واکنش‌گرایی در اندازه‌های مختلف ارائه می‌دهند.
• ابزارهای دسکتاپ مانند Blisk و Screenfly به شما امکان مشاهده سریع طراحی سایت در اندازه‌های مختلف صفحه را می‌دهند.
• استفاده از فریم‌ورک‌های ریسپانسیو مانند Bootstrap و Foundation می‌تواند به راحتی طراحی ریسپانسیو شما را مدیریت کرده و تست آن را تسهیل کند.

با استفاده از این ابزارها می‌توانید طراحی واکنش‌گرای سایت خود را به راحتی بررسی کرده و اطمینان حاصل کنید که سایت شما در تمامی دستگاه‌ها به درستی نمایش داده می‌شود.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تکنیک‌های کاهش حجم فایل‌های CSS و JavaScript” subtitle=”توضیحات کامل”]کاهش حجم فایل‌های CSS و JavaScript برای بهبود عملکرد وب‌سایت‌ها ضروری است. این امر باعث افزایش سرعت بارگذاری صفحه، کاهش مصرف پهنای باند و بهبود تجربه کاربری می‌شود. در این بخش به بررسی تکنیک‌هایی برای کاهش حجم فایل‌های CSS و JavaScript خواهیم پرداخت.

---

۱. Minification (فشرده‌سازی)

1.1 Minification در CSS و JavaScript

• Minification به فرایند حذف کاراکترهای غیرضروری از کد مانند فضاهای سفید، تب‌ها، نظرات و حتی نام‌ متغیرها اشاره دارد.
• ابزارهای مختلفی برای این کار وجود دارند که می‌توانند به صورت خودکار این فرایند را انجام دهند.ابزارهای Minification:
  • برای CSS:
    • CSSNano
    • CleanCSS
  • برای JavaScript:
    • UglifyJS
    • Terser

  مزایا:

  • کاهش اندازه فایل‌ها.
  • بهبود زمان بارگذاری صفحات.

1.2 Autominification در ساختار پروژه‌ها

• اگر از ابزارهای اتوماسیون مانند Webpack یا Gulp برای ساخت پروژه استفاده می‌کنید، می‌توانید از افزونه‌های مربوط به فشرده‌سازی برای به‌طور خودکار این فرایند را انجام دهید.
  • Webpack:
    • TerserWebpackPlugin
  • Gulp:
    • پلاگین gulp-uglify

---

۲. Concatenation (اتصال فایل‌ها)

2.1 اتصال فایل‌های CSS و JavaScript

• Concatenation به فرایند ترکیب چندین فایل CSS یا JavaScript به یک فایل واحد اشاره دارد. این کار باعث کاهش تعداد درخواست‌های HTTP و در نتیجه افزایش سرعت بارگذاری می‌شود.ابزارهای Concatenation:
  • Gulp: با استفاده از پلاگین gulp-concat
  • Webpack: با استفاده از entry points و splitChunks برای اتصال فایل‌ها.

  مزایا:

  • کاهش تعداد درخواست‌های HTTP.
  • کاهش زمان بارگذاری صفحات.

2.2 استفاده از فایل‌های واحد برای CSS و JavaScript

• توصیه می‌شود که حداقل تعداد فایل‌های CSS و JavaScript در پروژه حفظ شود و فایل‌ها به صورت یکپارچه در آورده شوند تا به کاهش درخواست‌های HTTP کمک شود.

---

۳. Lazy Loading (بارگذاری تنبل)

3.1 بارگذاری تنبل فایل‌های JavaScript و CSS

• با استفاده از Lazy Loading می‌توانید فایل‌های JavaScript و CSS را تنها زمانی بارگذاری کنید که به آن‌ها نیاز است.
• این روش باعث کاهش حجم فایل‌های بارگذاری شده در ابتدا و بهبود سرعت بارگذاری صفحه می‌شود.راه‌حل‌ها:
  • CSS: بارگذاری CSS‌های خاص برای بخش‌های خاص صفحه فقط زمانی که کاربر به آن‌ها نیاز دارد.
  • JavaScript: استفاده از dynamic imports برای بارگذاری اسکریپت‌ها تنها زمانی که نیاز است.

---

۴. Compression (فشرده‌سازی)

4.1 فشرده‌سازی GZIP یا Brotli

• استفاده از GZIP یا Brotli برای فشرده‌سازی فایل‌های CSS و JavaScript قبل از ارسال آن‌ها به مرورگر باعث کاهش حجم داده‌ها می‌شود.
• این فشرده‌سازی‌ها به‌ویژه در حجم‌های زیاد داده‌ها تأثیر زیادی دارند.روش‌ها:
  • GZIP: این روش یکی از پرکاربردترین روش‌های فشرده‌سازی است و به‌طور گسترده در سرورها پشتیبانی می‌شود.
  • Brotli: این روش فشرده‌سازی جدیدتر است و اغلب به‌طور پیش‌فرض در مرورگرها پشتیبانی می‌شود.

  چگونه فعال کنیم:

  • در سرور Apache با استفاده از ماژول mod_deflate.
  • در سرور Nginx با استفاده از دستور gzip.

---

۵. Tree Shaking (حذف کدهای غیرضروری)

5.1 حذف کدهای غیرضروری در JavaScript

• Tree Shaking یک تکنیک است که به طور خودکار کدهای استفاده‌نشده یا غیرضروری را حذف می‌کند.
• این فرایند باعث کاهش حجم فایل‌های JavaScript و بهبود عملکرد بارگذاری سایت می‌شود.ابزارها:
  • Webpack: با استفاده از ویژگی tree-shaking.
  • Rollup: یکی دیگر از ابزارهای محبوب برای انجام tree-shaking.

  مزایا:

  • حذف کدهای غیرضروری.
  • کاهش حجم فایل‌های JavaScript.

5.2 Import کردن تنها بخش‌های مورد نیاز

• به جای وارد کردن تمام کتابخانه‌ها، تنها بخش‌های مورد نیاز از کتابخانه‌ها را وارد کنید.
  • به عنوان مثال، در کتابخانه‌های بزرگی مانند Lodash، می‌توانید تنها بخش‌هایی از آن را که نیاز دارید استفاده کنید.

---

۶. Inline کردن CSS و JavaScript در HTML

6.1 Inline کردن فایل‌های CSS و JavaScript

• برای فایل‌های CSS و JavaScript که فقط در یک صفحه خاص مورد استفاده قرار می‌گیرند، می‌توانید کدها را مستقیماً در فایل HTML وارد کنید.
• این کار می‌تواند تعداد درخواست‌های HTTP را کاهش دهد.مزایا:
  • کاهش تعداد درخواست‌ها.
  • مناسب برای کدهای کم حجم یا فایل‌های خاص به صفحات.

---

۷. UnCSS (حذف CSS‌های غیرضروری)

7.1 حذف CSS‌های غیرضروری

• UnCSS ابزاری است که فایل‌های CSS شما را بررسی کرده و استایل‌های غیرضروری را که در صفحات استفاده نمی‌شوند، حذف می‌کند.ابزارها:
  • UnCSS
  • PurifyCSS

  مزایا:

  • حذف استایل‌های غیرضروری.
  • کاهش حجم فایل CSS.

---

۸. استفاده از CDN (شبکه تحویل محتوا)

8.1 استفاده از CDN برای فایل‌های CSS و JavaScript

• استفاده از CDN برای بارگذاری فایل‌های CSS و JavaScript به کاهش بار روی سرور و افزایش سرعت بارگذاری سایت کمک می‌کند.
• این کار باعث می‌شود که فایل‌ها از سرورهای نزدیک به کاربر بارگذاری شوند و سرعت بارگذاری بهبود یابد.

---

جمع‌بندی

• استفاده از Minification ،Concatenation و Tree Shaking به کاهش حجم فایل‌های CSS و JavaScript کمک می‌کند.
• استفاده از Lazy Loading ،GZIP یا Brotli و CDN می‌تواند سرعت بارگذاری سایت را به طور چشمگیری افزایش دهد.
• حذف کدهای غیرضروری با ابزارهایی مانند UnCSS و PurifyCSS و همچنین استفاده از Inline کردن فایل‌ها می‌تواند تاثیر زیادی بر کاهش حجم فایل‌ها داشته باشد.

با اعمال این تکنیک‌ها می‌توانید عملکرد سایت خود را بهبود دهید و تجربه کاربری بهتری را ارائه کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی و رفع مشکلات عملکردی در رابط کاربری” subtitle=”توضیحات کامل”]مشکلات عملکردی در رابط کاربری (UI) می‌توانند تأثیر منفی زیادی بر تجربه کاربری و عملکرد کلی وب‌سایت یا اپلیکیشن داشته باشند. این مشکلات ممکن است شامل تأخیر در بارگذاری، رندر ناقص یا اشتباه، یا مشکلاتی در تعامل با کاربر باشند. در این بخش به بررسی روش‌ها و تکنیک‌هایی می‌پردازیم که به رفع مشکلات عملکردی در رابط کاربری کمک می‌کنند.

---

۱. تحلیل و شناسایی مشکلات عملکردی

1.1 ابزارهای بررسی عملکردی

برای شناسایی و تحلیل مشکلات عملکردی در رابط کاربری، استفاده از ابزارهای تحلیل عملکرد می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد. این ابزارها می‌توانند اطلاعات دقیق‌تری در مورد نحوه بارگذاری صفحه، سرعت تعاملات و مشکلاتی که در هنگام اجرای رابط کاربری رخ می‌دهد، فراهم کنند.

ابزارهای مفید:

• Google Lighthouse: ابزاری برای بررسی عملکرد، دسترس‌پذیری، SEO و بهترین شیوه‌های وب. Lighthouse به طور ویژه به بررسی عملکرد و تأخیرهای زمان بارگذاری صفحات پرداخته و مشکلات را شناسایی می‌کند.
• Chrome DevTools: ابزارهای پیشرفته‌ای که به شما اجازه می‌دهند تا بارگذاری صفحات، زمان رندرینگ و درخواست‌های شبکه را بررسی کنید.
• WebPageTest: برای تست سرعت بارگذاری صفحات در مکان‌های مختلف جغرافیایی و مرورگرهای مختلف.
• GTmetrix: ابزار تحلیل عملکرد که زمان بارگذاری صفحات و مشکلات مختلف مربوط به سرعت را شبیه‌سازی می‌کند.

1.2 تجزیه و تحلیل زمان بارگذاری

• Time to Interactive (TTI) و First Contentful Paint (FCP) از مهم‌ترین معیارهایی هستند که برای سنجش زمان بارگذاری و واکنش صفحه مورد استفاده قرار می‌گیرند.
• بررسی این زمان‌ها کمک می‌کند که مشخص شود در کجا تأخیر رخ می‌دهد و آیا محتوای صفحه به درستی بارگذاری شده است.

---

۲. بهینه‌سازی زمان بارگذاری و تعاملات

2.1 Lazy Loading (بارگذاری تنبل)

• با استفاده از Lazy Loading، می‌توانید بارگذاری منابع (تصاویر، اسکریپت‌ها و استایل‌ها) را تا زمانی که نیاز باشد به تأخیر بیندازید.
• این روش می‌تواند باعث کاهش تأخیرهای بارگذاری شود و سرعت اولیه صفحه را بهبود بخشد.

2.2 Optimizing Critical Rendering Path (مسیر رندرینگ بحرانی)

• Critical Rendering Path به مجموعه‌ای از مراحل در فرآیند بارگذاری صفحه اطلاق می‌شود که نیاز است برای رندر کردن صفحه به طور صحیح و سریع انجام شوند.
• بهینه‌سازی این مسیر شامل تأخیر در بارگذاری منابع غیرضروری و اولویت‌دهی به منابعی است که برای رندر سریع صفحه لازم هستند.روش‌های بهینه‌سازی:
  • Preload و Prefetch منابع ضروری برای رندر سریع‌تر صفحه.
  • Defer و Async برای بارگذاری اسکریپت‌ها به صورت غیرهمزمان.
  • حذف یا تأخیر در بارگذاری CSS و JavaScript‌هایی که در ابتدا برای رندر صفحه ضروری نیستند.

2.3 کاهش تعداد درخواست‌های HTTP

• تعداد درخواست‌های HTTP بالا می‌تواند تأخیر زیادی در بارگذاری صفحه ایجاد کند. با کاهش تعداد درخواست‌ها از طریق اتصال فایل‌ها (Concatenation) و استفاده از CDN، می‌توانید عملکرد را بهبود بخشید.

---

۳. بهینه‌سازی رندر و تعاملات کاربری

3.1 Optimize CSS و JavaScript

• استفاده از تکنیک‌های Minification برای حذف کاراکترهای غیرضروری و فشرده‌سازی فایل‌های CSS و JavaScript می‌تواند حجم فایل‌ها را کاهش دهد و بارگذاری سریع‌تری ایجاد کند.
• Tree Shaking برای حذف کدهای غیرضروری در فایل‌های JavaScript و Critical CSS برای استخراج فقط استایل‌های ضروری می‌تواند باعث بهبود عملکرد شود.

3.2 Rendering Optimization

• GPU Acceleration برای بهبود انیمیشن‌ها و رندرهای پیچیده.
• استفاده از CSS Transitions و CSS Animations به جای استفاده از JavaScript برای انیمیشن‌ها.
• Will-change و transform به جای تغییر ویژگی‌های دیگر در CSS می‌تواند باعث بهبود عملکرد انیمیشن‌ها و تعاملات شود.

3.3 Virtual DOM و بهینه‌سازی رندرینگ (React, Vue, Angular)

• در فریم‌ورک‌هایی مانند React ،Vue و Angular، استفاده از Virtual DOM برای بهینه‌سازی رندرینگ و جلوگیری از رندر مجدد اجزای غیرضروری به کاهش تأخیر و بهبود عملکرد کمک می‌کند.

---

۴. بهبود تعاملات کاربری

4.1 تعاملات بهینه با کاربر (UI Responsiveness)

• Debouncing و Throttling برای کنترل رویدادهایی مانند اسکرول یا تایپ که باعث فراخوانی پی در پی رویدادها و کندی در واکنش صفحه می‌شوند.
• RequestAnimationFrame برای انیمیشن‌های UI، که باعث می‌شود انیمیشن‌ها روان‌تر اجرا شوند و از استفاده بی‌مورد از منابع جلوگیری شود.

4.2 بارگذاری منابع پس‌زمینه (Background Resources)

• منابعی که برای تعاملات بعدی لازم هستند باید به‌صورت پس‌زمینه بارگذاری شوند. به‌عنوان مثال، اطلاعات کاربران در حالت غیرهمزمان بارگذاری شوند تا باعث کندی و تأخیر در تجربه کاربری نشوند.

4.3 Error Handling (مدیریت خطاها)

• در صورتی که در هنگام تعاملات کاربر خطاهایی به وجود آید (برای مثال در هنگام ارسال فرم‌ها یا بارگذاری داده‌ها)، باید پیام‌های خطا به‌صورت واضح و بدون تأخیر نمایش داده شوند.
• Graceful Degradation یا Progressive Enhancement باید برای اطمینان از کارکرد صحیح رابط کاربری در صورت بروز خطاهای سرور یا شبکه در نظر گرفته شود.

---

۵. تست و بهبود مداوم

5.1 تست در مرورگرهای مختلف

• بررسی عملکرد رابط کاربری در مرورگرها و دستگاه‌های مختلف (شامل موبایل، تبلت و دسکتاپ) از اهمیت بالایی برخوردار است. از ابزارهایی مانند BrowserStack یا CrossBrowserTesting برای تست سازگاری در مرورگرهای مختلف استفاده کنید.

5.2 Real User Monitoring (RUM)

• استفاده از RUM برای جمع‌آوری داده‌های عملکردی از تعاملات واقعی کاربران و شبیه‌سازی تعاملات کاربران در موقعیت‌های واقعی می‌تواند به شناسایی مشکلات عملکردی کمک کند.

---

جمع‌بندی

• استفاده از ابزارهای تحلیل عملکرد مانند Lighthouse و Chrome DevTools برای شناسایی مشکلات.
• Lazy Loading، Critical Rendering Path و Minification برای بهبود زمان بارگذاری.
• Debouncing، Throttling و RequestAnimationFrame برای بهبود تعاملات کاربری.
• Virtual DOM و بهینه‌سازی انیمیشن‌ها برای کاهش تأخیر در رندر و افزایش سرعت تعاملات.
• انجام تست‌های مستمر برای شناسایی و رفع مشکلات جدید در هر مرحله از توسعه.

با اعمال این تکنیک‌ها و ابزارها، می‌توان مشکلات عملکردی رابط کاربری را شناسایی و رفع کرد و تجربه کاربری بهتری را ارائه داد.

 [/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons][cdb_course_lessons title=”بخش 8. توسعه و برنامه‌نویسی در فیلدهای خاص”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. آشنایی با فیلدهای سفارشی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف فیلدهای خاص و کاربردهای آن‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]Vtiger یک سیستم مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) قدرتمند است که به شما این امکان را می‌دهد تا نیازهای خاص کسب‌وکار خود را از طریق افزودن فیلدهای سفارشی برآورده کنید. فیلدهای سفارشی به شما این امکان را می‌دهند تا داده‌های خاص را در بخش‌های مختلف سیستم ذخیره و مدیریت کنید. در این بخش، نحوه ایجاد، پیکربندی و استفاده از فیلدهای سفارشی در Vtiger را به‌طور کامل بررسی خواهیم کرد.

ایجاد فیلدهای سفارشی از طریق رابط کاربری

Vtiger امکانات قدرتمندی برای ایجاد فیلدهای سفارشی از طریق رابط کاربری خود فراهم می‌کند. شما می‌توانید فیلدهای سفارشی جدید را به راحتی با استفاده از گزینه‌های موجود در بخش مدیریت فیلدها ایجاد کنید.

مراحل ایجاد فیلدهای سفارشی از طریق رابط کاربری:

1. وارد بخش Settings شوید.
2. در قسمت Module Manager، ماژولی که می‌خواهید فیلد سفارشی را به آن اضافه کنید، انتخاب کنید (برای مثال، Leads یا Contacts).
3. پس از انتخاب ماژول، روی گزینه Fields کلیک کنید.
4. در این بخش، روی دکمه Add Field کلیک کنید.
5. در پنجره‌ای که باز می‌شود، نوع فیلدی که می‌خواهید اضافه کنید (متنی، عددی، انتخابی، تاریخ و زمان و…) را انتخاب کنید.
6. ویژگی‌های فیلد جدید مانند نام، توضیحات، نوع داده و وضعیت (فعال یا غیرفعال) را تنظیم کنید.
7. پس از تنظیمات، روی Save کلیک کنید تا فیلد جدید ایجاد شود.

---

پیکربندی فیلدهای سفارشی از طریق کدنویسی

برای کارهایی که به بیشتر از قابلیت‌های رابط کاربری نیاز دارند یا می‌خواهید فیلدهای سفارشی را به‌صورت پیشرفته‌تر مدیریت کنید، می‌توانید از کدنویسی و APIهای Vtiger استفاده کنید. در اینجا نمونه‌ای از چگونگی افزودن فیلدهای سفارشی با استفاده از کد PHP آمده است.

1. ایجاد فیلد جدید با استفاده از کد PHP

ابتدا باید به فایل‌های ماژول خود دسترسی پیدا کنید و فیلدهای جدید را به‌طور برنامه‌نویسی اضافه کنید. برای این کار می‌توانید از کد زیر استفاده کنید:

<?php
$moduleName = 'Contacts';  // ماژولی که می‌خواهید فیلد را به آن اضافه کنید
$fieldLabel = 'Custom Field';  // نام فیلد سفارشی
$fieldName = 'customfield';  // نام متغیر فیلد
$fieldType = 'text';  // نوع فیلد (مثلاً 'text' برای فیلد متنی)

$adb = PearDatabase::getInstance();  // اتصال به دیتابیس Vtiger

// ایجاد فیلد جدید
$query = "INSERT INTO vtiger_field (tabid, fieldname, fieldlabel, uitype, presence) 
          VALUES (?, ?, ?, ?, ?)";
$params = array($adb->getTabId($moduleName), $fieldName, $fieldLabel, 1, 2); // '1' برای uitype متنی
$adb->pquery($query, $params);

// اضافه کردن فیلد به فرم‌ها و نمایش
$adb->pquery("UPDATE vtiger_profile2field SET visible = 0 WHERE fieldid = ?", array($fieldId));  // تنظیم وضعیت نمایش فیلد
?>

2. اعتبارسنجی داده‌ها در فیلدهای سفارشی

برای اطمینان از این که داده‌های وارد شده در فیلدهای سفارشی معتبر هستند، می‌توانید از اعتبارسنجی در سمت سرور استفاده کنید. برای مثال، برای فیلد متنی، می‌توانید از کد زیر استفاده کنید:

if (!empty($_POST['customfield'])) {
    $customFieldValue = $_POST['customfield'];

    // اعتبارسنجی داده‌ها
    if (strlen($customFieldValue) < 5) {
        echo "لطفاً حداقل 5 کاراکتر وارد کنید.";
    } else {
        // ذخیره‌سازی داده معتبر
        // کد ذخیره‌سازی داده در دیتابیس
    }
} else {
    echo "فیلد سفارشی نمی‌تواند خالی باشد.";
}

---

استفاده از JavaScript برای تعامل با فیلدهای سفارشی

گاهی اوقات نیاز دارید که تعاملات پویا را بین فیلدهای سفارشی ایجاد کنید. این کار را می‌توانید با استفاده از JavaScript و jQuery انجام دهید.

1. تغییر مقادیر فیلدها با JavaScript

در مثال زیر، نحوه تغییر مقدار فیلد سفارشی در لحظه با استفاده از JavaScript آورده شده است:

$(document).ready(function() {
    $('#customfield').on('change', function() {
        var newValue = $(this).val();
        alert('مقدار جدید فیلد سفارشی: ' + newValue);
    });
});

2. ایجاد فیلدهای وابسته با JavaScript

اگر می‌خواهید فیلدهای وابسته به‌طور پویا تغییر کنند، می‌توانید از کد زیر استفاده کنید. در اینجا اگر فیلد انتخابی “وضعیت” روی “مجاز” باشد، فیلد “امتیاز” فعال خواهد شد:

$(document).ready(function() {
    $('#status').on('change', function() {
        var statusValue = $(this).val();
        if (statusValue == 'مجاز') {
            $('#score').prop('disabled', false);
        } else {
            $('#score').prop('disabled', true);
        }
    });
});

---

افزودن فیلدهای سفارشی به فرم‌ها و گزارش‌ها

برای نمایش فیلدهای سفارشی در فرم‌ها و گزارش‌ها، پس از افزودن فیلد از طریق رابط کاربری یا کد PHP، باید اطمینان حاصل کنید که فیلد در فرم‌ها و گزارش‌ها به‌درستی نمایش داده شود.

1. افزودن فیلد سفارشی به فرم‌ها

در صورتی که فیلد سفارشی را از طریق کد اضافه کرده‌اید، برای نمایش آن در فرم‌ها باید کد زیر را در فایل view.php قرار دهید:

$fieldValue = $recordModel->get('customfield');  // دریافت مقدار فیلد سفارشی
echo '<input type="text" name="customfield" value="' . $fieldValue . '" />';

2. افزودن فیلد سفارشی به گزارش‌ها

برای افزودن فیلد سفارشی به گزارش‌ها، می‌توانید از گزینه‌های موجود در رابط کاربری برای انتخاب فیلدهای جدید استفاده کنید یا از APIهای Vtiger برای افزودن آن‌ها به گزارش‌های سفارشی استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

فیلدهای سفارشی در Vtiger ابزاری قدرتمند برای ذخیره و مدیریت داده‌های خاص هستند که در سیستم‌های پیش‌فرض قابل ذخیره‌سازی نیستند. شما می‌توانید این فیلدها را از طریق رابط کاربری یا کد PHP ایجاد کنید، و همچنین با استفاده از JavaScript و jQuery تعاملات پویا و وابستگی‌های پیچیده را بین فیلدها ایجاد کنید. این امکان به شما این اجازه را می‌دهد تا سیستم Vtiger را مطابق با نیازهای خاص کسب‌وکار خود تنظیم کنید و داده‌ها را به‌طور مؤثرتر مدیریت کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تفاوت فیلدهای پیش‌فرض و فیلدهای سفارشی در Vtiger” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، فیلدهای پیش‌فرض و فیلدهای سفارشی دو نوع فیلد متفاوت هستند که هر کدام برای اهداف خاص خود طراحی شده‌اند. در این بخش، به بررسی تفاوت‌های اصلی بین این دو نوع فیلد خواهیم پرداخت.

---

فیلدهای پیش‌فرض در Vtiger

فیلدهای پیش‌فرض، همان‌طور که از نامشان پیداست، به‌طور پیش‌فرض در سیستم Vtiger موجود هستند و برای استفاده عمومی در اکثر ماژول‌ها طراحی شده‌اند. این فیلدها به‌طور خودکار در زمان نصب Vtiger در ماژول‌های مختلف قرار دارند و معمولاً به‌منظور ذخیره اطلاعات عمومی و رایج از قبیل نام، تاریخ تولد، آدرس ایمیل، شماره تلفن و… استفاده می‌شوند.

ویژگی‌های فیلدهای پیش‌فرض:

• وجود در همه ماژول‌ها: این فیلدها به‌طور پیش‌فرض در تمامی ماژول‌های استاندارد Vtiger وجود دارند.
• غیرقابل حذف: فیلدهای پیش‌فرض را نمی‌توان به‌طور کامل حذف کرد، اما می‌توان آن‌ها را غیرفعال کرد یا در برخی موارد، ویژگی‌های خاص آن‌ها را تغییر داد.
• کاربرد عمومی: فیلدهای پیش‌فرض معمولاً برای ذخیره‌سازی داده‌های عمومی و رایج در سیستم CRM استفاده می‌شوند.
• اتصال به ماژول‌های مختلف: این فیلدها برای اتصال و استفاده در ماژول‌های مختلف طراحی شده‌اند و معمولاً دارای کاربرد عمومی در گزارش‌ها، جستجوها و فرم‌ها هستند.

مثال:

• اسم: فیلدی برای ذخیره نام فرد یا شرکت.
• تاریخ ایجاد: تاریخ ثبت رکورد در سیستم.

---

فیلدهای سفارشی در Vtiger

فیلدهای سفارشی فیلدهایی هستند که کاربر می‌تواند آن‌ها را مطابق با نیازهای خاص کسب‌وکار خود ایجاد و پیکربندی کند. این فیلدها به کاربر این امکان را می‌دهند تا اطلاعات خاصی را در سیستم ذخیره کرده و مدیریت کند که در فیلدهای پیش‌فرض موجود نیستند.

ویژگی‌های فیلدهای سفارشی:

• قابلیت ایجاد و سفارشی‌سازی: شما می‌توانید فیلدهای سفارشی را ایجاد کرده و آن‌ها را مطابق با نیازهای خاص خود پیکربندی کنید.
• قابلیت حذف و ویرایش: برخلاف فیلدهای پیش‌فرض، فیلدهای سفارشی می‌توانند به‌طور کامل حذف یا ویرایش شوند.
• پشتیبانی از انواع داده‌های خاص: فیلدهای سفارشی می‌توانند انواع داده‌های مختلفی را ذخیره کنند، از جمله متنی، عددی، تاریخ، چک‌باکس و موارد دیگر.
• ارتباط با منطق کسب‌وکار: فیلدهای سفارشی می‌توانند به‌طور مستقیم با منطق کسب‌وکار شما ارتباط برقرار کنند و نیاز به کدنویسی برای منطق پیشرفته دارند.
• قابلیت نمایش در فرم‌ها و گزارش‌ها: فیلدهای سفارشی می‌توانند در فرم‌ها، گزارش‌ها و داشبوردهای Vtiger نمایش داده شوند.

مثال:

• تعداد بازدیدها: فیلدی برای ذخیره تعداد بازدیدها از یک صفحه یا محصول.
• امتیاز مشتری: فیلدی برای ذخیره امتیاز مشتری در فرآیند فروش.

---

مقایسه فیلدهای پیش‌فرض و فیلدهای سفارشی

ویژگی	فیلدهای پیش‌فرض	فیلدهای سفارشی
وجود در ماژول‌ها	به‌طور پیش‌فرض در ماژول‌ها موجود است	توسط کاربر ایجاد می‌شود
قابلیت حذف	حذف نمی‌شود ولی می‌تواند غیرفعال شود	قابل حذف و ویرایش است
قابلیت پیکربندی	قابل تغییر محدود است	به‌طور کامل قابل پیکربندی است
انواع داده‌ها	انواع محدود داده‌ها	انواع داده‌های متنوع و سفارشی
کاربرد	ذخیره داده‌های عمومی و استاندارد	ذخیره داده‌های خاص و تخصصی
ارتباط با منطق کسب‌وکار	ندارد	می‌تواند ارتباط برقرار کند

---

جمع‌بندی

فیلدهای پیش‌فرض در Vtiger برای ذخیره اطلاعات استاندارد و عمومی طراحی شده‌اند و بیشتر برای استفاده عمومی در ماژول‌های مختلف کاربرد دارند. اما فیلدهای سفارشی این امکان را به کاربر می‌دهند که سیستم خود را مطابق با نیازهای خاص و منطق کسب‌وکار خود سفارشی‌سازی کرده و انواع داده‌های پیچیده‌تر را ذخیره کند. استفاده از فیلدهای سفارشی به شما این امکان را می‌دهد تا Vtiger را به ابزاری کامل‌تر و منطبق با نیازهای خود تبدیل کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ابزارها و امکانات موجود برای ایجاد فیلدهای جدید” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم Vtiger CRM، ایجاد فیلدهای جدید به کاربر این امکان را می‌دهد تا اطلاعات خاص و سفارشی‌سازی شده‌ای را برای نیازهای خاص کسب‌وکار خود ذخیره و مدیریت کند. Vtiger ابزارها و امکانات مختلفی را برای افزودن، پیکربندی، و مدیریت فیلدهای جدید فراهم کرده است. در این بخش، به بررسی ابزارها و امکانات موجود برای ایجاد فیلدهای جدید در Vtiger خواهیم پرداخت.

---

1. استفاده از رابط کاربری Vtiger

یکی از ساده‌ترین و سریع‌ترین روش‌ها برای ایجاد فیلدهای جدید در Vtiger، استفاده از رابط کاربری آن است. در این روش، شما می‌توانید بدون نیاز به نوشتن کد، فیلدهای جدید را ایجاد و تنظیمات مربوط به آن‌ها را به‌راحتی انجام دهید.

مراحل ایجاد فیلد جدید از طریق رابط کاربری:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. به بخش CRM Settings بروید.
3. از بخش Module Management، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
4. ماژولی را که می‌خواهید فیلد جدید را در آن ایجاد کنید، انتخاب کنید.
5. در صفحه فیلدها، گزینه Add Field را کلیک کنید.
6. نوع فیلد (مثل متنی، عددی، تاریخ و…) را انتخاب کرده و مشخصات آن را تنظیم کنید.
7. فیلد جدید را در موقعیت دلخواه در فرم یا لیست قرار دهید.
8. تنظیمات مربوط به فیلد (مثل پیش‌فرض بودن، الزامی بودن و…) را انجام دهید.

ویژگی‌ها:

• رابط کاربری ساده: برای کاربران غیر فنی بسیار مناسب است.
• پیکربندی آسان: شما می‌توانید ویژگی‌های فیلد را مانند نوع داده، مقدار پیش‌فرض، و تنظیمات اعتبارسنجی بدون نیاز به نوشتن کد تنظیم کنید.

---

2. استفاده از کد PHP برای تعریف فیلدهای جدید

در صورتی که نیاز به منطق پیچیده‌تری برای فیلدهای جدید خود داشته باشید، می‌توانید از کد PHP استفاده کنید. این روش بیشتر برای کاربرانی مناسب است که نیاز به پیاده‌سازی ویژگی‌های خاص در فیلدها دارند و یا می‌خواهند رفتار فیلدها را به‌طور کامل سفارشی‌سازی کنند.

مراحل ایجاد فیلد جدید با PHP:

1. در ابتدا، باید یک ماژول جدید در Vtiger بسازید یا یک ماژول موجود را اصلاح کنید.
2. در فایل PHP مربوط به ماژول، فیلد جدید را با استفاده از کد زیر اضافه کنید:

$field = new Vtiger_Field();
$field->name = 'نام فیلد';
$field->label = 'عنوان فیلد';
$field->table = 'نام جدول';
$field->column = 'نام ستون';
$field->uitype = 1; //نوع فیلد (1 برای متنی، 5 برای عددی، و ...)
$field->save();

3. پس از اضافه کردن کد، می‌توانید این فیلد را در فرم‌ها یا گزارش‌ها نمایش دهید.

ویژگی‌ها:

• سفارشی‌سازی پیشرفته: امکان پیاده‌سازی منطق پیچیده و ویژگی‌های سفارشی.
• انعطاف‌پذیری بالا: به شما این امکان را می‌دهد که به‌طور کامل بر روی منطق فیلد کنترل داشته باشید.

---

3. استفاده از API Vtiger برای افزودن فیلدها

Vtiger API این امکان را فراهم می‌کند که از طریق برنامه‌نویسی خارج از سیستم، فیلدهای جدیدی ایجاد کنید. این ابزار به‌ویژه برای زمانی که نیاز به اتوماسیون فرآیندها یا همگام‌سازی فیلدها بین سیستم‌های مختلف دارید، بسیار مفید است.

مراحل ایجاد فیلد جدید از طریق API:

1. ابتدا، باید API Vtiger را در پروژه خود راه‌اندازی کنید.
2. با استفاده از درخواست API زیر می‌توانید فیلد جدیدی اضافه کنید:

$moduleName = 'Contacts'; // ماژول مورد نظر
$fieldName = 'new_field';
$fieldLabel = 'New Field';
$fieldType = 'Text'; // نوع فیلد

$data = array(
    'module' => $moduleName,
    'fieldname' => $fieldName,
    'fieldlabel' => $fieldLabel,
    'uitype' => 1, // نوع فیلد
    'typeofdata' => 'V~O', // نوع داده
    'displaytype' => 1, // نوع نمایش
);

$response = vtigerApi('createField', $data);

3. این درخواست API، فیلد جدید را به ماژول مورد نظر اضافه خواهد کرد.

ویژگی‌ها:

• اتوماسیون: امکان ایجاد فیلدها از طریق سیستم‌های خارجی و اتوماسیون فرآیندها.
• یکپارچگی با سیستم‌های دیگر: استفاده از API برای همگام‌سازی فیلدها بین سیستم‌های مختلف.

---

4. استفاده از افزونه‌ها و ماژول‌های شخص ثالث

Vtiger از افزونه‌ها و ماژول‌های شخص ثالث نیز پشتیبانی می‌کند که می‌توانند ابزارهای اضافی برای ایجاد و مدیریت فیلدهای جدید فراهم کنند. این ماژول‌ها معمولاً قابلیت‌های اضافی و پیشرفته‌تری را برای مدیریت فیلدها ارائه می‌دهند.

ویژگی‌ها:

• ابزارهای تخصصی: برخی از افزونه‌ها امکانات پیشرفته‌تری برای مدیریت فیلدهای سفارشی مانند اعتبارسنجی، فیلترها و ویژگی‌های اضافی ارائه می‌دهند.
• سرعت در راه‌اندازی: استفاده از ماژول‌های آماده می‌تواند سرعت توسعه را افزایش دهد.

---

جمع‌بندی

برای ایجاد فیلدهای جدید در Vtiger، شما می‌توانید از ابزارهای مختلفی مانند رابط کاربری Vtiger، کد PHP ،API Vtiger و افزونه‌ها و ماژول‌های شخص ثالث استفاده کنید. هر کدام از این روش‌ها مزایا و ویژگی‌های خاص خود را دارند که بسته به نیاز شما می‌توانید از آن‌ها بهره‌برداری کنید. برای کاربران غیر فنی، استفاده از رابط کاربری ساده‌ترین گزینه است، در حالی که برای توسعه‌دهندگان و کسانی که به منطق پیچیده‌تری نیاز دارند، استفاده از کد PHP یا API مناسب‌تر خواهد بود.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. انواع فیلدهای قابل تعریف در Vtiger”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”فیلدهای متنی (Text Fields): تک‌خطی و چندخطی” subtitle=”توضیحات کامل”]فیلدهای متنی در Vtiger به‌منظور ذخیره‌سازی داده‌های متنی استفاده می‌شوند. این فیلدها معمولاً برای وارد کردن اطلاعات ساده مانند نام، آدرس، توضیحات، یا هر نوع اطلاعات متنی دیگری که نیاز به فرمت خاصی ندارند، کاربرد دارند. در Vtiger، فیلدهای متنی به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: تک‌خطی (Single-line) و چندخطی (Multi-line).

---

1. فیلدهای متنی تک‌خطی (Single-line Text Fields)

فیلدهای تک‌خطی برای وارد کردن اطلاعات متنی کوتاه و ساده که فقط نیاز به یک خط برای نمایش داده دارند، مناسب هستند. به‌طور معمول، این نوع فیلدها برای ذخیره داده‌هایی همچون نام، شماره تلفن، کد پستی یا شناسه‌ها استفاده می‌شوند.

ویژگی‌ها:

• طول محدود: فقط یک خط از متن را در خود جای می‌دهد.
• برای داده‌های کوتاه مناسب است: به‌طور مثال برای ذخیره نام، عنوان شغلی، شماره تماس و …

نحوه ایجاد فیلد تک‌خطی:

برای ایجاد یک فیلد تک‌خطی در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. به بخش CRM Settings بروید.
3. از بخش Module Management، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
4. ماژولی که می‌خواهید فیلد جدید را به آن اضافه کنید، انتخاب کنید.
5. در صفحه فیلدها، گزینه Add Field را انتخاب کنید.
6. نوع فیلد را Text انتخاب کنید.
7. در بخش UI Type، گزینه 1 (Single-line text) را انتخاب کنید.
8. مشخصات فیلد شامل نام، عنوان و ویژگی‌های دیگر را تنظیم کرده و ذخیره کنید.

مثال استفاده:

یک فیلد برای وارد کردن شماره تلفن مشتری به صورت تک‌خطی.

---

2. فیلدهای متنی چندخطی (Multi-line Text Fields)

فیلدهای چندخطی برای وارد کردن داده‌های طولانی‌تر که نیاز به فضای بیشتری برای نمایش دارند، استفاده می‌شوند. این فیلدها معمولاً برای ذخیره توضیحات، یادداشت‌ها، یا هر داده متنی که حجم بیشتری داشته باشد، کاربرد دارند.

ویژگی‌ها:

• ظرفیت بیشتر برای داده‌های طولانی: این فیلد می‌تواند چندین خط از متن را در خود جای دهد.
• برای ذخیره‌سازی توضیحات و یادداشت‌ها مناسب است: به‌طور مثال برای وارد کردن آدرس کامل، شرح پروژه، یا توضیحات اضافی.

نحوه ایجاد فیلد چندخطی:

برای ایجاد یک فیلد چندخطی در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. به بخش CRM Settings بروید.
3. از بخش Module Management، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
4. ماژولی که می‌خواهید فیلد جدید را به آن اضافه کنید، انتخاب کنید.
5. در صفحه فیلدها، گزینه Add Field را انتخاب کنید.
6. نوع فیلد را Text Area انتخاب کنید.
7. در بخش UI Type، گزینه 2 (Multi-line text) را انتخاب کنید.
8. مشخصات فیلد مانند نام و عنوان را تنظیم کرده و ذخیره کنید.

مثال استفاده:

یک فیلد برای وارد کردن توضیحات طولانی در مورد یک پروژه یا درخواست.

---

تفاوت‌های کلیدی بین فیلدهای تک‌خطی و چندخطی

ویژگی	فیلد تک‌خطی	فیلد چندخطی
فضای نمایش	تنها یک خط نمایش داده می‌شود	چندین خط نمایش داده می‌شود
نوع داده‌ها	داده‌های کوتاه و ساده مانند نام، شماره تلفن	داده‌های طولانی مانند توضیحات، یادداشت‌ها
تنظیمات اضافی	محدودیت در تعداد کاراکترها	امکان نمایش بیشتر و ویرایش راحت‌تر
استفاده معمول	نام، عنوان شغلی، کد پستی	توضیحات پروژه، آدرس، یادداشت‌های طولانی

---

جمع‌بندی

فیلدهای متنی تک‌خطی و چندخطی در Vtiger هرکدام برای نیاز خاصی طراحی شده‌اند. فیلد تک‌خطی برای داده‌های کوتاه و ساده مانند نام یا شماره تلفن مناسب است، در حالی که فیلد چندخطی برای ذخیره‌سازی داده‌های طولانی‌تر مانند توضیحات و یادداشت‌ها استفاده می‌شود. هر دو فیلد به‌راحتی از طریق رابط کاربری Vtiger قابل ایجاد و تنظیم هستند و به شما این امکان را می‌دهند تا به‌صورت موثر اطلاعات مختلف را در CRM خود مدیریت کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”فیلدهای عددی (Numeric Fields): اعداد صحیح و اعشاری” subtitle=”توضیحات کامل”]فیلدهای عددی در Vtiger به‌منظور ذخیره‌سازی داده‌های عددی مانند مقادیر مالی، تعداد واحدها، امتیازها و سایر مقادیر عددی استفاده می‌شوند. این فیلدها می‌توانند شامل اعداد صحیح یا اعشاری باشند و معمولاً در محاسبات و گزارش‌ها به‌کار می‌روند. بسته به نیاز شما، می‌توانید نوع داده‌ای که می‌خواهید ذخیره کنید را به‌طور دقیق‌تر تنظیم نمایید.

---

1. فیلدهای عددی صحیح (Integer Fields)

فیلدهای عددی صحیح برای ذخیره‌سازی اعداد بدون اعشار، مانند تعداد واحدها، امتیازهای صحیح یا شناسه‌ها استفاده می‌شوند. این فیلدها فقط مقادیر عددی صحیح را می‌پذیرند و از ورود اعداد اعشاری جلوگیری می‌کنند.

ویژگی‌ها:

• پذیرش تنها اعداد صحیح: این فیلدها فقط اعداد صحیح (بدون اعشار) را ذخیره می‌کنند.
• برای شمارش و تعیین مقادیر بدون نیاز به دقت اعشاری مناسب است: به‌طور مثال برای ذخیره تعداد واحد، شمارش موجودی کالا یا امتیازها.

نحوه ایجاد فیلد عددی صحیح:

برای ایجاد یک فیلد عددی صحیح در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. به بخش CRM Settings بروید.
3. از بخش Module Management، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
4. ماژولی که می‌خواهید فیلد جدید را به آن اضافه کنید، انتخاب کنید.
5. در صفحه فیلدها، گزینه Add Field را انتخاب کنید.
6. نوع فیلد را Integer انتخاب کنید.
7. مشخصات فیلد شامل نام، عنوان و ویژگی‌های دیگر را تنظیم کرده و ذخیره کنید.

مثال استفاده:

یک فیلد برای وارد کردن تعداد واحدهای موجود در انبار.

---

2. فیلدهای عددی اعشاری (Decimal Fields)

فیلدهای عددی اعشاری برای ذخیره‌سازی اعداد با دقت اعشاری، مانند مقادیر مالی، نرخ‌ها یا اندازه‌ها استفاده می‌شوند. این فیلدها اجازه می‌دهند تا داده‌هایی با دقت اعشاری به‌طور کامل ذخیره شوند.

ویژگی‌ها:

• پذیرش اعداد اعشاری: این فیلدها می‌توانند اعداد اعشاری را به‌طور کامل ذخیره کنند.
• برای ذخیره‌سازی مقادیر با دقت اعشاری مناسب است: به‌طور مثال برای مقادیر مالی مانند قیمت‌ها، نرخ‌های سود یا درصدها.

نحوه ایجاد فیلد عددی اعشاری:

برای ایجاد یک فیلد عددی اعشاری در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. به بخش CRM Settings بروید.
3. از بخش Module Management، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
4. ماژولی که می‌خواهید فیلد جدید را به آن اضافه کنید، انتخاب کنید.
5. در صفحه فیلدها، گزینه Add Field را انتخاب کنید.
6. نوع فیلد را Decimal انتخاب کنید.
7. در بخش Precision، تعداد ارقام اعشاری مورد نیاز را تعیین کنید.
8. مشخصات فیلد شامل نام، عنوان و ویژگی‌های دیگر را تنظیم کرده و ذخیره کنید.

مثال استفاده:

یک فیلد برای وارد کردن قیمت محصول به همراه ارقام اعشاری مانند 99.99 دلار.

---

تفاوت‌های کلیدی بین فیلدهای عددی صحیح و اعشاری

ویژگی	فیلد عددی صحیح	فیلد عددی اعشاری
پذیرش اعداد	فقط اعداد صحیح	اعداد صحیح و اعشاری
دقت	دقت پایین (بدون اعشار)	دقت بالا (با اعشار)
استفاده معمول	تعداد واحدها، شناسه‌ها، امتیازها	قیمت‌ها، درصدها، نرخ‌های مالی
دستورات و محاسبات	مناسب برای عملیات شمارشی و شمارش داده‌ها	مناسب برای عملیات مالی و محاسبات دقیق

---

جمع‌بندی

فیلدهای عددی در Vtiger برای ذخیره‌سازی داده‌های عددی استفاده می‌شوند و می‌توانند به دو دسته اعداد صحیح و اعشاری تقسیم شوند. فیلدهای عددی صحیح برای داده‌هایی که فقط نیاز به مقادیر عددی بدون اعشار دارند، مناسب‌اند، در حالی که فیلدهای عددی اعشاری برای داده‌هایی که نیاز به دقت اعشاری دارند، مانند مقادیر مالی و درصدها استفاده می‌شوند. انتخاب نوع فیلد بستگی به نوع داده و نیازهای محاسباتی شما دارد و هرکدام کاربردهای خاص خود را دارند.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”فیلدهای انتخابی (Picklist): انتخابی ساده و چندگانه” subtitle=”توضیحات کامل”]فیلدهای انتخابی (Picklist) در Vtiger به کاربران این امکان را می‌دهند که از میان مجموعه‌ای از گزینه‌های تعریف‌شده، یکی یا چند گزینه را انتخاب کنند. این فیلدها برای زمانی که بخواهید مقادیر محدود و مشخصی را برای وارد کردن داده‌ها به کاربران ارائه دهید، بسیار مناسب هستند. فیلدهای انتخابی می‌توانند به صورت ساده (Single Select) یا چندگانه (Multi Select) تعریف شوند.

---

1. فیلد انتخابی ساده (Single Select)

فیلد انتخابی ساده به کاربر این امکان را می‌دهد که تنها یک گزینه از لیست انتخابی را انتخاب کند. این نوع فیلد برای مواردی استفاده می‌شود که فقط یک انتخاب از چند گزینه ممکن قابل قبول است.

ویژگی‌ها:

• انتخاب یک گزینه از مجموعه گزینه‌ها: فقط یک گزینه قابل انتخاب است.
• مناسب برای مواردی که یک انتخاب از میان چند گزینه باید انجام شود: به‌طور مثال وضعیت موجودی، نوع قرارداد، نوع خدمات.

نحوه ایجاد فیلد انتخابی ساده:

برای ایجاد فیلد انتخابی ساده در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. به بخش CRM Settings بروید.
3. از بخش Module Management، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
4. ماژولی که می‌خواهید فیلد جدید را به آن اضافه کنید، انتخاب کنید.
5. در صفحه فیلدها، گزینه Add Field را انتخاب کنید.
6. نوع فیلد را Picklist انتخاب کنید.
7. در بخش Field Type، گزینه Single Select را انتخاب کنید.
8. گزینه‌های انتخابی را در قسمت Picklist Values وارد کنید. برای هر گزینه جدید، یک خط جدید اضافه کنید.
9. مشخصات فیلد شامل نام، عنوان و ویژگی‌های دیگر را تنظیم کرده و ذخیره کنید.

مثال استفاده:

یک فیلد برای انتخاب وضعیت محصول مانند “موجود در انبار”، “تمام‌شده” یا “در حال تولید”.

---

2. فیلد انتخابی چندگانه (Multi Select)

فیلد انتخابی چندگانه به کاربر این امکان را می‌دهد که چند گزینه از لیست انتخابی را هم‌زمان انتخاب کند. این نوع فیلد زمانی مفید است که بخواهید کاربران بتوانند چندین ویژگی یا وضعیت را هم‌زمان برای یک رکورد انتخاب کنند.

ویژگی‌ها:

• انتخاب چند گزینه از مجموعه گزینه‌ها: چندین گزینه قابل انتخاب است.
• مناسب برای مواردی که چند ویژگی یا وضعیت هم‌زمان برای یک رکورد قابل انتخاب باشند: به‌طور مثال، انتخاب مهارت‌های یک کارمند، انتخاب ویژگی‌های یک محصول.

نحوه ایجاد فیلد انتخابی چندگانه:

برای ایجاد فیلد انتخابی چندگانه در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. به بخش CRM Settings بروید.
3. از بخش Module Management، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
4. ماژولی که می‌خواهید فیلد جدید را به آن اضافه کنید، انتخاب کنید.
5. در صفحه فیلدها، گزینه Add Field را انتخاب کنید.
6. نوع فیلد را Picklist انتخاب کنید.
7. در بخش Field Type، گزینه Multi Select را انتخاب کنید.
8. گزینه‌های انتخابی را در قسمت Picklist Values وارد کنید. برای هر گزینه جدید، یک خط جدید اضافه کنید.
9. مشخصات فیلد شامل نام، عنوان و ویژگی‌های دیگر را تنظیم کرده و ذخیره کنید.

مثال استفاده:

یک فیلد برای انتخاب مهارت‌های مختلف یک کارمند مانند “PHP”، “JavaScript”، “Python”.

---

تفاوت‌های کلیدی بین فیلدهای انتخابی ساده و چندگانه

ویژگی	فیلد انتخابی ساده	فیلد انتخابی چندگانه
تعداد انتخاب‌ها	فقط یک گزینه می‌تواند انتخاب شود	چند گزینه می‌تواند هم‌زمان انتخاب شود
نوع کاربرد	برای انتخاب یک ویژگی یا وضعیت خاص	برای انتخاب چندین ویژگی یا وضعیت
رابط کاربری	یک لیست کشویی (Dropdown)	یک لیست کشویی با قابلیت انتخاب چندگانه
استفاده معمول	وضعیت‌ها، نوع‌ها، دسته‌بندی‌ها	ویژگی‌ها، مهارت‌ها، انتخاب‌های متعدد

---

جمع‌بندی

فیلدهای انتخابی در Vtiger به شما این امکان را می‌دهند که مقادیر محدودی را برای ورود داده‌ها به کاربران ارائه دهید. این فیلدها می‌توانند به صورت ساده (Single Select) یا چندگانه (Multi Select) تعریف شوند. فیلدهای انتخابی ساده برای زمانی استفاده می‌شوند که فقط یک گزینه باید انتخاب شود، در حالی که فیلدهای انتخابی چندگانه اجازه می‌دهند تا چند گزینه به‌طور هم‌زمان انتخاب شوند. بسته به نیاز کسب‌وکار و نوع داده‌ها، شما می‌توانید از این دو نوع فیلد برای بهبود تجربه کاربری و ذخیره‌سازی داده‌های ساختاریافته استفاده کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”فیلدهای تاریخ و زمان (Date & Time)” subtitle=”توضیحات کامل”]فیلدهای تاریخ و زمان در Vtiger برای ذخیره‌سازی داده‌های زمانی مانند تاریخ‌های خاص، زمان شروع و پایان، یا ترکیبی از تاریخ و زمان به‌طور هم‌زمان استفاده می‌شوند. این نوع فیلدها به شما این امکان را می‌دهند که داده‌های زمانی را به‌طور دقیق ثبت کنید و از آن‌ها در فرآیندهای مختلف مانند گزارش‌گیری، فیلتر کردن، و تحلیل‌های مبتنی بر زمان استفاده کنید.

---

1. فیلد تاریخ (Date Field)

فیلد تاریخ برای ذخیره‌سازی تاریخ تنها (بدون زمان) استفاده می‌شود. این فیلد می‌تواند برای مواردی مانند تاریخ تولد، تاریخ شروع پروژه، تاریخ ملاقات‌ها و سایر موقعیت‌هایی که نیاز به ثبت فقط تاریخ دارند، به کار رود.

ویژگی‌ها:

• تنها تاریخ بدون زمان: تنها تاریخ روز، ماه و سال ذخیره می‌شود.
• فرمت تاریخ: معمولاً به صورت YYYY-MM-DD ذخیره می‌شود.
• مناسب برای ذخیره‌سازی رویدادهای بر اساس تاریخ: مانند تاریخ تولد، تاریخ سررسید، یا تاریخ‌های مربوط به فروش.

نحوه ایجاد فیلد تاریخ:

برای ایجاد فیلد تاریخ در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. به بخش CRM Settings بروید.
3. از بخش Module Management، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
4. ماژولی که می‌خواهید فیلد جدید را به آن اضافه کنید، انتخاب کنید.
5. در صفحه فیلدها، گزینه Add Field را انتخاب کنید.
6. نوع فیلد را Date انتخاب کنید.
7. مشخصات فیلد شامل نام، عنوان و ویژگی‌های دیگر را تنظیم کرده و ذخیره کنید.

مثال استفاده:

یک فیلد برای ذخیره تاریخ تولد مشتریان.

---

2. فیلد زمان (Time Field)

فیلد زمان برای ذخیره‌سازی تنها زمان (بدون تاریخ) استفاده می‌شود. این فیلد می‌تواند برای مواردی مانند ساعت شروع یا پایان یک رویداد، زمان ملاقات، یا زمان پرداخت‌ها کاربرد داشته باشد.

ویژگی‌ها:

• تنها زمان بدون تاریخ: فقط زمان (ساعت، دقیقه و ثانیه) ذخیره می‌شود.
• فرمت زمان: معمولاً به صورت HH:MM:SS ذخیره می‌شود.
• مناسب برای ذخیره‌سازی زمان رویدادها: مانند زمان جلسه، زمان شروع کار، یا مدت زمان‌ها.

نحوه ایجاد فیلد زمان:

برای ایجاد فیلد زمان در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. به بخش CRM Settings بروید.
3. از بخش Module Management، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
4. ماژولی که می‌خواهید فیلد جدید را به آن اضافه کنید، انتخاب کنید.
5. در صفحه فیلدها، گزینه Add Field را انتخاب کنید.
6. نوع فیلد را Time انتخاب کنید.
7. مشخصات فیلد شامل نام، عنوان و ویژگی‌های دیگر را تنظیم کرده و ذخیره کنید.

مثال استفاده:

یک فیلد برای ذخیره ساعت شروع جلسه.

---

3. فیلد تاریخ و زمان (DateTime Field)

فیلد تاریخ و زمان برای ذخیره‌سازی ترکیبی از تاریخ و زمان استفاده می‌شود. این فیلد به شما این امکان را می‌دهد که تاریخ و زمان را در یک فیلد واحد ذخیره کنید. این نوع فیلد برای مواردی مانند تاریخ و زمان جلسات، تاریخ و زمان سررسید پروژه‌ها، یا هر رویدادی که نیاز به ثبت هر دو داده (تاریخ و زمان) دارد، کاربرد دارد.

ویژگی‌ها:

• ترکیب تاریخ و زمان: تاریخ به همراه زمان (ساعت، دقیقه و ثانیه) ذخیره می‌شود.
• فرمت تاریخ و زمان: معمولاً به صورت YYYY-MM-DD HH:MM:SS ذخیره می‌شود.
• مناسب برای ذخیره‌سازی رویدادهایی که به تاریخ و زمان دقیق نیاز دارند: مانند تاریخ و زمان ارسال ایمیل، تاریخ و زمان پایان قرارداد، یا زمان ملاقات.

نحوه ایجاد فیلد تاریخ و زمان:

برای ایجاد فیلد تاریخ و زمان در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. به بخش CRM Settings بروید.
3. از بخش Module Management، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
4. ماژولی که می‌خواهید فیلد جدید را به آن اضافه کنید، انتخاب کنید.
5. در صفحه فیلدها، گزینه Add Field را انتخاب کنید.
6. نوع فیلد را DateTime انتخاب کنید.
7. مشخصات فیلد شامل نام، عنوان و ویژگی‌های دیگر را تنظیم کرده و ذخیره کنید.

مثال استفاده:

یک فیلد برای ذخیره تاریخ و زمان تحویل محصول یا تاریخ و زمان ملاقات با مشتری.

