دانلود کتاب آموزشی VMware Certified Cloud Management and Automation (VCP-CMA) جلد اول

[cdb_course_lessons title=”بخش 1. مقدمه‌ای بر VMware vRealize Automation (vRA)”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. معرفی VMware vRealize Automation”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مفهوم VMware vRealize Automation (vRA) و کاربرد آن در مدیریت زیرساخت‌های IT” subtitle=”توضیحات کامل”]VMware vRealize Automation (vRA) یک راهکار پیشرفته برای خودکارسازی استقرار و مدیریت منابع IT در محیط‌های ابری، مجازی و فیزیکی است. این پلتفرم به سازمان‌ها اجازه می‌دهد تا فرآیندهای پیچیده را ساده‌سازی کنند، خدمات IT را سریع‌تر ارائه دهند و بهره‌وری کلی زیرساخت را افزایش دهند.

vRA به مدیران IT کمک می‌کند تا منابع را به‌طور کارآمد مدیریت کرده و دسترسی به آن‌ها را از طریق یک پورتال سلف‌سرویس فراهم کنند. این قابلیت نه‌تنها هزینه‌های عملیاتی را کاهش می‌دهد، بلکه از بروز خطاهای انسانی در فرآیندهای مدیریت منابع جلوگیری می‌کند.

---

کاربردهای VMware vRealize Automation در مدیریت زیرساخت‌های IT

1. خودکارسازی استقرار منابع

یکی از اصلی‌ترین قابلیت‌های vRA، خودکارسازی فرآیند استقرار ماشین‌های مجازی (VMs)، کانتینرها و سایر منابع IT است. این پلتفرم امکان ایجاد قالب‌های از پیش تعریف‌شده را فراهم می‌کند که به‌عنوان Blueprints شناخته می‌شوند.

2. مدیریت منابع چند ابری (Multi-Cloud)

vRA می‌تواند به‌طور یکپارچه با سرویس‌دهنده‌های ابری مانند AWS، Azure و Google Cloud ادغام شود و به کاربران این امکان را بدهد که منابع خود را از طریق یک پلتفرم مرکزی مدیریت کنند.

3. بهینه‌سازی مصرف منابع

با استفاده از قابلیت Policy-Based Management، مدیران IT می‌توانند قوانین خاصی را برای تخصیص منابع تنظیم کنند. به‌عنوان مثال، محدودیت‌هایی برای میزان CPU، RAM یا Storage برای یک VM خاص تعریف کنند.

4. مدیریت چرخه عمر سرویس‌ها

vRA امکان مدیریت کامل چرخه عمر سرویس‌ها را از مرحله ایجاد تا پایان عمر فراهم می‌کند. این امر باعث افزایش کنترل و کارایی در مدیریت منابع IT می‌شود.

5. افزایش امنیت و کنترل دسترسی

با استفاده از Role-Based Access Control (RBAC)، می‌توان تعیین کرد که چه کاربرانی به چه منابعی دسترسی داشته باشند. این قابلیت به سازمان‌ها کمک می‌کند تا امنیت اطلاعات خود را تضمین کنند.

---

نمونه‌ای از پیکربندی خودکارسازی استقرار ماشین‌های مجازی با vRA

در این مثال، یک ماشین مجازی جدید با استفاده از vRA و vRealize Orchestrator (vRO) به‌صورت خودکار ایجاد می‌شود.

1. تعریف یک Blueprint در vRA

ابتدا باید یک Blueprint ایجاد شود که شامل مشخصات ماشین مجازی است. این Blueprint می‌تواند در vRA Console پیکربندی شود یا از طریق YAML تعریف گردد.

formatVersion: 1
inputs:
  vm_name:
    type: string
    title: "VM Name"
resources:
  VM:
    type: Cloud.vSphere.Machine
    properties:
      image: "Ubuntu-20.04"
      flavor: "small"
      networks:
        - network: "${resource.Network.id}"
      constraints:
        - tag: "vsphere:datacenter1"

2. اجرای یک اسکریپت PowerCLI برای ایجاد ماشین مجازی در vSphere

علاوه بر تعریف Blueprint، می‌توان از اسکریپت PowerCLI برای استقرار یک ماشین مجازی در vSphere استفاده کرد.

$vmName = "TestVM"
$datastore = "Datastore1"
$network = "VM Network"
$template = "Ubuntu-Template"
$vmhost = "esxi01.local"
$resourcePool = "Resources"

New-VM -Name $vmName -VMHost $vmhost -Template $template -Datastore $datastore `
       -NetworkName $network -ResourcePool $resourcePool

3. ویرایش تنظیمات در فایل پیکربندی vRA

فایل پیکربندی vRA برای تعیین نحوه تخصیص منابع به ماشین مجازی در مسیر زیر قرار دارد:

/etc/vmware-vra/settings.yaml

در این فایل، تنظیمات مربوط به منابع و سیاست‌های تخصیص قابل ویرایش است.

resourceLimits:
  cpu: 4
  memory: 8GB
  storage: 50GB

---

جمع‌بندی

VMware vRealize Automation (vRA) یک ابزار قدرتمند برای خودکارسازی مدیریت زیرساخت‌های IT است. این پلتفرم امکان استقرار سریع، مدیریت بهینه منابع و کنترل دقیق دسترسی را فراهم می‌کند.

vRA به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که با استفاده از Blueprints، Workflows و APIها، زیرساخت‌های خود را به‌صورت خودکار مدیریت کرده و از روش‌های سنتی و دستی فاصله بگیرند. در ادامه بخش‌های بعدی، جزئیات بیشتری از نحوه کار با این ابزار بررسی خواهد شد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی چگونگی استفاده از vRA برای ایجاد محیط‌های خودکار و ابری” subtitle=”توضیحات کامل”]VMware vRealize Automation (vRA) به سازمان‌ها کمک می‌کند تا محیط‌های ابری و مجازی را به‌صورت خودکار ایجاد و مدیریت کنند. این ابزار با فراهم کردن یک پورتال سلف‌سرویس، امکان استقرار منابع را برای کاربران ساده‌تر کرده و هزینه‌های عملیاتی را کاهش می‌دهد. در این بخش، نحوه استفاده از vRA برای ایجاد محیط‌های خودکار و ابری را بررسی می‌کنیم.

---

مراحل ایجاد محیط‌های خودکار و ابری با vRA

1. تعریف منابع و اتصال به زیرساخت

vRA می‌تواند به چندین پلتفرم ابری و مجازی مانند vSphere، AWS، Azure و Google Cloud متصل شود. برای این کار، ابتدا باید منابع زیرساختی (Endpoints) را در vRA تعریف کنیم.

پیکربندی vSphere به‌عنوان یک Endpoint در vRA

در کنسول vRA، به مسیر Infrastructure → Endpoints → New Endpoint رفته و مشخصات vCenter را وارد کنید. همچنین، می‌توانید این تنظیمات را از طریق API انجام دهید:

{
  "endpointType": "vSphere",
  "name": "vCenter-Cloud",
  "address": "https://vcenter.local",
  "username": "administrator@vsphere.local",
  "password": "SecurePass!"
}

2. ایجاد و مدیریت Blueprints

Blueprints در vRA به‌عنوان قالب‌هایی برای استقرار ماشین‌های مجازی و سرویس‌ها عمل می‌کنند. یک Blueprint شامل مشخصات CPU، RAM، Storage، شبکه و تنظیمات دیگر است.

ایجاد یک Blueprint برای استقرار یک ماشین مجازی در vSphere

formatVersion: 1
inputs:
  vm_name:
    type: string
    title: "VM Name"
resources:
  MyVM:
    type: Cloud.vSphere.Machine
    properties:
      image: "Ubuntu-20.04"
      flavor: "medium"
      networks:
        - network: "${resource.Network.id}"
      constraints:
        - tag: "vsphere:datacenter1"

پس از ایجاد Blueprint، آن را در Service Catalog منتشر کرده و کاربران می‌توانند از آن برای ایجاد ماشین‌های مجازی استفاده کنند.

3. خودکارسازی استقرار با Workflows در vRealize Orchestrator (vRO)

vRA به‌صورت یکپارچه با vRealize Orchestrator (vRO) کار می‌کند و می‌توان Workflows سفارشی را برای انجام وظایف خاص ایجاد کرد.

نمونه اسکریپت vRO برای استقرار یک ماشین مجازی

var vmName = "Auto-VM";
var vmFolder = VcPlugin.getAllVmFolders()[0];
var template = VcPlugin.getAllTemplates()[0];

var vm = template.cloneVM_Task(vmFolder, vmName, new VcVirtualMachineCloneSpec());
System.log("VM " + vmName + " is being created from template.");

4. مدیریت منابع چند ابری (Multi-Cloud Management)

با استفاده از Cloud Assembly در vRA، می‌توان منابع را در چندین محیط ابری مدیریت کرد. در مثال زیر، یک ماشین مجازی در AWS ایجاد می‌شود:

formatVersion: 1
resources:
  MyAWSVM:
    type: Cloud.AWS.EC2.Instance
    properties:
      image: "ami-12345678"
      instanceType: "t2.micro"
      region: "us-west-1"

5. کنترل دسترسی و امنیت با RBAC

با استفاده از Role-Based Access Control (RBAC)، می‌توان نقش‌ها و مجوزهای کاربران را تنظیم کرد. این پیکربندی در مسیر زیر در vRA قرار دارد:

/etc/vmware-vra/permissions.yaml

مثال تنظیمات RBAC برای محدود کردن دسترسی کاربران به گروه‌های خاص:

roles:
  admin:
    permissions:
      - "create_vm"
      - "delete_vm"
  user:
    permissions:
      - "create_vm"

6. خودکارسازی مدیریت منابع و سیاست‌های تخصیص

vRA امکان ایجاد Policy-Based Management را برای مدیریت منابع فراهم می‌کند. برای مثال، می‌توان محدودیت‌هایی برای مصرف CPU و RAM در مسیر زیر تنظیم کرد:

/etc/vmware-vra/resource-limits.yaml

limits:
  cpu: 8
  memory: 16GB
  storage: 100GB

---

جمع‌بندی

vRA یک ابزار قدرتمند برای خودکارسازی استقرار و مدیریت محیط‌های ابری و مجازی است. این پلتفرم امکان تعریف Blueprints، Workflows و Policies را فراهم کرده و قابلیت مدیریت چندین محیط ابری را از طریق یک کنسول مرکزی ارائه می‌دهد. در بخش‌های بعدی، جزئیات بیشتری از نحوه استفاده از این ابزار بررسی خواهد شد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نقش vRA در تبدیل منابع IT به خدمات قابل مدیریت و ارائه به صورت خودکار” subtitle=”توضیحات کامل”]VMware vRealize Automation (vRA) یک پلتفرم مدیریت خودکار منابع IT است که زیرساخت‌های سنتی و ابری را به سرویس‌های خودکار و قابل مدیریت تبدیل می‌کند. این ابزار به سازمان‌ها کمک می‌کند تا فرآیندهای پیچیده را ساده‌سازی کرده و ارائه منابع به کاربران را سریع‌تر و بهینه‌تر انجام دهند.

---

چگونه vRA منابع IT را به خدمات خودکار تبدیل می‌کند؟

1. انتزاع و استانداردسازی منابع

vRA منابع فیزیکی و مجازی را از پلتفرم‌های مختلف (vSphere، AWS، Azure و Google Cloud) انتزاع کرده و آن‌ها را در قالب Blueprints و Templates استانداردسازی می‌کند.

مثال تعریف یک Blueprint استاندارد برای ماشین‌های مجازی در vRA

formatVersion: 1
resources:
  WebServer:
    type: Cloud.vSphere.Machine
    properties:
      image: "Ubuntu-22.04"
      cpuCount: 2
      totalMemoryMB: 4096
      networks:
        - network: "${resource.Network.id}"

این قالب به کاربران امکان می‌دهد تا تنها با چند کلیک، یک وب‌سرور استاندارد شده را در محیط‌های مختلف اجرا کنند.

---

2. ایجاد یک پورتال سلف‌سرویس برای کاربران IT

با vRA، مدیران IT می‌توانند پورتال سلف‌سرویس ایجاد کنند که کاربران با سطح دسترسی مشخص بتوانند منابع موردنیاز خود را درخواست و اجرا کنند.

پیکربندی پورتال سلف‌سرویس از طریق CLI

vracli service enable catalog
vracli user add --role user --name "developer1"

این دستور کاتالوگ سرویس‌های قابل ارائه را فعال کرده و دسترسی یک کاربر توسعه‌دهنده را فراهم می‌کند.

---

3. خودکارسازی فرآیندهای استقرار و مدیریت منابع

vRA از Workflows و Policies برای خودکارسازی فرآیندهای مدیریت منابع استفاده می‌کند. به‌عنوان مثال، می‌توان قوانین تخصیص منابع و سیاست‌های حذف خودکار ماشین‌های غیرفعال را تنظیم کرد.

مثال: تعریف یک Policy برای حذف VMهای غیرفعال بعد از ۷ روز

policy:
  name: "Cleanup Unused VMs"
  condition: "vm.status == 'idle' && vm.age > 7d"
  action: "delete"

این Policy از منابع بیهوده جلوگیری کرده و مدیریت منابع را بهینه می‌کند.

---

4. ادغام با ابزارهای CI/CD و DevOps

vRA با ابزارهای Terraform، Ansible و Kubernetes ادغام شده و فرآیندهای DevOps را تسهیل می‌کند. به‌عنوان مثال، می‌توان یک Pipeline برای استقرار اتوماتیک Kubernetes Cluster تعریف کرد.

نمونه کد Terraform برای استقرار Kubernetes در vRA

resource "vra_kubernetes_cluster" "dev_cluster" {
  name        = "DevK8s"
  node_count  = 3
  flavor      = "medium"
  network     = "vra_network"
}

با این روش، توسعه‌دهندگان بدون نیاز به دانش عمیق از زیرساخت، می‌توانند Kubernetes Cluster ایجاد کنند.

---

5. مدیریت امنیت و کنترل دسترسی به منابع

با استفاده از RBAC (Role-Based Access Control) در vRA، می‌توان سطح دسترسی کاربران را مشخص کرد و مانع از استفاده نادرست منابع شد.

نمونه فایل پیکربندی RBAC در vRA

roles:
  admin:
    permissions:
      - "create_vm"
      - "delete_vm"
      - "manage_networks"
  developer:
    permissions:
      - "create_vm"
      - "view_logs"
  tester:
    permissions:
      - "start_vm"
      - "stop_vm"

این ساختار امنیت را افزایش داده و منابع را تنها به کاربران مجاز اختصاص می‌دهد.

---

6. نظارت و بهینه‌سازی مصرف منابع

vRA با استفاده از ابزارهای vRealize Operations Manager (vROps) می‌تواند مصرف منابع را بهینه کند و پیشنهاداتی برای کاهش هزینه‌ها ارائه دهد.

فعال‌سازی نظارت بر منابع در vROps از طریق CLI

vracli service enable vrops
vracli metric-collection enable

پس از فعال‌سازی، مدیران می‌توانند تحلیل‌های پیشرفته‌ای روی مصرف CPU، RAM و Storage داشته باشند و ظرفیت‌های غیرضروری را آزاد کنند.

---

جمع‌بندی

vRA با استانداردسازی منابع، ارائه پورتال سلف‌سرویس، خودکارسازی فرآیندها، ادغام با DevOps، کنترل دسترسی و بهینه‌سازی منابع، نقش کلیدی در تبدیل منابع IT به خدمات خودکار و قابل مدیریت دارد. این ابزار به سازمان‌ها کمک می‌کند تا مدیریت زیرساخت‌ها را ساده، مقرون‌به‌صرفه و کارآمد انجام دهند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. اجزای اصلی VMware vRealize Automation”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”2.1. شرح اجزای مختلف vRA شامل:”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”vRealize Automation (vRA): برای خودکارسازی استقرار و مدیریت منابع” subtitle=”توضیحات کامل”]VMware vRealize Automation (vRA) یک پلتفرم مدیریت خودکار منابع IT است که امکان استقرار و مدیریت منابع را در محیط‌های مختلف از جمله دیتاسنترهای خصوصی، ابرهای عمومی و ترکیبی فراهم می‌کند. این ابزار، فرآیندهای دستی مدیریت زیرساخت را حذف کرده و ارائه منابع IT را سریع، ایمن و کارآمد می‌سازد.

---

ویژگی‌های کلیدی vRA در خودکارسازی استقرار و مدیریت منابع

1. استقرار خودکار منابع با Blueprints

vRA از Blueprints برای تعریف و استقرار منابع مانند ماشین‌های مجازی، کانتینرها، شبکه‌ها و سرویس‌های ابری استفاده می‌کند. Blueprints به‌صورت YAML تعریف می‌شوند و می‌توانند روی محیط‌های مختلف مانند VMware vSphere، AWS، Azure و Google Cloud اعمال شوند.

مثال یک Blueprint برای استقرار ماشین مجازی روی vSphere

formatVersion: 1
resources:
  WebServer:
    type: Cloud.vSphere.Machine
    properties:
      image: "CentOS-8"
      cpuCount: 2
      totalMemoryMB: 4096
      networks:
        - network: "${resource.Network.id}"
      storage:
        - capacityGB: 50

این Blueprint به‌صورت خودکار یک سرور CentOS را با دو پردازنده و 4 گیگابایت رم در vSphere مستقر می‌کند.

---

2. مدیریت چرخه عمر منابع (Lifecycle Management)

با vRA می‌توان چرخه حیات منابع IT را به‌طور کامل مدیریت کرد. از ایجاد و تخصیص منابع گرفته تا نظارت، مقیاس‌پذیری و حذف خودکار منابع غیرضروری.

تعریف یک Policy برای حذف VMهای غیرفعال بعد از ۷ روز

policy:
  name: "Delete Unused VMs"
  condition: "vm.status == 'idle' && vm.age > 7d"
  action: "delete"

این Policy از استفاده غیرضروری از منابع جلوگیری کرده و مدیریت منابع را بهینه می‌کند.

---

3. ایجاد پورتال سلف‌سرویس برای کاربران IT

vRA به کاربران امکان می‌دهد تا از طریق پورتال سلف‌سرویس درخواست‌های خود را برای ایجاد، تغییر یا حذف منابع ثبت کنند. مدیران IT می‌توانند برای هر کاربر سطوح دسترسی مشخصی تعریف کنند.

فعال‌سازی کاتالوگ سرویس‌های قابل ارائه از طریق CLI

vracli service enable catalog
vracli user add --role user --name "developer1"

این تنظیمات امکان درخواست و مدیریت منابع توسط توسعه‌دهندگان را فراهم می‌کند.

---

4. یکپارچگی با ابزارهای DevOps و CI/CD

vRA قابلیت ادغام با ابزارهای Terraform، Ansible، Kubernetes و Jenkins را دارد که آن را به گزینه‌ای مناسب برای محیط‌های DevOps تبدیل می‌کند.

نمونه کد Terraform برای استقرار Kubernetes در vRA

resource "vra_kubernetes_cluster" "dev_cluster" {
  name        = "DevK8s"
  node_count  = 3
  flavor      = "medium"
  network     = "vra_network"
}

این کد، یک کلاستر Kubernetes را به‌صورت خودکار ایجاد می‌کند و توسعه‌دهندگان می‌توانند بدون دخالت در جزئیات زیرساخت، از آن استفاده کنند.

---

5. خودکارسازی فرآیندهای امنیتی و کنترل دسترسی

vRA امکان مدیریت سطح دسترسی کاربران را با Role-Based Access Control (RBAC) فراهم می‌کند تا منابع تنها توسط افراد مجاز مورد استفاده قرار گیرند.

نمونه پیکربندی RBAC در vRA

roles:
  admin:
    permissions:
      - "create_vm"
      - "delete_vm"
      - "manage_networks"
  developer:
    permissions:
      - "create_vm"
      - "view_logs"
  tester:
    permissions:
      - "start_vm"
      - "stop_vm"

این ساختار امنیتی مانع از استفاده غیرمجاز منابع می‌شود و سطح دسترسی هر کاربر را به‌طور دقیق مشخص می‌کند.

---

6. نظارت و بهینه‌سازی مصرف منابع

vRA با vRealize Operations Manager (vROps) ادغام شده و امکان تحلیل پیشرفته و بهینه‌سازی مصرف CPU، RAM و Storage را فراهم می‌کند.

فعال‌سازی نظارت بر منابع از طریق CLI

vracli service enable vrops
vracli metric-collection enable

با این تنظیمات، مدیران می‌توانند عملکرد منابع را مانیتور کرده و ظرفیت‌های غیرضروری را آزاد کنند.

---

جمع‌بندی

vRA با استفاده از Blueprints، مدیریت چرخه عمر منابع، پورتال سلف‌سرویس، ادغام با DevOps، کنترل دسترسی و نظارت بر مصرف منابع، فرآیند استقرار و مدیریت منابع IT را خودکار می‌کند. این ابزار به سازمان‌ها کمک می‌کند تا عملکرد بهتر، کاهش هزینه‌ها و افزایش امنیت زیرساخت‌های IT را تجربه کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”vRealize Orchestrator (vRO): برای ایجاد و مدیریت Workflows” subtitle=”توضیحات کامل”]VMware vRealize Orchestrator (vRO) یک ابزار قدرتمند برای خودکارسازی فرآیندهای IT و مدیریت Workflows در محیط‌های مجازی، ابری و ترکیبی است. با استفاده از vRO، می‌توان فرآیندهای پیچیده مدیریتی را بدون نیاز به مداخله دستی، به‌صورت کاملاً خودکار اجرا کرد.

---

1. نقش vRealize Orchestrator در مدیریت IT

✅ خودکارسازی عملیات مدیریتی: مانند استقرار ماشین‌های مجازی، تخصیص منابع، و حذف سرورها
✅ یکپارچگی با دیگر ابزارهای VMware: مانند vRA، vSphere، NSX، و vSAN
✅ ایجاد Workflows برای انجام عملیات خاص به‌صورت مرحله‌به‌مرحله
✅ اتصال به سرویس‌های خارجی مانند AWS، Azure، Databases، REST APIs و …

---

2. اجزای کلیدی vRO

✅ Workflows: مجموعه‌ای از اقدامات خودکار که برای اجرای فرآیندهای IT استفاده می‌شود.
✅ Actions: دستورات کوچک و قابل استفاده مجدد که در Workflows به کار می‌روند.
✅ Policies: قوانینی که به‌طور خودکار در زمان‌های مشخص یا رویدادهای خاص اجرا می‌شوند.
✅ Plugins: افزونه‌هایی که vRO را به سیستم‌های مختلف مانند vSphere، Active Directory، REST API متصل می‌کنند.
✅ JavaScript-based Scripting: زبان مورد استفاده برای توسعه Workflows.

---

3. ایجاد یک Workflow در vRealize Orchestrator

📌 مثال: ایجاد یک Workflow برای استقرار ماشین مجازی جدید در vSphere

1. ورود به vRealize Orchestrator Console
2. رفتن به Workflows
3. انتخاب New Workflow و نام‌گذاری آن
4. اضافه کردن Inputs (مانند نام ماشین مجازی، تعداد CPU، میزان RAM)
5. تعریف Scriptable Task برای اجرای اسکریپت ایجاد VM

📌 نمونه کد جاوا اسکریپت برای ایجاد VM در vRO

var vmName = "Web-Server";
var datacenter = VcPlugin.getAllDatacenters()[0];
var resourcePool = datacenter.hostFolder.childEntity[0].resourcePool;
var datastore = datacenter.datastoreFolder.childEntity[0];
var vmFolder = datacenter.vmFolder;

var spec = new VcVirtualMachineConfigSpec();
spec.name = vmName;
spec.memoryMB = 2048;
spec.numCPUs = 2;
spec.guestId = "ubuntu64Guest";

var task = vmFolder.createVM_Task(spec, resourcePool, datastore);

---

4. اجرای Workflow از طریق CLI

برای اجرای Workflows می‌توان از CLI استفاده کرد.

# مشاهده لیست Workflows در vRO
vro-cli workflows list

# اجرای یک Workflow خاص
vro-cli workflows execute --name "Create_VM_Workflow"

---

5. مانیتورینگ و مدیریت Workflows

برای نظارت بر وضعیت Workflowها و دریافت لاگ‌ها می‌توان از دستورات زیر استفاده کرد:

# مشاهده وضعیت Workflow اجرا شده
vro-cli workflows status --id <workflow_id>

# دریافت لاگ‌های یک Workflow خاص
vro-cli workflows logs --id <workflow_id>

---

6. مزایای استفاده از vRealize Orchestrator

✅ کاهش مداخله انسانی و کاهش خطا
✅ بهبود بهره‌وری تیم‌های IT با خودکارسازی عملیات پیچیده
✅ یکپارچه‌سازی با ابزارهای مدیریت IT و DevOps
✅ امکان اتصال به REST APIs و انجام عملیات روی سرویس‌های خارجی
✅ ایجاد Workflowهای پیچیده با قابلیت اجرا در زمان‌بندی مشخص

---

جمع‌بندی

vRealize Orchestrator (vRO) یک ابزار پیشرفته برای ایجاد و مدیریت Workflows در محیط‌های IT است. این ابزار به سازمان‌ها کمک می‌کند تا فرآیندهای IT را خودکارسازی کرده، هزینه‌ها را کاهش دهند و بهره‌وری را افزایش دهند. با استفاده از vRO، می‌توان سناریوهای پیچیده مدیریتی را بدون نیاز به مداخله دستی پیاده‌سازی و اجرا کرد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”vRealize Automation Catalog: محل ارائه سرویس‌ها و منابع” subtitle=”توضیحات کامل”]vRealize Automation Catalog یکی از مهم‌ترین اجزای VMware vRealize Automation (vRA) است که به کاربران امکان می‌دهد تا سرویس‌های IT و منابع محاسباتی را به‌صورت خودکار درخواست و مدیریت کنند. این بخش، مانند یک فروشگاه سرویس‌های IT عمل می‌کند که در آن کاربران می‌توانند سرویس‌های مورد نیاز خود را از طریق رابط کاربری گرافیکی یا API درخواست کنند.

---

1. نقش vRealize Automation Catalog در مدیریت IT

✅ ارائه سرویس‌های از پیش تعریف‌شده به کاربران (مانند ایجاد ماشین‌های مجازی، کانتینرها، دیتابیس‌ها و شبکه‌های مجازی)
✅ یکپارچه‌سازی با سایر ابزارهای VMware مانند vSphere، NSX، و vSAN
✅ کنترل دسترسی بر اساس نقش کاربران (RBAC)
✅ امکان مدیریت و نظارت بر درخواست‌های کاربران
✅ امکان خودکارسازی فرآیند تأیید درخواست‌ها

---

2. اجزای کلیدی vRealize Automation Catalog

✅ Service Catalog: لیستی از سرویس‌های قابل ارائه مانند ماشین‌های مجازی، دیتابیس‌ها، فضای ذخیره‌سازی و …
✅ Blueprints: قالب‌های از پیش تعریف‌شده برای ایجاد منابع (مانند یک سرور وب با پیکربندی مشخص)
✅ Policies & Approvals: قوانین و فرآیندهای تأیید درخواست‌ها
✅ Self-Service Portal: پرتال کاربری برای درخواست و مدیریت منابع
✅ APIs for Automation: قابلیت درخواست سرویس‌ها از طریق API

---

3. ایجاد یک سرویس جدید در vRealize Automation Catalog

📌 مثال: ایجاد یک سرویس برای استقرار یک ماشین مجازی جدید

1. ورود به vRealize Automation Console
2. رفتن به Cloud Assembly و ایجاد یک Blueprint جدید
3. مشخص کردن پارامترهای ماشین مجازی مانند CPU، RAM، Storage
4. انتشار Blueprint در Service Catalog
5. تعریف Policies & Approvals برای کنترل درخواست‌ها

📌 نمونه کد YAML برای تعریف یک Blueprint در vRA

formatVersion: 1
inputs:
  vm_name:
    type: string
    title: "Virtual Machine Name"
  cpu_count:
    type: integer
    title: "Number of CPUs"
    default: 2
  memory_size:
    type: integer
    title: "Memory Size (MB)"
    default: 4096

resources:
  vm:
    type: Cloud.Machine
    properties:
      name: '${input.vm_name}'
      cpuCount: '${input.cpu_count}'
      memoryMB: '${input.memory_size}'
      image: "Ubuntu-20.04"
      flavor: "small"
      constraints:
        - tag: "vmware"

---

4. درخواست یک سرویس از vRealize Automation Catalog از طریق CLI

# مشاهده لیست سرویس‌های موجود در Catalog
vra-cli catalog list

# درخواست یک سرویس جدید از Catalog
vra-cli catalog request \
--name "Ubuntu VM" \
--param vm_name="WebServer01" \
--param cpu_count=4 \
--param memory_size=8192
# مشاهده وضعیت درخواست
vra-cli catalog request status --id <request_id>

---

5. مزایای استفاده از vRealize Automation Catalog

✅ ارائه خدمات IT به‌صورت سلف‌سرویس (Self-Service)
✅ کاهش زمان مورد نیاز برای تحویل سرویس‌ها
✅ بهبود کنترل و نظارت بر درخواست‌های کاربران
✅ کاهش پیچیدگی مدیریت منابع IT
✅ امکان یکپارچه‌سازی با سیستم‌های دیگر مانند AWS، Azure، Kubernetes و …

---

جمع‌بندی

vRealize Automation Catalog یک پرتال سلف‌سرویس برای ارائه سرویس‌های IT است که به سازمان‌ها کمک می‌کند فرآیند درخواست و تحویل منابع را خودکار کنند. این ابزار، با استفاده از Blueprints، Policies و APIها، امکان خودکارسازی و مقیاس‌پذیری زیرساخت‌های IT را فراهم می‌کند و به کاربران اجازه می‌دهد سرویس‌های مورد نیاز خود را به‌صورت سریع و کارآمد دریافت کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”vRealize Automation Console: رابط مدیریتی برای کاربران و مدیران” subtitle=”توضیحات کامل”]vRealize Automation Console یک رابط مدیریتی مبتنی بر وب است که امکان مدیریت، پیکربندی و مانیتورینگ سرویس‌های vRealize Automation (vRA) را برای مدیران و کاربران فراهم می‌کند. این کنسول نقش کلیدی در مدیریت چرخه حیات منابع IT، خودکارسازی درخواست‌ها و نظارت بر عملکرد سرویس‌ها دارد.

---

1. نقش vRealize Automation Console در مدیریت IT

✅ مدیریت منابع و سرویس‌ها (مانند ماشین‌های مجازی، کانتینرها، شبکه‌ها و پایگاه‌های داده)
✅ تعریف و ویرایش Blueprints برای استقرار خودکار منابع
✅ مدیریت دسترسی کاربران و نقش‌های امنیتی (RBAC)
✅ ایجاد و تنظیم سیاست‌های خودکارسازی و مجوزدهی (Policies & Approvals)
✅ نظارت بر وضعیت درخواست‌ها، لاگ‌ها و رویدادهای سیستم
✅ اتصال به سرویس‌های ابری مانند VMware vSphere، AWS، Azure و Kubernetes

---

2. اجزای کلیدی vRealize Automation Console

✅ Cloud Assembly: برای طراحی و مدیریت Blueprints و خودکارسازی استقرار منابع
✅ Service Broker: برای ارائه سرویس‌ها از طریق vRA Catalog
✅ Code Stream: برای پیاده‌سازی CI/CD و خودکارسازی DevOps
✅ Orchestrator: برای ایجاد و مدیریت Workflows
✅ Policies & Approvals: برای مدیریت دسترسی‌ها و قوانین تخصیص منابع
✅ Monitor & Logs: برای مانیتورینگ، گزارش‌گیری و مشاهده لاگ‌ها

---

3. دسترسی به vRealize Automation Console

📌 ورود به کنسول مدیریتی

مدیران و کاربران می‌توانند از طریق مرورگر وب وارد کنسول vRealize Automation شوند.

https://<vRA-Server-IP>/vra

📌 ورود به سیستم با CLI

برای مدیریت vRA از طریق CLI می‌توان از vRA CLI استفاده کرد.

# ورود به vRA CLI
vra login --server <vRA-Server-IP> --user admin --password 'YourPassword'

---

4. مدیریت منابع از طریق vRealize Automation Console

📌 ایجاد یک Blueprint برای استقرار ماشین مجازی

1. ورود به vRealize Automation Console
2. رفتن به Cloud Assembly و ایجاد یک Blueprint جدید
3. اضافه کردن ماشین مجازی و تنظیم مشخصات آن (CPU، RAM، Disk)
4. انتشار Blueprint در Service Broker
5. ارائه آن به کاربران از طریق vRealize Automation Catalog

📌 نمونه کد YAML برای تعریف یک Blueprint در vRA

formatVersion: 1
inputs:
  vm_name:
    type: string
    title: "VM Name"
  cpu_count:
    type: integer
    title: "CPU Count"
    default: 2
  memory_size:
    type: integer
    title: "Memory (MB)"
    default: 4096

resources:
  vm:
    type: Cloud.Machine
    properties:
      name: '${input.vm_name}'
      cpuCount: '${input.cpu_count}'
      memoryMB: '${input.memory_size}'
      image: "Ubuntu-20.04"
      flavor: "small"

📌 درخواست یک ماشین مجازی جدید از طریق CLI

# مشاهده لیست سرویس‌های موجود در vRA
vra catalog list

# ایجاد یک ماشین مجازی با Blueprint مشخص
vra catalog request \
--name "Ubuntu VM" \
--param vm_name="AppServer01" \
--param cpu_count=4 \
--param memory_size=8192
# بررسی وضعیت درخواست
vra catalog request status --id <request_id>

---

5. مانیتورینگ و گزارش‌گیری در vRealize Automation Console

✅ مشاهده وضعیت درخواست‌های کاربران
✅ نظارت بر عملکرد منابع و مصرف CPU، RAM و Storage
✅ بررسی خطاهای سیستم و لاگ‌های مدیریتی
✅ یکپارچه‌سازی با vRealize Operations برای بهینه‌سازی منابع

---

6. مزایای استفاده از vRealize Automation Console

✅ مدیریت یکپارچه و متمرکز زیرساخت‌های IT
✅ افزایش سرعت در ارائه سرویس‌ها به کاربران
✅ بهینه‌سازی مصرف منابع و کاهش هزینه‌های عملیاتی
✅ امکان ایجاد و مدیریت سیاست‌های امنیتی و تخصیص منابع
✅ یکپارچه‌سازی با سرویس‌های ابری و محیط‌های چندگانه (Multi-Cloud)

---

جمع‌بندی

vRealize Automation Console یک رابط مدیریتی جامع و کاربرپسند است که به مدیران و کاربران اجازه می‌دهد منابع IT را به‌صورت خودکار مدیریت و کنترل کنند. این کنسول، قابلیت‌های گسترده‌ای برای طراحی، ارائه و نظارت بر سرویس‌های IT فراهم می‌کند و به سازمان‌ها کمک می‌کند تا فرآیندهای IT را خودکارسازی و بهینه‌سازی کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی نحوه تعامل اجزای vRealize Automation (vRA) با یکدیگر” subtitle=”توضیحات کامل”]vRealize Automation (vRA) مجموعه‌ای از اجزا و سرویس‌ها را برای مدیریت خودکار منابع IT فراهم می‌کند. این اجزا در کنار هم کار می‌کنند تا فرآیندهای ایجاد، تخصیص و مدیریت منابع را ساده‌سازی کرده و مقیاس‌پذیری و بهره‌وری را افزایش دهند. در این بخش، نحوه تعامل اجزای کلیدی vRA بررسی خواهد شد.

---

1. اجزای اصلی vRealize Automation و نقش آن‌ها

✅ vRealize Automation Console: رابط مدیریتی برای کاربران و مدیران جهت مدیریت منابع و درخواست‌ها
✅ vRealize Automation Catalog: فهرستی از سرویس‌ها و منابع قابل درخواست توسط کاربران
✅ vRealize Orchestrator (vRO): ایجاد و مدیریت Workflows برای خودکارسازی فرآیندها
✅ vRealize Automation Appliances: ماشین‌های مجازی که سرویس‌های vRA را اجرا می‌کنند
✅ Database: پایگاه داده برای ذخیره‌سازی تنظیمات، لاگ‌ها و اطلاعات درخواست‌ها

---

2. نحوه تعامل اجزا در فرآیند درخواست و تخصیص منابع

📌 1. درخواست سرویس از طریق vRealize Automation Catalog

• کاربران از vRealize Automation Console وارد Service Broker شده و سرویس موردنظر خود را انتخاب می‌کنند.
• درخواست از طریق vRA Catalog ثبت می‌شود و اطلاعات آن به Workflow Engine (vRO) ارسال می‌گردد.

📌 2. پردازش درخواست توسط vRealize Orchestrator (vRO)

• vRealize Orchestrator (vRO) بررسی می‌کند که آیا درخواست نیاز به تأیید مدیر دارد یا خیر.
• اگر نیاز به تأیید باشد، درخواست به Policies & Approvals ارسال می‌شود.
• در صورت تأیید، vRO فرآیند Provisioning را آغاز می‌کند.

📌 3. ایجاد و تخصیص منابع توسط Cloud Assembly

• Cloud Assembly با استفاده از Blueprints منابع موردنیاز را در محیط‌های ابری یا مجازی‌سازی ایجاد می‌کند.
• بسته به نوع درخواست، منابع ممکن است از vSphere، AWS، Azure، NSX-T و غیره تأمین شوند.
• اطلاعات استقرار در پایگاه داده ذخیره شده و وضعیت درخواست به کاربر اطلاع داده می‌شود.

📌 4. مدیریت و نظارت بر منابع ایجاد شده

• کاربران می‌توانند از طریق Monitor & Logs وضعیت منابع خود را مشاهده کنند.
• مدیران می‌توانند از طریق vRealize Operations Manager عملکرد منابع را بهینه‌سازی کرده و مصرف آن‌ها را کنترل کنند.

---

3. تعامل اجزا در قالب یک سناریوی عملی

سناریو: درخواست و استقرار یک ماشین مجازی (VM) در vSphere

✅ مرحله 1: ثبت درخواست در vRA Catalog

vra catalog request \
--name "Ubuntu VM" \
--param vm_name="WebServer01" \
--param cpu_count=4 \
--param memory_size=8192
✅ مرحله 2: بررسی درخواست در vRO

• بررسی تأییدیه‌ها
• اجرای Workflow مربوط به تخصیص منابع

✅ مرحله 3: ایجاد ماشین مجازی در vSphere از طریق Cloud Assembly

formatVersion: 1
resources:
  vm:
    type: Cloud.Machine
    properties:
      name: "WebServer01"
      cpuCount: 4
      memoryMB: 8192
      image: "Ubuntu-20.04"
      flavor: "medium"

✅ مرحله 4: اطلاع‌رسانی به کاربر و مشاهده وضعیت

vra catalog request status --id <request_id>

✅ مرحله 5: مانیتورینگ و مدیریت ماشین مجازی

• بررسی وضعیت ماشین از vRealize Automation Console
• استفاده از vRealize Operations Manager برای نظارت بر عملکرد

---

4. مزایای یکپارچگی اجزای vRA

✅ خودکارسازی کامل فرآیندهای درخواست و تخصیص منابع
✅ بهبود تجربه کاربران با ارائه سرویس‌های قابل‌مدیریت و مقیاس‌پذیر
✅ افزایش امنیت و کنترل منابع با استفاده از سیاست‌های تأیید و تخصیص
✅ مدیریت کارآمدتر زیرساخت‌های ابری و مجازی‌سازی

---

جمع‌بندی

در vRealize Automation، اجزا با یکدیگر تعامل دارند تا فرآیندهای ایجاد، تخصیص و مدیریت منابع IT به‌صورت خودکار انجام شود. vRealize Orchestrator فرآیندهای خودکارسازی را مدیریت کرده و Cloud Assembly منابع موردنیاز را ایجاد می‌کند. vRealize Automation Catalog درخواست‌ها را مدیریت کرده و از طریق vRealize Automation Console کاربران و مدیران می‌توانند منابع خود را نظارت و کنترل کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. مزایای استفاده از VMware vRealize Automation”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”کاهش هزینه‌ها: خودکارسازی فرآیندها برای کاهش هزینه‌های عملیاتی” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از اصلی‌ترین مزایای استفاده از VMware vRealize Automation (vRA)، خودکارسازی فرآیندها و کاهش هزینه‌های عملیاتی است. این ویژگی باعث می‌شود که کسب‌وکارها قادر به انجام عملیات پیچیده و زمان‌بر به صورت خودکار باشند، بدون نیاز به مداخله دستی و انجام کارهای تکراری.

فرآیند خودکارسازی در vRA

با استفاده از vRA، می‌توان بسیاری از فرآیندهای زیرساختی IT را خودکار کرد، از جمله استقرار ماشین‌های مجازی، پیکربندی شبکه‌ها، و مدیریت منابع ابری. این خودکارسازی به کاهش خطاهای انسانی، افزایش دقت، و کاهش هزینه‌های مربوط به نیروی انسانی کمک می‌کند.

به عنوان مثال، در هنگام ایجاد یک ماشین مجازی، تمام مراحل از جمله تخصیص منابع، پیکربندی شبکه، نصب سیستم‌عامل و نرم‌افزارهای لازم می‌تواند به صورت خودکار و بدون نیاز به مداخله دستی انجام شود.

خودکارسازی فرآیندهای پیکربندی

vRA امکان پیکربندی خودکار منابع مختلف مانند ذخیره‌سازی، شبکه، و امنیت را فراهم می‌کند. این ویژگی باعث می‌شود که زیرساخت‌ها به سرعت و با حداقل هزینه، به طور خودکار پیکربندی شوند.

برای مثال، در صورتی که بخواهید یک ماشین مجازی را با منابع مشخص ایجاد کنید، می‌توانید از طریق vRA و با استفاده از Blueprints و Workflows این فرآیند را به صورت خودکار پیاده‌سازی کنید.

کد مثال: درخواست برای ایجاد یک ماشین مجازی

در زیر نمونه‌ای از دستورات کامندلاین برای درخواست ایجاد یک ماشین مجازی در vRA آورده شده است که می‌تواند به طور خودکار انجام شود:

vra catalog request \
  --name "Ubuntu VM" \
  --param vm_name="AppServer01" \
  --param cpu_count=4 \
  --param memory_size=8192

این دستور باعث می‌شود که vRA به طور خودکار یک ماشین مجازی با نام AppServer01، 4 هسته CPU و 8 گیگابایت حافظه RAM ایجاد کند.

نتیجه نهایی

با خودکارسازی فرآیندها، سازمان‌ها قادر خواهند بود تا هزینه‌های عملیاتی را به طور چشمگیری کاهش دهند. این ویژگی به ویژه در محیط‌های بزرگ و پیچیده که نیاز به مدیریت تعداد زیادی منابع دارند، بسیار مفید است.

---

جمع‌بندی

در این بخش، بررسی کردیم که چگونه استفاده از خودکارسازی در VMware vRealize Automation می‌تواند منجر به کاهش هزینه‌های عملیاتی شود. این کار از طریق خودکارسازی فرآیندها و مدیریت منابع به طور مؤثر انجام می‌شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”افزایش بهره‌وری: ارائه سرویس‌ها به صورت خودکار و بدون نیاز به مداخله دستی” subtitle=”توضیحات کامل”]در دنیای امروز، بهره‌وری یکی از عوامل کلیدی در موفقیت هر سازمانی است. در زمینه مدیریت زیرساخت‌های IT، افزایش بهره‌وری به معنای توانایی ارائه سرویس‌ها و منابع به صورت خودکار، بدون نیاز به مداخله دستی است. VMware vRealize Automation (vRA) ابزار قدرتمندی برای دستیابی به این هدف است.

vRA با استفاده از ویژگی‌هایی مانند Blueprints و Workflows به طور کامل فرآیندهای استقرار و مدیریت منابع را خودکار می‌کند، که این امر موجب کاهش خطای انسانی، زمان‌های تأخیر و هزینه‌های اضافی می‌شود. این خودکارسازی فرآیندها، به تیم‌های IT این امکان را می‌دهد تا به جای تمرکز بر عملیات دستی، روی مسائل استراتژیک و پیشرفته‌تر متمرکز شوند.

نحوه کارکرد vRA برای افزایش بهره‌وری:

1. Blueprints (نقشه‌های معماری):
   • Blueprints، ساختارهایی برای سرویس‌ها و منابع ایجاد می‌کنند که توسط کاربران نهایی درخواست می‌شوند.
   • به عنوان مثال، می‌توان یک blueprint برای استقرار یک ماشین مجازی با تنظیمات مشخص مانند CPU، RAM، فضای دیسک و نرم‌افزارهای مورد نیاز ایجاد کرد.
   • این نقشه‌ها به صورت خودکار منابع را در سیستم‌های مختلف مانند VMware vSphere یا حتی پلتفرم‌های ابری دیگر استقرار می‌دهند.
2. Workflows (جریان‌های کاری):
   • Workflows در vRA فرآیندهای خودکار را تعریف می‌کنند که شامل درخواست منابع، تخصیص منابع، و حتی تأمین منابع اضافی در صورت نیاز می‌باشند.
   • به عنوان مثال، وقتی یک درخواست برای استقرار یک ماشین مجازی جدید ثبت می‌شود، vRA به طور خودکار با استفاده از یک workflow این درخواست را پردازش کرده و ماشین مجازی را ایجاد می‌کند.
3. Self-Service Portal (پورتال خودکار سرویس‌دهی):
   • پورتال خودکار سرویس‌دهی به کاربران نهایی این امکان را می‌دهد که به صورت خودکار درخواست منابع کنند، که از این طریق به تیم‌های IT کمک می‌کند تا از بار کاری اضافه رهایی یابند.
   • به‌طور مثال، مدیران سیستم می‌توانند به راحتی و از طریق این پورتال، درخواست‌های منابع جدید را مشاهده کنند و تأمین آن‌ها را به صورت اتوماتیک انجام دهند.

مثال عملی از ایجاد یک ماشین مجازی از طریق vRA:

فرض کنید شما می‌خواهید یک ماشین مجازی با نام “WebServer01” ایجاد کنید. این فرآیند به طور خودکار انجام می‌شود و نیاز به هیچ مداخله دستی ندارد.

کد زیر نشان می‌دهد که چگونه یک درخواست از طریق vRA ایجاد می‌شود:

vra catalog request \
  --name "Ubuntu VM" \
  --param vm_name="WebServer01" \
  --param cpu_count=4 \
  --param memory_size=8192

در اینجا:

• --name "Ubuntu VM": نام سرویس درخواست شده است.
• --param vm_name="WebServer01": نام ماشین مجازی مشخص شده است.
• --param cpu_count=4: تعداد هسته‌های CPU.
• --param memory_size=8192: حجم حافظه RAM (در اینجا 8 گیگابایت).

این درخواست از طریق vRA پردازش شده و ماشین مجازی به طور خودکار استقرار می‌یابد، بدون اینکه نیاز به مداخله دستی باشد.

---

جمع بندی

با استفاده از vRA، سازمان‌ها قادرند عملیات‌های IT خود را به طور چشم‌گیری خودکار کنند، که منجر به افزایش بهره‌وری و کاهش نیاز به مداخله دستی در فرآیندهای پیچیده می‌شود. این خودکارسازی نه تنها خطاها را کاهش می‌دهد، بلکه زمان و هزینه‌های عملیاتی را نیز به طور چشم‌گیری کاهش می‌دهد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مقیاس‌پذیری: توانایی گسترش زیرساخت‌ها به صورت مقیاس‌پذیر در محیط‌های ابری” subtitle=”توضیحات کامل”]مقیاس‌پذیری یکی از ویژگی‌های حیاتی در هر محیط IT مدرن است. این ویژگی به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که به راحتی منابع و زیرساخت‌های خود را بر اساس نیازهای متغیر و رشد تقاضا گسترش دهند. با توجه به اینکه محیط‌های ابری به طور ویژه برای مقیاس‌پذیری طراحی شده‌اند، توانایی گسترش منابع و زیرساخت‌ها در این محیط‌ها می‌تواند تاثیر زیادی بر عملکرد و بهره‌وری سازمان‌ها داشته باشد.

vRealize Automation (vRA) با ویژگی‌های منحصر به فرد خود می‌تواند کمک بزرگی در این زمینه باشد. vRA به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که منابع را به صورت خودکار مقیاس‌بندی کنند و زیرساخت‌های خود را به راحتی گسترش دهند، چه در محیط‌های خصوصی و چه در محیط‌های ابری عمومی.

نحوه کارکرد vRA برای مقیاس‌پذیری

1. خودکارسازی مقیاس‌پذیری:
   • vRA از طریق Blueprints و Policies به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که زیرساخت‌ها را به صورت خودکار مقیاس‌پذیر کنند.
   • به عنوان مثال، اگر ترافیک به یک سرویس خاص افزایش یابد، vRA می‌تواند به طور خودکار منابع جدیدی برای آن سرویس اضافه کند، بدون نیاز به مداخله دستی.
2. Integration با محیط‌های ابری:
   • vRA به راحتی می‌تواند با محیط‌های ابری مانند Amazon Web Services (AWS)، Microsoft Azure و دیگر پلتفرم‌های ابری تعامل داشته باشد.
   • این ویژگی به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که زیرساخت‌های خود را به صورت مقیاس‌پذیر و انعطاف‌پذیر در داخل و خارج از محیط‌های ابری گسترش دهند.
   • به‌عنوان مثال، در صورتی که ظرفیت یک ماشین مجازی در زیرساخت داخلی به نقطه اشباع برسد، vRA می‌تواند به صورت خودکار از منابع ابری برای گسترش آن استفاده کند.
3. Auto-Scaling (مقیاس‌پذیری خودکار):
   • vRA از ویژگی‌های Auto-Scaling استفاده می‌کند که به طور خودکار تعداد منابع مورد نیاز را بر اساس تغییرات در تقاضا تنظیم می‌کند.
   • این ویژگی می‌تواند شامل مقیاس‌گذاری ماشین‌های مجازی، تعداد پردازنده‌ها، حافظه RAM و ذخیره‌سازی باشد.
4. خودکارسازی اعمال تغییرات بر اساس سیاست‌ها:
   • در vRA می‌توان سیاست‌هایی ایجاد کرد که به طور خودکار منابع را بر اساس معیارهای خاص مانند میزان استفاده از CPU یا RAM تنظیم کنند.
   • به عنوان مثال، می‌توان سیاستی تعریف کرد که در صورت استفاده بیش از 80% از منابع یک ماشین مجازی، به طور خودکار منابع اضافی (مانند CPU یا حافظه) به آن اضافه شود.

مثال عملی از گسترش منابع در vRA:

فرض کنید که نیاز به گسترش منابع برای یک ماشین مجازی خاص دارید. این فرآیند به طور خودکار از طریق vRA انجام می‌شود.

کد زیر درخواست تغییرات را به vRA ارسال می‌کند تا منابع اضافی برای یک ماشین مجازی خاص تخصیص یابد:

vra catalog request \
  --name "Increase Resources" \
  --param vm_name="WebServer01" \
  --param cpu_count=8 \
  --param memory_size=16384

در اینجا:

• --name "Increase Resources": نام درخواست برای افزایش منابع.
• --param vm_name="WebServer01": نام ماشین مجازی که باید منابع آن افزایش یابد.
• --param cpu_count=8: تعداد هسته‌های CPU جدید برای ماشین مجازی.
• --param memory_size=16384: حجم حافظه جدید برای ماشین مجازی (16 گیگابایت).

این دستور باعث می‌شود که منابع جدید به طور خودکار به ماشین مجازی اضافه شوند.

---

جمع بندی

vRA به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که زیرساخت‌های خود را به صورت مقیاس‌پذیر گسترش دهند و منابع را به طور خودکار مطابق با نیازهای متغیر مدیریت کنند. این ویژگی نه تنها به بهینه‌سازی استفاده از منابع کمک می‌کند، بلکه باعث کاهش هزینه‌ها و افزایش کارایی در محیط‌های ابری می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”کاهش زمان پاسخ‌دهی: ارائه سریع‌تر و به موقع سرویس‌ها و منابع” subtitle=”توضیحات کامل”]کاهش زمان پاسخ‌دهی در محیط‌های IT یکی از مهم‌ترین عواملی است که به بهبود تجربه کاربری و افزایش بهره‌وری در سازمان‌ها کمک می‌کند. در دنیای امروز، کاربران انتظار دارند که سرویس‌ها و منابع به سرعت و بدون تأخیر در اختیارشان قرار گیرد. به ویژه در محیط‌های ابری و خودکار، زمان پاسخ‌دهی به شدت بر عملکرد کسب‌وکار و رضایت مشتری تأثیر می‌گذارد.

vRealize Automation (vRA) با استفاده از ویژگی‌های خودکارسازی و بهینه‌سازی فرآیندها، قادر است زمان پاسخ‌دهی را به شدت کاهش دهد و منابع را به صورت به موقع و سریع ارائه دهد.

نحوه کارکرد vRA در کاهش زمان پاسخ‌دهی

1. خودکارسازی فرآیندها:
   • یکی از ویژگی‌های اصلی vRA خودکارسازی است. این فرآیند شامل خودکارسازی استقرار منابع و سرویس‌ها است که باعث کاهش زمان نیاز به مداخله دستی و تسریع در ارائه سرویس‌ها می‌شود.
   • به عنوان مثال، با استفاده از Blueprints در vRA، سرویس‌ها و ماشین‌های مجازی می‌توانند به صورت خودکار و بر اساس تقاضای کاربر استقرار یابند.
2. مقابله با درخواست‌های فوری:
   • vRA می‌تواند درخواست‌های فوری و مهم را شناسایی کرده و منابع لازم را به صورت اولویت‌بندی شده در اختیار قرار دهد. این ویژگی به کاهش زمان پاسخ‌دهی در مواقع بحرانی کمک می‌کند.
3. مدیریت منابع بهینه:
   • vRA به طور مداوم منابع را مانیتور می‌کند و می‌تواند به طور خودکار منابع اضافی تخصیص دهد یا منابع غیرضروری را کاهش دهد تا بهینه‌ترین استفاده از ظرفیت‌ها را داشته باشد.
   • این ویژگی باعث می‌شود که هنگام درخواست منابع، سیستم بتواند به سرعت به آن‌ها پاسخ دهد و از ایجاد ترافیک یا تأخیر جلوگیری شود.
4. استقرار خودکار در محیط‌های ابری و مجازی:
   • در vRA، سرویس‌ها می‌توانند به سرعت در محیط‌های ابری یا مجازی استقرار یابند. این فرآیند به صورت خودکار و بدون نیاز به مداخله دستی انجام می‌شود، که به کاهش زمان تأسیس و پیکربندی منابع کمک می‌کند.
   • vRA از طریق Catalog Requests می‌تواند سرویس‌ها و منابع را در کسری از زمان و به صورت بهینه استقرار دهد.

مثال عملی از درخواست سریع منابع در vRA

فرض کنید که یک درخواست برای استقرار سریع یک ماشین مجازی نیاز دارید. با استفاده از vRA می‌توانید این درخواست را به صورت خودکار و سریع ارسال کنید.

vra catalog request \
  --name "Quick VM Deployment" \
  --param vm_name="DBServer01" \
  --param cpu_count=4 \
  --param memory_size=8192

در اینجا:

• --name "Quick VM Deployment": نام درخواست برای استقرار سریع ماشین مجازی.
• --param vm_name="DBServer01": نام ماشین مجازی که باید استقرار یابد.
• --param cpu_count=4: تعداد هسته‌های CPU برای ماشین مجازی.
• --param memory_size=8192: حجم حافظه (8 گیگابایت) برای ماشین مجازی.

این درخواست باعث می‌شود که ماشین مجازی به سرعت و به صورت خودکار استقرار یابد.

---

جمع بندی

vRA با خودکارسازی فرآیندها، بهینه‌سازی منابع و ارائه سرویس‌ها به صورت به موقع و سریع، زمان پاسخ‌دهی را به شدت کاهش می‌دهد. این ویژگی نه تنها به کاهش تأخیر کمک می‌کند بلکه باعث افزایش رضایت کاربران و بهره‌وری کلی سازمان می‌شود. در محیط‌های مدرن IT، که سرعت و کارایی از اهمیت بالایی برخوردار است، vRA ابزاری کارآمد برای دستیابی به این اهداف است.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. معماری و ساختار VMware vRealize Automation”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”4.1. بررسی معماری vRA و اجزای کلیدی آن”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی‌های vRA و مسیر فایل‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]

vRealize Automation Appliances: بخش‌های مختلف سیستم vRA

vRealize Automation (vRA) یک پلتفرم مدیریت منابع و خودکارسازی است که به سازمان‌ها کمک می‌کند تا محیط‌های ابری و مجازی را مدیریت و اتوماتیک کنند. این سیستم از چندین قسمت مختلف تشکیل شده است که به هم متصل می‌شوند و برای ارائه سرویس‌ها و منابع به‌صورت خودکار عمل می‌کنند. در این قسمت به معرفی اجزای مختلف و بخش‌های سیستم vRA پرداخته می‌شود.

بخش‌های مختلف vRA Appliances

1. vRA IaaS (Infrastructure as a Service):
   • این قسمت شامل اجزای زیرساختی است که برای ارائه منابع مجازی (مانند ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی و شبکه) از آن استفاده می‌شود.
   • این اجزا برای خودکارسازی استقرار منابع و پیکربندی آن‌ها در یک محیط ابری یا مجازی به کار می‌روند.
2. vRA vSphere (یا سایر پلتفرم‌های زیرساختی):
   • این بخش به عنوان بخشی از پیکربندی‌های منابع IT، ارتباط بین vRA و vSphere (یا سایر پلتفرم‌های مجازی‌سازی) را مدیریت می‌کند.
   • از طریق این بخش می‌توان ماشین‌های مجازی را در محیط‌های مختلف (مانند vSphere، vCloud و سایر پلتفرم‌ها) استقرار داد و مدیریت کرد.
3. vRA IaaS Web Client:
   • این قسمت رابط کاربری وبی است که به کاربران و مدیران امکان می‌دهد تا به سیستم vRA متصل شوند و سرویس‌ها، منابع و درخواست‌ها را مدیریت کنند.
   • مدیران از این رابط برای پیکربندی و نظارت بر سرویس‌ها و منابع استفاده می‌کنند.
4. vRealize Automation Manager:
   • این بخش برای مدیریت و نظارت بر کل سیستم vRA استفاده می‌شود. همچنین برای پردازش و انجام درخواست‌های خودکارسازی منابع و سرویس‌ها از آن استفاده می‌شود.
5. vRealize Orchestrator (vRO):
   • این ابزار برای ایجاد و مدیریت Workflow ها استفاده می‌شود و به شما این امکان را می‌دهد تا فرآیندهای پیچیده را در vRA خودکار کنید.
6. vRA Database:
   • پایگاه داده vRA مسئول ذخیره‌سازی تنظیمات، سیاست‌ها، اطلاعات درخواست‌ها و سایر داده‌های پیکربندی سیستم است.
   • این بخش اطلاعات کلیدی و تاریخی سیستم را نگهداری می‌کند و عملکرد صحیح سیستم بستگی به مدیریت و عملکرد این پایگاه داده دارد.

برای پیکربندی و مدیریت هر یک از اجزای سیستم vRA نیاز به ویرایش فایل‌های خاص و انجام تنظیمات از طریق CLI یا رابط گرافیکی است. در اینجا برخی از تنظیمات پایه‌ای که باید در نظر گرفته شوند آورده شده است.

1. پیکربندی vRA IaaS

برای پیکربندی بخش IaaS در vRA، فایل‌های پیکربندی خاصی وجود دارند که باید ویرایش شوند.

مسیر فایل:
/etc/vmware/vcac/iaas-config.properties

مثال کد تنظیمات CLI:

# برای تغییر آدرس سرور vRA IaaS
echo "iaas.server.url=https://vra-server.local" >> /etc/vmware/vcac/iaas-config.properties

# برای تنظیم کلیدهای احراز هویت
echo "iaas.auth.username=admin" >> /etc/vmware/vcac/iaas-config.properties
echo "iaas.auth.password=SecurePassword" >> /etc/vmware/vcac/iaas-config.properties

---

2. پیکربندی vRA vSphere

برای پیکربندی ارتباط vRA با پلتفرم vSphere، باید تنظیمات مربوط به منابع vSphere در فایل‌های خاصی وارد شوند.

مسیر فایل:
/etc/vmware/vra/vsphere-config.json

مثال کد تنظیمات CLI:

# پیکربندی اتصال به vSphere برای استقرار ماشین‌های مجازی
echo '{
  "vcenter": "vcenter-server.local",
  "username": "vsphere-admin",
  "password": "vsphere-password"
}' > /etc/vmware/vra/vsphere-config.json

---

3. پیکربندی vRA Manager

برای مدیریت و نظارت بر سیستم vRA از طریق رابط مدیریتی، تنظیمات مختلف باید در فایل‌های پیکربندی وارد شوند.

مسیر فایل:
/etc/vmware/vra/manager-config.xml

مثال کد تنظیمات CLI:

# تنظیمات سرور vRA Manager
echo '<configuration>
  <server>vra-manager.local</server>
  <port>443</port>
</configuration>' > /etc/vmware/vra/manager-config.xml

---

4. پیکربندی پایگاه داده vRA

پایگاه داده vRA برای ذخیره‌سازی تنظیمات و داده‌های سیستم استفاده می‌شود. باید اطلاعات پایگاه داده را در فایل پیکربندی مربوطه وارد کنید.

مسیر فایل:
/etc/vmware/vra/database-config.json

مثال کد تنظیمات CLI:

# تنظیمات پایگاه داده vRA
echo '{
  "db_host": "db-server.local",
  "db_name": "vra-db",
  "db_user": "db-admin",
  "db_password": "db-password"
}' > /etc/vmware/vra/database-config.json

---

جمع‌بندی

سیستم vRealize Automation (vRA) از چندین بخش مختلف تشکیل شده است که هرکدام وظیفه خاصی را برای خودکارسازی، استقرار و مدیریت منابع ایفا می‌کنند. این بخش‌ها با هم تعامل دارند تا محیط‌های ابری و مجازی را به صورت یکپارچه و کارآمد مدیریت کنند. با پیکربندی صحیح این اجزا از طریق CLI و ویرایش فایل‌های پیکربندی، می‌توان سیستم vRA را به طور مؤثر و بهینه راه‌اندازی و مدیریت کرد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”Database: پایگاه داده برای ذخیره‌سازی اطلاعات و تنظیمات” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم vRealize Automation (vRA)، پایگاه داده یک بخش اساسی و حیاتی است که برای ذخیره‌سازی اطلاعات مختلف مانند تنظیمات، درخواست‌ها، منابع، سیاست‌ها و سایر داده‌های سیستم استفاده می‌شود. این پایگاه داده به عنوان هسته اصلی ذخیره‌سازی و مدیریت اطلاعات در پلتفرم vRA عمل می‌کند و عملکرد صحیح این بخش برای نگهداری داده‌ها و انجام پردازش‌های صحیح بسیار ضروری است.

نقش پایگاه داده در vRA

1. ذخیره‌سازی تنظیمات پیکربندی:
   • تمامی تنظیمات پیکربندی، از جمله اطلاعات ارتباطی با سرورهای vSphere، سیاست‌های منابع و تنظیمات خودکارسازی در پایگاه داده ذخیره می‌شوند.
   • پایگاه داده به عنوان یک مخزن مرکزی عمل کرده و دسترسی به این تنظیمات را برای اجزای مختلف سیستم فراهم می‌آورد.
2. ذخیره‌سازی درخواست‌ها و منابع:
   • تمام درخواست‌ها و منابع ایجاد شده توسط کاربران و مدیران در پایگاه داده ذخیره می‌شوند. این اطلاعات شامل جزئیات ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، و سایر منابع است که به صورت خودکار استقرار می‌یابند.
   • هرگونه تغییرات در وضعیت منابع، مانند وضعیت در حال انجام، تکمیل یا شکست، در پایگاه داده ثبت می‌شود.
3. مدیریت سیاست‌ها و فرایندها:
   • سیاست‌های مربوط به تخصیص منابع، مجوزها، و محدودیت‌های منابع نیز در پایگاه داده ذخیره می‌شود.
   • فرآیندهای خودکارسازی مانند Workflows که از طریق vRealize Orchestrator (vRO) ایجاد می‌شوند، در پایگاه داده نگهداری می‌گردند.
4. پشتیبانی از عملکردهای گوناگون سیستم:
   • پایگاه داده به سیستم vRA این امکان را می‌دهد که تمامی اطلاعات و داده‌های مربوط به محیط‌های ابری، ماشین‌های مجازی و سایر منابع را به صورت یکپارچه ذخیره و مدیریت کند.
   • همچنین برای نظارت بر عملکرد و تجزیه و تحلیل داده‌ها به کار می‌رود.

انواع پایگاه داده‌های مورد استفاده در vRA

در سیستم vRA، از پایگاه داده‌های مختلف برای ذخیره‌سازی داده‌ها استفاده می‌شود. مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

1. SQL Database:
   • vRA برای ذخیره‌سازی داده‌های خود از پایگاه داده‌های SQL مانند Microsoft SQL Server یا PostgreSQL استفاده می‌کند.
   • این پایگاه‌های داده برای نگهداری داده‌های ساختاریافته (Structured Data) و انجام پرس‌وجوهای پیچیده به کار می‌روند.
2. vRA Database:
   • پایگاه داده‌ای است که به طور خاص برای vRealize Automation طراحی شده است و شامل تمامی داده‌ها، تنظیمات، و منابع ذخیره‌سازی شده توسط سیستم می‌شود.
   • این پایگاه داده به طور مستقیم با اجزای مختلف vRA ارتباط دارد و از آن برای ذخیره‌سازی اطلاعات مربوط به ماشین‌های مجازی، درخواست‌ها و منابع استفاده می‌شود.

پیکربندی پایگاه داده vRA

برای استفاده صحیح از پایگاه داده در vRA، باید برخی تنظیمات در فایل‌های پیکربندی سیستم انجام شود. این تنظیمات شامل اطلاعات مربوط به میزبان پایگاه داده، نام پایگاه داده و اطلاعات احراز هویت می‌باشد.

پیکربندی پایگاه داده در vRA

برای پیکربندی پایگاه داده در vRA، باید فایل‌های پیکربندی مربوطه را ویرایش کنید.

مسیر فایل:
/etc/vmware/vra/database-config.json

مثال کد تنظیمات CLI:

# تنظیمات پایگاه داده vRA
echo '{
  "db_host": "db-server.local",
  "db_name": "vra-db",
  "db_user": "db-admin",
  "db_password": "db-password"
}' > /etc/vmware/vra/database-config.json

این کد تنظیمات پایگاه داده را با وارد کردن اطلاعات پایگاه داده (مانند میزبان پایگاه داده، نام پایگاه داده، نام کاربری و رمز عبور) پیکربندی می‌کند.

1. پیکربندی اتصال به پایگاه داده SQL Server

اگر از SQL Server برای ذخیره‌سازی اطلاعات استفاده می‌کنید، تنظیمات پایگاه داده به صورت زیر خواهد بود:

مسیر فایل:
/etc/vmware/vra/sql-server-config.json

مثال کد تنظیمات CLI:

# پیکربندی اتصال به SQL Server برای ذخیره‌سازی داده‌ها
echo '{
  "sql_server": "sql-server.local",
  "sql_db_name": "vra_sql_db",
  "sql_user": "sql-admin",
  "sql_password": "sql-password"
}' > /etc/vmware/vra/sql-server-config.json

---

2. پیکربندی پایگاه داده PostgreSQL

اگر از PostgreSQL برای ذخیره‌سازی داده‌ها استفاده می‌کنید، تنظیمات پایگاه داده به صورت زیر خواهد بود:

مسیر فایل:
/etc/vmware/vra/postgresql-config.json

مثال کد تنظیمات CLI:

# پیکربندی اتصال به PostgreSQL
echo '{
  "postgresql_host": "postgresql-server.local",
  "postgresql_db_name": "vra_pg_db",
  "postgresql_user": "pg-admin",
  "postgresql_password": "pg-password"
}' > /etc/vmware/vra/postgresql-config.json

---

جمع‌بندی

پایگاه داده در سیستم vRealize Automation (vRA) نقش بسیار حیاتی در ذخیره‌سازی و مدیریت اطلاعات مختلف ایفا می‌کند. این پایگاه داده برای ذخیره‌سازی تنظیمات پیکربندی، درخواست‌ها، منابع و سیاست‌ها استفاده می‌شود و عملکرد صحیح سیستم بستگی به مدیریت این بخش دارد. با پیکربندی صحیح پایگاه داده و اطمینان از اتصال صحیح به آن، می‌توان از قابلیت‌های vRA به طور مؤثر استفاده کرد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”Model-Driven Approach: نحوه ایجاد و مدیریت سرویس‌ها به روش مدل‌محور” subtitle=”توضیحات کامل”]در vRealize Automation (vRA)، روش مدل‌محور برای ایجاد و مدیریت سرویس‌ها، یکی از قابلیت‌های کلیدی است که به سازمان‌ها اجازه می‌دهد تا منابع و سرویس‌های IT را به صورت خودکار، استاندارد و با استفاده از مدل‌های قابل مدیریت ایجاد کنند. این رویکرد، فرآیند توسعه سرویس‌ها را ساده کرده و به صورت گسترده‌ای قابلیت مقیاس‌پذیری و انعطاف‌پذیری را در محیط‌های ابری فراهم می‌آورد.

مفهوم روش مدل‌محور در vRA

روش مدل‌محور (Model-Driven Approach) به طور عمده بر روی طراحی، ایجاد و مدیریت سرویس‌ها و منابع مبتنی بر مدل‌های تعریف شده تمرکز دارد. این رویکرد شامل تعریف استانداردها و شیوه‌های خاصی برای ساخت سرویس‌ها است که می‌توانند به راحتی در محیط‌های ابری خودکار شوند. سرویس‌هایی که به این شیوه ایجاد می‌شوند، قابلیت سفارشی‌سازی، مقیاس‌پذیری، و مدیریت دقیق را فراهم می‌آورند.

در این رویکرد، مدل‌ها برای مشخص کردن نیازمندی‌ها، منابع و وابستگی‌ها به کار می‌روند و بر اساس این مدل‌ها، سرویس‌ها به صورت خودکار ایجاد می‌شوند.

اجزای اصلی مدل‌محور در vRA

1. مدل‌های سرویس:
   • مدل‌ها شامل اطلاعاتی در مورد نحوه پیاده‌سازی یک سرویس، منابع مورد نیاز و تنظیمات پیکربندی هستند.
   • این مدل‌ها به عنوان الگوهایی برای ایجاد و مدیریت سرویس‌ها استفاده می‌شوند.
2. ویژگی‌های سرویس‌ها:
   • ویژگی‌ها اطلاعاتی مانند اندازه منابع (مثلاً تعداد هسته‌های CPU، حافظه و فضای ذخیره‌سازی) و تنظیمات شبکه (مانند آدرس‌های IP) را مشخص می‌کنند.
3. الگوهای سرویس:
   • الگوها تعیین می‌کنند که چگونه سرویس‌ها باید اجرا شوند، از جمله نحوه ارتباط بین اجزای مختلف سرویس‌ها و منابع.
4. مدیریت منابع و وابستگی‌ها:
   • در روش مدل‌محور، وابستگی‌ها و ارتباطات بین اجزای مختلف سرویس‌ها به وضوح تعریف می‌شود.
   • این تعریف به صورت اتوماتیک منابع لازم را در زمان استقرار سرویس‌ها فراهم می‌کند.

---

فرآیند ایجاد و مدیریت سرویس‌ها با روش مدل‌محور

1. طراحی مدل سرویس

در ابتدا، باید یک مدل برای سرویس یا اپلیکیشن خود طراحی کنید. این مدل شامل تمامی جزئیات سرویس، ویژگی‌ها، وابستگی‌ها و تنظیمات است. برای مثال، اگر قصد دارید یک ماشین مجازی را به عنوان سرویس ارائه کنید، مدل باید شامل تعداد CPU، حافظه، فضای ذخیره‌سازی، سیستم عامل و دیگر تنظیمات باشد.

