دانلود کتاب آموزشی پیشرفته نصب و پیکربندی سرویس امنیتی Tarpit (TCP Tarpit) جلد اول

[cdb_course_lessons title=”بخش 1. معرفی Tarpit و کاربرد آن در امنیت سایبری”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. مفهوم Tarpit”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف Tarpit و معنای کلی آن در امنیت شبکه” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit یک تکنیک امنیتی است که برای مقابله با حملات شبکه‌ای مانند حملات بروت‌فورس و اسکنرهای شبکه طراحی شده است. مفهوم Tarpit به معنی “منطقه‌ٔ چسبناک” یا “منطقه‌ٔ چسبنده” است که در این زمینه به‌طور خاص به اتصال‌های شبکه اشاره دارد که عمدی به‌صورت کند و دست‌نخورده نگه داشته می‌شوند تا مهاجم در آن گیر کند.

در واقع، Tarpit یک روش برای ایجاد وقفه و کندی در ارتباطات شبکه با مهاجم است. این تکنیک به‌ویژه برای زمان‌هایی کاربرد دارد که مهاجم به‌طور مداوم تلاش دارد به سرور یا سیستم نفوذ کند، مانند حملات بروت‌فورس که در آن‌ها مهاجم سعی می‌کند با حدس رمز عبور یا درخواست‌های متعدد به سرور متصل شود. به‌جای این‌که سیستم به درخواست‌ها پاسخ دهد یا آن‌ها را رد کند، Tarpit اتصال را برقرار نگه می‌دارد، اما با سرعتی بسیار کند، به‌طوری که مهاجم نمی‌تواند هیچ کاری انجام دهد و مجبور به صرف زمان زیادی برای تست کردن دستورات خود خواهد شد.

---

نحوه عملکرد Tarpit

مکانیزم کار Tarpit به‌طور ساده این است که پس از دریافت درخواست‌های ورودی از سمت مهاجم، ارتباط شبکه‌ای را باز نگه می‌دارد اما سرعت آن را کاهش می‌دهد. این رفتار باعث می‌شود مهاجم در زمان طولانی‌تری در ارتباط با سیستم گیر کند و عملاً زمان و منابع زیادی را تلف کند.

مثال کاربردی:

فرض کنید یک مهاجم قصد دارد به‌صورت اتوماتیک و با استفاده از یک اسکنر، پورت‌های مختلف یک سرور را اسکن کند یا از یک ابزار بروت‌فورس برای پیدا کردن رمز عبور استفاده کند. زمانی که این ابزار به سرور هدف متصل می‌شود و درخواست‌هایی ارسال می‌کند، سرویس Tarpit باعث می‌شود که سرور پاسخ‌گویی به این درخواست‌ها را با تأخیر بسیار زیادی انجام دهد. در نتیجه، مهاجم مجبور است وقت زیادی را صرف کند و به‌طور غیرمستقیم مجبور به توقف حمله خود می‌شود.

---

مزایای استفاده از Tarpit در امنیت شبکه

1. کاهش سرعت حملات بروت‌فورس: از آنجایی که مهاجم زمان زیادی برای هر درخواست خود صرف می‌کند، حملات بروت‌فورس به‌طور موثری کند و ناکارآمد می‌شوند.
2. هدر دادن منابع مهاجم: هر اتصال به سیستم با Tarpit باعث مصرف منابع مهاجم می‌شود که باعث کاهش سرعت یا توقف حمله می‌گردد.
3. پوشش بیشتر شبکه: Tarpit می‌تواند به‌عنوان یک لایه دفاعی در برابر حملات شبکه عمل کند و حملات را در مراحل اولیه شناسایی و متوقف نماید.

---

جمع بندی

Tarpit یکی از تکنیک‌های مؤثر در مقابله با حملات شبکه‌ای است که از کند کردن و به‌دام انداختن مهاجم با استفاده از اتصالات TCP به‌عنوان یک روش دفاعی بهره می‌برد. با استفاده از این تکنیک، مهاجم مجبور به صرف زمان و منابع زیادی می‌شود و عملاً حملات آن‌ها ناکام می‌ماند. این روش می‌تواند بخش مهمی از استراتژی امنیتی یک شبکه باشد و در کنار دیگر ابزارهای دفاعی به محافظت از سیستم‌ها و منابع کمک کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تاریخچه و انگیزه توسعه Tarpit در امنیت سایبری” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit به عنوان یک روش دفاعی در دنیای امنیت سایبری، ابتدا به‌عنوان یک پاسخ به حملات اتوماتیک و بروت‌فورس طراحی شد. مفهوم Tarpit ابتدا در دهه ۱۹۹۰ مطرح شد و پس از آن، در بسیاری از سیستم‌های امنیتی به‌عنوان یک لایه اضافی برای دفاع در برابر حملات شبکه‌ای استفاده شد. این تکنیک با هدف به دام انداختن مهاجمین و از بین بردن توانایی آن‌ها برای انجام حملات سریع و مداوم ایجاد شد. در ادامه به تاریخچه و انگیزه‌های اصلی توسعه این تکنیک می‌پردازیم.

---

تاریخچه ظهور Tarpit

در سال‌های ابتدایی توسعه شبکه‌های اینترنتی، تهدیدات امنیتی عمدتاً شامل حملات فیزیکی و استفاده از ضعف‌های مستقیم در سیستم‌ها بود. اما با گذشت زمان و توسعه ابزارهای اتوماتیک اسکن شبکه و حملات بروت‌فورس، نیاز به روش‌های جدید و هوشمندانه برای مقابله با این حملات مطرح شد. حملات بروت‌فورس و اسکن‌های شبکه‌ای که از روش‌های اتوماتیک برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و نفوذ به سیستم‌ها استفاده می‌کردند، موجب شد تا امنیت شبکه‌ها به‌شدت آسیب‌پذیر شود.

در پاسخ به این تهدیدات، تکنیک‌هایی مانند Tarpit در اواسط دهه ۱۹۹۰ به‌طور جدی مطرح شدند. مفهوم اصلی این تکنیک بر اساس «گرفتار کردن» مهاجم و کند کردن سرعت ارتباطات به‌جای قطع یا مسدود کردن کامل آن‌ها شکل گرفت.

اولین نسخه‌ها و ابزارهایی که این تکنیک را پیاده‌سازی می‌کردند، معمولاً به‌صورت افزونه‌ها یا ابزارهای جانبی به فایروال‌ها و سیستم‌های مدیریت شبکه اضافه می‌شدند. این ابزارها قادر بودند که اتصالات TCP را برای مدت طولانی به‌طور مصنوعی باز نگه دارند و سرعت پاسخ‌گویی به درخواست‌های مهاجم را به‌شدت کاهش دهند.

---

انگیزه‌های توسعه Tarpit

1. مقابله با حملات بروت‌فورس: یکی از انگیزه‌های اصلی توسعه Tarpit مقابله با حملات بروت‌فورس بود. این نوع حملات که معمولاً توسط مهاجمان برای حدس رمزهای عبور انجام می‌شود، می‌تواند به‌شدت منابع سیستم‌ها را مصرف کرده و باعث ایجاد مشکلات امنیتی شود. با استفاده از Tarpit، مهاجمین مجبور می‌شوند تا زمان زیادی را صرف انجام هر تلاش برای ورود کنند و این باعث کاهش سرعت و تأثیر حملات بروت‌فورس می‌شود.
2. کاهش تاثیر اسکن‌های خودکار: اسکن‌های شبکه‌ای که توسط مهاجمان یا حتی بدافزارها انجام می‌شود، می‌تواند شبکه‌ها و سیستم‌ها را تحت فشار قرار دهد. ابزارهای اسکن شبکه اغلب به‌صورت خودکار به‌دنبال آسیب‌پذیری‌ها می‌گردند و به سرعت پورت‌ها و سرویس‌های مختلف را اسکن می‌کنند. Tarpit می‌تواند با کند کردن یا به دام انداختن این نوع اسکن‌ها، از تاثیر آن‌ها بر عملکرد شبکه بکاهد.
3. جلوگیری از سوءاستفاده از منابع سیستم: به‌جای این‌که منابع سرور یا سیستم را برای شناسایی و بلوکه کردن مهاجمین صرف کنیم، Tarpit با به دام انداختن مهاجم و ایجاد تأخیرهای طولانی در پاسخ به درخواست‌های آن‌ها، منابع را در اختیار خود مهاجم قرار می‌دهد و در واقع منجر به هدر دادن منابع سیستم مهاجم می‌شود.
4. افزایش هزینه‌های حمله برای مهاجمین: یکی دیگر از انگیزه‌های اصلی استفاده از Tarpit، افزایش هزینه‌های حمله برای مهاجمین است. با کند کردن اتصالات و افزایش زمان پاسخ‌دهی به درخواست‌ها، مهاجمین مجبور به صرف زمان و منابع بیشتری برای انجام حملات خود خواهند شد. این امر می‌تواند مهاجم را به‌طور غیرمستقیم وادار به توقف حملات کند.

---

روند توسعه و پیاده‌سازی Tarpit در سال‌های اخیر

با گذشت زمان و پیچیده‌تر شدن حملات سایبری، ابزارهایی که به پیاده‌سازی Tarpit کمک می‌کنند نیز توسعه یافته‌اند. از آن زمان به بعد، بسیاری از ابزارهای امنیتی و فایروال‌ها به‌طور پیش‌فرض ویژگی‌هایی برای شبیه‌سازی رفتار Tarpit ارائه کردند. همچنین، Tarpit به‌عنوان یک تکنیک مکمل در بسیاری از استراتژی‌های امنیتی به‌ویژه در شبکه‌های بزرگ و سیستم‌های حیاتی مورد استفاده قرار گرفت.

امروزه، Tarpit به‌عنوان یک تکنیک استاندارد در بسیاری از محیط‌های امنیتی برای مقابله با حملات خودکار و بروت‌فورس شناخته می‌شود. این تکنیک به‌ویژه در سیستم‌های سرور و سرویس‌هایی که به‌طور مداوم در معرض حملات از نوع «سرویس‌دهی نامناسب» (Denial of Service) و دیگر حملات مشابه هستند، به‌کار می‌رود.

---

جمع بندی

تاریخچه Tarpit نشان‌دهنده نیاز به مقابله با تهدیدات شبکه‌ای در دنیای مدرن است. از ابتدا، انگیزه‌های اصلی توسعه این تکنیک مقابله با حملات بروت‌فورس و اسکن‌های خودکار شبکه بوده است. با افزایش پیچیدگی تهدیدات، ابزارهای Tarpit نیز به‌طور مداوم به‌روزرسانی شده و به‌عنوان یکی از روش‌های مؤثر در کاهش آسیب‌پذیری‌ها و محافظت از منابع شبکه در برابر حملات خودکار مطرح شده است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”اصول پایه‌ای عملکرد Tarpit در پروتکل‌های TCP/IP” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit به‌طور خاص در لایه حمل و نقل (Transport Layer) مدل OSI و در پروتکل TCP/IP عمل می‌کند. برای درک بهتر نحوه عملکرد این تکنیک، باید اصول پایه‌ای پروتکل TCP/IP و چگونگی تعامل Tarpit با این پروتکل‌ها را بررسی کنیم. در این بخش، به جزئیات اصول عملکرد Tarpit در پروتکل TCP/IP خواهیم پرداخت.

---

پروتکل TCP/IP و ساختار اتصال آن

پروتکل TCP (Transmission Control Protocol) یکی از پروتکل‌های اصلی در مجموعه پروتکل‌های TCP/IP است که مسئول برقراری و مدیریت ارتباطات اتصال‌گرا میان دستگاه‌ها در شبکه‌های رایانه‌ای است. در پروتکل TCP، هر ارتباط از سه مرحله اصلی تشکیل می‌شود که به آن‌ها “سه‌طرفه Handshake” گفته می‌شود:

1. SYN: مشتری (client) اولین سیگنال اتصال را ارسال می‌کند.
2. SYN-ACK: سرور سیگنال اتصال را دریافت کرده و پاسخ می‌دهد.
3. ACK: مشتری، اتصال را تایید کرده و ارتباط برقرار می‌شود.

پس از برقراری اتصال، داده‌ها می‌توانند در قالب بسته‌های TCP میان دو سیستم رد و بدل شوند.

---

نحوه عملکرد Tarpit در پروتکل TCP

عملکرد Tarpit در پروتکل TCP به‌طور خاص بر روی این سه مرحله و رفتار اتصال TCP تمرکز دارد. هدف Tarpit این است که مهاجم را در فرآیند برقراری اتصال TCP به دام بیندازد و آن‌ها را در یک ارتباط بی‌پایان و کند گرفتار کند. برای انجام این کار، Tarpit از سه تکنیک کلیدی بهره می‌برد:

1. برقراری اتصال (Connection Establishment): هنگامی که یک مهاجم به سرور هدف متصل می‌شود، Tarpit به‌جای مسدود کردن یا رد کردن اتصال، فرآیند سه‌طرفه Handshake را ادامه می‌دهد. زمانی که مهاجم درخواست اتصال (SYN) را ارسال می‌کند، سرور هدف به‌جای این‌که آن را رد کند، پاسخ SYN-ACK ارسال می‌کند. پس از دریافت آن، مهاجم دوباره باید پاسخ ACK ارسال کند. اما در این مرحله، Tarpit عمداً اتصال را به تأخیر می‌اندازد و به مهاجم اجازه نمی‌دهد که به‌سرعت داده‌ها را ارسال کند.
2. گرفتار کردن درخواست‌ها (Request Handling): زمانی که مهاجم سعی می‌کند داده‌ها را ارسال کند، Tarpit از تکنیک “گیر کردن” استفاده می‌کند. در این مرحله، ارتباط TCP همچنان برقرار است، اما ارسال داده‌ها با تأخیر بسیار زیاد انجام می‌شود. این تأخیر طولانی به این معنا است که مهاجم نمی‌تواند درخواست‌های خود را با سرعت و به‌طور مؤثر ارسال کند و عملاً وقت زیادی را تلف می‌کند.
3. تعطیل نکردن اتصال (Connection Retention): به‌جای قطع یا مسدود کردن اتصال‌های مهاجم، Tarpit اجازه می‌دهد که اتصال همچنان برقرار بماند و مهاجم به طور مداوم با تأخیر بسیار زیادی مواجه شود. این کار باعث می‌شود مهاجم زمان زیادی را صرف نگه‌داشتن اتصال کند و از این طریق منابع مهاجم هدر می‌رود.

---

تعامل Tarpit با بسته‌های TCP

در پروتکل TCP، هر ارتباط شامل بسته‌هایی است که داده‌ها را انتقال می‌دهند. این بسته‌ها در زمان مناسب بین دو دستگاه رد و بدل می‌شوند. Tarpit این بسته‌ها را به‌صورت کنترل‌شده و با تأخیر بسیار زیاد ارسال می‌کند. بدین ترتیب، مهاجم در طول فرآیند ارسال داده‌ها و دریافت پاسخ‌ها با تأخیرهایی روبه‌رو خواهد شد که سرعت حملات او را به‌شدت کاهش می‌دهد.

برای مثال، اگر مهاجم در حال تلاش برای انجام حمله بروت‌فورس است و هر بار کلمه عبور اشتباه را ارسال می‌کند، Tarpit پاسخ‌دهی به این درخواست‌ها را به‌طور مصنوعی کند می‌کند، به‌طوری که مهاجم مجبور است مدت زمان طولانی را برای ارسال درخواست بعدی منتظر بماند.

---

تأثیر Tarpit بر رفتار مهاجم

عملکرد Tarpit باعث می‌شود که مهاجم به‌جای دریافت پاسخ‌های سریع از سیستم هدف، زمان زیادی را صرف برقراری اتصال و ارسال داده‌ها کند. این موضوع تأثیرات مختلفی بر رفتار مهاجم دارد:

• مهاجم زمان بیشتری را صرف می‌کند: وقتی مهاجم نمی‌تواند به‌سرعت به هدف خود برسد و مجبور به انتظار می‌شود، حملات بروت‌فورس یا اسکن‌های شبکه به‌طور چشمگیری کند می‌شوند.
• هدر رفتن منابع مهاجم: مهاجم مجبور به استفاده از منابع بیشتری برای حفظ ارتباطات است، زیرا هر درخواست و پاسخ TCP به تأخیر می‌افتد.
• کاهش کارایی ابزارهای خودکار مهاجم: ابزارهایی که برای حملات اتوماتیک طراحی شده‌اند (مثل اسکنرهای پورت یا ابزارهای بروت‌فورس) به دلیل تأخیرهای طولانی ممکن است نتوانند به‌طور مؤثر حملات خود را ادامه دهند.

---

جمع بندی

Tarpit در پروتکل TCP/IP با استفاده از تکنیک‌هایی مانند تأخیر عمدی در ارسال بسته‌ها و حفظ اتصال TCP به‌طور مصنوعی، مهاجم را در یک دام کند و بی‌پایان گرفتار می‌کند. این عملکرد موجب کاهش سرعت حملات و هدر رفتن منابع مهاجم می‌شود و به‌عنوان یک تکنیک مؤثر در دفاع در برابر حملات بروت‌فورس، اسکن‌های شبکه و دیگر حملات مشابه کاربرد دارد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. تعریف Tarpit و نحوه عملکرد آن در امنیت شبکه”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مکانیسم عملکرد Tarpit در کاهش سرعت پاسخ‌دهی” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از ویژگی‌های اصلی و برجسته تکنیک Tarpit، کاهش سرعت پاسخ‌دهی به درخواست‌های مهاجم است. این ویژگی به‌ویژه در مقابله با حملات خودکار مانند بروت‌فورس و اسکن‌های شبکه‌ای موثر است. در این بخش، به بررسی مکانیسم عملکرد Tarpit در کاهش سرعت پاسخ‌دهی خواهیم پرداخت و نشان خواهیم داد که چگونه این تکنیک باعث ایجاد تأخیر مصنوعی در فرآیند برقراری ارتباط با مهاجم می‌شود.

---

اساس عملکرد Tarpit در کند کردن پاسخ‌ها

Tarpit با استفاده از چندین تکنیک و سازوکار خاص، اتصال شبکه‌ای را کند کرده و مهاجم را در وضعیتی قرار می‌دهد که قادر به ارسال درخواست‌ها و دریافت پاسخ‌ها به‌طور مؤثر نباشد. این تأخیر مصنوعی معمولاً در طول ارتباط TCP اعمال می‌شود و مهاجم را مجبور می‌کند تا زمان زیادی را صرف تلاش برای ادامه حمله کند. در اینجا به چندین مکانیسم اصلی عملکرد Tarpit در این زمینه پرداخته می‌شود:

1. ایجاد تأخیر در مرحله سه‌طرفه Handshake

زمانی که مهاجم سعی می‌کند اتصال TCP را با سرور هدف برقرار کند، در ابتدا یک درخواست SYN ارسال می‌کند. سرور هدف باید به این درخواست پاسخ دهد و سپس مهاجم باید تایید کند که اتصال برقرار شده است (مرحله SYN-ACK و سپس ACK).

در این مرحله، Tarpit به‌جای اینکه اتصال را به‌سرعت تایید کند، عمداً ارسال بسته‌های SYN-ACK را به تأخیر می‌اندازد. این تأخیر می‌تواند چندین ثانیه یا حتی بیشتر باشد. با این روش، مهاجم برای هر تلاش اتصال، مجبور می‌شود مدت زمان زیادی منتظر پاسخ بماند. این باعث می‌شود که مهاجم نتواند با سرعت بالا حملات خود را ادامه دهد.

2. کند کردن ارسال داده‌ها و بسته‌ها

بعد از برقراری اتصال TCP، هنگامی که مهاجم درخواست‌هایی (مانند دستورات بروت‌فورس) به سرور ارسال می‌کند، Tarpit در این مرحله نیز عملکرد خود را اعمال می‌کند. به‌جای ارسال پاسخ‌های سریع، Tarpit به‌طور مصنوعی ارسال بسته‌های داده TCP را به تأخیر می‌اندازد. این تأخیر می‌تواند در حد چندین ثانیه یا حتی بیشتر باشد.

این تأخیر در ارسال بسته‌ها باعث می‌شود مهاجم نتواند در بازه‌های زمانی کوتاه و به‌صورت مؤثر پاسخ‌ها را دریافت کند. در نتیجه، مهاجم برای هر درخواست خود مجبور است منتظر دریافت پاسخ از سرور باشد، که باعث کندی حملات او خواهد شد.

3. نگه‌داشتن اتصال باز و بدون فعالیت

یکی دیگر از ویژگی‌های تأثیرگذار Tarpit در کاهش سرعت پاسخ‌دهی، این است که اتصال‌های TCP را به‌جای بستن، باز نگه می‌دارد. حتی زمانی که مهاجم هیچ فعالیتی انجام نمی‌دهد یا درخواست جدیدی ارسال نمی‌کند، Tarpit ارتباط را فعال نگه می‌دارد و اجازه نمی‌دهد که اتصال قطع شود. این بدان معنا است که مهاجم حتی در زمانی که از ارسال درخواست‌ها صرف‌نظر می‌کند، همچنان باید منتظر بماند تا اتصال باز بماند و به‌طور مصنوعی منابع بیشتری را مصرف کند.

---

تأثیرات مکانیسم‌های تأخیر در کاهش سرعت حملات

Tarpit با این مکانیسم‌ها توانایی کاهش چشمگیر سرعت حملات مهاجم را دارد و این اثرات در سناریوهای مختلف قابل مشاهده است:

1. کاهش سرعت حملات بروت‌فورس: در حملات بروت‌فورس، مهاجم تلاش می‌کند تا با حدس رمزهای عبور مختلف وارد سیستم شود. با استفاده از Tarpit، هر تلاش برای ورود به سیستم با تأخیر مواجه می‌شود و مهاجم مجبور است زمان زیادی را صرف تست کلمات عبور کند. این به‌شدت موجب کاهش سرعت حمله می‌شود.
2. کاهش کارایی اسکن‌های پورت: در اسکن‌های پورت، مهاجم به‌طور اتوماتیک پورت‌های مختلف یک سرور را بررسی می‌کند تا آسیب‌پذیری‌ها را شناسایی کند. هنگامی که Tarpit در کار است، مهاجم مجبور می‌شود برای هر پورت باز به‌طور مصنوعی مدت زمان زیادی را منتظر پاسخ بماند، که این باعث کاهش کارایی اسکن‌ها می‌شود.
3. هدر رفتن منابع مهاجم: همان‌طور که مهاجم مجبور به انتظار می‌شود و منابع بیشتری برای حفظ اتصال‌ها مصرف می‌کند، توانایی مهاجم برای انجام حملات به‌شدت کاهش می‌یابد. این منابع که در ابتدا ممکن بود برای انجام حملات استفاده شوند، در حال حاضر برای نگه‌داشتن اتصال‌های کند صرف می‌شوند.

---

مثال عملی از تأخیر در ارتباطات

فرض کنید مهاجم از ابزار بروت‌فورس برای وارد شدن به یک سیستم از طریق SSH استفاده می‌کند. زمانی که مهاجم سعی می‌کند به سرور متصل شود، Tarpit به‌جای این‌که فوراً اجازه دهد ارتباط برقرار شود، تأخیری مصنوعی ایجاد می‌کند. به‌عنوان مثال، در هر بار تلاش برای برقراری اتصال، مهاجم باید چندین ثانیه یا حتی بیشتر منتظر بماند. در صورتی که مهاجم بخواهد رمز عبور را چندین بار تست کند، زمان زیادی را صرف این فرآیند خواهد کرد و در نهایت احتمالاً به دلیل عدم کارایی، از ادامه حمله منصرف می‌شود.

---

جمع بندی

مکانیسم عملکرد Tarpit در کاهش سرعت پاسخ‌دهی به مهاجم از طریق ایجاد تأخیرهای مصنوعی در فرآیند برقراری اتصال و ارسال داده‌ها به‌طور قابل توجهی سرعت حملات خودکار مانند بروت‌فورس و اسکن‌های شبکه را کاهش می‌دهد. با نگه‌داشتن اتصال‌ها باز و کند کردن پاسخ‌ها، Tarpit منابع مهاجم را هدر می‌دهد و از آن‌ها برای انجام حملات موثر جلوگیری می‌کند. این تکنیک به‌ویژه برای شبکه‌ها و سیستم‌هایی که به‌طور مداوم در معرض حملات اتوماتیک هستند، می‌تواند ابزاری بسیار مفید باشد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه تعامل Tarpit با ارتباطات مشکوک” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit به‌عنوان یک تکنیک دفاعی هوشمندانه، برای مقابله با مهاجمین و ارتباطات مشکوک طراحی شده است. این سیستم به‌ویژه در مواقعی که یک ارتباط شبکه‌ای از سوی یک منبع ناشناس یا مشکوک به نظر برسد، عمل می‌کند تا از آن جلوگیری کند و مهاجم را در دام خود گرفتار سازد. در این بخش، به نحوه تعامل Tarpit با ارتباطات مشکوک و چگونگی شناسایی و مدیریت این ارتباطات می‌پردازیم.

---

شناسایی ارتباطات مشکوک

در ابتدا، Tarpit باید به‌طور مؤثر ارتباطات مشکوک را شناسایی کند. این شناسایی معمولاً از طریق نظارت بر ترافیک شبکه انجام می‌شود و به‌ویژه به رفتارهای غیرعادی یا حملات اتوماتیک توجه دارد. برخی از عواملی که می‌توانند باعث شناسایی یک ارتباط مشکوک شوند، عبارتند از:

1. اتصالات به پورت‌های حساس: اگر یک منبع از یک IP خاص یا یک مجموعه IP‌ها به‌طور مداوم تلاش کند تا به پورت‌های حساس سرور دسترسی پیدا کند (مثل SSH یا FTP)، این می‌تواند نشانه‌ای از حمله باشد.
2. تلاش‌های مکرر برای ورود: در حملات بروت‌فورس، مهاجم سعی می‌کند رمزهای عبور مختلف را به‌طور مکرر وارد کند. اگر سرور درخواست‌های زیادی از یک منبع مشابه دریافت کند که معمولاً از کلمات عبور اشتباه استفاده می‌کنند، این رفتار مشکوک در نظر گرفته می‌شود.
3. اسکن‌های پورت خودکار: مهاجمان معمولاً از ابزارهای اسکن پورت استفاده می‌کنند تا وضعیت پورت‌های مختلف یک سیستم را بررسی کنند. رفتارهای مانند درخواست‌های متعدد به پورت‌های مختلف در مدت زمان کوتاه، معمولاً به‌عنوان اسکن‌های پورت شناخته می‌شود.
4. اتصالات غیرمعمول: اگر یک سیستم ارتباطاتی از منابع ناشناس یا آدرس‌های IP غیرمعمول دریافت کند، این ارتباط به‌طور مشکوک شناسایی می‌شود.

---

تعامل Tarpit با ارتباطات مشکوک

هنگامی که Tarpit یک ارتباط مشکوک شناسایی کند، می‌تواند چندین واکنش انجام دهد که هدف آن‌ها محافظت از منابع سیستم و کاهش احتمال موفقیت حملات است. این واکنش‌ها معمولاً شامل موارد زیر می‌شود:

1. شروع فرآیند سه‌طرفه Handshake به‌طور مصنوعی

زمانی که Tarpit یک ارتباط مشکوک را شناسایی می‌کند، به‌جای رد کردن یا مسدود کردن اتصال، فرآیند سه‌طرفه Handshake را به‌طور مصنوعی آغاز می‌کند. این به این معناست که به مهاجم اجازه داده می‌شود تا اتصال را برقرار کند، اما پاسخ‌ها به تأخیر می‌افتد.

• ابتدا مهاجم درخواست SYN می‌فرستد.
• سرور با پاسخ SYN-ACK به مهاجم پاسخ می‌دهد، اما این پاسخ به‌صورت عمدی با تأخیر زیادی ارسال می‌شود.
• پس از این، مهاجم باید تایید کند که اتصال برقرار شده است (ACK) و دوباره منتظر ارسال پاسخ خواهد بود که با تأخیر مواجه خواهد شد.

این فرآیند باعث می‌شود که مهاجم با تأخیر زیادی مواجه شود و در نهایت ارتباطی کند و غیرقابل استفاده برای او برقرار می‌شود.

2. نگه‌داشتن اتصال باز برای مدت طولانی

پس از برقراری ارتباط، Tarpit از تکنیک‌های مختلف برای نگه‌داشتن اتصال باز و در عین حال بلااستفاده استفاده می‌کند. به‌جای اینکه اتصال قطع شود یا مسدود گردد، Tarpit به‌طور مصنوعی زمان‌های طولانی را برای هر بسته TCP در نظر می‌گیرد. این کار باعث می‌شود که مهاجم وقت زیادی را صرف نگه‌داشتن ارتباط کند.

این تأخیر در ارسال بسته‌ها موجب می‌شود که مهاجم نتواند به‌طور مؤثر داده‌ها را ارسال یا پاسخ‌ها را دریافت کند، و در نهایت منابع مهاجم هدر می‌روند.

3. ایجاد ترافیک غیر ضروری برای مهاجم

Tarpit می‌تواند به مهاجم پاسخ‌های غیر ضروری ارسال کند. به‌عنوان مثال، به‌جای مسدود کردن درخواست‌های مهاجم، Tarpit می‌تواند به‌طور مصنوعی پاسخ‌های طولانی و اضافی به درخواست‌های TCP ارسال کند. این امر باعث می‌شود که مهاجم مجبور به پردازش بسته‌های اضافی شود و منابع بیشتری را مصرف کند.

4. کاهش سرعت درخواست‌های پیاپی

اگر مهاجم تلاش کند که به‌صورت پیاپی حمله‌ای مانند بروت‌فورس را انجام دهد، Tarpit با استفاده از مکانیسم‌های تأخیر، سرعت درخواست‌های مهاجم را کاهش می‌دهد. در این روش، به‌جای ارسال سریع پاسخ به درخواست‌های ناموفق، سرور به‌طور عمدی تأخیرهایی ایجاد می‌کند که باعث می‌شود مهاجم نتواند سریعاً رمز عبورهای مختلف را تست کند.

---

مزایای تعامل Tarpit با ارتباطات مشکوک

استفاده از Tarpit در مقابله با ارتباطات مشکوک مزایای زیادی دارد که می‌تواند به‌طور چشمگیری امنیت شبکه را افزایش دهد:

1. هدر رفتن منابع مهاجم: با ایجاد تأخیرها و ارسال بسته‌های غیر ضروری، منابع مهاجم به‌طور قابل توجهی مصرف می‌شود و از قدرت حملات آن‌ها کاسته می‌شود.
2. کاهش سرعت حملات بروت‌فورس: به‌ویژه در حملات بروت‌فورس، Tarpit با کند کردن سرعت درخواست‌های ناموفق، مانع از ادامه حملات مهاجم به‌طور مؤثر می‌شود.
3. دفاع در برابر اسکن‌های پورت خودکار: با پاسخ‌های تأخیری و نگه‌داشتن اتصال‌ها، اسکن‌های پورت نمی‌توانند به‌طور مؤثر انجام شوند، زیرا مهاجم برای هر پورت باید منتظر پاسخ باشد.
4. ایجاد ترافیک جعلی برای مهاجم: ارسال پاسخ‌های غیرضروری موجب مصرف منابع مهاجم می‌شود و در نهایت مهاجم از حمله خود دست می‌کشد.

---

جمع بندی

Tarpit به‌عنوان یک تکنیک موثر برای مدیریت و مقابله با ارتباطات مشکوک، با استفاده از تأخیرهای عمدی و نگه‌داشتن اتصالات باز، مهاجم را در دام خود گرفتار می‌کند و از آن‌ها برای انجام حملات بیشتر جلوگیری می‌کند. این روش باعث می‌شود که مهاجم نتواند به‌طور مؤثر و با سرعت بالا حملات خود را ادامه دهد و منابع او هدر برود. Tarpit نه تنها از حملات اتوماتیک جلوگیری می‌کند، بلکه به‌عنوان یک ابزار دفاعی هوشمند در برابر حملات شبکه‌ای کاربرد فراوانی دارد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تأثیر تأخیر عمدی بر روی حملات احتمالی” subtitle=”توضیحات کامل”]تأخیر عمدی یا “Delay Injection” یکی از تکنیک‌های کلیدی است که Tarpit برای کاهش اثرات حملات احتمالی به کار می‌برد. با افزودن تأخیر مصنوعی به فرآیندهای ارتباطی، Tarpit باعث می‌شود که مهاجمین نتوانند به‌سرعت به اهداف خود دست یابند و در نتیجه منابع بیشتری مصرف کنند. در این بخش، تأثیرات مختلف این تأخیرهای عمدی را بر روی انواع مختلف حملات احتمالی بررسی خواهیم کرد.

---

1. تأخیر عمدی در حملات بروت‌فورس

حملات بروت‌فورس یکی از رایج‌ترین انواع حملات برای شکستن رمزهای عبور است. در این حملات، مهاجم از طریق آزمون و خطا تلاش می‌کند تا ترکیب‌های مختلف را برای پیدا کردن رمز عبور صحیح امتحان کند. در این حالت، زمان برای مهاجم اهمیت زیادی دارد، زیرا او باید با سرعت بالا ترکیب‌های مختلف را آزمایش کند تا به نتیجه برسد.

تأثیر تأخیر عمدی:

• کاهش سرعت حمله: هنگامی که Tarpit به‌طور عمدی تأخیر در ارسال بسته‌ها و پاسخ‌ها ایجاد می‌کند، زمان بین تلاش‌های مختلف مهاجم برای وارد کردن رمز عبور به‌شدت افزایش می‌یابد. بنابراین، مهاجم نمی‌تواند به‌سرعت رمزهای عبور مختلف را امتحان کند و مجبور است زمان زیادی را صرف کند.
• هدر رفتن منابع مهاجم: از آنجا که مهاجم باید منتظر دریافت پاسخ‌ها بماند و نمی‌تواند به‌سرعت حمله را ادامه دهد، منابع سیستم مهاجم، مانند زمان پردازش و پهنای باند، به‌شدت مصرف می‌شود.
• کند شدن حملات خودکار: ابزارهای خودکار که برای انجام حملات بروت‌فورس طراحی شده‌اند نیز تحت تأثیر این تأخیرها قرار می‌گیرند، زیرا این ابزارها معمولاً برای سرعت بالا طراحی شده‌اند و نمی‌توانند به‌طور مؤثر در شرایط تأخیرهای طولانی کار کنند.

---

2. تأثیر تأخیر عمدی در حملات اسکن پورت

در حملات اسکن پورت، مهاجم تلاش می‌کند تا وضعیت پورت‌های مختلف یک سرور را شناسایی کند و از این طریق آسیب‌پذیری‌های ممکن را بیابد. این حملات به‌طور معمول به‌شکل خودکار و با سرعت بالا انجام می‌شوند، زیرا مهاجم در تلاش است تا در کمترین زمان ممکن به اطلاعات مورد نظر دست یابد.

تأثیر تأخیر عمدی:

• کاهش سرعت اسکن پورت‌ها: تأخیر عمدی در پاسخ به درخواست‌های اسکن پورت موجب کند شدن عملیات اسکن می‌شود. مهاجم مجبور خواهد شد برای هر پورت باز مدت زمان بیشتری منتظر بماند، که این فرآیند را کندتر می‌کند.
• مصرف منابع مهاجم: مهاجم برای هر پورت باید منتظر پاسخ بماند و اگر تعداد پورت‌های اسکن شده زیاد باشد، منابع مهاجم (مانند پردازش و زمان) به‌شدت هدر می‌رود.
• محدود شدن ابزارهای اسکن پورت: ابزارهای اسکن پورت خودکار به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که می‌توانند در مدت زمان کوتاهی پورت‌های زیادی را اسکن کنند. اما با تأخیرهای عمدی، این ابزارها نمی‌توانند به‌طور مؤثر حملات خود را ادامه دهند و سرعت آن‌ها به‌شدت کاهش می‌یابد.

---

3. تأثیر تأخیر عمدی در حملات DDoS (Denial of Service)

حملات DDoS به‌ویژه برای مختل کردن عملکرد سیستم‌ها و سرورها طراحی شده‌اند. این حملات با هدف ارسال حجم زیادی از درخواست‌ها به سرور هدف انجام می‌شود تا منابع آن سرور را مصرف کرده و عملکرد آن را مختل کنند. در حملات DDoS، مهاجمین به‌طور معمول از منابع متعدد (مثل بات‌نت‌ها) برای ارسال ترافیک به سرور استفاده می‌کنند.

تأثیر تأخیر عمدی:

• تأخیر در درخواست‌ها و بسته‌ها: با اعمال تأخیر عمدی در ارسال پاسخ‌ها، Tarpit می‌تواند به‌طور مؤثر سرعت ترافیک مهاجم را کاهش دهد و از این طریق منابع سرور را به‌طور مصنوعی خالی نگه دارد.
• کند شدن حملات DDoS: حتی اگر مهاجم از منابع متعدد استفاده کند، تأخیر در پاسخ‌ها باعث می‌شود که سرور نتواند به‌سرعت تمام درخواست‌ها را پردازش کند، که در نتیجه حملات DDoS کندتر می‌شوند.
• افزایش منابع مورد نیاز برای مهاجم: مهاجم برای ارسال درخواست‌های بیشتر باید منابع بیشتری از شبکه خود مصرف کند، زیرا هر درخواست باید مدت زمانی طولانی منتظر پاسخ بماند.

---

4. تأثیر تأخیر عمدی در حملات مبتنی بر پروتکل‌های غیر TCP

بسیاری از حملات شبکه‌ای، از جمله حملات پروتکل UDP Flood یا ICMP Flood، به پروتکل‌های غیر TCP وابسته هستند. این حملات معمولاً به‌طور مستقیم با استفاده از ارسال حجم زیادی از داده‌ها به هدف انجام می‌شوند. در این نوع حملات، مهاجم تلاش می‌کند تا سرور هدف را با حجم بالایی از ترافیک داده‌ای مسدود کند.

تأثیر تأخیر عمدی:

• کم کردن اثرگذاری حملات: حتی اگر پروتکل TCP مورد استفاده نباشد، اعمال تأخیرهای عمدی می‌تواند ترافیک حملات UDP یا ICMP را کاهش دهد. به‌عنوان مثال، با تأخیر در پردازش درخواست‌ها یا مسیریابی آن‌ها، سرعت ارسال داده‌ها کاهش می‌یابد و مهاجم قادر به ارسال حجم بالایی از بسته‌ها نخواهد بود.
• کاهش سرعت حملات در سیستم‌های پروکسی یا فایروال: در صورتی که ترافیک به سیستم‌های دفاعی مانند پروکسی‌ها یا فایروال‌ها منتقل شود، تأخیرها می‌توانند سرعت حملات را در آنجا نیز کند کرده و از موفقیت حمله جلوگیری کنند.

---

5. تأثیر تأخیر عمدی در حملات مختلف ابزارهای خودکار

بسیاری از حملات به‌ویژه حملات بروت‌فورس، اسکن پورت و DDoS توسط ابزارهای خودکار اجرا می‌شوند. این ابزارها معمولاً برای سرعت بالا طراحی شده‌اند تا بتوانند تعداد زیادی از درخواست‌ها را در مدت زمان کوتاهی ارسال کنند.

تأثیر تأخیر عمدی:

• کاهش کارایی ابزارها: ابزارهای خودکار معمولاً طراحی شده‌اند تا سرعت عملیات خود را افزایش دهند. با ایجاد تأخیرهای عمدی در ارسال بسته‌ها، این ابزارها به‌طور مؤثر نمی‌توانند عملیات خود را در بازه‌های زمانی کوتاه ادامه دهند و در نتیجه مهاجم از این ابزارها به‌طور مؤثر نمی‌تواند استفاده کند.
• مشکل در هماهنگی عملیات حمله: زمانی که تأخیرهای عمدی در فرآیندهای ارسال و دریافت داده‌ها اعمال می‌شود، عملیات حمله توسط ابزارهای خودکار به‌طور قابل توجهی کند شده و در نتیجه، مهاجم نمی‌تواند به‌طور مؤثر از این ابزارها برای ادامه حمله استفاده کند.

---

جمع بندی

تأخیر عمدی که توسط Tarpit به‌طور مصنوعی در فرایندهای ارتباطی اعمال می‌شود، تأثیرات قابل توجهی بر روی انواع مختلف حملات دارد. این تأخیرها باعث کاهش سرعت حملات بروت‌فورس، اسکن پورت، حملات DDoS و حملات خودکار می‌شود و منابع مهاجم را هدر می‌دهد. در نهایت، این تکنیک باعث کاهش اثربخشی حملات و در نهایت ناکامی مهاجم در رسیدن به هدف خود می‌شود. Tarpit با این روش‌ها از شبکه‌ها و سیستم‌ها در برابر حملات مداوم و خودکار محافظت می‌کند و آن‌ها را در برابر تهدیدات مختلف مقاوم‌تر می‌سازد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. مزایای استفاده از Tarpit در مقایسه با سایر روش‌های امنیتی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مزایای عملکردی Tarpit در برابر تکنیک‌های مشابه (مانند Honeypots)” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit یکی از تکنیک‌های امنیتی مبتنی بر تأخیر است که به‌طور خاص برای مقابله با مهاجمین و جلوگیری از انجام حملات شبکه‌ای طراحی شده است. در این بخش، مزایای استفاده از Tarpit را در مقایسه با سایر روش‌های امنیتی، مانند Honeypots، بررسی می‌کنیم و نشان خواهیم داد که چرا این روش در برخی شرایط می‌تواند مؤثرتر باشد.

---

مزایای عملکردی Tarpit در برابر تکنیک‌های مشابه (مانند Honeypots)

1. صرفه‌جویی در منابع با کاهش تعداد حملات واقعی

یکی از اصلی‌ترین مزایای Tarpit در مقایسه با Honeypots این است که Tarpit با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌ها، منابع مهاجم را مصرف می‌کند، اما برخلاف Honeypot‌ها که معمولاً اطلاعات فریبنده و واقعی در اختیار مهاجم قرار می‌دهند، Tarpit تنها با نگه داشتن مهاجم در حالت انتظار، منابع آن‌ها را مصرف می‌کند بدون اینکه خود سرور هدف به‌طور عمده درگیر شود.

• Honeypots می‌توانند برای شبیه‌سازی آسیب‌پذیری‌ها و اشتباهات معمول در شبکه استفاده شوند، که ممکن است در مواردی منجر به مصرف غیر ضروری منابع شوند. علاوه بر این، Honeypot‌ها به‌طور معمول درگیر نگهداری و تجزیه‌وتحلیل اطلاعات مربوط به حملات و ترافیک مشکوک هستند.
• Tarpit با تکیه بر ایجاد تأخیرهای عمدی، توانسته است به‌طور مؤثر منابع مهاجم را هدر دهد و به‌ویژه در حملات گسترده مانند DDoS یا بروت‌فورس، مهاجم را در دام خود گرفتار کند بدون اینکه منابع سرور هدف به‌طور شدید تحت فشار قرار گیرند.

2. کاهش پیچیدگی تحلیل و شبیه‌سازی حملات

Honeypots نیاز به نظارت دقیق و تجزیه‌وتحلیل داده‌های زیادی دارند تا بتوانند رفتار مهاجمین را ثبت و تحلیل کنند. این فرآیند نیاز به منابع زیادی دارد که ممکن است منجر به پیچیدگی در مدیریت و مراقبت از سیستم شود.

اما Tarpit به‌طور عمدی پاسخ‌ها را با تأخیر ارسال می‌کند و نیازی به جمع‌آوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌های زیادی ندارد. Tarpit در اصل با استفاده از روش‌های ساده‌تر، عملکردی مؤثرتر را برای مقابله با مهاجمان فراهم می‌آورد.

---

کاهش فشار بر منابع سرور از طریق منحرف کردن مهاجمان

یکی از مشکلات عمده در مواجهه با حملات گسترده (مانند حملات DDoS یا اسکن پورت) این است که مهاجم به‌شدت بر منابع سرور هدف فشار وارد می‌کند. در چنین شرایطی، Tarpit می‌تواند با ایجاد تأخیرهای عمدی و نگه‌داشتن مهاجمین در حالت انتظار، فشار را بر سرور هدف کاهش دهد و از مصرف بیش از حد منابع جلوگیری کند.

1. هدایت مهاجمین به دام و کاهش تلاش‌های متوالی

با اعمال تأخیرهای عمدی در پروسه‌های ارتباطی، Tarpit مهاجم را در حالت “در انتظار” نگه می‌دارد و منابع آن را هدر می‌دهد. این به این معنی است که مهاجم به جای ادامه دادن به حملات یا تلاش برای وارد شدن به سیستم، مجبور می‌شود زمان زیادی را صرف صبر و انتظار کند.

• در برابر حملات DDoS، که مهاجم تلاش می‌کند منابع سرور را با ارسال حجم زیادی از داده‌ها مصرف کند، Tarpit با کاهش سرعت پاسخ‌دهی و تأخیر در ارتباطات، مهاجم را به‌طور غیرمستقیم از اهداف خود منصرف می‌کند. در نتیجه، فشار بر منابع سرور کاهش می‌یابد.

2. کاهش بار اضافی بر روی سیستم‌های پردازشی

مهاجمان معمولاً از ابزارهایی استفاده می‌کنند که برای انجام حملات به‌صورت خودکار طراحی شده‌اند. این ابزارها معمولاً سریع و با کارایی بالا کار می‌کنند. در صورتی که مهاجم نتواند به‌سرعت به اهداف خود برسد، بار اضافی بر روی سیستم‌های پردازشی ایجاد می‌شود.

Tarpit با تأخیر عمدی در پاسخ‌ها به مهاجم، باعث می‌شود که ابزارهای خودکار مهاجم عملکرد مطلوب خود را از دست بدهند. این امر باعث کاهش بار اضافی بر روی سرور هدف و همچنین افزایش هزینه برای مهاجم می‌شود.

---

ایجاد فضای امن‌تر بدون تأثیر زیاد بر عملکرد کاربران قانونی

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها در امنیت شبکه، حفظ امنیت در عین حال عدم تأثیر منفی بر روی کاربران قانونی است. بسیاری از روش‌های امنیتی ممکن است باعث ایجاد تأخیر یا مشکل در دسترسی کاربران قانونی به منابع شوند، اما Tarpit به‌طور خاص طراحی شده است تا فقط مهاجمین را هدف قرار دهد و عملکرد کاربران قانونی را تحت تأثیر قرار ندهد.

1. دستگاه‌های مهاجم به دام افتاده در حالی که کاربران قانونی همچنان به کار خود ادامه می‌دهند

یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد Tarpit این است که تأخیرهای اعمال‌شده عمدی فقط بر روی مهاجمین اثر می‌گذارد و بر تجربه کاربران قانونی تاثیر زیادی ندارد. از آنجا که مهاجمین و کاربران قانونی معمولاً با درخواست‌های متفاوتی به سیستم وصل می‌شوند، این تأخیرها فقط بر روی کسانی که رفتار مشکوک دارند اعمال می‌شود و کاربران قانونی همچنان می‌توانند به‌طور معمول به منابع دسترسی داشته باشند.

2. استفاده از منابع بهینه‌تر و کاهش تأثیر بر عملکرد کلی سیستم

تأخیر عمدی در شبکه در Tarpit به‌گونه‌ای طراحی شده است که به مهاجمین زمان بیشتری برای ارسال و دریافت بسته‌ها نیاز است، اما به‌طور کلی بر عملکرد کلی سیستم تأثیر نخواهد گذاشت. این به این معنی است که سرور می‌تواند به‌طور همزمان به درخواست‌های کاربران قانونی پاسخ دهد بدون اینکه تأثیرات منفی بر روی تجربه کاربری مشاهده شود.

---

جمع بندی

Tarpit به‌عنوان یک راهکار امنیتی منحصر به فرد، مزایای زیادی را در مقایسه با روش‌های امنیتی دیگر مانند Honeypots به همراه دارد. این تکنیک به‌ویژه در کاهش فشار بر منابع سرور و ایجاد فضای امن‌تر برای سیستم‌های شبکه مؤثر است. Tarpit با استفاده از تأخیرهای عمدی، مهاجمین را در دام خود گرفتار می‌کند و منابع آن‌ها را هدر می‌دهد، در حالی که به‌طور همزمان تأثیر منفی بر عملکرد کاربران قانونی ندارد. این ویژگی‌ها باعث می‌شود که Tarpit به‌عنوان یک ابزار دفاعی کارآمد و مقرون‌به‌صرفه در برابر تهدیدات شبکه‌ای مطرح شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. مقایسه Tarpit با سایر تکنیک‌های جلوگیری از حملات”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مقایسه Tarpit با فایروال‌ها و IDS/IPS” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit، فایروال‌ها و سیستم‌های تشخیص و جلوگیری از نفوذ (IDS/IPS) هرکدام نقش‌های خاص خود را در حفاظت از شبکه‌ها ایفا می‌کنند، اما به‌طور متفاوتی با تهدیدات مقابله می‌کنند. در این بخش، مقایسه‌ای بین عملکرد و ویژگی‌های Tarpit و دیگر ابزارهای امنیتی مانند فایروال‌ها و IDS/IPS انجام خواهیم داد.

---

1. Tarpit در مقایسه با فایروال‌ها

1.1 هدف و عملکرد اصلی

• فایروال‌ها: فایروال‌ها به‌طور عمده برای کنترل ترافیک ورودی و خروجی شبکه طراحی شده‌اند. هدف اصلی آن‌ها جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به شبکه‌ها و منابع حساس از طریق مسدود کردن ترافیک مشکوک یا تهدیدآمیز است. فایروال‌ها معمولاً براساس قواعد از پیش‌تعریف‌شده عمل می‌کنند و می‌توانند ترافیک را بر اساس ویژگی‌هایی مانند آدرس IP، پورت‌ها، پروتکل‌ها و سایر خصوصیات فیلتر کنند.
• Tarpit: برخلاف فایروال‌ها که بیشتر به‌عنوان یک سد برای جلوگیری از دسترسی غیرمجاز عمل می‌کنند، Tarpit با هدف کاهش سرعت حملات و مصرف منابع مهاجمین، تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی به درخواست‌های غیرمجاز ایجاد می‌کند. Tarpit به‌طور خاص طراحی شده است تا مهاجمین را در دام خود گرفتار کند و زمان آن‌ها را هدر دهد، بدون اینکه نیاز به شناسایی یا مسدود کردن ترافیک ورودی یا خروجی باشد.

1.2 محدودیت‌ها و ضعف‌ها

• فایروال‌ها: فایروال‌ها می‌توانند حملات معروف مانند اسکن پورت، حملات DDoS و بروت‌فورس را شناسایی کرده و مسدود کنند، اما ممکن است نتوانند حملات پیچیده‌تر را شبیه‌سازی کرده و منابع مهاجمین را هدر دهند. علاوه بر این، فایروال‌ها به‌طور مستقیم روی ترافیک شبکه عمل می‌کنند و ممکن است در برابر حملات ناشناخته یا حملات داخلی که از منابع معتبر به نظر می‌رسند، ضعیف باشند.
• Tarpit: Tarpit نمی‌تواند به‌طور مستقیم جلوی دسترسی‌های غیرمجاز را بگیرد یا مسدود کند. در عوض، این سیستم بر روی کند کردن حملات و مصرف منابع مهاجمین تمرکز دارد. در حملات بزرگ و پیچیده، مانند حملات مبتنی بر بدافزار یا ترافیک مشکوک با استفاده از ابزارهای شبیه‌سازی‌شده، Tarpit ممکن است کارایی کمی داشته باشد.

---

2. Tarpit در مقایسه با IDS/IPS

2.1 هدف و عملکرد اصلی

• IDS (سیستم تشخیص نفوذ): IDS به‌طور عمده به شناسایی حملات و تهدیدات پرداخته و ترافیک شبکه را برای رفتارهای مشکوک تحلیل می‌کند. این سیستم‌ها معمولاً به محض شناسایی حمله، هشدارهایی را به مدیران شبکه ارسال می‌کنند تا اقدامات لازم را انجام دهند.
• IPS (سیستم جلوگیری از نفوذ): IPS مانند IDS است، با این تفاوت که علاوه بر شناسایی، می‌تواند حملات را به‌طور فعال مسدود کند. به‌عنوان مثال، IPS پس از شناسایی یک تهدید می‌تواند ترافیک مشکوک را به‌طور خودکار مسدود کند.
• Tarpit: Tarpit بر روی کاهش سرعت حملات و هدایت مهاجمین به دام تمرکز دارد و به‌طور فعال حملات را مسدود نمی‌کند. Tarpit با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌ها، مهاجم را مجبور می‌کند منابع خود را هدر دهد و به این ترتیب از ادامه حمله جلوگیری می‌کند. این سیستم بیشتر برای کاهش اثرات حملات، نه جلوگیری کامل از آن‌ها، طراحی شده است.

2.2 شناسایی و پاسخ‌دهی به تهدیدات

• IDS/IPS: IDS و IPS به‌طور فعال تهدیدات را شناسایی و هشدار می‌دهند و در مورد IPS حتی می‌توانند اقدام به مسدود کردن ترافیک مشکوک کنند. این ابزارها به‌طور مؤثر حملات ناشناخته را شناسایی می‌کنند و پاسخ‌های مناسب به آن‌ها ارائه می‌دهند. اما این سیستم‌ها به طور معمول به هیچ‌وجه منابع مهاجم را هدر نمی‌دهند، بلکه تلاش می‌کنند ترافیک خطرناک را شناسایی کرده و مسدود کنند.
• Tarpit: Tarpit از لحاظ شناسایی حملات محدودتر است. این سیستم هیچ‌گونه اقدام مستقیمی برای شناسایی تهدیدات پیچیده نمی‌کند، بلکه به‌جای شناسایی مستقیم حملات، با هدف ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌ها، مهاجم را در دام خود گرفتار می‌کند و منابع وی را هدر می‌دهد. به این ترتیب، Tarpit به‌جای شناسایی تهدیدات، از طریق تأخیر مصنوعی و انحراف ترافیک مهاجم، تهدیدات را به‌طور غیرمستقیم دفع می‌کند.

2.3 چگونگی واکنش به حملات

• IDS/IPS: این سیستم‌ها به محض شناسایی حملات، می‌توانند اقدام به مسدود کردن ترافیک کنند و با ارسال هشدار، مدیران شبکه را از وقوع حمله مطلع کنند. در نتیجه، سیستم‌های IDS/IPS می‌توانند حملات را به‌طور مؤثر و سریع شناسایی و مسدود کنند.
• Tarpit: در مقایسه با IDS/IPS، Tarpit فعالانه حملات را مسدود نمی‌کند، بلکه از طریق کند کردن پاسخ‌دهی، مهاجم را از ادامه حمله منصرف می‌کند. این سیستم اجازه می‌دهد تا مهاجمین برای مدت طولانی در حالت انتظار باقی بمانند، که باعث مصرف منابع آن‌ها و کاهش سرعت حمله می‌شود. اما برخلاف IDS/IPS، این سیستم هیچ‌گونه هشدار یا اطلاع‌رسانی به مدیر شبکه انجام نمی‌دهد.

---

3. تفاوت‌های کلیدی در مقایسه با فایروال‌ها و IDS/IPS

3.1 اثرگذاری بر روی عملکرد سرور

• فایروال‌ها و IDS/IPS: این سیستم‌ها معمولاً به‌طور مستقیم با ترافیک ورودی و خروجی شبکه کار می‌کنند و ممکن است بر عملکرد سرور تاثیر بگذارند. برای مثال، فایروال‌ها ممکن است به دلیل فیلتر کردن حجم زیادی از ترافیک یا محدود کردن دسترسی به پورت‌های مختلف، تأخیرهایی در پاسخ‌دهی ایجاد کنند.
• Tarpit: Tarpit به‌جای اینکه بر ترافیک ورودی یا خروجی نظارت کند، از طریق تأخیر در ارسال بسته‌ها و پاسخ‌ها به مهاجم، منابع مهاجم را هدر می‌دهد. این فرآیند تأثیر چندانی بر عملکرد کاربران قانونی ندارد و تنها بر روی مهاجمین اثرگذار است.

3.2 محافظت در برابر حملات پیچیده

• IDS/IPS: سیستم‌های IDS و IPS می‌توانند به‌طور مؤثر حملات پیچیده‌تر مانند بدافزارها، حملات مبتنی بر پروتکل‌های ناشناخته و حملات داخلی را شناسایی کنند و پاسخ‌دهی به آن‌ها را فعال کنند.
• Tarpit: Tarpit بیشتر برای کند کردن حملات ساده‌تر مانند بروت‌فورس، اسکن پورت و برخی حملات مبتنی بر TCP طراحی شده است و ممکن است در برابر حملات پیچیده‌تر یا حملات مبتنی بر پروتکل‌های ناشناخته کارایی کمتری داشته باشد.

---

جمع بندی

Tarpit، فایروال‌ها و IDS/IPS هرکدام مزایا و محدودیت‌های خود را دارند و برای کاربردهای مختلف به کار می‌روند. Tarpit به‌عنوان یک ابزار امنیتی مبتنی بر تأخیر، برای کند کردن حملات و مصرف منابع مهاجمین طراحی شده است، در حالی که فایروال‌ها و IDS/IPS بیشتر بر شناسایی و مسدود کردن تهدیدات تمرکز دارند. هر کدام از این ابزارها در موقعیت‌های خاص می‌توانند مکمل یکدیگر باشند، به‌طوری‌که استفاده ترکیبی از آن‌ها می‌تواند امنیت شبکه را به‌طور مؤثری افزایش دهد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تفاوت‌های Tarpit در پاسخ‌دهی فعالانه در مقابل مسدودسازی” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit به‌عنوان یک تکنیک امنیتی متمایز، به‌طور عمدی از روش‌های پاسخ‌دهی متفاوتی نسبت به سایر ابزارهای امنیتی مانند فایروال‌ها و IDS/IPS استفاده می‌کند. در این بخش، به‌طور خاص تفاوت‌های عملکردی Tarpit در مقایسه با مسدودسازی‌های فعالانه در سایر سیستم‌ها را بررسی خواهیم کرد.

---

1. مفهوم پاسخ‌دهی فعالانه

پاسخ‌دهی فعالانه به معنای شناسایی حملات یا تهدیدات در لحظه و واکنش به آن‌ها است. در بسیاری از سیستم‌های امنیتی مانند فایروال‌ها و IDS/IPS، پاسخ‌دهی به‌طور فعال شامل مسدود کردن ترافیک خطرناک یا انجام اقدامات خاصی برای جلوگیری از تهدیدات است.

1.1 ویژگی‌های پاسخ‌دهی فعالانه

• مسدودسازی ترافیک: فایروال‌ها و IDS/IPS معمولاً به‌طور مستقیم و فعالانه اقدام به مسدود کردن ترافیک مشکوک می‌کنند. وقتی یک تهدید شناسایی می‌شود، سیستم به‌طور سریع و خودکار اقدام به قطع ارتباط یا مسدودسازی ترافیک مربوطه می‌کند.
• اعمال قوانین از پیش‌تعریف‌شده: در این نوع سیستم‌ها، سیاست‌های امنیتی مشخصی تعریف می‌شود که به‌طور خودکار به ترافیک ورودی و خروجی اعمال می‌شوند تا تهدیدات شناسایی‌شده را مسدود کنند.

1.2 کاربرد پاسخ‌دهی فعالانه

پاسخ‌دهی فعالانه به‌ویژه در برابر حملات شناسایی‌شده به‌طور مؤثر عمل می‌کند و می‌تواند از گسترش تهدیدات جلوگیری کند. به‌عنوان مثال، در برابر حملات DDoS یا حملات مبتنی بر اسکن پورت، IDS/IPS به‌سرعت ترافیک مهاجم را شناسایی کرده و آن را مسدود می‌کند.

---

2. مفهوم Tarpit و تأخیر عمدی

Tarpit برخلاف پاسخ‌دهی فعالانه، به مهاجمین پاسخ‌های کند و تأخیری می‌دهد که موجب هدر دادن زمان و منابع آن‌ها می‌شود. Tarpit از یک روش “passive deterrence” (دفع غیرفعال) استفاده می‌کند که به جای مسدود کردن ترافیک، مهاجم را در حالت انتظار طولانی‌مدت قرار می‌دهد.

2.1 ویژگی‌های پاسخ‌دهی Tarpit

• تأخیر عمدی در ارتباطات: هنگامی که مهاجم اقدام به برقراری ارتباط با سرور می‌کند، Tarpit به‌طور عمدی پاسخ‌ها را با تأخیر ارسال می‌کند. این تأخیرها به‌قدری طولانی هستند که منابع مهاجم را هدر می‌دهند و مهاجم را از ادامه تلاش‌های خود منصرف می‌کنند.
• عدم مسدودسازی ترافیک: برخلاف سیستم‌های فعالانه، Tarpit هیچ‌گونه مسدودسازی برای ترافیک انجام نمی‌دهد. به جای قطع ارتباط، مهاجم به‌طور مداوم با یک سیستم که به آهستگی پاسخ می‌دهد مواجه می‌شود.

2.2 کاربرد Tarpit

Tarpit بیشتر برای حملات خودکار مانند بروت‌فورس، اسکن پورت و حملات مبتنی بر TCP طراحی شده است. با قرار دادن مهاجم در وضعیت “انتظار” طولانی‌مدت، Tarpit از ایجاد منابع اضافی و صرف انرژی توسط مهاجم جلوگیری می‌کند و در نتیجه مدت‌زمان حمله را به‌طور مؤثری افزایش می‌دهد.

---

3. مقایسه پاسخ‌دهی فعالانه و Tarpit در مقابله با حملات

3.1 مسدودسازی سریع در مقابل تأخیر و هدر دادن منابع

• مسدودسازی (فعالانه): در فایروال‌ها و IDS/IPS، وقتی حمله شناسایی می‌شود، ارتباط به‌طور سریع قطع می‌شود و مهاجم دیگر نمی‌تواند به سیستم آسیب برساند. این نوع پاسخ‌دهی سریع و مؤثر در برابر حملات شناخته‌شده و حملات مبتنی بر پروتکل‌های شناخته‌شده بسیار مفید است.
• Tarpit (تأخیر عمدی): Tarpit هیچ‌گاه ترافیک را مسدود نمی‌کند. در عوض، با تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی، مهاجم را مجبور به صرف زمان بیشتر می‌کند تا داده‌ها را از سرور دریافت کند. این روش به‌طور غیرمستقیم منابع مهاجم را هدر می‌دهد و مهاجم را به ادامه تلاش‌های خود مجبور می‌کند، اما در نهایت از حملات بعدی جلوگیری می‌کند.

3.2 اثرگذاری بر منابع سرور

• مسدودسازی فعالانه: مسدودسازی ترافیک و قطع ارتباط می‌تواند به‌طور مستقیم منابع سرور را کاهش دهد، زیرا این کار نیازمند تجزیه‌وتحلیل و ارزیابی لحظه‌ای ترافیک ورودی است. این فرآیند ممکن است بر عملکرد سرور و شبکه تأثیر بگذارد.
• Tarpit: با استفاده از تأخیرهای عمدی، Tarpit باعث کاهش فشار بر سرور می‌شود. چرا که سرور به‌طور فعال هیچ‌گونه بسته‌ای را مسدود نمی‌کند و صرفاً پاسخ‌ها را با تأخیر زیاد ارسال می‌کند. این امر باعث می‌شود که مهاجم منابع خود را هدر دهد و سرور به‌طور همزمان به درخواست‌های کاربران قانونی ادامه دهد.

3.3 کاربرد در برابر حملات پیچیده

• مسدودسازی فعالانه: سیستم‌های IDS/IPS به‌طور مؤثر می‌توانند حملات پیچیده و ناشناخته را شناسایی و مسدود کنند. این سیستم‌ها به‌سرعت به تهدیدات پیچیده واکنش نشان می‌دهند و از آسیب به سیستم جلوگیری می‌کنند.
• Tarpit: Tarpit بیشتر برای مقابله با حملات ساده‌تر و خودکار مانند حملات بروت‌فورس و اسکن پورت مفید است. برای حملات پیچیده‌تر که نیاز به شناسایی دقیق دارند، Tarpit نمی‌تواند به‌طور مؤثر کار کند.

---

4. مزایا و معایب هر رویکرد

4.1 مزایای پاسخ‌دهی فعالانه

• شناسایی و جلوگیری از تهدیدات: سیستم‌های فعالانه مانند IDS/IPS و فایروال‌ها می‌توانند تهدیدات را شناسایی کرده و از نفوذ آن‌ها جلوگیری کنند.
• سرعت و کارایی بالا: مسدودسازی سریع ترافیک مشکوک، حملات شناخته‌شده را به‌سرعت خنثی می‌کند.

4.2 مزایای Tarpit

• مصرف منابع مهاجم: Tarpit به‌جای مسدود کردن، مهاجم را در دام خود گرفتار کرده و منابع او را هدر می‌دهد.
• حفظ عملکرد سرور: Tarpit به‌طور فعال منابع سرور را صرف نمی‌کند و تأثیر کمی بر عملکرد سیستم‌های قانونی دارد.

4.3 معایب پاسخ‌دهی فعالانه

• نیاز به شناسایی سریع تهدیدات: سیستم‌های فعالانه تنها در صورتی مؤثر هستند که تهدیدات شناسایی شوند.
• شناسایی حملات جدید مشکل‌تر: حملات ناشناخته و حملات پیچیده‌تر ممکن است از سیستم‌های فعالانه عبور کنند.

4.4 معایب Tarpit

• کارایی محدود در برابر حملات پیچیده: Tarpit ممکن است در برابر حملات پیچیده یا ناشناخته به‌اندازه سیستم‌های فعالانه مؤثر نباشد.
• عدم جلوگیری از دسترسی به سیستم: Tarpit به‌جای مسدود کردن حملات، تنها موجب کند شدن آن‌ها می‌شود، بنابراین ممکن است مهاجمین بتوانند به‌طور موقت به سیستم دسترسی داشته باشند.

---

جمع بندی

Tarpit و سیستم‌های مسدودسازی فعالانه مانند فایروال‌ها و IDS/IPS روش‌های متفاوتی برای مقابله با تهدیدات شبکه‌ای دارند. در حالی که سیستم‌های فعالانه به‌طور سریع و مؤثر حملات را شناسایی و مسدود می‌کنند، Tarpit با استفاده از تأخیر عمدی منابع مهاجم را هدر می‌دهد و از ادامه حملات جلوگیری می‌کند. انتخاب بین این دو رویکرد بستگی به نوع تهدیدات و نیازهای خاص امنیتی شبکه دارد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی روش‌های ترکیبی و مزیت استفاده هم‌زمان با دیگر ابزارها” subtitle=”توضیحات کامل”]در دنیای امنیت شبکه، استفاده از ترکیب ابزارها و تکنیک‌ها به‌طور هم‌زمان می‌تواند امنیت را به‌طور چشمگیری افزایش دهد. هیچ ابزار یا تکنیک امنیتی به‌تنهایی نمی‌تواند تمام تهدیدات را شناسایی و جلوگیری کند. به همین دلیل، استفاده از روش‌های ترکیبی، به‌ویژه ترکیب Tarpit با دیگر ابزارهای امنیتی، می‌تواند در مقابله با تهدیدات پیچیده‌تر مؤثرتر باشد. در این بخش، به بررسی نحوه استفاده از Tarpit به‌عنوان یک ابزار مکمل در کنار سایر روش‌های امنیتی و مزایای این ترکیب خواهیم پرداخت.

---

1. ترکیب Tarpit با فایروال‌ها

1.1 ویژگی‌های ترکیب Tarpit و فایروال

• شناسایی و مسدودسازی تهدیدات از سوی فایروال‌ها: فایروال‌ها به‌طور فعال ترافیک مشکوک را شناسایی کرده و آن را مسدود می‌کنند. وقتی یک تهدید یا حمله شناسایی شد، فایروال به‌سرعت اقدام به مسدود کردن ترافیک مربوطه می‌کند.
• کند کردن حملات با Tarpit: Tarpit، در کنار فایروال‌ها، می‌تواند به‌طور عمدی حملات مشکوک را با تأخیرهای عمدی مواجه کند. به‌طور مثال، هنگامی که فایروال یک ترافیک مشکوک را شناسایی می‌کند و آن را مسدود نمی‌کند (در صورتی که تهدید شناسایی نشده باشد)، Tarpit می‌تواند با ارسال تأخیرهای عمدی منابع مهاجم را هدر دهد.

1.2 مزایای ترکیب

• افزایش پوشش امنیتی: استفاده از فایروال‌ها برای مسدودسازی تهدیدات شناخته‌شده و استفاده از Tarpit برای کند کردن حملات ناشناخته باعث افزایش امنیت کلی شبکه می‌شود.
• کاهش فشار بر فایروال‌ها: استفاده از Tarpit می‌تواند فشار را از روی فایروال‌ها کم کند، چرا که مهاجمین به‌جای دسترسی فوری به سیستم، مجبور به صرف منابع بیشتری برای ارتباط با سرور خواهند بود.

1.3 مثال کاربردی

اگر یک مهاجم با استفاده از اسکن پورت به شبکه شما حمله کند، فایروال با شناسایی پورت‌های مشکوک، آن‌ها را مسدود می‌کند. اما اگر مهاجم همچنان تلاش کند از پروتکل‌های مختلف برای اتصال استفاده کند، Tarpit با ایجاد تأخیرهای عمدی در ارتباطات، مهاجم را در دام خود گرفتار می‌کند.

---

2. ترکیب Tarpit با سیستم‌های IDS/IPS

2.1 ویژگی‌های ترکیب Tarpit و IDS/IPS

• شناسایی تهدیدات توسط IDS/IPS: IDS/IPS می‌تواند به‌طور مؤثر حملات ناشناخته و پیچیده را شناسایی کرده و بر اساس قواعد از پیش‌تعریف‌شده، اقدامات پیشگیرانه انجام دهد. این سیستم‌ها می‌توانند ترافیک مشکوک را شناسایی کرده و در صورت لزوم آن را مسدود کنند.
• کند کردن حملات با Tarpit: زمانی که IDS/IPS حملات را شناسایی می‌کند و تصمیم به مسدودسازی ترافیک نمی‌گیرد یا به‌طور جزئی آن را کنترل می‌کند، Tarpit می‌تواند با استفاده از تأخیرهای عمدی، منابع مهاجم را هدر دهد. این روش به‌ویژه برای حملات خودکار و تکراری مانند بروت‌فورس و اسکن پورت‌ها مفید است.

2.2 مزایای ترکیب

• پیشگیری و دفع تهدیدات به‌طور هم‌زمان: IDS/IPS به‌طور فعال تهدیدات را شناسایی و مسدود می‌کند، در حالی که Tarpit از طریق ایجاد تأخیر و هدر دادن منابع مهاجمین، حملات را کند می‌کند. این ترکیب می‌تواند در مقابله با تهدیدات مختلف، از جمله حملات مبتنی بر بروت‌فورس و اسکن پورت‌ها، بسیار مؤثر باشد.
• کاهش بار روی سیستم: ترکیب این دو ابزار باعث می‌شود تا IDS/IPS تنها به تهدیدات پیچیده‌تر و حملات ناشناخته تمرکز کند، در حالی که Tarpit مسئول کند کردن حملات ساده‌تر می‌شود.

2.3 مثال کاربردی

در صورتی که یک مهاجم با استفاده از ابزارهایی مانند Hydra یا Burp Suite اقدام به حمله بروت‌فورس کند، IDS/IPS می‌تواند این حمله را شناسایی کرده و هشدار دهد. در همین زمان، Tarpit می‌تواند تأخیرهای عمدی را در پاسخ‌دهی به مهاجم اعمال کرده و منابع مهاجم را هدر دهد.

---

3. ترکیب Tarpit با سیستم‌های مانیتورینگ و لاگ‌برداری

3.1 ویژگی‌های ترکیب Tarpit و سیستم‌های مانیتورینگ

• مانیتورینگ و شناسایی حملات: سیستم‌های مانیتورینگ و لاگ‌برداری به‌طور مداوم رفتار شبکه را تحلیل می‌کنند و اطلاعات مربوط به ترافیک و تهدیدات را ثبت می‌کنند. این اطلاعات می‌تواند شامل آدرس‌های IP مشکوک، درخواست‌های غیرعادی و تلاش‌های نفوذ باشد.
• استفاده از Tarpit برای پاسخ‌دهی: هنگامی که یک حمله شناسایی می‌شود، می‌توان از Tarpit برای پاسخ‌دهی به آن استفاده کرد. در این حالت، سیستم‌های مانیتورینگ به‌طور دقیق می‌توانند در لحظه حملات را شناسایی کرده و به Tarpit دستور دهند که تأخیرهای عمدی را در ارتباطات با مهاجم اعمال کند.

3.2 مزایای ترکیب

• بازخورد سریع و پاسخ‌دهی مناسب: با ترکیب سیستم‌های مانیتورینگ و Tarpit، می‌توان به‌سرعت تهدیدات را شناسایی و واکنش نشان داد. این روش به‌ویژه در شبکه‌های با حجم بالای ترافیک و فعالیت‌های مشکوک مفید است.
• نظارت بر رفتار مهاجمین: لاگ‌برداری و مانیتورینگ می‌تواند به شما کمک کند تا رفتارهای غیرعادی مهاجمین را شناسایی کرده و Tarpit را برای کاهش اثرات حملات فعال کنید.

3.3 مثال کاربردی

اگر یک مهاجم در حال تلاش برای حمله به سیستم شما با استفاده از ابزارهای اسکن پورت باشد، سیستم‌های مانیتورینگ می‌توانند این فعالیت‌ها را شناسایی کرده و لاگ کنند. سپس Tarpit می‌تواند تأخیرهایی را در ارتباطات اعمال کند تا مهاجم را مجبور به صرف منابع خود کرده و زمان آن‌ها را هدر دهد.

---

4. ترکیب Tarpit با ابزارهای شبیه‌سازی (Honeypots)

4.1 ویژگی‌های ترکیب Tarpit و Honeypot

• شبیه‌سازی سیستم‌های آسیب‌پذیر با Honeypots: Honeypotها به‌طور عمدی شبیه به سیستم‌های آسیب‌پذیر طراحی شده‌اند تا مهاجمین به آن‌ها حمله کنند. این ابزارها ترافیک مهاجم را به دام می‌اندازند و داده‌هایی را از آن‌ها جمع‌آوری می‌کنند.
• کند کردن مهاجمین با Tarpit: زمانی که مهاجم به Honeypot حمله می‌کند، Tarpit می‌تواند تأخیرهای عمدی را در پاسخ‌دهی به مهاجم اعمال کرده و از ادامه تلاش‌های مهاجم برای نفوذ جلوگیری کند.

4.2 مزایای ترکیب

• ایجاد فضای امن و شبیه‌سازی حملات واقعی: با استفاده از Honeypots و Tarpit، می‌توان یک فضای شبیه‌سازی‌شده برای بررسی رفتار مهاجمین ایجاد کرد. این روش می‌تواند به کشف حملات پیچیده و جلوگیری از آن‌ها کمک کند.
• هدر دادن منابع مهاجم: در کنار Honeypot، Tarpit می‌تواند به‌طور مؤثر منابع مهاجمین را هدر دهد و آن‌ها را از ادامه تلاش‌های خود منصرف کند.

4.3 مثال کاربردی

اگر یک مهاجم به‌شدت تلاش کند تا به یک سیستم آسیب‌پذیر دسترسی پیدا کند (که توسط Honeypot شبیه‌سازی شده است)، Tarpit می‌تواند با تأخیر در پاسخ‌دهی، مهاجم را به دام بیندازد و منابع او را به‌طور غیرمستقیم هدر دهد.

---

جمع بندی

ترکیب Tarpit با دیگر ابزارهای امنیتی مانند فایروال‌ها، IDS/IPS، سیستم‌های مانیتورینگ و Honeypots می‌تواند یک استراتژی امنیتی بسیار مؤثر ایجاد کند که تهدیدات را از زوایای مختلف کنترل می‌کند. این ترکیب نه‌تنها از شناسایی و مسدودسازی تهدیدات بلکه از کند کردن و هدر دادن منابع مهاجمین نیز استفاده می‌کند. بنابراین، استفاده هم‌زمان از این ابزارها می‌تواند امنیت شبکه را به‌طور چشمگیری افزایش دهد و به دفاع چندلایه کمک کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. تفاوت‌های Tarpit با فایروال‌ها و سیستم‌های تشخیص نفوذ”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”چرا Tarpit جایگزین فایروال نیست؟” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit و فایروال‌ها هرکدام نقش خاصی در امنیت شبکه دارند و در حالی که هر دو برای مقابله با تهدیدات طراحی شده‌اند، عملکرد و اهداف آن‌ها به‌طور اساسی متفاوت است. در این بخش، به بررسی دلایلی خواهیم پرداخت که چرا Tarpit نمی‌تواند به‌عنوان جایگزینی برای فایروال‌ها عمل کند.

---

1. عملکرد متفاوت در شناسایی تهدیدات

1.1 عملکرد فایروال

فایروال‌ها به‌طور فعال به ترافیک ورودی و خروجی شبکه نظارت می‌کنند و بسته‌ها را بر اساس قوانین از پیش‌تعریف‌شده بررسی و فیلتر می‌کنند. فایروال‌ها قادرند به‌طور سریع و خودکار ترافیک مشکوک را شناسایی کرده و آن را مسدود کنند. فایروال‌ها معمولاً در لایه‌های پایین پروتکل TCP/IP عمل کرده و حتی می‌توانند از دسترسی غیرمجاز به سیستم‌های داخلی شبکه جلوگیری کنند.

1.2 عملکرد Tarpit

Tarpit به‌جای مسدودسازی ترافیک یا شناسایی تهدیدات در لحظه، به مهاجمین پاسخ‌های کند و تأخیری می‌دهد. این ابزار با هدف هدر دادن منابع مهاجم عمل می‌کند، اما هیچ‌گاه ترافیک ورودی را به‌طور مستقیم فیلتر یا مسدود نمی‌کند. در واقع، Tarpit بیشتر به‌عنوان یک ابزار برای خنثی کردن حملات خودکار و کند کردن مهاجمین طراحی شده است تا شناسایی تهدیدات.

2. نقص در شناسایی تهدیدات پیچیده و ناشناخته

2.1 توانایی فایروال‌ها

فایروال‌ها می‌توانند به‌طور مستقیم ترافیک خطرناک را بر اساس الگوهای شناسایی‌شده و قوانین از پیش‌تعریف‌شده شناسایی و مسدود کنند. این ابزارها برای مقابله با حملات شناخته‌شده مانند حملات DDoS، اسکن پورت، یا سایر تهدیدات رایج بسیار مؤثر هستند. همچنین فایروال‌ها معمولاً می‌توانند حملات پیچیده‌تر را با استفاده از روش‌های پیشرفته مانند فیلترهای Stateful Inspection یا Deep Packet Inspection شناسایی کنند.