---

جمع‌بندی

فیلدهای تاریخ و زمان در Vtiger به شما کمک می‌کنند تا داده‌های زمانی مانند تاریخ‌ها، زمان‌ها و ترکیب تاریخ و زمان‌ها را به‌طور دقیق ذخیره کنید و در تحلیل‌ها و گزارش‌ها از آن‌ها بهره‌برداری کنید. فیلدهای تاریخ برای ذخیره تاریخ تنها، فیلدهای زمان برای ذخیره فقط زمان، و فیلدهای تاریخ و زمان برای ذخیره ترکیب هر دو داده استفاده می‌شوند. استفاده از این فیلدها به شما امکان می‌دهد تا رویدادهای مختلف خود را بر اساس زمان و تاریخ مدیریت کرده و هماهنگی‌های بهتری را در فرآیندهای کاری ایجاد کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”فیلدهای چک‌باکس (Checkbox) و کلیدهای فعال/غیرفعال” subtitle=”توضیحات کامل”]فیلدهای چک‌باکس و کلیدهای فعال/غیرفعال ابزارهایی هستند که برای انتخاب گزینه‌های بله/خیر یا فعال/غیرفعال در فرم‌ها و ماژول‌های مختلف استفاده می‌شوند. این فیلدها به‌ویژه در مواقعی که نیاز به انتخاب یک گزینه دوحالته (مانند فعال یا غیرفعال، درست یا غلط، بله یا خیر) وجود دارد، بسیار مفید هستند. در اینجا به نحوه ایجاد و استفاده از فیلدهای چک‌باکس و کلیدهای فعال/غیرفعال در Vtiger پرداخته می‌شود.

---

1. فیلد چک‌باکس (Checkbox Field)

فیلد چک‌باکس برای انتخاب یک یا چند گزینه از مجموعه‌ای از گزینه‌ها در فرم‌ها استفاده می‌شود. معمولاً برای انتخاب‌های بله/خیر یا به‌طور عمومی برای ذخیره‌سازی یک وضعیت دوحالته مانند فعال/غیرفعال، استفاده می‌شود.

ویژگی‌ها:

• حالت دوگانه: فیلد چک‌باکس فقط دو حالت دارد: انتخاب شده یا انتخاب نشده.
• استفاده در انتخاب‌های ساده: به‌ویژه برای مواردی که نیاز به تایید یا تأسیس وضعیت خاصی دارند.
• فرمت ذخیره‌سازی: داده‌های فیلد چک‌باکس معمولاً به صورت باینری (1 یا 0) ذخیره می‌شوند.

نحوه ایجاد فیلد چک‌باکس در Vtiger:

برای ایجاد فیلد چک‌باکس در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. به بخش CRM Settings بروید.
3. از بخش Module Management، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
4. ماژولی که می‌خواهید فیلد چک‌باکس را به آن اضافه کنید، انتخاب کنید.
5. در صفحه فیلدها، گزینه Add Field را انتخاب کنید.
6. نوع فیلد را Checkbox انتخاب کنید.
7. مشخصات فیلد شامل نام، عنوان، و ویژگی‌های دیگر (مانند گزینه پیش‌فرض انتخاب شده یا نه) را تنظیم کرده و ذخیره کنید.

مثال استفاده:

یک فیلد برای ذخیره‌سازی وضعیت عضویت در خبرنامه مشتریان: آیا این مشتری تمایل به دریافت خبرنامه دارد؟ (بله/خیر)

---

2. کلید فعال/غیرفعال (Active/Inactive Toggle Field)

فیلد کلید فعال/غیرفعال نوعی فیلد دوحالته است که به‌طور معمول برای تنظیم وضعیت فعال یا غیرفعال شدن یک ویژگی یا گزینه خاص استفاده می‌شود. این فیلد می‌تواند به‌صورت سوئیچ فعال/غیرفعال یا لغزشی (Toggle) نمایش داده شود.

ویژگی‌ها:

• حالت دوگانه: مشابه فیلد چک‌باکس، ولی با رابط کاربری متفاوت که معمولاً به‌صورت سوئیچ یا لغزشی (Toggle) ظاهر می‌شود.
• استفاده در وضعیت‌های فعال/غیرفعال: مناسب برای تنظیم وضعیت‌های فعال یا غیرفعال سیستم‌ها یا ویژگی‌های مختلف.
• فرمت ذخیره‌سازی: مشابه فیلد چک‌باکس، داده‌ها معمولاً به صورت باینری (1 برای فعال و 0 برای غیرفعال) ذخیره می‌شوند.

نحوه ایجاد فیلد کلید فعال/غیرفعال در Vtiger:

برای ایجاد فیلد کلید فعال/غیرفعال در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. به بخش CRM Settings بروید.
3. از بخش Module Management، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
4. ماژولی که می‌خواهید فیلد کلید فعال/غیرفعال را به آن اضافه کنید، انتخاب کنید.
5. در صفحه فیلدها، گزینه Add Field را انتخاب کنید.
6. نوع فیلد را Picklist یا Checkbox انتخاب کنید (در اینجا می‌توانید از نوع Picklist برای نمایش لغزشی یا سوئیچ فعال/غیرفعال استفاده کنید).
7. مشخصات فیلد شامل نام، عنوان، و ویژگی‌های دیگر را تنظیم کرده و ذخیره کنید.

مثال استفاده:

یک فیلد برای فعال یا غیرفعال کردن ویژگی‌های خاص حساب کاربری در سیستم، مانند “دریافت ایمیل‌های تبلیغاتی”.

---

3. استفاده از فیلدهای چک‌باکس و کلیدهای فعال/غیرفعال در توسعه‌های سفارشی

این نوع فیلدها نه‌تنها برای رابط کاربری، بلکه در منطق برنامه‌نویسی و فیلترها نیز مفید هستند. به‌عنوان مثال، شما می‌توانید با استفاده از کد PHP یا JavaScript به‌راحتی وضعیت این فیلدها را در فرایندهای مختلف پیاده‌سازی کنید.

نمونه کد برای استفاده از فیلد چک‌باکس در PHP:

// بررسی وضعیت فیلد چک‌باکس
$checkbox_value = $recordModel->get('custom_checkbox_field');
if($checkbox_value == 1) {
    // انجام عملیات خاص اگر چک‌باکس فعال است
} else {
    // انجام عملیات دیگر اگر چک‌باکس غیرفعال است
}

نمونه کد برای استفاده از فیلد کلید فعال/غیرفعال:

// بررسی وضعیت فیلد کلید فعال/غیرفعال
$toggle_status = $recordModel->get('custom_toggle_field');
if($toggle_status == 1) {
    // انجام عملیات خاص اگر گزینه فعال است
} else {
    // انجام عملیات دیگر اگر گزینه غیرفعال است
}

---

جمع‌بندی

فیلدهای چک‌باکس و کلیدهای فعال/غیرفعال ابزارهایی مفید و کارآمد در Vtiger هستند که برای ثبت وضعیت‌های دوحالته مانند بله/خیر، فعال/غیرفعال و تایید/عدم تایید استفاده می‌شوند. این فیلدها در فرم‌ها و ماژول‌ها به‌طور گسترده‌ای کاربرد دارند و امکان کنترل دقیق‌تر و ساده‌تری را برای کاربران فراهم می‌کنند. استفاده از این فیلدها در منطق برنامه‌نویسی و گزارش‌ها می‌تواند به‌طور مؤثری به بهینه‌سازی فرآیندهای کاری و افزایش کارایی سیستم کمک کند.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد فیلدهای سفارشی با استفاده از رابط کاربری Vtiger” subtitle=”توضیحات کامل”]فیلدهای وابسته (Dependent Fields) در سیستم‌های مدیریت داده، به‌ویژه در سیستم‌هایی مانند Vtiger، ابزاری قدرتمند برای ایجاد ارتباطات بین فیلدهای مختلف در فرم‌ها و ماژول‌ها هستند. این فیلدها به‌طور مستقیم تحت تأثیر انتخاب‌ها یا مقادیر سایر فیلدها قرار دارند و معمولاً برای بهبود تجربه کاربری و افزایش دقت داده‌ها استفاده می‌شوند.

فیلدهای وابسته می‌توانند رفتارهای خاصی را در فرم‌ها یا فرآیندهای کسب‌وکار ایجاد کنند، مانند محدود کردن انتخاب‌ها یا فیلتر کردن مقادیر بر اساس انتخاب‌های قبلی. این نوع فیلدها به کاربران کمک می‌کنند تا تنها گزینه‌های مرتبط با انتخاب‌های قبلی خود را مشاهده کنند، که از خطاها و پیچیدگی‌ها جلوگیری می‌کند.

---

1. تعریف فیلدهای وابسته

فیلدهای وابسته به فیلدهایی اطلاق می‌شود که محتوای آن‌ها یا قابلیت انتخاب مقادیر آن‌ها به انتخاب‌های یک فیلد دیگر بستگی دارد. این فیلدها تنها زمانی قابل مشاهده یا قابل تغییر هستند که یک فیلد خاص مقدار مشخصی را داشته باشد.

ویژگی‌ها:

• محدود کردن انتخاب‌ها: مقادیر فیلد وابسته تنها زمانی تغییر می‌کنند یا ظاهر می‌شوند که فیلد دیگر مقادیر خاصی را در خود داشته باشد.
• کاربرد در انتخاب‌های پویا: برای مثال، اگر یک کاربر کشوری را انتخاب کند، فقط شهرهای آن کشور در فیلد انتخابی بعدی قابل مشاهده خواهند بود.
• تعامل پویا: فیلد وابسته به‌طور خودکار تغییرات ایجاد شده در فیلد اصلی را بازتاب می‌دهد.

---

2. نحوه ایجاد فیلدهای وابسته در Vtiger

در Vtiger، ایجاد فیلدهای وابسته و مدیریت ارتباطات آن‌ها از طریق رابط کاربری انجام می‌شود. برای ایجاد فیلدهای وابسته، باید مراحل زیر را دنبال کنید:

مراحل ایجاد فیلدهای وابسته:

1. وارد بخش CRM Settings شوید.
2. از منوی Module Management، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
3. ماژولی که قصد دارید فیلدهای وابسته را در آن ایجاد کنید، انتخاب کنید.
4. در صفحه فیلدها، بر روی Add Field کلیک کنید.
5. نوع فیلد وابسته را انتخاب کنید. برای مثال، یک فیلد انتخابی (Picklist) که به انتخاب‌های یک فیلد دیگر وابسته است.
6. بعد از ایجاد فیلد اصلی، به صفحه تنظیمات فیلدهای وابسته بروید.
7. در قسمت Field Dependencies، ارتباط بین فیلد اصلی و فیلد وابسته را تعیین کنید. در اینجا می‌توانید مقادیر مختلف را برای فیلد وابسته بر اساس مقادیر فیلد اصلی تنظیم کنید.

---

3. استفاده از JavaScript برای فیلدهای وابسته

در Vtiger می‌توانید از کد JavaScript برای ایجاد تعاملات پویا بین فیلدهای وابسته استفاده کنید. این کد به‌ویژه در مواردی که نیاز به تغییرات آنی بر اساس انتخاب کاربر دارید، مفید خواهد بود.

مثال استفاده از JavaScript:

فرض کنید که یک فیلد انتخابی برای کشور دارید و می‌خواهید که بر اساس انتخاب کشور، فیلد شهرها به‌صورت خودکار تغییر کند.

1. فیلدهای اصلی و وابسته:
   • فیلد اول: کشور (Picklist)
   • فیلد دوم: شهر (Picklist)
2. کد JavaScript:

$(document).ready(function(){
    // هنگام تغییر کشور، فیلد شهر را به‌روزرسانی کن
    $('#country').change(function(){
        var country = $(this).val(); // مقدار انتخابی کشور
        updateCityField(country);
    });

    function updateCityField(country) {
        var cities = [];

        if(country == 'USA') {
            cities = ['New York', 'Los Angeles', 'Chicago'];
        } else if(country == 'India') {
            cities = ['Delhi', 'Mumbai', 'Bangalore'];
        }

        // پاک‌کردن فیلد شهر
        $('#city').empty();

        // افزودن گزینه‌های جدید به فیلد شهر
        cities.forEach(function(city){
            $('#city').append(new Option(city, city));
        });
    }
});

این کد به‌طور خودکار فیلد شهر را بر اساس کشور انتخاب‌شده تغییر می‌دهد و به‌صورت پویا لیست شهرهای مناسب را نمایش می‌دهد.

---

4. ایجاد فیلدهای وابسته با استفاده از API

در Vtiger می‌توان فیلدهای وابسته را از طریق API نیز مدیریت کرد. این کار به شما اجازه می‌دهد تا منطق پیچیده‌تری برای وابستگی فیلدها اعمال کنید و داده‌ها را از سیستم‌های دیگر یا پایگاه‌داده‌های خارجی برای پر کردن فیلدهای وابسته استفاده کنید.

نمونه کد استفاده از API برای فیلدهای وابسته:

// دریافت داده‌های فیلد کشور
$country = $_POST['country'];

// بسته به کشور، مقادیر وابسته را تغییر دهید
if ($country == 'USA') {
    $cities = ['New York', 'Los Angeles', 'Chicago'];
} else if ($country == 'India') {
    $cities = ['Delhi', 'Mumbai', 'Bangalore'];
}

// ارسال مقادیر به فیلد شهر
echo json_encode($cities);

این کد می‌تواند در یک فرآیند درخواست به سرور برای تغییر مقادیر فیلد وابسته (مانند شهر) استفاده شود.

---

5. مدیریت وابستگی فیلدها در گزارش‌ها

اگر در گزارش‌های خود نیاز به استفاده از فیلدهای وابسته دارید، می‌توانید این فیلدها را در فیلترها یا بخش‌های مختلف گزارش‌ها به‌طور پویا پیاده‌سازی کنید.

نمونه فیلتر برای گزارش:

در صورتی که شما گزارش‌های مبتنی بر کشور و شهر دارید، می‌توانید فیلترهایی برای انتخاب کشور و سپس فیلترهای وابسته به آن (مانند شهرها) ایجاد کنید.

---

جمع‌بندی

فیلدهای وابسته در Vtiger ابزاری قدرتمند برای ایجاد روابط داینامیک بین فیلدها هستند و به کاربران کمک می‌کنند تا فقط گزینه‌های مرتبط را مشاهده کنند. این فیلدها نه‌تنها تجربه کاربری را بهبود می‌بخشند، بلکه از بروز خطاهای احتمالی در وارد کردن داده‌ها نیز جلوگیری می‌کنند. استفاده از فیلدهای وابسته با JavaScript و API‌ها می‌تواند فرآیندهای پیچیده‌تری را به‌طور خودکار مدیریت کند و به شما اجازه دهد تا تعاملات پویا بین فیلدهای مختلف را ایجاد کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. نحوه ایجاد فیلدهای سفارشی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد فیلدهای سفارشی با استفاده از رابط کاربری Vtiger” subtitle=”توضیحات کامل”]Vtiger CRM یکی از سیستم‌های مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) است که به کاربران این امکان را می‌دهد تا فیلدهای سفارشی را برای ذخیره و مدیریت داده‌های خاص در ماژول‌ها ایجاد کنند. این قابلیت به شما این امکان را می‌دهد که فیلدهایی مطابق با نیازهای خاص کسب‌وکار خود اضافه کنید، تا بتوانید اطلاعات دقیق‌تر و منطبق با فرآیندهای داخلی خود را جمع‌آوری کنید.

ایجاد فیلدهای سفارشی در Vtiger از طریق رابط کاربری (UI) ساده است و نیازی به دانش برنامه‌نویسی ندارد. در این بخش، به‌طور گام‌به‌گام فرآیند ایجاد فیلدهای سفارشی را توضیح خواهیم داد.

---

1. ورود به پنل مدیریت Vtiger

ابتدا باید وارد پنل مدیریت Vtiger شوید:

1. به URL سیستم Vtiger خود بروید (مثلاً http://yourdomain.com).
2. نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید و وارد شوید.

---

2. دسترسی به تنظیمات ماژول‌ها

برای ایجاد فیلد سفارشی، باید به قسمت تنظیمات ماژول‌ها بروید:

1. از منوی بالای صفحه، روی آیکون چرخ‌دنده (تنظیمات) کلیک کنید.
2. از منوی تنظیمات، گزینه Module Management را انتخاب کنید.
3. در این بخش، ماژول‌هایی که در Vtiger وجود دارند به شما نمایش داده می‌شود.

---

3. انتخاب ماژول برای افزودن فیلد سفارشی

در این مرحله، باید ماژولی که قصد دارید فیلدهای سفارشی را در آن اضافه کنید، انتخاب کنید. برای مثال، اگر می‌خواهید فیلدی را در ماژول “Contacts” اضافه کنید، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. در لیست ماژول‌ها، روی Contacts کلیک کنید.
2. با کلیک بر روی ماژول، وارد تنظیمات آن می‌شوید.

---

4. افزودن فیلد جدید

برای اضافه کردن یک فیلد سفارشی به ماژول انتخاب‌شده، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. در صفحه تنظیمات ماژول، بر روی گزینه Fields & Layouts کلیک کنید.
2. حالا شما به صفحه‌ای منتقل می‌شوید که می‌توانید تمامی فیلدهای موجود در آن ماژول را مشاهده کنید.
3. در بالای صفحه، روی Add Field کلیک کنید.

---

5. انتخاب نوع فیلد

در این مرحله، باید نوع فیلد سفارشی که می‌خواهید ایجاد کنید را انتخاب کنید. Vtiger از انواع مختلف فیلدها پشتیبانی می‌کند که شامل موارد زیر است:

• Text Field (فیلد متنی): برای ذخیره داده‌های متنی.
• Picklist (فیلد انتخابی): برای انتخاب یک یا چند گزینه از یک لیست.
• Number (فیلد عددی): برای وارد کردن اعداد.
• Date (فیلد تاریخ): برای انتخاب تاریخ.
• Checkbox (فیلد چک‌باکس): برای انتخاب یا عدم انتخاب یک گزینه.
• Email (فیلد ایمیل): برای ذخیره آدرس‌های ایمیل.
• Phone (فیلد تلفن): برای ذخیره شماره تلفن‌ها.

پس از انتخاب نوع فیلد، روی Next کلیک کنید.

---

6. پیکربندی فیلد سفارشی

در این مرحله، باید مشخصات فیلد سفارشی خود را تنظیم کنید:

1. Label (عنوان فیلد): عنوانی که برای این فیلد نمایش داده می‌شود.
2. Field Name (نام فیلد): نام داخلی فیلد که برای ذخیره‌سازی در پایگاه‌داده استفاده می‌شود.
3. Description (توضیحات): توضیحاتی برای کمک به کاربران در تکمیل فیلد (اختیاری).
4. Mandatory (الزامی بودن فیلد): انتخاب کنید که این فیلد برای ثبت اطلاعات باید الزامی باشد یا خیر.
5. Default Value (مقدار پیش‌فرض): در صورتی که می‌خواهید یک مقدار پیش‌فرض برای فیلد تعریف کنید، می‌توانید این گزینه را تنظیم کنید.

در این بخش، می‌توانید فیلدهایی با انواع مختلف و ویژگی‌های دلخواه خود را اضافه کنید.

---

7. تنظیمات اضافی (در صورت نیاز)

بسته به نوع فیلد، تنظیمات بیشتری نیز قابل انجام است. برای مثال:

• اگر فیلد Picklist را انتخاب کرده‌اید، می‌توانید گزینه‌های مختلفی را برای انتخاب در این فیلد وارد کنید.
• اگر فیلد Date را انتخاب کرده‌اید، می‌توانید محدودیت‌هایی برای تاریخ‌ها قرار دهید (مثلاً فقط تاریخ‌های آینده مجاز باشند).
• برای Checkbox، می‌توانید حالت پیش‌فرض (انتخاب‌شده یا خیر) را تعیین کنید.

---

8. ذخیره فیلد سفارشی

پس از تنظیم تمامی مشخصات فیلد، روی Save کلیک کنید تا فیلد سفارشی جدید شما ذخیره و در ماژول مربوطه اعمال شود.

---

9. نمایش فیلد سفارشی در صفحات

پس از ایجاد فیلد سفارشی، ممکن است نیاز باشد که این فیلد را در صفحات مربوط به ماژول‌ها (مانند صفحات جزئیات رکوردها) نمایش دهید. برای این کار، به تنظیمات Layouts بروید و فیلد جدید را به لایه‌های دلخواه اضافه کنید.

1. در تنظیمات ماژول، روی Layouts کلیک کنید.
2. لایه‌ای که می‌خواهید فیلد جدید در آن نمایش داده شود را انتخاب کنید (مثلاً لایه Detail View یا Edit View).
3. فیلد جدید را از لیست فیلدهای موجود انتخاب کرده و آن را به لایه مربوطه اضافه کنید.
4. تغییرات را ذخیره کنید.

---

جمع‌بندی

ایجاد فیلدهای سفارشی در Vtiger از طریق رابط کاربری بسیار ساده و کاربرپسند است. شما می‌توانید با استفاده از این قابلیت، فیلدهای جدیدی با انواع مختلف داده‌ها (مانند متنی، عددی، انتخابی و …) برای ماژول‌های مختلف سیستم خود اضافه کنید. همچنین، تنظیمات اضافی مانند الزامی بودن فیلد، مقدار پیش‌فرض و فیلترهای خاص می‌توانند به شما کمک کنند تا فرم‌ها و صفحات خود را مطابق با نیازهای خاص کسب‌وکار خود طراحی کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تغییر ویژگی‌ها و تنظیمات فیلدها” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، پس از ایجاد فیلدهای سفارشی، ممکن است بخواهید ویژگی‌ها و تنظیمات این فیلدها را تغییر دهید تا با نیازهای کسب‌وکار شما مطابقت داشته باشند. این تنظیمات شامل تغییر نام فیلدها، تنظیم مقدار پیش‌فرض، تعیین فیلدهای الزامی، تغییر نوع فیلد و بسیاری دیگر از ویژگی‌ها است.

در این بخش، به طور کامل مراحل تغییر ویژگی‌ها و تنظیمات فیلدها را بررسی می‌کنیم.

---

1. ورود به بخش تنظیمات ماژول

برای تغییر ویژگی‌ها و تنظیمات فیلدها، ابتدا باید وارد قسمت تنظیمات ماژول‌ها شوید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. در منوی بالای صفحه، روی آیکون چرخ‌دنده (تنظیمات) کلیک کنید.
3. از منوی تنظیمات، گزینه Module Management را انتخاب کنید.

---

2. انتخاب ماژول

در این مرحله، باید ماژول مورد نظر خود را که قصد دارید فیلدهای آن را تغییر دهید، انتخاب کنید:

1. در لیست ماژول‌ها، بر روی ماژولی که می‌خواهید فیلدهای آن را تغییر دهید، کلیک کنید (برای مثال، Contacts یا Deals).
2. با کلیک روی ماژول، وارد صفحه تنظیمات آن ماژول می‌شوید.

---

3. دسترسی به تنظیمات فیلدها

1. در صفحه تنظیمات ماژول، روی گزینه Fields & Layouts کلیک کنید تا به صفحه‌ای منتقل شوید که فیلدهای موجود برای آن ماژول به شما نمایش داده می‌شود.
2. حالا شما لیست تمامی فیلدهای موجود در ماژول را مشاهده می‌کنید.

---

4. انتخاب فیلد برای تغییر

برای تغییر ویژگی‌های یک فیلد خاص، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. در لیست فیلدها، فیلدی را که می‌خواهید ویژگی‌های آن را تغییر دهید، پیدا کنید.
2. روی فیلد مورد نظر کلیک کنید تا وارد صفحه ویرایش آن شوید.

---

5. تغییر نام فیلد و ویژگی‌ها

پس از ورود به صفحه ویرایش فیلد، می‌توانید ویژگی‌های آن را تغییر دهید. این ویژگی‌ها شامل موارد زیر می‌باشد:

• Label (عنوان فیلد): در این بخش می‌توانید نام فیلد را تغییر دهید. عنوانی که برای این فیلد نمایش داده می‌شود در صفحات مختلف به نمایش در خواهد آمد.
  • مثال: اگر فیلد “شماره تماس” را دارید، می‌توانید آن را به “تلفن همراه” تغییر دهید.
• Field Name (نام فیلد): این نام، نام داخلی فیلد است که در پایگاه‌داده برای ذخیره داده‌ها استفاده می‌شود. این نام به طور معمول تغییر نمی‌کند، زیرا ممکن است بر عملکردهای دیگر تأثیر بگذارد.
• Description (توضیحات): این بخش اختیاری است و برای توضیح دادن نحوه استفاده از فیلد یا جزئیات بیشتر استفاده می‌شود.
• Mandatory (الزامی بودن فیلد): شما می‌توانید تعیین کنید که آیا فیلد برای ثبت رکورد الزامی باشد یا خیر. اگر این گزینه را فعال کنید، کاربران باید داده‌ای در این فیلد وارد کنند.
  • مثال: برای فیلد “تاریخ تولد” ممکن است بخواهید که این فیلد الزامی باشد.
• Default Value (مقدار پیش‌فرض): می‌توانید یک مقدار پیش‌فرض برای فیلد تعیین کنید. این مقدار به طور خودکار در هنگام ایجاد رکورد جدید به فیلد وارد خواهد شد.
  • مثال: اگر فیلدی برای “وضعیت” دارید و مقدار پیش‌فرض آن “فعال” است، در هر بار ایجاد رکورد جدید، وضعیت به‌طور خودکار به “فعال” تنظیم خواهد شد.

---

6. تغییر نوع فیلد

در برخی موارد، ممکن است بخواهید نوع فیلد را تغییر دهید (مثلاً از فیلد متنی به فیلد عددی یا انتخابی). این تغییرات معمولاً مستلزم ویرایش بیشتر و یا ایجاد فیلد جدید است، زیرا برخی تنظیمات ممکن است تنها با نوع خاصی از فیلدها سازگار باشند.

برای تغییر نوع فیلد، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. در صفحه ویرایش فیلد، اگر گزینه تغییر نوع فیلد موجود است، آن را انتخاب کنید.
2. نوع جدید فیلد را از میان گزینه‌های موجود انتخاب کنید (متنی، عددی، انتخابی، تاریخ و غیره).
3. پس از انتخاب نوع جدید فیلد، تمام تنظیمات و ویژگی‌های مربوط به نوع جدید فیلد باید اعمال شوند.

در صورتی که این گزینه در دسترس نباشد، پیشنهاد می‌شود که یک فیلد جدید با نوع مورد نظر ایجاد کنید و فیلد قدیمی را حذف یا غیرفعال کنید.

---

7. تغییر ترتیب نمایش فیلدها

اگر می‌خواهید ترتیب نمایش فیلدها را در صفحات مختلف (مانند صفحه ویرایش یا جزئیات رکورد) تغییر دهید:

1. به بخش Layouts بروید و لایه‌ای که می‌خواهید ترتیب فیلدها را در آن تغییر دهید (مثل Detail View یا Edit View) انتخاب کنید.
2. در این بخش، فیلدهای موجود به صورت لیست نمایش داده می‌شوند.
3. می‌توانید فیلدها را با کشیدن و رها کردن (drag & drop) به ترتیب دلخواه خود قرار دهید.
4. پس از اتمام تغییرات، روی Save کلیک کنید تا تغییرات ذخیره شوند.

---

8. ذخیره تغییرات

پس از اعمال تغییرات لازم، روی Save کلیک کنید تا تنظیمات جدید شما برای فیلد ذخیره شود. این تغییرات در تمامی صفحات و بخش‌هایی که این فیلد نمایش داده می‌شود اعمال خواهد شد.

---

جمع‌بندی

تغییر ویژگی‌ها و تنظیمات فیلدهای سفارشی در Vtiger بسیار ساده است و به شما این امکان را می‌دهد که فیلدها را مطابق با نیازهای خاص کسب‌وکار خود تنظیم کنید. می‌توانید نام فیلدها، نوع داده‌ها، الزامی بودن فیلد، مقدار پیش‌فرض و ترتیب نمایش فیلدها را به‌راحتی تغییر دهید. همچنین، در صورت نیاز به تغییر نوع فیلد، باید فیلد جدیدی ایجاد کرده و فیلد قبلی را حذف یا غیرفعال کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”افزودن فیلدهای جدید به ماژول‌های موجود” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، امکان افزودن فیلدهای سفارشی به ماژول‌های موجود به شما این امکان را می‌دهد که اطلاعات خاصی را که نیاز دارید، ذخیره و مدیریت کنید. این قابلیت به ویژه زمانی مفید است که شما نیاز به ذخیره داده‌های خاص برای ماژول‌های استاندارد (مثل Contacts، Leads، Deals و …) دارید که به صورت پیش‌فرض در سیستم وجود دارند.

در این بخش، نحوه افزودن فیلدهای جدید به ماژول‌های موجود را بررسی می‌کنیم. این فرایند شامل مراحل گام‌به‌گام ایجاد و پیکربندی فیلدهای جدید در Vtiger است.

---

1. ورود به بخش تنظیمات ماژول

برای افزودن فیلد جدید به ماژول‌های موجود، ابتدا باید وارد بخش تنظیمات سیستم شوید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. در منوی بالای صفحه، روی آیکون چرخ‌دنده (تنظیمات) کلیک کنید.
3. از منوی تنظیمات، گزینه Module Management را انتخاب کنید.

---

2. انتخاب ماژول مورد نظر

در این مرحله، باید ماژولی که می‌خواهید فیلد جدید را به آن اضافه کنید، انتخاب کنید:

1. در صفحه تنظیمات ماژول‌ها، لیستی از ماژول‌های موجود نمایش داده می‌شود.
2. روی ماژول مورد نظر خود کلیک کنید. برای مثال، اگر می‌خواهید فیلدی را به ماژول Contacts اضافه کنید، روی آن کلیک کنید.

---

3. ورود به بخش فیلدها و چیدمان‌ها (Fields & Layouts)

پس از انتخاب ماژول، وارد صفحه‌ای خواهید شد که می‌توانید تنظیمات مختلف ماژول را پیکربندی کنید. برای افزودن فیلد جدید، باید به بخش فیلدها و چیدمان‌ها بروید:

1. در صفحه تنظیمات ماژول، گزینه Fields & Layouts را انتخاب کنید.
2. در این بخش، شما لیست تمام فیلدهای موجود در ماژول را مشاهده می‌کنید.

---

4. افزودن فیلد جدید

برای اضافه کردن فیلد جدید، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. در صفحه Fields & Layouts، روی گزینه Add Field کلیک کنید. این گزینه معمولاً در بالای صفحه یا در قسمت پایین فهرست فیلدها قرار دارد.
2. پس از کلیک بر روی Add Field، پنجره‌ای باز می‌شود که در آن می‌توانید تنظیمات مربوط به فیلد جدید را انجام دهید.

---

5. انتخاب نوع فیلد

در پنجره بازشده، شما باید نوع فیلدی که می‌خواهید ایجاد کنید را انتخاب کنید. انواع فیلدهایی که می‌توانید اضافه کنید شامل موارد زیر است:

• Text (متنی): برای وارد کردن متن ساده.
• Picklist (لیست انتخابی): برای انتخاب از یک مجموعه گزینه‌های پیش‌فرض.
• Date (تاریخ): برای ذخیره تاریخ.
• Checkbox (چک‌باکس): برای انتخاب یا عدم انتخاب گزینه.
• Number (عدد): برای ذخیره اعداد صحیح یا اعشاری.
• و انواع دیگر فیلدهای سفارشی.

پس از انتخاب نوع فیلد، گزینه‌های مرتبط با آن فیلد به شما نمایش داده می‌شود.

---

6. تنظیمات فیلد جدید

در این مرحله، شما باید ویژگی‌های مختلف فیلد جدید را تنظیم کنید:

1. Label (عنوان فیلد): نام فیلدی که قرار است نمایش داده شود. به طور مثال، اگر فیلدی برای “کد مشتری” می‌خواهید، عنوان آن را “Customer Code” می‌گذارید.
2. Field Name (نام فیلد): این نام داخلی فیلد است و معمولاً توسط سیستم استفاده می‌شود. معمولاً نیازی به تغییر این نام ندارید.
3. Default Value (مقدار پیش‌فرض): شما می‌توانید برای فیلد مقدار پیش‌فرض تعیین کنید. به این معنی که هنگام ایجاد یک رکورد جدید، مقدار اولیه‌ای برای فیلد وارد شود.
4. Mandatory (الزامی بودن فیلد): اگر این گزینه را فعال کنید، کاربران باید داده‌ای را در فیلد وارد کنند تا رکورد ذخیره شود.
5. Picklist Values (مقدارهای لیست انتخابی): اگر فیلدی از نوع Picklist انتخاب کرده‌اید، در این بخش باید گزینه‌های قابل انتخاب را وارد کنید. به طور مثال، اگر فیلد شما “وضعیت” است، می‌توانید گزینه‌هایی مانند “فعال”، “غیرفعال”، “در حال پردازش” و غیره را وارد کنید.
6. Description (توضیحات): توضیحات اختیاری که می‌توانید برای فیلد وارد کنید تا کاربران بهتر متوجه کاربرد فیلد شوند.

---

7. ذخیره فیلد جدید

پس از تنظیم ویژگی‌های فیلد، روی دکمه Save کلیک کنید تا فیلد جدید ذخیره شود. اکنون این فیلد به ماژول شما اضافه شده و می‌توانید از آن در رکوردها، گزارش‌ها و فرم‌های مختلف استفاده کنید.

---

8. تنظیم ترتیب نمایش فیلد

پس از اضافه کردن فیلد، ممکن است بخواهید ترتیب نمایش آن در فرم‌ها یا صفحات مختلف را تغییر دهید:

1. به صفحه Layouts بروید.
2. در این بخش، می‌توانید فیلدهای جدید را با کشیدن و رها کردن (drag & drop) در ترتیب دلخواه قرار دهید.
3. پس از انجام تغییرات، روی Save کلیک کنید تا ترتیب جدید فیلدها ذخیره شود.

---

جمع‌بندی

افزودن فیلدهای جدید به ماژول‌های موجود در Vtiger فرآیندی ساده و مستقیم است. شما می‌توانید انواع مختلف فیلدها را به راحتی به ماژول‌های مختلف اضافه کرده و ویژگی‌های آن‌ها را مطابق با نیازهای خاص خود تنظیم کنید. همچنین، با استفاده از ابزارهای موجود در Vtiger می‌توانید ترتیب نمایش فیلدها را تنظیم کرده و فیلدهای جدید را به فرم‌ها و گزارش‌ها اضافه کنید تا به بهترین شکل ممکن از داده‌ها استفاده کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. برنامه‌نویسی برای فیلدهای خاص”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از PHP برای تعریف و مدیریت منطق کسب‌وکار فیلدها” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger، شما می‌توانید از PHP برای توسعه منطق کسب‌وکار مرتبط با فیلدهای سفارشی استفاده کنید. این کار به شما این امکان را می‌دهد که فرآیندهای پیچیده و نیازهای خاص کسب‌وکار را در سیستم خود پیاده‌سازی کنید. به عنوان مثال، ممکن است بخواهید که مقدار فیلدها به‌طور خودکار بر اساس فیلدهای دیگر محاسبه شود یا اعتبارسنجی‌های پیچیده‌تری را اعمال کنید.

در این بخش، نحوه استفاده از PHP برای تعریف و مدیریت منطق کسب‌وکار فیلدها را بررسی خواهیم کرد.

---

1. شناسایی مکان‌های مناسب برای افزودن منطق کسب‌وکار

در Vtiger، می‌توانید از مکان‌های مختلف برای افزودن منطق کسب‌وکار استفاده کنید، از جمله:

• Workflow: برای انجام وظایف خودکار مبتنی بر شرایط.
• Custom Functions: برای افزودن کد PHP سفارشی به فیلدها و ماژول‌ها.
• Event Handlers: برای مدیریت رویدادهای مختلف مانند قبل از ذخیره، پس از ذخیره و غیره.

برای اعمال منطق کسب‌وکار با PHP، معمولاً از Custom Functions یا Event Handlers استفاده می‌شود.

---

2. استفاده از Custom Functions برای منطق کسب‌وکار

یکی از روش‌های رایج برای افزودن منطق کسب‌وکار در Vtiger، استفاده از Custom Functions است. این توابع می‌توانند در هنگام ذخیره یا بروزرسانی رکوردها اجرا شوند و مقادیر فیلدها را تغییر دهند یا اعتبارسنجی‌های خاصی را اعمال کنند.

برای ایجاد یک Custom Function در Vtiger:

1. به صفحه Workflow بروید.
2. یک Workflow جدید ایجاد کنید یا یکی از Workflowهای موجود را ویرایش کنید.
3. در بخش Actions، گزینه Custom Function را انتخاب کنید.
4. در قسمت Function Name، نام تابع خود را وارد کنید. به‌طور مثال، اگر بخواهید یک تابع برای محاسبه تخفیف‌ها بنویسید، نام تابع می‌تواند calculate_discount باشد.
5. در بخش Function Code، کد PHP خود را برای منطق کسب‌وکار وارد کنید. این کد معمولاً به شکل زیر است:

// تابع برای محاسبه تخفیف
function calculate_discount($recordId) {
    $record = Vtiger_Record_Model::getInstanceById($recordId);
    $amount = $record->get('total_amount'); // مقدار کل
    $discount = 0;

    // محاسبه تخفیف بر اساس مقدار کل
    if ($amount > 1000) {
        $discount = 0.1 * $amount; // 10% تخفیف
    }
    $record->set('discount', $discount); // مقدار تخفیف را در فیلد ذخیره می‌کنیم
    $record->save(); // ذخیره رکورد
}

6. پس از وارد کردن کد، روی Save کلیک کنید تا تابع شما ذخیره شود.

---

3. استفاده از Event Handlers برای منطق کسب‌وکار

در Vtiger، می‌توانید از Event Handlers برای مدیریت رویدادهای مختلف در ماژول‌ها استفاده کنید. این رویدادها به شما این امکان را می‌دهند که در زمان خاصی، مانند قبل از ذخیره، پس از ذخیره یا زمانی که یک فیلد تغییر می‌کند، کد PHP خود را اجرا کنید.

برای استفاده از Event Handlers:

1. ابتدا باید یک Custom Module بسازید یا از ماژول‌های موجود استفاده کنید.
2. در ماژول خود، یک فایل PHP برای مدیریت رویدادها ایجاد کنید.
3. از رویدادهای مختلف مانند beforeSave, afterSave, beforeUpdate استفاده کنید تا کدهای PHP خود را در زمان مناسب اجرا کنید.

یک مثال ساده برای یک beforeSave handler:

class CustomModule_Handler {
    public function beforeSave($recordModel) {
        // بررسی شرط خاص قبل از ذخیره رکورد
        $amount = $recordModel->get('total_amount');
        if ($amount < 0) {
            // جلوگیری از ذخیره رکورد اگر مقدار منفی باشد
            throw new Exception('Amount cannot be negative');
        }
    }
}

در این کد، ما یک رویداد beforeSave را مدیریت می‌کنیم که قبل از ذخیره رکورد اجرا می‌شود و در صورتی که مقدار فیلد total_amount منفی باشد، از ذخیره رکورد جلوگیری می‌کند.

---

4. اعتبارسنجی‌های سفارشی برای فیلدها

با استفاده از PHP، می‌توانید اعتبارسنجی‌های پیچیده‌تری برای فیلدها ایجاد کنید. این اعتبارسنجی‌ها می‌توانند به صورت زیر پیاده‌سازی شوند:

1. Client-side Validation (سمت کاربر): با استفاده از JavaScript برای اعتبارسنجی داده‌ها در سمت کاربر.
2. Server-side Validation (سمت سرور): با استفاده از PHP برای اعتبارسنجی داده‌ها هنگام ارسال فرم به سرور.

برای مثال، اگر بخواهید یک فیلد سفارشی داشته باشید که فقط اعداد مثبت را بپذیرد، می‌توانید از PHP استفاده کنید:

// اعتبارسنجی داده‌ها برای فیلد عددی
function validate_positive_number($value) {
    if ($value < 0) {
        throw new Exception('The value must be a positive number');
    }
}

این تابع می‌تواند در مراحل مختلف فرآیند ذخیره داده‌ها در Vtiger استفاده شود تا از ورود داده‌های نامعتبر جلوگیری کند.

---

5. ذخیره و استفاده از داده‌های فیلدهای سفارشی در PHP

پس از تعریف و پیاده‌سازی منطق کسب‌وکار، می‌توانید داده‌های فیلدهای سفارشی را به راحتی در PHP ذخیره یا از آن‌ها استفاده کنید. برای این کار، از متدهای مختلفی برای دسترسی به رکوردها و فیلدها استفاده خواهید کرد.

برای مثال، اگر بخواهید فیلدی را که مقدار آن به‌طور خودکار محاسبه شده است، ذخیره کنید، از کد زیر استفاده می‌کنید:

$record = Vtiger_Record_Model::getInstanceById($recordId);
$record->set('custom_field', $calculatedValue); // تنظیم مقدار محاسبه شده
$record->save(); // ذخیره رکورد

---

جمع‌بندی

استفاده از PHP برای تعریف و مدیریت منطق کسب‌وکار فیلدهای سفارشی در Vtiger CRM به شما این امکان را می‌دهد که فرآیندهای پیچیده‌تر کسب‌وکار را در سیستم خود پیاده‌سازی کنید. شما می‌توانید از Custom Functions و Event Handlers برای مدیریت رویدادهای مختلف، اعتبارسنجی داده‌ها و محاسبات پیچیده استفاده کنید. این روش‌ها به شما کمک می‌کنند تا Vtiger را به یک سیستم متناسب با نیازهای خاص کسب‌وکار خود تبدیل کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه افزودن اعتبارسنجی‌های سفارشی برای فیلدها” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، اعتبارسنجی‌های فیلدها به شما این امکان را می‌دهند که از ورود داده‌های نادرست یا نامعتبر به سیستم جلوگیری کنید. گاهی اوقات نیاز دارید که شرایط خاصی برای ورود داده‌ها ایجاد کنید که به‌صورت پیش‌فرض در Vtiger موجود نیست. این شرایط را می‌توانید با استفاده از اعتبارسنجی‌های سفارشی پیاده‌سازی کنید.

در این بخش، به نحوه افزودن اعتبارسنجی‌های سفارشی برای فیلدها در Vtiger پرداخته می‌شود. این کار می‌تواند شامل اعتبارسنجی داده‌ها قبل از ذخیره یا به‌روزرسانی رکوردها باشد.

---

1. اعتبارسنجی داده‌ها در سمت سرور

برای پیاده‌سازی اعتبارسنجی‌های سفارشی در سمت سرور، از PHP استفاده می‌کنید. این کار در هنگام ذخیره یا به‌روزرسانی رکوردها انجام می‌شود و به شما این امکان را می‌دهد که داده‌ها را قبل از وارد شدن به پایگاه‌داده بررسی کنید.

مراحل ایجاد اعتبارسنجی سفارشی در سمت سرور:

1. ایجاد یا ویرایش ماژول سفارشی ابتدا باید مطمئن شوید که ماژولی که قصد دارید اعتبارسنجی را در آن پیاده‌سازی کنید، به‌درستی تنظیم شده است. برای مثال، اگر فیلدی در ماژول Leads دارید و می‌خواهید اعتبارسنجی سفارشی روی آن اعمال کنید، باید ماژول Leads را باز کنید.
2. استفاده از متدهای PHP برای اعتبارسنجیVtiger از متدهای خاصی برای مدیریت رکوردها و فیلدها استفاده می‌کند. برای ایجاد اعتبارسنجی سفارشی، از متدهای beforeSave یا beforeUpdate برای بررسی داده‌ها قبل از ذخیره یا به‌روزرسانی استفاده می‌کنید.به‌طور مثال، فرض کنید می‌خواهید اعتبارسنجی کنید که مقدار یک فیلد عددی تنها عدد مثبت را بپذیرد. برای این کار، کد زیر را در beforeSave استفاده می‌کنید:

class CustomModule_Handler {
    public function beforeSave($recordModel) {
        // گرفتن مقدار فیلد عددی
        $numericValue = $recordModel->get('custom_numeric_field');

        // بررسی اینکه آیا مقدار عددی مثبت است
        if ($numericValue <= 0) {
            throw new Exception('The custom_numeric_field must be a positive number');
        }
    }
}

در این مثال، یک اعتبارسنجی ساده برای فیلد custom_numeric_field ایجاد شده است که بررسی می‌کند آیا مقدار آن مثبت است یا نه. اگر مقدار وارد شده منفی باشد یا صفر باشد، رکورد ذخیره نخواهد شد و خطا به کاربر نمایش داده می‌شود.

3. اضافه کردن کد به ماژولبرای اینکه این اعتبارسنجی در هنگام ذخیره یا به‌روزرسانی رکورد اجرا شود، باید این کد را به ماژول خود اضافه کنید. معمولاً این کد در داخل پوشه ماژول شما، در فایلی با نام Handler.php یا مشابه آن قرار می‌گیرد.

---

2. اعتبارسنجی داده‌ها در سمت کاربر (Client-Side Validation)

برای اعتبارسنجی داده‌ها در سمت کاربر، می‌توانید از JavaScript استفاده کنید تا قبل از ارسال فرم، داده‌ها را بررسی کنید. این اعتبارسنجی‌ها معمولاً برای تجربه کاربری بهتر و جلوگیری از ارسال فرم‌های نادرست استفاده می‌شوند.

مراحل ایجاد اعتبارسنجی سمت کاربر:

1. ایجاد اسکریپت JavaScript ابتدا باید یک اسکریپت JavaScript بنویسید که در آن اعتبارسنجی‌های موردنظر برای فیلدهای سفارشی را انجام دهد.به‌طور مثال، اگر بخواهید اطمینان حاصل کنید که فیلد custom_email_field یک ایمیل معتبر است، می‌توانید از کد زیر استفاده کنید:

document.getElementById('save_button').addEventListener('click', function(event) {
    var email = document.getElementById('custom_email_field').value;
    var emailPattern = /^[a-zA-Z0-9._-]+@[a-zA-Z0-9.-]+\.[a-zA-Z]{2,4}$/;

    if (!emailPattern.test(email)) {
        event.preventDefault(); // جلوگیری از ارسال فرم
        alert('Please enter a valid email address.');
    }
});

در این کد، اعتبارسنجی برای فیلد ایمیل انجام می‌شود و اگر ایمیل وارد شده نادرست باشد، از ارسال فرم جلوگیری می‌شود.

2. اضافه کردن اسکریپت به صفحهپس از نوشتن اسکریپت، باید آن را به صفحه وب اضافه کنید تا به درستی کار کند. معمولاً این کار را می‌توان با افزودن کد زیر در قالب HTML یا قالب صفحه ماژول انجام داد:

<script src="path_to_your_script.js"></script>

---

3. استفاده از قواعد پیچیده در اعتبارسنجی‌ها

اگر نیاز به اعتبارسنجی‌های پیچیده‌تری دارید که شامل مقادیر مختلف یا شرایط خاصی است، می‌توانید از توابع PHP سفارشی یا JavaScript پیچیده‌تر استفاده کنید.

مثال: اعتبارسنجی شرطی فیلدهای وابسته

فرض کنید شما دو فیلد به نام‌های order_amount و discount_code دارید و می‌خواهید اعتبارسنجی کنید که فقط در صورتی که مقدار order_amount بیشتر از 1000 باشد، فیلد discount_code قابل‌اجرا باشد.

در این صورت می‌توانید از PHP و JavaScript به‌صورت ترکیبی استفاده کنید:

class CustomModule_Handler {
    public function beforeSave($recordModel) {
        $orderAmount = $recordModel->get('order_amount');
        $discountCode = $recordModel->get('discount_code');

        // بررسی اینکه آیا order_amount بیشتر از 1000 باشد و discount_code وارد شده باشد
        if ($orderAmount > 1000 && empty($discountCode)) {
            throw new Exception('Discount code is required for orders over $1000');
        }
    }
}

این کد اطمینان حاصل می‌کند که اگر order_amount بیشتر از 1000 باشد، فیلد discount_code نباید خالی باشد.

---

جمع‌بندی

اضافه کردن اعتبارسنجی‌های سفارشی برای فیلدها در Vtiger به شما این امکان را می‌دهد که داده‌های ورودی را طبق نیازهای خاص کسب‌وکار خود بررسی کنید. این اعتبارسنجی‌ها می‌توانند هم در سمت سرور (با استفاده از PHP) و هم در سمت کاربر (با استفاده از JavaScript) پیاده‌سازی شوند. با استفاده از این قابلیت‌ها، می‌توانید از ورود داده‌های نادرست به سیستم جلوگیری کنید و فرآیندهای خودکار و معتبر را برای کاربران فراهم کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد رویدادهای خاص برای تغییر مقادیر فیلدها به‌صورت پویا” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، امکان ایجاد رویدادهای خاص برای تغییر مقادیر فیلدها به‌صورت پویا و بر اساس شرایط مختلف وجود دارد. این ویژگی به شما این امکان را می‌دهد که بتوانید رفتار سیستم را در زمان تغییر داده‌ها یا پس از آن به‌طور خودکار مدیریت کنید. برای مثال، ممکن است بخواهید پس از تغییر مقدار یک فیلد، فیلدهای دیگر به‌طور خودکار به‌روزرسانی شوند یا محاسبات خاصی انجام شود.

در این بخش، به نحوه ایجاد رویدادهای خاص برای تغییر مقادیر فیلدها و انجام عملیات به‌صورت پویا پرداخته می‌شود. این رویدادها می‌توانند در مراحل مختلفی از فرآیند و در پاسخ به تغییرات داده‌ها اجرا شوند.

---

1. رویدادهای سمت سرور (Server-Side Events)

در این رویدادها، تغییرات داده‌ها به‌طور مستقیم در سمت سرور مدیریت می‌شوند. برای پیاده‌سازی این رویدادها از PHP استفاده می‌شود و می‌توانید تغییرات را به‌صورت خودکار در رکوردها اعمال کنید.

مراحل ایجاد رویدادهای سمت سرور:

1. ایجاد یا ویرایش ماژول سفارشی ابتدا ماژول مورد نظر را برای اعمال تغییرات انتخاب کنید. به‌طور مثال، اگر بخواهید پس از تغییر مقدار فیلدی، فیلدی دیگر را به‌روزرسانی کنید، باید به ماژول مورد نظر مراجعه کنید.
2. استفاده از متدهای PHP برای مدیریت رویداددر Vtiger، از متدهایی مانند beforeSave یا afterSave برای مدیریت تغییرات استفاده می‌شود. می‌توانید کدهای سفارشی خود را در این متدها قرار دهید تا زمانی که یک فیلد تغییر می‌کند، فیلد دیگری به‌طور خودکار به‌روزرسانی شود.به‌طور مثال، فرض کنید شما فیلد discount_code و discount_amount دارید و می‌خواهید هر بار که discount_code تغییر کرد، مقدار discount_amount نیز به‌صورت خودکار محاسبه شود. کد PHP به‌صورت زیر خواهد بود:

class CustomModule_Handler {
    public function afterSave($recordModel) {
        $discountCode = $recordModel->get('discount_code');
        $discountAmount = 0;

        // فرض بر این است که هر کد تخفیف یک مقدار تخفیف خاص دارد
        if ($discountCode == 'DISCOUNT10') {
            $discountAmount = 10;
        } elseif ($discountCode == 'DISCOUNT20') {
            $discountAmount = 20;
        }

        // به‌روزرسانی مقدار discount_amount
        $recordModel->set('discount_amount', $discountAmount);
        $recordModel->save(); // ذخیره رکورد با مقدار جدید
    }
}

در این مثال، پس از ذخیره رکورد، مقدار discount_amount به‌طور خودکار به‌روزرسانی می‌شود بر اساس کد تخفیف وارد شده.

3. اضافه کردن کد به ماژولاین کد باید در فایل‌های مربوط به ماژول شما قرار گیرد. معمولاً این فایل‌ها در پوشه modules قرار دارند و نام آن‌ها به‌طور معمول مشابه Handler.php است.

---

2. رویدادهای سمت کاربر (Client-Side Events)

برای مدیریت تغییرات فیلدها در سمت کاربر و انجام عملیات به‌صورت پویا، می‌توانید از JavaScript استفاده کنید. این رویدادها می‌توانند بلافاصله پس از تغییر مقدار فیلدها اجرا شوند و تغییرات را در همان لحظه در صفحه نمایش دهند.

مراحل ایجاد رویدادهای سمت کاربر:

1. نوشتن اسکریپت JavaScript برای رویدادهامی‌توانید از JavaScript برای ایجاد رویدادهای پویا استفاده کنید. به‌طور مثال، فرض کنید می‌خواهید وقتی مقدار فیلد quantity تغییر می‌کند، مقدار فیلد total_price به‌طور خودکار محاسبه شود.کد JavaScript برای این کار به‌صورت زیر خواهد بود:

document.getElementById('quantity').addEventListener('input', function() {
    var quantity = parseFloat(document.getElementById('quantity').value);
    var unitPrice = parseFloat(document.getElementById('unit_price').value);
    var totalPrice = quantity * unitPrice;

    document.getElementById('total_price').value = totalPrice;
});

در این مثال، هر بار که مقدار quantity تغییر کند، مقدار total_price به‌طور خودکار محاسبه و نمایش داده می‌شود.

2. اضافه کردن اسکریپت به صفحهاین اسکریپت باید در صفحه یا فرم مربوطه قرار گیرد. معمولاً این کار با اضافه کردن کد JavaScript به قالب صفحه یا فایل‌های HTML انجام می‌شود:

<script src="path_to_your_script.js"></script>

---

3. رویدادهای وابسته بین فیلدها (Dependent Field Events)

در Vtiger می‌توانید رویدادهای وابسته بین فیلدها را به‌گونه‌ای پیاده‌سازی کنید که تغییر یک فیلد، به‌طور خودکار موجب تغییر فیلدهای دیگر شود. این رویدادها می‌توانند شامل اعتبارسنجی‌ها، تغییرات مقادیر، یا فعال/غیرفعال کردن فیلدها باشند.

مثال: تغییر وضعیت یک فیلد وابسته به مقدار فیلد دیگر

فرض کنید دو فیلد دارید: order_status و shipped_date. می‌خواهید که هر بار که مقدار order_status به “Shipped” تغییر کرد، فیلد shipped_date به‌طور خودکار فعال شود. برای انجام این کار می‌توانید از کد JavaScript یا PHP استفاده کنید.

کد JavaScript:

document.getElementById('order_status').addEventListener('change', function() {
    var status = document.getElementById('order_status').value;
    var shippedDateField = document.getElementById('shipped_date');

    if (status === 'Shipped') {
        shippedDateField.disabled = false;  // فعال کردن فیلد
    } else {
        shippedDateField.disabled = true;   // غیرفعال کردن فیلد
    }
});

در این مثال، هر بار که مقدار order_status تغییر کند، فیلد shipped_date به‌طور خودکار فعال یا غیرفعال می‌شود.

---

4. استفاده از Web Services برای ایجاد رویدادهای خارجی

اگر بخواهید رویدادهایی را براساس اطلاعات خارجی (مانند سرویس‌های وب یا داده‌های از منابع دیگر) مدیریت کنید، می‌توانید از Web Services استفاده کنید. این سرویس‌ها می‌توانند اطلاعات را از منابع خارجی دریافت کرده و در صورت تغییر مقادیر فیلدها، عملیات خاصی انجام دهند.

مثال: ارسال داده به یک API خارجی هنگام تغییر فیلد

فرض کنید می‌خواهید پس از تغییر فیلد status، داده‌ها را به یک API خارجی ارسال کنید تا اطلاعات مربوطه به‌روزرسانی شود:

class CustomModule_Handler {
    public function afterSave($recordModel) {
        $status = $recordModel->get('status');
        $apiUrl = 'https://external-api.com/update_status';

        // ارسال درخواست به API خارجی
        $data = array('status' => $status);
        $options = array(
            'http' => array(
                'method'  => 'POST',
                'content' => json_encode($data),
                'header'  => "Content-Type: application/json\r\n"
            )
        );
        $context  = stream_context_create($options);
        $result = file_get_contents($apiUrl, false, $context);

        if ($result === FALSE) {
            // مدیریت خطا در صورت عدم موفقیت
        }
    }
}

در این مثال، پس از تغییر مقدار status، داده‌ها به یک API خارجی ارسال می‌شود.

---

جمع‌بندی

ایجاد رویدادهای خاص برای تغییر مقادیر فیلدها در Vtiger به شما این امکان را می‌دهد که بتوانید فرآیندهای خود را به‌طور خودکار و پویا مدیریت کنید. این رویدادها می‌توانند در سمت سرور با استفاده از PHP، در سمت کاربر با استفاده از JavaScript، یا با استفاده از Web Services پیاده‌سازی شوند. با این قابلیت‌ها می‌توانید سیستم خود را به‌گونه‌ای تنظیم کنید که به‌طور خودکار و هوشمند به تغییرات داده‌ها واکنش نشان دهد و عملیات مختلفی را انجام دهد.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. تعامل با JavaScript برای فیلدها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”افزودن تعاملات پویا با استفاده از JavaScript” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، شما می‌توانید با استفاده از JavaScript تعاملات پویا و واکنش‌گرا ایجاد کنید. این تعاملات می‌توانند شامل تغییرات در فیلدها، به‌روزرسانی داده‌ها و انجام اقدامات مختلف بر اساس ورودی کاربر باشند. JavaScript به شما این امکان را می‌دهد که بتوانید تغییرات را در زمان واقعی و بدون نیاز به بارگذاری مجدد صفحه اعمال کنید.