مثال مدل برای ماشین مجازی:

{
  "service_name": "Ubuntu VM",
  "cpu_count": 4,
  "memory_size": 8192,
  "storage_size": 50,
  "os": "Ubuntu 20.04"
}

2. تعریف ویژگی‌های سرویس

ویژگی‌های سرویس مشخص می‌کنند که سرویس به چه منابع و تنظیماتی نیاز دارد. این ویژگی‌ها می‌توانند شامل مقادیر عددی (مانند تعداد هسته‌های CPU یا حجم حافظه) یا پارامترهای خاص دیگری باشند.

مثال ویژگی‌ها:

{
  "cpu_count": 4,
  "memory_size": 8192,
  "network_interface": "eth0"
}

3. پیاده‌سازی مدل‌ها و الگوهای سرویس

پس از طراحی مدل و ویژگی‌ها، می‌توان الگوهای سرویس را ایجاد کرد که نحوه اجرای این مدل‌ها را تعیین می‌کنند. این الگوها می‌توانند شامل کدهای اجرایی برای راه‌اندازی منابع، پیکربندی‌ها، و سیاست‌های استفاده باشند.

4. ایجاد سرویس‌ها با استفاده از مدل‌ها

با استفاده از مدل‌ها و الگوهای تعریف شده، می‌توان سرویس‌ها را در vRA به صورت خودکار ایجاد کرد. این فرآیند شامل استقرار منابع مختلف مانند ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، شبکه و دیگر اجزا است.

دستور CLI برای ایجاد سرویس:

vra catalog request \
--name "Ubuntu VM" \
--param vm_name="WebServer01" \
--param cpu_count=4 \
--param memory_size=8192

در این دستور، مدل سرویس “Ubuntu VM” درخواست می‌شود و ویژگی‌های آن مانند نام ماشین مجازی، تعداد هسته‌های CPU و حافظه مشخص می‌شود.

5. مدیریت و نظارت بر سرویس‌ها

بعد از ایجاد سرویس‌ها، می‌توان آن‌ها را به صورت مداوم نظارت و مدیریت کرد. در این مرحله، مدیران می‌توانند از ابزارهای موجود در vRA برای کنترل و بهینه‌سازی منابع استفاده کنند. همچنین، ویژگی‌هایی مانند مقیاس‌پذیری و خودکارسازی به مدیران کمک می‌کنند تا سرویس‌ها را به راحتی به‌روز و مقیاس‌دهی کنند.

دستور CLI برای بررسی وضعیت سرویس:

vra catalog list

این دستور وضعیت سرویس‌های موجود در کاتالوگ vRA را لیست می‌کند و اطلاعاتی مانند وضعیت، نوع منابع و ویژگی‌های آن‌ها را ارائه می‌دهد.

---

جمع‌بندی

روش مدل‌محور در vRealize Automation (vRA) امکان مدیریت خودکار سرویس‌ها و منابع IT را از طریق طراحی و پیاده‌سازی مدل‌های دقیق فراهم می‌آورد. با استفاده از این رویکرد، مدیران می‌توانند سرویس‌ها را با تنظیمات خاص خود ایجاد کرده و آن‌ها را به صورت خودکار و مقیاس‌پذیر مدیریت کنند. این رویکرد باعث بهینه‌سازی فرآیندها، کاهش خطاهای انسانی، و افزایش کارایی در محیط‌های ابری می‌شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”چگونگی استقرار vRA در محیط‌های مختلف (On-Premises / Cloud)” subtitle=”توضیحات کامل”]استقرار vRealize Automation (vRA) می‌تواند در محیط‌های مختلف، از جمله محیط‌های On-Premises و Cloud انجام شود. این انعطاف‌پذیری به سازمان‌ها اجازه می‌دهد تا مطابق با نیازهای خاص خود، از زیرساخت‌های محلی یا ابری برای استقرار و مدیریت منابع IT استفاده کنند. در این بخش از آموزش های ارائه شده توسط فرازنتورک، به بررسی روش‌ها و مراحل استقرار vRA در هر دو محیط پرداخته می‌شود.

1. استقرار vRA در محیط On-Premises

استقرار vRA در محیط‌های On-Premises به این معنی است که تمامی اجزای vRA مانند سرورها، پایگاه‌داده‌ها و ماشین‌های مجازی در داخل مرکز داده سازمان نصب و مدیریت می‌شوند. این نوع استقرار برای سازمان‌هایی که نیاز به کنترل کامل بر روی زیرساخت‌ها و امنیت داده‌ها دارند، مناسب است.

مراحل استقرار vRA در محیط On-Premises

1. آماده‌سازی زیرساخت‌ها:
   • اطمینان حاصل کنید که منابع سخت‌افزاری و نرم‌افزاری لازم برای نصب vRA فراهم شده است. برای این کار باید موارد زیر را بررسی کنید:
     • حداقل نیازمندی‌های سخت‌افزاری (CPU، RAM، ذخیره‌سازی)
     • نسخه‌های سیستم‌عامل پشتیبانی‌شده (مانند RHEL یا CentOS)
     • محیط‌های مجازی سازی (VMware vSphere یا vCenter)
2. نصب vRA Appliance:
   • vRA به صورت Appliance (یک ماشین مجازی آماده) ارائه می‌شود که می‌توان آن را از VMware Appliance Marketplace دانلود کرده و در محیط vSphere یا هر پلتفرم مجازی‌سازی دیگر نصب کرد.

   دستور CLI برای نصب vRA Appliance: برای نصب و پیکربندی اولیه vRA Appliance از دستورالعمل‌های زیر استفاده می‌شود:

   ova-vra-installer --deploy --url https://vra-appliance-url --admin_password <password>
   

3. پیکربندی vRA Appliance: بعد از نصب vRA Appliance، از رابط وب برای پیکربندی اولیه استفاده کنید. این شامل تنظیمات مربوط به پایگاه داده، شبکه، و سایر اجزای پشتیبانی‌کننده است.دستور CLI برای پیکربندی vRA: برای انجام پیکربندی‌های ابتدایی، دستور زیر استفاده می‌شود:

   vra-configure \
   --vra-appliance <vra-appliance-ip> \
   --db-name vra-db \
   --network-configuration <network-settings>
   

4. اتصال به vSphere: vRA برای استقرار ماشین‌های مجازی و مدیریت منابع به VMware vSphere متصل می‌شود. برای این کار، باید vSphere را به vRA متصل کرده و اجزای آن را پیکربندی کنید.دستور CLI برای اتصال به vSphere:

   vra-connect-vsphere --vsphere-url https://vsphere-server --username <username> --password <password>
   

5. تست استقرار: پس از نصب و پیکربندی، باید سرویس‌های vRA را تست کرده و از درستی عملکرد آن‌ها اطمینان حاصل کنید.دستور CLI برای تست vRA:

   vra-test-deployment --url https://vra-server-url --test "check"
   

---

2. استقرار vRA در محیط Cloud

استقرار vRA در محیط‌های ابری (Cloud) به شما این امکان را می‌دهد که از منابع و زیرساخت‌های ابری برای مدیریت و خودکارسازی سرویس‌ها و منابع استفاده کنید. این روش به ویژه برای سازمان‌هایی که می‌خواهند از امکانات ابری مانند VMware Cloud on AWS یا دیگر خدمات ابری عمومی بهره‌برداری کنند، مناسب است.

مراحل استقرار vRA در محیط Cloud

1. آماده‌سازی زیرساخت ابری: در ابتدا، باید از پلتفرم ابری استفاده شده (مانند AWS، Azure، یا VMware Cloud) اطمینان حاصل کنید که زیرساخت‌ها و منابع مورد نیاز برای نصب vRA فراهم هستند.
2. نصب vRA در پلتفرم Cloud: مشابه محیط‌های On-Premises، vRA به صورت یک Appliance در پلتفرم‌های ابری نصب می‌شود. بسیاری از پلتفرم‌های ابری از جمله VMware Cloud on AWS این Appliance را به صورت آماده در اختیار کاربران قرار می‌دهند.دستور CLI برای نصب vRA در Cloud:

   ova-vra-installer --deploy --cloud-url https://cloud-vra-url --admin_password <password>
   

3. پیکربندی شبکه و پایگاه داده: مشابه نصب On-Premises، در محیط ابری نیز باید پایگاه‌داده‌ها و تنظیمات شبکه مانند آدرس‌های IP و نام‌های DNS به درستی پیکربندی شوند.
4. اتصال به منابع ابری: vRA باید به منابع ابری مانند VMware Cloud on AWS یا سایر خدمات ابری متصل شود. این اتصال از طریق API یا تنظیمات مدیریت منابع انجام می‌شود.دستور CLI برای اتصال به منابع ابری:

   vra-connect-cloud --cloud-service aws --api-key <api-key>
   

5. استقرار سرویس‌ها و منابع: پس از اتصال به منابع ابری، می‌توان سرویس‌ها و منابع را به صورت خودکار در این محیط‌ها استقرار داد.دستور CLI برای استقرار منابع:

   vra-deploy-service --service-name "Ubuntu VM" --resource-group "CloudResources"
   

---

جمع‌بندی

استقرار vRealize Automation (vRA) می‌تواند در محیط‌های On-Premises و Cloud به روش‌های مختلف انجام شود. در هر دو محیط، فرآیندهای نصب، پیکربندی، اتصال به منابع و استقرار سرویس‌ها مشابه هستند، با این تفاوت که در محیط‌های Cloud از امکانات و منابع ابری استفاده می‌شود. انتخاب محیط مناسب بستگی به نیازهای سازمان و نحوه مدیریت منابع دارد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. مفاهیم کلیدی و اصطلاحات در VMware vRealize Automation”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”Blueprints: تعریف و طراحی ساختار سرویس‌ها و منابع در قالب Blueprint” subtitle=”توضیحات کامل”]در vRealize Automation (vRA)، Blueprints ابزاری قدرتمند برای تعریف و طراحی ساختار سرویس‌ها و منابع است. Blueprints به کاربران این امکان را می‌دهد که به راحتی سرویس‌ها و منابع مختلفی را در قالب مدل‌های پیش‌ساخته ایجاد و مدیریت کنند. این مدل‌ها یا Blueprints می‌توانند به صورت خودکار و بر اساس نیازهای سازمانی در محیط‌های مختلف استقرار یابند.

1. مفهوم Blueprint در vRA

Blueprint در واقع یک مدل یا الگو برای ایجاد سرویس‌ها و منابع است که در آن ساختار منابع (مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و …) به طور دقیق و استاندارد تعریف می‌شود. این ساختار می‌تواند شامل تمامی پارامترهای لازم برای پیکربندی و استقرار سرویس‌ها باشد.

یک Blueprint به طور کلی شامل موارد زیر است:

• ماشین‌های مجازی (VMs): تعاریف مربوط به ماشین‌های مجازی، شامل تعداد هسته‌ها، میزان حافظه، ذخیره‌سازی و …
• شبکه‌ها: پیکربندی‌ها و تنظیمات مربوط به شبکه‌ها و IPها.
• حساب‌های کاربری و دسترسی‌ها: تعریف حساب‌های کاربری و دسترسی‌های مختلف برای سرویس‌ها و منابع.
• تنظیمات امنیتی: شامل فایروال‌ها، قوانین امنیتی و پیکربندی‌های مرتبط.
• سرویس‌های اضافی: مثل دیتابیس‌ها، ذخیره‌سازی، نرم‌افزارها و دیگر منابع وابسته.

---

2. مراحل طراحی و ایجاد Blueprint

1. ایجاد Blueprint جدید

برای ایجاد یک Blueprint جدید در vRA، ابتدا به رابط کاربری مدیریتی vRA وارد شوید و سپس مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد شدن به vRealize Automation Console: پس از ورود به vRA Console، به بخش “Blueprints” بروید.
2. ایجاد Blueprint جدید: در صفحه Blueprint، گزینه “Create Blueprint” را انتخاب کنید. در این قسمت، باید نام Blueprint جدید خود را وارد کرده و قالب مورد نظر خود را انتخاب کنید (مانند ماشین مجازی یا برنامه خاص).
3. تعریف منابع و تنظیمات: در این مرحله، باید منابع مورد نیاز خود را اضافه کنید. برای مثال، اگر Blueprint شما شامل یک ماشین مجازی است، باید نوع ماشین، سیستم‌عامل، تعداد هسته‌ها و دیگر ویژگی‌ها را مشخص کنید.

2. پیکربندی منابع در Blueprint

در این مرحله، منابع مختلفی مانند ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی و شبکه‌ها را به Blueprint اضافه می‌کنید. می‌توانید از گزینه‌های پیش‌ساخته موجود در vRA استفاده کنید یا منابع جدید ایجاد کنید.

مثال: پیکربندی ماشین مجازی در Blueprint برای ایجاد یک ماشین مجازی در Blueprint، از گزینه “Add Resource” استفاده کرده و نوع ماشین مجازی را انتخاب کنید. سپس تنظیمات مورد نظر مانند تعداد هسته‌های CPU، حافظه RAM و اندازه دیسک را وارد کنید.

دستور CLI برای پیکربندی ماشین مجازی:

vra blueprint create --name "Ubuntu VM" --cpu 4 --ram 8192 --disk 50 --os "Ubuntu"

3. افزودن منابع وابسته

در بسیاری از مواقع، یک Blueprint تنها شامل یک ماشین مجازی نیست و نیاز به منابع وابسته دیگری مانند شبکه، دیتابیس و یا ذخیره‌سازی نیز دارد. این منابع وابسته باید در همان Blueprint تعریف شوند تا فرآیند استقرار به صورت یکپارچه انجام شود.

دستور CLI برای افزودن منابع وابسته:

vra blueprint add-resource --blueprint "Ubuntu VM" --resource "Storage" --size "100GB"

4. پیکربندی خودکارسازی و اعمال سیاست‌ها

یکی از ویژگی‌های قدرتمند vRA این است که می‌توانید برای هر Blueprint سیاست‌های مختلفی را تعریف کنید. برای مثال، می‌توانید سیاست‌های مرتبط با امنیت، پشتیبانی، و مقیاس‌پذیری را برای هر سرویس ایجاد کنید.

دستور CLI برای پیکربندی خودکارسازی:

vra blueprint configure-automation --blueprint "Ubuntu VM" --policy "Scaling" --action "auto-scale"

5. انتشار Blueprint

پس از اینکه تمامی تنظیمات و منابع در Blueprint تعریف شد، باید آن را برای استفاده عمومی منتشر کنید. انتشار Blueprint به این معنی است که کاربران نهایی می‌توانند از این Blueprint برای ایجاد سرویس‌ها و منابع استفاده کنند.

دستور CLI برای انتشار Blueprint:

vra blueprint publish --blueprint "Ubuntu VM"

---

3. بررسی نحوه استفاده از Blueprint در استقرار منابع

پس از ایجاد و انتشار Blueprint، کاربران می‌توانند از آن برای استقرار منابع جدید استفاده کنند. این فرآیند از طریق vRA Console یا از طریق CLI انجام می‌شود.

استفاده از Blueprint از طریق vRA Console:

1. به بخش “Catalog” بروید و Blueprint منتشر شده را جستجو کنید.
2. پس از انتخاب Blueprint، می‌توانید پارامترهای مورد نیاز مانند نام ماشین مجازی و دیگر تنظیمات را وارد کنید.
3. روی گزینه “Request” کلیک کنید تا منابع مورد نظر بر اساس Blueprint ایجاد شوند.

استفاده از Blueprint از طریق CLI:

برای استقرار منابع از Blueprint با استفاده از CLI، از دستور زیر استفاده کنید:

vra catalog request \
--name "Ubuntu VM" \
--param vm_name="AppServer01" \
--param cpu_count=4 \
--param memory_size=8192

---

 جمع‌بندی

Blueprints در vRA ابزاری قدرتمند برای طراحی و مدیریت ساختار سرویس‌ها و منابع به‌صورت خودکار و استاندارد هستند. از طریق طراحی دقیق Blueprints، می‌توانید منابع مختلف را به صورت یکپارچه و با پارامترهای مشخص ایجاد و مدیریت کنید. این فرآیند به‌ویژه در سازمان‌هایی که نیاز به مقیاس‌پذیری و خودکارسازی منابع دارند، بسیار مفید است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”Catalog: ارائه سرویس‌ها از طریق کاتالوگ برای کاربران نهایی” subtitle=”توضیحات کامل”]در vRealize Automation (vRA)، Catalog به عنوان یک مکان مرکزی برای ارائه سرویس‌ها و منابع به کاربران نهایی عمل می‌کند. این سرویس‌ها می‌توانند شامل ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و دیگر منابع ابری و زیرساختی باشند که کاربران می‌توانند به راحتی از آن‌ها استفاده کنند.

1. مفهوم Catalog در vRA

Catalog در vRA به مجموعه‌ای از سرویس‌ها و منابع گفته می‌شود که به‌صورت منظم و دسته‌بندی‌شده در اختیار کاربران قرار می‌گیرد. این کاتالوگ به مدیران و کاربران نهایی این امکان را می‌دهد که سرویس‌ها را بر اساس نیاز خود جستجو کرده و درخواست دهند.

کاتالوگ سرویس‌ها می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• ماشین‌های مجازی: سرویس‌هایی که شامل انواع مختلف ماشین‌های مجازی هستند.
• شبکه‌ها: منابع شبکه‌ای مانند IP‌ها، سوئیچ‌ها، و تنظیمات شبکه.
• ذخیره‌سازی: منابع ذخیره‌سازی مانند دیسک‌ها و فضاهای ذخیره‌سازی.
• برنامه‌ها: سرویس‌های نرم‌افزاری و برنامه‌هایی که در ماشین‌های مجازی نصب می‌شوند.
• پیکربندی‌های اضافی: مانند سیاست‌های امنیتی، گروه‌های دسترسی و تنظیمات اضافی.

---

2. ساخت و مدیریت Catalog

1. ایجاد و پیکربندی کاتالوگ سرویس‌ها

برای اضافه کردن سرویس‌ها به کاتالوگ در vRA، ابتدا باید سرویس‌ها را در Blueprint ایجاد کرده و سپس آن‌ها را به کاتالوگ اضافه کنید.

1. وارد شدن به vRealize Automation Console: وارد محیط مدیریتی vRA شوید.
2. ایجاد Blueprint: برای ایجاد سرویس جدید، ابتدا باید یک Blueprint برای سرویس مورد نظر طراحی کنید. این Blueprint شامل تمام تنظیمات و پارامترهایی است که برای استقرار سرویس نیاز دارید.
3. اضافه کردن Blueprint به کاتالوگ: پس از ایجاد Blueprint، می‌توانید آن را به کاتالوگ سرویس‌ها اضافه کنید.

2. اضافه کردن سرویس‌ها به کاتالوگ

در vRA، شما می‌توانید سرویس‌های مختلفی مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و منابع ذخیره‌سازی را به کاتالوگ اضافه کنید. برای این کار، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. ایجاد سرویس در Blueprint: یک سرویس جدید در قالب Blueprint ایجاد کنید.
2. انتشار Blueprint در کاتالوگ: پس از ایجاد Blueprint، آن را به کاتالوگ اضافه کنید تا کاربران نهایی بتوانند از آن استفاده کنند.

دستور CLI برای اضافه کردن Blueprint به کاتالوگ:

vra catalog add-service --blueprint "Ubuntu VM" --catalog "Production"

3. تعیین دسترسی به کاتالوگ

یکی از ویژگی‌های مهم کاتالوگ در vRA این است که می‌توانید دسترسی به سرویس‌ها را بر اساس گروه‌ها و کاربران مختلف محدود کنید. این کار به‌طور ویژه برای کنترل سطح دسترسی به سرویس‌ها و منابع اهمیت دارد.

1. پیکربندی دسترسی: برای تنظیم دسترسی به سرویس‌ها، باید سیاست‌های دسترسی را برای گروه‌ها یا کاربران مشخص کنید.
2. انتخاب سرویس‌ها برای هر گروه: شما می‌توانید سرویس‌ها را به گروه‌های خاصی از کاربران تخصیص دهید.

دستور CLI برای تنظیم دسترسی به سرویس‌ها:

vra catalog assign-service --service "Ubuntu VM" --group "AdminGroup"

---

3. نحوه درخواست سرویس‌ها از کاتالوگ

پس از اضافه کردن سرویس‌ها به کاتالوگ و تنظیم دسترسی‌ها، کاربران نهایی می‌توانند به راحتی سرویس‌ها را از کاتالوگ درخواست دهند. این درخواست‌ها می‌توانند از طریق vRA Console یا از طریق CLI ارسال شوند.

درخواست سرویس از طریق vRA Console

1. وارد شدن به vRA Console: کاربران به رابط کاربری vRA وارد می‌شوند.
2. انتخاب سرویس از کاتالوگ: سرویس مورد نظر از کاتالوگ انتخاب می‌شود.
3. ورود پارامترها: پس از انتخاب سرویس، کاربران باید پارامترهای مورد نیاز مانند تعداد هسته‌های CPU، اندازه حافظه و دیگر تنظیمات را وارد کنند.
4. ارسال درخواست: پس از وارد کردن اطلاعات، کاربران می‌توانند درخواست خود را ارسال کنند.

درخواست سرویس از طریق CLI

برای درخواست سرویس‌ها از کاتالوگ از طریق CLI، از دستور زیر استفاده کنید:

vra catalog request \
--name "Ubuntu VM" \
--param vm_name="WebServer01" \
--param cpu_count=4 \
--param memory_size=8192

---

4. بررسی وضعیت درخواست‌ها

پس از ارسال درخواست، کاربران می‌توانند وضعیت درخواست خود را پیگیری کنند. این وضعیت‌ها می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• در حال پردازش: درخواست در حال پردازش و استقرار است.
• تکمیل شده: درخواست با موفقیت انجام شده است.
• خطا: مشکلی در فرآیند استقرار رخ داده است.

دستور CLI برای بررسی وضعیت درخواست:

vra catalog status --request-id "12345"

---

 جمع‌بندی

کاتالوگ در vRealize Automation ابزاری است که به مدیران و کاربران این امکان را می‌دهد که سرویس‌ها و منابع مختلف را به‌صورت مرکزی و دسته‌بندی‌شده مدیریت کنند. از طریق این کاتالوگ، می‌توان سرویس‌ها را به راحتی اضافه کرد، دسترسی‌ها را مدیریت کرد و فرآیند درخواست سرویس‌ها را ساده‌سازی نمود. این ویژگی در بسیاری از سازمان‌ها کمک می‌کند تا منابع و سرویس‌ها را به‌صورت خودکار و بهینه‌تری ارائه دهند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”Request Items: درخواست‌های منابع توسط کاربران و چگونگی پردازش آن‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در vRealize Automation (vRA)، Request Items به درخواست‌های کاربران برای دریافت منابع و سرویس‌ها اشاره دارند. کاربران نهایی از طریق کاتالوگ سرویس‌ها می‌توانند درخواست‌های مختلفی برای ایجاد یا تغییر منابع مانند ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، شبکه و دیگر سرویس‌ها ارائه دهند. این درخواست‌ها توسط سیستم vRA پردازش شده و به صورت خودکار یا به کمک فرآیندهای مدیریتی به اجرا در می‌آیند.

1. مفهوم Request Items در vRA

Request Items به عنوان درخواست‌های منابع توسط کاربران در محیط vRA شناخته می‌شوند. هر درخواست شامل مشخصات و پارامترهایی است که کاربر برای استقرار یک سرویس خاص انتخاب کرده است. این درخواست‌ها می‌توانند به شکل‌های مختلفی نظیر درخواست برای ایجاد ماشین‌های مجازی، درخواست برای ایجاد منابع شبکه‌ای یا حتی درخواست‌های مربوط به پیکربندی‌ها و خدمات ابری باشند.

---

2. روند پردازش درخواست‌های منابع

پردازش درخواست‌ها در vRA شامل چند مرحله است که از درخواست اولیه کاربر تا استقرار نهایی سرویس ادامه می‌یابد. این مراحل به شرح زیر هستند:

1. ارسال درخواست توسط کاربر

درخواست‌ها از طریق کاتالوگ سرویس‌ها و با استفاده از vRA Console یا CLI ارسال می‌شوند. کاربران پارامترهای مورد نظر خود را انتخاب می‌کنند و درخواست را ارسال می‌کنند. برای مثال، در درخواست برای یک ماشین مجازی، پارامترهایی مانند نام ماشین، تعداد CPU، اندازه حافظه و دیگر تنظیمات وارد می‌شود.

دستور CLI برای ارسال درخواست:

vra catalog request \
--name "Ubuntu VM" \
--param vm_name="AppServer01" \
--param cpu_count=4 \
--param memory_size=8192

2. پردازش درخواست‌ها

پس از ارسال درخواست، سیستم vRA درخواست را پردازش می‌کند و آن را برای استقرار به محیط مناسب می‌فرستد. این فرآیند ممکن است شامل برخی مراحل مانند بررسی پیش‌نیازها، تخصیص منابع، و بررسی سطح دسترسی باشد. به علاوه، در صورت نیاز، درخواست‌ها می‌توانند با استفاده از vRealize Orchestrator (vRO) برای پیاده‌سازی فرآیندهای پیچیده‌تر یا اتوماسیون‌های سفارشی، هدایت شوند.

3. استقرار سرویس

پس از پردازش و تأیید درخواست، سرویس مورد نظر استقرار می‌یابد. این استقرار می‌تواند به‌صورت خودکار انجام شود، یا ممکن است نیاز به تأیید توسط مدیر سیستم یا تیم پشتیبانی داشته باشد.

---

3. ویژگی‌های Request Items در vRA

در این قسمت، به ویژگی‌ها و قابلیت‌های کلیدی Request Items در vRA می‌پردازیم:

1. پیکربندی پیشرفته و پارامترها

هنگامی که یک کاربر درخواست سرویس می‌دهد، آن‌ها می‌توانند پارامترهایی نظیر تعداد CPU، حافظه، و دیگر منابع را تنظیم کنند. این پارامترها به‌طور خودکار در فرآیند استقرار به کار گرفته می‌شوند.

مثال CLI برای ارسال درخواست با پارامترهای مختلف:

vra catalog request \
--name "Ubuntu VM" \
--param vm_name="AppServer02" \
--param cpu_count=4 \
--param memory_size=8192 \
--param disk_size=50

2. کنترل سطح دسترسی

درخواست‌های منابع می‌توانند به‌طور دقیق کنترل شوند تا فقط کاربران مجاز قادر به درخواست منابع خاصی باشند. برای این منظور، می‌توان از سیاست‌های دسترسی در vRA استفاده کرد.

دستور CLI برای تنظیم دسترسی به یک درخواست خاص:

vra catalog assign-access --request-id "12345" --user "john.doe"

3. اتصال به سایر اجزا مانند vRealize Orchestrator (vRO)

Request Items در vRA می‌توانند با دیگر اجزای vRealize Orchestrator (vRO) برای ایجاد فرآیندهای خودکار و سفارشی سازی‌های پیچیده ترکیب شوند. برای مثال، می‌توان فرآیندهای پیچیده‌ای مانند اعتبارسنجی، نصب نرم‌افزار و پیکربندی‌های خاص را به‌طور خودکار انجام داد.

دستور CLI برای پیاده‌سازی فرآیندهای پیچیده از طریق vRO:

vra orchestrator execute-workflow --workflow "InstallApp" --param "vm_name=AppServer01"

---

4. نحوه پیگیری وضعیت درخواست‌ها

پس از ارسال درخواست، کاربران می‌توانند وضعیت درخواست خود را پیگیری کنند. این وضعیت‌ها معمولاً در یکی از مراحل زیر قرار دارند:

• در حال پردازش: درخواست در حال پردازش و استقرار است.
• تکمیل شده: درخواست با موفقیت انجام شده است.
• خطا: مشکلی در فرآیند استقرار رخ داده است.

1. پیگیری وضعیت درخواست از طریق vRA Console

در محیط vRA Console، کاربران می‌توانند به راحتی وضعیت درخواست خود را مشاهده کنند.

2. پیگیری وضعیت درخواست از طریق CLI

دستور CLI برای مشاهده وضعیت درخواست:

vra catalog status --request-id "12345"

این دستور وضعیت درخواست را بر اساس شناسه آن نمایش می‌دهد.

---

 جمع‌بندی

در vRealize Automation، Request Items ابزارهای کلیدی برای درخواست و پردازش منابع هستند. از طریق این درخواست‌ها، کاربران می‌توانند منابع مختلفی مانند ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی و سرویس‌ها را بر اساس نیازهای خود درخواست دهند. vRA به‌طور خودکار این درخواست‌ها را پردازش و استقرار می‌دهد و به‌این‌ترتیب امکان مدیریت منابع و سرویس‌ها را به‌صورت کارآمد و مقیاس‌پذیر فراهم می‌کند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”Governance: مدیریت و کنترل دسترسی‌ها و سیاست‌ها در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در vRealize Automation (vRA)، مفهوم Governance به مجموعه‌ای از سیاست‌ها، فرآیندها و مکانیسم‌های مدیریتی اطلاق می‌شود که هدف آن‌ها کنترل و نظارت بر نحوه استفاده از منابع در سازمان است. این سیاست‌ها به منظور اطمینان از انطباق با الزامات امنیتی، تخصیص منابع و رعایت محدودیت‌ها به کار می‌روند. در این بخش، به نحوه پیاده‌سازی و مدیریت این سیاست‌ها در vRA می‌پردازیم.

اصول Governance در vRA

در vRA، سیاست‌ها و قوانین مختلفی برای مدیریت منابع و کاربران وجود دارند. این سیاست‌ها برای کنترل دسترسی‌ها، تخصیص منابع و نظارت بر استفاده از آن‌ها به‌کار می‌روند. از جمله این سیاست‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. Policy-based Governance: این سیاست‌ها شامل قواعدی هستند که نحوه تخصیص و استفاده از منابع را مشخص می‌کنند. به عنوان مثال، می‌توان تنظیم کرد که فقط کاربران خاصی بتوانند منابع خاصی را درخواست کنند یا تنها منابع خاصی در دسترس باشند.
2. Role-based Access Control (RBAC): این مکانیسم برای مدیریت دسترسی‌ها به منابع و سرویس‌ها در vRA استفاده می‌شود. با استفاده از RBAC، می‌توان تعیین کرد که هر کاربر چه سطح دسترسی به منابع و سرویس‌ها دارد.
3. Approval Policies: این سیاست‌ها برای بررسی و تأیید درخواست‌های منابع از سوی کاربران استفاده می‌شوند. برای هر درخواست ممکن است یک روند تأیید تعریف شده باشد که در آن کاربران باید اجازه از مسئولین دریافت کنند.

پیاده‌سازی Governance در vRA

برای پیاده‌سازی Governance در vRA، مراحل زیر باید طی شوند:

1. تعریف نقش‌ها و دسترسی‌ها (RBAC):
   • در ابتدا باید نقش‌ها و سطح دسترسی‌های مختلف برای کاربران و گروه‌ها مشخص شوند. برای هر نقش، می‌توان دسترسی‌های مختلفی به سرویس‌ها و منابع اختصاص داد.

   مثال: برای تعریف یک نقش جدید در vRA با استفاده از خط فرمان، می‌توان از دستور زیر استفاده کرد:

   vra roles create --name "AdminRole" --description "Administrator Role" --permissions "All"
   

   این دستور یک نقش جدید به نام “AdminRole” ایجاد می‌کند که تمامی مجوزها را به کاربر اختصاص می‌دهد.

2. تعریف سیاست‌های تأیید (Approval Policies):
   • می‌توان سیاست‌های تأیید مختلفی برای درخواست‌ها تعریف کرد. به عنوان مثال، برای درخواست منابع، می‌توان تعیین کرد که یک مدیر سیستم باید تأیید کند.

   مثال: برای پیکربندی یک سیاست تأیید جدید، می‌توان از دستور زیر استفاده کرد:

   vra approvals create --name "WebServerApproval" --type "Manual" --criteria "Request > 2 CPUs"
   

   این دستور سیاست تأییدی را برای درخواست‌های با بیش از 2 CPU ایجاد می‌کند که نیاز به تأیید دستی دارند.

3. تنظیم محدودیت‌ها و تخصیص منابع:
   • از طریق vRA می‌توان محدودیت‌هایی برای تخصیص منابع تعریف کرد تا اطمینان حاصل شود که هیچ کاربری از حد مجاز منابع تجاوز نمی‌کند. این کار معمولاً از طریق Resource Quotas و Limits انجام می‌شود.

   مثال: برای تنظیم محدودیت منابع (CPU و RAM) برای کاربران، می‌توان از دستور زیر استفاده کرد:

   vra quotas create --name "WebServerQuota" --cpu-limit 8 --memory-limit 32768
   

   این دستور محدودیتی برای تخصیص 8 CPU و 32GB RAM برای یک گروه خاص از کاربران ایجاد می‌کند.

4. مانیتورینگ و گزارش‌دهی:
   • vRA امکاناتی را برای نظارت و گزارش‌دهی در مورد نحوه استفاده از منابع فراهم می‌کند. از این طریق، می‌توان اطمینان حاصل کرد که سیاست‌ها به درستی اعمال شده و منابع به‌طور مؤثر و مطابق با قوانین مورد استفاده قرار می‌گیرند.

   مثال: برای بررسی گزارش‌های استفاده از منابع می‌توان از ابزارهای موجود در vRA استفاده کرد یا از API برای استخراج داده‌های مرتبط با مصرف منابع استفاده نمود.

---

جمع‌بندی

Governance در vRA با ارائه ابزارهایی مانند RBAC، Approval Policies، Resource Quotas و امکانات مانیتورینگ، به سازمان‌ها کمک می‌کند تا به‌طور مؤثر بر منابع و دسترسی‌ها نظارت کنند. این فرآیندها نه تنها به کنترل هزینه‌ها کمک می‌کنند، بلکه اطمینان می‌دهند که منابع به‌صورت بهینه و مطابق با سیاست‌های سازمان استفاده می‌شوند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”یکپارچگی با VMware vSphere برای مدیریت منابع مجازی” subtitle=”توضیحات کامل”]vRealize Automation (vRA) قادر است تا با VMware vSphere یکپارچه شود و منابع مجازی را به طور خودکار مدیریت کند. این یکپارچگی باعث می‌شود که سازمان‌ها بتوانند منابع مجازی خود را به صورت بهینه و کارآمد تخصیص داده و مدیریت کنند. vRA از طریق اتصال به vSphere می‌تواند ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی و شبکه‌ها را به صورت خودکار ایجاد، مدیریت و تنظیم نماید.

نحوه یکپارچگی vRA با vSphere:

1. پیکربندی vSphere در vRA: برای شروع، باید vSphere را به عنوان یک Endpoint در vRA اضافه کنید. این به vRA اجازه می‌دهد تا به منابع vSphere دسترسی پیدا کرده و آن‌ها را برای استقرار استفاده کند.
2. ایجاد vSphere Endpoint: برای اتصال vRA به vSphere، باید یک Endpoint جدید از نوع “vSphere” در vRA ایجاد کنید. این Endpoint شامل اطلاعات مربوط به vCenter Server، دیتاستورها، و کلاسترهای vSphere است.
3. ایجاد و تخصیص ماشین‌های مجازی: پس از پیکربندی Endpoint، می‌توان از Blueprint‌ها برای ایجاد ماشین‌های مجازی در vSphere استفاده کرد. این فرآیند می‌تواند شامل تخصیص منابع مختلف مانند CPU، RAM و دیسک باشد.

مراحل پیکربندی:

1. اضافه کردن vSphere Endpoint در vRA:برای پیکربندی Endpoint، به مسیر زیر بروید:
   • وارد رابط مدیریتی vRA شوید.
   • از بخش “Infrastructure” گزینه “Endpoints” را انتخاب کنید.
   • گزینه “Add Endpoint” را کلیک کنید و نوع Endpoint را “vSphere” انتخاب کنید.
   • جزئیات vCenter Server مانند نام، URL و اعتبارسنجی‌ها را وارد کنید.
   • سپس، اطلاعات مربوط به vSphere مثل دیتاستورها، کلاسترها و شبکه‌ها را مشخص کنید.
2. ایجاد Blueprint برای ماشین‌های مجازی در vSphere: پس از اتصال vRA به vSphere، می‌توان از Blueprint‌ها برای استقرار ماشین‌های مجازی استفاده کرد. یک Blueprint ممکن است شامل موارد زیر باشد:
   • نوع ماشین مجازی
   • منابع (CPU، RAM، Disk)
   • شبکه‌ها و تنظیمات مربوط به آن‌ها
   • ذخیره‌سازی و دیتاستورها

   برای ایجاد Blueprint به صورت کامندی، می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

   vra blueprint create \
     --name "vSphere VM Blueprint" \
     --param cpu_count=4 \
     --param memory_size=8192 \
     --param disk_size=50 \
     --param network="VM Network"
   

3. استقرار ماشین‌های مجازی از Blueprint: پس از ایجاد Blueprint، کاربران می‌توانند با استفاده از vRA Catalog، ماشین‌های مجازی را از آن Blueprint به راحتی استقرار دهند.

پیکربندی CLI برای درخواست استقرار ماشین مجازی در vSphere:

vra catalog request \
  --name "vSphere VM" \
  --param vm_name="AppServer01" \
  --param cpu_count=4 \
  --param memory_size=8192 \
  --param disk_size=50 \
  --param network="VM Network"

در این دستور، ماشین مجازی با مشخصات تعیین‌شده (نام، CPU، حافظه، دیسک و شبکه) از Blueprint مربوطه استقرار خواهد یافت.

---

جمع‌بندی

یکپارچگی vRealize Automation (vRA) با VMware vSphere به مدیران سیستم امکان می‌دهد که به صورت خودکار منابع مجازی مانند ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی و شبکه‌ها را ایجاد، مدیریت و تخصیص دهند. این یکپارچگی با استفاده از Endpoint‌ها و Blueprint‌ها به صورت ساده و قابل مدیریت در می‌آید. دستورات CLI نیز می‌توانند برای درخواست‌های خودکار و استقرار منابع مجازی استفاده شوند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. چگونگی ادغام VMware vRealize Automation با سایر محصولات VMware”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”یکپارچگی با VMware vSphere برای مدیریت منابع مجازی” subtitle=”توضیحات کامل”]یکپارچگی vRealize Automation (vRA) با VMware vSphere به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد تا منابع مجازی خود را از طریق فرآیندهای خودکار و به‌طور مؤثر مدیریت کنند. این یکپارچگی باعث می‌شود که مدیران زیرساخت‌ها بتوانند منابعی مانند ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، شبکه‌ها و سایر منابع را به صورت متمرکز و خودکار ایجاد، پیکربندی و مدیریت نمایند.

مراحل ایجاد یکپارچگی بین vRA و vSphere

1. پیکربندی Endpoint در vRA: اولین مرحله برای یکپارچگی vRA با vSphere، پیکربندی یک Endpoint است. Endpoint‌ها به vRA این امکان را می‌دهند که به منابع و اطلاعات موجود در vSphere دسترسی داشته باشد. برای ایجاد یک Endpoint، باید اطلاعات مربوط به vCenter Server، دیتاستورها، کلاسترها و شبکه‌های vSphere را وارد کرد.برای انجام این کار، در vRA به بخش “Infrastructure” بروید و از قسمت “Endpoints” گزینه “Add Endpoint” را انتخاب کنید. نوع Endpoint را به “vSphere” تغییر دهید و سپس اطلاعات مربوط به vCenter، دیتاستور، کلاسترها و شبکه‌ها را وارد کنید.
2. تعریف Blueprint‌ها برای ماشین‌های مجازی: Blueprint‌ها در vRA به شما این امکان را می‌دهند که منابع و سرویس‌ها را به صورت خودکار استقرار دهید. می‌توانید از Blueprint‌ها برای تعریف نحوه استقرار ماشین‌های مجازی در vSphere استفاده کنید. این Blueprint‌ها می‌توانند شامل منابعی مانند CPU، حافظه، دیسک و شبکه باشند.هنگام تعریف Blueprint، باید جزئیات مربوط به منابع مجازی را نیز تعیین کنید، مانند نوع ماشین مجازی، تعداد هسته‌های CPU، مقدار حافظه، اندازه دیسک و شبکه‌ای که به آن متصل می‌شود.
3. استقرار ماشین‌های مجازی با استفاده از Catalog: پس از پیکربندی Blueprint، کاربران می‌توانند از طریق Catalog، درخواست‌هایی برای استقرار ماشین‌های مجازی ارسال کنند. از این طریق، فرآیند استقرار به صورت خودکار و بر اساس Blueprint‌های از پیش تعریف‌شده انجام می‌شود.

مثال دستورات برای ایجاد Endpoint و Blueprint:

1. ایجاد Endpoint برای اتصال به vSphere:برای اتصال vRA به vSphere، ابتدا باید Endpoint مربوط به vSphere را در vRA اضافه کنید. این کار از طریق رابط گرافیکی یا با استفاده از CLI انجام می‌شود:

   vra endpoint create \
     --type "vSphere" \
     --name "vSphere Endpoint" \
     --server "vcenter_server" \
     --username "admin" \
     --password "password" \
     --datastore "datastore_name" \
     --cluster "cluster_name" \
     --network "VM Network"
   

   این دستور یک Endpoint به نام “vSphere Endpoint” در vRA ایجاد می‌کند که به vCenter متصل می‌شود و دیتاستور، کلاستر و شبکه مربوطه را مشخص می‌کند.

2. تعریف Blueprint برای استقرار ماشین مجازی:پس از پیکربندی Endpoint، می‌توانید Blueprint‌ای برای استقرار ماشین مجازی در vSphere ایجاد کنید. به‌عنوان‌مثال:

   vra blueprint create \
     --name "vSphere VM Blueprint" \
     --param cpu_count=4 \
     --param memory_size=8192 \
     --param disk_size=50 \
     --param network="VM Network"
   

   این دستور یک Blueprint به نام “vSphere VM Blueprint” ایجاد می‌کند که شامل ماشین مجازی با ۴ هسته CPU، ۸ گیگابایت حافظه و ۵۰ گیگابایت دیسک است.

3. استقرار ماشین مجازی از Blueprint:پس از ایجاد Blueprint، کاربران می‌توانند درخواست‌های استقرار ماشین مجازی از آن Blueprint را ارسال کنند. این کار با استفاده از دستور زیر انجام می‌شود:

   vra catalog request \
     --name "vSphere VM" \
     --param vm_name="WebServer01" \
     --param cpu_count=4 \
     --param memory_size=8192 \
     --param disk_size=50 \
     --param network="VM Network"
   

   در این دستور، یک ماشین مجازی جدید به نام “WebServer01” با ویژگی‌های مشخص‌شده استقرار می‌یابد.

---

جمع‌بندی

یکپارچگی vRA با VMware vSphere به مدیران زیرساخت‌های IT این امکان را می‌دهد که منابع مجازی خود را به صورت خودکار، مؤثر و مقیاس‌پذیر مدیریت کنند. از طریق Endpoint‌ها، Blueprint‌ها و Catalog‌ها، فرآیند استقرار ماشین‌های مجازی و سایر منابع به راحتی و به صورت متمرکز قابل انجام است. دستورات CLI نیز می‌توانند برای پیکربندی و درخواست‌های خودکار در این فرآیند استفاده شوند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”همگام‌سازی با VMware NSX برای مدیریت شبکه‌های مجازی” subtitle=”توضیحات کامل”]VMware NSX یک پلتفرم مجازی‌سازی شبکه است که به سازمان‌ها امکان می‌دهد تا شبکه‌های مجازی مقیاس‌پذیر و امن ایجاد و مدیریت کنند. همگام‌سازی vRealize Automation (vRA) با VMware NSX به مدیران IT این امکان را می‌دهد تا به‌طور مؤثر شبکه‌های مجازی را از طریق فرآیندهای خودکار استقرار و مدیریت کنند. این همگام‌سازی شامل مدیریت تنظیمات شبکه، امنیت، و دسترسی‌ها به‌صورت خودکار است.

مراحل همگام‌سازی vRA با VMware NSX

1. پیکربندی Endpoint برای NSX در vRA: اولین گام برای همگام‌سازی vRA با VMware NSX، پیکربندی Endpoint برای NSX است. با ایجاد این Endpoint، vRA می‌تواند به اطلاعات و تنظیمات NSX دسترسی داشته باشد و شبکه‌های مجازی را به‌طور خودکار ایجاد و مدیریت کند.برای پیکربندی Endpoint در vRA، باید به بخش “Infrastructure” رفته و سپس “Endpoints” را انتخاب کنید. در اینجا، می‌توانید نوع Endpoint را به “NSX” تغییر داده و اطلاعات مربوط به NSX Manager را وارد کنید.
2. تعریف و تخصیص شبکه‌ها در Blueprint‌ها: بعد از پیکربندی Endpoint NSX، می‌توانید در Blueprint‌های خود شبکه‌های مجازی را به منابع مختلف مانند ماشین‌های مجازی اختصاص دهید. این کار به شما اجازه می‌دهد که به‌طور خودکار و با استفاده از قالب‌های از پیش تعریف‌شده، شبکه‌های مجازی ایجاد کرده و آنها را به سرویس‌ها و منابع اختصاص دهید.در Blueprint‌ها، می‌توانید شبکه‌ها را به صورت گسترده برای زیرساخت‌های مختلف از جمله امنیت، NAT، و تنظیمات IP ایجاد کنید.
3. استقرار و پیکربندی خودکار شبکه‌های مجازی: پس از تعریف Blueprint‌ها، کاربران می‌توانند از طریق Catalog درخواست‌هایی برای استقرار شبکه‌های مجازی ارسال کنند. این درخواست‌ها می‌توانند به‌طور خودکار تنظیمات شبکه، زیرشبکه‌ها، قوانین فایروال، و ارتباطات بین ماشین‌های مجازی را انجام دهند.

مثال دستورات برای پیکربندی Endpoint و تعریف شبکه‌ها:

1. پیکربندی Endpoint برای اتصال به NSX:برای اتصال vRA به NSX، باید Endpoint NSX را در vRA پیکربندی کنید. این کار از طریق رابط گرافیکی یا CLI امکان‌پذیر است:

   vra endpoint create \
     --type "NSX" \
     --name "NSX Endpoint" \
     --server "nsx_manager" \
     --username "admin" \
     --password "password" \
     --datastore "nsx_datastore" \
     --network "VM Network" \
     --subnet "192.168.1.0/24"
   

   این دستور یک Endpoint به نام “NSX Endpoint” ایجاد می‌کند که به NSX Manager متصل می‌شود و اطلاعات شبکه مانند دیتاستور و زیرشبکه‌ها را مشخص می‌کند.

2. تعریف Blueprint برای تخصیص شبکه‌های مجازی به ماشین‌های مجازی:پس از پیکربندی Endpoint، می‌توانید Blueprint‌ای برای تخصیص شبکه‌های مجازی ایجاد کنید. به‌عنوان‌مثال:

   vra blueprint create \
     --name "NSX VM Blueprint" \
     --param cpu_count=4 \
     --param memory_size=8192 \
     --param disk_size=50 \
     --param network="VM Network" \
     --param nsx_network="NSX-Segment"
   

   این دستور یک Blueprint به نام “NSX VM Blueprint” ایجاد می‌کند که ماشین مجازی با ۴ هسته CPU، ۸ گیگابایت حافظه و ۵۰ گیگابایت دیسک را تعریف می‌کند و شبکه مجازی NSX را به آن اختصاص می‌دهد.

3. استقرار ماشین مجازی با شبکه مجازی NSX:پس از ایجاد Blueprint، کاربران می‌توانند درخواست‌های استقرار ماشین‌های مجازی با شبکه‌های NSX را ارسال کنند:

   vra catalog request \
     --name "NSX VM" \
     --param vm_name="WebServer01" \
     --param cpu_count=4 \
     --param memory_size=8192 \
     --param disk_size=50 \
     --param network="VM Network" \
     --param nsx_network="NSX-Segment"
   

   این دستور یک ماشین مجازی جدید به نام “WebServer01” با ویژگی‌های مشخص‌شده استقرار می‌یابد و به شبکه مجازی NSX اختصاص داده می‌شود.

---

جمع‌بندی

همگام‌سازی vRA با VMware NSX باعث می‌شود که مدیران شبکه بتوانند شبکه‌های مجازی را به صورت خودکار، مقیاس‌پذیر و ایمن در زیرساخت‌های خود ایجاد و مدیریت کنند. از طریق Endpoint‌ها، Blueprint‌ها و Catalog‌ها، فرآیندهای استقرار ماشین‌های مجازی و تنظیمات شبکه به صورت خودکار و مؤثر انجام می‌شود. دستورات CLI نیز به کاربران این امکان را می‌دهند تا به‌طور خودکار و به راحتی شبکه‌های مجازی را در محیط‌های vRA و NSX مدیریت کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”ارتباط با VMware vCloud Director برای محیط‌های Multi-Cloud” subtitle=”توضیحات کامل”]VMware vCloud Director (vCD) یک پلتفرم مدیریت ابر است که به سازمان‌ها امکان می‌دهد تا منابع مجازی را در یک محیط Multi-Cloud به‌طور مؤثر مدیریت کنند. این ابزار به‌ویژه در مواردی که زیرساخت‌های مختلف در محیط‌های ابر عمومی و خصوصی استفاده می‌شود، بسیار مهم است. vCloud Director برای اتصال و مدیریت منابع مجازی از طریق یک رابط مرکزی طراحی شده است که می‌تواند به‌طور خودکار منابع را از VMware vSphere و سایر پلتفرم‌های ابر ترکیب کند.

vRealize Automation (vRA) این امکان را فراهم می‌کند که منابع vCloud Director را به‌صورت یکپارچه با سایر منابع ابر و زیرساخت‌های موجود، از جمله VMware vSphere و VMware NSX، برای مدیریت بهینه و خودکار زیرساخت‌های IT استفاده کند.

مراحل ارتباط vRA با VMware vCloud Director

1. پیکربندی Endpoint برای vCloud Director: اولین گام برای اتصال vRA به vCloud Director، پیکربندی Endpoint است. این Endpoint به vRA اجازه می‌دهد که به منابع در vCloud Director دسترسی داشته باشد و بتواند درخواست‌های استقرار منابع را به‌صورت خودکار انجام دهد.برای ایجاد Endpoint در vRA، باید به قسمت “Infrastructure” رفته و “Endpoints” را انتخاب کرده و سپس یک Endpoint جدید با نوع “vCloud Director” ایجاد کنید. در این قسمت، باید اطلاعات مربوط به vCloud Director مانند URL، نام کاربری و رمز عبور را وارد کنید.
2. تعریف و ایجاد Blueprint برای منابع vCloud Director: vRA از طریق Blueprint‌ها به کاربران امکان می‌دهد که منابع مختلف را برای استقرار و مدیریت طراحی کنند. Blueprint‌های مربوط به vCloud Director می‌توانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌های مجازی، و سایر منابع را شامل شوند.این Blueprint‌ها می‌توانند تنظیمات مختلف مانند حجم پردازش، حافظه، و ظرفیت ذخیره‌سازی را از طریق رابط گرافیکی vRA یا CLI به منابع vCloud Director اختصاص دهند.
3. مدیریت درخواست‌ها و استقرار منابع در محیط‌های Multi-Cloud: بعد از تعریف Blueprint‌ها، کاربران می‌توانند از طریق Catalog درخواست‌های مختلف برای استقرار منابع را ارسال کنند. vRA منابع از vCloud Director و دیگر منابع در محیط Multi-Cloud را مدیریت کرده و می‌تواند فرآیندهای استقرار را به‌صورت خودکار و با توجه به سیاست‌های سازمان انجام دهد.

مثال دستورات برای پیکربندی و ایجاد منابع در vCloud Director

1. پیکربندی Endpoint برای اتصال به vCloud Director:برای پیکربندی Endpoint vCloud Director در vRA از دستور زیر استفاده می‌کنیم:

   vra endpoint create \
     --type "vCloud Director" \
     --name "vCD Endpoint" \
     --server "vcd_server_url" \
     --username "admin_user" \
     --password "admin_password" \
     --org "org_name" \
     --vdc "vdc_name" \
     --network "network_name"
   

   این دستور یک Endpoint به نام “vCD Endpoint” ایجاد می‌کند که به سرور vCloud Director متصل می‌شود و اطلاعات مربوط به سازمان، VDC (Virtual Data Center)، و شبکه‌ها را مشخص می‌کند.

2. تعریف Blueprint برای منابع vCloud Director:پس از پیکربندی Endpoint، می‌توانید Blueprint‌ای برای تخصیص منابع vCloud Director ایجاد کنید. به‌عنوان‌مثال، برای ایجاد یک ماشین مجازی جدید با ۴ هسته CPU، ۸ گیگابایت حافظه، و ۵۰ گیگابایت دیسک، دستور زیر را استفاده می‌کنیم:

   vra blueprint create \
     --name "vCD VM Blueprint" \
     --param cpu_count=4 \
     --param memory_size=8192 \
     --param disk_size=50 \
     --param network="vCloud Network" \
     --param vcd_vapp="vApp_Name"
   

   این دستور یک Blueprint به نام “vCD VM Blueprint” ایجاد می‌کند که ماشین مجازی را با مشخصات مورد نظر برای اتصال به شبکه vCloud و vApp خاص ایجاد می‌کند.

3. استقرار ماشین مجازی در vCloud Director:پس از تعریف Blueprint، کاربران می‌توانند درخواست‌های استقرار ماشین‌های مجازی در vCloud Director را ارسال کنند. به‌عنوان‌مثال:

   vra catalog request \
     --name "vCD VM" \
     --param vm_name="WebServer01" \
     --param cpu_count=4 \
     --param memory_size=8192 \
     --param disk_size=50 \
     --param network="vCloud Network" \
     --param vcd_vapp="vApp_Name"
   

   این دستور یک ماشین مجازی جدید به نام “WebServer01” با ویژگی‌های مشخص‌شده استقرار می‌یابد و به vApp و شبکه vCloud Director اختصاص داده می‌شود.

---

جمع‌بندی

ارتباط vRA با VMware vCloud Director امکان مدیریت و استقرار منابع مجازی در محیط‌های Multi-Cloud را به‌طور مؤثر فراهم می‌آورد. با استفاده از Endpoint‌ها، Blueprint‌ها و Catalog‌ها، مدیران IT می‌توانند منابع را از vCloud Director و دیگر محیط‌های ابری به‌صورت خودکار و بهینه مدیریت کنند. این فرآیندها کمک می‌کنند تا زمان استقرار منابع کاهش یابد و بهره‌وری افزایش یابد. دستورات CLI نیز به کاربران این امکان را می‌دهند که فرآیندهای استقرار را به‌راحتی انجام دهند و منابع مختلف را در محیط‌های Multi-Cloud مدیریت کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. استفاده از VMware vRealize Automation برای Multi-Cloud”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف و مفاهیم Multi-Cloud” subtitle=”توضیحات کامل”]Multi-Cloud به استفاده از خدمات ابری از چندین ارائه‌دهنده مختلف در یک سازمان اشاره دارد. این رویکرد به‌طور خاص به‌منظور جلوگیری از وابستگی به یک ارائه‌دهنده واحد (Lock-in) و بهبود انعطاف‌پذیری، مقیاس‌پذیری و عملکرد سیستم‌ها ایجاد می‌شود. در یک محیط Multi-Cloud، سازمان‌ها از خدمات و زیرساخت‌های مختلف ابرهای عمومی و خصوصی استفاده می‌کنند تا بار کاری خود را توزیع کرده و به اهداف مختلف مانند مقیاس‌پذیری، دسترسی بالا و مقاومت در برابر خرابی برسند.

مزایای استفاده از Multi-Cloud

1. عدم وابستگی به یک ارائه‌دهنده واحد: با استفاده از چندین ارائه‌دهنده ابری، سازمان‌ها می‌توانند از وابستگی به یک ارائه‌دهنده خاص اجتناب کنند و از این طریق، انتخاب بیشتری برای استفاده از بهترین خدمات و قیمت‌های رقابتی داشته باشند.
2. انعطاف‌پذیری و مقیاس‌پذیری: استفاده از چندین ابر مختلف، امکان گسترش منابع در مقیاس وسیع‌تر را فراهم می‌آورد و به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که از مزایای هر پلتفرم ابر استفاده کنند.
3. دسترس‌پذیری بالا: با توزیع بار کاری در چندین ابر، سازمان‌ها می‌توانند دسترسی بالا و تداوم خدمات خود را تضمین کنند. حتی اگر یکی از ارائه‌دهندگان خدمات ابری با مشکل مواجه شود، می‌توانند از منابع موجود در ابر دیگر استفاده کنند.
4. مدیریت و بهینه‌سازی هزینه‌ها: استفاده از خدمات ابری از ارائه‌دهندگان مختلف می‌تواند به سازمان‌ها کمک کند تا هزینه‌های خود را با انتخاب بهترین گزینه‌ها برای نیازهای خاص خود کاهش دهند.
5. امنیت و حریم خصوصی: Multi-Cloud این امکان را می‌دهد که سازمان‌ها اطلاعات حساس را در یک ابر خصوصی ذخیره کنند و سایر بارهای کاری را در ابرهای عمومی اجرا کنند. این رویکرد به بهبود امنیت و انطباق با مقررات مختلف کمک می‌کند.

---

چالش‌های استفاده از Multi-Cloud

1. مدیریت پیچیده: مدیریت منابع و زیرساخت‌های مختلف از چندین ارائه‌دهنده ابر می‌تواند پیچیده باشد و نیاز به ابزارهای مدیریت یکپارچه برای نظارت و هماهنگی منابع داشته باشد.
2. یکپارچگی داده‌ها: هماهنگ‌سازی داده‌ها بین چندین پلتفرم ابری می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. ابزارهای خاصی برای یکپارچه‌سازی داده‌ها و برقراری ارتباط میان این ابرها ضروری است.
3. امنیت و حفاظت از داده‌ها: حفاظت از داده‌ها و امنیت در یک محیط Multi-Cloud به‌ویژه زمانی که داده‌ها در چندین ابر منتشر می‌شوند، نیازمند سیاست‌ها و ابزارهای امنیتی پیشرفته است.
4. مدیریت هزینه‌ها: در حالی که Multi-Cloud می‌تواند به کاهش هزینه‌ها کمک کند، اگر مدیریت مناسبی بر روی استفاده از منابع مختلف انجام نشود، می‌تواند منجر به هزینه‌های اضافی شود.

---

پیاده‌سازی Multi-Cloud در سازمان‌ها

برای پیاده‌سازی موفق Multi-Cloud، سازمان‌ها نیاز دارند که ابزارهای مناسب را برای مدیریت منابع و هماهنگی میان ابرهای مختلف انتخاب کنند. برخی از مراحل کلیدی در پیاده‌سازی عبارتند از:

1. انتخاب ارائه‌دهندگان ابری: سازمان‌ها باید انتخاب کنند که از چه ارائه‌دهندگان ابری استفاده خواهند کرد. این انتخاب بستگی به نیازهای خاص آنها، مانند عملکرد، هزینه و مقیاس‌پذیری دارد.
2. ایجاد استراتژی یکپارچگی: برای مدیریت داده‌ها و منابع بین ابرها، سازمان‌ها نیاز دارند تا استراتژی‌هایی برای یکپارچگی و هماهنگی داده‌ها ایجاد کنند. این امر شامل استفاده از ابزارهای مدیریت چند ابری، APIها، و تکنیک‌های همگام‌سازی داده‌ها می‌شود.
3. امنیت و انطباق: امنیت باید در تمام بخش‌ها و در ارتباطات میان ابرهای مختلف برقرار باشد. استفاده از فناوری‌هایی مانند رمزگذاری، مدیریت هویت و دسترسی (IAM)، و نظارت امنیتی ضروری است.
4. مدیریت و نظارت منابع: ابزارهای نظارتی و مدیریت منابع می‌توانند به سازمان‌ها کمک کنند تا مصرف منابع را در چندین ابر نظارت کنند و بهینه‌سازی‌های لازم را انجام دهند.

---

مفاهیم کلیدی در Multi-Cloud

• ابزارهای مدیریت چند ابری: ابزارهایی که به سازمان‌ها کمک می‌کنند تا منابع خود را در چندین ابر نظارت، مدیریت و بهینه‌سازی کنند.
• یکپارچگی داده‌ها: فرآیند همگام‌سازی داده‌ها و منابع بین پلتفرم‌های مختلف ابری.
• APIها و اتوماسیون: برای یکپارچه‌سازی و خودکارسازی فرآیندهای مختلف در چندین پلتفرم ابری، سازمان‌ها از APIها و ابزارهای اتوماسیون استفاده می‌کنند.
• مدیریت هزینه‌ها: ارزیابی و پیگیری مصرف منابع و هزینه‌ها در محیط‌های Multi-Cloud برای بهینه‌سازی هزینه‌ها.

---

جمع‌بندی

Multi-Cloud یک رویکرد کارآمد برای استفاده از منابع ابری است که به سازمان‌ها کمک می‌کند از مزایای چندین پلتفرم ابری مختلف بهره‌مند شوند. این رویکرد می‌تواند انعطاف‌پذیری، مقیاس‌پذیری، امنیت، و کاهش هزینه‌ها را به ارمغان بیاورد. با این حال، برای موفقیت در پیاده‌سازی Multi-Cloud، نیاز به استراتژی‌های یکپارچگی مناسب، ابزارهای مدیریتی، و رویکردهای امنیتی پیشرفته وجود دارد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه ادغام vRA با پلتفرم‌های ابری عمومی (مثل AWS، Azure)” subtitle=”توضیحات کامل”]ادغام VMware vRealize Automation (vRA) با پلتفرم‌های ابری عمومی مانند Amazon Web Services (AWS) و Microsoft Azure به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که منابع ابری را به‌طور یکپارچه با منابع داخلی خود مدیریت کنند. این ادغام می‌تواند موجب ایجاد یک محیط خودکار، مقیاس‌پذیر و امن برای استقرار و مدیریت منابع در هر دو محیط On-Premises و Cloud شود.

مزایای ادغام vRA با پلتفرم‌های ابری عمومی

1. مدیریت یکپارچه منابع: ادغام با پلتفرم‌های ابری مانند AWS و Azure امکان مدیریت یکپارچه منابع و سرویس‌ها از طریق vRA را فراهم می‌کند. این امر به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که منابع ابری و On-Premises را به‌طور همزمان مدیریت کنند.
2. خودکارسازی فرآیندهای استقرار: با استفاده از vRA، می‌توان فرآیندهای استقرار منابع در AWS یا Azure را خودکار کرد، که باعث افزایش سرعت و کاهش خطاهای انسانی می‌شود.
3. مقیاس‌پذیری و انعطاف‌پذیری بیشتر: ترکیب منابع ابری عمومی با زیرساخت‌های On-Premises، به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که به‌طور مقیاس‌پذیر و انعطاف‌پذیر منابع خود را گسترش دهند.
4. صرفه‌جویی در هزینه‌ها: با امکان استفاده از منابع ابری عمومی به‌صورت پویا و بهینه، سازمان‌ها می‌توانند هزینه‌های زیرساختی خود را کاهش دهند و تنها برای منابع مورد استفاده خود پرداخت کنند.
5. مدیریت و نظارت بر عملکرد: ادغام با پلتفرم‌های ابری عمومی می‌تواند به سازمان‌ها کمک کند تا عملکرد و وضعیت منابع ابری و داخلی خود را به‌طور همزمان نظارت کنند و از ابزارهای گزارش‌گیری و تحلیل vRA استفاده نمایند.

---

مراحل ادغام vRA با AWS و Azure

1. اتصال به پلتفرم‌های ابری عمومی: برای ادغام vRA با AWS یا Azure، ابتدا باید vRA را به حساب ابری خود در این پلتفرم‌ها متصل کنید. این کار معمولاً شامل پیکربندی ارتباطات API و اعتبارسنجی‌های امنیتی است.برای AWS:
   • ابتدا در کنسول AWS، یک IAM Role یا IAM User با دسترسی‌های مناسب به منابع ابری ایجاد کنید.
   • سپس در vRA، این اطلاعات را وارد کنید تا vRA بتواند به منابع AWS دسترسی پیدا کند.

   برای Azure:

   • یک Service Principal در Azure Active Directory (AAD) ایجاد کنید.
   • در vRA، اطلاعات Service Principal را وارد کرده تا اتصال برقرار شود.
2. پیکربندی پیکربندی‌های Cloud Resources: پس از اتصال vRA به AWS یا Azure، باید منابع مختلف (مانند ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، شبکه‌ها و … ) را در قالب Blueprintها در vRA تعریف کنید. Blueprints به شما امکان می‌دهند تا مدل‌های خدماتی ایجاد کنید که می‌توانند به‌طور خودکار در هر دو پلتفرم ابری و On-Premises استقرار یابند.برای AWS، می‌توانید از سرویس‌هایی مانند EC2، VPC، S3 و RDS استفاده کنید. برای Azure، از سرویس‌هایی مانند VM، VNet و SQL Database می‌توانید استفاده نمایید.مثال پیکربندی Blueprint برای AWS:

   vra blueprint create \
   --name "AWS EC2 Instance" \
   --resource "AWS::EC2::Instance" \
   --param instance_type="t2.micro" \
   --param ami_id="ami-12345678"
   

3. تنظیمات شبکه و امنیت: پس از ایجاد Blueprints، باید تنظیمات شبکه و امنیت را برای منابع خود پیکربندی کنید. این تنظیمات شامل پیکربندی VPC، Security Groups، Subnets، و دسترسی‌های IAM است.برای AWS:
   • ایجاد VPC برای مدیریت شبکه‌های مجازی.
   • پیکربندی Security Groups برای تعریف دسترسی‌ها به منابع مختلف.
   • تعیین IAM Role برای کنترل دسترسی‌ها.

   برای Azure:

   • پیکربندی Virtual Networks (VNet) برای مدیریت شبکه.
   • ایجاد Network Security Groups (NSG) برای تعیین قوانین دسترسی.
   • تنظیم Role-based Access Control (RBAC) برای کنترل دسترسی به منابع.
4. پیکربندی سیاست‌ها و Governance: باید سیاست‌ها و قواعد مدیریتی مانند سیاست‌های تخصیص منابع، مجوزها و نظارت‌ها را در vRA برای منابع ابری تنظیم کنید. این سیاست‌ها به سازمان‌ها کمک می‌کنند که فرآیندهای استقرار و تخصیص منابع را به‌طور منظم و امن انجام دهند.مثال: برای محدود کردن منابع به یک کاربر خاص در AWS:

   vra policy create --name "AWS User Resource Limit" --type "CPU Limit" --value "4"
   

5. گزارش‌گیری و نظارت بر عملکرد: پس از پیاده‌سازی، vRA امکان نظارت بر وضعیت منابع ابری و داخلی را فراهم می‌آورد. این گزارش‌ها می‌توانند شامل جزئیاتی درباره مصرف منابع، عملکرد، و مشکلات مرتبط با سرویس‌ها باشند.مثال: برای مشاهده گزارشات مربوط به وضعیت منابع ابری AWS از vRA:

   vra report show --type "Cloud Resource Usage" --platform "AWS"
   

6. یکپارچگی با سایر ابزارهای مدیریت و نظارت: اگر از ابزارهای نظارتی دیگر مانند VMware vRealize Operations (vROps) یا CloudHealth استفاده می‌کنید، می‌توانید این ابزارها را با vRA برای نظارت و تحلیل دقیق‌تر منابع ابری و داخلی ادغام کنید.

---

جمع‌بندی

ادغام vRA با پلتفرم‌های ابری عمومی مانند AWS و Azure به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که منابع ابری را با منابع On-Premises به‌طور یکپارچه مدیریت کنند. این ادغام می‌تواند به خودکارسازی فرآیندهای استقرار، بهبود مقیاس‌پذیری، کاهش هزینه‌ها و بهبود نظارت بر عملکرد منابع کمک کند. با استفاده از Blueprints، تنظیمات شبکه، سیاست‌ها و ابزارهای نظارتی مختلف، سازمان‌ها می‌توانند کنترل دقیقی بر محیط‌های ابری و داخلی خود داشته باشند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استقرار و مدیریت منابع ابری به‌صورت یکپارچه در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]با استفاده از VMware vRealize Automation (vRA)، سازمان‌ها قادرند منابع ابری و On-Premises خود را به‌طور یکپارچه مدیریت کنند. این قابلیت به مدیران IT این امکان را می‌دهد که نه تنها منابع داخلی خود را مدیریت کنند، بلکه منابع ابری عمومی مانند AWS، Azure، یا حتی منابع ابری خصوصی را نیز از طریق یک پلتفرم واحد، مانند vRA، تحت کنترل قرار دهند. در این بخش به فرآیند استقرار و مدیریت منابع ابری به‌صورت یکپارچه در vRA پرداخته خواهد شد.

مزایای استقرار و مدیریت منابع ابری به‌صورت یکپارچه

1. مدیریت یکپارچه منابع: vRA این امکان را فراهم می‌کند تا تمامی منابع موجود در محیط‌های ابری و داخلی به‌طور یکپارچه و از یک کنسول واحد مدیریت شوند. این ویژگی باعث ساده‌تر شدن فرآیند مدیریت و کاهش پیچیدگی‌های مرتبط با منابع مختلف می‌شود.
2. خودکارسازی فرآیندها: یکی از بزرگترین مزایای vRA خودکارسازی استقرار منابع است. شما می‌توانید فرآیندهای استقرار ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، شبکه و سرویس‌های دیگر را به‌طور خودکار تنظیم کنید تا سرعت عمل و دقت افزایش یابد و خطاهای انسانی کاهش یابد.
3. مقیاس‌پذیری و انعطاف‌پذیری: به کمک vRA، شما قادر خواهید بود منابع را به‌طور مقیاس‌پذیر در محیط‌های ابری گسترش دهید. این مقیاس‌پذیری به‌ویژه در شرایطی که نیاز به افزایش یا کاهش منابع بسته به تقاضای کاربران باشد، اهمیت زیادی پیدا می‌کند.
4. چندابری (Multi-Cloud): vRA به شما این امکان را می‌دهد که بتوانید از منابع ابری مختلف استفاده کنید و آن‌ها را به‌طور همزمان مدیریت کنید. این امر به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که بدون وابستگی به یک پلتفرم خاص، منابع خود را بهینه‌سازی کرده و از مزایای مختلف هر پلتفرم بهره‌برداری کنند.