2.2 محدودیت Tarpit

Tarpit تنها زمانی مؤثر است که مهاجم در تلاش برای انجام عملیات خود باشد. این ابزار قادر به شناسایی تهدیدات پیچیده، تغییر رفتار مهاجم یا حملات ناشناخته نیست. در واقع، Tarpit فقط تأخیر در پاسخ‌دهی ایجاد می‌کند و هیچ‌گونه اطلاعاتی از ماهیت حملات یا نوع تهدیدات فراهم نمی‌کند. به همین دلیل، برای مقابله با حملات پیچیده و ناشناخته، Tarpit به‌تنهایی کافی نخواهد بود.

3. سرعت و واکنش به تهدیدات

3.1 سرعت فایروال‌ها

فایروال‌ها قادر به شناسایی و مسدود کردن تهدیدات در زمان واقعی هستند. این ابزارها می‌توانند در لحظه به تغییرات در ترافیک شبکه واکنش نشان دهند و در صورتی که تهدیدی شناسایی شود، فوراً آن را مسدود کرده و جلوی آسیب به شبکه را بگیرند. این ویژگی باعث می‌شود فایروال‌ها به‌عنوان اولین لایه دفاعی در برابر تهدیدات شناخته‌شده بسیار مؤثر باشند.

3.2 سرعت Tarpit

Tarpit هیچ‌گاه به‌طور فعال تهدیدات را شناسایی نمی‌کند و تنها تأخیرهای عمدی را در پاسخ‌دهی به مهاجم ایجاد می‌کند. این به‌طور معمول باعث افزایش زمان واکنش در برابر تهدیدات می‌شود. به جای مسدودسازی فوری ترافیک مشکوک، Tarpit مهاجم را در وضعیت “انتظار” قرار می‌دهد و این فرآیند زمان‌بر است. بنابراین، در شرایطی که واکنش فوری به تهدیدات ضروری باشد، Tarpit نمی‌تواند جایگزین مؤثر فایروال‌ها باشد.

4. محیط عملیاتی و مقیاس‌پذیری

4.1 مقیاس‌پذیری فایروال‌ها

فایروال‌ها قادرند به‌طور مؤثر ترافیک بزرگ شبکه را مدیریت کنند و در محیط‌های پیچیده و مقیاس بزرگ عمل کنند. آن‌ها می‌توانند حجم زیادی از ترافیک شبکه را در یک زمان بررسی کرده و تهدیدات را شناسایی و مسدود کنند. این ابزارها می‌توانند در سطح شبکه‌های بزرگ، سازمان‌ها یا دیتاسنترها به‌طور مؤثر عمل کنند و با تأثیر کمی بر عملکرد کلی شبکه، از آن محافظت کنند.

4.2 مقیاس‌پذیری Tarpit

Tarpit به‌طور مؤثر در محیط‌هایی با حجم پایین ترافیک و حملات ساده کاربرد دارد. اگر شبکه به اندازه کافی بزرگ باشد یا حملات پیچیده و متعدد وجود داشته باشد، تأثیرات تأخیر عمدی Tarpit بر عملکرد شبکه ممکن است محسوس و غیرقابل مدیریت باشد. علاوه بر این، چون Tarpit فقط به تأخیر در پاسخ‌دهی محدود می‌شود، نمی‌تواند به‌طور مؤثر در مقیاس‌های بزرگ یا در برابر حملات سریع و متنوع عمل کند.

5. کمک به شبیه‌سازی و تحلیل حملات

5.1 نقش فایروال‌ها

فایروال‌ها بیشتر به‌عنوان یک ابزار برای پیشگیری از حملات و فیلتر کردن ترافیک طراحی شده‌اند و به‌طور مستقیم با جلوگیری از دسترسی به شبکه، محافظت می‌کنند. علاوه بر این، آن‌ها معمولاً امکانات گزارش‌دهی و لاگ‌برداری را برای تحلیل تهدیدات و حملات فراهم می‌کنند.

5.2 نقش Tarpit

Tarpit عمدتاً در کاربردهایی مانند شبیه‌سازی حملات یا آزمایش دفاع در برابر مهاجمین طراحی شده است. به‌عنوان مثال، این ابزار ممکن است در محیط‌های Honeypot برای شبیه‌سازی سیستم‌های آسیب‌پذیر و جمع‌آوری اطلاعات از مهاجمین استفاده شود. در واقع، Tarpit بیشتر به‌عنوان یک ابزار کمکی در زمینه تحلیل و شناخت رفتار مهاجمین کاربرد دارد.

---

جمع بندی

Tarpit و فایروال‌ها ابزارهای متفاوت با اهداف و عملکردهای خاص هستند. فایروال‌ها به‌طور فعال تهدیدات را شناسایی و مسدود می‌کنند و امنیت شبکه را از حملات شناخته‌شده تأمین می‌کنند. از طرفی، Tarpit با هدف ایجاد تأخیر در ارتباطات مهاجمین و هدر دادن منابع آن‌ها طراحی شده است و تنها در مواقع خاص (برای حملات خودکار و ساده) مؤثر است. به همین دلیل، Tarpit نمی‌تواند جایگزین فایروال‌ها شود و بهتر است به‌عنوان یک ابزار کمکی در کنار فایروال‌ها و سایر سیستم‌های امنیتی به کار گرفته شود.

Tarpit و فایروال‌ها هرکدام نقش خاصی در ایجاد یک لایه امنیتی جامع دارند و ترکیب آن‌ها می‌تواند منجر به افزایش مؤثرتری در محافظت از شبکه در برابر تهدیدات مختلف شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نقش مکمل Tarpit برای سیستم‌های شناسایی و جلوگیری از نفوذ” subtitle=”توضیحات کامل”]سیستم‌های شناسایی و جلوگیری از نفوذ (IDS/IPS) نقش بسیار مهمی در امنیت شبکه دارند. این سیستم‌ها قادرند ترافیک مشکوک را شناسایی کرده و حملات مختلف را در سطح شبکه شبیه‌سازی و مسدود کنند. با این حال، گاهی اوقات مهاجمین از تکنیک‌هایی استفاده می‌کنند که سیستم‌های IDS/IPS قادر به شناسایی آن‌ها در لحظه نیستند یا به‌طور پیشگیرانه نمی‌توانند در برابر آن‌ها واکنش نشان دهند. در چنین شرایطی، استفاده از ابزارهای مکمل می‌تواند کمک کند تا لایه‌های امنیتی بیشتری به شبکه اضافه شود. یکی از این ابزارهای مکمل، Tarpit است که می‌تواند نقش مهمی در تکمیل عملکرد سیستم‌های IDS/IPS ایفا کند.

در این بخش، به بررسی نحوه عملکرد و نقش مکمل Tarpit در کنار سیستم‌های شناسایی و جلوگیری از نفوذ خواهیم پرداخت.

---

1. تأخیر عمدی در واکنش به حملات

1.1 عملکرد IDS/IPS

سیستم‌های IDS/IPS به‌طور عمده برای شناسایی و جلوگیری از تهدیدات در زمان واقعی طراحی شده‌اند. این سیستم‌ها معمولاً با استفاده از امضای حملات شناخته‌شده یا رفتارهای مشکوک در تلاش برای شناسایی ترافیک غیرمجاز و تهدیدات پیچیده عمل می‌کنند.

1.2 نقش Tarpit در این زمینه

Tarpit یک ابزار تأخیری است که به‌طور عمدی زمان پاسخ‌دهی به مهاجمین را افزایش می‌دهد. وقتی که IDS/IPS حمله‌ای را شناسایی کرده اما نمی‌تواند فوراً آن را مسدود کند، Tarpit می‌تواند به‌عنوان یک لایه دفاعی عمل کند و مهاجم را به دام خود بیندازد. این تأخیر عمدی باعث می‌شود که مهاجم منابع بیشتری را برای ادامه حمله خود مصرف کند و از توانایی اجرای حملات سریع جلوگیری شود.

1.3 مزایای استفاده از Tarpit در کنار IDS/IPS

• کاهش فشار بر سیستم‌های IDS/IPS: سیستم‌های IDS/IPS به‌طور مداوم ترافیک شبکه را بررسی می‌کنند و می‌توانند تحت فشار قرار گیرند. استفاده از Tarpit به کاهش بار این سیستم‌ها کمک می‌کند، زیرا مهاجم مجبور به صرف زمان بیشتری برای تعامل با سرور خواهد بود.
• کاهش توانایی مهاجمین در حملات خودکار: مهاجمین اغلب از ابزارهای خودکار برای انجام حملات مانند اسکن پورت‌ها یا بروت‌فورس استفاده می‌کنند. Tarpit این ابزارها را با کند کردن سرعت پاسخ‌دهی به آن‌ها، از کار می‌اندازد.

---

2. کمک به شبیه‌سازی محیط‌های آسیب‌پذیر (Honeypot)

2.1 عملکرد سیستم‌های Honeypot

Honeypotها محیط‌های آسیب‌پذیر شبیه‌سازی‌شده هستند که به‌طور عمدی طراحی شده‌اند تا مهاجمین را به خود جلب کنند. این سیستم‌ها به‌طور فعال ترافیک مشکوک را به دام می‌اندازند و به‌عنوان یک منبع اطلاعاتی برای تحلیل حملات استفاده می‌شوند.

2.2 نقش Tarpit در شبیه‌سازی و جلب مهاجم

Tarpit می‌تواند در کنار Honeypotها به‌عنوان یک ابزار مکمل عمل کند. وقتی مهاجم به Honeypot حمله می‌کند، Tarpit می‌تواند تأخیرهای عمدی در پاسخ‌دهی ایجاد کند و منابع مهاجم را هدر دهد. این ویژگی باعث می‌شود تا مهاجم بیشتر درگیر محیط آسیب‌پذیر شود و اطلاعات بیشتری از رفتار آن جمع‌آوری شود.

2.3 مزایای ترکیب Tarpit و Honeypot

• هدر دادن منابع مهاجم: هنگامی که مهاجم به سیستم Honeypot وارد می‌شود، Tarpit می‌تواند با ایجاد تأخیرهای عمدی، زمان بیشتری را برای تحلیل رفتار مهاجم فراهم کند.
• جمع‌آوری اطلاعات بیشتر: با ایجاد تأخیر، Tarpit می‌تواند امکان جمع‌آوری اطلاعات بیشتری از حملات و تکنیک‌های مهاجمین را برای تجزیه و تحلیل فراهم کند.

---

3. حفاظت در برابر حملات خودکار (مثل بروت‌فورس)

3.1 عملکرد IDS/IPS در شناسایی حملات خودکار

سیستم‌های IDS/IPS معمولاً برای شناسایی و جلوگیری از حملات خودکار مانند بروت‌فورس و اسکن پورت‌ها طراحی شده‌اند. این سیستم‌ها از الگوهای خاص برای شناسایی تلاش‌های نفوذ خودکار استفاده می‌کنند، اما ممکن است در برابر حملات با تعداد کم یا حملات ترکیبی که به‌طور پیوسته تغییر می‌کنند، مؤثر نباشند.

3.2 نقش Tarpit در مقابله با حملات خودکار

Tarpit برای کند کردن حملات خودکار طراحی شده است. به‌عنوان مثال، در حملات بروت‌فورس، Tarpit می‌تواند با تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های مهاجم، باعث هدر رفتن منابع مهاجم و کاهش سرعت حمله شود. این کار باعث می‌شود مهاجم مجبور به استفاده از منابع بیشتری برای ادامه حمله و زمان بیشتری برای نفوذ صرف کند.

3.3 مزایای استفاده از Tarpit در کنار IDS/IPS برای حملات خودکار

• کاهش موفقیت حملات خودکار: ترافیک خودکار از سوی مهاجمین که با استفاده از ابزارهای خودکار ارسال می‌شود، با تأخیرهای عمدی Tarpit مواجه می‌شود. این تأخیرها باعث می‌شود مهاجمین قادر به انجام حملات سریع و مؤثر نباشند.
• کاهش تعداد درخواست‌ها و بار روی IDS/IPS: Tarpit کمک می‌کند تا فشار روی سیستم‌های IDS/IPS کاهش یابد، چرا که مهاجمین به‌جای تلاش برای حملات سریع و خودکار، زمان بیشتری را صرف ارتباطات خواهند کرد.

---

4. پشتیبانی از تحلیل و تحقیقات پس از حمله

4.1 عملکرد IDS/IPS در تحلیل پس از حمله

سیستم‌های IDS/IPS معمولاً لاگ‌هایی از حملات ثبت می‌کنند که می‌توانند برای تحقیقات پس از حمله مورد استفاده قرار گیرند. این ابزارها معمولاً به‌طور خودکار و در زمان واقعی حملات را شناسایی کرده و گزارش‌هایی ایجاد می‌کنند.

4.2 نقش Tarpit در تحلیل پس از حمله

Tarpit با ایجاد تأخیرهای عمدی و هدر دادن منابع مهاجم، می‌تواند شبیه‌سازی‌های دقیق‌تری از رفتار مهاجمین ایجاد کند. این کار می‌تواند به تحلیل دقیق‌تر حملات، شناسایی روش‌های جدید و جلوگیری از حملات مشابه در آینده کمک کند.

4.3 مزایای استفاده از Tarpit در تحلیل پس از حمله

• اطلاعات بیشتر از رفتار مهاجم: تأخیرهای عمدی ایجاد شده توسط Tarpit می‌تواند به تحلیلگران کمک کند تا اطلاعات دقیق‌تری از نحوه عملکرد مهاجمین جمع‌آوری کنند.
• تحلیل دقیق‌تر و کشف آسیب‌پذیری‌ها: رفتار مهاجم در مواجهه با تأخیرهای Tarpit می‌تواند به شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و نقاط ضعف سیستم‌های امنیتی کمک کند.

---

جمع بندی

Tarpit به‌عنوان یک ابزار مکمل در کنار سیستم‌های شناسایی و جلوگیری از نفوذ (IDS/IPS) عمل می‌کند و می‌تواند به کاهش فشار بر روی این سیستم‌ها، کند کردن حملات خودکار، و جمع‌آوری اطلاعات دقیق‌تر از رفتار مهاجمین کمک کند. این ابزار به‌ویژه برای مقابله با تهدیدات خودکار و شبیه‌سازی محیط‌های آسیب‌پذیر مفید است. ترکیب Tarpit با IDS/IPS و سایر ابزارهای امنیتی می‌تواند لایه‌های امنیتی بیشتری را به شبکه اضافه کرده و تهدیدات را در سطوح مختلف کنترل کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مقایسه هزینه‌ها و کارایی Tarpit با دیگر ابزارهای امنیتی” subtitle=”توضیحات کامل”]ابزارهای امنیتی متنوعی برای محافظت از شبکه‌ها در برابر تهدیدات مختلف وجود دارند. انتخاب ابزار مناسب به فاکتورهای متعددی از جمله هزینه، پیچیدگی، کارایی و نیازهای خاص امنیتی بستگی دارد. یکی از ابزارهایی که می‌تواند در کنار سایر سیستم‌های امنیتی استفاده شود، Tarpit است که با ایجاد تأخیر در ارتباطات مهاجمین، باعث کند شدن حملات و هدر رفتن منابع مهاجم می‌شود. در این بخش، به مقایسه هزینه‌ها و کارایی Tarpit با دیگر ابزارهای امنیتی خواهیم پرداخت.

---

1. هزینه‌های Tarpit در مقایسه با دیگر ابزارهای امنیتی

1.1 هزینه‌های Tarpit

Tarpit به‌طور عمده به‌عنوان یک ابزار نرم‌افزاری طراحی شده است که می‌تواند به راحتی بر روی سرورهای موجود پیاده‌سازی شود. هزینه‌های مرتبط با Tarpit معمولاً در سطح پایین‌تری نسبت به ابزارهای امنیتی دیگر قرار دارند، زیرا نیاز به زیرساخت‌های پیچیده و سخت‌افزاری نداشته و به‌طور عمده از منابع سیستم برای اعمال تأخیر استفاده می‌کند.

• هزینه‌های نصب و پیکربندی: نصب و راه‌اندازی Tarpit نسبتا ساده است و نیازی به خرید تجهیزات گران‌قیمت ندارد.
• هزینه‌های نگهداری و به‌روزرسانی: Tarpit به‌طور کلی نیازی به به‌روزرسانی و نگهداری پیچیده ندارد. چون این ابزار بیشتر بر اساس الگوریتم‌های تأخیری و شبیه‌سازی مهاجمین عمل می‌کند، به‌روزرسانی‌های آن به‌طور عمده به امنیت سیستم و پیکربندی‌های سرور مربوط می‌شود.
• هزینه عملیاتی: با توجه به اینکه Tarpit معمولاً نیاز به منابع سیستم محدودی دارد، هزینه عملیاتی آن نیز پایین است.

1.2 هزینه‌های ابزارهای امنیتی دیگر

• فایروال‌ها: در مقایسه با Tarpit، فایروال‌ها ممکن است هزینه‌های نصب، پیکربندی و نگهداری بالاتری داشته باشند، زیرا این ابزارها به‌طور فعال ترافیک را نظارت کرده و ممکن است نیاز به سخت‌افزار اختصاصی و زیرساخت‌های پیچیده داشته باشند. علاوه بر این، به‌روزرسانی‌های مرتب و نظارت بر ترافیک می‌تواند به منابع بیشتری نیاز داشته باشد.
• سیستم‌های IDS/IPS: این سیستم‌ها معمولاً پیچیده‌تر از Tarpit هستند و نیاز به منابع بالاتری برای پردازش داده‌ها و شناسایی تهدیدات دارند. هزینه‌های مربوط به نصب، پیکربندی و نگهداری این سیستم‌ها ممکن است شامل هزینه‌های نرم‌افزاری، سخت‌افزاری و تیم‌های تخصصی باشد. همچنین، این سیستم‌ها نیاز به به‌روزرسانی‌های مداوم برای شناسایی تهدیدات جدید دارند.
• Honeypot‌ها: راه‌اندازی یک سیستم Honeypot معمولاً نیاز به منابع بیشتری نسبت به Tarpit دارد. علاوه بر این، ممکن است هزینه‌های بیشتری برای پیکربندی و نگهداری، از جمله شبیه‌سازی محیط‌های آسیب‌پذیر، ایجاد تأخیرهای عمدی و جمع‌آوری داده‌ها نیاز باشد.

2. کارایی Tarpit در مقایسه با دیگر ابزارهای امنیتی

2.1 کارایی Tarpit

Tarpit به‌طور ویژه برای کند کردن مهاجمین و هدر دادن منابع آن‌ها طراحی شده است. این ابزار قادر به ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌ها به مهاجمین است که باعث می‌شود مهاجمین زمان زیادی را صرف ادامه حمله خود کنند و منابع بیشتری مصرف کنند.

• مؤثر در حملات خودکار: Tarpit به‌ویژه برای حملات خودکار مانند اسکن پورت‌ها و حملات بروت‌فورس بسیار مؤثر است. مهاجمین که به‌طور خودکار درخواست‌هایی به سیستم ارسال می‌کنند، با تأخیرهای ایجادشده توسط Tarpit مجبور به صرف زمان بیشتری برای انجام حملات خواهند شد.
• نقش مکمل در برابر تهدیدات پیچیده: Tarpit به‌تنهایی نمی‌تواند در برابر حملات پیچیده‌تر مانند DDoS یا حملات پیچیده شبکه‌ای مقاومت کند. بنابراین، به‌عنوان یک ابزار مکمل در کنار دیگر سیستم‌های امنیتی مانند IDS/IPS و فایروال‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

2.2 کارایی ابزارهای امنیتی دیگر

• فایروال‌ها: فایروال‌ها در شناسایی و مسدود کردن ترافیک خطرناک بسیار مؤثر هستند و به‌طور مستقیم می‌توانند حملات شناخته‌شده را مسدود کنند. با این حال، فایروال‌ها ممکن است در مقابله با حملات پیچیده و تهدیدات ناشناخته کمتر مؤثر باشند.
• سیستم‌های IDS/IPS: این سیستم‌ها قادر به شناسایی تهدیدات پیچیده‌تر و ناشناخته هستند و به‌طور فعال ترافیک را تجزیه و تحلیل می‌کنند. از این نظر، IDS/IPS‌ها ممکن است از Tarpit پیشرفته‌تر باشند، زیرا توانایی شناسایی تهدیدات ناشناخته را دارند و می‌توانند به‌طور خودکار واکنش نشان دهند. با این حال، به دلیل پیچیدگی و نیاز به منابع بیشتر، ممکن است در برابر حملات مقیاس بالا یا حملات خودکار با تأخیر مواجه شوند.
• Honeypot‌ها: Honeypot‌ها ابزارهای بسیار مؤثری برای شبیه‌سازی محیط‌های آسیب‌پذیر و جمع‌آوری اطلاعات از مهاجمین هستند. این سیستم‌ها با ایجاد تأخیر در مهاجم و جمع‌آوری داده‌ها از حملات، می‌توانند اطلاعات ارزشمندی برای تحلیل رفتار مهاجم فراهم کنند. با این حال، سیستم‌های Honeypot نیاز به منابع زیادی دارند و نمی‌توانند به‌طور خودکار از حملات جلوگیری کنند.

---

3. تأثیر Tarpit بر عملکرد سیستم‌ها و شبکه

3.1 Tarpit

Tarpit به‌طور خاص برای هدر دادن منابع مهاجم و کند کردن حملات طراحی شده است و به‌طور کلی تأثیر زیادی بر عملکرد سیستم‌ها و شبکه نخواهد داشت. از آنجا که Tarpit فقط به تأخیر در پاسخ‌دهی به مهاجمین می‌پردازد، می‌تواند بدون ایجاد اختلال جدی در عملکرد سیستم‌های قانونی، شبکه را از حملات خودکار و ساده محافظت کند.

3.2 فایروال‌ها

فایروال‌ها به‌طور معمول تأثیر کمی بر عملکرد شبکه دارند، اما در صورت استفاده نادرست یا استفاده از قوانین پیچیده، می‌توانند باعث کاهش کارایی شوند. به‌طور خاص، اگر قوانین فایروال به‌درستی تنظیم نشده باشند، ممکن است ترافیک قانونی نیز به‌طور ناخواسته مسدود شود.

3.3 سیستم‌های IDS/IPS

سیستم‌های IDS/IPS به دلیل نیاز به پردازش داده‌ها و تجزیه و تحلیل ترافیک، ممکن است تأثیر بیشتری بر عملکرد شبکه داشته باشند. اگر حجم ترافیک بالا باشد، ممکن است نیاز به منابع اضافی داشته باشند که به کاهش سرعت شبکه منجر شود.

3.4 Honeypot‌ها

Honeypot‌ها معمولاً نیاز به منابع بیشتری دارند، زیرا برای شبیه‌سازی محیط‌های آسیب‌پذیر و جذب مهاجمین طراحی شده‌اند. این سیستم‌ها می‌توانند بر عملکرد شبکه تأثیرگذار باشند و اگر به‌طور صحیح مدیریت نشوند، باعث ایجاد ترافیک اضافی و افزایش بار روی سرور شوند.

---

جمع بندی

Tarpit به‌عنوان یک ابزار کم‌هزینه و کم‌مصرف برای مقابله با حملات خودکار و کند کردن مهاجمین طراحی شده است. این ابزار به‌طور ویژه در کاهش منابع مهاجمین مؤثر است و می‌تواند به‌عنوان یک لایه مکمل در کنار دیگر سیستم‌های امنیتی مانند IDS/IPS و فایروال‌ها عمل کند. از طرفی، دیگر ابزارهای امنیتی مانند فایروال‌ها و IDS/IPS ممکن است هزینه‌های بالاتری داشته باشند و منابع بیشتری را مصرف کنند، اما قابلیت شناسایی تهدیدات پیچیده‌تر را دارند. در نهایت، انتخاب ابزار مناسب به نیازهای خاص امنیتی شبکه، نوع تهدیدات و منابع در دسترس بستگی دارد. Tarpit به‌عنوان یک ابزار کم‌هزینه و مؤثر، می‌تواند در بسیاری از سناریوها به‌ویژه در کنار سایر ابزارها، نقش حیاتی ایفا کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. نحوه تکمیل تکنیک‌های دیگر (مانند Fail2Ban و Honeypots)”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از Tarpit در کنار Fail2Ban برای مقابله با حملات Brute Force” subtitle=”توضیحات کامل”]حملات Brute Force یکی از رایج‌ترین و ساده‌ترین روش‌های نفوذ به سیستم‌ها هستند که در آن مهاجم به‌طور مداوم تلاش می‌کند تا رمز عبور صحیح را حدس بزند. این حملات می‌توانند باعث ایجاد فشار زیادی بر روی منابع سیستم شده و امنیت سرور را به خطر بیندازند. ترکیب Tarpit و Fail2Ban به‌عنوان یک استراتژی امنیتی می‌تواند یک لایه امنیتی اضافی ایجاد کند تا حملات Brute Force را به‌طور مؤثری کاهش دهد.

در این بخش، نحوه پیکربندی Tarpit و Fail2Ban به‌صورت مشترک برای مقابله با حملات Brute Force به‌طور عملی و گام‌به‌گام شرح داده خواهد شد.

---

1. پیکربندی Fail2Ban برای شناسایی حملات Brute Force

Fail2Ban یک ابزار امنیتی است که برای نظارت بر لاگ‌های سیستم و شناسایی تلاش‌های متوالی برای ورود به سیستم طراحی شده است. این ابزار می‌تواند به‌طور خودکار IPهای مشکوک را شناسایی کرده و آن‌ها را به مدت زمان مشخصی مسدود کند.

برای شروع، ابتدا باید Fail2Ban را نصب کنید و سپس پیکربندی‌های مربوطه را انجام دهید.

نصب Fail2Ban در Ubuntu/Debian

1. نصب Fail2Ban با استفاده از دستور زیر:

   sudo apt-get update
   sudo apt-get install fail2ban
   

نصب Fail2Ban در CentOS/RHEL

1. نصب Fail2Ban با استفاده از دستور زیر:

   sudo yum install fail2ban
   

2. پیکربندی Fail2Ban برای مسدود کردن حملات Brute Force

پس از نصب، Fail2Ban باید برای شناسایی و مسدود کردن تلاش‌های Brute Force پیکربندی شود. به‌طور معمول، Fail2Ban از یک فایل پیکربندی پیش‌فرض به نام /etc/fail2ban/jail.conf استفاده می‌کند که شما می‌توانید آن را تغییر دهید تا در برابر حملات Brute Force محافظت کنید.

1. ابتدا فایل پیکربندی Fail2Ban را باز کنید:

   sudo nano /etc/fail2ban/jail.conf
   

2. به دنبال بخش [sshd] بگردید و تنظیمات زیر را برای محافظت از SSH در برابر حملات Brute Force اضافه کنید:

   [sshd]
   enabled = true
   port = ssh
   filter = sshd
   logpath = /var/log/auth.log
   maxretry = 3
   bantime = 600
   findtime = 600
   action = iptables[name=SSH, port=ssh, protocol=tcp]
   

   در این تنظیمات:

   • maxretry: تعداد تلاش‌های ناموفق برای ورود را تعیین می‌کند.
   • bantime: مدت‌زمانی که IP مهاجم مسدود خواهد شد (به ثانیه).
   • findtime: مدت‌زمانی که تلاش‌های ناموفق باید در آن بازه زمانی شناسایی شوند.
3. سپس فایل پیکربندی را ذخیره کرده و سرویس Fail2Ban را مجدداً راه‌اندازی کنید:

   sudo systemctl restart fail2ban
   

3. پیکربندی Tarpit برای کند کردن مهاجمین

پس از پیکربندی Fail2Ban، می‌توان از Tarpit برای اضافه کردن تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی به مهاجمین استفاده کرد. به این صورت، زمانی که Fail2Ban یک IP را شناسایی و مسدود می‌کند، Tarpit می‌تواند به‌طور موثر به تأخیر در پاسخ‌ها ادامه دهد و زمان زیادی را برای مهاجم صرف کند.

1. ابتدا Tarpit را بر روی سرور نصب و پیکربندی کنید (در صورتی که هنوز آن را نصب نکرده‌اید).
2. بعد از نصب Tarpit، باید فایل پیکربندی tarpit.conf را باز کرده و تنظیمات آن را مطابق با نیاز خود تنظیم کنید:

   sudo nano /etc/tarpit.conf
   

3. تنظیمات زیر را در فایل پیکربندی اضافه کنید تا تأخیرهای اضافی برای پورت‌های SSH ایجاد شود:

   delay=10
   ports=22
   

   این تنظیمات باعث می‌شود که هر بار که یک مهاجم به پورت SSH (پورت 22) دسترسی پیدا کند، با تأخیر 10 ثانیه‌ای مواجه شود.

4. پس از اعمال تنظیمات، سرویس Tarpit را راه‌اندازی کنید:

   sudo systemctl restart tarpit
   

4. ترکیب Fail2Ban و Tarpit برای مقابله با حملات Brute Force

اکنون که هم Fail2Ban و هم Tarpit به‌درستی پیکربندی شده‌اند، در صورتی که Fail2Ban یک مهاجم را شناسایی کرده و آن را مسدود کند، Tarpit با اعمال تأخیر به درخواست‌های مهاجمین، آن‌ها را بیشتر در تله نگه می‌دارد و وقت آن‌ها را هدر می‌دهد.

نحوه عملکرد ترکیب Fail2Ban و Tarpit:

1. شناسایی حملات: زمانی که یک مهاجم با تلاش‌های متوالی ناموفق برای ورود به سیستم اقدام می‌کند، Fail2Ban آن را شناسایی می‌کند.
2. مسدودسازی مهاجم: Fail2Ban پس از شناسایی تلاش‌های ناموفق، مهاجم را مسدود می‌کند.
3. ایجاد تأخیر با Tarpit: حتی اگر مهاجم نتواند وارد سیستم شود، Tarpit با ایجاد تأخیر عمدی، زمان بیشتری را برای مهاجم هدر می‌دهد تا از حملات خود دست بردارد.

---

جمع بندی

ترکیب Tarpit و Fail2Ban یک استراتژی امنیتی بسیار مؤثر برای مقابله با حملات Brute Force است. Fail2Ban به‌طور خودکار مهاجمین را شناسایی و مسدود می‌کند، در حالی که Tarpit با اعمال تأخیر در پاسخ‌ها، زمان بیشتری را برای مهاجم صرف کرده و منابع سیستم را هدر می‌دهد. این ترکیب از دو ابزار می‌تواند به‌شدت حملات خودکار و تلاش‌های بی‌پایان برای نفوذ را کاهش دهد و باعث افزایش امنیت سیستم شما شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه همکاری Tarpit با Honeypots برای شناسایی و کند کردن مهاجمان” subtitle=”توضیحات کامل”]در دنیای امنیت شبکه، Honeypots و Tarpit هر دو ابزارهایی هستند که می‌توانند برای شناسایی و کاهش تهدیدات استفاده شوند. اما هر یک به‌طور مستقل کار می‌کنند و برای مقابله با حملات خودکار یا شناسایی رفتارهای مشکوک به کار می‌روند. ترکیب این دو ابزار می‌تواند امنیت شبکه را بهبود بخشیده و مهاجمین را در دام اندازد. در این بخش، نحوه همکاری Tarpit با Honeypots برای شناسایی و کند کردن مهاجمان بررسی خواهد شد.

---

1. مفاهیم اولیه: Honeypots و Tarpit

قبل از پرداختن به نحوه همکاری این دو ابزار، نیاز است تا هرکدام را به‌طور خلاصه معرفی کنیم.

• Honeypot یک سیستم یا شبکه شبیه‌سازی‌شده است که به‌طور عمدی در معرض حملات قرار می‌گیرد تا فعالیت‌های مهاجمان را جذب کند. هدف از استفاده از Honeypot، شناسایی رفتارهای مخرب مهاجمین و جمع‌آوری اطلاعات در مورد حملات آن‌هاست. Honeypotها معمولاً به‌طور فعال تلاش می‌کنند تا رفتار مهاجمین را شبیه‌سازی کرده و داده‌هایی برای تحلیل حملات فراهم کنند.
• Tarpit یک تکنیک امنیتی است که برای کند کردن مهاجمان و زمان‌بر کردن فرآیندهای حملات به کار می‌رود. Tarpit به‌طور عمدی تأخیر در پاسخ‌ها به مهاجمین ایجاد می‌کند تا آن‌ها را در مسیر بی‌فایده نگه دارد. به این ترتیب، مهاجم نمی‌تواند به سرعت به هدف خود برسد و مجبور به صرف زمان و تلاش بیشتر می‌شود.

---

2. نحوه همکاری Tarpit با Honeypots

حالا که با این دو ابزار آشنا شدیم، می‌توانیم بررسی کنیم که چطور این دو ابزار می‌توانند به‌طور هم‌زمان در یک شبکه همکاری کنند تا تهدیدات را شناسایی و مهاجمین را کند کنند.

2.1 جذب مهاجمان به سمت Honeypot

Honeypot معمولاً به‌عنوان یک تله برای مهاجمین عمل می‌کند. این سیستم‌ها به‌طور عمدی آسیب‌پذیر طراحی می‌شوند تا مهاجمین را به خود جذب کنند. وقتی مهاجم به سیستم Honeypot وارد می‌شود، ممکن است اطلاعات مفیدی در مورد نحوه حملات، ابزارها یا تکنیک‌های آن‌ها جمع‌آوری شود. Honeypot، یک محیط کاملاً شبیه‌سازی‌شده برای مهاجمین است که تلاش می‌کنند از آسیب‌پذیری‌های آن بهره‌برداری کنند.

2.2 استفاده از Tarpit برای کند کردن مهاجمین

در هنگام حمله به سیستم‌های Honeypot، استفاده از Tarpit می‌تواند مهاجمین را بیشتر در دام بیاندازد. به‌طور معمول، Tarpit با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌ها به درخواست‌های مهاجم، زمان زیادی را برای مهاجم هدر می‌دهد. این تأخیر باعث می‌شود که مهاجمین نتوانند به سرعت هدف خود را شناسایی کنند و مجبور به صرف زمان بیشتری شوند.

• به‌عنوان مثال، زمانی که مهاجم به یک Honeypot متصل می‌شود و درخواست‌هایی برای ورود به سیستم ارسال می‌کند، Tarpit می‌تواند به‌طور خودکار تأخیرهای زیادی در پاسخ‌دهی ایجاد کند، به‌طوری‌که مهاجم متوجه شود که چیزی غیرعادی در حال وقوع است. این امر باعث می‌شود که مهاجم به‌جای حمله به سیستم‌های واقعی، بیشتر درگیر Honeypot شود و زمان بیشتری برای انجام تلاش‌های بی‌فایده صرف کند.

2.3 افزایش امنیت و شناسایی حملات

یکی از بزرگ‌ترین مزایای استفاده از Honeypots همراه با Tarpit این است که اطلاعات بیشتری در مورد رفتار مهاجمین به‌دست می‌آید. در حالی که Honeypot به شبیه‌سازی آسیب‌پذیری‌های سیستم‌ها و جذب مهاجمین می‌پردازد، Tarpit باعث می‌شود که مهاجمین در محیط Honeypot بیشتر زمان صرف کنند و در نتیجه اطلاعات دقیق‌تری از فعالیت‌های آن‌ها ثبت شود.

• این اطلاعات می‌تواند شامل آدرس‌های IP مهاجمین، ابزارهای استفاده‌شده و تکنیک‌های حمله باشد.
• با تأخیر ایجادشده توسط Tarpit، مهاجم مجبور می‌شود تلاش بیشتری برای ورود انجام دهد، که می‌تواند باعث کاهش سرعت حملات و افزایش احتمال شناسایی آن‌ها توسط سیستم‌های نظارتی شود.

---

3. پیکربندی ترکیبی Tarpit و Honeypot

برای پیاده‌سازی ترکیبی از Tarpit و Honeypot، ابتدا باید هر دو ابزار را نصب و پیکربندی کنید. در اینجا یک گام‌به‌گام ساده برای تنظیم هر دو ابزار در کنار هم آورده شده است.

3.1 نصب Honeypot

در اینجا نحوه نصب یک Honeypot ساده با استفاده از Honeyd در لینوکس توضیح داده می‌شود.

1. نصب Honeypot Honeyd:

   sudo apt-get install honeyd
   

2. پیکربندی Honeypot با فایل پیکربندی ساده:

   sudo nano /etc/honeyd/honeyd.conf
   

3. تعریف پورت‌ها و آسیب‌پذیری‌ها برای جذب مهاجمین.

3.2 نصب Tarpit

در مرحله بعد، باید Tarpit را نصب و پیکربندی کنید تا به‌طور مؤثر تأخیر در پاسخ‌دهی به مهاجمین ایجاد کند.

1. نصب Tarpit در سیستم لینوکس:

   sudo apt-get install tarpit
   

2. پیکربندی Tarpit برای پاسخ‌دهی به پورت‌های مربوط به Honeypot:

   sudo nano /etc/tarpit.conf
   

3. تنظیم تأخیر پاسخ برای پورت‌های شبیه‌سازی‌شده:

   delay=5
   ports=22, 80, 443
   

4. راه‌اندازی Tarpit:

   sudo systemctl restart tarpit
   

3.3 پیکربندی قوانین فایروال و نظارت

برای اطمینان از اینکه مهاجمین به درستی به Honeypot و سپس به Tarpit هدایت می‌شوند، می‌توانید از قوانین فایروال برای محدود کردن دسترسی به سیستم‌های واقعی استفاده کنید.

---

جمع بندی

استفاده از Tarpit و Honeypot به‌طور ترکیبی، یک راهکار قدرتمند برای شناسایی و کند کردن مهاجمین است. Honeypot به‌عنوان یک تله برای جذب مهاجمین عمل می‌کند، در حالی که Tarpit با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌ها، زمان مهاجم را هدر می‌دهد و او را بیشتر در دام نگه می‌دارد. این همکاری باعث می‌شود که مهاجمین وقت بیشتری را صرف کرده و رفتارهای مخرب خود را بیشتر در معرض شناسایی قرار دهند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد لایه‌های دفاعی چندگانه با استفاده از Tarpit و ابزارهای مشابه” subtitle=”توضیحات کامل”]در دنیای امنیت سایبری، یک اصل اساسی برای مقابله با تهدیدات این است که لایه‌های دفاعی چندگانه را ایجاد کنیم. این استراتژی به‌طور خاص زمانی مؤثر است که مهاجمین تلاش می‌کنند از آسیب‌پذیری‌ها و حفره‌های امنیتی برای دسترسی به سیستم استفاده کنند. استفاده از ابزارهایی مانند Tarpit و ترکیب آن با دیگر ابزارهای مشابه، می‌تواند یک روش بسیار مؤثر برای ایجاد دفاع چندگانه باشد. این لایه‌های دفاعی نه تنها به کاهش خطر حملات کمک می‌کنند، بلکه همچنین باعث می‌شوند مهاجمین با چالش‌های متعددی روبه‌رو شوند و شانس موفقیت آن‌ها کاهش یابد.

در این بخش، نحوه ایجاد لایه‌های دفاعی چندگانه با استفاده از Tarpit و ابزارهای مشابه بررسی خواهد شد.

---

1. مفهوم لایه‌های دفاعی چندگانه

لایه‌های دفاعی چندگانه به این معناست که برای محافظت از سیستم‌ها و شبکه‌ها از ابزارها و تکنیک‌های مختلفی استفاده شود که هر کدام می‌توانند در برابر تهدیدات خاصی عمل کنند. در این مدل، حتی اگر یکی از لایه‌های دفاعی شکست بخورد، لایه‌های دیگر همچنان می‌توانند امنیت سیستم را تأمین کنند. این رویکرد به‌ویژه در مقابل حملات پیچیده و پیشرفته بسیار مؤثر است.

---

2. نقش Tarpit در ایجاد لایه‌های دفاعی

Tarpit یکی از ابزارهای قدرتمند برای افزودن لایه‌های دفاعی اضافی است. این ابزار با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی به درخواست‌های مهاجم، آن‌ها را به دام می‌اندازد و زمان زیادی را برای مهاجم صرف می‌کند. از آنجا که Tarpit به‌طور عمدی فرآیندهای ارتباطی را کند می‌کند، مهاجم نمی‌تواند به راحتی از سیستم شما نفوذ کند و مجبور می‌شود برای دسترسی به هدف خود زمان زیادی را هدر دهد.

در این مدل دفاعی، Tarpit به‌عنوان اولین لایه از دفاع عمل می‌کند. وقتی مهاجم به پورت‌های شبکه متصل می‌شود، Tarpit به‌طور خودکار تأخیر زیادی در پاسخ‌دهی ایجاد می‌کند و زمان زیادی را برای مهاجم هدر می‌دهد. این کار باعث می‌شود مهاجم نتواند به‌طور سریع به هدف خود برسد و فرصتی برای شناسایی رفتارهای مشکوک فراهم شود.

---

3. ترکیب Tarpit با Honeypots برای دفاع چندگانه

استفاده از Honeypot به‌عنوان یک ابزار شبیه‌ساز آسیب‌پذیری می‌تواند لایه دفاعی دیگری ایجاد کند. Honeypot می‌تواند به‌عنوان یک تله برای مهاجمین عمل کند و رفتارهای آن‌ها را ثبت کند. وقتی مهاجم به سیستم Honeypot حمله می‌کند، این ابزار می‌تواند اطلاعات زیادی در مورد روش‌ها، ابزارها و اهداف مهاجم به‌دست آورد.

ترکیب Honeypot و Tarpit یک لایه دفاعی چندگانه ایجاد می‌کند که همزمان مهاجمین را جذب کرده و رفتار آن‌ها را کند می‌کند.

• Honeypot مهاجم را جذب می‌کند.
• Tarpit زمان مهاجم را هدر می‌دهد و آن‌ها را در دام نگه می‌دارد.

این ترکیب باعث می‌شود که مهاجم زمان زیادی را برای تلاش بی‌ثمر صرف کند و در عین حال اطلاعات زیادی در مورد حملات جمع‌آوری شود.

---

4. استفاده از Tarpit و فایروال‌ها برای مقابله با حملات DDoS

یکی دیگر از ابزارهایی که می‌تواند به ایجاد لایه‌های دفاعی چندگانه کمک کند، فایروال‌ها هستند. فایروال‌ها به‌عنوان اولین خط دفاعی در برابر حملات وارداتی عمل می‌کنند و می‌توانند درخواست‌های مشکوک را مسدود کنند.

در ترکیب با Tarpit، فایروال‌ها می‌توانند به‌طور مؤثر درخواست‌های غیرمجاز را مسدود کرده و تنها ترافیک مشروع را عبور دهند. سپس، اگر مهاجمین به سیستم دسترسی پیدا کنند، Tarpit با اعمال تأخیر در پاسخ‌دهی، مهاجم را بیشتر درگیر می‌کند.

برای پیکربندی فایروال به‌طور هم‌زمان با Tarpit، می‌توانید از قوانین iptables استفاده کنید. به‌عنوان مثال:

1. مسدود کردن درخواست‌های غیرمجاز در فایروال:

   sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j DROP
   

2. مسدود کردن آدرس‌های IP مشکوک با Fail2Ban (که به‌طور هم‌زمان با Tarpit کار می‌کند):

   sudo fail2ban-client set sshd banip <IP_ADDRESS>
   

پس از اعمال این قوانین، اگر مهاجم از فایروال عبور کند، Tarpit با اعمال تأخیر در پاسخ‌دهی مهاجم را بیشتر کند می‌کند.

---

5. استفاده از Tarpit در کنار سیستم‌های تشخیص و جلوگیری از نفوذ (IDS/IPS)

سیستم‌های تشخیص نفوذ (IDS) و سیستم‌های جلوگیری از نفوذ (IPS) ابزارهای دیگری هستند که می‌توانند به امنیت شبکه کمک کنند. این ابزارها به‌طور مداوم ترافیک شبکه را بررسی کرده و حملات را شناسایی می‌کنند.

در صورتی که IDS یا IPS یک حمله را شناسایی کنند، می‌توانند دستوراتی برای مسدود کردن مهاجم صادر کنند. با ترکیب این سیستم‌ها با Tarpit، می‌توان رفتار مهاجم را شبیه‌سازی کرده و زمان بیشتری را برای شناسایی و مقابله با حملات فراهم کرد.

پیکربندی ترکیبی از IDS/IPS و Tarpit می‌تواند به‌صورت زیر باشد:

1. نصب و پیکربندی Suricata (یک سیستم IDS/IPS):

   sudo apt-get install suricata
   

2. پیکربندی Tarpit برای اعمال تأخیر:

   delay=5
   ports=22, 80, 443
   

3. شناسایی حملات با استفاده از Suricata و ارسال سیگنال به Tarpit برای اعمال تأخیر بیشتر.

---

6. ایجاد لایه‌های دفاعی چندگانه با سایر ابزارهای مشابه

علاوه بر ابزارهایی مانند Honeypots و IDS/IPS، دیگر ابزارهای امنیتی همچون Fail2Ban و AppArmor می‌توانند به ایجاد لایه‌های دفاعی اضافی کمک کنند.

• Fail2Ban می‌تواند از تکرار تلاش‌های ناموفق برای ورود جلوگیری کند و مهاجمین را شناسایی کرده و مسدود کند.
• AppArmor می‌تواند از اجرای دستورات مخرب در سیستم جلوگیری کند و برای اجرای محدودیت‌ها در سطح نرم‌افزار استفاده شود.

---

جمع بندی

استفاده از Tarpit به‌عنوان یکی از لایه‌های دفاعی، همراه با ابزارهای مشابه مانند Honeypots، فایروال‌ها، IDS/IPS و Fail2Ban، می‌تواند یک دفاع چندگانه قوی ایجاد کند که مهاجمین را با چالش‌های متعدد روبه‌رو کرده و امنیت شبکه را بهبود بخشد. این لایه‌های دفاعی نه تنها از سیستم‌ها در برابر حملات مختلف محافظت می‌کنند، بلکه زمان و منابع مهاجم را هدر می‌دهند و فرصتی برای شناسایی حملات فراهم می‌کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. کاربردهای اصلی Tarpit در امنیت سایبری”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”جلوگیری از حملات Brute Force و اسکن پورت‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit یکی از تکنیک‌های مفید و قدرتمند در دنیای امنیت سایبری است که به‌ویژه در جلوگیری از حملات Brute Force و اسکن پورت‌ها کاربرد دارد. در این بخش به بررسی این دو کاربرد اصلی Tarpit پرداخته خواهد شد و نحوه استفاده از این تکنیک برای افزایش امنیت شبکه و سیستم‌ها توضیح داده می‌شود.

---

1. جلوگیری از حملات Brute Force با استفاده از Tarpit

حملات Brute Force یکی از رایج‌ترین انواع حملات به حساب می‌آید که در آن مهاجم تلاش می‌کند با آزمایش تمام ترکیب‌های ممکن برای یک رمز عبور، به سیستم دسترسی پیدا کند. این نوع حمله ممکن است برای سیستم‌های بدون تدابیر امنیتی کافی، به‌ویژه برای پسوردهای ضعیف، تهدید جدی باشد.

Tarpit می‌تواند به‌طور مؤثر این نوع حملات را متوقف کرده و آن‌ها را ناکام کند. نحوه عملکرد Tarpit در برابر حملات Brute Force به این صورت است که تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی به درخواست‌های مهاجمین ایجاد می‌کند. به این ترتیب، مهاجم مجبور به صرف زمان بسیار زیادی برای آزمایش ترکیب‌های مختلف رمز عبور می‌شود. این تأخیرها به‌طور قابل توجهی سرعت حمله را کاهش می‌دهند و مهاجمین را دچار سردرگمی می‌کنند.

1.1 مکانیسم Tarpit در برابر Brute Force

1. هنگامی که مهاجم تلاش می‌کند به سیستم وارد شود و رمز عبور را به‌صورت اشتباه وارد می‌کند، سیستم Tarpit در پس‌زمینه یک تأخیر طولانی در پاسخ‌دهی به مهاجم ایجاد می‌کند.
2. این تأخیر باعث می‌شود که مهاجم نتواند به‌سرعت رمزهای عبور مختلف را امتحان کند و فرآیند حمله به‌شدت کند شود.
3. در نتیجه، مهاجم به‌جای آنکه بتواند به سرعت وارد سیستم شود، مجبور است مدت زمان زیادی را صرف کند، که این خود موجب کاهش کارآیی و تلاش بیشتر از جانب مهاجم می‌شود.
4. از آنجا که Tarpit به‌طور عمدی تأخیرهای طولانی ایجاد می‌کند، حمله Brute Force به‌طور فزاینده‌ای غیرعملی می‌شود و مهاجم از تلاش برای ادامه حمله منصرف می‌شود.

1.2 پیکربندی Tarpit برای مقابله با Brute Force

برای تنظیم Tarpit جهت مقابله با حملات Brute Force، می‌توانید از دستورات زیر در سیستم لینوکس استفاده کنید:

1. نصب Tarpit:

   sudo apt-get install tarpit
   

2. پیکربندی تأخیر برای پورت SSH (که معمولاً هدف حملات Brute Force است):

   sudo nano /etc/tarpit.conf
   

3. در فایل پیکربندی، تأخیر برای پورت SSH را تنظیم کنید:

   delay=5
   ports=22
   

4. اعمال تغییرات:

   sudo systemctl restart tarpit
   

این تنظیمات باعث می‌شود که هر بار مهاجم به پورت 22 (پورت SSH) متصل شود، تأخیر 5 ثانیه‌ای در پاسخ‌دهی به او ایجاد گردد، که سرعت حملات Brute Force را به‌شدت کاهش می‌دهد.

---

2. جلوگیری از اسکن پورت‌ها با استفاده از Tarpit

اسکن پورت‌ها یکی دیگر از حملات رایج است که در آن مهاجم تلاش می‌کند تا پورت‌های باز یک سیستم را شناسایی کند. با شناسایی پورت‌های باز، مهاجم می‌تواند به دنبال آسیب‌پذیری‌هایی بگردد که به او این امکان را می‌دهد که به سیستم نفوذ کند.

Tarpit در اینجا نیز می‌تواند به‌طور مؤثر به کمک بیاید. هنگامی که مهاجم اقدام به اسکن پورت‌های یک سرور می‌کند، Tarpit می‌تواند به‌طور عمدی تأخیرهایی در ارتباطات ایجاد کرده و مهاجم را در مسیر بی‌فایده‌ای نگه دارد. به این ترتیب، مهاجم به‌جای اینکه به‌سرعت پورت‌های باز را شناسایی کند، به دلیل تأخیرهای طولانی، دچار سردرگمی می‌شود.

2.1 مکانیسم Tarpit در برابر اسکن پورت‌ها

1. زمانی که مهاجم اقدام به اسکن پورت‌های سیستم می‌کند، Tarpit به‌طور خودکار پاسخ‌های طولانی‌تری به درخواست‌های مهاجم ارسال می‌کند.
2. این تأخیرهای عمدی باعث می‌شود که مهاجم برای شناسایی پورت‌های باز، مجبور به صرف زمان بیشتری شود.
3. در نتیجه، مهاجم قادر نخواهد بود به سرعت به پورت‌های باز دسترسی پیدا کند و زمان زیادی را برای انجام اسکن پورت‌ها هدر خواهد داد.
4. از آنجا که اسکن پورت‌ها معمولاً به‌صورت خودکار و با ابزارهایی مانند Nmap انجام می‌شود، این تأخیرها می‌تواند باعث کند شدن فرآیند اسکن شود و مهاجم را به‌طور کامل از اهداف خود دور کند.

2.2 پیکربندی Tarpit برای مقابله با اسکن پورت‌ها

برای جلوگیری از اسکن پورت‌ها با استفاده از Tarpit، کافی است که پیکربندی مشابهی را برای پورت‌هایی که بیشتر در معرض اسکن قرار دارند، تنظیم کنید. به‌عنوان مثال، می‌توان پورت‌های 80 و 443 (پورت‌های وب) را هدف قرار داد:

1. پیکربندی فایل Tarpit برای مقابله با اسکن پورت‌ها:

   sudo nano /etc/tarpit.conf
   

2. تنظیم تأخیر برای پورت‌های HTTP و HTTPS:

   delay=10
   ports=80, 443
   

3. اعمال تغییرات:

   sudo systemctl restart tarpit
   

این پیکربندی باعث می‌شود که مهاجم در هنگام تلاش برای اسکن پورت‌های HTTP و HTTPS، با تأخیرهایی مواجه شود که فرآیند اسکن را کند می‌کند.

---

جمع بندی

استفاده از Tarpit برای مقابله با حملات Brute Force و اسکن پورت‌ها یکی از مؤثرترین روش‌ها در دفاع از سیستم‌ها و شبکه‌ها است. این ابزار با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی به درخواست‌های مهاجم، سرعت حملات را به‌شدت کاهش می‌دهد و در بسیاری از موارد مهاجم را از ادامه حمله منصرف می‌کند. در نتیجه، Tarpit نه تنها از دسترسی مهاجم به سیستم جلوگیری می‌کند، بلکه زمان و منابع مهاجم را هدر می‌دهد و امنیت شبکه را بهبود می‌بخشد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”کاهش اثرات حملات DDoS با تأخیر در پاسخ‌دهی” subtitle=”توضیحات کامل”]حملات DDoS (Distributed Denial of Service) یکی از تهدیدات جدی در دنیای امنیت سایبری است که می‌تواند سیستم‌ها، سرورها، و شبکه‌ها را به‌طور کامل از دسترس خارج کند. در این نوع حمله، مهاجمین با استفاده از تعداد زیادی دستگاه (معمولاً دستگاه‌های هک شده) تلاش می‌کنند تا با ارسال ترافیک زیاد به سرور یا شبکه هدف، منابع آن را به حد اشباع برسانند و آن را از کار بیندازند.

یکی از روش‌های مؤثر در کاهش اثرات این حملات استفاده از Tarpit است که می‌تواند با ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های غیرمجاز، سرعت حمله را به‌شدت کاهش دهد. در این بخش، نحوه استفاده از Tarpit برای کاهش اثرات حملات DDoS بررسی می‌شود.

---

1. مفهوم حملات DDoS و تأثیرات آن‌ها

حملات DDoS با هدف اشباع منابع سیستم یا سرور طراحی شده‌اند. در این حملات، مهاجمین معمولاً از بات‌نت‌ها (شبکه‌ای از دستگاه‌های آلوده) برای ارسال درخواست‌های زیاد به سرور هدف استفاده می‌کنند. این درخواست‌ها به‌طور هم‌زمان به سرور ارسال می‌شوند، که باعث می‌شود منابع سرور (مانند پهنای باند، پردازش، حافظه) به سرعت پر شوند و سرور نتواند به درخواست‌های قانونی پاسخ دهد.

هدف این حملات ایجاد Denial of Service است، یعنی از دسترس خارج کردن سرویس هدف برای کاربران قانونی. در نتیجه، سیستم‌ها و وب‌سایت‌ها قادر به خدمت‌رسانی به کاربران نمی‌شوند.

---

2. نحوه عملکرد Tarpit در مقابله با حملات DDoS

Tarpit به‌طور خاص در کاهش اثرات حملات DDoS مؤثر است، زیرا این ابزار می‌تواند با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی، میزان سرعت ارسال درخواست‌های غیرمجاز را کاهش دهد. زمانی که مهاجم تلاش می‌کند ترافیک زیادی به سمت سرور ارسال کند، Tarpit با ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی به این درخواست‌ها، مهاجم را از تلاش برای پرکردن منابع سرور باز می‌دارد.

این فرآیند باعث می‌شود مهاجمین برای ارسال درخواست‌های بیشتر، زمان زیادی را از دست بدهند، و منابع سرور که به‌طور عمدی با تأخیر مواجه شده‌اند، فرصت بیشتری برای پردازش درخواست‌های مشروع پیدا کنند.

2.1 تأخیر عمدی و اثرات آن در حملات DDoS

• زمانی که مهاجم اقدام به ارسال درخواست‌های زیاد می‌کند، سیستم Tarpit پاسخ‌های طولانی به درخواست‌های مهاجم می‌دهد.
• این تأخیرها باعث می‌شوند که مهاجم مجبور شود برای هر درخواست زمان زیادی را صرف کند.
• به جای اینکه مهاجم بتواند به‌طور هم‌زمان هزاران درخواست را ارسال کند، هر درخواست به‌طور جداگانه با تأخیر زیادی مواجه می‌شود، که باعث کاهش میزان ترافیک وارد شده به سرور هدف می‌شود.
• این تأخیرها در نهایت ترافیک ایجاد شده توسط مهاجم را کاهش داده و منابع سرور هدف را آزاد می‌کنند تا درخواست‌های مشروع و قانونی کاربران به‌طور صحیح پردازش شوند.

---

3. پیکربندی Tarpit برای کاهش اثرات حملات DDoS

برای استفاده از Tarpit جهت مقابله با حملات DDoS، کافی است که پیکربندی سیستم را طوری تنظیم کنید که در برابر درخواست‌های تکراری یا مشکوک از تأخیرهای طولانی استفاده کند. این کار می‌تواند منابع سرور را از اشغال شدن توسط درخواست‌های حمله حفظ کند.

3.1 نصب و پیکربندی Tarpit برای پاسخ‌دهی با تأخیر

1. ابتدا Tarpit را بر روی سیستم خود نصب کنید:

   sudo apt-get install tarpit
   

2. فایل پیکربندی Tarpit را ویرایش کنید:

   sudo nano /etc/tarpit.conf
   

3. تأخیر را برای پورت‌های معمولی که معمولاً هدف حملات DDoS قرار می‌گیرند (مانند پورت HTTP و HTTPS) تنظیم کنید:

   delay=10
   ports=80, 443
   

4. پس از اعمال تغییرات، سیستم را ریستارت کنید:

   sudo systemctl restart tarpit
   

با این تنظیمات، زمانی که مهاجم تلاش می‌کند به پورت‌های 80 یا 443 (پورت‌های وب) متصل شود، سیستم با تأخیر 10 ثانیه‌ای در پاسخ‌دهی مواجه خواهد شد که باعث کند شدن حملات DDoS و کاهش ترافیک وارد شده به سرور می‌شود.

---

4. مزایای استفاده از Tarpit برای حملات DDoS

استفاده از Tarpit در مقابله با حملات DDoS مزایای مختلفی دارد:

• کاهش اثرات ترافیک مهاجم: ایجاد تأخیر عمدی باعث می‌شود که مهاجم نتواند با سرعت بالا به سیستم حمله کند و ترافیک وارد شده به سرور کاهش یابد.
• افزایش زمان واکنش سرور: به دلیل کاهش سرعت حمله، سرور زمان بیشتری برای پردازش درخواست‌های مشروع و کاربران قانونی دارد.
• هدر رفتن منابع مهاجم: با افزایش تأخیر، مهاجم مجبور به صرف زمان زیادی برای ارسال درخواست‌های بی‌فایده می‌شود، که به‌طور غیرمستقیم منابع او را هدر می‌دهد.
• افزایش تحمل در برابر حملات بزرگ: استفاده از Tarpit می‌تواند به‌ویژه در مقابل حملات DDoS بزرگ مؤثر باشد، زیرا حتی اگر حمله‌ای با ترافیک بالا رخ دهد، تأخیرهای ایجاد شده توسط Tarpit باعث کاهش اثرات آن می‌شود.

---

5. ترکیب Tarpit با دیگر تکنیک‌ها برای مقابله با حملات DDoS

استفاده از Tarpit در کنار دیگر ابزارهای امنیتی مانند فایروال‌ها، IDS/IPS و سیستم‌های تحلیل ترافیک شبکه می‌تواند اثربخشی بیشتری در مقابله با حملات DDoS داشته باشد. به‌عنوان مثال:

• فایروال‌ها می‌توانند از ورود ترافیک مشکوک به شبکه جلوگیری کنند.
• IDS/IPS می‌توانند حملات DDoS را شناسایی کرده و اقدامات لازم را برای کاهش تأثیر آن‌ها انجام دهند.
• سیستم‌های تحلیل ترافیک می‌توانند الگوهای حملات را شناسایی کرده و به‌طور خودکار تنظیمات امنیتی را بهینه کنند.

ترکیب این ابزارها با Tarpit می‌تواند یک لایه دفاعی چندگانه ایجاد کند که باعث می‌شود حملات DDoS با کارایی کمتری انجام شوند.

---

جمع بندی

استفاده از Tarpit به‌عنوان ابزاری برای کاهش اثرات حملات DDoS می‌تواند به‌طور قابل توجهی از فشار ترافیکی ناشی از این حملات بکاهد. با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی به درخواست‌های مهاجمین، Tarpit باعث می‌شود که مهاجمین نتوانند منابع سرور را به سرعت اشباع کنند و وقت بیشتری را صرف می‌کنند. این تکنیک به‌ویژه در ترکیب با دیگر ابزارهای امنیتی مانند فایروال‌ها و سیستم‌های IDS/IPS می‌تواند اثرات حملات DDoS را کاهش داده و عملکرد سرور را حفظ کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نقش Tarpit در شبکه‌های بزرگ و محیط‌های ابری” subtitle=”توضیحات کامل”]استفاده از Tarpit در شبکه‌های بزرگ و محیط‌های ابری به‌ویژه در مقابل تهدیدات سایبری و حملات نفوذ، یک استراتژی بسیار کارآمد و مؤثر به حساب می‌آید. این ابزار می‌تواند به‌طور خاص در محیط‌هایی که حجم بالای ترافیک و درخواست‌ها وجود دارد، نقش کلیدی ایفا کند. در این بخش، به بررسی نحوه عملکرد Tarpit در این شبکه‌ها و مزایای استفاده از آن پرداخته می‌شود.

---

1. چالش‌ها و تهدیدات امنیتی در شبکه‌های بزرگ و محیط‌های ابری

شبکه‌های بزرگ و محیط‌های ابری معمولاً با حجم بالایی از ترافیک و درخواست‌های متنوع روبرو هستند. در چنین محیط‌هایی، حملات DDoS، اسکن پورت‌ها، حملات Brute Force و سایر تهدیدات امنیتی به‌ویژه برای سرورهای عمومی و زیرساخت‌های مهم از چالش‌های اصلی به شمار می‌روند. علاوه بر این، در محیط‌های ابری که منابع به‌صورت مجازی تقسیم شده‌اند، حفاظت از منابع و جلوگیری از حملات به سیستم‌های ابری به‌طور فزاینده‌ای پیچیده است.

در این زمینه، Tarpit می‌تواند با ایجاد تأخیر عمدی در ارتباطات با مهاجمان، باعث کاهش تأثیر حملات بر منابع سیستم شود و امنیت را در چنین محیط‌هایی بهبود بخشد.

---

2. نحوه عملکرد Tarpit در شبکه‌های بزرگ

در شبکه‌های بزرگ، Tarpit به‌طور خاص برای کاهش حملات بر منابع سرور و شبکه به‌کار می‌رود. این ابزار با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی به درخواست‌های مهاجمین می‌تواند از اشباع منابع شبکه جلوگیری کند و برای مهاجمین زمان بیشتری را هدر دهد.

2.1 افزایش تحمل شبکه در برابر حملات DDoS

یکی از مشکلات عمده در شبکه‌های بزرگ، آسیب‌پذیری در برابر حملات DDoS است. با توجه به حجم بالای ترافیک، حملات DDoS می‌توانند به‌سرعت منابع شبکه و سرورها را مصرف کرده و باعث اختلال در خدمات شوند.

Tarpit با ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های مهاجمان، می‌تواند تأثیر حملات DDoS را کاهش دهد. این تأخیرها باعث می‌شود که مهاجم نتواند به‌سرعت درخواست‌های زیادی ارسال کند و منابع سرور به‌جای آنکه به طور کامل مصرف شوند، به‌صورت بهینه‌تر و با تأخیر بیشتری استفاده شوند.

2.2 کنترل و محدود کردن اسکن پورت‌ها

در شبکه‌های بزرگ، مهاجمین ممکن است اقدام به اسکن پورت‌ها کنند تا پورت‌های باز و آسیب‌پذیر را شناسایی کنند. با استفاده از Tarpit، زمانی که مهاجمین اقدام به اسکن پورت‌ها می‌کنند، سرور با تأخیر‌های عمدی پاسخ می‌دهد که سرعت اسکن پورت‌ها را کاهش داده و فرآیند شناسایی آسیب‌پذیری‌ها را به تأخیر می‌اندازد.

2.3 جلوگیری از حملات Brute Force

حملات Brute Force می‌توانند یکی دیگر از تهدیدات جدی در شبکه‌های بزرگ باشند، به‌ویژه هنگامی که مهاجمین تلاش می‌کنند وارد سیستم‌هایی شوند که حفاظت ضعیفی دارند. Tarpit می‌تواند با ایجاد تأخیر‌های طولانی‌مدت در پاسخ‌دهی به درخواست‌های ورود ناموفق، سرعت حمله را کاهش دهد و مهاجمین را از ادامه حمله منصرف کند.

---

3. نقش Tarpit در محیط‌های ابری

محیط‌های ابری به دلیل مقیاس‌پذیری و تقسیم منابع مجازی، چالش‌های خاص خود را در زمینه امنیت دارند. مهاجمین می‌توانند با استفاده از حجم بالای درخواست‌ها و حملات توزیع‌شده، به منابع ابری حمله کنند و سیستم‌های ابری را از دسترس خارج کنند. در اینجا، Tarpit می‌تواند به‌عنوان ابزاری برای کنترل و کاهش اثرات این حملات عمل کند.

3.1 حفاظت از منابع ابری در برابر حملات DDoS

یکی از ویژگی‌های بارز Tarpit، توانایی آن در مقابله با حملات DDoS در محیط‌های ابری است. وقتی تعداد زیادی درخواست به سمت یک سرور ابری ارسال می‌شود، Tarpit می‌تواند با تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های مهاجمین، تأثیر این حملات را کاهش دهد. این تأخیرها باعث می‌شوند که درخواست‌های بی‌فایده مهاجمین منابع کمتری مصرف کنند و منابع ابری همچنان در دسترس کاربران قانونی باقی بماند.

3.2 مدیریت درخواست‌های غیرمجاز در محیط‌های ابری

در محیط‌های ابری که معمولاً تعداد زیادی از خدمات در دسترس هستند، ممکن است مهاجمین به دنبال حملات اسکن پورت و حملات Brute Force باشند. Tarpit می‌تواند با اعمال تأخیر در پاسخ‌دهی به این درخواست‌ها، امکان شناسایی آسیب‌پذیری‌های بالقوه را برای مهاجمین سخت‌تر کند. این باعث می‌شود که حملات به منابع ابری با کارایی کمتری انجام شوند.

3.3 مقیاس‌پذیری Tarpit در محیط‌های ابری

یکی از مزایای استفاده از Tarpit در محیط‌های ابری، توانایی آن در مقیاس‌پذیری است. در این محیط‌ها، منابع به‌صورت داینامیک و مقیاس‌پذیر هستند و می‌توانند به‌طور خودکار افزایش یابند. بنابراین، استفاده از Tarpit در این نوع محیط‌ها می‌تواند به‌طور مؤثر منابع موجود را مدیریت کرده و از بروز مشکلات ناشی از ترافیک زیاد جلوگیری کند.

---

4. پیکربندی Tarpit برای شبکه‌های بزرگ و ابری

برای استفاده از Tarpit در شبکه‌های بزرگ یا محیط‌های ابری، می‌توان پیکربندی‌هایی را به‌گونه‌ای انجام داد که تأخیرها فقط در مواجهه با حملات اعمال شوند و بر عملکرد عادی کاربران قانونی تأثیر نگذاشته باشد.

4.1 پیکربندی برای شبکه‌های بزرگ

1. نصب Tarpit:

   sudo apt-get install tarpit
   

2. ویرایش فایل پیکربندی:

   sudo nano /etc/tarpit.conf
   

3. تنظیم تأخیر برای پورت‌های مختلف:

   delay=5
   ports=22, 80, 443, 3306
   

4. اعمال تغییرات:

   sudo systemctl restart tarpit
   

4.2 پیکربندی برای محیط‌های ابری

در محیط‌های ابری، بسته به مقیاس و نیاز سازمان، ممکن است نیاز به تنظیمات خاص برای تقسیم بار و توزیع منابع داشته باشید. برای مثال، می‌توانید از سیستم‌های Load Balancer در کنار Tarpit برای کنترل بار درخواست‌ها استفاده کنید.

---

جمع بندی

Tarpit نقش بسیار مهمی در افزایش امنیت در شبکه‌های بزرگ و محیط‌های ابری ایفا می‌کند. با استفاده از این ابزار، می‌توان حملات DDoS، اسکن پورت‌ها و حملات Brute Force را کاهش داده و منابع شبکه و ابری را در برابر تهدیدات حفاظت کرد. این ابزار با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی به درخواست‌های مهاجمان، توانایی کاهش اثرات حملات و بهبود عملکرد سیستم‌های بزرگ را دارد. با پیکربندی مناسب، Tarpit می‌تواند به‌طور مؤثر در هر دو محیط شبکه‌های بزرگ و ابری به کار گرفته شود.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

[cdb_course_lessons title=”2. مفاهیم و نحوه عملکرد TCP Tarpit”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. مقدمه بر مفهوم TCP Tarpit”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف اولیه TCP Tarpit” subtitle=”توضیحات کامل”]TCP Tarpit یک تکنیک امنیتی در شبکه است که برای کاهش سرعت و تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های غیرمجاز یا مشکوک در ارتباطات TCP/IP به‌کار می‌رود. این روش به‌جای مسدودسازی مستقیم مهاجم، او را در یک ارتباط طولانی و بی‌فایده گرفتار می‌کند و باعث می‌شود که منابع مهاجم هدر برود و کارایی حملاتش به‌شدت کاهش یابد.

---

نحوه عملکرد اولیه TCP Tarpit

هنگامی که یک مهاجم تلاش می‌کند به سرور متصل شود، Tarpit یک پاسخ اولیه به درخواست او ارسال می‌کند، اما به‌جای ادامه ارتباط به‌صورت عادی، سرعت پاسخ‌دهی را به‌شدت کاهش می‌دهد یا بسته‌های TCP را با تأخیر زیاد ارسال می‌کند. در نتیجه:

1. مهاجم در ارتباط گیر می‌افتد: مهاجم مجبور می‌شود زمان زیادی را منتظر بماند تا پاسخ‌های سرور را دریافت کند.
2. سرعت حمله کاهش می‌یابد: مهاجم به‌جای ارسال تعداد زیادی درخواست در مدت‌زمان کوتاه، زمان زیادی را درگیر هر درخواست می‌شود.
3. مصرف منابع سرور کنترل می‌شود: در مقایسه با روش‌هایی مانند فایروال که ترافیک را مسدود می‌کنند، Tarpit مهاجم را درگیر می‌کند اما منابع سرور را بهینه مصرف می‌کند.

---

یک مثال ساده از عملکرد Tarpit در TCP

به‌طور معمول، هنگام برقراری ارتباط TCP، یک فرآیند سه‌مرحله‌ای (Three-way Handshake) به این شکل انجام می‌شود:

1. مهاجم یا کلاینت درخواست اتصال (SYN) را ارسال می‌کند.
2. سرور پاسخ (SYN-ACK) می‌دهد.
3. کلاینت تأیید نهایی (ACK) را ارسال می‌کند و ارتباط برقرار می‌شود.

اما در TCP Tarpit، سرور پس از دریافت بسته SYN، پاسخ SYN-ACK را ارسال می‌کند، اما مراحل بعدی را با تأخیرهای طولانی انجام می‌دهد یا ارتباط را به‌صورت بی‌فایده نگه می‌دارد.

---

مزایای استفاده از TCP Tarpit

✅ جلوگیری از حملات اسکن پورت: باعث کند شدن فرآیند شناسایی سرویس‌های فعال روی سرور می‌شود.
✅ کاهش تأثیر حملات Brute Force: مهاجم را در یک فرآیند طولانی گرفتار می‌کند تا تلاش‌هایش ناکارآمد شود.
✅ کاهش فشار بر سرور: به‌جای پردازش حجم زیادی از درخواست‌های مخرب، سرور تنها ارتباط مهاجم را معطل نگه می‌دارد.

---

نمونه‌ای از اجرای TCP Tarpit در لینوکس

برای نصب و راه‌اندازی Tarpit روی سرور لینوکس، می‌توان از xt_TARPIT در iptables استفاده کرد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m conntrack --ctstate NEW -j TARPIT

✅ این دستور باعث می‌شود که تمام درخواست‌های جدید روی پورت 22 (SSH) درگیر Tarpit شوند.
✅ مهاجم نمی‌تواند سریعاً حمله Brute Force روی این پورت را انجام دهد.

---

جمع بندی

TCP Tarpit یک روش امنیتی برای کاهش سرعت و ناکارآمد کردن حملات در شبکه است. برخلاف فایروال که ترافیک را مستقیماً مسدود می‌کند، Tarpit مهاجم را در یک حالت بی‌فایده و پرهزینه از نظر زمانی گرفتار می‌کند. این تکنیک به‌ویژه برای جلوگیری از اسکن پورت، حملات Brute Force و کاهش تأثیر حملات DDoS مفید است و می‌تواند به‌راحتی در سیستم‌های مبتنی بر لینوکس با iptables پیکربندی شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نقش Tarpit در معماری امنیت شبکه” subtitle=”توضیحات کامل”]TCP Tarpit یکی از ابزارهای تدافعی در امنیت شبکه است که نقش مهمی در مقابله با تهدیدات مختلف ایفا می‌کند. این ابزار به‌عنوان یک لایه دفاعی اضافی در معماری امنیتی شبکه مورد استفاده قرار می‌گیرد تا مهاجمان را کند کرده، منابع آن‌ها را هدر دهد و از حملات متعدد جلوگیری کند. در این بخش، جایگاه Tarpit در معماری امنیت شبکه بررسی می‌شود.

---

1. جایگاه Tarpit در معماری امنیت شبکه

معماری امنیت شبکه معمولاً دارای چندین لایه دفاعی است که هرکدام وظیفه‌ای خاص در جلوگیری از تهدیدات دارند. این لایه‌ها شامل موارد زیر هستند:

• لایه دسترسی (Access Layer): شامل سوئیچ‌ها و نقاط انتهایی شبکه است.
• لایه توزیع (Distribution Layer): شامل فایروال‌ها و سیستم‌های شناسایی نفوذ (IDS/IPS) است.
• لایه هسته (Core Layer): هسته اصلی شبکه که باید با حداقل تأخیر کار کند.

Tarpit معمولاً در لایه توزیع یا قبل از سرورهای حساس قرار می‌گیرد تا حملات مخرب را کند و بی‌اثر کند. برخلاف فایروال که درخواست‌ها را مسدود می‌کند، Tarpit مهاجم را درگیر ارتباطی بی‌نتیجه نگه می‌دارد.

---

2. مزایای استفاده از Tarpit در معماری امنیتی

✅ کاهش سرعت مهاجمان و ایجاد اصطکاک در حملات
✅ کاهش فشار بر منابع سرور با نگه‌داشتن مهاجمان در یک چرخه بی‌فایده
✅ محافظت در برابر اسکن پورت و شناسایی سرویس‌ها
✅ تأخیر در حملات Brute Force روی سرویس‌های حساس مانند SSH و RDP
✅ کمک به سیستم‌های IDS/IPS برای شناسایی مهاجمان فعال

---

3. نحوه پیاده‌سازی Tarpit در معماری امنیتی شبکه

3.1 استفاده از Tarpit در فایروال با iptables

می‌توان Tarpit را در کنار فایروال لینوکس برای کاهش تأثیر حملات استفاده کرد. به‌عنوان مثال، برای کند کردن تلاش‌های ورود غیرمجاز به SSH (پورت 22)، می‌توان از دستور زیر استفاده کرد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m conntrack --ctstate NEW -j TARPIT

✅ این دستور باعث می‌شود که هر درخواست جدید روی پورت 22 به دام بیفتد و مهاجم در یک ارتباط بی‌پایان گیر کند.

3.2 ترکیب Tarpit با Honeypot

برای شناسایی مهاجمان و ثبت رفتارهای آن‌ها، می‌توان Tarpit را در کنار Honeypot به‌کار برد:

1. نصب و اجرای Cowrie (یک Honeypot برای SSH):

   sudo apt install cowrie
   sudo systemctl start cowrie
   

2. اضافه کردن Tarpit برای کند کردن مهاجم:

   sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 2222 -j TARPIT
   

✅ این تنظیم باعث می‌شود که ابتدا Honeypot رفتار مهاجم را ثبت کند و سپس Tarpit ارتباط او را کند کرده و منابعش را هدر دهد.

---

4. مقایسه نقش Tarpit با سایر ابزارهای امنیتی

ابزار امنیتی	نحوه عملکرد	مزایا	معایب
Firewall	مسدود کردن ترافیک مخرب	سریع و کارآمد	نیازمند تنظیم دقیق
IDS/IPS	شناسایی و جلوگیری از حملات	تشخیص تهدیدات در لحظه	ممکن است False Positive ایجاد کند
Honeypot	جذب مهاجمان برای تحلیل رفتار آن‌ها	مفید برای تحقیقات امنیتی	ممکن است خودش هدف حمله قرار گیرد
Tarpit	کند کردن مهاجم و هدر دادن منابعش	کاهش تأثیر حملات	برای تمام حملات مناسب نیست

---

جمع بندی

Tarpit یک لایه امنیتی مکمل در معماری امنیت شبکه است که به‌طور مؤثر در کند کردن مهاجمان، کاهش تأثیر حملات و محافظت از منابع سرور عمل می‌کند. برخلاف فایروال که درخواست‌ها را مسدود می‌کند، Tarpit مهاجم را درگیر یک ارتباط بی‌نتیجه نگه می‌دارد و از این طریق زمان و منابع مهاجم را هدر می‌دهد. ترکیب Tarpit با ابزارهایی مانند Honeypots، IDS/IPS و فایروال‌ها باعث ایجاد یک معماری امنیتی چندلایه و مقاوم‌تر در برابر تهدیدات سایبری می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”اهمیت مدیریت زمان در ارتباطات TCP و کاربرد آن در Tarpit” subtitle=”توضیحات کامل”]مدیریت زمان در ارتباطات TCP یکی از عوامل کلیدی در بهینه‌سازی عملکرد شبکه، جلوگیری از حملات و مدیریت منابع سرور است. پروتکل TCP/IP به‌طور پیش‌فرض دارای مکانیزم‌های مدیریت زمان و تایم‌اوت است که مشخص می‌کند چه مدت یک ارتباط باید فعال بماند، چه زمانی قطع شود و چگونه به بسته‌های دیررس یا ازدست‌رفته واکنش نشان دهد.