در این بخش، به نحوه افزودن تعاملات پویا با استفاده از JavaScript برای بهبود تجربه کاربری و عملکرد سیستم در Vtiger خواهیم پرداخت.

---

1. ایجاد تعاملات ساده: تغییرات فیلدها بر اساس ورودی کاربر

یکی از رایج‌ترین تعاملات پویا، تغییر فیلدها بر اساس ورودی کاربر است. برای مثال، اگر یک کاربر مقداری را در یک فیلد وارد کند، شما می‌توانید فیلدی دیگر را به‌طور خودکار به‌روزرسانی کنید یا آن را فعال/غیرفعال کنید.

مثال: فعال‌سازی یک فیلد زمانی که مقدار فیلد دیگر تغییر کند

فرض کنید شما دو فیلد country و state دارید. زمانی که کشور تغییر کند، می‌خواهید که فیلد state بر اساس انتخاب کشور به‌طور خودکار به‌روزرسانی شود.

کد JavaScript برای این کار به‌صورت زیر خواهد بود:

document.getElementById('country').addEventListener('change', function() {
    var country = document.getElementById('country').value;
    var stateField = document.getElementById('state');

    if (country === 'US') {
        // اگر کشور US باشد، فیلد استان را به‌روزرسانی کنید
        stateField.innerHTML = '<option value="CA">California</option><option value="TX">Texas</option>';
    } else if (country === 'Canada') {
        // اگر کشور کانادا باشد، فیلد استان را به‌روزرسانی کنید
        stateField.innerHTML = '<option value="ON">Ontario</option><option value="QC">Quebec</option>';
    }
});

در این مثال، زمانی که کاربر کشور را تغییر دهد، فیلد state به‌طور خودکار با گزینه‌های مربوط به آن کشور به‌روزرسانی می‌شود.

---

2. تعاملات پیشرفته: اعتبارسنجی و محاسبات پویا

گاهی اوقات نیاز است که فیلدها نه‌تنها تغییر کنند، بلکه بر اساس داده‌ها محاسبات انجام داده و اعتبارسنجی‌های خاصی اعمال شوند. با استفاده از JavaScript می‌توانید به‌راحتی اعتبارسنجی‌ها و محاسبات را برای فیلدهای مختلف انجام دهید.

مثال: محاسبه خودکار مبلغ کل پس از وارد کردن تعداد و قیمت واحد

فرض کنید شما دو فیلد quantity و unit_price دارید. می‌خواهید که هر بار که کاربر مقدار quantity یا unit_price را تغییر می‌دهد، فیلد total_price به‌طور خودکار محاسبه و نمایش داده شود.

کد JavaScript به‌صورت زیر خواهد بود:

document.getElementById('quantity').addEventListener('input', updateTotalPrice);
document.getElementById('unit_price').addEventListener('input', updateTotalPrice);

function updateTotalPrice() {
    var quantity = parseFloat(document.getElementById('quantity').value);
    var unitPrice = parseFloat(document.getElementById('unit_price').value);

    if (!isNaN(quantity) && !isNaN(unitPrice)) {
        var totalPrice = quantity * unitPrice;
        document.getElementById('total_price').value = totalPrice.toFixed(2);
    }
}

در این مثال، هر بار که مقدار quantity یا unit_price تغییر کند، مبلغ کل (total_price) به‌طور خودکار محاسبه می‌شود و در فیلد مربوطه نمایش داده می‌شود.

---

3. تعاملات پویا برای فیلدهای وابسته (Dependent Fields)

یکی دیگر از قابلیت‌های کاربردی JavaScript در Vtiger، استفاده از فیلدهای وابسته است. این فیلدها می‌توانند بر اساس انتخاب یک فیلد دیگر تغییر کنند.

مثال: فعال‌سازی فیلدهای وابسته بر اساس انتخاب یک گزینه

فرض کنید شما فیلد subscription_type (نوع اشتراک) دارید که می‌تواند شامل گزینه‌های “Monthly” و “Yearly” باشد. زمانی که کاربر “Yearly” را انتخاب می‌کند، یک فیلد اضافی به نام discount_code برای وارد کردن کد تخفیف فعال می‌شود.

کد JavaScript برای این کار به‌صورت زیر خواهد بود:

document.getElementById('subscription_type').addEventListener('change', function() {
    var subscriptionType = document.getElementById('subscription_type').value;
    var discountField = document.getElementById('discount_code');

    if (subscriptionType === 'Yearly') {
        // اگر "Yearly" انتخاب شود، فیلد discount_code فعال شود
        discountField.disabled = false;
    } else {
        // در غیر این صورت، فیلد غیرفعال شود
        discountField.disabled = true;
    }
});

در این مثال، اگر کاربر “Yearly” را انتخاب کند، فیلد discount_code به‌طور خودکار فعال می‌شود. در غیر این صورت، غیرفعال خواهد شد.

---

4. تعاملات برای بارگذاری داده‌ها از سرور

گاهی اوقات ممکن است بخواهید که داده‌ها را به‌صورت پویا از سرور بارگذاری کنید، به‌خصوص زمانی که فیلدهای شما به منابع خارجی یا داده‌های پایگاه‌داده وابسته باشند. این کار می‌تواند با استفاده از AJAX انجام شود.

مثال: بارگذاری داده‌ها از سرور با استفاده از AJAX

فرض کنید فیلدی به نام customer_id دارید و می‌خواهید که بر اساس انتخاب مشتری، اطلاعات دیگری مانند آدرس و شماره تماس به‌طور خودکار بارگذاری شود. برای این کار می‌توانید از AJAX استفاده کنید.

کد JavaScript به‌صورت زیر خواهد بود:

document.getElementById('customer_id').addEventListener('change', function() {
    var customerId = document.getElementById('customer_id').value;

    if (customerId) {
        var xhr = new XMLHttpRequest();
        xhr.open('GET', 'getCustomerDetails.php?customer_id=' + customerId, true);
        xhr.onload = function() {
            if (xhr.status === 200) {
                var data = JSON.parse(xhr.responseText);
                document.getElementById('address').value = data.address;
                document.getElementById('phone').value = data.phone;
            }
        };
        xhr.send();
    }
});

در این مثال، هنگامی که کاربر مشتری را از فهرست انتخاب می‌کند، داده‌های مربوط به آن مشتری از سرور بارگذاری می‌شود و در فیلدهای address و phone نمایش داده می‌شود.

---

5. استفاده از رویدادهای Vtiger برای ایجاد تعاملات پیچیده‌تر

Vtiger به شما این امکان را می‌دهد که با استفاده از رویدادهای داخلی مانند onSave، onChange و onDelete تعاملات پویا و پیچیده‌تری ایجاد کنید.

برای مثال، اگر بخواهید بعد از ذخیره رکورد، یک رویداد خاص را اجرا کنید (مانند ارسال یک ایمیل یا ایجاد یک رکورد جدید)، می‌توانید از API های Vtiger در ترکیب با JavaScript و PHP استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

افزودن تعاملات پویا با استفاده از JavaScript در Vtiger CRM، تجربه کاربری را به‌شدت بهبود می‌بخشد. با استفاده از JavaScript می‌توانید به‌راحتی فیلدها را بر اساس ورودی کاربر، محاسبات خودکار انجام دهید و فیلدهای وابسته را مدیریت کنید. همچنین می‌توانید از AJAX برای بارگذاری داده‌ها از سرور و به‌روزرسانی پویا استفاده کنید. این قابلیت‌ها به شما این امکان را می‌دهند که فرآیندهای کاری را به‌طور کارآمد و واکنش‌گرا مدیریت کنید و کاربران را در تعامل با سیستم به بهترین شکل ممکن راهنمایی کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه استفاده از jQuery برای تغییر مقادیر فیلدها در لحظه” subtitle=”توضیحات کامل”]jQuery یکی از کتابخانه‌های محبوب JavaScript است که به شما کمک می‌کند تا به‌راحتی تغییرات و تعاملات پویا را در وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌ها پیاده‌سازی کنید. در Vtiger CRM، می‌توانید از jQuery برای تغییر مقادیر فیلدها در لحظه، به‌روزرسانی فیلدها، یا انجام محاسبات استفاده کنید.

در این بخش، به نحوه استفاده از jQuery برای تغییر مقادیر فیلدها در لحظه در Vtiger خواهیم پرداخت.

---

1. نصب و بارگذاری jQuery در Vtiger

در ابتدا، باید اطمینان حاصل کنید که jQuery در صفحات شما بارگذاری شده است. اگر Vtiger به‌صورت پیش‌فرض از jQuery استفاده نمی‌کند، شما می‌توانید آن را به‌صورت دستی بارگذاری کنید.

در فایل قالب یا صفحه‌ای که می‌خواهید تغییرات jQuery را اعمال کنید، کد زیر را برای بارگذاری jQuery اضافه کنید:

<script src="https://code.jquery.com/jquery-3.6.0.min.js"></script>

این کد jQuery نسخه ۳٫۶٫۰ را از CDN بارگذاری می‌کند. شما می‌توانید از نسخه‌های دیگر نیز استفاده کنید.

---

2. تغییر مقادیر فیلدها با استفاده از jQuery

با استفاده از jQuery، شما می‌توانید به‌راحتی مقادیر فیلدها را تغییر دهید یا فیلدها را بر اساس شرایط خاص به‌روز کنید. برای این کار باید از انتخابگرهای jQuery برای دسترسی به فیلدها استفاده کنید و سپس از متدهای jQuery مانند val() برای تغییر مقادیر استفاده کنید.

مثال: تغییر مقدار یک فیلد متنی

فرض کنید یک فیلد متنی به نام customer_name دارید و می‌خواهید مقدار آن را به‌طور خودکار در لحظه تغییر دهید. برای این کار می‌توانید از کد زیر استفاده کنید:

$('#customer_name').val('New Customer Name');

این کد مقدار فیلد customer_name را به “New Customer Name” تغییر می‌دهد.

---

3. تغییر مقادیر فیلدها بر اساس ورودی کاربر

شما می‌توانید با استفاده از jQuery فیلدها را بر اساس ورودی کاربر تغییر دهید. به‌طور مثال، اگر یک کاربر مقداری را وارد کند، می‌توانید با استفاده از این مقدار فیلدهای دیگر را به‌طور خودکار به‌روزرسانی کنید.

مثال: تغییر مقدار فیلد email بر اساس مقدار وارد شده در فیلد username

فرض کنید یک فیلد username دارید و می‌خواهید که با وارد کردن مقدار در این فیلد، فیلد email به‌طور خودکار به‌روزرسانی شود.

کد jQuery برای این کار به‌صورت زیر خواهد بود:

$('#username').on('input', function() {
    var username = $(this).val();
    var email = username + '@example.com';
    $('#email').val(email);
});

در این مثال، زمانی که کاربر چیزی را در فیلد username وارد می‌کند، مقدار فیلد email به‌طور خودکار با مقدار username@example.com به‌روزرسانی می‌شود.

---

4. تغییر مقادیر فیلدهای انتخابی (Picklist)

برای تغییر مقدار فیلدهای انتخابی (Picklist) می‌توانید از متد val() در jQuery استفاده کنید. این متد به شما این امکان را می‌دهد که گزینه انتخاب شده در یک فیلد انتخابی را به‌طور برنامه‌ریزی شده تغییر دهید.

مثال: تغییر انتخاب یک گزینه از فیلد status

فرض کنید فیلد انتخابی به نام status دارید و می‌خواهید که مقدار آن را به “Active” تغییر دهید.

کد jQuery برای این کار به‌صورت زیر خواهد بود:

$('#status').val('Active');

این کد مقدار فیلد status را به “Active” تغییر می‌دهد. توجه داشته باشید که باید مطمئن شوید که مقدار “Active” به‌عنوان یک گزینه در فیلد انتخابی موجود باشد.

---

5. تغییر مقادیر فیلدهای چک‌باکس و رادیویی

در فیلدهای چک‌باکس و رادیویی می‌توانید با استفاده از jQuery وضعیت انتخاب شده را تغییر دهید. برای چک‌باکس‌ها می‌توانید از متد prop() برای تغییر وضعیت انتخاب استفاده کنید.

مثال: تغییر وضعیت یک چک‌باکس

فرض کنید یک چک‌باکس به نام newsletter دارید و می‌خواهید آن را به‌طور خودکار انتخاب شده کنید.

کد jQuery برای این کار به‌صورت زیر خواهد بود:

$('#newsletter').prop('checked', true);

این کد وضعیت چک‌باکس newsletter را به “انتخاب شده” تغییر می‌دهد.

مثال: تغییر وضعیت یک رادیو

فرض کنید یک گروه از رادیوها به نام payment_method دارید و می‌خواهید که رادیوی مربوط به “Credit Card” را انتخاب کنید.

کد jQuery برای این کار به‌صورت زیر خواهد بود:

$('input[name="payment_method"][value="credit_card"]').prop('checked', true);

این کد گزینه “Credit Card” را از میان رادیوهای موجود انتخاب می‌کند.

---

6. فعال و غیرفعال کردن فیلدها

با استفاده از jQuery، می‌توانید فیلدها را فعال یا غیرفعال کنید. این قابلیت می‌تواند در شرایط خاص برای جلوگیری از وارد کردن داده‌ها یا انتخاب گزینه‌های خاص استفاده شود.

مثال: غیرفعال کردن فیلد address

اگر بخواهید فیلدی به نام address را غیرفعال کنید، کد jQuery به‌صورت زیر خواهد بود:

$('#address').prop('disabled', true);

برای فعال کردن دوباره فیلد، می‌توانید از کد زیر استفاده کنید:

$('#address').prop('disabled', false);

---

7. به‌روزرسانی داده‌ها از سرور با استفاده از AJAX و jQuery

یکی از مزایای استفاده از jQuery، قابلیت انجام درخواست‌های AJAX برای به‌روزرسانی داده‌ها بدون بارگذاری مجدد صفحه است. این قابلیت می‌تواند برای بارگذاری داده‌ها از سرور و به‌روزرسانی فیلدها استفاده شود.

مثال: بارگذاری داده‌ها از سرور و به‌روزرسانی فیلد

فرض کنید شما نیاز دارید که داده‌های مربوط به یک کاربر را از سرور بارگذاری کنید و این داده‌ها را در فیلدهای مختلف نمایش دهید.

کد jQuery برای این کار به‌صورت زیر خواهد بود:

$('#user_id').on('change', function() {
    var userId = $(this).val();

    $.ajax({
        url: 'getUserData.php',
        method: 'GET',
        data: { user_id: userId },
        success: function(response) {
            var data = JSON.parse(response);
            $('#user_name').val(data.name);
            $('#user_email').val(data.email);
        }
    });
});

در این مثال، زمانی که کاربر user_id را تغییر دهد، داده‌های مربوطه از سرور با استفاده از AJAX بارگذاری می‌شود و در فیلدهای user_name و user_email نمایش داده می‌شود.

---

جمع‌بندی

استفاده از jQuery در Vtiger CRM به شما این امکان را می‌دهد که تعاملات پویا و واکنش‌گرا ایجاد کنید. شما می‌توانید از jQuery برای تغییر مقادیر فیلدها در لحظه، به‌روزرسانی داده‌ها و انجام عملیات مختلف استفاده کنید. با این روش، می‌توانید تجربه کاربری بهتری ارائه دهید و نیاز به بارگذاری مجدد صفحه را از بین ببرید. این قابلیت‌ها به‌ویژه در هنگام کار با فرم‌ها، فیلدهای انتخابی، چک‌باکس‌ها و رادیوها، و همچنین انجام عملیات AJAX بسیار مفید خواهند بود.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد قوانین وابستگی بین فیلدها با JavaScript” subtitle=”توضیحات کامل”]در بسیاری از سیستم‌های مدیریت محتوا و CRM‌ها مانند Vtiger، نیاز به ایجاد روابط و وابستگی‌های منطقی بین فیلدهای مختلف وجود دارد. برای مثال، ممکن است بخواهید که مقدار یک فیلد انتخابی (Picklist) تغییر کند تا به‌طور خودکار سایر فیلدها را به‌روز کند یا یک فیلد را فعال/غیرفعال کنید بر اساس ورودی‌های کاربر در فیلدهای دیگر.

برای پیاده‌سازی این نوع منطق وابستگی، می‌توانید از JavaScript استفاده کنید. در این بخش، نحوه ایجاد قوانین وابستگی بین فیلدها با استفاده از JavaScript توضیح داده خواهد شد.

---

1. تعریف وابستگی بین فیلدهای انتخابی (Picklist)

فرض کنید دو فیلد انتخابی دارید: یکی به نام country و دیگری به نام state. شما می‌خواهید که فیلد state فقط مقادیر مربوط به کشور انتخابی در فیلد country را نشان دهد. به این منظور، از JavaScript برای ایجاد وابستگی بین این دو فیلد استفاده خواهیم کرد.

کد JavaScript برای ایجاد وابستگی بین فیلد country و state

$('#country').on('change', function() {
    var selectedCountry = $(this).val();
    var states = [];

    // نمونه داده‌ها برای کشورهای مختلف
    var countryStates = {
        "USA": ["California", "Texas", "New York"],
        "India": ["Delhi", "Mumbai", "Bangalore"],
        "Canada": ["Ontario", "Quebec", "British Columbia"]
    };

    // بررسی کشور انتخاب‌شده و دریافت ایالت‌ها
    if (countryStates[selectedCountry]) {
        states = countryStates[selectedCountry];
    }

    // پاک کردن مقادیر قبلی در فیلد state
    $('#state').empty();
    $('#state').append('<option value="">Select State</option>');

    // افزودن ایالت‌ها به فیلد state
    $.each(states, function(index, state) {
        $('#state').append('<option value="' + state + '">' + state + '</option>');
    });
});

در این کد:

• زمانی که کاربر یک کشور را از فیلد country انتخاب می‌کند، مقادیر مربوط به ایالت‌های آن کشور در فیلد state به‌طور خودکار به‌روز می‌شود.
• داده‌ها به‌صورت یک شیء جاوا اسکریپت (countryStates) ذخیره شده است که کلیدهای آن کشورهای مختلف و مقادیر آن‌ها لیستی از ایالت‌ها هستند.
• با انتخاب هر کشور، فیلد state به‌طور پویا با ایالت‌های مربوط به آن کشور پر می‌شود.

---

2. فعال و غیرفعال کردن فیلدها بر اساس ورودی‌های دیگر

گاهی اوقات شما می‌خواهید که فیلدی را بر اساس ورودی‌های دیگر فعال یا غیرفعال کنید. به‌عنوان مثال، ممکن است بخواهید که فیلد address تنها زمانی فعال شود که کاربر گزینه “Yes” را در فیلد shipping_address_required انتخاب کرده باشد.

کد JavaScript برای فعال/غیرفعال کردن فیلد

$('#shipping_address_required').on('change', function() {
    if ($(this).val() === 'Yes') {
        $('#address').prop('disabled', false);  // فعال کردن فیلد address
    } else {
        $('#address').prop('disabled', true);   // غیرفعال کردن فیلد address
    }
});

در این کد:

• وقتی کاربر گزینه “Yes” را در فیلد shipping_address_required انتخاب می‌کند، فیلد address فعال می‌شود.
• اگر کاربر گزینه “No” را انتخاب کند، فیلد address غیرفعال می‌شود.

---

3. تغییر محتوای فیلدها بر اساس انتخاب فیلد دیگر

ممکن است بخواهید که مقدار یک فیلد با توجه به انتخاب فیلد دیگری تغییر کند. برای مثال، فرض کنید فیلدی به نام payment_method دارید و با توجه به انتخاب این فیلد، می‌خواهید که فیلد discount_code به‌طور خودکار به‌روز شود.

کد JavaScript برای تغییر مقدار فیلد

$('#payment_method').on('change', function() {
    var selectedMethod = $(this).val();
    var discountCode = '';

    if (selectedMethod === 'Credit Card') {
        discountCode = 'CREDIT2023';
    } else if (selectedMethod === 'PayPal') {
        discountCode = 'PAYPAL2023';
    }

    $('#discount_code').val(discountCode);  // به‌روزرسانی فیلد discount_code
});

در این کد:

• زمانی که کاربر یک روش پرداخت را انتخاب می‌کند، فیلد discount_code به‌طور خودکار با کد تخفیف مربوطه به‌روز می‌شود.

---

4. مخفی کردن یا نشان دادن فیلدها بر اساس ورودی‌های دیگر

شما می‌توانید فیلدها را بسته به شرایط مختلف مخفی یا نمایش دهید. به‌طور مثال، ممکن است بخواهید که فیلد additional_info تنها زمانی نشان داده شود که کاربر گزینه “Yes” را در فیلد more_info_required انتخاب کرده باشد.

کد JavaScript برای مخفی کردن یا نمایش فیلد

$('#more_info_required').on('change', function() {
    if ($(this).val() === 'Yes') {
        $('#additional_info').show();  // نمایش فیلد additional_info
    } else {
        $('#additional_info').hide();  // مخفی کردن فیلد additional_info
    }
});

در این کد:

• زمانی که کاربر “Yes” را در فیلد more_info_required انتخاب می‌کند، فیلد additional_info نمایش داده می‌شود.
• اگر گزینه “No” انتخاب شود، فیلد مخفی می‌شود.

---

5. ایجاد قوانین وابستگی پیچیده با چندین فیلد

گاهی اوقات نیاز است که چندین فیلد با یکدیگر ارتباط داشته باشند. به‌عنوان مثال، فرض کنید شما سه فیلد دارید: membership_type, start_date, و end_date. بسته به انتخاب membership_type، تاریخ شروع و پایان باید به‌طور خودکار تنظیم شوند.

کد JavaScript برای ایجاد وابستگی پیچیده

$('#membership_type').on('change', function() {
    var selectedMembership = $(this).val();
    var startDate = '';
    var endDate = '';

    if (selectedMembership === 'Gold') {
        startDate = '2023-01-01';
        endDate = '2023-12-31';
    } else if (selectedMembership === 'Silver') {
        startDate = '2023-02-01';
        endDate = '2023-11-30';
    } else {
        startDate = '';
        endDate = '';
    }

    $('#start_date').val(startDate);  // به‌روزرسانی تاریخ شروع
    $('#end_date').val(endDate);      // به‌روزرسانی تاریخ پایان
});

در این کد:

• با تغییر نوع عضویت، تاریخ‌های شروع و پایان به‌طور خودکار به‌روزرسانی می‌شوند.

---

جمع‌بندی

استفاده از JavaScript برای ایجاد وابستگی‌های منطقی بین فیلدها در Vtiger یا هر سیستم دیگر، به شما این امکان را می‌دهد که تجربه کاربری بهتری ارائه دهید. با استفاده از این تکنیک‌ها، می‌توانید فیلدها را به‌طور پویا به‌روز کنید، آن‌ها را فعال یا غیرفعال کنید، مقادیر را تغییر دهید و حتی فیلدها را مخفی یا نشان دهید، که در نهایت باعث بهبود فرآیندهای ورودی داده‌ها و افزایش کارایی سیستم خواهد شد.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. اعتبارسنجی داده‌ها در فیلدهای سفارشی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف قوانین اعتبارسنجی در سطح رابط کاربری (Client-side)” subtitle=”توضیحات کامل”]در توسعه نرم‌افزار، اعتبارسنجی اطلاعات ورودی (input validation) یکی از جنبه‌های بسیار مهم برای اطمینان از صحت و سازگاری داده‌های وارد شده توسط کاربران است. اعتبارسنجی می‌تواند در دو سطح انجام شود: در سطح سرور (Server-side) و در سطح رابط کاربری (Client-side). در اینجا به اعتبارسنجی در سطح رابط کاربری (Client-side validation) پرداخته می‌شود که هدف آن بررسی داده‌های ورودی قبل از ارسال آن‌ها به سرور است.

اعتبارسنجی در سطح رابط کاربری به کمک جاوا اسکریپت یا کتابخانه‌های دیگر انجام می‌شود تا از ارسال اطلاعات نادرست به سرور جلوگیری شود. این نوع اعتبارسنجی به کاربران امکان می‌دهد که سریع‌تر مشکلات را مشاهده کنند و اصلاحات لازم را انجام دهند، بدون اینکه درخواست به سرور ارسال شود.

---

1. اهداف و مزایای اعتبارسنجی در سطح رابط کاربری

• تسریع در شناسایی خطاها: کاربران به‌سرعت متوجه اشتباهات خود می‌شوند و نیازی به انتظار برای پاسخ سرور ندارند.
• کاهش بار سرور: از ارسال داده‌های نادرست به سرور جلوگیری می‌کند و بار سرور را کاهش می‌دهد.
• بهبود تجربه کاربری: تعاملات سریع و مؤثر باعث افزایش رضایت کاربر می‌شود.
• افزایش امنیت: با بررسی داده‌ها قبل از ارسال، احتمال حملات مختلف مانند SQL injection و XSS کاهش می‌یابد.

---

2. انواع قوانین اعتبارسنجی در سطح رابط کاربری

الف) اعتبارسنجی فرمت داده‌ها

در این نوع اعتبارسنجی، شما اطمینان حاصل می‌کنید که ورودی‌های داده‌ای به‌درستی مطابق با فرمت مورد نظر هستند. به‌عنوان مثال، اگر یک فیلد برای ایمیل باشد، باید اطمینان حاصل کنید که ورودی‌ها طبق الگوی ایمیل معتبر وارد شده‌اند.

مثال: اعتبارسنجی ایمیل

function validateEmail(email) {
    var regex = /^[a-zA-Z0-9._-]+@[a-zA-Z0-9.-]+\.[a-zA-Z]{2,6}$/;
    return regex.test(email);
}

در این کد:

• ایمیل ورودی باید با فرمت صحیحی که شامل حروف، اعداد، نقطه، خط تیره و “@” باشد، تطابق پیدا کند.

ب) اعتبارسنجی الزامی بودن فیلد (Required Fields)

در بسیاری از فرم‌ها، برخی از فیلدها باید الزامی باشند و نمی‌توانند خالی باقی بمانند. اعتبارسنجی این فیلدها بسیار مهم است تا مطمئن شویم کاربر اطلاعات مورد نیاز را وارد کرده است.

مثال: اعتبارسنجی فیلد الزامی

function validateRequiredField(field) {
    if (field.value.trim() === "") {
        alert("This field is required.");
        return false;
    }
    return true;
}

در این کد:

• اگر فیلد خالی باشد، یک پیام هشدار نمایش داده می‌شود و اعتبارسنجی شکست می‌خورد.

ج) اعتبارسنجی طول داده‌ها (Length Validation)

در برخی موارد، ممکن است نیاز باشد که طول داده‌ها در یک فیلد خاص محدود شود، مثلاً طول یک رمز عبور نباید کمتر از 8 کاراکتر باشد.

مثال: اعتبارسنجی طول رمز عبور

function validatePasswordLength(password) {
    if (password.length < 8) {
        alert("Password must be at least 8 characters long.");
        return false;
    }
    return true;
}

در این کد:

• رمز عبور باید حداقل 8 کاراکتر طول داشته باشد. در غیر این صورت، پیام خطا نمایش داده می‌شود.

د) اعتبارسنجی تطابق داده‌ها (Matching Validation)

در برخی موارد، شما نیاز دارید که دو فیلد ورودی با یکدیگر مطابقت داشته باشند. یک مثال رایج این است که هنگام ثبت‌نام، رمز عبور و تأیید رمز عبور باید یکسان باشند.

مثال: اعتبارسنجی تطابق رمز عبور

function validatePasswordMatch(password, confirmPassword) {
    if (password !== confirmPassword) {
        alert("Passwords do not match.");
        return false;
    }
    return true;
}

در این کد:

• فیلدهای رمز عبور و تأیید رمز عبور باید با یکدیگر مطابقت داشته باشند. در صورت عدم تطابق، یک پیام خطا نمایش داده می‌شود.

ه) اعتبارسنجی انتخاب فیلدهای انتخابی (Select Fields Validation)

گاهی اوقات شما نیاز دارید که کاربر یک گزینه خاص را از فیلدهای انتخابی انتخاب کند. در این صورت، باید اطمینان حاصل کنید که یک انتخاب معتبر انجام شده است.

مثال: اعتبارسنجی فیلد انتخابی

function validateSelectField(selectField) {
    if (selectField.value === "") {
        alert("Please select an option.");
        return false;
    }
    return true;
}

در این کد:

• اگر کاربر هیچ گزینه‌ای از فیلد انتخابی (Picklist) انتخاب نکند، پیامی به‌عنوان هشدار نمایش داده می‌شود.

---

3. نحوه استفاده از اعتبارسنجی در فرم‌ها

برای استفاده از قوانین اعتبارسنجی در فرم‌ها، می‌توانید این کدها را به‌صورت تابعی در داخل جاوا اسکریپت خود قرار دهید و به رویداد ارسال فرم (submit) اضافه کنید تا زمانی که کاربر فرم را ارسال می‌کند، تمامی شرایط اعتبارسنجی بررسی شوند.

مثال: استفاده از اعتبارسنجی در ارسال فرم

document.getElementById('myForm').onsubmit = function(event) {
    var email = document.getElementById('email').value;
    var password = document.getElementById('password').value;
    var confirmPassword = document.getElementById('confirmPassword').value;
    var selectField = document.getElementById('country');

    if (!validateEmail(email) || !validatePasswordLength(password) || !validatePasswordMatch(password, confirmPassword) || !validateSelectField(selectField)) {
        event.preventDefault();  // جلوگیری از ارسال فرم
        return false;
    }
    return true;
};

در این کد:

• هنگام ارسال فرم، اعتبارسنجی تمامی فیلدها انجام می‌شود. اگر هر کدام از فیلدها معتبر نباشند، فرم ارسال نمی‌شود و کاربر پیام مناسب را دریافت می‌کند.

---

4. استفاده از کتابخانه‌های جاوا اسکریپت برای اعتبارسنجی

در صورتی که نیاز به اعتبارسنجی پیچیده‌تری دارید، می‌توانید از کتابخانه‌های معتبر مانند jQuery Validation یا Parsley.js استفاده کنید که ابزارهای متنوع و تنظیمات پیشرفته‌ای برای اعتبارسنجی در اختیار شما قرار می‌دهند.

مثال: استفاده از jQuery Validation

$(document).ready(function() {
    $('#myForm').validate({
        rules: {
            email: {
                required: true,
                email: true
            },
            password: {
                required: true,
                minlength: 8
            },
            confirmPassword: {
                required: true,
                equalTo: '#password'
            },
            country: {
                required: true
            }
        },
        messages: {
            email: "Please enter a valid email address",
            password: "Your password must be at least 8 characters long",
            confirmPassword: "Please confirm your password",
            country: "Please select your country"
        }
    });
});

در این کد:

• از کتابخانه jQuery Validation برای اعتبارسنجی فرم استفاده شده است. قوانین برای فیلدهای ایمیل، رمز عبور، تأیید رمز عبور و کشور تعریف شده‌اند.

---

جمع‌بندی

اعتبارسنجی در سطح رابط کاربری به‌وسیله جاوا اسکریپت ابزاری قدرتمند برای اطمینان از صحت داده‌ها پیش از ارسال آن‌ها به سرور است. این نوع اعتبارسنجی می‌تواند شامل بررسی فرمت داده‌ها، الزامی بودن فیلدها، طول داده‌ها، تطابق فیلدها و غیره باشد. استفاده از اعتبارسنجی در سطح رابط کاربری موجب بهبود تجربه کاربری، کاهش بار سرور و افزایش امنیت برنامه‌ها می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”اعتبارسنجی داده‌ها در سمت سرور (Server-side)” subtitle=”توضیحات کامل”]اعتبارسنجی داده‌ها در سمت سرور یکی از مهم‌ترین مراحل در توسعه نرم‌افزارهای تحت وب است. این نوع اعتبارسنجی تضمین می‌کند که داده‌های ورودی کاربران قبل از پردازش، بررسی شده و از ورود داده‌های نادرست یا مخرب جلوگیری شود.

در حالی که اعتبارسنجی در سمت کاربر (Client-side validation) به کاهش درخواست‌های نامعتبر به سرور کمک می‌کند، اما به‌تنهایی کافی نیست، زیرا کاربران می‌توانند اعتبارسنجی سمت کاربر را غیرفعال کنند یا از طریق ابزارهایی مانند Postman ،Curl یا دست‌کاری درخواست‌های HTTP، داده‌های نادرست را ارسال کنند. به همین دلیل، اعتبارسنجی سمت سرور ضروری است.

---

۱. اهمیت اعتبارسنجی در سمت سرور

• جلوگیری از حملات امنیتی: مانند SQL Injection ،Cross-Site Scripting (XSS) و Remote Code Execution (RCE).
• افزایش قابلیت اطمینان داده‌ها: از ورود داده‌های نادرست یا ناقص به پایگاه داده جلوگیری می‌شود.
• بهبود پایداری برنامه: از بروز خطاهای پیش‌بینی‌نشده در سیستم جلوگیری می‌شود.
• یکپارچگی داده‌ها: داده‌های ورودی استاندارد و یکپارچه نگه داشته می‌شوند.

---

۲. اصول و روش‌های اعتبارسنجی در سمت سرور

۲.۱. اعتبارسنجی نوع داده (Data Type Validation)

باید اطمینان حاصل شود که نوع داده‌های ورودی با نوع مورد انتظار مطابقت دارد. به‌عنوان مثال، اگر یک فیلد عدد باشد، نباید مقادیر متنی یا حروف الفبا در آن قرار گیرد.

مثال در PHP: بررسی نوع عددی بودن ورودی

if (!is_numeric($_POST['age'])) {
    die("سن باید یک عدد باشد.");
}

---

۲.۲. اعتبارسنجی فیلدهای اجباری (Required Fields Validation)

اگر یک فیلد اجباری است، باید بررسی شود که مقدار آن خالی نباشد.

مثال در PHP: بررسی مقدار خالی بودن فیلد نام کاربری

if (empty($_POST['username'])) {
    die("فیلد نام کاربری نباید خالی باشد.");
}

---

۲.۳. اعتبارسنجی طول داده‌ها (Length Validation)

طول داده‌های ورودی باید بررسی شود تا از ورود داده‌های بسیار کوتاه یا بسیار طولانی جلوگیری شود.

مثال در PHP: بررسی طول نام کاربری (بین ۳ تا ۲۰ کاراکتر)

$username = $_POST['username'];

if (strlen($username) < 3 || strlen($username) > 20) {
    die("نام کاربری باید بین ۳ تا ۲۰ کاراکتر باشد.");
}

---

۲.۴. اعتبارسنجی فرمت داده‌ها (Format Validation)

ورودی‌های خاص، مانند ایمیل، شماره تلفن، کد ملی و غیره باید مطابق الگو (Regex) باشند.

مثال در PHP: بررسی فرمت ایمیل با Regular Expression (Regex)

if (!filter_var($_POST['email'], FILTER_VALIDATE_EMAIL)) {
    die("آدرس ایمیل نامعتبر است.");
}

---

۲.۵. جلوگیری از ورود کدهای مخرب (XSS Protection)

برای جلوگیری از حملات XSS (Cross-Site Scripting)، داده‌های ورودی باید پاک‌سازی (Sanitize) شوند.

مثال در PHP: پاک‌سازی داده‌های ورودی برای حذف کدهای مخرب HTML و JavaScript

$username = htmlspecialchars($_POST['username'], ENT_QUOTES, 'UTF-8');

---

۲.۶. جلوگیری از حملات SQL Injection

برای جلوگیری از حملات SQL Injection، نباید مستقیماً داده‌های کاربر را به پایگاه داده ارسال کرد، بلکه باید از Prepared Statements استفاده شود.

مثال در PHP: جلوگیری از SQL Injection هنگام ثبت‌نام کاربر

$conn = new mysqli("localhost", "root", "", "mydatabase");
$stmt = $conn->prepare("INSERT INTO users (username, email, password) VALUES (?, ?, ?)");
$stmt->bind_param("sss", $username, $email, $hashed_password);
$stmt->execute();
$stmt->close();
$conn->close();

---

۲.۷. اعتبارسنجی مقدار فیلدهای انتخابی (Dropdown, Radio, Checkbox)

درصورتی‌که کاربران باید از میان گزینه‌های مشخصی انتخاب کنند، مقدار دریافتی باید بررسی شود.

مثال در PHP: بررسی مقدار ورودی برای فیلد انتخاب کشور

$allowed_countries = ["iran", "usa", "germany"];

if (!in_array($_POST['country'], $allowed_countries)) {
    die("کشور انتخابی نامعتبر است.");
}

---

۲.۸. اعتبارسنجی رمز عبور (Password Validation)

رمز عبور باید دارای حداقل شرایط امنیتی باشد، مانند حداقل ۸ کاراکتر، شامل حروف بزرگ و کوچک و عدد.

مثال در PHP: بررسی رمز عبور قوی

$password = $_POST['password'];

if (!preg_match("/^(?=.*[A-Za-z])(?=.*\d)[A-Za-z\d]{8,}$/", $password)) {
    die("رمز عبور باید حداقل ۸ کاراکتر و شامل حروف و اعداد باشد.");
}

---

۳. اجرای اعتبارسنجی در کل برنامه

بهترین روش این است که توابع اعتبارسنجی را در یک فایل مجزا قرار دهید و هنگام پردازش داده‌ها از آن‌ها استفاده کنید.

مثال: ایجاد یک کلاس برای اعتبارسنجی ورودی‌ها در PHP

class Validator {
    public static function isRequired($value) {
        return !empty($value);
    }

    public static function isEmail($email) {
        return filter_var($email, FILTER_VALIDATE_EMAIL);
    }

    public static function isNumeric($value) {
        return is_numeric($value);
    }

    public static function hasMinLength($value, $min) {
        return strlen($value) >= $min;
    }

    public static function hasMaxLength($value, $max) {
        return strlen($value) <= $max;
    }
}

// استفاده از کلاس اعتبارسنجی
$username = $_POST['username'];
$email = $_POST['email'];

if (!Validator::isRequired($username)) {
    die("نام کاربری اجباری است.");
}

if (!Validator::isEmail($email)) {
    die("ایمیل نامعتبر است.");
}

---

جمع‌بندی

✅ اعتبارسنجی در سمت سرور ضروری است زیرا امکان دور زدن اعتبارسنجی سمت کاربر وجود دارد.
✅ باید از نوع داده، فرمت، طول، مقدارهای مجاز، و فیلدهای اجباری بررسی شود.
✅ جلوگیری از حملات XSS و SQL Injection از طریق Sanitization و Prepared Statements انجام شود.
✅ اعتبارسنجی را می‌توان در کلاس‌های مستقل پیاده‌سازی کرد تا قابل استفاده مجدد باشد.

با اجرای اعتبارسنجی قوی در سمت سرور، می‌توان امنیت و عملکرد بهتری برای برنامه فراهم کرد و از مشکلات رایج در پردازش داده‌ها جلوگیری نمود.

 

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت خطاها و پیام‌های هشدار در هنگام ورود داده‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از مهم‌ترین بخش‌های اعتبارسنجی داده‌ها، مدیریت خطاها و پیام‌های هشدار است. زمانی که کاربران داده‌های نامعتبر وارد می‌کنند، باید بازخورد مناسبی دریافت کنند تا متوجه مشکل شوند و بتوانند آن را اصلاح کنند. مدیریت صحیح خطاها باعث بهبود تجربه کاربری (UX) و افزایش امنیت برنامه می‌شود.

---

۱. انواع پیام‌های خطا و هشدار

✅ خطاهای بحرانی (Critical Errors)
وقتی داده‌های ورودی به دلایل امنیتی یا نقص اطلاعات رد می‌شوند. مثال:

• “فیلد نام کاربری نباید خالی باشد.”
• “ایمیل وارد شده معتبر نیست.”
• “رمز عبور باید حداقل ۸ کاراکتر داشته باشد.”

✅ هشدارها (Warnings)
وقتی داده‌ها قابل قبول هستند اما پیشنهاد بهتری وجود دارد. مثال:

• “رمز عبور شما ضعیف است، بهتر است از ترکیب حروف بزرگ و عدد استفاده کنید.”
• “فرمت شماره تلفن شما صحیح است، اما بهتر است کد کشور را اضافه کنید.”

✅ پیام‌های موفقیت (Success Messages)
وقتی داده‌ها با موفقیت پردازش می‌شوند. مثال:

• “ثبت‌نام شما با موفقیت انجام شد.”
• “اطلاعات شما با موفقیت به‌روزرسانی شد.”

✅ پیام‌های اطلاع‌رسانی (Informational Messages)
وقتی به کاربر اطلاعاتی درباره پردازش داده‌ها داده می‌شود. مثال:

• “در حال بررسی اطلاعات شما، لطفاً منتظر بمانید.”

---

۲. روش‌های مدیریت خطاها

۲.۱. نمایش پیام‌های خطا در سطح رابط کاربری (Client-side)

در سمت کلاینت، پیام‌های خطا می‌توانند در کنار فیلدها، در پنل‌های هشدار، یا به‌صورت پاپ‌آپ نمایش داده شوند.

مثال در JavaScript: اعتبارسنجی فیلد ایمیل و نمایش پیام خطا

<form id="myForm">
    <label for="email">ایمیل:</label>
    <input type="text" id="email">
    <span id="emailError" style="color:red;"></span>
    <button type="submit">ارسال</button>
</form>

<script>
document.getElementById("myForm").addEventListener("submit", function(event) {
    let email = document.getElementById("email").value;
    let emailError = document.getElementById("emailError");

    if (!email.includes("@")) {
        emailError.textContent = "ایمیل نامعتبر است.";
        event.preventDefault();
    } else {
        emailError.textContent = ""; // حذف پیام خطا در صورت صحیح بودن ایمیل
    }
});
</script>

---

۲.۲. مدیریت خطاها در سمت سرور (Server-side)

اعتبارسنجی سمت سرور باعث می‌شود که حتی اگر کاربر اعتبارسنجی سمت کلاینت را دور بزند، داده‌های نامعتبر پردازش نشوند.

مثال در PHP: اعتبارسنجی و ذخیره پیام‌های خطا در آرایه

$errors = [];

if (empty($_POST['username'])) {
    $errors['username'] = "نام کاربری نباید خالی باشد.";
}

if (!filter_var($_POST['email'], FILTER_VALIDATE_EMAIL)) {
    $errors['email'] = "ایمیل وارد شده معتبر نیست.";
}

if (empty($errors)) {
    echo "اطلاعات با موفقیت ثبت شد.";
} else {
    foreach ($errors as $field => $error) {
        echo "<p style='color:red;'>$error</p>";
    }
}

---

۲.۳. استفاده از Exception Handling برای مدیریت خطاها

گاهی نیاز است که هنگام بروز خطا، از مدیریت استثناها (Exception Handling) استفاده شود.

مثال در PHP: مدیریت خطای پایگاه داده

try {
    $conn = new PDO("mysql:host=localhost;dbname=mydatabase", "root", "");
    $conn->setAttribute(PDO::ATTR_ERRMODE, PDO::ERRMODE_EXCEPTION);
    
    $stmt = $conn->prepare("INSERT INTO users (username, email) VALUES (?, ?)");
    $stmt->execute([$username, $email]);

    echo "کاربر با موفقیت ثبت شد.";
} catch (PDOException $e) {
    echo "خطا در ثبت اطلاعات: " . $e->getMessage();
}

---

۲.۴. ارسال پیام‌های خطا در APIها (JSON Response)

در وب‌سرویس‌ها و APIهای RESTful، پیام‌های خطا معمولاً در قالب JSON ارسال می‌شوند.

مثال در PHP: ارسال پیام خطا به‌صورت JSON

header('Content-Type: application/json');
$errors = [];

if (empty($_POST['email']) || !filter_var($_POST['email'], FILTER_VALIDATE_EMAIL)) {
    $errors['email'] = "ایمیل نامعتبر است.";
}

if (!empty($errors)) {
    echo json_encode(["status" => "error", "errors" => $errors]);
    exit;
} else {
    echo json_encode(["status" => "success", "message" => "اطلاعات ثبت شد."]);
}

---

۳. نمایش خطاها به‌صورت زیبا و کاربرپسند

۳.۱. نمایش پیام‌های خطا با Bootstrap

اگر از Bootstrap استفاده می‌کنید، می‌توانید از کلاس‌های آماده برای نمایش پیام‌های هشدار استفاده کنید.

مثال نمایش پیام خطا در Bootstrap

<div class="alert alert-danger" role="alert">
    نام کاربری نباید خالی باشد.
</div>

۳.۲. نمایش پیام خطا به‌صورت Toast در JavaScript

Toast‌ها پیام‌های کوچک و قابل‌مشاهده‌ای هستند که در گوشه صفحه نمایش داده می‌شوند.

مثال استفاده از SweetAlert برای نمایش خطا

<script src="https://cdn.jsdelivr.net/npm/sweetalert2@11"></script>

<script>
Swal.fire({
    icon: 'error',
    title: 'خطا!',
    text: 'ایمیل وارد شده معتبر نیست.',
});
</script>

---

۴. بهترین روش‌ها برای مدیریت خطاها

✅ اعتبارسنجی در هر دو سطح کلاینت و سرور انجام شود.
✅ پیام‌های خطا باید کوتاه، واضح و دقیق باشند.
✅ از کدهای وضعیت HTTP (مثل 400, 422, 500) در APIها استفاده شود.
✅ استفاده از یک سیستم Log برای ثبت خطاهای مهم در سمت سرور.
✅ استفاده از پاپ‌آپ‌ها یا پیام‌های Toast برای نمایش خطاهای جزئی.
✅ اطلاعات حساس (مثل خطای SQL) را مستقیماً به کاربر نمایش ندهید.

---

جمع‌بندی

✅ برای مدیریت خطاها، باید پیام‌های مناسب برای کاربران نمایش داده شود.
✅ در سمت کلاینت، از JavaScript و Bootstrap/SweetAlert برای نمایش خطاها استفاده می‌شود.
✅ در سمت سرور، باید از PHP و مدیریت استثناها (Exception Handling) برای جلوگیری از پردازش داده‌های نامعتبر استفاده شود.
✅ در APIها، پیام‌های خطا به‌صورت JSON Response ارسال شوند.
✅ برای بهبود تجربه کاربری (UX)، پیام‌های خطا باید واضح، خوانا و کاربرپسند باشند.

با پیاده‌سازی این روش‌ها، کاربران می‌توانند مشکلات ورودی را راحت‌تر تشخیص داده و تجربه بهتری از کار با سیستم داشته باشند.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. ایجاد فیلدهای وابسته (Dependent Fields)”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف روابط وابستگی بین فیلدها” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از مهم‌ترین قابلیت‌های سیستم‌های مدیریت اطلاعات، ایجاد روابط وابستگی بین فیلدها است. این وابستگی‌ها باعث می‌شوند که مقادیر یک فیلد به‌طور خودکار بر اساس مقدار فیلد دیگر تغییر کند یا فیلدهایی نمایش/مخفی شوند.

---

۱. انواع وابستگی بین فیلدها

✅ وابستگی نمایشی (Visibility Dependency)

• نمایش یا مخفی کردن یک فیلد بر اساس مقدار یک فیلد دیگر
• مثال: اگر گزینه “شرکت” انتخاب شود، فیلد “نام شرکت” نمایش داده شود.

✅ وابستگی مقداری (Value Dependency)

• مقدار یک فیلد به‌صورت خودکار بر اساس مقدار فیلد دیگر تنظیم شود.
• مثال: اگر “کشور” انتخاب شود، لیست “استان‌ها” متناسب با آن تغییر کند.

✅ وابستگی دسترسی (Access Dependency)

• فعال/غیرفعال شدن فیلدها بر اساس مقدار فیلد دیگر.
• مثال: اگر کاربر گزینه “ارسال ایمیل تأیید” را انتخاب کند، فیلد “ایمیل” فعال شود.

---

۲. پیاده‌سازی وابستگی بین فیلدها در Client-side (با JavaScript)

۲.۱. نمایش و مخفی کردن فیلدها (Visibility Dependency)

در این روش، یک فیلد فقط در شرایط خاصی نمایش داده می‌شود.

مثال: نمایش فیلد “نام شرکت” در صورت انتخاب گزینه “شرکت”

<form>
    <label for="type">نوع حساب:</label>
    <select id="type">
        <option value="personal">شخصی</option>
        <option value="company">شرکت</option>
    </select>

    <div id="companyField" style="display: none;">
        <label for="companyName">نام شرکت:</label>
        <input type="text" id="companyName">
    </div>
</form>

<script>
document.getElementById("type").addEventListener("change", function() {
    let companyField = document.getElementById("companyField");
    if (this.value === "company") {
        companyField.style.display = "block";
    } else {
        companyField.style.display = "none";
    }
});
</script>

---

۲.۲. مقداردهی خودکار به فیلدها (Value Dependency)

در این روش، مقدار یک فیلد به‌طور خودکار بر اساس مقدار یک فیلد دیگر تغییر می‌کند.

مثال: تغییر لیست استان‌ها بر اساس کشور انتخاب‌شده

<label for="country">کشور:</label>
<select id="country">
    <option value="">انتخاب کنید</option>
    <option value="iran">ایران</option>
    <option value="usa">آمریکا</option>
</select>

<label for="state">استان:</label>
<select id="state">
    <option value="">انتخاب کنید</option>
</select>

<script>
const states = {
    iran: ["تهران", "اصفهان", "مشهد"],
    usa: ["نیویورک", "کالیفرنیا", "تگزاس"]
};

document.getElementById("country").addEventListener("change", function() {
    let stateSelect = document.getElementById("state");
    stateSelect.innerHTML = '<option value="">انتخاب کنید</option>';
    
    let selectedCountry = this.value;
    if (states[selectedCountry]) {
        states[selectedCountry].forEach(state => {
            let option = new Option(state, state.toLowerCase());
            stateSelect.add(option);
        });
    }
});
</script>

---

۲.۳. فعال/غیرفعال کردن فیلدها بر اساس مقدار یک فیلد دیگر (Access Dependency)

در این روش، فیلدها بر اساس انتخاب کاربر فعال یا غیرفعال می‌شوند.

مثال: فعال شدن فیلد ایمیل در صورت انتخاب گزینه “ارسال ایمیل تأیید”

<input type="checkbox" id="sendEmail"> ارسال ایمیل تأیید
<br>
<input type="email" id="emailField" placeholder="ایمیل" disabled>

<script>
document.getElementById("sendEmail").addEventListener("change", function() {
    document.getElementById("emailField").disabled = !this.checked;
});
</script>

---

۳. پیاده‌سازی وابستگی بین فیلدها در Server-side (با PHP)

در سمت سرور، می‌توان وابستگی‌ها را بررسی کرده و مقادیر مناسب را برگرداند.

مثال: مقداردهی فیلدها در PHP

$states = [
    "iran" => ["تهران", "اصفهان", "مشهد"],
    "usa" => ["نیویورک", "کالیفرنیا", "تگزاس"]
];

if (isset($_POST['country'])) {
    $country = $_POST['country'];
    if (isset($states[$country])) {
        echo json_encode($states[$country]);
    }
}

ارسال درخواست AJAX در JavaScript برای دریافت استان‌های مرتبط

<select id="country">
    <option value="">انتخاب کنید</option>
    <option value="iran">ایران</option>
    <option value="usa">آمریکا</option>
</select>

<select id="state">
    <option value="">انتخاب کنید</option>
</select>

<script>
document.getElementById("country").addEventListener("change", function() {
    let country = this.value;
    fetch("server.php", {
        method: "POST",
        headers: { "Content-Type": "application/x-www-form-urlencoded" },
        body: "country=" + country
    })
    .then(response => response.json())
    .then(data => {
        let stateSelect = document.getElementById("state");
        stateSelect.innerHTML = '<option value="">انتخاب کنید</option>';
        data.forEach(state => {
            let option = new Option(state, state.toLowerCase());
            stateSelect.add(option);
        });
    });
});
</script>

---

۴. پیاده‌سازی وابستگی‌های پیچیده با jQuery

jQuery کار را برای ایجاد وابستگی بین فیلدها آسان‌تر می‌کند.

مثال: نمایش چندین فیلد به‌صورت هم‌زمان

<select id="userType">
    <option value="guest">مهمان</option>
    <option value="member">عضو</option>
    <option value="admin">مدیر</option>
</select>

<div id="memberFields" style="display: none;">
    <label>شماره عضویت:</label> <input type="text">
</div>

<div id="adminFields" style="display: none;">
    <label>کد دسترسی:</label> <input type="text">
</div>

<script src="https://code.jquery.com/jquery-3.6.0.min.js"></script>
<script>
$("#userType").change(function() {
    $("#memberFields, #adminFields").hide();
    if ($(this).val() === "member") {
        $("#memberFields").show();
    } else if ($(this).val() === "admin") {
        $("#adminFields").show();
    }
});
</script>

---

۵. بهترین روش‌ها برای ایجاد روابط وابستگی بین فیلدها

✅ از JavaScript و jQuery برای نمایش/مخفی‌سازی فیلدها در لحظه استفاده کنید.
✅ در وابستگی‌های مهم، اعتبارسنجی را در سمت سرور نیز انجام دهید.
✅ از AJAX برای دریافت داده‌های پویا (مثل لیست استان‌ها بر اساس کشور) استفاده کنید.
✅ برای وابستگی‌های پیچیده، سیستم مدیریت فیلدهای داینامیک طراحی کنید.
✅ در فرم‌های بزرگ، از UX مناسب برای جلوگیری از سردرگمی کاربر استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

✅ می‌توان فیلدهای وابسته را بر اساس مقدار فیلدهای دیگر نمایش، مقداردهی یا غیرفعال کرد.
✅ وابستگی‌ها را می‌توان در سمت کلاینت با JavaScript و jQuery پیاده‌سازی کرد.
✅ در موارد امنیتی، بررسی وابستگی در سمت سرور (PHP یا API) الزامی است.
✅ استفاده از AJAX و JSON برای دریافت داده‌های وابسته از سرور، عملکرد را بهبود می‌دهد.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه بروزرسانی مقادیر فیلدهای وابسته بر اساس انتخاب‌های کاربر” subtitle=”توضیحات کامل”]در فرم‌های پویا، گاهی لازم است که مقدار یک فیلد به‌طور خودکار بر اساس مقدار انتخاب‌شده در یک فیلد دیگر تغییر کند. این قابلیت می‌تواند برای فیلتر کردن داده‌ها، مقداردهی خودکار، یا نمایش مقادیر مرتبط استفاده شود.

---

۱. روش‌های بروزرسانی فیلدهای وابسته

✅ روش دستی (Static Update)

• مقدار فیلد وابسته مستقیماً در JavaScript تعیین می‌شود.
  ✅ روش پویا (Dynamic Update)
• مقدار فیلد وابسته از داده‌های داخلی (Object یا JSON) یا درخواست AJAX به سرور دریافت می‌شود.

---

۲. مثال‌های عملی برای بروزرسانی فیلدهای وابسته

۲.۱. تغییر مقدار فیلد دوم بر اساس انتخاب فیلد اول

در این روش، مقدار فیلد دوم مستقیماً بر اساس مقدار انتخابی فیلد اول تغییر می‌کند.

مثال: تغییر مقدار “کد کشور” بر اساس “نام کشور”

<label for="country">کشور:</label>
<select id="country">
    <option value="iran">ایران</option>
    <option value="usa">آمریکا</option>
</select>

<label for="code">کد کشور:</label>
<input type="text" id="code" readonly>

<script>
document.getElementById("country").addEventListener("change", function() {
    let codes = { iran: "+98", usa: "+1" };
    document.getElementById("code").value = codes[this.value] || "";
});
</script>

---

۲.۲. بروزرسانی لیست انتخابی دوم بر اساس فیلد اول

در این روش، گزینه‌های فیلد دوم بر اساس انتخاب فیلد اول تغییر می‌کند.

مثال: نمایش استان‌های مربوط به کشور انتخاب‌شده

<label for="country">کشور:</label>
<select id="country">
    <option value="">انتخاب کنید</option>
    <option value="iran">ایران</option>
    <option value="usa">آمریکا</option>
</select>

<label for="state">استان:</label>
<select id="state">
    <option value="">انتخاب کنید</option>
</select>

<script>
const states = {
    iran: ["تهران", "اصفهان", "مشهد"],
    usa: ["نیویورک", "کالیفرنیا", "تگزاس"]
};

document.getElementById("country").addEventListener("change", function() {
    let stateSelect = document.getElementById("state");
    stateSelect.innerHTML = '<option value="">انتخاب کنید</option>';
    
    let selectedCountry = this.value;
    if (states[selectedCountry]) {
        states[selectedCountry].forEach(state => {
            let option = new Option(state, state.toLowerCase());
            stateSelect.add(option);
        });
    }
});
</script>

---

۲.۳. مقداردهی خودکار بر اساس چندین فیلد

در این روش، مقدار یک فیلد از ترکیب مقادیر چند فیلد دیگر تعیین می‌شود.