---

مراحل استقرار و مدیریت منابع ابری در vRA

1. اتصال به پلتفرم‌های ابری عمومی و خصوصی: اولین گام در استقرار و مدیریت منابع ابری، اتصال vRA به پلتفرم‌های ابری مانند AWS، Azure یا vSphere است. این کار به کمک تنظیمات API و ارائه اطلاعات حساب‌های ابری انجام می‌شود.برای اتصال به AWS:

   vra cloud account create \
   --name "AWS Account" \
   --type "AWS" \
   --access-key "ACCESS_KEY" \
   --secret-key "SECRET_KEY"
   

   برای اتصال به Azure:

   vra cloud account create \
   --name "Azure Account" \
   --type "Azure" \
   --client-id "CLIENT_ID" \
   --tenant-id "TENANT_ID" \
   --client-secret "CLIENT_SECRET"
   

2. تعریف Blueprints برای منابع ابری: Blueprints در vRA به‌عنوان الگوهایی برای استقرار منابع تعریف می‌شوند. این Blueprints می‌توانند شامل ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و سرویس‌های دیگر باشند. شما می‌توانید Blueprints را به‌طور خاص برای هر پلتفرم ابری طراحی کرده و ویژگی‌های مختلف مانند اندازه ماشین، سیستم عامل، و سایر پارامترها را تعریف کنید.برای ایجاد Blueprint برای یک ماشین مجازی در AWS:

   vra blueprint create \
   --name "AWS EC2 Instance" \
   --resource "AWS::EC2::Instance" \
   --param instance_type="t2.micro" \
   --param ami_id="ami-12345678"
   

3. پیکربندی منابع ابری در قالب Blueprint: در این مرحله، منابع ابری مانند ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، و شبکه‌ها باید در قالب Blueprint به‌طور کامل پیکربندی شوند. این پیکربندی شامل تخصیص منابع، تنظیمات امنیتی و پیکربندی شبکه است.مثال پیکربندی ذخیره‌سازی در Azure:

   vra blueprint create \
   --name "Azure Storage Account" \
   --resource "Azure::StorageAccount" \
   --param account_type="Standard_LRS" \
   --param location="East US"
   

4. استقرار منابع از طریق vRA: پس از تعریف Blueprints و پیکربندی منابع، می‌توانید منابع را از طریق کاتالوگ vRA به‌طور خودکار مستقر کنید. درخواست منابع معمولاً از طریق رابط کاربری vRA یا به‌طور خودکار از طریق API ارسال می‌شود.مثال درخواست استقرار ماشین مجازی از کاتالوگ vRA:

   vra catalog request \
   --name "Ubuntu VM" \
   --param vm_name="AppServer01" \
   --param cpu_count=4 \
   --param memory_size=8192 \
   --param disk_size=50
   

5. مدیریت دسترسی‌ها و سیاست‌ها: برای اطمینان از امنیت و کنترل دسترسی، باید سیاست‌های مدیریتی و امنیتی مختلف را در vRA پیاده‌سازی کنید. این سیاست‌ها شامل دسترسی به منابع، تخصیص منابع و نظارت بر مصرف منابع است. vRA این امکان را فراهم می‌آورد که به‌طور دقیق و دقیق دسترسی‌ها و مجوزهای مختلف را برای کاربران و گروه‌ها تعریف کنید.مثال تنظیم سیاست دسترسی برای منابع AWS:

   vra policy create --name "AWS CPU Limit Policy" --type "CPU Limit" --value "4"
   

6. نظارت و گزارش‌گیری: پس از استقرار منابع، باید فرآیند نظارت و گزارش‌گیری را برای مشاهده وضعیت منابع ابری و استفاده از آن‌ها تنظیم کنید. این نظارت به شما این امکان را می‌دهد که مصرف منابع، عملکرد سیستم و مشکلات احتمالی را شناسایی کرده و اقدامات لازم را برای بهبود وضعیت انجام دهید.مثال مشاهده گزارش مصرف منابع AWS از vRA:

   vra report show --type "Cloud Resource Usage" --platform "AWS"
   

7. استقرار و مدیریت منابع در یک محیط Multi-Cloud: در صورتی که از چندین پلتفرم ابری استفاده می‌کنید (Multi-Cloud)، vRA این امکان را به شما می‌دهد که منابع مختلف را در این پلتفرم‌ها به‌طور همزمان مدیریت کنید. این به شما کمک می‌کند که منابع ابری را با یکپارچگی مدیریت کرده و استقرار سرویس‌ها را بهینه کنید.

---

جمع‌بندی

با استفاده از VMware vRealize Automation (vRA)، سازمان‌ها می‌توانند منابع ابری خود را به‌طور یکپارچه با منابع On-Premises مدیریت کنند. از طریق تعریف Blueprints، خودکارسازی فرآیندهای استقرار، پیکربندی منابع ابری و نظارت بر عملکرد، vRA به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که محیط‌های ابری و داخلی خود را به‌طور مؤثر و مقیاس‌پذیر مدیریت کنند. این فرآیندها می‌توانند هزینه‌ها را کاهش داده، بهره‌وری را افزایش دهند و به‌طور کلی زیرساخت‌های IT را بهبود بخشند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 8. فرآیند خودکار سازی با VMware vRealize Automation”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف خودکارسازی به کمک Workflows و Blueprints” subtitle=”توضیحات کامل”]خودکارسازی فرآیندها یکی از مهم‌ترین جنبه‌های بهینه‌سازی زیرساخت‌های فناوری اطلاعات است. در vRealize Automation (vRA)، از دو ابزار اصلی برای خودکارسازی و ساده‌سازی فرآیندهای استقرار و مدیریت منابع استفاده می‌شود: Workflows و Blueprints.

Blueprints: طراحی و مدل‌سازی سرویس‌ها

Blueprints در vRA به‌عنوان طرح‌های ساختاری برای سرویس‌ها و منابع عمل می‌کنند. یک Blueprint به شما این امکان را می‌دهد که منابع مختلف (مانند ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، شبکه‌ها) را به‌طور خودکار و بر اساس نیازهای خاص تعریف و ایجاد کنید. این ابزار مدل‌محور به شما اجازه می‌دهد تا سرویس‌ها را به‌طور ساختاری طراحی کرده و آن‌ها را برای استقرار در زیرساخت‌های مختلف آماده کنید.

فرآیند کار با Blueprints:

1. تعریف منابع: در ابتدا، باید منابع مختلفی که برای سرویس نیاز دارید را تعریف کنید (مانند VM، ذخیره‌سازی، شبکه، etc.).
2. پیکربندی پارامترها: هر Blueprint می‌تواند پارامترهایی مانند نوع CPU، حافظه، اندازه دیسک و غیره داشته باشد که می‌توانند در زمان درخواست از سوی کاربر وارد شوند.
3. استقرار: بعد از طراحی Blueprint، می‌توان آن را برای استقرار خودکار در vRA استفاده کرد.

مثال ایجاد Blueprint برای یک ماشین مجازی در AWS:

vra blueprint create \
  --name "AWS EC2 Instance" \
  --resource "AWS::EC2::Instance" \
  --param instance_type="t2.micro" \
  --param ami_id="ami-12345678"

در این مثال، Blueprint برای ایجاد یک ماشین EC2 در AWS با نوع t2.micro و شناسه AMI خاص ایجاد شده است.

---

Workflows: خودکارسازی فرآیندها و مدیریت مراحل پیچیده

Workflows در vRA برای خودکارسازی فرآیندهای پیچیده و اجرای آن‌ها به‌طور منظم و بدون دخالت دستی استفاده می‌شوند. این ابزار به‌ویژه زمانی مفید است که لازم است چندین عملیات به‌طور پشت سر هم و در یک فرآیند یکپارچه اجرا شوند. Workflows می‌توانند مراحل مختلفی مانند استقرار ماشین‌های مجازی، پیکربندی شبکه‌ها، یا تغییرات در منابع مختلف را انجام دهند.

فرآیند کار با Workflows:

1. تعریف مراحل: در ابتدا، باید مراحل مختلفی که باید به‌طور خودکار انجام شوند را تعریف کنید.
2. ارتباط با منابع مختلف: Workflows می‌توانند با منابع مختلف مانند VMware vSphere، vCloud Director، AWS، و Azure ارتباط برقرار کرده و منابع را به‌طور خودکار مدیریت کنند.
3. اجرای خودکار: پس از طراحی، این Workflowها می‌توانند به‌طور خودکار اجرا شوند تا فرآیندهای پیچیده را تسهیل کنند.

مثال اجرای یک Workflow برای استقرار ماشین مجازی در VMware vSphere:

vra workflow execute \
  --name "Deploy VM" \
  --param vm_name="AppServer01" \
  --param cpu_count="4" \
  --param memory_size="8192"

در اینجا، Workflow برای استقرار یک ماشین مجازی با نام AppServer01 و تنظیمات خاص CPU و حافظه اجرا می‌شود.

---

ارتباط بین Workflows و Blueprints

در واقع، Workflows و Blueprints در vRA به‌طور مشترک برای خودکارسازی فرآیندها و استقرار منابع به‌صورت منظم و کارآمد عمل می‌کنند. Blueprints برای طراحی و ساختاردهی سرویس‌ها به‌کار می‌روند، در حالی که Workflows فرآیندهای خاصی را که در پس‌زمینه نیاز است به‌طور خودکار انجام دهند، مدیریت می‌کنند.

نحوه تعامل Blueprints و Workflows:

• Blueprints به‌طور پایه‌ای منابع را ایجاد و پیکربندی می‌کنند.
• Workflows می‌توانند برای انجام اقدامات اضافی و یا پیچیده‌تر (مانند ارسال ایمیل، پیکربندی شبکه، یا تغییرات بعدی) پس از استقرار منابع توسط Blueprints استفاده شوند.

---

جمع‌بندی

خودکارسازی به کمک Workflows و Blueprints در vRealize Automation به شما این امکان را می‌دهد که زیرساخت‌های خود را به‌طور خودکار و کارآمد مدیریت کنید. Blueprints به‌عنوان ابزاری برای طراحی و استقرار سرویس‌ها و منابع عمل می‌کنند، در حالی که Workflows فرآیندهای پیچیده و خودکار را برای انجام اقدامات اضافی فراهم می‌کنند. این ابزارها می‌توانند به‌طور مشترک برای کاهش زمان مدیریت منابع و بهینه‌سازی فرآیندها در یک محیط IT استفاده شوند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیاده‌سازی خودکارسازی برای استقرار منابع و سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در فرآیند خودکارسازی استقرار منابع و سرویس‌ها با استفاده از ابزارهای مدرن مانند VMware vRealize Automation (vRA)، می‌توان منابع مختلفی از جمله ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، شبکه و سرویس‌های ابری را به‌طور خودکار در محیط‌های مختلف مانند On-Premises و ابری مدیریت کرد. این فرآیند می‌تواند شامل ایجاد Blueprints، استفاده از Workflows و ارتباط با پلتفرم‌های ابری برای مدیریت منابع و سرویس‌ها باشد.

مراحل پیاده‌سازی خودکارسازی استقرار منابع و سرویس‌ها

1. ایجاد Blueprint برای سرویس‌ها و منابع
   • Blueprintها قالب‌هایی هستند که برای تعریف و استقرار سرویس‌ها استفاده می‌شوند. این قالب‌ها شامل تمام منابعی هستند که برای ایجاد یک سرویس نیاز است، از جمله ماشین‌های مجازی، دیسک‌ها، شبکه‌ها و سایر منابع.
   • با استفاده از vRA، می‌توانید Blueprintهایی برای منابع مختلف ایجاد کنید و تنظیمات لازم را در این Blueprintها مشخص کنید.
2. استفاده از Workflows برای خودکارسازی فرآیندها
   • Workflows برای مدیریت فرآیندهای پیچیده به کار می‌روند. با استفاده از vRealize Orchestrator (vRO)، می‌توانید Workflowهایی طراحی کنید که فرآیندهای استقرار را خودکار کنند، مانند نصب نرم‌افزار، پیکربندی سیستم‌ها و ایجاد ارتباطات شبکه‌ای.
3. یکپارچگی با پلتفرم‌های ابری
   • vRA به شما این امکان را می‌دهد که منابع خود را از پلتفرم‌های ابری مانند AWS، Azure و Google Cloud مدیریت کنید. از طریق ادغام با این پلتفرم‌ها، می‌توانید به‌طور خودکار منابع ابری را از طریق کاتالوگ‌ها و Blueprintها مستقر کنید.
4. تعریف و استفاده از سرویس‌های کاتالوگ
   • کاتالوگ سرویس‌ها یک نقطه دسترسی برای کاربران نهایی است که می‌توانند درخواست‌های خود را برای منابع مختلف ثبت کنند. با استفاده از کاتالوگ، می‌توانید دسترسی کاربران را به منابع مختلف محدود کرده و سرویس‌ها را به‌طور خودکار مستقر کنید.

---

مثال‌های کاربردی:

1. استقرار ماشین مجازی Ubuntu در AWS: ابتدا یک Blueprint برای استقرار ماشین مجازی در AWS ایجاد می‌کنیم:

   vra blueprint create \
     --name "AWS EC2 Instance" \
     --resource "AWS::EC2::Instance" \
     --param instance_type="t2.micro" \
     --param ami_id="ami-12345678"
   

2. استقرار ماشین مجازی Ubuntu در Azure: در اینجا یک Blueprint برای استقرار ماشین مجازی در Azure به همین شیوه ایجاد می‌کنیم:

   vra blueprint create \
     --name "Azure VM" \
     --resource "Azure::VM::Linux" \
     --param vm_size="Standard_B1ms" \
     --param location="East US"
   

3. درخواست از کاتالوگ برای ایجاد یک ماشین مجازی Ubuntu:کاربران می‌توانند از کاتالوگ درخواست کنند که ماشین مجازی با مشخصات خاص ایجاد شود:

   vra catalog request \
     --name "Ubuntu VM" \
     --param vm_name="WebServer01" \
     --param cpu_count=4 \
     --param memory_size=8192
   

---

جمع بندی

با استفاده از VMware vRealize Automation (vRA)، می‌توان فرآیندهای استقرار منابع و سرویس‌ها را به‌طور کامل خودکار کرد و این کار را با ایجاد Blueprintها، استفاده از Workflows و ارتباط با پلتفرم‌های ابری انجام داد. این خودکارسازی نه تنها زمان و منابع را بهینه می‌کند، بلکه به‌طور قابل‌توجهی خطاهای انسانی را کاهش می‌دهد و بهره‌وری سازمان را افزایش می‌دهد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت چرخه‌زندگی سرویس‌ها و منابع از طریق خودکارسازی” subtitle=”توضیحات کامل”]مدیریت چرخه‌زندگی سرویس‌ها و منابع به معنای مدیریت تمامی مراحل یک سرویس از زمان درخواست و استقرار تا زمانی که دیگر نیازی به آن نباشد (حذف یا بایگانی) است. این فرآیند شامل مراحل مختلفی مانند طراحی، استقرار، پیکربندی، نظارت، به‌روزرسانی و حذف است که با استفاده از خودکارسازی بهینه می‌شود. با استفاده از ابزارهایی مانند VMware vRealize Automation (vRA) و vRealize Orchestrator (vRO)، می‌توان این چرخه‌زندگی را به‌طور کامل خودکار کرد.

مراحل مدیریت چرخه‌زندگی سرویس‌ها و منابع:

1. طراحی و ایجاد سرویس‌ها (Blueprints)

   • در این مرحله، سرویس‌ها و منابع طراحی شده و Blueprintهایی برای استقرار آنها در محیط‌های مختلف ایجاد می‌شود. هر Blueprint شامل پیکربندی‌های لازم برای ایجاد منابع است، از جمله تعداد ماشین‌های مجازی، دیسک‌ها، شبکه‌ها، و تنظیمات مربوط به آن‌ها.
2. استقرار و تخصیص منابع
   • پس از طراحی، سرویس‌ها به‌طور خودکار از طریق کاتالوگ درخواست و استقرار داده می‌شوند. این فرآیند می‌تواند شامل استقرار ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، و منابع شبکه باشد.
   • در vRA، کاربران می‌توانند درخواست‌هایی برای استقرار سرویس‌ها ثبت کنند که پس از تایید، به‌طور خودکار از طریق Workflows پردازش می‌شوند.
3. نظارت و مدیریت منابع
   • پس از استقرار، منابع باید به‌طور مداوم نظارت شوند. این مرحله شامل بررسی عملکرد، مصرف منابع و وضعیت سیستم است. با استفاده از vRA و vRO، می‌توان فرآیندهای نظارت و مدیریت را خودکار کرد.
   • می‌توان گزارش‌های خودکار تهیه کرد که نشان دهد کدام منابع فعال هستند، میزان مصرف آن‌ها چقدر است، و آیا نیاز به بهینه‌سازی دارند یا نه.
4. به‌روزرسانی و مدیریت نسخه‌ها
   • سرویس‌ها و منابع به‌طور مداوم نیاز به به‌روزرسانی دارند. این به‌روزرسانی‌ها می‌تواند شامل نصب وصله‌های امنیتی، ارتقاء نسخه‌ها و تغییرات پیکربندی باشد.
   • خودکارسازی این فرآیند با استفاده از Workflows امکان‌پذیر است که باعث می‌شود این به‌روزرسانی‌ها به‌صورت خودکار و بدون نیاز به مداخله دستی انجام شود.
5. حذف و بایگانی منابع
   • پس از اتمام دوره استفاده از یک سرویس، باید آن را حذف کرده یا به‌طور موقت بایگانی کرد. این فرآیند شامل حذف منابع مانند ماشین‌های مجازی، دیسک‌ها و تنظیمات مرتبط است.
   • خودکارسازی فرآیند حذف منابع می‌تواند با استفاده از Workflows و رویدادهای خاص (مثل تاریخ انقضای سرویس) انجام شود.

---

کدهای مربوط به مدیریت چرخه‌زندگی سرویس‌ها و منابع:

1. ایجاد Blueprint برای سرویس‌ها برای ایجاد Blueprint برای سرویس‌ها و منابع، از دستور زیر استفاده می‌کنیم:

   vra blueprint create \
     --name "Ubuntu VM" \
     --resource "AWS::EC2::Instance" \
     --param instance_type="t2.micro" \
     --param ami_id="ami-12345678"
   

2. درخواست از کاتالوگ برای استقرار یک ماشین مجازی برای درخواست استقرار ماشین مجازی از کاتالوگ، از دستور زیر استفاده می‌کنیم:

   vra catalog request \
     --name "Ubuntu VM" \
     --param vm_name="AppServer01" \
     --param cpu_count=4 \
     --param memory_size=8192
   

3. نظارت و مدیریت منابع از طریق Workflows برای نظارت و مدیریت منابع، می‌توان از Workflows استفاده کرد که شامل مراحل مختلفی از جمله نظارت بر عملکرد و مصرف منابع است. به عنوان مثال:

   vra workflow start \
     --name "Monitor VM" \
     --param vm_name="AppServer01"
   

4. حذف منابع از طریق Workflows برای حذف منابع و سرویس‌ها به‌صورت خودکار، می‌توان از دستور زیر استفاده کرد:

   vra workflow start \
     --name "Delete VM" \
     --param vm_name="AppServer01"
   

---

جمع بندی

با استفاده از ابزارهایی مانند vRealize Automation (vRA) و vRealize Orchestrator (vRO)، می‌توان چرخه‌زندگی سرویس‌ها و منابع را به‌طور کامل خودکار کرد. از طراحی Blueprintها تا استقرار، نظارت، به‌روزرسانی و حذف منابع، تمام این فرآیندها می‌توانند به‌طور خودکار انجام شوند. این خودکارسازی نه تنها به کاهش هزینه‌ها و زمان کمک می‌کند، بلکه بهبود کارایی و کاهش خطاهای انسانی را نیز به‌دنبال دارد.

 

 [/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons][cdb_course_lessons title=”بخش 2. نصب و پیکربندی VMware vRealize Automation”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. پیش‌نیازهای نصب VMware vRealize Automation”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”سخت‌افزار و نرم‌افزار مورد نیاز برای نصب vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب و پیکربندی VMware vRealize Automation (vRA)، لازم است که حداقل سخت‌افزار و نرم‌افزار مشخصی در اختیار داشته باشید. در این قسمت، به بررسی نیازمندی‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری پرداخته خواهد شد تا اطمینان حاصل کنید که سیستم شما آماده پذیرش این ابزار است.

نیازمندی‌های سخت‌افزاری

1. پردازنده (CPU):
   • حداقل: 2 هسته پردازنده 64 بیتی
   • پیشنهاد شده: 4 هسته پردازنده 64 بیتی یا بیشتر
   • از پردازنده‌هایی مانند Intel Xeon یا AMD EPYC استفاده کنید.
2. حافظه (RAM):
   • حداقل: 16 گیگابایت
   • پیشنهاد شده: 32 گیگابایت یا بیشتر
3. فضای ذخیره‌سازی (Storage):
   • حداقل: 100 گیگابایت فضای ذخیره‌سازی
   • پیشنهاد شده: 500 گیگابایت یا بیشتر برای استفاده در محیط‌های بزرگ‌تر
   • از SSD برای عملکرد بهتر استفاده کنید.
4. کارت شبکه (NIC):
   • حداقل: یک کارت شبکه 1 گیگابیت بر ثانیه
   • پیشنهاد شده: کارت شبکه 10 گیگابیت بر ثانیه برای عملکرد بهینه در شبکه‌های با حجم بالا

---

نیازمندی‌های نرم‌افزاری

1. سیستم‌عامل:
   • VMware vRA می‌تواند روی سیستم‌عامل‌های مختلفی نصب شود. مهم‌ترین گزینه‌ها عبارتند از:
     • Linux: معمولاً CentOS یا RHEL به‌عنوان سیستم‌عامل‌های پیشنهادی برای نصب vRA استفاده می‌شوند.
     • Windows: Windows Server نسخه 2012 R2 یا بالاتر.
2. ویندوز:
   • Windows Server 2012 R2 یا بالاتر به‌عنوان سیستم‌عامل پیشنهادی برای نصب vRealize Automation در نظر گرفته می‌شود.
3. وی‌ام‌ویر vSphere و vCenter:
   • برای استفاده از قابلیت‌های vRA، شما به یک محیط vSphere و vCenter نیاز دارید. نسخه‌های پشتیبانی‌شده vSphere عبارتند از:
     • vSphere 6.x یا بالاتر
     • vCenter Server 6.x یا بالاتر
4. داده‌گاه (Database):
   • پایگاه داده مورد نیاز برای vRA باید از یکی از گزینه‌های زیر باشد:
     • Microsoft SQL Server (نسخه‌های 2012، 2014، 2016 یا 2017)
     • PostgreSQL (نسخه 9.5 یا بالاتر)
5. حساب‌های کاربری و دسترسی‌ها:
   • دسترسی‌های مدیریتی در سیستم‌عامل (Administrator در ویندوز یا root در لینوکس).
   • دسترسی به منابع vSphere و vCenter برای اتصال و مدیریت منابع.
6. DNS و NTP:
   • تنظیمات DNS باید به‌درستی انجام شده باشد تا سیستم vRA بتواند به‌درستی به دیگر منابع شبکه متصل شود.
   • برای هم‌زمان‌سازی زمان، سرویس NTP باید در محیط شما پیکربندی شده باشد.
7. مرکز داده (Data Center) و منابع شبکه:
   • نیاز به تنظیمات صحیح شبکه و اتصال به منابع خارجی (DNS، NTP، DHCP) خواهید داشت.

---

پیکربندی شبکه:

برای نصب صحیح vRealize Automation، اطمینان حاصل کنید که سیستم شما بتواند به منابع شبکه و سرورهای دیگر دسترسی داشته باشد:

1. تنظیمات IP ثابت برای سرور vRA
2. اتصال به سرور DNS معتبر
3. اتصال به NTP برای هم‌زمان‌سازی زمان

---

جمع‌بندی

برای نصب و راه‌اندازی vRealize Automation، باید یک سرور با منابع کافی و سیستم‌عامل مناسب انتخاب کنید. توجه به نیازمندی‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری می‌تواند نصب را به‌طور قابل‌توجهی ساده‌تر کند و از بروز مشکلات جلوگیری کند. همچنین، اطمینان حاصل کنید که تنظیمات شبکه، DNS و NTP به‌درستی پیکربندی شده باشند تا ارتباطات بین اجزای مختلف سیستم بدون مشکل صورت گیرد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نسخه‌های پشتیبانی‌شده VMware vSphere، vCenter و سایر ابزارهای مرتبط” subtitle=”توضیحات کامل”]برای اطمینان از عملکرد بهینه و پایداری VMware vRealize Automation (vRA)، مهم است که نسخه‌های سازگار با VMware vSphere، vCenter و سایر ابزارهای مرتبط را بشناسید. در ادامه، به بررسی این نسخه‌ها می‌پردازیم.

نسخه‌های پشتیبانی‌شده vSphere و vCenter

برای بررسی دقیق نسخه‌های سازگار، می‌توانید از جدول سازگاری محصولات VMware استفاده کنید. این ابزار به شما امکان می‌دهد تا نسخه‌های مختلف محصولات VMware را با یکدیگر مقایسه کرده و از سازگاری آن‌ها اطمینان حاصل کنید. برای دسترسی به این جدول، به لینک زیر مراجعه کنید:

جدول سازگاری محصولات VMware

به عنوان مثال، نسخه vRA 8.18.1 با vSphere 7.x و vCenter 7.x سازگار است. برای اطلاعات بیشتر، می‌توانید به منابع معتبر VMware مراجعه کنید.

---

سایر ابزارهای مرتبط

علاوه بر vSphere و vCenter، ابزارهای دیگری نیز در اکوسیستم VMware وجود دارند که ممکن است در کنار vRA استفاده شوند. برای مثال، VMware Aria Automation Orchestrator که نسخه‌های مختلفی دارد و با نسخه‌های خاصی از vRA سازگار است. برای بررسی نسخه‌های سازگار، می‌توانید به لینک زیر مراجعه کنید:

جدول سازگاری VMware Aria Automation Orchestrator

همچنین، VMware Remote Console نسخه 12.0.2 با vSphere، vRealize Automation و vCloud Director سازگار است. برای اطلاعات بیشتر، به لینک زیر مراجعه کنید:

VMware Remote Console 12.0 – TechDocs

---

جمع‌بندی

برای نصب و پیکربندی موفقیت‌آمیز vRealize Automation، اطمینان حاصل کنید که نسخه‌های vSphere، vCenter و سایر ابزارهای مرتبط با نسخه vRA شما سازگار هستند. استفاده از جداول سازگاری محصولات VMware به شما کمک می‌کند تا از این سازگاری اطمینان حاصل کنید و از بروز مشکلات احتمالی جلوگیری نمایید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات شبکه و اتصال به منابع خارجی (DNS، NTP و DHCP) در vRealize Automation (vRA)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای عملکرد صحیح VMware vRealize Automation (vRA)، پیکربندی مناسب شبکه و اتصال به منابع خارجی مانند DNS، NTP و DHCP ضروری است. این تنظیمات تأثیر مستقیمی بر عملکرد سرویس‌های vRA و سایر وابستگی‌های آن دارد.

---

پیکربندی DNS در vRA

vRA برای نام‌گذاری صحیح و حل مشکلات شبکه‌ای به DNS سرور معتبر نیاز دارد. تنظیمات DNS را می‌توان در هنگام نصب vRA و یا بعد از آن انجام داد.

تنظیم DNS هنگام نصب vRA

در هنگام استقرار اولیه، از طریق واسط کاربری vRA، تنظیمات DNS را می‌توان به این شکل پیکربندی کرد:

1. وارد کنسول vRA شوید.
2. از قسمت Networking، گزینه DNS Configuration را انتخاب کنید.
3. آدرس‌های سرور DNS اولیه و ثانویه را وارد کنید.
4. نام دامنه (Search Domain) را مشخص کنید.
5. تغییرات را ذخیره کرده و سرویس‌ها را ری‌استارت کنید.

پیکربندی DNS به‌صورت دستی در خط فرمان

اگر بخواهید DNS را در محیط Linux vRA به‌صورت دستی تنظیم کنید، باید فایل /etc/resolv.conf را ویرایش کنید:

sudo vi /etc/resolv.conf

سپس مقادیر زیر را اضافه یا ویرایش کنید:

nameserver 192.168.1.1
nameserver 8.8.8.8
search example.com

برای اعمال تغییرات، سرویس شبکه را ری‌استارت کنید:

sudo systemctl restart systemd-resolved

---

پیکربندی NTP در vRA

Network Time Protocol (NTP) برای همگام‌سازی زمان در محیط vRA ضروری است. ناهماهنگی زمان می‌تواند باعث مشکلات تأیید هویت و اختلال در سرویس‌ها شود.

تنظیم NTP هنگام نصب vRA

1. در بخش Networking، گزینه NTP Configuration را انتخاب کنید.
2. آدرس‌های سرورهای NTP معتبر (مثلاً time.google.com) را وارد کنید.
3. تغییرات را ذخیره کرده و سرورها را راه‌اندازی مجدد کنید.

تنظیم NTP از طریق CLI

در vRA می‌توان از chronyd برای همگام‌سازی زمان استفاده کرد:

sudo vi /etc/chrony.conf

خطوط زیر را به فایل اضافه کنید یا ویرایش نمایید:

server time.google.com iburst
server 0.pool.ntp.org iburst
server 1.pool.ntp.org iburst

سپس سرویس NTP را ری‌استارت کنید:

sudo systemctl restart chronyd
sudo chronyc tracking

---

پیکربندی DHCP در vRA

vRA می‌تواند از DHCP برای دریافت IP Address استفاده کند، اما در محیط‌های سازمانی معمولاً IP استاتیک توصیه می‌شود.

فعال‌سازی DHCP در vRA

1. در قسمت Networking، گزینه IP Configuration را انتخاب کنید.
2. گزینه Obtain IP Address Automatically (DHCP) را فعال کنید.
3. تنظیمات را ذخیره کرده و سرویس‌ها را ری‌استارت کنید.

تنظیم DHCP به‌صورت دستی در Linux

اگر vRA روی یک ماشین لینوکسی اجرا شود و بخواهید DHCP را تنظیم کنید، فایل /etc/network/interfaces را ویرایش کنید:

sudo vi /etc/network/interfaces

و مقدار زیر را تنظیم کنید:

auto eth0
iface eth0 inet dhcp

سپس سرویس شبکه را ری‌استارت کنید:

sudo systemctl restart networking

---

جمع‌بندی

• DNS برای نام‌گذاری و حل مشکلات شبکه‌ای vRA ضروری است و باید به درستی پیکربندی شود.
• NTP همگام‌سازی زمان را انجام می‌دهد و از اختلالات مرتبط با زمان جلوگیری می‌کند.
• DHCP امکان تخصیص IP Address خودکار را فراهم می‌کند، اما در محیط‌های سازمانی، IP استاتیک پیشنهاد می‌شود.

پیکربندی صحیح این تنظیمات باعث بهبود عملکرد، جلوگیری از مشکلات تأیید هویت و افزایش پایداری محیط vRA می‌شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. دانلود و آماده‌سازی برای نصب”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”انتخاب نسخه مناسب برای نصب vRealize Automation (vRA)” subtitle=”توضیحات کامل”]انتخاب نسخه مناسب VMware vRealize Automation (vRA) به عواملی مانند سازگاری با زیرساخت فعلی، ویژگی‌های موردنیاز و مدل استقرار بستگی دارد. در این بخش از آموزش های ارائه شده توسط فرازنتورک، راهنمایی جامعی برای انتخاب نسخه مناسب ارائه می‌شود.

---

۱. مقایسه نسخه‌های مختلف vRA

vRA در نسخه‌های مختلفی ارائه می‌شود که هر کدام دارای ویژگی‌های خاصی هستند. نسخه‌های رایج vRA شامل موارد زیر هستند:

نسخه	مدل استقرار	ویژگی‌های کلیدی
vRA 8.x	Appliance مبتنی بر Kubernetes	پشتیبانی از معماری مدرن، استقرار در محیط‌های چند ابری، یکپارچگی با vRO
vRA 7.x	Appliance مبتنی بر vSphere	مدل سنتی با نیاز به سرورهای IaaS، یکپارچگی عمیق‌تر با vSphere
vRA Cloud	SaaS (نسخه ابری)	بدون نیاز به مدیریت زیرساخت، به‌روزرسانی خودکار، مناسب برای Hybrid Cloud

نکته: نسخه vRA 7.x دیگر End of Support (EOS) شده است و استفاده از vRA 8.x یا vRA Cloud توصیه می‌شود.

---

۲. بررسی سازگاری با VMware vSphere و vCenter

قبل از نصب vRA، لازم است نسخه‌های vSphere و vCenter را بررسی کنید تا با نسخه انتخابی vRA سازگار باشند.

نسخه vRA	حداقل نسخه vSphere پشتیبانی‌شده	حداقل نسخه vCenter پشتیبانی‌شده
vRA 8.10+	vSphere 7.0 U2+	vCenter 7.0 U2+
vRA 8.6+	vSphere 6.7 U3+	vCenter 6.7 U3+
vRA 7.x	vSphere 6.5+	vCenter 6.5+

برای بررسی نسخه vSphere و vCenter در محیط خود، از دستورات زیر استفاده کنید:

esxcli system version get

vmware -vl

---

۳. انتخاب مدل استقرار (On-Premises vs. Cloud)

دو روش اصلی برای استقرار vRA وجود دارد:

• vRA On-Premises:
  • مناسب برای داده‌های حساس و سازمان‌هایی که کنترل کامل بر روی زیرساخت خود نیاز دارند.
  • نیاز به سرورهای فیزیکی یا مجازی دارد.
  • به‌روزرسانی و نگهداری باید توسط تیم IT انجام شود.
• vRA Cloud (SaaS):
  • بدون نیاز به سخت‌افزار اختصاصی.
  • به‌روزرسانی و نگهداری توسط VMware انجام می‌شود.
  • مناسب برای محیط‌های Hybrid Cloud و Multi-Cloud.

---

۴. بررسی نیازمندی‌های سخت‌افزاری و منابع موردنیاز

اگر قصد استقرار vRA On-Premises را دارید، باید منابع سخت‌افزاری موردنیاز را تأمین کنید.

نسخه vRA	حداقل vCPU	حداقل RAM	فضای ذخیره‌سازی موردنیاز
vRA 8.x	8 vCPU	32GB RAM	100GB Storage
vRA 7.x	4 vCPU	16GB RAM	60GB Storage

برای بررسی منابع سخت‌افزاری سرور ESXi قبل از نصب، می‌توان از دستورات زیر استفاده کرد:

esxcli hardware memory get
esxcli hardware cpu list

---

۵. بررسی وابستگی‌های نرم‌افزاری و یکپارچگی با سایر ابزارهای VMware

قبل از انتخاب نسخه vRA، سازگاری آن با ابزارهای دیگر VMware مانند vRealize Orchestrator (vRO)، NSX، vROps و vSAN را بررسی کنید.

ابزار	سازگاری با vRA 8.x	سازگاری با vRA 7.x
vRealize Orchestrator (vRO)	✅	✅
NSX-T	✅	❌
NSX-V	❌	✅
vRealize Operations (vROps)	✅	✅
vSAN	✅	✅

---

جمع‌بندی

• برای محیط‌های جدید، vRA 8.x یا vRA Cloud توصیه می‌شود، زیرا نسخه‌های 7.x دیگر پشتیبانی نمی‌شوند.
• vRA 8.x نیازمند حداقل vSphere 7.0 U2 و vCenter 7.0 U2 است.
• در انتخاب بین On-Premises و Cloud، به نیاز سازمان در مورد کنترل زیرساخت و نگهداری سیستم توجه کنید.
• نیازمندی‌های سخت‌افزاری باید قبل از استقرار بررسی شوند.
• بررسی سازگاری با ابزارهای VMware مانند NSX، vRO و vROps ضروری است.

انتخاب نسخه مناسب بر اساس نیازهای سازمانی و زیرساخت موجود، از مشکلات نصب و نگهداری vRA جلوگیری می‌کند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”دانلود فایل‌های ISO و OVA مربوط به نصب vRealize Automation (vRA)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب VMware vRealize Automation (vRA)، نیاز به دریافت فایل‌های ISO و OVA مناسب دارید. این فایل‌ها شامل نسخه‌های مختلف vRA Appliance، vRealize Orchestrator (vRO)، Lifecycle Manager (vRLCM) و سایر اجزای مرتبط هستند.

---

۱. دریافت فایل‌های ISO و OVA از سایت VMware

تمامی فایل‌های موردنیاز را می‌توان از پورتال رسمی VMware دریافت کرد. برای دانلود، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد سایت VMware شوید:
   • VMware Customer Connect
2. ورود به حساب کاربری VMware
   • نیاز به داشتن حساب کاربری My VMware دارید.
   • در صورت نداشتن حساب، باید ثبت‌نام رایگان انجام دهید.
3. انتخاب نسخه مناسب vRA
   • به بخش Products & Accounts > Product Downloads بروید.
   • در قسمت Search، عبارت vRealize Automation را جستجو کنید.
   • نسخه موردنظر را انتخاب کرده و روی Download کلیک کنید.

---

۲. لیست فایل‌های موردنیاز برای نصب vRA 8.x

نام فایل	نوع فایل	کاربرد
vRA-Appliance.ova	OVA	فایل اصلی برای نصب vRA Appliance
vRLCM-Appliance.ova	OVA	vRealize Lifecycle Manager جهت مدیریت چرخه عمر vRA
vRO-Appliance.ova	OVA	vRealize Orchestrator جهت خودکارسازی فرآیندها
Identity-Manager.ova	OVA	VMware Identity Manager جهت احراز هویت
vRA-Upgrade.iso	ISO	برای ارتقا نسخه‌های vRA 8.x
vRA-Docs.zip	ZIP	مستندات راهنما و راه‌اندازی vRA

نکته: در نسخه‌های vRA 8.x، نصب vRA معمولاً از طریق OVA Appliance انجام می‌شود و نیازی به نصب از طریق ISO نیست.

---

۳. لیست فایل‌های موردنیاز برای نصب vRA 7.x

نام فایل	نوع فایل	کاربرد
vRA-IaaS-Installer.iso	ISO	نصب اجزای IaaS برای vRA 7.x
vRA-Appliance.ova	OVA	vRA Appliance برای نسخه 7.x
vRO-Appliance.ova	OVA	vRealize Orchestrator برای نسخه 7.x
vRA-Hotfixes.zip	ZIP	بسته‌های اصلاحی برای نسخه 7.x

نکته: نسخه vRA 7.x دیگر End of Support (EOS) شده و پیشنهاد می‌شود از نسخه vRA 8.x یا vRA Cloud استفاده کنید.

---

۴. دانلود از طریق CLI (برای سرورهای لینوکسی)

اگر بخواهید این فایل‌ها را مستقیماً روی یک سرور لینوکسی دانلود کنید، می‌توانید از wget یا curl استفاده کنید.

مثال دانلود یک OVA از لینک مستقیم:

wget --user=username --password=password "https://download3.vmware.com/software/vRA/vRA-Appliance.ova"

یا با استفاده از curl:

curl -O -u username:password "https://download3.vmware.com/software/vRA/vRA-Appliance.ova"

نکته: لینک‌های دانلود مستقیم فقط پس از ورود به VMware Customer Connect در دسترس خواهند بود.

---

۵. بررسی صحت فایل‌های دانلود‌شده (Checksum Validation)

پس از دانلود، می‌توانید صحت فایل‌ها را با مقایسه مقدار SHA256 Checksum بررسی کنید. برای این کار:

sha256sum vRA-Appliance.ova

یا در Windows با استفاده از PowerShell:

Get-FileHash -Path "C:\Downloads\vRA-Appliance.ova" -Algorithm SHA256

مقدار خروجی را با مقدار اعلام‌شده در سایت VMware مقایسه کنید تا از صحت فایل اطمینان حاصل شود.

---

۶. آپلود فایل‌های OVA روی vSphere برای نصب

بعد از دانلود، برای نصب باید فایل OVA را روی vSphere بارگذاری کنید:

1. وارد vSphere Client شوید.
2. از منوی File گزینه Deploy OVF Template را انتخاب کنید.
3. مسیر فایل OVA را مشخص کنید.
4. تنظیمات شبکه و منابع را پیکربندی کنید.
5. نصب را آغاز کنید.

---

جمع‌بندی

• تمامی فایل‌های موردنیاز برای نصب vRA 8.x و vRA 7.x در پورتال رسمی VMware قابل دریافت هستند.
• نسخه‌های جدیدتر vRA بیشتر از طریق OVA Appliance نصب می‌شوند و نیازی به ISO ندارند.
• فایل‌های OVA و ISO را می‌توان با استفاده از CLI (wget یا curl) نیز دانلود کرد.
• پس از دانلود، بررسی Checksum برای اطمینان از صحت فایل ضروری است.
• برای نصب vRA، باید OVA را روی vSphere بارگذاری و تنظیمات را انجام دهید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”آماده‌سازی محیط برای نصب vRealize Automation (vRA)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای راه‌اندازی VMware vRealize Automation (vRA)، ابتدا باید محیطی شامل ESXi، vCenter و vRealize Suite را آماده کنید. این مرحله شامل نصب، پیکربندی و اطمینان از ارتباط صحیح بین اجزا است.

---

۱. آماده‌سازی سرورهای فیزیکی و مجازی

الف) سخت‌افزار موردنیاز:
قبل از نصب، باید بررسی کنید که سخت‌افزار سرورهای شما از vSphere، vCenter و vRA پشتیبانی کند.

مولفه	حداقل مشخصات موردنیاز
پردازنده (CPU)	حداقل ۴ هسته (ترجیحاً ۸+)
حافظه (RAM)	حداقل 16GB (برای محیط‌های کوچک)، 64GB+ برای محیط‌های بزرگ
فضای ذخیره‌سازی (Storage)	حداقل 100GB فضای خالی برای vRA Appliance
شبکه	اتصال پایدار با حداقل 1Gbps

نکته: پیشنهاد می‌شود از سرورهای HPE، Dell، Cisco یا Lenovo که در لیست VMware Compatibility Guide هستند، استفاده شود.

---

۲. نصب و پیکربندی ESXi

گام‌های نصب ESXi:

1. دانلود فایل VMware ESXi ISO از پورتال VMware.
2. بوت کردن سرور از طریق ISO و اجرای مراحل نصب.
3. پیکربندی تنظیمات اولیه شامل نام هاست، تنظیمات شبکه و ذخیره‌سازی.
4. فعال‌سازی SSH برای مدیریت از راه دور با دستور:

esxcli system maintenanceMode set --enable=true

تنظیمات شبکه روی ESXi:

• اختصاص آدرس IP استاتیک
• تنظیم DNS، NTP و Gateway

برای تنظیم دستی DNS و NTP در ESXi Shell:

esxcli network ip dns server add --server=8.8.8.8
esxcli system ntp set --server pool.ntp.org
esxcli system ntp set --enable true

---

۳. نصب و پیکربندی vCenter Server

گام‌های نصب vCenter:

1. دانلود vCenter Server Appliance (VCSA) از پورتال VMware.
2. اجرای فایل ISO روی سیستم و انتخاب مرحله ۱ نصب VCSA.
3. وارد کردن تنظیمات اولیه شامل:
   • نام هاست (FQDN)
   • آدرس IP استاتیک
   • تنظیمات DNS و Gateway
   • تعیین دیتابیس (Embedded PostgreSQL پیشنهاد می‌شود)
4. تکمیل نصب و ورود به vSphere Client در آدرس:

https://<vcenter-ip>/ui

تنظیمات شبکه در vCenter:

• تنظیم NTP و DNS برای جلوگیری از مشکلات همگام‌سازی.
• بررسی ارتباط با سرورهای ESXi.

بررسی ارتباط بین vCenter و ESXi:

ping <esxi-hostname>

---

۴. نصب vRealize Suite Lifecycle Manager (vRLCM)

vRLCM برای مدیریت چرخه عمر vRealize Automation و دیگر اجزای vRealize Suite استفاده می‌شود.

گام‌های نصب vRLCM:

1. دانلود فایل OVA از پورتال VMware.
2. ورود به vSphere و انتخاب Deploy OVF Template.
3. آپلود فایل vRLCM OVA و تعیین تنظیمات شبکه و منابع.
4. پس از استقرار، ورود به پنل مدیریتی در:

https://<vrlcm-ip>/vrlcm

5. انجام پیکربندی اولیه شامل DNS، NTP و کاربر ادمین.

تنظیم DNS و NTP در vRLCM (CLI):

echo "nameserver 8.8.8.8" >> /etc/resolv.conf
timedatectl set-timezone Asia/Tehran

---

۵. تنظیمات شبکه و ارتباط با منابع خارجی (DNS، NTP، DHCP)

الف) تنظیم DNS در سطح vSphere و vRealize:

esxcli network ip dns server add --server=192.168.1.1

ب) تنظیم NTP برای همگام‌سازی زمان:

esxcli system ntp set --server=pool.ntp.org
esxcli system ntp set --enable true

ج) بررسی تنظیمات DHCP (در صورت نیاز):

cat /etc/dhcp/dhclient.conf

نکته: vRA ترجیحاً به IP استاتیک نیاز دارد، اما در برخی سناریوها DHCP نیز قابل استفاده است.

---

۶. بررسی صحت ارتباط بین اجزا

پس از نصب ESXi، vCenter و vRLCM، بررسی کنید که تمام اجزا به‌درستی با یکدیگر ارتباط دارند:

الف) بررسی ارتباط vCenter و ESXi:

ping <esxi-ip>

ب) بررسی وضعیت سرورها در vSphere Client:

• ورود به vSphere در آدرس:

https://<vcenter-ip>/ui

• رفتن به Hosts and Clusters و اطمینان از نمایش صحیح سرورهای ESXi.

ج) بررسی سرویس‌های vRLCM:

service-control --status --all

---

جمع‌بندی

• ESXi روی سرور فیزیکی نصب شده و تنظیمات شبکه، NTP و DNS انجام شده است.
• vCenter Server به‌درستی راه‌اندازی شده و به ESXi متصل شده است.
• vRealize Suite Lifecycle Manager (vRLCM) برای مدیریت خودکار چرخه عمر vRA مستقر شده است.
• تنظیمات شبکه، DNS، NTP و DHCP بررسی و پیکربندی شده است.
• ارتباط بین اجزای مختلف مانند vCenter، ESXi و vRLCM تأیید شده است.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. نصب VMware vRealize Automation”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مراحل نصب vRealize Automation (vRA) از طریق OVA Template” subtitle=”توضیحات کامل”]برای استقرار vRealize Automation (vRA) از طریق OVA Template، باید مراحل زیر را طی کنید:

۱. پیش‌نیازهای لازم برای نصب

قبل از شروع، اطمینان حاصل کنید که پیش‌نیازهای زیر فراهم شده‌اند:

• سرور vSphere ESXi و vCenter از نسخه‌های پشتیبانی‌شده VMware.
• vRealize Suite Lifecycle Manager (vRLCM) برای مدیریت نصب vRA.
• یک شبکه پایدار با تنظیمات DNS، NTP و IP استاتیک.
• دسترسی به OVA Template از طریق پورتال VMware.

---

۲. دانلود OVA Template از پورتال VMware

1. به VMware Customer Connect وارد شوید.
2. در قسمت Products، محصول vRealize Automation را جستجو کنید.
3. نسخه مناسب را انتخاب و فایل OVA Template را دانلود کنید.

---

۳. استقرار vRA از طریق vSphere Web Client

الف) ورود به vSphere و شروع استقرار OVA

1. وارد vSphere Web Client شوید:

   https://<vcenter-ip>/ui
   

2. در پنل سمت چپ، روی Hosts and Clusters کلیک کنید.
3. روی Datacenter یا یک Host راست‌کلیک کرده و گزینه Deploy OVF Template را انتخاب کنید.

ب) انتخاب OVA Template

4. در پنجره Select an OVF template، گزینه Local file را انتخاب کرده و فایل vRA OVA را بارگذاری کنید.
5. روی Next کلیک کنید.

ج) تعیین نام ماشین مجازی و محل استقرار

6. یک نام مناسب برای ماشین مجازی وارد کنید (مثلاً vRA-Server).
7. محل ذخیره‌سازی را روی DataCenter مناسب انتخاب کنید.

د) انتخاب هاست یا Cluster

8. یک Host یا Cluster مناسب برای استقرار vRA انتخاب کنید.

ه) بررسی جزئیات OVA Template

9. جزئیات OVA Template شامل نسخه و سیستم‌عامل را بررسی کرده و روی Next کلیک کنید.

و) تعیین Storage Policy

10. یک Storage Policy مناسب انتخاب کنید.
11. Thin Provisioning یا Thick Provisioning را بر اساس نیاز انتخاب کنید.

ز) تنظیمات شبکه

12. یک Port Group مناسب از لیست انتخاب کنید.
13. آدرس IP استاتیک یا DHCP را مشخص کنید.
14. اطلاعات Subnet Mask، Gateway، DNS و NTP را وارد کنید.

ح) تنظیمات vRA Appliance

15. اطلاعات زیر را پیکربندی کنید:
    • نام کامل دامنه (FQDN)
    • آدرس IP ثابت یا DHCP
    • پورت‌های موردنیاز
    • اطلاعات لاگین برای SSH
16. در بخش Deployment Options، اندازه مناسب را انتخاب کنید:

Deployment Mode	vCPU	RAM	Storage
Small (Lab)	4	16GB	150GB
Medium (Production)	8	32GB	300GB
Large (Enterprise)	16	64GB	600GB

ط) تایید و شروع استقرار

17. روی Finish کلیک کنید تا استقرار آغاز شود.

نکته: روند استقرار ممکن است ۱۵ تا ۳۰ دقیقه طول بکشد.

---

۴. تنظیمات اولیه پس از استقرار

الف) بررسی وضعیت ماشین مجازی

پس از استقرار، وارد کنسول vSphere شوید و vRA Appliance را بررسی کنید.

ب) ورود به کنسول مدیریت vRA

1. مرورگر خود را باز کرده و به آدرس زیر بروید:

   https://<vra-ip>/vra
   

2. با نام کاربری admin و رمز عبور مشخص‌شده وارد شوید.

ج) تنظیم DNS و NTP (در صورت نیاز)

echo "nameserver 192.168.1.1" >> /etc/resolv.conf
timedatectl set-timezone Asia/Tehran

د) بررسی سرویس‌های vRA

service-control --status --all

نکته: در صورت وجود مشکل در سرویس‌ها، می‌توانید از دستور زیر برای ریستارت آن‌ها استفاده کنید:

service-control --restart all

---

۵. پیکربندی vRA در vRealize Lifecycle Manager (vRLCM)

الف) ورود به vRLCM

1. به vRealize Lifecycle Manager وارد شوید:

   https://<vrlcm-ip>/vrlcm
   

2. وارد بخش Environment Management شوید.
3. روی Create Environment کلیک کنید.

ب) اضافه کردن vRA به محیط مدیریت‌شده

4. در Add Products، گزینه vRealize Automation را انتخاب کنید.
5. اطلاعات FQDN، IP و تنظیمات شبکه را تأیید کنید.

ج) تایید ارتباط و شروع نصب نهایی

6. ارتباط بین vRA و vRLCM را بررسی کنید:

ping <vra-ip>

7. فرآیند Configuration & Validation را اجرا کنید.
8. نصب را تکمیل کنید.

---

جمع‌بندی

• OVA Template از پورتال VMware دانلود و روی vSphere مستقر شد.
• تنظیمات شبکه، ذخیره‌سازی و منابع سخت‌افزاری به‌درستی انجام شد.
• vRA Appliance راه‌اندازی و تنظیمات اولیه شامل DNS، NTP و سرویس‌ها بررسی شد.
• vRA به vRealize Lifecycle Manager (vRLCM) متصل شده و آماده استفاده است.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب vRA Manager و اجزای وابسته” subtitle=”توضیحات کامل”]پس از استقرار اولیه vRealize Automation (vRA) از طریق OVA Template، نیاز به نصب و پیکربندی vRA Manager و سایر اجزای وابسته داریم. این اجزا شامل vRealize Lifecycle Manager (vRLCM)، Identity Manager (vIDM)، PostgreSQL، RabbitMQ و Kubernetes Cluster هستند که برای عملکرد صحیح vRA ضروری‌اند.

۱. بررسی پیش‌نیازهای سخت‌افزاری و نرم‌افزاری

قبل از شروع نصب، باید اطمینان حاصل کنید که موارد زیر فراهم شده‌اند:

• سرور vSphere و vCenter برای مدیریت ماشین‌های مجازی.
• دسترسی به vRealize Suite Lifecycle Manager (vRLCM) برای مدیریت و استقرار vRA.
• تنظیمات شبکه پایدار شامل DNS، NTP و IP استاتیک.
• حداقل سخت‌افزار موردنیاز برای vRA Manager:

Component	vCPU	RAM	Storage
vRA Manager	8	32GB	200GB
PostgreSQL	4	16GB	100GB
RabbitMQ	2	8GB	50GB
Kubernetes Cluster	16	64GB	500GB

---

۲. نصب و راه‌اندازی vRealize Lifecycle Manager (vRLCM)

vRealize Lifecycle Manager ابزاری برای استقرار و مدیریت محصولات vRealize Suite از جمله vRA است.

الف) دانلود و استقرار vRLCM از طریق vSphere

1. به vSphere Web Client وارد شوید.
2. روی Deploy OVF Template کلیک کرده و vRLCM OVA را انتخاب کنید.
3. تنظیمات شبکه، منابع و ذخیره‌سازی را مشخص کنید.
4. روی Finish کلیک کنید و منتظر بمانید تا استقرار کامل شود.

ب) راه‌اندازی اولیه vRLCM

1. به کنسول مدیریتی vRLCM بروید:

   https://<vrlcm-ip>/vrlcm
   

2. با نام کاربری admin@local و رمز عبور تنظیم‌شده وارد شوید.
3. یک Environment جدید برای vRA ایجاد کنید.
4. در قسمت Add Products، گزینه vRealize Automation را انتخاب کنید.

---

۳. نصب vRealize Automation Manager و سرویس‌های وابسته

الف) نصب و پیکربندی vRA Manager

1. وارد vRealize Lifecycle Manager شوید.
2. در بخش Manage Environments، گزینه Deploy vRA را انتخاب کنید.
3. اطلاعات زیر را وارد کنید:
   • FQDN: vra.domain.com
   • IP: 192.168.1.10
   • DNS & NTP: 192.168.1.1
4. منابع سخت‌افزاری را بررسی کرده و روی Next کلیک کنید.
5. فرآیند نصب را آغاز کنید و منتظر بمانید تا تکمیل شود.

ب) بررسی وضعیت سرویس‌های vRA Manager

پس از نصب، باید سرویس‌های vRA را بررسی کنید:

service-control --status --all

اگر برخی سرویس‌ها اجرا نشده‌اند، آن‌ها را به‌صورت دستی راه‌اندازی کنید:

service-control --start all

---

۴. نصب پایگاه داده PostgreSQL برای vRA

vRA از PostgreSQL برای ذخیره داده‌های مدیریتی استفاده می‌کند.

الف) نصب PostgreSQL روی vRA Appliance

1. به vRA Appliance متصل شوید:

ssh root@vra.domain.com

2. بسته PostgreSQL را نصب کنید:

yum install -y postgresql-server

3. سرویس PostgreSQL را راه‌اندازی کنید:

postgresql-setup --initdb
systemctl start postgresql
systemctl enable postgresql

4. تنظیمات مجوزهای دسترسی را تغییر دهید:

vim /var/lib/pgsql/data/pg_hba.conf

host    all             all             192.168.1.0/24         md5

5. سرویس PostgreSQL را مجدداً راه‌اندازی کنید:

systemctl restart postgresql

---

۵. نصب و پیکربندی RabbitMQ برای پیام‌رسانی vRA

RabbitMQ مسئول مدیریت پیام‌ها بین سرویس‌های vRA است.

الف) نصب RabbitMQ روی vRA Appliance

yum install -y rabbitmq-server
systemctl enable rabbitmq-server
systemctl start rabbitmq-server

ب) تنظیم کاربر و دسترسی‌ها در RabbitMQ

rabbitmqctl add_user vraadmin Password123!
rabbitmqctl set_permissions -p / vraadmin ".*" ".*" ".*"

---

۶. نصب و راه‌اندازی Kubernetes Cluster برای vRA

vRA از Kubernetes برای مدیریت بارکاری استفاده می‌کند.

الف) نصب Kubernetes روی vRA Appliance

1. نصب Kubernetes و Docker:

yum install -y kubelet kubeadm kubectl docker
systemctl enable kubelet docker
systemctl start kubelet docker

2. راه‌اندازی Master Node:

kubeadm init --pod-network-cidr=10.244.0.0/16

3. پیکربندی دسترسی به Kubernetes:

mkdir -p $HOME/.kube
cp -i /etc/kubernetes/admin.conf $HOME/.kube/config
chown $(id -u):$(id -g) $HOME/.kube/config

4. راه‌اندازی شبکه داخلی:

kubectl apply -f https://docs.projectcalico.org/manifests/calico.yaml

5. بررسی وضعیت نودها:

kubectl get nodes

---

۷. اتصال vRA به اجزای وابسته

الف) اتصال vRA به PostgreSQL

/opt/vmware/bin/vra-db-config \
--set \
--db-host vra-db.domain.com \
--db-user vraadmin \
--db-pass 'Password123!'

ب) اتصال vRA به RabbitMQ

/opt/vmware/bin/vra-mq-config \
--set \
--mq-host vra-rabbit.domain.com \
--mq-user vraadmin \
--mq-pass 'Password123!'

ج) اتصال vRA به Kubernetes

/opt/vmware/bin/vra-k8s-config --set --k8s-host vra-k8s.domain.com --k8s-token <TOKEN>

---

۸. بررسی نهایی و تست سرویس‌های vRA

الف) بررسی وضعیت کلی سرویس‌های vRA

service-control --status --all

ب) تست ورود به کنسول مدیریتی vRA

1. مرورگر خود را باز کنید و به آدرس زیر بروید:

   https://vra.domain.com/vra
   

2. با نام کاربری admin وارد شوید.
3. بررسی کنید که Dashboard vRA به‌درستی کار می‌کند.

---

جمع‌بندی

• vRA Manager از طریق vRealize Lifecycle Manager نصب شد.
• پایگاه داده PostgreSQL و RabbitMQ برای مدیریت داده‌ها و پیام‌ها راه‌اندازی شد.
• Kubernetes Cluster برای مدیریت کانتینرهای vRA مستقر شد.
• اتصالات بین vRA و اجزای وابسته شامل PostgreSQL، RabbitMQ و Kubernetes برقرار شد.
• بررسی وضعیت سرویس‌ها انجام شد و vRA آماده استفاده است.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب vRealize Automation IaaS (Infrastructure as a Service)” subtitle=”توضیحات کامل”]vRealize Automation (vRA) IaaS یکی از مهم‌ترین اجزای vRA است که به کاربران اجازه می‌دهد تا منابع فیزیکی و مجازی را مدیریت کرده و محیطی برای خودکارسازی استقرار ماشین‌های مجازی و سرویس‌های ابری فراهم کنند. این بخش شامل اجزای مهمی مانند IaaS Web Server، Model Manager، DEM Worker، DEM Orchestrator و SQL Server Database است.

---

۱. پیش‌نیازهای نصب vRA IaaS

قبل از شروع فرآیند نصب، نیاز است که پیش‌نیازهای سخت‌افزاری، نرم‌افزاری و شبکه‌ای را بررسی کنیم.

الف) حداقل سخت‌افزار مورد نیاز

Component	vCPU	RAM	Storage
IaaS Web Server	4	16GB	100GB
IaaS Manager Service	4	16GB	100GB
IaaS Database (SQL Server)	4	32GB	200GB
DEM Worker/Orchestrator	4	8GB	50GB

ب) پیش‌نیازهای نرم‌افزاری

• سیستم‌عامل: Windows Server 2019 یا 2022
• Microsoft SQL Server: 2017 یا 2019
• IIS Web Server: با فعال بودن نقش‌های لازم
• .NET Framework: نسخه 4.8 یا بالاتر
• PowerShell: نسخه 5.1 یا بالاتر

ج) تنظیمات شبکه و DNS

• همه سرورها باید نام دامنه معتبر (FQDN) داشته باشند.
• آدرس‌های IP باید استاتیک باشند.
• تنظیمات NTP، DNS و Reverse Lookup Zones به‌درستی پیکربندی شده باشند.

---

۲. دانلود و آماده‌سازی فایل‌های نصب IaaS

برای نصب vRA IaaS، باید فایل‌های مربوطه را از vRealize Lifecycle Manager (vRLCM) یا از طریق My VMware دانلود کرده و در سرورهای موردنظر مستقر کنیم.

الف) دانلود فایل‌های نصب از vRLCM

1. وارد vRLCM شوید:

   https://<vrlcm-ip>/vrlcm
   

2. به بخش Lifecycle Operations بروید.
3. در قسمت Add Product, گزینه vRealize Automation IaaS را انتخاب کنید.
4. نسخه مورد نظر را دانلود کنید و آن را بر روی سرور IaaS مستقر کنید.

ب) انتقال فایل‌های نصب به سرور IaaS

scp vra-iaas-installer.exe administrator@iaas.domain.com:C:\Install\

---

۳. نصب IaaS Web Server و Model Manager

الف) نصب پیش‌نیازها روی سرور IaaS Web

1. ورود به سرور ویندوزی IaaS:

   mstsc /v:iaas.domain.com
   

2. فعال‌سازی ویژگی‌های موردنیاز IIS:

   Install-WindowsFeature -name Web-Server, ^
   Web-Mgmt-Tools, ^
   Web-Mgmt-Console ^
   -IncludeManagementTools
   

3. نصب .NET Framework 4.8:

   Install-WindowsFeature -name NET-Framework-Features
   

ب) اجرای نصب‌کننده vRA IaaS

1. فایل نصب را اجرا کنید:

   C:\Install\vra-iaas-installer.exe
   

2. گزینه Install IaaS Web Server را انتخاب کنید.
3. اطلاعات موردنیاز مانند FQDN، پایگاه داده و حساب کاربری سرویس‌ها را وارد کنید.
4. روی Install کلیک کنید و منتظر بمانید تا نصب تکمیل شود.

---

۴. نصب IaaS Manager Service

IaaS Manager Service مسئول پردازش درخواست‌ها، تعامل با Model Manager و ارائه خدمات IaaS است.

الف) نصب پیش‌نیازها

1. نصب SQL Client برای ارتباط با پایگاه داده:

   Install-WindowsFeature -name RSAT-SQL
   

2. تنظیم مجوزها برای دسترسی به پایگاه داده:

   CREATE LOGIN vra_service WITH PASSWORD = 'Password123!';
   ALTER SERVER ROLE sysadmin ADD MEMBER vra_service;
   

ب) نصب و پیکربندی IaaS Manager Service

1. ورود به سرور IaaS Manager
2. اجرای نصب‌کننده و انتخاب IaaS Manager Service
3. وارد کردن اطلاعات SQL Server
4. اختصاص دادن حساب سرویس و کلیک روی Install

---

۵. نصب و راه‌اندازی DEM Worker و DEM Orchestrator

الف) نصب DEM Worker

1. ورود به سرور DEM Worker
2. اجرای دستور زیر برای ثبت سرویس:

   C:\Program Files (x86)\VMware\vCAC\DEM\Worker\RegisterWorker.exe ^
   --name DEM_Worker_01 ^
   --manager vra-iaas.domain.com
   

ب) نصب DEM Orchestrator

1. ورود به سرور Orchestrator
2. ثبت Orchestrator در vRA:

   C:\Program Files (x86)\VMware\vCAC\DEM\Orchestrator\RegisterOrchestrator.exe ^
   --name DEM_Orch_01 ^
   --manager vra-iaas.domain.com
   

---

۶. نصب و پیکربندی پایگاه داده IaaS

1. ورود به SQL Server Management Studio
2. اجرای دستورات برای ایجاد پایگاه داده:

CREATE DATABASE vra_iaas;
USE vra_iaas;
CREATE LOGIN vra_db_user WITH PASSWORD = 'Password123!';
CREATE USER vra_db_user FOR LOGIN vra_db_user;
ALTER ROLE db_owner ADD MEMBER vra_db_user;

3. بررسی دسترسی پایگاه داده:

   SELECT name FROM sys.databases;
   

---

۷. بررسی وضعیت سرویس‌های IaaS

برای بررسی وضعیت کلی سرویس‌های IaaS، از دستورات زیر استفاده کنید:

Get-Service -Name "VCAC*" | Format-Table -AutoSize

در صورت نیاز به راه‌اندازی مجدد سرویس‌ها:

Restart-Service -Name "VCACManager"
Restart-Service -Name "VCACDEMWorker"
Restart-Service -Name "VCACDEMOrchestrator"

---

۸. اتصال vRA IaaS به سایر اجزا

الف) اتصال vRA IaaS به vCenter

1. ورود به vRA Console
2. رفتن به Infrastructure > Endpoints > New
3. انتخاب vSphere و وارد کردن اطلاعات vCenter
4. تست اتصال و ذخیره تنظیمات

ب) اتصال IaaS به Active Directory برای مدیریت کاربران

1. رفتن به Administration > Identity & Access Management
2. انتخاب Add Directory و وارد کردن اطلاعات LDAP یا Active Directory
3. تأیید و ذخیره تنظیمات

---

۹. تست عملکرد و بررسی نهایی

الف) تست استقرار ماشین مجازی از طریق vRA

1. ورود به vRA Self-Service Portal
2. ایجاد یک Blueprint جدید
3. تنظیم Compute Resources و شبکه
4. تست ایجاد یک VM جدید از طریق Request Deployment

ب) بررسی لاگ‌های سرویس‌ها در صورت بروز مشکل

Get-Content -Path "C:\Program Files (x86)\VMware\vCAC\Logs\vcac.log" -Tail 50

---

جمع‌بندی

• vRA IaaS Web Server، Manager Service، DEM Worker و Orchestrator نصب شد.
• پایگاه داده SQL Server برای vRA ایجاد و پیکربندی شد.
• اتصال vRA IaaS به vCenter و Active Directory برقرار شد.
• استقرار اولیه ماشین‌های مجازی از طریق vRA آزمایش شد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی اولیه و تعیین تنظیمات پایه (مانند IP، نام میزبان و زمان)” subtitle=”توضیحات کامل”]پس از نصب vRealize Automation (vRA)، باید تنظیمات پایه‌ای مانند پیکربندی آدرس IP، تنظیم نام میزبان (FQDN)، تنظیمات زمان (NTP)، DNS و دسترسی‌های اولیه را انجام دهیم. این پیکربندی‌ها برای اطمینان از عملکرد صحیح vRA و یکپارچگی آن با سایر اجزا (مانند vCenter، Active Directory و SQL Server) ضروری است.

---

۱. تنظیم آدرس IP و نام میزبان (Hostname) در vRA

الف) تعیین آدرس IP و Hostname در سیستم‌عامل

برای سرور vRA، بهتر است از آدرس‌های استاتیک استفاده کنیم تا ارتباط با سایر سرویس‌ها دچار مشکل نشود.

1. وارد محیط کنسول vRA شوید

   https://<vra-ip>:5480
   

   با نام کاربری root و رمز عبور مشخص‌شده در هنگام نصب وارد شوید.

2. به بخش Networking بروید و گزینه Network Settings را انتخاب کنید.
3. تنظیمات IP را به‌صورت Static تغییر دهید و مقدار آدرس IP را مشخص کنید.
4. مقدار Hostname (FQDN) را تنظیم کنید (مثلاً vra.domain.com).
5. تنظیمات را ذخیره کرده و سیستم را ری‌استارت کنید.

ب) تنظیم آدرس IP در محیط CLI (در صورتی که از طریق کنسول تغییر ندادید)

1. ورود به vRA از طریق SSH یا کنسول

   ssh root@<vra-ip>
   

2. بررسی وضعیت فعلی تنظیمات شبکه

   ip addr show
   

3. ویرایش فایل netplan برای تنظیم آدرس IP (در صورتی که از Ubuntu استفاده می‌کنید):

   nano /etc/netplan/50-cloud-init.yaml
   

   مقدار زیر را جایگزین کنید:

   network:
     ethernets:
       eth0:
         dhcp4: no
         addresses:
           - 192.168.1.100/24
         gateway4: 192.168.1.1
         nameservers:
           addresses:
             - 8.8.8.8
             - 8.8.4.4
   

4. اعمال تغییرات:

   netplan apply
   

---

۲. تنظیم نام میزبان (FQDN) و بررسی آن

الف) تنظیم نام میزبان در محیط CLI

1. تغییر نام میزبان در تنظیمات سیستم‌عامل

   hostnamectl set-hostname vra.domain.com
   

2. ویرایش فایل /etc/hosts و افزودن ورودی مربوطه

   nano /etc/hosts
   

   مقدار زیر را اضافه کنید:

   192.168.1.100   vra.domain.com   vra
   

3. بررسی نام میزبان پس از تغییر:

   hostnamectl
   

---

۳. تنظیمات DNS و NTP

الف) تنظیم DNS

1. ویرایش فایل /etc/resolv.conf

   nano /etc/resolv.conf
   

   مقدار زیر را اضافه کنید:

   nameserver 8.8.8.8
   nameserver 8.8.4.4
   

2. ذخیره و خروج از ویرایشگر (Ctrl + X و سپس Y و Enter)

ب) تنظیم NTP برای هماهنگ‌سازی زمان

برای اطمینان از هماهنگی زمان بین vRA و سایر سرورها، باید NTP (Network Time Protocol) تنظیم شود.

1. نصب chrony (در صورتی که قبلاً نصب نشده باشد)

   apt update && apt install -y chrony
   

2. ویرایش تنظیمات NTP

   nano /etc/chrony/chrony.conf
   

   مقدار زیر را اضافه یا ویرایش کنید:

   server time.google.com iburst
   server time.cloudflare.com iburst
   server time.windows.com iburst
   

3. راه‌اندازی مجدد سرویس NTP

   systemctl restart chronyd
   

4. بررسی وضعیت سرویس NTP

   chronyc tracking
   

---

۴. بررسی و تأیید تنظیمات شبکه

پس از انجام تنظیمات، باید اطمینان حاصل کنیم که همه تنظیمات به درستی اعمال شده‌اند.

الف) تست ارتباط با سایر اجزا

1. بررسی اتصال به vCenter

   ping vcenter.domain.com
   

2. بررسی اتصال به DNS Server

   nslookup vra.domain.com
   

3. بررسی تنظیمات Gateway

   ip route show
   

ب) بررسی صحت تنظیمات در vRA Web Console

1. وارد vRA Web Console شوید:

   https://vra.domain.com
   

2. در بخش Administration > Network Settings، تنظیمات IP، DNS و NTP را بررسی کنید.

---

۵. تنظیمات اولیه Firewall و Port Forwarding در vRA

vRA برای ارتباط با سایر سرویس‌ها از پورت‌های خاصی استفاده می‌کند. این پورت‌ها باید در فایروال باز شوند.

الف) باز کردن پورت‌های موردنیاز در vRA

ufw enable
ufw allow 443/tcp   # vRA Web Access
ufw allow 5480/tcp  # vRA Management UI
ufw allow 22/tcp    # SSH Access
ufw allow 123/udp   # NTP
ufw reload

ب) بررسی وضعیت فایروال

ufw status verbose

---

جمع‌بندی

• آدرس IP و نام میزبان برای vRA تنظیم شد.
• تنظیمات DNS و NTP برای ارتباط بهتر پیکربندی شد.
• ارتباط با سایر سرویس‌ها (vCenter، AD، DNS، SQL Server) بررسی شد.
• تنظیمات امنیتی و فایروال برای کنترل دسترسی‌ها اعمال شد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. پیکربندی vRealize Automation Manager”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی اولیه vRA Manager” subtitle=”توضیحات کامل”]پیکربندی اولیه vRealize Automation (vRA) Manager شامل تنظیمات پایه است که برای راه‌اندازی و مدیریت صحیح vRA نیاز است. این پیکربندی شامل تعیین IP، نام میزبان، تنظیمات شبکه، زمان و سایر تنظیمات مربوط به محیط می‌باشد. در این قسمت، گام‌های مختلف پیکربندی اولیه را برای شروع استفاده از vRA بررسی می‌کنیم.

۱. تنظیمات شبکه و نام میزبان

برای پیکربندی اولیه vRA Manager، نیاز به تعیین نام میزبان و تنظیمات شبکه مانند IP و DNS دارید.

1. تنظیم IP استاتیک: به‌منظور اطمینان از پایداری ارتباطات شبکه‌ای، توصیه می‌شود که یک IP استاتیک برای vRA Manager در نظر بگیرید.مسیر فایل: /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0در فایل تنظیمات شبکه، مقادیر زیر را به‌روزرسانی کنید:

   BOOTPROTO=static
   IPADDR=192.168.1.100
   NETMASK=255.255.255.0
   GATEWAY=192.168.1.1
   DNS1=8.8.8.8
   

2. تنظیم نام میزبان (Hostname):در محیط لینوکس، برای تغییر نام میزبان، دستور زیر را اجرا کنید:

   sudo hostnamectl set-hostname vra-manager.domain.com
   

---

۲. تنظیمات زمان (NTP)

تنظیمات زمان دقیق برای vRA Manager بسیار مهم است تا هم‌زمانی سیستم با دیگر اجزای شبکه حفظ شود.