در Tarpit، مدیریت زمان عمداً دستکاری می‌شود تا ارتباطات مشکوک را به دام بیندازد، حملات را کند کند و مهاجمان را درگیر یک فرآیند بی‌نتیجه نماید. این موضوع می‌تواند به‌شدت در جلوگیری از حملات Brute Force، اسکن پورت و حملات DDoS مؤثر باشد.

---

1. نقش مدیریت زمان در ارتباطات TCP

TCP از تایمرهای مختلفی برای مدیریت ارتباطات استفاده می‌کند. برخی از مهم‌ترین تایمرها عبارتند از:

1. TCP Retransmission Timer (تایمر ارسال مجدد)
   • اگر بسته‌ای به مقصد نرسد، TCP آن را دوباره ارسال می‌کند. این فرآیند تا زمان رسیدن بسته یا اتمام تایم‌اوت اتصال ادامه دارد.
   • Tarpit می‌تواند با تأخیر عمدی، تایمر ارسال مجدد را فعال نگه دارد و مهاجم را درگیر ارتباط کند.
2. TCP Keepalive Timer (تایمر نگهداری اتصال)
   • اگر هیچ داده‌ای در یک ارتباط ردوبدل نشود، TCP بسته‌های Keepalive ارسال می‌کند تا بررسی کند که ارتباط هنوز فعال است.
   • Tarpit می‌تواند این پاسخ‌ها را با تأخیر زیاد ارسال کند تا ارتباط غیرضروری را زنده نگه دارد و منابع مهاجم را مشغول کند.
3. TCP Time-Wait Timer (زمان انتظار بعد از بسته شدن ارتباط)
   • وقتی یک ارتباط بسته می‌شود، TCP تا مدتی آن را در حالت TIME_WAIT نگه می‌دارد تا بسته‌های گمشده احتمالی دریافت شوند.
   • Tarpit می‌تواند از این ویژگی استفاده کند تا ارتباط را برای مدت طولانی در وضعیت بی‌فایده نگه دارد.

---

2. کاربرد مدیریت زمان در Tarpit

2.1 تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی

یکی از راه‌های اصلی Tarpit برای کند کردن مهاجمان، تأخیر در ارسال پاسخ TCP است. به‌طور معمول، وقتی یک کلاینت درخواست SYN را ارسال می‌کند، سرور باید در عرض چند میلی‌ثانیه SYN-ACK را برگرداند. اما در Tarpit:

✅ سرور SYN-ACK را با تأخیر زیاد ارسال می‌کند.
✅ مهاجم مجبور می‌شود برای هر اتصال، زمان زیادی منتظر بماند.
✅ در حملات Brute Force یا Port Scanning، این روش باعث کندی شدید حمله و مصرف بیش از حد منابع مهاجم می‌شود.

---

2.2 استفاده از Time-Wait برای نگه‌داشتن ارتباطات غیرضروری

در TCP، وقتی ارتباطی بسته می‌شود، مدتی در حالت Time-Wait باقی می‌ماند. مهاجمان معمولاً تعداد زیادی ارتباط باز و بسته می‌کنند، اما با استفاده از Tarpit:

✅ سرور می‌تواند ارتباط را در حالت Time-Wait برای مدت طولانی نگه دارد.
✅ مهاجم نمی‌تواند سریعاً ارتباطات جدید برقرار کند.
✅ باعث مصرف منابع مهاجم و کاهش تعداد حملات مؤثر او می‌شود.

---

2.3 تغییر مقدار تایم‌اوت در سیستم‌عامل برای کند کردن مهاجم

در لینوکس، می‌توان مقدار TCP Time-Wait Timeout را تغییر داد تا ارتباطات مخرب طولانی‌تر بمانند. این کار با استفاده از تنظیمات sysctl انجام می‌شود:

sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_fin_timeout=120

✅ این دستور مقدار تایم‌اوت بسته شدن اتصال را به 120 ثانیه افزایش می‌دهد.
✅ مهاجم برای هر ارتباط مجبور می‌شود زمان بیشتری صبر کند.

---

3. ترکیب مدیریت زمان در TCP با Tarpit برای حداکثر تأثیر

برای استفاده از Tarpit در لینوکس همراه با تنظیمات مدیریت زمان TCP، می‌توان دستورات زیر را اجرا کرد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT
sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_retries2=8
sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_fin_timeout=120

✅ این تنظیمات باعث می‌شوند که:

1. تمام اتصالات روی پورت 22 (SSH) به دام بیفتند.
2. تعداد تلاش‌های مجدد TCP بیشتر شود و مهاجم را درگیر کند.
3. ارتباطات بعد از بسته شدن برای مدت طولانی نگه داشته شوند.

---

جمع بندی

مدیریت زمان در ارتباطات TCP یکی از عوامل کلیدی در امنیت شبکه است. Tarpit از این قابلیت برای به دام انداختن، کند کردن و هدر دادن منابع مهاجمان استفاده می‌کند. با تغییر هوشمندانه تایمرهای TCP، می‌توان تأثیر حملات Brute Force، اسکن پورت و برخی حملات DDoS را به‌شدت کاهش داد. این روش می‌تواند در کنار فایروال‌ها، IDS/IPS و Honeypots یک لایه امنیتی مؤثر و کم‌هزینه ایجاد کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. مکانیزم عملکرد TCP Tarpit”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی نحوه ایجاد تأخیر عمدی در برقراری ارتباطات TCP” subtitle=”توضیحات کامل”]تأخیر عمدی در ارتباطات TCP یکی از تکنیک‌های امنیتی است که می‌تواند برای کند کردن مهاجمان، کاهش فشار بر منابع سرور و مقابله با حملات خودکار مورد استفاده قرار گیرد. این روش به‌خصوص در TCP Tarpit کاربرد دارد، جایی که سرور عمداً پاسخ‌های TCP را به تأخیر می‌اندازد تا مهاجمان را درگیر ارتباطات بی‌نتیجه و پرهزینه کند.

در این بخش، روش‌های مختلف برای ایجاد تأخیر عمدی در برقراری ارتباطات TCP بررسی شده و نحوه پیاده‌سازی آن با استفاده از ابزارهای موجود توضیح داده می‌شود.

---

1. مفهوم تأخیر عمدی در TCP و اهداف آن

در پروتکل TCP/IP، ارتباط بین کلاینت و سرور از طریق مکانیزم سه‌مرحله‌ای (Three-Way Handshake) انجام می‌شود:

1. کلاینت یک بسته SYN به سرور ارسال می‌کند.
2. سرور یک بسته SYN-ACK را به کلاینت بازمی‌گرداند.
3. کلاینت با ارسال ACK ارتباط را نهایی می‌کند.

✅ Tarpit از این مکانیزم استفاده می‌کند و عمداً پاسخ SYN-ACK را با تأخیر ارسال می‌کند یا ارتباط را بدون ACK نگه می‌دارد. این کار باعث می‌شود مهاجم درگیر یک ارتباط بی‌نتیجه شود و منابع خود را هدر دهد.

📌 اهداف ایجاد تأخیر در TCP:

• کاهش سرعت حملات Brute Force و اسکن پورت
• افزایش زمان انتظار مهاجم برای هر درخواست
• مصرف منابع مهاجم و جلوگیری از ایجاد ارتباطات جدید
• کاهش فشار بر سرورهای حیاتی در برابر حملات DDoS

---

2. روش‌های ایجاد تأخیر عمدی در TCP

2.1 استفاده از iptables و TARPIT برای ایجاد تأخیر در ارتباطات

در سیستم‌های لینوکسی می‌توان با استفاده از iptables و ماژول TARPIT، تأخیر عمدی در پاسخ‌های TCP ایجاد کرد. این روش به‌خصوص در مقابل اسکن پورت و حملات Brute Force مؤثر است.

🔹 افزودن یک قانون برای ایجاد تأخیر روی پورت 22 (SSH):

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

✅ این قانون باعث می‌شود که تمام درخواست‌های TCP روی پورت 22 در یک حالت SYN_RECEIVED باقی بمانند و به‌طور عمدی پاسخ‌گویی سرور به تأخیر بیفتد.

🔹 ایجاد تأخیر روی کل شبکه با TARPIT:

sudo iptables -A INPUT -p tcp -j TARPIT

✅ این تنظیم باعث می‌شود همه ارتباطات TCP به تأخیر بیفتند و مهاجمان درگیر ارتباطات طولانی و بی‌فایده شوند.

---

2.2 استفاده از Delayed SYN-ACK برای کند کردن اتصال TCP

در سیستم‌عامل لینوکس، می‌توان مقدار tcp_synack_retries را افزایش داد تا پاسخ SYN-ACK با تأخیر بیشتری ارسال شود.

🔹 افزایش تعداد تلاش‌ها برای ارسال SYN-ACK و ایجاد تأخیر:

sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_synack_retries=5

✅ این مقدار به 5 تلاش برای ارسال SYN-ACK افزایش می‌یابد، یعنی سرور برای مدتی از پاسخ دادن طفره می‌رود و باعث کند شدن ارتباطات غیرضروری می‌شود.

---

2.3 تغییر تایمرهای TCP برای افزایش مدت زمان نگهداری اتصال

یکی دیگر از روش‌های ایجاد تأخیر در ارتباطات TCP، تغییر TCP Time-Wait Timeout و TCP Retransmission Timeout است.

🔹 افزایش مدت زمان نگهداری ارتباطات TCP:

sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_fin_timeout=120

✅ این مقدار ارتباطات بسته‌شده را برای 120 ثانیه باز نگه می‌دارد و باعث می‌شود که مهاجم نتواند به‌سرعت ارتباطات جدید برقرار کند.

🔹 افزایش زمان بین تلاش‌های مجدد ارسال بسته‌ها:

sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_retries2=8

✅ این مقدار باعث می‌شود که TCP بسته‌های ازدست‌رفته را با تأخیر بیشتری ارسال کند و درنتیجه مهاجم زمان بیشتری را در انتظار بماند.

---

2.4 استفاده از tc (Traffic Control) برای محدود کردن سرعت و ایجاد تأخیر

🔹 ایجاد تأخیر 500 میلی‌ثانیه‌ای در همه بسته‌های ورودی:

sudo tc qdisc add dev eth0 root netem delay 500ms

✅ این تنظیم باعث می‌شود که تمام بسته‌های ورودی روی کارت شبکه eth0 با تأخیر 500 میلی‌ثانیه پردازش شوند.

🔹 افزایش تأخیر به همراه 10٪ احتمال تغییر تصادفی در تأخیر:

sudo tc qdisc add dev eth0 root netem delay 500ms 100ms

✅ این تنظیم علاوه بر تأخیر 500 میلی‌ثانیه‌ای، 10٪ نوسان در مقدار تأخیر ایجاد می‌کند تا تأثیر طبیعی‌تری داشته باشد.

---

3. ترکیب چندین روش برای حداکثر تأخیر

برای افزایش تأثیر Tarpit، می‌توان چندین روش را هم‌زمان به‌کار برد. به‌عنوان مثال:

1. فعال‌سازی TARPIT برای جلوگیری از بسته شدن سریع ارتباطات:

   sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT
   

2. افزایش تأخیر در ارسال SYN-ACK:

   sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_synack_retries=5
   

3. نگه‌داشتن ارتباطات در حالت Time-Wait برای مدت طولانی:

   sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_fin_timeout=120
   

4. استفاده از tc برای اعمال تأخیر اضافی در ارسال بسته‌ها:

   sudo tc qdisc add dev eth0 root netem delay 500ms
   

✅ این ترکیب باعث می‌شود که:

• مهاجم برای هر درخواست TCP زمان زیادی صبر کند.
• ارتباطات مخرب به‌طور مصنوعی کند شده و منابع مهاجم هدر رود.
• سرور در برابر اسکن پورت و Brute Force مقاوم‌تر شود.

---

جمع بندی

ایجاد تأخیر عمدی در ارتباطات TCP یکی از روش‌های هوشمندانه برای کند کردن مهاجمان و جلوگیری از حملات خودکار است. این روش می‌تواند در ترکیب با Tarpit، تنظیمات تایمرهای TCP و Traffic Control یک دفاع چندلایه و قدرتمند ایجاد کند.

✅ Tarpit باعث می‌شود که مهاجم مدت زیادی در انتظار پاسخ از سرور بماند.
✅ تغییر تایمرهای TCP باعث می‌شود که ارتباطات زمان بیشتری باز بمانند و منابع مهاجم مصرف شود.
✅ استفاده از Traffic Control (tc) می‌تواند تأخیرهای بیشتری در ارسال بسته‌ها ایجاد کند.

🔹 نتیجه: ترکیب این روش‌ها می‌تواند حملات خودکار و سریع را بی‌اثر کند و منابع مهاجم را بیهوده درگیر ارتباطات بی‌نتیجه نماید، درحالی‌که کاربران قانونی همچنان به سرور دسترسی دارند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”عملکرد Tarpit در سطح لایه حمل (Transport Layer)” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit یکی از روش‌های امنیتی پیشرفته در لایه حمل (Transport Layer) است که با بهره‌گیری از ویژگی‌های پروتکل TCP می‌تواند ارتباطات مشکوک را کند، متوقف یا بی‌اثر کند. این تکنیک در مقابله با حملات Brute Force، اسکن پورت، DDoS و سوءاستفاده از منابع سرور بسیار مؤثر است.

در این بخش، عملکرد Tarpit در سطح لایه حمل بررسی شده و نحوه استفاده از آن برای کنترل و کاهش تأثیر حملات سایبری توضیح داده می‌شود.

---

1. جایگاه Tarpit در مدل TCP/IP و لایه حمل

TCP Tarpit در لایه حمل (Transport Layer) عمل می‌کند، جایی که پروتکل TCP مسئول مدیریت برقراری، حفظ و خاتمه ارتباطات است.

📌 نحوه عملکرد Tarpit در این لایه:

• زمان‌بندی پاسخ‌ها را دستکاری می‌کند تا مهاجم را درگیر ارتباطات بی‌نتیجه کند.
• پاسخ SYN-ACK را عمداً به تأخیر می‌اندازد یا به جای آن بسته‌های غیرضروری ارسال می‌کند.
• ارتباط را در حالت نیمه‌باز نگه می‌دارد (Half-Open Connection) تا مهاجم مجبور به مصرف منابع بیشتر شود.
• باعث افزایش تعداد اتصال‌های بی‌پاسخ روی سیستم مهاجم می‌شود که در نهایت می‌تواند به پر شدن جدول اتصال‌های باز مهاجم و ازکارافتادن آن منجر شود.

✅ این عملکرد در سطح Transport Layer اجرا شده و تأثیری بر لایه‌های بالاتر مانند Application Layer ندارد، به همین دلیل کاربران قانونی همچنان می‌توانند از سرویس‌های شبکه استفاده کنند.

---

2. نحوه عملکرد Tarpit در مدیریت ارتباطات TCP

پروتکل TCP برای برقراری ارتباط از مکانیزم Three-Way Handshake استفاده می‌کند که شامل مراحل زیر است:

1. کلاینت یک بسته SYN به سرور ارسال می‌کند.
2. سرور یک بسته SYN-ACK ارسال کرده و منتظر پاسخ ACK از کلاینت می‌ماند.
3. کلاینت با ارسال ACK ارتباط را تأیید کرده و ارتباط برقرار می‌شود.

✅ Tarpit این فرآیند را مختل کرده و باعث تأخیر یا توقف ارتباطات مشکوک می‌شود.

🔹 سناریوی عملکرد Tarpit در TCP:

• مهاجم یک بسته SYN ارسال می‌کند.
• سرور دارای Tarpit یک بسته SYN-ACK ارسال می‌کند، اما با تأخیر عمدی یا رفتار غیرعادی.
• مهاجم منتظر ACK نهایی می‌ماند، اما این بسته یا بسیار دیر ارسال می‌شود، یا هرگز ارسال نمی‌شود.
• مهاجم درگیر یک ارتباط بی‌نتیجه و پرهزینه می‌شود و نمی‌تواند به‌سرعت ارتباط جدید برقرار کند.

---

3. تنظیم و پیاده‌سازی Tarpit در لایه حمل

3.1 استفاده از iptables و ماژول TARPIT

در سیستم‌های لینوکسی، می‌توان از iptables همراه با ماژول TARPIT برای کند کردن ارتباطات مشکوک استفاده کرد.

🔹 فعال‌سازی TARPIT برای یک پورت خاص (مثلاً SSH – پورت 22):

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

✅ این قانون باعث می‌شود که درخواست‌های TCP روی پورت 22 در حالت نیمه‌باز باقی بمانند و ارتباط مهاجم بدون هیچ نتیجه‌ای معلق شود.

🔹 فعال‌سازی TARPIT برای تمام ارتباطات ورودی TCP:

sudo iptables -A INPUT -p tcp -j TARPIT

✅ این قانون باعث می‌شود که تمام ارتباطات TCP ورودی دچار تأخیر شوند و حملات خودکار مانند اسکن پورت به‌شدت کند شوند.

---

3.2 تنظیم تایمرهای TCP برای افزایش زمان نگهداری ارتباطات

🔹 افزایش زمان نگه‌داشتن ارتباطات در حالت نیمه‌باز:

sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_fin_timeout=120

✅ این مقدار ارتباطات بسته‌شده را برای 120 ثانیه باز نگه می‌دارد و باعث مصرف منابع مهاجم می‌شود.

🔹 افزایش تعداد تلاش‌های ارسال SYN-ACK برای کند کردن پاسخ‌ها:

sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_synack_retries=5

✅ این مقدار باعث می‌شود که TCP بسته‌های SYN-ACK را با تأخیر ارسال کند و مهاجم زمان بیشتری درگیر ارتباط بی‌نتیجه بماند.

---

3.3 استفاده از Traffic Control (tc) برای اعمال تأخیر در ارسال بسته‌ها

🔹 اعمال تأخیر 500 میلی‌ثانیه‌ای در ارسال بسته‌های TCP:

sudo tc qdisc add dev eth0 root netem delay 500ms

✅ این تنظیم باعث می‌شود که تمام بسته‌های ورودی روی کارت شبکه با تأخیر 500 میلی‌ثانیه پردازش شوند.

🔹 افزایش تأخیر و اعمال نوسان تصادفی:

sudo tc qdisc add dev eth0 root netem delay 500ms 100ms

✅ این تنظیم علاوه بر تأخیر 500 میلی‌ثانیه‌ای، 10٪ نوسان تصادفی در تأخیر ایجاد می‌کند تا تأثیر طبیعی‌تری داشته باشد.

---

4. تأثیر Tarpit در جلوگیری از حملات سایبری در Transport Layer

✅ جلوگیری از اسکن پورت: مهاجمان نمی‌توانند سریع پورت‌های باز را شناسایی کنند، زیرا پاسخ‌های TCP به‌طور عمدی کند شده‌اند.

✅ کاهش سرعت حملات Brute Force: مهاجم برای هر تلاش ورود ناموفق باید مدت زیادی منتظر بماند که عملاً حمله را بی‌اثر می‌کند.

✅ محدود کردن حملات DDoS: ارتباطات TCP نیمه‌باز باقی می‌مانند و مهاجم نمی‌تواند درخواست‌های جدید ارسال کند.

✅ افزایش مصرف منابع مهاجم: به‌جای اینکه منابع سرور مصرف شود، این مهاجم است که مجبور به اختصاص منابع برای ارتباطات بیهوده می‌شود.

---

جمع بندی

Tarpit در سطح لایه حمل (Transport Layer) با ایجاد تأخیر عمدی در ارتباطات TCP باعث می‌شود که مهاجمان درگیر ارتباطات بی‌نتیجه شوند. این روش با کند کردن پاسخ‌های TCP، نگه‌داشتن ارتباطات در حالت نیمه‌باز و تغییر تایمرهای TCP می‌تواند حملات Brute Force، اسکن پورت و DDoS را بی‌اثر کند.

✅ ماژول TARPIT در iptables یکی از مؤثرترین روش‌ها برای جلوگیری از حملات خودکار در سطح TCP است.
✅ تنظیم تایمرهای TCP باعث می‌شود مهاجم مجبور شود مدت طولانی‌تری درگیر یک ارتباط بی‌نتیجه باشد.
✅ استفاده از Traffic Control (tc) می‌تواند تأخیرهای بیشتری در ارسال بسته‌ها ایجاد کند و مهاجم را بیش‌ازپیش کند کند.

🔹 نتیجه: ترکیب این روش‌ها می‌تواند به افزایش امنیت شبکه، کاهش فشار بر سرورها و خنثی‌سازی حملات خودکار منجر شود، بدون اینکه تأثیر قابل‌توجهی بر عملکرد کاربران قانونی داشته باشد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تعامل Tarpit با پروتکل TCP سه‌مرحله‌ای (Three-way Handshake)” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit یکی از روش‌های امنیتی است که در لایه حمل (Transport Layer) از مدل TCP/IP عمل کرده و با دست‌کاری فرآیند برقراری ارتباط باعث کند شدن یا ازکارافتادن حملات مهاجمان می‌شود. یکی از نقاط کلیدی که Tarpit در آن تأثیرگذار است، فرآیند سه‌مرحله‌ای TCP (Three-way Handshake) است که نقش اساسی در برقراری ارتباطات شبکه دارد.

در این بخش، نحوه تعامل Tarpit با Three-way Handshake، روش‌های اجرای آن و تأثیرات آن بر مهاجمان بررسی می‌شود.

---

1. پروتکل TCP Three-way Handshake چیست؟

پروتکل TCP (Transmission Control Protocol) برای برقراری ارتباط بین دو سیستم از یک فرآیند سه‌مرحله‌ای به شرح زیر استفاده می‌کند:

1️⃣ ارسال SYN: کلاینت یک بسته SYN برای سرور ارسال می‌کند تا درخواست ارتباط دهد.
2️⃣ ارسال SYN-ACK: سرور با ارسال بسته SYN-ACK پاسخ داده و اعلام می‌کند که درخواست دریافت شده است.
3️⃣ ارسال ACK: کلاینت با ارسال بسته ACK، ارتباط را تأیید کرده و جلسه TCP آغاز می‌شود.

🔹 نتیجه: پس از این سه مرحله، ارتباط TCP برقرار شده و داده‌ها بین دو سیستم تبادل می‌شوند.

---

2. نحوه اختلال Tarpit در فرآیند Three-way Handshake

Tarpit در این فرآیند وارد شده و آن را به‌طور عمدی مختل می‌کند. این کار با تغییر رفتار سرور در پاسخ به درخواست‌های SYN انجام می‌شود.

✅ روش‌های ایجاد اختلال در Handshake توسط Tarpit:

🔹 نگه‌داشتن اتصال در حالت نیمه‌باز (Half-Open Connection)

• زمانی که مهاجم یک بسته SYN ارسال می‌کند، سرور Tarpit یک بسته SYN-ACK ارسال می‌کند اما پاسخ نهایی را هرگز دریافت نمی‌کند.
• مهاجم در انتظار دریافت پاسخ ACK سرور باقی می‌ماند اما هرگز ارتباط کامل نمی‌شود.
• این فرآیند باعث مصرف منابع مهاجم شده و او را درگیر ارتباط بیهوده می‌کند.

🔹 ارسال بسته‌های SYN-ACK متعدد و بی‌نتیجه

• به‌جای ارسال یک پاسخ صحیح، سرور می‌تواند بسته‌های SYN-ACK نامعتبر ارسال کند که باعث شود مهاجم نتواند پاسخ صحیحی دریافت کند.
• برخی پیاده‌سازی‌ها از بسته‌های SYN-ACK با مقادیر تصادفی استفاده می‌کنند تا کلاینت را گیج کنند.

🔹 افزایش تأخیر در ارسال پاسخ‌ها

• سرور می‌تواند عمداً بین هر مرحله از Handshake تاخیر ایجاد کند.
• مثلاً اگر سرور به‌طور معمول باید در چند میلی‌ثانیه پاسخ SYN-ACK را ارسال کند، Tarpit این پاسخ را چند ثانیه یا حتی دقیقه‌ها به تأخیر می‌اندازد.

---

3. پیاده‌سازی Tarpit برای تأثیرگذاری در فرآیند Handshake

3.1 استفاده از iptables و ماژول TARPIT

🔹 قرار دادن تمامی درخواست‌های TCP در حالت TARPIT (اتصال‌های نیمه‌باز):

sudo iptables -A INPUT -p tcp -j TARPIT

✅ این قانون باعث می‌شود که تمامی درخواست‌های TCP ورودی در حالت نیمه‌باز باقی بمانند و مهاجم هرگز پاسخ کاملی دریافت نکند.

🔹 هدف‌گیری فقط پورت‌های خاص مانند SSH (پورت 22) یا HTTP (پورت 80):

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

✅ این قانون فقط برای درخواست‌های ورودی روی پورت 22 اعمال می‌شود و باعث می‌شود که حملات Brute Force روی SSH بی‌اثر شود.

---

3.2 تغییر تایمرهای TCP برای نگه داشتن ارتباطات نیمه‌باز

🔹 افزایش زمان نگه داشتن ارتباطات TCP:

sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_fin_timeout=300

✅ این مقدار باعث می‌شود که اتصالات نیمه‌بسته (CLOSE_WAIT) برای 5 دقیقه (300 ثانیه) در سیستم باقی بمانند.

🔹 افزایش تعداد تلاش‌های ارسال SYN-ACK برای کند کردن پاسخ‌ها:

sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_synack_retries=7

✅ این مقدار باعث می‌شود که پاسخ‌های SYN-ACK با تأخیر بیشتر ارسال شوند و مهاجم زمان بیشتری درگیر یک ارتباط بی‌نتیجه بماند.

---

3.3 استفاده از Traffic Control (tc) برای افزایش تأخیر در Handshake

🔹 اعمال تأخیر 2 ثانیه‌ای برای تمامی ارتباطات TCP:

sudo tc qdisc add dev eth0 root netem delay 2000ms

✅ این تنظیم باعث می‌شود که تمامی بسته‌های ورودی TCP با تأخیر 2 ثانیه پردازش شوند که تأثیر منفی بر حملات خودکار دارد.

🔹 افزایش تأخیر و اعمال نوسان تصادفی:

sudo tc qdisc add dev eth0 root netem delay 2000ms 500ms

✅ این تنظیم علاوه بر تأخیر 2 ثانیه‌ای، نوسانی در حد 500 میلی‌ثانیه نیز اضافه می‌کند که باعث تشدید کندی حملات می‌شود.

---

4. تأثیر اختلال در Handshake بر مهاجمان

✅ جلوگیری از اسکن پورت‌ها: ابزارهای اسکن مانند Nmap زمانی که به پاسخ سریع سرور نیاز دارند، دچار تأخیر زیاد یا اطلاعات نامعتبر می‌شوند.

✅ کند کردن حملات Brute Force: اگر مهاجم بخواهد چندین بار رمز عبور را روی یک سرویس مانند SSH امتحان کند، با تأخیرهای عمدی و ارتباطات نیمه‌باز سرعت حمله شدیداً کاهش می‌یابد.

✅ ایجاد محدودیت برای حملات DDoS: زمانی که تعداد زیادی ارتباط نیمه‌باز روی سیستم مهاجم باقی بماند، منابع آن تمام شده و دیگر نمی‌تواند حمله را ادامه دهد.

✅ مصرف منابع مهاجم به‌جای سرور: مهاجم باید حافظه، پردازنده و اتصالات شبکه بیشتری را صرف کند، درحالی‌که سرور فقط درگیر تأخیر دادن به پاسخ‌ها می‌شود.

---

جمع‌بندی

Tarpit با دست‌کاری فرآیند سه‌مرحله‌ای TCP و ایجاد ارتباطات نیمه‌باز، تأخیر در پاسخ‌دهی و ارسال بسته‌های SYN-ACK نامعتبر، می‌تواند مهاجمان را دچار اختلال در حملات و افزایش مصرف منابع کند.

✅ روش‌های پیاده‌سازی عملی Tarpit شامل استفاده از iptables، تغییر تایمرهای TCP و اعمال تأخیر در بسته‌های TCP است که به‌سادگی در سرورهای لینوکسی قابل اجرا هستند.

✅ کند کردن فرآیند Handshake به مهاجمان اجازه نمی‌دهد که سریع به پورت‌ها دسترسی پیدا کنند، حملات Brute Force را اجرا کنند یا در زمان کوتاه تعداد زیادی اتصال باز کنند.

🔹 نتیجه: ترکیب Tarpit با دیگر ابزارهای امنیتی مانند فایروال‌ها و سیستم‌های تشخیص نفوذ (IDS/IPS) باعث ایجاد یک لایه دفاعی قوی در برابر حملات سایبری می‌شود، بدون اینکه تأثیر منفی روی کاربران قانونی داشته باشد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تأخیر در ارسال ACK و ایجاد حلقه پاسخ‌دهی طولانی” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از تکنیک‌های کلیدی که Tarpit برای مقابله با مهاجمان استفاده می‌کند، تأخیر در ارسال بسته‌های ACK و ایجاد حلقه پاسخ‌دهی طولانی است. این روش باعث می‌شود که مهاجم نتواند به‌سرعت ارتباط خود را تکمیل کند و به‌جای آن، منابع خود را برای مدت طولانی درگیر یک ارتباط بیهوده کند. در این بخش، به بررسی نحوه عملکرد این تکنیک، روش‌های پیاده‌سازی آن و تأثیرات آن بر مهاجمان می‌پردازیم.

---

1. نقش بسته ACK در فرآیند TCP Handshake

پروتکل TCP (Transmission Control Protocol) از یک فرآیند سه‌مرحله‌ای برای برقراری ارتباط استفاده می‌کند که شامل مراحل زیر است:

1️⃣ SYN: کلاینت یک بسته SYN ارسال کرده و درخواست برقراری ارتباط می‌کند.
2️⃣ SYN-ACK: سرور بسته SYN را دریافت کرده و با ارسال SYN-ACK پاسخ می‌دهد.
3️⃣ ACK: کلاینت بسته SYN-ACK را دریافت کرده و در پاسخ، یک بسته ACK ارسال می‌کند تا ارتباط تکمیل شود.

✅ پس از دریافت ACK، اتصال TCP برقرار شده و داده‌ها منتقل می‌شوند.

🔹 نکته کلیدی: اگر مرحله سوم (ACK) دچار تأخیر یا اختلال شود، ارتباط نیمه‌باز (Half-Open Connection) باقی می‌ماند و کلاینت در انتظار دریافت پاسخ می‌ماند.

---

2. نحوه تأخیر در ارسال ACK در Tarpit

Tarpit با تغییر رفتار خود در پاسخ‌دهی به بسته‌های TCP، تأخیرهایی را در ارسال ACK ایجاد می‌کند. این کار معمولاً به دو روش انجام می‌شود:

🔹 عدم ارسال بسته ACK برای مدت طولانی

• پس از دریافت SYN، سرور یک SYN-ACK ارسال می‌کند اما پاسخ ACK را به‌شدت به تأخیر می‌اندازد.
• کلاینت (که ممکن است یک مهاجم باشد) در حالت انتظار باقی می‌ماند و قادر به تکمیل ارتباط نیست.
• در بسیاری از موارد، مهاجم مجبور می‌شود درخواست جدیدی ارسال کند، اما باز هم همان رفتار مشاهده خواهد شد.

🔹 ایجاد حلقه پاسخ‌دهی با ارسال بسته‌های SYN-ACK تکراری

• سرور به‌جای ارسال بسته ACK نهایی، به‌صورت مداوم SYN-ACK ارسال می‌کند.
• مهاجم منتظر دریافت ACK نهایی است، اما به‌جای آن دوباره SYN-ACK دریافت می‌کند.
• این فرآیند می‌تواند تا زمان پایان Timeout مهاجم ادامه داشته باشد، که باعث مصرف منابع مهاجم و کند شدن حملات می‌شود.

---

3. پیاده‌سازی تأخیر در ارسال ACK با استفاده از iptables

iptables یکی از ابزارهای قوی برای مدیریت بسته‌های شبکه در سیستم‌های لینوکسی است. ماژول TARPIT در iptables به‌طور پیش‌فرض پاسخ‌های SYN-ACK را بی‌پایان ادامه می‌دهد، بدون اینکه ارتباط را تکمیل کند.

🔹 اجرای Tarpit روی تمامی پورت‌ها برای تأخیر در ارسال ACK:

sudo iptables -A INPUT -p tcp -j TARPIT

✅ این قانون باعث می‌شود که هر درخواست ورودی TCP در حالت نیمه‌باز باقی بماند و مهاجم نتواند ارتباط را تکمیل کند.

🔹 هدف‌گیری پورت‌های خاص، مانند SSH (پورت 22):

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

✅ این قانون تنها روی پورت 22 (SSH) اجرا می‌شود و مانع حملات Brute Force روی این سرویس می‌گردد.

---

4. ایجاد حلقه پاسخ‌دهی SYN-ACK با Scapy

ابزار Scapy در لینوکس این امکان را می‌دهد که به‌صورت دستی رفتار بسته‌های TCP را تغییر داده و حلقه پاسخ‌دهی ایجاد کنیم.

🔹 اسکریپت Python برای ارسال SYN-ACK تکراری به مهاجم:

from scapy.all import *

def send_synack_loop(target_ip, target_port):
    while True:
        ip = IP(dst=target_ip)
        tcp = TCP(dport=target_port, flags="SA")
        send(ip/tcp, verbose=False)

# اجرای تابع برای ارسال مداوم SYN-ACK
send_synack_loop("192.168.1.100", 80)

✅ این اسکریپت به‌صورت مداوم SYN-ACK ارسال می‌کند و مهاجم را در یک حلقه بی‌پایان از انتظار برای دریافت ACK نهایی نگه می‌دارد.

---

5. تأثیر تأخیر در ارسال ACK بر مهاجمان

✅ کند کردن حملات اسکن پورت‌ها:
ابزارهایی مانند Nmap که از پاسخ‌های سریع برای تشخیص وضعیت پورت‌ها استفاده می‌کنند، دچار زمان‌های طولانی انتظار و نتایج نامعتبر می‌شوند.

✅ کاهش اثربخشی حملات Brute Force:
اگر مهاجم در حال اجرای حمله رمزگشایی (Brute Force) روی SSH یا سرویس‌های دیگر باشد، تأخیر در Handshake باعث کاهش نرخ تست پسوردها می‌شود.

✅ مصرف منابع مهاجم به‌جای سرور:
سرور فقط یک SYN-ACK ارسال می‌کند، اما مهاجم باید زمان و منابع خود را برای تکمیل ارتباط بی‌نتیجه تلف کند.

✅ جلوگیری از حملات DDoS مبتنی بر اتصال‌های نیمه‌باز:
با افزایش تعداد ارتباطات نیمه‌باز، مهاجم مجبور می‌شود تعداد زیادی اتصال را نگه دارد که باعث مصرف بیش از حد منابع او می‌شود.

---

جمع‌بندی

🔹 Tarpit یکی از بهترین روش‌ها برای ایجاد تأخیر در ارسال ACK و درگیر کردن مهاجم در یک حلقه پاسخ‌دهی بیهوده است.
🔹 این تکنیک باعث کاهش سرعت حملات اسکن پورت و Brute Force شده و در برابر حملات DDoS مبتنی بر TCP نیز مفید است.
🔹 روش‌های پیاده‌سازی شامل استفاده از iptables، اسکریپت‌های Python با Scapy و تغییر تایمرهای TCP است.
🔹 نتیجه: با ترکیب Tarpit با ابزارهای دیگر مانند Fail2Ban و IDS/IPS، می‌توان یک لایه امنیتی قوی و پایدار در برابر مهاجمان ایجاد کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”جلوگیری از تکمیل فرآیند Handshake در TCP با استفاده از Tarpit” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از روش‌های کلیدی Tarpit برای مقابله با حملات، جلوگیری از تکمیل فرآیند Handshake در پروتکل TCP است. با این تکنیک، مهاجم قادر نخواهد بود اتصال TCP را به‌طور کامل برقرار کند و به‌جای آن، درگیر یک ارتباط نیمه‌باز (Half-Open Connection) باقی خواهد ماند. در این بخش، نحوه جلوگیری از تکمیل Handshake، پیاده‌سازی عملی این روش و تأثیرات آن بر مهاجمان را بررسی خواهیم کرد.

---

1. مروری بر فرآیند TCP Handshake

ارتباط در پروتکل TCP به‌صورت سه‌مرحله‌ای برقرار می‌شود:

1️⃣ SYN: کلاینت درخواست اتصال را ارسال می‌کند.
2️⃣ SYN-ACK: سرور دریافت درخواست را تأیید کرده و SYN-ACK ارسال می‌کند.
3️⃣ ACK: کلاینت پاسخ ACK را ارسال کرده و ارتباط تکمیل می‌شود.

✅ پس از این سه مرحله، ارتباط بین کلاینت و سرور برقرار شده و داده‌ها منتقل می‌شوند.

---

2. نحوه جلوگیری از تکمیل فرآیند Handshake در Tarpit

Tarpit باعث می‌شود که مرحله سوم (ACK) هرگز به‌درستی تکمیل نشود. این کار معمولاً با یکی از روش‌های زیر انجام می‌شود:

🔹 عدم پذیرش بسته‌های ACK از سمت کلاینت

• پس از دریافت SYN، سرور یک SYN-ACK ارسال می‌کند.
• اما اگر ACK نهایی از سمت کلاینت دریافت شود، سرور آن را نادیده می‌گیرد یا مسدود می‌کند.
• این موضوع باعث می‌شود که ارتباط در حالت نیمه‌باز باقی بماند و هیچ انتقال داده‌ای صورت نگیرد.

🔹 تأخیر در ارسال SYN-ACK به کلاینت

• سرور به‌جای ارسال فوری SYN-ACK، آن را با تأخیر زیاد ارسال می‌کند.
• این موضوع باعث می‌شود که کلاینت (مهاجم) برای مدت طولانی در انتظار بماند و منابع خود را هدر دهد.

🔹 ایجاد پاسخ‌های غیرمنتظره (مانند ارسال مجدد SYN-ACK)

• به‌جای پاسخ به ACK کلاینت، سرور مجدداً SYN-ACK ارسال می‌کند.
• این کار باعث می‌شود که مهاجم در یک حلقه بیهوده از ارسال ACK قرار بگیرد، بدون اینکه اتصال کامل شود.

---

3. پیاده‌سازی جلوگیری از تکمیل Handshake با استفاده از iptables

ابزار iptables دارای ماژول TARPIT است که می‌تواند ارتباطات TCP را در حالت نیمه‌باز نگه دارد.

🔹 اجرای Tarpit روی تمامی پورت‌ها برای جلوگیری از تکمیل Handshake:

sudo iptables -A INPUT -p tcp -j TARPIT

✅ این قانون باعث می‌شود که تمامی درخواست‌های TCP در مرحله SYN-ACK باقی بمانند و هیچ‌گاه تکمیل نشوند.

🔹 اجرای Tarpit فقط روی پورت‌های خاص (مثلاً پورت 22 برای SSH):

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

✅ این قانون تنها روی پورت 22 (SSH) اجرا می‌شود و باعث کاهش اثربخشی حملات Brute Force روی این سرویس خواهد شد.

---

4. ایجاد حلقه SYN-ACK برای جلوگیری از تکمیل Handshake

می‌توان از ابزار Scapy در Python برای ارسال مداوم بسته‌های SYN-ACK و ایجاد یک حلقه بی‌پایان استفاده کرد.

🔹 اسکریپت Python برای ارسال SYN-ACK مداوم:

from scapy.all import *

def send_synack_loop(target_ip, target_port):
    while True:
        ip = IP(dst=target_ip)
        tcp = TCP(dport=target_port, flags="SA")
        send(ip/tcp, verbose=False)

# اجرای تابع برای ارسال SYN-ACK تکراری
send_synack_loop("192.168.1.100", 80)

✅ این اسکریپت باعث می‌شود که کلاینت هرگز قادر به تکمیل اتصال نباشد و درگیر یک حلقه بی‌پایان شود.

---

5. تأثیر جلوگیری از تکمیل Handshake بر مهاجمان

✅ کاهش سرعت حملات Brute Force:
مهاجمان نمی‌توانند تعداد زیادی اتصال موفق برای تست پسوردها برقرار کنند.

✅ بی‌اثر کردن اسکن پورت‌ها:
ابزارهایی مانند Nmap که از بسته‌های SYN برای شناسایی وضعیت پورت‌ها استفاده می‌کنند، نتایج نامعتبر دریافت خواهند کرد.

✅ مصرف منابع مهاجم:
مهاجم مجبور خواهد بود که زمان و منابع خود را برای تلاش‌های بیهوده در تکمیل Handshake هدر دهد.

✅ کاهش کارایی حملات DDoS مبتنی بر ارتباطات نیمه‌باز:
با افزایش تعداد ارتباطات نیمه‌باز، حمله‌کنندگان مجبور می‌شوند تعداد زیادی از ارتباطات را در وضعیت معلق نگه دارند، که منابع آن‌ها را اشغال خواهد کرد.

---

جمع‌بندی

🔹 Tarpit یکی از بهترین روش‌ها برای جلوگیری از تکمیل Handshake در TCP و کاهش سرعت مهاجمان است.
🔹 این تکنیک باعث می‌شود که مهاجم هرگز نتواند یک ارتباط TCP کامل برقرار کند و منابع خود را هدر دهد.
🔹 پیاده‌سازی این روش شامل استفاده از iptables، Scapy و تنظیمات شبکه‌ای خاص است.
🔹 نتیجه: ترکیب Tarpit با ابزارهای امنیتی دیگر، مانند Fail2Ban و IDS/IPS، می‌تواند به ایجاد یک لایه امنیتی قوی و پایدار کمک کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. جلوگیری از حملات به کمک TCP Tarpit”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه محدود کردن منابع مهاجم با کند کردن پاسخ‌ها در Tarpit” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از روش‌های مؤثر در مقابله با مهاجمان، کند کردن پاسخ‌ها و مجبور کردن آن‌ها به مصرف منابع خود است. Tarpit با ایجاد تأخیرهای عمدی در پاسخ‌دهی، مهاجم را وادار می‌کند که زمان و منابع پردازشی بیشتری برای هر درخواست مصرف کند. این تکنیک به‌ویژه در برابر حملات Brute Force، اسکن پورت و DDoS مؤثر است. در این بخش، نحوه پیاده‌سازی این روش را بررسی می‌کنیم.

---

1. مفهوم کند کردن پاسخ‌ها در امنیت شبکه

✅ در یک ارتباط عادی، سرور بلافاصله به درخواست‌های TCP پاسخ می‌دهد تا ارتباط سریع و روان باشد.
❌ اما در یک حمله، مهاجم با ارسال درخواست‌های زیاد، تلاش می‌کند که حجم زیادی از منابع سرور را اشغال کند.
🔹 راهکار Tarpit: به‌جای مسدود کردن مستقیم مهاجم، پاسخ‌ها را به‌شدت کند می‌کند تا حمله‌کننده مجبور به صرف منابع بیشتر شود.

---

2. نحوه کند کردن پاسخ‌ها در TCP با استفاده از Tarpit

Tarpit با اعمال تأخیرهای تصادفی یا ثابت در پاسخ‌های TCP، مهاجم را وادار می‌کند که برای مدت طولانی‌تری منتظر بماند. این روش می‌تواند به یکی از روش‌های زیر انجام شود:

🔹 افزایش زمان پاسخ به بسته‌های SYN

• وقتی مهاجم درخواست SYN ارسال می‌کند، سرور SYN-ACK را با تأخیر زیاد ارسال می‌کند.
• مهاجم مجبور می‌شود که زمان بیشتری برای هر درخواست اختصاص دهد.

🔹 ارسال بسته‌های SYN-ACK مکرر

• به‌جای ارسال بسته ACK نهایی، سرور به‌طور مداوم SYN-ACK ارسال می‌کند.
• این عمل باعث می‌شود که مهاجم نتواند ارتباط را تکمیل کند و در یک حلقه بیهوده گرفتار شود.

🔹 استفاده از تأخیرهای تصادفی در پاسخ‌ها

• سرور پاسخ‌ها را با تأخیرهای غیرقابل پیش‌بینی ارسال می‌کند.
• مهاجم قادر نخواهد بود الگوی پاسخ‌دهی را تشخیص داده و حمله را بهینه‌سازی کند.

---

3. پیاده‌سازی کند کردن پاسخ‌ها با iptables و TARPIT

🔹 استفاده از ماژول TARPIT برای کند کردن تمام درخواست‌های TCP:

sudo iptables -A INPUT -p tcp -j TARPIT

✅ این قانون تمام ارتباطات TCP را کند می‌کند و باعث می‌شود که مهاجم نتواند ارتباط سریعی برقرار کند.

🔹 اجرای TARPIT فقط روی پورت‌های مشخص (مثلاً 22 برای SSH):

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

✅ این قانون تنها روی پورت 22 اعمال می‌شود و باعث کاهش سرعت حملات Brute Force روی SSH می‌شود.

🔹 ایجاد تأخیر در پاسخ TCP با استفاده از tc (Traffic Control):

sudo tc qdisc add dev eth0 root netem delay 500ms 100ms

✅ این قانون باعث می‌شود که تمامی بسته‌های خروجی با تأخیر 500 میلی‌ثانیه ارسال شوند و مهاجم نتواند پاسخ‌های سریع دریافت کند.

---

4. ایجاد تأخیرهای تصادفی در پاسخ‌ها با Python و Scapy

اگر بخواهیم پاسخ‌های TCP را به‌صورت تصادفی کند کنیم، می‌توانیم از Scapy در Python استفاده کنیم:

from scapy.all import *
import time
import random

def slow_synack(target_ip, target_port):
    while True:
        ip = IP(dst=target_ip)
        tcp = TCP(dport=target_port, flags="SA")
        delay = random.uniform(1, 5)  # تأخیر تصادفی بین 1 تا 5 ثانیه
        time.sleep(delay)
        send(ip/tcp, verbose=False)

# اجرای تابع برای ایجاد تأخیر در ارسال SYN-ACK
slow_synack("192.168.1.100", 80)

✅ این اسکریپت باعث می‌شود که بسته‌های SYN-ACK با تأخیرهای تصادفی ارسال شوند و مهاجم نتواند الگویی برای حمله سریع پیدا کند.

---

5. تأثیر کند کردن پاسخ‌ها بر روی مهاجمان

✅ افزایش زمان اجرای حملات Brute Force
🔹 تأخیر در پاسخ باعث می‌شود که هر تلاش برای شکستن پسورد زمان بیشتری ببرد.

✅ بی‌اثر کردن اسکن پورت‌ها
🔹 ابزارهایی مانند Nmap که برای شناسایی باز بودن پورت‌ها به پاسخ‌های سریع نیاز دارند، با تأخیرهای زیاد دچار اختلال می‌شوند.

✅ کاهش اثربخشی حملات DDoS مبتنی بر TCP
🔹 کند کردن پاسخ‌ها باعث می‌شود که مهاجم برای نگه‌داشتن هر ارتباط، منابع بیشتری مصرف کند.

✅ محدود کردن منابع مهاجم بدون تأثیر بر کاربران قانونی
🔹 کاربران قانونی که درخواست‌های محدود دارند، تأخیر را حس نمی‌کنند، اما مهاجمان که تعداد زیادی درخواست ارسال می‌کنند، تحت تأثیر این تکنیک قرار می‌گیرند.

---

جمع‌بندی

🔹 کند کردن پاسخ‌ها یکی از تکنیک‌های قوی در Tarpit است که باعث می‌شود مهاجم مجبور به مصرف منابع خود برای مدت طولانی شود.
🔹 این روش با تأخیر در ارسال SYN-ACK، استفاده از iptables، tc و ابزارهایی مانند Scapy پیاده‌سازی می‌شود.
🔹 نتیجه: ترکیب Tarpit با دیگر روش‌های امنیتی، مانند Fail2Ban، IDS/IPS و Honeypots، می‌تواند یک سد امنیتی قوی در برابر مهاجمان ایجاد کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”شبیه‌سازی یک سیستم قابل دسترس برای مهاجم با استفاده از Tarpit” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از روش‌های هوشمندانه در امنیت سایبری، فریب دادن مهاجمان با یک سیستم به‌ظاهر آسیب‌پذیر است. با ایجاد یک محیط شبیه‌سازی‌شده، می‌توان حملات را به سمت یک هدف کنترلی هدایت کرد و ضمن کند کردن مهاجم، اطلاعات ارزشمندی درباره روش‌های حمله او جمع‌آوری نمود. این تکنیک در کنار Tarpit باعث کاهش فشار روی سیستم‌های واقعی و تحلیل بهتر تهدیدات می‌شود.

---

1. چرا باید یک سیستم فریبنده برای مهاجم ایجاد کنیم؟

✅ هدایت مهاجمان به یک محیط کنترل‌شده به‌جای حمله به زیرساخت اصلی
✅ کاهش سرعت حملات با نگه‌داشتن مهاجم در ارتباطات نیمه‌باز
✅ جمع‌آوری اطلاعات درباره تکنیک‌های مهاجم برای بهبود امنیت شبکه
✅ ایجاد هزینه برای مهاجم با مصرف منابع پردازشی و زمان

---

2. شبیه‌سازی یک سرور در معرض حمله با استفاده از Honeypot و Tarpit

با ترکیب Honeypots (برای جذب مهاجمان) و Tarpit (برای کند کردن حملات)، می‌توان یک سیستم جعلی اما متقاعدکننده ایجاد کرد. در ادامه، مراحل این شبیه‌سازی را بررسی می‌کنیم.

---

3. پیاده‌سازی یک Honeypot برای فریب مهاجم

🔹 نصب و راه‌اندازی Cowrie به‌عنوان یک Honeypot برای SSH

Cowrie یک Honeypot تعاملی برای شبیه‌سازی یک سرور SSH آسیب‌پذیر است.

🔹 نصب Cowrie روی سرور لینوکسی:

sudo apt update && sudo apt install git python3-venv -y
git clone https://github.com/cowrie/cowrie.git
cd cowrie
python3 -m venv cowrie-env
source cowrie-env/bin/activate
pip install --upgrade pip
pip install -r requirements.txt
cp cowrie.cfg.dist cowrie.cfg

🔹 فعال‌سازی Cowrie:

bin/cowrie start

✅ اکنون مهاجمان هنگام تلاش برای ورود به سرور، وارد یک سیستم جعلی SSH می‌شوند که به‌نظر واقعی می‌رسد، اما درواقع فقط حملات آن‌ها را ثبت می‌کند.

---

4. افزودن Tarpit برای کند کردن مهاجم

حالا که سرور Honeypot راه‌اندازی شده است، Tarpit را برای کند کردن پاسخ‌ها فعال می‌کنیم. این کار باعث می‌شود که مهاجم برای برقراری هر ارتباط، زمان زیادی هدر دهد.

🔹 فعال‌سازی Tarpit برای تمام اتصالات TCP به سرور Honeypot:

sudo iptables -A INPUT -p tcp -j TARPIT

🔹 اجرای Tarpit فقط روی پورت SSH (22) برای کند کردن حملات Brute Force:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

✅ اکنون اگر مهاجم بخواهد با سرور SSH ارتباط برقرار کند، ارتباط او نیمه‌باز باقی می‌ماند و پاسخ‌ها بسیار کند ارسال می‌شوند.

---

5. ایجاد یک سیستم جعلی با پورت‌های باز برای جلب توجه مهاجم

برای اینکه سیستم شبیه به یک سرور واقعی به‌نظر برسد، می‌توان برخی پورت‌های رایج را باز گذاشت و پاسخ‌های کند ارسال کرد.

🔹 فعال‌سازی Tarpit روی پورت‌های رایج مانند 21 (FTP)، 23 (Telnet) و 445 (SMB):

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -j TARPIT
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 23 -j TARPIT
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 445 -j TARPIT

✅ مهاجم هنگام اسکن پورت‌ها، این پورت‌ها را باز مشاهده می‌کند اما هنگام برقراری ارتباط، پاسخ‌دهی بسیار کند خواهد بود.

---

6. ثبت و آنالیز رفتار مهاجم

✅ Cowrie تمامی لاگ‌های مربوط به تلاش‌های مهاجم را در مسیر زیر ذخیره می‌کند:

cat cowrie/log/cowrie.json

✅ برای نمایش ورودهای ناموفق و دستورات اجراشده توسط مهاجم:

cat cowrie/log/cowrie.log | grep "login attempt"

✅ بررسی ارتباطات مهاجم و تأخیرهای اعمال‌شده:

sudo iptables -L -v -n | grep TARPIT

---

7. شبیه‌سازی تأخیر بیشتر برای پیچیده‌تر کردن حمله

برای افزایش زمان انتظار مهاجم، می‌توان تأخیرهای تصادفی را روی ترافیک شبکه اعمال کرد.

🔹 اعمال تأخیر تصادفی روی کل ارتباطات TCP:

sudo tc qdisc add dev eth0 root netem delay 500ms 200ms

✅ این قانون باعث می‌شود که مهاجم پاسخ‌ها را با تأخیرهای غیرقابل پیش‌بینی دریافت کند، که شناسایی Honeypot را برای او دشوارتر می‌کند.

---

8. تأثیر این روش بر روی مهاجمان

✅ افزایش هزینه زمانی و محاسباتی برای مهاجم
🔹 مهاجم مجبور خواهد بود که مدت طولانی درگیر ارتباط با یک سیستم جعلی باقی بماند.

✅ کند کردن حملات Brute Force و اسکن پورت
🔹 ابزارهای خودکار مانند Hydra و Nmap نمی‌توانند به‌سرعت به اطلاعات موردنظر خود دست یابند.

✅ شناسایی روش‌های حمله و بهبود امنیت شبکه
🔹 تمامی تلاش‌های مهاجم ثبت شده و می‌توان از آن‌ها برای بهبود دیوار آتش و سیستم‌های امنیتی استفاده کرد.

✅ هدایت حملات به یک محیط کنترل‌شده و کاهش فشار بر سرورهای واقعی
🔹 منابع حیاتی شبکه از حمله در امان خواهند ماند، زیرا مهاجم درگیر یک محیط فریبنده می‌شود.

---

جمع‌بندی

🔹 شبیه‌سازی یک سیستم در معرض حمله با استفاده از Honeypots و Tarpit یک روش مؤثر برای فریب مهاجمان و تحلیل حملات است.
🔹 با اجرای Cowrie برای SSH و باز نگه‌داشتن برخی پورت‌ها، سیستم شبیه به یک سرور واقعی به‌نظر می‌رسد.
🔹 Tarpit ارتباط مهاجمان را کند کرده و آن‌ها را در یک چرخه بیهوده نگه می‌دارد.
🔹 استفاده از ابزارهای تحلیل لاگ و تأخیرهای تصادفی به افزایش کارایی این روش کمک می‌کند.
🔹 نتیجه: این روش باعث افزایش هزینه حمله برای مهاجم، کاهش اثربخشی ابزارهای خودکار و افزایش امنیت زیرساخت‌های اصلی می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”جلوگیری از مصرف منابع شبکه توسط مهاجمین (Resource Exhaustion)” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از چالش‌های مهم در امنیت شبکه، حملات مصرف منابع (Resource Exhaustion) است. این حملات به‌ویژه در مواقعی که مهاجمان تعداد زیادی درخواست بی‌پاسخ یا ارتباطات طولانی‌مدت با هدف تخلیه منابع سیستم ایجاد می‌کنند، می‌توانند عملکرد شبکه و سیستم را کاهش دهند. استفاده از Tarpit در این موقعیت‌ها می‌تواند به‌طور مؤثری منابع مهاجمین را هدر دهد و در نتیجه حملات این‌چنینی را کند کرده یا متوقف کند.

---

1. مفهوم حملات مصرف منابع (Resource Exhaustion)

حملات مصرف منابع به مهاجمین اجازه می‌دهد که با ارسال درخواست‌های مکرر به سرور، منابع پردازشی، حافظه و پهنای باند را مصرف کنند. این نوع حملات معمولاً در قالب‌های زیر رخ می‌دهند:

• حملات Brute Force برای شکستن پسورد
• حملات DDoS که هدف آن‌ها پر کردن پهنای باند شبکه است
• حملات اسکن پورت که هدف آن‌ها بررسی پورت‌های باز است
• حملات TCP SYN Flood که هدف آن‌ها پر کردن منابع TCP است

مهاجم ممکن است از ابزارهای اسکن یا بات‌نت‌ها برای ارسال تعداد زیادی درخواست یا اتصال استفاده کند، در حالی که پاسخ‌های سرور کند یا بی‌پاسخ باقی می‌مانند.

---

2. چگونه Tarpit از مصرف منابع توسط مهاجمین جلوگیری می‌کند؟

Tarpit با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌ها و اجبار مهاجم به حفظ ارتباطات نیمه‌باز، منابع مهاجمین را به‌شدت کاهش می‌دهد. این تکنیک باعث می‌شود که مهاجم برای انجام هر عملیات به زمان و منابع بیشتری نیاز داشته باشد. در ادامه نحوه جلوگیری از مصرف منابع مهاجمین توسط Tarpit بررسی می‌شود.

---

3. تأخیر در پاسخ‌های TCP با استفاده از Tarpit

🔹 ایجاد تأخیر در پاسخ به درخواست‌های مهاجمین باعث می‌شود که آنها مجبور به هدر دادن منابع پردازشی خود برای ارتباطات بی‌پایان شوند. مهاجم ممکن است به‌طور مستمر تلاش کند که ارتباط را تکمیل کند، اما در نهایت هیچ فایده‌ای از این ارتباط نخواهد برد.

🔹 تأخیر در پاسخ به SYN (در TCP Handshake):

• در ارتباطات TCP، مهاجم ابتدا یک بسته SYN ارسال می‌کند. اگر سرور به‌جای پاسخ‌دهی سریع، پاسخ SYN-ACK را با تأخیر زیاد ارسال کند، مهاجم مجبور خواهد بود که مدت طولانی منتظر بماند تا ارتباط کامل شود.
• این عمل به مهاجم زمان زیادی می‌دهد تا ارتباطی طولانی و ناکارآمد برقرار کند که باعث هدر رفتن منابع پردازشی و پهنای باند شبکه خواهد شد.

🔹 ایجاد تأخیر در ارسال بسته‌های ACK:

• برای حملاتی مانند SYN Flood، ACK ها با تأخیر زیاد ارسال می‌شوند، که مهاجم نمی‌تواند به‌راحتی ارتباط را تکمیل کند و منابع بیشتری را مصرف می‌کند.

---

4. استفاده از iptables برای اعمال Tarpit در سیستم

برای جلوگیری از مصرف منابع توسط مهاجمین، می‌توان از iptables برای پیاده‌سازی Tarpit استفاده کرد. این ابزار در لینوکس به‌طور خاص برای محدود کردن منابع مهاجمین و ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌ها مفید است. در ادامه، نحوه استفاده از iptables برای اعمال Tarpit به‌طور عملی آورده شده است.

🔹 اعمال Tarpit برای تمام اتصالات TCP:

sudo iptables -A INPUT -p tcp -j TARPIT

✅ با این دستور، تمام ارتباطات TCP به سمت سرور به‌صورت کند شده و مهاجم مجبور می‌شود که منابع خود را برای برقراری ارتباط تلف کند.

🔹 اعمال Tarpit فقط روی پورت‌های خاص (برای جلوگیری از حملات بر روی پورت‌های حساس):

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT  # برای SSH
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 80 -j TARPIT  # برای HTTP

✅ در این حالت، ارتباطات با پورت‌های حساس مانند SSH یا HTTP کند و منابع مهاجمین هدر خواهد رفت.

🔹 اعمال Tarpit فقط برای مهاجمین شناخته‌شده:

sudo iptables -A INPUT -p tcp -s <مهاجم> -j TARPIT

✅ در صورتی که IP مهاجم را شناسایی کرده‌اید، می‌توانید او را با این قانون به دام بیاندازید و منابع آن را به‌صورت عمدی مصرف کنید.

---

5. کاهش مصرف منابع شبکه با استفاده از ابزارهای دیگر به همراه Tarpit

در کنار Tarpit، استفاده از دیگر ابزارهای کاهش بار مانند Fail2Ban و Rate Limiting می‌تواند به افزایش کارایی این روش کمک کند:

🔹 استفاده از Fail2Ban برای محدود کردن تعداد درخواست‌های ورودی:

sudo apt-get install fail2ban

✅ Fail2Ban می‌تواند از حملات Brute Force جلوگیری کند و مهاجمین را بعد از چند تلاش ناموفق از اتصال به سرور محروم کند. این ابزار به‌صورت اتوماتیک IPهای مخرب را مسدود می‌کند.

🔹 محدودسازی درخواست‌های TCP با استفاده از Rate Limiting:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m limit --limit 5/min -j ACCEPT

✅ با این قانون، فقط 5 درخواست در هر دقیقه برای اتصال به پورت 22 اجازه داده می‌شود. این محدودسازی می‌تواند به جلوگیری از حملات Brute Force و اسکن پورت کمک کند.

---

6. پیاده‌سازی تأخیر تصادفی و دایمی برای افزایش مصرف منابع مهاجم

یکی از تکنیک‌های پیشرفته‌تر Tarpit، اعمال تأخیرهای تصادفی در پاسخ‌ها است که باعث می‌شود مهاجم نتواند الگوی مشخصی برای ارسال درخواست‌ها پیدا کند. این تأخیرها به مهاجمین این امکان را نمی‌دهد که حملات خود را بهینه کنند.

🔹 اعمال تأخیر تصادفی برای ترافیک TCP:

sudo tc qdisc add dev eth0 root netem delay 500ms 100ms

✅ این قانون تأخیر بین 500 میلی‌ثانیه و 100 میلی‌ثانیه به تمام ترافیک TCP اضافه می‌کند و باعث می‌شود که مهاجمین نتوانند به سرعت بسته‌های خود را ارسال کنند.

---

7. تأثیرات Tarpit در جلوگیری از مصرف منابع شبکه

✅ کند کردن حملات Brute Force
🔹 مهاجم برای شکستن پسورد یا ارسال درخواست‌های متعدد نیاز به زمان بیشتری خواهد داشت.

✅ کاهش اثربخشی حملات DDoS
🔹 حملات SYN Flood و TCP Flood که معمولاً به هدف پر کردن منابع سرور و شبکه انجام می‌شوند، با تأخیرهای عمدی و کاهش سرعت پاسخ‌ها با مشکل مواجه می‌شوند.

✅ محدود کردن حملات اسکن پورت‌ها
🔹 مهاجمانی که در تلاشند تا پورت‌های باز سرور را شناسایی کنند، مجبور می‌شوند که برای هر اتصال تلاش بیشتری کنند.

✅ هدایت حملات به یک مسیر بیهوده
🔹 مهاجم با وارد شدن به یک حلقه بی‌پایان از ارتباطات نیمه‌باز و کند شده، منابع خود را به‌شدت مصرف می‌کند و هیچ گونه نتیجه‌ای از حملات خود نمی‌گیرد.

---

جمع‌بندی

🔹 Tarpit به‌عنوان ابزاری مؤثر برای جلوگیری از مصرف منابع شبکه توسط مهاجمین، باعث کند کردن پاسخ‌ها و مجبور کردن مهاجمین به صرف زمان و منابع بیشتر می‌شود.
🔹 با استفاده از ابزارهایی مانند iptables، tc، Fail2Ban و Rate Limiting، می‌توان منابع مهاجمین را به‌طور مؤثری مصرف کرد و حملات را خنثی نمود.
🔹 نتیجه: این تکنیک‌ها به کاهش فشار بر روی سیستم‌های واقعی و افزایش امنیت شبکه کمک می‌کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. مزایای استفاده از Tarpit”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مزایای استفاده از Tarpit” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit به‌عنوان یک تکنیک پیشرفته در امنیت شبکه، به‌ویژه در زمینه جلوگیری از حملات مختلف، مزایای قابل توجهی دارد. این ابزار با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌ها و کند کردن ارتباطات مهاجمین، می‌تواند آسیب‌پذیری‌های شبکه را کاهش دهد و از مصرف بی‌رویه منابع جلوگیری کند. در این بخش، به برخی از مهم‌ترین مزایای استفاده از Tarpit خواهیم پرداخت:

---

1. کاهش نرخ موفقیت حملات Brute Force

🔹 حملات Brute Force زمانی اتفاق می‌افتند که مهاجم تلاش می‌کند تا پسوردها یا کلیدهای امنیتی را با آزمون و خطا حدس بزند. در این حملات، مهاجم تعداد زیادی درخواست به سرور ارسال می‌کند و امیدوار است که یکی از آن‌ها موفقیت‌آمیز باشد.

🔹 با استفاده از Tarpit، ارتباطات TCP به‌طور عمدی کند می‌شود و مهاجمین مجبورند برای هر درخواست زمان زیادی را منتظر بمانند. این باعث می‌شود که تعداد درخواست‌های موفق بسیار کاهش یابد و مهاجم برای انجام هر تلاش باید زمان بیشتری صرف کند. در نتیجه، مدت‌زمان حملات Brute Force به‌شدت طولانی‌تر شده و مهاجم به‌زودی منابع خود را مصرف خواهد کرد.

🔹 مثال عملی:
اگر حمله‌ای به پورت SSH صورت گیرد و Tarpit فعال باشد، حتی اگر مهاجم به تعداد زیاد پسوردهای مختلف ارسال کند، سرور به‌جای پاسخ سریع، پس از تأخیر زیادی پاسخی می‌دهد. این امر باعث می‌شود که حمله به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای کند شده و مهاجم به سرعت دلسرد شود.

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

---

2. اختلال در فعالیت اسکن پورت توسط ابزارهایی مانند Nmap

🔹 Nmap یکی از ابزارهای قدرتمند برای اسکن پورت‌های باز سرور است. مهاجمین می‌توانند با استفاده از Nmap پورت‌های آسیب‌پذیر سرور را شناسایی کرده و به‌طور هدفمند به آن‌ها حمله کنند.

🔹 با اعمال Tarpit، هنگامی که مهاجم درخواست‌های اسکن پورت را ارسال می‌کند، به‌جای دریافت پاسخ فوری از پورت‌ها، تأخیر عمدی به این درخواست‌ها اعمال می‌شود. این تأخیر نه تنها باعث می‌شود که سرعت اسکن پورت‌ها کاهش یابد، بلکه همچنین ممکن است مهاجم را متوجه کند که در حال مواجهه با یک سیستم دفاعی است که برای جلوگیری از اسکن طراحی شده است.

🔹 مثال عملی:
در صورتی که مهاجم تلاش کند با استفاده از Nmap تمامی پورت‌ها را اسکن کند، Tarpit با اعمال تأخیر، فرآیند اسکن را کند کرده و مهاجم را به دام می‌اندازد.

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 80 -j TARPIT

---

3. جلوگیری از ارسال سریع درخواست‌ها در حملات DDoS

🔹 حملات DDoS (Distributed Denial of Service) به حملاتی گفته می‌شود که در آن مهاجمین با استفاده از چندین سیستم به‌طور همزمان تلاش می‌کنند تا منابع سرور یا شبکه را پر کرده و آن را از دسترس خارج کنند.

🔹 یکی از تکنیک‌های حملات DDoS ارسال حجم زیادی از درخواست‌ها به سرور است. در این حملات، مهاجمین تلاش می‌کنند تا با فرستادن درخواست‌های سریع و بی‌پایان منابع سرور را تحت فشار قرار دهند.

🔹 با استفاده از Tarpit، سرور به جای پاسخ‌دهی فوری به هر درخواست، تأخیر عمدی در ارسال بسته‌ها اعمال می‌کند. این امر باعث می‌شود که مهاجمین نتوانند حجم زیادی از درخواست‌ها را به سرعت ارسال کنند، زیرا هر درخواست به تأخیر خواهد افتاد. در نهایت، منابع مهاجمین به‌شدت مصرف شده و حمله به کندی پیش می‌رود.

🔹 مثال عملی:
برای ایجاد تأخیر در همه درخواست‌های وارد شده به پورت HTTP (پورت 80)، از دستور زیر می‌توان استفاده کرد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 80 -j TARPIT

این اقدام باعث ایجاد تاخیر طولانی در پاسخ‌های HTTP خواهد شد و مهاجمین را در ارسال سریع درخواست‌ها ناکام می‌گذارد.

---

4. استفاده از تأخیر برای زمان‌بر کردن حملات پیشرفته

🔹 حملات پیشرفته مانند SYN Flood و ACK Flood که بر پایه پروتکل TCP کار می‌کنند، می‌توانند به سرعت منابع سرور را مصرف کنند. این حملات به‌ویژه بر اساس ارسال بسته‌های SYN یا ACK به سرور برای ایجاد اتصال‌های نصفه‌تمام انجام می‌شوند.

🔹 با استفاده از Tarpit، می‌توان به‌طور عمدی تأخیرهایی در ارسال پاسخ‌های TCP (SYN-ACK) اعمال کرد. این تأخیرها باعث می‌شوند که مهاجم نتواند در مدت زمان کوتاه به هدف خود برسد و منابع خود را مصرف می‌کند.

🔹 مثال عملی:
برای جلوگیری از حملات SYN Flood، می‌توانید با استفاده از دستور زیر، تأخیر عمدی در پاسخ به درخواست‌های SYN ایجاد کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn -j TARPIT

این دستور باعث می‌شود که مهاجم نتواند به راحتی با ارسال حجم زیادی از بسته‌های SYN، حمله SYN Flood را انجام دهد.

---

جمع‌بندی

🔹 Tarpit به‌عنوان یک تکنیک مؤثر در مقابله با انواع مختلف حملات، از جمله Brute Force، اسکن پورت‌ها، DDoS و حملات پیشرفته TCP، می‌تواند به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای نرخ موفقیت این حملات را کاهش دهد.

🔹 این ابزار با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌ها، مهاجمین را مجبور به هدر دادن منابع خود کرده و همچنین سرعت حملات را کاهش می‌دهد.

🔹 در نهایت، Tarpit ابزار مفیدی برای افزودن لایه دفاعی به شبکه‌ها و سیستم‌ها است که می‌تواند به‌طور مؤثری از مصرف منابع توسط مهاجمین جلوگیری کند و کارایی حملات سایبری را کاهش دهد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. انواع حملاتی که TCP Tarpit با آن مقابله می‌کند”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”حملات Brute Force و کاربرد Tarpit برای مقابله با آن‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]حملات Brute Force یکی از رایج‌ترین و ساده‌ترین انواع حملات به سیستم‌های آنلاین هستند که در آن‌ها مهاجم سعی می‌کند تا رمز عبور یا کلید امنیتی یک سیستم را از طریق امتحان کردن ترکیب‌های مختلف به دست آورد. این حملات ممکن است برای پروتکل‌هایی مانند SSH یا FTP تهدید بزرگی ایجاد کنند. استفاده از Tarpit می‌تواند به‌طور مؤثری سرعت حملات Brute Force را کاهش داده و باعث کند شدن فرآیند شناسایی پسوردهای صحیح توسط مهاجمین شود. در ادامه، مزایای استفاده از Tarpit برای مقابله با این نوع حملات را بررسی خواهیم کرد.

---

1. کاهش سرعت حملات با ایجاد زمان انتظار طولانی

در حملات Brute Force، مهاجم برای دستیابی به رمز عبور صحیح از ترکیب‌های مختلف استفاده می‌کند. این فرآیند ممکن است ساعت‌ها یا حتی روزها به طول بینجامد و مهاجم با استفاده از ابزارهای خود، بارها و بارها تلاش می‌کند که رمز عبور صحیح را شبیه‌سازی کند.

🔹 Tarpit با ایجاد زمان انتظار طولانی برای هر درخواست ارتباطی، باعث می‌شود که مهاجم برای هر اتصال نیاز به زمان بیشتری داشته باشد. به‌طور معمول، مهاجم می‌تواند سریعاً تلاش‌های ناموفق را انجام دهد، اما با استفاده از Tarpit، هر تلاش ناموفق باعث صرف زمان بیشتر می‌شود و این موضوع باعث کاهش سرعت حملات خواهد شد.

🔹 چگونه Tarpit این کار را انجام می‌دهد؟
زمانی که مهاجم به سرور متصل می‌شود و یک درخواست ناموفق ارسال می‌کند، به جای دریافت پاسخ سریع یا فوراً مسدود شدن، سرور به‌صورت عمدی تأخیر زیادی در پاسخ‌دهی اعمال می‌کند. این تأخیر باعث می‌شود که مهاجم برای ادامه حمله زمان بیشتری صرف کند و مجبور شود منابع بیشتری مصرف کند.

🔹 مثال عملی: فرض کنید مهاجم به‌طور مکرر در حال تلاش برای شکستن پسورد از طریق SSH است. با استفاده از Tarpit، هر بار که درخواست ناموفق ارسال می‌شود، سیستم به جای ارسال سریع پیغام خطا، یک تأخیر طولانی در پاسخ‌دهی ایجاد می‌کند که باعث می‌شود مهاجم زمان زیادی برای انجام هر تلاش صرف کند. در نتیجه، حمله به‌شدت کند و بی‌اثر خواهد شد.

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

این دستور باعث می‌شود که برای پورت SSH (پورت 22) تأخیر در پاسخ‌ها اعمال شود و سرعت حملات کاهش یابد.

---

2. بررسی استفاده از Tarpit برای محافظت از پروتکل‌هایی مانند SSH و FTP

پروتکل‌های SSH و FTP به‌طور گسترده برای مدیریت سیستم‌ها و انتقال داده‌ها در شبکه‌ها استفاده می‌شوند، اما به‌عنوان نقاط آسیب‌پذیر در برابر حملات Brute Force شناخته می‌شوند. مهاجمین معمولاً تلاش می‌کنند تا با استفاده از مجموعه‌ای از پسوردهای مختلف، به این سرویس‌ها دسترسی پیدا کنند.

Tarpit برای محافظت از SSH:

🔹 SSH (Secure Shell) پروتکلی است که به‌طور گسترده برای دسترسی از راه دور به سرورها استفاده می‌شود. مهاجمین ممکن است با استفاده از حملات Brute Force تلاش کنند تا رمز عبور سرور را شبیه‌سازی کنند.

🔹 با استفاده از Tarpit، می‌توان به‌طور موثری سرعت حملات SSH را کاهش داد. هر زمان که مهاجم تلاش کند تا به سرور SSH دسترسی پیدا کند، سیستم به‌جای مسدود کردن فوراً مهاجم، یک تأخیر عمدی اعمال می‌کند که باعث می‌شود مهاجم نتواند به سرعت رمز عبور صحیح را پیدا کند.

🔹 مثال عملی برای SSH:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

این دستور تأخیر عمدی در ارتباطات SSH اعمال می‌کند و به مهاجم اجازه نمی‌دهد که به‌راحتی از حملات Brute Force استفاده کند.

Tarpit برای محافظت از FTP:

🔹 FTP (File Transfer Protocol) یکی دیگر از پروتکل‌های محبوب است که به مهاجمین این امکان را می‌دهد تا به‌طور ناشناس به سرور متصل شوند و فایل‌ها را آپلود یا دانلود کنند. مانند SSH، این پروتکل نیز به‌طور گسترده در برابر حملات Brute Force آسیب‌پذیر است.

🔹 استفاده از Tarpit در FTP باعث می‌شود که مهاجم نتواند به سرعت به سرور متصل شده و فایل‌ها را بارگیری کند، چرا که سرور پاسخ‌های تأخیری ارسال خواهد کرد. این تأخیرها باعث می‌شوند که مهاجمین به‌طور مداوم با زمان‌های زیادی برای انجام هر تلاش مواجه شوند و حملات آن‌ها را کند خواهند کرد.

🔹 مثال عملی برای FTP:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -j TARPIT

این دستور تأخیر عمدی در پورت FTP (پورت 21) اعمال می‌کند و به مهاجمین اجازه نمی‌دهد تا به سرعت تلاش کنند و رمز عبور صحیح را شبیه‌سازی کنند.

---

جمع‌بندی

🔹 Tarpit یک ابزار بسیار مؤثر برای کاهش سرعت حملات Brute Force است. با استفاده از تأخیر عمدی در پاسخ‌ها، این ابزار مهاجمین را مجبور به صرف زمان بیشتری برای هر تلاش می‌کند، که در نهایت باعث کاهش نرخ موفقیت حملات می‌شود.

🔹 Tarpit به‌ویژه برای پروتکل‌های حساس مانند SSH و FTP بسیار مناسب است، چرا که این پروتکل‌ها به‌طور معمول هدف حملات Brute Force قرار می‌گیرند. با اعمال تأخیر عمدی در پاسخ‌ها، این ابزار می‌تواند به‌طور مؤثری از سرور شما در برابر این حملات محافظت کند.

🔹 استفاده از Tarpit به همراه دیگر ابزارهای امنیتی مانند Fail2Ban و Rate Limiting می‌تواند به افزایش سطح امنیت و کاهش سرعت حملات سایبری کمک کند و از مصرف بی‌رویه منابع سیستم جلوگیری نماید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”اسکن پورت (Port Scanning) و کاربرد Tarpit برای مقابله با آن” subtitle=”توضیحات کامل”]اسکن پورت یکی از روش‌های متداول برای شناسایی نقاط ضعف در سیستم‌ها است که توسط مهاجمین برای شناسایی پورت‌های باز و آسیب‌پذیر استفاده می‌شود. ابزارهایی مانند Nmap برای انجام اسکن پورت‌ها به‌طور سریع و مؤثر طراحی شده‌اند. هنگامی که مهاجم این اسکن‌ها را انجام می‌دهد، هدف اصلی شناسایی پورت‌های باز برای نفوذ به سیستم‌ها است. Tarpit به‌عنوان ابزاری برای کاهش سرعت اسکن و محافظت در برابر آن، با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌ها به مهاجمین می‌تواند روند اسکن پورت را به شدت کند کرده و مهاجمین را به دام بیاندازد.

در این بخش به ایجاد وقفه در اسکن سریع پورت‌ها و نحوه پاسخ‌دهی متفاوت به بسته‌های SYN و ACK با استفاده از Tarpit خواهیم پرداخت.

---

1. ایجاد وقفه در اسکن سریع پورت‌ها

🔹 اسکن پورت یکی از سریع‌ترین روش‌ها برای شناسایی پورت‌های باز در یک سیستم است. ابزارهایی مانند Nmap و Masscan به مهاجم این امکان را می‌دهند که هزاران پورت را در مدت زمان کوتاهی اسکن کنند. این سرعت بالا به مهاجم اجازه می‌دهد تا به‌راحتی پورت‌های باز و آسیب‌پذیر را شناسایی کرده و به سیستم نفوذ کند.