مثال: تولید نام کاربری از نام و نام خانوادگی

<label>نام:</label>
<input type="text" id="firstName">

<label>نام خانوادگی:</label>
<input type="text" id="lastName">

<label>نام کاربری:</label>
<input type="text" id="username" readonly>

<script>
document.getElementById("firstName").addEventListener("input", updateUsername);
document.getElementById("lastName").addEventListener("input", updateUsername);

function updateUsername() {
    let first = document.getElementById("firstName").value;
    let last = document.getElementById("lastName").value;
    document.getElementById("username").value = first.toLowerCase() + "." + last.toLowerCase();
}
</script>

---

۲.۴. دریافت مقدار فیلد وابسته از سرور با AJAX

در این روش، داده‌های وابسته از سرور دریافت شده و مقدار فیلدها به‌روز می‌شود.

مثال: دریافت شهرهای مرتبط با استان از سرور (PHP)

<label for="state">استان:</label>
<select id="state">
    <option value="">انتخاب کنید</option>
    <option value="tehran">تهران</option>
    <option value="isfahan">اصفهان</option>
</select>

<label for="city">شهر:</label>
<select id="city">
    <option value="">انتخاب کنید</option>
</select>

<script>
document.getElementById("state").addEventListener("change", function() {
    let state = this.value;
    fetch("server.php", {
        method: "POST",
        headers: { "Content-Type": "application/x-www-form-urlencoded" },
        body: "state=" + state
    })
    .then(response => response.json())
    .then(data => {
        let citySelect = document.getElementById("city");
        citySelect.innerHTML = '<option value="">انتخاب کنید</option>';
        data.forEach(city => {
            let option = new Option(city, city.toLowerCase());
            citySelect.add(option);
        });
    });
});
</script>

کد PHP در سرور (server.php)

$cityData = [
    "tehran" => ["ری", "شهریار", "اسلامشهر"],
    "isfahan" => ["کاشان", "نجف‌آباد", "خمینی‌شهر"]
];

if (isset($_POST['state'])) {
    $state = $_POST['state'];
    echo json_encode($cityData[$state] ?? []);
}

---

۳. استفاده از jQuery برای بروزرسانی مقادیر فیلدها

jQuery کار با فرم‌های داینامیک را ساده‌تر می‌کند.

مثال: تغییر متن در فیلد وابسته با jQuery

<label>نام:</label>
<input type="text" id="name">

<label>نمایش نام:</label>
<input type="text" id="displayName" readonly>

<script src="https://code.jquery.com/jquery-3.6.0.min.js"></script>
<script>
$("#name").on("input", function() {
    $("#displayName").val($(this).val());
});
</script>

---

۴. بهترین روش‌ها برای بروزرسانی فیلدهای وابسته

✅ برای مقادیر ثابت، از Object یا JSON در JavaScript استفاده کنید.
✅ برای داده‌های داینامیک، از AJAX برای دریافت اطلاعات از سرور استفاده کنید.
✅ بهینه‌سازی UX با غیرفعال کردن فیلدها تا زمان بارگذاری اطلاعات.
✅ بررسی مقدار فیلدهای وابسته در سمت سرور برای جلوگیری از تغییرات غیرمجاز.
✅ استفاده از jQuery برای کدنویسی ساده‌تر در فرم‌های پیچیده.

---

جمع‌بندی

✅ مقادیر فیلدها می‌توانند به‌صورت خودکار بر اساس فیلدهای دیگر بروزرسانی شوند.
✅ برای مقادیر ثابت، از JavaScript داخلی و برای مقادیر داینامیک، از AJAX و سرور استفاده کنید.
✅ استفاده از jQuery در فرم‌های پیچیده، کدنویسی را ساده‌تر و بهینه‌تر می‌کند.
✅ بررسی داده‌های وابسته در سمت سرور ضروری است تا امنیت اطلاعات حفظ شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت وابستگی فیلدها با استفاده از API” subtitle=”توضیحات کامل”]مدیریت وابستگی بین فیلدها با استفاده از API یک روش حرفه‌ای برای دریافت و به‌روزرسانی مقادیر فیلدها بر اساس داده‌های دینامیک از سرور است. این روش به شما امکان می‌دهد تا داده‌های وابسته را به‌صورت زنده و بهینه از یک منبع خارجی دریافت و پردازش کنید.

---

۱. موارد استفاده از API برای مدیریت وابستگی فیلدها

✅ فیلتر کردن گزینه‌های یک فیلد بر اساس انتخاب کاربر (مثلاً نمایش شهرها بر اساس استان انتخاب‌شده)
✅ دریافت و نمایش مقادیر وابسته از یک پایگاه داده خارجی
✅ مقداردهی خودکار به فیلدهای فرم بر اساس ورودی کاربر
✅ به‌روزرسانی مقادیر بدون نیاز به بارگذاری مجدد صفحه (AJAX API Calls)

---

۲. روش کلی مدیریت وابستگی فیلدها با API

۱. کاربر مقدار یک فیلد را انتخاب یا وارد می‌کند.
۲. یک درخواست به API سرور ارسال می‌شود تا مقدار وابسته دریافت شود.
3. داده‌های دریافتی پردازش شده و مقدار فیلد وابسته به‌روزرسانی می‌شود.

---

۳. مثال‌های عملی

۳.۱. دریافت مقادیر فیلد وابسته از API با Fetch

در این مثال، با انتخاب یک استان، لیست شهرهای مرتبط با استفاده از API دریافت و در فیلد دوم نمایش داده می‌شود.

<label for="state">استان:</label>
<select id="state">
    <option value="">انتخاب کنید</option>
    <option value="tehran">تهران</option>
    <option value="isfahan">اصفهان</option>
</select>

<label for="city">شهر:</label>
<select id="city">
    <option value="">انتخاب کنید</option>
</select>

<script>
document.getElementById("state").addEventListener("change", function() {
    let state = this.value;
    let citySelect = document.getElementById("city");
    citySelect.innerHTML = '<option value="">در حال بارگذاری...</option>';

    fetch(`https://api.example.com/cities?state=${state}`)
    .then(response => response.json())
    .then(data => {
        citySelect.innerHTML = '<option value="">انتخاب کنید</option>';
        data.forEach(city => {
            let option = new Option(city.name, city.id);
            citySelect.add(option);
        });
    })
    .catch(error => {
        console.error("خطا در دریافت داده‌ها:", error);
        citySelect.innerHTML = '<option value="">خطا در بارگذاری</option>';
    });
});
</script>

🔹 در اینجا، API https://api.example.com/cities?state=tehran لیست شهرهای وابسته را برمی‌گرداند.
🔹 مقدار فیلد دوم بعد از انتخاب استان و دریافت داده‌ها از API به‌روز می‌شود.

---

۳.۲. مقداردهی خودکار به فیلدها بر اساس API

در این مثال، با وارد کردن کد ملی، اطلاعات کاربر از طریق API دریافت شده و فیلدهای دیگر فرم پر می‌شوند.

<label for="nationalId">کد ملی:</label>
<input type="text" id="nationalId">

<label for="name">نام:</label>
<input type="text" id="name" readonly>

<label for="phone">شماره تلفن:</label>
<input type="text" id="phone" readonly>

<script>
document.getElementById("nationalId").addEventListener("blur", function() {
    let nationalId = this.value;
    fetch(`https://api.example.com/user-info?nationalId=${nationalId}`)
    .then(response => response.json())
    .then(data => {
        document.getElementById("name").value = data.name || "";
        document.getElementById("phone").value = data.phone || "";
    })
    .catch(error => console.error("خطا در دریافت اطلاعات:", error));
});
</script>

🔹 بعد از خروج از فیلد کد ملی (blur event)، درخواست API ارسال شده و مقادیر دریافت‌شده به فیلدهای نام و شماره تلفن اختصاص داده می‌شوند.

---

۳.۳. اعتبارسنجی داده‌ها از طریق API قبل از ارسال فرم

گاهی لازم است که مقدار یک فیلد قبل از ثبت در دیتابیس از طریق API بررسی و اعتبارسنجی شود.

<label for="email">ایمیل:</label>
<input type="email" id="email">
<span id="email-status"></span>

<script>
document.getElementById("email").addEventListener("blur", function() {
    let email = this.value;
    fetch(`https://api.example.com/validate-email?email=${email}`)
    .then(response => response.json())
    .then(data => {
        let status = document.getElementById("email-status");
        if (data.valid) {
            status.textContent = "ایمیل معتبر است ✅";
            status.style.color = "green";
        } else {
            status.textContent = "ایمیل تکراری است ❌";
            status.style.color = "red";
        }
    })
    .catch(error => console.error("خطا در بررسی ایمیل:", error));
});
</script>

🔹 این کد بررسی می‌کند که آیا ایمیل واردشده قبلاً در سیستم ثبت شده یا خیر.

---

۴. استفاده از jQuery AJAX برای مدیریت وابستگی فیلدها

اگر از jQuery استفاده می‌کنید، می‌توانید درخواست‌های API را با AJAX مدیریت کنید.

مثال: دریافت شهرهای وابسته با jQuery

<script src="https://code.jquery.com/jquery-3.6.0.min.js"></script>

<label for="state">استان:</label>
<select id="state">
    <option value="">انتخاب کنید</option>
</select>

<label for="city">شهر:</label>
<select id="city">
    <option value="">انتخاب کنید</option>
</select>

<script>
$("#state").on("change", function() {
    let state = $(this).val();
    $("#city").html('<option>در حال بارگذاری...</option>');

    $.getJSON(`https://api.example.com/cities?state=${state}`, function(data) {
        $("#city").html('<option value="">انتخاب کنید</option>');
        $.each(data, function(index, city) {
            $("#city").append(`<option value="${city.id}">${city.name}</option>`);
        });
    }).fail(function() {
        $("#city").html('<option>خطا در دریافت داده‌ها</option>');
    });
});
</script>

🔹 در اینجا، لیست استان‌ها و شهرها با استفاده از jQuery AJAX و درخواست API مدیریت می‌شوند.

---

۵. بهترین روش‌ها برای مدیریت وابستگی فیلدها با API

✅ کاهش درخواست‌های API: درخواست‌ها را بهینه کنید و در صورت امکان از Cache استفاده کنید.
✅ نمایش پیام‌های بارگذاری و خطا: کاربران را از وضعیت درخواست API مطلع کنید.
✅ بررسی اعتبار داده‌ها در سمت سرور: قبل از نمایش داده‌ها در فرم، از اعتبارسنجی در سرور استفاده کنید.
✅ مدیریت خطاها: در صورت عدم پاسخگویی API، مقدار پیش‌فرض تعیین کنید.
✅ عدم ارسال درخواست‌های اضافی: از debounce برای کاهش تعداد درخواست‌های API در هنگام تایپ در ورودی‌ها استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

✅ استفاده از API برای مدیریت وابستگی فیلدها به دریافت داده‌های داینامیک، فیلتر کردن مقادیر، مقداردهی خودکار و اعتبارسنجی داده‌ها کمک می‌کند.
✅ با استفاده از Fetch ،jQuery AJAX یا XMLHttpRequest می‌توان داده‌های وابسته را دریافت و در فرم نمایش داد.
✅ در هنگام استفاده از API، مدیریت خطاها، بهینه‌سازی درخواست‌ها و بررسی امنیت داده‌ها ضروری است.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 8. افزودن فیلدهای خاص به لیست‌ها و فرم‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نمایش فیلدهای جدید در فرم‌های ورودی و نمایش” subtitle=”توضیحات کامل”]گاهی اوقات لازم است فیلدهای جدید به صورت دینامیک به فرم‌های ورودی و نمایش اضافه شوند. این کار می‌تواند بر اساس انتخاب کاربر، درخواست API، شرایط خاص یا کلیک بر روی یک دکمه انجام شود. در این بخش، چند روش برای پیاده‌سازی این قابلیت ارائه شده است.

---

۱. نمایش فیلدهای جدید بر اساس انتخاب کاربر

یکی از رایج‌ترین موارد استفاده، نمایش فیلدهای جدید بر اساس مقدار یک فیلد دیگر است. مثلا اگر کاربر “بله” را انتخاب کند، یک فیلد اضافی برای وارد کردن توضیحات نمایش داده شود.

<label for="question">آیا توضیحات اضافه نیاز دارید؟</label>
<select id="question">
    <option value="no">خیر</option>
    <option value="yes">بله</option>
</select>

<div id="extraField" style="display: none;">
    <label for="details">توضیحات:</label>
    <textarea id="details"></textarea>
</div>

<script>
document.getElementById("question").addEventListener("change", function() {
    let extraField = document.getElementById("extraField");
    if (this.value === "yes") {
        extraField.style.display = "block";
    } else {
        extraField.style.display = "none";
    }
});
</script>

✅ اگر کاربر “بله” را انتخاب کند، فیلد توضیحات نمایش داده می‌شود.

---

۲. افزودن فیلدهای جدید با کلیک روی دکمه

گاهی نیاز است که کاربران بتوانند چند مقدار مختلف وارد کنند، مثلا افزودن چندین شماره تلفن.

<div id="phoneContainer">
    <label>شماره تلفن:</label>
    <input type="text" name="phone[]">
</div>
<button type="button" id="addPhone">افزودن شماره جدید</button>

<script>
document.getElementById("addPhone").addEventListener("click", function() {
    let container = document.getElementById("phoneContainer");
    let newInput = document.createElement("input");
    newInput.type = "text";
    newInput.name = "phone[]";
    container.appendChild(newInput);
});
</script>

✅ با کلیک بر روی دکمه، فیلد جدیدی برای وارد کردن شماره تلفن اضافه می‌شود.

---

۳. افزودن فیلدهای جدید از طریق API

در برخی موارد، نیاز است که فیلدهای فرم بر اساس داده‌های API نمایش داده شوند. به عنوان مثال، دریافت فیلدهای سفارشی از سرور.

<form id="dynamicForm">
    <label for="name">نام:</label>
    <input type="text" id="name" name="name">
</form>

<button type="button" id="loadFields">دریافت فیلدهای اضافی</button>

<script>
document.getElementById("loadFields").addEventListener("click", function() {
    fetch("https://api.example.com/get-fields")
    .then(response => response.json())
    .then(data => {
        let form = document.getElementById("dynamicForm");
        data.fields.forEach(field => {
            let label = document.createElement("label");
            label.textContent = field.label;
            let input = document.createElement("input");
            input.type = field.type;
            input.name = field.name;
            form.appendChild(label);
            form.appendChild(input);
        });
    })
    .catch(error => console.error("خطا در دریافت فیلدها:", error));
});
</script>

✅ با کلیک بر روی دکمه، فیلدهای جدید از API دریافت و به فرم اضافه می‌شوند.

---

۴. نمایش فیلدهای جدید در فرم نمایش اطلاعات

گاهی نیاز داریم در فرم نمایش اطلاعات کاربر، فیلدهای جدیدی به صورت پویا نمایش داده شوند.

<div id="userInfo">
    <p>نام: <span id="userName">محمد</span></p>
</div>
<button type="button" id="showMore">نمایش اطلاعات بیشتر</button>

<script>
document.getElementById("showMore").addEventListener("click", function() {
    let userInfo = document.getElementById("userInfo");
    let newField = document.createElement("p");
    newField.innerHTML = "ایمیل: <span id='userEmail'>example@email.com</span>";
    userInfo.appendChild(newField);
});
</script>

✅ با کلیک بر روی دکمه، فیلد جدیدی به نمایش اطلاعات کاربر اضافه می‌شود.

---

۵. بهترین روش‌ها برای نمایش فیلدهای جدید

✅ حذف فیلدهای اضافی در صورت نیاز: اگر فیلدها اضافی شوند، امکان حذف آن‌ها را فراهم کنید.
✅ مدیریت فیلدهای اضافه شده با آرایه‌ها: هنگام ارسال اطلاعات، نام فیلدها را در آرایه‌ها مدیریت کنید.
✅ اعتبارسنجی ورودی‌های جدید: بررسی کنید که داده‌های وارد شده صحیح باشند.
✅ بهینه‌سازی عملکرد: از روش‌هایی مانند Debounce برای جلوگیری از اضافه شدن بیش از حد فیلدها استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

✅ نمایش فیلدهای جدید در فرم‌ها می‌تواند به صورت دینامیک و بر اساس شرایط خاص، API، کلیک کاربر یا انتخاب فیلدها انجام شود.
✅ با استفاده از JavaScript ،jQuery یا API Fetch می‌توان این قابلیت را بهینه پیاده‌سازی کرد.
✅ مدیریت درست فیلدهای اضافه شده به بهبود تجربه کاربری و جلوگیری از مشکلات احتمالی کمک می‌کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”افزودن فیلدهای سفارشی به لیست‌های داده و گزارش‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، فیلدهای سفارشی به کاربران اجازه می‌دهند اطلاعات اضافی را در ماژول‌های مختلف ذخیره کنند. پس از ایجاد فیلدهای جدید، لازم است این فیلدها در لیست‌های داده و گزارش‌ها نمایش داده شوند تا بتوان از آن‌ها در جستجو، فیلترگذاری و تحلیل داده استفاده کرد.

---

۱. افزودن فیلدهای سفارشی به لیست‌های داده

برای نمایش فیلدهای سفارشی در لیست‌های داده در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

۱.۱. افزودن فیلدهای سفارشی از طریق رابط کاربری

۱. به CRM Settings > Module Management > Module Layouts & Fields بروید.
2. ماژول موردنظر را انتخاب کنید.
3. فیلد سفارشی جدید را اضافه کرده و ذخیره کنید.
4. به List View ماژول بروید و روی Customize List View کلیک کنید.
5. فیلد جدید را انتخاب کرده و ذخیره کنید.

۱.۲. افزودن فیلدهای سفارشی به لیست داده از طریق پایگاه داده

گاهی اوقات نیاز است که فیلدهای جدید به طور مستقیم از پایگاه داده به لیست داده‌ها اضافه شوند.

استعلام SQL برای بررسی فیلدهای سفارشی یک ماژول خاص:

SELECT * FROM vtiger_field WHERE tabid = (SELECT tabid FROM vtiger_tab WHERE name = 'Contacts');

افزودن فیلد سفارشی به نمایش لیست:

UPDATE vtiger_field SET presence = 0 WHERE fieldname = 'custom_field_name' AND tabid = (SELECT tabid FROM vtiger_tab WHERE name = 'Contacts');

✅ مقدار presence = 0 باعث می‌شود فیلد در لیست نمایش داده شود.

---

۲. افزودن فیلدهای سفارشی به گزارش‌ها

۲.۱. افزودن فیلد به گزارش‌ها از طریق رابط کاربری

1. به CRM Settings > Reports بروید.
2. یک گزارش جدید ایجاد کنید یا یک گزارش موجود را ویرایش کنید.
3. ماژول موردنظر را انتخاب کنید.
4. در قسمت Available Fields، فیلدهای سفارشی جدید را اضافه کنید.
5. فیلترهای موردنظر را تنظیم کنید و گزارش را ذخیره کنید.

۲.۲. افزودن فیلدهای سفارشی به گزارش‌ها از طریق پایگاه داده

گاهی لازم است به‌طور مستقیم فیلدهای سفارشی را در گزارش‌ها فعال کنید.

افزودن فیلد سفارشی به گزارش‌های Vtiger از طریق SQL:

INSERT INTO vtiger_selectcolumn (queryid, columnname) 
VALUES ((SELECT reportid FROM vtiger_report WHERE reportname = 'Sales Report'), 'vtiger_custom_table.custom_field_name');

✅ این دستور فیلد سفارشی را به گزارش مشخص‌شده اضافه می‌کند.

---

۳. نمایش فیلدهای سفارشی در خروجی گزارش‌های PDF و CSV

۳.۱. نمایش فیلدهای سفارشی در خروجی PDF

۱. به مسیر layouts/v7/modules/Reports/resources/ReportRun.js بروید.
۲. بخش مربوط به دریافت داده‌ها را ویرایش کنید:

var customField = data.result.custom_field_name;
$('.customFieldContainer').html(customField);

۳. فیلد سفارشی را در قالب خروجی PDF اضافه کنید.

۳.۲. نمایش فیلدهای سفارشی در خروجی CSV

۱. به مسیر modules/Reports/Export.php بروید.
۲. فیلدهای موردنظر را در تابع getReportData() اضافه کنید:

$query .= ", vtiger_custom_table.custom_field_name";

۳. فایل را ذخیره کنید و گزارش جدید بگیرید.

---

۴. بهترین روش‌ها برای مدیریت فیلدهای سفارشی در لیست‌ها و گزارش‌ها

✅ بهینه‌سازی نمایش فیلدها: فقط فیلدهای ضروری را در لیست‌های داده نمایش دهید تا سرعت لود صفحه کاهش نیابد.
✅ بررسی دسترسی فیلدها: در تنظیمات نقش‌ها و پروفایل‌ها بررسی کنید که کاربران اجازه مشاهده فیلدهای جدید را دارند.
✅ مدیریت فیلدهای سفارشی در پایگاه داده: اگر نیاز به تغییر در پایگاه داده دارید، حتماً قبل از هر تغییری از دیتابیس بکاپ بگیرید.
✅ به‌روزرسانی کش سیستم: بعد از اعمال تغییرات در پایگاه داده، کش Vtiger را پاک کنید تا تغییرات اعمال شوند.

---

جمع‌بندی

✅ فیلدهای سفارشی را می‌توان از طریق رابط کاربری یا SQL به لیست‌های داده و گزارش‌ها اضافه کرد.
✅ برای نمایش فیلدهای جدید در PDF و CSV، باید فایل‌های مربوطه را ویرایش کرد.
✅ رعایت بهینه‌سازی و امنیت دسترسی به فیلدهای سفارشی در گزارش‌ها و لیست‌های داده اهمیت زیادی دارد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت ترتیب نمایش فیلدها” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، ترتیب نمایش فیلدها در فرم‌های ورودی، لیست‌ها، گزارش‌ها و فیلترها تأثیر زیادی در تجربه کاربری دارد. تغییر ترتیب نمایش فیلدها می‌تواند از طریق رابط کاربری یا دیتابیس انجام شود. در ادامه روش‌های مختلف این کار را بررسی می‌کنیم.

---

۱. تغییر ترتیب نمایش فیلدها در فرم‌های ورودی

۱.۱. استفاده از رابط کاربری

۱. به CRM Settings > Module Management > Module Layouts & Fields بروید.
۲. ماژول موردنظر را انتخاب کنید.
3. فیلدها را با Drag & Drop (کشیدن و رها کردن) به ترتیب دلخواه مرتب کنید.
4. تغییرات را ذخیره کنید.

۱.۲. تغییر ترتیب نمایش از طریق پایگاه داده

گاهی تغییرات باید مستقیماً در دیتابیس انجام شود. در این حالت، مقدار sequence فیلدها را تغییر می‌دهیم.

نمایش ترتیب فعلی فیلدهای یک ماژول:

SELECT fieldid, fieldname, sequence FROM vtiger_field WHERE tabid = (SELECT tabid FROM vtiger_tab WHERE name = 'Contacts') ORDER BY sequence;

تغییر ترتیب نمایش یک فیلد خاص:

UPDATE vtiger_field SET sequence = 2 WHERE fieldname = 'custom_field' AND tabid = (SELECT tabid FROM vtiger_tab WHERE name = 'Contacts');

✅ مقدار sequence تعیین‌کننده ترتیب نمایش فیلد در فرم‌های ورودی است.

---

۲. مدیریت ترتیب نمایش فیلدها در لیست‌ها

۲.۱. تغییر ترتیب نمایش فیلدها در List View

۱. به Module Layouts & Fields در تنظیمات ماژول بروید.
۲. روی Customize List View کلیک کنید.
۳. فیلدهای موردنظر را به ترتیب دلخواه مرتب کنید.
۴. تغییرات را ذخیره کنید.

۲.۲. تغییر ترتیب نمایش در دیتابیس

UPDATE vtiger_field SET column_sequence = 3 WHERE fieldname = 'custom_field' AND tabid = (SELECT tabid FROM vtiger_tab WHERE name = 'Leads');

✅ مقدار column_sequence ترتیب نمایش فیلدها را در لیست‌های داده مشخص می‌کند.

---

۳. تغییر ترتیب نمایش فیلدها در گزارش‌ها

۳.۱. تنظیم ترتیب نمایش در تنظیمات گزارش

۱. به Reports > Create New Report بروید.
۲. ماژول موردنظر را انتخاب کنید.
3. در بخش Columns Selection، فیلدها را با کشیدن و رها کردن مرتب کنید.
4. گزارش را ذخیره کنید.

۳.۲. تنظیم ترتیب نمایش در پایگاه داده

UPDATE vtiger_selectcolumn SET column_index = 2 WHERE columnname = 'vtiger_custom_table.custom_field_name' AND queryid = (SELECT reportid FROM vtiger_report WHERE reportname = 'Sales Report');

✅ مقدار column_index ترتیب نمایش فیلدها را در گزارش‌ها تعیین می‌کند.

---

۴. تغییر ترتیب نمایش فیلدهای فیلترها

۴.۱. تنظیم ترتیب نمایش در رابط کاربری

۱. به Module Filters در تنظیمات ماژول بروید.
۲. فیلدهای موردنظر را در Default Filters مرتب کنید.
۳. تغییرات را ذخیره کنید.

۴.۲. تنظیم ترتیب نمایش در دیتابیس

UPDATE vtiger_cvcolumnlist SET columnindex = 1 WHERE columnname = 'vtiger_custom_table.custom_field_name' AND cvid = (SELECT cvid FROM vtiger_customview WHERE viewname = 'My Custom Filter');

✅ مقدار columnindex ترتیب نمایش فیلدها را در فیلترهای لیست مشخص می‌کند.

---

۵. تغییر ترتیب نمایش فیلدها در قالب‌های PDF و CSV

۵.۱. تغییر ترتیب در خروجی PDF

۱. به مسیر layouts/v7/modules/Reports/resources/ReportRun.js بروید.
۲. بخش مرتب‌سازی فیلدها را ویرایش کنید:

data.result.fields.sort((a, b) => a.sequence - b.sequence);

۵.۲. تغییر ترتیب در خروجی CSV

۱. به فایل modules/Reports/Export.php بروید.
۲. فیلدهای موردنظر را در getReportData() مرتب کنید:

$query .= " ORDER BY vtiger_custom_table.sequence ASC";

---

۶. بهترین روش‌ها برای مدیریت ترتیب نمایش فیلدها

✅ از رابط کاربری برای تغییرات جزئی استفاده کنید و فقط در صورت نیاز از پایگاه داده کمک بگیرید.
✅ دسترسی کاربران را بررسی کنید تا فیلدهای حساس در گزارش‌ها و لیست‌ها قرار نگیرند.
✅ قبل از هر تغییر در دیتابیس، از پایگاه داده بکاپ بگیرید.
✅ کش Vtiger را پاک کنید تا تغییرات در ترتیب نمایش اعمال شوند:

vtlib\Functions::clearCache();

---

جمع‌بندی

✅ تغییر ترتیب نمایش فیلدها در فرم‌های ورودی، لیست‌ها، گزارش‌ها و فیلترها از طریق رابط کاربری یا SQL قابل انجام است.
✅ ترتیب نمایش در لیست‌های داده و گزارش‌ها از طریق تغییر مقدار sequence در دیتابیس قابل تنظیم است.
✅ برای خروجی‌های PDF و CSV، باید فایل‌های مربوطه را ویرایش کرد.
✅ رعایت بهینه‌سازی و مدیریت سطح دسترسی کاربران در تغییر ترتیب نمایش فیلدها بسیار مهم است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 9. امنیت و عملکرد در فیلدهای سفارشی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”اطمینان از امنیت داده‌های ورودی در فیلدها” subtitle=”توضیحات کامل”]در هر سامانه‌ای که داده‌ها وارد می‌شوند، یکی از مسائل حیاتی امنیت است. در Vtiger CRM، داده‌های ورودی می‌توانند مستعد حملات مختلفی مانند SQL Injection ،Cross-Site Scripting (XSS) و Cross-Site Request Forgery (CSRF) باشند. برای جلوگیری از این نوع حملات و اطمینان از امنیت داده‌ها، نیاز به اعمال تدابیر خاص در هنگام کار با فیلدهای ورودی داریم. در این بخش، روش‌ها و تکنیک‌های مختلف برای اطمینان از امنیت داده‌های ورودی در فیلدهای Vtiger بیان می‌شود.

---

۱. اعتبارسنجی و فیلتر کردن داده‌های ورودی

۱.۱. اعتبارسنجی ورودی‌ها در سمت سرور

اعتبارسنجی ورودی‌ها در سمت سرور یکی از بهترین راه‌ها برای جلوگیری از ارسال داده‌های مخرب است. برای این کار، باید اطمینان حاصل کنید که تمام داده‌های ورودی در فیلدها مطابق با قالب و نوع داده‌ی موردنظر هستند.

مثال برای اعتبارسنجی داده‌ها با استفاده از PHP:

// اعتبارسنجی عددی
if (!is_numeric($inputData)) {
    throw new Exception('Invalid input: Expected numeric value.');
}

// اعتبارسنجی تاریخ
$date = DateTime::createFromFormat('Y-m-d', $inputData);
if (!$date || $date->format('Y-m-d') !== $inputData) {
    throw new Exception('Invalid input: Expected date in YYYY-MM-DD format.');
}

۱.۲. استفاده از فیلترهای PHP برای تصفیه ورودی‌ها

برای اطمینان از اینکه ورودی‌ها هیچ داده مضر یا کد اجرایی ندارند، باید از فیلترهای مناسب برای تصفیه داده‌ها استفاده کنید. PHP توابعی مانند filter_var و htmlspecialchars برای این منظور دارد.

مثال برای فیلتر کردن ورودی‌ها:

// فیلتر کردن ایمیل
$email = filter_var($inputEmail, FILTER_VALIDATE_EMAIL);
if ($email === false) {
    throw new Exception('Invalid email address.');
}

// جلوگیری از XSS با htmlspecialchars
$sanitizedInput = htmlspecialchars($inputData, ENT_QUOTES, 'UTF-8');

---

۲. استفاده از توکن‌های CSRF برای جلوگیری از حملات CSRF

حمله CSRF زمانی رخ می‌دهد که یک مهاجم درخواست غیرمجاز از طرف کاربر به سرور ارسال می‌کند. برای مقابله با این حملات، باید از توکن‌های CSRF استفاده کرد.

۲.۱. افزودن توکن CSRF به فرم‌ها

برای اطمینان از این که درخواست‌ها از کاربران معتبر ارسال می‌شوند، باید در فرم‌ها توکن‌های CSRF اضافه کنید.

مثال برای ایجاد و استفاده از توکن CSRF:

// تولید توکن CSRF
$csrfToken = bin2hex(random_bytes(32));
$_SESSION['csrf_token'] = $csrfToken;

// افزودن توکن به فرم
echo '<input type="hidden" name="csrf_token" value="' . $csrfToken . '">';

// بررسی توکن CSRF هنگام ارسال فرم
if ($_POST['csrf_token'] !== $_SESSION['csrf_token']) {
    die('Invalid CSRF token.');
}

---

۳. پیشگیری از حملات SQL Injection

حمله SQL Injection زمانی اتفاق می‌افتد که مهاجم کد SQL مخرب را در ورودی‌ها وارد می‌کند. برای جلوگیری از این نوع حملات، باید از Prepared Statements یا PDO (PHP Data Objects) استفاده کرد.

۳.۱. استفاده از Prepared Statements

این روش به جلوگیری از وارد شدن کد SQL مخرب کمک می‌کند.

مثال برای استفاده از Prepared Statements در PHP:

// ایجاد اتصال به دیتابیس با PDO
$pdo = new PDO('mysql:host=localhost;dbname=vtiger', 'username', 'password');

// آماده‌سازی کوئری با استفاده از Prepared Statement
$stmt = $pdo->prepare("SELECT * FROM vtiger_customers WHERE email = :email");
$stmt->bindParam(':email', $email);
$stmt->execute();

// دریافت نتایج
$result = $stmt->fetchAll(PDO::FETCH_ASSOC);

۳.۲. استفاده از ORM‌ها

اگر از ORM (Object-Relational Mapping) استفاده می‌کنید، به‌طور پیش‌فرض این روش‌ها از Prepared Statements پشتیبانی می‌کنند. این کار به طور خودکار از حملات SQL Injection جلوگیری می‌کند.

---

۴. جلوگیری از حملات Cross-Site Scripting (XSS)

حمله XSS زمانی اتفاق می‌افتد که مهاجم بتواند کد JavaScript مخرب را در صفحات وب وارد کند. برای مقابله با این حملات، باید از روش‌هایی مانند htmlspecialchars و DOM Purify استفاده کرد.

۴.۱. فیلتر کردن ورودی‌ها برای جلوگیری از XSS

قبل از ذخیره‌سازی داده‌ها در پایگاه داده و یا نمایش آن‌ها، باید از htmlspecialchars برای جلوگیری از اجرای کدهای مخرب استفاده کرد.

مثال برای جلوگیری از XSS:

// تبدیل کدهای HTML به متن امن
$safeInput = htmlspecialchars($inputData, ENT_QUOTES, 'UTF-8');

۴.۲. استفاده از DOM Purify برای فیلتر کردن HTML مخرب

اگر نیاز دارید که HTML را در ورودی‌ها پذیرا باشید، باید از ابزارهایی مانند DOM Purify برای تصفیه آن استفاده کنید.

// استفاده از DOM Purify در PHP
$cleanHTML = purify($inputHTML);

---

۵. کنترل دسترسی به داده‌ها

گاهی اوقات لازم است که محدودیت‌هایی برای دسترسی به فیلدها یا داده‌ها بر اساس نقش‌های کاربری ایجاد کنیم. این کار با استفاده از ACL (Access Control Lists) و بررسی نقش‌های کاربری انجام می‌شود.

۵.۱. محدود کردن دسترسی به فیلدها بر اساس نقش‌ها

در Vtiger CRM، می‌توانید دسترسی به فیلدها را برای هر نقش کاربری تعیین کنید.

مثال برای کنترل دسترسی به فیلدها:

// بررسی نقش کاربر
if ($_SESSION['role'] !== 'Admin') {
    die('Access denied to this field.');
}

---

جمع‌بندی

✅ اطمینان از امنیت داده‌های ورودی در فیلدها به اعتبارسنجی، فیلتر کردن، استفاده از توکن‌های CSRF، پیشگیری از SQL Injection، و جلوگیری از XSS بستگی دارد.
✅ استفاده از Prepared Statements و PDO برای جلوگیری از SQL Injection و استفاده از توکن‌های CSRF برای جلوگیری از حملات CSRF از روش‌های مؤثر در محافظت از داده‌ها هستند.
✅ htmlspecialchars و ابزارهایی مانند DOM Purify برای فیلتر کردن ورودی‌های HTML و جلوگیری از XSS بسیار مهم هستند.
✅ به‌کارگیری کنترل دسترسی مناسب و محدود کردن دسترسی به فیلدهای حساس بر اساس نقش‌های کاربری، امنیت داده‌ها را تقویت می‌کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”جلوگیری از ورود داده‌های نامعتبر” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از مهم‌ترین چالش‌ها در طراحی و پیاده‌سازی سیستم‌های نرم‌افزاری، جلوگیری از ورود داده‌های نامعتبر است. این داده‌ها می‌توانند باعث بروز مشکلاتی مانند خرابی سیستم، آسیب به پایگاه داده، یا حملات امنیتی شوند. در سیستم‌های مدیریت داده مانند Vtiger CRM، جلوگیری از ورود داده‌های نامعتبر به‌ویژه در فیلدهای ورودی مختلف از اهمیت بالایی برخوردار است. در این بخش، روش‌های مختلف برای پیشگیری از ورود داده‌های نامعتبر به سیستم مورد بررسی قرار می‌گیرد.

---

۱. استفاده از اعتبارسنجی در سطح فیلدها

۱.۱. اعتبارسنجی ورودی‌ها با استفاده از فیلدهای مشخص

در هنگام ایجاد فیلدهای سفارشی در Vtiger CRM، می‌توان اعتبارسنجی‌هایی را برای هر نوع فیلد در نظر گرفت. به‌عنوان مثال، برای فیلدهای عددی، فقط اعداد صحیح یا اعشاری باید پذیرفته شوند. برای فیلدهای ایمیل، تنها مقادیر معتبر ایمیل باید وارد شوند.

مثال برای اعتبارسنجی ایمیل در PHP:

// اعتبارسنجی ایمیل
if (!filter_var($inputEmail, FILTER_VALIDATE_EMAIL)) {
    throw new Exception('Invalid email address.');
}

مثال برای اعتبارسنجی عدد در PHP:

// اعتبارسنجی عدد
if (!is_numeric($inputNumber)) {
    throw new Exception('Invalid input: Expected a numeric value.');
}

۱.۲. استفاده از فیلترها و ماسک‌ها

برای جلوگیری از ورود داده‌های نامعتبر، می‌توان از ماسک‌ها یا فیلترهای خاص برای برخی فیلدها استفاده کرد. به‌عنوان مثال، برای فیلدهای تاریخ می‌توان از قالب تاریخ خاص استفاده کرد تا تنها تاریخ‌های معتبر پذیرفته شوند.

مثال برای استفاده از فیلتر تاریخ در PHP:

// فیلتر کردن تاریخ
$date = DateTime::createFromFormat('Y-m-d', $inputDate);
if (!$date || $date->format('Y-m-d') !== $inputDate) {
    throw new Exception('Invalid date format. Expected YYYY-MM-DD.');
}

---

۲. اعتبارسنجی در سمت کاربر (Client-Side Validation)

۲.۱. استفاده از JavaScript برای اعتبارسنجی اولیه

قبل از ارسال فرم به سمت سرور، می‌توان با استفاده از JavaScript اعتبارسنجی‌های اولیه را انجام داد. این کار به سرعت خطاها را شناسایی کرده و تجربه کاربری بهتری فراهم می‌آورد. هرچند اعتبارسنجی سمت سرور ضروری است، اما اعتبارسنجی سمت کاربر می‌تواند جلوی بسیاری از خطاها را بگیرد.

مثال برای اعتبارسنجی شماره تلفن با استفاده از JavaScript:

// اعتبارسنجی شماره تلفن
function validatePhone(phone) {
    var phonePattern = /^[0-9]{10}$/; // فقط شماره تلفن ۱۰ رقمی معتبر است
    if (!phonePattern.test(phone)) {
        alert('Invalid phone number. It should contain exactly 10 digits.');
        return false;
    }
    return true;
}

۲.۲. استفاده از HTML5 Validation

HTML5 امکاناتی برای اعتبارسنجی ورودی‌ها فراهم کرده است. به‌عنوان مثال، از ویژگی required می‌توان برای اجباری کردن پر کردن یک فیلد استفاده کرد و از ویژگی pattern برای مشخص کردن الگوهای خاص داده‌ها بهره برد.

مثال برای استفاده از ویژگی‌های HTML5 برای اعتبارسنجی:

<form>
    <label for="email">Email:</label>
    <input type="email" id="email" name="email" required>
    
    <label for="phone">Phone:</label>
    <input type="text" id="phone" name="phone" pattern="^\d{10}$" title="Phone number should contain 10 digits" required>
    
    <button type="submit">Submit</button>
</form>

---

۳. استفاده از قوانین تجاری برای جلوگیری از ورود داده‌های نامعتبر

۳.۱. تعریف قوانین تجاری در Vtiger

برای جلوگیری از ورود داده‌های نامعتبر، می‌توان در Vtiger CRM قوانین تجاری (Business Rules) تعریف کرد. این قوانین می‌توانند چک‌هایی را انجام دهند که داده‌های واردشده به سیستم باید با معیارهای خاصی منطبق باشند.

مثال برای تعریف یک قانون تجاری برای بررسی تاریخ:

در اینجا، می‌توان یک قانون تجاری ایجاد کرد که تاریخ واردشده نباید گذشته باشد. این کار می‌تواند از طریق تنظیمات سیستم و افزودن یک شرط در هنگام ذخیره‌سازی اطلاعات انجام شود.

---

۴. پیشگیری از حملات امنیتی

۴.۱. جلوگیری از SQL Injection

یکی از راه‌های جلوگیری از ورود داده‌های نامعتبر، استفاده از Prepared Statements و PDO برای جلوگیری از حملات SQL Injection است. این حملات به دلیل ورود داده‌های مخرب به پایگاه داده می‌توانند سیستم را در معرض خطر قرار دهند.

مثال برای استفاده از PDO برای جلوگیری از SQL Injection:

// استفاده از Prepared Statement برای جلوگیری از SQL Injection
$stmt = $pdo->prepare("SELECT * FROM users WHERE username = :username");
$stmt->bindParam(':username', $inputUsername);
$stmt->execute();

۴.۲. جلوگیری از XSS (Cross-Site Scripting)

حملات XSS زمانی اتفاق می‌افتند که کاربر داده‌های HTML یا JavaScript مخرب را وارد می‌کند. برای جلوگیری از این نوع حملات، باید از توابعی مانند htmlspecialchars در PHP یا DOMPurify استفاده کرد.

مثال برای استفاده از htmlspecialchars در PHP:

// جلوگیری از XSS با استفاده از htmlspecialchars
$safeInput = htmlspecialchars($inputData, ENT_QUOTES, 'UTF-8');

---

۵. نمایش پیام‌های خطا و هشدار

۵.۱. نمایش پیام‌های خطا به‌صورت واضح

هنگامی که داده‌های نامعتبر وارد می‌شوند، باید پیام‌های خطای مناسب نمایش داده شود. این پیام‌ها باید به کاربر کمک کنند که مشکل را شناسایی کرده و اصلاح کند.

مثال برای نمایش پیام خطای معتبر بودن ایمیل در PHP:

if (!filter_var($inputEmail, FILTER_VALIDATE_EMAIL)) {
    echo "The email address you entered is invalid. Please enter a valid email.";
}

۵.۲. استفاده از پیام‌های هشدار با JavaScript

برای اعتبارسنجی سمت کاربر، می‌توان از پیام‌های هشدار در JavaScript استفاده کرد که فوراً خطا را به کاربر اطلاع می‌دهند.

// نمایش هشدار در صورت وارد کردن ایمیل نامعتبر
if (!emailPattern.test(email)) {
    alert("Please enter a valid email address.");
}

---

جمع‌بندی

✅ اعتبارسنجی ورودی‌ها در هر فیلد یکی از راه‌های اساسی برای جلوگیری از ورود داده‌های نامعتبر است که می‌توان از فیلترها، ماسک‌ها و قوانین تجاری برای این منظور استفاده کرد.
✅ استفاده از اعتبارسنجی سمت کاربر با کمک JavaScript و HTML5 می‌تواند از بسیاری از خطاها جلوگیری کند.
✅ حفاظت از امنیت داده‌ها از طریق Prepared Statements ،XSS protection و SQL Injection prevention از دیگر روش‌های کلیدی در جلوگیری از ورود داده‌های مخرب هستند.
✅ در نهایت، نمایش پیام‌های خطا به‌صورت واضح و قابل‌فهم به کاربر، به آن‌ها کمک می‌کند که بتوانند خطاهای واردشده را سریع‌تر اصلاح کنند.

 

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بهینه‌سازی عملکرد فیلدها برای حجم بالای داده” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از چالش‌های اصلی در سیستم‌های مدیریت داده، به‌ویژه در Vtiger CRM، مدیریت حجم بالای داده‌هاست. این حجم بالای داده‌ها می‌تواند بر عملکرد سیستم تأثیر منفی بگذارد و منجر به کاهش سرعت پاسخ‌دهی، بار زیاد روی سرور و حتی خرابی‌های احتمالی شود. در این بخش، به روش‌های مختلفی که می‌توان برای بهینه‌سازی عملکرد فیلدها در مواقعی که حجم بالای داده وجود دارد، پرداخته می‌شود.

---

۱. استفاده از ایندکس‌ها برای فیلدهای کلیدی

۱.۱. ایندکس‌گذاری فیلدها در پایگاه داده

زمانی که حجم داده‌ها زیاد می‌شود، جستجو و فیلتر کردن داده‌ها می‌تواند به‌شدت کند شود. برای بهبود عملکرد، باید ایندکس‌هایی برای فیلدهایی که بیشتر مورد جستجو یا فیلتر قرار می‌گیرند، ایجاد کرد. ایندکس‌ها باعث می‌شوند که دیتابیس سریع‌تر به نتایج موردنظر برسد.

مثال برای ایندکس‌گذاری فیلدها در MySQL:

CREATE INDEX idx_email ON users (email);

این دستور یک ایندکس برای فیلد email در جدول users ایجاد می‌کند که جستجو بر اساس این فیلد سریع‌تر انجام خواهد شد.

۱.۲. ایندکس‌گذاری ترکیبی

برای فیلدهایی که به‌طور مرتب با یکدیگر جستجو یا فیلتر می‌شوند، ایندکس‌های ترکیبی می‌تواند مفید باشد. این ایندکس‌ها به سرعت فرآیند جستجو را در زمان‌های طولانی‌تری که ترکیبی از فیلدها جستجو می‌شود، بهینه می‌کنند.

مثال برای ایندکس‌گذاری ترکیبی در MySQL:

CREATE INDEX idx_name_email ON users (name, email);

---

۲. استفاده از Lazy Loading و Pagination برای بارگذاری داده‌ها

۲.۱. Lazy Loading

یکی از روش‌های مؤثر برای کاهش بار اولیه بارگذاری داده‌ها، استفاده از Lazy Loading است. در این روش، داده‌ها فقط زمانی که نیاز است بارگذاری می‌شوند، نه به‌طور یکباره. به‌عنوان مثال، اگر فیلدی دارای مجموعه‌ای از داده‌ها است که به‌طور مرتب استفاده نمی‌شود، می‌توان داده‌ها را به‌طور تدریجی بارگذاری کرد.

مثال برای پیاده‌سازی Lazy Loading در JavaScript:

let isDataLoaded = false;
function loadData() {
    if (!isDataLoaded) {
        // بارگذاری داده‌ها از سرور
        fetch('/loadData').then(response => {
            return response.json();
        }).then(data => {
            // پردازش داده‌ها
            isDataLoaded = true;
        });
    }
}

۲.۲. Pagination

Pagination (صفحه‌بندی) روشی دیگر برای مدیریت حجم بالای داده‌هاست که می‌تواند بارگذاری داده‌ها را به بخش‌های کوچکتر تقسیم کند. این روش برای فیلدهایی که می‌بایست مجموعه‌ای از داده‌ها را نمایش دهند، بسیار مفید است.

مثال برای پیاده‌سازی Pagination در SQL:

SELECT * FROM users LIMIT 10 OFFSET 20;

این دستور، ۱۰ رکورد از جدول users را از رکورد بیست و یکم به بعد نمایش می‌دهد.

---

۳. بهینه‌سازی فیلدهای انتخابی (Picklist) برای داده‌های بزرگ

۳.۱. استفاده از فیلترهای جستجو در Picklist

هنگام استفاده از فیلدهای انتخابی (Picklist) با تعداد زیاد گزینه‌ها، نمایش تمام گزینه‌ها به‌صورت یکجا می‌تواند باعث کندی در بارگذاری فرم‌ها و صفحات شود. برای حل این مشکل، می‌توان از قابلیت فیلتر جستجو در این فیلدها استفاده کرد تا کاربر فقط گزینه‌های موردنیاز خود را مشاهده کند.

مثال برای استفاده از فیلتر جستجو در فیلد Picklist با استفاده از JavaScript:

$(document).ready(function() {
    $("#picklistField").select2({
        placeholder: "Select an option",
        allowClear: true
    });
});

این کد با استفاده از Select2 به فیلد انتخابی امکان فیلتر و جستجوی سریع می‌دهد و از بارگذاری تمام گزینه‌ها جلوگیری می‌کند.

---

۴. استفاده از Cache برای داده‌های ثابت

۴.۱. استفاده از Cache در سمت سرور

برای فیلدهایی که داده‌های ثابت دارند (مثل لیست کاربران یا محصولات)، می‌توان از Cache برای ذخیره نتایج جستجو استفاده کرد. این کار باعث کاهش بار سرور و تسریع دسترسی به داده‌ها می‌شود.

مثال برای استفاده از Cache با Redis:

// بررسی اینکه آیا داده‌ها در کش موجود است یا خیر
$cachedData = $redis->get('userList');
if ($cachedData === false) {
    // اگر داده‌ها در کش موجود نیست، آن‌ها را از پایگاه داده بارگذاری کنید
    $cachedData = fetchDataFromDatabase();
    // ذخیره داده‌ها در کش
    $redis->set('userList', $cachedData);
}

این روش باعث می‌شود که برای هر درخواست جدید، نیاز به دسترسی به پایگاه داده نباشد و داده‌ها سریع‌تر بارگذاری شوند.

۴.۲. Cache در سمت کلاینت

استفاده از LocalStorage یا SessionStorage در مرورگر برای ذخیره‌سازی داده‌ها نیز می‌تواند به بهبود سرعت بارگذاری و کارایی فرم‌ها کمک کند.

مثال برای ذخیره داده‌ها در LocalStorage:

localStorage.setItem('userData', JSON.stringify(userData));

با این کار، داده‌ها در حافظه محلی ذخیره می‌شوند و نیازی به درخواست مجدد به سرور نخواهد بود.

---

۵. بهینه‌سازی محاسبات و پردازش‌های داده‌ای

۵.۱. استفاده از AJAX برای پردازش‌های سنگین

برای فیلدهایی که نیاز به پردازش‌های پیچیده یا محاسبات سنگین دارند، می‌توان از AJAX استفاده کرد تا پردازش‌ها در پس‌زمینه انجام شوند و کاربر مجبور نباشد منتظر بماند.

مثال برای استفاده از AJAX برای ارسال داده‌ها به سرور:

$.ajax({
    type: 'POST',
    url: '/processData',
    data: { userId: userId },
    success: function(response) {
        console.log("Data processed successfully!");
    },
    error: function(error) {
        console.log("Error occurred: " + error);
    }
});

---

جمع‌بندی

✅ استفاده از ایندکس‌ها در پایگاه داده برای فیلدهای پرجستجو و ایندکس‌های ترکیبی می‌تواند به‌شدت عملکرد جستجو را بهبود دهد.
✅ Lazy Loading و Pagination روش‌های موثری برای بارگذاری داده‌ها به‌صورت تدریجی هستند که می‌توانند زمان بارگذاری فرم‌ها و صفحات را کاهش دهند.
✅ فیلترهای جستجو در Picklist‌ها و استفاده از Cache در سرور و کلاینت به افزایش سرعت بارگذاری کمک می‌کنند.
✅ برای پردازش‌های سنگین، استفاده از AJAX می‌تواند کمک کند که کاربر تجربه بهتری داشته باشد بدون اینکه مجبور به انتظار طولانی برای پردازش داده‌ها باشد.
با استفاده از این روش‌ها، می‌توان عملکرد سیستم را حتی در شرایط حجم بالای داده بهینه کرد و تجربه کاربری را بهبود بخشید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 10. نکات پیشرفته در توسعه فیلدهای خاص”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه ایجاد فیلدهای محاسباتی (Calculated Fields) با استفاده از منطق سفارشی” subtitle=”توضیحات کامل”]فیلدهای محاسباتی یا Calculated Fields، فیلدهایی هستند که به‌طور خودکار مقادیرشان بر اساس فرمول‌ها یا منطق خاصی از داده‌های موجود در سایر فیلدها محاسبه می‌شوند. این فیلدها در سیستم‌های مدیریت اطلاعات مانند Vtiger CRM بسیار کاربردی هستند و می‌توانند برای محاسبه قیمت‌ها، تخفیف‌ها، زمان‌ها و سایر مقادیر به‌صورت خودکار استفاده شوند.

در این بخش، نحوه ایجاد فیلدهای محاسباتی با استفاده از منطق سفارشی به‌صورت گام‌به‌گام و عملی توضیح داده می‌شود.

---

۱. ایجاد فیلد محاسباتی از طریق رابط کاربری Vtiger

برای ایجاد یک فیلد محاسباتی با استفاده از رابط کاربری Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

۱.۱. وارد شدن به تنظیمات

ابتدا به بخش Settings بروید. سپس به قسمت Module Manager رفته و ماژول موردنظر را انتخاب کنید.

۱.۲. افزودن فیلد جدید

در قسمت ماژول، روی دکمه Add Field کلیک کنید. فیلد جدید را ایجاد کرده و نوع فیلد را به Calculated تغییر دهید.

۱.۳. تعریف فرمول

در هنگام افزودن فیلد محاسباتی، باید فرمول موردنظر را برای محاسبه مقدار فیلد مشخص کنید. برای این کار می‌توانید از فیلدهای موجود در ماژول به‌عنوان ورودی فرمول استفاده کنید.

مثال: اگر بخواهید یک فیلد محاسباتی برای محاسبه قیمت نهایی از قیمت اصلی و درصد تخفیف ایجاد کنید، فرمول شما ممکن است به‌صورت زیر باشد:

Price - (Price * Discount / 100)

در اینجا:

• Price: قیمت اصلی محصول.
• Discount: درصد تخفیف.

---

۲. استفاده از PHP برای ایجاد فیلدهای محاسباتی

گاهی اوقات نیاز به ایجاد فیلدهای محاسباتی با منطق پیچیده‌تر داریم که به‌راحتی از طریق رابط کاربری قابل‌تعریف نیست. در این مواقع می‌توان از PHP برای تعریف منطق سفارشی استفاده کرد.

۲.۱. ایجاد فیلد محاسباتی با PHP

برای انجام این کار، باید یک Logic Hook در Vtiger تنظیم کنید. Logic Hook‌ها به شما اجازه می‌دهند که منطق سفارشی را در هنگام ذخیره، ویرایش یا بارگذاری رکوردها اعمال کنید.

مثال برای محاسبه قیمت نهایی در یک Logic Hook:

1. ابتدا به مسیر زیر بروید:

   /modules/<ModuleName>/models/Record.php
   

2. سپس یک تابع برای محاسبه قیمت نهایی اضافه کنید:

class CustomModule_Record_Model extends Vtiger_Record_Model {

    public function calculateFinalPrice() {
        // دریافت قیمت و درصد تخفیف
        $price = $this->get('price'); // فیلد قیمت
        $discount = $this->get('discount'); // فیلد درصد تخفیف

        // محاسبه قیمت نهایی
        $finalPrice = $price - ($price * $discount / 100);

        // ذخیره قیمت نهایی
        $this->set('final_price', $finalPrice);
    }
}

3. در نهایت، این تابع را در زمان ذخیره رکورد فراخوانی کنید. برای این کار می‌توانید از Event Handler استفاده کنید تا وقتی که رکورد ذخیره می‌شود، این محاسبه انجام شود.

$recordModel = Vtiger_Record_Model::getInstanceById($recordId);
$recordModel->calculateFinalPrice();

این کار باعث می‌شود که قیمت نهایی به‌طور خودکار با استفاده از قیمت و درصد تخفیف محاسبه شود.

---

۳. استفاده از فیلدهای محاسباتی در API Vtiger

اگر می‌خواهید فیلدهای محاسباتی را از طریق API Vtiger تنظیم کنید، می‌توانید از روش‌های زیر استفاده کنید.

۳.۱. ایجاد فیلد محاسباتی از طریق API

در صورتی که بخواهید فیلدهای محاسباتی را با استفاده از API اضافه کنید، می‌توانید از REST API یا Webservices API Vtiger استفاده کنید.

مثال: فرض کنید که بخواهید فیلد محاسباتی برای محاسبه قیمت نهایی بر اساس قیمت اصلی و تخفیف در یک ماژول خاص ایجاد کنید.

$recordModel = new Vtiger_Record_Model();
$recordModel->set('price', 100);
$recordModel->set('discount', 10);

// محاسبه قیمت نهایی
$finalPrice = $recordModel->get('price') - ($recordModel->get('price') * $recordModel->get('discount') / 100);
$recordModel->set('final_price', $finalPrice);

// ذخیره رکورد
$recordModel->save();

این کد به‌طور خودکار قیمت نهایی را محاسبه کرده و آن را در فیلد مناسب ذخیره می‌کند.

---

۴. استفاده از JavaScript برای محاسبات در فیلدهای پویا

گاهی اوقات، برای محاسبات لحظه‌ای و پویا در هنگام تغییر مقادیر فیلدها، می‌توانید از JavaScript استفاده کنید.

۴.۱. محاسبه قیمت نهایی با استفاده از JavaScript

اگر می‌خواهید فیلدهای محاسباتی را به‌صورت لحظه‌ای محاسبه کنید، می‌توانید از JavaScript در فرم‌ها و فیلدها استفاده کنید.

مثال برای محاسبه قیمت نهایی به‌صورت پویا:

$(document).ready(function() {
    $("#price, #discount").on("input", function() {
        var price = parseFloat($("#price").val());
        var discount = parseFloat($("#discount").val());
        if (!isNaN(price) && !isNaN(discount)) {
            var finalPrice = price - (price * discount / 100);
            $("#final_price").val(finalPrice);
        }
    });
});

این کد باعث می‌شود که هر بار که کاربر مقدار قیمت یا تخفیف را وارد می‌کند، قیمت نهایی به‌طور خودکار محاسبه و در فیلد مربوطه نمایش داده شود.