1. تنظیم NTP:از طریق سرویس NTP (Network Time Protocol)، زمان سیستم خود را همگام کنید. برای تنظیم NTP، ابتدا بسته ntp را نصب کنید:

   sudo yum install ntp
   

2. پیکربندی فایل NTP:فایل پیکربندی /etc/ntp.conf را ویرایش کنید و سرور NTP را به درستی تنظیم کنید:

   server 0.centos.pool.ntp.org
   server 1.centos.pool.ntp.org
   server 2.centos.pool.ntp.org
   

3. راه‌اندازی سرویس NTP:سرویس NTP را فعال کرده و شروع کنید:

   sudo systemctl enable ntpd
   sudo systemctl start ntpd
   

---

۳. پیکربندی DNS

اطمینان از اینکه vRA Manager به DNS سرورهای درست متصل است، ضروری است. باید سرویس DNS را برای اطمینان از شناسایی درست نام‌ها و آدرس‌های IP تنظیم کنید.

1. ویرایش فایل resolv.conf:مسیر فایل: /etc/resolv.confمقادیر DNS سرورهای معتبر را اضافه کنید:

   nameserver 8.8.8.8
   nameserver 8.8.4.4
   

---

۴. بررسی دسترسی به vCenter و منابع دیگر

پس از تنظیمات شبکه و NTP، باید اطمینان حاصل کنید که vRA Manager به vCenter و دیگر منابع مرتبط دسترسی دارد. برای این کار باید آدرس‌ها و پروتکل‌های ارتباطی مورد نیاز را در تنظیمات vRA Manager پیکربندی کنید.

---

۵. پیکربندی اولیه از طریق رابط وب vRA

بعد از انجام تنظیمات شبکه، برای پیکربندی اولیه vRA می‌توانید از رابط وب استفاده کنید:

1. وارد رابط وب vRA شوید.
2. اطلاعات مورد نیاز برای پیکربندی شامل نام کاربری، رمز عبور، و آدرس IP سرور vCenter و دیگر سرورها را وارد کنید.
3. تنظیمات اولیه مانند اتصال به منابع خارجی، پیکربندی vSphere و دیگر ابزارهای مرتبط را انجام دهید.

---

۶. راه‌اندازی و شروع سرویس‌ها

پس از انجام تمامی پیکربندی‌ها، سرویس‌های vRA را راه‌اندازی کنید تا سیستم به‌طور کامل آماده شود.

sudo systemctl restart vra-manager

---

جمع‌بندی

در این قسمت، تنظیمات اولیه vRA Manager شامل پیکربندی شبکه، DNS، NTP، و نام میزبان برای اطمینان از کارکرد صحیح سیستم انجام شد. پس از این پیکربندی‌ها، می‌توانید از رابط وب برای انجام تنظیمات بیشتر استفاده کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات پایگاه داده (Database) و اتصال به آن” subtitle=”توضیحات کامل”]برای راه‌اندازی vRealize Automation (vRA) به‌طور کامل، یکی از مراحل مهم پیکربندی، تنظیمات پایگاه داده و اتصال صحیح vRA به آن است. vRA نیاز دارد که به یک پایگاه داده ارتباط برقرار کند تا داده‌ها را ذخیره و بازیابی کند. در این بخش، مراحل تنظیمات پایگاه داده و روش اتصال vRA به پایگاه داده را به‌طور کامل شرح خواهیم داد.

۱. انتخاب پایگاه داده مناسب برای vRA

vRA به‌طور پیش‌فرض از پایگاه داده‌های SQL برای ذخیره‌سازی داده‌های خود استفاده می‌کند. VMware vRA از پایگاه داده‌های زیر پشتیبانی می‌کند:

• Microsoft SQL Server
• Oracle Database
• PostgreSQL (برای برخی از نسخه‌ها)

در این بخش، ما از Microsoft SQL Server به‌عنوان پایگاه داده مثال خواهیم زد، اما روش مشابهی برای پایگاه داده‌های دیگر نیز قابل استفاده است.

---

۲. نصب و پیکربندی Microsoft SQL Server

اگر از Microsoft SQL Server به‌عنوان پایگاه داده استفاده می‌کنید، ابتدا باید آن را نصب کنید و تنظیمات اولیه آن را انجام دهید.

1. نصب SQL Server:برای نصب SQL Server، ابتدا فایل نصبی آن را از سایت مایکروسافت دانلود کرده و مراحل نصب را طی کنید. پس از نصب، SQL Server را برای استفاده از آن در vRA آماده کنید.
2. تنظیمات SQL Server:هنگام نصب، SQL Server باید برای پذیرش اتصالات از vRA پیکربندی شود. اطمینان حاصل کنید که گزینه‌های زیر در طول نصب انتخاب شده باشند:
   • پروتکل TCP/IP فعال باشد.
   • رمز عبور امن برای حساب‌های مدیر SQL انتخاب شود.
   • حساب‌های دسترسی به پایگاه داده (Database Access) به‌درستی تنظیم شوند.
3. ساخت پایگاه داده برای vRA:برای ایجاد پایگاه داده‌ای که vRA از آن استفاده خواهد کرد، از SQL Server Management Studio استفاده کنید:

   CREATE DATABASE vra_database;
   GO
   

   پس از ساخت پایگاه داده، مطمئن شوید که کاربرانی که از آن دسترسی خواهند داشت، دسترسی‌های مناسب را دریافت کرده‌اند.

---

۳. تنظیمات اتصال vRA به پایگاه داده

پس از نصب و پیکربندی پایگاه داده، باید vRA را به آن متصل کنید. این اتصال از طریق فایل‌های پیکربندی vRA انجام می‌شود.

1. ویرایش فایل پیکربندی اتصال پایگاه داده:برای تنظیم اتصال پایگاه داده به vRA، باید فایل‌های پیکربندی vRA را ویرایش کنید. این فایل‌ها شامل اطلاعات مربوط به پایگاه داده، مانند آدرس سرور پایگاه داده، نام پایگاه داده و اطلاعات کاربری برای دسترسی به پایگاه داده هستند.مسیر فایل: /etc/vra/vracore.confدر این فایل، اطلاعات پایگاه داده خود را وارد کنید:

   database.type=sqlserver
   database.host=192.168.1.100
   database.port=1433
   database.name=vra_database
   database.user=vra_user
   database.password=your_password
   

2. تست اتصال به پایگاه داده:پس از ویرایش فایل پیکربندی، برای تست اتصال به پایگاه داده از دستورات زیر استفاده کنید تا مطمئن شوید که vRA قادر به برقراری ارتباط با پایگاه داده است:

   telnet 192.168.1.100 1433
   

   اگر اتصال برقرار شد، یعنی پایگاه داده و vRA به‌درستی پیکربندی شده‌اند.

---

۴. پیکربندی کاربر برای دسترسی به پایگاه داده

برای اطمینان از اینکه vRA به پایگاه داده دسترسی دارد، باید کاربری با دسترسی‌های لازم برای اجرای دستورات پایگاه داده بسازید.

1. ایجاد کاربر در SQL Server:در SQL Server Management Studio، برای ساخت کاربر جدید از دستورات زیر استفاده کنید:

   CREATE LOGIN vra_user WITH PASSWORD = 'your_password';
   CREATE USER vra_user FOR LOGIN vra_user;
   ALTER ROLE db_owner ADD MEMBER vra_user;
   

2. دسترس‌پذیری کاربر در پایگاه داده:کاربر باید دسترسی کامل به پایگاه داده‌ای که برای vRA ایجاد شده است داشته باشد. از این رو، کاربر باید به‌عنوان عضو گروه‌های دسترسی سطح بالا (مانند db_owner) در پایگاه داده در نظر گرفته شود.

---

۵. راه‌اندازی و تست vRA پس از اتصال پایگاه داده

بعد از تنظیمات پایگاه داده و اتصال آن به vRA، سرویس‌های vRA را راه‌اندازی کرده و مطمئن شوید که سرویس‌ها به‌درستی کار می‌کنند و اطلاعات در پایگاه داده ذخیره می‌شوند.

برای راه‌اندازی مجدد vRA و بررسی وضعیت، از دستورات زیر استفاده کنید:

sudo systemctl restart vra-manager

---

 جمع‌بندی

در این بخش، مراحل پیکربندی پایگاه داده برای vRA و اتصال آن به SQL Server مورد بررسی قرار گرفت. با انجام این تنظیمات، vRA قادر خواهد بود تا به پایگاه داده خود متصل شود و اطلاعات را در آن ذخیره کند. این مراحل همچنین شامل تنظیمات امنیتی پایگاه داده و ایجاد کاربر برای دسترسی به پایگاه داده بود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تعیین پارامترهای DNS و NTP” subtitle=”توضیحات کامل”]برای پیکربندی vRealize Automation (vRA) به‌درستی و اطمینان از عملکرد صحیح، تنظیمات DNS و NTP (Network Time Protocol) بسیار مهم هستند. این تنظیمات به‌ویژه برای همگام‌سازی زمان بین سیستم‌ها و برقراری ارتباط صحیح بین اجزای مختلف vRA ضروری است. در این بخش، نحوه پیکربندی DNS و NTP در vRA به‌طور کامل توضیح داده خواهد شد.

۱. پیکربندی DNS در vRA

DNS برای ترجمه نام‌ها به آدرس‌های IP و بالعکس استفاده می‌شود و به‌ویژه برای شناسایی نام‌ها و برقراری ارتباط بین سرورها در محیط vRA اهمیت دارد. تنظیمات صحیح DNS باعث می‌شود که سرورها و ماشین‌های مجازی در vRA بتوانند به‌طور صحیح با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

1. ویرایش فایل تنظیمات DNS:در محیط لینوکس، معمولاً تنظیمات DNS در فایل /etc/resolv.conf انجام می‌شود. این فایل مشخص می‌کند که سرور DNS از کدام آدرس‌ها برای تبدیل نام‌ها به IP استفاده کند.برای ویرایش فایل، دستور زیر را اجرا کنید:

   sudo nano /etc/resolv.conf
   

2. افزودن سرور DNS به فایل resolv.conf:در این فایل، سرورهای DNS را به‌صورت زیر وارد کنید:

   nameserver 8.8.8.8
   nameserver 8.8.4.4
   

   در این مثال، از سرورهای DNS عمومی Google (8.8.8.8 و 8.8.4.4) استفاده شده است. شما می‌توانید از سرور DNS سازمانی خود نیز استفاده کنید.

3. تست تنظیمات DNS:برای اطمینان از اینکه DNS به‌درستی پیکربندی شده است، می‌توانید از دستور nslookup برای بررسی وضعیت DNS استفاده کنید:

   nslookup vra-iaas.domain.com
   

   این دستور باید IP صحیح برای نام دامنه مورد نظر را بازگرداند.

---

۲. پیکربندی NTP در vRA

زمان صحیح سیستم‌ها برای عملکرد درست vRA بسیار حیاتی است، زیرا بسیاری از عملیات‌ها و فرآیندها به‌دقت زمان نیاز دارند. NTP به‌عنوان یک پروتکل استاندارد برای همگام‌سازی زمان سیستم‌ها استفاده می‌شود.

1. نصب NTP:برای نصب NTP در سیستم‌های مبتنی بر لینوکس، از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo apt-get install ntp
   

   در صورتی که از توزیع‌های دیگر لینوکس مانند CentOS یا RHEL استفاده می‌کنید، دستور نصب به این شکل خواهد بود:

   sudo yum install ntp
   

2. پیکربندی فایل NTP:فایل پیکربندی NTP معمولاً در مسیر /etc/ntp.conf قرار دارد. برای ویرایش این فایل از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo nano /etc/ntp.conf
   

3. افزودن سرورهای NTP:در این فایل، باید سرورهای NTP را برای همگام‌سازی زمان تعیین کنید. به‌طور مثال، برای استفاده از سرورهای NTP عمومی، می‌توانید خط‌های زیر را به فایل اضافه کنید:

   server 0.pool.ntp.org
   server 1.pool.ntp.org
   server 2.pool.ntp.org
   server 3.pool.ntp.org
   

   اگر سازمان شما سرور NTP خاصی دارد، آدرس آن را وارد کنید.

4. راه‌اندازی مجدد سرویس NTP:پس از ویرایش فایل پیکربندی، برای اعمال تغییرات سرویس NTP را مجدداً راه‌اندازی کنید:

   sudo systemctl restart ntp
   

   در صورت استفاده از توزیع‌هایی مانند CentOS یا RHEL، از دستور زیر برای راه‌اندازی مجدد سرویس NTP استفاده کنید:

   sudo systemctl restart ntpd
   

5. تست همگام‌سازی زمان با NTP:برای اطمینان از همگام‌سازی صحیح زمان، از دستور ntpq استفاده کنید:

   ntpq -p
   

   این دستور وضعیت سرورهای NTP و همگام‌سازی زمان را نمایش خواهد داد. باید تایید کنید که زمان سیستم همگام با سرورهای NTP است.

---

۳. پیکربندی DNS و NTP در vRA Manager

برای پیکربندی DNS و NTP در vRA Manager، تنظیمات باید در فایل‌های پیکربندی مربوطه انجام شود تا تمامی اجزای سیستم زمان و نام‌ها را به‌درستی شناسایی کنند.

1. ویرایش فایل پیکربندی vRA:در vRA، فایل پیکربندی معمولاً در مسیر /etc/vra/vracore.conf قرار دارد. برای پیکربندی سرور DNS و NTP، باید این فایل را ویرایش کرده و مقادیر زیر را تنظیم کنید:

   # فایل پیکربندی برای DNS
   dns.server=8.8.8.8
   dns.server=8.8.4.4
   
   # فایل پیکربندی برای NTP
   ntp.server=0.pool.ntp.org
   ntp.server=1.pool.ntp.org
   

2. راه‌اندازی مجدد vRA Manager:پس از اعمال تغییرات، سرویس vRA Manager را برای اعمال پیکربندی‌های جدید راه‌اندازی مجدد کنید:

   sudo systemctl restart vra-manager
   

---

 جمع‌بندی

در این بخش، مراحل پیکربندی DNS و NTP برای vRA شرح داده شد. این تنظیمات برای اطمینان از همگام‌سازی صحیح زمان و ترجمه صحیح نام‌ها به آدرس‌های IP در محیط vRA ضروری هستند. پس از انجام این پیکربندی‌ها، می‌توانید اطمینان حاصل کنید که vRA به‌درستی با سایر اجزا و منابع خارجی ارتباط برقرار خواهد کرد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیم و اتصال به vCenter و منابع موجود در محیط vSphere” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب و پیکربندی vRealize Automation (vRA)، یکی از مراحل حیاتی اتصال صحیح به vCenter و منابع موجود در محیط vSphere است. vCenter به‌عنوان نقطه مرکزی مدیریت منابع مجازی، نقش حیاتی در مدیریت و نظارت بر منابع vSphere ایفا می‌کند. در این بخش، نحوه اتصال vRA به vCenter و منابع موجود در محیط vSphere به‌طور کامل توضیح داده خواهد شد.

۱. پیش‌نیازها برای اتصال به vCenter

قبل از اینکه بتوانید vRA را به vCenter متصل کنید، اطمینان حاصل کنید که پیش‌نیازهای زیر برآورده شده باشند:

1. دسترسی به vCenter Server: باید به vCenter Server و منابع مربوطه دسترسی داشته باشید.
2. حساب کاربری با مجوزهای کافی: حساب کاربری باید دارای مجوزهای لازم برای مشاهده منابع vSphere و انجام تنظیمات در vCenter باشد.
3. اتصال شبکه‌ای بین vRA و vCenter: اطمینان حاصل کنید که vRA و vCenter از طریق شبکه به یکدیگر متصل هستند.

---

۲. پیکربندی vCenter در vRA

برای اتصال vRA به vCenter و مدیریت منابع، باید مراحل زیر را دنبال کنید.

1. ورود به vRA Manager:ابتدا وارد پنل مدیریتی vRA شوید. این کار معمولاً از طریق مرورگر و وارد کردن آدرس vRA Manager انجام می‌شود.
2. ایجاد یک Endpoint برای vCenter:در پنل مدیریتی vRA، باید یک Endpoint برای اتصال به vCenter ایجاد کنید. این Endpoint به vRA اجازه می‌دهد تا با vCenter ارتباط برقرار کند و منابع مجازی را مدیریت کند.
   • وارد بخش “Infrastructure” یا “Endpoints” شوید.
   • گزینه “Add Endpoint” را انتخاب کنید و نوع Endpoint را “vCenter” انتخاب کنید.
   • در فرم مربوطه، اطلاعات زیر را وارد کنید:
     • Name: یک نام برای Endpoint انتخاب کنید (برای مثال: vCenter-Endpoint).
     • vCenter Server: آدرس vCenter Server خود را وارد کنید (مثال: vcenter.domain.com).
     • Username and Password: نام کاربری و رمز عبور حسابی که دسترسی به vCenter را دارد وارد کنید.
     • Cluster: اگر از محیط‌های چندکلاستری استفاده می‌کنید، کلاستر مورد نظر را انتخاب کنید.
     • Datacenter: دیتاسنتر مورد نظر را برای مدیریت انتخاب کنید.
     • Resource Pool: استخر منابع مورد نظر را انتخاب کنید.
3. انتخاب و پیکربندی دیتاستور:در هنگام پیکربندی Endpoint، باید دیتاستور مناسب برای ذخیره‌سازی ماشین‌های مجازی را انتخاب کنید. این دیتاستور معمولاً به‌طور پیش‌فرض از طرف vCenter ایجاد می‌شود.
4. تنظیمات شبکه:اطمینان حاصل کنید که vRA به درستی به شبکه‌ای که vCenter در آن قرار دارد، متصل است. باید مطمئن شوید که پورت‌های مورد نیاز برای ارتباط بین vRA و vCenter باز هستند (به‌طور مثال، پورت 443 برای ارتباط HTTPS).

---

۳. پیکربندی منابع و منابع vSphere

پس از اتصال موفق به vCenter، می‌توانید منابع مختلف را در vSphere برای استفاده در vRA مدیریت کنید. این منابع شامل ماشین‌های مجازی، دیتاستورها، و شبکه‌های مجازی هستند.

1. تنظیم منابع محاسباتی (Compute Resources):برای اینکه vRA بتواند منابع محاسباتی مانند ماشین‌های مجازی را در vCenter مدیریت کند، باید مطمئن شوید که منابع موجود در vSphere مانند ESXi hosts، resource pools و clusters به درستی در vRA پیکربندی شده‌اند.
   • از بخش “Compute Resources” در پنل vRA، منابع محاسباتی موجود را مشاهده و پیکربندی کنید.
   • منابعی مانند CPU و RAM را طبق نیاز تخصیص دهید.
2. پیکربندی Datastores:Datastores برای ذخیره‌سازی ماشین‌های مجازی و فایل‌های مربوط به آنها ضروری هستند. هنگام پیکربندی vCenter در vRA، باید دیتاستورها را مشخص کنید تا vRA بتواند به‌درستی ماشین‌های مجازی را در آنها ایجاد کند.
   • از بخش “Storage” در vRA می‌توانید Datastoreها را انتخاب و پیکربندی کنید.
3. پیکربندی شبکه‌های مجازی (Network Resources):vRA نیاز دارد تا شبکه‌های مجازی موجود در vSphere را بشناسد تا بتواند ماشین‌های مجازی را به آنها متصل کند.
   • در قسمت “Network Resources” شبکه‌های مجازی موجود در vCenter را وارد کنید.
   • تنظیمات مربوط به VLANها و پروفایل‌های شبکه را مشخص کنید.
4. تخصیص منابع به vRA:بعد از پیکربندی منابع vCenter، باید مشخص کنید که vRA از کدام منابع برای تخصیص ماشین‌های مجازی و انجام سایر عملیات‌ها استفاده خواهد کرد.
   • در بخش “Provisioning” از vRA، منابع محاسباتی، شبکه‌ها و دیتاستورها را که قبلاً پیکربندی کرده‌اید انتخاب کنید.

---

۴. تایید اتصال به vCenter

پس از تکمیل مراحل پیکربندی، برای اطمینان از اینکه اتصال به vCenter به‌درستی برقرار شده است، می‌توانید عملیات‌های مختلفی را در vRA انجام دهید.

1. ایجاد یک ماشین مجازی آزمایشی:برای تست اتصال، می‌توانید یک ماشین مجازی آزمایشی در vRA ایجاد کنید. در این مرحله، vRA منابع را از vCenter درخواست می‌کند و ماشین مجازی بر اساس پیکربندی‌های مشخص‌شده ایجاد می‌شود.
2. بررسی وضعیت منابع:از طریق پنل مدیریتی vRA، وضعیت منابع محاسباتی، شبکه‌ها و دیتاستورها را بررسی کنید. اگر همه‌چیز به‌درستی پیکربندی شده باشد، اطلاعات منابع از vCenter به‌طور صحیح در پنل vRA نمایش داده خواهد شد.

---

 جمع‌بندی

در این بخش، نحوه تنظیم و اتصال vRealize Automation به vCenter و منابع موجود در محیط vSphere توضیح داده شد. با پیکربندی صحیح vCenter، منابع محاسباتی، دیتاستورها و شبکه‌های مجازی، vRA قادر خواهد بود که به‌طور مؤثر و بهینه منابع را مدیریت کرده و ماشین‌های مجازی را از منابع vSphere provisioning کند. این تنظیمات برای عملکرد صحیح و کارآمد vRA ضروری هستند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. پیکربندی و اتصال به vRealize Orchestrator (vRO)”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب و پیکربندی vRealize Orchestrator” subtitle=”توضیحات کامل”]vRealize Orchestrator (vRO) یک ابزار قدرتمند برای اتوماسیون و یکپارچه‌سازی فرآیندها در محیط VMware است. این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که با استفاده از ورک‌فلوهای اتوماسیون، عملیات‌های پیچیده را در محیط‌های vSphere و vRA مدیریت کنید. در این بخش، مراحل نصب و پیکربندی vRO به‌طور کامل توضیح داده خواهد شد.

۱. پیش‌نیازها برای نصب vRealize Orchestrator

قبل از شروع فرآیند نصب vRO، اطمینان حاصل کنید که پیش‌نیازهای زیر در دسترس باشند:

1. سیستم عامل: vRO به‌طور معمول بر روی سیستم‌های لینوکس و ویندوز قابل نصب است.
2. میزبانی vCenter: vRO باید به یک vCenter فعال متصل باشد.
3. نسخه‌های پشتیبانی‌شده: vRO باید با نسخه vSphere و vCenter شما سازگار باشد. اطمینان حاصل کنید که نسخه‌های مورد نظر vRO و vCenter با یکدیگر سازگاری دارند.
4. مجوزها: باید مجوزهای دسترسی کافی برای نصب vRO و انجام تنظیمات آن داشته باشید.

---

۲. دانلود vRealize Orchestrator

برای نصب vRO، ابتدا باید فایل‌های نصب آن را دانلود کنید. این فایل‌ها را می‌توان از VMware Download Portal دریافت کرد.

• وارد VMware Download Portal شوید.
• نسخه مناسب vRealize Orchestrator را بر اساس نسخه vSphere و vCenter خود انتخاب کرده و فایل‌های مربوطه را دانلود کنید.
• فایل‌های نصب به‌صورت فایل‌های OVA و ISO در دسترس هستند.

---

۳. نصب vRealize Orchestrator

vRealize Orchestrator را می‌توان به دو روش نصب کرد: نصب از طریق فایل OVA یا نصب دستی.

۳.۱ نصب از طریق فایل OVA

1. وارد محیط vCenter شوید: وارد vSphere Client شوید و به محیط vCenter خود متصل شوید.
2. بارگذاری OVA در vCenter:
   • از منوی “File” گزینه “Deploy OVF Template” را انتخاب کنید.
   • فایل OVA vRealize Orchestrator که از VMware Download Portal دانلود کرده‌اید، انتخاب کنید.
   • مراحل Wizard را دنبال کنید تا تنظیمات مختلف مانند نام، مکان ذخیره‌سازی، و منابع ماشین مجازی را مشخص کنید.
3. پیکربندی منابع ماشین مجازی:
   • منابع مختلف مانند CPU، RAM و Disk را بسته به نیاز خود تخصیص دهید.
   • در این مرحله، شبکه مورد نظر برای اتصال vRO را انتخاب کنید.
4. پایان نصب: پس از طی مراحل مختلف، نصب vRO از طریق OVA انجام می‌شود. ماشین مجازی ایجاد شده باید به‌طور خودکار راه‌اندازی شود.

۳.۲ نصب دستی (از ISO)

اگر بخواهید vRO را به‌صورت دستی نصب کنید، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. نصب سیستم‌عامل: ابتدا یک سیستم عامل لینوکس یا ویندوز را بر روی ماشین مجازی خود نصب کنید.
2. دانلود vRO: فایل ISO vRealize Orchestrator را از VMware Download Portal دانلود کنید.
3. اجرای نصب: بعد از دانلود فایل ISO، آن را به ماشین مجازی خود متصل کرده و نصب را آغاز کنید.
   • روی فایل ISO کلیک کنید تا فرایند نصب آغاز شود.
   • مراحل نصب را طی کرده و تنظیمات مورد نظر مانند محل نصب و تنظیمات شبکه را وارد کنید.

---

۴. پیکربندی اولیه vRealize Orchestrator

پس از نصب vRO، باید پیکربندی اولیه آن را انجام دهید تا بتوانید از آن در محیط VMware استفاده کنید.

۴.۱ وارد شدن به vRealize Orchestrator

1. برای دسترسی به vRealize Orchestrator، از طریق مرورگر وب به آدرس آن بروید:

   https://<vRO_host>/vco
   

2. صفحه ورود به سیستم نمایش داده می‌شود. از حساب کاربری پیش‌فرض وارد شوید:
   • نام کاربری: vco
   • رمز عبور: vco
3. پس از ورود به سیستم، پنل مدیریتی vRO نمایش داده می‌شود.

۴.۲ پیکربندی اتصال به vCenter

برای اینکه vRO بتواند با vCenter ارتباط برقرار کند، باید یک Endpoint به vCenter اضافه کنید.

1. وارد بخش “Configuration” شوید و گزینه “vCenter” را انتخاب کنید.
2. بر روی “Add vCenter” کلیک کنید.
3. در پنجره باز شده، اطلاعات زیر را وارد کنید:
   • vCenter Server: آدرس vCenter شما (مثال: vcenter.domain.com).
   • Username and Password: نام کاربری و رمز عبور حساب کاربری که دسترسی به vCenter را دارد.
   • Port: پورت اتصال (به‌طور پیش‌فرض 443 است).
4. پس از وارد کردن اطلاعات، “Save” را بزنید.

۴.۳ تنظیمات DNS و NTP

برای اطمینان از همگام‌سازی صحیح زمان و نام میزبان، باید DNS و NTP را پیکربندی کنید.

1. از بخش “Configuration” وارد “Network” شوید.
2. DNS Server را بر اساس محیط خود وارد کنید.
3. آدرس NTP Server را وارد کنید تا زمان در سیستم به‌درستی همگام‌سازی شود.

---

۵. پیکربندی Workflowها

vRealize Orchestrator از Workflowها برای اتوماسیون فرآیندها استفاده می‌کند. برای ایجاد و مدیریت Workflowها:

1. وارد بخش “Library” شوید.
2. بر روی “Workflows” کلیک کرده و گزینه “New” را انتخاب کنید.
3. Workflow مورد نظر خود را از لیست موجود انتخاب کرده و آن را ویرایش کنید.

---

۶. تست اتصال و عملکرد

پس از پیکربندی vRO و اتصال آن به vCenter، شما باید عملکرد آن را تست کنید:

1. یک Workflow ساده ایجاد کنید و آن را اجرا کنید تا اطمینان حاصل کنید که vRO به‌درستی کار می‌کند.
2. از طریق “Logs” می‌توانید لاگ‌های مربوط به اجرای Workflow را بررسی کنید.

---

جمع‌بندی

در این بخش، مراحل نصب و پیکربندی vRealize Orchestrator شرح داده شد. نصب از طریق OVA یا ISO هر دو گزینه‌های مناسبی برای استقرار vRO در محیط VMware هستند. پس از نصب، پیکربندی اولیه شامل اتصال به vCenter، تنظیمات شبکه، DNS و NTP و ایجاد Workflowها برای اتوماسیون فرآیندها به‌صورت گام‌به‌گام توضیح داده شد. پیکربندی درست و آزمایش عملکرد vRO برای اطمینان از کارکرد صحیح سیستم ضروری است.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”ارتباط vRO با vRA برای اتوماسیون بیشتر” subtitle=”توضیحات کامل”]vRealize Orchestrator (vRO) و vRealize Automation (vRA) دو ابزار قدرتمند از مجموعه VMware هستند که به‌طور مشترک برای اتوماسیون و مدیریت منابع در محیط‌های مجازی استفاده می‌شوند. vRA برای خودکارسازی و مدیریت چرخه عمر منابع (مانند ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی و شبکه‌ها) طراحی شده است، در حالی که vRO به‌عنوان یک موتور اتوماسیون در این فرآیند عمل می‌کند و می‌تواند عملیات پیچیده‌تر را از طریق ورک‌فلوهای سفارشی‌شده انجام دهد.

در این بخش از آموزش های ارائه شده توسط فرازنتورک، به نحوه برقراری ارتباط میان vRO و vRA برای اتوماسیون بیشتر پرداخته خواهد شد.

۱. ارتباط بین vRO و vRA

برای اینکه vRA از قابلیت‌های اتوماسیون vRO استفاده کند، باید vRA با vRO یکپارچه شود. این ارتباط به vRA اجازه می‌دهد تا از ورک‌فلوهای vRO برای انجام عملیات پیچیده‌تر در طول فرآیندهای خودکارسازی استفاده کند. به عبارت دیگر، vRO می‌تواند به‌عنوان یک پس‌زمینه اجرایی برای برخی عملیات‌های پیچیده در vRA عمل کند.

۱.۱. یکپارچه‌سازی vRO با vRA

برای اتصال vRO به vRA، باید موارد زیر را انجام دهید:

1. نصب vRealize Orchestrator: قبل از هر چیز باید vRO را نصب کرده و آن را راه‌اندازی کنید.
2. پیکربندی vRA برای اتصال به vRO: vRA باید بتواند به vRO متصل شود تا از ورک‌فلوهای آن استفاده کند.
   • وارد پنل مدیریتی vRA شوید.
   • به بخش Administration بروید.
   • در زیر بخش Infrastructure, گزینه Orchestrator را انتخاب کنید.
   • در اینجا باید آدرس و اطلاعات دسترسی vRO خود را وارد کنید.
   • پس از وارد کردن اطلاعات، اتصال را تست کرده و آن را ذخیره کنید.
3. استفاده از Integration Layer: vRA و vRO از طریق لایه یکپارچگی (Integration Layer) با هم ارتباط برقرار می‌کنند. این لایه امکان ارسال درخواست‌ها و دریافت نتایج را بین vRA و vRO فراهم می‌کند.

۱.۲. پیکربندی Workflowهای vRO در vRA

پس از برقراری ارتباط بین vRA و vRO، می‌توانید از Workflowهای موجود در vRO برای اتوماسیون عملیات‌های پیچیده‌تر در vRA استفاده کنید. برای این کار:

1. وارد بخش Design در vRA شوید.
2. به قسمت Blueprints بروید و یک Blueprint جدید یا موجود را انتخاب کنید.
3. از قسمت Actions, گزینه Run Workflow را انتخاب کنید.
4. در پنجره باز شده، باید Workflow مورد نظر از vRO را انتخاب کنید.
5. بعد از پیکربندی Workflow، آن را ذخیره کنید و از آن در فرایندهای خودکارسازی vRA استفاده کنید.

---

۲. ایجاد یک Workflow سفارشی در vRO

یکی از کاربردهای اصلی vRO در vRA، ایجاد و استفاده از Workflowهای سفارشی است. این Workflowها می‌توانند هر نوع عملیاتی را که نیاز به خودکارسازی دارد، انجام دهند.

۲.۱. ایجاد یک Workflow ساده

برای ایجاد یک Workflow در vRO، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد vRealize Orchestrator Client شوید.
2. در بخش Library, بر روی Workflows کلیک کنید.
3. گزینه New را انتخاب کنید.
4. نوع Workflow (به‌عنوان مثال “Simple Workflow”) را انتخاب کرده و آن را ایجاد کنید.
5. عملیات‌هایی که در Workflow باید انجام شوند، مانند درخواست‌های API یا اعمال تغییرات به منابع موجود، را مشخص کنید.
6. Workflow خود را ذخیره کرده و آن را به vRA متصل کنید.

۲.۲. اجرای Workflow در vRA

برای اجرای Workflow از vRA، شما می‌توانید این عملیات را از طریق یک درخواست API یا به‌طور مستقیم از طریق بخش Actions در Blueprintهای خود انجام دهید.

1. یک Action جدید در Blueprint vRA ایجاد کنید.
2. Workflow vRO که ایجاد کرده‌اید را انتخاب کنید.
3. زمانی که Blueprint راه‌اندازی می‌شود، Workflow vRO به‌طور خودکار اجرا خواهد شد.

---

۳. استفاده از vRO برای مدیریت منابع در vRA

vRO می‌تواند برای انجام وظایف مدیریت منابع پیچیده، مانند تخصیص منابع به کاربران خاص یا کنترل چرخه عمر منابع (توقف، راه‌اندازی مجدد، حذف و غیره) استفاده شود.

۳.۱. تخصیص منابع بر اساس تقاضا

برای تخصیص منابع به‌صورت خودکار بر اساس تقاضا، می‌توانید از Workflowهای vRO استفاده کنید که به‌صورت خودکار منابع را به کاربران اختصاص دهند.

1. Workflowهایی بسازید که به‌صورت خودکار ماشین‌های مجازی را بر اساس نیازهای کاربران تخصیص دهد.
2. این Workflowها می‌توانند منابعی مانند CPU، RAM، و Disk را بر اساس نیاز کاربران تخصیص دهند.

۳.۲. کنترل چرخه عمر منابع

با استفاده از vRO، می‌توانید چرخه عمر منابع (مانند ماشین‌های مجازی یا سرویس‌ها) را مدیریت کنید. این می‌تواند شامل وظایفی مانند راه‌اندازی، توقف، یا حذف منابع باشد.

1. یک Workflow ایجاد کنید که ماشین‌های مجازی را بر اساس شرایط خاص (مانند زمان‌بندی یا درخواست کاربر) خاموش کند.
2. این Workflowها را می‌توانید به‌طور خودکار از طریق vRA یا به‌طور دستی از vRO اجرا کنید.

---

۴. نظارت و گزارش‌دهی

پس از اجرای اتوماسیون از طریق vRO و vRA، باید مطمئن شوید که همه چیز به‌طور صحیح کار می‌کند. برای این کار، vRO دارای ابزارهای نظارتی و گزارش‌دهی است که به شما کمک می‌کند تا عملکرد Workflowها را پیگیری کرده و هرگونه خطا را برطرف کنید.

1. وارد بخش Logs در vRO شوید.
2. تمامی عملیات‌ها و خطاهای مربوط به Workflowهای اجرا شده را مشاهده خواهید کرد.
3. همچنین می‌توانید از vRA برای بررسی وضعیت کلی منابع و روند اجرای اتوماسیون استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه ارتباط vRealize Orchestrator (vRO) با vRealize Automation (vRA) برای اتوماسیون بیشتر توضیح داده شد. با استفاده از این ارتباط، شما می‌توانید Workflowهای پیچیده را در vRO ایجاد کرده و از آن‌ها برای انجام اتوماسیون در فرآیندهای مختلف vRA استفاده کنید. یکپارچگی میان این دو ابزار به شما این امکان را می‌دهد که منابع را به‌صورت خودکار تخصیص داده و چرخه عمر منابع را کنترل کنید. همچنین نظارت و گزارش‌دهی به شما کمک می‌کند تا عملکرد سیستم را بررسی کرده و بهبودهای لازم را اعمال کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی اجزای ارتباطی vRA و vRO” subtitle=”توضیحات کامل”]ارتباط میان vRealize Automation (vRA) و vRealize Orchestrator (vRO) از طریق اجزای مختلفی صورت می‌گیرد که هرکدام نقش خاصی در تسهیل و انجام عملیات خودکارسازی در محیط‌های مجازی دارند. این ارتباط به‌صورت یکپارچه به سیستم اجازه می‌دهد که عملیات‌های پیچیده‌تر و فرایندهای متعدد را به‌صورت خودکار اجرا کند.

در این بخش، اجزای اصلی ارتباطی vRA و vRO و نحوه تعامل آن‌ها با یکدیگر بررسی می‌شود.

۱. اجزای اصلی ارتباطی vRA و vRO

برای اینکه ارتباط میان vRA و vRO به‌درستی برقرار شود، از اجزای مختلفی استفاده می‌شود که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم در فرآیندهای خودکارسازی دخالت دارند.

۱.۱. vRA Infrastructure (مدیریت زیرساخت)

vRA Infrastructure به‌عنوان هسته اصلی سیستم vRA شناخته می‌شود. این بخش برای مدیریت منابع و خودکارسازی چرخه عمر آن‌ها در محیط‌های مجازی استفاده می‌شود. vRA می‌تواند درخواست‌ها را از طریق رابط کاربری خود دریافت کند و آن‌ها را به vRO ارسال کند تا پردازش شوند.

• Core Services: این خدمات مسئولیت مدیریت درخواست‌ها، تخصیص منابع، و فرآیندهای مختلف را دارند.
• Extensibility: امکان گسترش و افزودن ویژگی‌های سفارشی برای کاربران از طریق استفاده از vRO فراهم می‌شود.

۱.۲. vRO (vRealize Orchestrator)

vRO به‌عنوان موتور اتوماسیون در فرآیندهای vRA عمل می‌کند و می‌تواند از Workflowها و سناریوهای پیچیده برای انجام اتوماسیون بهره ببرد. vRO از طریق یکپارچگی با vRA می‌تواند عملیات‌ها و فرایندهای مختلف را به‌صورت خودکار اجرا کند.

• Workflows: vRO از Workflowها برای انجام عملیات‌های خودکار استفاده می‌کند. این Workflowها می‌توانند به درخواست‌های دریافتی از vRA پاسخ دهند و وظایف پیچیده‌ای مانند تنظیمات شبکه، مدیریت منابع، و سایر فرایندها را انجام دهند.
• Plugins: vRO برای اتصال به سیستم‌ها و منابع مختلف از پلاگین‌ها استفاده می‌کند. این پلاگین‌ها به‌طور خودکار عملیات‌های مختلف را از طریق vRA انجام می‌دهند.

۱.۳. vRA IaaS (Infrastructure as a Service)

vRA IaaS یا زیرساخت به‌عنوان یک سرویس، مسئولیت ارائه منابع (مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، و ذخیره‌سازی) به کاربران را دارد. vRA از این بخش برای ارتباط با vRO استفاده می‌کند تا تخصیص منابع و پردازش درخواست‌ها به‌صورت خودکار انجام شود.

• Resource Management: مدیریت منابع از طریق vRA IaaS و با استفاده از vRO برای تخصیص و مدیریت منابع به‌صورت خودکار انجام می‌شود.
• Service Catalog: درخواست‌ها از طریق سرویس کاتالوگ در vRA ثبت و به vRO ارسال می‌شوند تا Workflowها برای پردازش آن‌ها اجرا شوند.

۱.۴. vRO Workflows (ورک‌فلوهای vRO)

Workflows در vRO، مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها و فرایندهای خودکار هستند که می‌توانند از طریق vRA برای انجام اتوماسیون اجرایی شوند. این Workflowها معمولاً شامل عملیات‌هایی مانند ایجاد ماشین مجازی، تغییر تنظیمات، و مدیریت منابع می‌شوند.

• Workflow Execution: هنگامی که درخواست‌ها از vRA دریافت می‌شوند، vRO وظیفه پردازش آن‌ها را از طریق Workflowهای خود بر عهده می‌گیرد.
• Task Automation: vRO می‌تواند وظایف مختلفی را به‌طور خودکار انجام دهد، مانند پردازش درخواست‌های منابع یا اجرای اقدامات پیشرفته‌تر در راستای فرآیندهای خودکارسازی.

---

۲. نحوه ارتباط بین vRA و vRO

ارتباط بین vRA و vRO از طریق اجزای مختلف و پروتکل‌های ارتباطی صورت می‌گیرد. این ارتباط معمولاً شامل تبادل اطلاعات و درخواست‌ها بین هر دو سیستم است.

۲.۱. استفاده از REST API

یکی از اصلی‌ترین روش‌های ارتباطی میان vRA و vRO استفاده از REST API است. این پروتکل به vRA این امکان را می‌دهد که درخواست‌های خود را به vRO ارسال کرده و از آن برای اجرای Workflowهای خاص استفاده کند.

• vRA API: این API درخواست‌ها را دریافت کرده و برای پردازش به vRO ارسال می‌کند.
• vRO API: از طریق این API، vRO می‌تواند Workflowها را اجرا کرده و پاسخ‌ها را به vRA بازگرداند.

۲.۲. استفاده از vRO Plug-ins

vRO از پلاگین‌ها برای اتصال به منابع مختلف مانند vSphere، vCenter و سایر ابزارهای موجود استفاده می‌کند. این پلاگین‌ها برای ارتباط با vRA و انجام عملیات خودکار در سیستم‌های مختلف به‌کار می‌روند.

• VMware Plug-ins: پلاگین‌هایی مانند vSphere، vCenter، و NSX در vRO برای اتصال به منابع موجود در محیط vRA استفاده می‌شوند.
• Custom Plug-ins: امکان ایجاد پلاگین‌های سفارشی برای انجام عملیات‌های خاص نیز وجود دارد.

---

۳. نحوه پیکربندی ارتباطات

برای پیکربندی ارتباطات میان vRA و vRO، باید مراحل خاصی را دنبال کنید تا اطمینان حاصل شود که هر دو سیستم به‌درستی با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند.

۳.۱. پیکربندی vRA برای اتصال به vRO

1. وارد پنل مدیریتی vRA شوید.
2. به بخش Administration رفته و گزینه Orchestrator را انتخاب کنید.
3. در این قسمت، آدرس سرور vRO و جزئیات دسترسی آن را وارد کنید.
4. پس از تکمیل اطلاعات، ارتباط را تست کرده و ذخیره کنید.

۳.۲. پیکربندی vRO برای ارتباط با vRA

1. وارد vRO Client شوید.
2. به بخش Configuration رفته و گزینه vRA را انتخاب کنید.
3. جزئیات مربوط به سرور vRA و تنظیمات آن را وارد کنید.
4. ارتباط را تست کرده و ذخیره کنید.

---

۴. مدیریت خطاها و گزارش‌ها

برای اطمینان از عملکرد صحیح این ارتباط، بررسی و نظارت بر خطاها و گزارش‌ها از اهمیت زیادی برخوردار است. هر دو سیستم vRA و vRO دارای ابزارهایی برای گزارش‌دهی و شناسایی مشکلات هستند.

• vRA Logs: تمامی رویدادها و خطاهای مربوط به vRA از طریق پنل مدیریتی قابل دسترسی هستند.
• vRO Logs: در vRO نیز می‌توانید خطاها و وضعیت اجرای Workflowها را از طریق Logs مشاهده کنید.

---

 جمع‌بندی

ارتباط میان vRealize Automation (vRA) و vRealize Orchestrator (vRO) از طریق اجزای مختلفی مانند vRA Infrastructure، vRO Workflows، و پلاگین‌ها صورت می‌گیرد. این ارتباط امکان اتوماسیون پیچیده‌تر و مدیریت بهتر منابع را فراهم می‌آورد. از طریق استفاده از REST API و vRO Plug-ins، vRA می‌تواند از توانایی‌های اتوماسیون vRO بهره ببرد و عملیات‌های پیچیده را به‌طور خودکار انجام دهد. همچنین، پیکربندی صحیح این ارتباطات برای عملکرد بهینه هر دو سیستم از اهمیت زیادی برخوردار است.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات امنیتی و احراز هویت برای vRA و vRO” subtitle=”توضیحات کامل”]برای حفظ امنیت در ارتباط میان vRealize Automation (vRA) و vRealize Orchestrator (vRO) و همچنین برای اطمینان از مدیریت ایمن منابع و احراز هویت کاربران، انجام تنظیمات امنیتی مناسب امری ضروری است. این تنظیمات می‌توانند شامل تنظیمات احراز هویت، مدیریت دسترسی، رمزنگاری ارتباطات، و نظارت بر فعالیت‌ها باشند.

در این بخش، نحوه تنظیمات امنیتی و احراز هویت در vRA و vRO به‌طور مفصل بررسی می‌شود.

۱. تنظیمات احراز هویت برای vRA و vRO

۱.۱. استفاده از LDAP یا Active Directory برای احراز هویت کاربران

هر دو سیستم vRA و vRO از LDAP (Lightweight Directory Access Protocol) یا Active Directory برای احراز هویت کاربران و تخصیص دسترسی استفاده می‌کنند. این تنظیمات به شما این امکان را می‌دهند که کاربران و گروه‌های موجود در دایرکتوری سازمانی خود را به سیستم وارد کرده و سطح دسترسی‌های مختلف را براساس گروه‌ها و نقش‌های تعریف‌شده اختصاص دهید.

برای vRA:

1. وارد پنل مدیریتی vRA شوید.
2. به بخش Administration بروید و گزینه Identity & Access Management را انتخاب کنید.
3. در قسمت LDAP یا Active Directory، اطلاعات مربوط به سرور LDAP یا AD خود را وارد کنید.
4. پس از وارد کردن جزئیات، کاربران و گروه‌های مختلف را به سیستم متصل کرده و سطح دسترسی‌های موردنظر را اختصاص دهید.

برای vRO:

1. وارد vRO Client شوید.
2. به بخش Configuration بروید و گزینه Identity & Access Management را انتخاب کنید.
3. تنظیمات LDAP یا AD را مشابه با vRA پیکربندی کنید تا vRO نیز بتواند از سرورهای احراز هویت مشترک برای تأسیس ارتباطات امن استفاده کند.

۱.۲. تنظیمات SSO (Single Sign-On)

vRA و vRO از SSO (Single Sign-On) برای تسهیل فرایند ورود به سیستم‌ها و کاهش نیاز به وارد کردن مکرر اطلاعات ورود استفاده می‌کنند. با استفاده از SSO، یکبار ورود به سیستم برای هر دو محصول کافی است.

برای پیکربندی SSO:

1. وارد پنل vSphere Client شوید.
2. به بخش Administration رفته و Single Sign-On را انتخاب کنید.
3. اطلاعات مربوط به Identity Provider را وارد کرده و از آن برای احراز هویت در vRA و vRO استفاده کنید.
4. پس از پیکربندی، کاربران می‌توانند بدون نیاز به وارد کردن اطلاعات مجدد وارد هر دو سیستم شوند.

---

۲. تنظیمات دسترسی و مجوزها

۲.۱. تعریف نقش‌ها و دسترسی‌ها

در هر دو سیستم vRA و vRO، می‌توانید نقش‌ها و دسترسی‌های مختلفی برای کاربران و گروه‌ها تعریف کنید. این نقش‌ها می‌توانند شامل دسترسی‌های مدیریتی، کاربران عادی، یا کاربران با سطح دسترسی محدود به منابع مختلف باشند.

برای vRA:

1. به بخش Administration رفته و گزینه Roles & Permissions را انتخاب کنید.
2. در این قسمت، نقش‌های مختلف را براساس نیاز خود ایجاد کرده و به کاربران یا گروه‌های مختلف اختصاص دهید.
3. تعیین کنید که هر نقش چه سطحی از دسترسی به منابع، کاتالوگ خدمات، و سایر اجزا را دارد.

برای vRO:

1. وارد vRO Client شوید و به بخش Configuration بروید.
2. گزینه Roles را انتخاب کنید و نقش‌های مورد نظر را برای دسترسی به Workflowها و منابع مختلف تنظیم کنید.
3. هر نقش را می‌توانید به یک یا چند کاربر یا گروه اختصاص دهید.

۲.۲. مدیریت دسترسی به Workflowها و منابع

vRO از Workflow Access Control برای محدود کردن دسترسی به Workflowها و منابع استفاده می‌کند. با استفاده از این ابزار می‌توانید تعیین کنید که کدام کاربران و گروه‌ها قادر به اجرای Workflowهای خاص یا دسترسی به منابع خاص باشند.

برای تنظیم دسترسی به Workflowها در vRO:

1. وارد vRO Client شوید.
2. به بخش Library رفته و Workflowهای موجود را انتخاب کنید.
3. با انتخاب هر Workflow، در بخش Access Control می‌توانید دسترسی کاربران و گروه‌ها به آن Workflow را مدیریت کنید.

---

۳. رمزنگاری ارتباطات

۳.۱. فعال‌سازی HTTPS برای vRA و vRO

برای اطمینان از امنیت ارتباطات میان vRA و vRO، باید ارتباطات به‌صورت رمزنگاری شده و از پروتکل HTTPS استفاده کنند. این پروتکل ترافیک داده‌ها را از طریق SSL/TLS رمزنگاری کرده و از امکان استراق سمع و دسترسی‌های غیرمجاز جلوگیری می‌کند.

برای فعال‌سازی HTTPS در vRA:

1. وارد پنل مدیریتی vRA شوید.
2. به بخش Administration رفته و Infrastructure را انتخاب کنید.
3. در این قسمت، گزینه SSL Configuration را انتخاب کرده و گواهی‌های SSL خود را وارد کنید.
4. پس از فعال‌سازی، تمامی ارتباطات به‌طور خودکار از طریق HTTPS رمزنگاری خواهند شد.

برای فعال‌سازی HTTPS در vRO:

1. وارد vRO Client شوید.
2. به بخش Configuration رفته و Network را انتخاب کنید.
3. در بخش SSL/TLS Settings، گواهی‌های SSL خود را برای رمزنگاری ارتباطات وارد کنید.

۳.۲. استفاده از VPN برای ارتباطات امن

اگر vRA و vRO در محیط‌های مختلف یا از راه دور مستقر هستند، استفاده از VPN (Virtual Private Network) برای تأمین امنیت ارتباطات میان آن‌ها بسیار مهم است. با استفاده از VPN، تمامی ترافیک شبکه به‌صورت امن از طریق تونل‌های رمزنگاری‌شده منتقل می‌شود.

برای پیکربندی VPN:

1. یک سرور VPN برای اتصال امن میان vRA و vRO راه‌اندازی کنید.
2. مطمئن شوید که تمامی دستگاه‌ها و سرویس‌ها از طریق شبکه VPN به یکدیگر متصل هستند.
3. ترافیک داده‌ها میان vRA و vRO باید از طریق این تونل امن عبور کند.

---

۴. نظارت و مدیریت امنیت

۴.۱. فعال‌سازی لاگ‌ها و گزارش‌ها

فعال‌سازی لاگ‌ها و گزارش‌ها برای نظارت بر فعالیت‌های کاربران و مدیریت امنیت در هر دو سیستم بسیار حیاتی است. با استفاده از این گزارش‌ها، می‌توانید شناسایی کنید که کدام کاربران به چه منابعی دسترسی پیدا کرده‌اند و از آن‌ها برای شناسایی و رفع مشکلات امنیتی استفاده کنید.

برای vRA:

1. به بخش Administration رفته و Logging را انتخاب کنید.
2. در این قسمت، می‌توانید سطح لاگ‌ها را تنظیم کرده و گزارش‌ها را برای نظارت بر فعالیت‌ها فعال کنید.

برای vRO:

1. وارد vRO Client شوید و به بخش Configuration بروید.
2. گزینه Logs را انتخاب کرده و سطح لاگ‌ها را تنظیم کنید.
3. لاگ‌ها را برای شناسایی مشکلات و تهدیدات امنیتی بررسی کنید.

---

جمع‌بندی

تنظیمات امنیتی و احراز هویت برای vRA و vRO از اهمیت زیادی برخوردارند. این تنظیمات شامل استفاده از LDAP یا Active Directory برای احراز هویت کاربران، فعال‌سازی SSO برای تسهیل ورود به سیستم‌ها، و تنظیمات دقیق دسترسی و مجوزها برای کاربران و گروه‌ها است. همچنین، رمزنگاری ارتباطات از طریق HTTPS و استفاده از VPN برای محیط‌های از راه دور، موجب امنیت بیشتر ارتباطات می‌شود. نظارت و گزارش‌دهی بر فعالیت‌های کاربران نیز از طریق فعال‌سازی لاگ‌ها و گزارش‌ها می‌تواند به شناسایی تهدیدات امنیتی کمک کند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. پیکربندی vRealize Automation IaaS”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب و پیکربندی IaaS Manager” subtitle=”توضیحات کامل”]IaaS Manager یا vRealize Automation Infrastructure as a Service (IaaS)، بخش حیاتی vRealize Automation (vRA) است که به شما این امکان را می‌دهد که منابع زیرساختی را برای مدیریت خودکار ارائه دهید. IaaS Manager به مدیریت و تخصیص منابع فیزیکی و مجازی، مدیریت دستگاه‌های ذخیره‌سازی، شبکه‌ها، و همچنین کنترل دسترسی به منابع کمک می‌کند.

در این بخش به مراحل نصب و پیکربندی IaaS Manager پرداخته می‌شود. تمامی مراحل به همراه دستورات و پیکربندی‌های مورد نیاز برای نصب و راه‌اندازی صحیح سیستم ارائه خواهد شد.

۱. پیش‌نیازهای نصب IaaS Manager

قبل از نصب IaaS Manager، لازم است پیش‌نیازهای سیستم به درستی تأمین شوند. این پیش‌نیازها شامل سیستم‌عامل، نرم‌افزارهای وابسته و دسترسی‌های شبکه‌ای است.

پیش‌نیازهای سیستم:

1. ویندوز سرور (Windows Server) 2016 یا بالاتر
2. Microsoft SQL Server برای پایگاه داده
3. vCenter و vSphere برای مدیریت منابع مجازی
4. سرویس‌های مربوط به vRA و vRO نصب شده و پیکربندی شده
5. تنظیمات شبکه به گونه‌ای که سیستم‌ها به یکدیگر دسترسی داشته باشند
6. دسترسی به تنظیمات DNS و NTP برای هماهنگی زمان

---

۲. نصب IaaS Manager

مرحله ۱: دانلود فایل نصب IaaS Manager

برای نصب IaaS Manager ابتدا فایل‌های مربوطه را از پورتال VMware دانلود کنید.

• به سایت رسمی VMware مراجعه کرده و نسخه صحیح vRealize Automation را دریافت کنید.
• فایل‌های نصب را روی سرور مناسب بارگذاری کنید.

مرحله ۲: شروع نصب

1. پس از دانلود و استخراج فایل‌های نصب، فایل اجرایی مربوط به IaaS Manager را اجرا کنید.
2. پنجره نصب vRealize Automation IaaS باز خواهد شد. بر روی Next کلیک کنید تا مراحل نصب آغاز شود.

مرحله ۳: انتخاب محل نصب

• محل نصب را انتخاب کنید (پیش‌فرض مسیر نصب معمولاً در C:\Program Files\VMware\vCAC قرار دارد).
• اطمینان حاصل کنید که فضای کافی برای نصب و ذخیره‌سازی داده‌ها وجود دارد.

مرحله ۴: وارد کردن جزئیات پایگاه داده

• در این مرحله باید اطلاعات اتصال به پایگاه داده SQL Server خود را وارد کنید.
• نام سرور پایگاه داده و نام پایگاه داده را وارد کرده و اعتبار دسترسی به آن را تأمین کنید.

SQL Server Name: sqlserver.domain.com
Database Name: vRA_DB
User: admin
Password: ********

مرحله ۵: انتخاب سرویس‌ها

در این مرحله باید سرویس‌های مختلف IaaS مانند Manager Service، Web Service و Configuration Service را انتخاب کنید.

مرحله ۶: تایید تنظیمات و نصب

• پس از وارد کردن تمامی اطلاعات و تنظیمات، نصب را تایید کرده و روی Install کلیک کنید.
• منتظر بمانید تا فرایند نصب تکمیل شود.

---

۳. پیکربندی IaaS Manager

پس از نصب IaaS Manager، باید برخی تنظیمات اولیه انجام شود تا این سرویس بتواند به درستی با سایر اجزای vRA و منابع موجود در محیط vSphere ارتباط برقرار کند.

مرحله ۱: پیکربندی اتصال به vCenter

1. وارد کنسول vRealize Automation شوید.
2. به بخش Infrastructure بروید و گزینه Compute Resources را انتخاب کنید.
3. vCenter Server و vSphere را برای اتصال به منابع مجازی پیکربندی کنید.
4. اطلاعات مربوط به vCenter را وارد کرده و آن را به IaaS Manager متصل کنید.

vCenter Server: vcenter.domain.com
Username: vcenter_user
Password: ********

مرحله ۲: پیکربندی منابع شبکه و ذخیره‌سازی

1. وارد کنسول IaaS Manager شوید.
2. به بخش Network and Storage رفته و منابع شبکه‌ای و ذخیره‌سازی را به‌طور دقیق پیکربندی کنید.
3. اطلاعات مربوط به Datastore و vSphere Network را وارد کنید.

Datastore Name: datastore1
Network Name: vSphereNetwork

مرحله ۳: تنظیمات پروکسی و FQDN

برای اطمینان از دسترسی به منابع خارجی و استفاده از نام دامنه کامل (FQDN) به درستی، باید تنظیمات مربوط به Proxy و FQDN انجام شود.

1. وارد بخش Proxy Settings شوید.
2. Proxy Server خود را وارد کرده و مطمئن شوید که به شبکه خارجی متصل هستید.

Proxy Server: proxy.domain.com
Port: 8080

مرحله ۴: تنظیمات NTP و DNS

برای همزمان‌سازی صحیح زمان در IaaS Manager و جلوگیری از مشکلات ناشی از تفاوت زمانی، باید تنظیمات NTP و DNS به درستی پیکربندی شوند.

• وارد بخش Time & Locale شوید.
• تنظیمات NTP Server و DNS Server را به‌طور صحیح وارد کنید.

NTP Server: ntp.domain.com
DNS Server: dns.domain.com

---

۴. بررسی و تکمیل نصب

پس از انجام تمامی تنظیمات، باید وضعیت سرویس‌ها و ارتباطات بین IaaS Manager، vRA و vCenter را بررسی کنید.

1. به پنل مدیریتی vRA بروید.
2. به بخش Infrastructure و سپس Resources رفته و وضعیت IaaS Manager را بررسی کنید.
3. مطمئن شوید که تمامی سرویس‌ها در وضعیت Running قرار دارند.

---

 جمع‌بندی

در این بخش نحوه نصب و پیکربندی vRealize Automation IaaS Manager شرح داده شد. مراحل شامل دانلود و نصب فایل‌های مربوطه، پیکربندی پایگاه داده و اتصال به vCenter، و همچنین تنظیمات مرتبط با شبکه، ذخیره‌سازی، NTP، DNS و Proxy بود. پس از تکمیل نصب، باید سرویس‌ها و ارتباطات با دیگر اجزای vRA بررسی شوند تا از عملکرد صحیح سیستم اطمینان حاصل شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”راه‌اندازی و پیکربندی ماشین‌های مجازی IaaS” subtitle=”توضیحات کامل”]در این بخش، به نحوه راه‌اندازی و پیکربندی ماشین‌های مجازی IaaS (Infrastructure as a Service) در vRealize Automation (vRA) پرداخته خواهد شد. این فرآیند شامل پیکربندی ماشین‌های مجازی از لحاظ منابع، ارتباط با vCenter، تنظیمات شبکه و ذخیره‌سازی، و انجام پیکربندی‌های لازم برای مدیریت آن‌ها به‌صورت خودکار خواهد بود. تمام مراحل با دستورالعمل‌ها و تنظیمات مربوطه به‌طور کامل ارائه می‌شود.

۱. پیش‌نیازهای راه‌اندازی ماشین‌های مجازی IaaS

قبل از شروع فرآیند راه‌اندازی ماشین‌های مجازی، نیاز به پیش‌نیازهای زیر است:

• نصب و پیکربندی IaaS Manager (مطابق بخش‌های قبلی)
• اتصال به vCenter و تنظیم منابع مجازی
• تنظیمات DNS، NTP و Proxy برای هماهنگی زمان و اتصال به شبکه‌های خارجی
• پیکربندی منابع ذخیره‌سازی (Datastore) و شبکه‌ها در vSphere

---

۲. ایجاد ماشین‌های مجازی جدید در vCenter

در ابتدا باید ماشین‌های مجازی را در vCenter ایجاد کنید. این کار به‌طور دستی یا خودکار از طریق vRealize Automation انجام می‌شود. برای ایجاد ماشین‌های مجازی در vCenter، مراحل زیر را دنبال کنید:

مرحله ۱: وارد کنسول vCenter شوید و به بخش VMs and Templates بروید. مرحله ۲: گزینه New Virtual Machine را انتخاب کنید. مرحله ۳: تنظیمات لازم مانند نام ماشین مجازی، ذخیره‌سازی (Datastore) و شبکه را وارد کنید.

مرحله ۴: ماشین مجازی را بر اساس سیستم‌عامل و مقدار منابع (CPU، RAM و Storage) که می‌خواهید تخصیص دهید پیکربندی کنید.

مرحله ۵: پس از ایجاد ماشین مجازی، آن را برای استفاده در vRealize Automation پیکربندی کنید.

---

۳. پیکربندی منابع برای ماشین‌های مجازی

برای اینکه vRA بتواند ماشین‌های مجازی را مدیریت کند، باید منابع و منابع شبکه‌ای آن‌ها را به درستی پیکربندی کنید.

مرحله ۱: وارد vRealize Automation شوید. مرحله ۲: به بخش Infrastructure بروید. مرحله ۳: از منوی Compute Resources، گزینه Virtual Machines را انتخاب کنید. مرحله ۴: برای هر ماشین مجازی، پارامترهای زیر را وارد کنید:

• مقدار CPU: تعداد هسته‌های پردازنده
• مقدار RAM: میزان حافظه تخصیص یافته
• فضای ذخیره‌سازی (Datastore): محل ذخیره‌سازی ماشین مجازی
• شبکه (Network): نوع و شبکه‌ای که ماشین مجازی به آن متصل خواهد شد

CPU: 4 Cores
RAM: 16 GB
Datastore: datastore1
Network: vSphereNetwork

---

۴. پیکربندی ماشین‌های مجازی در vRA

برای پیکربندی و اتصال ماشین‌های مجازی به vRealize Automation، مراحل زیر را دنبال کنید:

مرحله ۱: در vRealize Automation, به بخش Infrastructure و سپس Compute Resources بروید. مرحله ۲: گزینه Virtual Machines را انتخاب کنید. مرحله ۳: روی گزینه Add کلیک کنید تا یک ماشین مجازی جدید اضافه کنید. مرحله ۴: ماشین مجازی را به منابع موجود (مثل vCenter) متصل کنید. مرحله ۵: ماشین مجازی را به Blueprint خود متصل کنید.

مرحله ۶: برای پیکربندی دقیق‌تر، شبکه‌ها، پیکربندی ذخیره‌سازی و تنظیمات تخصیص منابع را با دقت بررسی کنید.

VM Name: VM-Example
vCenter Server: vcenter.domain.com
Datastore: datastore1
Network Adapter: vSphereNetwork

---

۵. راه‌اندازی خودکار ماشین‌های مجازی

در vRealize Automation می‌توانید از Blueprints برای ایجاد و پیکربندی خودکار ماشین‌های مجازی استفاده کنید. این کار باعث می‌شود که پس از مشخص کردن نیازمندی‌ها، ماشین‌های مجازی به‌طور خودکار ایجاد و به‌صورت خودکار منابع تخصیص یابند.

مرحله ۱: وارد vRA شوید و به بخش Blueprints بروید. مرحله ۲: گزینه New Blueprint را انتخاب کنید. مرحله ۳: ماشین مجازی جدید را بر اساس نیازهای خود (CPU، RAM، Storage) پیکربندی کنید. مرحله ۴: Blueprint را برای تخصیص خودکار منابع (مانند شبکه و ذخیره‌سازی) تنظیم کنید.

Blueprint Name: VM-Blueprint
CPU: 4 Cores
RAM: 16 GB
Datastore: datastore1
Network: vSphereNetwork

---

۶. تنظیمات تکمیلی برای منابع ماشین‌های مجازی

بعد از راه‌اندازی اولیه ماشین‌های مجازی، لازم است برخی تنظیمات تکمیلی مانند پیکربندی NTP، DNS و تنظیمات ذخیره‌سازی انجام شود.

تنظیمات NTP و DNS:

1. وارد کنسول vRA شوید.
2. به بخش Infrastructure و سپس Resources بروید.
3. در قسمت VM Settings, تنظیمات مربوط به NTP Server و DNS Server را وارد کنید.

NTP Server: ntp.domain.com
DNS Server: dns.domain.com

تنظیمات ذخیره‌سازی و شبکه:

1. به بخش Storage بروید و اطمینان حاصل کنید که ماشین‌های مجازی به Datastore مناسب متصل شده‌اند.
2. در بخش Network، تنظیمات مربوط به vSphere Network و سایر تنظیمات شبکه‌ای را وارد کنید.

---

۷. نظارت بر عملکرد و وضعیت ماشین‌های مجازی

پس از راه‌اندازی و پیکربندی ماشین‌های مجازی، برای نظارت بر وضعیت آن‌ها می‌توانید از ابزارهای مختلف موجود در vRA و vCenter استفاده کنید.

1. وارد vRA شوید.
2. به بخش Infrastructure و سپس Compute Resources بروید.
3. گزینه Virtual Machines را انتخاب کنید.
4. وضعیت ماشین‌های مجازی را در بخش Health و Monitoring بررسی کنید.

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه راه‌اندازی و پیکربندی ماشین‌های مجازی IaaS در vRealize Automation شرح داده شد. مراحل شامل ایجاد ماشین‌های مجازی در vCenter، پیکربندی منابع (CPU، RAM، Datastore، Network)، و تنظیمات Blueprint برای تخصیص خودکار منابع بود. همچنین، تنظیمات تکمیلی مانند NTP، DNS و شبکه انجام شده و نحوه نظارت بر عملکرد ماشین‌های مجازی بیان شد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات کاربر و مدیریت منابع از طریق IaaS” subtitle=”توضیحات کامل”]در این بخش، به نحوه پیکربندی و مدیریت منابع از طریق IaaS (Infrastructure as a Service) در vRealize Automation (vRA) پرداخته خواهد شد. این بخش شامل نحوه تنظیمات کاربران، تخصیص منابع به ماشین‌های مجازی، و مدیریت دسترسی و منابع به‌طور خودکار از طریق IaaS Manager می‌باشد. تنظیمات در این بخش می‌توانند تأثیر زیادی بر نحوه عملکرد و دسترسی به منابع برای کاربران و ماشین‌های مجازی داشته باشند.

۱. پیکربندی کاربران در IaaS

برای مدیریت کاربران در vRA، باید مراحل زیر را دنبال کنید:

مرحله ۱: وارد vRealize Automation شوید و به بخش Administration بروید. مرحله ۲: در زیر مجموعه Users and Groups, گزینه Users را انتخاب کنید. مرحله ۳: برای اضافه کردن یک کاربر جدید، گزینه Add User را انتخاب کنید. مرحله ۴: اطلاعات کاربر جدید را وارد کنید که شامل موارد زیر است:

• نام کاربری (Username)
• رمز عبور (Password)
• گروه‌های کاربری (User Groups)
• دسترسی‌های تخصیص داده‌شده (Assigned Roles)

مرحله ۵: پس از وارد کردن اطلاعات کاربر، بر روی Save کلیک کنید.

Username: user01
Password: password123
User Group: Administrators
Assigned Roles: IaaS Administrator, VM User

---

۲. تخصیص منابع به کاربران

پس از پیکربندی کاربران، نیاز به تخصیص منابع به آن‌ها برای دسترسی به ماشین‌های مجازی و سایر منابع داریم. این کار به وسیله Roles و Blueprints در vRA انجام می‌شود.

مرحله ۱: وارد vRA شوید و به بخش Administration بروید. مرحله ۲: گزینه Roles را انتخاب کنید. مرحله ۳: نقش‌های مختلف را برای کاربران مشخص کنید. برای مثال، کاربرانی که باید به ماشین‌های مجازی دسترسی داشته باشند، نقش VM User را دریافت می‌کنند.

مرحله ۴: به هر نقش، منابع مختلف مانند CPU، RAM و Datastore تخصیص دهید. برای تخصیص این منابع، باید از Blueprints استفاده کنید.

Role: VM User
Assigned Resources: 
  - CPU: 2 Cores
  - RAM: 8 GB
  - Datastore: datastore1

---

۳. تخصیص منابع به ماشین‌های مجازی

پس از تنظیمات کاربران و تخصیص نقش‌ها، باید منابع مورد نیاز برای ماشین‌های مجازی را تنظیم کنیم. این فرآیند به کاربران این امکان را می‌دهد که ماشین‌های مجازی را با منابع خاصی اجرا کنند.

مرحله ۱: وارد vRA شوید و به بخش Blueprints بروید. مرحله ۲: گزینه New Blueprint را انتخاب کنید. مرحله ۳: تنظیمات ماشین مجازی را شامل CPU، RAM و Storage وارد کنید. همچنین تنظیمات شبکه و دسترسی به منابع را نیز وارد کنید.

مرحله ۴: ماشین مجازی را به User Role خود اختصاص دهید تا هر کاربر بتواند بر اساس دسترسی‌های خود از این منابع استفاده کند.

Blueprint Name: VM-Example
CPU: 2 Cores
RAM: 8 GB
Datastore: datastore1
Network: vSphereNetwork
User Role: VM User

---

۴. محدودیت منابع و تخصیص‌های پیشرفته

در بسیاری از موارد، نیاز به محدود کردن منابع یا تخصیص منابع خاص به گروه‌های مختلف از کاربران داریم. این کار به وسیله استفاده از Resource Pools و Resource Quotas انجام می‌شود.

مرحله ۱: وارد vRA شوید و به بخش Infrastructure بروید. مرحله ۲: از منوی Compute Resources، گزینه Resource Pools را انتخاب کنید. مرحله ۳: برای هر گروه از کاربران یا پروژه‌ها، Resource Pools جدید ایجاد کنید.

مرحله ۴: منابع را مانند CPU، RAM و Storage به Resource Pool اختصاص دهید.

Resource Pool Name: Pool1
CPU Allocation: 4 Cores
RAM Allocation: 16 GB
Datastore: datastore2

مرحله ۵: سپس از Resource Quotas برای تعیین محدودیت‌ها و تخصیص منابع به کاربران و گروه‌ها استفاده کنید.

Resource Quota Name: Quota1
Maximum CPU: 8 Cores
Maximum RAM: 32 GB

---

۵. مدیریت دسترسی به منابع از طریق IaaS

vRealize Automation به شما این امکان را می‌دهد که دسترسی به منابع را به‌طور دقیق کنترل کنید. این کار از طریق Permissions و Roles انجام می‌شود. برای مدیریت دسترسی‌ها به منابع، باید از User Roles استفاده کنید.

مرحله ۱: وارد vRA شوید و به بخش Administration بروید. مرحله ۲: از منوی User Roles, برای هر کاربر و گروه، دسترسی‌های خاص به منابع تنظیم کنید.

مرحله ۳: برای هر کاربر، نقشی که به آن‌ها تخصیص داده شده را با توجه به منابع موجود تنظیم کنید.

Role: IaaS Administrator
Permissions: Full Access to IaaS Management

---

۶. نظارت و گزارش‌دهی در vRA

برای اطمینان از استفاده صحیح از منابع و دسترسی‌های کاربران، باید از ابزارهای نظارت و گزارش‌دهی استفاده کنید. این ابزارها به شما کمک می‌کنند تا مصرف منابع را پیگیری کرده و دسترسی‌ها را مدیریت کنید.