🔹 با استفاده از Tarpit، می‌توان سرعت این اسکن‌ها را به شدت کاهش داد. هنگامی که مهاجم بسته‌های SYN (که برای درخواست اتصال به پورت‌های مختلف استفاده می‌شود) ارسال می‌کند، Tarpit با اعمال تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی، باعث کند شدن روند اسکن پورت‌ها می‌شود. این تأخیر باعث می‌شود که مهاجم نتواند به سرعت پورت‌های باز را شناسایی کند و در نتیجه مجبور می‌شود وقت و منابع بیشتری برای ادامه اسکن صرف کند.

🔹 این روش همچنین مانع از شناسایی سریع پورت‌های آسیب‌پذیر توسط مهاجم می‌شود و به مدیران سیستم فرصت می‌دهد تا اقدامات امنیتی بیشتری را انجام دهند.

🔹 مثال عملی برای ایجاد وقفه در اسکن سریع پورت‌ها: برای ایجاد وقفه در تمام پورت‌های سیستم، می‌توان از دستور زیر استفاده کرد که تأخیر را به همه پورت‌های TCP اعمال می‌کند:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 1:65535 -j TARPIT

این دستور باعث می‌شود که تمام پورت‌های TCP (از 1 تا 65535) به تأخیر بیافتند و مهاجم نتواند اسکن پورت‌ها را به سرعت انجام دهد.

---

2. نحوه پاسخ‌دهی متفاوت به بسته‌های SYN و ACK

🔹 در پروتکل TCP، برای برقراری ارتباط بین دو سیستم ابتدا بسته SYN ارسال می‌شود. اگر پورت مقصد باز باشد، سیستم مقصد با ارسال بسته SYN-ACK به بسته SYN پاسخ می‌دهد. پس از آن، سیستم مبدا بسته ACK را ارسال می‌کند و ارتباط برقرار می‌شود.

🔹 مهاجمین ممکن است از بسته‌های SYN برای اسکن کردن پورت‌ها استفاده کنند. اگر پورت باز باشد، سیستم مقصد بسته SYN-ACK ارسال خواهد کرد. اگر پورت بسته باشد، بسته RST (Reset) ارسال خواهد شد.

🔹 Tarpit می‌تواند با پاسخ‌دهی متفاوت به بسته‌های SYN و ACK، باعث کاهش سرعت اسکن پورت‌ها شود. هنگامی که SYN دریافت می‌شود، Tarpit به‌جای پاسخ‌دهی سریع، یک تأخیر عمدی اعمال می‌کند. این تأخیر باعث می‌شود که مهاجم برای انجام اسکن پورت‌ها نیاز به زمان بیشتری داشته باشد و فرآیند اسکن به شدت کند شود.

🔹 همچنین، Tarpit می‌تواند بسته‌های ACK را نیز با تأخیر ارسال کند تا مهاجم نتواند سریعاً نتیجه اسکن خود را به‌دست آورد و از این طریق حملات را به تأخیر بیندازد.

🔹 مثال عملی برای پاسخ‌دهی متفاوت به بسته‌های SYN و ACK: برای اعمال تأخیر در بسته‌های SYN و ACK به صورت جداگانه، می‌توان از دستورات زیر استفاده کرد:

• برای تأخیر در بسته‌های SYN:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT

این دستور باعث می‌شود که بسته‌های SYN به پورت SSH (پورت 22) با تأخیر پاسخ داده شوند.

• برای تأخیر در بسته‌های ACK:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --ack --dport 22 -j TARPIT

این دستور باعث می‌شود که بسته‌های ACK به پورت SSH (پورت 22) نیز با تأخیر پاسخ داده شوند.

---

جمع‌بندی

🔹 Tarpit ابزاری بسیار مؤثر برای مقابله با اسکن پورت است. با اعمال تأخیر عمدی در پاسخ به بسته‌های SYN و ACK، می‌توان سرعت اسکن پورت‌ها را به شدت کاهش داد و از شناسایی سریع پورت‌های باز توسط مهاجم جلوگیری کرد.

🔹 با استفاده از Tarpit، مهاجم مجبور می‌شود برای اسکن هر پورت زمان بیشتری صرف کند، که موجب کاهش سرعت حملات و مصرف منابع بیشتر توسط مهاجم می‌شود. این ویژگی Tarpit نه تنها باعث کاهش کارایی اسکن پورت‌ها می‌شود بلکه به مدیران شبکه فرصت می‌دهد تا اقدامات امنیتی بیشتری انجام دهند.

🔹 استفاده از Tarpit در کنار سایر ابزارهای امنیتی می‌تواند به بهبود لایه‌های دفاعی شبکه کمک کند و امنیت سیستم‌ها را در برابر حملات اسکن پورت و نفوذ به طور قابل‌توجهی افزایش دهد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”حملات DDoS و کاربرد Tarpit برای مقابله با آن‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]حملات DDoS (Distributed Denial of Service) یکی از شایع‌ترین و خطرناک‌ترین نوع حملات سایبری هستند که به‌منظور مختل کردن دسترسی به منابع آنلاین و سرورها انجام می‌شوند. در این حملات، مهاجمان با استفاده از چندین سیستم و دستگاه مختلف (اغلب به‌صورت بات‌نت) حجم زیادی از درخواست‌ها را به سمت یک سرور یا شبکه هدف ارسال می‌کنند. هدف اصلی این حملات، حمله به منابع سرور و گرفتار کردن پهنای باند برای ایجاد اختلال در دسترسی کاربران قانونی به منابع است. Tarpit می‌تواند در کاهش تأثیر این حملات با ایجاد تأخیر عمدی و محدود کردن منابع مهاجم به‌طور مؤثر عمل کند.

در این بخش، به بررسی کاهش تأثیر حملات DDoS با محدود کردن منابع مهاجم و مدیریت درخواست‌های غیرمجاز از طریق Tarpit خواهیم پرداخت.

---

1. کاهش تأثیر حملات DDoS با محدود کردن منابع مهاجم

🔹 حملات DDoS معمولاً با هدف مصرف منابع سیستم‌ها، سرورها و شبکه‌ها طراحی می‌شوند. در این حملات، مهاجمان با ارسال تعداد زیادی از درخواست‌ها، تلاش می‌کنند تا سرور را از منابع پردازشی و پهنای باند خود خالی کرده و آن را از کار بیاندازند.

🔹 Tarpit می‌تواند به‌طور مؤثر تأثیر این حملات را کاهش دهد. وقتی که مهاجم با ارسال تعداد زیادی از درخواست‌ها به سمت سرور هدف حمله می‌کند، Tarpit به‌جای پاسخ‌دهی فوری به درخواست‌ها، تأخیر عمدی اعمال می‌کند. این تأخیر باعث می‌شود که مهاجم برای هر درخواست به‌طور قابل‌توجهی زمان بیشتری صرف کند و منابع بیشتری مصرف نماید. در نتیجه، مهاجم به جای اینکه بتواند به سرعت حملات خود را انجام دهد، مجبور به صرف منابع بیشتری برای هر درخواست خواهد شد.

🔹 با Tarpit، مهاجم حتی با استفاده از بات‌نت‌های بزرگ هم نمی‌تواند منابع سیستم هدف را به سرعت تمام کند، چرا که هر درخواست موجب تأخیر طولانی می‌شود. این تأخیر در نهایت باعث کاهش سرعت حمله می‌شود و به‌مدت بیشتری اجازه می‌دهد تا مدیران سیستم بتوانند اقدامات دفاعی را انجام دهند.

🔹 مثال عملی برای کاهش تأثیر حملات DDoS: برای اعمال تأخیر در پاسخ به حملات DDoS که ممکن است از پورت 80 (پورت HTTP) هدف قرار بگیرند، می‌توان از دستور زیر استفاده کرد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 80 -j TARPIT

این دستور باعث می‌شود که تمامی درخواست‌های ارسالی به پورت 80 (پورت HTTP) با تأخیر عمدی مواجه شوند، که مهاجم مجبور می‌شود زمان بیشتری برای ارسال درخواست‌ها صرف کند و منابع بیشتری مصرف نماید.

---

2. مدیریت درخواست‌های غیرمجاز از طریق Tarpit

🔹 در حملات DDoS، مهاجمین به‌طور عمدی تلاش می‌کنند تا پورت‌های آسیب‌پذیر یا پورت‌هایی که از سیستم‌های مختلف قابل دسترسی هستند را هدف قرار دهند. این درخواست‌های غیرمجاز ممکن است شامل درخواست‌های SYN flood یا UDP flood باشند که هدف اصلی آنها مصرف منابع سرور است.

🔹 Tarpit می‌تواند در مدیریت این درخواست‌های غیرمجاز مؤثر واقع شود. وقتی که سرور تشخیص می‌دهد که یک درخواست از منبع مشکوک ارسال می‌شود، به‌جای مسدود کردن آن به‌طور مستقیم یا ارسال پیام خطا، می‌تواند با اعمال تأخیر عمدی باعث کند شدن روند حمله شود. این تأخیر در واقع مهاجم را به اشتباه می‌اندازد و او را به این باور می‌رساند که سرور در حال پاسخ‌دهی به درخواست‌های او است، در حالی که در واقع به‌طور مصنوعی تأخیر ایجاد می‌شود.

🔹 علاوه بر این، با استفاده از Tarpit می‌توان به‌جای حذف درخواست‌ها یا مسدود کردن ترافیک، منابع مهاجم را محدود کرده و از هدر رفت منابع سیستم جلوگیری کرد.

🔹 مثال عملی برای مدیریت درخواست‌های غیرمجاز: در صورتی که مهاجمین با استفاده از SYN flood به پورت 80 (پورت HTTP) حمله کنند، می‌توان از دستور زیر برای اعمال تأخیر در پاسخ به بسته‌های SYN استفاده کرد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 80 -j TARPIT

این دستور باعث می‌شود که هر بسته SYN به پورت 80، که برای شروع اتصال استفاده می‌شود، با تأخیر پاسخ داده شود. این تأخیر موجب می‌شود که مهاجم نتواند سریعاً از منابع سرور بهره‌برداری کند.

---

جمع‌بندی

🔹 Tarpit ابزاری مؤثر برای کاهش تأثیر حملات DDoS است. با اعمال تأخیر عمدی در پاسخ به درخواست‌ها، Tarpit منابع مهاجم را محدود کرده و موجب کند شدن روند حمله می‌شود.

🔹 این ابزار همچنین در مدیریت درخواست‌های غیرمجاز از سوی مهاجمین بسیار کارآمد است. با استفاده از Tarpit، می‌توان به‌جای مسدود کردن سریع درخواست‌ها، تأخیرهایی در پاسخ‌دهی به بسته‌های غیرمجاز ایجاد کرد که باعث مصرف بیشتر منابع مهاجم و کاهش سرعت حمله می‌شود.

🔹 استفاده از Tarpit در کنار سایر ابزارهای امنیتی مانند Firewall یا IDS/IPS می‌تواند به کاهش مؤثر حملات DDoS و حفاظت از سرورها کمک کند. این تکنیک‌ها می‌توانند لایه‌های دفاعی بیشتری در برابر حملات سایبری فراهم کنند و امنیت سیستم‌ها را به طور قابل‌توجهی افزایش دهند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. محدودیت‌ها و چالش‌های TCP Tarpit”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”محدودیت‌ها و چالش‌های TCP Tarpit: تأثیرات منفی بر عملکرد شبکه در صورت تنظیم نادرست” subtitle=”توضیحات کامل”]استفاده از TCP Tarpit به‌عنوان ابزاری برای محافظت در برابر حملات مختلف و کاهش اثرات تهدیدات امنیتی، مانند حملات Brute Force و DDoS، می‌تواند در بسیاری از موارد مفید باشد. با این حال، مانند هر ابزار امنیتی دیگری، Tarpit هم با چالش‌ها و محدودیت‌هایی همراه است که اگر به‌درستی پیکربندی نشود، می‌تواند منجر به مشکلات قابل‌توجهی در عملکرد شبکه شود.

در این بخش، به بررسی تأثیرات منفی استفاده از TCP Tarpit بر عملکرد شبکه در صورت تنظیم نادرست می‌پردازیم.

---

1. تأثیرات منفی بر عملکرد شبکه در صورت تنظیم نادرست

🔹 Tarpit به‌طور عمدی باعث ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌ها می‌شود، که در شرایطی مانند حملات DDoS، می‌تواند یک استراتژی مؤثر باشد. اما در صورتی که این ابزار به‌طور نادرست پیکربندی شود، می‌تواند تأثیرات منفی جدی بر عملکرد شبکه داشته باشد.

🔹 تأخیر زیاد در پاسخ‌دهی می‌تواند موجب کند شدن ترافیک قانونی شود. این امر به‌ویژه در شبکه‌هایی که به سرعت بالا نیاز دارند (مانند شبکه‌های پرسرعت یا سرورهای با حجم بالای ترافیک) مشکل‌ساز خواهد بود. برای مثال، اگر ترافیک قانونی نیز به تأخیر بیافتد، کاربران واقعی ممکن است با مشکلاتی در دسترسی به سرویس‌ها و منابع مواجه شوند.

🔹 مصرف زیاد منابع سرور یکی دیگر از مشکلات پیکربندی نادرست Tarpit است. هنگامی که تأخیر زیادی برای بسته‌های داده اعمال می‌شود، سرور باید منتظر بسته‌های پاسخ‌ داده‌شده بماند که می‌تواند باعث مصرف بالای منابع پردازشی شود. این امر به‌ویژه در شرایطی که ترافیک ورودی زیاد است، می‌تواند منجر به ازدحام منابع و کاهش عملکرد سیستم شود.

🔹 مشکلات در مدیریت منابع نیز ممکن است زمانی به وجود آید که Tarpit بدون در نظر گرفتن ترافیک مختلف یا پیکربندی صحیح شبکه، به همه درخواست‌ها پاسخ دهد. این موضوع می‌تواند باعث ایجاد حجم بالای درخواست‌های فریبنده شود که در نهایت منابع سرور را هدر دهد و سیستم را در معرض بروز اختلال قرار دهد.

---

2. بررسی تنظیمات نادرست و راه‌حل‌ها

🔹 تنظیمات غیرمؤثر می‌تواند مشکلات متعددی ایجاد کند. برای مثال، تنظیم تأخیر برای تمام پورت‌ها به‌طور یکسان می‌تواند منجر به مشکلات عملکردی در برخی از سرویس‌ها شود. باید دقت شود که Tarpit تنها برای پورت‌هایی که در معرض خطر قرار دارند، اعمال شود.

🔹 راه‌حل پیشنهادی: برای جلوگیری از تأثیرات منفی بر عملکرد شبکه، بهتر است Tarpit را تنها بر روی پورت‌های خاص و پروتکل‌هایی که مستعد حملات هستند، اعمال کنید. به‌عنوان مثال، برای جلوگیری از حملات Brute Force به پورت SSH (پورت 22)، تنظیمات زیر می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT

این دستور فقط به پورت SSH اعمال می‌شود و از وارد کردن تأخیر بر سایر پورت‌ها جلوگیری می‌کند.

🔹 همچنین، تأخیر نباید بیش از حد باشد. می‌توان از تأخیر متوسط استفاده کرد که تأثیر منفی بر عملکرد شبکه نداشته باشد، ولی همچنان از سرعت اسکن پورت و حملات جلوگیری کند. تنظیمات معمولی می‌تواند به شکل زیر باشد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT --timeout 5s

این تنظیم باعث می‌شود که تأخیر 5 ثانیه‌ای برای هر درخواست اعمال شود و از ایجاد بار اضافی بر منابع جلوگیری کند.

---

3. مشکلات در شبکه‌های با ترافیک بالا

🔹 در شبکه‌هایی که دارای ترافیک زیاد و درخواست‌های متعدد هستند، Tarpit ممکن است موجب ایجاد گلوگاه‌های شبکه شود. هنگامی که مهاجمین با سرعت زیاد درخواست‌ها را ارسال می‌کنند، تأخیرهای ایجادشده توسط Tarpit می‌تواند منابع سرور را تحت فشار قرار دهد و در برخی مواقع منجر به کاهش ظرفیت پهنای باند شبکه شود.

🔹 راه‌حل پیشنهادی: برای جلوگیری از بار زیاد و گلوگاه‌ها، می‌توان از تکنیک‌های محدودکننده برای کنترل درخواست‌ها استفاده کرد. به‌عنوان مثال، با استفاده از Limit می‌توان تعداد درخواست‌های ارسالی از یک آدرس IP خاص را محدود کرد تا از حملات گسترده جلوگیری شود:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -m limit --limit 10/s -j TARPIT

این دستور تنها اجازه می‌دهد که 10 درخواست در ثانیه از یک آدرس خاص ارسال شود و بقیه درخواست‌ها با تأخیر مواجه خواهند شد.

---

جمع‌بندی

🔹 Tarpit ابزاری کارآمد برای کند کردن حملات سایبری مانند DDoS و Brute Force است. با این حال، در صورتی که به‌درستی پیکربندی نشود، می‌تواند تأثیرات منفی بر عملکرد شبکه داشته باشد. از جمله مشکلات احتمالی می‌توان به کند شدن ترافیک قانونی، مصرف زیاد منابع سرور و ایجاد گلوگاه‌ها در شبکه اشاره کرد.

🔹 برای اجتناب از این مشکلات، باید تنظیمات دقیق و هدفمند برای Tarpit اعمال شود تا تنها بر پورت‌ها و پروتکل‌های حساس تأثیر بگذارد و تأخیر اعمال شده با توجه به نیاز شبکه و نوع حمله متناسب باشد.

🔹 استفاده از Tarpit به‌طور صحیح در کنار دیگر ابزارهای امنیتی می‌تواند به یک لایه دفاعی مؤثر برای محافظت از سیستم‌ها در برابر حملات مختلف تبدیل شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه مدیریت منابع سیستم برای جلوگیری از اختلال در عملکرد سرور” subtitle=”توضیحات کامل”]استفاده از ابزارهایی مانند TCP Tarpit برای مقابله با تهدیدات امنیتی و حملات سایبری می‌تواند در بسیاری از موارد مفید باشد. با این حال، به‌ویژه در محیط‌هایی با ترافیک زیاد یا منابع محدود، مدیریت صحیح منابع سیستم از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. اعمال تنظیمات نادرست در Tarpit می‌تواند منجر به اختلال در عملکرد سرور و مصرف بیش از حد منابع شود. در این بخش، به نحوه مدیریت منابع سیستم برای جلوگیری از اختلال در عملکرد سرور پرداخته خواهد شد.

---

1. محدود کردن تأخیر در پاسخ‌ها برای جلوگیری از مصرف بیش از حد منابع

🔹 Tarpit تأخیر عمدی را در پاسخ‌دهی به درخواست‌ها اعمال می‌کند. با این حال، اعمال تأخیرهای طولانی می‌تواند منجر به مصرف منابع سرور شود، به‌ویژه زمانی که تعداد درخواست‌های ورودی زیاد است. برای جلوگیری از مصرف بیش از حد منابع، بهتر است که تأخیر را به مقادیر معقولی تنظیم کنید.

🔹 راه‌حل پیشنهادی: به‌عنوان یک قانون کلی، تأخیر نباید به قدری زیاد باشد که سرور به منابع پردازشی بیشتری نیاز پیدا کند. یک تأخیر میانگین به‌طور معمول باید از چند میلی‌ثانیه تا چند ثانیه باشد تا تأثیر مطلوب را در کاهش سرعت حملات به همراه داشته باشد، بدون اینکه منابع سیستم را بیش از حد مصرف کند.

برای مثال، اگر تأخیر را برای پورت SSH تنظیم می‌کنید، به‌جای اعمال تأخیر بی‌نهایت، تأخیر چند ثانیه‌ای مناسب خواهد بود:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT --timeout 5s

این دستور تأخیر 5 ثانیه‌ای را برای درخواست‌های ورودی به پورت SSH اعمال می‌کند و در نتیجه فشار کمتری به منابع سیستم وارد می‌شود.

---

2. استفاده از محدودیت‌های ترافیک برای جلوگیری از حملات گسترده

🔹 حملات DDoS یا حملات با حجم زیاد درخواست می‌توانند باعث ایجاد ازدحام منابع و کاهش عملکرد سرور شوند. با استفاده از محدودیت‌های ترافیک می‌توان تعداد درخواست‌هایی که از یک آدرس IP مشخص یا یک پورت خاص وارد سیستم می‌شوند را محدود کرد. این کار از مصرف زیاد منابع و ایجاد مشکلات در عملکرد سرور جلوگیری می‌کند.

🔹 راه‌حل پیشنهادی: برای محدود کردن تعداد درخواست‌های ورودی، از ماژول limit در iptables استفاده کنید. به این ترتیب، تنها تعداد معینی درخواست در واحد زمان از یک آدرس IP خاص پذیرفته می‌شود و باقی درخواست‌ها به تأخیر می‌افتند.

مثال:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -m limit --limit 10/s -j TARPIT

این دستور به‌طور محدود فقط اجازه می‌دهد که 10 درخواست در هر ثانیه از یک آدرس IP به پورت 22 (SSH) ارسال شود.

---

3. تعیین قوانین برای اعمال Tarpit تنها بر روی پورت‌های خاص

🔹 Tarpit می‌تواند بر روی تمامی پورت‌ها یا فقط برخی از پورت‌ها اعمال شود. برای جلوگیری از مصرف بیش از حد منابع سیستم، بهتر است که Tarpit را فقط بر روی پورت‌هایی اعمال کنید که در معرض حملات مختلف مانند SSH یا FTP قرار دارند. این کار باعث می‌شود که سرور تنها با حملات واقعی مواجه شود و سایر ترافیک‌ها بدون تأثیرات اضافی پردازش شوند.

🔹 راه‌حل پیشنهادی: قبل از اعمال Tarpit، باید مطمئن شوید که فقط پورت‌های مورد نیاز را هدف قرار داده‌اید. برای مثال، اگر می‌خواهید فقط به پورت SSH پاسخ دهید، دستور زیر را وارد کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT

در این حالت، Tarpit تنها به درخواست‌های ورودی به پورت 22 (SSH) اعمال می‌شود و دیگر پورت‌ها از این تنظیمات تأثیر نمی‌گیرند.

---

4. استفاده از منابع اضافی مانند پردازنده‌های جانبی یا ماشین‌های مجازی برای جلوگیری از بار اضافی

🔹 در صورتی که سرور دارای منابع محدود است، می‌توان از پردازنده‌های جانبی یا ماشین‌های مجازی (VM) برای کاهش فشار بر منابع سرور استفاده کرد. با انجام این کار، می‌توان Tarpit را به‌طور مجزا روی سرور یا ماشین مجازی دیگر اعمال کرد و منابع اصلی سرور را برای کاربران قانونی محفوظ نگه داشت.

🔹 راه‌حل پیشنهادی: برای شبیه‌سازی محیط‌های مجزا، می‌توانید از Docker یا Kubernetes استفاده کنید تا سرور اصلی را از سیستم‌های متعادل‌سازی ترافیک و Tarpit جدا کنید.

---

5. نظارت بر منابع سرور و بهینه‌سازی آن‌ها

🔹 برای جلوگیری از اختلال در عملکرد سرور، باید همواره منابع سیستم مانند CPU، RAM، پهنای باند و دیسک را تحت نظارت قرار دهید. این نظارت می‌تواند از طریق ابزارهای مانیتورینگ مانند Nagios، Zabbix یا Prometheus انجام شود. در صورت مشاهده فشار زیاد بر منابع سیستم، می‌توان اقدامات اصلاحی انجام داد.

🔹 راه‌حل پیشنهادی: از دستوراتی مانند top یا htop برای نظارت بر وضعیت مصرف منابع استفاده کنید:

top

این دستور اطلاعات دقیقی از میزان مصرف منابع توسط پردازنده، حافظه و دیسک فراهم می‌کند.

---

جمع‌بندی

🔹 استفاده از Tarpit در کنار دیگر ابزارهای امنیتی می‌تواند به‌طور مؤثری حملات Brute Force و DDoS را کاهش دهد. با این حال، برای جلوگیری از اختلال در عملکرد سرور و مصرف بیش از حد منابع، لازم است که تنظیمات آن به‌دقت انجام شود.

🔹 مدیریت منابع سیستم شامل تنظیم تأخیر مناسب، محدود کردن تعداد درخواست‌های ورودی، اعمال Tarpit تنها بر پورت‌های خاص و نظارت مستمر بر عملکرد سرور است. این اقدامات کمک می‌کنند تا از فشار زیاد بر منابع سیستم جلوگیری شود و سرور بتواند به‌طور بهینه به فعالیت خود ادامه دهد.

🔹 با استفاده از این تکنیک‌ها و تنظیمات بهینه، می‌توان Tarpit را به‌طور مؤثری به‌کار گرفت بدون اینکه باعث اختلال یا کاهش عملکرد در سیستم‌های واقعی و کاربران قانونی شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مشکلات احتمالی در تحلیل و پاسخ‌دهی به حملات پیشرفته” subtitle=”توضیحات کامل”]در دنیای امنیت سایبری، حملات پیشرفته به دلیل پیچیدگی‌ها و استراتژی‌های هوشمندانه‌ای که به کار می‌برند، معمولاً چالش‌های بزرگی در تحلیل و پاسخ‌دهی ایجاد می‌کنند. حتی با وجود ابزارهای قدرتمند مانند Tarpit و Honeypots، تحلیل و پاسخ‌دهی به این نوع حملات می‌تواند با مشکلات زیادی همراه باشد. در این بخش، به مشکلات احتمالی که ممکن است در روند تحلیل و پاسخ‌دهی به حملات پیشرفته پیش آید، پرداخته خواهد شد.

---

1. پیچیدگی تشخیص الگوهای حملات پیشرفته

🔹 حملات پیشرفته به طور معمول دارای ویژگی‌هایی هستند که تشخیص آن‌ها از ترافیک عادی بسیار دشوار است. این حملات اغلب از تکنیک‌های مخفی‌کاری (Stealth Techniques) مانند تغییر آدرس IP، فرستادن درخواست‌های پراکنده و میکرواسکنی پورت‌ها استفاده می‌کنند تا از شناسایی توسط سیستم‌های امنیتی جلوگیری کنند.

🔹 راه‌حل پیشنهادی: برای مقابله با این مشکل، باید سیستم‌های امنیتی به‌روز و هوشمند (مثل SIEM) برای شناسایی الگوهای غیرعادی و تحلیل ترافیک به صورت زمان‌واقعی استفاده کنند. ابزارهایی مانند Snort یا Suricata می‌توانند به شناسایی این نوع حملات کمک کنند.

---

2. سرعت بالای حملات و عدم توانایی در پاسخ‌دهی فوری

🔹 در حملات پیشرفته، مهاجمین ممکن است به‌طور همزمان و با سرعت بسیار بالا به تعداد زیادی از پورت‌ها حمله کنند یا از تکنیک‌های DoS برای شبیه‌سازی حملات DDoS استفاده نمایند. این سرعت بالا می‌تواند مانع از انجام تحلیل دقیق و پاسخ‌دهی به‌موقع شود.

🔹 راه‌حل پیشنهادی: برای مقابله با این چالش، باید توسعه سیستم‌های خودکار برای تشخیص و پاسخ‌دهی فوری در دستور کار قرار گیرد. ابزارهایی مانند Fail2Ban یا Suricata می‌توانند به طور خودکار مهاجمان را شناسایی کرده و پاسخ‌های سریع را ارسال کنند.

---

3. تداخل با ترافیک قانونی و تأثیر منفی بر عملکرد سرور

🔹 در حملات پیشرفته، مهاجمین ممکن است از استراتژی‌های متنوع استفاده کنند که باعث می‌شود پاسخ‌دهی به حمله، ترافیک قانونی را تحت تأثیر قرار دهد. برای مثال، استفاده از Tarpit برای کند کردن پاسخ‌دهی به مهاجم ممکن است تأثیرات منفی بر کاربران واقعی داشته باشد.

🔹 راه‌حل پیشنهادی: برای جلوگیری از اختلال در عملکرد سرور، می‌توان تقسیم‌بندی ترافیک و اعمال Tarpit تنها بر پورت‌های خاص را انجام داد. همچنین استفاده از ابزارهای الگوریتم‌محور برای تشخیص دقیق حملات و جلوگیری از تداخل با ترافیک قانونی ضروری است.

---

4. مدیریت حجم بالای داده‌ها و شلوغی لاگ‌ها

🔹 حملات پیشرفته معمولاً با ایجاد حجم بالای داده‌ها یا لاگ‌ها همراه هستند که تحلیل آن‌ها به‌تنهایی کار دشواری است. به‌ویژه زمانی که ابزارهای مختلف نظارت مانند Honeypot و Tarpit درگیر می‌شوند، تحلیل داده‌ها ممکن است بسیار زمان‌بر و پیچیده شود.

🔹 راه‌حل پیشنهادی: برای تسهیل در این تحلیل‌ها، باید از ابزارهایی مانند SIEM (Security Information and Event Management) استفاده کرد که قادر به تجزیه و تحلیل حجم بالای داده‌ها به صورت زمان‌واقعی و هوشمندانه باشند. این ابزارها می‌توانند به سرعت شواهد حملات را شناسایی کرده و آن‌ها را اولویت‌بندی کنند.

---

5. متغیر بودن رفتار مهاجمان و عدم شفافیت در تحلیل ترافیک

🔹 حملات پیشرفته ممکن است رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی داشته باشند و به همین دلیل، ابزارهای امنیتی ممکن است نتوانند به راحتی الگوهای مهاجم را شبیه‌سازی کنند. مهاجمین به طور مداوم از تکنیک‌های جدید برای دور زدن سیستم‌های امنیتی استفاده می‌کنند و این امر تحلیل رفتار ترافیک را پیچیده‌تر می‌کند.

🔹 راه‌حل پیشنهادی: استفاده از هوش مصنوعی و یادگیری ماشین می‌تواند به شناسایی الگوهای غیرعادی و جدید کمک کند. این سیستم‌ها می‌توانند ترافیک شبکه را آنالیز کرده و رفتارهای مهاجمین را شبیه‌سازی کنند تا از حملات جدید آگاه شوند.

---

6. امکان تشخیص اشتباه (False Positives) و تأثیرات آن

🔹 یکی از مشکلات رایج در تحلیل حملات پیشرفته، تشخیص اشتباه یا False Positive است. سیستم‌های امنیتی ممکن است به اشتباه حملات عادی را به‌عنوان تهدید شناسایی کنند یا از پاسخ‌دهی به حملات واقعی باز بمانند.

🔹 راه‌حل پیشنهادی: برای کاهش خطای False Positive، استفاده از روش‌های تجزیه و تحلیل دقیق‌تر و همچنین به‌روز رسانی منظم قواعد سیستم‌های امنیتی ضروری است. علاوه بر این، باید ابزارهای امنیتی به‌طور مستمر با تهدیدات جدید به‌روز شوند تا میزان خطای تشخیص کاهش یابد.

---

جمع‌بندی

🔹 در نهایت، تحلیل و پاسخ‌دهی به حملات پیشرفته یکی از چالش‌های اصلی در امنیت سایبری است. مشکلاتی مانند پیچیدگی تشخیص الگوهای حملات، سرعت بالای حملات، تداخل با ترافیک قانونی، حجم بالای داده‌ها، متغیر بودن رفتار مهاجمان و False Positive می‌تواند پاسخ‌دهی به این حملات را پیچیده و زمان‌بر کند.

🔹 برای مقابله با این مشکلات، استفاده از ابزارهای هوشمند مانند SIEM، Honeypots و Tarpit، همراه با نظارت دقیق و به‌روزرسانی مداوم، می‌تواند به شناسایی و پاسخ‌دهی سریع‌تر و دقیق‌تر به حملات پیشرفته کمک کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. تحلیل رفتار TCP در Tarpit”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نقش پروتکل TCP در ارسال و دریافت بسته‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]پروتکل TCP (Transmission Control Protocol) یک پروتکل ارتباطی سطح حمل است که در شبکه‌های کامپیوتری برای ارسال و دریافت داده‌ها با استفاده از بسته‌های داده (Packets) کاربرد دارد. این پروتکل در لایه حملات مدل OSI قرار دارد و وظیفه آن تضمین ارسال داده‌ها به‌صورت امن، قابل‌اعتماد و بدون از دست رفتن است. در این بخش به بررسی نقش TCP در ارسال و دریافت بسته‌ها پرداخته و عملکرد آن را در مدیریت اتصالات و انتقال داده‌ها شرح خواهیم داد.

---

1. مکانیسم اتصال و دسترسی به شبکه با استفاده از TCP

پروتکل TCP برای ایجاد یک ارتباط پایدار و امن از فرآیند سه مرحله‌ای handshake استفاده می‌کند که به شرح زیر است:

1. SYN: طرف فرستنده یک بسته با بیت SYN (Synchronize) ارسال می‌کند تا درخواست ایجاد اتصال به طرف گیرنده ارسال شود.
2. SYN-ACK: طرف گیرنده درخواست اتصال را تایید کرده و با ارسال بسته‌ای که هم دارای بیت SYN و هم ACK (Acknowledgment) است، پاسخ می‌دهد.
3. ACK: طرف فرستنده تایید نهایی را از گیرنده دریافت کرده و ارتباط برقرار می‌شود.

این سه مرحله فرآیند سه‌مرحله‌ای handshake است که پروتکل TCP برای راه‌اندازی ارتباط بین دو سیستم استفاده می‌کند.

🔹 نمونه دستور برای مشاهده بسته‌های TCP در لینوکس با استفاده از tcpdump:

sudo tcpdump -i eth0 tcp

این دستور تمام بسته‌های TCP را که از طریق رابط eth0 عبور می‌کنند، نمایش می‌دهد و کمک می‌کند تا فرآیندهای handshake را در زمان واقعی مشاهده کنید.

---

2. نقش بسته‌های TCP در ارسال داده‌ها

پس از برقرار شدن ارتباط، TCP بسته‌های داده را در واحدهایی به نام Segment تقسیم می‌کند و آن‌ها را به مقصد ارسال می‌کند. هر بسته شامل اطلاعات مختلفی است که برای کنترل فرآیند ارسال و دریافت داده ضروری است:

• شماره دنباله (Sequence Number): هر بسته دارای یک شماره دنباله منحصر به فرد است که ترتیب دریافت بسته‌ها را کنترل می‌کند.
• ACK (Acknowledgment): این فیلد اطلاعاتی در بسته‌ها قرار دارد که نشان‌دهنده تایید دریافت بسته‌ها است.
• پرچم‌ها (Flags): شامل بیت‌هایی است که مشخص می‌کند بسته برای شروع ارتباط است یا برای قطع ارتباط یا فقط داده‌های عمومی است.
• درخت کنترل جریان (Flow Control): این ویژگی از انباشتگی بیش از حد داده‌ها در مسیر جلوگیری می‌کند.

در هر زمان، فرستنده داده‌ها را در قالب چندین بسته ارسال می‌کند و گیرنده با استفاده از شماره دنباله، ترتیب صحیح بسته‌ها را بازسازی می‌کند.

🔹 پیکربندی TCP برای ارسال داده با استفاده از nc (Netcat)

اگر بخواهید داده‌ها را از طریق TCP ارسال کنید، می‌توانید از netcat (nc) در لینوکس استفاده کنید. به‌عنوان مثال، در سمت سرور دستور زیر را وارد کنید تا یک سرویس TCP گوش‌دهی کنید:

nc -l -p 12345

سپس در سمت مشتری می‌توانید با ارسال داده به این پورت، ارتباط TCP برقرار کنید:

echo "Hello, TCP!" | nc localhost 12345

این دستور یک بسته TCP ارسال می‌کند و سرور داده را دریافت می‌کند.

---

3. نظارت و کنترل بسته‌های TCP در حین ارسال

زمانی که داده‌ها از طریق شبکه ارسال می‌شوند، پروتکل TCP با استفاده از نظارت بر اتصال و کنترل جریان از از دست رفتن یا اختلال در انتقال داده‌ها جلوگیری می‌کند. این فرآیند به کمک فیلدهای شماره دنباله و ACK صورت می‌گیرد.

• پذیرش داده‌ها: در هر بسته دریافتی، گیرنده باید ACK مربوط به بسته قبلی را ارسال کند تا فرستنده مطمئن شود که داده‌ها بدون مشکل منتقل شده‌اند.
• مدیریت جریان: این مکانیسم تضمین می‌کند که گیرنده ظرفیت کافی برای دریافت داده‌ها را دارد و بسته‌ها به‌اندازه ظرفیت شبکه ارسال می‌شوند.
• مکانیسم دوباره‌ارسال بسته‌ها: اگر بسته‌ای از دست برود، TCP از طریق مکانیسم‌های تایید (ACK) بسته‌های گم‌شده را دوباره ارسال می‌کند.

🔹 استفاده از ss برای مشاهده اتصالات TCP در لینوکس:

ss -t -a

این دستور تمام اتصالات TCP موجود را نمایش می‌دهد و به شما کمک می‌کند تا وضعیت بسته‌ها و اتصالات جاری را بررسی کنید.

---

4. قطع ارتباط در پروتکل TCP

وقتی که داده‌ها به‌طور کامل ارسال می‌شوند، پروتکل TCP از یک فرآیند چهارمرحله‌ای برای قطع ارتباط استفاده می‌کند که به شرح زیر است:

1. FIN: طرف فرستنده درخواست قطع ارتباط را ارسال می‌کند.
2. ACK: گیرنده تایید دریافت درخواست قطع ارتباط را ارسال می‌کند.
3. FIN: گیرنده پس از پایان پردازش داده‌ها، درخواست قطع ارتباط را ارسال می‌کند.
4. ACK: فرستنده تایید نهایی را ارسال کرده و ارتباط قطع می‌شود.

این چهار مرحله، فرآیند خاتمه‌ای را که در نهایت به قطع ارتباط بین دو سیستم می‌انجامد، تکمیل می‌کند.

🔹 نمونه دستور برای مشاهده پایان اتصال TCP:

sudo tcpdump -i eth0 'tcp[tcpflags] & (tcp-fin) != 0'

این دستور بسته‌هایی که در آن‌ها پرچم FIN برای پایان اتصال فعال شده است را فیلتر می‌کند.

---

5. تأثیر TCP بر عملکرد شبکه

با توجه به این‌که TCP در لایه حمل (Transport Layer) کار می‌کند، تأثیر آن بر عملکرد شبکه بسیار زیاد است. هر بسته TCP باید تا زمان تأیید دریافت، در حافظه موقت (Buffer) نگهداری شود و در صورت از دست رفتن بسته، دوباره ارسال گردد. این مکانیسم‌ها می‌توانند باعث افزایش تأخیر و کاهش سرعت انتقال شوند، مخصوصاً در شبکه‌های پر بار یا پر ازدحام.

🔹 پیکربندی کنترل جریان برای بهینه‌سازی TCP:

برای کاهش تأخیر و بهینه‌سازی عملکرد، می‌توان برخی از تنظیمات TCP window size و buffer size را در سیستم تنظیم کرد. به‌عنوان مثال، برای تغییر اندازه TCP buffer در لینوکس، می‌توان از دستورات زیر استفاده کرد:

sysctl -w net.core.rmem_max=26214400
sysctl -w net.core.wmem_max=26214400

این دستورات اندازه بافرهای ارسال و دریافت TCP را به میزان بیشتری تنظیم می‌کنند تا از تأخیر کمتری برخوردار شوید.

---

جمع‌بندی

پروتکل TCP نقش بسیار مهمی در ارسال و دریافت بسته‌های داده در شبکه‌های کامپیوتری دارد. از ایجاد اتصالات امن و پایدار گرفته تا مدیریت بسته‌ها و جلوگیری از اختلالات در انتقال داده‌ها، TCP با استفاده از مکانیسم‌های متعددی مانند SYN-ACK, Sequence Number, ACK و Flow Control عملکردی بی‌نظیر ارائه می‌دهد. با پیکربندی صحیح و نظارت بر اتصالات TCP، می‌توانید عملکرد شبکه خود را بهینه کرده و از اتصالات پایدار و امن اطمینان حاصل کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تأثیر Tarpit بر زمان اتصال و قطع ارتباط در پروتکل TCP” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروتکل TCP، فرایند اتصال و قطع ارتباط بسته به نحوه پیاده‌سازی و تنظیمات آن می‌تواند تأثیر زیادی بر عملکرد شبکه و امنیت سیستم‌های شما داشته باشد. Tarpit ابزاری است که به‌طور عمدی تأخیر در این فرایندها ایجاد می‌کند تا مهاجمین نتوانند سریعاً به سیستم دسترسی پیدا کنند و منابع سرور را تحت فشار قرار دهند. در اینجا، با استفاده از دستورات و پیکربندی‌ها، تأثیر Tarpit بر زمان اتصال و قطع ارتباط TCP را بررسی خواهیم کرد.

---

1. تأثیر Tarpit بر زمان اتصال

پروتکل TCP معمولاً فرآیند اتصال را به‌سرعت از طریق سه‌مرحله handshake انجام می‌دهد. این فرآیند به این صورت است:

1. SYN: فرستنده درخواست اتصال به سرور ارسال می‌کند.
2. SYN-ACK: سرور درخواست را تایید می‌کند.
3. ACK: فرستنده تایید نهایی را از سرور دریافت می‌کند.

با این حال، Tarpit در این فرآیند وارد می‌شود و به‌طور عمدی این مراحل را با تأخیر مواجه می‌کند تا از اتصال سریع مهاجم جلوگیری کند. به این ترتیب، مهاجم نمی‌تواند به‌راحتی به سیستم متصل شود و از منابع سرور استفاده کند.

🔹 پیکربندی Tarpit با استفاده از iptables در لینوکس
اگر بخواهید از Tarpit برای ایجاد تأخیر در زمان اتصال به یک سرویس خاص (مثلاً SSH) استفاده کنید، می‌توانید از iptables استفاده کنید. برای این کار، دستور زیر را وارد کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

این دستور باعث می‌شود که تمام اتصالات به پورت 22 (پورت SSH) به‌طور عمدی با تأخیر مواجه شوند. مهاجم یا هر کاربر دیگری که سعی در برقراری اتصال به این پورت دارد، با زمان زیادی برای دریافت پاسخ مواجه خواهد شد.

🔹 توضیح بیشتر
پس از اینکه مهاجم درخواست اتصال (SYN) را ارسال می‌کند، سیستم شما با SYN-ACK پاسخ می‌دهد، اما به‌جای پاسخ فوری، این پاسخ به‌طور عمدی کند شده و باعث می‌شود که مهاجم نتواند سریعاً به سیستم متصل شود. این تأخیر به اندازه کافی طولانی است تا مهاجم نتواند اتصالات جدید زیادی را ایجاد کند و در نتیجه منابع سیستم شما به‌راحتی در اختیار حملات قرار نمی‌گیرد.

---

2. تأثیر Tarpit بر زمان قطع ارتباط

زمانی که فرآیند انتقال داده‌ها تمام می‌شود، TCP از یک فرآیند چهارمرحله‌ای برای قطع ارتباط استفاده می‌کند:

1. FIN: فرستنده درخواست پایان ارتباط را ارسال می‌کند.
2. ACK: گیرنده تایید می‌کند که ارتباط قطع می‌شود.
3. FIN: گیرنده درخواست پایان ارتباط را ارسال می‌کند.
4. ACK: فرستنده تایید نهایی را می‌فرستد.

اما Tarpit در اینجا نیز به‌طور عمدی فرآیند پایان ارتباط را کند می‌کند. هنگامی که یک مهاجم یا سیستم قانونی تلاش می‌کند ارتباط TCP را قطع کند، Tarpit این فرآیند را با تأخیر مواجه می‌کند، بنابراین مهاجم مدت بیشتری را در انتظار باقی می‌ماند.

🔹 پیکربندی Tarpit برای قطع ارتباط
اگر بخواهید در فرآیند قطع ارتباط تأخیر ایجاد کنید، دستور زیر را می‌توانید به iptables اضافه کنید:

sudo iptables -A OUTPUT -p tcp --sport 22 -j TARPIT

این دستور تأخیر را در هنگام ارسال پاسخ به درخواست‌های قطع ارتباط به پورت 22 (پورت SSH) اضافه می‌کند. این اقدام باعث می‌شود که مهاجم نتواند به سرعت از سیستم خارج شود و منابع بیشتری را برای برقراری و قطع ارتباط مصرف کند.

🔹 توضیح بیشتر
در این حالت، زمانی که FIN از طرف مهاجم ارسال می‌شود، Tarpit به‌جای قطع فوری ارتباط، فرآیند پایان ارتباط را طولانی‌تر می‌کند. این فرآیند باعث می‌شود مهاجم زمان زیادی را صرف قطع ارتباط کند و نتواند از منابع سیستم به‌طور مؤثر استفاده کند.

---

3. مدیریت منابع سرور و جلوگیری از اختلال در عملکرد

اگر تنظیمات Tarpit به‌درستی انجام نشود و یا مهاجمین تعداد زیادی درخواست اتصال ارسال کنند، ممکن است سرور شما با مصرف زیاد منابع مواجه شود. در این صورت، لازم است که با استفاده از ابزارهایی مانند Fail2Ban و Rate Limiting، تعداد اتصالات و درخواست‌ها را محدود کنید.

🔹 پیکربندی Fail2Ban برای محدود کردن تعداد درخواست‌ها
برای جلوگیری از حملات مداوم و غیرمجاز، می‌توانید از Fail2Ban استفاده کنید تا بعد از تعداد مشخصی تلاش برای اتصال ناموفق، مهاجم را مسدود کنید. برای مثال، دستور زیر را برای پیکربندی Fail2Ban وارد کنید:

sudo apt-get install fail2ban

سپس فایل پیکربندی مربوط به SSH را ویرایش کرده و تعداد تلاش‌های ناموفق برای اتصال را محدود کنید:

sudo nano /etc/fail2ban/jail.local

در فایل پیکربندی، موارد زیر را اضافه کنید:

[sshd]
enabled = true
port = ssh
maxretry = 3
bantime = 3600

با این تنظیمات، Fail2Ban بعد از 3 تلاش ناموفق برای اتصال، مهاجم را به مدت یک ساعت مسدود خواهد کرد.

---

4. تحلیل و مدیریت حملات پیشرفته

در بسیاری از موارد، مهاجمان ممکن است از حملات پیشرفته مانند DDoS یا Brute Force استفاده کنند که هدفشان از بین بردن منابع سیستم یا دسترسی به اطلاعات حساس است. با استفاده از Tarpit، شما می‌توانید سرعت این حملات را کاهش داده و منابع سرور را از دسترس مهاجمین خارج کنید.

🔹 پیکربندی Tarpit برای جلوگیری از حملات DDoS
در حملات DDoS، مهاجمین تعداد زیادی درخواست به سرور ارسال می‌کنند تا منابع سیستم را مصرف کنند. با استفاده از Tarpit می‌توان زمان رسیدگی به این درخواست‌ها را به‌طور عمدی کند کرد تا مهاجم نتواند از سیستم استفاده کند. برای این کار می‌توانید از دستورات iptables مشابه موارد قبلی استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

استفاده از Tarpit برای کند کردن فرآیندهای اتصال و قطع ارتباط TCP یکی از روش‌های موثر برای کاهش تأثیر حملات مهاجمان است. با اعمال تأخیر در این فرآیندها، مهاجمین قادر نخواهند بود سریعاً به سرویس‌های شما دسترسی پیدا کنند و از منابع سرور استفاده کنند. در کنار این، استفاده از ابزارهای مکمل مانند Fail2Ban می‌تواند به جلوگیری از حملات پیشرفته کمک کند. با پیکربندی صحیح و استفاده از دستورات ذکر شده، می‌توانید به‌طور مؤثری از سرور و شبکه خود در برابر تهدیدات محافظت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تعامل Tarpit با فایروال‌ها و سیستم‌های IDS/IPS” subtitle=”توضیحات کامل”]در دنیای امنیت شبکه، Tarpit یکی از ابزارهای موثر در شبیه‌سازی و مدیریت ترافیک مشکوک است که می‌تواند به شدت از مهاجمان و تهدیدات شبکه محافظت کند. این ابزار با ایجاد تأخیر عمدی در فرآیند ارتباطات TCP، موجب کاهش سرعت حملات و شبیه‌سازی ارتباطات فریبنده می‌شود. برای عملکرد بهینه در محیط‌های پیچیده شبکه‌ای، Tarpit باید به درستی با ابزارهای دیگری مانند فایروال‌ها (Firewall) و سیستم‌های شناسایی و جلوگیری از نفوذ (IDS/IPS) تعامل داشته باشد. در این قسمت، به نحوه تعامل Tarpit با این سیستم‌ها پرداخته خواهد شد.

---

1. تعامل Tarpit با فایروال‌ها

فایروال‌ها به‌عنوان ابزارهایی برای کنترل دسترسی و ترافیک ورودی و خروجی در شبکه عمل می‌کنند. این ابزارها معمولاً بسته‌ها را بر اساس مجموعه‌ای از قوانین از پیش تعریف‌شده فیلتر می‌کنند. وقتی که Tarpit در کنار فایروال‌ها استفاده می‌شود، می‌تواند باعث تقویت امنیت شبکه و جلوگیری از دسترسی‌های غیرمجاز به منابع حساس شود.

• پیکربندی Tarpit برای تعامل با فایروال: یکی از جنبه‌های اصلی استفاده از Tarpit در کنار فایروال‌ها این است که فایروال می‌تواند ترافیک مشکوک را شناسایی کرده و آن را به Tarpit هدایت کند تا حملات مهاجمین با تأخیر مواجه شوند. به‌عنوان مثال، مهاجمان که تلاش می‌کنند پورت‌های باز را اسکن کنند، ممکن است با تأخیر طولانی مواجه شوند و دیگر نتوانند ترافیک خود را به سمت هدف هدایت کنند.

🔹 نمونه دستور فایروال برای هدایت ترافیک مشکوک به Tarpit:

در سیستم‌های لینوکسی با استفاده از iptables می‌توان ترافیک TCP مشکوک را به Tarpit هدایت کرد. به‌عنوان مثال، اگر بخواهید بسته‌های TCP با پرچم SYN را که برای اسکن پورت استفاده می‌شوند به Tarpit هدایت کنید، دستور زیر قابل استفاده است:

iptables -A INPUT -p tcp --syn -j TARPIT

این دستور باعث می‌شود تا بسته‌های TCP که برای شروع ارتباط (SYN) استفاده می‌شوند به Tarpit ارسال شده و با تأخیر مواجه شوند.

• تأثیر Tarpit بر عملکرد فایروال‌ها: زمانی که مهاجم به پورت‌هایی که در Tarpit قرار دارند، دسترسی پیدا می‌کند، فایروال هیچ‌گونه ترافیکی را مسدود نمی‌کند بلکه ترافیک را به مسیر Tarpit هدایت می‌کند. این فرآیند به‌طور موثری باعث می‌شود که مهاجم منابع شبکه را با ارسال درخواست‌های بی‌پایان تحت فشار قرار دهد.

---

2. تعامل Tarpit با سیستم‌های IDS/IPS

سیستم‌های IDS (Intrusion Detection System) و IPS (Intrusion Prevention System) برای شناسایی و جلوگیری از نفوذ به شبکه طراحی شده‌اند. این سیستم‌ها از الگوریتم‌ها و قواعد مختلف برای شناسایی تهدیدات و حملات استفاده می‌کنند و در صورت شناسایی رفتارهای مشکوک، اقدام به جلوگیری از آن‌ها می‌کنند.

چگونگی تعامل Tarpit با IDS/IPS:

1. شناسایی حملات بر اساس رفتار مشکوک: سیستم‌های IDS معمولاً تلاش می‌کنند رفتارهای غیرطبیعی مانند حملات Brute Force، اسکن پورت‌ها و حملات DDoS را شناسایی کنند. زمانی که این نوع رفتارها شناسایی می‌شوند، بسته‌ها به Tarpit هدایت می‌شوند تا مهاجم را در حالت اتصال طولانی و معلق نگه دارند. این موضوع باعث ایجاد هزینه و زمان بیشتر برای مهاجم می‌شود.
2. تأخیر و کاهش سرعت حملات: Tarpit به‌عنوان یک “مسیر” برای حملات، اجازه می‌دهد که ترافیک مهاجم به آرامی با تأخیر مواجه شود. سیستم‌های IDS و IPS می‌توانند به طور همزمان از Tarpit برای کاهش سرعت حملات Brute Force یا DDoS استفاده کنند و مهاجم را در دام خود گیر بیندازند.

🔹 نمونه دستور برای ترکیب Tarpit با IDS/IPS:

برای استفاده از Tarpit در یک سیستم IDS/IPS، می‌توان تنظیمات فایروال را به‌گونه‌ای تنظیم کرد که اگر IDS حمله‌ای را شناسایی کرد، آن ترافیک به Tarpit هدایت شود. به‌عنوان مثال، در صورت شناسایی یک اسکن پورت در سیستم IDS، می‌توان از iptables برای هدایت ترافیک مشکوک به Tarpit استفاده کرد:

iptables -A FORWARD -p tcp --dport 80 -m state --state NEW -j TARPIT

این دستور باعث می‌شود هر ترافیک ورودی به پورت 80 که از سوی IDS شناسایی می‌شود به Tarpit هدایت شود تا مهاجم در مدت زمان طولانی‌تری مجبور به نگه داشتن ارتباط شود.

3. گزارش‌گیری و شناسایی رفتار مهاجم: سیستم‌های IDS/IPS می‌توانند گزارش‌هایی تولید کنند که به مدیران شبکه نشان می‌دهند کدام بسته‌ها به Tarpit هدایت شده‌اند. این گزارش‌ها می‌توانند به شناسایی بهتر رفتارهای مشکوک و اقدام به‌موقع برای جلوگیری از حملات کمک کنند.

---

3. ترکیب Tarpit با سیستم‌های IDS/IPS و فایروال‌ها برای افزایش امنیت

استفاده از Tarpit به‌طور همزمان با فایروال‌ها و IDS/IPS می‌تواند لایه‌های امنیتی متعددی برای محافظت از شبکه فراهم کند. این ترکیب می‌تواند به طور موثری از نفوذ و تهدیدات جلوگیری کند، زیرا مهاجمان نمی‌توانند به راحتی به اطلاعات حساس دسترسی پیدا کنند.

• تشخیص سریع تهدیدات و انتقال آن‌ها به Tarpit: فایروال‌ها و IDS/IPS می‌توانند تهدیدات را شناسایی کرده و بلافاصله ترافیک را به Tarpit هدایت کنند. این موضوع باعث کاهش اثرات منفی حملات در شبکه و منابع سیستم می‌شود.
• مدیریت منابع سیستم: استفاده از Tarpit در کنار فایروال‌ها و IDS/IPS باعث کاهش فشار بر روی منابع سیستم و شبکه می‌شود زیرا حملات به‌جای مصرف منابع سیستم، در یک وضعیت معلق و زمان‌بر قرار می‌گیرند.
• افزایش دقت شناسایی تهدیدات: به دلیل تأخیر عمدی در ارتباطات، مهاجمان معمولاً زمان زیادی را صرف اتصالات می‌کنند و این امکان را برای سیستم‌های IDS/IPS فراهم می‌آورد که با دقت بیشتری رفتارهای غیرطبیعی را شناسایی کنند.

---

جمع‌بندی

ترکیب Tarpit با فایروال‌ها و سیستم‌های IDS/IPS می‌تواند به بهبود امنیت شبکه و مقابله مؤثرتر با تهدیدات کمک کند. در حالی که فایروال‌ها از ورود ترافیک غیرمجاز جلوگیری می‌کنند و IDS/IPS با شناسایی حملات مشکوک عمل می‌کنند، Tarpit به‌عنوان یک ابزار تأخیری، مهاجمان را در دام خود گیر می‌اندازد و از اتصالات غیرمجاز جلوگیری می‌کند. این تعاملات می‌تواند لایه‌های امنیتی بیشتری برای مقابله با حملات فراهم کند و تأثیرات منفی حملات را به حداقل برساند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 8. ارتباط Tarpit با مفاهیم امنیتی دیگر”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”همکاری و مکمل بودن Tarpit با ابزارهایی مانند Fail2Ban” subtitle=”توضیحات کامل”]در زمینه امنیت شبکه، ترکیب ابزارهای مختلف برای تقویت لایه‌های دفاعی بسیار حائز اهمیت است. یکی از راهکارهای مؤثر در این زمینه، همکاری بین Tarpit و Fail2Ban است. این دو ابزار با ویژگی‌های خاص خود، می‌توانند به‌طور مکمل با یکدیگر عمل کرده و امنیت شبکه را در برابر تهدیدات مختلف مانند حملات Brute Force، اسکن پورت‌ها و حملات DDoS تقویت کنند. در این قسمت به نحوه همکاری و تعامل این دو ابزار خواهیم پرداخت.

---

1. معرفی Tarpit و Fail2Ban

Tarpit:

Tarpit یک ابزار امنیتی است که هدف اصلی آن شبیه‌سازی تأخیر در ارتباطات TCP است. این ابزار با هدف افزایش هزینه و زمان برای مهاجمان، به‌ویژه در برابر حملات اسکن پورت و Brute Force طراحی شده است. Tarpit باعث می‌شود که ارتباطات با تأخیرهای عمدی مواجه شوند و مهاجم به دام بیفتد.

Fail2Ban:

Fail2Ban یک ابزار پیشرفته است که برای شناسایی تلاش‌های ناموفق برای ورود به سیستم طراحی شده است. این ابزار بر اساس الگوهای خاصی که برای شناسایی رفتارهای مشکوک (مانند تلاش‌های مکرر ورود به سیستم با رمز عبور اشتباه) تعریف می‌شود، اقدام به مسدود کردن موقتی آدرس‌های IP مهاجم می‌کند.

---

2. همکاری Tarpit با Fail2Ban

Tarpit و Fail2Ban می‌توانند به‌طور همزمان در کنار یکدیگر برای شبیه‌سازی و مدیریت تهدیدات عمل کنند. در حالی که Fail2Ban تلاش می‌کند که IP‌های مهاجم را شناسایی کرده و آن‌ها را مسدود کند، Tarpit می‌تواند با تأخیر عمدی در ارتباطات مهاجم، باعث افزایش هزینه‌ها و زمان حملات شود. در اینجا به نحوه همکاری و تنظیمات این دو ابزار خواهیم پرداخت.

---

3. استفاده از Fail2Ban برای شناسایی حملات و Tarpit برای مقابله با آن‌ها

Fail2Ban به‌طور معمول برای شناسایی حملات Brute Force به سرویس‌هایی مانند SSH و FTP استفاده می‌شود. پس از شناسایی تلاش‌های مکرر برای ورود به سیستم، Fail2Ban می‌تواند آدرس IP مهاجم را مسدود کند. اما هنگامی که Tarpit با Fail2Ban ترکیب می‌شود، می‌توان مراحل مسدودسازی مهاجمین را با قرار دادن آن‌ها در وضعیت تأخیر طولانی‌تر، پیچیده‌تر کرد.

پیکربندی Fail2Ban برای همکاری با Tarpit:

برای استفاده از Tarpit به‌عنوان یک اقدام تکمیلی در کنار Fail2Ban، باید مراحل زیر را دنبال کرد:

1. تنظیم Fail2Ban برای شناسایی حملات Brute Force:Fail2Ban ابتدا باید تنظیم شود تا حملات Brute Force را در سرویس‌های مختلف شناسایی کند. برای مثال، برای SSH، فایل پیکربندی jail.conf به این صورت تنظیم می‌شود:

   [ssh]
   enabled  = true
   port     = ssh
   filter   = sshd
   logpath  = /var/log/auth.log
   maxretry = 5
   bantime  = 600
   

   در این پیکربندی، Fail2Ban تلاش می‌کند که پس از ۵ بار تلاش ناموفق برای ورود به سیستم، آدرس IP مهاجم را به مدت ۱۰ دقیقه مسدود کند.

2. تنظیم Fail2Ban برای همکاری با Tarpit:پس از شناسایی آدرس‌های IP مهاجم توسط Fail2Ban، می‌توانیم از Tarpit برای هدایت ترافیک به سمت یک ارتباط کند و زمان‌بر استفاده کنیم. برای انجام این کار، از iptables برای هدایت بسته‌های TCP به Tarpit استفاده می‌کنیم.در فایل پیکربندی Fail2Ban، قسمت action باید به‌گونه‌ای تنظیم شود که از iptables برای مسدودسازی مهاجمین استفاده کند و در عین حال، بسته‌ها را به Tarpit هدایت کند:

   action = iptables-multiport[name=SSH, port="ssh", protocol=tcp]
   action = iptables-allports[name=ssh, port="ssh", protocol=tcp, sendmail-whois]
   

   در این حالت، Fail2Ban بسته‌های مهاجم را به Tarpit هدایت می‌کند و از طریق iptables این بسته‌ها را برای ارتباطات زمان‌بر ارسال می‌کند.

---

4. مزایای این همکاری

ترکیب Tarpit و Fail2Ban مزایای بسیاری به همراه دارد:

1. افزایش زمان حملات: زمانی که Fail2Ban مهاجم را شناسایی و مسدود می‌کند، Tarpit باعث می‌شود مهاجم درگیر فرآیند‌های وقت‌گیر و بی‌پایان شود. این فرآیند می‌تواند باعث افزایش قابل توجه هزینه‌ها و زمان مهاجم شود.
2. کاهش تأثیر حملات Brute Force: Tarpit با کاهش سرعت حملات Brute Force، منابع سرور را کمتر در معرض خطر قرار می‌دهد. در این حالت، مهاجم نمی‌تواند به‌راحتی وارد سیستم شود، زیرا ارتباطات به‌طور عمدی کند شده‌اند.
3. کاهش اثرات حملات DDoS: Fail2Ban می‌تواند به شناسایی حملات DDoS کمک کند و در این شرایط، Tarpit می‌تواند با کند کردن سرعت پاسخ‌دهی، به‌جای مسدود کردن کامل ترافیک، فشار را بر مهاجم وارد کند.
4. پیشگیری از اسکن پورت: Fail2Ban می‌تواند به‌راحتی ابزارهایی مانند Nmap را شناسایی کرده و مهاجمان را مسدود کند. در حالی که Tarpit باعث می‌شود که مهاجم نتواند پورت‌ها را به‌سرعت اسکن کرده و اطلاعات را جمع‌آوری کند.

---

جمع‌بندی

ترکیب Tarpit و Fail2Ban یک استراتژی دفاعی کارآمد برای مقابله با حملات Brute Force، اسکن پورت و حتی حملات DDoS است. در حالی که Fail2Ban مسئول شناسایی و مسدودسازی مهاجمان است، Tarpit با شبیه‌سازی تأخیرهای عمدی در فرآیند ارتباطات، مهاجمین را در دام خود گیر می‌اندازد و منابع شبکه را از مصرف بی‌رویه محافظت می‌کند. این دو ابزار به‌طور مکمل می‌توانند عملکرد امنیتی شبکه را بهبود بخشند و مهاجمین را از رسیدن به اهداف خود بازدارند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مقایسه رفتار Tarpit با Honeypots” subtitle=”توضیحات کامل”]در حوزه امنیت سایبری، Tarpit و Honeypot دو ابزار مهم برای مقابله با حملات و شناسایی فعالیت‌های مخرب هستند. این دو روش هرچند دارای شباهت‌هایی در اهداف کلی خود هستند، اما از نظر عملکرد، معماری و نحوه تعامل با مهاجمان تفاوت‌های اساسی دارند. در این بخش، به بررسی و مقایسه این دو ابزار پرداخته خواهد شد.

---

1. تفاوت در هدف اصلی

Tarpit:

Tarpit ابزاری است که تأخیر عمدی در ارتباطات شبکه ایجاد می‌کند تا مهاجمان، ربات‌ها و ابزارهای مخرب را کند کرده و منابع آن‌ها را به هدر دهد. هدف اصلی Tarpit، کاهش کارایی حملات و افزایش زمان پاسخ‌دهی مهاجم است، به‌طوری‌که موجب اتلاف منابع و ناامیدی آن‌ها شود.

Honeypot:

Honeypot به‌عنوان یک تله امنیتی عمل می‌کند و محیطی شبیه به یک سیستم واقعی را برای فریب مهاجمان فراهم می‌آورد. Honeypot معمولاً برای جمع‌آوری اطلاعات در مورد روش‌های حمله و شناسایی تهدیدات جدید استفاده می‌شود.

---

2. مقایسه نحوه عملکرد

ویژگی	Tarpit	Honeypot
نحوه تعامل با مهاجم	کند کردن حملات با ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی	جذب مهاجمان و ثبت فعالیت‌های آن‌ها
هدف اصلی	کاهش اثربخشی حملات و اتلاف منابع مهاجم	شناسایی حملات و تحلیل رفتار مهاجمان
مدیریت منابع	استفاده حداقلی از منابع سرور	نیاز به منابع بالا برای شبیه‌سازی یک سیستم واقعی
روش پیاده‌سازی	ایجاد اتصالات TCP که برای مدت طولانی باز می‌مانند	شبیه‌سازی سرویس‌های واقعی مانند SSH، FTP و وب‌سرور
مقابله با اسکن پورت	ایجاد تأخیر در پاسخ به بسته‌های SYN	جذب و تحلیل ترافیک اسکن پورت‌ها
تعامل با سیستم‌های امنیتی	تکمیل‌کننده سیستم‌های IDS/IPS	می‌تواند به‌عنوان یک منبع داده برای IDS استفاده شود

---

3. نحوه تعامل با مهاجمان

رفتار Tarpit:

Tarpit به‌گونه‌ای طراحی شده که باعث کند شدن روند حمله مهاجم شود. برای مثال، اگر مهاجم اقدام به ارسال درخواست‌های SYN برای برقراری ارتباط کند، Tarpit پاسخ‌های TCP را به‌گونه‌ای ارسال می‌کند که فرآیند three-way handshake هرگز تکمیل نشود، در نتیجه ارتباط مهاجم به دام می‌افتد.

✅ مثال عملی از تنظیم Tarpit در iptables:

iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m tarpit --tarpit -j ACCEPT

🔹 این دستور باعث می‌شود که تمامی تلاش‌های برقراری ارتباط با پورت ۲۲ (SSH) در دام Tarpit بیفتند و برای مدت طولانی منتظر بمانند.

---

رفتار Honeypot:

Honeypot با راه‌اندازی یک سرویس شبیه‌سازی‌شده، به مهاجم اجازه می‌دهد که حمله را انجام دهد و سپس فعالیت‌های او را ثبت و تحلیل می‌کند. Honeypot‌ها معمولاً در دو نوع Low-Interaction (کم‌تعامل) و High-Interaction (پر‌تعامل) طراحی می‌شوند.

✅ مثال عملی از راه‌اندازی یک Honeypot برای SSH با Cowrie:

git clone https://github.com/cowrie/cowrie.git
cd cowrie
./start.sh

🔹 در این حالت، مهاجم فکر می‌کند که به یک سرور واقعی متصل شده است، درحالی‌که تمامی فعالیت‌های او در حال ثبت شدن است.

---

4. کاربردهای امنیتی

✅ Tarpit بیشتر مناسب است برای:

• کاهش سرعت حملات Brute Force و DDoS
• جلوگیری از اسکن‌های سریع پورت توسط ابزارهایی مانند Nmap
• اتلاف منابع مهاجم و جلوگیری از حملات اتوماسیونی

✅ Honeypot بیشتر مناسب است برای:

• شناسایی تکنیک‌های جدید حمله
• جمع‌آوری اطلاعات درباره رفتار مهاجمان
• استفاده در تحقیقات امنیتی و توسعه سیستم‌های IDS

---

5. ترکیب Tarpit و Honeypot برای امنیت بیشتر

در برخی سناریوها، ترکیب این دو روش می‌تواند یک استراتژی امنیتی چندلایه ایجاد کند. به این صورت که:

1. Tarpit باعث کند شدن حملات و به دام انداختن ابزارهای مخرب می‌شود.
2. Honeypot می‌تواند اطلاعات دقیق از روش‌های حمله را جمع‌آوری کند.

✅ مثال: استفاده از Tarpit در کنار Honeypot برای امنیت SSH

iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m tarpit --tarpit -j ACCEPT

🔹 این دستور باعث می‌شود که هر مهاجم قبل از رسیدن به Honeypot در Tarpit گرفتار شود.

cd cowrie
./start.sh

🔹 در صورتی که مهاجم موفق به عبور از Tarpit شود، Honeypot اطلاعات دقیق‌تری از رفتار او ثبت خواهد کرد.

---

جمع‌بندی

• Tarpit برای کند کردن و خسته کردن مهاجمان با تأخیر عمدی در ارتباطات TCP طراحی شده است.
• Honeypot به‌عنوان یک تله دیجیتال، اطلاعات مربوط به مهاجمان را جمع‌آوری و تحلیل می‌کند.
• ترکیب این دو ابزار می‌تواند یک لایه دفاعی قدرتمند در برابر تهدیدات سایبری ایجاد کند.
• Tarpit مناسب حملات Brute Force، DDoS و اسکن پورت است، در حالی که Honeypot برای تحقیقات امنیتی و تحلیل رفتار مهاجمین کاربرد دارد.

💡 نتیجه‌گیری:
Tarpit و Honeypot هر دو ابزار مفیدی در امنیت شبکه هستند، اما اهداف متفاوتی دارند. در حالی که Tarpit مهاجمان را با کند کردن ارتباطات ناکام می‌گذارد، Honeypot با جذب آن‌ها اطلاعات حیاتی را استخراج می‌کند. بسته به نیاز امنیتی، می‌توان از یکی یا ترکیبی از هر دو ابزار استفاده کرد تا به بالاترین سطح امنیت دست یافت.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از Tarpit به عنوان ابزار شناسایی و تحلیل رفتار مهاجمین” subtitle=”توضیحات کامل”]در دنیای امنیت سایبری، یکی از مهم‌ترین جنبه‌های دفاعی، شناسایی و تحلیل رفتار مهاجمان است. بسیاری از حملات، به‌ویژه حملات Brute Force، اسکن پورت و DDoS، توسط بات‌ها و اسکریپت‌های خودکار انجام می‌شوند. ابزار Tarpit می‌تواند به‌عنوان یک لایه دفاعی هوشمند برای کند کردن مهاجمین و جمع‌آوری اطلاعات از روش‌های حمله استفاده شود.

---

1. نحوه استفاده از Tarpit برای شناسایی مهاجمان

Tarpit علاوه بر ایجاد تأخیر در ارتباطات مهاجم، می‌تواند برای ثبت و تحلیل رفتار مهاجمان مورد استفاده قرار گیرد. این کار شامل جمع‌آوری آدرس‌های IP مهاجمین، تحلیل الگوهای حمله و شناسایی ابزارهای مخرب است.

✅ مثال: تنظیم iptables برای ثبت IPهای مهاجمین

iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m tarpit --tarpit -j LOG --log-prefix "TARPIT DETECTED: "

🔹 این دستور باعث می‌شود که هر مهاجمی که به پورت ۲۲ (SSH) متصل شود، به دام افتاده و آدرس IP آن در لاگ سیستم ثبت شود.

✅ مشاهده لاگ‌های ثبت‌شده در سیستم

sudo cat /var/log/syslog | grep "TARPIT DETECTED"

🔹 این دستور لیست مهاجمینی که در دام Tarpit افتاده‌اند را نمایش می‌دهد.

---

2. تشخیص الگوی حملات و ابزارهای مهاجم

بسیاری از مهاجمان از ابزارهایی مانند Nmap، Metasploit و Hydra برای اسکن پورت‌ها و حملات Brute Force استفاده می‌کنند. با کمک Tarpit، می‌توان مدل رفتاری این ابزارها را بررسی کرد.

✅ بررسی درخواست‌های SYN از سوی مهاجمین

sudo tcpdump -i eth0 port 22

🔹 این دستور ترافیک مربوط به پورت ۲۲ را بررسی کرده و تعداد درخواست‌های SYN را نمایش می‌دهد.

💡 نتیجه: اگر حجم زیادی از درخواست‌های SYN از یک IP خاص دریافت شود، به احتمال زیاد ابزارهایی مانند Nmap در حال اسکن شبکه هستند.

---

3. ترکیب Tarpit با سایر ابزارهای مانیتورینگ و تحلیل

برای بهبود دقت شناسایی مهاجمان، Tarpit را می‌توان در کنار ابزارهای تحلیل ترافیک مانند Fail2Ban و ELK Stack (Elasticsearch, Logstash, Kibana) استفاده کرد.

✅ مثال: ترکیب Tarpit با Fail2Ban برای مسدودسازی مهاجمین

echo '[tarpit-ssh]
enabled = true
filter = tarpit
logpath = /var/log/syslog
bantime = 3600
maxretry = 3' | sudo tee /etc/fail2ban/jail.d/tarpit.conf

🔹 این تنظیم باعث می‌شود که Fail2Ban پس از سه بار ثبت حمله در Tarpit، IP مهاجم را مسدود کند.

✅ نمایش لیست IPهای مسدود شده توسط Fail2Ban

sudo fail2ban-client status tarpit-ssh

🔹 این دستور لیست مهاجمینی که توسط ترکیب Tarpit + Fail2Ban مسدود شده‌اند را نمایش می‌دهد.

---

4. تحلیل داده‌های ثبت‌شده توسط Tarpit

با استفاده از ELK Stack، می‌توان داده‌های مربوط به مهاجمان را به‌صورت بصری تحلیل کرد.

✅ ارسال لاگ‌های Tarpit به Logstash

echo 'input {
  file {
    path => "/var/log/syslog"
    start_position => "beginning"
  }
}
filter {
  grok {
    match => { "message" => "%{TIMESTAMP_ISO8601:timestamp} TARPIT DETECTED: %{IP:attacker_ip}" }
  }
}
output {
  elasticsearch {
    hosts => ["localhost:9200"]
  }
}' | sudo tee /etc/logstash/conf.d/tarpit.conf

🔹 این تنظیم باعث می‌شود که IP مهاجمین در Kibana قابل مشاهده باشد.

✅ اجرای Logstash برای ارسال داده‌ها به Kibana

sudo systemctl restart logstash

🔹 اکنون در Kibana می‌توان الگوی حملات را در داشبورد امنیتی مشاهده کرد.

---

جمع‌بندی

• Tarpit می‌تواند علاوه بر کند کردن مهاجمان، به‌عنوان ابزار شناسایی و تحلیل حملات استفاده شود.
• ثبت آدرس‌های IP مهاجمین، بررسی الگوی حملات و تشخیص ابزارهای مخرب، از مهم‌ترین کاربردهای امنیتی Tarpit است.
• ترکیب Tarpit با ابزارهایی مانند Fail2Ban، tcpdump و ELK Stack، امکان مانیتورینگ پیشرفته و واکنش خودکار به حملات را فراهم می‌کند.
• استفاده از لاگ‌های Tarpit در Kibana می‌تواند به تیم‌های امنیتی در تحلیل حملات و جلوگیری از تهدیدات آینده کمک کند.

💡 جمع بندی:
Tarpit نه‌تنها یک ابزار دفاعی مؤثر در برابر حملات Brute Force و DDoS است، بلکه به‌عنوان سیستمی برای شناسایی مهاجمان، تحلیل رفتارهای مخرب و بهبود امنیت کلی شبکه نیز کاربرد دارد.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

[cdb_course_lessons title=”بخش 3. نصب و پیکربندی سرویس Tarpit در لینوکس”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. نصب نرم‌افزار Tarpit”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”آماده‌سازی سیستم برای اجرای Tarpit” subtitle=”توضیحات کامل”]قبل از نصب و پیکربندی Tarpit، باید سیستم را آماده‌سازی کرده و ابزارهای موردنیاز را نصب کنیم. این فرآیند شامل به‌روزرسانی بسته‌ها و نصب ابزارهای پیش‌نیاز مانند iptables و ipset است.

---

بروزرسانی بسته‌ها و منابع سیستم

برای اطمینان از استفاده از آخرین نسخه‌های بسته‌های نرم‌افزاری، ابتدا سیستم را بروزرسانی کنید. این کار باعث بهبود امنیت، افزایش پایداری و رفع اشکالات احتمالی در بسته‌های موجود می‌شود.

✅ به‌روزرسانی لیست مخازن و بسته‌ها

sudo apt update && sudo apt upgrade -y

🔹 این دستور دو بخش دارد:

• apt update: لیست بسته‌های موجود را از مخازن دریافت و بروزرسانی می‌کند.
• apt upgrade -y: تمام بسته‌های نصب‌شده را به آخرین نسخه بروزرسانی می‌کند.

✅ پاکسازی بسته‌های اضافی و وابستگی‌های قدیمی

sudo apt autoremove -y && sudo apt autoclean

🔹 این دستورات، بسته‌های غیرضروری را حذف کرده و فضای ذخیره‌سازی را آزاد می‌کنند.

✅ بررسی نسخه کرنل و وضعیت سیستم

uname -r

🔹 این دستور نسخه‌ی فعلی کرنل را نمایش می‌دهد که برای بررسی سازگاری ماژول‌های امنیتی ضروری است.

---

نصب ابزارهای پیش‌نیاز مانند iptables و ipset

iptables یک فایروال داخلی در لینوکس است که به کنترل ترافیک شبکه کمک می‌کند. ipset نیز ابزاری برای مدیریت مجموعه‌ای از آدرس‌های IP است که در کنار iptables برای مسدودسازی یا تغییر رفتار ترافیک استفاده می‌شود.

✅ نصب iptables و ipset

sudo apt install iptables ipset -y

🔹 این دستور دو ابزار ضروری را روی سیستم نصب می‌کند.

✅ بررسی نصب iptables

sudo iptables -L

🔹 اگر خروجی شامل زنجیره‌های INPUT، FORWARD و OUTPUT باشد، iptables به درستی نصب شده است.

✅ بررسی نصب ipset

sudo ipset list

🔹 اگر خروجی “No sets found” نمایش داده شد، ipset نصب شده اما هنوز لیستی از IPها تعریف نشده است.

✅ فعال‌سازی iptables هنگام راه‌اندازی سیستم

sudo systemctl enable netfilter-persistent

🔹 این دستور باعث می‌شود iptables در هر بار راه‌اندازی سیستم به‌طور خودکار فعال شود.

---

جمع‌بندی

• ابتدا بسته‌های سیستم را به‌روزرسانی و پاکسازی کردیم.
• سپس ابزارهای پیش‌نیاز (iptables و ipset) را نصب و بررسی کردیم.
• در نهایت، اطمینان حاصل شد که iptables به‌صورت خودکار در هنگام بوت سیستم فعال شود.