---

جمع‌بندی

• فیلدهای محاسباتی ابزاری قدرتمند برای محاسبه خودکار مقادیر بر اساس داده‌های دیگر هستند و می‌توانند به‌صورت دستی یا با استفاده از منطق سفارشی پیاده‌سازی شوند.
• شما می‌توانید از رابط کاربری Vtiger برای ایجاد فیلدهای محاسباتی ساده با استفاده از فرمول‌ها استفاده کنید.
• برای منطق پیچیده‌تر، می‌توانید از PHP و Logic Hook برای ایجاد فیلدهای محاسباتی سفارشی استفاده کنید.
• برای محاسبات پویا، از JavaScript و AJAX برای محاسبه مقادیر در زمان واقعی استفاده کنید.
• همچنین، برای استفاده از فیلدهای محاسباتی از طریق API، می‌توانید از روش‌های برنامه‌نویسی مانند REST API استفاده کنید.

با استفاده از این روش‌ها، می‌توانید فیلدهای محاسباتی را به‌طور مؤثر و بهینه در سیستم خود پیاده‌سازی کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ترکیب فیلدهای مختلف برای ارائه داده‌های پیچیده‌تر” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌های مدیریت اطلاعات مانند Vtiger CRM، ترکیب فیلدهای مختلف برای ایجاد داده‌های پیچیده‌تر یکی از تکنیک‌های مهم است که به شما امکان می‌دهد داده‌های دقیق‌تری را برای نیازهای خاص خود ذخیره، پردازش و نمایش دهید. این ترکیب می‌تواند شامل استفاده از فیلدهای متنی، عددی، انتخابی، تاریخ و زمان و سایر فیلدها برای محاسبه یا نمایش اطلاعات در قالب‌های مختلف باشد.

در این بخش، نحوه ترکیب فیلدهای مختلف برای ارائه داده‌های پیچیده‌تر با استفاده از فیلدهای محاسباتی، وابسته و سفارشی در Vtiger CRM توضیح داده می‌شود.

---

۱. استفاده از فیلدهای عددی و متنی برای نمایش اطلاعات ترکیبی

گاهی اوقات نیاز دارید که داده‌های مختلف را در یک فیلد ترکیب کنید. این کار می‌تواند شامل ترکیب مقادیر عددی و متنی باشد. به‌عنوان مثال، می‌توانید برای نمایش یک برچسب خاص که حاوی اطلاعات عددی و متنی است، از فیلدهای مختلف استفاده کنید.

۱.۱. مثال ترکیب فیلد عددی و متنی

فرض کنید که شما می‌خواهید در یک ماژول مشتری، یک فیلد سفارشی ایجاد کنید که مجموع خریدهای مشتری را به‌همراه یک پیام خوش‌آمدگویی نمایش دهد. برای این کار، می‌توانید از ترکیب فیلد عددی مجموع خریدها و فیلد متنی پیام استفاده کنید.

1. یک فیلد عددی برای مجموع خریدها و یک فیلد متنی برای پیام ایجاد کنید.
2. از فیلد محاسباتی برای ترکیب این دو فیلد استفاده کنید.

فرمول ترکیبی:

'Total Purchase: ' . $this->get('total_purchase') . ' USD, Thank you for being a valued customer!'

این فرمول می‌تواند مقدار ترکیبی زیر را تولید کند:

Total Purchase: 1500 USD, Thank you for being a valued customer!

---

۲. استفاده از فیلدهای انتخابی و تاریخ برای ایجاد یک گزارش دقیق‌تر

در برخی موارد، نیاز دارید که داده‌ها را بر اساس انتخاب‌های کاربر و تاریخ‌ها فیلتر کنید. این کار می‌تواند در مواقعی که نیاز به تهیه گزارش‌های دقیق و بر اساس شرایط خاص دارید، مفید باشد.

۲.۱. مثال ترکیب فیلد انتخابی و تاریخ

فرض کنید که شما می‌خواهید گزارشی از فروش‌های یک ماه خاص را برای محصولات ویژه به‌دست آورید. برای این کار می‌توانید از ترکیب فیلد انتخابی و فیلد تاریخ استفاده کنید.

1. یک فیلد انتخابی برای انتخاب محصول ویژه (با گزینه‌های “بله” و “خیر”) ایجاد کنید.
2. یک فیلد تاریخ برای تاریخ فروش ایجاد کنید.
3. سپس می‌توانید از منطق محاسباتی یا گزارش‌دهی استفاده کنید تا داده‌ها را ترکیب و بر اساس فیلد تاریخ و وضعیت انتخابی گزارش‌دهی کنید.

فرمول انتخابی برای گزارش:

IF(Product_Type = 'Special', IF(Sale_Date BETWEEN '2025-03-01' AND '2025-03-31', Sale_Amount, 0), 0)

این فرمول فقط فروش‌های ماه مارس 2025 برای محصولات ویژه را فیلتر می‌کند و سایر مقادیر را نادیده می‌گیرد.

---

۳. استفاده از فیلدهای وابسته برای ایجاد روابط پیچیده‌تر

فیلدهای وابسته در Vtiger به شما این امکان را می‌دهند که فیلدها را به‌طور پویا به هم مرتبط کنید. به‌طور مثال، شما می‌توانید فیلدهای انتخابی را به یکدیگر متصل کنید تا انتخاب یک گزینه خاص در یک فیلد، گزینه‌های دیگر را در فیلد وابسته محدود کند.

۳.۱. مثال ترکیب فیلدهای وابسته برای انتخاب محصول و قیمت

فرض کنید که شما فیلدهای مختلفی دارید که باید براساس انتخاب محصول، قیمت آن به‌طور خودکار محاسبه شود. برای این کار می‌توانید فیلد انتخابی برای انتخاب محصول و فیلد عددی برای قیمت ایجاد کنید. سپس فیلد قیمت به‌طور وابسته به انتخاب محصول تغییر کند.

1. یک فیلد انتخابی برای انتخاب محصول ایجاد کنید.
2. یک فیلد عددی برای قیمت ایجاد کنید.
3. یک منطق وابسته برای تغییر مقدار قیمت بر اساس محصول انتخابی پیاده‌سازی کنید.

منطق وابسته برای فیلد قیمت:

• اگر کاربر محصول A را انتخاب کند، قیمت به 100 USD تنظیم شود.
• اگر کاربر محصول B را انتخاب کند، قیمت به 150 USD تنظیم شود.

$(document).ready(function() {
    $("#product").on("change", function() {
        var product = $(this).val();
        if (product == "A") {
            $("#price").val(100);
        } else if (product == "B") {
            $("#price").val(150);
        }
    });
});

این کد باعث می‌شود که قیمت به‌طور خودکار تغییر کند زمانی که محصول انتخابی توسط کاربر تغییر می‌کند.

---

۴. استفاده از فیلدهای محاسباتی و تاریخ برای محاسبه فاصله زمانی

ترکیب فیلدهای محاسباتی و تاریخ برای محاسبه فاصله زمانی بین دو تاریخ یا محاسبه دیگر مقادیر زمانی بسیار مفید است. به‌طور مثال، می‌توانید فاصله بین تاریخ شروع و پایان یک پروژه را محاسبه کنید.

۴.۱. مثال محاسبه فاصله زمانی بین دو تاریخ

برای محاسبه فاصله بین دو تاریخ (مانند تاریخ شروع و تاریخ پایان پروژه)، می‌توانید از فیلدهای تاریخ استفاده کنید و با استفاده از فیلد محاسباتی، تفاوت زمانی بین این دو تاریخ را به دست آورید.

1. دو فیلد تاریخ برای تاریخ شروع و تاریخ پایان ایجاد کنید.
2. یک فیلد محاسباتی برای محاسبه تفاوت زمانی بین این دو تاریخ استفاده کنید.

فرمول محاسباتی برای تفاوت زمانی:

$startDate = new DateTime($this->get('start_date'));
$endDate = new DateTime($this->get('end_date'));
$interval = $startDate->diff($endDate);
$days = $interval->format('%a'); // تعداد روزها
$this->set('days_difference', $days);

این فرمول، تعداد روزهای بین تاریخ شروع و تاریخ پایان را محاسبه کرده و در فیلد جدید ذخیره می‌کند.

---

جمع‌بندی

• ترکیب فیلدهای مختلف در Vtiger CRM به شما این امکان را می‌دهد که داده‌های پیچیده‌تری را به‌طور خودکار محاسبه و نمایش دهید.
• استفاده از فیلدهای عددی و متنی برای ترکیب داده‌ها، فیلدهای وابسته برای ایجاد روابط پیچیده بین فیلدها، و فیلدهای محاسباتی برای انجام محاسبات پیچیده، همگی ابزارهایی قدرتمند برای بهبود فرآیندهای کاری شما هستند.
• با استفاده از JavaScript و منطق محاسباتی می‌توانید داده‌ها را به‌صورت پویا و در زمان واقعی پردازش کنید.
• ترکیب این فیلدها به شما کمک می‌کند که اطلاعات دقیق‌تر و مرتبط‌تری را برای اهداف مختلف کسب‌وکار خود جمع‌آوری و تجزیه‌وتحلیل کنید.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”افزودن فیلدهای خاص به داشبوردهای Vtiger” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، داشبوردها ابزارهایی قدرتمند برای نمایش داده‌ها به‌صورت بصری هستند. این داشبوردها می‌توانند شامل گزارش‌ها، نمودارها و فیلدهای سفارشی باشند که به شما این امکان را می‌دهند که به‌صورت مستقیم و در لحظه، وضعیت داده‌ها را مشاهده کنید. افزودن فیلدهای خاص به داشبوردها می‌تواند به شما کمک کند تا داده‌های سفارشی‌شده و به‌روز را در داشبورد خود مشاهده کنید.

در این بخش، نحوه افزودن فیلدهای خاص به داشبوردهای Vtiger با استفاده از تنظیمات پیشرفته و روش‌های مختلف توضیح داده می‌شود.

---

۱. استفاده از فیلدهای سفارشی در داشبورد

برای افزودن فیلدهای خاص و سفارشی به داشبورد، ابتدا باید اطمینان حاصل کنید که فیلدهای سفارشی که می‌خواهید در داشبورد نمایش داده شوند، در ماژول‌های مربوطه ایجاد شده‌اند. سپس می‌توانید این فیلدها را به داشبورد اضافه کنید تا کاربران بتوانند به‌طور مستقیم و سریع به داده‌های مورد نظر دسترسی داشته باشند.

۱.۱. مراحل افزودن فیلدهای سفارشی به داشبورد

1. ابتدا وارد Vtiger CRM شوید و به تنظیمات بروید.
2. در بخش Modules (ماژول‌ها)، فیلدهای سفارشی خود را برای ماژولی که می‌خواهید فیلدها را از آن نمایش دهید، ایجاد کنید.
3. سپس به بخش Dashboards در پنل تنظیمات بروید.
4. در داشبورد مورد نظر، به بخش Add Widget (افزودن ویجت) بروید.
5. از میان ویجت‌های مختلف، ویجت سفارشی را انتخاب کنید و آن را به داشبورد خود اضافه کنید.
6. در تنظیمات ویجت، فیلدهای سفارشی که قبلاً ایجاد کرده‌اید را انتخاب کنید تا نمایش داده شوند.
7. تنظیمات نمایش و ترتیب فیلدها را مطابق با نیاز خود انجام دهید.

پس از این مراحل، فیلدهای سفارشی شما به‌طور مستقیم در داشبورد قابل مشاهده خواهند بود.

---

۲. استفاده از گزارش‌ها و ویجت‌ها برای نمایش داده‌های خاص

گاهی اوقات، نمایش مستقیم فیلدهای سفارشی به‌طور جداگانه در داشبورد ممکن است مفید نباشد و نیاز به گزارش‌ها یا ویجت‌های سفارشی داشته باشید. شما می‌توانید گزارش‌های خاصی ایجاد کنید که به‌طور خودکار فیلدهای خاص و داده‌های سفارشی‌شده را نمایش دهند.

۲.۱. افزودن گزارش‌های سفارشی به داشبورد

1. در Vtiger CRM، به بخش Reports (گزارش‌ها) بروید.
2. یک گزارش جدید با استفاده از فیلدهای سفارشی ایجاد کنید.
3. پس از ایجاد گزارش، به داشبورد خود بروید.
4. در داشبورد، بر روی Add Widget کلیک کنید و سپس Reports را انتخاب کنید.
5. گزارش مورد نظر را انتخاب کرده و آن را به داشبورد خود اضافه کنید.

با این روش، گزارش‌های سفارشی شما به‌طور خودکار در داشبورد نمایش داده می‌شود و کاربران می‌توانند داده‌ها را به‌صورت بصری مشاهده کنند.

---

۳. استفاده از فیلدهای محاسباتی در داشبورد

فیلدهای محاسباتی می‌توانند داده‌های پیچیده‌ای مانند مجموع‌ها، میانگین‌ها، یا محاسبات زمان‌محور را به‌طور خودکار محاسبه کرده و در داشبورد نمایش دهند. این فیلدها می‌توانند داده‌های پیچیده‌تر را به‌طور خودکار محاسبه کرده و برای نمایش در داشبورد آماده شوند.

۳.۱. مثال استفاده از فیلد محاسباتی در داشبورد

1. ابتدا فیلدی برای محاسبه مجموع فروش‌ها یا میانگین زمان تکمیل پروژه‌ها ایجاد کنید.
2. سپس از طریق تنظیمات داشبورد، این فیلد محاسباتی را به‌عنوان یک ویجت به داشبورد اضافه کنید.
3. فیلد محاسباتی به‌طور خودکار داده‌های مورد نظر را محاسبه کرده و نمایش می‌دهد.

این روش می‌تواند برای داشبوردهایی که نیاز به نمایش داده‌های محاسباتی دارند، بسیار مفید باشد.

---

۴. افزودن فیلدهای خاص به ویجت‌های سفارشی

ویجت‌های سفارشی در Vtiger به شما این امکان را می‌دهند که فیلدهای خاص و داده‌های سفارشی را به‌طور مستقیم در داشبورد نمایش دهید. این ویجت‌ها می‌توانند شامل گراف‌ها، نمودارها یا فیلدهای مختلف باشند که به شما کمک می‌کنند داده‌ها را به‌صورت بصری مشاهده کنید.

۴.۱. ایجاد ویجت سفارشی با استفاده از فیلدهای خاص

1. وارد Vtiger CRM شوید و به Dashboards بروید.
2. بر روی Add Widget کلیک کنید و گزینه Custom Widget را انتخاب کنید.
3. در تنظیمات ویجت، فیلدهای خاص خود را از میان فیلدهای سفارشی و گزارش‌ها انتخاب کنید.
4. ویجت را تنظیم کرده و آن را به داشبورد خود اضافه کنید.

این ویجت‌ها می‌توانند شامل نمودارها، لیست‌ها، یا گراف‌ها باشند که فیلدهای خاص و داده‌های سفارشی‌شده شما را به‌صورت بصری نمایش دهند.

---

۵. استفاده از API برای افزودن فیلدهای خاص به داشبورد

در برخی موارد ممکن است نیاز داشته باشید که فیلدهای خاص را از طریق API به داشبورد خود اضافه کنید. برای این کار می‌توانید از API Vtiger برای دریافت داده‌ها و نمایش آن‌ها در داشبورد استفاده کنید.

۵.۱. مراحل افزودن فیلدهای خاص از طریق API

1. از Vtiger API برای دریافت داده‌ها و فیلدهای خاص خود استفاده کنید.
2. داده‌های دریافتی را به‌طور پویا به داشبورد ارسال کنید.
3. از JavaScript یا jQuery برای نمایش داده‌ها در داشبورد استفاده کنید.

کد نمونه API برای دریافت داده‌ها:

$endpoint = "https://your-vtiger-instance.com/webservice.php";
$sessionName = "your-session-name";
$query = "SELECT * FROM SalesOrder WHERE total>1000";
$recordData = vtws_query($query, $sessionName);

پس از دریافت داده‌ها، می‌توانید آن‌ها را در داشبورد خود نمایش دهید.

---

جمع‌بندی

• افزودن فیلدهای خاص به داشبوردهای Vtiger یکی از ویژگی‌های مفید این سیستم است که به شما امکان می‌دهد داده‌ها را به‌طور مستقیم و بصری مشاهده کنید.
• شما می‌توانید از ویجت‌ها، گزارش‌ها، و فیلدهای محاسباتی برای نمایش داده‌های خاص در داشبورد استفاده کنید.
• همچنین با استفاده از API و ویجت‌های سفارشی می‌توانید داده‌های پیچیده‌تر را به‌طور پویا در داشبورد خود نمایش دهید.

[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons][cdb_course_lessons title=”بخش 9. کار با گردش کارها و فرآیندهای خودکار (Workflows)”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. مقدمه‌ای بر گردش کارها (Workflows)”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف گردش کار و اهمیت آن در CRM” subtitle=”توضیحات کامل”]گردش کار یا Workflow به مجموعه‌ای از فرآیندها و اقدامات خودکار گفته می‌شود که برای انجام یک وظیفه خاص یا پیگیری یک رویداد در سیستم‌های مدیریت روابط با مشتری (CRM) تعریف می‌شوند. گردش کارها می‌توانند به‌طور اتوماتیک بر اساس شرایط از پیش تعیین‌شده، اقدامات مختلفی مانند ارسال ایمیل، ایجاد وظایف، به‌روزرسانی رکوردها یا انجام محاسبات خاص را انجام دهند. هدف اصلی گردش کارها ساده‌سازی و خودکارسازی فرآیندهای تجاری برای کاهش زمان، افزایش دقت و کارایی است.

در سیستم‌های CRM مانند Vtiger CRM، گردش کار به‌طور گسترده‌ای برای مدیریت تعاملات با مشتریان، پیگیری فرصت‌های فروش، و انجام فعالیت‌های مختلف مانند ارسال یادآوری‌ها، گزارش‌ها، یا تغییرات رکوردها به‌طور خودکار استفاده می‌شود.

---

اهمیت گردش کار در CRM:

1. خودکارسازی فرآیندهای تجاری: گردش کارها این امکان را فراهم می‌آورند که فرآیندهای روزمره به‌طور خودکار اجرا شوند، بدون اینکه نیاز به دخالت دستی باشد. این خودکارسازی موجب صرفه‌جویی در زمان و منابع انسانی می‌شود. به‌عنوان مثال، زمانی که یک فرصت فروش جدید ایجاد می‌شود، می‌توان به‌طور خودکار یک یادآوری برای تیم فروش تنظیم کرد و ایمیلی برای مشتری ارسال کرد.
2. کاهش خطاهای انسانی: با استفاده از گردش کار، بسیاری از اقدامات به‌طور خودکار انجام می‌شوند که این امر احتمال بروز خطاهای انسانی را به حداقل می‌رساند. زمانی که فرآیندها به‌طور خودکار و با قواعد از پیش تعیین‌شده انجام شوند، احتمال اشتباه در پردازش داده‌ها و اطلاعات کاهش می‌یابد.
3. افزایش بهره‌وری و کارایی: گردش کارها به کارکنان این امکان را می‌دهند که بر روی وظایف استراتژیک و ارزش‌افزوده تمرکز کنند، در حالی که کارهای تکراری و زمان‌بر به‌طور خودکار توسط سیستم انجام می‌شوند. به‌عنوان مثال، گردش کاری برای ارسال گزارش‌های روزانه یا هفتگی به مدیران یا مشتریان می‌تواند به‌طور خودکار اجرا شود.
4. ارتباط بهتر با مشتری: گردش کارها می‌توانند ارتباطات با مشتری را بهبود دهند. به‌طور مثال، می‌توان به‌طور خودکار ایمیل‌هایی برای خوش‌آمدگویی به مشتریان جدید، یادآوری‌ها یا پیام‌های پیگیری برای مشتریان ارسال کرد. این امر تجربه مشتری را بهبود می‌بخشد و باعث ایجاد روابط بلندمدت با آن‌ها می‌شود.
5. مدیریت بهینه فرآیندها: با استفاده از گردش کار، می‌توان فرآیندهای پیچیده را ساده‌سازی کرد و مراحل مختلف را به‌طور منظم و سازمان‌دهی‌شده مدیریت نمود. این امر باعث می‌شود تا فرایندها به‌طور شفاف‌تر و با عملکرد بهتر اجرا شوند.
6. گزارش‌دهی و نظارت بهتر: گردش کارها امکان گزارش‌دهی دقیق و نظارت بر اقدامات مختلف را فراهم می‌کنند. می‌توان فعالیت‌های انجام‌شده توسط هر گردش کار را پیگیری کرد و از این طریق عملکرد فرآیندها را ارزیابی نمود.

---

جمع‌بندی

گردش کارها در CRM ابزار قدرتمندی برای خودکارسازی فرآیندهای تجاری هستند که باعث کاهش خطاها، افزایش کارایی، و بهبود ارتباطات با مشتری می‌شوند. از طریق گردش کار، می‌توان فرآیندهای پیچیده را به‌صورت خودکار و مؤثر مدیریت کرد و اطمینان حاصل کرد که هیچ‌یک از مراحل فرایندها از قلم نمی‌افتد. استفاده از گردش کارها به‌ویژه در سیستم‌هایی مانند Vtiger CRM می‌تواند تحول چشمگیری در نحوه عملکرد و تعاملات یک کسب‌وکار ایجاد کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”موارد استفاده از گردش کارها برای خودکارسازی فرآیندهای تجاری” subtitle=”توضیحات کامل”]گردش کارها در CRM به‌ویژه در Vtiger CRM برای خودکارسازی بسیاری از فرآیندهای تجاری استفاده می‌شوند. این خودکارسازی به کسب‌وکارها کمک می‌کند تا عملیات روزمره خود را به‌طور مؤثرتر و کارآمدتر انجام دهند. در ادامه، چند مورد کاربردی برای استفاده از گردش کارها برای خودکارسازی فرآیندهای تجاری آورده شده است:

---

1. مدیریت و پیگیری فرصت‌های فروش

گردش کارها می‌توانند برای مدیریت فرآیندهای فروش از زمان شناسایی یک فرصت تا بستن معامله، به‌کار گرفته شوند. به‌عنوان مثال:

• ارسال ایمیل خوش‌آمدگویی: زمانی که یک فرصت فروش جدید ایجاد می‌شود، گردش کار می‌تواند به‌طور خودکار یک ایمیل خوش‌آمدگویی به مشتری ارسال کند.
• یادآوری پیگیری‌ها: می‌توان به‌طور خودکار یادآوری‌هایی برای تیم فروش تنظیم کرد تا پیگیری‌های بعدی انجام شود.
• تخصیص خودکار وظایف: پس از ایجاد یک فرصت فروش جدید، گردش کار می‌تواند وظایفی مانند تماس با مشتری یا ارسال اطلاعات بیشتر به آن‌ها را به‌طور خودکار به یکی از اعضای تیم فروش تخصیص دهد.

---

2. مدیریت تعاملات با مشتریان

گردش کارها می‌توانند به‌طور خودکار تعاملات مختلف با مشتریان را مدیریت کنند. به‌عنوان مثال:

• ارسال یادآوری‌ها برای تماس‌ها: اگر یک تماس با مشتری قرار است در آینده انجام شود، گردش کار می‌تواند به‌طور خودکار یک یادآوری برای کاربر تنظیم کند.
• پیگیری پس از فروش: پس از تکمیل یک خرید یا تعامل با مشتری، گردش کار می‌تواند به‌طور خودکار یک ایمیل پیگیری برای جمع‌آوری بازخورد یا تشکر از مشتری ارسال کند.
• برنامه‌ریزی تماس‌های دوره‌ای: برای مشتریانی که نیاز به تماس‌های دوره‌ای دارند، گردش کار می‌تواند تماس‌ها را به‌طور خودکار برنامه‌ریزی کرده و یادآوری‌هایی برای تیم پشتیبانی ایجاد کند.

---

3. مدیریت درخواست‌ها و شکایات مشتریان

گردش کارها می‌توانند فرآیندهای مربوط به درخواست‌ها و شکایات مشتریان را ساده‌سازی کنند. به‌عنوان مثال:

• ایجاد وظایف خودکار: زمانی که یک شکایت جدید وارد سیستم می‌شود، گردش کار می‌تواند به‌طور خودکار یک وظیفه برای تیم پشتیبانی ایجاد کند.
• ارسال ایمیل‌های خودکار: پس از ثبت یک شکایت یا درخواست، گردش کار می‌تواند یک ایمیل تأیید دریافت به مشتری ارسال کرده و به‌طور خودکار وضعیت درخواست را به‌روزرسانی کند.
• تخصیص درخواست‌ها به افراد خاص: اگر شکایات یا درخواست‌های خاص نیاز به توجه خاص دارند، گردش کار می‌تواند به‌طور خودکار درخواست‌ها را به اعضای تیم مشخصی تخصیص دهد.

---

4. خودکارسازی فرآیندهای بازاریابی

گردش کارها می‌توانند به‌طور مؤثری فرآیندهای بازاریابی مانند ارسال ایمیل‌های تبلیغاتی یا کمپین‌های بازاریابی را مدیریت کنند. به‌عنوان مثال:

• ارسال ایمیل‌های کمپینی: در هنگام شروع یک کمپین تبلیغاتی جدید، گردش کار می‌تواند به‌طور خودکار ایمیل‌های تبلیغاتی را به مشتریان هدف ارسال کند.
• پیگیری با سرنخ‌ها: زمانی که سرنخ جدید وارد سیستم می‌شود، گردش کار می‌تواند به‌طور خودکار یک ایمیل پیگیری برای تبدیل آن سرنخ به مشتری ارسال کند.
• تعریف و اجرای پیشنهادات ویژه: پس از ثبت یک خرید، گردش کار می‌تواند به‌طور خودکار تخفیف‌ها یا پیشنهادات ویژه‌ای برای خریدهای آینده به مشتریان ارسال کند.

---

5. مدیریت فاکتورها و صورتحساب‌ها

گردش کارها می‌توانند فرآیندهای مرتبط با فاکتورها و صورتحساب‌ها را خودکارسازی کنند. به‌عنوان مثال:

• ایجاد فاکتور خودکار: پس از تکمیل یک معامله، گردش کار می‌تواند به‌طور خودکار یک فاکتور برای مشتری ایجاد کند.
• ارسال فاکتور به مشتری: پس از ایجاد فاکتور، گردش کار می‌تواند به‌طور خودکار فاکتور را به آدرس ایمیل مشتری ارسال کند.
• تنظیم یادآوری‌ها برای پرداخت: برای فاکتورهای معوق، گردش کار می‌تواند به‌طور خودکار یادآوری‌های پرداخت برای مشتریان ارسال کند.

---

6. مدیریت منابع انسانی و وظایف داخلی

گردش کارها می‌توانند برای مدیریت فرآیندهای داخلی مانند تخصیص وظایف و بررسی عملکرد کارکنان استفاده شوند. به‌عنوان مثال:

• ایجاد وظایف خودکار برای تیم‌ها: هنگامی که یک پروژه جدید شروع می‌شود، گردش کار می‌تواند به‌طور خودکار وظایف مختلف را به اعضای تیم تخصیص دهد.
• مدیریت درخواست‌های مرخصی: گردش کار می‌تواند درخواست‌های مرخصی کارکنان را به‌طور خودکار ثبت کرده و تایید یا رد آن‌ها را بر اساس قوانین سازمان انجام دهد.
• گزارش‌دهی عملکرد: می‌توان برای تیم‌ها یا افراد مختلف گزارش‌های عملکرد به‌طور خودکار تولید و ارسال کرد.

---

جمع‌بندی

گردش کارها در CRM برای خودکارسازی انواع فرآیندهای تجاری کاربرد دارند و می‌توانند به‌طور مؤثر زمان و منابع انسانی را صرفه‌جویی کنند. این ابزارها به کسب‌وکارها کمک می‌کنند تا فرآیندهایی مانند مدیریت فرصت‌های فروش، تعاملات با مشتری، شکایات مشتریان، فرآیندهای بازاریابی، مدیریت فاکتورها، و وظایف داخلی را به‌طور خودکار انجام دهند. با استفاده از گردش کارها، می‌توان کارایی و دقت را افزایش داده و از بروز خطاهای انسانی جلوگیری کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مرور کلی ابزارهای مدیریت گردش کار در Vtiger” subtitle=”توضیحات کامل”]Vtiger CRM یکی از قدرتمندترین سیستم‌های مدیریت ارتباط با مشتری است که به کسب‌وکارها کمک می‌کند تا فرآیندهای خود را به‌صورت خودکار و مؤثر مدیریت کنند. یکی از قابلیت‌های مهم این سیستم، ابزارهای مدیریت گردش کار است که به کاربران این امکان را می‌دهد تا عملیات مختلف تجاری را به‌صورت خودکار انجام دهند. در این بخش، مرور کلی از ابزارهای موجود در Vtiger برای مدیریت گردش کار ارائه می‌شود.

---

1. مدیریت گردش کار (Workflow Management)

ابزار مدیریت گردش کار در Vtiger به کاربران این امکان را می‌دهد که فرآیندهای مختلف را با استفاده از شروط و اقدامات مختلف تنظیم و خودکار کنند. این ابزار شامل ویژگی‌های زیر است:

• ایجاد گردش کارهای جدید: کاربران می‌توانند گردش کارهای جدید برای مدیریت فرآیندهایی مانند فرصت‌های فروش، شکایات مشتریان، و بازاریابی ایجاد کنند.
• تعریف شروط (Conditions): در گردش کارها می‌توان شروط مختلف مانند وضعیت رکورد، تاریخ، نوع رویداد و… را تعریف کرد.
• تعریف اقدامات (Actions): پس از تعیین شروط، اقدامات مختلفی می‌توانند مانند ارسال ایمیل، ایجاد وظیفه جدید، به‌روزرسانی رکوردها یا ارسال پیام انجام شوند.

نمونه‌ای از ایجاد یک گردش کار در Vtiger:

1. به منوی Automation رفته و Workflows را انتخاب کنید.
2. روی Create Workflow کلیک کنید.
3. نوع رکورد مورد نظر خود (مانند Leads یا Opportunities) را انتخاب کنید.
4. شروط و اقدامات لازم را تعیین کرده و گردش کار را ذخیره کنید.

---

2. گردش کارهای مبتنی بر زمان (Scheduled Workflows)

این نوع گردش کارها به‌طور خودکار در زمان‌های مشخص اجرا می‌شوند. به‌عنوان مثال، شما می‌توانید یک گردش کار تنظیم کنید که هر روز ساعت 9 صبح به‌طور خودکار ایمیلی به مشتریان ارسال کند یا یک یادآوری برای تیم فروش تنظیم کند.

ویژگی‌ها:

• اجرای خودکار در زمان‌های معین: می‌توان تاریخ و زمان دقیق اجرای گردش کار را تعیین کرد.
• انعطاف‌پذیری بالا: گردش کارهای مبتنی بر زمان می‌توانند به‌صورت روزانه، هفتگی، ماهانه یا به‌طور یک‌باره تنظیم شوند.

نمونه‌ای از تنظیم گردش کار مبتنی بر زمان:

1. در زمان تعریف گردش کار، گزینه Scheduled Workflow را انتخاب کنید.
2. زمان اجرای گردش کار (مثلاً هر روز ساعت 9 صبح) را تعیین کنید.
3. اقداماتی مانند ارسال یادآوری یا ایمیل را تعریف کرده و آن را ذخیره کنید.

---

3. گردش کارهای مبتنی بر رویداد (Event-Driven Workflows)

گردش کارهای مبتنی بر رویداد به‌طور خودکار زمانی فعال می‌شوند که یک رویداد خاص در سیستم رخ دهد. این رویداد می‌تواند شامل ایجاد یک رکورد جدید، تغییر وضعیت یک رکورد، یا هرگونه تغییر دیگر باشد.

ویژگی‌ها:

• ایجاد خودکار گردش کار با رویدادهای خاص: به‌عنوان مثال، زمانی که یک رکورد جدید به CRM وارد می‌شود یا وضعیت یک رکورد تغییر می‌کند، گردش کار به‌طور خودکار اجرا می‌شود.
• پشتیبانی از رویدادهای مختلف: شامل رویدادهای مانند تغییر وضعیت، ایجاد رکورد، به‌روزرسانی رکورد و غیره.

نمونه‌ای از گردش کار مبتنی بر رویداد:

1. در زمان ایجاد گردش کار، Event-Based Workflow را انتخاب کنید.
2. رویداد مورد نظر خود (مانند Create یا Update) را انتخاب کنید.
3. شروط لازم را تنظیم کنید و اقداماتی مانند ارسال ایمیل یا ایجاد وظیفه را تعریف کنید.

---

4. گردش کارهای ترکیبی (Combination Workflows)

این نوع گردش کار ترکیبی از گردش کارهای مبتنی بر زمان و رویداد است که به کاربران امکان می‌دهد تا فرآیندهای پیچیده‌تری را پیاده‌سازی کنند. در این نوع گردش کار، شما می‌توانید همزمان هم از زمان‌بندی و هم از رویدادهای سیستم برای ایجاد گردش کارهای پیچیده استفاده کنید.

ویژگی‌ها:

• ترکیب زمان و رویداد: امکان اجرای گردش کارها با توجه به زمان و رویدادهای خاص در یک فرآیند واحد.
• انعطاف‌پذیری بیشتر: با استفاده از گردش کارهای ترکیبی می‌توانید فرآیندهای پیچیده‌تری ایجاد کنید که شامل زمان‌بندی‌ها و رویدادهای مختلف باشند.

نمونه‌ای از گردش کار ترکیبی:

1. گردش کار را به‌طور ترکیبی تنظیم کنید.
2. همزمان با رویدادهای خاص (مانند تغییر وضعیت یک رکورد)، زمان‌بندی‌هایی برای اجرای خودکار اعمال کنید.
3. اقدامات مختلفی مانند ارسال ایمیل و ایجاد وظایف را تعریف کنید.

---

5. مدیریت گزارش‌ها و لاگ‌ها برای گردش کارها

برای نظارت بر عملکرد گردش کارها، Vtiger CRM ابزارهایی برای گزارش‌دهی و لاگ‌گیری ارائه می‌دهد. شما می‌توانید گزارش‌هایی از عملکرد گردش کارهای مختلف داشته باشید و مشکلات احتمالی را شناسایی و رفع کنید.

ویژگی‌ها:

• گزارش‌دهی دقیق از اجرای گردش کار: می‌توانید ببینید که هر گردش کار چه زمانی و به چه شکلی اجرا شده است.
• رفع مشکلات و بهینه‌سازی: با استفاده از لاگ‌ها می‌توان مشکلات موجود در گردش کارها را شناسایی کرده و آن‌ها را اصلاح کرد.

نمونه‌ای از مشاهده گزارش‌ها:

1. به بخش Automation بروید و گزینه Workflow Reports را انتخاب کنید.
2. گزارشی از اجرای گردش کارها مشاهده کنید و بررسی کنید که آیا تمام اقدامات به درستی انجام شده‌اند یا خیر.

---

جمع‌بندی

ابزارهای مدیریت گردش کار در Vtiger CRM به کسب‌وکارها این امکان را می‌دهند که فرآیندهای تجاری خود را خودکار کرده و کارایی و دقت را افزایش دهند. با استفاده از انواع گردش کارهای مبتنی بر زمان، رویداد، ترکیبی و ابزار گزارش‌دهی و لاگ‌ها، کاربران می‌توانند فرآیندهای پیچیده‌ای مانند مدیریت فروش، تعاملات با مشتریان و فرآیندهای بازاریابی را به‌طور مؤثری مدیریت کنند. تنظیم و پیکربندی این گردش کارها بسیار ساده است و با استفاده از منوی Automation در Vtiger، تمامی مراحل آن به راحتی قابل انجام است.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. ایجاد گردش کارهای پایه”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه ایجاد یک گردش کار جدید در Vtiger” subtitle=”توضیحات کامل”]ایجاد یک گردش کار جدید در Vtiger CRM به شما این امکان را می‌دهد که فرآیندهای تجاری خود را به‌طور خودکار مدیریت کنید. برای انجام این کار، شما باید مراحل خاصی را دنبال کنید تا گردش کار به درستی تنظیم شده و بتواند عملیات مختلف مانند ارسال ایمیل‌ها، به‌روزرسانی رکوردها، یا ایجاد وظایف جدید را انجام دهد. در این بخش، نحوه ایجاد یک گردش کار جدید در Vtiger به‌صورت گام‌به‌گام توضیح داده شده است.

---

1. ورود به بخش مدیریت گردش کار

برای شروع، باید وارد سیستم Vtiger شوید و به بخش Automation بروید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. از منوی بالایی یا کناری، گزینه Automation را انتخاب کنید.
3. در زیر منوی Automation، گزینه Workflows را انتخاب کنید.

---

2. ایجاد گردش کار جدید

در این مرحله، شما باید یک گردش کار جدید تعریف کنید:

1. پس از ورود به صفحه Workflows، بر روی دکمه Create Workflow یا Create New Workflow کلیک کنید.
2. یک پنجره جدید برای ایجاد گردش کار باز می‌شود. در این مرحله، شما باید تنظیمات اولیه گردش کار خود را پیکربندی کنید.

---

3. انتخاب نوع رکورد (Module)

در این مرحله، شما باید نوع رکوردی که قرار است گردش کار برای آن ایجاد شود را انتخاب کنید. این رکورد می‌تواند هر مدولی از Vtiger مانند Leads، Opportunities، Contacts یا Cases باشد:

1. در قسمت Module، مدول مورد نظر خود (برای مثال Leads یا Opportunities) را انتخاب کنید.
2. انتخاب مدول به این معناست که این گردش کار برای رکوردهای این مدول اجرا خواهد شد.

---

4. تعریف شروط (Conditions)

در این بخش، شما باید شروطی را تعریف کنید که بر اساس آن‌ها گردش کار اجرا شود. به‌طور مثال، می‌توانید تعیین کنید که تنها زمانی گردش کار اجرا شود که وضعیت یک رکورد به “Closed Won” تغییر کند.

1. در بخش Conditions، کلیک کنید و شرایط مورد نظر خود را اضافه کنید.
2. می‌توانید از گزینه‌های مختلف برای تنظیم شرایط مانند Field Conditions استفاده کنید، مثلاً تغییر وضعیت رکورد، تاریخ ثبت، یا هر ویژگی دیگری از رکورد.
3. به‌عنوان مثال، اگر می‌خواهید گردش کار تنها زمانی اجرا شود که یک فرصت فروش به وضعیت “Closed Won” تغییر کند، شرطی مانند زیر را ایجاد کنید:
   • Field: Status
   • Operator: equals
   • Value: Closed Won

---

5. تعریف اقدامات (Actions)

پس از تنظیم شروط، باید مشخص کنید که چه اقداماتی باید پس از برآورده شدن این شروط انجام شوند. این اقدامات می‌توانند شامل ارسال ایمیل، ایجاد یک وظیفه جدید، به‌روزرسانی یک رکورد یا هر اقدام دیگری باشند.

1. بر روی دکمه Add Action کلیک کنید.
2. اقدام مورد نظر خود را انتخاب کنید. برای مثال:
   • Send Email: برای ارسال ایمیل به یک یا چند کاربر.
   • Create Task: برای ایجاد یک وظیفه جدید.
   • Update Record: برای به‌روزرسانی فیلدهای رکورد.

مثال: اگر می‌خواهید بعد از تغییر وضعیت یک فرصت به “Closed Won”، یک ایمیل خوش‌آمد به مشتری ارسال شود، می‌توانید این اقدام را اضافه کنید:

• Action: Send Email
• To: Customer Email
• Subject: “Congratulations on Your Closed Deal”
• Body: “Your deal has been successfully closed. Congratulations!”

---

6. تنظیم زمان‌بندی (Optional)

در صورت نیاز، می‌توانید زمان‌بندی برای اجرای گردش کار را تنظیم کنید. مثلاً می‌توانید مشخص کنید که ایمیل‌ها پس از ۲۴ ساعت از تغییر وضعیت ارسال شوند.

1. در قسمت Schedule Workflow، زمان‌بندی مورد نظر خود را تنظیم کنید.
2. می‌توانید زمان اجرا را به صورت روزانه، هفتگی، ماهانه یا خاص تنظیم کنید.

---

7. ذخیره و فعال‌سازی گردش کار

بعد از تنظیم تمامی شروط و اقدامات، باید گردش کار را ذخیره کرده و آن را فعال کنید تا بتواند به‌طور خودکار اجرا شود.

1. پس از تنظیم تمامی بخش‌ها، بر روی دکمه Save یا Save and Activate کلیک کنید.
2. گردش کار شما حالا آماده است و بر اساس شرایط و زمان‌بندی که تعیین کرده‌اید به‌طور خودکار اجرا خواهد شد.

---

جمع‌بندی

ایجاد یک گردش کار در Vtiger فرآیندی ساده است که به شما کمک می‌کند تا عملیات مختلف تجاری را به‌صورت خودکار انجام دهید. با استفاده از شروط و اقدامات مختلف، می‌توانید گردش کارهایی مانند ارسال ایمیل‌ها، به‌روزرسانی رکوردها یا ایجاد وظایف جدید را به‌طور خودکار پیاده‌سازی کنید. همچنین با تنظیم زمان‌بندی و استفاده از قابلیت‌های پیشرفته، می‌توانید فرآیندهای پیچیده‌تر را مدیریت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی شروط (Conditions) برای گردش کار” subtitle=”توضیحات کامل”]شروط (Conditions) در گردش کارهای Vtiger یکی از اجزای اصلی هستند که تعیین می‌کنند تحت چه شرایطی گردش کار فعال یا اجرا شود. این شروط به شما این امکان را می‌دهند که تنها زمانی که وضعیت یا ویژگی خاصی در رکورد تغییر کرد، اقدامات خودکار (مانند ارسال ایمیل، ایجاد وظیفه یا به‌روزرسانی رکورد) انجام شود. در این بخش، نحوه پیکربندی شروط برای گردش کارها به‌طور گام‌به‌گام توضیح داده خواهد شد.

---

1. ورود به بخش مدیریت گردش کار

برای شروع پیکربندی شروط، ابتدا باید وارد بخش مدیریت گردش کار شوید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. از منوی بالا یا کناری، گزینه Automation را انتخاب کنید.
3. در زیر منوی Automation، گزینه Workflows را انتخاب کنید.
4. بر روی گردش کار مورد نظر خود کلیک کنید یا یک گردش کار جدید ایجاد کنید.

---

2. اضافه کردن شرط جدید

در این مرحله، شما باید شروط لازم برای اجرای گردش کار را تنظیم کنید:

1. بعد از ایجاد گردش کار یا انتخاب گردش کار موجود، به بخش Conditions بروید.
2. روی گزینه Add Condition کلیک کنید تا شرط جدیدی اضافه کنید.

---

3. انتخاب فیلد برای شرط

شما باید مشخص کنید که کدام فیلد رکورد باید بررسی شود تا شرط فعال شود. برای مثال، می‌توانید فیلد وضعیت یک رکورد را بررسی کنید.

1. در کادر Field، فیلدی را که می‌خواهید برای شرط استفاده کنید انتخاب کنید. برخی از فیلدهای رایج عبارتند از:
   • Status (وضعیت رکورد)
   • Amount (مقدار رکورد)
   • Close Date (تاریخ بسته شدن)
   • Assigned To (کاربر مسئول)
2. به‌عنوان مثال، اگر بخواهید شرطی برای وضعیت یک Opportunity تعیین کنید، فیلد Status را انتخاب کنید.

---

4. انتخاب اپراتور (Operator)

اپراتور (Operator) مشخص می‌کند که چه نوع عملیاتی باید با مقدار فیلد انجام شود. برخی از اپراتورهای رایج عبارتند از:

• equals (مساوی)
• not equals (مخالف)
• greater than (بزرگتر از)
• less than (کوچکتر از)
• contains (شامل)
• starts with (شروع می‌شود با)

برای مثال، اگر می‌خواهید فقط زمانی که وضعیت یک رکورد به Closed Won تغییر کند گردش کار اجرا شود، باید از اپراتور equals استفاده کنید.

---

5. تعریف مقدار برای شرط

پس از انتخاب اپراتور، باید مقدار مورد نظر برای شرط را وارد کنید. این مقدار می‌تواند یک مقدار خاص یا یک مقدار از نوع لیست باشد.

1. در قسمت Value، مقدار مورد نظر خود را وارد کنید. برای مثال:
   • برای وضعیت رکورد: Closed Won
   • برای تاریخ بسته شدن: یک تاریخ خاص مانند 2025-03-31

اگر می‌خواهید شرطی برای مقادیر بیشتر از یک مقدار خاص تعیین کنید، می‌توانید از گزینه OR برای اضافه کردن شرط‌های بیشتر استفاده کنید.

---

6. استفاده از شروط ترکیبی

در صورتی که نیاز دارید چندین شرط را با هم ترکیب کنید، می‌توانید از اپراتورهای AND یا OR برای ایجاد شروط پیچیده‌تر استفاده کنید:

• AND: شرط‌های مختلف باید همزمان برقرار باشند تا گردش کار اجرا شود.
• OR: تنها یکی از شرط‌ها باید برقرار باشد تا گردش کار اجرا شود.

برای مثال، اگر بخواهید گردش کار تنها زمانی اجرا شود که وضعیت رکورد به “Closed Won” تغییر کند و مقدار فروش بیشتر از 10000 باشد، باید از اپراتور AND استفاده کنید.

---

7. پیاده‌سازی شرط‌های سفارشی با کدنویسی

در صورتی که نیاز به شرط‌های پیچیده‌تری دارید که در رابط کاربری قابل پیاده‌سازی نباشند، می‌توانید از کدنویسی برای ایجاد شرط‌های سفارشی استفاده کنید. برای مثال، می‌توانید از زبان PHP برای تعریف قوانین شرطی پیشرفته‌تر استفاده کنید.

به‌عنوان مثال:

if($record['status'] == 'Closed Won' && $record['amount'] > 10000) {
    return true;
}
return false;

این کد بررسی می‌کند که آیا وضعیت رکورد “Closed Won” است و مقدار فروش بیشتر از 10000 است. در صورت برقرار بودن این دو شرط، گردش کار اجرا خواهد شد.

---

8. ذخیره و آزمایش شروط

پس از تنظیم تمامی شروط، باید گردش کار را ذخیره کرده و آن را آزمایش کنید تا مطمئن شوید که شروط به درستی اعمال شده‌اند.

1. پس از پیکربندی شروط، بر روی Save کلیک کنید.
2. سپس می‌توانید با استفاده از ابزارهای آزمایش در Vtiger، عملکرد شروط را بررسی کنید. این ابزار به شما کمک می‌کند تا ببینید آیا گردش کار به درستی طبق شرایط تعیین‌شده اجرا می‌شود یا نه.

---

جمع‌بندی

پیکربندی شروط در گردش کارهای Vtiger ابزار قدرتمندی است که به شما این امکان را می‌دهد که فرآیندهای خودکار را تنها در صورت برآورده شدن شرایط خاص اجرا کنید. با استفاده از اپراتورها و ترکیب شروط، می‌توانید گردش کارهایی بسیار دقیق و هدفمند ایجاد کنید که به بهبود کارایی و کاهش خطاها در فرآیندهای تجاری کمک می‌کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف اقدامات (Actions) اولیه مانند ارسال ایمیل یا ایجاد وظایف” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌های مدیریت مشتری (CRM) مانند Vtiger، اقدامات (Actions) بخش مهمی از گردش کارها هستند. این اقدامات به شما این امکان را می‌دهند که فرآیندهای مختلفی را به‌طور خودکار انجام دهید. به‌طور معمول، اقدامات می‌توانند شامل ارسال ایمیل، به‌روزرسانی رکوردها، ایجاد وظایف جدید، یا ارسال اعلان‌ها به کاربران باشند. در این بخش، نحوه تعریف اقدامات اولیه مانند ارسال ایمیل یا ایجاد وظایف در Vtiger را بررسی خواهیم کرد.

---

1. ورود به بخش مدیریت گردش کار

برای شروع ایجاد اقدامات در گردش کار، ابتدا باید وارد بخش مدیریت گردش کار شوید:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. از منوی بالا یا کناری، گزینه Automation را انتخاب کنید.
3. در زیر منوی Automation، گزینه Workflows را انتخاب کنید.
4. بر روی گردش کار مورد نظر خود کلیک کنید یا یک گردش کار جدید ایجاد کنید.

---

2. اضافه کردن اقدام جدید

پس از انتخاب یا ایجاد گردش کار، برای اضافه کردن اقدامات به آن، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. به بخش Actions بروید.
2. روی گزینه Add Action کلیک کنید تا اقدام جدیدی اضافه کنید.

---

3. ارسال ایمیل (Email Action)

یکی از رایج‌ترین اقدامات در گردش کار، ارسال ایمیل خودکار است. برای ایجاد این اقدام، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. در لیست اقدامات، گزینه Send Email را انتخاب کنید.
2. در فرم ارسال ایمیل، باید اطلاعات زیر را وارد کنید:
   • To: آدرس ایمیل گیرنده (می‌توانید از فیلدهای موجود مانند ایمیل مشتری یا کاربر استفاده کنید).
   • Subject: عنوان ایمیل.
   • Message Body: محتوای ایمیل.

   می‌توانید از Variables (متغیرها) برای شخصی‌سازی ایمیل استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای درج نام مشتری، از متغیر {first_name} استفاده کنید.

3. پس از تنظیم موارد فوق، بر روی Save کلیک کنید تا ایمیل به گردش کار اضافه شود.

---

4. ایجاد وظایف (Task Action)

دومین اقدام مهم در گردش کارها، ایجاد وظایف است. این اقدام به شما این امکان را می‌دهد که به‌طور خودکار وظایف جدیدی برای کاربران مشخص شده ایجاد کنید. برای ایجاد وظیفه خودکار، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. در بخش Actions، گزینه Create Task را انتخاب کنید.
2. فرم ایجاد وظیفه شامل موارد زیر خواهد بود:
   • Assigned To: کاربری که وظیفه به او اختصاص داده می‌شود. می‌توانید یک کاربر خاص را انتخاب کنید یا از متغیرهای پیش‌فرض استفاده کنید.
   • Task Title: عنوان وظیفه (مثلاً “تماس با مشتری” یا “پیگیری فرصت فروش”).
   • Due Date: تاریخ سررسید وظیفه.
   • Priority: اولویت وظیفه (High, Medium, Low).
   • Status: وضعیت وظیفه (Open, In Progress, Completed).
3. پس از تنظیم این موارد، روی Save کلیک کنید تا وظیفه به گردش کار اضافه شود.

---

5. به‌روزرسانی رکوردها (Record Update Action)

گاهی اوقات نیاز دارید که اطلاعات رکوردها به‌طور خودکار به‌روزرسانی شوند. برای مثال، شما ممکن است بخواهید وقتی وضعیت یک مشتری تغییر می‌کند، فیلدهای خاصی به‌روزرسانی شوند. برای تنظیم این اقدام:

1. در بخش Actions، گزینه Update Record را انتخاب کنید.
2. فیلدهایی که باید به‌روزرسانی شوند را انتخاب کرده و مقدار جدید آن‌ها را وارد کنید.
   • به‌عنوان مثال، اگر وضعیت یک فرصت فروش تغییر کند، می‌توانید فیلد Status را به “Closed Won” تغییر دهید.
3. پس از تنظیم، بر روی Save کلیک کنید تا به گردش کار اضافه شود.

---

6. ارسال اعلان (Notification Action)

گاهی اوقات نیاز دارید که کاربرانی خاص را از تغییرات مهم مطلع کنید. برای این منظور، می‌توانید از اقدام ارسال اعلان استفاده کنید:

1. در بخش Actions، گزینه Send Notification را انتخاب کنید.
2. در فرم ارسال اعلان، باید کاربرانی که باید اعلان دریافت کنند را انتخاب کنید و پیامی برای اعلان وارد کنید.
3. پس از تنظیم اعلان، بر روی Save کلیک کنید تا به گردش کار اضافه شود.

---

7. حذف رکوردها (Delete Record Action)

اگر می‌خواهید رکوردهای خاصی را به‌طور خودکار حذف کنید (مثلاً رکوردهایی که شرایط خاصی را برآورده می‌کنند)، می‌توانید از اقدام حذف رکورد استفاده کنید:

1. در بخش Actions، گزینه Delete Record را انتخاب کنید.
2. شرط‌های لازم را برای انتخاب رکوردهایی که باید حذف شوند، وارد کنید.
3. بر روی Save کلیک کنید تا اقدام حذف رکورد به گردش کار اضافه شود.

---

8. ذخیره و آزمایش اقدامات

پس از اضافه کردن اقدامات مورد نظر به گردش کار، باید آن را ذخیره کنید و آزمایش کنید تا مطمئن شوید که اقدامات به درستی انجام می‌شوند.

1. بر روی Save در بالای صفحه کلیک کنید تا گردش کار شما ذخیره شود.
2. پس از ذخیره، گردش کار را آزمایش کنید تا مطمئن شوید که ایمیل‌ها ارسال می‌شوند، وظایف ایجاد می‌شوند و سایر اقدامات به درستی انجام می‌شوند.

---

جمع‌بندی

ایجاد اقدامات در گردش کارهای Vtiger یکی از جنبه‌های حیاتی خودکارسازی فرآیندهای تجاری است. با استفاده از این اقدامات، می‌توانید بسیاری از وظایف تکراری را به‌طور خودکار انجام دهید، از جمله ارسال ایمیل‌ها، ایجاد وظایف، به‌روزرسانی رکوردها و ارسال اعلان‌ها. این کار نه تنها به صرفه‌جویی در زمان و افزایش کارایی کمک می‌کند، بلکه اطمینان حاصل می‌کند که فرآیندها همیشه به‌طور منظم و بدون خطا انجام شوند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. انواع گردش کارها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”گردش کارهای مبتنی بر زمان (Scheduled Workflows)” subtitle=”توضیحات کامل”]گردش کارهای مبتنی بر زمان یا Scheduled Workflows در سیستم‌های مدیریت مشتری (CRM) مانند Vtiger به شما این امکان را می‌دهند که فرآیندها و اقدامات خاصی را بر اساس زمان‌بندی مشخص انجام دهید. این نوع گردش کار به‌ویژه برای انجام کارهایی مانند ارسال یادآوری‌ها، پیگیری‌ها یا به‌روزرسانی‌های منظم مفید است. در این بخش، نحوه ایجاد و پیکربندی گردش کارهای مبتنی بر زمان در Vtiger را بررسی خواهیم کرد.

---

1. ورود به بخش مدیریت گردش کارها

برای ایجاد یک گردش کار مبتنی بر زمان، ابتدا باید وارد بخش مدیریت گردش کارهای Vtiger شوید. برای این کار:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. از منوی بالایی یا کناری، گزینه Automation را انتخاب کنید.
3. در زیر منوی Automation، گزینه Workflows را انتخاب کنید.
4. بر روی گزینه Create Workflow کلیک کنید.

---

2. انتخاب نوع گردش کار مبتنی بر زمان

در زمان ایجاد گردش کار جدید، Vtiger این امکان را به شما می‌دهد که نوع گردش کار را انتخاب کنید. برای ایجاد گردش کار مبتنی بر زمان، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. در صفحه ایجاد گردش کار، در بخش Workflow Type، گزینه Scheduled را انتخاب کنید.
2. در این مرحله، باید یک نام برای گردش کار انتخاب کنید و موارد مربوط به گردش کار را تنظیم کنید.

---

3. تعریف زمان‌بندی گردش کار

یکی از ویژگی‌های اصلی گردش کارهای مبتنی بر زمان، تنظیم زمان برای اجرای خودکار اقدامات است. برای تنظیم زمان‌بندی، شما باید تاریخ و زمان خاصی را برای اجرای گردش کار تعیین کنید. این کار به شما این امکان را می‌دهد که اقدامات را در زمان‌های خاصی، مانند تاریخ‌های سررسید یا پس از ایجاد یک رکورد، اجرا کنید.

1. در بخش Schedule، می‌توانید زمان‌بندی مورد نظر خود را تنظیم کنید. به‌عنوان مثال:
   • اجرای گردش کار هر روز در ساعت مشخص.
   • اجرای گردش کار بعد از یک دوره زمانی خاص (مثلاً 2 روز بعد از ایجاد رکورد).
   • اجرای گردش کار در تاریخ خاص (مثلاً هر ماه در اولین روز ماه).
2. تنظیمات زمان می‌تواند شامل انتخاب زمان دقیق، تعیین دوره‌های زمانی، یا تنظیمات مبتنی بر فیلدهای رکورد (مثلاً تاریخ ایجاد یا تاریخ سررسید) باشد.

---

4. تعریف شروط و اقدامات

پس از تعیین زمان‌بندی، باید شروط و اقدامات مورد نظر خود را برای گردش کار تعریف کنید:

1. شروط (Conditions):
   • در این بخش می‌توانید شروط مختلفی را تعیین کنید تا تنها در صورتی که رکوردها با شرایط خاص مطابقت دارند، اقدامات انجام شوند. به‌عنوان مثال، می‌توانید شرطی بگذارید که فقط در صورتی که وضعیت فرصت فروش به “در حال پیگیری” تغییر کند، گردش کار اجرا شود.
2. اقدامات (Actions):
   • در این مرحله، شما می‌توانید اقداماتی را که باید در زمان مشخص اجرا شوند، تنظیم کنید. اقدامات ممکن است شامل ارسال ایمیل، به‌روزرسانی رکوردها، ایجاد وظایف جدید یا ارسال اعلان‌ها باشند.
   • برای مثال، می‌توانید یک ایمیل یادآوری به فروشندگان ارسال کنید که یک فرصت فروش نیاز به پیگیری دارد یا یک وظیفه برای تیم پشتیبانی ایجاد کنید.