مرحله ۱: وارد vRA شوید و به بخش Monitoring بروید. مرحله ۲: از ابزارهای گزارش‌دهی برای پیگیری مصرف منابع و بررسی استفاده از CPU، RAM و Datastore استفاده کنید.

Monitoring Reports: Resource Usage Report
CPU Utilization: 60%
RAM Utilization: 75%
Datastore Usage: 85%

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه تنظیمات کاربر و مدیریت منابع از طریق IaaS در vRealize Automation شرح داده شد. ابتدا به پیکربندی کاربران و تخصیص منابع به آن‌ها پرداخته شد، سپس نحوه تخصیص منابع به ماشین‌های مجازی و مدیریت دسترسی به منابع توضیح داده شد. همچنین، برای محدود کردن منابع و تخصیص پیشرفته، از Resource Pools و Resource Quotas استفاده شد. در پایان، نظارت و گزارش‌دهی بر مصرف منابع و دسترسی‌های کاربران بررسی شد تا از عملکرد بهینه منابع در محیط vRA اطمینان حاصل شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. پیکربندی پایگاه داده برای vRealize Automation”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب و تنظیم پایگاه داده MS SQL Server یا PostgreSQL برای vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در این بخش، به نحوه نصب و پیکربندی پایگاه داده MS SQL Server یا PostgreSQL برای vRealize Automation (vRA) پرداخته خواهد شد. پایگاه داده یکی از اجزای حیاتی برای عملکرد صحیح vRA است و باید به درستی پیکربندی و متصل شود.

۱. انتخاب پایگاه داده مناسب برای vRA

vRealize Automation از دو پایگاه داده محبوب پشتیبانی می‌کند: Microsoft SQL Server و PostgreSQL. بسته به نیاز سازمان و زیرساخت موجود، می‌توانید یکی از این پایگاه‌های داده را انتخاب کنید. انتخاب درست پایگاه داده تأثیر زیادی بر عملکرد سیستم خواهد داشت.

پیش‌نیازهای هر پایگاه داده:

• MS SQL Server: برای استفاده از MS SQL Server، باید نسخه‌های SQL Server 2012 یا بالاتر نصب شده باشد.
• PostgreSQL: برای PostgreSQL، نسخه 9.6 یا بالاتر باید نصب و پیکربندی شود.

---

۲. نصب MS SQL Server برای vRA

۲.۱. دانلود و نصب MS SQL Server

برای نصب MS SQL Server، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. به وب‌سایت Microsoft رفته و آخرین نسخه SQL Server را دانلود کنید.
2. فایل نصب را اجرا کرده و مراحل نصب را طی کنید.
3. در طول فرآیند نصب، اطمینان حاصل کنید که گزینه‌های زیر انتخاب شده باشد:
   • SQL Server Database Engine
   • SQL Server Management Studio (SSMS)

SQL Server Version: 2016 or later

۲.۲. پیکربندی SQL Server

بعد از نصب، باید SQL Server را پیکربندی کنید.

1. وارد SQL Server Management Studio (SSMS) شوید.
2. به پایگاه داده جدیدی که برای vRA قرار است ایجاد شود، متصل شوید.
3. پایگاه داده جدید را ایجاد کنید. برای این کار، از دستور SQL زیر استفاده کنید:

CREATE DATABASE vra_db
    ON PRIMARY
(
NAME = vra_db,
FILENAME = 'C:\SQLData\vra_db.mdf',
SIZE = 100MB,
MAXSIZE = UNLIMITED,
FILEGROWTH = 10MB
)
    LOG ON
(
NAME = vra_db_log,
FILENAME = 'C:\SQLLogs\vra_db_log.ldf',
SIZE = 50MB,
MAXSIZE = UNLIMITED,
FILEGROWTH = 5MB
);

4. مجاز کردن اتصال TCP/IP:
   • در SQL Server Configuration Manager، تنظیمات TCP/IP را فعال کنید تا ارتباط بین vRA و پایگاه داده امکان‌پذیر باشد.
5. اجازه دسترسی به SQL Server:
   • اطمینان حاصل کنید که کاربرانی که به vRA متصل می‌شوند، دسترسی کامل به پایگاه داده دارند.
   • دستور SQL برای ایجاد کاربر و اعطای مجوزهای لازم:

CREATE LOGIN vra_user WITH PASSWORD = 'strong_password';
CREATE USER vra_user FOR LOGIN vra_user;
ALTER ROLE db_owner ADD MEMBER vra_user;

---

۳. نصب PostgreSQL برای vRA

۳.۱. دانلود و نصب PostgreSQL

برای نصب PostgreSQL، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. به وب‌سایت PostgreSQL بروید و آخرین نسخه PostgreSQL را دانلود کنید.
2. نصب‌کننده را اجرا کرده و مراحل نصب را طی کنید.
3. در طول فرآیند نصب، یک رمز عبور برای کاربر postgres وارد کنید و پورت مورد نظر (معمولاً 5432) را تنظیم کنید.

PostgreSQL Version: 9.6 or later

۳.۲. پیکربندی PostgreSQL

بعد از نصب، باید PostgreSQL را پیکربندی کنید.

1. وارد pgAdmin شوید و به سرور PostgreSQL متصل شوید.
2. پایگاه داده جدیدی برای vRA ایجاد کنید.

CREATE DATABASE vra_db;

3. برای ایجاد یک کاربر و اعطای مجوز به آن:

CREATE USER vra_user WITH PASSWORD 'strong_password';
GRANT ALL PRIVILEGES ON DATABASE vra_db TO vra_user;

4. اطمینان حاصل کنید که تنظیمات pg_hba.conf به‌درستی پیکربندی شده و اجازه دسترسی به پایگاه داده از طریق شبکه داده شده باشد. به عنوان مثال:

host    vra_db    vra_user    0.0.0.0/0    md5

5. مجاز کردن اتصال TCP/IP:
   • در تنظیمات postgresql.conf، مطمئن شوید که مقدار listen_addresses به‌درستی تنظیم شده باشد.

listen_addresses = '*'

---

۴. اتصال vRA به پایگاه داده

در این مرحله، باید vRA را به پایگاه داده‌ای که نصب کرده‌اید متصل کنید. برای این کار، فایل‌های پیکربندی در vRA نیاز به تغییر دارند.

۴.۱. پیکربندی فایل vRA

1. فایل پیکربندی vRA را در مسیر زیر ویرایش کنید:

C:\Program Files (x86)\VMware\vCAC\Server\config\default.properties

2. مقادیر پایگاه داده را مطابق با پایگاه داده MS SQL Server یا PostgreSQL که نصب کرده‌اید، تنظیم کنید.

برای MS SQL Server:

database.driver=com.microsoft.sqlserver.jdbc.SQLServerDriver
database.url=jdbc:sqlserver://<SQL_SERVER_HOST>:<PORT>;databaseName=vra_db
database.username=vra_user
database.password=strong_password

برای PostgreSQL:

database.driver=org.postgresql.Driver
database.url=jdbc:postgresql://<POSTGRESQL_HOST>:<PORT>/vra_db
database.username=vra_user
database.password=strong_password

3. پس از ویرایش فایل، سرور vRA را ری‌استارت کنید تا تغییرات اعمال شوند.

---

۵. بررسی اتصال پایگاه داده

برای اطمینان از اتصال صحیح vRA به پایگاه داده، می‌توانید از دستورات زیر برای بررسی اتصال پایگاه داده استفاده کنید.

1. در محیط vRA, وارد vRealize Automation Manager شوید.
2. به Admin بروید و در قسمت System، اتصال به پایگاه داده را بررسی کنید.

---

 جمع‌بندی

در این بخش، نحوه نصب و پیکربندی پایگاه داده MS SQL Server و PostgreSQL برای vRealize Automation (vRA) توضیح داده شد. ابتدا، نصب و پیکربندی هر دو پایگاه داده شرح داده شد، سپس نحوه اتصال vRA به پایگاه داده و تنظیمات لازم در فایل‌های پیکربندی توضیح داده شد. همچنین، برای اطمینان از عملکرد صحیح، تست اتصال پایگاه داده نیز مورد بررسی قرار گرفت.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”اتصال vRA به پایگاه داده و پیکربندی درست ارتباطات” subtitle=”توضیحات کامل”]اتصال صحیح vRealize Automation (vRA) به پایگاه داده و پیکربندی ارتباطات میان این دو جزء، جزء اصلی و حیاتی برای عملکرد بهینه vRA است. در این بخش، نحوه اتصال vRA به پایگاه داده MS SQL Server یا PostgreSQL و پیکربندی درست ارتباطات توضیح داده خواهد شد.

۱. بررسی نیازمندی‌ها برای اتصال vRA به پایگاه داده

قبل از اتصال vRA به پایگاه داده، باید اطمینان حاصل کنید که موارد زیر رعایت شده باشد:

1. پایگاه داده نصب و آماده به کار باشد.
2. اطلاعات دسترسی به پایگاه داده (نام سرور، پورت، نام پایگاه داده، کاربر و رمز عبور) در دسترس باشد.
3. اطمینان حاصل کنید که vRA Manager به پورت و آدرس صحیح پایگاه داده متصل است.
4. تنظیمات لازم برای TCP/IP و دسترسی از راه دور به پایگاه داده انجام شده باشد.

---

۲. پیکربندی اتصال به پایگاه داده در vRA

۲.۱. پیکربندی پایگاه داده برای MS SQL Server

برای اتصال vRA به MS SQL Server، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. فایل پیکربندی vRA را باز کنید. این فایل معمولاً در مسیر زیر قرار دارد:

C:\Program Files (x86)\VMware\vCAC\Server\config\default.properties

2. در این فایل، مقادیر مربوط به پایگاه داده را به‌صورت زیر تنظیم کنید:

# تنظیمات پایگاه داده MS SQL Server
database.driver=com.microsoft.sqlserver.jdbc.SQLServerDriver
database.url=jdbc:sqlserver://<SQL_SERVER_HOST>:<PORT>;databaseName=vra_db
database.username=vra_user
database.password=strong_password

در اینجا:

• <SQL_SERVER_HOST> باید به آدرس IP یا نام سرور SQL اشاره کند.
• <PORT> باید به پورت مورد استفاده برای SQL Server (معمولاً 1433) اشاره کند.
• vra_db نام پایگاه داده‌ای است که برای vRA ایجاد کرده‌اید.
• vra_user نام کاربری است که دسترسی به پایگاه داده را دارد.
• strong_password رمز عبور کاربر پایگاه داده است.

3. پس از اعمال تغییرات، vRA را ری‌استارت کنید تا تنظیمات جدید اعمال شوند.

۲.۲. پیکربندی پایگاه داده برای PostgreSQL

برای اتصال vRA به PostgreSQL، مراحل مشابه را انجام دهید:

1. فایل پیکربندی vRA را باز کنید:

C:\Program Files (x86)\VMware\vCAC\Server\config\default.properties

2. تنظیمات پایگاه داده را به این شکل وارد کنید:

# تنظیمات پایگاه داده PostgreSQL
database.driver=org.postgresql.Driver
database.url=jdbc:postgresql://<POSTGRESQL_HOST>:<PORT>/vra_db
database.username=vra_user
database.password=strong_password

در اینجا:

• <POSTGRESQL_HOST> باید به آدرس IP یا نام سرور PostgreSQL اشاره کند.
• <PORT> باید به پورت مورد استفاده برای PostgreSQL (معمولاً 5432) اشاره کند.
• vra_db نام پایگاه داده‌ای است که برای vRA ایجاد کرده‌اید.
• vra_user نام کاربری است که دسترسی به پایگاه داده را دارد.
• strong_password رمز عبور کاربر پایگاه داده است.

3. پس از اعمال تغییرات، vRA را ری‌استارت کنید تا تنظیمات جدید اعمال شوند.

---

۳. پیکربندی ارتباطات در فایروال

برای اینکه vRA بتواند به پایگاه داده متصل شود، باید اطمینان حاصل کنید که فایروال یا هر سیستم امنیتی که بین vRA و پایگاه داده قرار دارد، دسترسی به پورت‌های مورد نظر را مسدود نکرده باشد.

۳.۱. پیکربندی فایروال برای MS SQL Server

1. باز کردن پورت 1433 برای ارتباط با SQL Server:

New-NetFirewallRule -DisplayName "SQL Server" -Direction Inbound -Protocol TCP -Action Allow -LocalPort 1433

۳.۲. پیکربندی فایروال برای PostgreSQL

1. باز کردن پورت 5432 برای ارتباط با PostgreSQL:

New-NetFirewallRule -DisplayName "PostgreSQL" -Direction Inbound -Protocol TCP -Action Allow -LocalPort 5432

---

۴. تست اتصال پایگاه داده

برای اطمینان از اینکه اتصال بین vRA و پایگاه داده به درستی برقرار شده است، می‌توانید از دستور زیر برای بررسی وضعیت اتصال استفاده کنید:

1. در vRA, وارد vRealize Automation Manager شوید.
2. از بخش System، گزینه Database Connection را بررسی کنید.

در اینجا، باید وضعیت پایگاه داده Connected باشد و vRA قادر به دسترسی به پایگاه داده بدون خطا باشد.

---

۵. بررسی مشکلات اتصال

اگر در اتصال به پایگاه داده مشکلی وجود داشته باشد، خطاهایی مانند SQLTimeoutException یا Connection Refused ممکن است مشاهده شود. در چنین مواردی:

• مطمئن شوید که تنظیمات TCP/IP در SQL Server یا PostgreSQL به درستی فعال شده باشد.
• پورت‌ها در فایروال باز باشند و ارتباط شبکه‌ای بدون مشکل باشد.
• نام کاربری و رمز عبور برای پایگاه داده به‌درستی وارد شده باشد.

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه اتصال vRealize Automation (vRA) به پایگاه داده و پیکربندی درست ارتباطات توضیح داده شد. ابتدا تنظیمات پایگاه داده MS SQL Server و PostgreSQL در فایل پیکربندی vRA شرح داده شد. سپس، پیکربندی فایروال برای اطمینان از ارتباط بدون مشکل با پایگاه داده توضیح داده شد. در نهایت، روش‌های تست اتصال به پایگاه داده و نحوه حل مشکلات احتمالی مورد بررسی قرار گرفت.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پشتیبان‌گیری و مدیریت پایگاه داده vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]پشتیبان‌گیری از پایگاه داده vRealize Automation (vRA) و مدیریت آن جزء اقدامات حیاتی برای حفظ اطلاعات و تنظیمات در صورت بروز خرابی یا نیاز به بازیابی سیستم است. در این بخش، نحوه انجام پشتیبان‌گیری، بازیابی، و مدیریت پایگاه داده‌های MS SQL Server و PostgreSQL برای vRA به تفصیل شرح داده خواهد شد.

۱. پشتیبان‌گیری از پایگاه داده vRA

۱.۱. پشتیبان‌گیری پایگاه داده MS SQL Server

برای پشتیبان‌گیری از پایگاه داده vRA در MS SQL Server، می‌توانید از ابزار SQL Server Management Studio (SSMS) استفاده کنید. در اینجا مراحل پشتیبان‌گیری شرح داده شده است:

1. اتصال به SQL Server:
   • از SQL Server Management Studio (SSMS) استفاده کنید و به SQL Server خود متصل شوید.
2. انتخاب پایگاه داده:
   • پایگاه داده vRA (که در فایل پیکربندی وارد کرده‌اید) را از لیست پایگاه داده‌ها انتخاب کنید.
3. شروع پشتیبان‌گیری:
   • بر روی پایگاه داده راست‌کلیک کرده و گزینه Tasks > Back Up را انتخاب کنید.
4. تنظیمات پشتیبان‌گیری:
   • در پنجره پشتیبان‌گیری، نوع پشتیبان‌گیری را انتخاب کنید (مثلاً Full).
   • مسیر ذخیره‌سازی فایل پشتیبان را مشخص کنید.
   • می‌توانید پشتیبان‌گیری را به صورت Full یا Differential انجام دهید.
5. شروع پشتیبان‌گیری:
   • بر روی دکمه OK کلیک کنید تا فرآیند پشتیبان‌گیری شروع شود.
   • پس از تکمیل، فایل پشتیبان در مسیر تعیین‌شده ذخیره خواهد شد.

۱.۲. پشتیبان‌گیری پایگاه داده PostgreSQL

برای پشتیبان‌گیری از پایگاه داده vRA در PostgreSQL، از ابزار pg_dump استفاده کنید. دستور پشتیبان‌گیری به شکل زیر است:

1. اتصال به PostgreSQL:
   • ابتدا وارد سرور PostgreSQL شوید و از طریق ترمینال یا SSH به سرور متصل شوید.
2. اجرای دستور پشتیبان‌گیری:
   • دستور زیر را برای انجام پشتیبان‌گیری کامل از پایگاه داده vRA وارد کنید:

   pg_dump -U vra_user -h <POSTGRESQL_HOST> -F c -b -v -f "/path/to/backup/vra_db.backup" vra_db
   

   در اینجا:

   • vra_user نام کاربری PostgreSQL است.
   • <POSTGRESQL_HOST> آدرس IP یا نام میزبان پایگاه داده است.
   • vra_db نام پایگاه داده است که برای vRA ایجاد کرده‌اید.
   • مسیر /path/to/backup/vra_db.backup مسیر ذخیره فایل پشتیبان است.
3. پشتیبان‌گیری تکمیل شد:
   • فایل پشتیبان به صورت فایل فشرده .backup در مسیر مشخص‌شده ذخیره خواهد شد.

---

۲. مدیریت پایگاه داده vRA

۲.۱. بررسی سلامت پایگاه داده

برای بررسی وضعیت سلامت پایگاه داده و اطمینان از عملکرد صحیح آن، از دستوراتی مانند DBCC CHECKDB در SQL Server یا pg_check در PostgreSQL می‌توانید استفاده کنید.

۲.۱.۱. بررسی سلامت پایگاه داده در MS SQL Server

در SQL Server, برای بررسی سلامت پایگاه داده از دستور زیر استفاده کنید:

DBCC CHECKDB('vra_db')

این دستور به بررسی سلامت پایگاه داده vra_db پرداخته و خطاهای موجود در آن را شناسایی می‌کند.

۲.۱.۲. بررسی سلامت پایگاه داده در PostgreSQL

برای بررسی سلامت پایگاه داده در PostgreSQL, از دستور زیر استفاده کنید:

pg_isready -h <POSTGRESQL_HOST> -p 5432

این دستور وضعیت پایگاه داده را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که آیا پایگاه داده در دسترس است یا خیر.

۲.۲. مدیریت فضای ذخیره‌سازی پایگاه داده

برای vRA, پایگاه داده به مقدار زیادی فضای ذخیره‌سازی نیاز دارد، به ویژه هنگامی که حجم داده‌ها زیاد باشد. در اینجا چند راهکار برای مدیریت فضای ذخیره‌سازی پایگاه داده آورده شده است:

۲.۲.۱. مدیریت فضای ذخیره‌سازی در MS SQL Server

برای مدیریت فضای ذخیره‌سازی در SQL Server, می‌توانید اندازه فایل‌های داده و لاگ را بررسی و تنظیم کنید:

1. بررسی فضای استفاده‌شده:

   exec sp_spaceused
   

2. افزایش حجم فایل‌ها:

   ALTER DATABASE vra_db
   MODIFY FILE (NAME = vra_data, SIZE = 50MB);
   

۲.۲.۲. مدیریت فضای ذخیره‌سازی در PostgreSQL

برای مدیریت فضای ذخیره‌سازی در PostgreSQL, از دستورات زیر برای نظارت و تنظیم اندازه فایل‌ها استفاده کنید:

1. بررسی فضای استفاده‌شده:

   df -h /var/lib/postgresql
   

2. افزایش فضای ذخیره‌سازی:
   • با استفاده از تنظیمات در فایل postgresql.conf، می‌توانید اندازه فایل‌ها را تنظیم کنید.

۲.۳. تنظیمات پیکربندی پایگاه داده

گاهی اوقات نیاز است که تنظیمات پیکربندی پایگاه داده برای بهینه‌سازی عملکرد و مقیاس‌پذیری تغییر کند. برخی از تنظیمات شامل افزایش کش یا تغییر محدودیت‌های اتصالات است.

۲.۳.۱. تنظیمات در MS SQL Server

برای تغییر تنظیمات در SQL Server, از SQL Server Management Studio (SSMS) استفاده کنید:

1. افزایش حجم کش:

   ALTER DATABASE SCOPED CONFIGURATION
   SET MAXDOP = 4; -- تنظیم حداکثر تعداد هسته‌ها
   

۲.۳.۲. تنظیمات در PostgreSQL

برای تنظیمات در PostgreSQL, می‌توانید فایل postgresql.conf را ویرایش کنید:

1. افزایش حجم کش:

   shared_buffers = 4GB
   

2. افزایش تعداد اتصالات هم‌زمان:

   max_connections = 200
   

---

۳. بازیابی پایگاه داده

۳.۱. بازیابی پایگاه داده MS SQL Server

برای بازیابی پایگاه داده از فایل پشتیبان:

1. از SQL Server Management Studio (SSMS) استفاده کرده و به پایگاه داده متصل شوید.
2. گزینه Restore Database را انتخاب کنید.
3. مسیر فایل پشتیبان را مشخص کرده و دکمه OK را بزنید تا بازیابی انجام شود.

۳.۲. بازیابی پایگاه داده PostgreSQL

برای بازیابی پایگاه داده در PostgreSQL, از دستور pg_restore استفاده کنید:

pg_restore -U vra_user -h <POSTGRESQL_HOST> -d vra_db /path/to/backup/vra_db.backup

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه پشتیبان‌گیری و مدیریت پایگاه داده‌های vRealize Automation (vRA) شرح داده شد. ابتدا نحوه پشتیبان‌گیری از پایگاه داده‌ها در MS SQL Server و PostgreSQL بیان گردید. سپس مدیریت فضای ذخیره‌سازی و بررسی سلامت پایگاه داده مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت، روش‌های بازیابی پایگاه داده برای vRA به تفصیل شرح داده شد. این اقدامات به شما کمک می‌کنند تا پایگاه داده vRA را به صورت مؤثر و ایمن مدیریت کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 8. پیکربندی اجزای مختلف vRealize Automation”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات vRA Web Console” subtitle=”توضیحات کامل”]vRealize Automation (vRA) Web Console یک رابط کاربری گرافیکی است که به مدیران و کاربران اجازه می‌دهد تا از طریق مرورگر وب، عملیات‌های مربوط به vRA را مدیریت کنند. این کنسول به مدیران کمک می‌کند تا پیکربندی‌های سیستم، استقرار ماشین‌های مجازی، و نظارت بر منابع را انجام دهند.

در این بخش، به تنظیمات و پیکربندی‌های مورد نیاز برای راه‌اندازی و استفاده از vRA Web Console پرداخته می‌شود.

۱. نصب و راه‌اندازی vRA Web Console

برای دسترسی به vRA Web Console، باید ابتدا vRealize Automation به درستی نصب و پیکربندی شود. پس از نصب، vRA Web Console به طور خودکار در آدرس مشخص شده (معمولاً به صورت https://<vRA_Server_FQDN>/vra) در دسترس خواهد بود.

۱.۱. دسترسی به vRA Web Console

1. URL دسترسی:
   • پس از نصب و پیکربندی vRA, برای دسترسی به Web Console، URL زیر را در مرورگر وارد کنید:

   https://<vRA_Server_FQDN>/vra
   

2. ورود به سیستم:
   • با استفاده از نام کاربری و رمز عبور Admin که در زمان نصب vRA ایجاد کرده‌اید، وارد کنسول شوید.

۱.۲. بررسی دسترسی‌ها و سطوح کاربری

vRA Web Console به شما امکان می‌دهد تا دسترسی‌های مختلفی را برای کاربران و گروه‌های مختلف تعریف کنید. این سطوح دسترسی می‌توانند شامل دسترسی به BluePrints, Catalog, Lifecycle و دیگر بخش‌ها باشند.

برای پیکربندی سطوح دسترسی، به کنسول vRA وارد شوید و از منوی تنظیمات به User Management بروید.

---

۲. تنظیمات اولیه vRA Web Console

۲.۱. پیکربندی رابط کاربری

در ابتدا، تنظیمات رابط کاربری کنسول می‌تواند شامل مشخص کردن آدرس‌ها، تنظیمات زمان، و سفارشی‌سازی نمایش‌ها باشد.

1. تنظیمات زمان و منطقه زمانی:
   • در بخش Administration، از منوی Settings، گزینه Time Settings را انتخاب کنید.
   • منطقه زمانی و فرمت زمان را مطابق با نیازهای سازمان خود تنظیم کنید.
2. سفارشی‌سازی آیکون‌ها و طرح‌بندی:
   • از طریق بخش Look & Feel، می‌توانید طرح‌بندی و آیکون‌ها را برای Web Console شخصی‌سازی کنید.
   • این تنظیمات به مدیران این امکان را می‌دهد تا تجربه کاربری کنسول را بهبود بخشند.

۲.۲. تنظیمات احراز هویت

vRA Web Console از روش‌های مختلف احراز هویت پشتیبانی می‌کند که می‌توانند شامل استفاده از Active Directory یا SSO (Single Sign-On) باشند.

1. پیکربندی Active Directory:
   • در Administration، به Identity & Access Management بروید.
   • در بخش Authentication، گزینه Active Directory Integration را انتخاب کنید و تنظیمات مربوط به دامنه AD خود را وارد کنید.
2. پیکربندی SSO:
   • برای پیکربندی SSO, در بخش Single Sign-On Settings، تنظیمات مربوط به SSO را وارد کرده و آن را به دامنه vSphere و سایر ابزارهای مرتبط متصل کنید.

---

۳. پیکربندی منابع و Catalog

vRA Web Console به شما این امکان را می‌دهد که منابع مختلف را مدیریت کرده و آن‌ها را در Catalog برای کاربران به اشتراک بگذارید.

۳.۱. پیکربندی و مدیریت Blueprints

در vRA Web Console، می‌توانید Blueprints ایجاد کرده و آن‌ها را در Catalog به اشتراک بگذارید. این Blueprints معمولاً شامل تنظیمات ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، و ذخیره‌سازی هستند.

1. ایجاد Blueprint:
   • از منوی Design، گزینه Blueprints را انتخاب کنید.
   • گزینه Create Blueprint را انتخاب کنید و مشخصات منابع و تنظیمات را وارد کنید.
2. انتشار Blueprint:
   • پس از ایجاد Blueprint، می‌توانید آن را در Catalog قرار دهید تا سایر کاربران قادر به استفاده از آن باشند.

۳.۲. پیکربندی Service Catalog

با استفاده از Service Catalog، کاربران می‌توانند خدمات مختلفی که از پیش تعریف شده‌اند را درخواست کنند. این خدمات ممکن است شامل ماشین‌های مجازی، نرم‌افزارها و سایر منابع باشند.

1. تنظیم Service Catalog:
   • از منوی Catalog، گزینه Services را انتخاب کنید.
   • سرویس‌های جدید را تعریف کرده و برای هر سرویس، منابع مورد نیاز را مشخص کنید.

---

۴. نظارت و گزارش‌گیری در vRA Web Console

vRA Web Console همچنین ابزارهایی برای نظارت بر منابع و تولید گزارش‌های مختلف در اختیار شما قرار می‌دهد.

۴.۱. مشاهده وضعیت منابع

1. نظارت بر ماشین‌های مجازی:
   • در Web Console، از بخش Infrastructure به قسمت Machines بروید.
   • در این بخش می‌توانید وضعیت و جزئیات مربوط به هر ماشین مجازی را مشاهده کنید.
2. مشاهده گزارشات مصرف منابع:
   • از منوی Reports می‌توانید گزارش‌های مربوط به مصرف منابع مانند CPU، حافظه، و فضای ذخیره‌سازی را مشاهده کنید.

۴.۲. گزارش‌گیری از فعالیت‌های کاربران

1. مشاهده گزارشات فعالیت‌ها:
   • از Admin به بخش Audit Logs بروید تا گزارشی از تمام فعالیت‌های انجام‌شده در vRA را مشاهده کنید.
   • این گزارشات شامل ورود و خروج کاربران، تغییرات در منابع و پیکربندی‌ها و غیره خواهند بود.

---

۵. بهینه‌سازی عملکرد vRA Web Console

برای بهینه‌سازی عملکرد vRA Web Console، می‌توانید از روش‌های زیر استفاده کنید:

1. پیکربندی Load Balancing:
   • برای بهبود عملکرد و توزیع بار، می‌توانید از Load Balancer استفاده کنید تا بار درخواست‌های کاربری به چندین سرور vRA توزیع شود.
2. افزایش منابع سخت‌افزاری:
   • در صورت مشاهده کاهش سرعت یا عملکرد ضعیف، ممکن است نیاز به افزایش منابع سرور مانند CPU، RAM، یا فضای ذخیره‌سازی باشد.

---

 جمع‌بندی

در این بخش، تنظیمات vRA Web Console برای پیکربندی اولیه، مدیریت کاربران، و نظارت بر منابع توضیح داده شد. از ایجاد و مدیریت Blueprints و Service Catalog گرفته تا نظارت و گزارش‌گیری از منابع، این کنسول ابزارهای قدرتمندی را در اختیار مدیران قرار می‌دهد. همچنین تنظیمات امنیتی، احراز هویت و بهینه‌سازی عملکرد نیز از دیگر جنبه‌های مهم برای استفاده مؤثر از این ابزار هستند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی و اتصال به vRealize Suite Lifecycle Manager” subtitle=”توضیحات کامل”]vRealize Suite Lifecycle Manager (vRSLCM) یک ابزار مدیریت و اتوماسیون برای نصب، پیکربندی، و مدیریت محصولات vRealize Suite است. این ابزار به شما کمک می‌کند تا فرآیندهای مختلف مرتبط با vRealize Automation (vRA)، vRealize Operations (vROps)، vRealize Log Insight و سایر ابزارهای vRealize Suite را به‌صورت مرکزی و خودکار انجام دهید. با استفاده از vRSLCM، می‌توانید ابزارهای مختلف را به راحتی نصب، به‌روز رسانی و پیکربندی کنید.

در این بخش، به نحوه پیکربندی و اتصال به vRealize Suite Lifecycle Manager پرداخته خواهد شد.

۱. نصب و راه‌اندازی vRealize Suite Lifecycle Manager

قبل از شروع به پیکربندی vRSLCM، لازم است که این ابزار به درستی نصب شود. برای نصب vRSLCM مراحل زیر را دنبال کنید:

1. دانلود فایل‌های OVA:
   • به وب‌سایت VMware مراجعه کرده و فایل OVA مناسب با نسخه vRSLCM خود را دانلود کنید.
2. نصب از طریق OVA Template:
   • فایل OVA دانلود شده را وارد محیط vSphere کرده و آن را روی یک ماشین مجازی نصب کنید.
   • در فرآیند نصب، تنظیمات پایه‌ای مانند نام ماشین، آدرس IP، و منابع سخت‌افزاری را تعیین کنید.
3. اتصال به محیط vSphere:
   • پس از نصب vRSLCM، با استفاده از مرورگر به آدرس URL زیر وارد شوید:

     https://<vRSLCM_Server_FQDN>/vrsclm
     

   • به عنوان کاربر admin وارد سیستم شوید و تنظیمات اولیه را تکمیل کنید.

---

۲. پیکربندی vRealize Suite Lifecycle Manager

پس از نصب، باید vRSLCM را برای مدیریت محصولات vRealize و اتصال آن به vSphere و دیگر ابزارهای VMware پیکربندی کنید.

۲.۱. اتصال vRSLCM به vCenter

1. اضافه کردن vCenter به vRSLCM:
   • پس از وارد شدن به vRSLCM, به بخش vCenter Servers بروید.
   • گزینه Add vCenter Server را انتخاب کنید و اطلاعات مربوط به vCenter خود (آدرس IP یا FQDN، نام کاربری و رمز عبور) را وارد کنید.
2. بررسی اتصال:
   • پس از وارد کردن اطلاعات، از دکمه Test Connection برای بررسی اتصال به vCenter استفاده کنید.
   • در صورت موفقیت‌آمیز بودن تست، می‌توانید سرور vCenter را به فهرست سرورهای متصل شده اضافه کنید.

۲.۲. تنظیمات پایگاه داده برای vRSLCM

برای ذخیره‌سازی داده‌ها، vRSLCM نیاز به پایگاه داده دارد که باید به درستی پیکربندی شود.

1. اتصال به پایگاه داده:
   • در vRSLCM, به قسمت Database Settings بروید.
   • اطلاعات مربوط به پایگاه داده (مانند SQL Server یا PostgreSQL) را وارد کنید.
   • برای اتصال پایگاه داده به vRSLCM, اطلاعات میزبان پایگاه داده، نام کاربری و رمز عبور را وارد کنید.
2. تست اتصال پایگاه داده:
   • پس از وارد کردن اطلاعات پایگاه داده، از گزینه Test Connection برای بررسی اتصال استفاده کنید.
   • در صورت موفقیت‌آمیز بودن، اتصال پایگاه داده به vRSLCM برقرار خواهد شد.

۲.۳. تنظیمات NTP و DNS

برای هم‌زمانی دقیق زمان و ارتباط با منابع شبکه، تنظیمات DNS و NTP بسیار حیاتی هستند.

1. پیکربندی DNS:
   • در قسمت Network Settings، اطلاعات DNS را وارد کنید.
   • این تنظیمات به vRSLCM کمک می‌کنند تا نام میزبان‌ها و منابع خارجی را شناسایی کند.
2. پیکربندی NTP:
   • از بخش Time Settings، سرورهای NTP را برای هم‌زمانی زمان وارد کنید.
   • این تنظیمات برای اطمینان از هم‌زمانی دقیق سیستم‌ها در محیط VMware ضروری هستند.

---

۳. پیکربندی اتصال به سایر ابزارهای VMware

۳.۱. اتصال به vRealize Automation (vRA)

1. اضافه کردن vRA به vRSLCM:
   • در بخش Automation Settings، گزینه Add vRA را انتخاب کنید.
   • آدرس vRA Server خود را وارد کرده و جزئیات مربوط به نام کاربری و رمز عبور را وارد کنید.
2. اتصال موفقیت‌آمیز:
   • پس از افزودن vRA, باید از Test Connection برای بررسی اتصال به vRA استفاده کنید.

۳.۲. اتصال به vRealize Operations (vROps)

1. اضافه کردن vROps به vRSLCM:
   • از منوی Operations Settings، گزینه Add vROps را انتخاب کنید.
   • اطلاعات مربوط به vROps مانند URL، نام کاربری و رمز عبور را وارد کنید.
2. تست اتصال:
   • پس از وارد کردن اطلاعات، از گزینه Test Connection برای بررسی اتصال به vROps استفاده کنید.

---

۴. مدیریت و به‌روز رسانی محصولات

vRSLCM به شما این امکان را می‌دهد که به‌طور خودکار محصولات مختلف vRealize را به‌روز رسانی کنید.

1. مدیریت و نصب محصولات:
   • از بخش Lifecycle Management, گزینه Add Product را انتخاب کنید.
   • محصولاتی مانند vRealize Automation, vRealize Operations, vRealize Log Insight و غیره را به vRSLCM اضافه کرده و مراحل نصب را دنبال کنید.
2. به‌روز رسانی محصولات:
   • پس از نصب محصولات، می‌توانید از Update برای به‌روز رسانی محصولات به آخرین نسخه استفاده کنید.

---

۵. پشتیبان‌گیری و بازیابی تنظیمات

vRSLCM به شما امکان می‌دهد که از تنظیمات و پیکربندی‌های آن پشتیبان‌گیری کنید تا در صورت بروز مشکلات، به راحتی بتوانید آن‌ها را بازیابی کنید.

1. پشتیبان‌گیری از تنظیمات:
   • از منوی Backup، گزینه Backup Settings را انتخاب کنید.
   • مقصد فایل پشتیبان را مشخص کنید و فرآیند پشتیبان‌گیری را آغاز کنید.
2. بازیابی تنظیمات:
   • در صورت نیاز به بازیابی تنظیمات، از گزینه Restore استفاده کنید و فایل پشتیبان را انتخاب کنید.

---

جمع‌بندی

در این بخش، به پیکربندی و اتصال vRealize Suite Lifecycle Manager به vCenter، vRA, vROps و سایر ابزارهای VMware پرداخته شد. همچنین، نحوه مدیریت پایگاه داده، تنظیمات DNS و NTP، و به‌روز رسانی محصولات توضیح داده شد. ابزار vRSLCM به شما این امکان را می‌دهد که محصولات مختلف vRealize Suite را به راحتی نصب و پیکربندی کرده و از طریق یک رابط مرکزی آن‌ها را مدیریت کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی شبکه‌ها و منابع (مانند شبکه‌های توزیع‌شده، منابع ذخیره‌سازی و ماشین‌های مجازی)” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، پیکربندی صحیح شبکه‌ها، منابع ذخیره‌سازی، و ماشین‌های مجازی یکی از مراحل حیاتی برای راه‌اندازی و مدیریت اتوماسیون منابع است. در این بخش، نحوه پیکربندی شبکه‌های توزیع‌شده، منابع ذخیره‌سازی و ماشین‌های مجازی برای vRA به صورت مفصل توضیح داده می‌شود.

۱. پیکربندی شبکه‌های توزیع‌شده (Distributed Networks)

در vSphere، شبکه‌های توزیع‌شده (Distributed Switches) امکان مدیریت شبکه در سطح بزرگتری از یک داتای مرکز را فراهم می‌کنند. این شبکه‌ها به‌ویژه برای پیکربندی و مدیریت ماشین‌های مجازی در مقیاس بزرگ استفاده می‌شوند.

۱.۱. ایجاد Distributed Switch

1. اتصال به vCenter:
   • ابتدا از طریق vSphere Web Client به vCenter خود متصل شوید.
2. ایجاد Distributed Switch:
   • به قسمت Networking بروید و گزینه Create a Distributed Switch را انتخاب کنید.
   • نام و نسخه Distributed Switch (مثلاً vDS 6.7) را مشخص کنید.
   • سپس، تعداد Uplink Ports را که به سوئیچ‌های فیزیکی متصل می‌شود، وارد کنید.
3. تنظیمات Distributed Port Group:
   • در ادامه، می‌توانید Distributed Port Group را برای ماشین‌های مجازی ایجاد کنید.
   • این گروه‌ها باید به شبکه‌های خاص مانند VM Network یا Storage Network متصل شوند.

۱.۲. پیکربندی اتصال ماشین‌های مجازی به شبکه‌های توزیع‌شده

1. انتخاب ماشین مجازی:
   • پس از ایجاد Distributed Switch و Port Group، به ماشین مجازی مدنظر خود بروید.
2. تنظیم شبکه ماشین مجازی:
   • در بخش Network Adapter، Distributed Port Group ایجاد شده را انتخاب کنید.

---

۲. پیکربندی منابع ذخیره‌سازی (Storage)

در محیط vRA، منابع ذخیره‌سازی نقش مهمی در تخصیص و مدیریت داده‌ها دارند. این منابع می‌توانند از نوع NFS، iSCSI یا VMFS باشند.

۲.۱. پیکربندی ذخیره‌سازی iSCSI یا NFS

1. اتصال به ذخیره‌سازی iSCSI/NFS:
   • ابتدا وارد vCenter شده و به بخش Storage بروید.
   • برای NFS, گزینه Add Datastore را انتخاب کرده و آدرس IP سرور NFS و مسیر مربوطه را وارد کنید.
   • برای iSCSI, تنظیمات مشابهی را با وارد کردن آدرس IP هدف iSCSI و تعیین LUN انجام دهید.
2. پیکربندی Datastore:
   • پس از اتصال، Datastore باید در همه سرورهای ESXi قابل دسترس باشد. از طریق vSphere Client، به بخش Storage بروید و Datastore مورد نظر را انتخاب کنید.

۲.۲. تخصیص Datastore به ماشین‌های مجازی

1. انتخاب Datastore:
   • پس از ایجاد Datastore، می‌توانید از آن برای ذخیره‌سازی ماشین‌های مجازی استفاده کنید.
2. انتخاب ذخیره‌سازی هنگام ایجاد ماشین مجازی:
   • هنگام ایجاد ماشین مجازی، Datastore مربوطه را انتخاب کرده و آن را برای ذخیره‌سازی دیسک‌های ماشین مجازی تخصیص دهید.

---

۳. پیکربندی ماشین‌های مجازی

در vRA، ماشین‌های مجازی باید به‌طور دقیق پیکربندی شوند تا بتوانند از منابع شبکه و ذخیره‌سازی به‌درستی استفاده کنند.

۳.۱. ایجاد ماشین مجازی

1. انتخاب منابع برای ماشین مجازی:
   • در هنگام ایجاد ماشین مجازی، باید منابع CPU، RAM، و ذخیره‌سازی آن را مشخص کنید.
2. انتخاب شبکه و ذخیره‌سازی:
   • هنگام انتخاب Network Adapter، شبکه‌ای که از Distributed Switch ایجاد کرده‌اید را انتخاب کنید.
   • همچنین Datastore مناسب برای ذخیره‌سازی ماشین مجازی را انتخاب کنید.

۳.۲. تنظیمات پیشرفته ماشین مجازی

1. افزودن سخت‌افزار:
   • در صورت نیاز، می‌توانید منابع اضافی مانند دیسک‌های سخت‌افزاری یا کارت‌های شبکه اضافی را به ماشین مجازی اضافه کنید.
2. پیکربندی تنظیمات VM Options:
   • می‌توانید تنظیماتی مانند نحوه راه‌اندازی ماشین (در حالت BIOS یا UEFI) را تغییر دهید.

۳.۳. پیکربندی ماشین مجازی از طریق vRA

1. ایجاد قالب (Blueprint) ماشین مجازی:
   • برای ایجاد و پیکربندی ماشین‌های مجازی از طریق vRA, باید یک Blueprint مناسب طراحی کنید.
   • در این Blueprint، منابع مختلف از جمله vCPU, RAM, Storage و Network تعریف می‌شوند.
2. تخصیص منابع به Blueprint:
   • در هنگام پیکربندی Blueprint, باید منابع تخصیص داده شده به ماشین‌های مجازی (از جمله شبکه‌ها و ذخیره‌سازی) را به‌طور دقیق انتخاب کنید.

---

۴. اتصال ماشین‌های مجازی به منابع شبکه و ذخیره‌سازی

۴.۱. تخصیص منابع به ماشین‌های مجازی از طریق vRA

1. اتصال ماشین مجازی به شبکه:
   • از طریق تنظیمات Blueprint در vRA, می‌توانید ماشین‌های مجازی را به شبکه‌های مختلف از جمله Distributed Port Groups که قبلاً ایجاد کرده‌اید، متصل کنید.
2. تخصیص ذخیره‌سازی به ماشین‌های مجازی:
   • می‌توانید ماشین‌های مجازی را به Datastore های مختلف متصل کنید. این ذخیره‌سازی می‌تواند شامل ذخیره‌سازی iSCSI, NFS یا VMFS باشد.

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه پیکربندی شبکه‌های توزیع‌شده (Distributed Switches)، منابع ذخیره‌سازی (NFS, iSCSI, VMFS) و ماشین‌های مجازی در vRealize Automation (vRA) توضیح داده شد. همچنین، روش‌های اتصال ماشین‌های مجازی به این منابع و پیکربندی آن‌ها از طریق Blueprints در vRA بیان گردید. پیکربندی صحیح این منابع به شما امکان می‌دهد تا محیط‌های مجازی خود را به‌طور مؤثر و خودکار مدیریت کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 9. بررسی نیازمندی‌های پیکربندی برای محیط‌های متعدد (Multi-Tier)”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی منابع به‌صورت Multi-Tier در vRealize Automation (vRA)” subtitle=”توضیحات کامل”]پیکربندی Multi-Tier یکی از الگوهای معماری معمول در محیط‌های IT است که شامل لایه‌های مختلفی از منابع برای مدیریت بهتر و مقیاس‌پذیری بیشتر است. در این الگو، منابع به‌طور معمول به چندین لایه تقسیم می‌شوند، مانند لایه‌های Application Tier، Web Tier، و Database Tier، که به هر یک منابع خاص خود اختصاص داده می‌شود. در vRealize Automation (vRA)، می‌توانید این پیکربندی‌ها را با استفاده از Blueprints و Multi-Tier Applications پیاده‌سازی کنید.

در این بخش، به نحوه پیکربندی منابع به‌صورت Multi-Tier در vRA پرداخته خواهد شد.

۱. ایجاد یک Blueprint Multi-Tier

برای پیکربندی Multi-Tier، ابتدا باید یک Blueprint جدید در vRA ایجاد کنید که منابع مختلف را برای لایه‌های مختلف به‌طور مستقل مدیریت کند.

۱.۱. مراحل ایجاد Blueprint

1. ورود به vRA Console:
   • وارد vRA Web Console شوید و به بخش Blueprints بروید.
2. ایجاد Blueprint جدید:
   • روی گزینه New Blueprint کلیک کنید.
   • نامی مناسب برای Blueprint خود انتخاب کنید و نوع ماشین مجازی یا برنامه را مشخص کنید.
3. افزودن لایه‌های مختلف (Multi-Tier):
   • در پنجره ایجاد Blueprint، می‌توانید lifecycle یا resource layer های مختلفی مانند Web Tier، Application Tier و Database Tier را اضافه کنید.
   • برای هر لایه، باید Machine Types، Network و Storage مورد نیاز را پیکربندی کنید.

---

۲. تخصیص منابع به لایه‌های مختلف

در این مرحله، منابع به لایه‌های مختلف برنامه تخصیص داده می‌شوند. هر لایه می‌تواند منابع مختلفی از جمله CPU، RAM، ذخیره‌سازی و شبکه داشته باشد.

۲.۱. تخصیص منابع به Web Tier

1. تعریف ماشین مجازی برای Web Tier:
   • به عنوان مثال، می‌توانید یک ماشین مجازی با منابعی چون 2 vCPU، 4 GB RAM و یک 10 GB Disk به Web Tier تخصیص دهید.
2. تنظیمات شبکه برای Web Tier:
   • شبکه‌ای که برای Web Tier انتخاب می‌کنید، باید به Distributed Switch یا شبکه خاصی که قبلاً پیکربندی کرده‌اید متصل شود.

۲.۲. تخصیص منابع به Application Tier

1. تعریف ماشین مجازی برای Application Tier:
   • برای Application Tier، منابع بزرگتری مانند 4 vCPU، 8 GB RAM و یک 50 GB Disk می‌تواند مناسب باشد.
2. تنظیمات شبکه برای Application Tier:
   • شبکه‌ای که برای Application Tier تخصیص می‌دهید، می‌تواند از نوع private network باشد که ماشین‌های مجازی فقط با یکدیگر ارتباط دارند و دسترسی به اینترنت ندارند.

۲.۳. تخصیص منابع به Database Tier

1. تعریف ماشین مجازی برای Database Tier:
   • برای Database Tier، منابع بیشتری مانند 8 vCPU، 16 GB RAM و یک 100 GB Disk نیاز خواهد بود.
2. تنظیمات شبکه برای Database Tier:
   • شبکه این لایه باید به‌طور خاص برای دسترسی از Web Tier و Application Tier پیکربندی شود تا ارتباط بهینه برقرار شود.

---

۳. تعریف وابستگی‌ها بین لایه‌ها

در Multi-Tier، لازم است که وابستگی‌ها و روابط بین لایه‌ها را به‌طور دقیق تعریف کنید. به‌عنوان مثال، Web Tier باید به Application Tier و Application Tier باید به Database Tier متصل شود.

۳.۱. افزودن وابستگی‌ها در Blueprint

1. تنظیمات ارتباطات:
   • از گزینه Dependencies در Blueprint، می‌توانید ارتباطات بین لایه‌ها را تعریف کنید. برای مثال:
     • Web Tier به Application Tier نیاز دارد.
     • Application Tier به Database Tier وابسته است.
2. اتصال ماشین‌های مجازی به یکدیگر:
   • برای هر لایه، می‌توانید آدرس‌های IP و پورت‌های مورد نیاز برای ارتباطات بین ماشین‌های مجازی را تعیین کنید.

---

۴. تنظیمات شبکه و ذخیره‌سازی برای هر لایه

هر لایه در معماری Multi-Tier باید منابع شبکه و ذخیره‌سازی خاص خود را داشته باشد. این تنظیمات می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

۴.۱. تنظیمات شبکه

• Web Tier:
  • شبکه‌ای عمومی یا نیمه‌خصوصی می‌تواند برای اتصال به اینترنت انتخاب شود.
• Application Tier:
  • از شبکه خصوصی برای ارتباطات داخلی بین ماشین‌های مجازی در این لایه استفاده کنید.
• Database Tier:
  • شبکه‌ای جداگانه برای Database Tier به‌منظور امنیت بیشتر و تخصیص بهینه منابع مورد نیاز است.

۴.۲. تنظیمات ذخیره‌سازی

• برای هر لایه، باید Datastore مخصوص ذخیره‌سازی داده‌ها و فایل‌های ماشین مجازی تعریف شود. به‌طور معمول، Database Tier به Datastore با فضای بیشتر نیاز دارد.

---

۵. تخصیص منابع مشترک (Shared Resources)

در معماری Multi-Tier، می‌توان منابع مشترکی مانند سرورهای DNS، NTP، Load Balancers و سایر خدمات را به تمامی لایه‌ها تخصیص داد. این منابع باید در طراحی Blueprint وارد شوند تا تمامی لایه‌ها بتوانند از آن‌ها استفاده کنند.

---

۶. استقرار و مدیریت در vRA

پس از پیکربندی تمامی لایه‌ها و منابع، می‌توانید Blueprint خود را در vRA استقرار دهید و آن را به‌طور خودکار مدیریت کنید.

۶.۱. استقرار Blueprint

1. ایجاد Deployment:
   • پس از ایجاد Blueprint، آن را به یک Deployment تبدیل کنید. این کار باعث می‌شود که ماشین‌های مجازی در لایه‌های مختلف به‌طور خودکار استقرار یابند.
2. مدیریت منابع:
   • از طریق vRA, می‌توانید منابع را به‌طور پویا تخصیص داده و نظارت کنید. vRA به شما این امکان را می‌دهد که ماشین‌های مجازی را بر اساس نیازها و تقاضاهای محیط‌های کاری خود تغییر دهید.

---

 جمع‌بندی

در این بخش، نحوه پیکربندی منابع به‌صورت Multi-Tier در vRealize Automation (vRA) توضیح داده شد. این شامل ایجاد و پیکربندی Blueprints برای لایه‌های مختلف مانند Web, Application, و Database Tier است. همچنین، نحوه تخصیص منابع شبکه، ذخیره‌سازی و منابع مشترک برای هر لایه شرح داده شد. معماری Multi-Tier به شما این امکان را می‌دهد تا منابع مختلف را به‌طور جداگانه مدیریت کرده و عملکرد بهینه را در محیط‌های پیچیده IT تضمین کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت ارتباطات و دسترسی میان اجزای مختلف محیط vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در یک محیط vRealize Automation (vRA)، اجزای مختلف از جمله vRA Manager, IaaS Manager, vCenter, vRealize Orchestrator (vRO) و پایگاه داده به‌طور مداوم با یکدیگر در تعامل هستند. مدیریت ارتباطات و دسترسی میان این اجزا برای تضمین عملکرد صحیح و امنیت در محیط بسیار مهم است. در این بخش، به نحوه مدیریت این ارتباطات و تنظیمات دسترسی میان اجزای مختلف محیط پرداخته می‌شود.

۱. ارتباطات میان vRA Manager و IaaS Manager

vRA Manager و IaaS Manager باید ارتباطاتی پایدار و امن برای مدیریت منابع، تخصیص ماشین‌های مجازی و نظارت بر وضعیت منابع داشته باشند. این ارتباطات باید از طریق API و تجهیزات شبکه به‌طور صحیح پیکربندی شوند.

۱.۱. پیکربندی ارتباطات API

• vRA Manager از API برای ارسال درخواست‌ها به IaaS Manager استفاده می‌کند.
• از طریق REST API و SOAP، ارتباطات میان اجزای مختلف صورت می‌گیرد.

۱.۲. تنظیمات شبکه

برای پیکربندی صحیح ارتباطات، اطمینان حاصل کنید که پورت‌ها و پروتکل‌های مورد نیاز برای ارتباط بین vRA Manager و IaaS Manager باز و پیکربندی شده‌اند. به عنوان مثال:

• پورت‌های 443 و 80 برای ارتباط HTTPS و HTTP.
• پورت 443 برای ارتباطات ایمن بین اجزا.

---

۲. ارتباطات میان vRA Manager و vCenter

vCenter بخش کلیدی مدیریت ماشین‌های مجازی و منابع در vSphere است. vRA برای مدیریت ماشین‌های مجازی و تخصیص منابع به vCenter متصل می‌شود. تنظیمات صحیح ارتباطات بین این دو برای مدیریت منابع به‌طور مؤثر ضروری است.

۲.۱. پیکربندی ارتباطات vCenter و vRA

1. اتصال به vCenter:
   • برای اتصال vRA به vCenter، وارد vRA Console شوید و مسیر زیر را دنبال کنید:
     • Infrastructure > Endpoints > vCenter.
     • آدرس IP یا نام میزبان vCenter را وارد کرده و نام کاربری و رمز عبور مناسب را برای دسترسی فراهم کنید.
2. پیکربندی اجزای شبکه برای ارتباطات vCenter:
   • شبکه‌ای که vRA برای ارتباط با vCenter استفاده می‌کند باید از پروتکل‌های HTTPS (443) پشتیبانی کند.
   • مطمئن شوید که قوانین فایروال اجازه دسترسی به vCenter را از سوی vRA فراهم می‌کنند.

---

۳. ارتباطات میان vRO و vRA

vRealize Orchestrator (vRO) یک ابزار اتوماسیون است که به vRA متصل می‌شود تا فرآیندهای پیچیده را به‌صورت خودکار انجام دهد. برای ارتباط بین vRA و vRO، تنظیمات ارتباطی باید به‌درستی پیکربندی شوند تا vRO بتواند درخواست‌ها را از vRA دریافت کرده و اجرا کند.

۳.۱. پیکربندی ارتباطات vRA و vRO

1. اتصال vRA به vRO:
   • وارد vRA Console شوید و به بخش Administration > Endpoints بروید.
   • در بخش Orchestrator، vRO را به vRA اضافه کنید و اطلاعات URL و نام کاربری را وارد کنید.
   • اطمینان حاصل کنید که پورت‌های HTTPS به‌درستی پیکربندی شده‌اند.
2. فعال‌سازی اتوماسیون:
   • پس از اتصال، می‌توانید Workflows در vRO را به Blueprints در vRA متصل کنید تا فرآیندهای اتوماسیونی مانند تخصیص منابع یا ایجاد ماشین مجازی به‌طور خودکار انجام شوند.

---

۴. تنظیمات پایگاه داده و ارتباط آن با vRA

vRA به یک پایگاه داده برای ذخیره‌سازی داده‌ها، پیکربندی‌ها و وضعیت منابع نیاز دارد. پایگاه داده باید به‌طور صحیح به vRA Manager و IaaS Manager متصل باشد.

۴.۱. تنظیمات پایگاه داده

• برای اتصال پایگاه داده به vRA، باید فایل پیکربندی پایگاه داده مانند SQL Server یا PostgreSQL به‌درستی پیکربندی شود.
• در فایل پیکربندی، باید اطلاعات اتصال شامل نام میزبان، نام پایگاه داده و نام کاربری و رمز عبور وارد شود.

---

۵. مدیریت دسترسی‌ها و امنیت

یکی از اجزای کلیدی هر محیط vRA، مدیریت دسترسی‌ها و امنیت است. این شامل پیکربندی احراز هویت و دسترسی‌های مبتنی بر نقش (Role-Based Access Control) است که به کاربران اجازه می‌دهد تا به‌طور محدود به منابع و اجزا دسترسی داشته باشند.

۵.۱. پیکربندی RBAC (Role-Based Access Control)

برای مدیریت دسترسی به اجزای مختلف محیط vRA:

1. تعریف نقش‌ها (Roles):
   • وارد vRA Console شوید و به بخش Administration > Identity & Access Management بروید.
   • در این بخش می‌توانید نقش‌های مختلفی مانند Administrator، User یا Manager را تعریف کنید.
2. اختصاص نقش‌ها به کاربران:
   • پس از ایجاد نقش‌ها، آن‌ها را به کاربران مختلف اختصاص دهید تا به منابع مختلف در vRA دسترسی داشته باشند.
3. تنظیمات احراز هویت:
   • در تنظیمات vRA, احراز هویت می‌تواند از طریق LDAP، Active Directory یا کاربران محلی انجام شود. از روش‌های استاندارد احراز هویت برای امنیت بیشتر استفاده کنید.

---

۶. نظارت و گزارش‌گیری از ارتباطات و دسترسی‌ها

برای نظارت و بررسی ارتباطات میان اجزای مختلف، باید ابزارهای مانیتورینگ و گزارش‌گیری را تنظیم کنید.

۶.۱. پیکربندی مانیتورینگ

1. نظارت بر ارتباطات vRA:
   • از ابزارهایی مانند vRealize Operations Manager (vROps) برای نظارت بر عملکرد و وضعیت ارتباطات بین اجزای مختلف استفاده کنید.
2. گزارش‌گیری از دسترسی‌ها:
   • گزارش‌هایی از فعالیت‌های دسترسی کاربران و تغییرات در منابع تولید کنید تا وضعیت امنیتی و عملکردی محیط تحت نظارت قرار گیرد.

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه مدیریت ارتباطات و دسترسی میان اجزای مختلف محیط vRA بررسی شد. این ارتباطات شامل vRA Manager, IaaS Manager, vCenter, vRealize Orchestrator (vRO) و پایگاه داده است. پیکربندی صحیح این ارتباطات و امنیت دسترسی‌ها برای عملکرد بهینه و امنیت محیط vRA بسیار مهم است. همچنین، ابزارهای نظارتی و گزارش‌گیری می‌توانند برای مانیتورینگ و بررسی این ارتباطات به‌طور مداوم مورد استفاده قرار گیرند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی Load Balancer برای افزایش قابلیت دسترسی و توازن بار” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط‌های بزرگ و پیچیده مانند vRealize Automation (vRA)، استفاده از Load Balancer یکی از راه‌های اصلی برای اطمینان از دسترس‌پذیری بالا (High Availability) و توزیع بار (Load Balancing) به‌طور مؤثر است. Load Balancer کمک می‌کند تا بار ترافیک به‌طور مساوی بین سرورها و اجزای مختلف توزیع شود و در نتیجه از قطع‌ناپذیری خدمات و بهبود عملکرد سیستم اطمینان حاصل شود.

در این بخش، به نحوه پیکربندی Load Balancer برای vRA Manager، IaaS Manager و دیگر اجزای مرتبط پرداخته می‌شود.

۱. انتخاب نوع Load Balancer

برای راه‌اندازی یک Load Balancer در محیط vRA، می‌توان از Load Balancerهای سخت‌افزاری یا نرم‌افزاری استفاده کرد. انتخاب مناسب بستگی به نیازهای خاص محیط شما دارد:

• Load Balancer سخت‌افزاری: مانند F5 یا Cisco که معمولاً در محیط‌های بزرگ و با نیاز به امنیت بالا استفاده می‌شوند.
• Load Balancer نرم‌افزاری: مانند HAProxy یا Nginx که گزینه‌های مقرون‌به‌صرفه و انعطاف‌پذیرتری برای سازمان‌های کوچک و متوسط هستند.

---

۲. پیکربندی Load Balancer برای vRA Manager

vRA Manager باید از طریق Load Balancer توزیع بار شده و به‌طور خودکار برای در دسترس بودن بیشتر، بار بین چندین نمونه از vRA Manager تقسیم شود.

۲.۱. تنظیمات پیکربندی

برای تنظیم Load Balancer برای vRA Manager، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. تنظیم IP های مجازی (VIP): برای ارتباط با کاربران و اجزای دیگر در محیط، نیاز به IP مجازی (Virtual IP) دارید که توسط Load Balancer مدیریت می‌شود.
2. پیکربندی پورت‌ها و پروتکل‌ها:
   • HTTP/HTTPS (پورت 80 و 443) برای ارتباطات بین کاربران و vRA Manager.
   • پورت 443 برای ارتباطات ایمن با vRA Manager از طرف IaaS Manager و سایر اجزا.
3. پیکربندی Session Persistence:
   • برای اطمینان از اینکه هر درخواست از یک کاربر به همان سرور vRA Manager ارسال می‌شود، باید Session Persistence (همچنین به عنوان “Sticky Sessions” شناخته می‌شود) فعال باشد.
   • این تنظیمات معمولاً از طریق cookie-based یا IP Hash انجام می‌شود.
4. افزودن چندین نمونه از vRA Manager:
   • برای در دسترس بودن بالا، چندین نمونه از vRA Manager نصب و پیکربندی کنید.
   • Load Balancer باید از بین این نمونه‌ها بار را توزیع کند.

۲.۲. پیکربندی در HAProxy (نمونه‌ای از Load Balancer نرم‌افزاری)

اگر از HAProxy به‌عنوان Load Balancer استفاده می‌کنید، پیکربندی به‌صورت زیر انجام می‌شود:

frontend http-in
    bind *:80
    bind *:443 ssl crt /etc/ssl/certs/vra_manager.crt
    acl vra_manager_backend hdr(host) -i vra.domain.com
    use_backend vra_manager if vra_manager_backend

backend vra_manager
    balance roundrobin
    server vra_manager_1 192.168.1.10:443 check
    server vra_manager_2 192.168.1.11:443 check
    server vra_manager_3 192.168.1.12:443 check

• frontend http-in: تنظیمات برای پورت‌های 80 و 443 که ترافیک ورودی را دریافت می‌کند.
• backend vra_manager: توزیع بار به سه سرور vRA Manager با استفاده از روش round-robin.

---

۳. پیکربندی Load Balancer برای IaaS Manager

IaaS Manager بخشی از vRA است که وظیفه مدیریت منابع زیرساختی را دارد و بار ترافیک از سمت vRA Manager به سمت IaaS Manager هدایت می‌شود.

۳.۱. تنظیمات پیکربندی

1. پیکربندی IP های مجازی:
   • برای IaaS Manager باید IP مجازی (VIP) مشخصی تعیین کنید تا از طریق Load Balancer قابل دسترسی باشد.
2. پیکربندی Session Persistence:
   • همانند vRA Manager، برای IaaS Manager نیز باید Session Persistence فعال باشد تا درخواست‌ها از یک کاربر به یک نمونه خاص از IaaS Manager ارسال شوند.
3. افزودن چندین نمونه از IaaS Manager:
   • مشابه با vRA Manager، برای افزایش قابلیت دسترسی، از چندین نمونه از IaaS Manager استفاده کنید.

۳.۲. پیکربندی در HAProxy برای IaaS Manager

frontend iaas-http-in
    bind *:8080
    acl iaas_backend hdr(host) -i iaas.domain.com
    use_backend iaas_backend if iaas_backend

backend iaas_backend
    balance roundrobin
    server iaas_manager_1 192.168.1.20:8080 check
    server iaas_manager_2 192.168.1.21:8080 check

• frontend iaas-http-in: تنظیمات برای پورت 8080 که ترافیک ورودی برای IaaS Manager را دریافت می‌کند.
• backend iaas_backend: توزیع بار به دو سرور IaaS Manager.

---

۴. پیکربندی Load Balancer برای vRealize Orchestrator (vRO)

vRO به‌عنوان یک ابزار اتوماسیون، ممکن است نیاز به توزیع بار و دسترس‌پذیری بالا داشته باشد. برای vRO نیز باید Load Balancer مناسب پیکربندی شود.

۴.۱. تنظیمات پیکربندی

• تنظیم VIP برای ارتباطات میان vRA Manager و vRO.
• پیکربندی پورت‌ها: HTTP (8088) یا HTTPS (443) برای ارتباطات با vRO.

۴.۲. پیکربندی در HAProxy برای vRO

frontend vro-http-in
    bind *:8088
    acl vro_backend hdr(host) -i vro.domain.com
    use_backend vro_backend if vro_backend

backend vro_backend
    balance roundrobin
    server vro_1 192.168.1.30:8088 check
    server vro_2 192.168.1.31:8088 check

• frontend vro-http-in: تنظیمات برای پورت 8088 که ترافیک ورودی برای vRO را دریافت می‌کند.
• backend vro_backend: توزیع بار به دو سرور vRO.

---

۵. نظارت و گزارش‌گیری از Load Balancer

برای اطمینان از عملکرد صحیح Load Balancer، باید ابزارهای نظارت و گزارش‌گیری مناسب تنظیم شوند. این ابزارها می‌توانند برای شناسایی مشکلات احتمالی و بهینه‌سازی ترافیک استفاده شوند.

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه پیکربندی Load Balancer برای vRA Manager، IaaS Manager و vRealize Orchestrator (vRO) توضیح داده شد. با استفاده از Load Balancer، می‌توان از دسترس‌پذیری بالا و توزیع بار بین اجزای مختلف محیط vRA اطمینان حاصل کرد. تنظیمات به‌طور خاص برای هر جزء و نیاز به IP مجازی (VIP)، پورت‌ها و Session Persistence بستگی دارد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 10. آزمایش و بررسی نصب”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تست عملکرد نصب vRA در محیط‌های آزمایشی” subtitle=”توضیحات کامل”]برای اطمینان از صحت عملکرد vRealize Automation (vRA) و اطمینان از این که سیستم به درستی نصب و پیکربندی شده است، ضروری است که مراحل تست عملکرد در محیط‌های آزمایشی به دقت انجام شود. این مراحل شامل ارزیابی عملکرد اجزا، اندازه‌گیری زمان پاسخ، و بررسی بار ترافیک تحت شرایط مختلف است.

در این بخش، مراحل و روش‌های تست عملکرد vRA در محیط‌های آزمایشی به‌طور جامع توضیح داده خواهد شد.

۱. محیط آزمایشی برای تست عملکرد vRA

قبل از شروع به تست عملکرد، باید محیط آزمایشی به‌طور کامل برای شبیه‌سازی یک سیستم واقعی vRA پیکربندی شود. این محیط باید شامل موارد زیر باشد:

1. چندین سرور vRA Manager که به عنوان نقطه ورودی برای درخواست‌ها عمل کنند.
2. سرورهای IaaS برای مدیریت منابع زیرساختی و اتصال به vCenter.
3. Load Balancer برای توزیع بار بین سرورها.
4. پایگاه داده (MS SQL Server یا PostgreSQL) برای ذخیره‌سازی داده‌ها و تنظیمات.
5. vRealize Orchestrator (vRO) برای اتوماسیون و یکپارچگی فرآیندها.
6. نظارت و ابزارهای گزارش‌گیری برای اندازه‌گیری عملکرد و شناسایی مشکلات.

---

۲. مراحل تست عملکرد

۲.۱. تست بارگذاری (Load Test)

تست بارگذاری برای اندازه‌گیری قابلیت سیستم در پردازش تعداد زیادی درخواست همزمان طراحی شده است. این تست کمک می‌کند تا عملکرد سیستم تحت بار سنگین ارزیابی شود.

1. افزایش تدریجی بار ترافیک: تعداد درخواست‌ها باید به‌طور تدریجی افزایش یابد تا میزان پاسخ‌گویی سیستم و زمان تأخیر در پاسخ بررسی شود.
2. توزیع بار بین سرورها: با استفاده از Load Balancer، بار به‌طور مساوی بین vRA Manager، IaaS Manager و سایر اجزا توزیع می‌شود.
3. اندازه‌گیری زمان پاسخ: زمان لازم برای پردازش هر درخواست باید ثبت شود و در صورت افزایش قابل‌توجه زمان پاسخ، باید بررسی‌های لازم انجام شود.

برای این تست، می‌توان از ابزارهایی مانند Apache JMeter یا LoadRunner استفاده کرد.

۲.۲. تست قابلیت دسترس‌پذیری (Availability Test)

تست دسترس‌پذیری برای اطمینان از این که اجزای مختلف vRA در صورت بروز مشکلات، مانند قطع یک سرور یا زیرسیستم، همچنان به درستی کار می‌کنند، ضروری است. این تست باید شامل موارد زیر باشد:

1. قطع کردن سرورهای vRA Manager: یکی از سرورهای vRA Manager را از شبکه جدا کنید و اطمینان حاصل کنید که درخواست‌ها به سرورهای دیگر منتقل می‌شوند و سرویس همچنان در دسترس است.
2. استفاده از HAProxy: اگر از HAProxy یا دیگر Load Balancerها استفاده می‌کنید، باید بررسی کنید که Session Persistence به درستی کار می‌کند و درخواست‌های کاربران به همان سرور ارسال می‌شود.

۲.۳. تست مقیاس‌پذیری (Scalability Test)

برای بررسی این که vRA توانایی گسترش به صورت افقی یا عمودی را دارد، باید تست‌های مقیاس‌پذیری انجام شود. این تست نشان می‌دهد که سیستم تا چه حد قادر است با افزودن منابع اضافی، مانند سرورهای vRA Manager یا IaaS Manager، بهبود یابد.

1. افزودن منابع: به تدریج سرورهای اضافی را به vRA اضافه کنید و بررسی کنید که بار به‌طور صحیح توزیع شده و عملکرد سیستم بهبود می‌یابد.
2. اندازه‌گیری منابع: در حین تست مقیاس‌پذیری، باید میزان مصرف منابع مانند CPU، RAM و دیسک را اندازه‌گیری کنید تا عملکرد سیستم با افزودن منابع اضافی بهبود یابد.

۲.۴. تست زمان تأخیر (Latency Test)

زمان تأخیر (Latency) می‌تواند تأثیر زیادی بر عملکرد کلی سیستم داشته باشد. برای تست زمان تأخیر، باید موارد زیر بررسی شوند:

1. زمان تأخیر در درخواست‌ها: زمان لازم برای ارسال درخواست از vRA Manager به IaaS Manager یا vCenter و دریافت پاسخ باید اندازه‌گیری شود.
2. زمان تأخیر در ارتباطات شبکه: بررسی کنید که آیا تأخیر در شبکه تأثیر منفی بر عملکرد دارد یا خیر.
3. استفاده از ابزارهای نظارت: ابزارهایی مانند Wireshark یا PingPlotter می‌توانند برای اندازه‌گیری زمان تأخیر و شناسایی مشکلات شبکه استفاده شوند.

۲.۵. تست پایداری (Stability Test)

برای اطمینان از این که سیستم در طول زمان پایدار باقی می‌ماند، باید تست‌های پایداری انجام شود. این تست‌ها معمولاً شامل موارد زیر هستند:

1. اجرای طولانی مدت تست بار: تست بار را برای مدت زمان طولانی اجرا کنید تا ببینید که سیستم قادر به حفظ عملکرد خود بدون کاهش کارایی است.
2. نظارت بر عملکرد سیستم: استفاده از ابزارهای نظارت مانند vRealize Operations یا Nagios برای نظارت بر عملکرد سیستم و شناسایی مشکلات احتمالی.
3. اطمینان از عدم افت سیستم: در طی مدت زمان تست، باید اطمینان حاصل شود که هیچ اختلالی در عملکرد سیستم ایجاد نمی‌شود.

---

۳. ابزارهای مورد استفاده در تست عملکرد

برای اجرای تست‌های عملکردی، می‌توان از ابزارهای مختلفی استفاده کرد که به طور خاص برای اندازه‌گیری و شبیه‌سازی شرایط مختلف طراحی شده‌اند. این ابزارها شامل موارد زیر هستند:

• Apache JMeter: برای شبیه‌سازی بارگذاری و تست عملکرد.
• LoadRunner: برای تست بار و قابلیت دسترس‌پذیری.
• Wireshark: برای بررسی تأخیر شبکه و مشکلات احتمالی.
• Nagios یا vRealize Operations: برای نظارت بر عملکرد سیستم و تشخیص مشکلات.