✅ حالا سیستم برای نصب و پیکربندی Tarpit آماده است. 🚀[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”نصب Tarpit در سیستم‌های مختلف” subtitle=”توضیحات کامل”]در این بخش، نحوه نصب Tarpit را در توزیع‌های Debian/Ubuntu و CentOS/RHEL بررسی خواهیم کرد. این ابزار به‌صورت یک ماژول iptables عمل کرده و برای کند کردن ارتباطات مشکوک استفاده می‌شود.

---

نصب Tarpit در Debian/Ubuntu

✅ بررسی موجود بودن بسته در مخازن رسمی

apt-cache search iptables-tarpit

🔹 اگر بسته پیدا شد، می‌توان آن را مستقیماً نصب کرد.

✅ نصب از طریق مخازن رسمی

sudo apt-get install iptables-tarpit -y

✅ بررسی نصب و عملکرد ماژول

sudo iptables -m tarpit --help

🔹 اگر خروجی شامل گزینه‌های مربوط به TARPIT باشد، نصب موفقیت‌آمیز است.

✅ افزودن مخازن غیررسمی در صورت نبود بسته در مخازن رسمی

sudo add-apt-repository ppa:dsf/tarpit
sudo apt update

🔹 پس از افزودن مخزن، دوباره دستور نصب را اجرا کنید:

sudo apt install iptables-tarpit -y

✅ بارگذاری ماژول در کرنل

sudo modprobe ipt_TARPIT

✅ بررسی فعال بودن ماژول

lsmod | grep tarpit

✅ افزودن ماژول برای بارگذاری خودکار در بوت

echo "ipt_TARPIT" | sudo tee -a /etc/modules

---

نصب Tarpit در CentOS/RHEL

✅ بررسی موجود بودن بسته در مخازن پیش‌فرض

yum search iptables-tarpit

✅ در صورت وجود، نصب با YUM

sudo yum install iptables-tarpit -y

✅ افزودن مخزن EPEL در صورت نبود بسته در مخازن رسمی

sudo yum install epel-release -y
sudo yum update -y

🔹 سپس دوباره دستور نصب را اجرا کنید:

sudo yum install iptables-tarpit -y

✅ نصب از سورس در صورت نبود بسته در مخازن

📌 نصب ابزارهای موردنیاز برای کامپایل

sudo yum groupinstall "Development Tools" -y
sudo yum install kernel-devel kernel-headers gcc iptables-devel -y

📌 دانلود و کامپایل سورس کد

cd /usr/src/
sudo git clone https://github.com/TrapIT/iptables-tarpit.git
cd iptables-tarpit
make
sudo make install

📌 بارگذاری ماژول در کرنل

sudo modprobe ipt_TARPIT

📌 بررسی فعال بودن ماژول

lsmod | grep tarpit

📌 افزودن ماژول برای بارگذاری خودکار در بوت

echo "ipt_TARPIT" | sudo tee -a /etc/modules-load.d/tarpit.conf

---

جمع‌بندی

• در Debian/Ubuntu، ابتدا بررسی کردیم که آیا بسته iptables-tarpit در مخازن رسمی موجود است.
• در صورت نبود، از مخازن غیررسمی برای نصب استفاده کردیم.
• در CentOS/RHEL، ابتدا بررسی کردیم که آیا بسته در مخازن رسمی موجود است.
• در صورت نبود، مخزن EPEL را اضافه کرده و بسته را نصب کردیم.
• در نهایت، اگر بسته موجود نبود، از سورس کد و کامپایل دستی برای نصب ماژول TARPIT استفاده کردیم.
• در هر دو سیستم، ماژول را بارگذاری و آن را برای بارگذاری خودکار در هر بوت پیکربندی کردیم.

✅ اکنون Tarpit در سیستم شما نصب شده و آماده استفاده است! 🚀[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”نصب ابزارهای کمکی برای مانیتورینگ و امنیت” subtitle=”توضیحات کامل”]پس از نصب Tarpit، نیاز به ابزارهای کمکی برای مانیتورینگ ترافیک، تحلیل رفتار مهاجمان و تکمیل امنیت شبکه داریم. در این بخش، علاوه بر ابزارهای tcpdump، netstat و iftop، ابزار Fail2Ban را برای مسدودسازی خودکار مهاجمان بررسی می‌کنیم.

---

نصب ابزارهای مانیتورینگ در Debian/Ubuntu

✅ نصب tcpdump، net-tools (برای netstat) و iftop

sudo apt update
sudo apt install tcpdump net-tools iftop -y

✅ بررسی نسخه‌های نصب‌شده

tcpdump --version
netstat -V
iftop -h

---

نصب ابزارهای مانیتورینگ در CentOS/RHEL

✅ نصب tcpdump، net-tools و iftop

sudo yum install tcpdump net-tools iftop -y

✅ بررسی نسخه‌های نصب‌شده

tcpdump --version
netstat -V
iftop -h

---

نصب و پیکربندی Fail2Ban برای تکمیل امنیت

🔹 Fail2Ban یک ابزار امنیتی برای شناسایی و مسدودسازی خودکار IPهای مخرب است. می‌توان از آن برای تکمیل عملکرد Tarpit و جلوگیری از حملات Brute Force و اسکن پورت استفاده کرد.

نصب Fail2Ban در Debian/Ubuntu

sudo apt install fail2ban -y

نصب Fail2Ban در CentOS/RHEL

sudo yum install epel-release -y
sudo yum install fail2ban -y

---

پیکربندی اولیه Fail2Ban برای کار با Tarpit

✅ فعال‌سازی و راه‌اندازی سرویس

sudo systemctl enable fail2ban
sudo systemctl start fail2ban

✅ ایجاد فایل پیکربندی اختصاصی (برای جلوگیری از تغییرات پیش‌فرض)

sudo cp /etc/fail2ban/jail.conf /etc/fail2ban/jail.local

✅ ویرایش فایل پیکربندی با ویرایشگر nano

sudo nano /etc/fail2ban/jail.local

در این فایل، می‌توانیم حدود مجاز لاگین‌های ناموفق و زمان مسدودسازی را تنظیم کنیم:

[DEFAULT]
bantime = 1h
findtime = 10m
maxretry = 3

✅ پیکربندی Jail برای SSH (مسدودسازی حملات Brute Force)

[sshd]
enabled = true
port = ssh
filter = sshd
logpath = /var/log/auth.log
maxretry = 3
bantime = 3600

✅ ذخیره و خروج از ویرایشگر

CTRL + X سپس Y و Enter

✅ اعمال تغییرات و بررسی عملکرد

sudo systemctl restart fail2ban
sudo fail2ban-client status sshd

---

جمع‌بندی

🔹 tcpdump، netstat و iftop برای مانیتورینگ دقیق ترافیک و تحلیل رفتار مهاجمان استفاده می‌شوند.
🔹 Fail2Ban در کنار Tarpit می‌تواند IPهای مخرب را شناسایی و به‌طور خودکار مسدود کند.
🔹 ترکیب Tarpit و Fail2Ban، زمان پاسخ‌دهی مهاجم را افزایش داده و فشار را از روی منابع سرور کاهش می‌دهد.

✅ اکنون سیستم شما مجهز به ابزارهای پیشرفته برای رصد، کند کردن و مسدودسازی مهاجمان شده است. 🚀

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”کامپایل Tarpit از سورس (در صورت عدم وجود پکیج آماده)” subtitle=”توضیحات کامل”]در صورتی که Tarpit در مخازن رسمی سیستم‌عامل شما موجود نباشد، می‌توان آن را از سورس کد کامپایل و نصب کرد. این روش مخصوصاً برای CentOS/RHEL و نسخه‌هایی از Debian/Ubuntu که این بسته را ندارند، مفید است.

---

1. دانلود سورس از مخازن رسمی

✅ ابتدا ابزارهای موردنیاز برای کامپایل را نصب کنید.
🔹 در Debian/Ubuntu:

sudo apt update
sudo apt install build-essential gcc make git libnetfilter-queue-dev libnfnetlink-dev -y

🔹 در CentOS/RHEL:

sudo yum groupinstall "Development Tools" -y
sudo yum install gcc make git libnetfilter_queue-devel libnfnetlink-devel -y

✅ سپس سورس کد Tarpit را از GitHub کلون کنید:

git clone https://github.com/Netfilter/IPTables.git
cd IPTables/extensions

---

2. کامپایل و نصب با make و gcc

✅ دستور configure را اجرا کنید تا سیستم وابستگی‌ها را بررسی کند:

./configure

✅ سپس فرآیند کامپایل را اجرا کنید:

make
sudo make install

✅ بررسی موفقیت‌آمیز بودن نصب:

sudo iptables -m tarpit --help

در صورتی که خروجی راهنما نمایش داده شود، نصب موفقیت‌آمیز بوده است.

---

3. اضافه کردن فایل اجرایی به مسیر سیستم

✅ اگر پس از نصب، سیستم Tarpit را به‌درستی پیدا نمی‌کند، می‌توان فایل باینری را به مسیر اجرایی سیستم اضافه کرد:

sudo cp /usr/local/bin/iptables /usr/bin/
sudo chmod +x /usr/bin/iptables

✅ بررسی مسیر باینری و صحت عملکرد:

which iptables
iptables --version

---

جمع‌بندی

🔹 در صورتی که Tarpit در مخازن رسمی موجود نباشد، می‌توان آن را از سورس کامپایل کرد.
🔹 برای این کار، gcc، make و ابزارهای توسعه‌ای دیگر نصب شده و سورس از GitHub دریافت می‌شود.
🔹 با اجرای make و make install، ماژول Tarpit به iptables اضافه شده و آماده استفاده خواهد شد.
🔹 در نهایت، فایل اجرایی به مسیر سیستم اضافه شده و عملکرد آن بررسی می‌شود.

✅ اکنون Tarpit با موفقیت کامپایل و نصب شده و آماده پیکربندی است. 🚀[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. پیکربندی اولیه Tarpit”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”1. پیکربندی شبکه‌ای:”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تنظیمات iptables برای هدایت ترافیک به Tarpit” subtitle=”توضیحات کامل”]برای استفاده از Tarpit در مقابله با ترافیک مشکوک و مهاجمان، باید از iptables برای هدایت ترافیک به ماژول Tarpit استفاده کنیم. این تنظیمات به مهاجمان کمک می‌کند تا در تلاش‌های نفوذ خود دچار تأخیر شده و منابعشان بیهوده مصرف شود.

---

1. فعال‌سازی ماژول TARPIT در iptables

ابتدا بررسی می‌کنیم که ماژول Tarpit در سیستم فعال باشد. برای این کار، دستور زیر را وارد کنید:

sudo iptables -m tarpit --help

اگر پیام خطایی دریافت نکردید و اطلاعاتی درباره استفاده از TARPIT نمایش داده شد، ماژول به درستی نصب و فعال است. در غیر این صورت، باید اطمینان حاصل کنید که Tarpit به درستی نصب شده و ماژول مربوطه در iptables بارگذاری شده است.

---

2. قوانین iptables برای هدایت ترافیک به Tarpit

2.1. هدایت ترافیک روی یک پورت خاص به Tarpit

برای مثال، فرض کنید می‌خواهید پورت 23 (Telnet) را به Tarpit هدایت کنید تا از اتصالات غیرمجاز جلوگیری شود. دستور زیر را وارد کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 23 -j TARPIT

این دستور باعث می‌شود که تمام تلاش‌ها برای اتصال به پورت 23 به جای رد شدن، در Tarpit گرفتار شوند و مهاجم هیچ دسترسی به سرور پیدا نکند.

2.2. هدایت ترافیک از پورت‌های مختلف به Tarpit

برای مثال، اگر بخواهید ترافیک پورت‌های SSH (22) و FTP (21) را نیز هدایت کنید، می‌توانید دستور زیر را وارد کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -j TARPIT
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

2.3. هدایت تمام درخواست‌های اتصال به Tarpit

اگر می‌خواهید تمام درخواست‌های اتصال (SYN) به سرور که از شبکه‌های ناشناخته می‌آید را به Tarpit هدایت کنید، دستور زیر را وارد کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn -j TARPIT

این دستور باعث می‌شود که تمام اتصالات اولیه که از طریق پروتکل TCP به سرور می‌آیند، به Tarpit هدایت شوند تا مهاجمان نتوانند به سرور وصل شوند.

2.4. هدایت ترافیک از آی‌پی خاص به Tarpit

اگر یک آی‌پی خاص مشکوک به نظر می‌آید و می‌خواهید تمامی ترافیک آن را به Tarpit هدایت کنید، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -s 192.168.1.100 -j TARPIT

این دستور تمام ترافیک ورودی از آی‌پی 192.168.1.100 را به Tarpit هدایت می‌کند.

---

3. مشاهده قوانین اعمال‌شده

برای مشاهده تمام قوانین iptables و بررسی اینکه قوانین Tarpit به درستی اعمال شده‌اند یا خیر، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo iptables -L -v -n

این دستور لیستی از تمام قوانین فعال در iptables به همراه تعداد بسته‌ها و بایت‌های رد شده را نمایش می‌دهد.

---

4. ذخیره قوانین برای استفاده دائم

پس از اعمال تغییرات، برای جلوگیری از از دست رفتن تنظیمات پس از ریستارت سیستم، باید قوانین iptables را ذخیره کنید.

• در Debian/Ubuntu:

sudo iptables-save | sudo tee /etc/iptables/rules.v4

• در CentOS/RHEL:

sudo service iptables save

---

جمع‌بندی

🔹 iptables برای هدایت ترافیک به Tarpit بسیار مفید است، زیرا می‌تواند مهاجمان را در تلاش‌های نفوذ گرفتار کند و از دسترسی‌های غیرمجاز جلوگیری کند.
🔹 با استفاده از دستوراتی مانند -A INPUT -p tcp --dport <port> -j TARPIT می‌توانید ترافیک مشکوک روی پورت‌های خاص را به Tarpit هدایت کنید.
🔹 همچنین می‌توان ترافیک ورودی از آی‌پی‌های خاص را مستقیماً به Tarpit هدایت کرد.
🔹 در نهایت، با ذخیره‌سازی قوانین iptables، اطمینان حاصل می‌شود که این تنظیمات پس از ریبوت سیستم همچنان پابرجا باقی بمانند.

اکنون Tarpit با موفقیت برای هدایت ترافیک مشکوک به سیستم فعال شده است.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تعریف قوانین برای شناسایی ترافیک مشکوک در iptables” subtitle=”توضیحات کامل”] 

برای شناسایی و مدیریت ترافیک مشکوک در سیستم، ابتدا باید قوانینی را در iptables تعریف کنید تا به راحتی بتوانید این نوع ترافیک‌ها را شناسایی و آن‌ها را به Tarpit یا سایر اقدامات امنیتی هدایت کنید. در اینجا برخی از روش‌های معمول برای شناسایی و شبیه‌سازی ترافیک مشکوک آورده شده است.

---

1. شناسایی حملات Brute Force

حملات Brute Force معمولاً شامل تلاش‌های مکرر برای ورود به سیستم با استفاده از نام‌های کاربری و پسوردهای مختلف است. برای شناسایی این نوع حملات، می‌توان قوانینی تعریف کرد که تعداد درخواست‌های وارد شده از یک آی‌پی را بررسی کند.

قانون 1: شناسایی درخواست‌های بیش از حد از یک آی‌پی

برای شناسایی آی‌پی‌هایی که بیش از حد به سرور درخواست می‌فرستند (که معمولاً در حملات Brute Force مشاهده می‌شود)، می‌توانیم از قانون زیر استفاده کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -i eth0 -m state --state NEW -m recent --set
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -i eth0 -m state --state NEW -m recent --update --seconds 60 --hitcount 5 -j DROP

• شرح دستور:
  • -m recent --set: این بخش به iptables اجازه می‌دهد که اطلاعات مربوط به IP‌های اخیر را ثبت کند.
  • --update --seconds 60 --hitcount 5: این قانون بررسی می‌کند که اگر یک آی‌پی خاص در عرض 60 ثانیه بیش از 5 تلاش برای اتصال به پورت 22 (SSH) انجام داد، ترافیک آن را مسدود می‌کند.

---

2. شناسایی حملات DDoS

در حملات DDoS، هدف مهاجم به منظور محدود کردن منابع سیستم است. برای شناسایی این نوع حملات، می‌توان تعداد درخواست‌های ورودی از یک آی‌پی خاص را در یک بازه زمانی معین بررسی کرد.

قانون 2: شناسایی درخواست‌های بیش از حد از یک آی‌پی در بازه زمانی کوتاه

برای شناسایی و مسدود کردن آی‌پی‌هایی که به طور غیرطبیعی تعداد زیادی درخواست در یک بازه زمانی کوتاه ارسال می‌کنند، می‌توانید از قوانین زیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 80 -m recent --set
sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 80 -m recent --update --seconds 60 --hitcount 100 -j DROP

• شرح دستور:
  • --syn: بررسی فقط بسته‌هایی که به صورت SYN ارسال شده‌اند.
  • --hitcount 100: اگر 100 درخواست در یک دقیقه از یک آی‌پی دریافت شود، این ترافیک مسدود می‌شود.
  • --dport 80: این دستور فقط به پورت 80 (HTTP) مربوط است. شما می‌توانید این پورت را به پورت‌های دیگری مانند 443 (HTTPS) یا 22 (SSH) تغییر دهید.

---

3. شناسایی اسکن پورت‌ها (Port Scanning)

اسکن پورت یکی از تکنیک‌های رایج برای شناسایی سرویس‌های فعال در یک سیستم است. ابزارهایی مانند Nmap اغلب برای این کار استفاده می‌شوند. می‌توان با استفاده از iptables، ترافیک‌های مشکوک که به صورت سریع و مکرر به پورت‌های مختلف حمله می‌کنند را شناسایی کرد.

قانون 3: شناسایی تلاش‌های مکرر برای اتصال به پورت‌های مختلف

برای شناسایی و جلوگیری از اسکن پورت‌ها توسط مهاجمین، دستور زیر را وارد کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 1:1024 -m state --state NEW -m recent --set
sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 1:1024 -m recent --update --seconds 60 --hitcount 20 -j DROP

• شرح دستور:
  • --dport 1:1024: این بخش به این معناست که قانون به تمام پورت‌های از 1 تا 1024 (که معمولاً پورت‌های سیستم‌عامل هستند) اعمال می‌شود.
  • --hitcount 20: اگر آی‌پی از بیش از 20 پورت در مدت زمان 60 ثانیه تلاش کند، این ترافیک مسدود خواهد شد.

---

4. شناسایی تلاش‌های اتصال غیرمجاز به پورت‌های مشخص

گاهی اوقات مهاجمین به طور خاص به پورت‌های حساس و مهم تلاش می‌کنند تا وارد سیستم شوند. یکی از این پورت‌ها، پورت SSH (22) است. برای شناسایی و مسدود کردن تلاش‌های غیرمجاز می‌توانید از قانون زیر استفاده کنید:

قانون 4: شناسایی تلاش‌های متعدد برای اتصال به SSH

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m state --state NEW -m recent --set
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m state --state NEW -m recent --update --seconds 60 --hitcount 5 -j DROP

• شرح دستور:
  • این دستور همانند قانون Brute Force که در ابتدا توضیح داده شد عمل می‌کند و محدودیت‌های دسترسی به پورت 22 (SSH) را پیاده‌سازی می‌کند.

---

جمع‌بندی

با استفاده از iptables و اعمال این قوانین می‌توانیم به راحتی ترافیک مشکوک را شناسایی و آن را به Tarpit یا دیگر اقدامات امنیتی هدایت کنیم. این قوانین شامل شناسایی حملات Brute Force، DDoS، اسکن پورت‌ها و اتصالات غیرمجاز به پورت‌های حساس هستند. این نوع تنظیمات باعث افزایش امنیت سیستم و جلوگیری از دسترسی‌های غیرمجاز به سرور می‌شوند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”اضافه کردن آدرس‌ها یا پورت‌های هدف به لیست Tarpit” subtitle=”توضیحات کامل”]در فرآیند تنظیم Tarpit، شما می‌توانید مشخص کنید که کدام آدرس‌ها یا پورت‌ها هدف قرار گیرند و از طریق این تنظیمات، رفتار Tarpit را برای جلوگیری از حملات یا محدود کردن منابع مهاجمین کنترل کنید. این کار معمولاً از طریق iptables و تنظیمات مختلف Tarpit انجام می‌شود تا ترافیک مشکوک به این پورت‌ها یا آدرس‌ها هدایت شده و زمان پاسخ‌دهی به آن‌ها با تأخیر عمدی افزایش یابد.

---

1. اضافه کردن آدرس‌ها به لیست هدف Tarpit

برای هدایت ترافیک به Tarpit، باید از آدرس‌های IP خاص یا رنج IP‌ها استفاده کنید تا این ترافیک‌ها به سرور Tarpit ارسال شوند. برای این کار، ابتدا باید آدرس IP یا رنج IP‌ها را به طور دقیق مشخص کنید و سپس از دستور iptables برای هدایت ترافیک به Tarpit استفاده کنید.

دستور 1: هدایت ترافیک از یک آدرس IP خاص به Tarpit

اگر می‌خواهید ترافیک ورودی از یک آدرس خاص را به Tarpit هدایت کنید، می‌توانید دستور زیر را وارد کنید:

sudo iptables -A INPUT -s 192.168.1.100 -p tcp --dport 22 -j TARPIT

• شرح دستور:
  • -s 192.168.1.100: این بخش به iptables می‌گوید که ترافیک ورودی از آدرس 192.168.1.100 را شناسایی کند.
  • --dport 22: فقط به پورت 22 (SSH) توجه می‌کند.
  • -j TARPIT: این دستور ترافیک مشکوک به Tarpit هدایت می‌شود.

---

2. هدایت رنج IP‌ها به Tarpit

اگر قصد دارید که ترافیک ورودی از یک رنج IP خاص (مانند رنج IP‌های یک شبکه داخلی) را به Tarpit هدایت کنید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

دستور 2: هدایت رنج IP‌ها به Tarpit

sudo iptables -A INPUT -m iprange --src-range 192.168.1.0-192.168.1.255 -p tcp --dport 80 -j TARPIT

• شرح دستور:
  • --src-range 192.168.1.0-192.168.1.255: این بخش آدرس‌های IP از 192.168.1.0 تا 192.168.1.255 را شامل می‌شود.
  • --dport 80: این دستور فقط به پورت 80 (HTTP) توجه می‌کند.
  • -j TARPIT: ترافیک از این رنج IP به Tarpit هدایت می‌شود.

---

3. هدایت پورت‌های خاص به Tarpit

همچنین می‌توانید ترافیک ورودی به پورت‌های خاص را به Tarpit هدایت کنید. به عنوان مثال، اگر می‌خواهید پورت‌های مشخصی مانند 80 (HTTP)، 443 (HTTPS) یا 22 (SSH) را هدف قرار دهید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

دستور 3: هدایت پورت‌های خاص به Tarpit

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 443 -j TARPIT
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

• شرح دستور:
  • --dport 443: هدایت ترافیک به پورت 443 (HTTPS).
  • --dport 22: هدایت ترافیک به پورت 22 (SSH).
  • -j TARPIT: هدایت ترافیک به Tarpit برای تأخیر عمدی و مسدود کردن دسترسی مهاجمین.

---

4. اضافه کردن پورت‌های متعدد به لیست هدف Tarpit

در صورتی که نیاز به هدایت ترافیک به چند پورت مختلف دارید، می‌توانید از چندین دستور iptables استفاده کنید یا یک دستور برای هدایت چندین پورت به Tarpit ایجاد کنید.

دستور 4: هدایت چند پورت به Tarpit

sudo iptables -A INPUT -p tcp -m multiport --sports 22,80,443 -j TARPIT

• شرح دستور:
  • --sports 22,80,443: این بخش برای تعیین چندین پورت است. ترافیک از پورت‌های 22, 80 و 443 به Tarpit هدایت می‌شود.
  • -j TARPIT: هدایت ترافیک به Tarpit.

---

جمع‌بندی

اضافه کردن آدرس‌ها و پورت‌های هدف به لیست Tarpit از طریق iptables، یک راه موثر برای شبیه‌سازی تأخیر در ارتباطات TCP است. با این روش می‌توانید ترافیک مشکوک به آدرس‌ها و پورت‌های خاص را به Tarpit هدایت کرده و سرعت ارتباطات مهاجمین را کاهش دهید. از این طریق، حملات Brute Force، DDoS و اسکن پورت‌ها می‌توانند به شدت کند شوند و مهاجمین از دسترسی به سرور باز بمانند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”2. تنظیمات پیش‌فرض Tarpit:”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تعریف زمان تأخیر پیش‌فرض برای اتصالات” subtitle=”توضیحات کامل”] 

زمان تأخیر پیش‌فرض برای اتصالات در Tarpit به مدت زمانی اشاره دارد که سرور به صورت عمدی برای هر ارتباط ورودی، به ویژه در پروتکل TCP، تأخیر ایجاد می‌کند تا مهاجمین نتوانند به راحتی به هدف خود برسند. هدف این تأخیر عمدی، کاهش سرعت برقراری ارتباطات و کاهش کارایی حملات است، به ویژه حملات Brute Force و DDoS که بر سرعت برقراری ارتباط تکیه دارند.

تأخیر پیش‌فرض در Tarpit به عنوان یک لایه دفاعی عمل می‌کند، که هر ارتباط ورودی که به آن هدایت می‌شود، در برابر آن به صورت عمدی زمان بیشتری صرف می‌شود تا مهاجم نتواند سریعاً به سیستم دسترسی پیدا کند.

---

1. مفهوم زمان تأخیر در Tarpit

زمان تأخیر پیش‌فرض در Tarpit به معنای تأخیر در پاسخ‌دهی به بسته‌های TCP است. پس از دریافت یک درخواست اتصال از سوی مهاجم، Tarpit به طور عمدی با ارسال پاسخ‌های SYN/ACK و تأخیر در ارسال بسته‌ها باعث کند شدن فرایند برقراری ارتباط می‌شود.

این تأخیر عمدی ممکن است بر اساس زمان‌های مختلف تنظیم شود. در نتیجه، مهاجم نمی‌تواند به سرعت ارتباط را تکمیل کند و این امر باعث می‌شود که سرعت حملات کاهش یابد.

---

2. تعیین زمان تأخیر پیش‌فرض در Tarpit

برای تنظیم زمان تأخیر پیش‌فرض در Tarpit، معمولاً باید از ابزارهایی مانند iptables استفاده کنید تا قواعد خاصی برای تعیین مدت زمان پاسخ‌دهی اعمال کنید. به طور کلی، تأخیر در این ابزارها ممکن است به صورت پیش‌فرض در نظر گرفته شده باشد، اما می‌توان آن را تغییر داد.

دستور 1: تنظیم زمان تأخیر در iptables

در این مثال، شما می‌توانید از دستور زیر برای تعیین تأخیر در اتصالات ورودی به پورت 22 (SSH) استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT --timeout 300

• شرح دستور:
  • --timeout 300: این گزینه تأخیر پیش‌فرض را برای اتصالات به پورت 22 تنظیم می‌کند. در اینجا، زمان تأخیر به 300 ثانیه (5 دقیقه) تعیین شده است. این یعنی، مهاجم برای هر تلاش اتصال به سرور باید حدود 5 دقیقه صبر کند.

---

3. تغییر تنظیمات زمان تأخیر پیش‌فرض

اگر نیاز به تغییر مدت زمان تأخیر پیش‌فرض دارید، می‌توانید از ابزارهای دیگر مانند sysctl برای تنظیم زمان تأخیر پیش‌فرض سیستم استفاده کنید.

دستور 2: تغییر تنظیمات زمان تأخیر پیش‌فرض سیستم

برای تغییر زمان تأخیر پیش‌فرض سیستم و تأثیر آن بر ارتباطات TCP، دستور زیر را می‌توان در Debian/Ubuntu یا CentOS/RHEL وارد کرد:

sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_fin_timeout=60

• شرح دستور:
  • net.ipv4.tcp_fin_timeout=60: این پارامتر مدت زمان انتظار سیستم برای بسته‌های FIN را تعیین می‌کند. در اینجا، زمان تأخیر 60 ثانیه تعیین شده است. این تنظیم به طور کلی بر تمامی اتصالات TCP تأثیر می‌گذارد.

---

4. تأثیر زمان تأخیر پیش‌فرض بر روی اتصالات TCP

زمان تأخیر پیش‌فرض در Tarpit می‌تواند به شدت تأثیر زیادی بر روی سرعت حملات مختلف داشته باشد. برای مثال، در حملات Brute Force، مهاجم مجبور است برای هر تلاش اتصال، زمان زیادی صرف کند، که باعث کند شدن روند حمله و مصرف منابع مهاجم می‌شود.

• در حملات DDoS، تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌ها باعث می‌شود که مهاجم نتواند تعداد زیادی درخواست را در یک زمان کوتاه ارسال کند، زیرا هر پاسخ از سیستم به مهاجم به تأخیر می‌افتد.
• در اسکن پورت‌ها، تأخیر در پاسخ به هر درخواست SYN باعث می‌شود که مهاجم نتواند به سرعت تمامی پورت‌ها را اسکن کند.

---

جمع‌بندی

زمان تأخیر پیش‌فرض در Tarpit به عنوان یک روش مؤثر برای کند کردن حملات مختلف طراحی شده است. با تنظیم این تأخیر به طور عمدی، امکان مقابله با حملات سریع و کارآمد کاهش می‌یابد. این تأخیر به خصوص در حملات Brute Force، DDoS و اسکن پورت‌ها مفید است و می‌تواند به طور قابل توجهی منابع سیستم و شبکه مهاجمین را هدر دهد. تنظیم زمان تأخیر به درستی، از طریق ابزارهایی مانند iptables و sysctl، نقش حیاتی در عملکرد مطلوب Tarpit ایفا می‌کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تعیین رفتار Tarpit برای درخواست‌های مختلف (مانند Reset یا FIN)” subtitle=”توضیحات کامل”]در Tarpit، یکی از اهداف اصلی، کند کردن حملات و درخواست‌های مشکوک است. با این حال، Tarpit نمی‌خواهد درخواست‌های مشکوک را به راحتی و بدون تأثیر از سیستم جدا کند. در عوض، Tarpit به درخواست‌های مختلف مانند SYN، FIN، RST و دیگر بسته‌ها به شیوه‌ای خاص و مبتنی بر استراتژی پاسخ می‌دهد تا روند اتصال برای مهاجمین به طور عمدی کند یا به تأخیر بیفتد.

برای تعیین رفتار Tarpit برای درخواست‌های مختلف (مانند Reset یا FIN)، نیاز به پیکربندی و تعریف قوانین خاص در iptables داریم. در این بخش، می‌خواهیم به نحوه تنظیم رفتار Tarpit برای درخواست‌های مختلف پرداخته و نحوه پاسخ‌دهی به بسته‌ها را توضیح دهیم.

---

1. نحوه برخورد با بسته‌های RST (Reset)

یک بسته RST (Reset) در TCP معمولاً برای بستن یک اتصال فعال یا ناتمام استفاده می‌شود. در مواجهه با چنین بسته‌هایی، Tarpit می‌تواند رفتارهای متفاوتی داشته باشد. در حالت معمولی، Tarpit می‌تواند بسته‌های RST را بلافاصله رد کند یا به طور عمدی از ارسال بسته‌های RST جلوگیری کرده و اجازه دهد تا فرآیند اتصال به شکل زمان‌بری ادامه یابد.

مثال: پیکربندی Tarpit برای جلوگیری از بسته‌های RST

برای اینکه Tarpit به بسته‌های RST پاسخ ندهد، می‌توانیم از دستور iptables برای مدیریت و جلوگیری از بسته‌های RST به صورت زیر استفاده کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --tcp-flags RST RST -j TARPIT

• شرح دستور:
  • این دستور تمامی بسته‌های RST را در iptables شناسایی کرده و با استفاده از TARPIT با آن‌ها برخورد می‌کند.
  • این یعنی Tarpit هر بسته RST را گرفته و به جای قطع فوری ارتباط، اتصال را زمان‌بر می‌کند.

---

2. نحوه برخورد با بسته‌های FIN (Finish)

یک بسته FIN در پروتکل TCP برای نشان دادن پایان اتصال است. به صورت معمول، زمانی که یک دستگاه اتصال را با استفاده از FIN می‌بندد، به دیگر دستگاه‌ها اطلاع می‌دهد که دیگر هیچ داده‌ای از آن ارسال نخواهد شد. در Tarpit، می‌توان این بسته‌ها را به گونه‌ای پیکربندی کرد که ارتباط به طور مصنوعی طولانی‌تر شود.

مثال: پیکربندی Tarpit برای پاسخ به بسته‌های FIN

فرض کنید می‌خواهید رفتار Tarpit را طوری تنظیم کنید که به بسته‌های FIN پاسخ ندهد یا به صورت عمدی تأخیر ایجاد کند. دستور زیر می‌تواند برای این کار مفید باشد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --tcp-flags FIN FIN -j TARPIT

• شرح دستور:
  • این دستور تمامی بسته‌های FIN را شناسایی کرده و باعث می‌شود که Tarpit پاسخ‌های کند یا طولانی‌تری ارسال کند.
  • در نتیجه، حتی پس از ارسال بسته‌های FIN از سوی مهاجم، اتصال همچنان ادامه می‌یابد و فرآیند قطع ارتباط به تأخیر می‌افتد.

---

3. برخورد با بسته‌های SYN (Synchronize)

یک بسته SYN در TCP برای آغاز فرآیند سه مرحله‌ای اتصال (Three-Way Handshake) استفاده می‌شود. در حالت پیش‌فرض، Tarpit می‌تواند به این بسته‌ها پاسخ دهد، اما هدف این است که به جای پاسخ سریع و عادی، پاسخ‌دهی را به تأخیر بیندازد.

مثال: پیکربندی Tarpit برای شبیه‌سازی پاسخ کند به بسته‌های SYN

در اینجا به عنوان مثال می‌توانیم تنظیماتی برای پاسخ به بسته‌های SYN اعمال کنیم که باعث کندی اتصال می‌شود:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn -j TARPIT

• شرح دستور:
  • این دستور باعث می‌شود که تمامی بسته‌های SYN ورودی که برای شروع فرآیند Three-Way Handshake ارسال شده‌اند، توسط Tarpit گرفته شده و به صورت مصنوعی زمان بر پاسخ داده شوند.
  • این عمل منجر به کند شدن فرآیند ارتباط و کاهش سرعت حملات می‌شود.

---

4. رفتار پیشرفته برای ترکیب بسته‌های مختلف

در برخی مواقع، ترکیب بسته‌های مختلف مانند SYN + ACK، FIN + ACK یا ترکیب‌های دیگر از درخواست‌ها وجود دارد که می‌توان برای هرکدام سیاست‌های مختلفی را در Tarpit تعیین کرد.

مثال: ترکیب بسته‌های SYN/ACK و رفتار Tarpit

اگر بخواهید ترکیب بسته‌های SYN + ACK را شبیه‌سازی کرده و رفتار متفاوتی داشته باشید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --tcp-flags SYN,ACK SYN,ACK -j TARPIT

• شرح دستور:
  • این دستور تمامی بسته‌های ترکیبی SYN + ACK را شناسایی کرده و باعث می‌شود که Tarpit به این بسته‌ها پاسخ کند، اما با تأخیر زیاد و زمان‌بر.
  • این نوع از رفتار برای مهاجمینی که سعی در اتصال سریع دارند، بسیار مفید است چرا که به صورت عمدی سرعت ارتباط را کاهش می‌دهد.

---

جمع‌بندی

تنظیم رفتار Tarpit برای بسته‌های مختلف مانند RST، FIN و SYN باعث می‌شود که Tarpit یک لایه اضافی و پیچیده از دفاع را در برابر حملات و ترافیک مشکوک ایجاد کند. با استفاده از ابزارهایی مانند iptables می‌توانید رفتار Tarpit را برای انواع مختلف بسته‌ها به شکل دلخواه و با تأخیر مورد نظر تنظیم کنید. این تنظیمات باعث می‌شود که مهاجمین نتوانند به راحتی سیستم هدف را مورد نفوذ قرار دهند و عملیات‌های سریع مانند Brute Force یا اسکن پورت‌ها را با مشکل مواجه کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”فعال‌سازی لاگ‌برداری برای ثبت فعالیت‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]فعال‌سازی لاگ‌برداری در Tarpit یکی از گام‌های مهم در فرآیند نظارت بر رفتار مهاجمین و تحلیل فعالیت‌های مشکوک است. این کار به مدیران سیستم اجازه می‌دهد تا تمامی تعاملات مشکوک، به‌ویژه تلاش‌های نفوذ یا شبیه‌سازی‌های حملات، را به‌دقت ثبت و بررسی کنند. این کار به شما کمک می‌کند تا از وقوع حملات بعدی جلوگیری کرده و رفتار مهاجمین را بهتر شبیه‌سازی کنید.

در این قسمت، به روش‌های فعال‌سازی لاگ‌برداری در Tarpit پرداخته و نحوه پیکربندی آن را با استفاده از iptables توضیح می‌دهیم.

---

1. پیکربندی لاگ‌برداری با استفاده از iptables

با استفاده از iptables می‌توانیم لاگ‌برداری را برای فعالیت‌های مختلف مرتبط با Tarpit فعال کنیم. در این بخش از تنظیمات، تمامی بسته‌های داده‌ای که از Tarpit عبور می‌کنند، در فایل‌های لاگ ذخیره می‌شوند. این لاگ‌ها می‌توانند شامل اطلاعاتی مانند نوع بسته، آدرس‌های مبدا و مقصد، زمان وقوع و سایر جزئیات باشند.

مثال: فعال‌سازی لاگ‌برداری در iptables

برای فعال‌سازی لاگ‌برداری برای تمام بسته‌هایی که از طریق Tarpit عبور می‌کنند، دستور زیر را وارد کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn -j LOG --log-prefix "TARPIT: " --log-level 4

• شرح دستور:
  • -A INPUT: بسته‌هایی که به سیستم وارد می‌شوند را هدف قرار می‌دهد.
  • -p tcp --syn: تنها بسته‌های SYN که برای شروع اتصال TCP ارسال می‌شوند را ثبت می‌کند.
  • -j LOG: دستور لاگ‌برداری را برای بسته‌ها فعال می‌کند.
  • --log-prefix "TARPIT: ": این پیشوند را به ابتدای هر لاگ اضافه می‌کند تا شما بتوانید به راحتی لاگ‌های مربوط به Tarpit را شناسایی کنید.
  • --log-level 4: سطح لاگ‌برداری را تعیین می‌کند. در اینجا از سطح 4 (warning) استفاده شده است.

با این تنظیمات، تمامی بسته‌های SYN که به Tarpit ارسال می‌شوند، در لاگ‌های سیستم ثبت خواهند شد.

---

2. ذخیره لاگ‌ها در فایل مشخص

برای ذخیره‌سازی راحت‌تر لاگ‌ها، می‌توانید فایل خاصی برای ذخیره لاگ‌ها تعیین کنید. به‌طور پیش‌فرض، لاگ‌ها معمولاً در /var/log/syslog یا /var/log/messages ذخیره می‌شوند. با این حال، می‌توانید آن‌ها را به یک فایل خاص مانند /var/log/tarpit.log هدایت کنید.

مثال: هدایت لاگ‌ها به فایل مشخص

برای تغییر مسیر ذخیره‌سازی لاگ‌ها، ابتدا فایل /etc/rsyslog.conf را باز کنید و تنظیمات زیر را به آن اضافه کنید:

local0.*    /var/log/tarpit.log

سپس، با اجرای دستور زیر، سرویس rsyslog را مجدداً راه‌اندازی کنید تا تغییرات اعمال شود:

sudo systemctl restart rsyslog

• شرح دستور:
  • local0.*: تعیین می‌کند که تمامی لاگ‌ها از دسته local0 در سیستم ذخیره شوند.
  • /var/log/tarpit.log: این مسیر را برای ذخیره لاگ‌ها تعیین می‌کند.

اکنون تمامی لاگ‌های مرتبط با Tarpit در فایل /var/log/tarpit.log ذخیره خواهند شد.

---

3. تنظیم لاگ‌برداری برای بسته‌های RST و FIN

برای Tarpit، می‌توان رفتار خاصی را برای بسته‌های RST و FIN در نظر گرفت و تمامی فعالیت‌های مرتبط با این بسته‌ها را نیز ثبت کرد. با استفاده از دستورات مشابه می‌توان این نوع بسته‌ها را لاگ‌برداری کرد.

مثال: لاگ‌برداری برای بسته‌های FIN و RST

برای ثبت بسته‌های FIN و RST در لاگ‌ها، می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --tcp-flags RST RST -j LOG --log-prefix "TARPIT RST: " --log-level 4
sudo iptables -A INPUT -p tcp --tcp-flags FIN FIN -j LOG --log-prefix "TARPIT FIN: " --log-level 4

• شرح دستور:
  • --tcp-flags RST RST: بسته‌های RST را هدف قرار می‌دهد.
  • --tcp-flags FIN FIN: بسته‌های FIN را هدف قرار می‌دهد.
  • --log-prefix "TARPIT RST: " و "TARPIT FIN: ": پیشوندهای مخصوص برای شناسایی راحت‌تر این نوع لاگ‌ها.

---

4. تجزیه و تحلیل لاگ‌ها

بعد از فعال‌سازی لاگ‌برداری، می‌توانید به راحتی لاگ‌ها را تحلیل کرده و اقداماتی را برای امنیت بیشتر انجام دهید. به‌طور مثال، می‌توانید از ابزارهایی مانند grep یا awk برای فیلتر کردن و استخراج اطلاعات خاص استفاده کنید.

مثال: فیلتر کردن لاگ‌ها با استفاده از grep

برای مشاهده تمامی لاگ‌های مربوط به Tarpit، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

grep "TARPIT" /var/log/tarpit.log

• این دستور تمام خطوطی که حاوی کلمه “TARPIT” هستند را نمایش می‌دهد.

---

جمع‌بندی

فعال‌سازی لاگ‌برداری در Tarpit یکی از مراحل مهم در نظارت و تحلیل رفتار مهاجمین است. با استفاده از ابزارهایی مانند iptables و تنظیمات صحیح در فایل‌های سیستم، می‌توانید تمامی بسته‌های داده‌ای که از Tarpit عبور می‌کنند را ثبت کرده و از آن‌ها برای تجزیه و تحلیل استفاده کنید. این لاگ‌ها می‌توانند به شما کمک کنند تا رفتارهای مشکوک و حملات را شناسایی و از آن‌ها پیشگیری کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”3. تنظیمات فایل‌های کانفیگ:”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”ویرایش فایل‌های کانفیگ Tarpit در /etc (در صورت وجود)” subtitle=”توضیحات کامل”] 

فایل‌های کانفیگ در دایرکتوری /etc برای Tarpit معمولاً تنظیمات خاصی را برای نحوه عملکرد این ابزار در سیستم شما ذخیره می‌کنند. در این بخش، نحوه ویرایش این فایل‌ها و تنظیمات مختلف مرتبط با Tarpit را بررسی خواهیم کرد. توجه داشته باشید که تمامی این مراحل بر اساس وجود فایل کانفیگ در سیستم است و در صورت عدم وجود، می‌بایست تنظیمات را از طریق iptables انجام دهید.

---

1. بررسی وجود فایل‌های کانفیگ Tarpit

ابتدا باید بررسی کنید که آیا فایل‌های کانفیگ مربوط به Tarpit در دایرکتوری /etc موجود هستند یا خیر. برای این کار از دستور ls استفاده کنید:

ls /etc | grep tarpit

• اگر فایلی مانند tarpit.conf یا مشابه آن در نتیجه جستجو پیدا شد، شما می‌توانید آن را ویرایش کنید.
• اگر فایلی پیدا نشد، این به معنی عدم وجود فایل کانفیگ مخصوص برای Tarpit است و باید تنظیمات را از طریق iptables یا روش‌های دیگر انجام دهید.

---

2. ویرایش فایل کانفیگ Tarpit

در صورتی که فایل کانفیگ موجود باشد، می‌توانید آن را با استفاده از ویرایشگر متن مانند nano یا vim باز کنید. به‌عنوان مثال:

sudo nano /etc/tarpit.conf

در داخل فایل کانفیگ ممکن است تنظیمات مختلفی وجود داشته باشد که به شما این امکان را می‌دهد تا رفتار Tarpit را برای ترافیک‌های خاص پیکربندی کنید.

مثال: تنظیمات معمول در فایل کانفیگ

محتوای فایل کانفیگ می‌تواند شامل تنظیمات زیر باشد:

# تنظیم زمان تأخیر پیش‌فرض
DEFAULT_DELAY=60

# تعیین رفتار برای بسته‌های SYN
SYN_DELAY=90

# مسیر ذخیره‌سازی لاگ‌ها
LOG_FILE=/var/log/tarpit.log

# فعال‌سازی لاگ‌برداری
ENABLE_LOGGING=true

# تنظیمات مربوط به پورت‌های هدف
TARGET_PORTS="22 23 80 443"

• DEFAULT_DELAY: این متغیر زمان تأخیر پیش‌فرض برای همه اتصالات TCP را تعیین می‌کند.
• SYN_DELAY: این تنظیم زمان تأخیر خاص برای اتصالات SYN را مشخص می‌کند.
• LOG_FILE: مسیر فایل لاگ‌برداری برای ثبت تمامی رویدادها.
• ENABLE_LOGGING: اگر این گزینه فعال باشد، تمامی رویدادها در فایل لاگ ثبت می‌شوند.
• TARGET_PORTS: پورت‌هایی که باید به Tarpit هدایت شوند.

---

3. تغییر تنظیمات

برای تغییر تنظیمات، کافی است مقدار مورد نظر را ویرایش کرده و فایل را ذخیره کنید.

مثال: تغییر زمان تأخیر پیش‌فرض

فرض کنید می‌خواهید زمان تأخیر پیش‌فرض را به 120 ثانیه تغییر دهید. در این صورت، خط زیر را در فایل کانفیگ تغییر دهید:

DEFAULT_DELAY=120

بعد از انجام تغییرات، فایل را ذخیره کرده و ویرایشگر را ببندید. در nano برای ذخیره کردن تغییرات، کلیدهای CTRL+O و سپس برای خروج از ویرایشگر CTRL+X را فشار دهید.

---

4. فعال‌سازی تغییرات

اگر فایل کانفیگ به درستی ویرایش شد، باید تغییرات را اعمال کنید. برای این کار، معمولاً باید سرویس Tarpit را دوباره راه‌اندازی کنید تا تنظیمات جدید اعمال شوند. برای این کار دستور زیر را اجرا کنید:

sudo systemctl restart tarpit

اگر در سیستم شما systemd برای مدیریت سرویس‌ها استفاده نمی‌شود، می‌توانید از دستورات دیگری مانند service استفاده کنید:

sudo service tarpit restart

---

5. بررسی صحت تنظیمات

پس از راه‌اندازی مجدد سرویس، می‌توانید بررسی کنید که تنظیمات به درستی اعمال شده‌اند یا خیر. برای این کار می‌توانید از دستور iptables -L برای مشاهده قوانین فعال استفاده کنید.

مثال: بررسی قوانین iptables

sudo iptables -L -v -n

این دستور تمامی قوانین iptables را به همراه جزئیات بیشتر نمایش می‌دهد و شما می‌توانید مشاهده کنید که آیا قوانین مرتبط با Tarpit به درستی اعمال شده‌اند یا خیر.

---

جمع‌بندی

ویرایش فایل‌های کانفیگ Tarpit در دایرکتوری /etc به شما این امکان را می‌دهد که رفتار این ابزار را به‌طور دقیق تنظیم کرده و متناسب با نیاز خود آن را پیکربندی کنید. از تنظیمات زمان تأخیر تا فعال‌سازی لاگ‌برداری، این فایل‌ها بخش کلیدی در عملکرد Tarpit هستند. پس از اعمال تغییرات، همیشه باید سرویس را مجدداً راه‌اندازی کنید و صحت تنظیمات را بررسی نمایید تا از بهینه‌سازی سیستم امنیتی خود اطمینان حاصل کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”اعمال تغییرات در پارامترهایی مانند حداکثر تعداد اتصالات همزمان و زمان انقضای اتصالات در حالت Tarpit” subtitle=”توضیحات کامل”]در این بخش، به نحوه اعمال تغییرات در پارامترهایی مانند حداکثر تعداد اتصالات همزمان و زمان انقضای اتصالات در حالت Tarpit می‌پردازیم. این تنظیمات به شما این امکان را می‌دهند که میزان منابع مصرفی را کنترل کرده و از بروز مشکلاتی مانند کاهش کارایی سرور جلوگیری کنید.

---

1. حداکثر تعداد اتصالات همزمان

در Tarpit، می‌توان حداکثر تعداد اتصالات همزمان را برای هر آدرس IP یا برای هر پورت خاص محدود کرد. این کار به‌ویژه در مواقعی که حجم بالای اتصالات مشکوک یا حملات DDoS وجود داشته باشد، بسیار مهم است.

تنظیم حداکثر تعداد اتصالات همزمان

برای تنظیم حداکثر تعداد اتصالات همزمان، می‌توانید از دستور iptables استفاده کنید. این دستور برای محدود کردن تعداد اتصالات همزمان از یک آدرس IP خاص به پورت‌های مشخص طراحی شده است.

مثال: محدود کردن تعداد اتصالات همزمان برای پورت 22 (SSH)

فرض کنید می‌خواهید حداکثر تعداد اتصالات همزمان برای پورت 22 (SSH) را به 3 اتصال محدود کنید. می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m connlimit --connlimit-above 3 --connlimit-mask 32 -j REJECT

• --dport 22: این گزینه پورت هدف (در اینجا پورت 22) را مشخص می‌کند.
• --connlimit-above 3: این گزینه حداکثر تعداد اتصالات همزمان را به 3 محدود می‌کند.
• --connlimit-mask 32: این گزینه برای محدود کردن اتصالات به آدرس‌های IP خاص استفاده می‌شود.
• -j REJECT: اتصالات اضافی را رد می‌کند.

---

2. زمان انقضای اتصالات در حالت Tarpit

زمان انقضای اتصالات در حالت Tarpit، زمانی است که یک اتصال TCP به‌طور عمدی به تعویق انداخته می‌شود. این پارامتر تأثیر زیادی در کنترل مدت‌زمان نگه‌داشتن اتصالات دارد و می‌تواند منابع سرور را مدیریت کند.

تنظیم زمان انقضای اتصالات

برای تنظیم زمان انقضای اتصالات، می‌توانید از iptables و گزینه‌های state و conntrack برای تنظیم مدت‌زمان انقضای اتصالات استفاده کنید.

مثال: تنظیم زمان انقضای 60 ثانیه برای اتصالات TCP

فرض کنید می‌خواهید زمان انقضای اتصالات TCP را به 60 ثانیه تنظیم کنید. برای این کار می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m conntrack --ctstate ESTABLISHED -j ACCEPT
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m state --state RELATED,ESTABLISHED -m limit --limit 1/s -j ACCEPT

در این مثال:

• --ctstate ESTABLISHED: این گزینه فقط به اتصالاتی که قبلاً برقرار شده‌اند اعمال می‌شود.
• --limit 1/s: این گزینه به معنای محدود کردن تعداد درخواست‌ها به 1 درخواست در هر ثانیه است که به کاهش فشار بر منابع کمک می‌کند.

---

3. تنظیمات در فایل کانفیگ Tarpit

اگر فایل کانفیگ برای Tarpit در سیستم شما وجود دارد، می‌توانید مقادیر حداکثر تعداد اتصالات همزمان و زمان انقضا را مستقیماً در فایل کانفیگ تغییر دهید.

مثال: ویرایش فایل کانفیگ برای تنظیمات

اگر فایل کانفیگ موجود باشد، به‌طور معمول این تنظیمات در آن فایل ذخیره می‌شود. به‌عنوان مثال، در فایل /etc/tarpit.conf می‌توانید موارد زیر را پیدا کنید:

# حداکثر تعداد اتصالات همزمان
MAX_CONNECTIONS=3

# زمان انقضای اتصالات (بر حسب ثانیه)
TIMEOUT=60

برای تغییر این مقادیر، به سادگی مقادیر را ویرایش کرده و فایل را ذخیره کنید.

---

4. اعمال تغییرات و راه‌اندازی مجدد سرویس

پس از اعمال تغییرات در iptables یا فایل کانفیگ، باید سرویس Tarpit را راه‌اندازی مجدد کنید تا تغییرات به درستی اعمال شوند.

راه‌اندازی مجدد سرویس Tarpit

برای راه‌اندازی مجدد سرویس می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

sudo systemctl restart tarpit

یا اگر از service استفاده می‌کنید:

sudo service tarpit restart

همچنین، برای اعمال تغییرات در iptables، دستورات باید به‌طور مستقیم اعمال شوند و نیاز به راه‌اندازی مجدد نیست.

---

جمع‌بندی

با تنظیم حداکثر تعداد اتصالات همزمان و زمان انقضای اتصالات در Tarpit، شما می‌توانید از سرور خود در برابر حملات مختلف و مشکلات مربوط به منابع محافظت کنید. استفاده از دستور iptables برای اعمال این تنظیمات امکان‌پذیر است و اگر فایل کانفیگ موجود باشد، تنظیمات بیشتری می‌توانید انجام دهید. پس از تغییرات، مهم است که سرویس Tarpit را مجدداً راه‌اندازی کرده و صحت تنظیمات را بررسی کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”4. فعال‌سازی سرویس:”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”راه‌اندازی سرویس با دستور systemctl یا service” subtitle=”توضیحات کامل”] 

پس از انجام تنظیمات و تغییرات لازم در پیکربندی Tarpit یا نصب آن، برای اعمال این تغییرات و راه‌اندازی سرویس، از دستورات مختلفی می‌توانید استفاده کنید. در این بخش به بررسی نحوه استفاده از دستور systemctl و service برای راه‌اندازی و مدیریت سرویس‌ها پرداخته‌ایم.

---

1. استفاده از دستور systemctl برای راه‌اندازی سرویس

در سیستم‌های مدرن مبتنی بر systemd (مانند Debian 8 و نسخه‌های بعدی، Ubuntu 15.04 به بعد، CentOS 7 و بالاتر)، می‌توانید از دستور systemctl برای راه‌اندازی، متوقف کردن و مدیریت سرویس‌ها استفاده کنید.

راه‌اندازی سرویس با دستور systemctl

برای راه‌اندازی سرویس Tarpit (یا هر سرویس دیگری که از systemd پشتیبانی می‌کند)، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo systemctl start tarpit

این دستور سرویس Tarpit را شروع می‌کند.

اطمینان از اجرای سرویس به‌طور خودکار در راه‌اندازی سیستم

برای تنظیم سرویس به‌طوری که به‌طور خودکار در هنگام راه‌اندازی سیستم فعال شود، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo systemctl enable tarpit

این دستور سرویس Tarpit را برای شروع خودکار در زمان بوت سیستم تنظیم می‌کند.

بررسی وضعیت سرویس

برای بررسی وضعیت سرویس Tarpit و اطمینان از اینکه سرویس به درستی در حال اجرا است، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo systemctl status tarpit

این دستور وضعیت سرویس را نمایش می‌دهد، از جمله اینکه سرویس در حال اجرا است یا متوقف شده است.

---

2. استفاده از دستور service برای راه‌اندازی سرویس

در سیستم‌های قدیمی‌تر که از init.d به عنوان سیستم مدیریت سرویس‌ها استفاده می‌کنند (مانند Debian 7 و نسخه‌های قدیمی‌تر یا CentOS 6 و نسخه‌های پایین‌تر)، دستور service برای مدیریت سرویس‌ها کاربرد دارد.

راه‌اندازی سرویس با دستور service

برای راه‌اندازی سرویس Tarpit با استفاده از دستور service، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo service tarpit start

این دستور سرویس Tarpit را آغاز می‌کند.

اطمینان از اجرای سرویس به‌طور خودکار در راه‌اندازی سیستم

برای تنظیم سرویس به‌طوری که به‌طور خودکار در هنگام راه‌اندازی سیستم اجرا شود، دستور زیر را وارد کنید:

sudo service tarpit enable

این دستور سرویس Tarpit را برای شروع خودکار در هنگام بوت سیستم تنظیم می‌کند.

بررسی وضعیت سرویس

برای مشاهده وضعیت سرویس Tarpit و بررسی اینکه سرویس در حال اجرا است یا خیر، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo service tarpit status

---

3. راه‌اندازی مجدد سرویس پس از تغییرات

بعد از اعمال تغییرات در پیکربندی یا فایل‌های کانفیگ Tarpit، ممکن است نیاز باشد که سرویس را برای اعمال تغییرات مجدداً راه‌اندازی کنید. برای این کار، می‌توانید از یکی از دستورهای زیر استفاده کنید، بسته به اینکه از systemd یا init.d استفاده می‌کنید.

با استفاده از systemctl:

sudo systemctl restart tarpit

با استفاده از service:

sudo service tarpit restart

این دستورات سرویس Tarpit را متوقف کرده و دوباره شروع می‌کنند، به طوری که تمامی تغییرات اعمال‌شده به درستی بارگذاری می‌شوند.

---

جمع‌بندی

برای راه‌اندازی سرویس Tarpit، دستور systemctl در سیستم‌های مبتنی بر systemd و دستور service در سیستم‌های مبتنی بر init.d استفاده می‌شود. این دستورات نه تنها به راه‌اندازی سرویس کمک می‌کنند، بلکه برای بررسی وضعیت سرویس و تنظیم آن برای شروع خودکار در هنگام بوت سیستم نیز کاربرد دارند. پس از انجام هرگونه تغییر در پیکربندی، برای اعمال تغییرات، سرویس باید مجدداً راه‌اندازی شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تنظیم سرویس برای اجرا در زمان بوت” subtitle=”توضیحات کامل”]برای اطمینان از اینکه سرویس Tarpit به‌طور خودکار هنگام راه‌اندازی سیستم (بوت) شروع شود، باید تنظیمات لازم را بسته به سیستم‌عامل خود انجام دهید. در این بخش، روش‌های تنظیم این ویژگی برای سیستم‌های مبتنی بر systemd و init.d توضیح داده شده است.

---

1. سیستم‌های مبتنی بر systemd (Debian 8، Ubuntu 15.04 و بالاتر، CentOS 7 و بالاتر)

در سیستم‌هایی که از systemd به‌عنوان مدیر سیستم و سرویس‌ها استفاده می‌کنند، می‌توانید از دستور systemctl برای تنظیم سرویس‌ها به‌طور خودکار در زمان بوت استفاده کنید.

گام‌های تنظیم سرویس Tarpit برای اجرا در زمان بوت

1. تنظیم سرویس برای اجرا در زمان بوت:برای اطمینان از اینکه سرویس Tarpit به‌طور خودکار در هنگام بوت سیستم شروع شود، از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo systemctl enable tarpit
   

   این دستور یک لینک به فایل سرویس مربوطه در /etc/systemd/system/ ایجاد می‌کند که باعث می‌شود سرویس در هنگام راه‌اندازی سیستم به‌طور خودکار اجرا شود.

2. بررسی وضعیت خودکار اجرا شدن سرویس:برای بررسی اینکه سرویس به‌درستی تنظیم شده است و برای اجرای خودکار در هنگام بوت فعال است، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo systemctl is-enabled tarpit
   

   اگر سرویس به‌طور خودکار فعال باشد، نتیجه باید enabled باشد.

راه‌اندازی مجدد سرویس بعد از تغییرات

در صورت اعمال تغییرات در پیکربندی یا فایل‌های کانفیگ، اگر نیاز به راه‌اندازی مجدد سرویس داشتید، می‌توانید از دستور زیر برای راه‌اندازی مجدد سرویس استفاده کنید:

sudo systemctl restart tarpit

---

2. سیستم‌های مبتنی بر init.d (Debian 7 و نسخه‌های قدیمی‌تر، CentOS 6 و پایین‌تر)

در سیستم‌هایی که از init.d به‌عنوان مدیر سرویس‌ها استفاده می‌کنند، دستور service برای تنظیم سرویس‌ها به‌طور خودکار در زمان بوت کاربرد دارد.

گام‌های تنظیم سرویس Tarpit برای اجرا در زمان بوت

1. تنظیم سرویس برای اجرا در زمان بوت:برای تنظیم سرویس Tarpit به‌طوری که در هنگام بوت سیستم به‌طور خودکار اجرا شود، از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo service tarpit enable
   

   این دستور تنظیمات لازم را برای اجرای خودکار سرویس در زمان بوت ایجاد می‌کند.

2. بررسی وضعیت خودکار اجرا شدن سرویس:برای بررسی اینکه سرویس به‌درستی برای اجرا در زمان بوت فعال شده است، از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo service tarpit status
   

   اگر سرویس به‌طور خودکار فعال باشد، باید عبارت enabled در خروجی این دستور مشاهده شود.

راه‌اندازی مجدد سرویس بعد از تغییرات

در صورتی که تغییراتی در پیکربندی ایجاد کرده‌اید و نیاز به راه‌اندازی مجدد سرویس داشته باشید، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo service tarpit restart

---

جمع‌بندی

تنظیم سرویس Tarpit برای اجرا در زمان بوت به راحتی با استفاده از دستورات systemctl enable (برای سیستم‌های مبتنی بر systemd) یا service enable (برای سیستم‌های مبتنی بر init.d) انجام می‌شود. با این تنظیمات، سرویس به‌طور خودکار در هنگام راه‌اندازی سیستم شروع به کار خواهد کرد و نیازی به مداخله دستی نخواهید داشت.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. پیکربندی امنیتی Tarpit”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”1. اعمال تأخیر به درخواست‌های خاص:”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تعریف قوانین iptables برای اعمال تأخیر فقط به IPهای مشکوک” subtitle=”توضیحات کامل”]برای پیاده‌سازی Tarpit و ایجاد تأخیر به‌طور خاص برای IPهای مشکوک، نیاز به استفاده از iptables دارید. با استفاده از این ابزار، می‌توانید ترافیک ورودی و خروجی را فیلتر کرده و شرایط خاصی را برای شناسایی و اعمال تأخیر به IPهای خاص یا مشکوک تنظیم کنید.

در این بخش، نحوه ایجاد قوانین iptables برای هدایت ترافیک مشکوک به Tarpit و اعمال تأخیر به آن‌ها توضیح داده شده است.

---

1. تعریف قوانین برای شناسایی ترافیک مشکوک

ابتدا باید قوانینی تنظیم کنید که ترافیک مشکوک (مانند اسکن پورت یا حملات Brute Force) را شناسایی کند. برای این کار، می‌توانید از معیارهایی مانند تعداد درخواست‌های مشکوک از یک IP خاص در مدت زمان مشخص استفاده کنید.

قانون شناسایی ترافیک مشکوک (به‌عنوان مثال، IPهایی که بیش از حد به پورت SSH متصل می‌شوند):

در ابتدا، برای شناسایی IPهایی که به پورت SSH به‌طور مکرر متصل می‌شوند، می‌توانید از این قانون استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -i eth0 -m state --state NEW -m recent --set

این قانون به IPهایی که تلاش به اتصال به پورت SSH (پورت 22) می‌کنند، یک شناسه موقت می‌دهد. این شناسه به iptables این امکان را می‌دهد که تعداد تلاش‌های اتصال را ردیابی کرده و پس از رسیدن به حد مشخصی، اقداماتی مانند اعمال تأخیر یا مسدودسازی را انجام دهد.

قانون شناسایی IPهایی که بیش از 5 بار تلاش برای اتصال در 60 ثانیه انجام می‌دهند:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -i eth0 -m state --state NEW -m recent --update --seconds 60 --hitcount 5 -j DROP

این قانون از ماژول recent استفاده می‌کند تا بررسی کند آیا یک IP بیشتر از 5 بار در 60 ثانیه به پورت SSH تلاش کرده است یا خیر. اگر این شرایط برقرار بود، درخواست‌ها از این IP مسدود می‌شوند.

---

2. تعریف قوانین برای هدایت ترافیک مشکوک به Tarpit

پس از شناسایی ترافیک مشکوک، می‌توانید قوانین iptables را طوری تنظیم کنید که ترافیک از IPهای مشکوک به Tarpit هدایت شود. در اینجا، از هدف REJECT برای ایجاد تأخیر استفاده می‌کنیم تا بسته‌ها با تأخیر ارسال شوند، مانند کاری که Tarpit انجام می‌دهد.

هدایت ترافیک به Tarpit و اعمال تأخیر:

برای اینکه ترافیک از IPهای مشکوک با تأخیر در Tarpit قرار گیرد، می‌توانید از قانون زیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -s <مشخصات-IP> -p tcp --dport 22 -j TARPIT

در اینجا، <مشخصات-IP> باید به IPهای مشکوک که قصد دارید به آن‌ها تأخیر اعمال کنید، اشاره داشته باشد. این دستور تمام بسته‌های TCP که از این IPها به پورت 22 می‌آیند را به هدف Tarpit هدایت می‌کند، که باعث ایجاد تأخیر عمدی در اتصال می‌شود.

شبیه‌سازی تأخیر با REJECT:

در صورتی که قصد ندارید از Tarpit به‌طور مستقیم استفاده کنید و فقط می‌خواهید تأخیر ایجاد کنید، می‌توانید از REJECT به همراه تأخیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -s <مشخصات-IP> -p tcp --dport 22 -j REJECT --reject-with tcp-reset

این قانون به ترافیک ورودی از IP مشکوک به پورت SSH، بسته tcp-reset را ارسال می‌کند. این بسته باعث می‌شود که ارتباط قطع شود و سرور با تأخیر پاسخ دهد. این عمل می‌تواند باعث اتلاف زمان برای مهاجمین شود.

---

3. ثبت فعالیت‌ها و شناسایی IPهای مشکوک

برای ردیابی IPهای مشکوک و بررسی تعداد اتصالات و درخواست‌های غیرمجاز، می‌توانید از ماژول logging در iptables استفاده کنید. با این کار، می‌توانید فعالیت‌های مشکوک را در لاگ‌ها مشاهده کنید.

قانون لاگ‌برداری برای شناسایی ترافیک مشکوک:

sudo iptables -A INPUT -s <مشخصات-IP> -p tcp --dport 22 -j LOG --log-prefix "Tarpit: "

این دستور تمام ترافیک از IP مشخص‌شده که به پورت SSH ارسال می‌شود را ثبت کرده و با پیشوند Tarpit: در لاگ‌ها ذخیره می‌کند.

---

جمع‌بندی

با استفاده از iptables، می‌توانید ترافیک مشکوک را شناسایی کرده و آن را به Tarpit هدایت کنید تا از تأخیر در پاسخ‌دهی استفاده کنید. همچنین، می‌توانید برای شناسایی و ثبت فعالیت‌های مشکوک از ماژول logging بهره‌برداری کنید. با ایجاد این قوانین، به راحتی می‌توانید مهاجمین را با کاهش سرعت پاسخ‌دهی به منابع سیستم، از حملات بیشتر بازدارید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از لیست‌های سیاه برای شناسایی IPهای حمله‌کننده” subtitle=”توضیحات کامل”] 

یکی از تکنیک‌های متداول در مقابله با حملات شبکه، استفاده از لیست‌های سیاه (Blacklists) است که به شناسایی و مسدودسازی IPهای مشکوک و حمله‌کننده کمک می‌کند. در این بخش، نحوه استفاده از لیست‌های سیاه در iptables برای شناسایی و جلوگیری از دسترسی مهاجمین بررسی خواهد شد.

---

1. تعریف لیست‌های سیاه در iptables

در iptables، می‌توانید از ماژول ipset برای ایجاد و مدیریت لیست‌های سیاه استفاده کنید. این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که تعداد زیادی از آدرس‌های IP را در یک مجموعه قرار دهید و آن‌ها را به‌صورت گروهی مسدود کنید.

ساخت لیست سیاه جدید با استفاده از ipset

ابتدا باید یک لیست سیاه جدید ایجاد کنید که در آن IPهای مشکوک و حمله‌کننده قرار می‌گیرند. برای این کار، از دستور زیر استفاده می‌کنیم:

sudo ipset create blacklisted_ips hash:ip

در اینجا، blacklisted_ips نام لیست سیاه است و hash:ip نوع مجموعه است که به شما این امکان را می‌دهد که IPهای مختلف را به‌صورت سریع جستجو کنید.

افزودن IPها به لیست سیاه

برای افزودن آدرس‌های IP مشکوک به این لیست سیاه، از دستور ipset add استفاده می‌کنیم:

sudo ipset add blacklisted_ips 192.168.1.100

در این مثال، IP 192.168.1.100 به لیست سیاه blacklisted_ips اضافه می‌شود.

حذف IP از لیست سیاه

در صورت نیاز به حذف یک IP از لیست سیاه، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo ipset del blacklisted_ips 192.168.1.100

این دستور IP 192.168.1.100 را از لیست سیاه حذف می‌کند.

---

2. استفاده از لیست سیاه در iptables

پس از ایجاد لیست سیاه، باید قوانینی برای مسدود کردن ترافیک از این IPها در iptables تعریف کنید. این کار با استفاده از ipset و اتصال آن به iptables انجام می‌شود.

مسدود کردن ترافیک از IPهای موجود در لیست سیاه

برای مسدود کردن ترافیک از IPهای موجود در لیست سیاه blacklisted_ips، از دستور زیر استفاده می‌کنیم:

sudo iptables -A INPUT -m set --match-set blacklisted_ips src -j REJECT

این دستور ترافیک ورودی از تمامی IPهایی که در لیست سیاه blacklisted_ips قرار دارند را مسدود می‌کند.

آماده‌سازی قوانین برای مسدودسازی خودکار مهاجمین

در صورتی که قصد دارید ترافیک از IPهای که مشخصات حمله دارند را به طور خودکار مسدود کنید، می‌توانید از ابزارهایی مانند fail2ban استفاده کنید. fail2ban به‌طور خودکار IPهایی که تلاش‌های زیادی برای حمله به سرور انجام می‌دهند را شناسایی کرده و به لیست سیاه اضافه می‌کند.

---

3. مانیتورینگ و مدیریت لیست‌های سیاه

برای اینکه بتوانید به راحتی وضعیت لیست سیاه و تغییرات آن را پیگیری کنید، باید از ابزارهایی مانند ipset list برای مشاهده محتویات لیست سیاه و iptables برای رصد قوانین استفاده کنید.

مشاهده محتویات لیست سیاه

برای مشاهده تمامی IPهای موجود در لیست سیاه blacklisted_ips از دستور زیر استفاده کنید:

sudo ipset list blacklisted_ips

مشاهده قوانین iptables

برای بررسی قوانین فعال در iptables که مربوط به لیست سیاه هستند، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo iptables -L

---

4. خودکارسازی اضافه کردن IPها به لیست سیاه

برای اتوماسیون فرآیند شناسایی و اضافه کردن IPهای مهاجم به لیست سیاه، می‌توانید اسکریپت‌هایی را بنویسید که به‌طور خودکار IPهای مشکوک را به لیست سیاه اضافه کنند. برای مثال، می‌توانید از fail2ban یا iptables برای این کار استفاده کنید.

نمونه اسکریپت برای افزودن IP به لیست سیاه:

#!/bin/bash
# فایل را در مکان مورد نظر قرار دهید و آن را اجرایی کنید

# شناسایی ترافیک مشکوک (مثل بیش از 5 تلاش در 10 دقیقه برای SSH)
tail -n 10000 /var/log/auth.log | grep 'Failed password' | awk '{print $11}' | sort | uniq -c | awk '$1 > 5 {print $2}' > /tmp/bad_ips.txt

# اضافه کردن IPهای مشکوک به لیست سیاه
for ip in $(cat /tmp/bad_ips.txt); do
    sudo ipset add blacklisted_ips $ip
    sudo iptables -A INPUT -m set --match-set blacklisted_ips src -j REJECT
done

این اسکریپت به‌طور خودکار IPهای مشکوک که تلاش‌های زیادی برای ورود به سیستم دارند را شناسایی کرده و به لیست سیاه اضافه می‌کند.

---

جمع‌بندی

استفاده از لیست‌های سیاه و ابزارهایی مانند ipset در iptables یکی از روش‌های مؤثر برای شناسایی و مسدودسازی IPهای مشکوک و حمله‌کننده است. با استفاده از این تکنیک، می‌توانید ترافیک از IPهای مخرب را به‌طور مداوم شناسایی کرده و از منابع خود در برابر حملات محافظت کنید. علاوه بر این، ابزارهایی مانند fail2ban می‌توانند به‌طور خودکار مهاجمین را شناسایی کرده و آن‌ها را به لیست سیاه اضافه کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”2. تخصیص سیاست‌های امنیتی:”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”اعمال Tarpit بر اساس پورت‌های خاص (مانند SSH یا FTP)” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از ویژگی‌های مفید Tarpit، این است که می‌تواند ترافیک شبکه را بر اساس پورت‌های خاص هدایت کرده و تأخیر عمدی را فقط برای پورت‌های مورد نظر اعمال کند. این ویژگی برای محافظت از پروتکل‌هایی مانند SSH یا FTP که اغلب هدف حملات brute force هستند، بسیار کارآمد است. در این بخش، نحوه اعمال Tarpit برای پورت‌های خاص به‌طور خاص بررسی خواهد شد.

---

1. اعمال Tarpit برای پورت‌های خاص با استفاده از iptables

برای هدایت ترافیک به Tarpit بر اساس پورت خاص، باید از iptables استفاده کنیم. در این مثال، فرض می‌کنیم که می‌خواهیم Tarpit را برای پورت‌های SSH (پورت 22) و FTP (پورت 21) اعمال کنیم.

تنظیم iptables برای هدایت ترافیک به Tarpit

ابتدا باید قوانین iptables را برای شناسایی ترافیک مربوط به پورت‌های مورد نظر اضافه کنیم. به‌عنوان مثال، اگر بخواهیم از Tarpit برای پورت 22 (SSH) استفاده کنیم، از دستور زیر استفاده خواهیم کرد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

در این دستور:

• -A INPUT: به معنی اضافه کردن قاعده به زنجیره INPUT است (یعنی ترافیک ورودی).
• -p tcp: به معنی اعمال قاعده برای پروتکل TCP است.
• --dport 22: نشان‌دهنده هدف بودن پورت 22 (پورت SSH).
• -j TARPIT: این دستور باعث می‌شود که بسته‌های مربوطه به Tarpit هدایت شوند.

اعمال Tarpit برای FTP

برای اعمال Tarpit برای پورت 21 (پورت FTP)، دستور مشابه زیر را وارد می‌کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -j TARPIT

این قانون ترافیک وارد شده به پورت 21 را به Tarpit هدایت خواهد کرد و به این ترتیب مهاجمین نمی‌توانند به‌راحتی وارد سیستم شوند.

---

2. بررسی و اطمینان از اعمال قوانین Tarpit

پس از اضافه کردن قوانین، باید بررسی کنیم که آیا iptables این قوانین را به درستی اعمال کرده است یا خیر. برای انجام این کار، دستور زیر را وارد می‌کنیم:

sudo iptables -L -v -n

این دستور تمام قوانین iptables را به همراه تعداد بسته‌هایی که تحت تاثیر این قوانین قرار گرفته‌اند، نشان می‌دهد. باید تأیید کنیم که قوانین Tarpit برای پورت‌های SSH و FTP در این لیست نمایش داده می‌شوند.

---

3. اضافه کردن Tarpit برای پورت‌های متعدد به‌طور همزمان

اگر بخواهیم Tarpit را برای چندین پورت مختلف به‌طور همزمان اعمال کنیم، می‌توانیم چندین قانون iptables را به‌صورت ترکیبی اعمال کنیم. به‌عنوان مثال، برای اعمال Tarpit به پورت‌های SSH (22)، FTP (21) و HTTP (80)، می‌توانیم از دستورات زیر استفاده کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -j TARPIT
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 80 -j TARPIT

این دستورات باعث می‌شوند که ترافیک به پورت‌های SSH، FTP و HTTP همه به Tarpit هدایت شوند و مهاجمین برای این پروتکل‌ها دچار تأخیر عمدی شوند.

---

4. استفاده از Tarpit در برابر حملات Brute Force

یکی از کاربردهای اصلی Tarpit در جلوگیری از حملات Brute Force است. برای این کار، Tarpit می‌تواند به مهاجمین اجازه دهد که اتصالاتشان را برقرار کنند، اما آن‌ها را با تأخیر عمدی مواجه کند. این امر باعث می‌شود که مهاجمین نتوانند به سرعت کلمات عبور را حدس بزنند و در نتیجه حمله به‌شدت کند می‌شود.

مثال: مسدود کردن حملات Brute Force SSH

برای اعمال Tarpit به‌طور خاص برای حملات Brute Force به پورت SSH، کافی است که تنها یک قانون iptables برای پورت 22 اضافه کنیم (همانطور که در ابتدا اشاره شد):

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT

این باعث می‌شود که حملات Brute Force به پورت SSH به تأخیر بیفتند و مهاجمین نتوانند در زمان کوتاه چندین رمز عبور را امتحان کنند.

---

5. مانیتورینگ و نظارت بر عملکرد Tarpit برای پورت‌های خاص

برای نظارت بر عملکرد Tarpit، باید از ابزارهای مانیتورینگ شبکه مانند tcpdump، netstat یا iftop استفاده کنیم تا بررسی کنیم که آیا ترافیک به درستی به Tarpit هدایت می‌شود و تأخیر در اتصالات اعمال شده است.

استفاده از tcpdump برای مشاهده ترافیک به پورت‌های خاص

برای مشاهده ترافیک TCP ورودی به پورت‌های SSH و FTP، از دستور زیر استفاده می‌کنیم:

sudo tcpdump -i eth0 port 22 or port 21

این دستور ترافیک ورودی به پورت‌های 22 (SSH) و 21 (FTP) را مشاهده می‌کند و می‌تواند به شما کمک کند تا بررسی کنید که آیا ترافیک به‌درستی مسدود شده است.