---

5. پیکربندی تاریخ و زمان اجرای گردش کار

برای زمان‌بندی دقیق‌تر، Vtiger به شما این امکان را می‌دهد که از فیلدهای رکورد برای تعیین زمان اجرای گردش کار استفاده کنید. به‌عنوان مثال:

1. می‌توانید گردش کار را طوری تنظیم کنید که بعد از تاریخ مشخص شده در فیلد تاریخ سررسید یک ایمیل یادآوری ارسال کند.
2. برای این کار، در بخش Conditions، فیلدی مانند Due Date را انتخاب کرده و شرط مورد نظر را تعریف کنید.
3. سپس در بخش Schedule، زمانی که می‌خواهید گردش کار اجرا شود (مثلاً یک روز قبل از تاریخ سررسید)، مشخص کنید.

---

6. آزمایش و ذخیره گردش کار

پس از تنظیم تمامی شروط و اقدامات، وقت آن است که گردش کار خود را ذخیره کرده و آزمایش کنید:

1. بر روی Save کلیک کنید تا گردش کار ذخیره شود.
2. برای آزمایش، می‌توانید یک رکورد جدید بسازید که با شرایط تعریف‌شده مطابقت داشته باشد و بررسی کنید که آیا گردش کار در زمان مقرر اجرا می‌شود یا خیر.

---

7. نظارت و بهینه‌سازی گردش کارهای مبتنی بر زمان

برای اطمینان از عملکرد صحیح گردش کارهای مبتنی بر زمان، باید آن‌ها را به‌طور منظم نظارت کنید:

1. از بخش Reports یا Logs در Vtiger برای مشاهده وضعیت گردش کارهای مبتنی بر زمان استفاده کنید.
2. این گزارش‌ها به شما کمک می‌کنند تا ببینید آیا گردش کار به درستی اجرا شده است و اگر خطایی وجود داشته باشد، بتوانید آن را شناسایی و برطرف کنید.

---

جمع‌بندی

گردش کارهای مبتنی بر زمان ابزار قدرتمندی برای خودکارسازی فرآیندهایی هستند که نیاز به اجرا در زمان‌های خاص دارند. با استفاده از این گردش کارها، می‌توانید یادآوری‌ها، پیگیری‌ها، به‌روزرسانی‌ها و سایر اقدامات را به‌طور خودکار و در زمان‌های دقیق انجام دهید. تنظیم درست زمان‌بندی و شروط مناسب در Vtiger به شما این امکان را می‌دهد که کارها را به‌طور مؤثر و بدون نیاز به دخالت دستی مدیریت کنید و در نتیجه کارایی و بهره‌وری تیم خود را افزایش دهید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”گردش کارهای مبتنی بر رویداد (Event-Driven Workflows)” subtitle=”توضیحات کامل”]گردش کارهای مبتنی بر رویداد یا Event-Driven Workflows در سیستم‌های مدیریت مشتری (CRM) مانند Vtiger، به شما این امکان را می‌دهند که بر اساس رویدادهای خاصی که در سیستم اتفاق می‌افتند، فرآیندهای خودکار را راه‌اندازی کنید. این نوع گردش کار به‌ویژه برای واکنش به تغییرات در داده‌ها، به‌روزرسانی وضعیت‌ها یا ایجاد رکوردهای جدید مفید است. در این بخش، نحوه ایجاد و پیکربندی گردش کارهای مبتنی بر رویداد در Vtiger را بررسی خواهیم کرد.

---

1. ورود به بخش مدیریت گردش کارها

برای ایجاد یک گردش کار مبتنی بر رویداد، ابتدا باید وارد بخش مدیریت گردش کارهای Vtiger شوید. برای این کار:

1. وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
2. از منوی بالایی یا کناری، گزینه Automation را انتخاب کنید.
3. در زیر منوی Automation، گزینه Workflows را انتخاب کنید.
4. بر روی گزینه Create Workflow کلیک کنید.

---

2. انتخاب نوع گردش کار مبتنی بر رویداد

در زمان ایجاد گردش کار جدید، Vtiger این امکان را به شما می‌دهد که نوع گردش کار را انتخاب کنید. برای ایجاد گردش کار مبتنی بر رویداد، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. در صفحه ایجاد گردش کار، در بخش Workflow Type، گزینه Event-Driven را انتخاب کنید.
2. در این مرحله، باید یک نام برای گردش کار انتخاب کنید و موارد مربوط به گردش کار را تنظیم کنید.

---

3. تعریف رویدادهای خاص

گردش کارهای مبتنی بر رویداد به‌طور خودکار زمانی اجرا می‌شوند که یک رویداد خاص در سیستم رخ دهد. این رویدادها می‌توانند شامل تغییرات در رکوردها، به‌روزرسانی فیلدها، ایجاد رکوردهای جدید یا تغییرات در وضعیت‌ها باشند.

1. در بخش Trigger Event، شما باید رویدادهایی که باید گردش کار شما را فعال کنند، انتخاب کنید. برخی از رویدادهای رایج عبارتند از:
   • Record Creation: زمانی که یک رکورد جدید در سیستم ایجاد می‌شود.
   • Record Update: زمانی که یک رکورد به‌روزرسانی می‌شود.
   • Field Value Change: زمانی که مقدار یک فیلد خاص تغییر می‌کند.
   • Status Change: زمانی که وضعیت یک رکورد تغییر می‌کند (مثلاً تغییر وضعیت یک فرصت فروش از “در حال بررسی” به “برنده”).
2. شما می‌توانید از میان رویدادهای مختلف موجود در Vtiger، مناسب‌ترین رویداد برای گردش کار خود را انتخاب کنید.

---

4. تعریف شروط (Conditions) برای رویداد

پس از تعیین رویداد، می‌توانید شروط مختلفی را برای بیشتر دقیق‌کردن زمانی که باید اقدامات انجام شوند، تنظیم کنید. به‌عنوان مثال، می‌توانید تنها زمانی که یک رکورد خاص به وضعیت مشخصی تغییر کرد، گردش کار را اجرا کنید.

1. در بخش Conditions، شما می‌توانید شروط مختلفی را برای فیلتر کردن رکوردها اعمال کنید. به‌عنوان مثال:
   • تنها زمانی که فیلد Opportunity Status به “Closed Won” تغییر کند.
   • تنها زمانی که فیلد Due Date به یک تاریخ خاص برسد.
   • فقط زمانی که Lead Source به “Website” تغییر کند.
2. برای تنظیم این شروط، از Operators مختلف مانند Equals, Contains, Not Equals و غیره استفاده کنید.

---

5. تعریف اقدامات (Actions) برای رویداد

پس از مشخص کردن رویداد و شروط، باید اقداماتی را که در صورت وقوع رویداد باید انجام شوند، تنظیم کنید. این اقدامات می‌توانند شامل ارسال ایمیل، ایجاد وظایف جدید، به‌روزرسانی رکوردها یا ارسال اعلان‌ها باشند.

1. ارسال ایمیل: شما می‌توانید ایمیل‌هایی به کاربرانی خاص یا گروه‌هایی از کاربران ارسال کنید. به‌عنوان مثال، وقتی وضعیت یک فرصت فروش تغییر می‌کند، می‌توانید ایمیل تایید برای تیم فروش ارسال کنید.
2. ایجاد وظایف: شما می‌توانید به‌طور خودکار وظایفی ایجاد کنید و آن‌ها را به اعضای تیم تخصیص دهید. به‌عنوان مثال، وقتی یک رکورد جدید در بخش پشتیبانی ثبت می‌شود، می‌توانید یک وظیفه ایجاد کنید و آن را به تیم پشتیبانی تخصیص دهید.
3. به‌روزرسانی رکوردها: یکی از اقدامات رایج، به‌روزرسانی رکوردها است. به‌عنوان مثال، اگر وضعیت یک فرصت فروش تغییر کند، می‌توانید فیلدی مانند Close Date را به‌طور خودکار به تاریخ فعلی تنظیم کنید.
4. ارسال اعلان‌ها: می‌توانید اعلان‌هایی برای کاربران سیستم ارسال کنید تا آن‌ها را از تغییرات جدید آگاه کنید.

---

6. آزمایش و ذخیره گردش کار

پس از تنظیم رویداد، شروط و اقدامات، وقت آن است که گردش کار خود را ذخیره کرده و آزمایش کنید:

1. بر روی Save کلیک کنید تا گردش کار ذخیره شود.
2. برای آزمایش، می‌توانید یک رکورد جدید ایجاد کنید یا یک رکورد موجود را به‌روزرسانی کنید تا ببینید آیا گردش کار به‌درستی اجرا می‌شود یا خیر.

---

7. نظارت و بهینه‌سازی گردش کارهای مبتنی بر رویداد

برای اطمینان از عملکرد صحیح گردش کارهای مبتنی بر رویداد، باید آن‌ها را به‌طور منظم نظارت کنید:

1. از بخش Reports یا Logs در Vtiger برای مشاهده وضعیت گردش کارهای مبتنی بر رویداد استفاده کنید.
2. این گزارش‌ها به شما کمک می‌کنند تا ببینید آیا گردش کار به درستی اجرا شده است و اگر خطایی وجود داشته باشد، بتوانید آن را شناسایی و برطرف کنید.

---

جمع‌بندی

گردش کارهای مبتنی بر رویداد ابزار قدرتمندی برای خودکارسازی فرآیندهایی هستند که نیاز به واکنش به تغییرات خاص در سیستم دارند. با استفاده از این گردش کارها، می‌توانید کارهایی مانند ارسال ایمیل‌ها، به‌روزرسانی رکوردها یا ایجاد وظایف جدید را به‌طور خودکار انجام دهید. تنظیم صحیح رویدادها، شروط و اقدامات در Vtiger به شما این امکان را می‌دهد که فرآیندهای تجاری را به‌صورت مؤثر و بدون نیاز به دخالت دستی مدیریت کنید و در نتیجه کارایی و بهره‌وری تیم خود را افزایش دهید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”گردش کارهای ترکیبی و نحوه استفاده از آن‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]گردش کارهای ترکیبی در سیستم‌های CRM مانند Vtiger به شما این امکان را می‌دهند که از ترکیب دو یا چند نوع مختلف گردش کار (مبتنی بر رویداد و مبتنی بر زمان) استفاده کنید تا فرآیندهای پیچیده‌تر و جامع‌تری را پیاده‌سازی کنید. این نوع گردش کارها می‌توانند شرایط و رویدادهای مختلف را به‌طور هم‌زمان در یک فرآیند واحد مدیریت کنند و به شما این امکان را می‌دهند که اقدامات مختلفی را بر اساس رویدادهای متنوع انجام دهید.

در این بخش، به بررسی نحوه ایجاد و استفاده از گردش کارهای ترکیبی در Vtiger می‌پردازیم.

---

1. تعریف گردش کار ترکیبی

گردش کار ترکیبی به معنای استفاده از انواع مختلف گردش کارها (مانند گردش کارهای مبتنی بر زمان و رویداد) به‌طور هم‌زمان است. این به شما اجازه می‌دهد که مجموعه‌ای از رویدادها و زمان‌بندی‌های مختلف را در یک فرآیند خودکار ترکیب کنید و آن‌ها را بر اساس شروط خاص اجرا کنید.

برای مثال، شما ممکن است بخواهید یک گردش کار ایجاد کنید که به‌طور خودکار زمانی که یک رکورد جدید ایجاد می‌شود (رویداد)، اقداماتی مانند ارسال ایمیل یا به‌روزرسانی رکورد را انجام دهد. پس از آن، یک گردش کار مبتنی بر زمان ممکن است اجرا شود که پس از گذشت مدت زمان مشخصی از آن رویداد، یک یادآوری ارسال کند یا وظیفه‌ای جدید ایجاد کند.

---

2. ایجاد گردش کار ترکیبی در Vtiger

برای ایجاد یک گردش کار ترکیبی در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. ورود به بخش مدیریت گردش کارها:
   • وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
   • از منوی بالایی یا کناری، گزینه Automation را انتخاب کنید.
   • در زیر منوی Automation، گزینه Workflows را انتخاب کنید.
   • بر روی Create Workflow کلیک کنید.
2. انتخاب نوع گردش کار ترکیبی:
   • در صفحه ایجاد گردش کار، در بخش Workflow Type، شما باید دو نوع گردش کار را ترکیب کنید:
     • Event-Driven: رویدادهایی که می‌خواهید گردش کار شما به آن‌ها واکنش نشان دهد.
     • Scheduled: زمان‌بندی‌هایی که می‌خواهید برای اجرای اقدامات خاص در آینده تنظیم کنید.
3. انتخاب رویدادها و زمان‌بندی‌ها:
   • در بخش Trigger Event، رویدادهای خاصی را انتخاب کنید که باید موجب شروع گردش کار شوند.
   • در بخش Scheduled Actions, زمان‌بندی‌های مشخصی را تنظیم کنید که اقدامات باید در آن زمان‌ها انجام شوند.

---

3. پیکربندی شروط برای گردش کار ترکیبی

در گردش کارهای ترکیبی، می‌توانید شروط مختلفی را برای هر یک از رویدادها و زمان‌بندی‌ها تعیین کنید. به این ترتیب، می‌توانید مدیریت دقیق‌تری بر زمان و شرایط اجرای اقدامات داشته باشید.

1. شروط برای رویدادها:
   • برای رویدادهایی که باعث شروع گردش کار می‌شوند، می‌توانید شروط مختلفی تنظیم کنید.
   • به‌عنوان مثال، ممکن است بخواهید تنها زمانی که وضعیت یک فرصت فروش به “برنده” تغییر می‌کند، گردش کار اجرا شود.
2. شروط برای زمان‌بندی‌ها:
   • برای زمان‌بندی‌های بعدی، می‌توانید شروط دیگری تنظیم کنید. به‌طور مثال، اگر یک وظیفه برای یادآوری در تاریخ خاص تنظیم شده است، تنها زمانی که فیلد Status برابر با “In Progress” باشد، اقدام انجام شود.

---

4. تعریف اقدامات مختلف در گردش کار ترکیبی

در گردش کارهای ترکیبی، شما می‌توانید چندین اقدام مختلف را برای رویدادها و زمان‌بندی‌ها تنظیم کنید. این اقدامات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

1. اقدامات برای رویدادها:
   • ارسال ایمیل: ارسال ایمیل به تیم فروش یا کاربر مربوطه زمانی که یک رکورد جدید ایجاد می‌شود یا وضعیت یک رکورد تغییر می‌کند.
   • به‌روزرسانی رکوردها: تغییر فیلدهای خاص در رکوردهایی که باعث فعال‌سازی گردش کار می‌شوند.
   • ایجاد وظایف: تخصیص وظایف به تیم‌ها پس از وقوع رویدادهای خاص.
2. اقدامات برای زمان‌بندی‌ها:
   • ارسال یادآوری‌ها: پس از گذشت زمان مشخصی از یک رویداد، می‌توانید یادآوری‌هایی ارسال کنید. به‌عنوان مثال، اگر یک فرصت فروش بعد از ۳ روز به نتیجه نرسید، یادآوری برای پیگیری آن ارسال شود.
   • به‌روزرسانی رکوردها در زمان‌های خاص: تغییر وضعیت رکوردها یا اضافه کردن یادداشت‌ها بر اساس زمان‌بندی مشخص.
   • تغییرات در فیلدهای رکورد: مانند تغییر تاریخ در فیلد Close Date پس از گذشت ۷ روز از یک رویداد خاص.

---

5. آزمایش و ارزیابی گردش کار ترکیبی

پس از تنظیم رویدادها، شروط و اقدامات، نوبت به آزمایش گردش کار ترکیبی می‌رسد تا از عملکرد صحیح آن مطمئن شوید.

1. ایجاد یک رکورد تست:
   • برای آزمایش، می‌توانید یک رکورد جدید در سیستم ایجاد کنید یا یک رکورد موجود را به‌روزرسانی کنید و بررسی کنید که آیا گردش کار طبق تنظیمات انجام می‌شود یا خیر.
2. بررسی لاگ‌ها و گزارش‌ها:
   • از گزارش‌ها و لاگ‌های موجود در بخش Reports یا Logs برای بررسی دقیق‌تر نحوه اجرای گردش کار استفاده کنید.

---

6. نظارت و بهینه‌سازی گردش کارهای ترکیبی

نظارت بر گردش کارهای ترکیبی و بهینه‌سازی آن‌ها برای عملکرد بهتر ضروری است. شما می‌توانید از گزارش‌ها و تجزیه‌و‌تحلیل‌های موجود در Vtiger برای شناسایی مشکلات و بهبود فرآیندها استفاده کنید.

1. بازخورد کاربران:
   • بازخورد کاربران در مورد عملکرد گردش کار می‌تواند به شما کمک کند تا فرآیندها را بهبود بخشید و اقدامات موثرتری انجام دهید.
2. آزمایش و تنظیم مجدد شروط:
   • اگر گردش کارهای ترکیبی در بعضی شرایط به‌درستی اجرا نمی‌شوند، ممکن است نیاز به اصلاح شروط یا تغییرات در اقدامات داشته باشید.

---

جمع‌بندی

گردش کارهای ترکیبی در Vtiger به شما این امکان را می‌دهند که از ترکیب گردش کارهای مبتنی بر رویداد و مبتنی بر زمان برای خودکارسازی فرآیندهای پیچیده و جامع استفاده کنید. این نوع گردش کارها می‌توانند به‌طور مؤثر زمان‌بندی و رویدادهای مختلف را در یک فرآیند خودکار ترکیب کنند و به شما این امکان را می‌دهند که اقدامات مختلفی را در پاسخ به تغییرات و رویدادهای خاص انجام دهید. با تنظیم درست و بهینه‌سازی مداوم گردش کارهای ترکیبی، می‌توانید کارایی و بهره‌وری تیم خود را افزایش دهید و فرآیندهای تجاری را به‌طور خودکار و بدون نیاز به دخالت دستی مدیریت کنید.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. مدیریت شروط در گردش کارها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف و تنظیم شروط چندگانه برای فرآیندهای پیچیده” subtitle=”توضیحات کامل”]شروط چندگانه در گردش کارهای CRM، به شما این امکان را می‌دهند که چندین شرط مختلف را به‌طور هم‌زمان تنظیم کنید تا فرآیندهای پیچیده‌تری را در سیستم پیاده‌سازی کنید. با استفاده از شروط چندگانه، می‌توانید شرایط مختلف را ترکیب کرده و تنها زمانی که همه شروط موردنظر برآورده شوند، اقدام خاصی را انجام دهید. این کار باعث می‌شود که فرآیندهای خودکار در CRM دقیق‌تر و قابل تنظیم‌تر باشند.

در این بخش، به بررسی مفهوم شروط چندگانه، اهمیت آن‌ها و نحوه تنظیم آن‌ها در سیستم‌های CRM مانند Vtiger خواهیم پرداخت.

---

1. تعریف شروط چندگانه

شروط چندگانه به‌معنای استفاده از چندین شرط به‌طور هم‌زمان در یک گردش کار است. این شروط می‌توانند به‌طور مستقل یا به‌صورت ترکیبی از AND یا OR عمل کنند، که هر کدام تأثیر متفاوتی بر اجرای فرآیند دارند:

• شرط AND: تمام شروط باید به‌طور هم‌زمان برآورده شوند تا اقدام خاصی انجام شود. به‌عنوان مثال، اگر می‌خواهید فقط زمانی که وضعیت فرصت “برنده” است و مبلغ بیشتر از 5000 دلار باشد، اقدام خاصی انجام شود.
• شرط OR: هر یک از شروط می‌تواند به‌تنهایی برآورده شود و اجرای فرآیند را فعال کند. این نوع شرط زمانی مفید است که می‌خواهید زمانی که یکی از شرایط برآورده می‌شود، اقدام را انجام دهید.

این شرایط چندگانه باعث می‌شوند که گردش کار شما به‌طور دقیق‌تر و پیچیده‌تر عمل کند و فرآیندهای خودکار را بر اساس شرایط خاص و دقیق‌تری اجرا کند.

---

2. اهمیت شروط چندگانه در فرآیندهای پیچیده

استفاده از شروط چندگانه در گردش کارها اهمیت زیادی دارد، زیرا به شما این امکان را می‌دهد که فرآیندهای پیچیده‌تری را پیاده‌سازی کنید که تنها در صورتی اجرا شوند که مجموعه‌ای از شرایط مشخص برآورده شوند. این ویژگی به شما کمک می‌کند تا:

1. انعطاف‌پذیری بیشتر: امکان استفاده از چندین شرط مختلف برای شرایط گوناگون فراهم می‌شود که باعث انعطاف‌پذیری بیشتر در طراحی فرآیندهای خودکار می‌شود.
2. دقت بیشتر: با تنظیم شروط دقیق و پیچیده، می‌توانید گردش کارهایی با دقت بالا ایجاد کنید که تنها زمانی اجرا شوند که همه شرایط تعیین‌شده برآورده شوند.
3. افزایش کارایی: با ایجاد فرآیندهای خودکار پیچیده و منطبق بر شرایط خاص، می‌توانید کارایی تیم‌ها و فرآیندهای تجاری را افزایش دهید و از انجام اقدامات غیرضروری جلوگیری کنید.

---

3. نحوه تنظیم شروط چندگانه در Vtiger

برای تنظیم شروط چندگانه در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. ورود به بخش مدیریت گردش کارها:
   • وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
   • از منوی سمت چپ یا بالای صفحه، گزینه Automation را انتخاب کنید.
   • سپس بر روی Workflows کلیک کنید.
2. ایجاد یا ویرایش یک گردش کار:
   • در صفحه Workflows، می‌توانید یک گردش کار جدید ایجاد کرده یا یکی از گردش کارهای موجود را ویرایش کنید.
   • برای ایجاد یک گردش کار جدید، بر روی Create Workflow کلیک کنید.
3. انتخاب ماژول و نوع رویداد:
   • در بخش Module، ماژولی را که می‌خواهید شرط‌ها را بر اساس آن تنظیم کنید انتخاب کنید (مثلاً Opportunities برای فرصت‌های فروش).
   • سپس، در بخش Trigger Event، نوع رویدادی را انتخاب کنید که باید باعث فعال شدن گردش کار شود.
4. تنظیم شروط چندگانه:
   • در بخش Conditions، به شما این امکان داده می‌شود که شروط مختلفی را اضافه کنید.
     • برای اضافه کردن یک شرط جدید، بر روی Add Condition کلیک کنید.
     • شما می‌توانید شروط مختلفی مانند وضعیت رکورد، تاریخ، مبلغ، نوع رکورد و غیره را اضافه کنید.
     • با استفاده از گزینه‌های AND یا OR، می‌توانید شرایط مختلف را ترکیب کنید. به‌عنوان مثال، اگر بخواهید که وضعیت فرصت برابر با “برنده” باشد و مبلغ بیشتر از 5000 دلار باشد، باید شرط‌های AND را انتخاب کنید.
     • اگر بخواهید تنها یکی از شروط برآورده شود (مثلاً وضعیت “برنده” یا مبلغ بالاتر از 5000 دلار)، باید از شرط OR استفاده کنید.
5. تعیین اقداماتی که باید پس از برآورده شدن شرایط انجام شوند:
   • پس از تنظیم شروط، شما باید مشخص کنید که پس از برآورده شدن این شروط، چه اقداماتی باید انجام شود. این اقدامات ممکن است شامل ارسال ایمیل، به‌روزرسانی رکوردها، یا ایجاد وظایف باشد.
6. ذخیره و فعال‌سازی گردش کار:
   • پس از تنظیم شروط و اقدامات، بر روی Save کلیک کنید تا گردش کار ذخیره شود.
   • گردش کار شما به‌طور خودکار در آینده اجرا خواهد شد زمانی که شروط تعیین‌شده برآورده شوند.

---

4. مثال‌هایی از شروط چندگانه

در اینجا چند مثال از شروط چندگانه در فرآیندهای پیچیده آورده شده است:

1. مدیریت فرصت‌های فروش:
   • فرض کنید شما می‌خواهید یک ایمیل خوش‌آمدگویی به مشتریان ارسال کنید تنها زمانی که وضعیت فرصت “برنده” باشد و مبلغ بیشتر از 5000 دلار باشد.
     • در این حالت، از شرط AND استفاده می‌کنید تا هر دو شرط برآورده شوند.
2. مدیریت خدمات مشتریان:
   • فرض کنید شما می‌خواهید پس از ثبت درخواست پشتیبانی، یک وظیفه به تیم پشتیبانی ایجاد کنید، اما تنها اگر نوع درخواست “پشتیبانی فنی” یا “پشتیبانی نرم‌افزاری” باشد.
     • در این مثال، از شرط OR استفاده می‌کنید که یکی از شرایط باید برآورده شود.
3. ارسال یادآوری‌ها:
   • فرض کنید شما می‌خواهید یادآوری‌هایی برای پیگیری مشتریان ارسال کنید اگر بیش از 7 روز از آخرین تماس با آن‌ها گذشته باشد یا وضعیت تماس “منتظر” باشد.
     • در این حالت، از شرط OR استفاده می‌کنید تا یکی از شرایط برآورده شود.

---

جمع‌بندی

استفاده از شروط چندگانه در گردش کارهای CRM، به‌ویژه در سیستم‌هایی مانند Vtiger، این امکان را فراهم می‌آورد که فرآیندهای پیچیده‌تری را ایجاد کنید که دقیقاً مطابق با نیازهای کسب‌وکار شما عمل کنند. تنظیم شروط چندگانه به شما کمک می‌کند تا فرآیندهای خودکار را به‌صورت دقیق‌تر و هدفمندتر اجرا کنید و تنها زمانی که شرایط خاصی برآورده می‌شوند، اقدامات خودکار را انجام دهید. این ویژگی نه‌تنها دقت و کارایی را افزایش می‌دهد، بلکه می‌تواند به بهینه‌سازی زمان و منابع در فرآیندهای تجاری کمک کند.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از اپراتورهای منطقی (AND/OR)” subtitle=”توضیحات کامل”]اپراتورهای منطقی مانند AND و OR ابزارهای قدرتمندی در مدیریت گردش کارهای CRM هستند که به شما این امکان را می‌دهند که چندین شرط را به‌طور هم‌زمان ترکیب کنید تا تصمیم‌گیری‌ها و اقدامات خودکار پیچیده‌تر و دقیق‌تری ایجاد کنید. این اپراتورها کمک می‌کنند تا بر اساس ترکیب شروط مختلف، کنترل بیشتری بر روی فرآیندهای تجاری خود داشته باشید و گردش کارهای متناسب با نیازهای خاص طراحی کنید.

در این بخش، به بررسی اپراتورهای منطقی AND و OR و نحوه استفاده از آن‌ها در تنظیم شروط چندگانه خواهیم پرداخت.

---

1. اپراتور AND

اپراتور AND به این معناست که تمامی شروط باید به‌طور هم‌زمان برقرار شوند تا عملیات یا اقدام خاصی انجام شود. این اپراتور زمانی کاربرد دارد که می‌خواهید که چندین شرط باهم مطابقت داشته باشند و تنها در صورتی که همه شرایط برآورده شوند، گردش کار فعال شود.

برای مثال، فرض کنید شما می‌خواهید یک ایمیل خوش‌آمدگویی برای یک فرصت ارسال کنید که تنها در صورتی فعال شود که:

• وضعیت فرصت برابر با “برنده” باشد.
• مبلغ فرصت بیشتر از 5000 دلار باشد.

در این حالت، از اپراتور AND استفاده می‌کنید، چرا که می‌خواهید هر دو شرط باید همزمان برقرار باشند تا ایمیل ارسال شود.

مثال کاربردی:

• وضعیت فرصت = “برنده” AND مبلغ > 5000 دلار

در اینجا تنها زمانی که هر دو شرط برقرار شوند، گردش کار اجرا می‌شود.

---

2. اپراتور OR

اپراتور OR به این معناست که یکی از شروط باید برقرار باشد تا عملیات یا اقدام خاصی انجام شود. این اپراتور زمانی استفاده می‌شود که بخواهید اگر یکی از شرایط خاص برقرار باشد، عملیات یا فرآیند فعال شود. به عبارت دیگر، حتی اگر فقط یکی از شروط برآورده شود، گردش کار آغاز می‌شود.

برای مثال، فرض کنید شما می‌خواهید که یک وظیفه به تیم پشتیبانی اختصاص یابد اگر:

• نوع درخواست “پشتیبانی فنی” باشد.
• یا نوع درخواست “پشتیبانی نرم‌افزاری” باشد.

در این حالت، از اپراتور OR استفاده می‌کنید چرا که تنها نیاز دارید یکی از این دو شرط برقرار شود تا وظیفه ایجاد شود.

مثال کاربردی:

• نوع درخواست = “پشتیبانی فنی” OR نوع درخواست = “پشتیبانی نرم‌افزاری”

در اینجا تنها کافی است که یکی از این دو شرط برآورده شود تا عملیات انجام شود.

---

3. ترکیب AND و OR برای شروط پیچیده‌تر

در بسیاری از موارد، شما نیاز دارید که شروط پیچیده‌تری را تنظیم کنید که ترکیبی از اپراتورهای AND و OR باشد. این ترکیب به شما این امکان را می‌دهد که شرایط دقیق‌تری را تعریف کرده و گردش کارهایی بسیار خاص و هدفمندتر ایجاد کنید.

برای مثال، فرض کنید شما می‌خواهید یک یادآوری برای پیگیری ارسال کنید تنها زمانی که:

• وضعیت فرصت برابر با “برنده” باشد AND مبلغ بیشتر از 5000 دلار باشد.
• یا وضعیت فرصت برابر با “در حال مذاکره” باشد.

در این صورت، شما باید از ترکیب اپراتورهای AND و OR استفاده کنید تا شرایط ترکیبی خود را به‌درستی پیاده‌سازی کنید.

مثال کاربردی:

• (وضعیت فرصت = “برنده” AND مبلغ > 5000 دلار) OR وضعیت فرصت = “در حال مذاکره”

در این مثال، اگر یکی از دو گروه شرط‌ها برقرار شود، عملیات یادآوری ارسال می‌شود.

---

4. نحوه استفاده از اپراتورهای منطقی در Vtiger

برای استفاده از اپراتورهای AND و OR در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. ورود به بخش مدیریت گردش کار:
   • وارد پنل مدیریت Vtiger شوید.
   • از منوی سمت چپ یا بالای صفحه، گزینه Automation را انتخاب کنید.
   • سپس بر روی Workflows کلیک کنید.
2. ایجاد یا ویرایش یک گردش کار:
   • در صفحه Workflows، می‌توانید یک گردش کار جدید ایجاد کرده یا یکی از گردش کارهای موجود را ویرایش کنید.
   • برای ایجاد یک گردش کار جدید، بر روی Create Workflow کلیک کنید.
3. انتخاب ماژول و نوع رویداد:
   • در بخش Module، ماژولی را که می‌خواهید شروط خود را بر اساس آن تنظیم کنید انتخاب کنید (مثلاً Opportunities برای فرصت‌های فروش).
   • سپس، در بخش Trigger Event، نوع رویدادی را انتخاب کنید که باید باعث فعال شدن گردش کار شود.
4. تنظیم شروط با اپراتورهای AND و OR:
   • در بخش Conditions، به شما این امکان داده می‌شود که شروط مختلفی را اضافه کنید.
     • برای اضافه کردن یک شرط جدید، بر روی Add Condition کلیک کنید.
     • شما می‌توانید شروط مختلفی مانند وضعیت رکورد، تاریخ، مبلغ، نوع رکورد و غیره را اضافه کنید.
     • در این مرحله، می‌توانید از گزینه‌های AND یا OR برای ترکیب شروط مختلف استفاده کنید. برای مثال، اگر می‌خواهید که وضعیت “برنده” و مبلغ بالاتر از 5000 دلار باشد، باید از AND استفاده کنید، و اگر تنها یکی از این دو شرط برآورده شود، باید از OR استفاده کنید.
5. ذخیره و فعال‌سازی گردش کار:
   • پس از تنظیم شروط و اعمال اپراتورهای منطقی، بر روی Save کلیک کنید تا گردش کار ذخیره شود.
   • گردش کار شما به‌طور خودکار در آینده اجرا خواهد شد زمانی که شرایط تعیین‌شده برآورده شوند.

---

جمع‌بندی

اپراتورهای منطقی AND و OR ابزارهای قدرتمندی هستند که به شما این امکان را می‌دهند که شروط چندگانه و پیچیده‌تری را در گردش کارهای CRM تنظیم کنید. استفاده صحیح از این اپراتورها می‌تواند به شما کمک کند تا فرآیندهای خودکار دقیق‌تر و کاربردی‌تر طراحی کنید. با ترکیب این اپراتورها در سیستم‌هایی مانند Vtiger، شما می‌توانید گردش کارهایی با پیچیدگی بالا ایجاد کنید که تنها زمانی اجرا شوند که شرایط خاصی برآورده شوند، که این کار موجب بهینه‌سازی فرآیندهای تجاری و افزایش کارایی خواهد شد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیاده‌سازی شرط‌های سفارشی با کدنویسی” subtitle=”توضیحات کامل”]در بسیاری از مواقع، شما نیاز دارید که شروط پیچیده‌تری را در گردش کارها پیاده‌سازی کنید که فراتر از گزینه‌های پیش‌فرض در سیستم‌های مدیریت گردش کار مانند Vtiger باشد. در چنین مواقعی، می‌توانید با استفاده از کدنویسی، شرط‌های سفارشی را برای گردش کارها طراحی کنید. این امکان به شما می‌دهد که فرآیندهای تجاری خاص خود را دقیقاً مطابق نیازهای خود پیاده‌سازی کنید.

در این بخش، به نحوه پیاده‌سازی شروط سفارشی با استفاده از کدنویسی در Vtiger خواهیم پرداخت. این پیاده‌سازی می‌تواند شامل استفاده از API، اسکریپت‌های سفارشی، یا حتی شرط‌های پیچیده در زمان تعریف گردش کار باشد.

---

1. آشنایی با کدنویسی در گردش کارهای Vtiger

در Vtiger، امکان افزودن کدهای PHP یا JavaScript برای پیاده‌سازی شرط‌های سفارشی وجود دارد. این کار معمولاً از طریق Custom Functions یا Workflow Custom Scripts انجام می‌شود. شما می‌توانید کدهای سفارشی را به گردش کارها اضافه کنید تا به‌طور دینامیک تصمیم‌گیری‌ها و عملیات‌های خاص انجام شوند.

برای ایجاد شرط‌های سفارشی، باید با ساختار API و توابع داخلی Vtiger آشنا باشید و بتوانید اسکریپت‌هایی بنویسید که با داده‌های موجود در CRM ارتباط برقرار کنند.

---

2. ایجاد یک شرط سفارشی با PHP در گردش کارها

یکی از روش‌های رایج برای پیاده‌سازی شرط‌های سفارشی استفاده از PHP است. برای این کار، می‌توانید از توابع PHP برای بررسی داده‌ها و شرایط پیچیده استفاده کنید.

گام‌های پیاده‌سازی شرط سفارشی با PHP:

1. ایجاد یک گردش کار جدید:
   • ابتدا باید به بخش Automation > Workflows بروید و یک گردش کار جدید ایجاد کنید.
2. انتخاب ماژول و نوع رویداد:
   • ماژول مورد نظر خود را انتخاب کرده و رویداد مورد نظر را برای فعال شدن گردش کار تعیین کنید.
3. تعریف شروط سفارشی با کدنویسی PHP:
   • در بخش Conditions، به جای استفاده از شروط پیش‌فرض، از گزینه Add Custom Function استفاده کنید.
   • در اینجا می‌توانید اسکریپت PHP خود را بنویسید. به عنوان مثال، اگر می‌خواهید بررسی کنید که آیا یک فیلد خاص بیشتر از مقداری خاص است، می‌توانید از کد زیر استفاده کنید:

   $recordId = $data['recordId'];
   $moduleName = $data['module'];
   
   $record = CRMEntity::getInstance($moduleName);
   $record->retrieve_entity_info($recordId, $moduleName);
   
   // شرط سفارشی: بررسی مقدار فیلد "مقدار" بیشتر از 5000 دلار
   if ($record->column_fields['amount'] > 5000) {
       return true; // شرط برقرار است
   } else {
       return false; // شرط برقرار نیست
   }
   

4. ذخیره و فعال‌سازی:
   • پس از نوشتن کد، بر روی Save کلیک کنید تا شرط سفارشی ذخیره و فعال شود.

این شرط سفارشی بررسی می‌کند که آیا مقدار فیلد “مقدار” بیشتر از 5000 دلار است و در صورت برقرار بودن، گردش کار اجرا می‌شود.

---

3. استفاده از اسکریپت‌های JavaScript برای شرایط دینامیک

در برخی موارد، ممکن است بخواهید شروطی را ایجاد کنید که نیاز به تعامل با واسط کاربری و ورودی‌های کاربر دارند. در اینجا، شما می‌توانید از اسکریپت‌های JavaScript برای اعمال شروط سفارشی استفاده کنید. برای مثال، می‌توانید بررسی کنید که آیا فیلدهای خاص پر شده‌اند یا نه.

گام‌های پیاده‌سازی شرط سفارشی با JavaScript:

1. اضافه کردن اسکریپت سفارشی به گردش کار:
   • مشابه پیاده‌سازی PHP، ابتدا یک گردش کار جدید بسازید و ماژول و رویداد را تعیین کنید.
2. استفاده از JavaScript در شرط‌ها:
   • در بخش Conditions، از گزینه Add Custom Script استفاده کنید و اسکریپت JavaScript خود را بنویسید.

   به‌عنوان مثال، فرض کنید می‌خواهید بررسی کنید که اگر فیلد “تاریخ شروع” پر نشده باشد، گردش کار را لغو کنید:

   var startDate = document.getElementById("start_date").value;
   if (startDate == "") {
       return false; // شرط برقرار نیست
   } else {
       return true; // شرط برقرار است
   }
   

3. ذخیره و فعال‌سازی:
   • پس از نوشتن اسکریپت، بر روی Save کلیک کنید تا شرط سفارشی ذخیره و فعال شود.

این اسکریپت به شما کمک می‌کند تا بررسی کنید که آیا کاربر تاریخ شروع را وارد کرده است یا خیر. در صورتی که فیلد خالی باشد، گردش کار متوقف می‌شود.

---

4. ایجاد شرط‌های پیچیده‌تر با API Vtiger

برای برخی از شرایط پیچیده‌تر، شما می‌توانید از API داخلی Vtiger استفاده کنید تا داده‌ها را از سایر بخش‌ها و ماژول‌ها استخراج کرده و آن‌ها را در شرط‌های خود استفاده کنید. این کار به‌ویژه زمانی مفید است که بخواهید به داده‌های مرتبط با رکوردهای مختلف دسترسی پیدا کنید.

گام‌های پیاده‌سازی شرط سفارشی با API Vtiger:

1. استفاده از API برای جلب داده‌ها:
   • از API برای بازیابی داده‌های موجود در رکوردهای مختلف استفاده کنید. به‌عنوان مثال، می‌توانید بررسی کنید که آیا فرصت‌های مربوط به یک مشتری خاص بیش از 5 مورد است یا خیر.

   $crmRecord = new CRMEntity();
   $crmRecord->retrieve_entity_info($recordId, 'Opportunities');
   $opportunityCount = $crmRecord->getOpportunityCount($recordId);
   
   if ($opportunityCount > 5) {
       return true; // شرط برقرار است
   } else {
       return false; // شرط برقرار نیست
   }
   

2. ذخیره و فعال‌سازی گردش کار:
   • مشابه مراحل قبلی، پس از نوشتن کد، بر روی Save کلیک کنید تا شرط سفارشی ذخیره و فعال شود.

---

جمع‌بندی

پیاده‌سازی شرط‌های سفارشی در گردش کارهای Vtiger با استفاده از کدنویسی به شما این امکان را می‌دهد که شرایط پیچیده و دقیقی را برای خودکارسازی فرآیندهای تجاری طراحی کنید. با استفاده از PHP ،JavaScript یا APIهای داخلی Vtiger، شما قادر خواهید بود تا شرط‌هایی را بسازید که به‌طور دقیق نیازهای خاص کسب‌وکار شما را برآورده کنند. این روش‌ها به شما کمک می‌کنند تا گردش کارهای خود را به‌طور کامل سفارشی کرده و کارایی سیستم CRM را بهبود بخشید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. ایجاد اقدامات سفارشی در گردش کارها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد ایمیل‌های سفارشی برای اعلان‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]ایمیل‌های سفارشی یکی از ابزارهای کلیدی در سیستم‌های CRM مانند Vtiger هستند که به شما این امکان را می‌دهند که به‌طور خودکار اعلان‌های مربوط به رویدادها، تغییرات وضعیت و سایر فرآیندهای تجاری را به کاربران یا مشتریان ارسال کنید. این ایمیل‌ها می‌توانند به‌طور مستقیم بر اساس فعالیت‌های مختلف در سیستم ساخته شوند و به شما کمک کنند که ارتباطات خود را به‌طور مؤثری مدیریت کنید.

در این بخش، به چگونگی ایجاد ایمیل‌های سفارشی برای اعلان‌ها در Vtiger خواهیم پرداخت. این ایمیل‌ها می‌توانند شامل متغیرهای پویا برای نمایش اطلاعات خاص از رکوردهای سیستم مانند نام کاربر، تاریخ رویداد و سایر جزئیات باشند.

---

1. آشنایی با نحوه ایجاد ایمیل‌های سفارشی در Vtiger

در Vtiger، شما می‌توانید از بخش Workflows برای ارسال ایمیل‌های سفارشی استفاده کنید. با استفاده از این ابزار، می‌توانید ایمیل‌ها را بر اساس شروط خاص ارسال کنید و محتوای آن‌ها را به‌صورت سفارشی با متغیرهای پویا مانند نام مشتری، تاریخ‌ها و سایر فیلدهای موجود در CRM ایجاد کنید.

---

2. گام‌های ایجاد ایمیل‌های سفارشی در گردش کارها

1. ورود به بخش Workflows:
   • ابتدا وارد بخش Automation > Workflows شوید.
2. ایجاد یک گردش کار جدید:
   • روی گزینه Create Workflow کلیک کنید و ماژول مورد نظر خود (مانند Leads، Contacts، Opportunities) را انتخاب کنید.
3. انتخاب رویداد برای ارسال ایمیل:
   • در بخش Workflow Trigger, انتخاب کنید که ایمیل شما در کدام رویداد یا عمل باید ارسال شود. به‌عنوان مثال، می‌توانید ایمیل را در صورتی ارسال کنید که وضعیت یک فرصت به “Closed Won” تغییر کند.
4. افزودن شرط‌ها:
   • اگر می‌خواهید ایمیل فقط در شرایط خاصی ارسال شود، می‌توانید شرط‌های خاصی را اضافه کنید. مثلاً، ایمیلی را فقط در صورتی ارسال کنید که مبلغ فرصت بیشتر از یک مقدار خاص باشد.
5. اضافه کردن اقدام ارسال ایمیل:
   • در قسمت Actions, گزینه Send Email را انتخاب کنید تا اقدام ارسال ایمیل به گردش کار شما اضافه شود.

---

3. پیکربندی محتوای ایمیل سفارشی

بعد از انتخاب Send Email، شما به صفحه‌ای منتقل می‌شوید که در آن می‌توانید محتوای ایمیل را به‌طور کامل سفارشی کنید.

1. انتخاب الگو (Template):
   • در ابتدا می‌توانید از قالب‌های از پیش تعریف‌شده استفاده کنید یا یک الگوی جدید بسازید.
2. استفاده از متغیرهای پویا:
   • در ایمیل‌های سفارشی، می‌توانید از متغیرهای پویا استفاده کنید تا داده‌های مربوط به رکوردها را به‌طور خودکار در ایمیل درج کنید. به‌عنوان مثال:
     • برای درج نام مشتری: {{Leads.First Name}}
     • برای درج تاریخ فرصت: {{Opportunities.Close Date}}

   این متغیرها به‌طور خودکار با اطلاعات موجود در رکوردها جایگزین می‌شوند و ایمیل شخصی‌سازی‌شده‌ای ایجاد می‌کنند.

3. نوشتن محتوای ایمیل:
   • پس از انتخاب الگو و متغیرهای پویا، می‌توانید محتوای ایمیل خود را بنویسید. به‌عنوان مثال:

     سلام {{Leads.First Name}},
     
     این ایمیل به شما اطلاع می‌دهد که وضعیت فرصت {{Opportunities.Subject}} به وضعیت "برنده" تغییر کرده است.
     
     تاریخ بسته شدن فرصت: {{Opportunities.Close Date}}.
     
     با تشکر،
     تیم شما
     

4. انتخاب گیرندگان ایمیل:
   • در بخش Recipients, می‌توانید مشخص کنید که ایمیل به چه کسانی ارسال شود. این گیرندگان می‌توانند شامل افرادی مانند کاربران، مدیران، یا حتی مشتریان باشند.

---

4. پیکربندی شرایط خاص برای ارسال ایمیل

شما می‌توانید شرایط خاصی را برای ارسال ایمیل‌ها پیکربندی کنید. به‌عنوان مثال، ایمیل‌ها فقط در صورتی ارسال شوند که وضعیت یک رکورد به “Closed Won” تغییر کرده باشد یا وقتی فیلد “Amount” بیشتر از یک مقدار مشخص باشد.

مثال شرط پیچیده: برای ارسال ایمیل فقط وقتی که وضعیت فرصتی به “برنده” تغییر کرده و مبلغ آن بیشتر از 10000 دلار باشد:

$record = CRMEntity::getInstance('Opportunities');
$record->retrieve_entity_info($recordId, 'Opportunities');
$amount = $record->column_fields['amount'];
$status = $record->column_fields['sales_stage'];

if ($status == 'Closed Won' && $amount > 10000) {
   return true; // شرط برقرار است
} else {
   return false; // شرط برقرار نیست
}

---

5. ذخیره و فعال‌سازی گردش کار

پس از پیکربندی ایمیل و شرایط ارسال آن، کافی است که گردش کار خود را ذخیره کنید. برای این کار:

1. ذخیره گردش کار: بعد از اتمام تنظیمات، بر روی Save کلیک کنید تا گردش کار ذخیره شود.
2. فعال‌سازی گردش کار: گردش کار باید فعال شود تا بتواند به‌طور خودکار ایمیل‌ها را ارسال کند.

---

جمع‌بندی

ایجاد ایمیل‌های سفارشی برای اعلان‌ها در Vtiger یک ابزار بسیار کارآمد برای خودکارسازی ارتباطات با مشتریان و تیم داخلی است. با استفاده از متغیرهای پویا و شروط خاص، شما می‌توانید ایمیل‌های شخصی‌سازی‌شده‌ای ارسال کنید که به‌طور دقیق به نیازهای تجاری شما پاسخ دهند. این کار به شما کمک می‌کند تا روندهای تجاری خود را به‌طور مؤثری بهبود بخشید و ارتباطات به‌موقع و هدفمند با مشتریان برقرار کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیم تغییرات خودکار در رکوردها” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، تنظیم تغییرات خودکار در رکوردها یک قابلیت قدرتمند است که به شما امکان می‌دهد تا بر اساس شرایط خاص، مقادیر فیلدهای مختلف رکوردها را به‌طور خودکار تغییر دهید. این ویژگی به ویژه در خودکارسازی فرآیندهای تجاری و بهبود کارایی سیستم مفید است.

برای مثال، شما می‌توانید بر اساس تغییر وضعیت یک فرصت یا ایجاد یک سفارش جدید، فیلدهای خاصی را در رکوردهای مرتبط به‌طور خودکار بروزرسانی کنید. این فرآیند می‌تواند شامل تغییر مقادیر فیلدهای متنی، تاریخ‌ها، مقادیر عددی یا حتی بروزرسانی وضعیت رکوردها باشد.

در این بخش، نحوه تنظیم تغییرات خودکار در رکوردها را بررسی می‌کنیم.

---

1. گام‌های تنظیم تغییرات خودکار در رکوردها

1. ورود به بخش Workflows:
   • ابتدا وارد پنل Automation > Workflows شوید.
2. ایجاد یک گردش کار جدید:
   • روی گزینه Create Workflow کلیک کنید و ماژولی را که می‌خواهید تغییرات خودکار را در آن انجام دهید، انتخاب کنید. برای مثال، می‌توانید ماژول Opportunities یا Contacts را انتخاب کنید.
3. انتخاب رویداد برای اعمال تغییرات:
   • در قسمت Workflow Trigger, تعیین کنید که تغییرات در رکوردها پس از چه رویدادی باید اعمال شود. برای مثال، می‌توانید آن را به تغییر وضعیت یک رکورد یا ایجاد یک رکورد جدید محدود کنید.
4. اضافه کردن شرط‌ها:
   • اگر می‌خواهید تغییرات خودکار فقط در شرایط خاصی اعمال شوند، می‌توانید شرط‌های مورد نظر را اضافه کنید. به‌عنوان مثال، می‌توانید تغییرات خودکار را فقط زمانی اعمال کنید که مبلغ یک فرصت بیشتر از یک مقدار خاص باشد.
5. افزودن اقدام تغییرات رکورد:
   • در بخش Actions, گزینه Update Fields را انتخاب کنید تا تغییرات خودکار در رکوردها اعمال شود.

---

2. پیکربندی تغییرات رکورد

بعد از انتخاب گزینه Update Fields، صفحه‌ای برای پیکربندی تغییرات رکوردها نمایش داده می‌شود. در اینجا می‌توانید فیلدهایی که می‌خواهید تغییر دهند را انتخاب کرده و مقادیر جدید برای آن‌ها را تعیین کنید.

1. انتخاب فیلدها برای بروزرسانی:
   • ابتدا فیلدی که می‌خواهید تغییرات خودکار را در آن اعمال کنید، انتخاب کنید. برای مثال، اگر وضعیت یک فرصت به “Closed Won” تغییر کرد، می‌توانید فیلد Expected Close Date را به تاریخ جاری تنظیم کنید.
2. تعیین مقادیر جدید برای فیلدها:
   • برای هر فیلدی که انتخاب کرده‌اید، مقادیر جدید را وارد کنید. این مقادیر می‌توانند ثابت یا پویا (بر اساس متغیرها و مقادیر دیگر رکوردها) باشند.
   • به‌عنوان مثال:
     • فیلد Expected Close Date را می‌توانید با استفاده از متغیر سیستم به تاریخ امروز تنظیم کنید:

       {{Today}}
       

3. اعمال تغییرات به رکوردهای مختلف:
   • شما می‌توانید تغییرات را به یک یا چند رکورد اعمال کنید. این کار می‌تواند شامل تغییر وضعیت، تغییر مقادیر عددی یا بروزرسانی فیلدهای متنی باشد.

---

3. نمونه تغییرات خودکار در رکوردها

فرض کنید می‌خواهید هنگامی که وضعیت یک فرصت به “Closed Won” تغییر می‌کند، تاریخ پیش‌بینی شده بسته شدن (Expected Close Date) را به تاریخ فعلی تغییر دهید. این کار به‌صورت زیر انجام می‌شود:

1. ورود به Workflow و انتخاب ماژول Opportunities.
2. در بخش Workflow Trigger, انتخاب کنید که این گردش کار بعد از تغییر وضعیت فرصت به “Closed Won” اجرا شود.
3. در بخش Actions, گزینه Update Fields را انتخاب کنید.
4. فیلد Expected Close Date را انتخاب کرده و مقدار آن را به تاریخ فعلی تنظیم کنید.

در این مرحله، با هر بار تغییر وضعیت به “Closed Won”، تاریخ بسته شدن به‌طور خودکار به تاریخ امروز تغییر خواهد کرد.

---

4. پیکربندی تغییرات خودکار با کدنویسی (اختیاری)

اگر نیاز به تغییرات پیچیده‌تری دارید یا می‌خواهید مقادیر فیلدها را بر اساس منطق خاصی تغییر دهید، می‌توانید از کدنویسی استفاده کنید. به‌عنوان مثال، می‌توانید از اسکریپت‌های PHP برای بررسی شرایط پیچیده و اعمال تغییرات استفاده کنید.

نمونه کد PHP برای تغییر خودکار فیلدها:

$record = CRMEntity::getInstance('Opportunities');
$record->retrieve_entity_info($recordId, 'Opportunities');
$status = $record->column_fields['sales_stage'];

if ($status == 'Closed Won') {
    $record->column_fields['expected_close_date'] = date('Y-m-d');  // تاریخ امروز
    $record->save('Opportunities');
}

این کد به‌طور خودکار تاریخ Expected Close Date را به تاریخ امروز تغییر می‌دهد وقتی که وضعیت فرصت به “Closed Won” تغییر کند.

---

جمع‌بندی

تنظیم تغییرات خودکار در رکوردها یکی از قابلیت‌های مهم در Vtiger CRM است که به شما این امکان را می‌دهد تا فرآیندهای تجاری خود را به‌طور مؤثری خودکارسازی کنید. با استفاده از گردش کارها، می‌توانید مقادیر مختلف رکوردها را بر اساس شرایط خاص به‌طور خودکار بروزرسانی کنید و از این طریق، کارایی سیستم و تیم‌های کاری خود را بهبود بخشید. این ویژگی باعث کاهش خطاهای انسانی و افزایش سرعت و دقت در فرآیندهای تجاری می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد وظایف جدید و تخصیص آن‌ها به کاربران مشخص” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌های مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) مانند Vtiger، ایجاد وظایف جدید و تخصیص آن‌ها به کاربران مشخص یک بخش حیاتی از فرآیندهای تجاری است. این کار به‌طور ویژه در تیم‌های فروش، پشتیبانی، و مدیریت پروژه بسیار مهم است، زیرا به بهبود هماهنگی و پیگیری‌های لازم کمک می‌کند.

ایجاد و تخصیص وظایف به کاربران مشخص به مدیران این امکان را می‌دهد که عملکرد تیم‌ها را به‌طور دقیق نظارت کنند و اطمینان حاصل کنند که همه وظایف به درستی و به‌موقع انجام می‌شوند. در این بخش، نحوه ایجاد وظایف جدید و تخصیص آن‌ها به کاربران مختلف در Vtiger توضیح داده خواهد شد.

---

1. ایجاد وظیفه جدید

برای ایجاد وظیفه جدید در Vtiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. ورود به حساب کاربری: ابتدا وارد حساب کاربری خود در Vtiger شوید.
2. انتخاب ماژول “Tasks”: از منوی اصلی یا داشبورد، ماژول “Tasks” (وظایف) را انتخاب کنید.
3. ایجاد وظیفه جدید: در بالای صفحه، گزینه “Add Task” یا “Create Task” را انتخاب کنید.
4. تکمیل فرم وظیفه:
   • موضوع وظیفه: یک عنوان مناسب برای وظیفه وارد کنید.
   • توضیحات: در این قسمت می‌توانید شرح دقیقی از وظیفه و مراحلی که باید انجام شود، وارد کنید.
   • تاریخ انقضا: تاریخ و زمانی که باید وظیفه انجام شود را مشخص کنید.
   • اولویت وظیفه: تعیین کنید که وظیفه دارای چه اولویتی است (کم، متوسط، زیاد).
   • مربوط به رکورد دیگر: در صورت نیاز، می‌توانید وظیفه را به رکورد دیگری مانند فرصت فروش یا لید مربوط کنید.
5. ذخیره وظیفه: پس از وارد کردن اطلاعات، بر روی دکمه “Save” یا “Save & Close” کلیک کنید تا وظیفه ایجاد شود.

---

2. تخصیص وظیفه به کاربران مشخص

پس از ایجاد وظیفه، گام بعدی تخصیص آن به یک کاربر مشخص است. در Vtiger این کار به‌راحتی انجام می‌شود:

1. باز کردن وظیفه ایجاد شده: پس از ذخیره وظیفه، آن را از لیست وظایف خود باز کنید.
2. تخصیص کاربر: در صفحه جزئیات وظیفه، گزینه “Assigned To” را پیدا کنید. این بخش به شما این امکان را می‌دهد که یک کاربر خاص را به‌عنوان مسئول انجام وظیفه انتخاب کنید.
3. انتخاب کاربر: از فهرست کشویی “Assigned To”، کاربری را که باید وظیفه را انجام دهد انتخاب کنید. این کاربر باید از میان کاربران موجود در سیستم باشد.
4. ذخیره تغییرات: پس از انتخاب کاربر، بر روی دکمه “Save” کلیک کنید تا تغییرات ذخیره شوند.