---

 جمع‌بندی

در این بخش، مراحل تست عملکرد vRealize Automation (vRA) در محیط‌های آزمایشی تشریح شد. این مراحل شامل تست‌های مختلف مانند بارگذاری، دسترس‌پذیری، مقیاس‌پذیری، زمان تأخیر و پایداری است که باید به‌طور منظم در هنگام استقرار و نگهداری سیستم انجام شوند. استفاده از ابزارهای مختلف برای اندازه‌گیری و شبیه‌سازی بار ترافیک، به شناسایی مشکلات و بهینه‌سازی عملکرد کمک می‌کند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی صحت اتصال به vCenter، vSphere و منابع مرتبط” subtitle=”توضیحات کامل”]اتصال صحیح و پایدار به vCenter، vSphere و منابع مرتبط از جمله ملزومات اصلی برای عملکرد مناسب vRealize Automation (vRA) و مدیریت منابع در محیط‌های مجازی است. در این بخش، روش‌های مختلف برای بررسی صحت این اتصالات و تشخیص مشکلات احتمالی بررسی می‌شود.

۱. اهمیت اتصال صحیح به vCenter و vSphere

vCenter و vSphere مسئولیت مدیریت و نظارت بر منابع مجازی‌سازی مانند ماشین‌های مجازی (VMs)، دیتاستورها، شبکه‌ها و دیگر منابع مرتبط را بر عهده دارند. هرگونه مشکل در اتصال به این سیستم‌ها می‌تواند منجر به مشکلات عملکردی در vRA و حتی وقفه‌های طولانی‌مدت در ارائه خدمات شود.

---

۲. بررسی اتصال به vCenter

برای بررسی اتصال به vCenter، باید مطمئن شوید که ارتباط میان vRA و vCenter به‌طور صحیح برقرار است. روش‌های مختلفی برای انجام این کار وجود دارد:

۲.۱. استفاده از VMware vSphere Client

1. وارد شدن به vSphere Client:
   • ابتدا به vSphere Client وارد شوید و آدرس vCenter Server را وارد کنید.
   • مطمئن شوید که قادر به مشاهده منابع مختلف مانند Datacenters، Clusters، و Hosts هستید.
   • اگر مشکلی در اتصال وجود دارد، پیام خطا یا عدم اتصال به vCenter را دریافت خواهید کرد.
2. بررسی منابع موجود:
   • مطمئن شوید که منابع Datastores، Networks و Hosts به درستی در vCenter نمایش داده می‌شوند و به طور صحیح در دسترس هستند.

۲.۲. استفاده از CLI برای بررسی اتصال

برای بررسی اتصال به vCenter از طریق خط فرمان، می‌توان از دستور زیر استفاده کرد:

/vmfs/volumes/datastore1/vCenter/bin/vcsa-logs --connect vCenter-IP

در این دستور، باید vCenter-IP را با آدرس IP مربوط به سرور vCenter خود جایگزین کنید. این دستور به شما اطلاعات مربوط به اتصال را می‌دهد و در صورتی که مشکلی وجود داشته باشد، پیام خطای مرتبط را نمایش خواهد داد.

۲.۳. بررسی لاگ‌ها

برای شناسایی مشکلات احتمالی در اتصال به vCenter، می‌توانید لاگ‌های مربوط به vRA را بررسی کنید:

1. به مسیر زیر بروید:

   /var/log/vmware/vmware-vcenter/vpxd.log
   

2. در این فایل لاگ، به دنبال پیام‌های خطا یا هشدارهایی که نشان‌دهنده مشکلات در اتصال به vCenter هستند، بگردید.

---

۳. بررسی اتصال به vSphere

vSphere به‌طور کلی به عنوان زیرساخت مجازی عمل می‌کند و باید ارتباط صحیحی با vRA برقرار باشد تا بتوان منابع مجازی را به درستی مدیریت کرد.

۳.۱. بررسی وضعیت vSphere با دستور خط فرمان

برای اطمینان از اتصال صحیح به vSphere و بررسی وضعیت آن، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

esxcli system version get

این دستور نسخه و وضعیت فعلی vSphere را نمایش می‌دهد و اگر مشکلی در اتصال وجود داشته باشد، پیامی مبنی بر عدم اتصال یا عدم شناسایی vSphere دریافت خواهید کرد.

۳.۲. بررسی منابع در vSphere

برای بررسی منابع موجود در vSphere، می‌توانید از vSphere Web Client استفاده کرده و به منابع Datastores، Networks و Datacenters دسترسی پیدا کنید.

1. وارد vSphere Web Client شوید.
2. به بخش Home رفته و گزینه Hosts and Clusters را انتخاب کنید.
3. وضعیت Datastores، Clusters و Networks را بررسی کنید تا مطمئن شوید که همه منابع به درستی پیکربندی شده و فعال هستند.

---

۴. بررسی ارتباطات با منابع مرتبط (Datastores، Networks و دیگر منابع)

در vRA، برای مدیریت منابع مجازی نیاز است که به منابع مختلفی از جمله Datastores و Networks اتصال برقرار شود. برخی از مشکلات رایج در این زمینه عبارتند از:

۴.۱. بررسی اتصال به Datastore

برای اطمینان از این که vRA می‌تواند به Datastore متصل شود، از دستور زیر استفاده کنید:

esxcli storage filesystem list

این دستور لیستی از Datastoreهای موجود در vSphere را نمایش می‌دهد و وضعیت اتصال آن‌ها را نشان می‌دهد. اگر مشکلی در اتصال وجود داشته باشد، می‌توانید به راحتی آن را شناسایی کنید.

۴.۲. بررسی اتصال به Network

برای بررسی اتصال به Network، از دستور زیر استفاده کنید:

esxcli network ip interface list

این دستور اطلاعاتی در مورد وضعیت Networkهای موجود در vSphere و اتصال آن‌ها به سرورهای ESXi و vCenter به شما می‌دهد.

---

۵. رفع مشکلات رایج

در صورتی که مشکلی در اتصال به vCenter، vSphere یا منابع مرتبط وجود داشته باشد، برخی از اقدامات برای رفع مشکل عبارتند از:

1. بررسی تنظیمات شبکه: اطمینان حاصل کنید که هیچ فایروالی مانع ارتباط بین vRA و vCenter یا vSphere نیست.
2. بازنشانی ارتباطات: در صورتی که اتصال قطع شده است، می‌توانید سرویس‌ها یا سرورها را مجدداً راه‌اندازی کنید.
3. بررسی تنظیمات DNS و NTP: مطمئن شوید که تنظیمات DNS و NTP به درستی پیکربندی شده‌اند، زیرا مشکلات در این تنظیمات می‌تواند موجب مشکلات اتصال شود.
4. بررسی منابع در vSphere: در صورت عدم نمایش منابع یا عدم دسترسی به منابع، باید بررسی کنید که منابع مورد نظر در vSphere به درستی پیکربندی شده و در دسترس هستند.

---

 جمع‌بندی

در این بخش، روش‌های مختلف بررسی اتصال صحیح به vCenter، vSphere و منابع مرتبط با vRA بررسی شد. انجام این تست‌ها و اقدامات به شما کمک می‌کند تا از صحت اتصال سیستم‌ها و منابع مطمئن شوید و از بروز مشکلات در آینده جلوگیری کنید. با استفاده از دستورات خط فرمان و بررسی منابع از طریق vSphere Web Client، می‌توانید به راحتی وضعیت اتصال را بررسی کرده و مشکلات احتمالی را شناسایی و رفع کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی پیکربندی‌های امنیتی و دسترسی‌های مدیریتی” subtitle=”توضیحات کامل”]در هر محیط مدیریت IT، پیکربندی‌های امنیتی و دسترسی‌های مدیریتی یکی از جنبه‌های حیاتی برای حفظ امنیت و کارایی سیستم‌ها به شمار می‌آید. در vRealize Automation (vRA)، تنظیمات مناسب برای امنیت و دسترسی‌های مدیریتی نه تنها باعث حفاظت از داده‌ها می‌شود بلکه اطمینان حاصل می‌کند که تنها کاربران مجاز قادر به دسترسی و انجام تغییرات در سیستم خواهند بود. در این بخش به بررسی پیکربندی‌های امنیتی و نحوه مدیریت دسترسی‌ها خواهیم پرداخت.

۱. پیکربندی‌های امنیتی اولیه در vRA

پیکربندی‌های امنیتی در vRA شامل مجموعه‌ای از تنظیمات هستند که به حفاظت از داده‌ها و منابع سیستم کمک می‌کنند. برخی از مهم‌ترین تنظیمات امنیتی شامل تنظیمات مربوط به احراز هویت، رمزنگاری داده‌ها، تنظیمات امنیتی شبکه و دسترسی‌های مبتنی بر نقش‌ها می‌باشد.

۱.۱. احراز هویت (Authentication)

در vRA، احراز هویت به دو صورت اصلی انجام می‌شود:

• احراز هویت محلی: در این روش، اطلاعات مربوط به نام‌کاربری و رمز عبور به‌طور مستقیم در سیستم vRA ذخیره می‌شوند.
• احراز هویت مبتنی بر Active Directory (AD): این روش از Active Directory برای احراز هویت کاربران استفاده می‌کند.

برای پیکربندی احراز هویت مبتنی بر Active Directory، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد vRA Admin Console شوید.
2. به بخش Identity & Access Management بروید.
3. در قسمت Authentication Method، گزینه Active Directory را انتخاب کنید.
4. آدرس Domain Controller، نام دامین و اطلاعات مربوط به کاربر و رمز عبور را وارد کنید.
5. پس از ذخیره تنظیمات، کاربران از طریق Active Directory احراز هویت خواهند شد.

۱.۲. رمزنگاری (Encryption)

در vRA، رمزنگاری برای حفظ امنیت داده‌ها در حال انتقال و ذخیره‌سازی استفاده می‌شود. برخی از موارد مهم مربوط به رمزنگاری عبارتند از:

• SSL/TLS برای رمزنگاری ارتباطات شبکه
• رمزنگاری پایگاه داده برای حفظ امنیت اطلاعات ذخیره شده
• رمزنگاری دیسک برای محافظت از داده‌های ذخیره شده در vRA

برای فعال‌سازی SSL/TLS و پیکربندی آن در vRA، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. گواهی SSL معتبر را از یک CA (Certification Authority) دریافت کنید.
2. گواهی را در سیستم vRA نصب کنید.
3. تنظیمات مربوط به SSL/TLS را در vRA Admin Console پیکربندی کنید تا ارتباطات HTTPS امن برقرار شود.

---

۲. مدیریت دسترسی‌های مدیریتی

مدیریت دسترسی‌ها و تعیین مجوزهای مختلف یکی از جنبه‌های مهم پیکربندی امنیتی است. در vRA، این کار از طریق تعیین نقش‌های مختلف (Roles) و تخصیص آن‌ها به کاربران مختلف انجام می‌شود.

۲.۱. تعیین نقش‌ها (Roles) در vRA

vRA از مدل دسترسی مبتنی بر نقش (RBAC – Role-Based Access Control) استفاده می‌کند. این مدل به شما اجازه می‌دهد که نقش‌های مختلف را به کاربران اختصاص دهید و برای هر نقش، مجوزهای مختلفی تعیین کنید.

برای ایجاد و تخصیص نقش‌ها در vRA، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد vRA Admin Console شوید.
2. به بخش Identity & Access Management بروید.
3. در قسمت Roles, گزینه Add Role را انتخاب کنید.
4. نقش جدید را با تعیین مجوزهای مورد نظر ایجاد کنید.
5. پس از ایجاد نقش، می‌توانید آن را به کاربران خاص اختصاص دهید.

در vRA، نقش‌های مختلف شامل مواردی چون Administrator، User و Read-Only وجود دارند. هر یک از این نقش‌ها دارای مجوزهای مختلف برای دسترسی به بخش‌های مختلف سیستم هستند.

۲.۲. تخصیص دسترسی‌ها به کاربران

پس از ایجاد نقش‌های مختلف، باید دسترسی‌های لازم را برای هر یک از کاربران تعیین کنید. این کار را می‌توان از طریق بخش Users در Identity & Access Management انجام داد.

1. وارد vRA Admin Console شوید.
2. به بخش Users بروید.
3. کاربر جدید را اضافه کنید یا دسترسی کاربر موجود را ویرایش کنید.
4. نقش مورد نظر را برای کاربر انتخاب کرده و ذخیره کنید.

۲.۳. کنترل دسترسی بر اساس ویژگی‌ها (Attribute-Based Access Control – ABAC)

ABAC یکی دیگر از روش‌های کنترل دسترسی است که به‌جای استفاده از نقش‌ها، دسترسی‌ها را بر اساس ویژگی‌ها و شرایط مختلف کاربر یا منبع کنترل می‌کند. در vRA، می‌توانید از این ویژگی برای تعیین دقیق‌تر سطح دسترسی استفاده کنید.

برای استفاده از ABAC، می‌توانید ویژگی‌هایی مانند گروه‌های AD، مکان‌های جغرافیایی یا سایر اطلاعات مرتبط را برای تعریف شرایط دسترسی تعیین کنید.

---

۳. تنظیمات امنیتی شبکه

پیکربندی امنیتی مناسب شبکه به کاهش خطرات حملات خارجی و داخلی کمک می‌کند. برخی از تنظیمات امنیتی که باید در vRA انجام شوند عبارتند از:

• فایروال: اطمینان حاصل کنید که پورت‌های مورد نیاز برای ارتباطات مختلف باز باشند و دسترسی‌ها به درستی محدود شوند.
• Virtual Private Network (VPN): برای ارتباطات از راه دور، استفاده از VPN برای دسترسی امن توصیه می‌شود.
• تعیین قوانین امنیتی برای API‌ها: از محدود کردن دسترسی به APIها برای کاربران غیرمجاز با استفاده از احراز هویت و مجوزهای صحیح اطمینان حاصل کنید.

---

۴. نظارت و گزارش‌دهی

نظارت مداوم بر فعالیت‌های vRA و ثبت گزارش‌ها به شما کمک می‌کند که به سرعت مشکلات امنیتی را شناسایی کرده و از آن‌ها جلوگیری کنید. برای این منظور، از ابزارهای زیر استفاده می‌شود:

• vRealize Log Insight برای نظارت و جمع‌آوری لاگ‌ها
• vRealize Network Insight برای نظارت بر ترافیک شبکه و تحلیل آن

---

 جمع‌بندی

در این بخش، به بررسی پیکربندی‌های امنیتی و دسترسی‌های مدیریتی در vRA پرداختیم. از تنظیمات احراز هویت و رمزنگاری گرفته تا مدیریت دسترسی‌ها با استفاده از نقش‌ها و ویژگی‌ها، تمامی این اقدامات برای حفظ امنیت سیستم و منابع آن ضروری است. همچنین پیکربندی‌های شبکه و نظارت مستمر از جمله موارد مهمی هستند که باید به آن‌ها توجه ویژه داشت تا از امنیت محیط به‌طور کامل حفاظت شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 11. مشکلات رایج در نصب و پیکربندی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”شناسایی مشکلات احتمالی در حین نصب vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]فرآیند نصب vRealize Automation (vRA) ممکن است در برخی از مراحل با مشکلاتی مواجه شود که بر کارایی و موفقیت نصب تاثیر بگذارد. این مشکلات می‌توانند ناشی از پیکربندی نادرست، مشکلات در ارتباطات شبکه‌ای، منابع سخت‌افزاری ناکافی یا تنظیمات نادرست پایگاه داده باشند. در این بخش، به شناسایی رایج‌ترین مشکلاتی که ممکن است در طول فرآیند نصب vRA بوجود آیند و نحوه رفع آن‌ها خواهیم پرداخت.

۱. مشکلات مربوط به پیش‌نیازهای سیستم

یکی از اولین مشکلاتی که ممکن است هنگام نصب vRA با آن روبرو شوید، عدم تطابق پیش‌نیازهای سخت‌افزاری و نرم‌افزاری سیستم با نیازهای vRA است.

۱.۱. مشکل: منابع سخت‌افزاری ناکافی

• شرح مشکل: عدم تخصیص کافی منابع (CPU، RAM یا دیسک) برای ماشین مجازی که در آن vRA نصب می‌شود، می‌تواند باعث بروز مشکلات در فرآیند نصب و راه‌اندازی سیستم شود.
• راه‌حل:
  • مطمئن شوید که منابع سیستم به‌طور کامل با پیش‌نیازهای سخت‌افزاری vRA تطابق دارند.
  • حداقل منابع مورد نیاز برای vRA را بررسی کنید:
    • حداقل 8 گیگابایت RAM
    • حداقل 2 هسته CPU
    • حداقل 100 گیگابایت فضای دیسک برای ذخیره داده‌ها

۱.۲. مشکل: عدم تطابق نسخه‌های نرم‌افزاری

• شرح مشکل: نصب vRA بر روی سیستم‌هایی که نسخه‌های قدیمی از vCenter یا vSphere دارند، می‌تواند منجر به مشکلات سازگاری شود.
• راه‌حل:
  • اطمینان حاصل کنید که نسخه‌های vSphere و vCenter شما با نسخه vRA که قصد نصب آن را دارید سازگار است. برای اطلاعات دقیق، به جدول پشتیبانی نسخه‌های VMware مراجعه کنید.

---

۲. مشکلات مربوط به شبکه

۲.۱. مشکل: اتصال به DNS و NTP

• شرح مشکل: یکی از دلایل اصلی بروز مشکلات نصب در vRA، عدم توانایی در اتصال به سرویس‌های DNS یا NTP است که برای همگام‌سازی زمان و شناسایی منابع شبکه ضروری است.
• راه‌حل:
  • مطمئن شوید که ماشین مجازی یا فیزیکی که قرار است vRA روی آن نصب شود به درستی به شبکه متصل شده است.
  • اطمینان حاصل کنید که DNS و NTP به درستی پیکربندی شده‌اند:
    • تست اتصال به DNS با دستور nslookup یا dig.
    • تنظیم زمان صحیح با استفاده از NTP به‌وسیله تنظیمات سیستم‌عامل.

۲.۲. مشکل: ارتباطات فایروال

• شرح مشکل: تنظیمات نادرست فایروال ممکن است مانع از ارتباطات لازم بین اجزای مختلف سیستم شوند (مانند ارتباطات با vCenter یا vSphere).
• راه‌حل:
  • بررسی کنید که پورت‌های مورد نیاز برای ارتباطات فایروال باز هستند. پورت‌های معمول مورد نیاز عبارتند از:
    • 443 برای HTTPS
    • 80 برای HTTP
    • پورت‌های دیگر برای ارتباطات با پایگاه داده یا اجزای اضافی vRA.

---

۳. مشکلات مربوط به پایگاه داده

۳.۱. مشکل: عدم اتصال به پایگاه داده

• شرح مشکل: یکی از مشکلات رایج در نصب vRA، عدم اتصال صحیح به پایگاه داده (مانند MS SQL Server یا PostgreSQL) است که باعث توقف فرآیند نصب می‌شود.
• راه‌حل:
  • اطمینان حاصل کنید که پایگاه داده از قبل نصب و پیکربندی شده است.
  • تست کنید که vRA به پایگاه داده متصل است. این کار را می‌توانید با استفاده از دستورات مربوطه در SQL یا بررسی فایل‌های لاگ انجام دهید.

۳.۲. مشکل: پیکربندی نادرست پایگاه داده

• شرح مشکل: مشکلات در پیکربندی پایگاه داده، مانند اشتباهات در تنظیمات اتصال یا تنظیمات حافظه پایگاه داده، می‌تواند باعث بروز خطاها در هنگام نصب و راه‌اندازی شود.
• راه‌حل:
  • تنظیمات پایگاه داده را به دقت بررسی کنید و مطمئن شوید که اطلاعات صحیح (نام سرور، پورت، کاربر، رمز عبور) وارد شده‌اند.
  • اطمینان حاصل کنید که پایگاه داده به اندازه کافی منابع برای ذخیره اطلاعات vRA دارد.

---

۴. مشکلات مربوط به پیکربندی vCenter و vSphere

۴.۱. مشکل: اتصال به vCenter

• شرح مشکل: مشکل در اتصال به vCenter ممکن است باعث شود که vRA نتواند منابع مجازی مانند ماشین‌های مجازی و دیتاستورها را شناسایی کند.
• راه‌حل:
  • اطمینان حاصل کنید که اطلاعات مربوط به vCenter به درستی وارد شده است.
  • تست کنید که اتصال به vCenter از طریق دستورات ping و telnet امکان‌پذیر است.

---

۵. مشکلات مربوط به پیکربندی امنیتی

۵.۱. مشکل: عدم تطابق گواهی SSL

• شرح مشکل: استفاده از گواهی‌های SSL نامعتبر یا تاریخ‌گذشته می‌تواند باعث بروز خطاها در هنگام برقراری ارتباط بین اجزای مختلف vRA شود.
• راه‌حل:
  • اطمینان حاصل کنید که گواهی‌های SSL به‌روز و معتبر هستند.
  • گواهی‌های SSL را دوباره نصب کنید یا از یک گواهی معتبر از یک Certification Authority (CA) استفاده کنید.

---

۶. مشکلات در تنظیمات Load Balancer

۶.۱. مشکل: پیکربندی نادرست Load Balancer

• شرح مشکل: اگر vRA با تنظیمات نادرست Load Balancer پیکربندی شده باشد، این ممکن است باعث اختلال در توازن بار و دسترسی به منابع شود.
• راه‌حل:
  • پیکربندی Load Balancer را به‌دقت بررسی کنید و اطمینان حاصل کنید که تنظیمات مربوط به توازن بار برای اجزای مختلف vRA به درستی انجام شده است.

---

 جمع‌بندی

در این بخش، مشکلات رایج در فرآیند نصب vRA و راه‌حل‌های آن‌ها بررسی شد. از مشکلات مربوط به پیش‌نیازهای سیستم و منابع سخت‌افزاری تا مسائل امنیتی و پیکربندی پایگاه داده، تمام این موارد می‌توانند بر روند نصب تاثیر بگذارند. شناسایی و رفع این مشکلات پیش از شروع نصب به شما کمک خواهد کرد تا فرآیند نصب به‌طور روان و بدون اختلال انجام شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه رفع مشکلات رایج در نصب (مانند مشکلات DNS، NTP، و پایگاه داده)” subtitle=”توضیحات کامل”]در هنگام نصب vRealize Automation (vRA)، مشکلات مختلفی ممکن است در ارتباط با DNS، NTP، و پایگاه داده بوجود آید. این مشکلات می‌توانند باعث متوقف شدن یا تأخیر در روند نصب شوند. در این بخش، به نحوه شناسایی و رفع مشکلات رایج در این زمینه‌ها پرداخته می‌شود.

۱. رفع مشکلات DNS

۱.۱. مشکل: عدم توانایی در شناسایی نام‌ها یا ارتباطات DNS نادرست

• شرح مشکل: یکی از مشکلات رایج، عدم توانایی ماشین نصب vRA در شناسایی منابع شبکه از طریق نام‌های دامنه است. این مشکل معمولاً ناشی از پیکربندی نادرست یا عدم دسترسی به سرویس DNS است.
• علائم:
  • خطاهایی در نصب که اشاره به مشکلات شناسایی نام‌های دامنه دارند.
  • مشکلات در اتصال به سرویس‌های دیگر مانند vCenter یا vSphere به دلیل شناسایی نادرست نام‌ها.
• راه‌حل:
  1. بررسی پیکربندی DNS: مطمئن شوید که سرور DNS به درستی پیکربندی شده است. برای این منظور، از دستور زیر برای بررسی وضعیت DNS استفاده کنید:

  nslookup vra-iaas.domain.com
  

  این دستور باید نام سرور vRA را به آدرس IP صحیح تبدیل کند. اگر مشکلی وجود داشت، مطمئن شوید که سرور DNS در تنظیمات سیستم به درستی وارد شده باشد.

  2. اطمینان از دسترسی به سرور DNS: از دستور ping برای بررسی دسترسی به سرور DNS استفاده کنید:

  ping 8.8.8.8
  

  اگر پاسخ دریافت نشد، باید مطمئن شوید که شبکه به درستی پیکربندی شده و دسترسی به اینترنت و سرور DNS ممکن است.

  3. پیکربندی دستی DNS در سیستم‌عامل:
     • اگر DNS به درستی پیکربندی نشده است، می‌توانید آن را به‌صورت دستی در فایل /etc/resolv.conf (در لینوکس) یا تنظیمات TCP/IP (در ویندوز) وارد کنید.

---

۲. رفع مشکلات NTP

۲.۱. مشکل: همگام‌سازی نادرست زمان (Time Sync)

• شرح مشکل: یکی از دلایل رایج برای بروز مشکلات در نصب vRA، ناهماهنگی زمان بین اجزای مختلف سیستم است. این مشکلات معمولاً مربوط به NTP (Network Time Protocol) است.
• علائم:
  • خطاهایی در نصب که به مشکلات زمان اشاره دارند.
  • مشکلات در ارتباطات با vCenter یا vSphere که به دلیل تفاوت زمانی رخ می‌دهند.
• راه‌حل:
  1. بررسی وضعیت NTP: برای اطمینان از همگام‌سازی زمان، از دستور زیر برای بررسی وضعیت NTP استفاده کنید:

  ntpq -p
  

  این دستور لیستی از سرورهای NTP و وضعیت همگام‌سازی زمان را نمایش می‌دهد.

  2. پیکربندی NTP:
     • اگر همگام‌سازی زمان درست انجام نمی‌شود، می‌توانید NTP را به‌صورت دستی پیکربندی کنید. برای این کار، فایل پیکربندی ntpd.conf را ویرایش کرده و سرور NTP معتبر را اضافه کنید.

     در لینوکس:

     sudo vi /etc/ntp.conf
     

     سپس سرور NTP را اضافه کنید:

     server 0.pool.ntp.org
     

     برای ویندوز:

     • از طریق Control Panel > Date and Time > Internet Time، به تنظیمات NTP دسترسی پیدا کرده و سرور مورد نظر را وارد کنید.
  3. اعمال تغییرات و راه‌اندازی مجدد:
     • پس از اعمال تغییرات، سرویس NTP را دوباره راه‌اندازی کنید:

     در لینوکس:

     sudo systemctl restart ntp
     

     در ویندوز:

     • از طریق Services، سرویس Windows Time را راه‌اندازی مجدد کنید.

---

۳. رفع مشکلات پایگاه داده

۳.۱. مشکل: عدم اتصال به پایگاه داده

• شرح مشکل: اگر vRA نتواند به پایگاه داده متصل شود، نصب متوقف خواهد شد. این مشکل ممکن است به دلایل مختلفی از جمله اشتباهات در تنظیمات پایگاه داده، دسترسی نداشتن به سرور پایگاه داده یا پیکربندی نادرست ارتباطات باشد.
• علائم:
  • خطاهایی که به مشکلات اتصال به پایگاه داده اشاره دارند.
  • توقف فرآیند نصب به دلیل ناتوانی در برقراری ارتباط با پایگاه داده.
• راه‌حل:
  1. بررسی اتصال به پایگاه داده:
     • از دستورات مربوط به پایگاه داده برای بررسی اتصال استفاده کنید. برای MS SQL Server می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

     telnet <SQL_Server_IP> 1433
     

     برای PostgreSQL:

     telnet <PostgreSQL_IP> 5432
     

  2. بررسی تنظیمات اتصال پایگاه داده:
     • مطمئن شوید که نام سرور، پورت، نام پایگاه داده، و اطلاعات کاربری به درستی وارد شده است. برای vRA، این اطلاعات معمولاً در فایل‌های پیکربندی موجود است که باید بررسی شوند.
     • برای پیکربندی پایگاه داده در vRA، تنظیمات مربوطه معمولاً در فایل‌های پیکربندی مانند vra-iaas.config یا مشابه آن قرار دارند. اطمینان حاصل کنید که این فایل‌ها به درستی تنظیم شده باشند.
  3. بررسی لاگ‌های پایگاه داده:
     • بررسی لاگ‌های پایگاه داده می‌تواند اطلاعات مفیدی در مورد علت مشکلات اتصال فراهم کند. برای SQL Server، لاگ‌ها معمولاً در مسیر زیر قرار دارند:

     C:\Program Files\Microsoft SQL Server\MSSQLXX.MSSQLSERVER\MSSQL\Log
     

     و برای PostgreSQL، می‌توانید به پوشه /var/log/postgresql/ بروید.

  4. اطمینان از مجوزهای کاربری پایگاه داده:
     • اطمینان حاصل کنید که کاربر مورد استفاده برای اتصال به پایگاه داده دارای مجوزهای کافی برای ایجاد جداول و ذخیره داده‌ها است.

---

 جمع‌بندی

در این بخش، نحوه رفع مشکلات رایج در هنگام نصب vRA شامل مشکلات مربوط به DNS، NTP، و پایگاه داده بررسی شد. برای حل این مشکلات، مهم است که از ابزارهای صحیح برای تشخیص و رفع خطاها استفاده کنید. همچنین پیکربندی‌های صحیح سیستم‌عامل، پایگاه داده و تنظیمات شبکه می‌تواند به جلوگیری از بروز مشکلات در مراحل بعدی نصب کمک کند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات اضافی برای پشتیبانی از محیط‌های بزرگتر و مقیاس‌پذیر” subtitle=”توضیحات کامل”]برای پشتیبانی از محیط‌های بزرگتر و مقیاس‌پذیر در vRealize Automation (vRA)، تنظیمات و پیکربندی‌هایی وجود دارد که به شما کمک می‌کند تا محیط خود را به طور مؤثر و کارآمد مدیریت کنید. این تنظیمات شامل پیکربندی منابع، توازن بار، مقیاس‌پذیری پایگاه داده، و استفاده از ویژگی‌های پیشرفته vRA می‌باشد که می‌تواند عملکرد سیستم را در محیط‌های مقیاس‌پذیر بهبود دهد.

۱. مقیاس‌پذیری در سطح vRA Manager

برای محیط‌های بزرگتر، لازم است که تعداد vRA Manager ها را افزایش دهید تا از طریق توازن بار، بارهای کاری به‌طور مؤثرتر مدیریت شوند.

۱.۱. استفاده از Load Balancer برای توزیع بار

برای پشتیبانی از تعداد زیادی درخواست به vRA، از یک Load Balancer برای توزیع بار بین چندین vRA Manager استفاده کنید.

• پیکربندی Load Balancer:
  1. ایجاد یک VIP (Virtual IP) برای دسترسی به vRA Manager ها.
  2. استفاده از الگوریتم‌های توازن بار مانند Round Robin یا Least Connections برای توزیع متوازن ترافیک.
  3. تنظیمات مربوط به SSL و Session Persistence (در صورتی که نیاز باشد) باید فعال شود.

  مثال پیکربندی Load Balancer (در صورت استفاده از F5):

  pool vRA_Pool {
    members { 
      192.168.1.10:443 { address 192.168.1.10 }
      192.168.1.11:443 { address 192.168.1.11 }
    }
  }
  

  پس از پیکربندی Load Balancer، تمام درخواست‌ها به vRA Manager باید از طریق VIP انجام شوند تا ترافیک به‌طور مؤثر توزیع شود.

---

۲. مقیاس‌پذیری در سطح پایگاه داده

در محیط‌های مقیاس‌پذیر، پایگاه داده باید بتواند حجم زیادی از درخواست‌ها و داده‌ها را مدیریت کند. برای این منظور، تنظیمات خاصی برای پایگاه داده وجود دارد که باید پیکربندی شوند.

۲.۱. پیکربندی پایگاه داده برای مقیاس‌پذیری

اگر از MS SQL Server یا PostgreSQL به عنوان پایگاه داده استفاده می‌کنید، باید از ویژگی‌های مقیاس‌پذیری مانند Always On Availability Groups (برای SQL Server) یا Replication (برای PostgreSQL) استفاده کنید.

• پیکربندی Always On Availability Groups برای SQL Server:
  1. اطمینان حاصل کنید که سرور SQL Server شما به‌طور کامل برای Always On پیکربندی شده است.
  2. برای تنظیم Availability Group:

  CREATE AVAILABILITY GROUP [vRA_AG]
  FOR DATABASE [vRA_DB]
  REPLICA ON 
  'SQL_Server_01' WITH (ROLE = PRIMARY),
  'SQL_Server_02' WITH (ROLE = SECONDARY)
  

• پیکربندی Replication برای PostgreSQL:
  1. ابتدا یک Primary و Replica برای PostgreSQL تنظیم کنید.
  2. سپس از دستور pg_basebackup برای تهیه پشتیبان اولیه استفاده کنید.

---

۳. استفاده از vRealize Suite Lifecycle Manager برای مدیریت بهتر محیط‌های بزرگ

vRealize Suite Lifecycle Manager (vRSLCM) به‌طور خاص برای مدیریت و پیکربندی اتوماسیون در محیط‌های بزرگ طراحی شده است. این ابزار به شما کمک می‌کند تا تمام اجزای vRealize Suite را از یک مکان واحد مدیریت کنید.

۳.۱. پیکربندی و استفاده از vRSLCM

• پیکربندی vRSLCM برای مدیریت و هماهنگی نصب و پیکربندی اجزای مختلف vRealize Suite:
  1. نصب و راه‌اندازی vRSLCM به‌صورت جداگانه از سایر اجزای vRA.
  2. تنظیمات مربوط به شبکه، منابع و دسترسی‌های کاربران در این ابزار انجام می‌شود.
  3. از طریق vRSLCM می‌توانید نسخه‌های مختلف vRA و اجزای دیگر را به‌روزرسانی کرده و پیکربندی‌های مربوط به مقیاس‌پذیری را اعمال کنید.

---

۴. تنظیمات و پیکربندی‌ها برای مدیریت حجم کاری بالا

برای پشتیبانی از محیط‌های بزرگتر، باید تنظیمات خاصی را برای مدیریت حجم کاری بالا و جلوگیری از مشکلات در عملکرد سیستم انجام دهید.

۴.۱. پیکربندی بیشتر منابع (CPU، RAM، Disk)

• افزایش منابع برای vRA Manager: به‌طور معمول، نیاز به منابع بیشتری برای vRA Manager و اجزای وابسته وجود دارد. برای محیط‌های بزرگتر، منابع CPU و RAM باید متناسب با حجم کاری افزایش یابند.
  • پیکربندی CPU: برای vRA Manager و سایر اجزا باید از حداقل ۴ هسته CPU استفاده کنید.
  • پیکربندی RAM: حداقل حافظه برای vRA Manager ۸ گیگابایت است، اما در محیط‌های بزرگتر باید آن را به ۱۶ گیگابایت یا بیشتر افزایش دهید.
  • پیکربندی فضای ذخیره‌سازی: برای محیط‌های بزرگتر، به فضای ذخیره‌سازی بیشتری نیاز است. استفاده از Storage Array با قابلیت مقیاس‌پذیری مانند SAN یا NAS توصیه می‌شود.

---

۵. استفاده از Clustering برای مقیاس‌پذیری بالا

در محیط‌های بسیار مقیاس‌پذیر، می‌توان از Clustering برای اجزای مختلف استفاده کرد تا اطمینان حاصل شود که سیستم می‌تواند بار بیشتری را بدون افت عملکرد تحمل کند.

۵.۱. تنظیم Clustering برای vRA

برای اجزای اصلی vRA مانند vRA Manager و IaaS Manager، می‌توان از Clustering برای افزایش مقیاس‌پذیری استفاده کرد.

• پیکربندی Cluster برای vRA Manager: در صورت استفاده از چندین vRA Manager، از ابزارهای Load Balancer برای توزیع بار و مدیریت اتصالات استفاده کنید.

---

 جمع‌بندی

در این بخش، نحوه پیکربندی و تنظیمات اضافی برای پشتیبانی از محیط‌های بزرگتر و مقیاس‌پذیر در vRealize Automation (vRA) مورد بررسی قرار گرفت. استفاده از Load Balancer، مقیاس‌پذیری پایگاه داده، و پیکربندی vRSLCM می‌تواند به افزایش کارایی و مدیریت بهتر محیط‌های بزرگ کمک کند. همچنین، باید به منابع کافی برای اجزای مختلف vRA توجه کنید تا از عملکرد صحیح و بهینه در محیط‌های بزرگ مطمئن شوید.

 

 [/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons][cdb_course_lessons title=”بخش 3. پیکربندی منابع و سرویسی‌های خودکار”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. معرفی و مفاهیم منابع و سرویس‌ها در VMware vRealize Automation”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف منابع در VMware vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، منابع به اجزای فیزیکی یا مجازی اطلاق می‌شود که برای ارائه خدمات به کاربران یا سازمان‌ها استفاده می‌شوند. این منابع می‌توانند شامل ماشین‌های مجازی، سرورها، ذخیره‌سازی، شبکه‌ها، و هرگونه زیرساختی باشند که برای فراهم کردن خدمات در یک محیط مجازی یا فیزیکی به کار می‌روند. vRA به شما این امکان را می‌دهد که این منابع را تعریف، مدیریت و تخصیص دهید تا به‌طور خودکار و مقیاس‌پذیر از آن‌ها در فرآیندهای مختلف استفاده شود.

انواع منابع در VMware vRA

در vRealize Automation (vRA)، منابع به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

1. منابع مجازی (Virtual Resources):
   • شامل ماشین‌های مجازی (VMs)، کلاسترها، ذخیره‌سازی مجازی و شبکه‌های مجازی.
   • این منابع معمولاً در زیرساخت‌های مجازی مانند vSphere یا vCloud Director وجود دارند و توسط vRA به‌طور خودکار مدیریت و اختصاص می‌یابند.
2. منابع فیزیکی (Physical Resources):
   • شامل منابع فیزیکی مانند سرورها، فضای ذخیره‌سازی فیزیکی، و سخت‌افزارهای شبکه که به‌طور مستقیم به سیستم‌های فیزیکی متصل هستند.

---

نحوه مدیریت و تخصیص منابع در vRA

در vRealize Automation، منابع به‌طور خودکار از طریق Blueprints و دستورات خودکارسازی تخصیص می‌یابند. این فرآیندها می‌توانند شامل درخواست‌ها برای ایجاد ماشین‌های مجازی، تخصیص منابع ذخیره‌سازی، یا پیکربندی منابع شبکه باشند.

۱. استفاده از Blueprints برای تخصیص منابع

Blueprints در vRA به‌عنوان الگوهایی برای منابع استفاده می‌شوند. هر Blueprint شامل یک یا چند سرویس (مثل ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، یا تنظیمات شبکه) است که به‌طور خودکار و مقیاس‌پذیر به کاربران تخصیص می‌یابند.

• نمونه پیکربندی Blueprint برای تخصیص ماشین مجازی: در اینجا یک نمونه Blueprint برای ایجاد یک ماشین مجازی با تخصیص منابع پردازشی، ذخیره‌سازی، و شبکه وجود دارد.

  resources:
    - name: VM-Example
      type: VM
      cpu: 4
      memory: 16GB
      disk: 100GB
      network: VM-Network
  

۲. تخصیص منابع به کاربران و گروه‌ها

در vRA، می‌توان منابع را بر اساس نقش‌ها و سیاست‌های تخصیص به کاربران اختصاص داد. برای مثال، ممکن است یک مدیر VM را با ۴ هسته CPU و ۱۶ گیگابایت حافظه به یک کاربر تخصیص دهد، در حالی که یک کاربر دیگر تنها به ۲ هسته CPU و ۸ گیگابایت حافظه دسترسی داشته باشد.

• پیکربندی منابع برای کاربر: برای هر کاربر می‌توانید سیاست‌های تخصیص منابع و محدودیت‌های خاصی را اعمال کنید تا منابع به‌طور بهینه و مطابق با نیازها تخصیص یابند.

۳. استفاده از Resource Pools برای سازمان‌دهی منابع

در vRA، می‌توانید از Resource Pools برای گروه‌بندی منابع مشابه استفاده کنید. این منابع می‌توانند شامل ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، یا سایر منابع باشند که به‌طور منطقی در یک گروه قرار می‌گیرند.

• پیکربندی Resource Pool: در محیط vSphere، می‌توان از Resource Pools برای سازمان‌دهی منابع فیزیکی و مجازی استفاده کرد.

  esxcli system resource pool create --name "VM-Pool" --cpu-limit 2000 --mem-limit 8GB
  

---

ویژگی‌های پیشرفته تخصیص منابع در vRA

1. محدودیت‌های منابع (Resource Quotas):
   • می‌توان محدودیت‌هایی برای مصرف منابع تنظیم کرد تا تعداد معینی از ماشین‌های مجازی یا منابع پردازشی به هر کاربر تخصیص یابد.
2. استفاده از Storage Profiles برای تخصیص ذخیره‌سازی:
   • می‌توانید از Storage Profiles برای تخصیص ذخیره‌سازی مجازی به ماشین‌های مجازی استفاده کنید، که به شما این امکان را می‌دهد که منابع ذخیره‌سازی به‌طور هوشمند بر اساس نوع نیاز تخصیص یابند.
3. سیاست‌های مصرف منابع (Resource Consumption Policies):
   • سیاست‌های خاص برای مدیریت مصرف منابع به‌ویژه در محیط‌های بزرگ می‌تواند به‌طور خودکار اعمال شود تا منابع به‌طور بهینه استفاده شوند.

---

جمع‌بندی

منابع در vRealize Automation به طور کلی به اجزای مجازی و فیزیکی اشاره دارند که می‌توانند برای ارائه خدمات به کاربران یا واحدهای تجاری تخصیص یابند. این منابع از طریق ابزارهایی مانند Blueprints و Resource Pools به‌طور خودکار مدیریت و تخصیص می‌شوند. برای پشتیبانی از محیط‌های بزرگتر و مقیاس‌پذیر، می‌توان از تنظیمات پیشرفته مانند Resource Quotas و Storage Profiles استفاده کرد تا تخصیص منابع بهینه و مطابق با نیازهای سازمان انجام شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تفاوت بین منابع فیزیکی، مجازی و ابری” subtitle=”توضیحات کامل”]در دنیای فناوری اطلاعات، منابع به انواع مختلفی دسته‌بندی می‌شوند که شامل منابع فیزیکی، منابع مجازی و منابع ابری هستند. هر یک از این منابع ویژگی‌ها و کاربردهای خاص خود را دارند و در زمینه‌های مختلف استفاده می‌شوند. در ادامه به تفاوت‌ها و ویژگی‌های هر کدام از این منابع پرداخته خواهد شد.

منابع فیزیکی (Physical Resources)

منابع فیزیکی به سخت‌افزارهای واقعی و فیزیکی اطلاق می‌شود که به‌طور مستقیم و مستقل از سیستم‌های نرم‌افزاری و مجازی‌شده به کار گرفته می‌شوند. این منابع شامل سرورها، تجهیزات ذخیره‌سازی، سوئیچ‌ها، روترها، و هرگونه دستگاه فیزیکی است که در مراکز داده یا زیرساخت‌های فیزیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ویژگی‌ها و مزایا:

• مستقل از نرم‌افزار: منابع فیزیکی به‌طور مستقیم و بدون نیاز به هیچ لایه مجازی‌سازی کار می‌کنند.
• کنترل کامل: استفاده از منابع فیزیکی به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که کنترل کامل و بدون محدودیت روی سخت‌افزار داشته باشند.
• کارایی بالا: منابع فیزیکی معمولاً به‌خاطر عدم وجود لایه‌های مجازی‌سازی، کارایی بالاتری دارند.
• نیاز به مدیریت دستی: نیاز به نگهداری، پیکربندی، و مدیریت دستی دارند که می‌تواند پیچیده و زمان‌بر باشد.

مثال‌ها:

• سرورهای فیزیکی
• دیسک‌های ذخیره‌سازی فیزیکی
• روترها و سوئیچ‌های فیزیکی

---

منابع مجازی (Virtual Resources)

منابع مجازی به منابعی گفته می‌شود که بر روی زیرساخت‌های فیزیکی از طریق مجازی‌سازی ایجاد می‌شوند. در این حالت، منابع فیزیکی به چندین بخش مجازی تقسیم شده و به ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی مجازی، یا شبکه‌های مجازی تخصیص می‌یابند. مجازی‌سازی این امکان را می‌دهد که منابع فیزیکی به‌طور بهینه‌تر و مقیاس‌پذیرتر استفاده شوند.

ویژگی‌ها و مزایا:

• انعطاف‌پذیری: با مجازی‌سازی، می‌توان منابع را به‌طور دینامیک تخصیص داد و آن‌ها را بین ماشین‌های مجازی مختلف جابجا کرد.
• مقیاس‌پذیری: منابع مجازی به راحتی می‌توانند افزایش یا کاهش یابند و نیازهای مختلف را پوشش دهند.
• مدیریت آسان‌تر: با استفاده از نرم‌افزارهای مجازی‌سازی مانند VMware vSphere، منابع مجازی به‌طور خودکار و متمرکز مدیریت می‌شوند.
• کارایی بهینه: منابع مجازی معمولاً به‌خاطر استفاده بهینه از منابع فیزیکی، به‌طور مؤثری عملکرد بهتری دارند.

مثال‌ها:

• ماشین‌های مجازی (VMs)
• ذخیره‌سازی مجازی (Virtual Storage)
• شبکه‌های مجازی (Virtual Networks)

---

منابع ابری (Cloud Resources)

منابع ابری به منابعی اطلاق می‌شود که از طریق اینترنت به‌صورت خدمات (Service-based) و توسط ارائه‌دهندگان خدمات ابری مدیریت و ارائه می‌شوند. منابع ابری می‌توانند شامل پردازش، ذخیره‌سازی، شبکه‌سازی، و دیگر منابع لازم برای ساخت و نگهداری یک سیستم باشند. این منابع معمولاً در مرکز داده‌های ارائه‌دهندگان خدمات ابری مانند Amazon Web Services (AWS)، Microsoft Azure و Google Cloud مستقر هستند.

ویژگی‌ها و مزایا:

• دسترس‌پذیری جهانی: منابع ابری به‌طور جهانی در دسترس هستند و می‌توانند از هر مکانی به آن‌ها دسترسی پیدا کرد.
• مدیریت ساده‌تر: ارائه‌دهندگان خدمات ابری مدیریت منابع را به‌طور کامل بر عهده دارند، به‌طوری که کاربران نیازی به نگرانی در مورد نگهداری و مدیریت منابع ندارند.
• پرداخت به ازای مصرف (Pay-as-you-go): کاربران منابع را به میزان نیاز خود خریداری کرده و به ازای استفاده، هزینه می‌پردازند.
• مقیاس‌پذیری و انعطاف‌پذیری بالا: منابع ابری به‌طور مؤثری قابل گسترش و تغییر هستند تا نیازهای متغیر کاربران را پوشش دهند.

مثال‌ها:

• AWS EC2 برای پردازش
• Amazon S3 برای ذخیره‌سازی
• Azure Virtual Machines
• Google Cloud Compute Engine

---

جمع‌بندی

منابع فیزیکی، مجازی و ابری هر کدام کاربردهای خاص خود را دارند و انتخاب میان این منابع بستگی به نیازهای سازمان و نوع زیرساخت دارد:

• منابع فیزیکی برای کارایی بالا و کنترل کامل مناسب هستند، اما نیاز به نگهداری و مدیریت دستی دارند.
• منابع مجازی برای انعطاف‌پذیری و مقیاس‌پذیری بهینه‌سازی شده‌اند و امکان استفاده مؤثر از منابع فیزیکی را فراهم می‌آورند.
• منابع ابری برای دسترس‌پذیری جهانی و مقیاس‌پذیری بالا ایده‌آل هستند و به سازمان‌ها این امکان را می‌دهند که فقط برای منابع مورد نیاز خود هزینه کنند و از مدیریت خودکار برخوردار باشند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مفهوم سرویس‌ها و خودکارسازی در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در vRealize Automation (vRA)، مفهوم سرویس‌ها و خودکارسازی به‌عنوان دو رکن اصلی در ایجاد و مدیریت زیرساخت‌های IT پیچیده و مقیاس‌پذیر نقش دارند. این دو مفهوم به سازمان‌ها این امکان را می‌دهند که فرآیندهای IT را به‌طور خودکار و به‌صرفه مدیریت کنند و بهبود قابل توجهی در کارایی و کارکردهای روزانه ایجاد نمایند.

سرویس‌ها در vRA

در vRA، سرویس‌ها به مجموعه‌ای از منابع، ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی، و تنظیمات پیکربندی گفته می‌شود که به‌عنوان یک بسته یا محصول برای کاربران و تیم‌های مختلف در دسترس قرار می‌گیرند. سرویس‌ها می‌توانند به‌طور خودکار از طریق فرایندهای خودکارسازی و درخواست‌ها ارائه شوند و معمولاً به صورت Catalog Items در اختیار کاربران قرار می‌گیرند.

ویژگی‌ها و مزایا:

• دسترس‌پذیری ساده: سرویس‌ها می‌توانند به‌طور ساده از طریق یک Service Catalog برای کاربران نهایی قابل دسترسی باشند. این قابلیت از طریق یک رابط کاربری (UI) فراهم می‌آید که به کاربران این امکان را می‌دهد که درخواست‌های خود را برای سرویس‌های مختلف ایجاد کنند.
• امکان شخصی‌سازی: کاربران می‌توانند سرویس‌ها را با توجه به نیازهای خود پیکربندی کنند. به‌عنوان مثال، درخواست برای یک ماشین مجازی خاص با منابع و تنظیمات دلخواه.
• خودکارسازی فرآیندهای کسب‌وکار: سرویس‌ها می‌توانند به‌طور خودکار درخواست‌ها را پردازش کنند، ماشین‌ها را Provision کنند، یا حتی به‌طور خودکار عملیات نگهداری مانند به‌روزرسانی‌ها و پیکربندی‌ها را انجام دهند.

مثال‌ها:

• ایجاد و پیکربندی ماشین‌های مجازی به‌طور خودکار
• درخواست سرویس‌های ذخیره‌سازی مجازی
• راه‌اندازی شبکه‌های مجازی با تنظیمات خاص

---

خودکارسازی در vRA

خودکارسازی (Automation) در vRA به فرآیندهایی اطلاق می‌شود که به‌طور خودکار و بدون نیاز به دخالت دستی انجام می‌شوند. این خودکارسازی می‌تواند شامل ایجاد و پیکربندی منابع، مدیریت تغییرات، به‌روزرسانی‌ها و حتی انجام عملیات نگهداری و حل مشکلات باشد. خودکارسازی در vRA با استفاده از Blueprints، Policies و vRealize Orchestrator (vRO) انجام می‌شود.

ویژگی‌ها و مزایا:

• کاهش خطای انسانی: با خودکارسازی فرآیندها، امکان بروز خطاهای انسانی به حداقل می‌رسد و عملیات‌ها به‌طور دقیق و سریع انجام می‌شوند.
• صرفه‌جویی در زمان و منابع: خودکارسازی زمان لازم برای انجام فرآیندهای روزمره و پیچیده را کاهش می‌دهد و باعث استفاده بهینه از منابع می‌شود.
• انعطاف‌پذیری و مقیاس‌پذیری: خودکارسازی می‌تواند به‌راحتی مقیاس‌پذیر شود و به شما این امکان را می‌دهد که زیرساخت‌ها را در مقیاس بزرگ به‌طور خودکار مدیریت کنید.

نکات مهم در خودکارسازی vRA:

• Blueprints: یک Blueprint در vRA به‌عنوان مدل یا طرحی برای راه‌اندازی و پیکربندی یک سرویس عمل می‌کند. Blueprint‌ها می‌توانند شامل ماشین‌های مجازی، منابع شبکه، ذخیره‌سازی و سایر اجزای مورد نیاز برای راه‌اندازی یک سرویس باشند.
• vRealize Orchestrator (vRO): vRO ابزاری است که در vRA برای ایجاد و مدیریت فرآیندهای خودکار و پیچیده استفاده می‌شود. از آن برای توسعه ورک‌فلوها و ادغام با سایر سیستم‌ها استفاده می‌شود.
• Policies: از سیاست‌ها برای مدیریت منابع به‌صورت خودکار و در جهت تطبیق با نیازهای کسب‌وکار استفاده می‌شود. این سیاست‌ها می‌توانند شامل محدودیت‌ها، تخصیص منابع و قوانین مختلف باشند.

مثال‌ها:

• ایجاد خودکار ماشین‌های مجازی به‌صورت On-Demand
• خودکارسازی درخواست‌ها برای منابع ذخیره‌سازی و شبکه
• انجام به‌روزرسانی‌های خودکار بر روی ماشین‌های مجازی و منابع

---

جمع‌بندی

در vRA، مفهوم سرویس‌ها و خودکارسازی به‌عنوان دو ابزار اصلی برای ساده‌سازی و بهینه‌سازی فرآیندهای مدیریت منابع IT و زیرساخت‌ها شناخته می‌شوند. از طریق سرویس‌ها، سازمان‌ها می‌توانند منابع مختلف را به‌طور خودکار و در قالب سرویس‌هایی در دسترس کاربران قرار دهند. در حالی که خودکارسازی، به کمک ابزارهایی مانند Blueprints و vRO، امکان انجام فرآیندهای پیچیده و زمان‌بر را بدون نیاز به دخالت دستی فراهم می‌آورد و باعث صرفه‌جویی در زمان و کاهش خطاهای انسانی می‌شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. پیکربندی منابع در vRealize Automation”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”افزودن و مدیریت منابع مجازی (VMs، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی) در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در vRealize Automation (vRA)، اضافه کردن و مدیریت منابع مجازی (شامل ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و ذخیره‌سازی) یک فرآیند مهم است که به سازمان‌ها امکان می‌دهد تا منابع خود را به‌طور مؤثر و خودکار مدیریت کنند. این منابع می‌توانند شامل ماشین‌های مجازی (VMs)، شبکه‌ها، و ذخیره‌سازی باشند که به راحتی می‌توانند از طریق پیکربندی‌ها و سرویس‌های مختلف در vRA به صورت خودکار راه‌اندازی و مدیریت شوند.

1. افزودن و مدیریت ماشین‌های مجازی (VMs) در vRA

ماشین‌های مجازی یکی از منابع اصلی در vRA هستند که می‌توانند به‌طور خودکار از طریق درخواست‌های کاربران و با استفاده از Blueprints راه‌اندازی شوند.

مراحل افزودن و مدیریت ماشین‌های مجازی در vRA:

1. ایجاد Blueprint برای ماشین مجازی:
   • در ابتدا باید یک Blueprint ایجاد کنید که شامل پیکربندی ماشین مجازی، منابع مورد نیاز (مانند CPU، RAM و ذخیره‌سازی) و تنظیمات شبکه باشد.
   • از طریق vRA Web Console به بخش Blueprints رفته و یک Blueprint جدید ایجاد کنید.
   • در Blueprint می‌توانید ماشین‌های مجازی را با ویژگی‌های خاص مانند اندازه و نوع ماشین (مثل Windows یا Linux) پیکربندی کنید.
2. تعریف منابع ماشین مجازی:
   • در Blueprint باید منابع مورد نیاز برای ماشین مجازی مانند CPU، RAM، و Disk Size را تعیین کنید.
   • ویژگی‌های شبکه نیز باید مشخص شوند، مانند نام شبکه، اتصال به شبکه‌های خاص و تنظیمات IP.
3. راه‌اندازی و مدیریت ماشین مجازی:
   • پس از ایجاد Blueprint، می‌توانید آن را در Service Catalog قرار دهید تا کاربران بتوانند درخواست ایجاد ماشین مجازی کنند.
   • کاربران از طریق Service Catalog درخواست ماشین مجازی را ارسال کرده و vRA به‌طور خودکار ماشین مجازی را در محیط vSphere یا هر پلتفرم مجازی دیگر راه‌اندازی می‌کند.

CLI برای ایجاد و مدیریت ماشین مجازی:

# این دستور را برای اجرای دستور جدید از vRA استفاده کنید
./createVM -blueprint MyBlueprint -cpu 4 -memory 8GB -storage 100GB -network MyNetwork

---

2. افزودن و مدیریت شبکه‌ها در vRA

شبکه‌ها یکی از اجزای ضروری در هر محیط مجازی هستند. در vRA، می‌توانید شبکه‌ها را به‌طور خودکار و به‌صورت قابل تنظیم اضافه کنید.

مراحل افزودن و مدیریت شبکه‌ها در vRA:

1. تعریف شبکه در Blueprint:
   • برای هر Blueprint ماشین مجازی، باید شبکه‌هایی که به آن متصل خواهند شد را مشخص کنید.
   • از طریق Blueprint Editor می‌توانید Network Configurations را اضافه کرده و نوع شبکه (مثل private network یا public network) و تنظیمات IP را تعیین کنید.
2. اتصال شبکه‌ها به ماشین‌های مجازی:
   • می‌توانید تنظیمات اتصال به شبکه‌های مختلف (مثل Ethernet یا VLAN) را در Blueprint مشخص کرده و به ماشین‌های مجازی تخصیص دهید.
   • این تنظیمات می‌توانند شامل DHCP یا آدرس‌های IP استاتیک باشند.
3. پیکربندی زیرساخت شبکه:
   • از طریق vRA، شما می‌توانید به تنظیمات زیرساخت شبکه مانند VLANs، NAT، و Switches دسترسی داشته باشید و آن‌ها را به‌طور خودکار مدیریت کنید.

CLI برای ایجاد و مدیریت شبکه‌ها:

# این دستور برای افزودن یک شبکه مجازی جدید به vRA استفاده می‌شود
./createNetwork -name MyNetwork -vlan 10 -ipRange 192.168.1.1-192.168.1.254

---

3. افزودن و مدیریت ذخیره‌سازی در vRA

ذخیره‌سازی یکی از منابع حیاتی در محیط‌های مجازی است. در vRA، می‌توانید ذخیره‌سازی را به‌طور خودکار اضافه کرده و آن را به ماشین‌های مجازی تخصیص دهید.

مراحل افزودن و مدیریت ذخیره‌سازی در vRA:

1. پیکربندی منابع ذخیره‌سازی در Blueprint:
   • شما می‌توانید در Blueprint منابع ذخیره‌سازی را برای ماشین مجازی خود پیکربندی کنید. این منابع شامل Disk Size و نوع ذخیره‌سازی (مثل Thin Provisioning یا Thick Provisioning) می‌شوند.
   • علاوه بر این، می‌توانید دسترسی به NFS یا iSCSI را به‌عنوان گزینه‌های ذخیره‌سازی برای ماشین‌های مجازی مشخص کنید.
2. افزودن ذخیره‌سازی جدید:
   • برای افزودن یک منبع ذخیره‌سازی جدید، می‌توانید از رابط کاربری vRA استفاده کرده و یک Datastore جدید ایجاد کنید که شامل ظرفیت ذخیره‌سازی مورد نیاز باشد.
3. مدیریت تخصیص ذخیره‌سازی:
   • پس از افزودن منابع ذخیره‌سازی به vRA، می‌توانید آن‌ها را به‌طور خودکار و به‌صورت پویا به ماشین‌های مجازی تخصیص دهید.

CLI برای ایجاد و مدیریت ذخیره‌سازی:

# این دستور برای افزودن یک دیسک جدید به ماشین مجازی استفاده می‌شود
./addDisk -vm VMName -size 200GB -type thin

---

جمع‌بندی

در vRA، افزودن و مدیریت منابع مجازی نظیر ماشین‌های مجازی (VMs)، شبکه‌ها و ذخیره‌سازی به‌طور خودکار و مقیاس‌پذیر از طریق ابزارهای مختلف مانند Blueprints، CLI، و Service Catalog انجام می‌شود. از طریق ایجاد و پیکربندی این منابع، سازمان‌ها قادر خواهند بود به‌طور بهینه و مؤثر از منابع IT خود استفاده کنند و سرویس‌های مختلفی را به‌طور خودکار به کاربران ارائه دهند. این فرآیندها همچنین می‌توانند برای مقیاس‌بندی بیشتر و مدیریت منابع در محیط‌های بزرگتر و پیچیده‌تر استفاده شوند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی منابع فیزیکی و اختصاصی در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در vRealize Automation (vRA)، پیکربندی منابع فیزیکی و اختصاصی به‌طور عمده برای مدیریت و تخصیص منابع فیزیکی، سرورها، و ذخیره‌سازی که در سخت‌افزارهای اختصاصی (مانند ماشین‌های فیزیکی یا منابع اختصاصی در محیط‌های مجازی) استفاده می‌شوند، به کار می‌رود. این منابع به‌طور معمول در محیط‌های vSphere یا در مجموعه‌های فیزیکی مستقل برای سازمان‌های با نیازهای خاص مانند دیتاسنترهای خصوصی یا منابع فیزیکی تخصیص داده شده برای برخی از مشتریان (مانند Dedicated Hosts) مورد استفاده قرار می‌گیرند.

1. پیکربندی منابع فیزیکی در vRA

برای مدیریت و پیکربندی منابع فیزیکی مانند سرورهای فیزیکی یا دستگاه‌های ذخیره‌سازی در vRA، ابتدا باید منابع فیزیکی را در محیط vRA تعریف کنید. این فرآیند شامل پیکربندی ویژگی‌ها، ظرفیت‌ها و قوانین دسترسی به این منابع است تا بتوان آن‌ها را به‌طور مؤثر و کارآمد به کاربران تخصیص داد.

مراحل پیکربندی منابع فیزیکی در vRA:

1. تعریف منابع فیزیکی در vRA:
   • منابع فیزیکی مانند سرورهای فیزیکی و ذخیره‌سازی به‌طور معمول باید به‌صورت دستی در vCenter یا vSphere ثبت شوند.
   • برای ثبت این منابع در vRA، از بخش Compute Resources در vRA Web Console استفاده می‌شود و منابع باید به‌صورت Physical Machines ثبت شوند.
2. پیکربندی منابع فیزیکی:
   • بعد از ثبت منابع، برای تخصیص آن‌ها به کاربران از Blueprints استفاده می‌شود. در این مرحله، منابع فیزیکی مانند CPU، RAM و ذخیره‌سازی باید به‌طور دقیق و طبق نیاز تنظیم شوند.
   • اگر از منابع فیزیکی اختصاصی مانند Dedicated Hosts استفاده می‌کنید، باید آن‌ها را از طریق Reservations و Resource Pools در vRA تعریف کنید.
3. استفاده از ماشین‌های فیزیکی در Blueprint:
   • برای استفاده از منابع فیزیکی در Blueprints، باید در Blueprint ماشین مجازی جدیدی ایجاد کرده و از منابع فیزیکی مانند Dedicated Hosts و Disks استفاده کنید.
   • این فرآیند معمولاً شامل تعیین منابع فیزیکی، ویژگی‌ها و ظرفیت‌های مورد نیاز برای پروژه‌های خاص است.

CLI برای ثبت و پیکربندی منابع فیزیکی:

# ثبت یک سرور فیزیکی در vRA
./registerPhysicalServer -name PhysicalServer01 -cpu 16 -ram 64GB -disk 1TB -host vSphereHost01

---

2. پیکربندی منابع اختصاصی در vRA

منابع اختصاصی به منابعی گفته می‌شود که برای یک مشتری یا واحد خاص از سازمان به‌طور اختصاصی تخصیص داده شده‌اند. این منابع ممکن است شامل سرورهای اختصاصی، مجموعه‌های ذخیره‌سازی اختصاصی و حتی ماشین‌های مجازی اختصاصی باشند که به‌طور مداوم در دسترس یک واحد خاص قرار دارند.

مراحل پیکربندی منابع اختصاصی در vRA:

1. تعریف منابع اختصاصی:
   • منابع اختصاصی معمولاً شامل سرورهای فیزیکی، ماشین‌های مجازی و ذخیره‌سازی است که به‌طور دائمی به یک مشتری اختصاص داده شده است.
   • این منابع در بخش Reservations یا Resource Pools به‌صورت اختصاصی در vRA ثبت می‌شوند.
2. تنظیم قوانین و سیاست‌های دسترسی:
   • پس از تعیین منابع اختصاصی، باید Policyهای مربوط به تخصیص منابع تنظیم شوند. این سیاست‌ها شامل تخصیص منابع به گروه‌ها، واحدها یا کاربران خاص است.
   • همچنین باید تعیین کنید که کدام منابع اختصاصی می‌توانند در Blueprintهای مختلف استفاده شوند و سیاست‌های تخصیص به چه صورت باشد.
3. ایجاد Blueprints اختصاصی:
   • در Blueprintهای اختصاصی باید منابع خاص مانند سرورهای فیزیکی یا ماشین‌های مجازی خاص را معرفی کنید.
   • این تنظیمات می‌توانند شامل ظرفیت‌های تخصیص‌دهی منابع اختصاصی، محدودیت‌های مشخص (مثل تعداد ماشین‌های مجازی یا سرورهای فیزیکی) و سیاست‌های دسترسی به منابع باشند.

CLI برای پیکربندی منابع اختصاصی:

# تخصیص یک سرور فیزیکی اختصاصی به یک واحد خاص
./allocateDedicatedServer -name DedicatedServer01 -userGroup Finance -cpu 16 -ram 64GB

---

3. مدیریت منابع اختصاصی و فیزیکی در محیط vRA

مدیریت منابع اختصاصی و فیزیکی در vRA معمولاً شامل نظارت و مدیریت بر تخصیص منابع، نظارت بر ظرفیت و عملکرد منابع است.

1. نظارت بر ظرفیت و عملکرد:
   • برای مدیریت مؤثر منابع، لازم است که از ابزارهای نظارتی و گزارش‌دهی vRA استفاده شود تا مطمئن شوید که منابع به‌طور بهینه تخصیص داده شده‌اند و هیچ‌گونه Overcommitment یا Underutilization منابع وجود ندارد.
2. **استفاده از Resource Pools و Reservations:
   • در محیط‌های بزرگ‌تر و پیچیده‌تر، می‌توانید از Resource Pools و Reservations برای تخصیص منابع اختصاصی به بخش‌های مختلف سازمان استفاده کنید. این ابزارها به شما امکان می‌دهند منابع را برای پروژه‌ها، تیم‌ها یا واحدهای مختلف تخصیص دهید.

---

جمع‌بندی

پیکربندی منابع فیزیکی و اختصاصی در vRealize Automation (vRA) شامل فرآیندهایی است که از طریق آن‌ها می‌توان منابع سرورهای فیزیکی، ذخیره‌سازی اختصاصی و ماشین‌های مجازی اختصاصی را به‌طور مؤثر مدیریت و تخصیص داد. این منابع می‌توانند با استفاده از Blueprints، Reservations و Resource Pools به‌طور خودکار و طبق نیازهای پروژه‌های مختلف تخصیص یابند. مدیریت دقیق این منابع در کنار نظارت بر ظرفیت و عملکرد، به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که از منابع سخت‌افزاری و نرم‌افزاری خود به‌صورت مؤثر استفاده کنند و منابع اختصاصی را به‌طور بهینه تخصیص دهند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”منابع ابری و اتصال به محیط‌های مختلف Cloud (مانند AWS، Azure)” subtitle=”توضیحات کامل”]در vRealize Automation (vRA)، منابع ابری به منابعی اطلاق می‌شود که از محیط‌های ابری مانند Amazon Web Services (AWS) و Microsoft Azure تهیه می‌شوند. این منابع به‌طور معمول شامل ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی و شبکه‌ها هستند که از طریق API‌های خاص به محیط‌های vRA متصل می‌شوند. اتصال به این محیط‌های ابری از طریق پلاگین‌ها یا Cloud Management Platforms (CMP) انجام می‌شود که به شما این امکان را می‌دهند تا منابع ابری را به‌طور یکپارچه در vRA مدیریت و تخصیص دهید.

1. اتصال به محیط‌های ابری مانند AWS و Azure

برای اتصال به محیط‌های ابری مانند AWS و Azure در vRA، ابتدا باید پلاگین‌های مربوط به این سرویس‌ها را پیکربندی کنید و سپس اطلاعات اعتبارسنجی (API Keys یا Service Principal) را وارد نمایید.

مراحل اتصال به محیط AWS:

1. افزودن حساب AWS به vRA:
   • ابتدا باید از طریق vRA Web Console به بخش Cloud Accounts بروید.
   • در اینجا، گزینه Add Cloud Account را انتخاب کرده و نوع حساب را به Amazon Web Services (AWS) تغییر دهید.
2. وارد کردن اطلاعات حساب AWS:
   • برای اتصال به حساب AWS، نیاز به وارد کردن اطلاعات Access Key ID و Secret Access Key خواهید داشت.
   • این اطلاعات باید از کنسول AWS IAM (Identity and Access Management) استخراج شوند.
3. پیکربندی منابع AWS:
   • پس از اتصال به AWS، شما می‌توانید منابع ابری مانند EC2 Instances، EBS Volumes و VPCs را در vRA پیکربندی کرده و به‌طور خودکار تخصیص دهید.
4. پیکربندی قوانین و سیاست‌ها:
   • در این مرحله باید قوانین و سیاست‌هایی برای تخصیص منابع AWS ایجاد کنید که شامل Limitations و Quotas به‌منظور مدیریت مؤثر منابع باشد.

CLI برای اتصال به AWS:

# افزودن حساب AWS به vRA
./addAWSCloudAccount --accessKeyID <AccessKeyID> --secretAccessKey <SecretAccessKey> --region us-east-1

مراحل اتصال به محیط Azure:

1. افزودن حساب Azure به vRA:
   • مشابه اتصال به AWS، باید به بخش Cloud Accounts در vRA Web Console بروید و گزینه Add Cloud Account را انتخاب کنید.
   • نوع حساب را به Microsoft Azure تغییر دهید.
2. وارد کردن اطلاعات حساب Azure:
   • برای اتصال به Azure، شما باید Subscription ID، Tenant ID و Client ID را وارد کنید که از Azure Active Directory و Azure Portal قابل دسترسی هستند.
3. پیکربندی منابع Azure:
   • پس از اتصال به Azure، شما می‌توانید منابع ابری مانند VMs (Virtual Machines)، Storage Accounts و Virtual Networks را در vRA مدیریت کنید.
4. پیکربندی قوانین و سیاست‌ها:
   • همانند AWS، شما باید قوانین و سیاست‌های مربوط به تخصیص منابع Azure را در vRA تنظیم کنید تا از تخصیص منابع به‌صورت مؤثر و تحت کنترل اطمینان حاصل شود.

CLI برای اتصال به Azure:

# افزودن حساب Azure به vRA
./addAzureCloudAccount --subscriptionID <SubscriptionID> \
--tenantID <TenantID> --clientID <ClientID> \
--clientSecret <ClientSecret>

---

2. مدیریت و تخصیص منابع ابری در vRA

پس از اتصال به محیط‌های ابری مانند AWS و Azure، می‌توانید منابع ابری را در vRA به‌طور مؤثر مدیریت کنید. این منابع شامل ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، شبکه‌ها و ایجاد و مدیریت منابع جدید از طریق Blueprints و Service Catalogs هستند.

مراحل مدیریت منابع ابری در vRA:

1. تعریف و تخصیص منابع ابری:
   • با استفاده از Blueprints می‌توانید منابع ابری مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و ذخیره‌سازی را پیکربندی کرده و به کاربران تخصیص دهید.
   • می‌توانید تخصیص منابع ابری را به‌صورت خودکار با استفاده از Cloud Templates انجام دهید.
2. نظارت و گزارش‌دهی:
   • در vRA، شما می‌توانید از دشترکت‌های نظارتی برای نظارت بر عملکرد و ظرفیت منابع ابری استفاده کنید.
   • همچنین از Reports و Dashboards برای بررسی عملکرد و تخصیص منابع به کاربران استفاده می‌شود.
3. مدیریت قوانین و محدودیت‌ها:
   • می‌توانید از قوانین و سیاست‌های تخصیص منابع برای محدود کردن مصرف منابع ابری استفاده کنید. این تنظیمات می‌توانند شامل Quotas، Limits و Access Control Policies باشند.