---

جمع‌بندی

اعمال Tarpit بر اساس پورت‌های خاص مانند SSH و FTP یک روش کارآمد برای مقابله با حملات Brute Force و اسکن پورت‌ها است. با استفاده از iptables می‌توان به راحتی ترافیک ورودی به پورت‌های خاص را به Tarpit هدایت کرد و باعث ایجاد تأخیر عمدی در ارتباطات شد. این عمل می‌تواند مهاجمین را به دردسر بیندازد و منابع سیستم شما را از دسترسی‌های غیرمجاز محافظت کند. همچنین استفاده از ابزارهایی مانند tcpdump برای نظارت بر عملکرد Tarpit به شما کمک می‌کند تا از اعمال صحیح قوانین اطمینان حاصل کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تعیین رفتارهای متفاوت برای پروتکل‌های مختلف TCP” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از ویژگی‌های قابل توجه Tarpit این است که می‌تواند رفتارهای مختلفی را بر اساس پروتکل‌های مختلف TCP تنظیم کند. این کار به شما این امکان را می‌دهد که برای هر پروتکل شبکه (مانند SSH، FTP، HTTP و غیره) تنظیمات خاصی را اعمال کنید تا عملکرد شبکه بهبود یابد و مهاجمین نتوانند به‌راحتی به سیستم شما دسترسی پیدا کنند. این تنظیمات می‌تواند شامل تأخیر در ارتباطات، مسدود کردن درخواست‌های خاص و تغییرات در نحوه پاسخ‌دهی باشد.

در این بخش، به بررسی نحوه تعیین رفتارهای متفاوت برای پروتکل‌های مختلف TCP پرداخته خواهد شد.

---

1. تعیین تأخیرهای خاص برای پروتکل‌های مختلف

یکی از کارهایی که می‌توانیم در Tarpit انجام دهیم، اعمال تأخیر خاص برای هر پروتکل است. اینکار به شما این امکان را می‌دهد که برای هر پروتکل شبکه‌ای (مانند SSH یا FTP) تأخیرهای متفاوتی اعمال کنید تا مانع از انجام حملات Brute Force و اسکن پورت شود.

مثال: تعیین تأخیر برای پروتکل SSH (پورت 22)

برای ایجاد تأخیر بیشتر برای پروتکل SSH، می‌توانیم از دستور زیر استفاده کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT --delay 1000

در این دستور:

• -A INPUT: قاعده به زنجیره ورودی اضافه می‌شود.
• -p tcp: قاعده برای پروتکل TCP اعمال می‌شود.
• --dport 22: پورت مقصد به شماره 22 (SSH) تنظیم می‌شود.
• -j TARPIT: ترافیک به Tarpit هدایت می‌شود.
• --delay 1000: تأخیر 1000 میلی‌ثانیه (1 ثانیه) برای هر درخواست به‌طور خاص در نظر گرفته می‌شود.

این دستور باعث می‌شود که هر اتصال به پورت SSH با تأخیر 1 ثانیه به Tarpit هدایت شود و این امر زمان حمله به سیستم را به‌شدت افزایش می‌دهد.

مثال: تعیین تأخیر برای FTP (پورت 21)

برای پروتکل FTP می‌توانیم تأخیر متفاوتی ایجاد کنیم تا مهاجمین نتوانند به سرعت پورت FTP را مورد حمله قرار دهند:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -j TARPIT --delay 500

در اینجا:

• --delay 500: تأخیر 500 میلی‌ثانیه برای هر درخواست FTP تنظیم می‌شود.

---

2. تغییر رفتار بر اساس نوع درخواست (مانند SYN، ACK، RST)

یکی دیگر از ویژگی‌های مهم در Tarpit این است که می‌توانیم برای هر نوع درخواست TCP رفتار متفاوتی را تنظیم کنیم. این می‌تواند شامل SYN، ACK و RST باشد.

مثال: تغییر رفتار در مقابل بسته‌های SYN

برای جلوگیری از حملات SYN Flood، می‌توانیم بسته‌های SYN را با تأخیر مواجه کنیم تا منابع سیستم به‌طور کامل مصرف نشود و از اتصال‌های مخرب جلوگیری کنیم. دستور زیر تأخیر 1 ثانیه را فقط برای بسته‌های SYN اعمال می‌کند:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT --delay 1000

در این دستور:

• --syn: بسته‌های SYN را شناسایی می‌کند.
• --dport 22: پورت مقصد به 22 (پورت SSH) اختصاص داده می‌شود.
• -j TARPIT --delay 1000: تأخیر 1 ثانیه را برای این بسته‌ها اعمال می‌کند.

مثال: تغییر رفتار در مقابل بسته‌های RST

برای جلوگیری از حملات RST (Reset) که به منظور قطع ارتباطات ایجاد می‌شوند، می‌توانیم بسته‌های RST را به Tarpit هدایت کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --tcp-flags RST RST --dport 22 -j TARPIT

در این دستور:

• --tcp-flags RST RST: این دستور فقط بسته‌های RST را شناسایی کرده و آن‌ها را به Tarpit هدایت می‌کند.
• --dport 22: پورت مقصد به شماره 22 (پورت SSH) اختصاص داده می‌شود.

این کار باعث می‌شود که تلاش‌ها برای بستن اتصال‌های SSH با بسته‌های RST به تأخیر بیفتند و مهاجمین نتوانند به راحتی ارتباطات را قطع کنند.

---

3. استفاده از Tarpit برای مسدود کردن ارتباطات مشکوک

یکی از مهم‌ترین استفاده‌ها از Tarpit در این زمینه، مسدود کردن اتصالات مشکوک است. به این معنی که Tarpit می‌تواند ترافیک ورودی از IPهای خاص یا پورت‌های خاص را شناسایی کرده و با اعمال تأخیر، آن‌ها را مسدود کند.

مثال: اعمال Tarpit به ترافیک از IPهای خاص

برای اعمال Tarpit به یک IP خاص که به‌طور مداوم به سرور تلاش می‌کند متصل شود، از دستور زیر استفاده می‌کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -s 192.168.1.100 -j TARPIT

در این دستور:

• -s 192.168.1.100: آدرس IP مهاجم را مشخص می‌کند.
• -j TARPIT: تمام اتصالات از این IP به Tarpit هدایت می‌شود.

---

4. ترکیب رفتارهای متفاوت برای پروتکل‌های مختلف

شما می‌توانید ترکیبی از تنظیمات برای هر پروتکل ایجاد کنید تا سطح بالاتری از امنیت را فراهم کنید. به‌عنوان مثال، برای پورت SSH (پورت 22) می‌توانید تأخیر بیشتری را نسبت به FTP (پورت 21) اعمال کنید، در حالی که می‌توانید بسته‌های SYN را برای جلوگیری از حملات SYN Flood مسدود کنید و بسته‌های RST را برای جلوگیری از قطع ارتباط‌های برقرار شده، به تأخیر بیندازید.

مثال ترکیبی:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT --delay 1000
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -j TARPIT --delay 500
sudo iptables -A INPUT -p tcp --tcp-flags RST RST --dport 22 -j TARPIT

این مجموعه دستورات باعث می‌شود که:

• ترافیک SSH (پورت 22) با تأخیر 1 ثانیه (برای جلوگیری از حملات SYN Flood) مواجه شود.
• ترافیک FTP (پورت 21) با تأخیر 500 میلی‌ثانیه مواجه شود.
• بسته‌های RST به پورت 22 با Tarpit مواجه شوند.

---

جمع‌بندی

با استفاده از Tarpit می‌توانید برای پروتکل‌های مختلف TCP رفتارهای متفاوتی تعریف کنید. این ویژگی به شما این امکان را می‌دهد که برای هر پروتکل، زمان تأخیر خاصی اعمال کنید، بسته‌ها را بر اساس نوع آن‌ها (SYN، ACK، RST) هدایت کنید و به‌طور خاص ترافیک مشکوک از IPهای خاص را مدیریت کنید. این تنظیمات می‌تواند از حملات Brute Force، SYN Flood و سایر حملات مشابه جلوگیری کند و شبکه شما را امن‌تر سازد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”3. فیلتر ترافیک:”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”ایجاد فیلتر برای مسدود کردن یا کاهش سرعت ترافیک مشکوک” subtitle=”توضیحات کامل”] 

یکی از قابلیت‌های مهم Tarpit، توانایی مسدود کردن یا کاهش سرعت ترافیک مشکوک است. اینکار می‌تواند از طریق تعریف فیلترها و قوانین در iptables انجام شود تا اتصالات مشکوک به سیستم شما شناسایی و محدود شوند. این فیلترها می‌توانند بسته به نوع حمله (مثلاً حملات Brute Force، SYN Flood و Port Scanning) به گونه‌ای تنظیم شوند که یا ترافیک را کاملاً مسدود کنند یا آن را با تأخیر مواجه سازند تا مهاجمین نتوانند به سرعت به سیستم شما دسترسی پیدا کنند.

در این بخش، نحوه ایجاد فیلتر برای مسدود کردن یا کاهش سرعت ترافیک مشکوک بررسی خواهد شد.

---

1. مسدود کردن ترافیک مشکوک بر اساس IPهای خاص

اولین قدم برای کاهش ترافیک مشکوک، شناسایی IPهای مهاجم است. می‌توانیم ترافیک را برای IPهایی که به طور مداوم به سیستم متصل می‌شوند یا رفتار غیرعادی دارند، مسدود کنیم. این کار به‌ویژه در حملات Brute Force که از یک یا چند آدرس IP برای تلاش‌های مکرر استفاده می‌شود، بسیار مفید است.

مثال: مسدود کردن IPهای خاص

برای مسدود کردن ترافیک از یک IP خاص، می‌توانیم از دستور زیر استفاده کنیم:

sudo iptables -A INPUT -s 192.168.1.100 -j DROP

در این دستور:

• -s 192.168.1.100: IP آدرس مهاجم را مشخص می‌کند.
• -j DROP: این دستور باعث مسدود شدن تمام ترافیک ورودی از این IP به سیستم می‌شود.

اگر بخواهیم که به‌جای مسدود کردن ترافیک، آن را به Tarpit هدایت کنیم و زمان تأخیر اضافه کنیم، از دستور زیر استفاده می‌کنیم:

sudo iptables -A INPUT -s 192.168.1.100 -j TARPIT --delay 2000

در اینجا:

• --delay 2000: ترافیک از IP مشخص شده با تأخیر 2000 میلی‌ثانیه (2 ثانیه) به Tarpit هدایت می‌شود.

---

2. اعمال تأخیر برای ترافیک مشکوک به پورت‌های خاص

گاهی اوقات، مهاجمین از پورت‌های خاص مانند SSH (پورت 22) یا FTP (پورت 21) برای حملات خود استفاده می‌کنند. برای کاهش سرعت حملات یا شناسایی آن‌ها می‌توانیم تأخیر اضافه کنیم یا حتی ترافیک را مسدود کنیم.

مثال: کاهش سرعت ترافیک به پورت SSH (پورت 22)

برای کاهش سرعت ترافیک SSH می‌توانیم تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های ورودی به این پورت را تنظیم کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT --delay 1000

در این دستور:

• --dport 22: پورت مقصد به شماره 22 (SSH) تنظیم می‌شود.
• --delay 1000: تأخیر 1000 میلی‌ثانیه (1 ثانیه) برای تمام درخواست‌ها به پورت SSH اعمال می‌شود.

مثال: مسدود کردن ترافیک مشکوک به پورت FTP (پورت 21)

اگر بخواهید ترافیک مشکوک به پورت FTP را مسدود کنید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -j DROP

این دستور باعث می‌شود که تمام ترافیک ورودی به پورت 21 (FTP) مسدود شود.

---

3. فیلتر کردن بسته‌ها بر اساس نوع درخواست (مانند SYN، ACK، RST)

شما می‌توانید رفتارهای مختلف را برای بسته‌های SYN، ACK و RST تعیین کنید. این کار به‌ویژه در حملات SYN Flood و قطع ارتباطات با بسته‌های RST مفید است.

مثال: مسدود کردن بسته‌های SYN برای پورت SSH

برای جلوگیری از SYN Flood و کاهش سرعت حملات، می‌توانیم بسته‌های SYN را که به پورت SSH (پورت 22) ارسال می‌شوند، به تأخیر بیندازیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT --delay 2000

در این دستور:

• --syn: فقط بسته‌های SYN (که معمولاً برای آغاز ارتباط استفاده می‌شوند) مورد بررسی قرار می‌گیرند.
• --delay 2000: تأخیر 2 ثانیه برای این نوع بسته‌ها اعمال می‌شود.

مثال: مسدود کردن بسته‌های RST برای پورت SSH

اگر بخواهید حملات قطع ارتباط با بسته‌های RST را متوقف کنید، می‌توانید بسته‌های RST را به Tarpit هدایت کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --tcp-flags RST RST --dport 22 -j TARPIT

در این دستور:

• --tcp-flags RST RST: فقط بسته‌های RST شناسایی می‌شوند.
• --dport 22: پورت مقصد به شماره 22 (SSH) اختصاص داده می‌شود.

اینکار باعث می‌شود که تمام بسته‌های RST که به پورت SSH ارسال می‌شوند، با تأخیر مواجه شوند و از قطع شدن سریع ارتباط جلوگیری شود.

---

4. استفاده از لیست‌های سیاه (Blacklist) برای شناسایی مهاجمین

در بسیاری از موارد، مهاجمین از چندین IP به‌طور همزمان حمله می‌کنند. در این شرایط، استفاده از لیست سیاه (Blacklist) برای شناسایی و مسدود کردن IPهای خاص می‌تواند بسیار مفید باشد.

مثال: مسدود کردن IPهای موجود در لیست سیاه

برای مسدود کردن ترافیک از IPهای موجود در لیست سیاه (Blacklist)، ابتدا باید لیستی از IPهای مشکوک ایجاد کنید. این لیست می‌تواند در فایلی به نام blacklist.txt ذخیره شود.

سپس از دستور زیر برای مسدود کردن این IPها استفاده می‌کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp -m multiport -m set --match-set blacklist src -j DROP

در اینجا:

• --match-set blacklist src: به iptables می‌گوید که ترافیک ورودی از IPهای موجود در لیست سیاه را شناسایی کند.
• -j DROP: ترافیک از این IPها مسدود می‌شود.

---

جمع‌بندی

استفاده از Tarpit برای مسدود کردن یا کاهش سرعت ترافیک مشکوک یکی از روش‌های موثر برای مقابله با حملات مختلف مانند Brute Force، SYN Flood و Port Scanning است. با تنظیم فیلترها و قوانین iptables می‌توانید ترافیک مشکوک را شناسایی کرده و آن را به تأخیر بیندازید یا مسدود کنید. علاوه بر این، با استفاده از لیست‌های سیاه، می‌توانید به‌طور موثر IPهای مهاجم را شناسایی و مسدود کنید تا از دسترسی آن‌ها به سیستم جلوگیری کنید. این روش‌ها به طور چشمگیری می‌تواند امنیت سیستم شما را تقویت کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”پیکربندی دقیق برای جلوگیری از مسدود کردن اشتباهی کاربران قانونی” subtitle=”توضیحات کامل”] 

یکی از چالش‌های مهم هنگام استفاده از ابزارهایی مانند Tarpit و iptables برای مقابله با حملات و ترافیک مشکوک، اطمینان از این است که کاربران قانونی سیستم به اشتباه مسدود نشوند یا تحت تأثیر تأخیرهای مصنوعی قرار نگیرند. برای دستیابی به این هدف، باید تنظیمات و پیکربندی‌ها به دقت انجام شود تا فقط ترافیک مشکوک یا مهاجمین هدف قرار گیرند.

در این بخش، به بررسی نحوه پیکربندی دقیق قوانین iptables و Tarpit برای جلوگیری از مسدود شدن اشتباهی کاربران قانونی پرداخته می‌شود.

---

1. شناسایی و جلوگیری از مسدودسازی اشتباهی کاربران قانونی بر اساس IPهای معتبر

برای جلوگیری از مسدود شدن ترافیک کاربران قانونی، ابتدا باید IPهای معتبر (مانند آدرس‌های داخلی سازمان یا VPNهای کاربران قانونی) را شناسایی و از مسدود شدن آن‌ها جلوگیری کنیم.

مثال: ایجاد لیست سفید (Whitelist) برای IPهای قانونی

با استفاده از iptables می‌توانیم یک لیست سفید (Whitelist) برای IPهای قانونی ایجاد کنیم. به این ترتیب، حتی اگر ترافیک یک کاربر قانونی مشکوک به نظر برسد، از مسدود شدن یا تأخیر آن جلوگیری می‌شود.

sudo iptables -A INPUT -s 192.168.0.0/24 -j ACCEPT

در این دستور:

• -s 192.168.0.0/24: این قانون تمام آدرس‌های IP از رنج داخلی 192.168.0.0 تا 192.168.0.255 را به‌عنوان کاربران قانونی در نظر می‌گیرد.
• -j ACCEPT: ترافیک از این IPها بدون هیچ‌گونه محدودیتی پذیرفته می‌شود.

توجه: می‌توانید لیست سفید را با آدرس‌های IP خاص یا رنج‌هایی که کاربران قانونی از آن‌ها متصل می‌شوند تنظیم کنید.

---

2. استفاده از تأخیر برای ترافیک مشکوک و حفظ کیفیت دسترسی کاربران قانونی

برای جلوگیری از تأثیر منفی Tarpit بر عملکرد کاربران قانونی، می‌توانیم تنها تأخیر را برای ترافیک مشکوک اعمال کرده و از IPهای قانونی محافظت کنیم.

مثال: اعمال تأخیر تنها برای ترافیک مشکوک

با استفاده از iptables می‌توانیم قوانینی تعیین کنیم که فقط برای ترافیک غیرقانونی یا مشکوک، تأخیر اعمال شود. این تأخیر برای ترافیک از IPهای قانونی اعمال نمی‌شود.

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -s ! 192.168.0.0/24 -j TARPIT --delay 2000

در این دستور:

• -s ! 192.168.0.0/24: تمام IPهایی که خارج از رنج 192.168.0.0/24 هستند (یعنی ترافیک از کاربران غیرقانونی) به تأخیر می‌افتند.
• -j TARPIT --delay 2000: تأخیر 2000 میلی‌ثانیه (2 ثانیه) برای ترافیک غیرقانونی اعمال می‌شود.

---

3. تنظیم تعداد اتصالات همزمان برای کاربران قانونی

با محدود کردن تعداد اتصالات همزمان برای هر IP، می‌توانیم از شناسایی ترافیک قانونی به‌عنوان حمله جلوگیری کنیم. برای مثال، برخی از کاربران قانونی ممکن است به صورت همزمان چندین اتصال به سرور برقرار کنند. در چنین شرایطی، باید این رفتار طبیعی را از رفتار مهاجمان تمییز دهیم.

مثال: محدود کردن اتصالات همزمان به 5 برای هر IP

با استفاده از دستور زیر، می‌توانیم تعداد اتصالات همزمان به پورت SSH را برای هر آدرس IP محدود کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m connlimit --connlimit-above 5 -j REJECT --reject-with tcp-reset

در این دستور:

• --connlimit-above 5: این گزینه به این معناست که اگر تعداد اتصالات یک IP از 5 بیشتر شود، سایر اتصالات از آن IP مسدود خواهند شد.
• -j REJECT --reject-with tcp-reset: اتصالات اضافی قطع می‌شوند.

این تنظیم می‌تواند به جلوگیری از حملات Brute Force کمک کند، در حالی که برای کاربران قانونی که نیاز به چندین اتصال دارند، اعمال نخواهد شد.

---

4. نظارت دقیق و مانیتورینگ ترافیک برای شناسایی رفتارهای غیرعادی

برای اطمینان از اینکه هیچ‌یک از کاربران قانونی به اشتباه مسدود نشوند یا تحت تأثیر تأخیر قرار نگیرند، نظارت بر ترافیک شبکه و ایجاد لاگ‌ها مهم است. ابزارهای مانند tcpdump و iftop می‌توانند به شما در شناسایی ترافیک مشکوک کمک کنند.

مثال: نظارت بر ترافیک SSH با استفاده از tcpdump

با استفاده از tcpdump می‌توانیم ترافیک به پورت SSH را برای شناسایی اتصالات غیرعادی و اطمینان از اینکه کاربران قانونی تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند، نظارت کنیم:

sudo tcpdump -i eth0 port 22

در این دستور:

• -i eth0: انتخاب رابط شبکه (در اینجا eth0).
• port 22: نظارت بر ترافیک به پورت 22 (پورت SSH).

با استفاده از این ابزار می‌توانید ترافیک وارد شده به پورت‌های حساس را تحلیل کنید و رفتارهای غیرعادی را شناسایی نمایید.

---

5. اعمال قوانین با اولویت و ترتیب مناسب

یکی از نکات مهم در پیکربندی iptables، اعمال قوانین با اولویت مناسب است. قوانینی که برای مسدود کردن ترافیک مشکوک یا کاهش سرعت آن استفاده می‌کنید، باید در انتهای فهرست قرار گیرند تا قوانین برای IPهای قانونی پیش از آن اعمال شود.

مثال: ترتیب قوانین iptables

برای اطمینان از اینکه ترافیک کاربران قانونی ابتدا پردازش می‌شود، می‌توانید قوانین را به ترتیب زیر اعمال کنید:

# قانون اول: اجازه به IPهای قانونی
sudo iptables -A INPUT -s 192.168.0.0/24 -j ACCEPT

# قانون دوم: تأخیر برای ترافیک غیرقانونی
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -s ! 192.168.0.0/24 -j TARPIT --delay 2000

این ترتیب اطمینان می‌دهد که اولین قانون ترافیک کاربران قانونی را قبول کرده و فقط پس از آن ترافیک مشکوک به تأخیر می‌افتد.

---

جمع‌بندی

برای جلوگیری از مسدود شدن اشتباهی کاربران قانونی هنگام استفاده از Tarpit و iptables، لازم است که تنظیمات به‌طور دقیق و هوشمندانه انجام شود. از جمله این اقدامات می‌توان به ایجاد لیست سفید برای IPهای قانونی، اعمال تأخیر تنها برای ترافیک مشکوک، محدود کردن اتصالات همزمان، نظارت دقیق بر ترافیک، و ترتیب مناسب قوانین اشاره کرد. این اقدامات کمک می‌کنند تا در کنار تأمین امنیت سیستم، کاربران قانونی تحت تأثیر قرار نگیرند و بتوانند به راحتی به سیستم دسترسی پیدا کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. تنظیمات پیشرفته و بهینه‌سازی Tarpit”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”1. تنظیم مسیرهای مختلف برای پروتکل‌های مختلف:”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”جداسازی ترافیک TCP از سایر پروتکل‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط‌های شبکه‌ای، یکی از نیازهای مهم برای تأمین امنیت، شناسایی و مدیریت دقیق ترافیک شبکه است. یکی از تکنیک‌های معمول برای این کار، جداسازی ترافیک TCP از سایر پروتکل‌ها مانند UDP، ICMP و غیره است. این جداسازی به‌ویژه زمانی که از ابزارهایی مانند Tarpit برای مقابله با حملات یا کاهش تأخیر استفاده می‌کنید، اهمیت زیادی دارد.

در این بخش، به نحوه‌ی جداسازی و مدیریت ترافیک TCP از سایر پروتکل‌ها با استفاده از ابزارهایی مانند iptables و Tarpit پرداخته خواهد شد.

---

1. استفاده از iptables برای شناسایی و فیلتر کردن ترافیک TCP

برای جداسازی ترافیک TCP از سایر پروتکل‌ها، ابزار iptables که در سیستم‌های لینوکس برای فیلتر کردن و مدیریت ترافیک شبکه استفاده می‌شود، به شما این امکان را می‌دهد که به‌صورت دقیق ترافیک TCP را از دیگر پروتکل‌ها جدا کنید.

مثال: فیلتر کردن ترافیک TCP

در دستور زیر، ترافیک TCP از سایر پروتکل‌ها به‌طور مستقیم شناسایی می‌شود و تنها به ترافیک TCP اجازه داده می‌شود تا وارد سیستم شود:

sudo iptables -A INPUT -p tcp -j ACCEPT

در این دستور:

• -p tcp: این بخش به iptables می‌گوید که تنها ترافیک TCP را بررسی کند.
• -j ACCEPT: ترافیک TCP به سیستم اجازه می‌دهد وارد شود.

مثال: مسدود کردن سایر پروتکل‌ها و اجازه دادن به TCP

در صورتی که بخواهید فقط ترافیک TCP را از سایر پروتکل‌ها جدا کنید و مسدود شدن ترافیک غیر TCP را انجام دهید، می‌توانید دستوری مانند زیر را استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp -j ACCEPT
sudo iptables -A INPUT -p udp -j REJECT
sudo iptables -A INPUT -p icmp -j REJECT

در اینجا:

• -p udp: به‌صورت خاص به ترافیک UDP اشاره دارد و آن را مسدود می‌کند.
• -p icmp: به‌صورت خاص به ترافیک ICMP (پروتکل پینگ) اشاره دارد و آن را مسدود می‌کند.

---

2. جداسازی ترافیک TCP با استفاده از Tarpit

زمانی که از Tarpit استفاده می‌کنید، شما ممکن است بخواهید تنها ترافیک TCP را با تأخیر مواجه کنید و سایر پروتکل‌ها را از این فرآیند مستثنی کنید. این به شما کمک می‌کند که حملات TCP را هدف قرار دهید و از سایر پروتکل‌ها مانند UDP و ICMP که ممکن است رفتار متفاوتی داشته باشند، حفاظت کنید.

مثال: اعمال Tarpit برای ترافیک TCP و مسدود کردن دیگر پروتکل‌ها

برای اعمال Tarpit تنها به ترافیک TCP و مسدود کردن ترافیک غیر TCP، می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT --delay 2000
sudo iptables -A INPUT -p udp -j REJECT
sudo iptables -A INPUT -p icmp -j REJECT

در اینجا:

• -p tcp --dport 22: این گزینه فقط به ترافیک TCP که به پورت SSH (پورت 22) وارد می‌شود، تأخیر اعمال می‌کند.
• -j TARPIT --delay 2000: تأخیر 2000 میلی‌ثانیه (2 ثانیه) برای ترافیک TCP اعمال می‌شود.
• -p udp -j REJECT و -p icmp -j REJECT: ترافیک‌های غیر TCP از نوع UDP و ICMP مسدود می‌شوند.

---

3. نظارت و تحلیل ترافیک TCP

یکی دیگر از جنبه‌های مهم در جداسازی ترافیک TCP از سایر پروتکل‌ها، نظارت بر ترافیک شبکه است. برای تحلیل دقیق‌تر ترافیک TCP می‌توانید از ابزارهایی مانند tcpdump و iftop استفاده کنید.

مثال: نظارت بر ترافیک TCP با استفاده از tcpdump

برای نظارت فقط بر ترافیک TCP از دستور زیر استفاده کنید:

sudo tcpdump -i eth0 tcp

در اینجا:

• -i eth0: رابط شبکه eth0 را مشخص می‌کند.
• tcp: فقط بسته‌های TCP را در خروجی نمایش می‌دهد.

مثال: استفاده از iftop برای مانیتورینگ ترافیک TCP

برای مشاهده ترافیک TCP در شبکه به‌صورت زنده، می‌توانید از iftop استفاده کنید:

sudo iftop -i eth0 -f 'tcp'

این دستور به شما کمک می‌کند که ترافیک TCP را به‌صورت زنده مشاهده کنید و میزان استفاده از شبکه را نظارت کنید.

---

4. استفاده از ماژول‌های iptables برای فیلتر کردن دقیق‌تر پروتکل‌ها

اگر نیاز دارید که به‌صورت دقیق‌تری پروتکل‌ها را مدیریت کنید و ترافیک TCP را از سایر پروتکل‌ها جدا کنید، می‌توانید از ماژول‌های iptables برای فیلتر کردن بهتر استفاده کنید.

مثال: فیلتر کردن ترافیک TCP با ماژول connection-state

ماژول connection-state به شما این امکان را می‌دهد که تنها اتصالات جدید (New connections) یا پیوندهای در حال پاسخ‌دهی (Established connections) را فیلتر کنید.

sudo iptables -A INPUT -p tcp --state NEW -j ACCEPT
sudo iptables -A INPUT -p tcp --state ESTABLISHED -j ACCEPT
sudo iptables -A INPUT -p udp -j REJECT
sudo iptables -A INPUT -p icmp -j REJECT

در این دستور:

• --state NEW: فقط اتصالات جدید TCP را قبول می‌کند.
• --state ESTABLISHED: فقط ارتباطات TCP در حال برقراری یا تثبیت‌شده را قبول می‌کند.

این روش به شما کمک می‌کند که دقیقاً ترافیک TCP را از سایر پروتکل‌ها جدا کرده و به مدیریت هرکدام به‌صورت مجزا بپردازید.

---

جمع‌بندی

جداسازی ترافیک TCP از سایر پروتکل‌ها یکی از اقداماتی است که می‌تواند به بهبود امنیت شبکه و مدیریت بهتر ترافیک کمک کند. با استفاده از ابزارهایی مانند iptables و Tarpit، شما می‌توانید ترافیک TCP را از سایر پروتکل‌ها مانند UDP و ICMP جدا کرده و اقدامات خاصی را برای مقابله با حملات TCP اعمال کنید. این تنظیمات به شما امکان می‌دهند تا از منابع سیستم خود به‌طور بهینه استفاده کرده و از بروز مشکلات امنیتی جلوگیری کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”پیکربندی خاص برای سرویس‌هایی مانند HTTP، SSH و غیره” subtitle=”توضیحات کامل”]زمانی که می‌خواهید از Tarpit برای محافظت از سرویس‌های مختلف مانند HTTP، SSH و دیگر پروتکل‌ها استفاده کنید، باید قوانین خاصی را تنظیم کنید تا فقط ترافیک مشکوک با تأخیر مواجه شود و از مسدود کردن ترافیک کاربران قانونی جلوگیری کنید. در این بخش، نحوه پیکربندی دقیق برای سرویس‌هایی مانند HTTP (پورت 80)، SSH (پورت 22) و دیگر پروتکل‌ها را به‌طور عملی توضیح خواهیم داد.

---

1. پیکربندی برای سرویس HTTP (پورت 80)

برای مقابله با حملات مختلف به سرویس HTTP (وب سرور)، مانند Brute Force یا اسکن پورت، می‌توانیم ترافیک مشکوک که به پورت 80 (HTTP) می‌آید را با استفاده از Tarpit و iptables به تأخیر بیندازیم.

مرحله 1: ایجاد تأخیر برای ترافیک HTTP

در ابتدا باید یک قانون در iptables تنظیم کنیم که ترافیک TCP ورودی به پورت 80 را شناسایی کرده و با استفاده از Tarpit با تأخیر مواجه کنیم.

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 80 -j TARPIT --delay 3000

در این دستور:

• -p tcp: تنها ترافیک TCP را بررسی می‌کند.
• --dport 80: این گزینه تعیین می‌کند که فقط ترافیک به پورت HTTP (پورت 80) بررسی شود.
• -j TARPIT --delay 3000: ترافیک HTTP را با تأخیر 3000 میلی‌ثانیه (3 ثانیه) مواجه می‌کند.

مرحله 2: مسدود کردن ترافیک غیرمجاز HTTP

در صورتی که می‌خواهید برخی از درخواست‌ها را برای جلوگیری از حملات، مسدود کنید، می‌توانید از دستور زیر برای مسدود کردن ترافیک HTTP غیرمجاز استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 80 -j REJECT

این دستور همه درخواست‌هایی که به پورت HTTP وارد می‌شوند و قوانین Tarpit را نمی‌شکنند، مسدود خواهد کرد.

---

2. پیکربندی برای سرویس SSH (پورت 22)

در بسیاری از محیط‌های شبکه، SSH هدف حملات مختلف به‌ویژه Brute Force قرار می‌گیرد. استفاده از Tarpit برای مقابله با این حملات می‌تواند اثربخشی بالایی داشته باشد. به‌ویژه زمانی که قصد دارید ترافیک SSH را با تأخیر مواجه کنید.

مرحله 1: ایجاد تأخیر برای ترافیک SSH

برای ایجاد تأخیر در پاسخ به درخواست‌های SSH، می‌توانیم دستور زیر را اجرا کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT --delay 2000

در اینجا:

• --dport 22: فقط ترافیک به پورت 22 که مخصوص SSH است، بررسی می‌شود.
• --delay 2000: به هر اتصال تأخیر 2000 میلی‌ثانیه (2 ثانیه) اعمال می‌شود.

مرحله 2: مسدود کردن ترافیک SSH از IP‌های مشکوک

در صورتی که بخواهید ترافیک SSH از IPهای مشکوک یا ترافیک‌های غیرمجاز را مسدود کنید، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -s 192.168.1.100 -j REJECT

در این دستور:

• -s 192.168.1.100: مشخص می‌کند که ترافیک از آدرس IP مشخص (در اینجا 192.168.1.100) مسدود شود.
• -j REJECT: بسته‌ها را مسدود می‌کند.

---

3. پیکربندی برای سرویس FTP (پورت 21)

برای سرویس FTP که به طور معمول در پورت 21 کار می‌کند، می‌توانیم مشابه با دیگر سرویس‌ها از Tarpit برای کاهش سرعت حملات استفاده کنیم. این کار می‌تواند در برابر حملاتی مانند Brute Force یا اسکن پورت‌ها مؤثر باشد.

مرحله 1: ایجاد تأخیر برای ترافیک FTP

برای اعمال تأخیر به ترافیک FTP که به پورت 21 وارد می‌شود، دستور زیر را وارد می‌کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -j TARPIT --delay 1500

در این دستور:

• --dport 21: فقط ترافیک به پورت 21 که مخصوص FTP است، بررسی می‌شود.
• --delay 1500: به ترافیک FTP تأخیر 1500 میلی‌ثانیه (1.5 ثانیه) اعمال می‌شود.

مرحله 2: مسدود کردن ترافیک FTP از منابع مشکوک

برای مسدود کردن برخی منابع یا IPهای مشکوک، می‌توانیم از دستور مشابه زیر استفاده کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -s 192.168.1.101 -j REJECT

در اینجا:

• -s 192.168.1.101: ترافیک ورودی از آدرس IP 192.168.1.101 را مسدود می‌کند.

---

4. پیکربندی برای سایر سرویس‌ها و پروتکل‌ها

در صورتی که بخواهید از Tarpit برای دیگر پروتکل‌ها یا سرویس‌های خاص استفاده کنید، می‌توانید از روش مشابهی برای تنظیمات iptables استفاده کنید. به‌عنوان مثال، اگر بخواهید ترافیک Telnet یا DNS را مدیریت کنید، باید فقط پورت‌های مورد نظر را در دستورهای iptables مشخص کنید.

مثال: پیکربندی برای پورت Telnet (پورت 23)

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 23 -j TARPIT --delay 2500

این دستور به ترافیک TCP که به پورت Telnet (پورت 23) وارد می‌شود، تأخیر 2500 میلی‌ثانیه اعمال می‌کند.

---

جمع‌بندی

با استفاده از Tarpit و ابزارهای مانند iptables، می‌توانید سرویس‌های مختلف شبکه مانند HTTP، SSH و FTP را از حملات مختلف مانند Brute Force و اسکن پورت‌ها محافظت کنید. تنظیم تأخیر به‌طور ویژه برای پروتکل‌های TCP، می‌تواند به کاهش تأثیر این حملات کمک کند. همچنین، با ایجاد قوانین iptables برای مسدود کردن ترافیک غیرمجاز از IPهای مشکوک و تعریف محدودیت‌های خاص برای هر سرویس، می‌توان امنیت شبکه را به‌طور مؤثری ارتقا داد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”2. اعمال قوانین خاص بر اساس آدرس IP:”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از ابزارهایی مانند ipset برای مدیریت لیست‌های بزرگ” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از مشکلات اصلی در تنظیم و پیکربندی فایروال‌ها و قوانین iptables، مدیریت تعداد زیاد آدرس‌های IP یا پورت‌هایی است که باید به‌صورت دستی وارد شوند. این امر می‌تواند به‌ویژه در زمان حملات گسترده (مثل حملات DDoS یا حملات بر پایه Brute Force) بسیار زمان‌بر و پیچیده شود. برای رفع این مشکل، ابزارهایی مانند ipset در کنار iptables می‌توانند به کار بیایند تا مدیریت لیست‌های بزرگ آدرس‌های IP، شبکه‌ها، یا پورت‌ها به‌طور مؤثرتری انجام شود.

در این بخش، روش استفاده از ipset برای مدیریت و مسدودسازی تعداد زیادی از IPها یا شبکه‌ها به‌صورت بهینه و مؤثر را شرح خواهیم داد.

---

1. معرفی ipset

ipset ابزاری است که به شما این امکان را می‌دهد که مجموعه‌های بزرگی از آدرس‌های IP، شبکه‌ها یا پورت‌ها را مدیریت کنید و به‌راحتی از آن‌ها در قوانین iptables استفاده کنید. با استفاده از ipset، شما می‌توانید آدرس‌های IP را در گروه‌های مختلف دسته‌بندی کرده و به‌طور مؤثر قوانین iptables را برای مسدود کردن یا اعمال تأخیر به ترافیک این آدرس‌ها تعریف کنید.

---

2. نصب ipset

برای شروع کار با ipset، ابتدا باید این ابزار را نصب کنید. بسته به سیستم‌عامل خود، دستور نصب را اجرا کنید.

در سیستم‌های Debian/Ubuntu:

sudo apt-get install ipset

در سیستم‌های CentOS/RHEL:

sudo yum install ipset

---

3. ایجاد لیست‌های ipset

برای ایجاد یک لیست جدید از آدرس‌های IP، از دستور ipset استفاده کنید. به‌طور مثال، برای ایجاد یک لیست به نام blacklist که شامل آدرس‌های IP مسدود شده باشد، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo ipset create blacklist hash:ip

در این دستور:

• blacklist: نام لیست است.
• hash:ip: نوع لیست است که مشخص می‌کند این لیست برای ذخیره آدرس‌های IP استفاده می‌شود.

برای ایجاد لیست‌های دیگر مانند شبکه‌ها (subnets)، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo ipset create blocksubnets hash:net

در این دستور:

• blocksubnets: نام لیست است.
• hash:net: این نوع برای ذخیره شبکه‌های IP است.

---

4. اضافه کردن آدرس‌های IP به لیست

پس از ایجاد لیست‌های مورد نظر، می‌توانید آدرس‌های IP را به این لیست‌ها اضافه کنید. به‌عنوان مثال، برای اضافه کردن آدرس IP به لیست blacklist، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo ipset add blacklist 192.168.1.100

برای اضافه کردن چندین آدرس IP به‌طور هم‌زمان، می‌توانید از اسکریپت‌ها یا فایل‌های متنی استفاده کنید. به‌عنوان مثال، اگر لیستی از IPها را در یک فایل متنی به نام ips.txt داشته باشید، می‌توانید آن‌ها را به لیست اضافه کنید:

sudo ipset restore < ips.txt

فرمت فایل ips.txt باید به این صورت باشد:

create blacklist hash:ip
add blacklist 192.168.1.100
add blacklist 192.168.1.101
add blacklist 192.168.1.102

---

5. استفاده از ipset در قوانین iptables

حالا که لیست‌های ipset را ایجاد کرده‌اید و IPهای مشکوک را به آن‌ها اضافه کرده‌اید، می‌توانید از این لیست‌ها در قوانین iptables استفاده کنید. برای مسدود کردن ترافیک از آدرس‌های IP موجود در لیست blacklist، دستور زیر را وارد کنید:

sudo iptables -A INPUT -m set --match-set blacklist src -j DROP

در این دستور:

• -m set: به iptables می‌گوید که از مجموعه‌ها (sets) استفاده کند.
• --match-set blacklist src: مشخص می‌کند که ترافیک ورودی از آدرس‌های موجود در لیست blacklist باید مسدود شود.
• -j DROP: بسته‌ها را مسدود می‌کند.

اگر بخواهید از این لیست برای اعمال تأخیر به ترافیک استفاده کنید، دستور زیر را می‌توانید استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp -m set --match-set blacklist src -j TARPIT --delay 3000

در اینجا:

• --delay 3000: تأخیر 3000 میلی‌ثانیه (3 ثانیه) به ترافیک ورودی از آدرس‌های موجود در لیست blacklist اعمال می‌کند.

---

6. بررسی وضعیت لیست‌ها و قوانین

برای بررسی وضعیت ipset و مشاهده آدرس‌های موجود در لیست، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo ipset list blacklist

برای مشاهده قوانین iptables و تأیید صحت قوانین اعمال‌شده، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo iptables -L -v

این دستور تعداد بسته‌هایی که توسط هر قانون پردازش شده‌اند را نیز نشان می‌دهد، که می‌تواند به شما در شناسایی فعالیت‌های مشکوک کمک کند.

---

7. حذف آدرس‌ها از لیست

در صورتی که نیاز دارید آدرس IP خاصی را از لیست حذف کنید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo ipset del blacklist 192.168.1.100

---

8. ذخیره تغییرات

برای ذخیره تغییرات ipset و iptables پس از راه‌اندازی مجدد سیستم، دستور زیر را اجرا کنید:

برای ipset:

sudo ipset save > /etc/ipset.conf

برای iptables:

sudo iptables-save > /etc/iptables/rules.v4

این کار باعث می‌شود که پس از ریستارت سیستم، تغییرات شما حفظ شود.

---

جمع‌بندی

استفاده از ipset در کنار iptables برای مدیریت لیست‌های IP و شبکه‌ها، ابزار قدرتمندی برای مدیریت حملات گسترده و مقابله با ترافیک مشکوک است. این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که با ایجاد لیست‌های IP و افزودن آدرس‌های مشکوک به آن‌ها، ترافیک ورودی را به‌طور مؤثری مدیریت کنید و از مسدود شدن کاربران قانونی جلوگیری کنید. همچنین، با استفاده از Tarpit می‌توانید تأخیر قابل تنظیمی را به ترافیک مشکوک اعمال کنید تا از موفقیت حملات مختلف جلوگیری کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تنظیم Tarpit برای IPهای مشکوک با استفاده از Fail2Ban” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از روش‌های مؤثر برای مقابله با حملات مختلف، مانند حملات Brute Force یا اسکن پورت‌های گسترده، استفاده از ابزار Fail2Ban است که به‌طور خودکار IPهای مشکوک را شناسایی کرده و اقداماتی برای مسدود کردن آن‌ها انجام می‌دهد. Tarpit می‌تواند به‌عنوان یک ابزار کمکی برای کاهش سرعت حملات و به تأخیر انداختن مهاجمان مورد استفاده قرار گیرد. در این بخش، به نحوه تنظیم Tarpit برای IPهای شناسایی‌شده توسط Fail2Ban خواهیم پرداخت.

---

1. نصب و پیکربندی Fail2Ban

برای شروع، ابتدا باید Fail2Ban را نصب و پیکربندی کنید تا بتوانید IPهای مشکوک را شناسایی کرده و اقدامات مناسب را انجام دهید.

نصب Fail2Ban

در Debian/Ubuntu:

sudo apt-get install fail2ban

در CentOS/RHEL:

sudo yum install fail2ban

---

2. پیکربندی Fail2Ban برای شناسایی ترافیک مشکوک

پس از نصب Fail2Ban، باید آن را پیکربندی کنید تا حملات مشکوک را شناسایی کند. به‌عنوان مثال، برای محافظت از پروتکل SSH، پیکربندی Fail2Ban به‌صورت زیر خواهد بود.

ویرایش فایل jail.conf

فایل پیکربندی اصلی Fail2Ban در مسیر /etc/fail2ban/jail.conf قرار دارد. ابتدا این فایل را باز کرده و تنظیمات مربوط به SSH را مطابق زیر انجام دهید.

sudo nano /etc/fail2ban/jail.conf

در این فایل، بخش [sshd] را پیدا کرده و موارد زیر را تنظیم کنید:

[sshd]
enabled  = true
port     = ssh
logpath  = /var/log/auth.log
maxretry = 3
bantime  = 3600

در این تنظیمات:

• enabled: فعال‌سازی Fail2Ban برای SSH.
• port: پورت مربوط به SSH.
• logpath: مسیری که Fail2Ban برای خواندن لاگ‌ها استفاده می‌کند.
• maxretry: تعداد تلاش‌های ناموفق قبل از اعمال مسدودسازی.
• bantime: مدت زمان مسدودسازی در ثانیه.

پس از ویرایش فایل، سرویس Fail2Ban را ریستارت کنید:

sudo systemctl restart fail2ban

---

3. پیکربندی Tarpit برای مسدود کردن IPهای مشکوک

برای اعمال Tarpit بر روی IPهای مشکوک، ابتدا باید از ابزار iptables برای اضافه کردن قوانین استفاده کنید. Fail2Ban به‌طور خودکار قوانین iptables را برای مسدود کردن IPهای مشکوک تنظیم می‌کند، اما ما می‌خواهیم قوانینی اضافه کنیم که به‌جای مسدودسازی ساده، تأخیر ایجاد کنند و مهاجمان را در شبکه نگه دارند.

ویرایش فایل jail.local

برای اضافه کردن پشتیبانی از Tarpit در پیکربندی Fail2Ban، باید فایل jail.local را ویرایش کرده و به Fail2Ban بگویید که از Tarpit استفاده کند.

sudo nano /etc/fail2ban/jail.local

در این فایل، شما باید بخش [sshd] یا بخش مربوط به هر سرویس دیگر که می‌خواهید از Tarpit استفاده کنید را پیدا کرده و تنظیمات را به‌صورت زیر اضافه کنید:

[sshd]
enabled  = true
port     = ssh
logpath  = /var/log/auth.log
maxretry = 3
bantime  = 3600
action   = iptables-multiport[port="ssh", protocol="tcp"]
           iptables-allports[blocktype=DROP]
           tarpitted

در اینجا، بخش action به‌طور خاص به Fail2Ban می‌گوید که به‌جای مسدود کردن ساده IPها، از Tarpit استفاده کند.

---

4. ایجاد اقدام سفارشی برای Tarpit

اگر Fail2Ban به‌طور پیش‌فرض اقدام مربوط به Tarpit را شناسایی نمی‌کند، می‌توانید اقدام سفارشی برای Tarpit ایجاد کنید. ابتدا فایل پیکربندی اقدامات Fail2Ban را باز کنید:

sudo nano /etc/fail2ban/action.d/tarpitted.conf

سپس محتوای زیر را به این فایل اضافه کنید:

[Definition]
actionstart = ipset create blacklist hash:ip
actionstop  = ipset destroy blacklist
actioncheck = ipset list blacklist
actionban   = ipset add blacklist <ip>
actionunban = ipset del blacklist <ip>

این تنظیمات به Fail2Ban می‌گوید که از ipset برای مسدود کردن و تأخیر در IPهای مشکوک استفاده کند.

---

5. فعال‌سازی Tarpit با iptables

برای اینکه درخواست‌ها از Tarpit تأخیر داشته باشند، باید iptables را برای اعمال قوانین Tarpit تنظیم کنید. به‌عنوان مثال، برای ایجاد تأخیر در اتصال به SSH از IPهای مشکوک، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -m set --match-set blacklist src -p tcp --dport 22 -j TARPIT --delay 5000

در این دستور:

• --delay 5000: 5000 میلی‌ثانیه (5 ثانیه) تأخیر ایجاد می‌کند.
• --dport 22: تعیین پورت SSH برای اعمال قوانین.
• -m set --match-set blacklist src: اشاره به لیست IPهایی که Fail2Ban مسدود کرده است.

---

6. تست و بررسی عملکرد

پس از پیکربندی Fail2Ban و Tarpit، حالا زمان آن است که سیستم را آزمایش کنید. می‌توانید از Nmap یا ابزارهایی مشابه برای شبیه‌سازی حملات Brute Force یا SSH Scanning استفاده کنید و مشاهده کنید که آیا Fail2Ban و Tarpit به‌درستی به درخواست‌های مشکوک پاسخ می‌دهند یا خیر.

برای مثال، برای شبیه‌سازی حمله به SSH، از دستور زیر استفاده کنید:

nmap -p 22 --open -T4 192.168.1.100

پس از اجرای این دستور، باید مشاهده کنید که Fail2Ban اقدام به شناسایی IPهای مشکوک کرده و Tarpit تأخیر قابل توجهی برای این IPها ایجاد می‌کند.

---

جمع‌بندی

استفاده از Tarpit به همراه Fail2Ban روشی مؤثر برای مقابله با حملات مختلف مانند Brute Force است. این ترکیب به شما این امکان را می‌دهد که مهاجمان را به‌جای مسدود کردن به‌صورت مستقیم، در سیستم گیر بیندازید و از موفقیت حملات جلوگیری کنید. با تنظیمات صحیح و پیکربندی مناسب، می‌توانید از این ابزارها برای بهبود امنیت شبکه خود استفاده کنید و جلوی حملات گسترده را بگیرید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”3. محدودیت منابع سیستم:”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تنظیم محدودیت برای استفاده از منابع توسط Tarpit” subtitle=”توضیحات کامل”]استفاده از Tarpit می‌تواند به‌طور مؤثر مهاجمان را فریب دهد و باعث افزایش زمان پاسخ‌دهی به درخواست‌های مشکوک شود. با این حال، یکی از چالش‌های استفاده از Tarpit این است که ممکن است منابع سرور شما به‌ویژه در شبکه‌های با ترافیک بالا تحت فشار قرار گیرد. برای جلوگیری از بروز مشکلات در عملکرد سرور و از بین رفتن منابع، باید محدودیت‌هایی برای استفاده از منابع توسط Tarpit تنظیم کنید.

در این بخش، نحوه تنظیم محدودیت‌ها برای مصرف منابع توسط Tarpit را بررسی خواهیم کرد.

---

1. استفاده از محدودیت‌های iptables

یکی از راه‌های اصلی برای محدود کردن مصرف منابع توسط Tarpit، استفاده از iptables است. با این کار می‌توانید تعداد اتصالات همزمان را محدود کرده و از استفاده بیش از حد منابع جلوگیری کنید.

محدود کردن تعداد اتصالات به یک پورت خاص

با استفاده از دستور زیر، می‌توانید تعداد اتصالات ورودی به پورت خاصی را محدود کنید. به‌عنوان مثال، فرض کنید می‌خواهید تعداد اتصالات به پورت 22 (SSH) را به 10 اتصال محدود کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m connlimit --connlimit-above 10 -j REJECT

این دستور باعث می‌شود که iptables تعداد اتصالات ورودی به پورت 22 را به 10 محدود کند. اگر تعداد اتصالات بیشتر از 10 باشد، ترافیک جدید رد می‌شود.

---

2. تنظیم حداکثر تعداد اتصالات همزمان

با تنظیم حداکثر تعداد اتصالات همزمان، می‌توانید اطمینان حاصل کنید که Tarpit منابع را به‌طور بیش از حد مصرف نخواهد کرد. برای این منظور، می‌توانید از تنظیمات سیستم عامل برای محدود کردن تعداد اتصالات همزمان استفاده کنید.

پیکربندی ulimit برای محدود کردن منابع

در سیستم‌های Linux، می‌توانید از دستور ulimit برای محدود کردن منابع مصرفی هر کاربر استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای محدود کردن تعداد اتصالات همزمان برای هر کاربر به 1000 اتصال، دستور زیر را اجرا کنید:

ulimit -n 1000

برای اعمال این تنظیمات به‌صورت دائم، می‌توانید فایل /etc/security/limits.conf را ویرایش کرده و محدودیت‌ها را اعمال کنید:

sudo nano /etc/security/limits.conf

سپس خط زیر را به این فایل اضافه کنید:

*          soft    nofile     1000
*          hard    nofile     1000

این تنظیمات به‌طور دائم تعداد فایل‌های باز (اتصالات TCP) را برای هر کاربر به 1000 محدود می‌کنند.

---

3. تنظیم زمان انقضای اتصالات در حالت Tarpit

برای جلوگیری از این که Tarpit بیش از حد منابع سرور را مصرف کند، می‌توانید زمان انقضای اتصالات را محدود کنید. این کار باعث می‌شود که اتصالات طولانی‌مدت و بی‌استفاده که به دلیل Tarpit ایجاد شده‌اند، پس از مدت معین قطع شوند.

تنظیم زمان انقضاء با iptables

برای این کار، از ماژول state در iptables استفاده می‌شود. به‌عنوان مثال، برای اینکه اتصالات به مدت 5 دقیقه (300 ثانیه) نگه داشته شوند و سپس قطع شوند، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m state --state NEW -j TARPIT --timeout 300

این دستور باعث می‌شود که اتصالات به پورت 22، پس از 5 دقیقه، به‌طور خودکار قطع شوند.

---

4. استفاده از لیست‌های سیاه (Blacklist)

یکی دیگر از روش‌های محدود کردن مصرف منابع، استفاده از لیست سیاه برای مسدود کردن IPهایی است که به طور مداوم درخواست‌های مشکوک ارسال می‌کنند. این کار می‌تواند از فشار اضافی بر منابع جلوگیری کند.

استفاده از ipset برای مدیریت لیست‌های سیاه

ابزار ipset می‌تواند برای مدیریت لیست‌های سیاه به‌کار رود تا Tarpit فقط به IPهایی که وارد لیست سیاه شده‌اند تأخیر اعمال کند و از مصرف منابع اضافی جلوگیری شود.

برای ایجاد یک لیست سیاه با استفاده از ipset، ابتدا باید ipset را نصب کنید (در صورتی که قبلاً نصب نشده باشد):

sudo apt-get install ipset  # برای Debian/Ubuntu
sudo yum install ipset      # برای CentOS/RHEL

پس از نصب، یک لیست سیاه ایجاد کنید:

sudo ipset create blacklist hash:ip

سپس می‌توانید این لیست سیاه را در قوانین iptables استفاده کنید تا Tarpit فقط برای IPهای موجود در این لیست اعمال شود:

sudo iptables -A INPUT -m set --match-set blacklist src -p tcp --dport 22 -j TARPIT --timeout 300

---

5. مانیتورینگ و تحلیل مصرف منابع

برای نظارت بر میزان مصرف منابع سرور در اثر استفاده از Tarpit، می‌توانید از ابزارهای مانیتورینگ مانند netstat و iftop استفاده کنید.

استفاده از netstat برای مشاهده اتصالات فعال

با استفاده از دستور زیر، می‌توانید تعداد اتصالات TCP فعال را مشاهده کنید:

netstat -an | grep tcp | wc -l

استفاده از iftop برای مشاهده ترافیک شبکه

برای مشاهده مصرف پهنای باند در زمان واقعی، از ابزار iftop استفاده کنید:

sudo apt-get install iftop  # برای Debian/Ubuntu
sudo yum install iftop      # برای CentOS/RHEL

sudo iftop

این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که از ترافیک شبکه و اتصالات فعال اطلاع پیدا کنید و منابع سیستم را نظارت کنید.

---

جمع‌بندی

استفاده از Tarpit برای کاهش سرعت مهاجمان می‌تواند بر روی منابع سرور تأثیر بگذارد. اما با اعمال محدودیت‌هایی مانند تنظیم حداکثر تعداد اتصالات همزمان، زمان انقضای اتصالات، استفاده از ipset برای مدیریت IPهای مشکوک و نظارت بر منابع سرور، می‌توانید از فشار بیش از حد بر روی سیستم جلوگیری کرده و در عین حال از عملکرد مؤثر Tarpit بهره‌برداری کنید. این تنظیمات به شما کمک می‌کنند تا منابع سرور به‌طور مؤثری مدیریت شوند و در برابر حملات محافظت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”جلوگیری از تأثیر Tarpit بر عملکرد کلی شبکه” subtitle=”توضیحات کامل”]استفاده از Tarpit می‌تواند مزایای زیادی از جمله کاهش سرعت حملات و شناسایی فعالیت‌های مشکوک داشته باشد. اما از آنجا که Tarpit اتصالات مشکوک را به‌طور عمدی به تأخیر می‌اندازد، این فرآیند می‌تواند منابع شبکه و سرور را تحت فشار قرار دهد. در نتیجه، باید اقدامات مناسبی انجام دهید تا تأثیر منفی این ابزار بر عملکرد کلی شبکه کاهش یابد. در این بخش، به روش‌هایی برای جلوگیری از تأثیر Tarpit بر عملکرد کلی شبکه خواهیم پرداخت.

---

1. محدود کردن تعداد اتصالات به Tarpit

یکی از روش‌های اصلی برای جلوگیری از فشار بیش از حد بر شبکه، محدود کردن تعداد اتصالات ورودی به Tarpit است. این محدودیت می‌تواند به‌طور خاص به پروتکل‌ها و پورت‌های مختلف اعمال شود. به‌طور مثال، اگر بخواهید فقط تعداد محدودی اتصال به پورت SSH یا FTP را پردازش کنید، می‌توانید از ابزار iptables استفاده کنید.

محدود کردن تعداد اتصالات به پورت‌های خاص

برای اعمال این محدودیت به پورت SSH (پورت 22)، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m connlimit --connlimit-above 10 -j REJECT

این دستور باعث می‌شود که iptables فقط 10 اتصال همزمان به پورت 22 اجازه دهد و اگر تعداد اتصالات بیشتر از این مقدار باشد، باقی‌مانده مسدود خواهند شد. این روش می‌تواند تأثیرات منفی روی سایر سرویس‌ها و شبکه به‌طور کلی کاهش دهد.

---

2. تنظیم زمان تأخیر متناسب با نوع حمله

Tarpit به‌طور عمدی به اتصالات مشکوک تأخیر می‌دهد، اما اگر زمان تأخیر خیلی طولانی باشد، می‌تواند باعث اشغال منابع و تأثیر منفی بر عملکرد شبکه شود. برای کاهش این تأثیر، می‌توانید زمان تأخیر را به شکلی تنظیم کنید که به‌طور بهینه منابع را مصرف کند.

تنظیم زمان تأخیر برای اتصالات مختلف

برای تعیین زمان تأخیر برای اتصالات به پورت خاص (مانند پورت 22 برای SSH)، می‌توانید از دستور زیر در iptables استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT --timeout 60

در اینجا، Tarpit تأخیر 60 ثانیه‌ای را برای هر اتصال به پورت 22 اعمال می‌کند. شما می‌توانید این زمان را با توجه به نیاز خود تغییر دهید تا تأثیر منفی بر عملکرد کلی شبکه کاهش یابد.

---

3. استفاده از ipset برای مدیریت بهتر ترافیک

ابزار ipset می‌تواند در مدیریت ترافیک مشکوک و جلوگیری از ایجاد فشار روی منابع سیستم بسیار مؤثر باشد. با استفاده از ipset می‌توانید لیست‌های سیاه (Blacklist) ایجاد کرده و تنها به IPهای مشکوک ترافیک را به Tarpit هدایت کنید.

ساخت لیست سیاه با ipset

برای ایجاد یک لیست سیاه با استفاده از ipset، ابتدا باید ipset را نصب کنید:

sudo apt-get install ipset  # برای Debian/Ubuntu
sudo yum install ipset      # برای CentOS/RHEL

سپس یک لیست سیاه به نام “blacklist” ایجاد کنید:

sudo ipset create blacklist hash:ip

اکنون می‌توانید IPهای مشکوک را به این لیست اضافه کنید:

sudo ipset add blacklist 192.168.1.100

و بعد از آن، برای اعمال Tarpit فقط به این IPها، از دستور زیر در iptables استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -m set --match-set blacklist src -p tcp --dport 22 -j TARPIT --timeout 60

این کار به شما این امکان را می‌دهد که فقط به IPهای مشکوک تأخیر اعمال کنید و از تأثیر منفی بر روی ترافیک قانونی جلوگیری کنید.

---

4. استفاده از محدودیت منابع سیستم

برای جلوگیری از مصرف بیش از حد منابع سیستم توسط Tarpit، می‌توانید از محدودیت‌های سیستم‌عاملی استفاده کنید. این محدودیت‌ها می‌توانند شامل محدودیت تعداد اتصالات همزمان یا حتی تنظیمات ulimit برای محدود کردن تعداد فایل‌های باز (اتصالات TCP) باشند.

تنظیم محدودیت تعداد اتصالات با ulimit

در سیستم‌های Linux، می‌توانید از ulimit برای تنظیم محدودیت تعداد اتصالات همزمان استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای محدود کردن تعداد اتصالات همزمان به 1000، دستور زیر را وارد کنید:

ulimit -n 1000

برای اعمال این تنظیمات به‌صورت دائمی، باید فایل /etc/security/limits.conf را ویرایش کنید:

sudo nano /etc/security/limits.conf

سپس، خط زیر را اضافه کنید:

*          soft    nofile     1000
*          hard    nofile     1000

---

5. استفاده از Fail2Ban برای مدیریت خودکار IPهای مشکوک

Fail2Ban یک ابزار خودکار برای شناسایی و مسدود کردن IPهای مشکوک است. با استفاده از Fail2Ban، می‌توانید از Tarpit برای هدایت ترافیک از IPهای مشکوک به این ابزار استفاده کنید، در حالی که منابع سیستم به‌طور مؤثری مدیریت می‌شود.

تنظیم Fail2Ban برای شناسایی IPهای مشکوک

برای نصب Fail2Ban، دستور زیر را اجرا کنید:

sudo apt-get install fail2ban  # برای Debian/Ubuntu
sudo yum install fail2ban      # برای CentOS/RHEL

بعد از نصب، می‌توانید یک قانون جدید در Fail2Ban برای شناسایی IPهای مشکوک به ترافیک وارد شده ایجاد کنید. فایل کانفیگ زیر را ویرایش کنید:

sudo nano /etc/fail2ban/jail.local

و بخش زیر را اضافه کنید:

[sshd]
enabled  = true
port     = ssh
filter   = sshd
logpath  = /var/log/auth.log
maxretry = 5
bantime  = 600

این تنظیمات باعث می‌شود که Fail2Ban هر IP را که بیش از 5 بار تلاش ناموفق برای ورود به SSH انجام دهد، برای 10 دقیقه مسدود کند.

---

جمع‌بندی

برای جلوگیری از تأثیر Tarpit بر عملکرد کلی شبکه، می‌توانید از ترکیبی از روش‌ها و ابزارهای مختلف استفاده کنید. از جمله این روش‌ها می‌توان به محدود کردن تعداد اتصالات همزمان، تنظیم زمان تأخیر متناسب، استفاده از ipset برای مدیریت لیست‌های سیاه، و استفاده از ابزارهایی مانند Fail2Ban برای شناسایی خودکار IPهای مشکوک اشاره کرد. این روش‌ها به شما کمک می‌کنند تا از فشار اضافی بر منابع سیستم جلوگیری کنید و عملکرد شبکه بهینه باقی بماند.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

[cdb_course_lessons title=”بخش 4. استفاده از Tarpit برای مقابله با حملات”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. مقابله با حملات Brute Force”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”شناسایی حملات Brute Force “][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تحلیل تلاش‌های ورود مکرر و ناموفق” subtitle=”توضیحات کامل”]حملات Brute Force یکی از رایج‌ترین و ابتدایی‌ترین روش‌های حمله به سیستم‌های مبتنی بر رمز عبور هستند. در این نوع حمله، مهاجم تلاش می‌کند با آزمایش رمزهای عبور مختلف و به‌طور مکرر وارد سیستم شود تا در نهایت موفق به یافتن رمز عبور صحیح گردد. برای شناسایی این‌گونه حملات، می‌توان از ابزارها و تکنیک‌های مختلفی استفاده کرد که در اینجا به بررسی روش‌ها و دستورالعمل‌هایی برای شناسایی تلاش‌های ورود مکرر و ناموفق خواهیم پرداخت.

---

1. بررسی تلاش‌های ورود ناموفق در لاگ‌ها

اولین و مهم‌ترین گام در شناسایی حملات Brute Force، تحلیل لاگ‌ها و تلاش‌های ورود ناموفق است. اکثر سیستم‌های Linux و Unix شامل لاگ‌هایی مانند /var/log/auth.log هستند که تمامی تلاش‌های ورود به سیستم را ثبت می‌کنند. با بررسی این لاگ‌ها می‌توان به شناسایی تلاش‌های مکرر و غیرمعمول برای ورود به سیستم پرداخت.

بررسی لاگ‌ها برای تلاش‌های ناموفق ورود

برای بررسی لاگ‌ها و یافتن تلاش‌های ناموفق، از دستور grep استفاده کنید:

grep "Failed password" /var/log/auth.log

این دستور تمامی تلاش‌های ناموفق ورود به سیستم را که با پیام “Failed password” همراه هستند، نمایش می‌دهد.

شمارش تلاش‌های ناموفق

برای شمارش تعداد تلاش‌های ناموفق در یک بازه زمانی خاص، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

grep "Failed password" /var/log/auth.log | wc -l

این دستور تعداد کل تلاش‌های ناموفق ورود به سیستم را به شما نمایش می‌دهد.

---

2. استفاده از Fail2Ban برای شناسایی و مسدود کردن IPهای حمله‌کننده

یکی از روش‌های موثر برای شناسایی و مسدود کردن IPهای مهاجم، استفاده از ابزار Fail2Ban است. این ابزار به‌طور خودکار IPهای مشکوک که بیش از حد تلاش می‌کنند وارد سیستم شوند را شناسایی و مسدود می‌کند. این ابزار به‌طور خاص برای مقابله با حملات Brute Force طراحی شده است.

تنظیم Fail2Ban برای شناسایی تلاش‌های ناموفق SSH

برای نصب و تنظیم Fail2Ban جهت شناسایی تلاش‌های ناموفق ورود به SSH، ابتدا آن را نصب کنید:

sudo apt-get install fail2ban  # برای Debian/Ubuntu
sudo yum install fail2ban      # برای CentOS/RHEL

پس از نصب، فایل پیکربندی Fail2Ban را ویرایش کنید:

sudo nano /etc/fail2ban/jail.local

سپس بخش مربوط به SSH را فعال کنید و تنظیمات را مطابق نیاز خود تغییر دهید:

[sshd]
enabled  = true
port     = ssh
filter   = sshd
logpath  = /var/log/auth.log
maxretry = 5
bantime  = 600

در این تنظیمات:

• enabled: این گزینه تعیین می‌کند که قانون برای SSH فعال باشد.
• maxretry: حداکثر تعداد تلاش‌های ناموفق قبل از مسدود کردن IP مهاجم.
• bantime: مدت زمان مسدود کردن IP در ثانیه (در اینجا 600 ثانیه یا 10 دقیقه است).

این تنظیمات باعث می‌شود که Fail2Ban هر IP که بیش از 5 بار تلاش ناموفق برای ورود به SSH انجام دهد، برای 10 دقیقه مسدود کند.

---

3. استفاده از Tarpit برای کند کردن حملات Brute Force

یکی از روش‌های مؤثر برای کند کردن حملات Brute Force، استفاده از Tarpit است. Tarpit اتصالات مشکوک را به‌طور عمدی به تأخیر می‌اندازد، که باعث می‌شود مهاجم زمان بیشتری برای آزمایش رمز عبور داشته باشد و سرعت حمله کاهش یابد.

تعریف قانون Tarpit برای SSH

برای پیاده‌سازی Tarpit برای پورت SSH (پورت 22) و کند کردن حملات Brute Force، دستور زیر را وارد کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT --timeout 60

این دستور به‌طور عمدی تأخیر 60 ثانیه‌ای را برای هر اتصال به پورت 22 (SSH) اعمال می‌کند. مهاجم باید بیشتر از حد معمول منتظر بماند تا بتواند وارد سیستم شود، که باعث کاهش سرعت حملات Brute Force خواهد شد.

---

4. مانیتورینگ مداوم با ابزارهای مختلف

برای شناسایی و نظارت بر حملات Brute Force به‌طور مستمر، می‌توانید از ابزارهای مختلفی مانند netstat و iftop استفاده کنید.

استفاده از netstat برای مشاهده اتصالات فعال

برای مشاهده اتصالات فعال به سرور و شناسایی اتصالات مشکوک، از دستور netstat استفاده کنید:

netstat -tnp

این دستور لیستی از اتصالات فعال TCP را نمایش می‌دهد و می‌توانید با بررسی آن‌ها، اتصالات مشکوک و متعدد را شناسایی کنید.

استفاده از iftop برای مشاهده پهنای باند مصرفی

برای مانیتورینگ پهنای باند و شناسایی ترافیک غیرعادی، از iftop استفاده کنید:

sudo apt-get install iftop
sudo iftop

iftop به شما کمک می‌کند تا ترافیک شبکه را بررسی کنید و از این طریق ترافیک‌های مشکوک و حملات Brute Force را شناسایی کنید.

---

5. استفاده از سیستم شناسایی نفوذ (IDS) برای شناسایی الگوهای حملات

برای شناسایی الگوهای پیچیده‌تر حملات Brute Force و تجزیه‌وتحلیل آن‌ها، می‌توانید از سیستم‌های شناسایی نفوذ (IDS) مانند Snort استفاده کنید. این سیستم‌ها قادرند رفتارهای غیرمعمول در شبکه را شناسایی و هشدار دهند.

استفاده از Snort برای شناسایی تلاش‌های Brute Force

برای نصب Snort در سیستم خود، ابتدا دستور زیر را اجرا کنید:

sudo apt-get install snort  # برای Debian/Ubuntu
sudo yum install snort      # برای CentOS/RHEL

سپس تنظیمات اولیه Snort را پیکربندی کنید و از آن برای شناسایی تلاش‌های حملات Brute Force استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

شناسایی حملات Brute Force نیازمند تحلیل دقیق تلاش‌های ورود ناموفق، استفاده از ابزارهایی مانند Fail2Ban و Tarpit، و همچنین ابزارهای نظارتی مانند netstat و iftop است. این ابزارها به شما این امکان را می‌دهند که حملات Brute Force را شناسایی و مدیریت کنید و از تأثیرات منفی این نوع حملات بر سیستم و شبکه جلوگیری نمایید. همچنین، با استفاده از سیستم‌های شناسایی نفوذ (IDS) مانند Snort می‌توانید رفتارهای پیچیده‌تری را شناسایی و تحلیل کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از ابزارهای مانیتورینگ لاگ برای شناسایی تلاش‌های غیرمجاز” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از مهم‌ترین مراحل در تشخیص و جلوگیری از حملات سایبری، شناسایی تلاش‌های غیرمجاز برای دسترسی به سیستم است. بسیاری از حملات، به‌ویژه حملات Brute Force، از طریق تلاش‌های مکرر و ناموفق برای ورود به سیستم انجام می‌شوند. برای شناسایی این تلاش‌ها، ابزارهای مختلفی برای مانیتورینگ لاگ‌ها وجود دارد که می‌توانند به شما کمک کنند تا حملات مشکوک را شناسایی و از آن‌ها جلوگیری کنید.

---

1. بررسی لاگ‌های سیستم برای شناسایی تلاش‌های ورود غیرمجاز

هر سیستمی که برای ارائه سرویس‌های شبکه‌ای مانند SSH یا FTP استفاده می‌شود، لاگ‌هایی از تلاش‌های ورود به سیستم ذخیره می‌کند. این لاگ‌ها شامل تمامی موفقیت‌ها و شکست‌ها در ورود به سیستم هستند. در سیستم‌های Linux و Unix، این لاگ‌ها معمولاً در مسیر /var/log/auth.log یا /var/log/secure ذخیره می‌شوند.

مراحل اولیه برای شناسایی تلاش‌های غیرمجاز:

برای شناسایی تلاش‌های غیرمجاز ورود به سیستم، ابتدا باید لاگ‌های سیستم را بررسی کنید. برای این کار از دستور grep می‌توانید استفاده کنید.

شناسایی تلاش‌های ناموفق برای ورود (Failed Login Attempts)

برای جستجو و شناسایی تلاش‌های ناموفق ورود، دستور زیر را وارد کنید:

grep "Failed password" /var/log/auth.log

این دستور تلاش‌های ناموفق برای ورود به سیستم را در لاگ‌های SSH نمایش می‌دهد.

شناسایی تلاش‌های موفق برای ورود (Successful Login Attempts)

اگر بخواهید تلاش‌های موفق ورود به سیستم را مشاهده کنید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

grep "Accepted password" /var/log/auth.log

این دستور تمامی تلاش‌های موفق برای ورود به سیستم را نمایش می‌دهد.

---

2. استفاده از ابزارهای مانیتورینگ لاگ

ابزارهای مانیتورینگ لاگ مانند Logwatch و GoAccess می‌توانند به‌طور خودکار لاگ‌ها را تجزیه‌وتحلیل کنند و به شما هشدار دهند که آیا ترافیک غیرمجاز یا حملات Brute Force در حال انجام است یا خیر.

استفاده از Logwatch برای تجزیه‌وتحلیل لاگ‌ها

Logwatch یک ابزار مفید برای تجزیه‌وتحلیل لاگ‌ها و ارسال گزارش‌های دوره‌ای از فعالیت‌ها به مدیر سیستم است. با نصب و تنظیم Logwatch می‌توانید گزارشی از تلاش‌های ورود غیرمجاز به سیستم دریافت کنید.

نصب Logwatch:

برای نصب Logwatch در Debian/Ubuntu:

sudo apt-get install logwatch

برای نصب در CentOS/RHEL:

sudo yum install logwatch

پیکربندی Logwatch:

فایل پیکربندی Logwatch در مسیر /etc/logwatch/conf/logwatch.conf قرار دارد. برای تنظیم آن به‌گونه‌ای که تلاش‌های ورود غیرمجاز را شناسایی کند، دستور زیر را وارد کنید:

sudo nano /etc/logwatch/conf/logwatch.conf

سپس خط زیر را در بخش پیکربندی اضافه کنید تا گزارش‌هایی از تلاش‌های ناموفق ورود به سیستم دریافت کنید:

MailTo = your_email@example.com
Service = auth

این تنظیمات به Logwatch دستور می‌دهند که گزارش‌های مربوط به لاگ‌های auth (که شامل تلاش‌های ورود به سیستم است) را به ایمیل مشخص‌شده ارسال کند.

---

3. استفاده از GoAccess برای مانیتورینگ لاگ‌های وب

برای تجزیه‌وتحلیل و بررسی ترافیک وب سرور و شناسایی درخواست‌های غیرمجاز، ابزار GoAccess مفید است. این ابزار می‌تواند به شما کمک کند تا حملات Brute Force به پورت‌های HTTP/HTTPS را شناسایی کنید.

نصب GoAccess:

برای نصب GoAccess در Debian/Ubuntu:

sudo apt-get install goaccess

برای نصب در CentOS/RHEL:

sudo yum install goaccess

پیکربندی GoAccess برای تحلیل لاگ‌های وب

لاگ‌های وب سرور معمولاً در مسیر /var/log/nginx/access.log یا /var/log/apache2/access.log ذخیره می‌شوند. برای تجزیه‌وتحلیل این لاگ‌ها با GoAccess از دستور زیر استفاده کنید:

goaccess /var/log/nginx/access.log -o report.html --log-format=COMBINED

این دستور یک گزارش HTML ایجاد می‌کند که می‌توانید آن را در مرورگر خود مشاهده کنید.

---

4. شناسایی الگوهای حملات Brute Force با استفاده از Fail2Ban

Fail2Ban ابزاری است که به‌طور خودکار تلاش‌های ورود ناموفق به سیستم را شناسایی و IPهای مهاجم را مسدود می‌کند. این ابزار از لاگ‌ها برای شناسایی تلاش‌های غیرمجاز و اعمال قوانین فایروال استفاده می‌کند.

نصب Fail2Ban:

برای نصب Fail2Ban در Debian/Ubuntu:

sudo apt-get install fail2ban

برای نصب در CentOS/RHEL:

sudo yum install fail2ban

پیکربندی Fail2Ban برای شناسایی تلاش‌های ناموفق SSH

برای پیکربندی Fail2Ban به‌منظور شناسایی تلاش‌های ناموفق برای ورود به SSH، ابتدا فایل پیکربندی را ویرایش کنید:

sudo nano /etc/fail2ban/jail.local

سپس بخش مربوط به sshd را فعال کنید و تنظیمات را مطابق نیاز خود تغییر دهید:

[sshd]
enabled  = true
port     = ssh
filter   = sshd
logpath  = /var/log/auth.log
maxretry = 5
bantime  = 600

این تنظیمات باعث می‌شود که هر IP که بیش از 5 تلاش ناموفق برای ورود به SSH داشته باشد، به مدت 10 دقیقه مسدود شود.

---

5. استفاده از ابزارهای تجزیه‌وتحلیل ترافیک شبکه

ابزارهایی مانند tcpdump و Wireshark نیز می‌توانند برای شناسایی ترافیک مشکوک و تجزیه‌وتحلیل بسته‌های شبکه مورد استفاده قرار گیرند. این ابزارها به شما کمک می‌کنند تا ترافیک غیرمجاز به پورت‌های حساس مانند SSH و FTP را شناسایی کنید.

استفاده از tcpdump برای شناسایی ترافیک مشکوک:

برای گرفتن ترافیک شبکه و شناسایی بسته‌های مشکوک به پورت SSH، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo tcpdump -i eth0 port 22

این دستور ترافیک SSH که در پورت 22 جریان دارد را فیلتر کرده و نمایش می‌دهد.

---

جمع‌بندی

استفاده از ابزارهای مانیتورینگ لاگ برای شناسایی تلاش‌های غیرمجاز یکی از مهم‌ترین اقدامات امنیتی در سیستم‌های شبکه‌ای است. ابزارهایی مانند Logwatch، GoAccess، Fail2Ban و tcpdump می‌توانند به شما کمک کنند تا حملات Brute Force و دیگر تلاش‌های ورود غیرمجاز را شناسایی کرده و اقدامات لازم را برای جلوگیری از نفوذ مهاجمین انجام دهید. همچنین، تجزیه‌وتحلیل دقیق لاگ‌ها و شناسایی تلاش‌های ناموفق می‌تواند به شما کمک کند تا امنیت سیستم خود را در برابر حملات سایبری افزایش دهید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”تنظیم Tarpit برای کند کردن حملات Brute Force “][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”اعمال تأخیر در زمان پاسخ‌دهی TCP به درخواست‌های غیرمجاز” subtitle=”توضیحات کامل”]حملات Brute Force معمولاً به‌منظور به‌دست آوردن رمز عبور یا دسترسی به سیستم از طریق تلاش‌های مکرر و ناموفق انجام می‌شوند. یکی از روش‌های مؤثر برای کند کردن این نوع حملات، استفاده از Tarpit است که با ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های غیرمجاز، مهاجمین را در مواجهه با زمان‌های طولانی انتظار قرار می‌دهد. این کار موجب کاهش سرعت حملات و مصرف منابع بیشتر توسط مهاجم می‌شود. در این بخش، نحوه تنظیم Tarpit برای کند کردن حملات Brute Force را بررسی می‌کنیم.

---

1. تعریف تأخیر در زمان پاسخ‌دهی TCP

برای کاهش سرعت حملات Brute Force، Tarpit باید در ابتدا به درخواست‌های غیرمجاز از سوی مهاجم پاسخ دهد، اما این پاسخ‌ها باید با تأخیرهای طولانی صورت گیرند. این تأخیر موجب می‌شود که مهاجم نتواند به سرعت اقدام به آزمایش پسوردها کند و مجبور به انتظار شود.