---

3. تنظیمات اضافی در تخصیص وظیفه

برای اطمینان از انجام به‌موقع و صحیح وظایف، می‌توانید تنظیمات اضافی برای تخصیص وظایف در نظر بگیرید:

1. ارسال اعلان ایمیل به کاربر: می‌توانید انتخاب کنید که پس از تخصیص وظیفه به کاربر، یک اعلان ایمیل به او ارسال شود. این امر به کاربر اطلاع می‌دهد که وظیفه‌ای به او اختصاص داده شده است.
2. تنظیم یادآورها: Vtiger این امکان را فراهم می‌کند که برای وظایف خود یادآورهایی تنظیم کنید. این یادآورها به‌صورت ایمیل یا اعلان در سیستم به کاربر ارسال می‌شوند تا او وظیفه را به‌موقع انجام دهد.
3. تخصیص به چندین کاربر: اگر وظیفه نیاز به همکاری چند کاربر دارد، می‌توانید آن را به‌طور همزمان به چند کاربر تخصیص دهید.

---

جمع‌بندی

ایجاد وظایف جدید و تخصیص آن‌ها به کاربران مشخص در Vtiger فرآیندی ساده اما بسیار کاربردی است که به تیم‌ها کمک می‌کند تا به‌طور مؤثر وظایف خود را انجام دهند. با تنظیمات دقیق برای تخصیص وظایف، می‌توانید اطمینان حاصل کنید که وظایف به‌طور صحیح و به‌موقع به اعضای تیم اختصاص می‌یابند و تمامی فعالیت‌ها تحت کنترل هستند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. ایجاد رویدادهای سفارشی در گردش کار”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه توسعه و اضافه کردن رویدادهای خاص به سیستم” subtitle=”توضیحات کامل”]در Vtiger CRM، رویدادها (Events) به‌عنوان محرک‌هایی برای شروع فرآیندهای مختلف در گردش کارها و خودکارسازی سیستم استفاده می‌شوند. گاهی اوقات نیاز به ایجاد رویدادهای خاص و سفارشی وجود دارد که به‌طور مستقیم با نیازهای خاص کسب‌وکار شما هم‌راستا باشد. این رویدادها می‌توانند شامل اتفاقاتی مانند ایجاد رکورد جدید، تغییر وضعیت یک رکورد، یا هر تغییر دیگر در سیستم باشند.

در این بخش، نحوه توسعه و اضافه کردن رویدادهای خاص به سیستم Vtiger را بررسی می‌کنیم.

---

1. چرا به رویدادهای خاص نیاز داریم؟

رویدادهای خاص می‌توانند به شما این امکان را بدهند که فرآیندهای تجاری خود را دقیقاً مطابق با نیازها و قوانین داخلی سازمان خود تنظیم کنید. به‌طور مثال، ممکن است نیاز داشته باشید که پس از دریافت یک فرم از مشتری، یک رویداد خاص در سیستم ثبت شود یا یک تغییر خاص در وضعیت یک رکورد موجب اجرای یک سری اقدامات شود.

با ایجاد رویدادهای خاص، می‌توانید عملکرد سیستم را دقیق‌تر و منطبق بر فرآیندهای کسب‌وکار خود کنید.

---

2. نحوه توسعه رویدادهای خاص

برای اضافه کردن رویدادهای خاص در Vtiger CRM، نیاز به استفاده از کدنویسی و توسعه سفارشی دارید. این توسعه معمولاً از طریق ایجاد افزونه‌های (Modules) سفارشی یا استفاده از API Vtiger انجام می‌شود. در اینجا نحوه توسعه و اضافه کردن رویدادهای خاص به سیستم را به‌صورت گام‌به‌گام توضیح می‌دهیم.

گام 1: ایجاد یک Module سفارشی

اگر می‌خواهید یک رویداد خاص را به سیستم اضافه کنید، می‌توانید ابتدا یک ماژول سفارشی ایجاد کنید. این ماژول می‌تواند شامل کدهای خاصی باشد که رویدادها را پردازش می‌کند.

برای ایجاد یک ماژول سفارشی، می‌توانید از دستور زیر برای نصب و پیکربندی ماژول استفاده کنید:

php -f vtigercrm_install.php --create-custom-module

این دستور یک ماژول جدید برای شما ایجاد می‌کند.

گام 2: تعریف رویداد خاص

برای ایجاد یک رویداد خاص، باید در ماژول سفارشی خود یک Event Handler ایجاد کنید. این Event Handler می‌تواند هرگونه تغییر یا رویدادی که در سیستم رخ می‌دهد را پردازش کند.

برای نمونه، برای ثبت یک رویداد پس از ایجاد یک رکورد جدید، از کد زیر استفاده می‌کنیم:

<?php

class CustomEventHandler extends VTEventHandler {
    function handleEvent($eventName, $entityData) {
        if ($eventName == 'VTEntityAfterCreate') {
            $this->handleCustomEvent($entityData);
        }
    }

    function handleCustomEvent($entityData) {
        // اینجا می‌توانید کدهای مورد نظر خود را برای ثبت رویداد خاص وارد کنید
        $moduleName = $entityData->getModuleName();
        $recordId = $entityData->getId();
        
        // ارسال ایمیل یا ایجاد تغییرات اضافی در رکورد
        // به عنوان مثال:
        mail('admin@example.com', "New record created", "A new record with ID $recordId was created in $moduleName.");
    }
}

?>

در این مثال، وقتی یک رکورد جدید در هر ماژول ایجاد می‌شود، این کد یک ایمیل ارسال می‌کند.

گام 3: ثبت Event Handler

بعد از نوشتن کد مربوط به Event Handler، باید این کد را در Vtiger ثبت کنید تا سیستم از آن استفاده کند. این کار معمولاً با ثبت یک فایل پیکربندی به‌صورت زیر انجام می‌شود:

<?php

$eventHandler = new CustomEventHandler();
Vtiger_Event::registerHandler('VTEntityAfterCreate', $eventHandler);

?>

این کد موجب می‌شود که پس از ایجاد هر رکورد، رویداد VTEntityAfterCreate فعال شود و رویداد خاص شما اجرا گردد.

---

3. نمونه‌های رویدادهای سفارشی

در اینجا چند نمونه از سناریوهای رویداد سفارشی آورده شده است که می‌توانید در Vtiger پیاده‌سازی کنید:

نمونه 1: ارسال ایمیل پس از ایجاد یک رکورد

یک سناریو رایج این است که پس از ایجاد یک رکورد جدید در سیستم، یک ایمیل به تیم پشتیبانی یا مسئول مربوطه ارسال شود. برای پیاده‌سازی این رویداد خاص، می‌توانید از کد زیر استفاده کنید که در آن بعد از ایجاد رکورد، یک ایمیل ارسال می‌شود.

function handleCustomEvent($entityData) {
    $email = "support@example.com";
    $subject = "New Record Created";
    $message = "A new record has been created in " . $entityData->getModuleName() . " with ID " . $entityData->getId();
    mail($email, $subject, $message);
}

نمونه 2: ایجاد یک رکورد جدید به‌صورت خودکار پس از یک رویداد خاص

شما می‌توانید یک رکورد جدید را به‌طور خودکار ایجاد کنید بعد از اینکه یک رویداد خاص رخ داد. برای مثال، می‌توانید بعد از تغییر وضعیت یک فرصت، یک رکورد جدید در ماژول “Tasks” ایجاد کنید.

function handleCustomEvent($entityData) {
    if ($entityData->getModuleName() == 'Opportunities') {
        // ایجاد رکورد جدید در ماژول Tasks
        $taskModule = CRMEntity::getInstance('Tasks');
        $taskModule->column_fields['subject'] = "Follow up on Opportunity";
        $taskModule->column_fields['related_to'] = $entityData->getId();
        $taskModule->save('Tasks');
    }
}

---

جمع‌بندی

توسعه و اضافه کردن رویدادهای خاص به سیستم Vtiger CRM، این امکان را به شما می‌دهد که فرآیندهای تجاری خود را دقیق‌تر و سفارشی‌تر کنید. با استفاده از کدنویسی و ایجاد Event Handlerهای سفارشی، می‌توانید به راحتی سیستم را به‌گونه‌ای تنظیم کنید که دقیقاً به نیازهای شما پاسخ دهد. این رویدادها می‌توانند شامل ارسال ایمیل، ایجاد رکورد جدید یا انجام هر نوع عملیات خاص دیگری باشند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نمونه‌هایی از سناریوهای رویداد سفارشی (مانند ایجاد فرصت فروش جدید)” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌های مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) مانند Vtiger، سناریوهای رویداد سفارشی به شما این امکان را می‌دهند که فرآیندهای تجاری خود را به‌طور دقیق‌تر و اتوماتیک‌تر مدیریت کنید. این سناریوها می‌توانند شامل اقداماتی نظیر ارسال ایمیل، ایجاد رکورد جدید، تغییر وضعیت، یا ثبت فعالیت‌های خاص در پاسخ به رویدادهای خاص باشند.

چند نمونه از سناریوهای رایج رویداد سفارشی آورده شده است که می‌توانید در Vtiger پیاده‌سازی کنید.

---

1. ایجاد یک فرصت فروش جدید پس از ثبت یک لید

زمانی که یک لید جدید به سیستم وارد می‌شود، می‌توانید به‌طور خودکار یک فرصت فروش مرتبط با آن لید ایجاد کنید. این عمل به‌ویژه در فرآیندهایی که می‌خواهید لیدها را به‌سرعت به فرصت‌های فروش تبدیل کنید مفید است.

کد نمونه:

function handleLeadToOpportunityEvent($entityData) {
    if ($entityData->getModuleName() == 'Leads') {
        // بررسی و تبدیل لید به فرصت فروش
        $opportunityModule = CRMEntity::getInstance('Potentials');
        $opportunityModule->column_fields['potentialname'] = "Opportunity for " . $entityData->get('firstname') . " " . $entityData->get('lastname');
        $opportunityModule->column_fields['related_to'] = $entityData->getId();  // ارجاع به لید
        $opportunityModule->column_fields['amount'] = $entityData->get('annualrevenue');  // استفاده از درآمد سالانه لید
        $opportunityModule->save('Potentials');
    }
}

در این سناریو، بعد از ثبت یک لید جدید، یک فرصت فروش جدید در ماژول “Opportunities” ایجاد می‌شود.

---

2. ارسال ایمیل تایید پس از ایجاد یک فرصت فروش جدید

یکی از سناریوهای رایج این است که پس از ایجاد یک فرصت فروش، به‌طور خودکار ایمیلی به تیم فروش یا مشتری ارسال شود تا تاییدیه‌ای از ایجاد فرصت فروش را دریافت کنند. این سناریو به‌ویژه زمانی مفید است که شما نیاز به اطلاع‌رسانی سریع دارید.

کد نمونه:

function handleOpportunityCreatedEvent($entityData) {
    if ($entityData->getModuleName() == 'Potentials') {
        // ارسال ایمیل تایید
        $email = "sales@example.com";
        $subject = "New Sales Opportunity Created";
        $message = "A new sales opportunity has been created with the following details: \n\n"
                    . "Opportunity Name: " . $entityData->get('potentialname') . "\n"
                    . "Amount: " . $entityData->get('amount') . "\n"
                    . "Status: " . $entityData->get('sales_stage') . "\n";
        mail($email, $subject, $message);
    }
}

در این سناریو، پس از ایجاد فرصت فروش، ایمیل تایید برای تیم فروش ارسال می‌شود.

---

3. ایجاد یک فعالیت (Task) پس از تغییر وضعیت یک فرصت فروش

زمانی که وضعیت یک فرصت فروش تغییر می‌کند، می‌توانید به‌طور خودکار یک فعالیت جدید ایجاد کنید که تیم فروش را از وضعیت جدید مطلع کند و اقدامات بعدی را راه‌اندازی کند.

کد نمونه:

function handleOpportunityStatusChangeEvent($entityData) {
    if ($entityData->getModuleName() == 'Potentials' && $entityData->get('sales_stage') == 'Negotiation/Review') {
        // ایجاد یک فعالیت جدید در ماژول "Tasks"
        $taskModule = CRMEntity::getInstance('Tasks');
        $taskModule->column_fields['subject'] = "Follow-up on Opportunity: " . $entityData->get('potentialname');
        $taskModule->column_fields['status'] = "Not Started";
        $taskModule->column_fields['priority'] = "High";
        $taskModule->column_fields['related_to'] = $entityData->getId();  // ارجاع به فرصت فروش
        $taskModule->save('Tasks');
    }
}

در این مثال، پس از تغییر وضعیت یک فرصت فروش به “Negotiation/Review”، یک فعالیت (Task) جدید در ماژول “Tasks” ایجاد می‌شود.

---

4. ارسال یادآوری خودکار به مشتریان پس از یک دوره زمانی خاص

برای بهبود تعامل با مشتریان و حفظ ارتباط با آن‌ها، می‌توانید به‌طور خودکار یادآوری‌هایی به مشتریان ارسال کنید. به‌عنوان مثال، بعد از 30 روز از ایجاد یک فرصت فروش، می‌توانید به‌طور خودکار یک ایمیل یادآوری برای مشتری ارسال کنید.

کد نمونه:

function handleReminderEvent($entityData) {
    if ($entityData->getModuleName() == 'Potentials') {
        $createdTime = strtotime($entityData->get('createdtime'));
        $currentTime = time();
        
        // بررسی اینکه آیا 30 روز از ایجاد فرصت گذشته است
        if (($currentTime - $createdTime) > (30 * 24 * 60 * 60)) {
            // ارسال ایمیل یادآوری
            $email = $entityData->get('email');  // فرض بر این است که ایمیل مشتری در رکورد فرصت فروش موجود است
            $subject = "Reminder: Follow-up on your Sales Opportunity";
            $message = "Dear " . $entityData->get('firstname') . ",\n\n"
                        . "It's been a while since we last spoke about your sales opportunity. We would love to discuss your needs further.";
            mail($email, $subject, $message);
        }
    }
}

این کد باعث ارسال ایمیل یادآوری به مشتریان می‌شود که فرصت فروش آن‌ها پس از گذشت 30 روز نیاز به پیگیری دارد.

---

5. ایجاد یک رکورد جدید در ماژول “Invoices” پس از تبدیل فرصت فروش به فروش نهایی

زمانی که یک فرصت فروش به فروش نهایی تبدیل می‌شود، ممکن است بخواهید به‌طور خودکار یک فاکتور جدید برای آن فروش ایجاد کنید. این فرآیند می‌تواند به‌صورت خودکار و بدون دخالت کاربر انجام شود.

کد نمونه:

function handleOpportunityClosedEvent($entityData) {
    if ($entityData->getModuleName() == 'Potentials' && $entityData->get('sales_stage') == 'Closed Won') {
        // ایجاد فاکتور جدید در ماژول Invoices
        $invoiceModule = CRMEntity::getInstance('Invoices');
        $invoiceModule->column_fields['subject'] = "Invoice for " . $entityData->get('potentialname');
        $invoiceModule->column_fields['account_id'] = $entityData->get('related_to');  // ارجاع به مشتری
        $invoiceModule->column_fields['amount'] = $entityData->get('amount');
        $invoiceModule->save('Invoices');
    }
}

در این سناریو، وقتی که وضعیت یک فرصت فروش به “Closed Won” تغییر می‌کند، یک فاکتور جدید در ماژول “Invoices” ایجاد می‌شود.

---

جمع‌بندی

چندین نمونه از سناریوهای رویداد سفارشی در Vtiger CRM بررسی شد که می‌توانند برای خودکارسازی فرآیندهای تجاری مفید باشند. از جمله این سناریوها می‌توان به ایجاد فرصت فروش جدید پس از ثبت یک لید، ارسال ایمیل تایید پس از ایجاد یک فرصت فروش، و ایجاد فعالیت‌های خودکار پس از تغییر وضعیت فرصت‌های فروش اشاره کرد. این نوع از رویدادها به شما کمک می‌کند که فرآیندهای تجاری خود را به‌طور بهینه‌تر و بدون نیاز به دخالت دستی مدیریت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تست و بهینه‌سازی رویدادهای سفارشی” subtitle=”توضیحات کامل”]پیاده‌سازی رویدادهای سفارشی در سیستم‌های مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) مانند Vtiger می‌تواند فرآیندهای تجاری را به‌شدت کارآمدتر و خودکار کند. اما برای اطمینان از عملکرد درست این رویدادها، نیاز به انجام تست و بهینه‌سازی مستمر وجود دارد. این تست‌ها به شما کمک می‌کنند که از صحت عملکرد رویدادهای سفارشی خود اطمینان حاصل کنید و مطمئن شوید که این رویدادها بدون اختلال در فرآیندهای دیگر سیستم اجرا می‌شوند.

روش‌ها و مراحل مورد نیاز برای تست و بهینه‌سازی رویدادهای سفارشی را شرح خواهیم داد.

---

1. تست اولیه عملکرد رویداد سفارشی

قبل از اینکه رویدادهای سفارشی خود را در محیط واقعی به‌کار گیرید، باید آن‌ها را در یک محیط آزمایشی تست کنید. این فرآیند به شما این امکان را می‌دهد که از صحت عملکرد رویدادها و مطابقت آن‌ها با نیازهای تجاری خود مطمئن شوید.

مراحل تست اولیه:

1. ایجاد یک رکورد آزمایشی: یک رکورد (لید، فرصت فروش، یا هر رکورد دیگری که رویداد سفارشی روی آن کار می‌کند) ایجاد کنید.
2. بررسی شرایط و اقدامات: اطمینان حاصل کنید که تمامی شروط (Conditions) و اقدامات (Actions) رویداد سفارشی به‌درستی تنظیم شده‌اند و به‌طور صحیح در هنگام تغییر وضعیت رکوردها اجرا می‌شوند.
3. ثبت نتایج: تمام اقدامات و تغییراتی که در اثر رویداد سفارشی ایجاد می‌شود را به‌دقت بررسی کنید. برای مثال، آیا ایمیل‌های صحیح ارسال می‌شود؟ آیا رکوردهای جدید به درستی ایجاد می‌شوند؟
4. بررسی پیام‌های خطا: هنگام تست، به هرگونه پیام خطا یا هشدار توجه کنید و مشکلات را رفع نمایید.

---

2. تست در شرایط مختلف

برای اینکه مطمئن شوید رویداد سفارشی در تمام شرایط ممکن به‌درستی اجرا می‌شود، باید آن را تحت شرایط مختلف تست کنید. این کار به شما کمک می‌کند که از کارکرد صحیح رویداد در تمام شرایط کاری اطمینان پیدا کنید.

مثال‌هایی از تست شرایط مختلف:

• تست با رکوردهای مختلف: اگر رویداد سفارشی به داده‌های خاصی از رکوردها (مانند تاریخ، وضعیت، یا مقدار مالی) وابسته است، آن را با رکوردهایی که شرایط مختلف دارند تست کنید تا ببینید که آیا شرط‌ها به‌درستی ارزیابی می‌شوند.
• تست با حجم داده بالا: رویدادهای سفارشی ممکن است در شرایطی که حجم زیادی از داده‌ها وارد سیستم می‌شود با مشکلاتی مواجه شوند. بنابراین باید آن‌ها را در شرایط با حجم داده زیاد تست کنید تا ببینید که سیستم همچنان عملکرد بهینه‌ای دارد.
• تست با کاربران مختلف: گاهی اوقات رفتار رویدادهای سفارشی ممکن است بسته به دسترسی‌های کاربران مختلف تغییر کند. بنابراین باید آن‌ها را با دسترسی‌های مختلف تست کنید.

---

3. پایش و تحلیل عملکرد رویدادها

پس از پیاده‌سازی رویدادهای سفارشی و اجرای تست‌ها، مهم است که عملکرد رویدادها را در طول زمان پایش کنید. این کار به شما کمک می‌کند تا مشکلاتی که ممکن است در فرآیندهای تجاری به‌وجود بیایند را شناسایی و اصلاح کنید.

مراحل پایش عملکرد:

1. استفاده از گزارش‌ها و لاگ‌ها: سیستم‌های CRM مانند Vtiger معمولاً گزارش‌ها و لاگ‌هایی از رویدادهای انجام شده دارند. این گزارش‌ها به شما این امکان را می‌دهند که دقیقا مشاهده کنید که رویدادها چگونه اجرا شده‌اند و آیا مشکلی وجود داشته است یا خیر.
2. بررسی تاثیرات روی دیگر فرآیندها: بررسی کنید که آیا اجرای رویداد سفارشی روی سایر فرآیندهای تجاری تاثیر منفی نداشته باشد. برای مثال، اگر یک ایمیل تایید پس از ایجاد یک فرصت فروش ارسال می‌شود، اطمینان حاصل کنید که ارسال ایمیل به‌طور مناسب انجام می‌شود و روی عملکرد دیگر فرآیندها تاثیر نمی‌گذارد.
3. جمع‌آوری بازخورد کاربران: از تیم‌های مختلف که با سیستم کار می‌کنند (مانند تیم فروش یا پشتیبانی مشتریان) بازخورد بگیرید تا مشکلات احتمالی را شناسایی کنید.

---

4. بهینه‌سازی رویدادهای سفارشی

بعد از انجام تست‌های اولیه و پایش عملکرد رویدادها، ممکن است نیاز به بهینه‌سازی داشته باشید تا عملکرد آن‌ها بهتر شود یا مشکلاتی که در طول تست شناسایی کرده‌اید رفع شوند. بهینه‌سازی می‌تواند شامل بهبود شرایط، اقدامات و یا حتی الگوریتم‌هایی باشد که رویدادها بر اساس آن‌ها اجرا می‌شوند.

روش‌های بهینه‌سازی:

1. مجموعه‌سازی شروط مشابه: اگر چندین شرط مشابه در رویدادها وجود دارد، آن‌ها را ترکیب کنید تا پیچیدگی کد را کاهش دهید و عملکرد رویداد را بهبود بخشید.
2. کاهش حجم محاسبات در زمان اجرا: برخی از رویدادها ممکن است نیاز به انجام محاسبات پیچیده داشته باشند. برای بهینه‌سازی می‌توانید این محاسبات را به حداقل برسانید یا آن‌ها را به‌طور غیر همزمان انجام دهید.
3. استفاده از کش (Cache): برای رویدادهایی که نیاز به داده‌های ثابت دارند، استفاده از کش می‌تواند عملکرد را بهبود دهد و از انجام محاسبات مجدد جلوگیری کند.
4. تقسیم‌بندی رویدادها: در صورتی که یک رویداد بیش از حد پیچیده باشد و در بسیاری از سناریوها اجرا شود، آن را به چندین رویداد ساده‌تر تقسیم کنید.

---

5. ابزارهای تست و شبیه‌سازی

برای انجام تست‌های دقیق‌تر، می‌توانید از ابزارهای مخصوص تست و شبیه‌سازی استفاده کنید. این ابزارها به شما این امکان را می‌دهند که رویدادهای سفارشی را در شرایط واقعی بدون تاثیرگذاری بر داده‌های اصلی سیستم تست کنید.

مثال از ابزارهای تست:

• Postman: ابزاری برای شبیه‌سازی درخواست‌های API به Vtiger و تست رویدادهای سفارشی.
• PHP Unit: برای انجام تست‌های واحد (Unit Testing) در کدهای PHP سفارشی.
• New Relic: ابزار نظارت بر عملکرد که می‌تواند به شما در شناسایی مشکلات عملکردی کمک کند.

---

جمع‌بندی

تست و بهینه‌سازی رویدادهای سفارشی یکی از بخش‌های ضروری در فرآیند پیاده‌سازی این رویدادها در CRM است. با انجام تست‌های دقیق، پایش عملکرد، و استفاده از ابزارهای مناسب، می‌توانید اطمینان حاصل کنید که رویدادهای سفارشی به‌طور صحیح و بدون اختلال در فرآیندهای دیگر سیستم اجرا می‌شوند. بهینه‌سازی این رویدادها می‌تواند کارایی سیستم را افزایش دهد و از بروز مشکلات در آینده جلوگیری کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. تنظیم گردش کارهای وابسته”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیاده‌سازی گردش کارهایی که به یکدیگر وابسته هستند” subtitle=”توضیحات کامل”]در بسیاری از سازمان‌ها، نیاز به پیاده‌سازی گردش کارهایی وجود دارد که وابسته به یکدیگر هستند. این نوع گردش کارها به شما این امکان را می‌دهند که فرآیندهای پیچیده‌تر را خودکارسازی کرده و از عملکرد هماهنگ و بدون اختلال سیستم‌های مختلف اطمینان حاصل کنید. در Vtiger CRM، شما می‌توانید گردش کارهایی بسازید که به یکدیگر وابسته باشند تا پس از تکمیل یک کار، فرآیند بعدی آغاز شود.

این بخش به‌طور کامل نحوه پیاده‌سازی گردش کارهایی که به یکدیگر وابسته هستند را توضیح خواهد داد. این نوع گردش کارها معمولاً در فرآیندهایی مانند فروش، پشتیبانی مشتری و مدیریت پروژه کاربرد دارند.

---

1. شناسایی وابستگی بین گردش کارها

قبل از شروع به ساخت گردش کارهای وابسته، ابتدا باید نیازهای خود را بررسی کنید و وابستگی‌های مختلف میان فرآیندها را شناسایی کنید. به‌طور مثال، فرض کنید پس از تکمیل یک وظیفه خاص در فرآیند فروش (مانند تایید یک فرصت فروش)، نیاز دارید که یک گردش کار جدید آغاز شود که به‌طور خودکار اقداماتی مانند ارسال ایمیل یا ایجاد فاکتور را انجام دهد.

---

2. ایجاد گردش کار اول

برای شروع، ابتدا باید گردش کاری را ایجاد کنید که وظیفه اولیه را انجام دهد و باعث ایجاد وابستگی به گردش کار دوم شود. مراحل زیر را دنبال کنید:

1. ورود به بخش “Workflows”: ابتدا وارد حساب کاربری خود در Vtiger شوید و به بخش “Workflows” بروید.
2. ایجاد گردش کار جدید: در صفحه Workflows، بر روی دکمه “Create Workflow” یا “Add New Workflow” کلیک کنید.
3. تنظیمات عمومی گردش کار: برای گردش کار اول، نام و توضیحات مناسب وارد کنید و مشخص کنید که این گردش کار برای چه ماژولی (مثلاً Opportunity) ایجاد شده است.
4. تعریف شروط و اقدامات: شروط مربوط به آغاز این گردش کار را مشخص کنید (مثلاً زمانی که وضعیت یک فرصت فروش تغییر می‌کند) و اقدامات لازم را تعریف کنید (مثلاً ارسال ایمیل یا ایجاد وظیفه جدید).
5. ذخیره گردش کار: پس از انجام تنظیمات، گردش کار اول را ذخیره کنید.

---

3. ایجاد گردش کار دوم (وابسته به گردش کار اول)

حالا باید گردش کار دوم را ایجاد کنید که پس از اتمام گردش کار اول اجرا شود. این گردش کار باید وابسته به نتیجه گردش کار قبلی باشد.

1. ورود به بخش “Workflows”: مانند مراحل قبل، وارد بخش Workflows شوید.
2. ایجاد گردش کار جدید: در این مرحله نیز بر روی دکمه “Create Workflow” کلیک کنید تا گردش کار جدید را بسازید.
3. تنظیمات عمومی گردش کار دوم: این گردش کار باید مرتبط با گردش کار قبلی باشد. برای مثال، اگر گردش کار اول مربوط به “Opportunity” بود، گردش کار دوم می‌تواند مربوط به “Invoice” یا “Task” باشد.
4. تعریف شروط وابسته: در این مرحله، شما باید شرطی را تنظیم کنید که بگوید تنها زمانی که گردش کار اول کامل شود، این گردش کار اجرا گردد. برای این کار، از قابلیت شرط‌گذاری بر اساس وضعیت یا نتیجه گردش کار اول استفاده کنید. به‌عنوان مثال، اگر وضعیت فرصت فروش “Closed Won” شد، گردش کار دوم اجرا می‌شود.
5. تعریف اقدامات در گردش کار دوم: اقدامات مورد نیاز در این گردش کار را تعریف کنید. به‌عنوان مثال، ایجاد فاکتور یا ارسال ایمیل به تیم مالی می‌تواند بخشی از اقدامات باشد.
6. ذخیره گردش کار دوم: پس از تنظیم شروط و اقدامات، گردش کار دوم را ذخیره کنید.

---

4. تنظیم وابستگی در گردش کارها

برای اطمینان از اینکه گردش کارها به درستی به یکدیگر وابسته هستند، می‌توانید از قابلیت‌های زیر در Vtiger استفاده کنید:

1. مراجعه به داده‌های گردش کار قبلی: در گردش کار دوم، از داده‌های مربوط به گردش کار اول (مانند وضعیت رکورد یا تاریخ ایجاد) برای اعمال شروط وابسته استفاده کنید.
2. ایجاد وابستگی زمانی: اگر لازم است که گردش کار دوم پس از مدت زمان خاصی از تکمیل گردش کار اول شروع شود، می‌توانید از قابلیت زمان‌بندی برای تنظیم این تأخیر استفاده کنید.

---

5. نظارت و بهینه‌سازی گردش کارهای وابسته

پس از پیاده‌سازی گردش کارهای وابسته، نظارت مستمر بر عملکرد آن‌ها و بهینه‌سازی آن‌ها به‌ویژه در صورتی که فرآیندها پیچیده‌تر شوند، ضروری است. از ابزارهای گزارش‌گیری و لاگ‌ها برای بررسی این‌که گردش کارها به‌درستی اجرا می‌شوند استفاده کنید. همچنین ممکن است نیاز باشد در صورت بروز خطا یا ناهماهنگی، برخی از تنظیمات و شروط را به‌روزرسانی کنید.

---

جمع‌بندی

پیاده‌سازی گردش کارهایی که به یکدیگر وابسته هستند، به سازمان‌ها کمک می‌کند تا فرآیندهای پیچیده را خودکارسازی کرده و از کارایی بهینه سیستم‌ها و هماهنگی تیم‌ها اطمینان حاصل کنند. با استفاده از ابزارهای موجود در Vtiger، می‌توان گردش کارهای مستقل و وابسته به یکدیگر را ایجاد و به‌طور خودکار فرآیندها را مدیریت کرد. این نوع گردش کارها به‌ویژه در مدیریت فروش، پشتیبانی مشتریان، و پروژه‌های پیچیده کاربرد دارند و می‌توانند به بهبود عملکرد کلی سازمان کمک کنند.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از داده‌های گردش کار قبلی در گردش کار جدید” subtitle=”توضیحات کامل”]در بسیاری از موارد، نیاز است که یک گردش کار جدید به داده‌ها یا اطلاعاتی که از گردش کار قبلی به دست آمده‌اند، وابسته باشد. این قابلیت به شما این امکان را می‌دهد که از نتایج و اطلاعات ایجادشده در گردش کارهای قبلی برای شروع و پیکربندی گردش کارهای جدید استفاده کنید. این کار به شما کمک می‌کند تا فرآیندهای تجاری را به‌طور خودکار و به‌صورت زنجیره‌ای مدیریت کنید.

در این بخش، نحوه استفاده از داده‌های گردش کار قبلی در گردش کار جدید در سیستم Vtiger را توضیح خواهیم داد.

---

1. شناسایی داده‌های مورد نیاز از گردش کار قبلی

اولین قدم در استفاده از داده‌های گردش کار قبلی این است که مشخص کنید کدام داده‌ها برای اجرای گردش کار جدید ضروری هستند. به‌طور معمول، این داده‌ها شامل اطلاعاتی هستند که در حین اجرای گردش کار قبلی به‌وجود آمده‌اند. این داده‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• وضعیت رکورد: مانند وضعیت یک فرصت فروش (Closed Won/Closed Lost)
• اطلاعات مربوط به مشتری: نام، ایمیل، تلفن و سایر اطلاعات مشتری
• تاریخ‌ها: تاریخ شروع یا تاریخ پایان مربوط به یک وظیفه یا رویداد
• مقادیر عددی: مانند مبلغ فرصت فروش یا مقدار فاکتور
• وظایف یا یادآوری‌ها: وظایفی که باید پس از گردش کار اول انجام شوند

---

2. تنظیم شرط‌ها برای استفاده از داده‌های گردش کار قبلی

برای استفاده از داده‌های گردش کار قبلی در گردش کار جدید، ابتدا باید شرط‌های مناسبی برای گردش کار جدید تعیین کنید. این شرط‌ها معمولاً به مقادیر یا وضعیت‌های رکورد مربوط به گردش کار قبلی بستگی دارند.

1. ورود به بخش “Workflows”: ابتدا وارد پنل Vtiger شوید و به بخش “Workflows” بروید.
2. ایجاد گردش کار جدید: بر روی “Create Workflow” یا “Add New Workflow” کلیک کنید تا گردش کار جدید خود را ایجاد کنید.
3. انتخاب ماژول مرتبط: ماژولی که گردش کار قبلی در آن اجرا شده است، باید به‌عنوان ماژول اصلی برای گردش کار جدید انتخاب شود. به‌طور مثال، اگر گردش کار قبلی برای “Opportunity” بوده است، ماژول “Opportunity” را انتخاب کنید.
4. تعریف شرط‌های وابسته به داده‌های قبلی: در این مرحله، می‌توانید شرط‌هایی تعریف کنید که به داده‌های موجود در گردش کار قبلی وابسته باشند. برای مثال، شرط می‌تواند این‌طور باشد که اگر وضعیت فرصت فروش به “Closed Won” تغییر کند، گردش کار جدید آغاز شود.برای تعریف این شرط‌ها، می‌توانید از گزینه‌های شرطی که Vtiger در اختیار شما قرار می‌دهد استفاده کنید. به‌عنوان مثال:

   If Opportunity Status = "Closed Won"
   

5. انتخاب داده‌های گردش کار قبلی: برای استفاده از داده‌های قبلی، در این قسمت می‌توانید فیلدهایی مانند نام مشتری، تاریخ آغاز یا مبلغ فرصت فروش را انتخاب کنید. این اطلاعات می‌توانند به‌طور خودکار در گردش کار جدید برای انجام اقدامات بعدی استفاده شوند.

---

3. استفاده از داده‌های گردش کار قبلی در اقدامات جدید

برای اینکه از داده‌های گردش کار قبلی در گردش کار جدید استفاده کنید، می‌توانید آن‌ها را در اقدامات مختلف به کار ببرید. برای مثال:

1. ارسال ایمیل به مشتری: پس از استفاده از داده‌های گردش کار قبلی، می‌توانید از اطلاعات مشتری که در گردش کار اول به‌دست آمده است، برای ارسال ایمیل‌های خودکار استفاده کنید.به‌طور مثال:

   To: {Opportunity.CustomerEmail}
   Subject: "Opportunity Status Update"
   Message: "Dear {Opportunity.CustomerName}, your opportunity has been marked as Closed Won."
   

2. تخصیص وظایف: می‌توانید داده‌های گردش کار قبلی را برای ایجاد وظایف جدید و تخصیص آن‌ها به افراد مختلف تیم استفاده کنید. به‌عنوان مثال، اگر یک فرصت فروش به وضعیت “Closed Won” رسید، می‌توانید وظیفه‌ای برای تیم مالی ایجاد کنید تا فاکتور را ارسال کنند.برای ایجاد یک وظیفه جدید می‌توانید از داده‌های فرصت فروش استفاده کنید:

   Task Name: "Create Invoice for {Opportunity.CustomerName}"
   Assigned To: Finance Team
   Due Date: {Opportunity.CloseDate}
   

---

4. ایجاد وابستگی‌های زمانی بین گردش کارها

اگر می‌خواهید که اجرای گردش کار جدید به مدت زمان خاصی بعد از تکمیل گردش کار قبلی وابسته باشد، می‌توانید از ویژگی‌های زمان‌بندی Vtiger استفاده کنید. به‌طور مثال، می‌توانید تعیین کنید که اگر وضعیت یک فرصت فروش به “Closed Won” تغییر کرد، یک گردش کار جدید دو روز بعد اجرا شود.

برای این کار، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. انتخاب زمان‌بندی برای گردش کار جدید: در تنظیمات گردش کار جدید، از گزینه “Scheduled Time” استفاده کنید تا زمان‌بندی اجرای گردش کار جدید را تنظیم کنید.
2. انتخاب مدت زمان تا شروع گردش کار جدید: برای مثال، شما می‌توانید زمان را به گونه‌ای تنظیم کنید که گردش کار جدید دو روز بعد از تغییر وضعیت “Closed Won” اجرا شود.

---

5. نظارت و بررسی عملکرد گردش کارهای وابسته

پس از پیاده‌سازی گردش کارهایی که از داده‌های گردش کار قبلی استفاده می‌کنند، نظارت بر عملکرد آن‌ها بسیار مهم است. شما باید اطمینان حاصل کنید که داده‌ها به‌درستی منتقل شده‌اند و گردش کار جدید به‌طور صحیح آغاز شده است. برای انجام این کار:

1. استفاده از گزارش‌ها و لاگ‌ها: می‌توانید از گزارش‌های موجود در Vtiger برای پیگیری عملکرد گردش کارها استفاده کنید و مطمئن شوید که داده‌ها به درستی وارد شده‌اند.
2. آزمایش گردش کارها: قبل از استفاده کامل از این گردش کارها، آن‌ها را با سناریوهای مختلف تست کنید تا اطمینان حاصل کنید که داده‌ها به‌درستی منتقل شده و گردش کار به‌درستی اجرا می‌شود.

---

جمع‌بندی

استفاده از داده‌های گردش کار قبلی در گردش کارهای جدید یکی از قابلیت‌های قدرتمند Vtiger است که به شما این امکان را می‌دهد که فرآیندهای تجاری را به‌طور خودکار و به‌صورت زنجیره‌ای مدیریت کنید. این کار نه‌تنها باعث تسریع و بهبود کارایی فرآیندها می‌شود، بلکه به شما کمک می‌کند تا از داده‌ها به‌طور هوشمند و مؤثر استفاده کنید و وابستگی‌های پیچیده بین فرآیندها را به‌سادگی مدیریت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت وابستگی‌ها در سیستم برای جلوگیری از مشکلات” subtitle=”توضیحات کامل”]در هر سیستم پیچیده‌ای مانند Vtiger CRM، وابستگی‌ها بین گردش کارها، فرآیندها و داده‌ها یک چالش اساسی به شمار می‌روند. عدم مدیریت صحیح این وابستگی‌ها می‌تواند منجر به بروز مشکلات مختلفی مانند تداخل در اجرای فرآیندها، تأخیر در زمان‌بندی‌ها و حتی از دست رفتن داده‌ها شود. بنابراین، مدیریت صحیح وابستگی‌ها برای جلوگیری از مشکلات و اطمینان از عملکرد بهینه سیستم ضروری است.

در این بخش، به بررسی نحوه مدیریت وابستگی‌ها در سیستم Vtiger و روش‌های جلوگیری از مشکلات خواهیم پرداخت.

---

1. شناسایی وابستگی‌ها و روابط بین گردش کارها

اولین قدم برای مدیریت وابستگی‌ها در سیستم، شناسایی دقیق روابط بین گردش کارهای مختلف است. این وابستگی‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

• وابستگی به وضعیت رکورد: به‌عنوان مثال، گردش کاری که نیاز دارد تا وضعیت یک رکورد خاص (مانند فرصت فروش) به “Closed Won” تغییر کند تا آغاز شود.
• وابستگی به زمان‌بندی: گردش کاری که باید پس از گذشت مدت زمان مشخصی از تکمیل یک فرآیند دیگر شروع شود.
• وابستگی به داده‌های ورودی: برخی گردش کارها ممکن است به داده‌هایی از رکوردهای قبلی یا داده‌های ورودی نیاز داشته باشند.

برای شناسایی این وابستگی‌ها، باید به فرآیندهای موجود در سیستم و چگونگی تعامل آن‌ها با یکدیگر توجه کرد.

---

2. ایجاد وابستگی‌های زمانی مناسب

وابستگی‌های زمانی، زمانی که به‌درستی تنظیم نشوند، می‌توانند مشکلات جدی ایجاد کنند. به‌عنوان مثال، اگر یک گردش کار وابسته به زمان‌بندی خاصی نباشد، ممکن است در زمان‌های اشتباه اجرا شود و باعث تأخیر در سایر فرآیندها گردد.

برای جلوگیری از این مشکلات:

1. استفاده از زمان‌بندی دقیق: در هنگام تنظیم گردش کار، حتماً از ویژگی “Scheduled Workflows” برای تعیین زمان اجرای دقیق استفاده کنید.
2. تنظیم فاصله زمانی منطقی: بین گردش کارهای وابسته، فاصله‌های زمانی مناسب ایجاد کنید تا هر گردش کار به‌درستی اجرا شود و از تداخل آن‌ها جلوگیری شود. به‌عنوان مثال، پس از تکمیل یک گردش کار، ممکن است نیاز باشد که دو یا سه روز فاصله زمانی ایجاد کنید تا گردش کار بعدی اجرا شود.

---

3. استفاده از شرط‌ها و اقدامات مناسب

در گردش کارهایی که به یکدیگر وابسته هستند، استفاده از شرط‌های منطقی و اقدامات مناسب بسیار مهم است. برای جلوگیری از مشکلات در اجرای وابستگی‌ها:

1. استفاده از شروط منطقی: در تنظیم گردش کارها، از شروط منطقی مانند “AND” و “OR” برای اطمینان از شرایط صحیح استفاده کنید. این کار به شما کمک می‌کند تا تنها زمانی که تمام شرایط مورد نظر برآورده شد، گردش کار بعدی آغاز شود.به‌عنوان مثال:

   If Opportunity Status = "Closed Won" AND Amount > 1000
   

2. تنظیم اقدامات شرطی: برای هر شرطی که ایجاد می‌کنید، اقدامات مناسب را مشخص کنید. به‌عنوان مثال، اگر وضعیت یک رکورد به “Closed Won” تغییر کرد، اقدام بعدی می‌تواند ارسال ایمیل یا ایجاد وظیفه باشد.

---

4. نظارت و بررسی عملکرد گردش کارها

برای جلوگیری از مشکلات و تداخل در گردش کارهای وابسته، نظارت بر عملکرد سیستم ضروری است. این نظارت می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

1. گزارش‌های مربوط به گردش کارها: استفاده از گزارش‌های اختصاصی Vtiger برای پیگیری وضعیت گردش کارها و وابستگی‌های آن‌ها. این گزارش‌ها می‌توانند به شما کمک کنند تا ببینید که کدام گردش کارها به‌درستی اجرا نشده‌اند و چه مشکلاتی وجود دارد.
2. استفاده از لاگ‌ها: بررسی لاگ‌های سیستم برای تشخیص هرگونه مشکل در اجرا و جلوگیری از مشکلات احتمالی.

---

5. تست و شبیه‌سازی وابستگی‌ها

قبل از استفاده کامل از گردش کارهای وابسته در محیط عملیاتی، باید آنها را تست و شبیه‌سازی کنید. این تست‌ها باید شامل سناریوهای مختلف و تست تعامل بین گردش کارهای وابسته باشد. برای این کار:

1. ایجاد سناریوهای تستی: سناریوهایی مشابه آنچه که در فرآیند واقعی رخ خواهد داد، طراحی کنید تا از عملکرد درست گردش کارهای وابسته اطمینان حاصل کنید.
2. شبیه‌سازی شرایط مختلف: شرایط مختلف، مانند تغییر وضعیت رکورد یا وارد کردن داده‌های مختلف، را شبیه‌سازی کنید تا مطمئن شوید که گردش کارها در هر شرایطی به‌درستی عمل می‌کنند.

---

6. استفاده از مدیریت نسخه برای گردش کارها

در سیستم‌های پیچیده که گردش کارهای وابسته زیادی دارند، ممکن است تغییرات در یک گردش کار بر سایر گردش کارها تأثیر بگذارد. به‌منظور جلوگیری از مشکلات ناشی از تغییرات در گردش کارها، استفاده از مدیریت نسخه بسیار مفید است.

1. ایجاد نسخه‌های مختلف از گردش کارها: قبل از اعمال تغییرات عمده در یک گردش کار، نسخه‌های قبلی را ذخیره کنید تا در صورت بروز مشکلات بتوانید به نسخه‌های قبلی بازگردید.
2. تست در محیط آزمایشی: هرگونه تغییر در گردش کارهای وابسته باید ابتدا در یک محیط آزمایشی تست شود تا از عملکرد صحیح آن‌ها اطمینان حاصل شود.

---

جمع‌بندی

مدیریت وابستگی‌ها در سیستم‌های CRM مانند Vtiger برای جلوگیری از مشکلات بسیار حیاتی است. با شناسایی دقیق وابستگی‌ها، استفاده از زمان‌بندی مناسب، تنظیم شرط‌ها و اقدامات مناسب، نظارت مستمر بر گردش کارها، و تست‌های شبیه‌سازی، می‌توان اطمینان حاصل کرد که فرآیندهای تجاری به‌طور روان و بدون مشکل اجرا می‌شوند. این اقدامات باعث می‌شود که مشکلات تداخل گردش کارها به حداقل برسد و عملکرد کلی سیستم بهینه باشد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 8. مدیریت زمان‌بندی در گردش کارها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف و تنظیم زمان‌بندی برای اجرای خودکار گردش کارها” subtitle=”توضیحات کامل”]

استفاده از کرون‌جاب در لینوکس

کرون‌جاب یکی از روش‌های رایج برای زمان‌بندی اجرای خودکار اسکریپت‌ها و فرآیندها در سیستم‌های لینوکسی است. برای تعریف یک کرون‌جاب، مراحل زیر انجام می‌شود:

1. اجرای ویرایشگر کرون با دستور:

crontab -e

2. اضافه کردن یک دستور زمان‌بندی شده، مثلاً اجرای یک اسکریپت هر روز ساعت ۳ صبح:

0 3 * * * /path/to/script.sh

ساختار کرون‌جاب:

*    *    *    *    *  command
│    │    │    │    │
│    │    │    │    └──── روزهای هفته (۰-۷، یکشنبه=۰ یا ۷)
│    │    │    └──────── ماه‌ها (۱-۱۲)
│    │    └──────────── روزهای ماه (۱-۳۱)
│    └──────────────── ساعت‌ها (۰-۲۳)
└──────────────────── دقیقه‌ها (۰-۵۹)

مثال: اجرای یک اسکریپت هر دوشنبه ساعت ۱۴:۳۰

30 14 * * 1 /path/to/script.sh

---

استفاده از Task Scheduler در ویندوز

در ویندوز، Task Scheduler برای اجرای خودکار وظایف زمان‌بندی‌شده استفاده می‌شود.

1. باز کردن Task Scheduler از طریق جستجوی ویندوز.
2. انتخاب Create Basic Task و وارد کردن نام و توضیحات.
3. انتخاب Daily, Weekly, Monthly یا One Time بسته به نیاز.
4. تنظیم تاریخ و زمان اجرای وظیفه.
5. انتخاب گزینه Start a Program و مشخص کردن مسیر اسکریپت یا برنامه.
6. ذخیره و فعال‌سازی تسک.

---

استفاده از سیستم‌های مدیریت فرآیندهای کسب‌وکار (BPM)

در سیستم‌های BPM مانند Camunda ،Activiti یا Bonita BPM، زمان‌بندی گردش کارها معمولاً با Job Executor یا Timer Events انجام می‌شود.

مثال: تعریف یک Timer Event در BPMN برای اجرای فرآیند هر روز ساعت ۸ صبح:

<bpmn:intermediateCatchEvent id="TimerEvent">
  <bpmn:timerEventDefinition>
    <bpmn:timeCycle>R/PT24H</bpmn:timeCycle>
  </bpmn:timerEventDefinition>
</bpmn:intermediateCatchEvent>

---

تنظیم گردش کار خودکار در ابزارهای CI/CD

در CI/CD ابزارهایی مانند GitHub Actions، GitLab CI/CD ،Jenkins و Azure DevOps امکان اجرای خودکار گردش کارها وجود دارد.

مثال: تعریف GitHub Actions برای اجرای یک اسکریپت هر روز ساعت ۲ بامداد:

name: Scheduled Task
on:
  schedule:
    - cron: '0 2 * * *'
jobs:
  run-script:
    runs-on: ubuntu-latest
    steps:
      - name: Checkout repository
        uses: actions/checkout@v3
      - name: Run script
        run: ./script.sh

---

جمع‌بندی

• کرون‌جاب در لینوکس برای زمان‌بندی اجرای خودکار اسکریپت‌ها و برنامه‌ها استفاده می‌شود.
• Task Scheduler در ویندوز امکان اجرای برنامه‌ها و اسکریپت‌ها را در زمان مشخص فراهم می‌کند.
• BPM و ابزارهای مدیریت فرآیند برای تنظیم گردش کارهای زمان‌بندی‌شده به‌صورت نمودارهای BPMN استفاده می‌شوند.
• CI/CD در پلتفرم‌هایی مانند GitHub Actions و Jenkins برای اجرای خودکار تست‌ها و استقرارها کاربرد دارد.

بسته به محیط و نیازمندی‌های سیستم، یکی از این روش‌ها برای زمان‌بندی اجرای خودکار گردش کارها انتخاب می‌شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”نمونه‌هایی از گردش کارهای زمان‌بندی‌شده (مانند ارسال یادآوری‌ها)” subtitle=”توضیحات کامل”]در بسیاری از سیستم‌ها، نیاز به اجرای خودکار وظایف در زمان‌های مشخص وجود دارد. این وظایف می‌توانند شامل ارسال ایمیل‌های یادآوری، پردازش داده‌ها، تهیه نسخه پشتیبان، اجرای تست‌های خودکار و موارد دیگر باشند. در این بخش، نحوه زمان‌بندی اجرای خودکار گردش کارها در سیستم‌های مختلف را بررسی کرده و مثال‌های عملی ارائه می‌کنیم.

---

زمان‌بندی گردش کارها در لینوکس با Cron

در سیستم‌های لینوکسی، ابزار Cron برای زمان‌بندی اجرای وظایف استفاده می‌شود. برای تعریف یک کرون‌جاب، ابتدا باید ویرایشگر کرون را باز کنید:

crontab -e

یک نمونه کرون‌جاب برای اجرای یک اسکریپت Python هر روز ساعت ۹ صبح:

0 9 * * * /usr/bin/python3 /home/user/scripts/send_reminder.py

ساختار کرون‌جاب:

*    *    *    *    *  command
│    │    │    │    │
│    │    │    │    └──── روزهای هفته (۰-۷، یکشنبه=۰ یا ۷)
│    │    │    └──────── ماه‌ها (۱-۱۲)
│    │    └──────────── روزهای ماه (۱-۳۱)
│    └──────────────── ساعت‌ها (۰-۲۳)
└──────────────────── دقیقه‌ها (۰-۵۹)

نمونه دیگر: اجرای یک اسکریپت پشتیبان‌گیری از پایگاه داده هر شب ساعت ۲ بامداد:

0 2 * * * mysqldump -u root -p'password' mydatabase > /backup/db_backup_$(date +\%F).sql

---

تنظیم گردش کارهای زمان‌بندی‌شده در ویندوز با Task Scheduler

در ویندوز، Task Scheduler امکان اجرای خودکار وظایف را فراهم می‌کند. برای ایجاد یک وظیفه زمان‌بندی‌شده:

1. Task Scheduler را از طریق جستجوی ویندوز باز کنید.
2. روی Create Basic Task کلیک کنید.
3. نام و توضیحی برای وظیفه وارد کنید.
4. زمان‌بندی اجرا را تعیین کنید (روزانه، هفتگی، ماهانه، یکبار، و غیره).
5. گزینه Start a Program را انتخاب کرده و مسیر فایل اسکریپت را مشخص کنید.
6. تنظیمات را ذخیره کرده و Enable کنید.

برای ایجاد یک وظیفه به‌صورت کامندی، می‌توان از PowerShell استفاده کرد:

$action = New-ScheduledTaskAction -Execute "C:\Python39\python.exe" -Argument "C:\Scripts\send_reminder.py"
$trigger = New-ScheduledTaskTrigger -Daily -At 9am
Register-ScheduledTask -TaskName "SendReminder" -Trigger $trigger -Action $action -User "SYSTEM"

---

زمان‌بندی گردش کارها در GitHub Actions

در CI/CD، اجرای خودکار وظایف مانند تست‌ها و استقرارها با GitHub Actions انجام می‌شود. نمونه‌ای از یک گردش کار که هر روز ساعت ۲ بامداد اجرا می‌شود:

name: Daily Job
on:
  schedule:
    - cron: '0 2 * * *'
jobs:
  run-script:
    runs-on: ubuntu-latest
    steps:
      - name: Checkout repository
        uses: actions/checkout@v3
      - name: Run script
        run: python3 script.py

---

پیکربندی اجرای خودکار فرآیندها در BPMN

در سیستم‌های مدیریت فرآیند مانند Camunda یا Activiti، می‌توان از Timer Events برای زمان‌بندی اجرای فرآیندها استفاده کرد.

مثال: اجرای فرآیند هر روز ساعت ۸ صبح در Camunda:

<bpmn:intermediateCatchEvent id="TimerEvent">
  <bpmn:timerEventDefinition>
    <bpmn:timeCycle>R/PT24H</bpmn:timeCycle>
  </bpmn:timerEventDefinition>
</bpmn:intermediateCatchEvent>

---

اجرای خودکار وظایف در Kubernetes با CronJob

در Kubernetes، برای اجرای خودکار وظایف، از CronJob استفاده می‌شود. مثال: اجرای یک اسکریپت هر روز ساعت ۶ صبح:

apiVersion: batch/v1
kind: CronJob
metadata:
  name: daily-task
spec:
  schedule: "0 6 * * *"
  jobTemplate:
    spec:
      template:
        spec:
          containers:
          - name: my-container
            image: my-app:latest
            command: ["python3", "/app/script.py"]
          restartPolicy: OnFailure

---

جمع‌بندی

• در لینوکس از Cron برای اجرای خودکار اسکریپت‌ها در زمان مشخص استفاده می‌شود.
• در ویندوز می‌توان از Task Scheduler برای اجرای خودکار فرآیندها بهره برد.
• در GitHub Actions و CI/CD، وظایف زمان‌بندی‌شده برای اجرای تست‌ها و استقرارهای خودکار مفید هستند.
• در BPMN ،Timer Eventها امکان اجرای فرآیندها در بازه‌های زمانی مشخص را فراهم می‌کنند.
• در Kubernetes ،CronJob ابزار قدرتمندی برای زمان‌بندی وظایف در محیط‌های ابری است.

انتخاب روش مناسب برای اجرای خودکار گردش کارها به سیستم مورد استفاده و نیازهای پروژه بستگی دارد.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”تست و ارزیابی عملکرد گردش کارهای زمان‌بندی‌شده” subtitle=”توضیحات کامل”]پس از پیکربندی گردش کارهای زمان‌بندی‌شده، بررسی عملکرد و اطمینان از اجرای صحیح آن‌ها ضروری است. تست و ارزیابی این گردش کارها شامل بررسی اجرای صحیح در زمان‌های مشخص، نظارت بر خروجی، مدیریت خطاها و بهینه‌سازی عملکرد است. در این بخش، روش‌های تست و ارزیابی گردش کارها را در سیستم‌های مختلف بررسی می‌کنیم.

---

بررسی اجرای کرون‌جاب‌ها در لینوکس

برای تست کرون‌جاب‌ها، می‌توان از روش‌های زیر استفاده کرد:

1. بررسی لیست وظایف کرون

   crontab -l
   

   این دستور لیست کرون‌جاب‌های فعال کاربر را نمایش می‌دهد.

2. اجرای دستی کرون‌جاب برای تست

   /bin/bash /path/to/script.sh
   

   این کار باعث می‌شود خطاهای احتمالی قبل از اجرای زمان‌بندی‌شده شناسایی شوند.

3. ثبت خروجی کرون‌جاب در یک فایل لاگ

   0 9 * * * /usr/bin/python3 /home/user/script.py >> /home/user/cron.log 2>&1
   

   این کار باعث ذخیره لاگ‌های اجرا و تشخیص خطاها می‌شود.

4. بررسی لاگ‌های سیستم برای کرون‌جاب

   grep CRON /var/log/syslog
   

   این دستور بررسی می‌کند که آیا کرون‌جاب اجرا شده یا خیر.

---

تست اجرای وظایف زمان‌بندی‌شده در ویندوز Task Scheduler

1. بررسی وضعیت وظایف ثبت‌شده

   Get-ScheduledTask | Where-Object {$_.State -eq "Running"}
   

   این دستور وظایفی را که در حال اجرا هستند نمایش می‌دهد.

2. اجرای دستی برای تست

   Start-ScheduledTask -TaskName "BackupTask"
   

   این دستور یک وظیفه را به‌صورت دستی اجرا می‌کند.