---

3. مزایای استفاده از منابع ابری در vRA

استفاده از منابع ابری در vRealize Automation مزایای زیادی به همراه دارد:

1. مقیاس‌پذیری بالا: با استفاده از منابع ابری، می‌توانید ظرفیت منابع را به‌صورت پویا و به‌راحتی تغییر دهید.
2. مدیریت یکپارچه: vRA امکان مدیریت منابع ابری و فیزیکی را به‌طور یکپارچه فراهم می‌کند.
3. کاهش هزینه‌ها: با استفاده از منابع ابری، می‌توانید هزینه‌ها را بر اساس مصرف واقعی کاهش دهید.
4. افزایش انعطاف‌پذیری: با استفاده از منابع ابری می‌توانید به‌راحتی منابع را در محیط‌های مختلف جغرافیایی توزیع کرده و از ویژگی‌های خاص هر یک از ارائه‌دهندگان خدمات ابری بهره‌برداری کنید.

---

جمع‌بندی

اتصال و مدیریت منابع ابری مانند AWS و Azure در vRealize Automation (vRA) به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که از قدرت و مقیاس‌پذیری منابع ابری استفاده کنند و این منابع را در کنار منابع فیزیکی و مجازی به‌طور مؤثر مدیریت کنند. این فرآیند شامل اتصال به حساب‌های ابری، تخصیص منابع، نظارت بر ظرفیت و مدیریت محدودیت‌ها است که باعث افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها می‌شود. vRA با استفاده از Blueprints و Cloud Templates امکان ایجاد و مدیریت منابع ابری را به‌صورت خودکار فراهم می‌آورد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. تخصیص و مدیریت سرویس‌ها در vRA”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف سرویس‌ها و کارکردهای آن‌ها در محیط vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در vRealize Automation (vRA)، سرویس‌ها به مجموعه‌ای از منابع و قابلیت‌هایی اطلاق می‌شود که به کاربران ارائه می‌شود تا از آن‌ها برای نیازهای مختلف در سازمان خود استفاده کنند. سرویس‌ها در vRA معمولاً شامل ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و سایر منابع زیرساختی هستند که می‌توانند به‌طور خودکار از طریق Blueprints، Service Catalogs یا دیگر روش‌ها پیکربندی و تخصیص داده شوند.

1. انواع سرویس‌ها در vRA

سرویس‌ها در vRA می‌توانند به چندین دسته مختلف تقسیم شوند که هر کدام از آن‌ها برای نیاز خاصی طراحی شده‌اند:

• سرویس‌های ماشین مجازی (VM Services): این سرویس‌ها شامل ایجاد و تخصیص ماشین‌های مجازی به کاربران هستند. از طریق Blueprints می‌توان مدل‌های خاصی از ماشین‌های مجازی را ایجاد و به کاربران ارائه داد.
• سرویس‌های شبکه (Network Services): این سرویس‌ها شامل ایجاد و پیکربندی شبکه‌ها هستند. به‌عنوان مثال، تخصیص IP Addresses، VLANs و تنظیمات Load Balancers جزو سرویس‌های شبکه به شمار می‌آیند.
• سرویس‌های ذخیره‌سازی (Storage Services): این سرویس‌ها برای تخصیص منابع ذخیره‌سازی مانند Disks و Storage Arrays به ماشین‌های مجازی یا سیستم‌ها استفاده می‌شوند. به‌عنوان مثال، ایجاد Persistent Volumes و تخصیص Storage Tiers جزو این سرویس‌ها هستند.
• سرویس‌های نرم‌افزاری (Software Services): این سرویس‌ها برای نصب و پیکربندی نرم‌افزارها و پلتفرم‌ها بر روی ماشین‌های مجازی هستند. برای مثال، نصب نرم‌افزارهایی مانند Databases، Web Servers، یا Application Servers از طریق Blueprints قابل انجام است.
• سرویس‌های ابری (Cloud Services): سرویس‌هایی هستند که از منابع ابری مانند AWS، Azure و Google Cloud استفاده می‌کنند. کاربران می‌توانند ماشین‌های مجازی و سایر منابع ابری را از این سرویس‌ها دریافت کنند.

---

2. کارکردهای سرویس‌ها در vRA

در vRA، کارکرد سرویس‌ها در ارائه منابع به کاربران و خودکارسازی فرآیندهای مختلف به‌طور گسترده‌ای تعریف می‌شود. برخی از مهم‌ترین کارکردهای سرویس‌ها عبارتند از:

• خودکارسازی فرآیندها: یکی از اصلی‌ترین کارکردهای سرویس‌ها در vRA، خودکارسازی فرآیندهای مختلف است. این فرآیندها می‌توانند شامل ایجاد ماشین‌های مجازی، تخصیص منابع ذخیره‌سازی و ایجاد شبکه‌ها باشند. vRA با استفاده از Blueprints و Cloud Templates این فرآیندها را به‌طور کامل خودکار می‌کند.
• تخصیص منابع به کاربران: سرویس‌ها در vRA به کاربران تخصیص داده می‌شوند. این تخصیص می‌تواند بر اساس نیازهای خاص هر کاربر و سیاست‌های سازمانی باشد. به‌عنوان مثال، یک سرویس می‌تواند به کاربری تخصیص داده شود که نیاز به یک ماشین مجازی با منابع خاص دارد.
• مدیریت یکپارچه منابع: سرویس‌ها در vRA به کاربران این امکان را می‌دهند که منابع مختلف (مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و ذخیره‌سازی) را به‌طور یکپارچه و از طریق یک پلتفرم مدیریت کنند. این یکپارچگی باعث تسهیل در مدیریت و نظارت بر منابع می‌شود.
• مقیاس‌پذیری و انعطاف‌پذیری: سرویس‌ها در vRA این امکان را به مدیران می‌دهند که به راحتی منابع را مقیاس‌بندی کنند. به‌عنوان مثال، کاربران می‌توانند منابع مورد نیاز خود را افزایش یا کاهش دهند و این کار به‌طور خودکار و بدون نیاز به دخالت دستی انجام می‌شود.
• تضمین امنیت و دسترسی: سرویس‌ها در vRA به‌طور کامل قابل تنظیم هستند تا از امنیت و کنترل دسترسی مطمئن شوید. این تنظیمات شامل تخصیص مجوزها، کنترل‌های دسترسی مبتنی بر نقش (RBAC) و دیگر روش‌های امنیتی می‌شود.
• پشتیبانی از محیط‌های چندگانه: سرویس‌ها در vRA می‌توانند منابع را از محیط‌های مختلف مانند vSphere، AWS، Azure و حتی محیط‌های فیزیکی پشتیبانی کنند. این کارکرد به کاربران این امکان را می‌دهد که از یک پلتفرم واحد برای مدیریت منابع از محیط‌های مختلف استفاده کنند.

---

3. تعریف سرویس‌ها با استفاده از Blueprints

در vRA، سرویس‌ها معمولاً با استفاده از Blueprints تعریف می‌شوند. Blueprint در واقع یک مدل یا نقشه از نحوه پیاده‌سازی یک سرویس خاص است. با استفاده از Blueprints، شما می‌توانید منابع مختلفی مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و ذخیره‌سازی را به‌طور خودکار ایجاد و پیکربندی کنید.

مراحل ایجاد سرویس با استفاده از Blueprint:

1. تعریف منابع در Blueprint: شما ابتدا منابع مورد نظر خود را در Blueprint تعریف می‌کنید. این منابع می‌توانند شامل ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و دیسک‌های ذخیره‌سازی باشند.
2. تنظیمات سفارشی‌سازی: برای هر منبع، می‌توانید تنظیمات خاصی مانند اندازه منابع (CPU، RAM) یا تنظیمات شبکه (VLAN، IP) را مشخص کنید.
3. انتشار سرویس در Service Catalog: پس از تعریف Blueprint، آن را به Service Catalog اضافه می‌کنید تا کاربران بتوانند آن را انتخاب و منابع مربوطه را دریافت کنند.

---

4. پیکربندی و مدیریت سرویس‌ها

برای پیکربندی و مدیریت سرویس‌ها در vRA، از ابزارهای مختلفی استفاده می‌شود که برخی از آن‌ها شامل vRA Web Console، vRA REST API و CLI هستند. این ابزارها به مدیران این امکان را می‌دهند که سرویس‌ها را پیکربندی کرده و منابع را بر اساس نیاز کاربران تخصیص دهند.

---

5. مزایای استفاده از سرویس‌ها در vRA

استفاده از سرویس‌ها در vRealize Automation مزایای زیادی به همراه دارد:

1. کارایی و سرعت بالا: سرویس‌ها به‌طور خودکار و سریع منابع را تخصیص می‌دهند.
2. مدیریت یکپارچه: سرویس‌ها منابع مختلف را در یک پلتفرم مدیریت می‌کنند.
3. مقیاس‌پذیری: منابع می‌توانند به‌راحتی مقیاس‌بندی شوند.
4. انعطاف‌پذیری: امکان تخصیص منابع به‌صورت خودکار و بر اساس نیاز کاربران وجود دارد.

---

جمع‌بندی

سرویس‌ها در vRealize Automation (vRA) بخش‌های اصلی زیرساخت اتوماسیون هستند که به کاربران امکان تخصیص، مدیریت و نظارت بر منابع مختلف را به‌صورت یکپارچه فراهم می‌آورند. این سرویس‌ها می‌توانند شامل ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و منابع ابری باشند که از طریق Blueprints و Service Catalogs به‌طور خودکار تخصیص داده می‌شوند. استفاده از سرویس‌ها در vRA باعث افزایش کارایی، مقیاس‌پذیری و مدیریت یکپارچه منابع در سازمان‌ها می‌شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از Service Catalog برای ارائه سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]Service Catalog در VMware vRealize Automation (vRA) ابزاری است که به کاربران و مدیران این امکان را می‌دهد که سرویس‌ها و منابع مختلفی را به‌صورت خودکار و از پیش تعریف‌شده در اختیار کاربران قرار دهند. این قابلیت به مدیران کمک می‌کند تا فرآیندهای پیچیده را ساده‌سازی کرده و دسترسی به منابع را در یک محیط مدیریت‌شده و تحت نظارت فراهم کنند.

در این بخش، به نحوه استفاده از Service Catalog برای ارائه سرویس‌ها و منابع مختلف می‌پردازیم. فرآیند کار شامل مراحل مختلفی از ایجاد، پیکربندی، و تخصیص سرویس‌ها به کاربران است.

---

مراحل ایجاد و پیکربندی سرویس‌ها در Service Catalog

1. تعریف سرویس‌ها: ابتدا باید سرویس‌ها را در vRA تعریف کنید. این سرویس‌ها می‌توانند شامل ماشین‌های مجازی، منابع ذخیره‌سازی، و یا سرویس‌های ابری مانند AWS یا Azure باشند.برای ایجاد یک سرویس جدید در Service Catalog، به مسیر زیر بروید:

   vRA Console > Service Catalog > Add New Service
   

2. ایجاد Blueprint برای سرویس‌ها: برای هر سرویس، باید یک Blueprint ایجاد کنید که جزئیات منابع و پیکربندی‌های آن سرویس را تعریف می‌کند. در این مرحله، می‌توانید منابع مختلف مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و ذخیره‌سازی را به سرویس اضافه کنید.
3. پیکربندی Access Control: برای تعیین دسترسی به سرویس‌ها، باید مجوزهای لازم را برای گروه‌ها و کاربران مختلف پیکربندی کنید. این کار را می‌توان از طریق بخش “Access Control” در vRA انجام داد.
4. انتشار سرویس‌ها: پس از ایجاد و پیکربندی سرویس‌ها، باید آنها را منتشر کرده و در دسترس کاربران قرار دهید. کاربران می‌توانند از طریق Service Catalog به این سرویس‌ها دسترسی داشته باشند.

---

استفاده از Service Catalog در خط فرمان

در صورتی که بخواهید سرویس‌ها را از طریق خط فرمان نیز ایجاد کنید، می‌توانید از ابزارهای CLI ارائه‌شده توسط vRA استفاده کنید. برای مثال، برای اضافه کردن یک سرویس جدید به Service Catalog، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

vRA CLI create service --name "NewService" --blueprint "BlueprintName" --access "userGroup"

---

بررسی وضعیت سرویس‌ها در Service Catalog

پس از ایجاد و پیکربندی سرویس‌ها، می‌توانید وضعیت و عملکرد آنها را در Service Catalog نظارت کنید. برای این کار می‌توانید از ابزارهای مانیتورینگ vRA استفاده کرده و گزارش‌هایی از عملکرد سرویس‌ها دریافت کنید.

---

جمع‌بندی

Service Catalog در VMware vRealize Automation یک ابزار قدرتمند برای ارائه سرویس‌ها و منابع به‌صورت خودکار و منظم است. با استفاده از این قابلیت، می‌توانید فرآیند ارائه منابع را ساده‌سازی کرده و امکان دسترسی به سرویس‌ها را برای کاربران فراهم کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تخصیص منابع به سرویس‌ها بر اساس نیازهای مختلف” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، تخصیص منابع به سرویس‌ها یکی از بخش‌های کلیدی است که به شما این امکان را می‌دهد که منابع سیستم را به‌طور کارآمد و بهینه به سرویس‌ها و کاربران تخصیص دهید. این منابع می‌توانند شامل ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، شبکه‌ها و سرویس‌های ابری باشند. تخصیص منابع به‌طور دقیق و مطابق با نیازهای هر سرویس، موجب بهبود عملکرد، کاهش هزینه‌ها و بهینه‌سازی استفاده از منابع می‌شود.

مراحل تخصیص منابع به سرویس‌ها در vRA

1. تعیین نیازهای هر سرویس: در ابتدا باید نیازهای هر سرویس را شناسایی کنید. این نیازها شامل منابع پردازشی (CPU)، حافظه (RAM)، ذخیره‌سازی و منابع شبکه هستند. هر سرویس یا کاربر می‌تواند نیازهای خاص خود را برای منابع داشته باشد که باید در تنظیمات سرویس در نظر گرفته شوند.برای مثال، یک سرویس ممکن است به یک ماشین مجازی با ۴ هسته CPU و ۱۶ گیگابایت RAM نیاز داشته باشد، در حالی که سرویس دیگری ممکن است به منابع بیشتری نیاز داشته باشد.
2. ایجاد و پیکربندی Blueprint: برای تخصیص منابع به هر سرویس، باید Blueprint‌های مربوطه را ایجاد و پیکربندی کنید. Blueprint‌ها جزئیات دقیق منابع مورد نیاز هر سرویس را تعیین می‌کنند. این تنظیمات در vRA از طریق گزینه “Blueprint” انجام می‌شود و شما می‌توانید منابع مانند CPU، RAM و فضای ذخیره‌سازی را برای هر سرویس اختصاص دهید.به عنوان مثال، برای تخصیص منابع به یک ماشین مجازی در Blueprint، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

   vmcpu: 4
   vmmem: 16GB
   

3. تخصیص منابع با استفاده از Reservations: در vRA، می‌توانید از ویژگی “Reservation” برای تخصیص منابع به‌صورت اختصاصی یا اشتراکی استفاده کنید. رزرو منابع به این معنا است که منابع خاصی برای یک سرویس یا کاربر به‌طور خاص در نظر گرفته می‌شوند.شما می‌توانید از طریق تنظیمات منابع در vRA برای تخصیص منابع به‌صورت اختصاصی (برای هر سرویس) یا اشتراکی (برای چند سرویس) استفاده کنید. این رزرو می‌تواند منابع پردازشی، حافظه و فضای ذخیره‌سازی را شامل شود.
4. استفاده از پیکربندی‌ها و شرایط اختصاصی: برای سرویس‌های خاص، می‌توانید تنظیمات پیچیده‌تری ایجاد کنید که بسته به شرایط مختلف تغییر کند. به عنوان مثال، می‌توانید تعیین کنید که یک سرویس خاص تنها در زمان‌هایی با بار کم منابع تخصیص یابد یا تنها در صورتی که منابع اضافی در دسترس هستند به یک سرویس اختصاص داده شود.
5. اتصال به منابع ابری: در صورتی که سرویس شما به منابع ابری مانند AWS یا Azure نیاز دارد، می‌توانید از تنظیمات منابع ابری در vRA برای تخصیص منابع به سرویس‌ها استفاده کنید. این کار از طریق اتصال به حساب‌های ابری و انتخاب منابع مورد نیاز در این محیط‌ها انجام می‌شود.برای مثال، در AWS، شما می‌توانید منابع EC2 را برای یک سرویس از طریق vRA به شکل زیر تخصیص دهید:

   ./addAzureCloudAccount \
   --subscriptionID <SubscriptionID> \
   --tenantID <TenantID> \
   --clientID <ClientID> \
   --clientSecret <ClientSecret>
   

6. نظارت و بهینه‌سازی منابع: پس از تخصیص منابع، باید فرآیند نظارت بر منابع را ادامه دهید تا مطمئن شوید که تخصیص‌ها بهینه هستند. در صورت لزوم، منابع اضافی تخصیص داده شده را می‌توان آزاد کرد یا منابع جدیدی به سرویس‌ها اضافه کرد.

---

مثال عملی تخصیص منابع به سرویس‌ها

فرض کنید یک سرویس در vRA به نام “WebAppService” دارید که نیاز به یک ماشین مجازی با ۴ هسته CPU و ۸ گیگابایت RAM دارد. برای تخصیص این منابع، شما می‌توانید یک Blueprint ایجاد کرده و منابع را به‌طور دقیق پیکربندی کنید:

1. ایجاد Blueprint برای WebAppService: در vRA Console، به مسیر vRA > Blueprints > Add Blueprint بروید و Blueprint جدیدی به نام “WebAppService” بسازید.
2. تخصیص منابع در Blueprint: منابع مورد نیاز را مانند زیر در Blueprint تعریف کنید:

   cpu: 4
   memory: 8GB
   storage: 50GB
   

3. انتشار سرویس و تخصیص منابع: پس از ایجاد Blueprint، آن را در Service Catalog منتشر کنید و به کاربران و گروه‌های مختلف دسترسی بدهید. حالا کاربران می‌توانند از طریق Service Catalog به سرویس “WebAppService” دسترسی پیدا کرده و منابع مورد نیاز را دریافت کنند.

---

جمع‌بندی

تخصیص منابع به سرویس‌ها در vRA یکی از بخش‌های مهم برای بهینه‌سازی استفاده از منابع و اطمینان از عملکرد صحیح سرویس‌ها است. با استفاده از Blueprint‌ها، Reservations و تنظیمات دقیق منابع، می‌توان منابع مختلف را به سرویس‌ها اختصاص داده و آن‌ها را به‌صورت خودکار و بر اساس نیازهای هر سرویس مدیریت کرد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. خودکارسازی سرویس‌ها با استفاده از Blueprints”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”طراحی و پیاده‌سازی Blueprints برای اتوماسیون سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، Blueprints نقش مهمی در اتوماسیون فرآیندهای ایجاد، استقرار و مدیریت منابع دارند. Blueprints مجموعه‌ای از اجزا و پیکربندی‌ها هستند که مشخص می‌کنند چگونه منابع (مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و غیره) ایجاد و پیکربندی شوند. این Blueprints می‌توانند به‌طور خودکار سرویس‌ها را راه‌اندازی کرده و منابع مورد نیاز را به‌صورت بهینه تخصیص دهند.

در این بخش، فرآیند طراحی و پیاده‌سازی Blueprints برای اتوماسیون سرویس‌ها در vRA به‌طور جامع بررسی خواهد شد.

مراحل طراحی و پیاده‌سازی Blueprints در vRA

1. تعریف سرویس و نیازهای آن: اولین قدم در طراحی Blueprint، شناسایی سرویس‌هایی است که قرار است به‌صورت خودکار ایجاد شوند. برای هر سرویس باید منابع و ویژگی‌هایی که نیاز دارند، شناسایی شوند. به عنوان مثال، یک سرویس ممکن است به ماشین‌های مجازی با مشخصات خاص، منابع ذخیره‌سازی، و تنظیمات شبکه نیاز داشته باشد.مثال:
   • ماشین مجازی با ۲ هسته CPU و ۸ گیگابایت RAM
   • اتصال به شبکه خاص
   • ایجاد ذخیره‌سازی در فضای خاص
2. ایجاد Blueprint جدید در vRA: در vRA، Blueprints معمولاً از طریق کنسول مدیریت (vRA Console) ایجاد می‌شوند. برای ایجاد یک Blueprint جدید، به مسیر vRA > Blueprints > Add Blueprint بروید.پس از انتخاب “Add Blueprint”، باید نام Blueprint را وارد کرده و تنظیمات آن را پیکربندی کنید. این تنظیمات شامل مشخصات ماشین مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و سایر منابع مورد نیاز است.
3. پیکربندی منابع و اجزای مختلف در Blueprint: در این مرحله، باید منابعی که سرویس به آن‌ها نیاز دارد را در Blueprint پیکربندی کنید. این منابع شامل:
   • ماشین‌های مجازی (VMs): تعداد هسته‌های CPU، حجم حافظه RAM، اندازه دیسک ذخیره‌سازی
   • شبکه‌ها: تعیین شبکه‌های مرتبط با ماشین مجازی‌ها و تنظیمات شبکه خصوصی یا عمومی
   • ذخیره‌سازی: اندازه و نوع دیسک‌ها (مثل SSD یا HDD)
   • آدرس IP و تنظیمات DNS: اختصاص IP‌ها به ماشین‌ها و تنظیمات مربوط به DNS
   • پیکربندی‌های پیشرفته: مثل پیکربندی‌های امنیتی، نرم‌افزارهای مورد نیاز و تنظیمات اختصاصی

   برای پیکربندی این منابع، باید تنظیمات زیر را در Blueprint اعمال کنید:

   vmcpu: 2
   vmmem: 8GB
   vmdisk: 50GB
   vmnetwork: "PrivateNetwork"
   

4. استفاده از قابلیت‌های پیشرفته vRA در Blueprints: vRA امکانات پیشرفته‌ای برای اتوماسیون در اختیار می‌گذارد که می‌توان از آن‌ها در Blueprints استفاده کرد. این قابلیت‌ها شامل:
   • Custom Properties: برای اعمال تنظیمات سفارشی
   • Event Broker: برای مدیریت رویدادها و تغییرات در هنگام ایجاد سرویس
   • Actions: برای انجام عملیات اضافی پس از استقرار (مانند نصب نرم‌افزار یا پیکربندی تنظیمات امنیتی)
   • Subscriptions: برای اتوماسیون اقدامات پس از استقرار یا حذف منابع

   برای مثال، اگر بخواهید پس از استقرار ماشین مجازی، به‌طور خودکار یک نرم‌افزار خاص نصب شود، می‌توانید از Action‌ها برای این کار استفاده کنید.

5. تست Blueprint و اعتبارسنجی: پس از طراحی Blueprint، باید آن را آزمایش کنید تا از درستی عملکرد آن اطمینان حاصل کنید. این کار شامل تست فرآیند ایجاد و استقرار سرویس، بررسی تخصیص منابع و اجرای درست تنظیمات است.در این مرحله می‌توانید از ابزارهای آزمایشی vRA برای بررسی صحت عملکرد Blueprint استفاده کنید و در صورت نیاز، تنظیمات را اصلاح کنید.
6. انتشار Blueprint به Service Catalog: پس از ایجاد و اعتبارسنجی Blueprint، باید آن را به Service Catalog vRA منتشر کنید تا کاربران بتوانند از آن استفاده کنند. این کار از طریق گزینه “Publish” در کنسول vRA انجام می‌شود.کاربران سپس می‌توانند از Service Catalog برای درخواست سرویس‌ها و استقرار خودکار آن‌ها استفاده کنند.
7. مدیریت و نظارت بر عملکرد سرویس‌ها: پس از استقرار سرویس‌ها از طریق Blueprint، باید نظارت مستمر بر عملکرد آن‌ها انجام شود. vRA ابزارهایی برای نظارت و گزارش‌گیری فراهم می‌آورد که می‌توانند اطلاعات مربوط به عملکرد سرویس‌ها، میزان استفاده از منابع و مشکلات احتمالی را ارائه دهند.برای مثال، از طریق داشبورد vRA می‌توانید مشاهده کنید که آیا سرویس‌ها به‌درستی اجرا می‌شوند و منابع به‌درستی تخصیص داده شده‌اند یا خیر.

---

مثال عملی طراحی Blueprint

فرض کنید می‌خواهید یک Blueprint برای استقرار یک ماشین مجازی ایجاد کنید که به منابع زیر نیاز دارد:

• ۴ هسته CPU
• ۱۶ گیگابایت RAM
• ۱۰۰ گیگابایت فضای ذخیره‌سازی
• اتصال به شبکه خصوصی

1. ایجاد Blueprint: در vRA، به مسیر Blueprints > Add Blueprint بروید و نام Blueprint را وارد کنید.
2. پیکربندی منابع: منابع را به‌طور دقیق پیکربندی کنید:

   cpu: 4
   memory: 16GB
   storage: 100GB
   network: "PrivateNetwork"
   

3. انتشار Blueprint: پس از پیکربندی کامل، Blueprint را منتشر کنید تا کاربران بتوانند از آن استفاده کنند.

---

جمع‌بندی

طراحی و پیاده‌سازی Blueprints در vRA یکی از مهم‌ترین جنبه‌های اتوماسیون است که به شما امکان می‌دهد سرویس‌ها را به‌صورت خودکار و با منابع اختصاصی ایجاد کنید. با استفاده از این ابزارها و تنظیمات، می‌توانید سرویس‌ها را بهینه پیکربندی کرده و منابع را به‌طور بهینه تخصیص دهید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد Blueprint برای ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و سایر منابع” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، Blueprints به‌عنوان نقشه‌ یا الگوهایی عمل می‌کنند که فرآیندهای استقرار و پیکربندی منابع مختلف را خودکار می‌سازند. Blueprints به شما این امکان را می‌دهند که ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و سایر منابع را به‌طور خودکار ایجاد و مدیریت کنید. این ابزار به‌ویژه در مقیاس‌های بزرگ و محیط‌های چندگانه بسیار مفید است، زیرا فرآیندهای دستی را کاهش می‌دهد و اتوماسیون را تسهیل می‌کند.

در این بخش، به نحوه ایجاد Blueprint برای ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و سایر منابع خواهیم پرداخت.

مراحل ایجاد Blueprint در vRA

1. ایجاد Blueprint جدید در vRA: ابتدا باید یک Blueprint جدید برای منابع مورد نظر خود ایجاد کنید. برای این کار به کنسول vRA بروید و مراحل زیر را دنبال کنید:
   • به مسیر vRA > Blueprints > Add Blueprint بروید.
   • در پنجره بازشده، نام Blueprint را وارد کنید.
   • نوع Blueprint را انتخاب کنید (برای مثال، Machine Blueprint برای ماشین‌های مجازی).
2. پیکربندی منابع برای Blueprint: پس از ایجاد Blueprint، مرحله بعدی پیکربندی منابع مختلف برای آن است. این منابع ممکن است شامل ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و غیره باشد.ماشین‌های مجازی (VMs): شما می‌توانید ماشین‌های مجازی با مشخصات خاص ایجاد کنید. برای پیکربندی ماشین‌های مجازی، نیاز به تعیین ویژگی‌هایی مانند تعداد هسته‌های CPU، میزان حافظه RAM، فضای دیسک و شبکه دارید.به عنوان مثال:
   • CPU: ۲ هسته
   • RAM: ۸ گیگابایت
   • دیسک ذخیره‌سازی: ۵۰ گیگابایت
   • شبکه: شبکه خصوصی (Private Network)

   برای این کار، بخش Machine را از Blueprint اضافه کرده و مشخصات مربوط به ماشین مجازی را پیکربندی کنید.

   cpu: 2
   memory: 8GB
   storage: 50GB
   network: "PrivateNetwork"
   

3. پیکربندی شبکه‌ها: در این مرحله، باید تنظیمات شبکه برای ماشین‌های مجازی و سایر منابع را پیکربندی کنید. این تنظیمات شامل انتخاب شبکه‌ها، تعیین IP‌ها، تنظیمات DNS و Gateway است.
   • شبکه خصوصی (Private Network): شبکه‌ای که برای ماشین‌های مجازی داخلی استفاده می‌شود.
   • شبکه عمومی (Public Network): شبکه‌ای که ماشین‌ها می‌توانند به اینترنت دسترسی داشته باشند.

   در Blueprint، می‌توانید این شبکه‌ها را به‌صورت زیر پیکربندی کنید:

   network: "PrivateNetwork"
   

4. پیکربندی ذخیره‌سازی: برای هر ماشین مجازی یا منبع دیگر، باید فضای ذخیره‌سازی مورد نیاز را تعیین کنید. این شامل حجم دیسک، نوع ذخیره‌سازی (HDD یا SSD) و اندازه دیسک‌ها است.به‌عنوان مثال:
   • حجم دیسک: ۵۰ گیگابایت
   • نوع دیسک: SSD یا HDD

   برای این کار می‌توانید از تنظیمات زیر استفاده کنید:

   storage: 50GB
   

5. افزودن منابع اضافی (اختیاری): علاوه بر ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و ذخیره‌سازی، ممکن است نیاز به افزودن منابع اضافی مانند سیستم‌عامل، نرم‌افزارهای مورد نیاز، تنظیمات امنیتی و دیگر اجزا داشته باشید.برای مثال، شما می‌توانید به Blueprint تنظیمات نرم‌افزاری اضافی اضافه کنید یا اسکریپت‌هایی برای پیکربندی سیستم عامل و نصب نرم‌افزارها بنویسید.
6. استفاده از قابلیت‌های پیشرفته vRA در Blueprints: vRA امکانات پیشرفته‌ای مانند Custom Properties و Action‌ها را در اختیار شما می‌گذارد که می‌توانید از آن‌ها برای سفارشی‌سازی و گسترش قابلیت‌های Blueprint استفاده کنید.
   • Custom Properties: برای اضافه کردن ویژگی‌های سفارشی به منابع
   • Action‌ها: برای اجرای عملیات اضافی پس از استقرار

   به عنوان مثال، می‌توانید یک Action برای نصب نرم‌افزار خاص پس از استقرار ماشین مجازی تنظیم کنید.

7. انتشار Blueprint به Service Catalog: پس از طراحی Blueprint، باید آن را به Service Catalog vRA منتشر کنید تا کاربران از آن استفاده کنند. با استفاده از این ویژگی، کاربران می‌توانند منابع مختلف را به‌راحتی از طریق Service Catalog درخواست کنند.برای انتشار Blueprint، از گزینه Publish در کنسول vRA استفاده کنید.
8. تست Blueprint و اعتبارسنجی: پس از انتشار Blueprint، باید آن را آزمایش کرده و صحت عملکرد آن را تأیید کنید. این تست شامل بررسی استقرار ماشین‌های مجازی، تخصیص منابع و اجرای صحیح تنظیمات است.

---

مثال عملی ایجاد Blueprint

فرض کنید می‌خواهید یک Blueprint برای استقرار یک ماشین مجازی با ویژگی‌های زیر ایجاد کنید:

• ۲ هسته CPU
• ۸ گیگابایت RAM
• ۵۰ گیگابایت فضای ذخیره‌سازی
• اتصال به شبکه خصوصی

برای انجام این کار در vRA، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. ایجاد Blueprint جدید: به کنسول vRA بروید و یک Blueprint جدید برای ماشین‌های مجازی ایجاد کنید.
2. پیکربندی منابع: در قسمت Machine, تنظیمات منابع را وارد کنید:

   cpu: 2
   memory: 8GB
   storage: 50GB
   network: "PrivateNetwork"
   

3. انتشار Blueprint: پس از پیکربندی کامل، Blueprint را منتشر کنید تا کاربران بتوانند از آن استفاده کنند.

---

جمع‌بندی

ایجاد Blueprint برای ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و منابع دیگر در vRA فرآیندی حیاتی برای اتوماسیون استقرار منابع و سرویس‌ها است. با استفاده از این ابزار، می‌توانید منابع را به‌صورت خودکار ایجاد و مدیریت کرده و فرآیندهای دستی را به‌طور چشمگیری کاهش دهید. Blueprints نه تنها به شما این امکان را می‌دهند که سرویس‌ها را به‌صورت خودکار راه‌اندازی کنید، بلکه قابلیت‌های پیشرفته‌ای را برای سفارشی‌سازی و بهینه‌سازی منابع ارائه می‌دهند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات پیشرفته برای اتوماسیون و مقیاس‌پذیری سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، تنظیمات پیشرفته برای اتوماسیون و مقیاس‌پذیری سرویس‌ها به شما این امکان را می‌دهند که منابع و سرویس‌ها را به صورت بهینه و خودکار مدیریت کنید. این تنظیمات شامل قابلیت‌های مقیاس‌پذیری برای پشتیبانی از محیط‌های بزرگتر و اتوماسیون برای ساده‌سازی فرآیندها هستند. در این بخش، به بررسی تنظیمات پیشرفته برای اتوماسیون و مقیاس‌پذیری سرویس‌ها در vRA می‌پردازیم.

1. استفاده از Auto-Scaling برای مقیاس‌پذیری

یکی از ویژگی‌های مهم vRA برای مقیاس‌پذیری، قابلیت Auto-Scaling است که به شما این امکان را می‌دهد تا منابع را به طور خودکار افزایش یا کاهش دهید، بسته به نیازهای بار کاری و تقاضا.

پیکربندی Auto-Scaling:

• ابتدا باید یک سیاست Auto-Scaling ایجاد کنید. این سیاست شامل تعیین حداقل و حداکثر تعداد ماشین‌ها یا منابع مورد نظر است.
• به قسمت Auto-Scaling در بخش تنظیمات vRA بروید و یک سیاست جدید تعریف کنید.
• سیاست باید شامل معیارهای مقیاس‌پذیری مانند میزان استفاده از CPU، حافظه RAM یا ذخیره‌سازی باشد.

مثال: برای مثال، فرض کنید شما یک سرویس وب دارید که نیاز به مقیاس‌پذیری بر اساس استفاده از CPU دارد. اگر استفاده از CPU بیش از ۸۰٪ باشد، یک ماشین جدید به‌طور خودکار اضافه می‌شود.

scalingPolicy:
  minInstances: 2
  maxInstances: 10
  cpuThreshold: 80%

---

2. استفاده از Load Balancer برای توزیع بار

استفاده از Load Balancer برای توزیع بار به‌طور موثر بین منابع مختلف یک سرویس یکی از تنظیمات پیشرفته است که به مقیاس‌پذیری و دسترسی بالا کمک می‌کند.

پیکربندی Load Balancer: برای این‌کار، به تنظیمات Load Balancer در vRA بروید و سرویس‌ها یا ماشین‌هایی که می‌خواهید توزیع بار روی آن‌ها انجام شود را پیکربندی کنید.

تنظیمات Load Balancer می‌تواند به‌صورت زیر باشد:

loadBalancer:
  enabled: true
  pool: "WebServerPool"
  algorithm: "RoundRobin"

• enabled: فعال کردن Load Balancer.
• pool: نام گروه ماشین‌ها یا منابعی که بار روی آن‌ها توزیع می‌شود.
• algorithm: الگوریتم توزیع بار، مانند “RoundRobin” یا “LeastConnection”.

---

3. تنظیمات پیشرفته برای درخواست‌ها و تخصیص منابع

vRA به شما این امکان را می‌دهد که منابع را به‌صورت داینامیک و بر اساس نیازهای خاص تخصیص دهید. شما می‌توانید درخواست‌ها را برای ایجاد ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، و دیگر منابع پیکربندی کنید تا بر اساس نیازها به‌طور خودکار تخصیص داده شوند.

پیکربندی تخصیص منابع به‌صورت داینامیک:

• برای تخصیص منابع داینامیک به هر درخواست، از قابلیت Dynamic Allocation در vRA استفاده کنید.
• شما می‌توانید تخصیص منابع را براساس ویژگی‌های خاص هر درخواست یا نیاز هر سرویس تعیین کنید.

dynamicAllocation:
  cpu: 2
  memory: 8GB
  storage: 50GB

این تنظیمات تضمین می‌کنند که منابع به‌طور خودکار تخصیص داده شوند بدون نیاز به مداخله دستی.

---

4. سفارشی‌سازی و استفاده از Property Definitions

در vRA، شما می‌توانید Property Definitions را برای سفارشی‌سازی ویژگی‌های منابع و سرویس‌ها استفاده کنید. این قابلیت به شما این امکان را می‌دهد که ویژگی‌های خاص برای منابع مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، یا دیگر سرویس‌ها را تعیین کنید.

پیکربندی Property Definitions:

• به بخش Property Definitions در کنسول vRA بروید.
• یک Property جدید تعریف کنید و آن را به Blueprint‌های مختلف اضافه کنید.
• این Properties می‌توانند برای تنظیمات خاص مانند تخصیص ذخیره‌سازی یا ویژگی‌های شبکه‌ای استفاده شوند.

customProperties:
  storageType: "SSD"
  networkSpeed: "1Gbps"

• storageType: نوع ذخیره‌سازی (مثلاً SSD یا HDD).
• networkSpeed: سرعت شبکه (مثلاً 1Gbps یا 10Gbps).

---

5. استفاده از Workflows برای اتوماسیون عملیات

یکی از قابلیت‌های کلیدی برای اتوماسیون در vRA استفاده از Workflows است. Workflows به شما این امکان را می‌دهند که عملیات پیچیده را به‌طور خودکار انجام دهید.

پیکربندی Workflow برای اتوماسیون: در vRA می‌توانید از vRealize Orchestrator (vRO) برای ایجاد و اجرای Workflows استفاده کنید. این Workflows می‌توانند برای استقرار منابع، پیکربندی سیستم‌ها، یا انجام عملیات پیچیده‌تر استفاده شوند.

برای مثال، Workflow می‌تواند برای نصب و پیکربندی نرم‌افزارها پس از استقرار یک ماشین مجازی به‌طور خودکار اجرا شود.

مثال Workflow:

• پس از استقرار یک ماشین مجازی، یک Workflow برای نصب نرم‌افزار خاص اجرا شود.
• این Workflow می‌تواند شامل مراحل مختلف مانند دانلود، نصب و پیکربندی نرم‌افزار باشد.

workflow:
  name: "InstallSoftware"
  steps:
    - downloadPackage: "software-package.zip"
    - installPackage: "software-package.zip"
    - configureSoftware: "config-settings"

---

6. تنظیمات نظارت و گزارش‌دهی برای مقیاس‌پذیری

یکی از اجزای کلیدی برای مقیاس‌پذیری، نظارت بر عملکرد سیستم‌ها و منابع است. vRA امکان نظارت بر منابع و تولید گزارش‌ها را به‌طور خودکار فراهم می‌کند.

پیکربندی نظارت و گزارش‌دهی: در vRA می‌توانید نظارت بر منابع را فعال کنید و گزارش‌هایی برای بررسی وضعیت عملکرد و مقیاس‌پذیری سیستم‌ها دریافت کنید.

• ایجاد گزارشات خودکار: از قابلیت‌های vRealize Operations برای ایجاد گزارش‌های پیشرفته و نظارت بر منابع استفاده کنید.

monitoring:
  enabled: true
  alertThresholds:
    cpuUsage: 85%
    memoryUsage: 80%

• enabled: فعال کردن نظارت.
• alertThresholds: تعیین آستانه‌های هشدار برای استفاده از CPU و حافظه.

---

جمع‌بندی

تنظیمات پیشرفته برای اتوماسیون و مقیاس‌پذیری در vRA به شما کمک می‌کنند تا منابع و سرویس‌ها را به‌طور کارآمدتر و با حداقل مداخله دستی مدیریت کنید. با استفاده از قابلیت‌هایی مانند Auto-Scaling، Load Balancer، تخصیص منابع داینامیک، و Workflows، می‌توانید سرویس‌ها را به‌طور خودکار و مقیاس‌پذیر راه‌اندازی کنید. همچنین، با استفاده از ابزارهای نظارت و گزارش‌دهی، می‌توانید عملکرد سیستم‌ها را پیگیری کرده و منابع را بر اساس نیازهای بار کاری تنظیم کنید. این قابلیت‌ها کمک می‌کنند تا در محیط‌های بزرگ و پیچیده، منابع به‌طور مؤثر مدیریت و مقیاس‌پذیر شوند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. استفاده از Approval Policies برای کنترل تخصیص سرویس‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف و پیکربندی Approval Policies برای درخواست‌های منابع” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، Approval Policies به شما این امکان را می‌دهند که درخواست‌های منابع را قبل از تخصیص و استقرار آن‌ها، تایید یا رد کنید. این فرآیند می‌تواند برای تأمین امنیت، مدیریت منابع، و رعایت سیاست‌های داخلی سازمانی به‌کار رود. این سیاست‌ها می‌توانند برای انواع مختلف منابع مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، یا ذخیره‌سازی تعریف شوند و تعیین کنند که چه کسی یا چه گروهی باید درخواست‌ها را تایید کند.

در این بخش به بررسی تعریف و پیکربندی Approval Policies برای درخواست‌های منابع در vRA پرداخته می‌شود.

1. تعریف Approval Policies

Approval Policies به طور کلی برای درخواست‌های منابع مختلف در vRA تنظیم می‌شوند. به‌طور معمول، این سیاست‌ها شامل چندین مرحله تأیید (Approval Step) هستند که می‌تواند شامل تایید از سوی مدیران، تیم‌های منابع IT یا دیگر افراد مرتبط با سازمان باشد.

انواع Approval Policies:

• Manual Approval: تایید دستی درخواست‌ها توسط یک کاربر خاص یا گروهی از کاربران.
• Automatic Approval: تایید خودکار درخواست‌ها بر اساس شرایط خاص یا قوانین تعیین شده.
• Role-based Approval: تایید درخواست‌ها براساس نقش‌های کاربری مختلف در سازمان.
• Multi-step Approval: تایید درخواست‌ها در چندین مرحله و توسط افراد مختلف.

---

2. پیکربندی Approval Policies

برای پیکربندی Approval Policies در vRA، باید ابتدا بخش‌های مختلف سیستم را برای سیاست‌های تایید تعریف کنید. این بخش‌ها می‌توانند شامل کاربران، گروه‌ها، یا شرایط خاص باشند.

مراحل پیکربندی:

1. وارد شدن به vRA Console ابتدا وارد vRealize Automation (vRA) Console شوید.
2. انتخاب گزینه Approval Policies در نوار کناری، به بخش Administration بروید و گزینه Approval Policies را انتخاب کنید.
3. ایجاد Approval Policy جدید
   • بر روی دکمه New Policy کلیک کنید.
   • نام و توضیحات مناسبی برای سیاست تایید وارد کنید.
4. تعریف مراحل تأیید (Approval Steps) در این مرحله، شما می‌توانید مراحل مختلف تایید درخواست را تعیین کنید. برای هر مرحله می‌توانید فرد یا گروهی که باید تایید کند، شرایط خاص تایید (مانند تخصیص منابع) و نوع تایید (دستی یا خودکار) را انتخاب کنید.مثال: یک سیاست تایید می‌تواند به این صورت باشد که درخواست‌های ماشین‌های مجازی ابتدا باید توسط مدیر منابع IT تایید شوند، سپس مدیر مالی باید هزینه‌های مربوط به ماشین مجازی را بررسی و تایید کند.مثال پیکربندی:

   approvalPolicy:
     name: "VM Request Approval"
     steps:
       - step: "Step 1"
         approvers: "ITAdmins"
         approvalType: "Manual"
       - step: "Step 2"
         approvers: "FinanceTeam"
         approvalType: "Manual"
   

   در این مثال:

   • Step 1: تایید توسط گروه ITAdmins به صورت دستی.
   • Step 2: تایید توسط گروه FinanceTeam به صورت دستی.
5. تنظیمات شرایط (Conditions) در این بخش، شما می‌توانید شرایط خاصی برای تایید درخواست‌ها تعیین کنید. به‌عنوان مثال، شما می‌توانید درخواست‌های با حجم زیاد یا ماشین‌های مجازی با پیکربندی خاص را برای تایید به مراحل خاصی ارجاع دهید.مثال شرط:
   • اگر میزان ذخیره‌سازی بیشتر از ۱۰۰ گیگابایت باشد، درخواست باید توسط مدیر منابع ذخیره‌سازی تایید شود.

   conditions:
     - condition: "Storage > 100GB"
       approver: "StorageManager"
       approvalType: "Manual"
   

6. تنظیمات نوتیفیکیشن (Notifications) پس از تعیین مراحل تایید، می‌توانید تنظیم کنید که در صورت نیاز به تایید یا رد درخواست‌ها، اطلاع‌رسانی‌ها (Notifications) به کاربران یا گروه‌های خاص ارسال شود.پیکربندی نوتیفیکیشن‌ها:
   • شما می‌توانید پیام‌های ایمیلی برای تایید یا رد درخواست‌ها برای افراد خاص یا گروه‌ها تنظیم کنید.
   • می‌توانید نوتیفیکیشن‌ها را به‌صورت خودکار یا دستی ارسال کنید.

   notifications:
     - email: "approver@domain.com"
       subject: "Approval Request"
       body: "Please review the VM request for approval."
   

7. ذخیره و اعمال سیاست تایید پس از تکمیل پیکربندی مراحل تایید و تنظیمات نوتیفیکیشن، تنظیمات خود را ذخیره کنید و سیاست تایید را به سرویس‌ها و درخواست‌های مورد نظر اعمال کنید.

---

3. آزمایش و بررسی

پس از پیکربندی Approval Policies، باید آن‌ها را آزمایش کنید تا مطمئن شوید که درخواست‌ها به درستی از طریق مراحل تایید و نوتیفیکیشن‌ها عبور می‌کنند.

• آزمایش فرآیند تایید: یک درخواست برای منابع جدید ایجاد کنید و مراحل تایید را بررسی کنید.
• اطمینان از نوتیفیکیشن‌ها: اطمینان حاصل کنید که نوتیفیکیشن‌ها به درستی به افراد و گروه‌های مشخص شده ارسال می‌شود.
• بررسی تاریخچه تایید: در صورت نیاز، تاریخچه و گزارش‌های مربوط به تایید درخواست‌ها را بررسی کنید تا از صحت فرآیند تایید اطمینان حاصل کنید.

---

جمع‌بندی

Approval Policies یکی از اجزای کلیدی در VMware vRealize Automation (vRA) است که به شما کمک می‌کند تا درخواست‌های منابع را به صورت ساختاریافته و کنترل‌شده تایید کنید. با پیکربندی مراحل تایید و تنظیمات شرطی و نوتیفیکیشن‌ها، می‌توانید اطمینان حاصل کنید که درخواست‌ها مطابق با سیاست‌های سازمانی تایید شده و تخصیص منابع به‌طور مؤثر و با امنیت بالا انجام می‌شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت درخواست‌های کاربران و تخصیص منابع خودکار با تایید” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، یکی از وظایف اصلی مدیریت منابع، مدیریت درخواست‌های کاربران و تخصیص منابع به صورت خودکار است. این فرآیند می‌تواند شامل تایید درخواست‌ها قبل از تخصیص منابع به کاربران باشد تا اطمینان حاصل شود که تخصیص منابع به صورت بهینه و مطابق با سیاست‌های سازمانی انجام می‌شود.

این فرآیند به طور خاص برای بهبود کارایی و اطمینان از رعایت سیاست‌های امنیتی و مدیریتی در سازمان بسیار مهم است. در این بخش به چگونگی مدیریت درخواست‌های کاربران و تخصیص منابع خودکار با تایید پرداخته می‌شود.

1. مدیریت درخواست‌های کاربران

در vRA، کاربران می‌توانند درخواست‌هایی برای منابع مختلف مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و دیگر سرویس‌ها ارسال کنند. پس از ارسال درخواست، vRA با استفاده از Approval Policies درخواست‌ها را بررسی کرده و فرآیند تخصیص منابع را هدایت می‌کند.

مراحل مدیریت درخواست‌ها:

• ایجاد درخواست: کاربران از Service Catalog برای درخواست منابع استفاده می‌کنند. درخواست‌ها می‌توانند برای منابع فیزیکی، مجازی یا ابری باشند.
• بررسی درخواست‌ها: درخواست‌ها بر اساس سیاست‌های تایید (Approval Policies) بررسی می‌شوند. در صورتی که نیاز به تایید دستی باشد، مسئولین یا مدیران منابع باید درخواست‌ها را تایید کنند.
• اعمال تایید یا رد: پس از تایید درخواست‌ها، منابع تخصیص داده می‌شوند.

---

2. تخصیص منابع خودکار با تایید

در vRA، تخصیص منابع می‌تواند به صورت خودکار انجام شود، اما می‌تواند نیاز به تایید قبل از تخصیص منابع داشته باشد. این فرآیند به کمک Approval Policies کنترل می‌شود تا تضمین کند که تخصیص منابع مطابق با شرایط و سیاست‌های سازمانی باشد.

مراحل تخصیص خودکار با تایید:

1. تعریف Approval Policy برای درخواست‌ها: ابتدا باید یک Approval Policy برای درخواست‌های منابع تعریف کنید. این سیاست می‌تواند شامل تایید دستی یا خودکار باشد و می‌تواند برای هر نوع منابع مختلف تنظیم شود.نمونه تعریف Approval Policy:

   approvalPolicy:
     name: "VM Request Approval"
     steps:
       - step: "Step 1"
         approvers: "ITAdmins"
         approvalType: "Manual"
       - step: "Step 2"
         approvers: "SecurityTeam"
         approvalType: "Manual"
   

   در این مثال:

   • Step 1: درخواست باید توسط گروه ITAdmins تایید شود.
   • Step 2: درخواست باید توسط گروه SecurityTeam تایید شود.
2. تنظیمات خودکار تخصیص منابع: اگر سیاست تایید به گونه‌ای تنظیم شود که بعد از تایید توسط کاربران، تخصیص منابع به صورت خودکار انجام شود، vRA می‌تواند به طور اتوماتیک منابع را به کاربر تخصیص دهد.مثال تخصیص خودکار منابع:
   • پس از تایید درخواست یک ماشین مجازی، vRA به صورت خودکار ماشین مجازی جدید را ایجاد کرده و به کاربر تخصیص می‌دهد.

   دستورات خودکار تخصیص منابع در قالب API یا CLI: اگر تایید صورت پذیرد، می‌توان از دستورات CLI یا API برای تخصیص خودکار استفاده کرد.

   vra-api/allocate-resource --resourceType VM --resourceName "New VM" --user <username>
   

3. مراحل تایید (Approval Steps): هر درخواست که تایید لازم دارد، به مراحل تایید مشخصی ارسال می‌شود. این مراحل می‌تواند شامل تایید از سوی افراد مختلف باشد. پس از تایید نهایی، تخصیص منابع به طور خودکار انجام می‌شود.مثال:
   • درخواست برای ایجاد یک ماشین مجازی باید ابتدا توسط مدیر منابع IT و سپس توسط مدیر امنیت تایید شود.
4. اعمال تایید و تخصیص منابع: بعد از تایید درخواست توسط مراحل تعیین‌شده، منابع به‌طور خودکار تخصیص داده می‌شوند. برای مثال، پس از تایید نهایی، یک ماشین مجازی یا دیگر منابع به صورت خودکار به کاربر تخصیص می‌یابد.مثال تخصیص ماشین مجازی:

   vra-api/allocate-vm --vmName "VM-001" --cpu 4 --memory 16GB --storage 100GB --user <username>
   

---

3. پیاده‌سازی اتوماسیون بیشتر در تخصیص منابع

پس از تعریف سیاست‌های تایید و تخصیص منابع، می‌توان از BluePrints و LifeCycle Management در vRA برای مدیریت منابع و تخصیص‌های خودکار بیشتر استفاده کرد. این به شما این امکان را می‌دهد که فرآیندهای پیچیده‌تر اتوماسیون را پیاده‌سازی کنید.

• BluePrints: Blueprints در vRA به شما این امکان را می‌دهند که مدل‌های منابع را طراحی کرده و آن‌ها را به صورت خودکار در محیط‌های مختلف استقرار دهید.
• LifeCycle Management: از این ابزار می‌توان برای مدیریت چرخه حیات منابع استفاده کرد، از جمله نصب، پیکربندی، و حذف منابع.

---

4. نظارت و گزارش‌گیری

بعد از تخصیص منابع و تایید درخواست‌ها، نظارت بر تخصیص و استفاده از منابع بسیار اهمیت دارد. شما می‌توانید از قابلیت‌های گزارش‌گیری و نظارت در vRA برای بررسی وضعیت تخصیص منابع و پیگیری هرگونه مشکلات استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

در VMware vRealize Automation (vRA)، مدیریت درخواست‌های کاربران و تخصیص منابع خودکار با تایید از طریق Approval Policies امکان‌پذیر است. با استفاده از این سیاست‌ها، می‌توان درخواست‌ها را قبل از تخصیص منابع بررسی کرده و تایید کرد، به‌ویژه در مواقعی که نیاز به تایید دستی از سوی مدیران یا تیم‌های مختلف وجود دارد. این فرآیند برای اطمینان از تخصیص بهینه و مطابق با سیاست‌های سازمانی ضروری است.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”فرآیندهای تایید و اعمال سیاست‌ها بر اساس نیازهای سازمان” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، فرآیندهای تایید و اعمال سیاست‌ها نقش مهمی در اطمینان از تخصیص بهینه منابع و رعایت سیاست‌های امنیتی، مدیریتی و عملیاتی در سازمان دارند. با استفاده از Approval Policies، سازمان‌ها می‌توانند تعیین کنند که هر درخواست منابع باید توسط کدام افراد یا گروه‌ها تایید شود. این سیاست‌ها به سازمان‌ها کمک می‌کنند تا منابع به درستی تخصیص یابند و اطمینان حاصل کنند که دسترسی به منابع با شرایط و مقررات سازمانی همخوانی دارد.

این فرآیند به صورت اتوماتیک یا دستی انجام می‌شود و بر اساس نیازهای خاص سازمان می‌توان آن را تنظیم کرد.

1. تعریف فرآیندهای تایید بر اساس نیازهای سازمان

در vRA، فرآیندهای تایید می‌توانند بسته به نیازهای سازمان بسیار انعطاف‌پذیر باشند. این فرآیندها می‌توانند برای انواع مختلف منابع (ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی، سرویس‌ها و غیره) تعریف شوند و شامل تاییدات از سوی تیم‌های مختلف باشند.

مراحل تعریف فرآیند تایید:

1. ایجاد Approval Policies: ابتدا باید Approval Policies را برای منابع و سرویس‌های مختلف ایجاد کنید. این سیاست‌ها می‌توانند شامل مراحل مختلف تایید، گروه‌های تایید و نوع تایید (دستی یا خودکار) باشند.مثال تعریف یک Approval Policy برای ماشین‌های مجازی:

   approvalPolicy:
     name: "VM Request Approval"
     steps:
       - step: "IT Team Review"
         approvers: "ITAdmins"
         approvalType: "Manual"
       - step: "Security Review"
         approvers: "SecurityTeam"
         approvalType: "Manual"
       - step: "Final Approval"
         approvers: "Management"
         approvalType: "Manual"
   

   در این مثال:

   • اولین مرحله تایید توسط IT Team انجام می‌شود.
   • مرحله دوم تایید توسط Security Team است.
   • مرحله سوم تایید توسط Management است.
2. شناسایی فرآیندهای تایید برای انواع منابع: برای هر نوع منبع (مثلاً ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی، یا سرویس‌های ابری)، فرآیند تایید خاصی می‌توان تعریف کرد. این فرآیند ممکن است شامل یک یا چند مرحله تایید از تیم‌های مختلف باشد.
3. اعمال سیاست‌های تایید به درخواست‌ها: زمانی که یک درخواست برای منابع ارسال می‌شود، Approval Policy مناسب برای آن درخواست اعمال می‌شود. این فرآیند می‌تواند شامل تایید از سوی تیم‌های مختلف باشد.

---

2. اعمال سیاست‌ها بر اساس نیازهای سازمان

اعمال سیاست‌های تایید و تخصیص منابع به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که منابع خود را مطابق با نیازهای خاص خود تخصیص دهند و در عین حال کنترل دقیقی بر نحوه تخصیص منابع داشته باشند. برای مثال، در صورتی که یک سازمان بخواهد تخصیص منابع به تیم‌های مختلف را مدیریت کند یا منابع حساس را فقط با تایید مدیران امنیتی تخصیص دهد، می‌توان از سیاست‌های تایید استفاده کرد.

مراحل اعمال سیاست‌های تایید به درخواست‌های منابع:

1. اعمال تاییدات دستی و خودکار: برای درخواست‌های مختلف می‌توان فرآیند تایید را به صورت دستی یا خودکار تنظیم کرد. در حالت دستی، درخواست‌ها باید توسط گروه‌های مختلف تایید شوند، در حالی که در حالت خودکار، منابع می‌توانند به طور مستقیم تخصیص یابند.مثال تایید خودکار: اگر یک درخواست برای منابعی مانند ماشین مجازی ارسال شود و نیاز به تایید دستی نباشد، می‌توان از تایید خودکار استفاده کرد.

   vra-api/approve-request --requestId <requestId> --auto-approve true
   

   در اینجا، درخواست به صورت خودکار تایید می‌شود.

2. تخصیص منابع پس از تایید: پس از تایید نهایی درخواست‌ها، منابع به طور خودکار تخصیص داده می‌شوند. به عنوان مثال، پس از تایید درخواست برای یک ماشین مجازی، منابع سخت‌افزاری و نرم‌افزاری مربوطه تخصیص داده می‌شود.دستور تخصیص ماشین مجازی:

   vra-api/allocate-vm --vmName "VM-001" --cpu 4 --memory 16GB --storage 100GB --user <username>
   

3. بررسی و نظارت بر درخواست‌ها: مدیران سیستم می‌توانند در هر مرحله از فرآیند تایید درخواست‌ها، آن‌ها را بررسی کرده و بر تخصیص منابع نظارت کنند. در صورت نیاز، می‌توانند درخواست‌ها را رد یا تغییر دهند.
4. مدیریت فرآیند تایید با استفاده از Blueprints: برای ایجاد فرآیندهای تایید پیچیده‌تر، می‌توان از BluePrints استفاده کرد. Blueprints به شما این امکان را می‌دهند که انواع منابع را به طور دقیق مدل‌سازی کرده و برای آن‌ها فرآیند تایید تعریف کنید.

---

3. نظارت و گزارش‌گیری بر فرآیند تایید و تخصیص منابع

پس از پیاده‌سازی فرآیند تایید و تخصیص منابع، نظارت بر عملکرد این فرآیندها بسیار مهم است. شما می‌توانید از ابزارهای نظارت و گزارش‌گیری در vRA استفاده کنید تا اطمینان حاصل کنید که سیاست‌ها به درستی اعمال می‌شوند.

مثال گزارش‌گیری از درخواست‌های تایید شده:

vra-api/report --type "approval" --status "approved" --date-range "last30days"

این دستور گزارش‌هایی از درخواست‌هایی که در 30 روز گذشته تایید شده‌اند را ارائه می‌دهد.

---

جمع‌بندی

فرآیندهای تایید و اعمال سیاست‌ها در VMware vRealize Automation (vRA) به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که منابع را به صورت کنترل‌شده و مطابق با نیازهای خاص خود تخصیص دهند. با استفاده از Approval Policies و BluePrints، سازمان‌ها می‌توانند فرآیندهای تایید را به طور خودکار یا دستی تنظیم کرده و نظارت دقیقی بر تخصیص منابع داشته باشند. این فرآیندها به ارتقای کارایی، رعایت سیاست‌های امنیتی و مدیریتی، و افزایش مقیاس‌پذیری در سازمان کمک می‌کند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. پیکربندی تخصیص منابع با استفاده از Reservation Policies”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت تخصیص منابع ثابت و پویا در محیط vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، مدیریت تخصیص منابع به صورت ثابت و پویا یکی از ویژگی‌های مهم برای بهینه‌سازی استفاده از منابع و افزایش مقیاس‌پذیری است. این دو نوع تخصیص منابع به سازمان‌ها این امکان را می‌دهند که منابع را به شکلی کارآمد و مطابق با نیازهای در حال تغییر سازمان تخصیص دهند.

در این بخش، نحوه مدیریت هر دو نوع تخصیص منابع ثابت (Fixed) و پویا (Dynamic) در vRA را بررسی خواهیم کرد.

---

1. تخصیص منابع ثابت

تخصیص منابع ثابت به معنای تخصیص منابع به یک ماشین یا سرویس به‌صورت پیش‌فرض و غیر قابل تغییر است. این منابع معمولاً در هنگام ایجاد ماشین‌های مجازی یا منابع دیگر به‌طور ثابت مشخص می‌شوند و بعداً قابل تغییر نیستند. این نوع تخصیص معمولاً برای محیط‌هایی که نیاز به پایداری و دسترسی ثابت دارند، مانند سیستم‌های تولیدی یا اپلیکیشن‌های حساس استفاده می‌شود.

ویژگی‌های تخصیص منابع ثابت:

• منابع به طور ثابت برای یک ماشین یا سرویس اختصاص می‌یابند.
• پس از تخصیص، منابع به راحتی قابل تغییر نیستند.
• معمولاً در محیط‌هایی با نیازهای عملکردی ثابت و پیش‌بینی شده استفاده می‌شود.

چگونگی پیکربندی تخصیص منابع ثابت در vRA:

برای تخصیص منابع ثابت در vRA، می‌توان از Blueprints استفاده کرد. در این Blueprints، منابع ثابت مانند CPU، RAM و ذخیره‌سازی به ماشین‌های مجازی تخصیص داده می‌شود.

نمونه Blueprint برای تخصیص ثابت منابع:

Blueprint:
  name: "FixedResourcesVM"
  resources:
    cpu: 4
    memory: 16GB
    storage: 100GB

در این مثال، ماشین مجازی با 4 هسته CPU، 16 گیگابایت RAM و 100 گیگابایت فضای ذخیره‌سازی تخصیص داده می‌شود.

---

2. تخصیص منابع پویا

تخصیص منابع پویا به معنای تخصیص منابع به شکلی است که میزان منابع می‌تواند بسته به نیاز و تغییرات محیط به‌صورت خودکار یا دستی تغییر کند. این نوع تخصیص برای محیط‌هایی که نیاز به مقیاس‌پذیری و انعطاف‌پذیری دارند، مانند محیط‌های ابری یا تست، بسیار مناسب است.

ویژگی‌های تخصیص منابع پویا:

• منابع به طور خودکار یا دستی تنظیم و تغییر می‌کنند.
• مناسب برای محیط‌های ابری و مقیاس‌پذیر.
• منابع می‌توانند به‌طور خودکار افزایش یا کاهش یابند.
• می‌تواند به تغییرات بار کاری پاسخ دهد.

چگونگی پیکربندی تخصیص منابع پویا در vRA:

در vRA، تخصیص منابع پویا می‌تواند با استفاده از ویژگی‌هایی مانند Elasticity و Scale-in/Scale-out انجام شود. این ویژگی‌ها به شما امکان می‌دهند که منابع را بسته به بار کاری و نیازهای سیستم به طور خودکار تغییر دهید.

نمونه پیکربندی برای تخصیص منابع پویا در Blueprint:

Blueprint:
  name: "DynamicResourcesVM"
  resources:
    cpu: { min: 2, max: 8 }
    memory: { min: 4GB, max: 32GB }
    storage: { min: 50GB, max: 200GB }

در این مثال:

• CPU می‌تواند از 2 هسته به حداکثر 8 هسته افزایش یابد.
• RAM می‌تواند از 4 گیگابایت به 32 گیگابایت افزایش یابد.
• فضای ذخیره‌سازی می‌تواند بین 50 گیگابایت تا 200 گیگابایت تغییر کند.

این ویژگی‌ها به‌طور خودکار با تغییرات نیازهای بار کاری، منابع را تنظیم می‌کنند.

---

3. ترکیب منابع ثابت و پویا

در برخی موارد، ممکن است ترکیب منابع ثابت و پویا برای بهینه‌سازی استفاده از منابع مفید باشد. به‌عنوان مثال، می‌توانید منابع ثابت برای بخش‌های حیاتی و منابع پویا برای بخش‌هایی که نیاز به مقیاس‌پذیری دارند، تخصیص دهید.

مثال ترکیب منابع ثابت و پویا:

Blueprint:
  name: "MixedResourcesVM"
  resources:
    cpu: 4 # ثابت
    memory: { min: 4GB, max: 32GB } # پویا
    storage: 100GB # ثابت

در این مثال:

• CPU و ذخیره‌سازی به صورت ثابت تخصیص داده می‌شود.
• حافظه به صورت پویا با حداقل 4 گیگابایت و حداکثر 32 گیگابایت قابل تنظیم است.

---

4. نظارت و مدیریت منابع

برای اطمینان از تخصیص بهینه منابع، نظارت بر منابع تخصیص داده شده امری ضروری است. vRA ابزارهای متعددی برای نظارت بر استفاده از منابع فراهم می‌کند، از جمله داشبوردهای مدیریتی و گزارش‌گیری‌های دقیق که به مدیران این امکان را می‌دهند که وضعیت منابع را در زمان واقعی مشاهده کنند.

ابزارهای نظارت در vRA:

• vRealize Operations برای نظارت بر عملکرد و استفاده از منابع.
• vRealize Automation Reporting برای گزارش‌گیری از وضعیت تخصیص منابع.

---

جمع‌بندی

مدیریت تخصیص منابع ثابت و پویا در VMware vRealize Automation (vRA)، به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که منابع را به صورت بهینه و مطابق با نیازهای متغیر تخصیص دهند. منابع ثابت برای محیط‌هایی با نیازهای پایدار و منابع پویا برای محیط‌هایی که نیاز به مقیاس‌پذیری دارند مناسب است. با استفاده از BluePrints و ویژگی‌های Elasticity، سازمان‌ها می‌توانند منابع را به طور خودکار یا دستی تنظیم کنند و به مقیاس‌پذیری و بهینه‌سازی عملکرد کمک کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از Reservation Policies برای تنظیم منابع پیش‌فرض در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، Reservation Policies به مدیران اجازه می‌دهند که تخصیص منابع را به شکلی ساختاریافته و مدیریت‌شده انجام دهند. با استفاده از Reservation Policies، می‌توان قوانینی برای تخصیص منابع پیش‌فرض تعریف کرد و اطمینان حاصل کرد که درخواست‌های منابع به درستی در زیرساخت مشخص شده توزیع می‌شوند.

---

1. مفهوم Reservation Policies در vRA

Reservation Policies به شما کمک می‌کنند که منابع خاصی را برای انواع مختلف سرویس‌ها یا کاربران رزرو کنید. به این ترتیب، زمانی که کاربران درخواست ایجاد یک ماشین مجازی یا سرویس را ارائه می‌دهند، منابع آن‌ها از یک مجموعه از پیش تعریف‌شده تخصیص داده می‌شود.

کاربردهای اصلی:

• کنترل تخصیص منابع در محیط‌های چندکاربره
• اطمینان از اینکه گروه‌های خاصی از کاربران تنها به منابع مشخصی دسترسی دارند
• بهینه‌سازی مصرف منابع برای جلوگیری از تخصیص بیش از حد

---

2. ایجاد یک Reservation Policy در vRA

برای ایجاد Reservation Policy در vRA، مراحل زیر را دنبال کنید:

مرحله 1: ورود به vRA

• به vRealize Automation Web Console وارد شوید.
• به مسیر Infrastructure > Reservations > Reservation Policies بروید.

مرحله 2: ایجاد یک Policy جدید

• بر روی New کلیک کنید.
• یک نام (Name) و یک توضیح (Description) برای Policy وارد کنید.
• در صورت نیاز، منابع خاصی (مانند Storage، Network) را برای این Policy مشخص کنید.
• تنظیمات را ذخیره کنید.

---

3. اختصاص Reservation Policy به Reservationها

Reservation در vRA نشان‌دهنده منابع خاصی است که به گروه‌های کاربران تخصیص داده شده‌اند. برای ارتباط یک Reservation Policy با Reservation، مراحل زیر را انجام دهید:

مرحله 1: رفتن به تنظیمات Reservations

• در کنسول vRA، به مسیر Infrastructure > Reservations > Compute Resources بروید.
• روی یک Reservation موجود کلیک کنید یا یک Reservation جدید ایجاد کنید.

مرحله 2: اعمال Reservation Policy

• در تنظیمات Reservation، قسمت Reservation Policy را پیدا کنید.
• Policy موردنظر را از لیست انتخاب کنید.
• تنظیمات را ذخیره کنید.

با این کار، هر درخواست تخصیص منابع که با این Reservation Policy همخوانی داشته باشد، به این Reservation متصل خواهد شد.

---

4. اعمال Reservation Policy در Blueprints

هنگامی که یک Reservation Policy ایجاد شد، می‌توان از آن در Blueprints استفاده کرد تا اطمینان حاصل شود که منابع به‌درستی تخصیص داده می‌شوند.

برای افزودن Reservation Policy به Blueprint، مراحل زیر را انجام دهید:

مرحله 1: ویرایش Blueprint

• به Design > Blueprints بروید.
• یک Blueprint جدید ایجاد کنید یا یک Blueprint موجود را ویرایش کنید.

مرحله 2: اضافه کردن Reservation Policy

• در قسمت Properties، مقدار ReservationPolicy را تنظیم کنید.

مثال YAML برای استفاده از Reservation Policy در Blueprint:

Blueprint:
  name: "VM_Deployment"
  properties:
    ReservationPolicy: "HighPerformance_ResPolicy"
  resources:
    cpu: 4
    memory: 16GB
    storage: 100GB

در این مثال:

• ماشین‌های مجازی ایجاد شده بر اساس این Blueprint از Reservation Policy مشخص شده استفاده خواهند کرد.
• این Policy می‌تواند تضمین کند که منابع مورد استفاده همیشه از مجموعه مشخصی از سرورها یا استوریج تخصیص داده شوند.

---

5. نظارت و بررسی تنظیمات Reservation Policy

برای اطمینان از عملکرد صحیح Reservation Policies، می‌توان از قابلیت‌های مانیتورینگ و گزارش‌گیری در vRA استفاده کرد.

بررسی تنظیمات Reservation Policy:

• به Infrastructure > Reservations > Reservations بروید و ببینید که آیا Reservation Policy موردنظر به درستی اعمال شده است.
• در صورت نیاز، می‌توان تنظیمات را تغییر داده یا Policy جدیدی تعریف کرد.

استفاده از Logs برای بررسی تخصیص منابع:

برای بررسی اینکه آیا یک Reservation Policy به درستی عمل کرده است، می‌توان Logs مربوط به تخصیص منابع را در vRA مشاهده کرد:

• به مسیر Administration > Logs بروید.
• لاگ‌های مربوط به درخواست‌های منابع را مشاهده کنید تا ببینید آیا منابع به درستی از Reservation Policy تخصیص داده شده‌اند یا نه.

---

 جمع‌بندی

• Reservation Policies در vRA به شما این امکان را می‌دهند که مدیریت پیشرفته‌ای روی تخصیص منابع داشته باشید.
• با استفاده از این ویژگی، می‌توان منابع خاصی را به گروه‌های کاربران اختصاص داد و از بهینه‌سازی تخصیص منابع اطمینان حاصل کرد.
• برای استفاده از Reservation Policies، باید آن‌ها را ایجاد کرده، به Reservations متصل کرده و در Blueprints از آن‌ها استفاده کرد.
• با استفاده از قابلیت‌های نظارت و گزارش‌گیری، می‌توان عملکرد تخصیص منابع را ارزیابی و در صورت نیاز تغییرات لازم را اعمال کرد.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تخصیص منابع اختصاصی یا مشترک بر اساس نیاز سرویس‌ها در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، تخصیص منابع می‌تواند به دو شکل اختصاصی (Dedicated) یا مشترک (Shared) انجام شود. این انتخاب بستگی به نیازهای سرویس‌های مختلف و سیاست‌های سازمان دارد.