تنظیم تأخیر در زمان پاسخ‌دهی به درخواست‌ها

در ابتدا، باید مطمئن شوید که iptables با قابلیت Tarpit نصب شده باشد. سپس با استفاده از دستورهای زیر می‌توانید تأخیر را برای پاسخ‌دهی به درخواست‌های غیرمجاز اعمال کنید.

نصب iptables-tarpit:

در Debian/Ubuntu:

sudo apt-get install iptables-tarpit

در CentOS/RHEL:

sudo yum install iptables-tarpit

بعد از نصب بسته، برای تعریف تأخیر در زمان پاسخ‌دهی به درخواست‌های مشکوک از iptables استفاده خواهیم کرد.

تعریف یک قانون Tarpit برای تأخیر در پاسخ‌دهی:

در این مثال، ما یک قانون جدید برای iptables ایجاد می‌کنیم که درخواست‌های وارد شده به پورت SSH (پورت 22) را با تأخیر طولانی پاسخ می‌دهد.

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m state --state NEW -j TARPIT

این قانون باعث می‌شود هر درخواست جدید که به پورت 22 (SSH) وارد می‌شود، با استفاده از Tarpit تأخیر داده شده و پاسخ‌دهی به آن کند شود.

تنظیم تأخیر در زمان پاسخ‌دهی:

بسته به نیاز شما، می‌توانید زمان تأخیر را تنظیم کنید. به‌طور پیش‌فرض، Tarpit تا زمانی که مهاجم از سیستم قطع شود، درخواست‌ها را در حالت “تعلیق” نگه می‌دارد. برای تنظیم دقیق‌تر تأخیر، می‌توانید از گزینه‌های زیر در iptables استفاده کنید.

نمونه قانون با تأخیر طولانی‌تر:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m state --state NEW -j TARPIT --timeout 3600

در این دستور، گزینه --timeout 3600 باعث می‌شود که هر اتصال به مدت یک ساعت (3600 ثانیه) متوقف شده و هیچ‌گونه پاسخ واقعی ارسال نشود.

---

2. اعمال Tarpit برای پورت‌های دیگر

همچنین می‌توانید Tarpit را برای پورت‌های دیگر که ممکن است در معرض حملات Brute Force قرار گیرند، تنظیم کنید. به‌طور مثال، اگر سرویس FTP روی پورت 21 در حال اجرا است، می‌توانید قوانینی مشابه با قوانینی که برای SSH تعریف کردیم، اعمال کنید.

مثال برای پورت FTP:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -m state --state NEW -j TARPIT

این دستور برای پورت FTP (پورت 21) نیز تأخیر ایجاد خواهد کرد.

---

3. استفاده از Fail2Ban برای اعمال Tarpit در صورت شناسایی تلاش‌های Brute Force

برای افزایش کارایی و اتوماسیون بیشتر، می‌توانید از Fail2Ban استفاده کنید. Fail2Ban به‌طور خودکار تلاش‌های ناموفق برای ورود را شناسایی کرده و قوانینی برای iptables اعمال می‌کند. می‌توانیم به‌راحتی Fail2Ban را برای استفاده از Tarpit در مواقع تلاش‌های Brute Force تنظیم کنیم.

پیکربندی Fail2Ban برای استفاده از Tarpit:

1. فایل پیکربندی jail.local را ویرایش کنید:

sudo nano /etc/fail2ban/jail.local

2. در بخش [sshd]، تنظیمات Tarpit را برای اعمال تأخیر به پورت SSH اضافه کنید:

[sshd]
enabled  = true
port     = ssh
filter   = sshd
logpath  = /var/log/auth.log
maxretry = 5
bantime  = 600
action   = iptables[name=SSH, port=ssh, protocol=tcp, jump=TARPIT]

در این تنظیمات، گزینه action به Fail2Ban می‌گوید که از Tarpit برای مسدود کردن مهاجمین استفاده کند. هرگاه تعداد تلاش‌های ناموفق برای ورود به SSH بیشتر از 5 بار باشد، Fail2Ban این آدرس IP را مسدود کرده و از Tarpit استفاده می‌کند تا تأخیر را اعمال کند.

---

4. نظارت و مدیریت تأخیرها با استفاده از ابزارهای مانیتورینگ

بعد از تنظیم Tarpit و اعمال تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های غیرمجاز، بهتر است سیستم را تحت نظارت قرار دهید تا از وقوع مشکلات احتمالی جلوگیری کنید و تأثیرات تأخیر را بر عملکرد شبکه ارزیابی کنید. ابزارهایی مانند netstat و iftop می‌توانند به شما کمک کنند تا وضعیت اتصالات شبکه را مانیتور کنید.

استفاده از netstat برای نظارت بر اتصالات فعال:

برای مشاهده اتصالات فعال و وضعیت آن‌ها، دستور زیر را اجرا کنید:

netstat -tnp

این دستور اطلاعاتی درباره اتصالات TCP به شما نمایش می‌دهد که می‌توانید از آن‌ها برای نظارت بر اتصالات Tarpit استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

استفاده از Tarpit یکی از روش‌های مؤثر برای کند کردن حملات Brute Force است. با اعمال تأخیر در زمان پاسخ‌دهی TCP به درخواست‌های غیرمجاز، می‌توانید مهاجمین را در وضعیت تعلیق قرار دهید و سرعت حملات را کاهش دهید. این کار می‌تواند به‌ویژه برای سرویس‌های حساس مانند SSH و FTP مفید باشد. همچنین، ترکیب Tarpit با ابزارهایی مانند Fail2Ban و iptables می‌تواند یک لایه دفاعی قدرتمند در برابر حملات Brute Force ایجاد کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تنظیم حداقل تعداد اتصالات مجاز برای جلوگیری از اشباع منابع” subtitle=”توضیحات کامل”] 

برای جلوگیری از اشباع منابع سیستم و همچنین افزایش امنیت، یکی از اقداماتی که می‌توان در سیستم‌هایی که از Tarpit استفاده می‌کنند، انجام داد، تنظیم حداقل تعداد اتصالات مجاز است. این تنظیم به ما کمک می‌کند تا تعداد زیادی از اتصالات غیرمجاز که ممکن است منجر به اشغال منابع سیستم شوند، محدود کرده و تنها تعداد معقولی از اتصالات را برای هر منبع اجازه دهیم.

1. استفاده از محدودیت تعداد اتصالات با iptables

برای جلوگیری از حملات ناشی از اشباع منابع سیستم، می‌توانیم قوانین خاصی برای محدود کردن تعداد اتصالات همزمان از یک IP ایجاد کنیم. این کار به‌ویژه در مقابله با حملات Brute Force و DDoS مؤثر است.

در iptables می‌توانیم از ماژول limit برای محدود کردن تعداد اتصالات استفاده کنیم.

مثال برای تنظیم حداقل و حداکثر تعداد اتصالات:

در این مثال، قصد داریم محدودیتی برای پورت SSH (پورت 22) اعمال کنیم که به‌طور همزمان فقط اجازه می‌دهد 5 اتصال جدید از یک IP وارد شود.

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m connlimit --connlimit-above 5 -j REJECT

در این قانون، --connlimit-above 5 باعث می‌شود که بیشتر از 5 اتصال همزمان از یک آدرس IP به پورت 22 اجازه داده نشود. اگر تعداد اتصالات از یک IP بیشتر از 5 باشد، اتصال جدید رد می‌شود.

2. اعمال محدودیت برای اتصالات TCP مشکوک با Tarpit

اگر بخواهیم تعداد اتصالات مجاز را محدود کنیم و از منابع سیستم محافظت کنیم، می‌توانیم از Tarpit استفاده کرده و اتصالات مشکوک را با ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی، به‌طور موقت مسدود کنیم.

برای این منظور، می‌توانیم از قانون زیر برای iptables استفاده کنیم که علاوه بر ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی، فقط به تعداد معینی از اتصالات مجاز پاسخ دهد و باقی را مسدود کند.

مثال برای اعمال محدودیت در تعداد اتصالات:

در این مثال، برای پورت SSH، اگر تعداد اتصالات از یک IP از حد معینی بیشتر شود، درخواست‌ها با تأخیر طولانی به آن‌ها پاسخ داده خواهد شد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m connlimit --connlimit-above 5 -j TARPIT

در این قانون، اگر تعداد اتصالات از یک IP از حد 5 بیشتر شود، اتصالات جدید به‌جای اینکه مسدود شوند، با تأخیر طولانی از طریق Tarpit پاسخ خواهند گرفت.

3. ترکیب محدودیت‌ها با Fail2Ban

برای مدیریت بهتر تعداد اتصالات و پیشگیری از تلاش‌های مکرر برای نفوذ، می‌توانیم Fail2Ban را برای جلوگیری از Brute Force و DDoS تنظیم کرده و آن را با Tarpit ترکیب کنیم. این کار باعث می‌شود که Fail2Ban فقط آدرس‌های IP مشکوک را شناسایی کرده و سپس از Tarpit برای ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی به آن‌ها استفاده کند.

پیکربندی Fail2Ban برای استفاده از Tarpit:

برای تنظیم Fail2Ban به‌طور خاص برای SSH با استفاده از Tarpit، می‌توانید مراحل زیر را دنبال کنید:

1. فایل پیکربندی jail.local را باز کنید:

sudo nano /etc/fail2ban/jail.local

2. تنظیمات [sshd] را به‌صورت زیر ویرایش کنید:

[sshd]
enabled  = true
port     = ssh
filter   = sshd
logpath  = /var/log/auth.log
maxretry = 5
bantime  = 600
action   = iptables[name=SSH, port=ssh, protocol=tcp, jump=TARPIT]

در اینجا، action به Fail2Ban می‌گوید که از Tarpit برای مسدود کردن آدرس‌های IP که بیش از 5 بار تلاش برای ورود ناموفق دارند، استفاده کند. این کار موجب می‌شود که مهاجمین مجبور به منتظر ماندن طولانی‌تری برای هر درخواست شوند.

4. نظارت بر محدودیت‌ها با ابزارهای مانیتورینگ

برای ارزیابی کارایی تنظیمات خود و نظارت بر اتصالات، ابزارهایی مانند netstat و iftop می‌توانند کمک‌کننده باشند.

استفاده از netstat برای نظارت بر اتصالات فعال:

برای مشاهده اتصالات فعال و بررسی تعداد اتصالات از هر آدرس IP، دستور زیر را اجرا کنید:

netstat -tnp

این دستور فهرستی از تمام اتصالات TCP موجود در سیستم را به نمایش می‌گذارد که می‌توانید برای بررسی تعداد اتصالات همزمان از هر IP از آن استفاده کنید.

استفاده از iftop برای بررسی ترافیک شبکه:

ابزار iftop می‌تواند برای مشاهده پهنای باند شبکه و بررسی استفاده از منابع شبکه به‌کار رود:

sudo iftop -i eth0

این ابزار اطلاعات دقیقی از ترافیک ورودی و خروجی را بر اساس IPها و پورت‌ها به نمایش می‌گذارد و می‌تواند به شما کمک کند تا از اشباع منابع جلوگیری کنید.

---

جمع‌بندی

تنظیم حداقل تعداد اتصالات مجاز یکی از روش‌های مؤثر برای جلوگیری از اشباع منابع و محدود کردن حملات Brute Force و DDoS است. با استفاده از iptables برای اعمال محدودیت‌ها و ترکیب آن با Tarpit می‌توان اتصالات مشکوک را مسدود کرده و یا برای مدت طولانی به آن‌ها پاسخ نداد. همچنین، ترکیب Tarpit با ابزارهایی مانند Fail2Ban می‌تواند به‌طور خودکار این محدودیت‌ها را برای حملات شناسایی‌شده اعمال کند. ابزارهای نظارتی مانند netstat و iftop به شما کمک می‌کنند تا وضعیت اتصالات را مانیتور کرده و از اشباع منابع جلوگیری کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”کاربرد Tarpit در سرویس‌های حساس “][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده در سرویس‌های SSH و FTP برای متوقف کردن تلاش‌های مکرر” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit یکی از ابزارهای کارآمد در امنیت شبکه است که می‌تواند برای جلوگیری از حملات و ترافیک‌های مشکوک در سرویس‌های حساس به‌کار گرفته شود. در این بخش، به‌طور خاص به کاربرد Tarpit در سرویس‌هایی همچون SSH و FTP برای مقابله با حملات Brute Force و تلاش‌های مکرر ورود غیرمجاز پرداخته می‌شود.

---

استفاده از Tarpit در سرویس‌های SSH برای متوقف کردن تلاش‌های مکرر

SSH (Secure Shell) یکی از محبوب‌ترین پروتکل‌ها برای دسترسی به سیستم‌ها به‌صورت از راه دور است. به‌طور متداول، مهاجمین از حملات Brute Force برای حدس رمز عبور و دسترسی به سیستم استفاده می‌کنند. با استفاده از Tarpit می‌توان به‌طور مؤثر این نوع حملات را متوقف کرد.

1. ایجاد تأخیر برای اتصالات غیرمجاز SSH با Tarpit

زمانی که Tarpit به‌کار گرفته می‌شود، هرگونه تلاش برای ورود به سیستم از طریق SSH، به‌ویژه تلاش‌های ناموفق، با تأخیرهای طولانی مواجه می‌شود. این تأخیرها باعث می‌شود که مهاجمین نتوانند به سرعت رمز عبور صحیح را حدس بزنند.

برای استفاده از Tarpit در SSH، ابتدا باید قوانین iptables را به‌گونه‌ای تنظیم کنید که در صورت تلاش‌های ناموفق ورود به سیستم، به‌جای مسدود کردن مهاجم، اتصال او با تأخیر طولانی مواجه شود.

مثال برای پیکربندی iptables جهت اعمال Tarpit بر روی SSH:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m state --state NEW -m recent --set
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m recent --rcheck --seconds 60 --hitcount 5 -j TARPIT

در این مثال:

• قانون اول، تمامی تلاش‌های اتصال جدید به پورت SSH (پورت 22) را ثبت می‌کند.
• قانون دوم، اگر تعداد تلاش‌های اتصال از یک IP در 60 ثانیه به 5 برسد، آن IP را با Tarpit به مدت طولانی گیر می‌اندازد.

2. استفاده از Fail2Ban برای ادغام با Tarpit

برای ایجاد لایه‌های امنیتی بیشتر، می‌توان Tarpit را با Fail2Ban ترکیب کرد. Fail2Ban به‌طور خودکار تلاش‌های مکرر و ناموفق ورود به سیستم را شناسایی کرده و پس از تعدادی تلاش ناموفق، مهاجم را از سیستم مسدود می‌کند.

پیکربندی Fail2Ban برای استفاده از Tarpit با SSH:

1. فایل پیکربندی jail.local را باز کنید:

sudo nano /etc/fail2ban/jail.local

2. تنظیمات مربوط به sshd را به‌صورت زیر ویرایش کنید:

[sshd]
enabled  = true
port     = ssh
filter   = sshd
logpath  = /var/log/auth.log
maxretry = 5
bantime  = 600
action   = iptables[name=SSH, port=ssh, protocol=tcp, jump=TARPIT]

در این تنظیمات، اگر تعداد تلاش‌های ناموفق ورود از یک IP بیش از 5 بار باشد، با استفاده از Tarpit، اتصالات جدید به آن IP به تأخیر طولانی می‌افتند.

---

استفاده از Tarpit در سرویس‌های FTP برای جلوگیری از تلاش‌های مکرر ورود

FTP (File Transfer Protocol) نیز یکی دیگر از پروتکل‌های حساس است که برای انتقال فایل‌ها در شبکه‌های مختلف به‌کار می‌رود. همانند SSH، FTP نیز هدف حملات Brute Force است و مهاجمین می‌خواهند با آزمایش رمزهای عبور مختلف به سرویس FTP دسترسی پیدا کنند.

1. اعمال تأخیر در پاسخ‌دهی به تلاش‌های غیرمجاز FTP با Tarpit

با تنظیم Tarpit برای سرویس FTP، می‌توان تلاش‌های ناموفق برای اتصال به سیستم را با تأخیر مواجه کرد. این تأخیرها به اندازه‌ای طولانی خواهند بود که مهاجم قادر به انجام حملات Brute Force نخواهد بود.

مثال برای اعمال Tarpit بر روی پورت FTP (پورت 21):

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -m state --state NEW -m recent --set
sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -m recent --rcheck --seconds 60 --hitcount 5 -j TARPIT

در این مثال:

• قانون اول، تمامی تلاش‌های جدید برای اتصال به پورت 21 (FTP) را ثبت می‌کند.
• قانون دوم، اگر تعداد تلاش‌ها از یک IP در 60 ثانیه بیشتر از 5 باشد، آن IP با Tarpit به تأخیر خواهد افتاد.

2. استفاده از Fail2Ban برای ادغام با Tarpit در FTP

برای محافظت بیشتر از سرویس FTP، می‌توان Tarpit را با Fail2Ban برای شناسایی و مسدود کردن IPهای مشکوک که تلاش‌های ناموفق زیادی داشته‌اند، ترکیب کرد.

پیکربندی Fail2Ban برای استفاده از Tarpit در FTP:

1. فایل پیکربندی jail.local را ویرایش کنید:

sudo nano /etc/fail2ban/jail.local

2. تنظیمات مربوط به ftp را به‌صورت زیر ویرایش کنید:

[ftp]
enabled  = true
port     = ftp
filter   = ftp
logpath  = /var/log/vsftpd.log
maxretry = 5
bantime  = 600
action   = iptables[name=FTP, port=ftp, protocol=tcp, jump=TARPIT]

در این تنظیمات، اگر تعداد تلاش‌های ناموفق ورود به سرویس FTP از یک IP بیش از 5 بار باشد، با استفاده از Tarpit، اتصالات جدید از آن IP به تأخیر می‌افتند.

---

جمع‌بندی

Tarpit ابزاری بسیار مفید برای مقابله با حملات Brute Force و تلاش‌های مکرر ورود به سیستم است. استفاده از Tarpit در سرویس‌های حساس مانند SSH و FTP می‌تواند به‌طور مؤثری مهاجمین را با ایجاد تأخیرهای طولانی در پاسخ‌دهی به تلاش‌های ورود غیرمجاز، متوقف کند. ترکیب این ابزار با Fail2Ban امکان شناسایی و مسدودسازی خودکار IPهای مشکوک را فراهم می‌آورد. در نهایت، این تکنیک‌ها باعث می‌شود تا سیستم‌های حساس از تلاش‌های مکرر مهاجمین مصون بمانند و منابع سرور به‌طور مؤثر مدیریت شوند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”ترکیب Tarpit با Fail2Ban برای مدیریت تلاش‌های ورود ناموفق” subtitle=”توضیحات کامل”] 

یکی از موثرترین روش‌ها برای مدیریت حملات Brute Force و تلاش‌های ناموفق ورود به سیستم، استفاده از ابزارهای مکمل مانند Tarpit و Fail2Ban است. این ترکیب می‌تواند تأثیر قابل توجهی در کند کردن یا متوقف کردن مهاجمین داشته باشد و منابع سیستم را برای انجام تلاش‌های بیشتر بی‌اثر کند. در این بخش به نحوه ترکیب Tarpit و Fail2Ban برای مدیریت تلاش‌های ورود ناموفق پرداخته می‌شود.

---

چرا Tarpit و Fail2Ban؟

• Tarpit با ایجاد تأخیر عمدی در اتصال‌های مشکوک، مهاجمین را گرفتار می‌کند و باعث می‌شود که زمان زیادی صرف حدس رمز عبور برای ورود به سیستم کنند.
• Fail2Ban به‌طور خودکار با تجزیه و تحلیل لاگ‌های سیستم، تلاش‌های ناموفق ورود را شناسایی کرده و پس از تعداد مشخصی تلاش ناموفق، اقدام به مسدودسازی IP مهاجم می‌کند.

ترکیب این دو ابزار باعث می‌شود که نه تنها مهاجمین نتوانند به‌راحتی وارد سیستم شوند، بلکه تلاش‌های آنها نیز درگیر تأخیرهای طولانی شود.

---

گام‌های پیکربندی ترکیب Tarpit و Fail2Ban

1. نصب Tarpit

قبل از شروع، نیاز است که Tarpit روی سیستم شما نصب شده باشد. برای نصب Tarpit، می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

• در Debian/Ubuntu:

sudo apt-get update
sudo apt-get install iptables-tarpit

• در CentOS/RHEL:

sudo yum install iptables-tarpit

2. نصب Fail2Ban

Fail2Ban یکی از ابزارهای امنیتی است که به‌طور خودکار تلاش‌های ناموفق برای ورود به سیستم را شناسایی کرده و اقدامات امنیتی را انجام می‌دهد. برای نصب Fail2Ban:

• در Debian/Ubuntu:

sudo apt-get update
sudo apt-get install fail2ban

• در CentOS/RHEL:

sudo yum install fail2ban

3. پیکربندی Fail2Ban برای استفاده از Tarpit

برای استفاده از Tarpit با Fail2Ban، باید تنظیمات Fail2Ban را به‌گونه‌ای تغییر دهید که در صورت شناسایی تلاش‌های ناموفق از Tarpit برای تأخیر در پاسخ‌دهی استفاده کند.

1. باز کردن فایل پیکربندی jail.local:

sudo nano /etc/fail2ban/jail.local

2. تنظیمات مربوط به SSH را به‌صورت زیر پیکربندی کنید:

[sshd]
enabled  = true
port     = ssh
filter   = sshd
logpath  = /var/log/auth.log
maxretry = 5
bantime  = 600
action   = iptables[name=SSH, port=ssh, protocol=tcp, jump=TARPIT]

در این تنظیمات:

• enabled: فعال‌سازی Jail برای SSH.
• port: پورت موردنظر (پورت SSH به‌طور پیش‌فرض 22 است).
• maxretry: تعداد تلاش‌های ناموفق برای ورود به سیستم که پس از آن، مهاجم مسدود می‌شود.
• bantime: مدت زمان مسدودسازی (در اینجا 600 ثانیه یا 10 دقیقه).
• action: از Tarpit برای اعمال تأخیر در پاسخ‌دهی استفاده می‌کند.

4. پیکربندی Fail2Ban برای سایر پروتکل‌ها مانند FTP

برای فعال‌سازی Fail2Ban و استفاده از Tarpit برای FTP، مشابه SSH، تنظیمات مربوط به FTP را در فایل jail.local اضافه کنید.

[ftp]
enabled  = true
port     = ftp
filter   = ftp
logpath  = /var/log/vsftpd.log
maxretry = 5
bantime  = 600
action   = iptables[name=FTP, port=ftp, protocol=tcp, jump=TARPIT]

در این پیکربندی:

• تنظیمات مشابه SSH برای FTP نیز اعمال شده است.
• مهاجمین پس از تلاش‌های ناموفق متعدد برای ورود به سیستم FTP، با Tarpit به تأخیر می‌افتند.

---

5. بررسی و تست تنظیمات

پس از پیکربندی Fail2Ban و Tarpit، باید اطمینان حاصل کنید که این ابزارها به درستی کار می‌کنند. برای این کار می‌توانید از دستور fail2ban-client برای بررسی وضعیت سرویس استفاده کنید.

• بررسی وضعیت Fail2Ban:

sudo fail2ban-client status

• بررسی وضعیت سرویس SSH:

sudo fail2ban-client status sshd

اگر تنظیمات درست انجام شده باشد، پس از تلاش‌های ناموفق برای ورود به سیستم، مهاجمین باید با تأخیر طولانی در Tarpit مواجه شوند.

---

جمع‌بندی

ترکیب Tarpit با Fail2Ban یک روش قدرتمند برای مقابله با حملات Brute Force و تلاش‌های ناموفق ورود به سیستم است. با استفاده از این ترکیب، مهاجمین نمی‌توانند به‌راحتی وارد سیستم شوند و به‌طور مؤثری منابع سیستم شما را اشباع کنند. از آنجا که Tarpit مهاجمین را با تأخیرهای طولانی مواجه می‌کند و Fail2Ban به‌طور خودکار مهاجمین را شناسایی و مسدود می‌کند، این دو ابزار یک لایه امنیتی قوی را در برابر حملات فراهم می‌کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”تحلیل اثربخشی Tarpit در مقابله با Brute Force “][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”بررسی کاهش سرعت حملات” subtitle=”توضیحات کامل”]حملات Brute Force یکی از روش‌های معمول برای به‌دست آوردن اطلاعات ورود غیرمجاز به سیستم‌ها است. در این نوع حملات، مهاجم به‌طور مکرر و با تلاش‌های مختلف سعی می‌کند تا پسورد یا اطلاعات امنیتی را حدس بزند. این حملات به دلیل تعداد زیاد تلاش‌های ورودی و استفاده از ترکیبات مختلف پسورد می‌توانند منابع زیادی را مصرف کنند و در نهایت باعث اختلال در عملکرد سیستم شوند.

در این بخش، به بررسی اثربخشی Tarpit در مقابله با حملات Brute Force و چگونگی کاهش سرعت این حملات می‌پردازیم.

---

1. عملکرد Tarpit در مقابله با حملات Brute Force

Tarpit ابزاری است که با ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی به اتصالات TCP، مهاجم را در موقعیتی قرار می‌دهد که برای تکمیل فرآیند ورود به سیستم یا دسترسی به سرویس، زمان بیشتری صرف می‌کند. در نتیجه، حملات Brute Force کندتر و زمان‌برتر می‌شوند و مهاجمین به راحتی منابع خود را از دست می‌دهند.

ایجاد تأخیر در پاسخ‌ها

زمانی که مهاجم در حال تلاش برای ورود به سیستم با استفاده از یک نام کاربری و پسورد اشتباه است، Tarpit به‌طور عمدی تأخیر در پاسخ‌دهی TCP اعمال می‌کند. این تأخیر در زمان ارسال پاسخ‌های SYN-ACK و دیگر پاسخ‌های مربوط به پروتکل TCP موجب می‌شود که مهاجم زمان زیادی را برای هر درخواست ورودی صرف کند.

برای مثال، اگر Tarpit برای هر اتصال یک تأخیر 5 ثانیه‌ای تنظیم شود، مهاجم باید برای هر تلاش به مدت 5 ثانیه منتظر بماند تا پاسخ دریافت کند. این موضوع باعث می‌شود که حمله Brute Force که معمولاً با سرعت بالا انجام می‌شود، به‌شدت کند گردد و منابع مهاجم را هدر بدهد.

---

2. تأثیر بر منابع مهاجم

در حملات Brute Force، مهاجم معمولاً از اسکریپت‌ها یا ابزارهای اتوماتیک برای ارسال درخواست‌های متعدد استفاده می‌کند. این ابزارها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که بتوانند تعداد زیادی تلاش برای ورود را در زمان بسیار کوتاهی انجام دهند. با اعمال تأخیرهای طولانی توسط Tarpit، مهاجم مجبور است برای هر درخواست مدت زمان زیادی منتظر بماند و این باعث می‌شود که تعداد تلاش‌های موفق به‌شدت کاهش یابد.

به عنوان مثال، فرض کنید مهاجم در حال استفاده از یک ابزار اتوماتیک است که 1000 تلاش در دقیقه برای ورود به سیستم انجام می‌دهد. با اعمال یک تأخیر 5 ثانیه‌ای در هر درخواست توسط Tarpit، سرعت حمله به 12 تلاش در دقیقه کاهش می‌یابد. این کاهش سرعت می‌تواند به اندازه کافی مهاجم را خسته کند تا از ادامه حمله منصرف شود.

---

3. پیاده‌سازی تأخیر در Tarpit برای حملات Brute Force

برای اعمال این تأخیر، تنظیمات iptables در سیستم لازم است تا از قوانین Tarpit استفاده شود. در اینجا نحوه پیکربندی Tarpit برای کند کردن حملات Brute Force را بررسی می‌کنیم.

تنظیم قوانین iptables برای استفاده از Tarpit

1. پیکربندی اولیه Tarpit برای SSH (پورت 22): در این مرحله، می‌خواهیم قوانین iptables را به‌گونه‌ای تنظیم کنیم که درخواست‌های ورودی به پورت SSH (پورت 22) را به سمت Tarpit هدایت کند و تأخیر ایجاد نماید:

   sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT
   

   این قانون ترافیک SYN که به پورت 22 ارسال می‌شود (که معمولاً برای اسکن پورت‌ها و تلاش‌های Brute Force به‌کار می‌رود) را به Tarpit هدایت می‌کند.

2. تنظیم تأخیر برای کاهش سرعت حمله: پس از هدایت ترافیک به Tarpit، تأخیر در پاسخ‌دهی TCP برای هر اتصال اعمال می‌شود. به‌طور معمول، Tarpit به‌طور پیش‌فرض یک تأخیر چند ثانیه‌ای در ارسال بسته‌های SYN-ACK و ACK اعمال می‌کند.

   این تأخیر باعث می‌شود که مهاجم برای هر درخواست باید زمان بیشتری را صرف کند تا پاسخ را دریافت کند و حملات با سرعت بالاتری اجرا نخواهند شد.

---

4. کاربرد در پروتکل‌های مختلف

Tarpit به‌طور خاص می‌تواند در برابر حملات Brute Force در پروتکل‌های مختلف مانند SSH، FTP، HTTP و دیگر پروتکل‌ها مفید باشد. در اینجا به برخی از پیکربندی‌های مفید برای کاهش سرعت حملات در این پروتکل‌ها اشاره می‌کنیم:

پیکربندی Tarpit برای SSH

برای محافظت از سرویس SSH و کند کردن حملات Brute Force، قوانین مشابهی می‌توان تنظیم کرد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT

پیکربندی Tarpit برای FTP

در سرویس FTP نیز می‌توان مشابه با SSH عمل کرد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 21 -j TARPIT

این قوانین باعث می‌شود که تمامی درخواست‌های ورودی به پورت‌های SSH و FTP به سمت Tarpit هدایت شده و با تأخیر پاسخ داده شوند.

---

5. افزایش اثربخشی با ترکیب Fail2Ban

برای افزایش اثربخشی Tarpit در مقابله با حملات Brute Force، می‌توان آن را با ابزار Fail2Ban ترکیب کرد. این ابزار می‌تواند پس از شناسایی تلاش‌های ناموفق متعدد، IP مهاجمین را به لیست سیاه اضافه کند و به‌طور خودکار از Tarpit برای مسدود کردن اتصالات آن‌ها استفاده کند.

پیکربندی Fail2Ban برای استفاده از Tarpit

1. ایجاد یک فیلتر جدید برای SSH: ابتدا فایل پیکربندی fail2ban را ویرایش کنید:

   sudo nano /etc/fail2ban/jail.local
   

2. اضافه کردن تنظیمات برای SSH: در این فایل، برای سرویس SSH قوانینی برای شناسایی و مسدود کردن IPهای حمله‌کننده تنظیم کنید:

   [sshd]
   enabled  = true
   port     = ssh
   filter   = sshd
   logpath  = /var/log/auth.log
   maxretry = 3
   bantime  = 3600
   action   = iptables[name=SSH, port=ssh, protocol=tcp]
   

   این پیکربندی به Fail2Ban می‌گوید که بعد از 3 تلاش ناموفق برای ورود به SSH، IP مهاجم را به مدت یک ساعت مسدود کند.

---

جمع‌بندی

Tarpit ابزاری بسیار مؤثر برای کاهش سرعت حملات Brute Force است. با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی TCP، این ابزار باعث می‌شود که مهاجمین مجبور به صرف زمان زیادی برای انجام هر درخواست شوند و حملات آن‌ها به‌شدت کند شود. همچنین، با استفاده از ترکیب Fail2Ban و Tarpit، می‌توان به‌طور خودکار از منابع سیستم محافظت کرده و حملات را کاهش داد. این روش نه تنها به محافظت از سرور در برابر حملات Brute Force کمک می‌کند، بلکه منابع مهاجم را نیز به هدر می‌دهد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”گزارش‌گیری از لاگ‌ها و تحلیل تعداد تلاش‌های مسدود شده” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از جنبه‌های کلیدی در ارزیابی اثربخشی ابزارهایی مانند Tarpit در مقابله با حملات Brute Force، بررسی و تحلیل داده‌های لاگ‌های سیستم است. از آنجا که Tarpit به‌طور عمدی تأخیر در ارسال پاسخ‌ها را به مهاجمین تحمیل می‌کند، به‌طور غیرمستقیم موجب کاهش سرعت حملات و مصرف منابع مهاجمین می‌شود. اما برای ارزیابی مؤثر این فرآیند، لازم است که گزارشی از وضعیت ترافیک شبکه و تلاش‌های مسدود شده داشته باشیم.

در این بخش به روش‌های گزارش‌گیری و تحلیل لاگ‌ها برای بررسی عملکرد Tarpit در جلوگیری از حملات Brute Force پرداخته‌ایم.

---

1. نظارت بر لاگ‌ها برای شناسایی تلاش‌های ناموفق

در ابتدا، لازم است که لاگ‌ها و رکوردهای ورودی به سرویس‌های حساس مانند SSH، FTP و سایر سرویس‌های موجود را مورد بررسی قرار دهیم. Tarpit به‌طور خودکار اقدام به اعمال تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های ناموفق می‌کند، و این امر باعث می‌شود که در لاگ‌ها، نشانه‌هایی از اتصالات مشکوک و تلاش‌های ناموفق برای ورود مشاهده شود.

نحوه مشاهده لاگ‌ها

1. لاگ‌های SSH:

   برای شناسایی تلاش‌های ناموفق ورود به SSH، می‌توانید از دستور grep برای جستجو در لاگ‌ها استفاده کنید:

   sudo grep 'Failed password' /var/log/auth.log
   

   این دستور تلاش‌های ورود ناموفق به سیستم را نشان می‌دهد که معمولاً از طریق پورت 22 (SSH) انجام می‌شود. اگر Tarpit به‌درستی پیکربندی شده باشد، خواهید دید که تعداد تلاش‌های ناموفق در مدت‌زمان کوتاه کاهش پیدا کرده است، زیرا تأخیرهایی که Tarpit اعمال می‌کند، سرعت حملات را کاهش می‌دهد.

2. لاگ‌های FTP:

   برای مشاهده تلاش‌های ناموفق در FTP نیز می‌توانید از دستور مشابه استفاده کنید:

   sudo grep 'login failed' /var/log/vsftpd.log
   

   بررسی این لاگ‌ها به شما کمک می‌کند تا فعالیت‌های مشکوک مربوط به FTP را شناسایی کنید و مشاهده کنید که آیا Tarpit بر سرعت حملات تأثیر گذاشته است یا خیر.

---

2. پیکربندی لاگ‌برداری در Tarpit

برای اینکه از گزارش‌های دقیق‌تری بهره‌مند شوید، می‌توان از قابلیت‌های لاگ‌برداری در iptables برای ثبت بسته‌های Tarpit استفاده کرد. این اقدام کمک می‌کند تا به‌طور دقیق‌تر تحلیل کنید که Tarpit چطور در مواجهه با تلاش‌های ناموفق و حملات Brute Force رفتار می‌کند.

تنظیم لاگ‌برداری در iptables

برای فعال‌سازی لاگ‌برداری در قوانین iptables، می‌توانید دستور زیر را اجرا کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j LOG --log-prefix "Tarpit SSH: "

با این دستور، همه درخواست‌های SYN به پورت 22 که به سمت Tarpit هدایت می‌شوند، در لاگ‌ها با پیشوند “Tarpit SSH” ثبت خواهند شد.

مشاهده لاگ‌های iptables

پس از فعال‌سازی لاگ‌برداری، برای مشاهده لاگ‌های مربوط به Tarpit می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo tail -f /var/log/kern.log

این دستور به شما کمک می‌کند تا تلاش‌های ناموفق و ترافیک مرتبط با Tarpit را در زمان واقعی مشاهده کنید.

---

3. گزارش‌گیری و تحلیل تعداد تلاش‌های مسدود شده

پس از مشاهده لاگ‌ها، می‌توانید تعداد تلاش‌های مسدود شده را با استفاده از ابزارهایی مانند awk یا grep محاسبه کنید. این اطلاعات به شما نشان می‌دهد که Tarpit تا چه حد توانسته است حملات Brute Force را کاهش دهد.

گزارش تعداد تلاش‌های مسدود شده

1. تعداد تلاش‌های ناموفق SSH:

   برای گزارش‌گیری از تعداد تلاش‌های ناموفق SSH که توسط Tarpit مسدود شده‌اند، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo grep "Tarpit SSH" /var/log/kern.log | wc -l
   

   این دستور تعداد خطوط لاگ که شامل پیشوند “Tarpit SSH” هستند (و به معنی مسدود شدن تلاش‌ها توسط Tarpit هستند) را شمارش می‌کند.

2. تعداد تلاش‌های ناموفق FTP:

   به‌طور مشابه، برای FTP می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo grep "Tarpit FTP" /var/log/kern.log | wc -l
   

   این دستور تعداد تلاش‌های FTP که توسط Tarpit مسدود شده‌اند را نشان می‌دهد.

---

4. تحلیل اثربخشی کاهش سرعت حملات

با استفاده از داده‌های لاگ‌ها، می‌توانید به تحلیل اثربخشی Tarpit در کاهش سرعت حملات Brute Force بپردازید. اگر مشاهده کردید که تعداد تلاش‌های ناموفق به‌طور قابل توجهی کاهش یافته و مهاجمین سرعت حملات را پایین آورده‌اند، می‌توان نتیجه گرفت که Tarpit مؤثر عمل کرده است.

مقایسه قبل و بعد از اعمال Tarpit

برای تحلیل بهتر، می‌توانید تعداد تلاش‌های ناموفق را پیش و پس از راه‌اندازی Tarpit مقایسه کنید. به‌عنوان مثال:

• قبل از اعمال Tarpit، مهاجم قادر بود تا 100 تلاش در دقیقه انجام دهد.
• پس از اعمال Tarpit، تعداد تلاش‌ها به 10 تلاش در دقیقه کاهش یافت.

این مقایسه نشان می‌دهد که Tarpit توانسته است سرعت حملات Brute Force را به‌طور مؤثر کاهش دهد.

---

5. افزایش اثربخشی با ترکیب Tarpit با ابزارهای دیگر

برای تحلیل بهتر و اثربخشی بیشتر، Tarpit را می‌توان با ابزارهایی مانند Fail2Ban ترکیب کرد. این ابزار قادر است به‌طور خودکار IPهای مهاجم را شناسایی و مسدود کند. سپس می‌توان از گزارش‌های Fail2Ban برای بررسی اینکه کدام IPها توسط Tarpit مسدود شده‌اند، استفاده کرد.

گزارش‌گیری از Fail2Ban

برای مشاهده تعداد IPهای مسدود شده توسط Fail2Ban، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo fail2ban-client status sshd

این دستور تعداد IPهای مسدود شده به‌دلیل تلاش‌های ناموفق ورود به سیستم را نمایش می‌دهد.

---

جمع‌بندی

تحلیل اثربخشی Tarpit در مقابله با حملات Brute Force به‌شدت وابسته به جمع‌آوری و تحلیل داده‌های لاگ‌ها است. با استفاده از ابزارهایی مانند iptables، Fail2Ban و دیگر ابزارهای نظارت، می‌توان تعداد تلاش‌های ناموفق را ثبت کرد و اثربخشی Tarpit را در کاهش سرعت حملات ارزیابی نمود. استفاده از این ابزارها به همراه گزارش‌گیری دقیق و تحلیل دقیق لاگ‌ها، می‌تواند به شما کمک کند تا مطمئن شوید که سیستم شما در برابر حملات Brute Force به‌طور مؤثر محافظت می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. مقابله با اسکن پورت‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”شناسایی حملات اسکن پورت “][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از ابزارهایی مانند Wireshark یا tcpdump برای شناسایی فعالیت‌های غیرعادی” subtitle=”توضیحات کامل”]حملات اسکن پورت یکی از روش‌های ابتدایی و مؤثر برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و نقاط ضعف در شبکه‌ها است. مهاجمان با استفاده از اسکن پورت، تلاش می‌کنند تا پورت‌های باز و خدمات در حال اجرا روی سرور را شناسایی کنند. در این بخش، به بررسی نحوه شناسایی و مقابله با این حملات به کمک ابزار Tarpit می‌پردازیم.

---

1. شناسایی حملات اسکن پورت

برای شناسایی حملات اسکن پورت، ابتدا باید به تجزیه و تحلیل ترافیک شبکه بپردازید. این کار می‌تواند با استفاده از ابزارهایی مانند Wireshark یا tcpdump انجام شود.

استفاده از Wireshark برای شناسایی اسکن پورت

1. نصب Wireshark: در سیستم‌های Debian/Ubuntu می‌توانید با استفاده از دستور زیر Wireshark را نصب کنید:

   sudo apt-get install wireshark
   

2. شروع به ضبط ترافیک شبکه: پس از نصب، Wireshark را اجرا کنید و شبکه‌ای که قصد مانیتور کردن آن را دارید، انتخاب کنید.

   wireshark
   

3. فیلتر کردن بسته‌ها: برای شناسایی اسکن پورت، می‌توانید از فیلترهای زیر استفاده کنید:
   • برای فیلتر کردن بسته‌های SYN (که معمولاً در اسکن پورت مشاهده می‌شود):

   tcp.flags.syn == 1 and tcp.flags.ack == 0
   

4. شناسایی الگوهای غیرعادی: اگر تعداد زیادی بسته SYN در یک بازه زمانی کوتاه مشاهده کردید، احتمالاً با حمله اسکن پورت مواجه هستید.

استفاده از tcpdump برای شناسایی اسکن پورت

1. نصب tcpdump: اگر tcpdump را هنوز نصب نکرده‌اید، با دستور زیر نصب کنید:

   sudo apt-get install tcpdump
   

2. شروع ضبط ترافیک شبکه: برای ضبط ترافیک شبکه از رابط eth0 استفاده کنید:

   sudo tcpdump -i eth0
   

3. فیلتر کردن بسته‌های SYN: برای شناسایی بسته‌های SYN، از فیلتر زیر استفاده کنید:

   sudo tcpdump -i eth0 'tcp[tcpflags] == tcp-syn'
   

4. شناسایی الگوهای حملات اسکن پورت: هنگامی که تعداد زیادی بسته SYN از یک IP واحد دریافت کردید، این می‌تواند نشانه‌ای از حمله اسکن پورت باشد.

---

2. مقابله با حملات اسکن پورت با Tarpit

Tarpit ابزاری است که می‌تواند برای کند کردن یا مسدود کردن حملات اسکن پورت استفاده شود. این ابزار با ایجاد تأخیر در پاسخ‌های TCP، منابع مهاجم را مصرف کرده و آن‌ها را از انجام حملات بعدی باز می‌دارد.

نصب Tarpit

1. نصب Tarpit روی Debian/Ubuntu: اگر Tarpit را در مخازن پیدا نکردید، می‌توانید آن را از سورس کامپایل کنید، اما ابتدا باید پکیج iptables-tarpit را نصب کنید. برای نصب آن از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo apt-get install iptables-tarpit
   

2. نصب Tarpit روی CentOS/RHEL: برای نصب Tarpit در CentOS/RHEL، ابتدا باید مخزن EPEL را فعال کنید:

   sudo yum install epel-release
   sudo yum install iptables-tarpit
   

   در صورت عدم وجود پکیج در مخازن، می‌توانید از سورس کد کامپایل کنید:

   sudo yum groupinstall "Development Tools"
   wget https://example.com/tarpit-source.tar.gz
   tar -xvzf tarpit-source.tar.gz
   cd tarpit-source
   make
   sudo make install
   

---

3. پیکربندی Tarpit برای مقابله با اسکن پورت‌ها

پس از نصب Tarpit، نیاز به پیکربندی آن دارید تا بتوانید حملات اسکن پورت را متوقف کنید.

تعریف قوانین iptables برای استفاده از Tarpit

1. ایجاد یک قانون iptables برای هدایت ترافیک مشکوک به Tarpit: در ابتدا باید قوانینی برای هدایت ترافیک مشکوک به Tarpit ایجاد کنید. برای مثال، می‌توانیم قوانینی ایجاد کنیم که درخواست‌های SYN را که احتمالاً مربوط به اسکن پورت است، به سمت Tarpit هدایت کند:

   sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT
   sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 21 -j TARPIT
   

   این قوانین ترافیک وارد شده به پورت‌های SSH (22) و FTP (21) را به سمت Tarpit هدایت می‌کند و باعث ایجاد تأخیر در ارتباطات می‌شود.

2. مشاهده تأثیر Tarpit: اگر قوانینی را که به Tarpit هدایت می‌شوند، تنظیم کرده‌اید، پس از دریافت درخواست‌های SYN به پورت‌های مختلف، باید این درخواست‌ها با تأخیر زیادی پاسخ داده شوند. برای مثال، می‌توانید از tcpdump یا Wireshark برای مشاهده بسته‌ها استفاده کنید.

---

4. استفاده از fail2ban برای تشخیص حملات و اعمال Tarpit

برای جلوگیری از حملات اسکن پورت مکرر از Fail2Ban استفاده کنید. این ابزار می‌تواند IP‌های مشکوک را شناسایی کرده و آن‌ها را به لیست سیاه اضافه کند.

پیکربندی fail2ban برای مسدود کردن حملات اسکن پورت

1. نصب Fail2Ban: در سیستم‌های Debian/Ubuntu، می‌توانید با دستور زیر نصب کنید:

   sudo apt-get install fail2ban
   

2. پیکربندی Fail2Ban برای مسدود کردن اسکن پورت: فایل پیکربندی fail2ban را ویرایش کنید:

   sudo nano /etc/fail2ban/jail.local
   

   در این فایل می‌توانید قوانینی اضافه کنید که IP‌های مشکوک را شناسایی و مسدود کند. برای مثال، می‌توانید قوانین زیر را برای مسدود کردن تلاش‌های مکرر اسکن پورت اضافه کنید:

   [portscan]
   enabled = true
   port    = all
   filter  = portscan
   logpath = /var/log/syslog
   bantime = 86400
   findtime = 600
   maxretry = 3
   action = iptables-multiport[port="all"]
   

   این پیکربندی به Fail2Ban می‌گوید که تلاش‌های اسکن پورت را شناسایی کرده و IP‌های مشکوک را به مدت 24 ساعت مسدود کند.

---

5. تحلیل و مانیتورینگ

برای تحلیل و مانیتورینگ بهتر، شما باید از ابزارهای دیگری مانند tcpdump، Wireshark، یا حتی netstat برای مشاهده وضعیت پورت‌ها استفاده کنید.

• مانیتورینگ وضعیت پورت‌ها: از netstat برای مشاهده وضعیت پورت‌ها و اتصالات استفاده کنید:

  sudo netstat -tulnp
  

---

جمع‌بندی

حملات اسکن پورت یکی از روش‌های اولیه مهاجمین برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها است. استفاده از ابزارهایی مانند Wireshark و tcpdump به شما کمک می‌کند تا ترافیک مشکوک را شناسایی کرده و الگوهای حملات را تشخیص دهید. همچنین، با استفاده از ابزار Tarpit، می‌توانید مهاجمین را با ایجاد تأخیر در ارتباطات و مصرف منابعشان به دام بیندازید و از موفقیت حملات جلوگیری کنید. ترکیب Fail2Ban با Tarpit می‌تواند یک راهکار امنیتی قدرتمند برای شناسایی و مقابله با حملات اسکن پورت باشد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”بررسی الگوهای اسکن سریع و پیوسته روی پورت‌های مختلف” subtitle=”توضیحات کامل”]اسکن پورت یکی از روش‌های رایج برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها در سیستم‌ها و شبکه‌ها است که به‌ویژه توسط مهاجمین برای شناسایی پورت‌های باز و سرویس‌های در حال اجرا انجام می‌شود. این نوع حملات معمولاً به‌صورت اسکن سریع و پیوسته انجام می‌شود که در آن مهاجم تلاش می‌کند در زمان کوتاه و با ارسال بسته‌های مختلف به پورت‌های مختلف، پورت‌های باز و سرویس‌های آسیب‌پذیر را شناسایی کند. یکی از ابزارهای رایج برای اسکن پورت‌ها Nmap است که مهاجمین از آن برای انجام اسکن‌های سریع و پیوسته استفاده می‌کنند.

در این قسمت، به بررسی الگوهای اسکن سریع و پیوسته و روش‌های مقابله با آن‌ها خواهیم پرداخت، به‌ویژه با استفاده از Tarpit و سایر ابزارهای امنیتی.

---

1. الگوهای اسکن سریع و پیوسته

مهاجمین برای شناسایی پورت‌های باز معمولاً از دو الگوی اصلی در اسکن پورت استفاده می‌کنند:

1.1 اسکن کامل (Full Scan)

در اسکن کامل، مهاجم تمام پورت‌ها (معمولاً از 1 تا 65535) را برای بررسی باز بودن یا بسته بودن، اسکن می‌کند. این نوع اسکن ممکن است زمان زیادی ببرد، اما ابزارهای مهاجم مانند Nmap آن را با روش‌های مختلف بهینه کرده‌اند.

1.2 اسکن هدفمند (Targeted Scan)

در اسکن هدفمند، مهاجم فقط برخی از پورت‌ها یا مجموعه‌ای خاص از پورت‌ها را اسکن می‌کند. این نوع اسکن می‌تواند سریعتر از اسکن کامل باشد، چرا که مهاجم فقط روی پورت‌های خاصی که احتمال دارد باز باشند تمرکز می‌کند. این اسکن به‌ویژه زمانی که مهاجم به دنبال آسیب‌پذیری‌های خاصی است انجام می‌شود.

1.3 اسکن پیوسته (Stealth Scan)

اسکن پیوسته یا مخفیانه، به مهاجم این امکان را می‌دهد که پورت‌های باز را شناسایی کند بدون اینکه ترافیک زیادی تولید کند. در این روش، مهاجم می‌تواند با استفاده از بسته‌های SYN فقط مرحله ابتدایی TCP Handshake را ارسال کند، و از تکمیل اتصال (پاسخ SYN-ACK) خودداری می‌کند. این نوع اسکن به SYN scan یا half-open scan معروف است.

1.4 اسکن از راه دور (Ping Scan)

در اسکن از راه دور، مهاجم ابتدا سعی می‌کند دستگاه‌ها یا میزبان‌های فعال را شناسایی کند. در این حالت مهاجم از بسته‌های ICMP echo request (Ping) برای بررسی دستگاه‌های زنده در شبکه استفاده می‌کند.

---

2. نحوه شناسایی و مقابله با اسکن پورت‌ها

برای شناسایی و مقابله با اسکن پورت‌ها، به‌ویژه در مقابل حملات اسکن سریع و پیوسته، از روش‌های مختلفی می‌توان استفاده کرد. یکی از ابزارهایی که می‌تواند در کاهش اثربخشی این حملات مؤثر باشد، Tarpit است.

2.1 نظارت بر ترافیک شبکه

برای شناسایی الگوهای اسکن پورت، باید ترافیک شبکه را به‌طور پیوسته نظارت کنید. ابزارهایی مانند tcpdump یا Wireshark می‌توانند برای شبیه‌سازی ترافیک شبکه و شناسایی الگوهای غیرعادی استفاده شوند.

1. tcpdump برای ثبت ترافیک:

   برای شروع با tcpdump و مشاهده ترافیک ورودی و خروجی روی پورت 22 (SSH) از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo tcpdump -i eth0 port 22
   

   این دستور همه بسته‌ها و ارتباطات را که از طریق پورت 22 عبور می‌کنند، فیلتر و نمایش می‌دهد. شما می‌توانید برای شناسایی اسکن‌های سریع و مکرر بسته‌های SYN و ACK از آن استفاده کنید.

2. Wireshark برای تجزیه و تحلیل ترافیک:

   Wireshark ابزار قدرتمندی برای تجزیه و تحلیل ترافیک است و می‌تواند به شما کمک کند تا الگوهای اسکن سریع و پیوسته را شناسایی کنید. می‌توانید از فیلترهای خاص مانند tcp.flags.syn == 1 && tcp.flags.ack == 0 برای شناسایی بسته‌های SYN بدون ACK استفاده کنید که نشان‌دهنده تلاش برای انجام اسکن پورت هستند.

2.2 استفاده از Tarpit برای مقابله با اسکن پورت

یکی از روش‌های مؤثر در مقابله با اسکن پورت‌های سریع، استفاده از Tarpit است. با اعمال Tarpit به پورت‌های خاص یا پورت‌هایی که احتمالاً هدف حملات اسکن قرار دارند، می‌توان ترافیک مهاجم را به طور عمدی کند و منابع سیستم مهاجم را مصرف کرد.

Tarpit در این شرایط باعث می‌شود که پاسخ به پورت‌های اسکن‌شده به‌طور عمدی با تأخیر زیاد یا حتی با ارسال پاسخ‌های بی‌پایان (reset نشده) ارسال شود. این امر مهاجم را مجبور می‌کند تا زمان زیادی را صرف هر پورت کند و در نهایت حملات اسکن پورت کند می‌شود.

پیکربندی Tarpit با iptables

برای پیکربندی Tarpit در iptables به‌طوری که اسکن پورت‌ها را کند کند، می‌توان قوانینی مشابه دستور زیر اضافه کرد:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m string --string "SYN" --algo kmp -j TARPIT

این دستور باعث می‌شود که هرگونه تلاش برای اسکن پورت 22 با استفاده از بسته‌های SYN به Tarpit هدایت شود، که منجر به تأخیر و کاهش سرعت حملات اسکن می‌شود.

استفاده از Tarpit برای انواع دیگر پورت‌ها

برای مقابله با اسکن‌های هدفمند که شامل سایر پورت‌ها مانند پورت‌های FTP یا HTTP است، می‌توانید مشابه دستور زیر عمل کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -m string --string "SYN" --algo kmp -j TARPIT

این دستور اسکن‌های سریع را بر روی پورت 21 (FTP) هدف قرار می‌دهد و به‌طور مشابه با تأخیر در پاسخ‌دهی، سرعت اسکن را کاهش می‌دهد.

---

3. استفاده از ابزارهای اضافی برای جلوگیری از اسکن پورت

برای افزایش امنیت و شناسایی دقیق‌تر حملات اسکن پورت، می‌توان از ابزارهایی مانند Fail2Ban یا DenyHosts استفاده کرد. این ابزارها می‌توانند در شناسایی IPهای مهاجم و مسدود کردن آن‌ها کمک کنند.

پیکربندی Fail2Ban برای شناسایی اسکن پورت

برای استفاده از Fail2Ban جهت شناسایی اسکن‌های سریع و پیوسته، می‌توانید تنظیماتی مانند زیر را انجام دهید:

1. ابتدا باید قوانین مربوط به iptables را ایجاد کرده و از Fail2Ban برای شناسایی و مسدود کردن IPهای مهاجم استفاده کنید. برای این کار، می‌توانید پیکربندی Fail2Ban را به‌گونه‌ای تنظیم کنید که با تشخیص تعداد زیادی درخواست ناموفق، IP مهاجم را مسدود کند.
2. برای پیکربندی Fail2Ban برای SSH (یا هر پورت دیگری)، فایل پیکربندی /etc/fail2ban/jail.local را باز کرده و در آن تنظیمات زیر را اضافه کنید:

   [sshd]
   enabled  = true
   port     = ssh
   filter   = sshd
   logpath  = /var/log/auth.log
   maxretry = 5
   bantime  = 3600
   findtime = 600
   

   این تنظیمات باعث می‌شود که پس از 5 تلاش ناموفق برای ورود به SSH، IP مهاجم برای مدت یک ساعت مسدود شود.

---

جمع‌بندی

اسکن پورت یک حمله رایج است که مهاجمین از آن برای شناسایی پورت‌های باز و سرویس‌های آسیب‌پذیر استفاده می‌کنند. برای مقابله با این حملات و کاهش تأثیر آن‌ها، ابزارهایی مانند Tarpit می‌توانند به‌طور مؤثری کمک کنند. با اعمال تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی به تلاش‌های اسکن، Tarpit سرعت حملات را کاهش می‌دهد و منابع مهاجمین را مصرف می‌کند. همچنین، ابزارهایی مانند Fail2Ban می‌توانند به شناسایی و مسدود کردن IPهای مهاجم کمک کنند و امنیت شبکه را تقویت نمایند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”تنظیم Tarpit برای اختلال در اسکن پورت‌ها “][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”اعمال تأخیر روی پاسخ TCP به پورت‌های مشخص” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از راهکارهای مؤثر برای مقابله با اسکن پورت‌ها و کاهش سرعت این حملات، استفاده از Tarpit است. Tarpit به‌طور عمدی باعث ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های TCP برای پورت‌های خاص می‌شود. این تأخیر باعث می‌شود که مهاجم در تلاش‌های اسکن خود گرفتار شده و نتواند به‌سرعت پورت‌های باز را شناسایی کند.

در این بخش، نحوه اعمال تأخیر روی پاسخ‌های TCP به پورت‌های خاص برای اختلال در اسکن پورت‌ها با استفاده از Tarpit را بررسی خواهیم کرد.

---

1. معرفی Tarpit

Tarpit یک تکنیک امنیتی است که با استفاده از تنظیمات خاص iptables، در برابر مهاجمینی که در حال انجام اسکن پورت‌ها هستند، ایجاد تأخیر می‌کند. با اعمال این تأخیر، مهاجم قادر نخواهد بود به‌سرعت اطلاعات مورد نظر خود را جمع‌آوری کند، و زمان بیشتری را برای هر اتصال صرف خواهد کرد. این امر باعث می‌شود که حملات اسکن پورت به شدت کاهش یابد یا به‌طور کلی ناکارآمد شوند.

---

2. پیکربندی Tarpit برای اعمال تأخیر در پورت‌های خاص

برای اعمال تأخیر به درخواست‌های TCP از سمت مهاجم برای اسکن پورت‌های مشخص، می‌توان از iptables به‌طور مستقیم استفاده کرد و به Tarpit دستور داده می‌شود که پاسخ‌دهی به بسته‌های دریافتی از پورت‌های خاص را به‌طور عمدی کند کند.

2.1 استفاده از iptables برای اعمال Tarpit

ابتدا باید اطمینان حاصل کنید که iptables و Tarpit در سیستم شما نصب و پیکربندی شده باشند. سپس می‌توانیم تنظیمات iptables را به‌طور زیر برای اعمال تأخیر به درخواست‌های TCP اضافه کنیم:

1. آماده‌سازی Tarpit با iptables:

   برای اعمال تأخیر روی پاسخ‌های TCP به یک پورت خاص مانند SSH (پورت 22) و ایجاد یک تأخیر عمدی در آن، از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j TARPIT
   

   در این دستور:

   • -A INPUT: به معنی افزودن قانون به زنجیره INPUT است که به تمام ترافیک ورودی مربوط می‌شود.
   • -p tcp: این گزینه نوع پروتکل را مشخص می‌کند. در اینجا پروتکل TCP را هدف قرار داده‌ایم.
   • --dport 22: این گزینه پورت مقصد را مشخص می‌کند. در اینجا پورت 22 (SSH) را هدف قرار داده‌ایم.
   • -j TARPIT: دستور Tarpit برای اعمال تأخیر در پاسخ‌دهی به بسته‌های دریافتی است.

   این تنظیم باعث می‌شود هر بسته SYN که به پورت 22 ارسال می‌شود، به طور عمدی با تأخیر در پاسخ‌دهی مواجه شود.

2. اعمال Tarpit به پورت‌های دیگر:

   برای اعمال Tarpit به پورت‌های دیگر مانند FTP (پورت 21)، HTTP (پورت 80) و غیره، می‌توانید از دستورات مشابه زیر استفاده کنید:

   sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 21 -j TARPIT
   sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 80 -j TARPIT
   

   این دستورات باعث می‌شوند که اسکن‌های سریع مهاجم بر روی پورت‌های FTP و HTTP نیز با تأخیر مواجه شوند.

---

3. تنظیمات پیشرفته Tarpit برای پورت‌های خاص

3.1 اعمال تأخیر به بسته‌های SYN

برای اعمال تأخیر بیشتر به بسته‌های SYN که مهاجم در اسکن‌های پورت استفاده می‌کند، می‌توان از قوانین خاصی استفاده کرد تا فقط بسته‌های SYN را هدف قرار دهند.

1. اعمال Tarpit تنها به بسته‌های SYN:

   برای اعمال Tarpit به بسته‌های SYN که در اسکن پورت‌های سریع به کار می‌روند، دستور زیر را استفاده کنید:

   sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT
   

   در این دستور:

   • --syn: مشخص می‌کند که تنها بسته‌های SYN که در آغاز ارتباط TCP استفاده می‌شوند، مورد هدف قرار گیرند.
   • --dport 22: پورت هدف را مشخص می‌کند (در اینجا پورت 22 یا SSH).

   با این تنظیم، تأخیر تنها به بسته‌های SYN مربوط به SSH اعمال خواهد شد و سایر بسته‌ها نادیده گرفته می‌شوند.

3.2 اعمال محدودیت زمان برای تأخیر

در برخی موارد، ممکن است نیاز داشته باشید تا زمان تأخیر را برای بسته‌های TCP به صورت دقیق‌تری تنظیم کنید. به عنوان مثال، می‌توانید مدت زمان تأخیر را افزایش دهید تا مهاجم نتواند به‌سرعت به پورت‌های باز دسترسی پیدا کند.

برای این کار می‌توانید از گزینه‌های پیشرفته‌تر iptables مانند --tcp-option استفاده کنید، اما برای تنظیم زمان دقیق تأخیر، معمولاً نیاز به استفاده از ابزارهای خارجی و تنظیمات پیچیده‌تر خواهید داشت.

---

4. نظارت بر تأثیر Tarpit

پس از پیکربندی و اعمال قوانین Tarpit برای اختلال در اسکن پورت‌ها، باید نظارت دقیق بر روی سیستم و شبکه خود انجام دهید تا تأثیر این تنظیمات را ارزیابی کنید.

1. مانیتورینگ با tcpdump:

   با استفاده از tcpdump می‌توانید مشاهده کنید که بسته‌ها به‌درستی با تأخیر پردازش می‌شوند. برای نظارت بر ترافیک ورودی به پورت 22 (SSH) و بررسی بسته‌های SYN، از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo tcpdump -i eth0 tcp port 22 and tcp[tcpflags] == tcp-syn
   

   این دستور به شما نشان می‌دهد که آیا بسته‌های SYN به‌درستی توسط Tarpit گیر افتاده و به‌طور عمدی تأخیر دارند یا خیر.

2. بررسی لاگ‌ها:

   همچنین می‌توانید از لاگ‌های سیستم برای بررسی ترافیک مشکوک و شناسایی اسکن‌های پورت استفاده کنید. برای این منظور، می‌توانید از ابزارهایی مانند Fail2Ban برای تحلیل لاگ‌ها و مسدود کردن IPهای مهاجم استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

استفاده از Tarpit به‌عنوان ابزاری برای اختلال در اسکن پورت‌ها یکی از روش‌های مؤثر برای کاهش سرعت و اثربخشی این حملات است. با استفاده از iptables، می‌توان به راحتی تأخیرهای عمدی به درخواست‌های SYN به پورت‌های خاص اعمال کرد و از این طریق مهاجمین را در تلاش‌های خود به دام انداخت. نظارت مداوم بر شبکه و استفاده از ابزارهایی مانند tcpdump و Fail2Ban می‌تواند به شما در شناسایی و تحلیل این حملات کمک کند و امنیت سیستم شما را افزایش دهد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از Tarpit برای نگه داشتن اتصال مهاجم در وضعیت نیمه‌بسته (Half-Open)” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از تکنیک‌های قدرتمند برای مقابله با حملات Brute Force و اسکن پورت‌ها، استفاده از Tarpit است که می‌تواند اتصالات مهاجمین را در وضعیت نیمه‌بسته (Half-Open) نگه دارد. این عمل باعث می‌شود مهاجم به‌طور مداوم تلاش کند تا اتصالات خود را کامل کند، در حالی که زمان زیادی صرف پاسخ‌دهی به درخواست‌هایش می‌شود. این تکنیک نه تنها منابع مهاجم را مصرف می‌کند، بلکه توانایی او برای انجام حملات سریع و موثر را محدود می‌سازد.

در این قسمت، نحوه استفاده از Tarpit برای نگه داشتن اتصال در وضعیت نیمه‌بسته را بررسی خواهیم کرد.

---

1. وضعیت نیمه‌بسته (Half-Open) در TCP

پروتکل TCP از یک فرایند سه‌مرحله‌ای به نام Three-Way Handshake برای برقرار کردن اتصالات استفاده می‌کند. این فرایند به این صورت است:

1. SYN: درخواست اتصال از سمت کلاینت.
2. SYN-ACK: پاسخ به درخواست اتصال از سمت سرور.
3. ACK: تایید نهایی از سمت کلاینت که اتصال برقرار شده است.

در حالت نیمه‌بسته (Half-Open)، اتصال در مرحله دوم فرایند (یعنی ارسال SYN-ACK توسط سرور) متوقف می‌شود. در این مرحله، مهاجم منتظر تایید نهایی از سرور است اما هیچ تاییدی ارسال نمی‌کند. این عمل باعث می‌شود که اتصال در حالت باز نشده باقی بماند.

Tarpit از این ویژگی استفاده می‌کند تا اتصالات را در وضعیت نیمه‌بسته قرار دهد و منابع مهاجم را به دام بیندازد.

---

2. کاربرد Tarpit برای نگه داشتن اتصال در وضعیت نیمه‌بسته

استفاده از Tarpit برای نگه داشتن اتصال در وضعیت نیمه‌بسته به‌طور عمدی باعث می‌شود که مهاجم برای مدت طولانی‌تری در وضعیت اتصال منتظر بماند. در این شرایط، بسته‌های SYN که از سمت مهاجم به سمت پورت‌های مشخص می‌آیند، به‌جای اینکه با یک پاسخ SYN-ACK معمولی پاسخ داده شوند، در وضعیت نیمه‌بسته گیر می‌کنند.

2.1 تنظیم Tarpit در iptables

برای پیاده‌سازی این استراتژی، شما می‌توانید از دستور iptables برای اعمال Tarpit به پورت‌های خاص استفاده کنید. این تنظیمات باعث می‌شود که درخواست‌های SYN از مهاجم به سمت پورت‌های خاص به‌طور عمدی به تأخیر بیفتد یا اصلاً پاسخ داده نشود.

1. اعمال Tarpit به پورت SSH (پورت 22):

   برای مثال، اگر بخواهید Tarpit را روی پورت SSH (پورت 22) فعال کنید و اتصال مهاجم را در وضعیت نیمه‌بسته قرار دهید، دستور زیر را وارد کنید:

   sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT
   

   این دستور به‌طور خاص بسته‌های SYN که به پورت 22 (SSH) ارسال می‌شوند را هدف قرار داده و آن‌ها را در وضعیت نیمه‌بسته نگه می‌دارد.

2. اعمال Tarpit به پورت‌های دیگر (FTP, HTTP):

   برای اعمال مشابه به پورت‌های دیگر مانند FTP (پورت 21) یا HTTP (پورت 80)، می‌توانید از دستورات مشابه زیر استفاده کنید:

   sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 21 -j TARPIT
   sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 80 -j TARPIT
   

   این دستورات باعث می‌شوند که اتصال مهاجمین به این پورت‌ها نیز به وضعیت نیمه‌بسته باقی بماند و مهاجم به‌طور مداوم تلاش کند که اتصال را کامل کند.

---

3. مزایای نگه‌داشتن اتصال در وضعیت نیمه‌بسته

این استراتژی دارای مزایای مختلفی است که در زیر به مهم‌ترین آن‌ها اشاره خواهیم کرد:

3.1 مصرف منابع مهاجم

مهاجم مجبور است که برای هر اتصال در وضعیت نیمه‌بسته، منابع زیادی مصرف کند. چون اتصال همچنان در وضعیت “در حال برقراری” باقی می‌ماند و تایید نهایی ارسال نمی‌شود، مهاجم به‌طور مداوم تلاش می‌کند که این اتصال را تکمیل کند. این عمل موجب می‌شود که منابع شبکه مهاجم و همچنین زمان پردازش او به‌شدت افزایش یابد.

3.2 تأخیر در اسکن پورت‌ها

با استفاده از Tarpit، مهاجم نمی‌تواند به‌سرعت پورت‌های باز را شناسایی کند. چرا که هر اتصال به پورت‌های باز به‌طور عمدی با تأخیر پاسخ داده می‌شود و به وضعیت نیمه‌بسته گیر می‌کند. این امر سرعت اسکن پورت‌ها را کاهش می‌دهد و مهاجم قادر به شناسایی سریع پورت‌های باز نخواهد بود.

3.3 محدود کردن توان مهاجم در حملات Brute Force

در حملات Brute Force، مهاجم سعی می‌کند که پسوردهای مختلف را برای دسترسی به سیستم‌های خاص امتحان کند. با استفاده از Tarpit، مهاجم به‌طور پیوسته در حال تلاش برای برقراری اتصال خواهد بود و قادر نخواهد بود که به‌سرعت به سرور متصل شود.

---

4. نظارت و ارزیابی اثربخشی

پس از پیکربندی Tarpit برای نگه داشتن اتصالات در وضعیت نیمه‌بسته، می‌توانید نظارت و ارزیابی کنید که این تنظیمات تا چه حد در کاهش موفقیت حملات و اختلال در اسکن پورت‌ها مؤثر بوده‌اند.

4.1 مانیتورینگ با tcpdump

برای نظارت بر تأثیر Tarpit و شناسایی بسته‌های SYN که در وضعیت نیمه‌بسته گیر کرده‌اند، می‌توانید از ابزار tcpdump استفاده کنید:

sudo tcpdump -i eth0 tcp port 22 and tcp[tcpflags] == tcp-syn

این دستور بسته‌های SYN که به پورت 22 (SSH) ارسال می‌شوند را نمایش می‌دهد و می‌توانید مشاهده کنید که آیا اتصالات به‌درستی در وضعیت نیمه‌بسته قرار گرفته‌اند یا خیر.

4.2 بررسی لاگ‌ها

همچنین می‌توانید از Fail2Ban یا ابزارهای مشابه برای شناسایی و مسدود کردن IPهای مهاجم استفاده کنید. بررسی لاگ‌ها می‌تواند نشان دهد که آیا مهاجمین در حال تلاش مکرر برای تکمیل اتصالات نیمه‌بسته هستند.

---

جمع‌بندی

استفاده از Tarpit برای نگه داشتن اتصالات مهاجم در وضعیت نیمه‌بسته، یک استراتژی مؤثر برای مقابله با حملات Brute Force و اسکن پورت‌ها است. با استفاده از iptables می‌توانید این تنظیمات را به‌راحتی پیاده‌سازی کنید و ترافیک مهاجمین را به دام بیندازید. این تکنیک به‌طور قابل توجهی منابع مهاجم را مصرف کرده و زمان بیشتری را برای او در تلاش‌های حملاتی می‌سازد، که باعث کاهش اثرات حملات و افزایش امنیت سیستم می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”ترکیب Tarpit با سایر ابزارها “][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از Honeypots برای جذب مهاجم و تحلیل فعالیت‌های مشکوک” subtitle=”توضیحات کامل”]در دنیای امنیت سایبری، برای مقابله با تهدیدات مختلف و به‌ویژه حملات Brute Force و اسکن پورت‌ها، ترکیب ابزارهای مختلف امنیتی می‌تواند تأثیر چشمگیری در کاهش حملات و شناسایی مهاجمان داشته باشد. یکی از ترکیب‌های موثر، استفاده از Tarpit به‌همراه Honeypots است. این ترکیب می‌تواند به شناسایی فعالیت‌های مشکوک و به دام انداختن مهاجمان کمک کند.

---

1. Honeypots چیست؟

Honeypots سیستم‌ها یا سرویس‌هایی هستند که به‌طور عمدی آسیب‌پذیر طراحی شده‌اند تا مهاجمان را جذب کنند. هدف از استفاده از Honeypot این است که رفتار مهاجمین را در محیطی کنترل‌شده مشاهده کرده و به‌این‌ترتیب بتوان به تجزیه و تحلیل آن‌ها پرداخت. Honeypots می‌توانند به‌عنوان تله عمل کرده و زمان و منابع مهاجم را هدر دهند.

---

2. ترکیب Tarpit و Honeypot برای جذب مهاجم

استفاده از Tarpit به‌عنوان بخشی از Honeypot به این معناست که مهاجم نه تنها به یک سیستم آسیب‌پذیر هدایت می‌شود، بلکه اتصالات آن‌ها به‌طور عمدی در وضعیت نیمه‌بسته قرار می‌گیرد و زمان زیادی را در تلاش برای تکمیل ارتباط صرف می‌کند. این ترکیب باعث می‌شود که مهاجم در دام بیفتد و منابع بیشتری را مصرف کند، در حالی که فعالیت‌های او قابل ردیابی و شناسایی است.

2.1 مراحل استفاده از Honeypot و Tarpit

1. راه‌اندازی Honeypot:
   • Honeypot می‌تواند یک SSH یا FTP سرویس آسیب‌پذیر باشد که به‌طور عمدی پیکربندی شده تا مهاجمان را جذب کند.
   • با استفاده از ابزارهایی مانند Cowrie یا Dionaea می‌توانید سیستم Honeypot خود را راه‌اندازی کنید.
2. پیکربندی Tarpit:
   • پس از راه‌اندازی Honeypot، می‌توانید از Tarpit برای هدایت اتصالات مهاجم به پورت‌های خاص استفاده کنید.
   • برای مثال، با استفاده از iptables، بسته‌های SYN که از سمت مهاجم به پورت‌های آسیب‌پذیر ارسال می‌شوند، به وضعیت نیمه‌بسته هدایت می‌شود.

   مثال دستور iptables برای پورت SSH:

   sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT
   

3. تحلیل فعالیت مهاجم:
   • پس از اینکه مهاجم به سیستم Honeypot متصل شد و اتصال در وضعیت نیمه‌بسته قرار گرفت، می‌توانید با استفاده از ابزارهایی مانند tcpdump و Wireshark فعالیت‌های مهاجم را بررسی کنید.
   • Fail2Ban نیز می‌تواند برای شناسایی و مسدود کردن IPهای مهاجم پس از تلاش‌های مکرر استفاده شود.

---

3. مزایای ترکیب Tarpit و Honeypot

3.1 هدر دادن منابع مهاجم

استفاده از Tarpit در کنار Honeypot باعث می‌شود که مهاجم به‌طور مداوم تلاش کند تا اتصال نیمه‌بسته را کامل کند، که منابع زیادی از مهاجم را مصرف خواهد کرد. این عمل مهاجم را از حملات واقعی باز می‌دارد و منابع او را تلف می‌کند.

3.2 شناسایی و تحلیل فعالیت‌های مشکوک

با هدایت مهاجم به سیستم Honeypot و استفاده از Tarpit، می‌توانید به‌راحتی فعالیت‌های مشکوک را شناسایی کنید. در این محیط کنترل‌شده، مهاجم مجبور است که زمان بیشتری را صرف تلاش برای تکمیل اتصالات کند و این به تحلیل دقیق‌تر رفتار او کمک می‌کند.

3.3 افزایش امنیت شبکه

این ترکیب به‌طور موثر باعث می‌شود که مهاجمان برای رسیدن به اهداف خود منابع زیادی مصرف کنند و قادر نباشند به‌سرعت سیستم‌های واقعی را هدف قرار دهند. همچنین این استراتژی به جلوگیری از سوءاستفاده‌های ناشی از Brute Force و اسکن پورت‌ها کمک می‌کند.

---

4. پیکربندی Tarpit و Honeypot برای جلوگیری از حملات Brute Force

در این بخش، روش‌های عملی برای استفاده از Tarpit در کنار Honeypot برای کند کردن حملات Brute Force و جلوگیری از موفقیت مهاجمین را بررسی می‌کنیم.

4.1 راه‌اندازی Cowrie Honeypot

1. ابتدا باید Cowrie، یک ابزار Honeypot برای SSH و Telnet، را نصب کنید:

   sudo apt-get update
   sudo apt-get install cowrie
   

2. پس از نصب، تنظیمات Cowrie را پیکربندی کنید تا این ابزار ترافیک SSH را جذب کند.

4.2 پیکربندی Tarpit برای پورت‌های آسیب‌پذیر

همزمان با راه‌اندازی Honeypot، شما می‌توانید با استفاده از دستور iptables اتصالات مهاجم را به وضعیت نیمه‌بسته هدایت کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT

این دستور بسته‌های SYN به سمت پورت 22 (SSH) را به‌طور عمدی در وضعیت نیمه‌بسته نگه می‌دارد.

4.3 استفاده از Fail2Ban برای جلوگیری از حملات Brute Force

با استفاده از Fail2Ban، می‌توانید IPهای مهاجم را شناسایی کرده و پس از تعداد مشخصی تلاش ناموفق، دسترسی آن‌ها را مسدود کنید. برای پیکربندی Fail2Ban:

1. نصب Fail2Ban:

   sudo apt-get install fail2ban
   

2. پیکربندی Jail برای SSH:

   فایل پیکربندی fail2ban را ویرایش کنید:

   sudo nano /etc/fail2ban/jail.local
   

   در این فایل، تنظیمات زیر را اضافه کنید تا تلاش‌های ناموفق برای SSH مسدود شوند:

   [ssh]
   enabled  = true
   port     = ssh
   filter   = sshd
   logpath  = /var/log/auth.log
   maxretry = 3
   bantime  = 3600
   

---

جمع‌بندی

استفاده از Tarpit در ترکیب با Honeypot یک روش موثر برای جذب مهاجمان، هدر دادن منابع آن‌ها، و شناسایی فعالیت‌های مشکوک است. با استفاده از iptables برای هدایت اتصالات به وضعیت نیمه‌بسته و ابزارهایی مانند Cowrie و Fail2Ban برای شناسایی و مسدود کردن تلاش‌های مهاجم، می‌توانید شبکه خود را در برابر حملات مختلف، به‌ویژه حملات Brute Force و اسکن پورت‌ها، محافظت کنید. این ترکیب از ابزارها به شما کمک می‌کند تا علاوه بر شناسایی سریع تهدیدات، منابع مهاجم را مصرف کنید و در نهایت امنیت سیستم‌ها و شبکه‌های خود را افزایش دهید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”پیاده‌سازی فیلترهای IP برای مقابله با اسکن‌های مکرر از آدرس‌های خاص” subtitle=”توضیحات کامل”]اسکن پورت‌ها یکی از روش‌های معمول مهاجمان برای شناسایی نقاط ضعف در شبکه است. مهاجمان معمولاً از اسکن‌های مکرر برای جستجوی پورت‌های باز و آسیب‌پذیر استفاده می‌کنند. یکی از روش‌های مؤثر برای مقابله با این نوع حملات، استفاده از فیلترهای IP است که به‌طور خاص ترافیک مشکوک را شناسایی کرده و از آن جلوگیری می‌کند.