3. بررسی لاگ‌های Task Scheduler
   • در ویندوز Event Viewer را باز کنید و به مسیر زیر بروید:

     Application and Services Logs → Microsoft → Windows → TaskScheduler
     

---

تست و ارزیابی گردش کارها در GitHub Actions

1. اجرای دستی گردش کار از طریق GitHub
   • به بخش Actions در GitHub بروید.
   • گردش کار موردنظر را انتخاب کنید.
   • روی Run workflow کلیک کنید تا اجرای دستی انجام شود.
2. بررسی لاگ‌های اجرای گردش کار
   در بخش Actions، روی اجرای اخیر کلیک کنید و مراحل اجرا را بررسی کنید.
3. استفاده از دستور act برای اجرای محلی
   برای اجرای GitHub Actions به‌صورت محلی:

   act -j workflow-name
   

---

نظارت بر عملکرد گردش کارها در Kubernetes CronJob

1. بررسی وضعیت اجرای کرون‌جاب‌ها

   kubectl get cronjob
   

2. بررسی آخرین اجراهای کرون‌جاب

   kubectl get jobs --sort-by=.status.startTime
   

3. دریافت لاگ‌های اجرای کرون‌جاب

   kubectl logs job-name
   

---

بررسی و ارزیابی گردش کارها در سیستم‌های BPMN

1. نظارت بر اجرای فرآیندها در Camunda
   • ورود به Camunda Cockpit
   • مشاهده فرآیندهای در حال اجرا و زمان‌بندی‌شده
2. بررسی لاگ‌های فرآیندها در Activiti

   SELECT * FROM ACT_HI_JOB_LOG WHERE JOB_TYPE = 'timer';
   

---

جمع‌بندی

• در لینوکس از لاگ‌ها و اجرای دستی برای تست کرون‌جاب‌ها استفاده کنید.
• در ویندوز، Task Scheduler را از طریق PowerShell یا Event Viewer بررسی کنید.
• در GitHub Actions، از اجرای دستی و بررسی لاگ‌ها برای تست استفاده کنید.
• در Kubernetes، با استفاده از kubectl logs وضعیت کرون‌جاب‌ها را ارزیابی کنید.
• در سیستم‌های BPMN، بررسی Cockpit یا داده‌های ثبت‌شده در دیتابیس می‌تواند به تحلیل عملکرد کمک کند.

تست و ارزیابی گردش کارهای زمان‌بندی‌شده به شناسایی مشکلات، بهینه‌سازی عملکرد و افزایش قابلیت اطمینان سیستم کمک می‌کند.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 9. عیب‌یابی و نظارت بر گردش کارها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”شناسایی و رفع خطاها در گردش کارهای پیچیده” subtitle=”توضیحات کامل”]خطاهای موجود در گردش کارهای پیچیده می‌توانند ناشی از مشکلاتی در زمان‌بندی، وابستگی‌های متقابل، محدودیت‌های سیستمی یا اشکالات نرم‌افزاری باشند. برای شناسایی و رفع این خطاها، نیاز به رویکردی ساختاریافته و ابزارهای مناسب است.

---

بررسی لاگ‌ها و گزارش‌های اجرا

1. بررسی لاگ‌های سیستم در لینوکس

   journalctl -u myservice --no-pager | tail -n 50
   

   این دستور لاگ‌های سرویس را نمایش می‌دهد و برای شناسایی خطاها مفید است.

2. مشاهده لاگ‌های کرون‌جاب

   cat /var/log/syslog | grep CRON
   

3. بررسی خطاهای GitHub Actions
   • به Actions در GitHub مراجعه کنید.
   • گردش کار ناموفق را انتخاب کنید.
   • در بخش Logs، مراحل ناموفق را تحلیل کنید.
4. تحلیل لاگ‌های Kubernetes CronJob

   kubectl logs job-name
   

---

بررسی وابستگی‌های متقابل در گردش کارها

1. شناسایی ترتیب اجرا در Jenkins Pipeline

   stage('Build') {
       steps {
           sh 'mvn clean package'
       }
   }
   

   در صورت اجرای ناموفق مراحل بعدی، نیاز به بررسی دستورات وابسته است.

2. بررسی وابستگی‌های Task Scheduler در ویندوز

   Get-ScheduledTask | Select-Object TaskName, State, LastRunTime
   

3. تحلیل وابستگی‌های سیستم در BPMN
   • بررسی روابط بین User Task و Service Task
   • تحلیل لاگ‌های فرآیندهای ناموفق

---

مدیریت خطاهای اجرای گردش کار

1. مدیریت خطاها در کرون‌جاب‌ها

   0 6 * * * /path/to/script.sh || echo "Execution failed" >> /var/log/cron_errors.log
   

2. مدیریت خطا در GitHub Actions

   jobs:
     my_job:
       runs-on: ubuntu-latest
       continue-on-error: true
   

3. بررسی و بازیابی کرون‌جاب‌های ناموفق در Kubernetes

   kubectl get jobs --field-selector status.failed>0
   

4. مدیریت خطاها در Jenkins Pipeline

   try {
       sh 'some_command'
   } catch (Exception e) {
       echo "Error: ${e.message}"
   }
   

---

بهینه‌سازی و رفع خطاهای رایج

1. بررسی محدودیت‌های منابع (CPU، RAM)

   top -o %MEM
   

2. تحلیل مصرف منابع در Kubernetes

   kubectl top pod
   

3. افزایش تایم‌اوت در وظایف زمان‌بندی‌شده

   timeout-minutes: 30
   

---

جمع‌بندی

• بررسی لاگ‌ها و گزارش‌ها اولین گام در شناسایی خطاها است.
• تحلیل وابستگی‌های گردش کار می‌تواند به شناسایی نقاط مشکل‌دار کمک کند.
• مدیریت خطاها و اعمال مکانیزم بازیابی برای افزایش پایداری ضروری است.
• بهینه‌سازی مصرف منابع و تنظیم تایم‌اوت مناسب از بروز خطاهای سیستمی جلوگیری می‌کند.

با اجرای این راهکارها، می‌توان از اجرای صحیح و بهینه گردش کارهای پیچیده اطمینان حاصل کرد.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”استفاده از گزارش‌ها و لاگ‌ها برای عیب‌یابی” subtitle=”توضیحات کامل”]استفاده از گزارش‌ها و لاگ‌ها یکی از مهم‌ترین روش‌های شناسایی و حل مشکلات در گردش کارها و سیستم‌های نرم‌افزاری است. بررسی دقیق لاگ‌ها به تحلیل خطاها، بهینه‌سازی عملکرد و جلوگیری از مشکلات آینده کمک می‌کند.

---

بررسی لاگ‌های سیستمی

مشاهده لاگ‌های عمومی در لینوکس

journalctl -xe

این دستور لاگ‌های مربوط به کرنل، سرویس‌ها و سایر رخدادهای سیستم را نمایش می‌دهد.

مشاهده لاگ‌های خاص یک سرویس

journalctl -u nginx --no-pager | tail -n 50

این دستور لاگ‌های مربوط به سرویس Nginx را نمایش می‌دهد.

مشاهده لاگ‌های کرون‌جاب‌ها

cat /var/log/syslog | grep CRON

برای شناسایی مشکلات مربوط به وظایف زمان‌بندی‌شده در Cron استفاده می‌شود.

---

بررسی لاگ‌های گردش کارهای خودکار

تحلیل لاگ‌های GitHub Actions

1. وارد مخزن GitHub شوید.
2. به تب Actions بروید.
3. گردش کار ناموفق را انتخاب کنید و جزئیات Logs را بررسی کنید.

دریافت لاگ‌های Jenkins Pipeline

pipeline {
    agent any
    stages {
        stage('Build') {
            steps {
                script {
                    try {
                        sh 'mvn clean package'
                    } catch (Exception e) {
                        echo "Error: ${e.message}"
                    }
                }
            }
        }
    }
}

در اینجا، لاگ‌های مربوط به اجرای Maven Build ثبت می‌شوند.

---

بررسی لاگ‌های Docker و Kubernetes

مشاهده لاگ‌های یک کانتینر خاص در Docker

docker logs container_name --tail 50

این دستور ۵۰ خط آخر لاگ‌های کانتینر مشخص‌شده را نمایش می‌دهد.

مشاهده لاگ‌های مربوط به یک پاد در Kubernetes

kubectl logs pod-name

برای بررسی خطاهای مربوط به یک Pod خاص استفاده می‌شود.

بررسی وضعیت یک CronJob ناموفق در Kubernetes

kubectl get jobs --field-selector status.failed>0

این دستور تمامی Jobهایی که اجرای آن‌ها ناموفق بوده است را نمایش می‌دهد.

---

مدیریت و ذخیره‌سازی لاگ‌ها

ثبت خروجی دستورات در فایل لاگ

my_script.sh >> /var/log/my_script.log 2>&1

این دستور خروجی استاندارد و خطاهای my_script.sh را در فایل my_script.log ذخیره می‌کند.

مشاهده خطوط جدید یک فایل لاگ به‌صورت زنده

tail -f /var/log/nginx/access.log

این دستور تغییرات جدید در لاگ‌های Nginx را در لحظه نمایش می‌دهد.

فشرده‌سازی لاگ‌های قدیمی برای بهینه‌سازی فضای دیسک

logrotate -f /etc/logrotate.conf

این دستور به‌صورت دستی چرخش لاگ‌ها را اجرا می‌کند.

---

تحلیل و فیلتر کردن لاگ‌ها

جستجوی ارورهای خاص در لاگ‌ها

grep "ERROR" /var/log/syslog

تمامی خطوطی که شامل ERROR هستند نمایش داده می‌شوند.

نمایش ۵۰ خط آخر از لاگ‌های سیستم

tail -n 50 /var/log/syslog

نمایش لاگ‌های اخیر با محدوده زمانی مشخص

journalctl --since "1 hour ago"

این دستور لاگ‌های ثبت‌شده در یک ساعت اخیر را نمایش می‌دهد.

---

جمع‌بندی

• بررسی لاگ‌های سیستمی برای شناسایی خطاهای عمومی ضروری است.
• لاگ‌های Jenkins ،GitHub Actions و Kubernetes به تشخیص مشکلات گردش کارهای خودکار کمک می‌کنند.
• مشاهده، فیلتر کردن و ذخیره‌سازی لاگ‌ها باعث بهینه‌سازی فرآیند عیب‌یابی می‌شود.
• ثبت و فشرده‌سازی لاگ‌ها به مدیریت بهتر منابع و افزایش کارایی کمک می‌کند.

استفاده‌ی صحیح از این روش‌ها به شناسایی سریع‌تر مشکلات و افزایش پایداری سیستم کمک می‌کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”نظارت بر عملکرد و بهینه‌سازی گردش کارها” subtitle=”توضیحات کامل”]نظارت بر عملکرد گردش کارها و بهینه‌سازی آن‌ها نقش کلیدی در افزایش کارایی، کاهش مصرف منابع و جلوگیری از خطاهای احتمالی دارد. استفاده از ابزارهای مانیتورینگ، بررسی لاگ‌ها و بهینه‌سازی فرآیندهای خودکار از جمله روش‌هایی هستند که به این هدف کمک می‌کنند.

---

ابزارهای نظارت بر گردش کارها

استفاده از htop برای مانیتورینگ پردازش‌ها در لینوکس

htop

این ابزار پردازش‌های در حال اجرا را نمایش داده و میزان مصرف CPU و RAM را مشخص می‌کند.

مشاهده فرآیندهای در حال اجرا با ps

ps aux --sort=-%cpu | head -10

این دستور پردازش‌هایی که بیشترین مصرف CPU را دارند نمایش می‌دهد.

بررسی میزان مصرف منابع در Kubernetes

kubectl top pod

این دستور میزان مصرف CPU و Memory را برای پادهای فعال نمایش می‌دهد.

نظارت بر وظایف زمان‌بندی‌شده در کرون‌جاب

cat /var/log/syslog | grep CRON

برای بررسی وضعیت اجرای کرون‌جاب‌ها از این دستور استفاده می‌شود.

مشاهده عملکرد وظایف زمان‌بندی‌شده در Windows Task Scheduler

Get-ScheduledTask | Select-Object TaskName, State, LastRunTime

---

بهینه‌سازی عملکرد گردش کارها

کاهش زمان اجرای اسکریپت‌ها با موازی‌سازی

parallel ::: "command1" "command2" "command3"

این دستور به جای اجرای دستورات به‌صورت متوالی، آن‌ها را به‌صورت هم‌زمان اجرا می‌کند.

محدود کردن مصرف منابع پردازشی در Linux

cpulimit -P /path/to/script.sh -l 50

این دستور مصرف CPU برای اجرای یک اسکریپت را به ۵۰٪ محدود می‌کند.

تنظیم میزان منابع در Kubernetes

resources:
  requests:
    memory: "256Mi"
    cpu: "500m"
  limits:
    memory: "512Mi"
    cpu: "1"

این پیکربندی باعث می‌شود که Pod درخواست حداقل ۲۵۶MB حافظه و ۵۰۰ میلی‌ثانیه CPU داشته باشد و در بیشترین حد، ۵۱۲MB حافظه و ۱ هسته پردازشی مصرف کند.

---

شناسایی و رفع گلوگاه‌های عملکرد

اندازه‌گیری زمان اجرای اسکریپت‌ها

time ./myscript.sh

این دستور مدت زمان اجرای اسکریپت را نمایش می‌دهد.

فعال‌سازی debug mode در گردش کارهای GitHub Actions

env:
  ACTIONS_RUNNER_DEBUG: true
  ACTIONS_STEP_DEBUG: true

تحلیل عملکرد پایگاه داده برای کاهش زمان اجرای کوئری‌ها

EXPLAIN ANALYZE SELECT * FROM users WHERE email='test@example.com';

این دستور بررسی می‌کند که چگونه پایگاه داده کوئری را اجرا می‌کند و به شناسایی نقاط کندی کمک می‌کند.

---

جمع‌بندی

• مانیتورینگ مصرف منابع (CPU، RAM، دیسک) با ابزارهایی مانند htop و kubectl top pod به شناسایی مشکلات کمک می‌کند.
• بهینه‌سازی گردش کارها با اجرای دستورات به‌صورت موازی و محدود کردن مصرف منابع باعث افزایش بهره‌وری می‌شود.
• تحلیل زمان اجرا و پایش عملکرد اسکریپت‌ها و کوئری‌های پایگاه داده می‌تواند نقاط کندی را مشخص کرده و راهکارهای بهینه‌سازی را فراهم کند.

با رعایت این نکات، می‌توان گردش کارهای خودکار را پایدارتر، سریع‌تر و کارآمدتر اجرا کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 10. نمونه‌سازی گردش کارها برای کسب‌وکارهای مختلف”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”سناریوهای عملی برای خودکارسازی فرآیندهای فروش” subtitle=”توضیحات کامل”]خودکارسازی فرآیندهای فروش باعث بهبود بهره‌وری، کاهش زمان پاسخگویی به مشتریان و افزایش نرخ تبدیل می‌شود. در ادامه، چند سناریوی عملی برای خودکارسازی بخش‌های مختلف فرآیند فروش بررسی شده است.

---

۱. خودکارسازی دریافت و پردازش سرنخ‌های فروش (Lead Management)

سناریو: دریافت خودکار سرنخ‌های جدید از فرم‌های وب‌سایت و ارسال به CRM

مراحل:
۱. کاربر فرم تماس یا درخواست دمو را در سایت پر می‌کند.
2. اطلاعات کاربر به‌صورت خودکار در CRM ثبت می‌شود.
3. یک ایمیل یا پیام خوش‌آمدگویی برای کاربر ارسال می‌شود.
4. یک وظیفه برای تیم فروش جهت پیگیری مشتری ایجاد می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Zapier یا Make برای اتصال فرم‌های وب‌سایت به CRM
• ایجاد یک Webhook برای ارسال اطلاعات فرم به CRM
• اجرای یک اسکریپت برای پردازش داده‌ها

curl -X POST https://crm.example.com/api/leads \
     -H "Authorization: Bearer YOUR_API_KEY" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{
           "name": "محمد احمدی",
           "email": "m.ahmadi@example.com",
           "phone": "09120000000",
           "source": "Website Form"
         }'

---

۲. ارسال پیشنهادهای سفارشی به مشتریان بالقوه

سناریو: ارسال خودکار ایمیل پیشنهاد ویژه به مشتریانی که از صفحه قیمت‌گذاری بازدید کرده‌اند ولی خرید نکرده‌اند

مراحل:

1. سیستم آنالیتیکس بازدیدکنندگان صفحه قیمت‌گذاری را شناسایی می‌کند.
2. اگر کاربر ثبت‌نام کرده باشد ولی خریدی انجام نداده باشد، یک ایمیل شخصی‌سازی‌شده ارسال می‌شود.
3. در صورت عدم دریافت پاسخ، پیگیری خودکار پس از چند روز انجام می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Google Tag Manager برای ثبت بازدیدها
• ارسال داده‌های کاربران به CRM
• تنظیم Mailchimp یا SendGrid برای ارسال ایمیل‌های خودکار

curl -X POST https://api.sendgrid.com/v3/mail/send \
     -H "Authorization: Bearer YOUR_SENDGRID_API_KEY" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{
           "personalizations": [{
             "to": [{"email": "m.ahmadi@example.com"}],
             "dynamic_template_data": {
               "first_name": "محمد",
               "discount_code": "SALE20"
             }
           }],
           "from": {"email": "sales@example.com"},
           "template_id": "d-123456789abcdef"
         }'

---

۳. پیگیری خودکار مشتریان برای تکمیل خریدهای نیمه‌کاره

سناریو: ارسال پیام یادآوری به مشتریانی که سبد خرید خود را رها کرده‌اند

مراحل:

1. سیستم تشخیص می‌دهد که کاربر کالا را به سبد خرید اضافه کرده ولی خرید را تکمیل نکرده است.
2. بعد از ۲۴ ساعت یک ایمیل یا پیام متنی (SMS) یادآوری ارسال می‌شود.
3. اگر خرید انجام نشود، پس از ۳ روز پیشنهاد تخفیف ارسال می‌شود.

پیاده‌سازی:

• اتصال سیستم سبد خرید به CRM
• ایجاد یک اسکریپت برای ارسال پیام یادآوری

curl -X POST https://api.twilio.com/2010-04-01/Accounts/YOUR_ACCOUNT_SID/Messages.json \
     --data-urlencode "To=+989120000000" \
     --data-urlencode "From=+1234567890" \
     --data-urlencode "Body=محمد عزیز، سفارش شما در سبد خرید باقی مانده است. هم‌اکنون تکمیل کنید و ۱۰٪ تخفیف بگیرید!" \
     -u YOUR_ACCOUNT_SID:YOUR_AUTH_TOKEN

---

۴. تخصیص خودکار سرنخ‌های فروش به کارشناسان مربوطه

سناریو: تخصیص خودکار درخواست‌های جدید به نمایندگان فروش بر اساس منطقه جغرافیایی

مراحل:

1. سیستم CRM یک درخواست جدید دریافت می‌کند.
2. بر اساس کد پستی یا شماره تماس، مشتری به نزدیک‌ترین کارشناس فروش ارجاع داده می‌شود.
3. یک پیام اطلاع‌رسانی در Slack یا WhatsApp برای کارشناس ارسال می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Webhook برای ارسال اطلاعات به یک سرور
• بررسی منطقه مشتری و تخصیص کارشناس مناسب

import requests

lead = {"name": "محمد احمدی", "email": "m.ahmadi@example.com", "region": "Tehran"}
if lead["region"] == "Tehran":
    assigned_agent = "agent_tehran@example.com"
else:
    assigned_agent = "default_agent@example.com"

requests.post("https://api.slack.com/chat.postMessage",
              json={"channel": "#sales",
                    "text": f"یک مشتری جدید از {lead['region']} ثبت شده است. مسئول: {assigned_agent}"})

---

۵. صدور و ارسال فاکتور خودکار به مشتریان

سناریو: ایجاد و ارسال فاکتور برای خریدهای جدید به‌صورت خودکار

مراحل:

1. مشتری خرید را انجام می‌دهد.
2. سیستم یک فاکتور به‌صورت PDF ایجاد می‌کند.
3. فاکتور به ایمیل یا شماره واتساپ مشتری ارسال می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Stripe یا Zoho Invoice برای صدور فاکتور
• ارسال فاکتور از طریق ایمیل یا پیام‌رسان‌ها

curl -X POST https://api.zoho.com/invoice/v1/invoices \
     -H "Authorization: Bearer YOUR_API_KEY" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{
           "customer_id": "123456",
           "line_items": [{"name": "محصول X", "quantity": 1, "rate": 500000}],
           "total": 500000
         }'

---

جمع‌بندی

• دریافت و پردازش خودکار سرنخ‌های فروش باعث افزایش سرعت پاسخگویی و کاهش از دست رفتن مشتریان بالقوه می‌شود.
• ارسال پیشنهادهای شخصی‌سازی‌شده و پیگیری مشتریان از طریق ایمیل یا پیامک باعث افزایش نرخ تبدیل می‌شود.
• تخصیص خودکار سرنخ‌ها به کارشناسان فروش موجب افزایش کارایی تیم فروش و کاهش زمان پیگیری می‌شود.
• ارسال فاکتور خودکار و پیگیری پرداخت‌ها به کاهش فرایندهای دستی و افزایش بهره‌وری کمک می‌کند.

با اجرای این سناریوها، کسب‌وکارها می‌توانند بهره‌وری فرآیندهای فروش خود را افزایش دهند و تجربه بهتری برای مشتریان ایجاد کنند.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”نمونه‌سازی گردش کار برای خدمات مشتریان و پشتیبانی” subtitle=”توضیحات کامل”]خودکارسازی گردش کارهای خدمات مشتریان و پشتیبانی باعث بهبود سرعت پاسخگویی، کاهش خطای انسانی و افزایش رضایت مشتریان می‌شود. در این بخش، چند نمونه از فرآیندهای کاربردی برای مدیریت درخواست‌های پشتیبانی، پیگیری مشکلات و ارتباط با مشتریان ارائه شده است.

---

۱. دریافت و تخصیص خودکار تیکت‌های پشتیبانی

سناریو: ثبت درخواست مشتری و تخصیص آن به کارشناس مناسب

مراحل:

1. مشتری درخواست پشتیبانی را از طریق فرم، ایمیل یا چت آنلاین ثبت می‌کند.
2. سیستم بر اساس موضوع درخواست، آن را به دپارتمان مربوطه ارجاع می‌دهد.
3. یک پیام خودکار برای مشتری ارسال شده و شماره تیکت به او داده می‌شود.
4. در صورت عدم پاسخگویی در مدت مشخص، یک یادآوری برای کارشناس ارسال می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Zendesk، Freshdesk یا Help Scout
• ایجاد Webhook برای دریافت درخواست و پردازش آن
• ارسال پیام تأیید و اطلاع‌رسانی به مشتری

curl -X POST https://api.supportsystem.com/tickets \
     -H "Authorization: Bearer YOUR_API_KEY" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{
           "customer_email": "m.ahmadi@example.com",
           "subject": "مشکل در ورود به حساب کاربری",
           "description": "نمی‌توانم رمز عبورم را بازیابی کنم.",
           "priority": "High",
           "assigned_department": "Technical Support"
         }'

---

۲. پاسخگویی خودکار به سؤالات متداول با چت‌بات

سناریو: استفاده از چت‌بات برای پاسخگویی فوری به مشتریان

مراحل:

1. مشتری در سایت یک سؤال متداول را مطرح می‌کند.
2. چت‌بات پاسخ آماده را از پایگاه دانش استخراج و نمایش می‌دهد.
3. اگر مشتری پاسخ موردنظر را پیدا نکرد، درخواست او به کارشناس انسانی ارجاع می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Dialogflow یا ChatGPT API برای پردازش زبان طبیعی
• اتصال چت‌بات به پایگاه داده پاسخ‌های متداول
• امکان ارجاع درخواست به پشتیبان انسانی

import openai

response = openai.ChatCompletion.create(
  model="gpt-4",
  messages=[{"role": "system", "content": "شما یک چت‌بات پشتیبانی هستید."},
            {"role": "user", "content": "چطور رمز عبورم را تغییر دهم؟"}]
)

print(response["choices"][0]["message"]["content"])

---

۳. پیگیری خودکار درخواست‌های مشتریان

سناریو: ارسال پیام یادآوری به مشتریانی که درخواست آن‌ها باز مانده است

مراحل:

1. سیستم بررسی می‌کند که آیا تیکتی بیش از ۲۴ ساعت بدون پاسخ مانده است.
2. یک پیام یادآوری به مشتری ارسال می‌شود.
3. در صورت عدم پاسخگویی، تیکت به سطح بالاتر ارجاع داده می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از CRM برای مانیتورینگ وضعیت تیکت‌ها
• ارسال پیامک یا ایمیل خودکار برای پیگیری

curl -X POST https://api.twilio.com/2010-04-01/Accounts/YOUR_ACCOUNT_SID/Messages.json \
     --data-urlencode "To=+989120000000" \
     --data-urlencode "From=+1234567890" \
     --data-urlencode "Body=درخواست پشتیبانی شما هنوز باز است. لطفاً به پیام قبلی پاسخ دهید." \
     -u YOUR_ACCOUNT_SID:YOUR_AUTH_TOKEN

---

۴. ارزیابی رضایت مشتری پس از حل مشکل

سناریو: ارسال فرم نظرسنجی به مشتریان پس از بسته شدن تیکت

مراحل:

1. پس از بسته شدن هر تیکت، یک فرم نظرسنجی به مشتری ارسال می‌شود.
2. مشتری میزان رضایت خود را ثبت می‌کند.
3. داده‌های نظرسنجی در سیستم ذخیره شده و در صورت نارضایتی مشتری، موضوع برای بررسی بیشتر ارجاع داده می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Google Forms، Typeform یا SurveyMonkey
• ارسال فرم نظرسنجی به‌صورت ایمیل یا پیامک

curl -X POST https://api.mailgun.net/v3/YOUR_DOMAIN/messages \
     -H "Authorization: Basic YOUR_API_KEY" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{
           "from": "support@example.com",
           "to": "m.ahmadi@example.com",
           "subject": "ارزیابی رضایت شما از خدمات پشتیبانی",
           "text": "لطفاً با کلیک روی لینک زیر به ما بازخورد بدهید:\n https://forms.example.com/survey"
         }'

---

۵. اولویت‌بندی و مدیریت درخواست‌های اضطراری

سناریو: تشخیص و مدیریت تیکت‌های دارای اولویت بالا

مراحل:

1. سیستم تشخیص می‌دهد که تیکت‌های دارای کلمات کلیدی خاص (مانند “قطع سرویس” یا “مشکل جدی”) باید در اولویت بالاتر قرار گیرند.
2. این تیکت‌ها مستقیماً به تیم فنی ارسال می‌شوند.
3. یک پیام هشدار برای مدیر پشتیبانی ارسال می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از سیستم تحلیل متن برای تشخیص اولویت تیکت‌ها
• ارسال اعلان به مدیر پشتیبانی از طریق Slack یا SMS

urgent_keywords = ["خرابی", "قطعی", "مشکل جدی"]
ticket_text = "سایت من قطع شده است و نمی‌توانم وارد پنل شوم."

if any(word in ticket_text for word in urgent_keywords):
    requests.post("https://api.slack.com/chat.postMessage",
                  json={"channel": "#support-alerts",
                        "text": "یک تیکت اضطراری دریافت شد!"})

---

جمع‌بندی

• تخصیص خودکار تیکت‌ها به کارشناسان مناسب باعث کاهش زمان پاسخگویی و افزایش کارایی تیم پشتیبانی می‌شود.
• چت‌بات‌های پشتیبانی می‌توانند حجم درخواست‌های ساده را کاهش داده و کار تیم پشتیبانی را بهینه کنند.
• پیگیری خودکار درخواست‌های مشتریان موجب افزایش رضایت و کاهش نرخ رها شدن تیکت‌ها می‌شود.
• نظرسنجی از مشتریان پس از حل مشکل به بهبود کیفیت خدمات کمک می‌کند.
• مدیریت درخواست‌های اضطراری به‌صورت خودکار باعث افزایش سرعت واکنش به مشکلات حیاتی می‌شود.

با اجرای این گردش کارهای خودکار، تیم‌های پشتیبانی می‌توانند بهره‌وری خود را افزایش داده و تجربه بهتری برای مشتریان ایجاد کنند.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”توسعه فرآیندهای مالی و صورتحساب با گردش کارها” subtitle=”توضیحات کامل”]خودکارسازی فرآیندهای مالی و صورتحساب می‌تواند باعث بهبود دقت، کاهش زمان پردازش و جلوگیری از خطاهای انسانی در شرکت‌ها شود. با استفاده از گردش کارهای خودکار، می‌توان تمامی مراحل از صدور صورتحساب تا مدیریت پرداخت‌ها و گزارش‌گیری مالی را بهینه‌سازی کرد. در این بخش، نحوه طراحی و پیاده‌سازی گردش کارهای خودکار برای فرآیندهای مالی و صورتحساب را بررسی خواهیم کرد.

---

۱. صدور صورتحساب خودکار

سناریو: ایجاد و ارسال صورتحساب پس از تکمیل خرید

مراحل:

1. پس از تکمیل خرید توسط مشتری، سیستم مالی به‌طور خودکار صورتحساب ایجاد می‌کند.
2. جزئیات خرید از جمله کالاها/خدمات خریداری‌شده، قیمت‌ها، مالیات‌ها و تخفیف‌ها به صورتحساب اضافه می‌شود.
3. صورتحساب به‌صورت خودکار به ایمیل مشتری ارسال می‌شود و یک کپی از آن برای حسابداری ذخیره می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Stripe، PayPal یا QuickBooks برای مدیریت صورتحساب‌ها
• ارسال خودکار ایمیل با جزئیات صورتحساب

import stripe

# تنظیم کلید API
stripe.api_key = "YOUR_API_KEY"

# ایجاد صورتحساب
invoice = stripe.Invoice.create(
  customer="cus_ABC123",  # شناسه مشتری
  amount_due=1500,  # مبلغ صورتحساب
  currency="usd",  # واحد پول
  description="خرید محصول A و B"
)

# ارسال صورتحساب به مشتری
stripe.Invoice.send_invoice(invoice.id)

---

۲. پردازش خودکار پرداخت‌ها

سناریو: انجام پرداخت خودکار پس از صدور صورتحساب

مراحل:

1. پس از ارسال صورتحساب به مشتری، یک درخواست پرداخت به درگاه‌های پرداخت آنلاین ارسال می‌شود.
2. اگر مشتری پرداخت را انجام دهد، سیستم به‌طور خودکار وضعیت پرداخت را به‌روزرسانی کرده و صورتحساب را به‌عنوان “پرداخت‌شده” علامت‌گذاری می‌کند.
3. در صورت عدم پرداخت، یک پیام یادآوری برای مشتری ارسال می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Stripe API یا PayPal API برای مدیریت پرداخت‌ها
• ارسال یادآوری‌ها به‌صورت خودکار به مشتریان در صورت عدم پرداخت

curl -X POST https://api.stripe.com/v1/charges \
     -u sk_test_4eC39HqLyjWDarjtT1zdp7dc: \
     -d amount=1500 \
     -d currency=usd \
     -d source="tok_visa" \
     -d description="پرداخت صورتحساب خرید محصول A و B"

---

۳. مدیریت تخفیف‌ها و کوپن‌های خودکار

سناریو: اعمال تخفیف به‌صورت خودکار در صورتحساب

مراحل:

1. سیستم به‌طور خودکار شرایط تخفیف را بررسی کرده و در صورت واجد شرایط بودن مشتری، تخفیف را بر روی صورتحساب اعمال می‌کند.
2. تخفیف به‌صورت خودکار محاسبه شده و مبلغ نهایی صورتحساب تغییر می‌کند.
3. مشتری از طریق ایمیل یا پیامک از تخفیف اعمال‌شده مطلع می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از WooCommerce یا Shopify برای مدیریت تخفیف‌ها و کوپن‌ها
• محاسبه و اعمال تخفیف‌ها به‌صورت خودکار

discount_code = "SUMMER20"  # کد تخفیف
total_amount = 1500  # مبلغ اصلی

# چک کردن اعتبار کد تخفیف
if discount_code == "SUMMER20":
    discount_amount = total_amount * 0.2  # اعمال ۲۰% تخفیف
    total_amount -= discount_amount  # کاهش مبلغ نهایی

print(f"مبلغ نهایی پس از تخفیف: {total_amount} تومان")

---

۴. گزارش‌گیری مالی و تجزیه و تحلیل خودکار

سناریو: تهیه گزارش مالی ماهیانه به‌صورت خودکار

مراحل:

1. سیستم به‌طور خودکار تمامی تراکنش‌های مالی انجام‌شده را بررسی می‌کند.
2. اطلاعات جمع‌آوری‌شده شامل تعداد فروش‌ها، درآمد حاصل از فروش، هزینه‌ها، مالیات‌ها و تخفیف‌ها در یک گزارش ماهیانه تجزیه و تحلیل می‌شود.
3. این گزارش به‌صورت خودکار برای مدیران و حسابداران ارسال می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Google Analytics یا Zoho Books برای تهیه گزارش‌های مالی
• ارسال خودکار گزارش‌ها به‌صورت ایمیل یا داشبورد مدیریتی

import pandas as pd

# فرض کنید داده‌ها از سیستم مالی استخراج شده است
transactions = pd.read_csv("financial_data.csv")

# تجزیه و تحلیل داده‌ها
monthly_report = transactions.groupby("month").agg({"amount": "sum", "tax": "sum"})

# ارسال گزارش به مدیر
monthly_report.to_csv("monthly_financial_report.csv")

---

۵. پیگیری خودکار پرداخت‌های معوق

سناریو: ارسال یادآوری به مشتریان بابت پرداخت‌های معوق

مراحل:

1. سیستم به‌طور خودکار بررسی می‌کند که کدام پرداخت‌ها در موعد مقرر انجام نشده‌اند.
2. یک یادآوری به مشتریان ارسال می‌شود که شامل جزئیات پرداخت معوق است.
3. اگر مشتری پرداخت را انجام ندهد، یادآوری‌های اضافی ارسال می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Twilio API یا SendGrid API برای ارسال یادآوری‌ها
• پیگیری پرداخت‌ها به‌صورت خودکار

curl -X POST https://api.twilio.com/2010-04-01/Accounts/YOUR_ACCOUNT_SID/Messages.json \
     --data-urlencode "To=+989120000000" \
     --data-urlencode "From=+1234567890" \
     --data-urlencode "Body=یادآوری: پرداخت صورتحساب شما هنوز انجام نشده است. لطفاً اقدام کنید." \
     -u YOUR_ACCOUNT_SID:YOUR_AUTH_TOKEN

---

جمع‌بندی

• صدور صورتحساب خودکار باعث می‌شود که تمام فرایندهای صورتحساب سریع‌تر و دقیق‌تر انجام شوند، بدون نیاز به دخالت دستی.
• پرداخت‌های خودکار به کاهش زمان پردازش و جلوگیری از تاخیر در دریافت پرداخت‌ها کمک می‌کند.
• مدیریت تخفیف‌ها و کوپن‌ها باعث افزایش فروش و رضایت مشتریان می‌شود.
• گزارش‌گیری مالی خودکار برای مدیریت بهتر جریان‌های مالی و کمک به تصمیم‌گیری‌های استراتژیک مفید است.
• پیگیری خودکار پرداخت‌های معوق باعث می‌شود که هیچ پرداخت معوقی فراموش نشود و تمامی بدهی‌ها به موقع دریافت شوند.

با استفاده از گردش کارهای خودکار در فرآیندهای مالی، شرکت‌ها می‌توانند عملکرد بهتری در مدیریت مالی و صورتحساب‌های خود داشته باشند و از هزینه‌های اضافی و خطاهای انسانی جلوگیری کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 11. بهترین روش‌ها در طراحی و توسعه گردش کارها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”ساده‌سازی گردش کارهای پیچیده برای کارایی بیشتر” subtitle=”توضیحات کامل”]در بسیاری از سازمان‌ها، گردش کارهای پیچیده به دلیل تعداد زیاد مراحل، افراد و منابع درگیر، ممکن است باعث کندی فرآیندها و افزایش خطاها شوند. ساده‌سازی این گردش کارها می‌تواند کارایی را به طور چشمگیری افزایش دهد. هدف از ساده‌سازی، حذف مراحل غیرضروری، بهینه‌سازی منابع و افزایش سرعت انجام کارها است. در این بخش، روش‌ها و تکنیک‌های ساده‌سازی گردش کارهای پیچیده را بررسی خواهیم کرد.

---

۱. شناسایی مراحل غیرضروری و حذف آن‌ها

مراحل:

1. تمامی مراحل گردش کار را به دقت شناسایی کنید.
2. فرآیندهایی که هیچ ارزش افزوده‌ای ایجاد نمی‌کنند یا به‌طور مستقیم بر نتیجه نهایی تاثیر نمی‌گذارند، شناسایی کنید.
3. این مراحل غیرضروری را حذف یا ادغام کنید تا زمان و منابع کمتر مصرف شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از نرم‌افزارهای مدیریت گردش کار مانند Trello یا Asana برای ترسیم دقیق مراحل گردش کار
• بررسی هر مرحله برای شناسایی فرآیندهای تکراری یا غیرضروری

مثال:
در یک فرآیند تأسیس درخواست، ممکن است برخی از مراحل به‌طور اضافی از سوی مسئولین مختلف درخواست شود که هیچ تأثیری بر کیفیت یا سرعت فرآیند ندارند. با حذف این مراحل، فرآیند سریع‌تر خواهد شد.

---

۲. استفاده از اتوماسیون برای حذف کارهای دستی

مراحل:

1. کارهایی که به صورت دستی انجام می‌شوند و می‌توانند خودکار شوند، شناسایی کنید.
2. از ابزارهای اتوماسیون مانند Zapier یا Integromat برای خودکارسازی این فرآیندها استفاده کنید.
3. به‌جای انجام دستی، سیستم‌های خودکار این کارها را به‌طور مرتب انجام دهند.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Zapier برای اتوماسیون انتقال داده‌ها بین اپلیکیشن‌ها
• استفاده از Integromat برای ایجاد گردش کارهای پیچیده خودکار

import zapier

# تعریف یک "Zap" برای انتقال داده‌ها از Google Sheets به CRM
zap = zapier.Zap.create(
    trigger="New Row in Google Sheets",
    action="Create New Contact in CRM",
    conditions=["Column B contains 'New Customer'"]
)

zap.execute()

---

۳. استفاده از قالب‌ها و پیش‌تنظیمات

مراحل:

1. برای مراحل تکراری که به‌طور مکرر انجام می‌شوند، از قالب‌ها و پیش‌تنظیمات استفاده کنید.
2. به جای وارد کردن دستی اطلاعات در هر مرحله، از قالب‌های از پیش طراحی‌شده بهره ببرید تا زمان کمتری صرف شود.
3. قالب‌ها می‌توانند برای ایجاد صورتحساب، گزارشات، درخواست‌ها و غیره استفاده شوند.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Google Forms یا Typeform برای ایجاد قالب‌های سفارشی
• استفاده از Microsoft Word Templates یا Google Docs Templates برای ایجاد اسناد استاندارد

from docx import Document

# ایجاد یک فایل Word از قالب موجود
doc = Document("template_invoice.docx")
doc.add_paragraph("مشتری: " + customer_name)
doc.add_paragraph("مبلغ: " + str(amount_due))
doc.save("new_invoice_" + customer_name + ".docx")

---

۴. ادغام ابزارها و نرم‌افزارهای مختلف

مراحل:

1. بررسی کنید که آیا ابزارهای مختلفی که برای مدیریت گردش کار استفاده می‌کنید می‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند یا خیر.
2. از APIها و اتصالات نرم‌افزاری برای ادغام این ابزارها استفاده کنید و داده‌ها را به صورت خودکار بین آن‌ها منتقل کنید.
3. این ادغام‌ها باعث کاهش زمان پردازش و جلوگیری از ورود داده‌ها به صورت دستی می‌شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Zapier یا Make برای اتوماسیون و ادغام نرم‌افزارهای مختلف
• استفاده از APIها برای اتصال سیستم‌های داخلی با ابزارهای دیگر

curl -X POST https://api.example.com/integrate-system \
     -d "system_id=12345" \
     -d "operation=create" \
     -H "Authorization: Bearer YOUR_API_KEY"

---

۵. آموزش و توجیه تیم‌ها برای استفاده صحیح از ابزارها

مراحل:

1. اطمینان حاصل کنید که تمام اعضای تیم آشنایی کافی با ابزارها و فرآیندهای جدید دارند.
2. به‌طور منظم دوره‌های آموزشی برگزار کنید تا تیم‌ها با جدیدترین ویژگی‌ها و بهینه‌سازی‌های موجود آشنا شوند.
3. با آموزش صحیح، تیم‌ها به‌طور مؤثری از ابزارها و سیستم‌ها استفاده کرده و در نتیجه گردش کارها ساده‌تر و سریع‌تر خواهند شد.

پیاده‌سازی:

• ارائه آموزش‌های آنلاین یا جلسات حضوری برای آشنایی با ابزارها
• فراهم کردن منابع آموزشی مانند مستندات و ویدیوهای آموزشی

---

۶. استفاده از سیستم‌های نظارتی برای بررسی عملکرد گردش کار

مراحل:

1. سیستم‌هایی را پیاده‌سازی کنید که به‌طور خودکار عملکرد گردش کار را بررسی کرده و گزارش دهند.
2. از این داده‌ها برای شناسایی نقاط ضعف و قسمت‌های پیچیده استفاده کنید.
3. این اطلاعات می‌توانند به شما کمک کنند تا فرآیندها را ساده‌تر کنید و بهبودهای لازم را اعمال کنید.

پیاده‌سازی:

• استفاده از ابزارهای نظارتی مانند New Relic یا Datadog برای مانیتورینگ عملکرد
• تجزیه و تحلیل داده‌های عملکرد برای شناسایی بخش‌هایی که نیاز به بهینه‌سازی دارند

curl -X GET "https://api.datadoghq.com/api/v1/monitor?api_key=YOUR_API_KEY"

---

جمع‌بندی

• حذف مراحل غیرضروری و به‌کارگیری اتوماسیون به کاهش پیچیدگی و افزایش سرعت کمک می‌کند.
• استفاده از قالب‌ها و پیش‌تنظیمات باعث تسریع کارها و کاهش خطاهای انسانی می‌شود.
• ادغام ابزارها و نرم‌افزارهای مختلف باعث بهبود کارایی و کاهش زمان‌های اضافی می‌شود.
• آموزش و توجیه صحیح تیم‌ها به استفاده بهینه از ابزارها و فرآیندهای خودکار کمک می‌کند.
• نظارت و بررسی عملکرد گردش کارها از طریق ابزارهای نظارتی، به شما این امکان را می‌دهد که نقاط ضعف را شناسایی و بهینه‌سازی کنید.

با استفاده از این تکنیک‌ها، می‌توان گردش کارهای پیچیده را به سادگی ساده‌تر کرد و کارایی را در سازمان‌ها بهبود بخشید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”مدیریت دسترسی‌ها و امنیت در گردش کارها” subtitle=”توضیحات کامل”]مدیریت دسترسی‌ها و امنیت در گردش کارها یک بخش حیاتی در تضمین محافظت از داده‌ها و فرآیندهای کاری است. هر گردش کاری که شامل اطلاعات حساس یا نیاز به همکاری تیمی دارد، باید با دقت طراحی و تنظیم شود تا تنها افرادی که مجاز هستند به منابع و اطلاعات دسترسی داشته باشند. در این بخش، روش‌های مختلفی برای مدیریت دسترسی‌ها و تأمین امنیت در گردش کارها بررسی می‌شود.

---

۱. تعریف سطوح دسترسی

مراحل:

1. برای هر کاربر یا گروهی از کاربران، سطوح دسترسی مشخصی تعریف کنید.
2. تعیین کنید که چه افراد یا گروه‌هایی می‌توانند به داده‌ها و مراحل خاصی از گردش کار دسترسی داشته باشند.
3. این سطوح دسترسی باید با نقش‌های کاری کاربران متناسب باشد. به‌طور مثال، ممکن است یک مدیر بتواند تمام مراحل گردش کار را مشاهده و تغییر دهد، در حالی که یک کاربر عادی تنها اجازه مشاهده یا ویرایش یک بخش خاص از فرآیند را داشته باشد.

پیاده‌سازی:

• ایجاد سطوح دسترسی برای کاربران در سیستم مدیریت گردش کار.
• استفاده از مدیریت دسترسی مبتنی بر نقش (RBAC) برای تخصیص دقیق دسترسی‌ها به کاربران.

# تنظیم نقش‌های دسترسی برای کاربران در سیستم
rbac add-role --role manager --permissions "edit,view,approve"
rbac add-role --role employee --permissions "view"

---

۲. احراز هویت چندعاملی (MFA)

مراحل:

1. برای افزایش امنیت، از احراز هویت چندعاملی (MFA) استفاده کنید تا دسترسی به سیستم‌ها و داده‌ها تنها با تایید هویت چندگانه انجام شود.
2. این فرآیند شامل ترکیب رمز عبور، کد ارسال شده به تلفن همراه یا ایمیل و سایر عوامل احراز هویت است.
3. استفاده از MFA می‌تواند از دسترسی غیرمجاز به گردش کارها جلوگیری کند و امنیت داده‌ها را بالا ببرد.

پیاده‌سازی:

• فعال‌سازی MFA در پلتفرم‌های گردش کار مانند Google Workspace، Microsoft 365 یا Slack
• تنظیم MFA با استفاده از سرویس‌های تایید هویت مثل Auth0 یا Okta

# فعال‌سازی MFA در سیستم
mfa enable --user "user@example.com"

---

۳. رمزنگاری داده‌ها در هنگام انتقال و ذخیره‌سازی

مراحل:

1. اطمینان حاصل کنید که تمامی داده‌های حساس در گردش کار به‌صورت رمزنگاری‌شده انتقال داده می‌شوند.
2. از رمزنگاری در حالت استراحت (at rest) و رمزنگاری در حالت انتقال (in transit) برای محافظت از داده‌ها در طول زمان استفاده کنید.
3. ابزارهایی مانند TLS برای رمزنگاری در حین انتقال و AES برای رمزنگاری در زمان ذخیره‌سازی می‌توانند به‌طور موثر از داده‌ها محافظت کنند.

پیاده‌سازی:

• استفاده از TLS/SSL برای رمزنگاری ارتباطات بین سرور و کاربران
• ذخیره‌سازی داده‌ها با AES-256 در پایگاه داده‌ها

# فعال‌سازی TLS برای ارتباطات امن
ssl enable --domain example.com

---

۴. مانیتورینگ و ثبت لاگ‌ها

مراحل:

1. برای نظارت بر دسترسی‌ها و فعالیت‌های کاربران، از سیستم‌های مانیتورینگ و لاگ‌گذاری استفاده کنید.
2. تمامی فعالیت‌های کاربران و تغییرات در گردش کار باید در لاگ‌ها ثبت شود تا در صورت نیاز بتوانید به تاریخچه اقدامات دسترسی داشته باشید.
3. لاگ‌ها باید شامل جزئیات مانند زمان، کاربر، نوع اقدام و IP کاربر باشند.

پیاده‌سازی:

• استفاده از Elastic Stack (ELK) برای مانیتورینگ و تحلیل لاگ‌ها
• استفاده از Datadog یا Splunk برای مشاهده لاگ‌های امنیتی و عملکردی

# ذخیره‌سازی لاگ‌های سیستم در Datadog
datadog log-collection enable --source "workflow"

---

۵. بررسی و مدیریت دسترسی‌های مجاز

مراحل:

1. به‌طور منظم دسترسی‌های مجاز کاربران را بررسی کنید تا اطمینان حاصل شود که تنها افراد مجاز به اطلاعات حساس دسترسی دارند.
2. در صورت تغییر نقش یا خروج کاربر از سازمان، دسترسی‌های او باید به‌سرعت بازبینی و حذف شود.
3. بررسی دقیق دسترسی‌های دوره‌ای می‌تواند از نقض امنیتی و دسترسی‌های غیرمجاز جلوگیری کند.

پیاده‌سازی:

• استفاده از فرآیند بازبینی دسترسی‌ها به‌صورت دوره‌ای
• اعمال مدیریت چرخه عمر دسترسی‌ها (Access Lifecycle Management) برای حذف یا تغییر دسترسی‌ها بعد از تغییر وضعیت کاربران

# حذف دسترسی کاربر پس از خروج از سازمان
access-management remove-access --user "user@example.com"

---

۶. جلوگیری از حملات در گردش کارها

مراحل:

1. از سیستم‌های پیشگیری از نفوذ (IDS/IPS) برای شناسایی و جلوگیری از حملات سایبری مانند SQL Injection، Cross-Site Scripting (XSS) یا حملات DDoS استفاده کنید.
2. اطمینان حاصل کنید که تمامی ورودی‌ها و داده‌ها از نظر امنیتی پالایش شده و به‌طور صحیح اعتبارسنجی می‌شوند.
3. اعمال پالیسی‌های امنیتی مانند محدود کردن تعداد تلاش‌های ناموفق ورود یا رمز عبور در گردش کارها می‌تواند از حملات brute force جلوگیری کند.

پیاده‌سازی:

• استفاده از ابزارهای WAF (Web Application Firewall) مانند Cloudflare یا AWS WAF
• به‌کارگیری ابزارهای پیشگیری از نفوذ و تحلیل الگوهای امنیتی

# فعال‌سازی WAF برای محافظت از وب‌سایت
waf enable --domain example.com

---

جمع‌بندی

• مدیریت دسترسی‌ها باید مبتنی بر نقش‌ها (RBAC) و شرایط خاص تعریف شود تا تنها افراد مجاز دسترسی داشته باشند.
• استفاده از احراز هویت چندعاملی (MFA) و رمزنگاری داده‌ها امنیت را افزایش می‌دهد و از دسترسی غیرمجاز جلوگیری می‌کند.
• مانیتورینگ و لاگ‌گذاری به شما این امکان را می‌دهد که بر عملکرد کاربران نظارت داشته و در صورت وقوع خطا یا نفوذ، به سرعت اقدام کنید.
• با انجام بازبینی‌های دوره‌ای دسترسی‌ها و استفاده از ابزارهای پیشگیری از نفوذ، می‌توانید امنیت گردش کارها را تضمین کنید.

با پیاده‌سازی این روش‌ها، امنیت و کارایی گردش کارها به طور چشمگیری بهبود خواهد یافت.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”استفاده از بازخورد کاربران برای بهبود گردش کارها” subtitle=”توضیحات کامل”]بازخورد کاربران یکی از منابع اصلی و ارزشمند برای شناسایی نقاط قوت و ضعف در گردش کارها است. این بازخورد می‌تواند به شفاف‌سازی فرآیندهای کاری، شناسایی مشکلات و بهبود کارایی کمک کند. در این بخش، به روش‌های مختلف استفاده از بازخورد کاربران برای بهبود گردش کارها پرداخته خواهد شد.

---

۱. جمع‌آوری بازخورد از طریق فرم‌ها و نظرسنجی‌ها

مراحل:

1. برای جمع‌آوری بازخورد، باید ابزارهایی مانند فرم‌ها و نظرسنجی‌ها را در هر مرحله از گردش کار قرار دهید.
2. از کاربرانی که در فرآیند مشارکت دارند درخواست کنید که نظرات و پیشنهادات خود را ارائه دهند. نظرسنجی‌ها باید شامل سوالات خاص و مرتبط با کارایی، سهولت استفاده و مشکلات موجود باشند.
3. استفاده از پلتفرم‌هایی مانند Google Forms یا SurveyMonkey برای ایجاد نظرسنجی‌ها می‌تواند مفید باشد.

پیاده‌سازی:

• طراحی فرم‌ها و نظرسنجی‌ها با استفاده از Google Forms یا Typeform
• ارسال خودکار لینک‌های نظرسنجی پس از هر مرحله تکمیل گردش کار برای جمع‌آوری بازخورد

# ایجاد نظرسنجی بازخورد برای کاربران در گوگل فرم
google-forms create-survey --title "Feedback on Workflow" --questions "How easy was the process?"

---

۲. تجزیه و تحلیل داده‌های بازخورد

مراحل:

1. پس از جمع‌آوری بازخورد، باید داده‌ها را تحلیل کنید تا مشکلات و نیازهای مشترک شناسایی شوند.
2. از ابزارهای تحلیل داده مانند Google Analytics یا Power BI برای بررسی ترندها و نقاط ضعفی که ممکن است در گردش کارها وجود داشته باشد، استفاده کنید.
3. الگوهای تکراری و نظرات مشابه به‌طور ویژه شناسایی شوند تا بر اساس آنها تغییرات مؤثری در گردش کار انجام شود.

پیاده‌سازی:

• استفاده از ابزارهای Google Analytics برای تحلیل رفتار کاربران
• ایجاد داشبوردهای تحلیلی برای نمایش داده‌های بازخورد و مشاهده ترندها

# تحلیل بازخورد با استفاده از Google Analytics
ga analyze-feedback --user-feedback "workflow performance"

---

۳. اجرای آزمایش‌های A/B برای تست تغییرات پیشنهادی

مراحل:

1. پس از دریافت و تحلیل بازخورد، می‌توان تغییرات پیشنهادی را در گردش کار اعمال کرده و از آزمایش‌های A/B Testing برای مقایسه نتایج استفاده کنید.
2. این روش به شما کمک می‌کند تا ببینید که آیا تغییرات اعمال‌شده باعث بهبود عملکرد یا تجربه کاربری شده‌اند یا خیر.
3. از ابزارهایی مانند Optimizely یا Google Optimize برای انجام آزمایش‌های A/B می‌توان بهره برد.

پیاده‌سازی:

• تنظیم آزمایش‌های A/B در Google Optimize
• تست و مقایسه نسخه‌های مختلف گردش کار برای ارزیابی بازخورد و تغییرات

# ایجاد آزمایش A/B برای بررسی تغییرات در گردش کار
optimize create-test --test-name "New Workflow Version" --variant "A" --variant "B"

---

۴. ایجاد کانال‌های ارتباطی برای بازخورد مداوم

مراحل:

1. علاوه بر جمع‌آوری بازخورد از طریق نظرسنجی‌ها، باید کانال‌های ارتباطی مداوم برای ارتباط با کاربران فراهم کنید.
2. این کانال‌ها می‌توانند شامل چت آنلاین، ایمیل یا پلتفرم‌های مدیریت پروژه مانند Slack یا Trello باشند.
3. به کاربران این امکان را بدهید که به‌صورت مستمر نظرات و پیشنهادات خود را ارائه دهند تا مشکلات به سرعت شناسایی و حل شوند.

پیاده‌سازی:

• فعال‌سازی کانال‌های بازخورد در پلتفرم‌های ارتباطی مانند Slack یا Teams
• استفاده از Trello برای مدیریت و پیگیری پیشنهادات کاربران و تغییرات مربوطه

# ایجاد کانال بازخورد در Slack
slack create-channel --name "workflow-feedback" --purpose "Gather feedback on workflows"

---

۵. پیاده‌سازی تغییرات مبتنی بر بازخورد

مراحل:

1. پس از تجزیه و تحلیل بازخورد و انجام آزمایش‌های A/B، باید تغییرات نهایی را در گردش کار اعمال کنید.
2. تغییرات باید به‌گونه‌ای پیاده‌سازی شوند که تأثیر مثبتی بر کارایی و تجربه کاربر داشته باشند.
3. در صورت لزوم، به‌روزرسانی‌ها باید در مستندات گردش کار ثبت شوند تا همه اعضای تیم از تغییرات آگاه شوند.

پیاده‌سازی:

• اعمال تغییرات در سیستم مدیریت گردش کار
• به‌روزرسانی مستندات و آموزش‌های مربوط به گردش کار برای تیم‌ها

# به‌روزرسانی گردش کار در سیستم مدیریت
workflow-management update --workflow "new-process" --changes "Streamlined approval steps"

---

۶. پیگیری اثرات تغییرات و بهبودهای انجام‌شده

مراحل:

1. پس از اعمال تغییرات، باید به‌طور منظم اثرگذاری آن‌ها را پیگیری کنید.
2. از طریق داده‌های تحلیلی و نظرسنجی‌های پیگیری، تأثیر تغییرات بر کارایی گردش کار و رضایت کاربران را بررسی کنید.
3. این فرایند باید به‌طور مداوم ادامه یابد تا گردش کار به بهترین شکل ممکن عمل کند.

پیاده‌سازی:

• انجام نظرسنجی‌های دوره‌ای پس از پیاده‌سازی تغییرات
• استفاده از ابزارهای تحلیلی برای ارزیابی نتایج و عملکرد جدید گردش کار

# پیگیری اثرات تغییرات در گردش کار
survey send-followup --survey-id "new-process-feedback"

---

جمع‌بندی

استفاده از بازخورد کاربران برای بهبود گردش کارها یک فرایند پویا و مستمر است که نیاز به جمع‌آوری دقیق داده‌ها، تحلیل آن‌ها، و اعمال تغییرات بر اساس نتایج به‌دست‌آمده دارد. با استفاده از ابزارهای مناسب برای جمع‌آوری بازخورد، تجزیه و تحلیل داده‌ها، و اجرای آزمایش‌های A/B می‌توان به بهبود تجربه کاربری و افزایش کارایی گردش کارها کمک کرد. همچنین، پیگیری اثرات تغییرات و ایجاد کانال‌های ارتباطی مستمر برای بازخورد، کمک می‌کند تا فرآیندهای کاری به‌طور مداوم بهبود یابند و به نیازهای کاربران پاسخ دهند.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]