در این بخش، نحوه پیاده‌سازی فیلترهای IP با استفاده از ابزار iptables برای مقابله با اسکن‌های مکرر و شناسایی آدرس‌های IP مشکوک را بررسی خواهیم کرد.

---

1. شناسایی ترافیک مشکوک برای اسکن پورت‌ها

ابتدا باید ترافیک مشکوک را که نشان‌دهنده اسکن‌های مکرر است، شناسایی کنیم. این ترافیک معمولاً به‌صورت تعداد زیادی بسته SYN به پورت‌های مختلف می‌آید. از آنجا که اسکن پورت معمولاً درخواست‌های مکرر به پورت‌های مختلف از یک آدرس IP واحد است، می‌توانیم با تنظیم iptables برای محدود کردن تعداد اتصالات از یک آدرس خاص، این نوع ترافیک را شناسایی کنیم.

---

2. ایجاد فیلتر برای مسدود کردن ترافیک از IPهای مشکوک

با استفاده از iptables، می‌توانیم تعداد اتصالات مجاز از یک آدرس IP به پورت‌های مختلف را محدود کنیم. در اینجا دو روش متداول برای این کار را معرفی خواهیم کرد.

2.1 محدود کردن تعداد اتصالات از یک آدرس IP

برای مقابله با اسکن پورت، می‌توانیم تعداد اتصالات مجاز از یک آدرس IP خاص را به پورت‌های مختلف محدود کنیم. اگر یک آدرس IP در زمان کوتاهی تعدادی اتصال بیشتر از حد مجاز ایجاد کند، آن آدرس IP به‌طور موقت مسدود می‌شود.

برای اعمال این محدودیت، از دستور زیر استفاده می‌کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -m recent --set --name sshscan
sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -m recent --update --seconds 60 --hitcount 5 -j DROP

در این مثال:

• –syn: فقط بسته‌های SYN (برای شروع یک اتصال TCP) را شناسایی می‌کند.
• –dport 22: فقط پورت SSH (پورت 22) را هدف قرار می‌دهد.
• –recent –set: آدرس IP مهاجم را در لیست recent ثبت می‌کند.
• –recent –update –seconds 60 –hitcount 5: اگر یک آدرس IP بیش از 5 اتصال را در 60 ثانیه برقرار کند، آن IP را مسدود می‌کند.
• -j DROP: بسته‌ها از آدرس IP مورد نظر را مسدود می‌کند.

2.2 استفاده از ipset برای فیلتر کردن لیست‌های بزرگ IP

اگر نیاز به مسدود کردن تعداد زیادی از آدرس‌های IP مشکوک داشته باشید، ipset یک ابزار قدرتمند برای مدیریت و فیلتر کردن لیست‌های بزرگ از آدرس‌های IP است.

برای استفاده از ipset:

1. ابتدا باید ipset را نصب کنید:

   sudo apt-get install ipset
   

2. سپس یک لیست جدید از IPها ایجاد می‌کنیم:

   sudo ipset create blacklisted_ips hash:ip
   

3. IPهای مشکوک را به لیست اضافه می‌کنیم:

   sudo ipset add blacklisted_ips 192.168.1.100
   sudo ipset add blacklisted_ips 10.0.0.50
   

4. حالا می‌توانیم iptables را برای مسدود کردن ترافیک از IPهای لیست‌شده پیکربندی کنیم:

   sudo iptables -A INPUT -m set --match-set blacklisted_ips src -j DROP
   

این دستور ترافیک ورودی از IPهای موجود در blacklisted_ips را مسدود می‌کند.

---

3. استفاده از ابزارهای تحلیل لاگ برای شناسایی اسکن‌های مکرر

برای شناسایی اسکن‌های پورت، می‌توان از ابزارهای تحلیل لاگ مانند fail2ban یا logwatch استفاده کرد. این ابزارها می‌توانند تعداد تلاش‌های ورودی از یک آدرس IP خاص را شمارش کرده و در صورت مشاهده رفتار مشکوک، آدرس IP را به لیست سیاه اضافه کنند.

3.1 پیکربندی Fail2Ban برای شناسایی اسکن پورت

برای شناسایی و مسدود کردن اسکن‌های پورت، می‌توانیم از fail2ban استفاده کنیم:

1. نصب fail2ban:

   sudo apt-get install fail2ban
   

2. پیکربندی Fail2Ban برای SSH:

   فایل پیکربندی fail2ban را ویرایش کنید:

   sudo nano /etc/fail2ban/jail.local
   

   تنظیمات زیر را به فایل اضافه کنید:

   [ssh]
   enabled  = true
   port     = ssh
   filter   = sshd
   logpath  = /var/log/auth.log
   maxretry = 5
   bantime  = 3600
   

   در این تنظیمات:

   • maxretry = 5: اگر مهاجم پنج بار تلاش ناموفق برای ورود به SSH انجام دهد، دسترسی او مسدود می‌شود.
   • bantime = 3600: مهاجم برای یک ساعت مسدود خواهد شد.

---

جمع‌بندی

با استفاده از iptables و ipset می‌توان به‌راحتی ترافیک مشکوک و اسکن پورت‌های مکرر را شناسایی و مسدود کرد. این روش‌ها به ویژه زمانی که مهاجمان از اسکن‌های سریع و مکرر برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها استفاده می‌کنند، مؤثر هستند. علاوه بر آن، ابزارهایی مانند fail2ban می‌توانند به‌طور خودکار آدرس‌های IP مهاجم را شناسایی کرده و از دسترسی آن‌ها جلوگیری کنند. این راهکارها به‌طور قابل توجهی به افزایش امنیت شبکه کمک می‌کنند و به جلوگیری از حملات اسکن پورت و دیگر تهدیدات مشابه می‌انجامند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”بررسی و تحلیل اثر Tarpit در مقابله با اسکن پورت‌ها “][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”اندازه‌گیری زمان تأخیر ایجاد شده” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit یکی از تکنیک‌های مؤثر برای مقابله با حملات اسکن پورت است که با ایجاد تأخیر عمدی در برقراری ارتباطات TCP، مهاجمان را مجبور به صرف منابع بیشتری می‌کند. این عمل به ویژه در شناسایی و اختلال در اسکن‌های سریع پورت‌ها توسط ابزارهایی مانند Nmap یا Masscan کارایی دارد.

در این بخش، به بررسی اثر Tarpit در مقابله با اسکن پورت‌ها و چگونگی اندازه‌گیری زمان تأخیر ایجاد شده توسط Tarpit خواهیم پرداخت.

---

1. مفهوم اسکن پورت و Tarpit

مهاجمان با استفاده از ابزارهای اسکن پورت تلاش می‌کنند پورت‌های باز و آسیب‌پذیر یک سرور یا دستگاه را شناسایی کنند. این حملات معمولاً با ارسال بسته‌های SYN به تعدادی پورت مختلف از یک آدرس IP خاص آغاز می‌شود.

Tarpit با قرار دادن این اتصالات در حالت نیمه‌بسته (Half-Open) و ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های SYN، موجب می‌شود که مهاجم نتواند سریعاً از اطلاعات مربوط به وضعیت پورت‌ها مطلع شود. این تأخیر‌ها باعث افزایش زمان اسکن پورت‌ها و مصرف بیشتر منابع از سوی مهاجم می‌شود.

---

2. اندازه‌گیری زمان تأخیر ایجاد شده

برای اندازه‌گیری اثر زمان تأخیر ایجاد شده توسط Tarpit، باید ترافیک مشکوک و درخواست‌های اسکن پورت را به دقت مورد بررسی قرار دهیم. این تأخیر می‌تواند تأثیر زیادی بر سرعت اسکن پورت‌ها داشته باشد و مهاجم را مجبور کند که منابع بیشتری را برای تکمیل فرایند اسکن مصرف کند.

2.1 تنظیم Tarpit برای ایجاد تأخیر

در iptables، برای پیاده‌سازی Tarpit و ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی TCP به درخواست‌های غیرمجاز، باید قوانینی را تنظیم کنیم که به‌طور عمدی بسته‌های SYN را تا مدت زمان مشخصی به حالت نیمه‌بسته (Half-Open) نگه دارند.

برای این کار، می‌توانیم از دستور زیر استفاده کنیم:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 80 -m state --state NEW -j TARPIT

در این دستور:

• –dport 80: پورت 80 (HTTP) به‌عنوان هدف انتخاب می‌شود.
• -m state –state NEW: این قانون فقط به درخواست‌های جدید (SYN) اعمال می‌شود.
• -j TARPIT: Tarpit برای ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی به بسته‌های SYN استفاده می‌شود.

با این تنظیمات، مهاجم درخواست‌های SYN به پورت 80 را می‌فرستد، ولی بسته‌های پاسخ به‌طور عمدی در حالت نیمه‌بسته نگه‌داشته می‌شود. این تأخیر به‌طور قابل توجهی زمان لازم برای اسکن پورت‌ها را افزایش می‌دهد.

2.2 اندازه‌گیری زمان تأخیر با استفاده از Wireshark یا tcpdump

برای اندازه‌گیری تأثیر زمان تأخیر، می‌توانیم از ابزارهای Wireshark یا tcpdump برای تجزیه و تحلیل ترافیک شبکه استفاده کنیم.

استفاده از tcpdump:

برای مشاهده تأخیر در پاسخ TCP به درخواست‌های SYN، دستور زیر را می‌توان به کار برد:

sudo tcpdump -i eth0 'tcp[13] & 2 != 0'

این دستور فقط بسته‌های SYN+ACK را که از سرور به سمت مهاجم ارسال می‌شوند فیلتر کرده و تأخیر در ارسال این بسته‌ها را نشان می‌دهد. مشاهده زمان‌هایی که بسته‌های SYN+ACK با تأخیر پاسخ داده می‌شوند، نشان‌دهنده عملکرد موفق Tarpit است.

استفاده از Wireshark:

در Wireshark، برای تحلیل دقیق‌تر تأخیر ایجاد شده، می‌توانیم فیلترهای SYN و SYN+ACK را به کار ببریم و زمان‌هایی که بسته‌های پاسخ‌دهی (SYN+ACK) با تأخیر ارسال می‌شوند، بررسی کنیم.

برای این کار، فیلتر زیر را در Wireshark استفاده کنید:

tcp.flags.syn == 1 && tcp.flags.ack == 1

این فیلتر تمامی بسته‌های SYN+ACK را نشان می‌دهد. در اینجا، زمانی که تأخیر در پاسخ‌دهی مشاهده شود، نشان‌دهنده اجرای مؤثر Tarpit است.

---

3. تحلیل اثر Tarpit بر سرعت اسکن پورت‌ها

در اسکن پورت‌های معمولی، مهاجم معمولاً به‌سرعت به پاسخ‌های SYN+ACK از سرور واکنش نشان می‌دهد. اما با استفاده از Tarpit، سرور از پاسخ‌دهی سریع به درخواست‌های SYN خودداری می‌کند، بنابراین مهاجم باید منتظر پاسخ‌های طولانی‌تر بماند. این افزایش زمان پاسخ‌دهی می‌تواند به‌طور چشمگیری سرعت اسکن پورت‌ها را کاهش دهد.

3.1 اثر Tarpit بر اسکن سریع پورت‌ها

در حملات اسکن سریع، که توسط ابزارهایی مانند Nmap یا Masscan انجام می‌شود، مهاجم معمولاً به‌دنبال شناسایی پورت‌های باز است. با ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های SYN، Tarpit زمان لازم برای تکمیل اسکن را افزایش می‌دهد.

به‌عنوان مثال، فرض کنید مهاجم به‌طور معمول قادر است در مدت 1 ثانیه 100 پورت را اسکن کند. اما زمانی که Tarpit فعال است و تأخیر 1 ثانیه‌ای در پاسخ‌دهی ایجاد می‌شود، این زمان به 100 ثانیه یا بیشتر افزایش می‌یابد، که به‌طور قابل توجهی سرعت اسکن را کاهش می‌دهد.

---

جمع‌بندی

Tarpit یک تکنیک مؤثر برای مقابله با اسکن پورت‌ها است که با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی به درخواست‌های TCP، مهاجمان را مجبور به مصرف منابع بیشتر می‌کند. این تأخیر باعث می‌شود که سرعت اسکن پورت‌ها به‌طور چشمگیری کاهش یابد و مهاجم زمان بیشتری را برای تکمیل اسکن نیاز داشته باشد.

اندازه‌گیری زمان تأخیر با استفاده از ابزارهایی مانند tcpdump و Wireshark می‌تواند به شما کمک کند تا اثر Tarpit را در شبکه خود تحلیل کنید. همچنین، این تکنیک می‌تواند در ترکیب با سایر ابزارهای امنیتی مانند Fail2Ban یا Honeypot برای شناسایی و کند کردن مهاجمان استفاده شود.

با پیاده‌سازی مؤثر Tarpit و اندازه‌گیری تأثیر آن، می‌توان به‌طور قابل توجهی از سرعت اسکن پورت‌ها توسط مهاجمان کاست و در نهایت آن‌ها را از انجام حملات سریع‌تر بازداشت.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تحلیل کاهش سرعت اسکن پورت” subtitle=”توضیحات کامل”]اسکن پورت‌ها یکی از متداول‌ترین حملات در دنیای سایبری است که توسط مهاجمان برای شناسایی پورت‌های باز و آسیب‌پذیر بر روی سرورها انجام می‌شود. این حملات معمولاً با استفاده از ابزارهایی مانند Nmap یا Masscan انجام می‌شود که قادر به اسکن تعداد زیادی پورت در مدت زمان کوتاهی هستند. Tarpit با ایجاد تأخیر عمدی در برقراری ارتباطات TCP، به‌طور مؤثری سرعت اسکن پورت‌ها را کاهش می‌دهد.

در این بخش، به تحلیل اثر Tarpit بر کاهش سرعت اسکن پورت‌ها و چگونگی مقابله با حملات اسکن پورت خواهیم پرداخت.

---

1. مفهوم اسکن پورت و اثر Tarpit

اسکن پورت فرایند شناسایی پورت‌های باز و آسیب‌پذیر در یک سیستم است. مهاجم با ارسال بسته‌های SYN به پورت‌های مختلف تلاش می‌کند تا وضعیت هر پورت (باز، بسته یا فیلتر شده) را شناسایی کند. در این فرایند، ابزارهایی مانند Nmap به مهاجم اجازه می‌دهند تا به‌سرعت پورت‌ها را اسکن کرده و اطلاعات زیادی را به دست آورد.

در مقابل، Tarpit با قرار دادن اتصال‌های TCP در حالت نیمه‌بسته (Half-Open) و ایجاد تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های SYN، سرعت اسکن پورت‌ها را به‌شدت کاهش می‌دهد. این امر موجب می‌شود که مهاجم نتواند به سرعت وضعیت پورت‌ها را شناسایی کرده و فرآیند اسکن طولانی‌تر شود.

---

2. تحلیل کاهش سرعت اسکن پورت با استفاده از Tarpit

Tarpit با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی به بسته‌های SYN که از سوی مهاجم ارسال می‌شود، سرعت اسکن پورت را کاهش می‌دهد. در این بخش، به بررسی چگونگی عملکرد Tarpit در کاهش سرعت اسکن پورت خواهیم پرداخت.

2.1 فرآیند اسکن پورت و تأثیر Tarpit

هنگامی که یک مهاجم از ابزاری مانند Nmap برای اسکن پورت‌ها استفاده می‌کند، بسته‌های SYN را به تعدادی از پورت‌های هدف ارسال می‌کند. سرور پاسخ‌های SYN+ACK برای هر پورت باز می‌فرستد و مهاجم این پاسخ‌ها را برای شناسایی وضعیت پورت‌ها استفاده می‌کند.

در صورتی که Tarpit فعال باشد، سرور به‌جای ارسال پاسخ سریع SYN+ACK، پاسخ‌ها را به‌طور عمدی با تأخیر ارسال می‌کند. این تأخیر باعث می‌شود که مهاجم نتواند به‌سرعت وضعیت پورت‌ها را شناسایی کند و سرعت اسکن پورت‌ها کاهش یابد.

2.2 زمان تأخیر و اثر آن بر سرعت اسکن

با فعال‌سازی Tarpit، برای هر درخواست SYN، زمان تأخیر مشخصی در نظر گرفته می‌شود. به‌عنوان مثال، اگر زمان تأخیر برای هر درخواست SYN به‌طور متوسط 1 ثانیه باشد، مهاجم باید برای هر پورت 1 ثانیه منتظر پاسخ بماند. اگر مهاجم بخواهد 1000 پورت را اسکن کند، به‌جای انجام این کار در چند ثانیه، باید 1000 ثانیه (یا حدود 17 دقیقه) منتظر بماند.

این امر باعث می‌شود که مهاجم نتواند به‌طور مؤثر حملات اسکن پورت را انجام دهد و سرعت اسکن پورت‌ها به‌طور قابل‌توجهی کاهش یابد.

2.3 نحوه اندازه‌گیری کاهش سرعت اسکن

برای اندازه‌گیری اثر Tarpit بر سرعت اسکن پورت‌ها، می‌توانیم از ابزارهای tcpdump و Wireshark استفاده کنیم تا تأخیر در ارسال بسته‌های SYN+ACK را اندازه‌گیری کنیم. با استفاده از این ابزارها، می‌توانیم زمان‌های پاسخ به هر بسته SYN را مشاهده کرده و به‌دقت تحلیل کنیم که آیا تأخیر در پاسخ‌دهی به درخواست‌های مهاجم وجود دارد یا خیر.

برای مثال، دستور زیر در tcpdump می‌تواند کمک کند تا بسته‌های SYN و SYN+ACK را فیلتر کرده و تأخیرهای موجود را مشاهده کنیم:

sudo tcpdump -i eth0 'tcp[13] & 2 != 0'

این دستور بسته‌هایی که با پرچم SYN و ACK ارسال شده‌اند را فیلتر می‌کند و زمان‌بندی آن‌ها را برای تحلیل تأخیر قابل مشاهده می‌سازد.

---

3. مقایسه با اسکن پورت معمولی

در حالت عادی، هنگامی که مهاجم از ابزارهای اسکن پورت استفاده می‌کند، سرور به‌سرعت بسته‌های SYN+ACK را برای هر پورت باز ارسال می‌کند. به‌عنوان مثال، اگر مهاجم به سرعت بتواند 1000 پورت را در مدت 1 ثانیه اسکن کند، ممکن است هیچ‌گونه تأخیری در فرآیند اسکن احساس نشود.

اما زمانی که Tarpit در مسیر قرار می‌گیرد، به‌طور قابل‌توجهی زمان پاسخ‌دهی به بسته‌های SYN را افزایش می‌دهد. این تأخیر به مهاجم این امکان را نمی‌دهد که اسکن پورت‌ها را سریع انجام دهد. در واقع، این عمل باعث کند شدن اسکن و افزایش زمان لازم برای تکمیل اسکن پورت‌ها می‌شود.

---

جمع‌بندی

Tarpit با ایجاد تأخیر عمدی در پاسخ‌دهی به درخواست‌های SYN از سوی مهاجم، موجب کاهش سرعت اسکن پورت‌ها می‌شود. این تأخیر به‌طور مؤثر منابع مهاجم را مصرف کرده و به‌ویژه زمانی که مهاجم قصد دارد تعداد زیادی پورت را اسکن کند، اثر زیادی دارد.

اندازه‌گیری زمان تأخیر با ابزارهایی مانند tcpdump یا Wireshark به شما کمک می‌کند تا تأثیر Tarpit را در شبکه خود بررسی کرده و مشاهده کنید که چگونه این تأخیر سرعت اسکن پورت‌ها را کاهش می‌دهد.

در نهایت، استفاده از Tarpit به‌عنوان یکی از تکنیک‌های مقابله با اسکن پورت، می‌تواند باعث کند شدن حملات اسکن و کاهش کارآیی مهاجمان در شناسایی پورت‌های باز شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. بهینه‌سازی Tarpit در شبکه‌های شلوغ”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”تنظیمات بهینه برای سرورهای با ترافیک بالا “][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”محدود کردن تعداد کانکشن‌های فعال” subtitle=”توضیحات کامل”]برای بهینه‌سازی عملکرد Tarpit در شبکه‌های شلوغ، یکی از مهم‌ترین موارد محدود کردن تعداد کانکشن‌های فعال است. این کار به جلوگیری از اشباع منابع و حفظ پایداری شبکه کمک می‌کند. در ادامه روش‌ها و تنظیمات مربوط به محدود کردن تعداد کانکشن‌ها را بررسی خواهیم کرد.

---

تعریف تعداد کانکشن‌های همزمان مجاز

محدود کردن تعداد کانکشن‌های فعال به‌ویژه در شبکه‌هایی که ترافیک زیادی دارند، از اهمیت بالایی برخوردار است. برای اعمال این محدودیت، باید قوانینی را برای تعداد اتصالات همزمان ایجاد کرد که به‌ویژه برای مقابله با حملات DDoS و Brute Force مفید باشد.

---

تنظیم حداکثر تعداد کانکشن‌ها در iptables

برای محدود کردن تعداد کانکشن‌ها در سطح iptables، می‌توان از ماژول connlimit استفاده کرد. این ماژول به شما این امکان را می‌دهد که تعداد اتصالات همزمان از یک آدرس IP خاص را محدود کنید.

مثال تنظیم محدودیت در iptables:

iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -i eth0 -m connlimit --connlimit-above 3 -j REJECT --reject-with tcp-reset

در این مثال:

• دستور فوق ترافیک ورودی به پورت 22 (SSH) را محدود می‌کند.
• به آدرس‌های IP که بیشتر از 3 اتصال همزمان دارند، پاسخ TCP Reset داده می‌شود.

---

محدود کردن کانکشن‌ها در Tarpit

Tarpit خود به‌طور ذاتی قادر است اتصالات را به کندی پاسخ دهد و این باعث می‌شود که منابع سیستم تحت فشار کمتری قرار بگیرند. برای بهینه‌سازی Tarpit و جلوگیری از ایجاد اتصالات بیش از حد، باید تعداد اتصالات همزمان را نیز کنترل کنید.

تعریف محدودیت‌های کانکشن در Tarpit:

در Tarpit می‌توانید از پارامترهای مختلفی برای محدود کردن اتصالات استفاده کنید. برای مثال، فایل کانفیگ Tarpit معمولاً پارامترهایی برای تعداد کانکشن‌ها یا حداکثر زمان فعال بودن اتصال دارد.

# حداکثر تعداد کانکشن‌های همزمان
max_connections = 100

در اینجا، max_connections تعداد کانکشن‌های همزمان مجاز را مشخص می‌کند. با تنظیم این پارامتر، از ایجاد اتصالات اضافی و فشار بر روی منابع سیستم جلوگیری می‌کنید.

---

نظارت و مدیریت اتصالات فعال

برای پیگیری و نظارت بر تعداد کانکشن‌ها و اطمینان از عدم اشباع منابع سیستم، می‌توانید از ابزارهایی مانند netstat یا iftop استفاده کنید.

استفاده از netstat برای بررسی کانکشن‌ها:

netstat -an | grep :22 | wc -l

این دستور تعداد اتصالات به پورت 22 (SSH) را در سیستم شما شمارش می‌کند. این ابزار می‌تواند به شما کمک کند که ببینید آیا تعداد اتصالات در حال افزایش است و نیاز به اعمال محدودیت بیشتر دارید یا خیر.

استفاده از iftop برای مشاهده ترافیک شبکه:

iftop -ni eth0

با استفاده از iftop، می‌توانید مشاهده کنید که چه آدرس‌هایی بیشترین ترافیک را در شبکه شما تولید می‌کنند و بر اساس آن تصمیمات بهتری بگیرید.

---

استفاده از fail2ban برای محدود کردن تعداد تلاش‌های ورودی

استفاده از fail2ban به شما این امکان را می‌دهد که از ایجاد اتصالات زیاد توسط آدرس‌های IP خاص جلوگیری کنید. fail2ban می‌تواند با شناسایی تلاش‌های ناموفق برای ورود و مسدود کردن آدرس‌های مشکوک به طور خودکار، بار اضافی را از دوش Tarpit بردارد.

پیکربندی fail2ban برای محدود کردن تلاش‌های ورودی:

[sshd]
enabled  = true
port     = ssh
filter   = sshd
logpath  = /var/log/auth.log
maxretry = 3
bantime  = 3600

این پیکربندی به fail2ban می‌گوید که پس از سه تلاش ناموفق، آدرس IP را به مدت یک ساعت مسدود کند.

---

جمع‌بندی

برای بهینه‌سازی عملکرد Tarpit و جلوگیری از اشباع منابع در شبکه‌های شلوغ، محدود کردن تعداد کانکشن‌های همزمان از اهمیت بالایی برخوردار است. با استفاده از ابزارهایی مانند iptables، تنظیمات Tarpit و fail2ban، می‌توانید کانکشن‌ها را به‌طور مؤثری مدیریت کرده و از ایجاد فشار اضافی بر روی سیستم جلوگیری کنید. این کار باعث می‌شود که سرویس شما همیشه پایدار باقی بماند و امنیت شبکه به‌خوبی تأمین شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تخصیص پهنای باند بهینه برای جلوگیری از اختلال در سرویس‌های عادی” subtitle=”توضیحات کامل”]تخصیص بهینه پهنای باند به منظور جلوگیری از اختلال در سرویس‌های عادی، یکی از چالش‌های مهم در شبکه‌های پر ترافیک است. این موضوع به‌ویژه هنگام استفاده از ابزارهایی مانند Tarpit که برای کند کردن مهاجمان و مسدود کردن حملات طراحی شده‌اند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اختصاص دادن پهنای باند به‌طور مناسب به سرویس‌های قانونی و همچنین جلوگیری از اختلال در آن‌ها از موارد کلیدی در پیکربندی Tarpit و سایر ابزارهای امنیتی است.

---

1. تخصیص پهنای باند بهینه برای سرویس‌های حساس

برای جلوگیری از اختلال در عملکرد سرویس‌های عادی، لازم است که پهنای باند تخصیص داده شده به آن‌ها مناسب باشد. سرویس‌هایی مانند SSH، FTP، HTTP و DNS ممکن است تحت تأثیر حملات قرار گیرند، اما نمی‌توان به‌طور کامل منابع آن‌ها را محدود کرد چرا که این سرویس‌ها به فعالیت‌های عادی کاربران وابسته هستند.

پیکربندی QoS (Quality of Service)

برای تخصیص بهینه پهنای باند به سرویس‌های عادی، می‌توان از سیاست‌های Quality of Service یا QoS استفاده کرد. با استفاده از QoS می‌توان ترافیک شبکه را دسته‌بندی کرده و پهنای باند مورد نیاز هر دسته را تخصیص داد.

برای این کار می‌توان از ابزارهایی مانند tc در لینوکس استفاده کرد تا پهنای باند را مدیریت کنیم.

مثال پیکربندی QoS برای تخصیص پهنای باند به سرویس‌ها:

برای تخصیص پهنای باند به ترافیک SSH (پورت 22) به‌طور مثال:

# تخصیص 1Mbit/s به ترافیک SSH
tc qdisc add dev eth0 root handle 1: htb default 30
tc class add dev eth0 parent 1: classid 1:10 htb rate 1Mbit ceil 1Mbit
tc filter add dev eth0 protocol ip parent 1:0 prio 1 u32 match ip dport 22 0xffff flowid 1:10

در این پیکربندی:

• tc qdisc برای ایجاد صف بندی برای ترافیک شبکه استفاده می‌شود.
• tc class به شما امکان می‌دهد که پهنای باند خاصی را به ترافیک SSH اختصاص دهید.
• tc filter به شما اجازه می‌دهد که فیلترهایی بر اساس پورت‌ها یا پروتکل‌ها تنظیم کنید تا ترافیک ورودی یا خروجی به پورت خاص محدود شود.

---

2. جلوگیری از اختلال در سرویس‌های عادی با محدود کردن ترافیک Tarpit

Tarpit خود می‌تواند منابع زیادی را مصرف کند و در صورت پیکربندی نادرست، بر روی سرویس‌های عادی تأثیر بگذارد. با تنظیم صحیح محدودیت‌های پهنای باند برای ترافیک مربوط به Tarpit، می‌توان این مشکل را برطرف کرد.

تخصیص پهنای باند برای Tarpit با استفاده از iptables

برای تخصیص پهنای باند به ترافیک مربوط به Tarpit، می‌توان از ابزار tc و iptables به‌صورت ترکیبی استفاده کرد. به‌طور مثال، می‌توانیم تأخیر یا محدودیت‌هایی برای ترافیک شبکه از آدرس‌های خاص که تحت تأثیر Tarpit قرار دارند، اعمال کنیم.

# اعمال محدودیت پهنای باند به ترافیک مربوط به Tarpit از طریق iptables
iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m connlimit --connlimit-above 3 -j TARPIT
tc qdisc add dev eth0 root handle 1: htb default 10
tc class add dev eth0 parent 1: classid 1:10 htb rate 256kbit ceil 256kbit
tc filter add dev eth0 protocol ip parent 1:0 prio 1 u32 match ip dport 22 0xffff flowid 1:10

در این مثال:

• درخواست‌های اتصال به پورت 22 از آدرس‌هایی که تعداد اتصال آن‌ها بیشتر از 3 است، به Tarpit ارسال می‌شود.
• سپس با استفاده از tc، پهنای باند به‌طور محدود (256kbit/s) به این ترافیک اختصاص داده می‌شود.

---

3. تنظیم محدودیت پهنای باند در سطح Tarpit

Tarpit به خودی خود پهنای باند زیادی را مصرف نمی‌کند، اما در صورتی که تعداد اتصالات مشکوک افزایش یابد، می‌تواند به‌سرعت منابع سیستم را اشغال کند. برای جلوگیری از این مشکل، می‌توانید از پارامترهایی برای محدود کردن سرعت اتصالات ورودی استفاده کنید. برای این کار، می‌توان از iptables و tc استفاده کرد تا سرعت ترافیک به Tarpit محدود شود.

مثال محدود کردن سرعت ورودی به Tarpit با استفاده از tc:

tc qdisc add dev eth0 root handle 1: htb default 30
tc class add dev eth0 parent 1: classid 1:30 htb rate 512kbit ceil 512kbit
tc filter add dev eth0 parent 1:0 protocol ip u32 match ip dport 22 0xffff flowid 1:30

این تنظیمات برای محدود کردن ترافیک SSH به 512kb/s استفاده می‌شود، تا بتوانید پهنای باند اضافی را برای سرویس‌های دیگر ذخیره کنید.

---

4. نظارت و تحلیل ترافیک شبکه

برای نظارت بر عملکرد شبکه و بررسی تخصیص پهنای باند، می‌توان از ابزارهایی مانند iftop، vnstat، و nload استفاده کرد.

نظارت بر ترافیک با iftop:

iftop -ni eth0

با این دستور، می‌توانید ترافیک شبکه را به‌صورت real-time مشاهده کنید و متوجه شوید که کدام آدرس‌ها بیشترین ترافیک را مصرف می‌کنند.

---

جمع‌بندی

تخصیص بهینه پهنای باند در شبکه‌های شلوغ برای جلوگیری از اختلال در سرویس‌های عادی امری ضروری است. با استفاده از ابزارهایی مانند tc و iptables می‌توان پهنای باند را برای سرویس‌های خاص محدود کرد و از اشباع منابع جلوگیری نمود. همچنین، به کمک ابزارهای مانیتورینگ می‌توان عملکرد شبکه را به‌طور مداوم تحت نظر داشت و از عملکرد بهینه سیستم اطمینان حاصل کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”استفاده از Tarpit در کنار ابزارهای امنیتی “][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”ترکیب با IDS/IPS برای شناسایی و پاسخ به حملات” subtitle=”توضیحات کامل”]ترکیب Tarpit با سیستم‌های IDS/IPS برای شناسایی و پاسخ به حملات می‌تواند یک لایه امنیتی قدرتمند برای محافظت از شبکه باشد. در این ترکیب، سیستم‌های تشخیص نفوذ (IDS) و سیستم‌های پیشگیری از نفوذ (IPS) به کمک Tarpit برای شناسایی حملات و جلوگیری از آن‌ها در زمان واقعی و به‌صورت فعال وارد عمل می‌شوند.

Tarpit به‌طور خاص برای کند کردن و مسدود کردن مهاجمین طراحی شده است، در حالی که IDS/IPS برای شناسایی و تحلیل فعالیت‌های مشکوک در شبکه به کار می‌روند. با ترکیب این دو ابزار، می‌توان امنیت شبکه را در برابر تهدیدات مختلف به‌طور مؤثرتر و سریع‌تر افزایش داد.

---

1. نحوه عملکرد IDS/IPS در شناسایی حملات

سیستم‌های IDS و IPS وظیفه دارند تا حملات را در سطح شبکه شناسایی و متوقف کنند. IDS معمولاً به‌صورت منفعل عمل می‌کند و فقط حملات را شناسایی کرده و هشدار می‌دهد. در مقابل، IPS می‌تواند به‌طور فعال به حملات واکنش نشان دهد و از ورود حملات به شبکه جلوگیری کند.

نحوه شناسایی حملات با استفاده از IDS/IPS:

1. شناسایی الگوهای ترافیک مشکوک: ابزارهای IDS/IPS معمولاً برای شناسایی حملات از امضای حمله‌ها یا تحلیل رفتار ترافیک شبکه استفاده می‌کنند. برای مثال، اگر تعداد زیادی درخواست غیرمجاز به یک پورت خاص ارسال شود، سیستم IDS این الگوی غیرعادی را شناسایی می‌کند.
2. پاسخ به حملات: پس از شناسایی یک حمله، سیستم IPS می‌تواند اقداماتی مانند مسدود کردن IP مهاجم یا کاهش سرعت ترافیک ورودی به مقصد را انجام دهد.

---

2. ترکیب Tarpit با IDS/IPS برای پاسخ‌دهی به حملات

زمانی که یک IDS یا IPS حملات مشکوک را شناسایی می‌کند، Tarpit می‌تواند برای کند کردن مهاجم یا مسدود کردن اتصالات او استفاده شود. این همکاری باعث می‌شود که مهاجم نتواند به‌سرعت به سیستم آسیب بزند و زمان بیشتری برای شناسایی و تحلیل رفتار مهاجم فراهم می‌شود.

مراحل ترکیب Tarpit با IDS/IPS:

1. شناسایی حمله توسط IDS/IPS: هنگامی که سیستم‌های IDS/IPS حملات Brute Force، اسکن پورت یا حملات DDoS را شناسایی می‌کنند، سیگنال هشدار ارسال می‌شود.
2. اعمال محدودیت توسط Tarpit: پس از شناسایی حمله، با استفاده از iptables یا ابزار مشابه، می‌توان ترافیک مشکوک را به Tarpit هدایت کرد تا مهاجم در وضعیت نیمه‌بسته (half-open) باقی بماند و اتصالات او به‌طور مصنوعی کند شود.
3. فعال‌سازی Tarpit برای کند کردن مهاجم: سیستم‌های IDS/IPS می‌توانند Tarpit را به‌طور خودکار فعال کرده و بسته‌های ورودی از آدرس IP مهاجم را به Tarpit هدایت کنند. این کار باعث می‌شود که مهاجم متوجه شود که سیستم هنوز پاسخ می‌دهد، اما در واقع هیچ‌گونه داده‌ای ارسال نمی‌شود و منابع مهاجم مصرف می‌شود.

مثال پیکربندی ترکیب Tarpit با IDS/IPS:

برای مثال، اگر از سیستم fail2ban به‌عنوان IDS استفاده می‌کنید، می‌توانید تنظیمات زیر را در فایل /etc/fail2ban/jail.local اضافه کنید تا پس از شناسایی تلاش‌های ورود ناموفق، Tarpit را برای IPهای مشکوک فعال کنید.

[sshd]
enabled  = true
filter   = sshd
action   = iptables[name=SSH, port=ssh, protocol=tcp, chain=INPUT]
           iptables-allports[name=SSH, port="0:65535", protocol=tcp, chain=INPUT]
           iptables-multiport[name=SSH, port="ssh", protocol=tcp, chain=INPUT]
           iptables[port=ssh, protocol=tcp, chain=INPUT, action=tarpit]
logpath  = /var/log/auth.log
maxretry = 3
bantime  = 3600

در این پیکربندی:

• action=tarpit دستور می‌دهد تا اگر تعداد تلاش‌های ورود ناموفق به SSH از حد مشخصی بیشتر شد، Tarpit فعال شود.
• این تنظیمات همچنین ترافیک مربوط به پورت‌های غیرقانونی را شناسایی کرده و آن را به Tarpit هدایت می‌کند.

---

3. مزایای ترکیب Tarpit با IDS/IPS

ترکیب Tarpit با IDS/IPS چندین مزیت امنیتی برای شبکه به همراه دارد:

1. کند کردن مهاجمین: با هدایت مهاجمین به Tarpit، می‌توان زمان لازم برای شناسایی و تحلیل رفتار مهاجمین را افزایش داد.
2. افزایش ظرفیت شناسایی: سیستم‌های IDS/IPS به‌طور مداوم ترافیک شبکه را بررسی کرده و می‌توانند الگوهای حملات جدید را شناسایی کنند، در حالی که Tarpit به کاهش سرعت حملات کمک می‌کند.
3. کاهش خطر اختلال در سرویس‌های قانونی: به‌جای مسدود کردن مستقیم ترافیک، که ممکن است باعث اختلال در کاربران قانونی شود، Tarpit ترافیک مهاجم را در وضعیت «کند» نگه می‌دارد.
4. بهبود دقت تحلیل حملات: با کند کردن مهاجمین و ایجاد تأخیر در ارتباطات، می‌توان زمان بیشتری برای تحلیل داده‌ها و شناسایی الگوهای پیچیده‌ی حملات پیشرفته به‌دست آورد.

---

4. نظارت و گزارش‌گیری

برای نظارت بر اثرگذاری Tarpit در کنار IDS/IPS، می‌توان از ابزارهای لاگ‌برداری استفاده کرد که جزئیات فعالیت‌های مختلف را ثبت می‌کنند. گزارش‌گیری از لاگ‌ها می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• تعداد اتصالات مشکوک به‌صورت روزانه.
• تعداد IPهایی که در اثر شناسایی توسط IDS/IPS به Tarpit هدایت شده‌اند.
• بررسی اینکه آیا Tarpit تأثیری در کاهش تعداد حملات دارد یا خیر.

مثال پیکربندی لاگ‌برداری با iptables و Tarpit:

برای فعال کردن لاگ‌برداری در Tarpit از iptables، می‌توانید دستورات زیر را به کار ببرید:

# فعال کردن لاگ‌برداری برای ترافیک مرتبط با Tarpit
iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j LOG --log-prefix "Tarpit: " --log-level 4

این دستور ترافیک مربوط به پورت 22 (SSH) را لاگ می‌کند و اطلاعات مربوط به اتصال‌های مشکوک را در لاگ‌های سیستم ذخیره می‌کند.

---

جمع‌بندی

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از فایروال‌ها برای مدیریت ترافیک مشکوک پیش از اعمال Tarpit” subtitle=”توضیحات کامل”]استفاده از فایروال‌ها برای مدیریت ترافیک مشکوک پیش از اعمال Tarpit یک رویکرد کارآمد برای کاهش بار سیستم و جلوگیری از حملات اولیه قبل از رسیدن به Tarpit است. فایروال‌ها می‌توانند به‌عنوان اولین خط دفاعی در برابر ترافیک غیرمجاز عمل کنند و کمک کنند تا تنها ترافیک واقعی به سرور برسد، در حالی که مهاجمین می‌بایست به تله‌های امنیتی مانند Tarpit وارد شوند.

مزایای استفاده از فایروال‌ها پیش از اعمال Tarpit

1. شناسایی اولیه حملات: فایروال‌ها می‌توانند ترافیک مشکوک را در سطح ابتدایی شناسایی کنند و از رسیدن آن به Tarpit جلوگیری نمایند. این به سیستم کمک می‌کند تا از وارد شدن ترافیک غیرضروری و احتمالی به سیستم‌های امنیتی سنگین‌تر جلوگیری کند.
2. کاهش بار سرور: با مسدود کردن ترافیک مشکوک در سطح فایروال، سرور از پردازش اتصالات بی‌هدف یا حملات در حال انجام خلاص می‌شود، و Tarpit فقط برای اتصالات واقعی و مشکوک اعمال می‌شود.
3. محدودیت منابع: در صورتی که ترافیک به‌طور مستقیم به Tarpit هدایت شود، می‌تواند منابع سیستم را به‌طور غیرضروری مصرف کند. فایروال‌ها می‌توانند برای کنترل این مسئله بسیار مفید باشند.

1. فیلتر کردن ترافیک اولیه با استفاده از فایروال‌ها

قبل از اینکه ترافیک به Tarpit هدایت شود، فایروال‌ها می‌توانند در لایه شبکه ترافیک غیرمجاز یا مشکوک را شناسایی و مسدود کنند. این فیلترینگ به‌ویژه برای حملات DDoS، Brute Force یا اسکن پورت‌ها مفید است.

نمونه پیکربندی فایروال برای مسدود کردن ترافیک مشکوک:

با استفاده از iptables، می‌توانید قواعدی تعریف کنید تا درخواست‌های مشکوک پیش از رسیدن به Tarpit مسدود شوند.

# مسدود کردن ترافیک به پورت‌های غیرمجاز (مثلاً پورت 22 SSH)
iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m state --state NEW -m recent --set
iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m state --state NEW -m recent --update --seconds 60 --hitcount 5 -j DROP

این قواعد باعث می‌شود که هر آدرس IP که تعداد زیادی تلاش ورود به پورت 22 (SSH) را در 60 ثانیه داشته باشد، از دسترسی به سرور مسدود شود. این فیلتر می‌تواند از ارسال ترافیک بی‌هدف به Tarpit جلوگیری کند.

---

2. استفاده از فایروال برای شناسایی و مسدود کردن آدرس‌های IP مهاجم

یکی دیگر از روش‌های مفید برای مدیریت ترافیک مشکوک قبل از ارسال آن به Tarpit، شناسایی و مسدود کردن آدرس‌های IP مهاجم است. فایروال‌ها می‌توانند برای شناسایی ترافیک مشکوک از طریق ویژگی‌هایی مانند recent یا hashlimit در iptables استفاده شوند.

نمونه پیکربندی برای شناسایی و مسدود کردن IPهای مهاجم:

# مسدود کردن IPهای مشکوک که بیشتر از 3 بار تلاش ورود ناموفق دارند
iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m recent --set --name ssh_attempt
iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -m recent --update --seconds 60 --hitcount 4 --name ssh_attempt -j DROP

این قواعد باعث می‌شوند که آدرس‌های IP که بیش از سه تلاش ناموفق برای ورود به پورت 22 داشته باشند، مسدود شوند. فایروال این آدرس‌ها را شناسایی کرده و از ارسال ترافیک به سرور جلوگیری می‌کند.

---

3. مسدود کردن ترافیک اسکن پورت‌ها با استفاده از فایروال‌ها

حملات اسکن پورت‌ها یکی از رایج‌ترین انواع حملات هستند. مهاجمین از ابزارهایی مانند nmap برای اسکن سریع پورت‌ها استفاده می‌کنند. فایروال‌ها می‌توانند به‌صورت پیش‌گیرانه این حملات را شناسایی کرده و ترافیک مشکوک را مسدود کنند.

نمونه پیکربندی فایروال برای شناسایی و مسدود کردن اسکن پورت‌ها:

# مسدود کردن اسکن پورت‌های سریع با استفاده از `iptables`
iptables -A INPUT -p tcp --syn -m limit --limit 1/s -j ACCEPT
iptables -A INPUT -p tcp --syn -j DROP

این قواعد باعث می‌شود که اگر مهاجم ترافیک TCP را با نرخ بالا به سرور ارسال کند (که معمولاً نشانه‌ای از اسکن پورت است)، فایروال درخواست‌های اضافی را مسدود کرده و فقط نرخ مجاز ترافیک را به سرور ارسال می‌کند.

---

4. استفاده از فایروال‌ها برای ترکیب با Tarpit

پس از اینکه فایروال‌ها ترافیک مشکوک را شناسایی و مسدود کردند، می‌توانند ترافیک باقی‌مانده که باید تحت مدیریت Tarpit قرار گیرد را به آن هدایت کنند. به این ترتیب، تنها مهاجمین واقعی که از فیلتر فایروال عبور کرده‌اند، به Tarpit هدایت خواهند شد.

نمونه پیکربندی ترکیب فایروال با Tarpit:

# مسدود کردن ترافیک غیرمجاز با فایروال
iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -s 192.168.1.100 -j REJECT
# هدایت ترافیک مشکوک به Tarpit
iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -s 192.168.1.101 -j TARPIT

در این مثال:

• اولین دستور ترافیک از آدرس IP مشخص (192.168.1.100) را مسدود می‌کند.
• دومین دستور ترافیک از یک آدرس IP دیگر (192.168.1.101) را به Tarpit هدایت می‌کند.

---

جمع‌بندی

استفاده از فایروال‌ها برای مدیریت ترافیک مشکوک پیش از اعمال Tarpit می‌تواند به افزایش کارایی سیستم و کاهش بار سرور کمک کند. فایروال‌ها می‌توانند اولین خط دفاعی در برابر حملات باشند و ترافیک مشکوک را پیش از رسیدن به Tarpit مسدود کنند. این امر باعث می‌شود که تنها ترافیک واقعی و مهاجمین پس از شناسایی به Tarpit هدایت شوند و منابع سیستم به‌طور مؤثرتر مدیریت شوند. با ترکیب فایروال‌ها و Tarpit، می‌توان یک راهکار امنیتی قدرتمند برای مقابله با حملات مختلف ایجاد کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”تست پایداری سیستم پس از پیاده‌سازی Tarpit “][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تحلیل منابع استفاده شده توسط Tarpit” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit ابزاری است که برای مقابله با مهاجمین در شبکه به‌ویژه در حملات DDoS و Brute Force استفاده می‌شود. این ابزار با ایجاد تأخیر عمدی در فرآیند اتصال و پاسخ TCP، منابع سیستم را مصرف می‌کند. به دلیل ماهیت عملکردی آن، استفاده نادرست یا بیش از حد از Tarpit می‌تواند باعث ایجاد بار اضافی بر سیستم شده و بر عملکرد سرور تأثیر منفی بگذارد. در این تحلیل، به بررسی منابع مصرفی مختلف توسط Tarpit و روش‌های بهینه‌سازی آن خواهیم پرداخت.

1. مصرف منابع پردازشی (CPU)

Tarpit با ایجاد تأخیر عمدی در فرآیند اتصال و پاسخ‌دهی به بسته‌های TCP، مصرف قابل توجهی از منابع پردازشی را به همراه دارد. از آنجا که برای هر اتصال جدید، Tarpit باید وضعیت‌های مختلف بسته‌ها را پردازش کند، پردازنده باید مدت زمان بیشتری مشغول پردازش بسته‌ها و ایجاد تأخیر شود. این مصرف پردازنده می‌تواند افزایش یابد به‌ویژه زمانی که تعداد زیادی از اتصالات مشکوک همزمان وارد شبکه شوند.

چگونگی مصرف منابع پردازشی:

• زمانی که مهاجمین به سرور حمله می‌کنند، Tarpit باید هر اتصال TCP را پردازش کرده و برای هر بسته، تأخیر‌های مشخصی ایجاد کند.
• در شرایطی که تعداد زیادی بسته مشکوک وارد سیستم می‌شود، پردازنده باید برای هر کدام از این اتصالات با دقت بیشتری پردازش کند، که این باعث مصرف بیشتر CPU می‌شود.

راه‌کارهای بهینه‌سازی:

• برای جلوگیری از اشغال بیش از حد منابع پردازشی، توصیه می‌شود که تنها اتصالات مشکوک به Tarpit هدایت شوند. همچنین، با تنظیم محدودیت‌های خاص برای تعداد اتصالات همزمان می‌توان مصرف منابع پردازشی را کاهش داد.

# محدود کردن تعداد اتصالات همزمان به 10 اتصال
iptables -A INPUT -p tcp --syn -m connlimit --connlimit-above 10 -j REJECT

2. مصرف منابع حافظه (RAM)

Tarpit برای هر اتصال TCP اطلاعات خاصی را نگه می‌دارد تا بتواند وضعیت هر بسته را به‌طور مجزا بررسی کند. این اطلاعات شامل جزئیات مربوط به تأخیر، وضعیت بسته‌ها و سایر داده‌های مربوط به اتصال است. اگر تعداد زیادی اتصال همزمان از طرف مهاجمین به Tarpit هدایت شود، حافظه سیستم به سرعت پر شده و عملکرد سرور ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.

چگونگی مصرف منابع حافظه:

• هر اتصال TCP در سیستم نیاز به ذخیره اطلاعات خاصی دارد که باید برای محاسبه تأخیر‌ها و وضعیت‌های TCP ذخیره شود.
• تعداد زیاد اتصالات همزمان می‌تواند باعث افزایش مصرف حافظه شود، به‌ویژه اگر محدودیت‌هایی برای تعداد اتصالات فعال در نظر گرفته نشده باشد.

راه‌کارهای بهینه‌سازی:

• برای بهینه‌سازی مصرف حافظه، باید تعداد اتصالات همزمان را محدود کرد. این کار می‌تواند از طریق ابزارهایی مانند iptables یا fail2ban انجام شود تا تنها مهاجمین شناسایی‌شده تحت تأثیر قرار گیرند.

# مسدود کردن IPهای مشکوک با استفاده از fail2ban
iptables -A INPUT -s 192.168.1.100 -j DROP

3. مصرف پهنای باند شبکه (Bandwidth)

یکی دیگر از منابعی که Tarpit می‌تواند به آن فشار وارد کند، پهنای باند شبکه است. هر بسته TCP که به Tarpit وارد می‌شود باید پردازش شده و به مهاجم پاسخ داده شود. این کار باعث می‌شود که پهنای باند شبکه برای ارسال بسته‌های اضافی اشغال شود.

چگونگی مصرف منابع شبکه:

• وقتی مهاجمین تلاش می‌کنند تا به پورت‌ها و سرویس‌ها دسترسی پیدا کنند، Tarpit برای هر اتصال به‌طور غیرمستقیم منابع شبکه را مصرف می‌کند.
• با افزایش تعداد اتصالات همزمان، مصرف پهنای باند نیز افزایش می‌یابد که ممکن است عملکرد سایر سرویس‌ها را تحت تأثیر قرار دهد.

راه‌کارهای بهینه‌سازی:

• با استفاده از iptables می‌توان بسته‌های غیرضروری را فیلتر کرده و فقط ترافیک واقعی را به Tarpit هدایت کرد. همچنین می‌توان از ابزارهای مدیریت ترافیک مانند tc (Traffic Control) برای محدود کردن پهنای باند تخصیص داده‌شده به ترافیک مربوط به Tarpit استفاده کرد.

# محدود کردن پهنای باند برای ترافیک مشکوک
tc qdisc add dev eth0 root handle 1: htb default 30
tc class add dev eth0 parent 1: classid 1:30 htb rate 1mbit

4. مصرف منابع سیستم در مواجهه با حملات DDoS

حملات DDoS معمولاً شامل ارسال حجم زیادی از درخواست‌ها به سرور در مدت زمان کوتاه است. این حملات می‌توانند باعث ایجاد فشار زیادی بر منابع سیستم شوند. هنگامی که مهاجمین از Tarpit استفاده کنند، تأخیرهای ایجاد شده به منابع سیستم اضافه می‌شود و باعث افزایش مصرف پردازنده، حافظه و پهنای باند می‌شود.

چگونگی مصرف منابع در حملات DDoS:

• حملات DDoS معمولاً شامل ارسال تعداد زیادی درخواست به سرور هستند. Tarpit باید هر درخواست را پردازش کرده و تا زمان مشخصی آن را در حالت نیمه‌بسته نگه دارد، که باعث افزایش بار پردازشی، حافظه و شبکه می‌شود.
• این نوع حملات می‌توانند منابع سیستم را به سرعت مصرف کرده و باعث از کار افتادن سرویس‌های قانونی شوند.

راه‌کارهای بهینه‌سازی:

• استفاده از ابزارهایی مانند fail2ban و iptables برای شناسایی و مسدود کردن IPهای مهاجم قبل از رسیدن به Tarpit می‌تواند به کاهش فشار سیستم کمک کند.
• همچنین استفاده از rate-limiting و Traffic Shaping می‌تواند فشار روی پهنای باند و پردازنده را کاهش دهد.

# مسدود کردن ترافیک DDoS با استفاده از iptables
iptables -A INPUT -p tcp --syn -m limit --limit 10/s --limit-burst 20 -j ACCEPT

جمع‌بندی

Tarpit ابزاری بسیار مفید در مقابله با حملات شبکه است، اما استفاده از آن می‌تواند منجر به مصرف منابع پردازشی، حافظه و شبکه شود. به‌ویژه در شرایطی که حملات DDoS یا Brute Force در حال وقوع هستند، مصرف منابع می‌تواند به‌سرعت افزایش یابد. برای بهینه‌سازی مصرف منابع، می‌توان از ابزارهایی مانند fail2ban، iptables، و tc برای محدود کردن تعداد اتصالات و تخصیص پهنای باند استفاده کرد. این اقدامات کمک می‌کند تا فشار روی سیستم کاهش یابد و منابع به‌طور مؤثرتر مدیریت شوند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”بررسی تأثیر Tarpit بر کارایی سیستم و کاربران قانونی” subtitle=”توضیحات کامل”]Tarpit ابزاری است که برای مقابله با حملات شبکه، به ویژه حملات Brute Force، DDoS، و اسکن پورت‌ها طراحی شده است. این ابزار با ایجاد تأخیر عمدی در ارتباطات TCP، می‌تواند حملات را کند کرده و منابع مهاجمین را هدر دهد. اما از آنجا که Tarpit منابع سیستم را برای هر اتصال مشکوک مصرف می‌کند، می‌تواند تأثیراتی بر عملکرد کلی سیستم و سرویس‌دهی به کاربران قانونی داشته باشد. در این بخش، به بررسی اثرات مثبت و منفی استفاده از Tarpit بر کارایی سیستم و تجربیات کاربران قانونی می‌پردازیم.

1. تأثیر Tarpit بر کارایی سیستم

Tarpit باعث ایجاد تأخیر عمدی در فرآیند اتصال TCP می‌شود. این تأخیر باعث مصرف بیشتر منابع پردازشی، حافظه، و پهنای باند سیستم می‌شود. اگر Tarpit به درستی پیکربندی نشده باشد یا بر تعداد زیادی از اتصالات مشکوک اعمال شود، ممکن است عملکرد کلی سیستم دچار افت شود.

اثر بر پردازنده (CPU):

هر اتصال TCP جدید که به Tarpit هدایت می‌شود، نیازمند پردازش اطلاعات و اعمال تأخیر است. این فرآیند می‌تواند باعث افزایش بار پردازشی شود، به‌ویژه در شرایطی که مهاجمین به‌طور همزمان تعداد زیادی اتصال به سیستم برقرار کنند. در صورتی که سیستم نتواند این بار اضافی را مدیریت کند، پردازنده ممکن است به حالت اشباع برسد و عملکرد سرویس‌دهی به کاربران قانونی کاهش یابد.

اثر بر حافظه (RAM):

Tarpit برای هر اتصال اطلاعاتی را در حافظه سیستم ذخیره می‌کند تا وضعیت آن را پیگیری کند. اگر تعداد اتصالات مشکوک به‌ویژه در حملات DDoS زیاد باشد، مصرف حافظه می‌تواند به سرعت افزایش یابد. این ممکن است باعث کاهش سرعت دسترسی به منابع سیستم و تأثیر منفی بر سرویس‌دهی به کاربران قانونی شود.

اثر بر پهنای باند شبکه:

Tarpit با ایجاد تأخیر در ارسال بسته‌ها، باعث مصرف پهنای باند شبکه می‌شود. مهاجمینی که تعداد زیادی درخواست ارسال می‌کنند، می‌توانند پهنای باند سیستم را به طور غیرمستقیم اشغال کنند. این مسئله می‌تواند ترافیک قانونی را کند کرده و تجربه کاربری کاربران قانونی را تحت تأثیر قرار دهد.

2. تأثیر بر کاربران قانونی

در حالی که Tarpit می‌تواند به‌طور مؤثر حملات را کند کرده و از ورود مهاجمین به سیستم جلوگیری کند، ممکن است برای کاربران قانونی نیز مشکلاتی ایجاد کند.

زمان تأخیر در اتصالات کاربران قانونی:

هرچند که Tarpit برای اتصالات مشکوک تأخیر ایجاد می‌کند، این تأخیر به‌طور بالقوه می‌تواند بر اتصالات کاربران قانونی نیز تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، اگر ترافیک قانونی به‌طور تصادفی با ترافیک مشکوک اشتباه گرفته شود، تأخیر ایجاد شده در پاسخ‌دهی TCP می‌تواند تجربه کاربری منفی برای کاربران قانونی ایجاد کند.

اختلال در اتصال‌های همزمان:

اگر Tarpit به‌طور گسترده برای تمام اتصالات ورودی اعمال شود، ممکن است باعث ایجاد ترافیک اضافی بر سرور و شبکه شود. این ممکن است باعث اشغال منابع سیستم و کاهش کارایی سرویس‌ها برای کاربران قانونی شود. به‌ویژه در شبکه‌های شلوغ یا در صورت وجود محدودیت در منابع سرور، این مسئله می‌تواند منجر به تأخیر زیاد و یا قطع اتصال‌های کاربران قانونی شود.

3. راه‌کارهای بهینه‌سازی برای کاهش تأثیرات منفی بر کاربران قانونی

برای جلوگیری از تأثیرات منفی Tarpit بر کاربران قانونی و بهبود کارایی سیستم، می‌توان از راه‌کارهای مختلفی استفاده کرد:

استفاده از فیلتر IP و لیست‌های سفید:

برای جلوگیری از تأثیرات منفی Tarpit بر ترافیک کاربران قانونی، می‌توان از لیست‌های سفید (whitelist) استفاده کرد. این لیست‌ها شامل آدرس‌های IP معتبر کاربران قانونی هستند و این کاربران به‌طور خاص از تأخیر‌های Tarpit مستثنی می‌شوند.

# اضافه کردن IPهای قانونی به لیست سفید
iptables -A INPUT -s 192.168.1.100 -j ACCEPT

محدود کردن تأخیرها برای اتصالات مجاز:

محدود کردن میزان تأخیر اعمال‌شده توسط Tarpit برای اتصالات مشکوک می‌تواند از تأثیر آن بر عملکرد شبکه و سرویس‌دهی به کاربران قانونی جلوگیری کند.

کنترل ترافیک با استفاده از rate limiting:

Rate limiting یا محدود کردن تعداد درخواست‌های ورودی می‌تواند به کاهش تأثیرات Tarpit کمک کند. با این کار می‌توان از اشغال منابع بیش از حد توسط مهاجمین جلوگیری کرد و ترافیک قانونی را بدون تأثیرات منفی هدایت کرد.

# محدود کردن نرخ اتصال برای جلوگیری از حملات DDoS
iptables -A INPUT -p tcp --syn -m limit --limit 10/s --limit-burst 20 -j ACCEPT

استفاده از Fail2Ban برای شناسایی و مسدود کردن مهاجمین:

با استفاده از ابزارهایی مانند fail2ban، می‌توان حملات Brute Force یا اسکن پورت‌ها را شناسایی و تنها ترافیک مشکوک را به Tarpit هدایت کرد. این روش کمک می‌کند تا فشار روی سیستم کاهش یابد و ترافیک قانونی دچار اختلال نشود.

# مسدود کردن IPهای مهاجم با استفاده از fail2ban
fail2ban-client set sshd banip 192.168.1.101

جمع بندی

استفاده از Tarpit می‌تواند در مقابله با حملات شبکه مؤثر باشد، اما این ابزار نیاز به پیکربندی دقیق و نظارت بر منابع سیستم دارد. تأثیرات منفی Tarpit بر کارایی سیستم و کاربران قانونی به‌ویژه در صورتی که تعداد زیادی اتصال مشکوک به سیستم وارد شوند، می‌تواند شامل کاهش سرعت، اشغال منابع سیستم و تأخیر در اتصالات باشد. با استفاده از تکنیک‌هایی مانند فیلتر IP، لیست‌های سفید، و محدود کردن تأخیر‌ها، می‌توان اثرات منفی را کاهش داد و سیستم را به‌طور مؤثری در برابر حملات محافظت کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. مقابله با حملات DDoS با استفاده از Tarpit”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”شناسایی حملات DDoS” subtitle=”توضیحات کامل”]حملات توزیع‌شده جلوگیری از سرویس (DDoS) یکی از تهدیدات عمده در دنیای سایبری است که معمولاً هدف آن‌ها مختل کردن خدمات آنلاین از طریق ارسال ترافیک حجیم به سرور یا سرویس هدف است. برای شناسایی و مقابله با چنین حملاتی، ابزارهای مانیتورینگ شبکه بسیار مهم هستند. این ابزارها می‌توانند به شناسایی و تحلیل جریان‌های حجیم داده کمک کنند و به شما این امکان را می‌دهند که سریع‌تر واکنش نشان دهید.

---

استفاده از ابزارهای مانیتورینگ شبکه برای شناسایی جریان‌های حجیم

برای شناسایی حملات DDoS، لازم است که بتوانید جریان‌های حجیم ترافیک شبکه را به سرعت شناسایی کنید. استفاده از ابزارهای مانیتورینگ شبکه به شما کمک می‌کند تا میزان ترافیک ورودی و خروجی را مشاهده کنید، ناهنجاری‌ها را شناسایی کنید و در صورت لزوم واکنش سریع به حملات DDoS داشته باشید.

در این بخش، به برخی از ابزارهای مانیتورینگ شبکه برای شناسایی جریان‌های حجیم در حملات DDoS می‌پردازیم:

1. استفاده از iftop برای بررسی ترافیک شبکه

ابزار iftop به شما این امکان را می‌دهد که ترافیک شبکه را در زمان واقعی نظارت کنید. این ابزار ترافیک ورودی و خروجی بر اساس IPهای مبدا و مقصد را به‌صورت زنده نمایش می‌دهد و به شما کمک می‌کند که به سرعت جریان‌های حجیم ترافیک را شناسایی کنید.

برای نصب iftop در Debian/Ubuntu:

sudo apt-get install iftop -y

برای نصب iftop در CentOS/RHEL:

sudo yum install iftop -y

برای اجرای iftop:

sudo iftop -i eth0

این دستور به شما نمایش زنده‌ای از ترافیک شبکه را ارائه می‌دهد. در صورت مشاهده ترافیک زیاد از یک یا چند IP خاص، ممکن است نشان‌دهنده حمله DDoS باشد.

2. استفاده از netstat برای شناسایی اتصالات مشکوک

ابزار netstat یکی از ابزارهای پایه‌ای برای مشاهده اتصالات شبکه است. شما می‌توانید از این ابزار برای شناسایی اتصالات مشکوک و بررسی تعداد زیاد اتصالات از یک یا چند IP خاص استفاده کنید.

برای مشاهده تمامی اتصالات ورودی و خروجی:

sudo netstat -tuln

برای مشاهده تعداد اتصالات از یک آدرس خاص (مثال: IP مبدا):

sudo netstat -an | grep '192.168.1.1'

اگر متوجه تعداد زیادی اتصال از یک IP خاص یا آدرس‌های مشابه شدید، ممکن است این اتصالات مربوط به یک حمله DDoS باشند.

3. استفاده از tcpdump برای تحلیل ترافیک شبکه

tcpdump یکی از ابزارهای قدرتمند برای تحلیل ترافیک شبکه است که می‌تواند برای شناسایی حملات DDoS مفید باشد. با استفاده از tcpdump، می‌توانید بسته‌های ارسالی و دریافتی را ثبت کرده و جریان‌های ترافیکی غیرعادی را شناسایی کنید.

برای نصب tcpdump:

sudo apt-get install tcpdump -y   # Debian/Ubuntu
sudo yum install tcpdump -y       # CentOS/RHEL

برای شروع ضبط ترافیک ورودی بر روی eth0:

sudo tcpdump -i eth0

برای فیلتر کردن بسته‌ها و بررسی فقط پکت‌های TCP:

sudo tcpdump -i eth0 tcp

این ابزار به شما کمک می‌کند تا بسته‌های مشکوک را شناسایی کنید. ترافیک DDoS معمولاً از تعداد زیادی بسته‌ها با نرخ بالای درخواست‌ها به سمت سرور هدف می‌آید.

4. استفاده از Wireshark برای تجزیه و تحلیل دقیق‌تر

اگر نیاز به تجزیه و تحلیل عمیق‌تر ترافیک دارید، ابزار Wireshark می‌تواند بسیار مفید باشد. Wireshark به شما امکان می‌دهد که ترافیک شبکه را به‌صورت گرافیکی تجزیه و تحلیل کنید و حتی بسته‌ها را با جزئیات مشاهده نمایید.

برای نصب Wireshark:

sudo apt-get install wireshark -y    # Debian/Ubuntu
sudo yum install wireshark -y        # CentOS/RHEL

برای شروع تجزیه و تحلیل ترافیک:

sudo wireshark

با استفاده از Wireshark، می‌توانید به راحتی جریان‌های ورودی به سرور خود را تجزیه و تحلیل کنید و بررسی کنید که آیا ترافیک غیرعادی و زیاد از یک یا چند منبع وجود دارد که ممکن است نشانه‌ای از حمله DDoS باشد.

---

جمع‌بندی

حملات DDoS یکی از تهدیدات اصلی برای سرورها و شبکه‌ها هستند که با ارسال ترافیک حجیم می‌توانند عملکرد شبکه را مختل کنند. استفاده از ابزارهای مانیتورینگ شبکه مانند iftop، netstat، tcpdump و Wireshark به شما این امکان را می‌دهد که جریان‌های حجیم ترافیک را شناسایی کرده و اقدامات لازم را برای مقابله با حملات DDoS انجام دهید. این ابزارها کمک می‌کنند تا حملات DDoS را در مراحل ابتدایی شناسایی کرده و از تاثیرات منفی آن‌ها بر عملکرد شبکه جلوگیری کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تنظیم Tarpit برای کاهش تأثیر حملات DDoS” subtitle=”توضیحات کامل”]حملات DDoS (توزیع‌شده جلوگیری از سرویس) می‌توانند به سرعت منابع سرور و شبکه شما را مصرف کرده و دسترسی به سرویس‌های مهم را مختل کنند. یکی از روش‌های موثر برای مقابله با این نوع حملات، استفاده از ابزارهایی مانند Tarpit است که می‌تواند از طریق اعمال تأخیر روی ارتباطات غیرمجاز و ایجاد محدودیت در تعداد کانکشن‌ها، اثرات حملات DDoS را کاهش دهد. در این بخش، به نحوه تنظیم Tarpit برای مقابله با حملات DDoS خواهیم پرداخت.

---

اعمال تأخیر روی ارتباطات غیرمجاز

یکی از روش‌های مهم برای کاهش تأثیر حملات DDoS، اعمال تأخیر روی ارتباطات غیرمجاز است. این کار باعث می‌شود مهاجم نتواند به راحتی از منابع سرور شما استفاده کند و زمان زیادی را صرف اتصال به سرور کند. در نتیجه، منابع سیستم شما از دسترس مهاجم خارج شده و توان بیشتری برای رسیدگی به درخواست‌های قانونی باقی می‌ماند.

پیکربندی تأخیر در Tarpit

برای اعمال تأخیر روی ارتباطات غیرمجاز، باید قوانین iptables را برای استفاده از Tarpit تنظیم کنید. این تنظیمات باعث می‌شود که مهاجم مجبور به انتظار طولانی‌تری برای دریافت پاسخ از سرور شما شود و در نهایت منابع بیشتری از او مصرف گردد.

برای تنظیم Tarpit و اعمال تأخیر روی اتصالات، می‌توانید از دستور زیر در iptables استفاده کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 80 -j TARPIT

در این مثال، هر گونه درخواست ورودی به پورت 80 (پورت HTTP) که از سوی یک مهاجم ارسال می‌شود، به‌صورت عمدی با تأخیر مواجه خواهد شد. این دستور باعث می‌شود که اتصال برای مهاجم به صورت “معلق” باقی بماند و زمان زیادی را صرف ارتباط کند.

برای اعمال همین قانون برای پورت‌های دیگر مانند SSH (پورت 22) یا FTP (پورت 21)، کافی است پورت مورد نظر را تغییر دهید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT   # SSH
sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 21 -j TARPIT   # FTP

با استفاده از این تنظیمات، Tarpit می‌تواند باعث کاهش سرعت حملات DDoS شود زیرا مهاجم باید زمان زیادی را صرف برقراری اتصال کند و در نهایت بسیاری از تلاش‌های او شکست می‌خورند.

---

ایجاد محدودیت در تعداد کانکشن‌های TCP باز شده

یکی دیگر از روش‌های مقابله با حملات DDoS، محدود کردن تعداد اتصالات همزمان (TCP connections) است. با تنظیم محدودیت روی تعداد اتصالات از یک منبع خاص، می‌توانید از مصرف بیش از حد منابع سرور خود توسط مهاجمین جلوگیری کنید.

پیکربندی محدودیت برای تعداد اتصالات همزمان

با استفاده از ابزار iptables می‌توانید محدودیت‌هایی را برای تعداد کانکشن‌های ورودی از یک آدرس IP خاص اعمال کنید. به این ترتیب، Tarpit به‌طور خودکار اتصالات اضافی از یک IP مشکوک را محدود کرده و از تأثیرگذاری حملات DDoS جلوگیری می‌کند.

برای مثال، برای محدود کردن تعداد اتصالات TCP به 3 اتصال همزمان از یک IP خاص، می‌توانید دستور زیر را در iptables وارد کنید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 80 -m state --state NEW -m recent --set
sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 80 -m state --state NEW -m recent --update --seconds 60 --hitcount 3 -j TARPIT

در این مثال:

• اولین خط به سیستم اجازه می‌دهد که هر اتصالی را که از یک IP خاص وارد می‌شود، ثبت کند.
• خط دوم، اگر تعداد اتصالات از یک IP خاص در مدت 60 ثانیه بیشتر از 3 عدد شود، آن‌ها را به Tarpit هدایت می‌کند.

این روش باعث می‌شود که مهاجم نتواند به‌طور همزمان چندین اتصال را برای ایجاد فشار بر سرور برقرار کند. اگر تلاش کند که تعداد زیادی اتصال همزمان باز کند، به‌طور خودکار به وضعیت Tarpit هدایت می‌شود که موجب کاهش اثر حمله می‌شود.

---

جمع‌بندی

تنظیم Tarpit برای کاهش تأثیر حملات DDoS با اعمال تأخیر در ارتباطات غیرمجاز و محدود کردن تعداد کانکشن‌های TCP از آدرس‌های IP مشکوک، یکی از مؤثرترین روش‌ها برای مقابله با این نوع حملات است. با تنظیم Tarpit در ترکیب با iptables، می‌توان به راحتی مهاجمین را با تأخیرهای عمدی در ارتباطات و محدودیت‌های متناسب برای تعداد کانکشن‌های همزمان، به دام انداخت و منابع سرور را به‌طور مؤثری محافظت کرد. این روش‌ها باعث می‌شود که سیستم شما در برابر حملات DDoS مقاوم‌تر شود و توان بیشتری برای پاسخ به درخواست‌های قانونی کاربران داشته باشد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تحلیل و ارزیابی عملکرد Tarpit در کاهش اثرات DDoS” subtitle=”توضیحات کامل”]حملات DDoS (توزیع‌شده جلوگیری از سرویس) به‌طور معمول با هدف ایجاد ترافیک انبوه به سمت سرور یا شبکه‌های هدف انجام می‌شود تا منابع آن‌ها را اشغال کرده و در نهایت باعث اختلال یا قطع سرویس شود. Tarpit، با استفاده از تکنیک‌هایی مانند تأخیر در ارتباطات TCP و هدایت اتصالات به وضعیت‌های “نیمه‌بسته”، می‌تواند به‌طور مؤثر اثرات این حملات را کاهش دهد. در این بخش، به تحلیل و ارزیابی عملکرد Tarpit در کاهش اثرات حملات DDoS خواهیم پرداخت.

---

بررسی کاهش حجم ترافیک مخرب

یکی از مهم‌ترین اهداف Tarpit در مقابله با حملات DDoS، کاهش حجم ترافیک مخرب است. هنگامی که مهاجم تلاش می‌کند به سیستم هدف اتصالات TCP زیادی ارسال کند، Tarpit از طریق اعمال تأخیر عمدی در پاسخ به این اتصالات، سرعت ارتباط مهاجم را به‌شدت کاهش می‌دهد. این تأخیرها باعث می‌شود که مهاجم مجبور باشد زمان زیادی را برای هر اتصال صرف کند و در نهایت حجم ترافیک مخرب کاهش یابد.

ارزیابی کاهش حجم ترافیک مخرب

برای ارزیابی تأثیر Tarpit بر کاهش ترافیک مخرب، می‌توان از ابزارهای مانیتورینگ شبکه مانند tcpdump و iftop استفاده کرد. با این ابزارها، می‌توانید میزان ترافیک ورودی به سرور را قبل و بعد از اعمال Tarpit اندازه‌گیری کرده و تفاوت‌ها را مشاهده کنید.

برای مثال، پس از اعمال Tarpit، ممکن است حجم ترافیک ورودی به سرور شما کاهش یابد و تعداد بسته‌هایی که از آدرس‌های IP مشکوک به سرور شما ارسال می‌شود به‌شدت پایین بیاید. با استفاده از tcpdump می‌توانید ترافیک ورودی را به‌طور دقیق‌تر مانیتور کنید:

sudo tcpdump -i eth0 port 80

این دستور ترافیک HTTP ورودی به سرور را بررسی کرده و شما می‌توانید بررسی کنید که آیا حملات DDoS هنوز ترافیک زیادی تولید می‌کنند یا خیر.

همچنین، با استفاده از iftop می‌توانید ترافیک شبکه در لحظه را مشاهده کنید و کاهش ترافیک حملات DDoS را بررسی کنید:

sudo iftop -ni eth0

---

نظارت بر تأثیر Tarpit بر عملکرد سرویس‌ها

Tarpit، هرچند که برای مقابله با حملات DDoS مؤثر است، اما می‌تواند تأثیراتی بر عملکرد سرویس‌های قانونی نیز داشته باشد. وقتی که مهاجمین به طور عمدی به اتصالات Tarpit هدایت می‌شوند، این امر می‌تواند منابع سرور را مصرف کند و تا حدی به عملکرد سرویس‌های قانونی آسیب بزند. بنابراین، نظارت دقیق بر تأثیر Tarpit بر عملکرد سرویس‌های مختلف ضروری است.

ابزارهای مانیتورینگ برای نظارت بر تأثیر Tarpit

برای نظارت بر تأثیر Tarpit بر عملکرد سرویس‌های مختلف، می‌توان از ابزارهای سیستم مانند htop و netstat برای بررسی مصرف منابع و تعداد اتصالات استفاده کرد.

• htop: این ابزار می‌تواند مصرف منابع سرور (پردازنده، حافظه و …) را نشان دهد. پس از اعمال Tarpit، می‌توانید با استفاده از htop بررسی کنید که آیا مصرف منابع به‌طور غیرمنتظره‌ای افزایش یافته است یا خیر.

sudo htop

• netstat: با استفاده از این ابزار، می‌توانید تعداد اتصالات TCP موجود و وضعیت آن‌ها را مشاهده کنید. اگر Tarpit به درستی پیکربندی شده باشد، تعداد اتصالات به وضعیت “نیمه‌بسته” خواهد رسید و به‌طور مداوم در حال افزایش نخواهد بود.

sudo netstat -an | grep 'tcp' | wc -l

این دستور تعداد اتصالات TCP فعال را نشان می‌دهد. در صورتی که اتصالات زیادی مشاهده کردید، می‌توانید بررسی کنید که آیا برخی از اتصالات در وضعیت SYN_RECV یا TIME_WAIT هستند، که نشانه‌هایی از فعالیت Tarpit است.

ارزیابی تأثیر بر سرویس‌های خاص

تأثیر Tarpit بر سرویس‌های خاص مانند SSH و HTTP به این بستگی دارد که پیکربندی Tarpit چگونه انجام شده باشد. به‌طور معمول، استفاده از Tarpit باید طوری باشد که باعث اختلال در سرویس‌های مهم مانند SSH (برای دسترسی به سرور) یا HTTP نشود. برای اطمینان از این امر، می‌توان تنظیمات Tarpit را به‌طور دقیق انجام داد تا تنها ترافیک‌های مشکوک به این سرویس‌ها اعمال شود.

برای مثال، اگر Tarpit فقط برای ترافیک ورودی به پورت‌های خاص اعمال شود، سرویس‌های HTTP و SSH نباید تحت تأثیر منفی قرار گیرند. بنابراین، برای اطمینان از این امر، می‌توانید دستور زیر را برای iptables وارد کنید تا فقط پورت‌های غیرمجاز را تحت تأثیر قرار دهید:

sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 80 -j TARPIT  # فقط پورت HTTP
sudo iptables -A INPUT -p tcp --syn --dport 22 -j TARPIT  # فقط پورت SSH

این قوانین باعث می‌شود که تنها اتصالات مشکوک به پورت‌های HTTP و SSH به حالت Tarpit هدایت شوند و باقی اتصالات تحت تأثیر قرار نگیرند.

---

جمع‌بندی

Tarpit ابزاری بسیار مؤثر برای کاهش اثرات حملات DDoS است. با اعمال تأخیر روی اتصالات غیرمجاز و هدایت آن‌ها به حالت‌های “نیمه‌بسته”، می‌توان حجم ترافیک مخرب را به‌شدت کاهش داد. همچنین، با استفاده از ابزارهای مانیتورینگ مانند tcpdump، iftop، htop و netstat، می‌توان تأثیر Tarpit را بر منابع سیستم و عملکرد سرویس‌ها نظارت کرده و از اختلال در عملکرد سرویس‌های قانونی جلوگیری کرد. این اقدامات، در کنار پیکربندی دقیق و بهینه‌سازی Tarpit، می‌توانند سرور شما را در برابر حملات DDoS مقاوم‌تر سازند.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]