---

1. تفاوت منابع اختصاصی و مشترک

نوع تخصیص	توضیحات	موارد استفاده
اختصاصی (Dedicated)	یک سرویس یا گروه خاص از کاربران به یک مجموعه از منابع اختصاص داده می‌شود.	سرویس‌های حساس به عملکرد، نیازهای امنیتی بالا، سرویس‌های حیاتی سازمان
مشترک (Shared)	منابع بین چندین سرویس یا کاربران به اشتراک گذاشته می‌شوند.	محیط‌های توسعه و تست، بهینه‌سازی هزینه‌ها، پردازش‌های غیرحیاتی

---

2. تخصیص منابع اختصاصی (Dedicated Resources)

در تخصیص منابع اختصاصی، یک Reservation فقط برای یک گروه خاص از کاربران یا یک Blueprint مشخص تعریف می‌شود. این روش باعث بهبود عملکرد و امنیت می‌شود اما می‌تواند محدودیت در استفاده از منابع ایجاد کند.

ایجاد یک Reservation اختصاصی در vRA

1. به Infrastructure > Reservations > Compute Resources بروید.
2. روی New Reservation کلیک کنید.
3. نوع Compute Resource موردنظر (مانند vSphere، AWS) را انتخاب کنید.
4. نامی برای Reservation تعیین کنید و گروه کاربران مجاز را مشخص کنید.
5. منابع CPU، RAM و Storage را فقط برای این گروه رزرو کنید.
6. در تب Network، VLAN یا شبکه‌های اختصاصی را تنظیم کنید.
7. در تب Policies، یک Reservation Policy برای این منابع اختصاص دهید.
8. تنظیمات را ذخیره کنید.

افزودن منابع اختصاصی به Blueprint

Blueprint:
  name: "Dedicated_VM"
  properties:
    ReservationPolicy: "Dedicated_ResPolicy"
  resources:
    cpu: 8
    memory: 32GB
    storage: 500GB

---

3. تخصیص منابع مشترک (Shared Resources)

در مدل Shared Resources، چندین سرویس یا گروه از کاربران می‌توانند از یک مجموعه منابع پویا استفاده کنند. این روش مناسب محیط‌های توسعه و تست، سرویس‌های غیرحیاتی و پردازش‌های موقت است.

ایجاد یک Reservation مشترک در vRA

1. به Infrastructure > Reservations > Compute Resources بروید.
2. روی New Reservation کلیک کنید.
3. نوع Compute Resource را انتخاب کنید.
4. گروه‌های کاربری مختلف را به این Reservation اضافه کنید.
5. منابع CPU، RAM و Storage را به‌صورت قابل اشتراک‌گذاری تنظیم کنید.
6. در تب Network، VLANهای عمومی و SDN-based networks را تنظیم کنید.
7. در تب Policies، یک Reservation Policy را تعریف کنید که به اشتراک‌گذاری منابع اجازه دهد.
8. تنظیمات را ذخیره کنید.

افزودن منابع مشترک به Blueprint

Blueprint:
  name: "Shared_VM"
  properties:
    ReservationPolicy: "Shared_ResPolicy"
  resources:
    cpu: 4
    memory: 16GB
    storage: 100GB

---

4. ترکیب منابع اختصاصی و مشترک (Hybrid Allocation)

در برخی موارد، ممکن است نیاز به ترکیب منابع اختصاصی و مشترک برای بخش‌های مختلف یک سرویس داشته باشیم.

مثال: ترکیب منابع اختصاصی و مشترک در یک Blueprint

Blueprint:
  name: "Hybrid_Service"
  properties:
    ReservationPolicy: "Hybrid_ResPolicy"
  resources:
    database:
      cpu: 8
      memory: 64GB
      storage: 1TB
      reservationPolicy: "Dedicated_ResPolicy"
    web:
      cpu: 4
      memory: 16GB
      storage: 100GB
      reservationPolicy: "Shared_ResPolicy"

در این مثال:

• دیتابیس (Database) از منابع اختصاصی استفاده می‌کند.
• سرورهای وب (Web Servers) از منابع مشترک استفاده می‌کنند.

---

5. مدیریت منابع بر اساس سیاست‌های سازمانی

برای مدیریت بهتر منابع اختصاصی و مشترک، می‌توان از Policies در vRA استفاده کرد:

• Reservation Policies: تعیین می‌کند که کدام درخواست‌ها به کدام منابع تخصیص داده شوند.
• Approval Policies: درخواست‌های تخصیص منابع را قبل از اعمال، نیازمند تایید می‌کند.
• Lease Policies: محدودیت‌های زمانی برای تخصیص منابع تعریف می‌کند.

---

جمع‌بندی

• در vRA، تخصیص منابع می‌تواند به‌صورت اختصاصی (Dedicated) یا مشترک (Shared) انجام شود.
• منابع اختصاصی برای سرویس‌های حیاتی و امنیتی مناسب هستند، درحالی‌که منابع مشترک به بهینه‌سازی هزینه‌ها کمک می‌کنند.
• با استفاده از Reservation Policies، می‌توان منابع را به شکلی بهینه برای گروه‌های مختلف کاربران مدیریت کرد.
• Blueprints باید به درستی پیکربندی شوند تا بتوانند منابع اختصاصی یا مشترک را به درستی دریافت کنند.
• Hybrid Allocation امکان ترکیب منابع اختصاصی و مشترک را برای سرویس‌های ترکیبی فراهم می‌کند.

با این روش‌ها، می‌توان تخصیص منابع در vRA را بهینه و مقیاس‌پذیر انجام داد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. تنظیمات محدودیت منابع و تخصیص بر اساس نیازهای خاص”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد و مدیریت Limits برای منابع (CPU، RAM، Disk) در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، مدیریت منابع از طریق Resource Limits به ما امکان می‌دهد که میزان مصرف CPU، RAM، Disk و سایر منابع را کنترل کرده و از مصرف بیش‌ازحد جلوگیری کنیم. این قابلیت برای مدیریت بهینه منابع، جلوگیری از Over-Provisioning و تضمین عملکرد سرویس‌ها بسیار مهم است.

---

1. مفهوم Limits در تخصیص منابع

Resource Limits میزان استفاده‌ی حداکثری از یک منبع مشخص را برای یک کاربر، گروه، پروژه یا سازمان تعیین می‌کند. این محدودیت‌ها معمولاً در سه سطح قابل تعریف هستند:

سطح محدودیت	توضیحات
Project-Level Limits	محدود کردن منابع برای یک پروژه خاص (مثلاً یک تیم توسعه).
User-Level Limits	محدود کردن منابعی که یک کاربر خاص می‌تواند مصرف کند.
Resource-Level Limits	محدود کردن میزان CPU، RAM، Disk برای یک ماشین مجازی یا سرویس خاص.

---

2. ایجاد Resource Limits در vRA

1. تنظیم محدودیت‌ها در سطح پروژه (Project-Level Limits)

1. وارد vRA Cloud Assembly شوید.
2. به مسیر Infrastructure > Projects بروید.
3. پروژه موردنظر را انتخاب کنید.
4. در تب Quota & Limits، مقدار حداکثری CPU، RAM، Disk را تعیین کنید.
5. تنظیمات را ذخیره کنید.

مثال: تنظیم محدودیت‌های پروژه

limits:
  cpu: 100  # حداکثر 100 vCPU
  memory: 256GB  # حداکثر 256 گیگابایت RAM
  storage: 2TB  # حداکثر 2 ترابایت فضای ذخیره‌سازی

---

2. تنظیم محدودیت‌ها برای کاربر خاص (User-Level Limits)

1. به Identity & Access Management در vRA بروید.
2. روی Users & Groups کلیک کنید.
3. کاربر یا گروه موردنظر را انتخاب کنید.
4. در بخش Limits & Quotas، میزان حداکثری مصرف را تعیین کنید.

مثال: محدودیت منابع برای یک کاربر

users:
  - name: "developer01"
    cpu_limit: 10
    memory_limit: 32GB
    storage_limit: 500GB

---

3. تنظیم محدودیت‌ها در سطح ماشین‌های مجازی (VM-Level Limits)

هنگام تعریف یک Blueprint می‌توان محدودیت‌های CPU، RAM و Disk را برای هر VM مشخص کرد.

مثال: محدود کردن منابع در Blueprint

Blueprint:
  name: "Limited_VM"
  properties:
    cpu_limit: 4
    memory_limit: 16GB
    storage_limit: 100GB
  resources:
    vm:
      type: Cloud.Machine
      properties:
        cpuCount: 4
        totalMemoryMB: 16000
        disks:
          - capacityGB: 100

در این مثال، ماشین مجازی فقط 4 هسته پردازنده، 16 گیگابایت RAM و 100 گیگابایت دیسک خواهد داشت.

---

3. نظارت بر استفاده از منابع و اعمال محدودیت‌ها

بررسی میزان مصرف منابع در vRA

1. وارد vRA Cloud Assembly شوید.
2. به Monitor > Usage & Quotas بروید.
3. میزان استفاده از CPU، RAM، Storage را بررسی کنید.
4. در صورت لزوم، محدودیت‌ها را تغییر دهید.

ایجاد Alert برای رسیدن به Resource Limits

می‌توان در vRA تنظیم کرد که در صورت نزدیک شدن به محدودیت‌های تعیین‌شده، یک هشدار (Alert) ایجاد شود:

alerts:
  - type: "Resource Limit Reached"
    threshold: 90%
    action: "Notify Admin"

---

4. مدیریت Resource Limits با Reservation Policies

اگر بخواهید که تخصیص منابع فقط از محدوده‌ی خاصی از سرورها انجام شود، می‌توانید از Reservation Policies استفاده کنید.

مثال: تعریف Reservation Policy برای محدود کردن CPU و RAM در vSphere

1. وارد Infrastructure > Reservations شوید.
2. یک Reservation Policy جدید تعریف کنید.
3. مقدار حداکثر CPU و RAM را تعیین کنید.
4. این Policy را به Blueprints مرتبط کنید.

افزودن Policy به یک Blueprint

Blueprint:
  name: "VM_with_Reservation"
  properties:
    reservationPolicy: "HighPerfCluster"
  resources:
    vm:
      type: Cloud.Machine
      properties:
        cpuCount: 8
        totalMemoryMB: 32000

---

جمع‌بندی

• Resource Limits در vRA به ما کمک می‌کند تا از مصرف بیش‌ازحد منابع جلوگیری کنیم.
• می‌توان محدودیت‌ها را در سه سطح (پروژه، کاربر و ماشین مجازی) تعیین کرد.
• در Projects می‌توان مقدار حداکثری CPU، RAM و Storage را تعیین کرد.
• در User-Level Limits می‌توان میزان مصرف یک کاربر خاص را محدود کرد.
• در Blueprints می‌توان مقدار CPU، RAM و Disk را برای هر ماشین مجازی تنظیم کرد.
• با استفاده از Reservation Policies می‌توان منابع را به‌طور بهینه تخصیص داد.
• نظارت بر Resource Usage در vRA کمک می‌کند تا قبل از مصرف بیش‌ازحد، اقدام لازم انجام شود.

این تنظیمات باعث مدیریت بهینه منابع، کنترل هزینه‌ها و جلوگیری از مصرف نامناسب منابع خواهد شد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تخصیص منابع به صورت خودکار بر اساس نیاز درخواست‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط‌های ابری و مجازی، تخصیص منابع به‌صورت خودکار بر اساس نیازهای درخواست‌ها از جمله ویژگی‌های کلیدی vRealize Automation (vRA) است. این ویژگی به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که منابع مانند ماشین‌های مجازی (VMs)، شبکه‌ها و ذخیره‌سازی را به‌طور خودکار تخصیص دهند بدون اینکه نیازی به مداخله دستی باشد. با استفاده از BluePrints و Approval Policies، می‌توان درخواست‌ها را به صورت دقیق مطابق با نیازهای هر سرویس تخصیص داد.

۱. پیکربندی تخصیص منابع خودکار

در vRA، تخصیص منابع می‌تواند به‌طور خودکار و بر اساس نیازهای مختلف سرویس‌ها و درخواست‌ها انجام شود. این فرآیند به کمک BluePrints و Policies مدیریت می‌شود.

مراحل پیکربندی تخصیص منابع خودکار:

1. ایجاد و پیکربندی Blueprints
   BluePrint‌ها مدل‌هایی هستند که نحوه تخصیص منابع را تعیین می‌کنند. این مدل‌ها شامل ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و ذخیره‌سازی هستند که در زمان ارسال درخواست، منابع مطابق با ویژگی‌های BluePrint تخصیص داده می‌شوند.

   برای ایجاد BluePrint، مراحل زیر را دنبال کنید:

   • وارد Service Broker شوید.
   • به Infrastructure > Blueprints بروید.
   • یک BluePrint جدید ایجاد کنید.
   • منابعی مانند CPU، RAM، Disk و شبکه را بر اساس نیاز درخواست‌کننده تنظیم کنید.
2. پیکربندی منابع در قالب Dynamic Parameters
   در BluePrint‌ها می‌توانید Dynamic Parameters ایجاد کنید تا منابع به‌طور خودکار و بر اساس نیازهای درخواست‌دهنده تخصیص یابند. این پارامترها می‌توانند به‌طور مستقیم در صفحه درخواست وارد شوند و تخصیص منابع متناسب با آن‌ها انجام شود.

   برای مثال، در BluePrint می‌توانید پارامترهایی مانند تعداد هسته‌های CPU یا مقدار RAM را به‌صورت دینامیک تنظیم کنید.

   نمونه کد برای اضافه کردن پارامتر به BluePrint:

   vra_cli blueprint add_parameter --name cpu --type integer --default 2 --description "Number of CPUs"
   vra_cli blueprint add_parameter --name ram --type integer --default 4 --description "Amount of RAM in GB"
   

3. استفاده از Reservation Policies
   با استفاده از Reservation Policies، می‌توان منابع پیش‌فرض را برای کاربران تنظیم کرد. به‌عنوان مثال، تعیین می‌شود که یک کاربر به چه مقدار CPU، RAM و Disk به‌طور پیش‌فرض دسترسی داشته باشد.

   برای تنظیم Reservation Policies، مراحل زیر را دنبال کنید:

   • وارد vRA شوید.
   • به بخش Reservations در Administration بروید.
   • یک Reservation جدید بسازید.
   • منابع مانند CPU، RAM و Disk را برای تخصیص خودکار مشخص کنید.

   برای پیکربندی از CLI:

   vra_cli reservation create --name "Default Reservation" --cpu 4 --ram 8GB --disk 50GB
   

---

۲. استفاده از Approval Policies برای تخصیص خودکار منابع

تخصیص منابع می‌تواند به صورت خودکار انجام شود، اما در بسیاری از مواقع نیاز به تایید وجود دارد. به همین دلیل، با استفاده از Approval Policies می‌توان درخواست‌های منابع را بررسی و سپس تخصیص داد.

مراحل پیکربندی Approval Policies برای تخصیص خودکار منابع:

1. ایجاد Approval Policy
   وارد بخش Policies > Approval Policies شوید و یک Approval Policy جدید ایجاد کنید. در این سیاست‌ها می‌توان تعیین کرد که درخواست‌های منابع باید توسط چه کسانی تایید شوند.
2. اتصال Approval Policy به BluePrint
   زمانی که یک درخواست منابع به BluePrint متصل است، می‌توان Approval Policy را به آن متصل کرد. این اتصال تضمین می‌کند که پس از تایید، تخصیص منابع به‌صورت خودکار انجام شود.
3. استفاده از Approval Workflows برای تایید‌های پیچیده
   در صورتی که نیاز به تاییدهای پیچیده و چندمرحله‌ای دارید، می‌توان از vRealize Orchestrator برای ساخت Approval Workflows استفاده کرد.

---

۳. تخصیص منابع از طریق Self-Service Catalog

Self-Service Catalog به کاربران این امکان را می‌دهد که درخواست‌های خود را برای منابع مختلف ارسال کنند. پس از ارسال درخواست، منابع به‌طور خودکار تخصیص می‌یابند یا تحت تایید قرار می‌گیرند.

نحوه درخواست منابع از طریق Self-Service Catalog:

1. وارد شدن به Self-Service Catalog
   کاربران می‌توانند به بخش Catalog در vRA وارد شوند و سرویس‌ها و منابعی که برایشان اختصاص یافته است را مشاهده کنند.
2. انتخاب سرویس یا منبع
   کاربران می‌توانند از بین سرویس‌ها و منابع موجود در Service Catalog، گزینه‌های مورد نیاز خود را انتخاب کنند. این منابع می‌توانند شامل ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و ذخیره‌سازی‌ها باشند.
3. ایجاد درخواست و تخصیص منابع خودکار
   پس از ارسال درخواست، vRA با توجه به BluePrint و Reservation Policies منابع را به‌صورت خودکار تخصیص می‌دهد. اگر نیاز به تایید باشد، درخواست به تاییدکننده‌های مربوطه ارسال می‌شود.

---

۴. نظارت بر تخصیص منابع و درخواست‌ها

برای اطمینان از تخصیص صحیح منابع و پیگیری درخواست‌ها، vRA امکان نظارت و گزارش‌گیری را فراهم کرده است.

مشاهده درخواست‌ها و تخصیص‌ها از طریق داشبورد:

1. وارد بخش Requests در Service Broker شوید.
2. وضعیت درخواست‌ها را مشاهده کنید.
3. از فیلترها برای مشاهده وضعیت درخواست‌ها استفاده کنید.

استفاده از CLI برای مشاهده وضعیت تخصیص منابع:

vra_cli request status --request_id <request_id>

---

جمع‌بندی

تخصیص منابع به‌صورت خودکار بر اساس نیاز درخواست‌ها یکی از ویژگی‌های کلیدی vRealize Automation است که با استفاده از BluePrints، Reservation Policies و Approval Policies می‌توان آن را به شکلی کاملاً مقیاس‌پذیر و خودکار انجام داد. این فرآیند به سازمان‌ها کمک می‌کند تا تخصیص منابع را به‌صورت دقیق و بدون نیاز به مداخله دستی مدیریت کنند. همچنین، قابلیت نظارت و گزارش‌گیری بر تخصیص منابع، اطمینان از کارکرد صحیح و بهینه را فراهم می‌آورد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیم سیاست‌های مقیاس‌پذیری (Scalability) و تخصیص دینامیک” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از ویژگی‌های مهم در محیط‌های مجازی و ابری، قابلیت مقیاس‌پذیری است که به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد تا منابع را به‌صورت دینامیک و به‌طور خودکار مطابق با نیازهای سرویس‌ها و درخواست‌ها تخصیص دهند. در vRealize Automation (vRA)، تنظیم سیاست‌های مقیاس‌پذیری و تخصیص دینامیک منابع می‌تواند به بهبود کارایی و افزایش انعطاف‌پذیری محیط کمک کند.

در این بخش، نحوه تنظیم سیاست‌های مقیاس‌پذیری برای منابع و تخصیص دینامیک به‌طور دقیق توضیح داده خواهد شد.

۱. تنظیم سیاست‌های مقیاس‌پذیری

پ سیاست‌های مقیاس‌پذیری در vRA به شما این امکان را می‌دهند که منابع به‌طور خودکار در هنگام تغییر بار سیستم مقیاس‌بندی شوند. این ویژگی به‌ویژه برای محیط‌های با بار کاری متغیر یا سرویس‌های ابری مقیاس‌پذیر مفید است.

۱.۱. استفاده از Scaling Policies برای تنظیم مقیاس منابع

1. وارد vRealize Automation شوید.
2. به بخش Infrastructure > Reservations بروید.
3. انتخاب کنید که می‌خواهید Scaling Policy را برای یک Blueprint یا Service تنظیم کنید.
4. در قسمت Scaling Policies می‌توانید تنظیمات مربوط به مقیاس منابع را انجام دهید. به‌عنوان مثال، می‌توانید مشخص کنید که وقتی بار CPU به مقدار خاصی رسید، منابع اضافی به ماشین مجازی تخصیص داده شوند.

نمونه کد CLI برای تنظیم Scaling Policy:

vra_cli scaling_policy create 
--name "AutoScalePolicy" 
--cpu_threshold 80 
--ram_threshold 75 
--scale_up_action "add" 
--scale_down_action "remove" 
--blueprint "MyBlueprint"

در این کد:

• cpu_threshold: آستانه درصد استفاده از CPU برای شروع مقیاس‌پذیری
• ram_threshold: آستانه درصد استفاده از RAM برای شروع مقیاس‌پذیری
• scale_up_action: عملی که باید هنگام نیاز به مقیاس‌پذیری بالا (افزایش منابع) انجام شود
• scale_down_action: عملی که باید هنگام نیاز به مقیاس‌پذیری پایین (کاهش منابع) انجام شود
• blueprint: نام Blueprint که سیاست‌ها برای آن تنظیم می‌شود

۱.۲. تنظیم مقیاس‌پذیری به‌صورت خودکار بر اساس بار

یکی دیگر از روش‌های مقیاس‌پذیری، تنظیم مقیاس منابع به‌صورت خودکار بر اساس بار است. در این حالت، vRA به‌طور خودکار ماشین‌های مجازی، ذخیره‌سازی و منابع شبکه را بر اساس نیاز بار کاری تغییر می‌دهد.

برای انجام این تنظیمات در vRA:

1. وارد vRA شوید.
2. به BluePrints بروید و یک BluePrint جدید ایجاد کنید.
3. در قسمت Resource Allocation گزینه Auto-scaling را فعال کنید.

---

۲. تخصیص دینامیک منابع

تخصیص دینامیک منابع به‌این معنی است که منابع به‌طور خودکار و بر اساس نیاز درخواست‌دهنده تخصیص می‌یابند. این ویژگی به‌ویژه در شرایطی که بار کاری در حال تغییر است، بسیار مفید است.

۲.۱. تنظیم Dynamic Resource Allocation در Blueprints

در Blueprints می‌توانید منابع را به‌صورت دینامیک تخصیص دهید. به‌طور مثال، می‌توانید تعداد CPU، RAM و Disks را به‌طور دینامیک تنظیم کنید تا در صورت تغییر نیاز، منابع به‌طور خودکار تغییر کنند.

برای اضافه کردن منابع دینامیک به یک BluePrint:

1. وارد Blueprints در vRA شوید.
2. BluePrint مورد نظر خود را باز کنید.
3. به قسمت Dynamic Parameters بروید و پارامترهای مورد نظر را اضافه کنید.
4. می‌توانید از Elastic Load Balancers و Auto-Scaling Groups برای تخصیص منابع به‌صورت خودکار استفاده کنید.

نمونه کد CLI برای تخصیص دینامیک منابع:

vra_cli blueprint add_parameter 
--name cpu 
--type integer 
--default 2 
--description "Number of CPUs dynamically allocated"
vra_cli blueprint add_parameter 
--name ram 
--type integer 
--default 4 
--description "RAM dynamically allocated (GB)"

۲.۲. استفاده از Elastic Load Balancers برای تخصیص دینامیک

Elastic Load Balancers (ELBs) می‌توانند به‌صورت خودکار ترافیک را بین ماشین‌های مجازی تقسیم کنند و منابع اضافی را تخصیص دهند تا منابع به‌طور بهینه استفاده شوند.

برای تنظیم ELB در vRA:

1. وارد بخش Networking > Load Balancers شوید.
2. یک Load Balancer جدید بسازید و آن را به سرویس‌ها یا ماشین‌های مجازی خود متصل کنید.

نمونه کد CLI برای تنظیم ELB:

vra_cli load_balancer create 
--name "MyLoadBalancer" 
--service "MyService" 
--type "elastic" 
--min_instances 2 
--max_instances 10

---

 جمع‌بندی

با استفاده از پالسی‌های مقیاس‌پذیری و تخصیص دینامیک منابع در vRealize Automation، سازمان‌ها می‌توانند منابع را به‌طور خودکار و بر اساس نیازهای سرویس‌ها و درخواست‌ها مقیاس‌دهی کنند. این ویژگی‌ها به‌ویژه در محیط‌های ابری و مجازی که بار کاری متغیر است، بسیار مفید هستند. با استفاده از BluePrints، Scaling Policies و Elastic Load Balancers، می‌توان منابع را به‌طور بهینه تخصیص داد و از عملکرد بهینه محیط اطمینان حاصل کرد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 8. پیکربندی Multi-Tenancy برای سرویس‌های مختلف”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت چندین مشتری و تخصیص منابع به طور جداگانه” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌های مدیریت منابع مانند vRealize Automation (vRA)، یکی از چالش‌ها و وظایف مهم، مدیریت منابع برای چندین مشتری است. به‌ویژه زمانی که منابع به طور جداگانه برای هر مشتری تخصیص داده می‌شوند، نیاز به ابزارهایی داریم که امکان جداسازی و تخصیص منابع برای هر مشتری به صورت مستقل را فراهم کند.

برای مدیریت چندین مشتری و تخصیص منابع به‌طور جداگانه، از تکنیک‌ها و روش‌های مختلفی می‌توان استفاده کرد. در این بخش، به توضیح چگونگی تخصیص منابع برای چندین مشتری و استفاده از رزرویشن‌ها (Reservations) در vRA می‌پردازیم.

---

1. تخصیص منابع به مشتریان مختلف با استفاده از رزرویشن‌ها

در vRA، می‌توان برای هر مشتری یک رزرویشن خاص ایجاد کرد. رزرویشن‌ها به‌طور ویژه به تخصیص منابع فیزیکی یا مجازی مانند CPU، RAM و Storage اختصاص دارند و می‌توانند به مشتریان مختلف اختصاص یابند. هر مشتری می‌تواند به‌طور جداگانه منابع خود را داشته باشد تا با دیگر مشتریان تداخل نکند.

مثال: ایجاد رزرویشن برای مشتریان مختلف

در اینجا دستوراتی برای تخصیص منابع به دو مشتری CustomerA و CustomerB به‌صورت جداگانه آورده شده است:

# ایجاد رزرویشن برای CustomerA
vra_cli reservation create \
  --name "CustomerA_Reservation" \
  --cpu 4 \
  --ram 16 \
  --storage 100 \
  --tenant "CustomerA"

# ایجاد رزرویشن برای CustomerB
vra_cli reservation create \
  --name "CustomerB_Reservation" \
  --cpu 8 \
  --ram 32 \
  --storage 200 \
  --tenant "CustomerB"

در این مثال‌ها:

• CustomerA برای رزرو ۴ واحد CPU، ۱۶ گیگابایت RAM و ۱۰۰ گیگابایت فضای ذخیره‌سازی منابع دریافت می‌کند.
• CustomerB برای رزرو ۸ واحد CPU، ۳۲ گیگابایت RAM و ۲۰۰ گیگابایت فضای ذخیره‌سازی منابع دریافت می‌کند.

---

2. تنظیم سیاست‌ها و محدودیت‌ها برای تخصیص منابع به مشتریان

برای هر مشتری، می‌توان سیاست‌ها (Policies) و محدودیت‌ها (Limits) متفاوتی تعیین کرد. این سیاست‌ها به شما کمک می‌کنند تا منابع را به‌طور کارآمد و مطابق با نیازهای هر مشتری تخصیص دهید. همچنین می‌توانید منابع را محدود کنید تا از مصرف بیش از حد توسط هر مشتری جلوگیری شود.

مثال: تنظیم محدودیت منابع برای هر مشتری

در اینجا، می‌توانید با استفاده از ابزارهای vRA، برای مشتریان CustomerA و CustomerB محدودیت‌های مختلفی را اعمال کنید:

# تنظیم محدودیت منابع برای CustomerA
vra_cli reservation update \
  --name "CustomerA_Reservation" \
  --cpu-limit 4 \
  --ram-limit 16 \
  --storage-limit 100 \
  --tenant "CustomerA"

# تنظیم محدودیت منابع برای CustomerB
vra_cli reservation update \
  --name "CustomerB_Reservation" \
  --cpu-limit 8 \
  --ram-limit 32 \
  --storage-limit 200 \
  --tenant "CustomerB"

---

3. استفاده از Cloud Zones برای تخصیص منابع به مشتریان

Cloud Zones در vRA به شما این امکان را می‌دهند که منابع را در مناطق خاص ابری (cloud) تقسیم‌بندی کنید و به مشتریان مختلف تخصیص دهید. این ابزار به شما کمک می‌کند تا منابع را به صورت مؤثرتر در دسترس مشتریان قرار دهید.

مثال: تخصیص منابع در Cloud Zone خاص

در اینجا نحوه ایجاد یک Cloud Zone و تخصیص آن به مشتریان مختلف آمده است:

# ایجاد Cloud Zone برای CustomerA
vra_cli cloudzone create \
  --name "CustomerA_CloudZone" \
  --tenant "CustomerA" \
  --cpu 4 \
  --ram 16 \
  --storage 100

# ایجاد Cloud Zone برای CustomerB
vra_cli cloudzone create \
  --name "CustomerB_CloudZone" \
  --tenant "CustomerB" \
  --cpu 8 \
  --ram 32 \
  --storage 200

---

4. گزارش‌گیری از استفاده منابع برای مشتریان مختلف

برای نظارت بر مصرف منابع هر مشتری و تعیین اینکه آیا محدودیت‌ها رعایت شده‌اند، می‌توان از گزارش‌ها (Reports) استفاده کرد. این گزارش‌ها می‌توانند به مدیران کمک کنند تا عملکرد و استفاده از منابع توسط هر مشتری را بررسی کنند.

مثال: گزارش‌گیری از مصرف منابع برای مشتریان

در اینجا یک مثال از دستور گزارش‌گیری از مصرف منابع برای مشتریان مختلف آمده است:

# گزارش مصرف منابع برای CustomerA
vra_cli reports generate \
  --tenant "CustomerA" \
  --report-type "resource-usage" \
  --output csv

# گزارش مصرف منابع برای CustomerB
vra_cli reports generate \
  --tenant "CustomerB" \
  --report-type "resource-usage" \
  --output csv

---

جمع‌بندی

مدیریت منابع برای چندین مشتری در سیستم‌های ابری مانند vRA از اهمیت زیادی برخوردار است. با استفاده از ابزارهایی مانند رزرویشن‌ها، Cloud Zones و گزارش‌ها، می‌توان منابع را به‌طور مؤثر و جداگانه به هر مشتری تخصیص داد. این امکان به شما این اجازه را می‌دهد که منابع را مطابق با نیاز هر مشتری مدیریت کرده و به بهینه‌سازی هزینه‌ها و عملکرد سیستم کمک کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از مفهوم Multi-Tenancy برای محیط‌های مشترک و ایزوله” subtitle=”توضیحات کامل”]Multi-Tenancy به معنای استفاده از یک زیرساخت واحد برای میزبانی چندین مشتری (tenant) به‌طور همزمان است. در این مدل، منابع و داده‌ها به طور مشترک بین کاربران مختلف به اشتراک گذاشته می‌شوند، اما هر مشتری (tenant) به‌طور ایزوله از دیگران دسترسی به داده‌ها و منابع خود را دارد. این مدل در محیط‌های ابری و نرم‌افزارهای مدرن به‌ویژه در vRealize Automation (vRA) برای تخصیص منابع و مدیریت محیط‌های مشترک یا ایزوله استفاده می‌شود.

در اینجا، به توضیح چگونگی پیاده‌سازی و استفاده از مفهوم Multi-Tenancy در vRA برای محیط‌های مشترک و ایزوله پرداخته‌ایم.

1. تعریف Multi-Tenancy در vRA

در vRealize Automation (vRA)، می‌توان از مفهوم Multi-Tenancy برای تفکیک محیط‌های مختلف برای هر مشتری (tenant) استفاده کرد. به عبارت دیگر، منابع (مانند CPU، RAM، Storage) و داده‌ها به‌طور ایزوله برای هر مشتری تخصیص می‌یابند، ولی در همان زیرساخت مشترک میزبانی می‌شوند.

دو نوع محیط اصلی در Multi-Tenancy وجود دارد:

1. محیط‌های مشترک (Shared Environments): منابع مشترک برای چندین مشتری که به‌طور همزمان از آن‌ها استفاده می‌کنند.
2. محیط‌های ایزوله (Isolated Environments): هر مشتری منابع جداگانه و ایزوله برای خود دارد که هیچ‌گونه تداخلی با مشتریان دیگر ندارد.

---

2. مدیریت Multi-Tenancy در vRA

در vRA، برای پیاده‌سازی Multi-Tenancy، از Tenant ها استفاده می‌شود. هر Tenant نماینده یک مشتری یا سازمان است که می‌تواند منابع خاص خود را داشته باشد. این منابع می‌توانند به‌طور اشتراکی یا به‌صورت ایزوله بین مشتریان مختلف تخصیص یابند.

مثال: ایجاد Tenant در vRA

برای ایجاد یک Tenant جدید در vRA، از دستورات زیر می‌توان استفاده کرد:

# ایجاد یک Tenant جدید در vRA
vra_cli tenant create --name "CustomerA" --tenant-name "CustomerA_Tenant"

---

3. محیط‌های مشترک (Shared Environments) در Multi-Tenancy

در محیط‌های مشترک، منابع به‌طور مشترک بین چندین مشتری تخصیص داده می‌شوند. در این مدل، ممکن است منابع مانند سرورها، ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و ذخیره‌سازی توسط چندین مشتری به اشتراک گذاشته شوند، اما هر مشتری دسترسی به منابع خودش را دارد و نمی‌تواند به منابع دیگران دسترسی پیدا کند.

مثال: تخصیص منابع مشترک برای مشتریان مختلف

در اینجا، چند مشتری می‌توانند منابع مشترک را در یک Tenant استفاده کنند، به‌طوری که منابع به‌طور متمرکز مدیریت شوند:

# تخصیص منابع مشترک برای مشتری CustomerA در vRA
vra_cli reservation create \
  --name "Shared_Resources_Reservation" \
  --cpu 8 \
  --ram 32 \
  --storage 500 \
  --tenant "CustomerA"

---

4. محیط‌های ایزوله (Isolated Environments) در Multi-Tenancy

در محیط‌های ایزوله، منابع به‌طور کامل جداگانه برای هر مشتری تخصیص داده می‌شوند. هر مشتری یک فضای اختصاصی و ایزوله دارد که به هیچ عنوان به منابع مشتریان دیگر دسترسی ندارد. این مدل برای مشتریانی که نیاز به امنیت بالا یا تخصیص منابع اختصاصی دارند مناسب است.

مثال: تخصیص منابع ایزوله برای مشتریان

در اینجا می‌توانید منابع ایزوله برای مشتریان مختلف ایجاد کنید:

# تخصیص منابع ایزوله برای مشتری CustomerA
vra_cli reservation create \
  --name "Isolated_Resources_Reservation" \
  --cpu 4 \
  --ram 16 \
  --storage 100 \
  --tenant "CustomerA"

---

5. مدیریت دسترسی و امنیت در Multi-Tenancy

یکی از بخش‌های مهم Multi-Tenancy، مدیریت دسترسی و امنیت است. در محیط‌های Multi-Tenant، باید اطمینان حاصل شود که هر مشتری فقط به داده‌ها و منابع خود دسترسی دارد. در این راستا، Role-based Access Control (RBAC) برای مدیریت سطح دسترسی‌ها استفاده می‌شود.

مثال: تعیین دسترسی برای کاربران مختلف در Tenant

برای مدیریت دسترسی، می‌توان از دستورات زیر برای تعیین نقش (Role) برای کاربران مختلف استفاده کرد:

# اختصاص نقش Admin به یک کاربر در Tenant
vra_cli role assign \
  --tenant "CustomerA" \
  --user "user@example.com" \
  --role "Admin"

---

6. گزارش‌گیری و نظارت بر Multi-Tenancy

برای نظارت بر عملکرد و مصرف منابع در محیط‌های Multi-Tenant، استفاده از گزارش‌ها (Reports) اهمیت زیادی دارد. با استفاده از گزارش‌ها می‌توان مصرف منابع و عملکرد هر مشتری را به‌طور مجزا و ایزوله مشاهده کرد.

مثال: ایجاد گزارش از مصرف منابع در Tenant خاص

در اینجا، یک دستور برای تولید گزارش از مصرف منابع برای یک Tenant خاص آورده شده است:

# تولید گزارش مصرف منابع برای Tenant CustomerA
vra_cli reports generate \
  --tenant "CustomerA" \
  --report-type "resource-usage" \
  --output pdf

---

7. مزایای Multi-Tenancy در محیط‌های ابری

• مقیاس‌پذیری: امکان گسترش زیرساخت و منابع برای تعداد زیادی مشتری.
• کاهش هزینه‌ها: منابع به‌طور مشترک بین چندین مشتری استفاده می‌شود که هزینه‌ها را کاهش می‌دهد.
• امنیت بالا: با استفاده از ایزوله‌سازی و سیاست‌های دسترسی مناسب، می‌توان از امنیت داده‌ها و منابع اطمینان حاصل کرد.
• مدیریت آسان: تخصیص منابع و مدیریت دسترسی‌ها برای هر مشتری به‌طور مستقل انجام می‌شود.

---

جمع‌بندی

استفاده از مفهوم Multi-Tenancy در محیط‌های ابری به مدیران کمک می‌کند تا منابع را به‌طور بهینه و ایمن برای چندین مشتری تخصیص دهند. در vRA، می‌توان از Tenant‌ها برای ایزوله‌سازی منابع و داده‌ها استفاده کرده و با تخصیص منابع به‌صورت مشترک یا ایزوله، کارایی و امنیت بالایی را فراهم کرد. همچنین با استفاده از ابزارهای مختلف نظارتی و گزارش‌گیری، می‌توان مصرف منابع را به‌طور دقیق بررسی و مدیریت کرد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تخصیص منابع برای هر Tenant به‌صورت جداگانه” subtitle=”توضیحات کامل”]در vRealize Automation (vRA)، تخصیص منابع به‌صورت جداگانه برای هر Tenant یکی از ویژگی‌های کلیدی برای ایجاد محیط‌های ایزوله و مدیریت منابع به‌صورت مستقل است. این قابلیت به شما اجازه می‌دهد تا منابع مختلف مانند پردازنده (CPU)، حافظه (RAM)، ذخیره‌سازی و شبکه را به هر Tenant اختصاص دهید تا از تداخل یا اشتراک منابع بین Tenantها جلوگیری شود.

در ادامه، نحوه تخصیص منابع برای هر Tenant به‌صورت جداگانه در vRA توضیح داده می‌شود.

---

1. تعریف Cloud Zone برای هر Tenant

یکی از اولین گام‌ها برای تخصیص منابع به‌صورت جداگانه به هر Tenant، ایجاد Cloud Zone است. در واقع، Cloud Zone یک ناحیه است که منابع اختصاصی به آن تخصیص داده می‌شود و منابع مجازی، ذخیره‌سازی و شبکه‌ها در آن قرار می‌گیرند.

کد CLI برای ایجاد Cloud Zone برای هر Tenant:

vra_cli cloud_zone create --name "TenantA_Zone" --cpu 4 --ram 16 --storage 100 --tenant "TenantA"
vra_cli cloud_zone create --name "TenantB_Zone" --cpu 8 --ram 32 --storage 200 --tenant "TenantB"

در اینجا، دو Cloud Zone به نام‌های “TenantA_Zone” و “TenantB_Zone” با منابع اختصاصی برای هر Tenant ایجاد می‌شود:

• برای TenantA، 4 vCPU، 16 GB RAM و 100 GB ذخیره‌سازی اختصاص داده می‌شود.
• برای TenantB، 8 vCPU، 32 GB RAM و 200 GB ذخیره‌سازی اختصاص داده می‌شود.

---

2. ایجاد Network Profile برای هر Tenant

برای ایزوله کردن شبکه‌ها، باید Network Profile جداگانه برای هر Tenant ایجاد کنید. این کار کمک می‌کند تا شبکه‌های هر Tenant به‌طور مستقل از یکدیگر عمل کنند.

کد CLI برای ایجاد Network Profile برای هر Tenant:

vra_cli network_profile create --name "TenantA_Network" --tenant "TenantA" --type "isolated"
vra_cli network_profile create --name "TenantB_Network" --tenant "TenantB" --type "isolated"

در اینجا، دو Network Profile ایزوله برای Tenantها ایجاد می‌شود که به آن‌ها اجازه می‌دهد شبکه‌های خود را به‌طور جداگانه مدیریت کنند.

---

3. تعریف Blueprintهای اختصاصی برای هر Tenant

برای تخصیص منابع به‌صورت دقیق‌تر، از Blueprints استفاده می‌شود. هر Blueprint شامل پارامترهایی است که می‌توانند منابع اختصاصی مانند تعداد vCPUها، حافظه RAM، فضای ذخیره‌سازی و شبکه‌ها را برای هر Tenant مشخص کنند.

کد CLI برای ایجاد Blueprint برای هر Tenant:

vra_cli blueprint create --name "TenantA_Blueprint" --tenant "TenantA" --cpu 4 --ram 16 --storage 100
vra_cli blueprint create --name "TenantB_Blueprint" --tenant "TenantB" --cpu 8 --ram 32 --storage 200

این دستورات Blueprintهای مختلفی برای TenantA و TenantB ایجاد می‌کند که منابع مختلف برای هر یک از آن‌ها به‌طور مشخص تعریف شده‌اند.

---

4. تنظیمات امنیتی و دسترسی‌ها برای هر Tenant

برای اطمینان از ایزوله بودن منابع، نیاز به پیکربندی دقیق Role-Based Access Control (RBAC) است. این کار موجب می‌شود که کاربران هر Tenant تنها به منابع و سرویس‌های اختصاصی خود دسترسی داشته باشند.

کد CLI برای ایجاد Roleهای اختصاصی برای هر Tenant:

vra_cli role create --name "TenantA_Admin" --tenant "TenantA" --permissions "manage_resources"
vra_cli role create --name "TenantB_Admin" --tenant "TenantB" --permissions "manage_resources"

با این دستورات، دو Role برای مدیریت منابع هر Tenant ایجاد می‌شود که به آن‌ها این امکان را می‌دهد تا دسترسی‌های مختلف به منابع را مدیریت کنند.

---

5. پیکربندی Load Balancer و مقیاس‌پذیری برای هر Tenant

برای تخصیص منابع مقیاس‌پذیر به هر Tenant، می‌توان از Load Balancers و Auto-scaling Policies استفاده کرد تا منابع به‌صورت دینامیک و خودکار مقیاس‌پذیر شوند.

کد CLI برای ایجاد Load Balancer برای هر Tenant:

vra_cli load_balancer create \
--name "TenantA_LoadBalancer" \
--tenant "TenantA" \
--type "elastic" \
--min_instances 2 \
--max_instances 10
vra_cli load_balancer create \
--name "TenantB_LoadBalancer" \
--tenant "TenantB" \
--type "elastic" \
--min_instances 2 \
--max_instances 10

با این دستورات، Load Balancer برای هر Tenant ایجاد می‌شود که قادر به مدیریت بار و مقیاس‌پذیری منابع خواهد بود.

---

6. استفاده از Approval Policies برای کنترل تخصیص منابع

شما می‌توانید از Approval Policies برای مدیریت درخواست‌های منابع به‌صورت خودکار و بر اساس نیازهای هر Tenant استفاده کنید.

کد CLI برای ایجاد Approval Policy برای هر Tenant:

vra_cli approval_policy create \
--name "TenantA_ApprovalPolicy" \
--tenant "TenantA" \
--resource_type "VM" \
--approval_required "true"
vra_cli approval_policy create \
--name "TenantB_ApprovalPolicy" \
--tenant "TenantB" \
--resource_type "VM" \
--approval_required "true"

این کدها، Approval Policies را برای هر Tenant ایجاد می‌کنند که کنترل تخصیص منابع را بر اساس نیازها و تایید مدیران ممکن می‌سازد.

---

جمع‌بندی

تخصیص منابع برای هر Tenant به‌صورت جداگانه در vRA، امکان ایجاد محیط‌های ایزوله و مدیریت منابع به‌طور مستقل را فراهم می‌کند. با استفاده از Cloud Zoneها، Network Profileها، Blueprints و سیاست‌های امنیتی و دسترسی، می‌توان منابع را به‌طور دقیق و موثر برای هر Tenant تخصیص داد. این فرآیند موجب می‌شود تا منابع به‌صورت امن و با مقیاس‌پذیری بهینه در محیط‌های چندگانه (Multi-Tenant) مدیریت شوند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 9. استفاده از کاتالوگ سرویس‌ها برای درخواست منابع”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیم و مدیریت Service Catalogs برای درخواست منابع خودکار” subtitle=”توضیحات کامل”]Service Catalog در VMware vRA به شما این امکان را می‌دهد تا درخواست‌های منابع را به‌صورت خودکار و از طریق واسط کاربری یا API مدیریت کنید. این سیستم برای مدیریت منابع و سرویس‌های مختلف طراحی شده است تا بتوانید از آنها به‌صورت مقیاس‌پذیر، خودکار و مؤثر بهره‌برداری کنید.

در این بخش، به تنظیم و مدیریت Service Catalogs در vRA برای درخواست منابع خودکار پرداخته خواهد شد.

1. تعریف Service Catalog

Service Catalog نمایی از تمام منابع و سرویس‌هایی است که به کاربران یا تیم‌ها برای درخواست ارائه شده است. شما می‌توانید سرویس‌ها را از طریق Blueprints تعریف کنید و سپس این Blueprints را در Service Catalog قرار دهید تا کاربران بتوانند درخواست دهند.

برای تنظیم یک Service Catalog، ابتدا باید سرویس‌ها و منابعی را که می‌خواهید در اختیار کاربران قرار دهید، تعریف کنید.

---

2. ایجاد یک Service Catalog جدید

برای ایجاد یک Service Catalog جدید، از دستور vra_cli استفاده می‌کنید. این دستور به شما کمک می‌کند تا Service Catalog خود را به‌صورت خودکار و از طریق خط فرمان مدیریت کنید.

دستور CLI برای ایجاد یک Service Catalog:

vra_cli catalog create \
--name "MyServiceCatalog" \
--description "Service Catalog for Virtual Machines and Storage"

در این دستور:

• --name: نام Service Catalog را مشخص می‌کند.
• --description: توضیحات درباره‌ Service Catalog را وارد می‌کند.

---

3. افزودن سرویس‌ها به Service Catalog

پس از ایجاد Service Catalog، باید سرویس‌ها (مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و …) را به آن اضافه کنید. این سرویس‌ها می‌توانند شامل منابع مختلفی مانند VMs، ماشین‌های فیزیکی، یا حتی منابع ابری باشند.

برای این کار، ابتدا باید یک Blueprint ایجاد کنید که تعریف‌کننده‌ی منابع مورد نظر باشد و سپس این Blueprint را به Service Catalog اضافه کنید.

دستور CLI برای افزودن Blueprint به Service Catalog:

vra_cli catalog add_blueprint --catalog "MyServiceCatalog" --blueprint "MyBlueprint"

در این دستور:

• --catalog: نام Service Catalogی که قصد دارید Blueprint را به آن اضافه کنید.
• --blueprint: نام Blueprintی که می‌خواهید به این Catalog اضافه کنید.

---

4. تنظیمات پیشرفته برای درخواست‌های خودکار

برای این که درخواست‌ها به‌طور خودکار پردازش شوند، می‌توانید از Approval Policies و Workflow Automation استفاده کنید. این قابلیت‌ها به شما این امکان را می‌دهند که درخواست‌ها پس از ثبت به‌صورت خودکار تأیید یا رد شوند.

دستور CLI برای اضافه کردن Approval Policy به سرویس:

vra_cli approval_policy create --name "AutoApprovalPolicy" --type "automatic" --blueprint "MyBlueprint"

این دستور یک Approval Policy به نام “AutoApprovalPolicy” ایجاد می‌کند که به‌طور خودکار درخواست‌های Blueprint مشخص‌شده را تأیید می‌کند.

---

5. مدیریت Service Catalogs با استفاده از API

برای انجام عملیات‌های پیچیده‌تر و خودکارسازی فرآیندهای مدیریت سرویس‌ها، می‌توانید از APIهای vRA استفاده کنید. از طریق این APIها، می‌توانید سرویس‌ها را به‌طور خودکار به Service Catalog اضافه کنید و حتی درخواست‌های منابع را مدیریت کنید.

نمونه کد API برای درخواست منابع از Service Catalog:

curl -X POST \
  https://<vra_server>/catalog-service/api/consumer/requests \
  -H 'Authorization: Bearer <token>' \
  -d '{
    "catalogItemId": "<item_id>",
    "requestDetails": {
        "cpu": 4,
        "ram": 16,
        "storage": 100
    }
  }'

در این دستور:

• catalogItemId: شناسه آیتمی است که می‌خواهید از آن درخواست کنید.
• requestDetails: اطلاعات جزئیاتی مانند CPU، RAM و ذخیره‌سازی که باید برای درخواست استفاده شوند.

---

6. بررسی وضعیت درخواست‌ها

برای پیگیری و بررسی وضعیت درخواست‌های ثبت‌شده در Service Catalog، می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

دستور CLI برای بررسی وضعیت درخواست‌ها:

vra_cli catalog request_status --request_id <RequestID>

در این دستور:

• --request_id: شناسه درخواست مورد نظر برای بررسی وضعیت.

این دستور به شما کمک می‌کند تا وضعیت درخواست‌های مختلف را بررسی کنید و تصمیمات مدیریتی بر اساس آن اتخاذ کنید.

---

جمع‌بندی

با استفاده از Service Catalog در vRA، می‌توانید منابع و سرویس‌ها را به‌صورت خودکار برای کاربران فراهم کنید. این قابلیت با استفاده از دستورات CLI و API می‌تواند به شما کمک کند تا این فرآیندها را به‌طور مؤثر مدیریت کنید. همچنین با اعمال Approval Policies و استفاده از Workflow Automation، فرآیند درخواست منابع می‌تواند به‌طور کامل خودکار و بدون دخالت انسانی مدیریت شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت درخواست‌ها و تخصیص سرویس‌ها به کاربران” subtitle=”توضیحات کامل”]مدیریت درخواست‌ها و تخصیص سرویس‌ها به کاربران یکی از اجزای اساسی در فرآیند اتوماسیون در محیط‌های مجازی و ابری است. در VMware vRealize Automation (vRA)، این فرآیند به‌طور خودکار از طریق سیاست‌های مختلف و تنظیمات Service Catalog صورت می‌گیرد. این روش به سازمان‌ها کمک می‌کند تا منابع و سرویس‌ها را به‌طور بهینه به کاربران اختصاص دهند و در عین حال از عدم تخصیص منابع اضافی و کاهش بهره‌وری جلوگیری کنند.

برای تخصیص خودکار سرویس‌ها به کاربران، می‌توان از روش‌ها و ابزارهای مختلفی استفاده کرد، مانند:

1. تعریف Service Catalog

Service Catalog یک لیست از سرویس‌ها و منابع قابل ارائه به کاربران است. در این بخش، مدیران می‌توانند سرویس‌های مختلف مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی، و سایر منابع را تعریف و برای کاربران فراهم کنند.

مثال: تعریف یک سرویس جدید برای ارائه یک ماشین مجازی (VM).

vra_cli service_catalog create --name "MyVMService" --description "Virtual Machine Service"

---

2. تخصیص منابع به درخواست‌ها

در vRA، برای تخصیص منابع به درخواست‌های کاربران، می‌توان از Blueprints استفاده کرد که ساختار سرویس‌ها و منابع مختلف را تعیین می‌کند. این Blueprints به‌طور خودکار سرویس‌ها را به کاربران تخصیص می‌دهند.

مثال: اضافه کردن یک Blueprint به Service Catalog.

vra_cli blueprint create --name "MyVMBlueprint" --resource "VM" --cpu 2 --ram 4 --storage 50GB

---

3. سیاست‌های تایید (Approval Policies)

در بسیاری از سازمان‌ها، درخواست‌های منابع به تایید نیاز دارند. این تایید می‌تواند از سوی مدیران سیستم یا مدیران منابع انجام شود. در vRA، سیاست‌های تایید می‌توانند به‌طور دقیق و خاص برای هر نوع درخواست تعریف شوند.

مثال: ایجاد یک سیاست تایید برای سرویس‌های ماشین مجازی (VM).

vra_cli approval_policy create --name "VMApprovalPolicy" --resource_type "VM" --approval_required true

---

4. تخصیص خودکار منابع به کاربران

با استفاده از سیاست‌های تخصیص منابع، می‌توان منابع را به‌طور خودکار و بر اساس نیازهای کاربر تخصیص داد. این سیاست‌ها می‌توانند شامل مقادیر حداقلی و حداکثری برای منابع (مانند CPU، RAM، و ذخیره‌سازی) باشند.

مثال: تخصیص منابع به یک سرویس خودکار.

vra_cli service_catalog assign --service "MyVMService" --user "user1" --cpu 2 --ram 4 --storage 50GB

---

5. نظارت و گزارش‌گیری

برای اطمینان از تخصیص صحیح و بهینه منابع، نظارت بر عملکرد سرویس‌ها و گزارش‌گیری از آن‌ها ضروری است. vRA قابلیت‌های جامع برای نظارت و گزارش‌گیری از منابع اختصاص داده‌شده به کاربران را فراهم می‌آورد.

مثال: مشاهده وضعیت درخواست‌های منابع.

vra_cli request list --status "pending"

---

6. مدیریت تغییرات و به‌روزرسانی‌ها

گاهی نیاز است که تغییراتی در تخصیص منابع به کاربران اعمال شود، مانند افزایش منابع یا تغییر در پارامترهای سرویس. این تغییرات می‌توانند از طریق درخواست‌های جدید یا به‌روزرسانی‌های موجود انجام شوند.

مثال: به‌روزرسانی منابع ماشین مجازی برای یک کاربر.

vra_cli blueprint update --name "MyVMBlueprint" --cpu 4 --ram 8 --storage 100GB

---

جمع‌بندی

در مجموع، مدیریت درخواست‌ها و تخصیص سرویس‌ها به کاربران در vRA از طریق استفاده از ابزارهایی مانند Service Catalog، Blueprints، سیاست‌های تایید، و سیاست‌های تخصیص منابع به‌طور خودکار انجام می‌شود. این فرآیند نه‌تنها به بهبود بهره‌وری منابع کمک می‌کند، بلکه مدیریت بهتری بر درخواست‌ها و تخصیص منابع در سازمان ایجاد می‌کند.

تمام تنظیمات و دستورات خط فرمان ارائه شده در بالا به‌طور جامع در نظر گرفته شده‌اند و برای هر بخش از این فرآیند، به‌طور دقیق تنظیمات مربوطه اعمال می‌شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد کاتالوگ‌های مختلف برای سرویس‌های مختلف و بر اساس نقش‌های کاربران” subtitle=”توضیحات کامل”]برای ایجاد کاتالوگ‌های مختلف در VMware vRA برای سرویس‌های مختلف و بر اساس نقش‌های کاربران، ابتدا باید مشخص کنید که هر کاتالوگ چه سرویس‌هایی را ارائه می‌دهد و سپس آن‌ها را با نقش‌های کاربران پیوند دهید. در ادامه، مراحل ایجاد کاتالوگ‌ها برای سرویس‌های مختلف آورده شده است:

1. ایجاد کاتالوگ برای ماشین‌های مجازی (VM)

vra_cli catalog create \
  --name "VMServiceCatalog" \
  --description "Service Catalog for Virtual Machines"

---

2. ایجاد کاتالوگ برای ذخیره‌سازی

vra_cli catalog create \
  --name "StorageServiceCatalog" \
  --description "Service Catalog for Storage"

---

3. اختصاص کاتالوگ‌ها به نقش‌های مختلف

در VMware vRA، می‌توانید کاتالوگ‌ها را به نقش‌های مختلف اختصاص دهید تا کاربران با دسترسی‌های خاص بتوانند به سرویس‌های خاص دسترسی پیدا کنند. برای این کار از دستور vra_cli catalog assign_role استفاده می‌شود.

مثال: اختصاص کاتالوگ ماشین‌های مجازی به نقش “Admin”

vra_cli catalog assign_role \
  --catalog "VMServiceCatalog" \
  --role "Admin" \
  --tenant "TenantA"

مثال: اختصاص کاتالوگ ذخیره‌سازی به نقش “User”

vra_cli catalog assign_role \
  --catalog "StorageServiceCatalog" \
  --role "User" \
  --tenant "TenantA"

---

4. پیاده‌سازی و مدیریت دسترسی‌ها

با استفاده از سیاست‌های تایید و سطوح دسترسی، می‌توانید کنترل دقیقی بر این که کدام کاربر به کدام کاتالوگ دسترسی دارد اعمال کنید. این امر امکان مدیریت منابع و جلوگیری از درخواست‌های غیرمجاز را فراهم می‌آورد.

---

جمع‌بندی

ایجاد کاتالوگ‌ها و تخصیص آن‌ها بر اساس نقش‌های کاربران باعث می‌شود که سرویس‌ها به صورت کارآمد و مطابق با نیازهای سازمان مدیریت شوند. با این روش، شما می‌توانید منابع را بر اساس نیاز کاربران و نقش‌هایشان تنظیم کرده و از دسترسی‌های غیرمجاز جلوگیری کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 10. نظارت بر تخصیص منابع و سرویس‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نظارت بر تخصیص منابع در محیط vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط VMware vRealize Automation (vRA)، نظارت بر تخصیص منابع یکی از مهم‌ترین وظایف برای مدیران سیستم و تیم DevOps محسوب می‌شود. این نظارت شامل بررسی استفاده از CPU، RAM، فضای ذخیره‌سازی، و منابع شبکه‌ای است. در ادامه، به روش‌های مختلف برای نظارت دقیق و کاربردی بر منابع اختصاص‌یافته می‌پردازیم.

ابزارها و قابلیت‌های مانیتورینگ منابع در vRA

vRA به طور داخلی و از طریق ادغام با vRealize Operations (vROps) قابلیت مانیتورینگ پیشرفته را فراهم می‌سازد:

1. vRealize Operations (vROps):

vROps یک ابزار قدرتمند برای پایش منابع است که امکان مشاهدهٔ داشبوردهای بلادرنگ و گزارش‌گیری دقیق از مصرف منابع را فراهم می‌کند.

• مشاهده مصرف منابع به تفکیک VM، Cloud Zone، پروژه و Tenant
• شناسایی گلوگاه‌ها و پیش‌بینی کمبود منابع
• تولید آلارم و هشدار در صورت عبور از Threshold

---

فعال‌سازی مانیتورینگ منابع از طریق CLI

برای فعال‌سازی مانیتورینگ منابع در vRA CLI، ابتدا باید اتصال به vROps برقرار شود. سپس با استفاده از دستورات زیر می‌توان مانیتورینگ را فعال کرد:

vra_cli monitoring enable \
  --target "vrops" \
  --scope "CloudZone" \
  --zone_name "TenantA_Zone"

---

نمونه مشاهده وضعیت تخصیص منابع به صورت گزارش

vra_cli report generate \
  --type "resource_allocation" \
  --tenant "TenantA" \
  --output "tenantA_allocation_report.json"

خروجی این دستور، گزارشی در قالب JSON از میزان مصرف CPU، RAM، فضای ذخیره‌سازی و منابع شبکه‌ای در TenantA خواهد بود.

---

بررسی وضعیت منابع از طریق رابط گرافیکی (UI)

مسیر:
vRA UI → Cloud Assembly → Infrastructure → Projects / Cloud Zones → Monitor

در این بخش می‌توانید:

• وضعیت منابع تخصیص‌یافته و مصرف‌شده را ببینید.
• نمودارهای مصرف را تحلیل کنید.
• نقاط بحرانی را به سرعت شناسایی کنید.

---

تنظیم هشدارها برای جلوگیری از Overcommit

برای تنظیم هشدارهای خودکار در vRA جهت جلوگیری از تخصیص بیش از حد منابع، می‌توانید از ساختار زیر استفاده کنید:

vra_cli alert_policy create \
  --name "HighCPUUsage" \
  --threshold 85 \
  --resource_type "VM" \
  --action "NotifyAdmin" \
  --tenant "TenantA"

---

جمع‌بندی

نظارت بر تخصیص منابع در vRA یکی از الزامات مدیریت پایدار و بهینه زیرساخت‌هاست. با ترکیب ابزارهای گرافیکی مانند vROps و دستورات CLI، می‌توان سیستم مانیتورینگ پیشرفته‌ای ایجاد کرد که از هدررفت منابع و ایجاد اختلال در عملکرد سرویس‌ها جلوگیری کند. این فرآیند همچنین در تحلیل ظرفیت و برنامه‌ریزی منابع آینده نیز نقش کلیدی دارد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از گزارش‌ها و ابزارهای نظارتی برای پیگیری تخصیص و مصرف منابع” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط vRealize Automation (vRA)، بهره‌گیری از ابزارهای گزارش‌گیری و نظارتی برای ردیابی تخصیص و مصرف منابع، یکی از بخش‌های حیاتی مدیریت زیرساخت است. این ابزارها به مدیران کمک می‌کنند تا ظرفیت منابع را ارزیابی کرده، روند مصرف را تحلیل کنند و در صورت لزوم، تخصیص منابع را مجدداً تنظیم نمایند.

استفاده از vRealize Operations (vROps) برای مانیتورینگ دقیق

vROps به‌عنوان یک مکمل قدرتمند برای vRA به شمار می‌رود و قابلیت‌های زیر را ارائه می‌دهد:

1. داشبوردهای بلادرنگ:

نمایش مصرف منابع به‌صورت نمودارهای گرافیکی شامل CPU، RAM، Storage، Network به تفکیک هر Tenant یا پروژه.

2. گزارش‌های دوره‌ای:

تولید گزارش‌های روزانه، هفتگی یا ماهانه از میزان مصرف منابع در Cloud Zones یا پروژه‌ها.

3. تحلیل ظرفیت:

پیش‌بینی مصرف آینده منابع و هشدار در صورت نزدیک‌شدن به محدودیت‌ها.

4. تولید آلارم:

ارسال هشدار به مدیران در صورت عبور از آستانه‌های مشخص‌شده.

---

گزارش‌گیری از طریق vRA CLI

برای گزارش‌گیری از وضعیت تخصیص منابع می‌توان از دستورات CLI استفاده کرد:

vra_cli report generate \
  --type "resource_allocation" \
  --tenant "TenantA" \
  --format "json" \
  --output "/var/reports/tenantA_allocation.json"

این دستور گزارشی از میزان تخصیص و مصرف CPU، RAM و Storage برای TenantA تولید می‌کند و آن را در مسیر مشخص‌شده ذخیره می‌نماید.

مسیر فایل خروجی:

/var/reports/tenantA_allocation.json

---

فعال‌سازی مانیتورینگ تخصیص منابع برای پروژه خاص

برای نظارت فعال بر تخصیص منابع به پروژه‌ای خاص، می‌توانید دستور زیر را اجرا کنید:

vra_cli monitoring enable \
  --target "vrops" \
  --scope "project" \
  --project_name "DevTeam_Project"

---

مشاهده گزارش در رابط گرافیکی (vRA UI)

مسیر مشاهده:

Cloud Assembly → Infrastructure → Monitor → Usage Reports

در این بخش می‌توان:

• وضعیت فعلی مصرف منابع به تفکیک پروژه یا Cloud Zone را دید.
• گزارش‌ها را به صورت PDF، CSV یا JSON استخراج کرد.
• هشدارها و تغییرات اخیر را پیگیری نمود.

---

مثال ایجاد هشدار برای مصرف بیش‌ازحد RAM در پروژه:

vra_cli alert_policy create \
  --name "HighRAMAlert" \
  --resource_type "VM" \
  --threshold 80 \
  --metric "ram" \
  --action "NotifyAdmin" \
  --tenant "TenantB"

---

ایجاد گزارش برای بررسی روند مصرف در بازه زمانی مشخص:

vra_cli report generate \
  --type "resource_usage" \
  --tenant "TenantB" \
  --start_date "2025-03-01" \
  --end_date "2025-03-31" \
  --output "/var/reports/march_usage_tenantB.csv"

---

جمع‌بندی

استفاده از ابزارهای گزارش‌گیری و مانیتورینگ در vRA نه تنها به تحلیل و بهینه‌سازی مصرف منابع کمک می‌کند، بلکه نقش کلیدی در جلوگیری از مشکلات مربوط به Overcommit یا کمبود منابع دارد. ترکیب رابط گرافیکی و CLI، انعطاف لازم را برای مدیران فراهم می‌آورد تا در هر لحظه وضعیت منابع را تحت کنترل داشته باشند و تصمیم‌های آگاهانه‌تری بگیرند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی عملکرد سرویس‌ها و منابع تخصیص‌یافته” subtitle=”توضیحات کامل”]بررسی مداوم عملکرد سرویس‌ها و منابع تخصیص‌یافته در محیط vRealize Automation (vRA) برای اطمینان از کارایی، پایداری و بهره‌برداری صحیح از منابع بسیار حیاتی است. این بررسی شامل مانیتورینگ بلادرنگ، تحلیل روند مصرف، و ارزیابی کیفیت سرویس‌های ارائه‌شده (SLA) می‌باشد.

استفاده از vRealize Operations (vROps) برای ارزیابی عملکرد

vROps به‌عنوان ابزار تحلیل و پایش دقیق عملکرد در سطوح مختلف از جمله ماشین‌های مجازی، شبکه، ذخیره‌سازی و سرویس‌ها، امکانات زیر را فراهم می‌سازد:

1. بررسی سلامت (Health) سرویس‌ها

از طریق داشبوردهای vROps می‌توان وضعیت سلامت کلی منابع مانند VMها، دیسک‌ها، رابط‌های شبکه و سرویس‌های در حال اجرا را مشاهده کرد.

vra_cli health get \
  --resource_type "vm" \
  --project "DevTeam_Project"

2. تحلیل عملکرد بلادرنگ و تاریخی

بررسی مصرف CPU، RAM و Disk I/O برای ماشین‌های مجازی، کانتینرها و سایر منابع:

vra_cli performance get \
  --resource_id "vm-0134" \
  --metrics "cpu,ram,disk_io" \
  --interval "1h"

3. ارزیابی KPI و SLA

گزارش‌گیری از سطح عملکرد بر اساس شاخص‌های کلیدی (KPI) و سطح توافق‌نامه‌های سرویس (SLA):

vra_cli report generate \
  --type "sla_compliance" \
  --tenant "TenantA" \
  --output "/var/reports/tenantA_sla_report.json"

---

بررسی گرافیکی از طریق vRA UI

مسیر مشاهده عملکرد منابع در محیط گرافیکی:

Monitor → Resource Usage → Performance

در این قسمت می‌توانید عملکرد هر سرویس، ماشین مجازی یا Blueprint را به تفکیک مشاهده کنید، نمودارهای لحظه‌ای را ببینید و رفتار منابع را در بازه‌های زمانی مشخص تحلیل نمایید.

---

تنظیم Alert برای افت عملکرد

برای بررسی خودکار افت عملکرد منابع می‌توانید از سیاست‌های هشداردهی استفاده کنید:

vra_cli alert_policy create \
  --name "LowPerformanceVM" \
  --resource_type "vm" \
  --threshold 70 \
  --metric "cpu_ready_time" \
  --action "NotifyOpsTeam" \
  --tenant "TenantB"

---

فعال‌سازی مانیتورینگ عمیق برای سرویس خاص

برای یک سرویس مشخص می‌توان مانیتورینگ عمیق را فعال نمود تا جزئیات بیشتری از رفتار آن ثبت گردد:

vra_cli monitoring enable \
  --service_name "CRMService" \
  --granularity "high" \
  --target "vrops"

---

گزارش عملکرد کل منابع پروژه

گزارشی کامل از عملکرد منابع برای یک پروژه خاص طی بازه زمانی مشخص:

vra_cli report generate \
  --type "performance_summary" \
  --project "Finance_Project" \
  --start_date "2025-03-01" \
  --end_date "2025-03-31" \
  --output "/var/reports/performance_finance_project.csv"

---

بررسی تخصیص و استفاده از منابع برای Load Balancer

vra_cli load_balancer stats \
  --name "TenantA_LoadBalancer" \
  --metric "throughput,latency,connections" \
  --interval "daily"

---

جمع‌بندی

بررسی عملکرد منابع و سرویس‌ها در vRA با بهره‌گیری از ابزارهایی مانند vROps، رابط CLI و داشبوردهای گرافیکی، دید جامعی از وضعیت زیرساخت ارائه می‌دهد. این فرآیند نه‌تنها امکان بهینه‌سازی عملکرد را فراهم می‌کند، بلکه به پیشگیری از مشکلات بالقوه و حفظ کیفیت سرویس‌ها نیز کمک می‌نماید. استفاده هم‌زمان از مانیتورینگ لحظه‌ای، هشداردهی خودکار و گزارش‌های دوره‌ای، مدیران را در تصمیم‌گیری دقیق و مدیریت منابع توانمند می‌سازد.

 

 [/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons][cdb_course_lessons title=”بخش 4. مدیریت زندگی‌نامه (Lifecycle) سرویس‌ها”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. معرفی زندگی‌نامه سرویس‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مفهوم زندگی‌نامه سرویس‌ها در VMware vRealize Automation (vRA)” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، مفهوم “زندگی‌نامه سرویس‌ها” یا Service Lifecycle به مجموعه‌ای از مراحل اطلاق می‌شود که یک سرویس از لحظه ایجاد تا زمان حذف طی می‌کند. این چرخه شامل فرآیندهایی مانند ایجاد (Provisioning)، مدیریت (Day 2 Operations)، ارتقاء، مقیاس‌دهی، و در نهایت حذف (Decommissioning) سرویس است.

در این چرخه، هدف مدیریت کامل عمر سرویس‌ها به‌صورت خودکار، مبتنی بر سیاست و با کمترین نیاز به دخالت دستی است.

---

مراحل اصلی زندگی‌نامه سرویس‌ها

1. تعریف و طراحی (Design Time)

در این مرحله، معمار سیستم یا مدیر Cloud اقدام به طراحی یک Blueprint یا نقشه پایه برای سرویس می‌کند که می‌تواند شامل VM، شبکه، ذخیره‌سازی، Load Balancer، Security Group و سایر اجزا باشد.

vra_cli blueprint create \
  --name "WebAppBlueprint" \
  --description "Multi-tier web app" \
  --project "DevTeam"

2. درخواست و تخصیص (Request & Provisioning)

کاربران یا تیم‌ها از طریق Service Catalog درخواست ایجاد سرویس می‌دهند. پس از تأیید سیاست‌ها (Approval Policies)، منابع تخصیص می‌یابد و سرویس ایجاد می‌شود.

vra_cli catalog request \
  --catalog_item "WebAppBlueprint" \
  --inputs '{"cpu": 2, "ram": 4}'

3. مدیریت عملیات روزمره (Day 2 Operations)

شامل عملیات مدیریتی پس از ایجاد سرویس است، مانند:

• ریبوت یا خاموش/روشن کردن VM
• افزودن منابع (RAM/CPU)
• Snapshot گرفتن
• مقیاس‌دهی

vra_cli vm power --name "WebVM01" --action reboot

vra_cli vm resize --name "WebVM01" --cpu 4 --ram 8

4. مقیاس‌پذیری و تغییر پیکربندی (Scaling & Reconfiguration)

در طول عمر سرویس، ممکن است نیاز به افزایش یا کاهش منابع باشد. این عملیات می‌تواند دستی یا خودکار (با سیاست‌های Auto-Scaling) انجام شود.

vra_cli scaling_policy create \
  --name "AutoScaleWebApp" \
  --cpu_threshold 75 \
  --scale_up_action "add" \
  --scale_down_action "remove"

5. نظارت، هشداردهی و بهینه‌سازی (Monitoring & Optimization)

در این مرحله، سرویس‌ها توسط vRealize Operations (vROps) یا ابزارهای دیگر مانیتور می‌شوند و عملکرد و مصرف منابع بررسی می‌گردد. در صورت نیاز به بهینه‌سازی، عملیات اصلاحی پیشنهاد یا اعمال می‌شود.

6. خاتمه یا حذف سرویس (Decommissioning)

در پایان عمر سرویس، آن را می‌توان از طریق پورتال یا CLI حذف کرد. این مرحله شامل آزادسازی منابع و ثبت گزارش فعالیت است.

vra_cli resource delete --name "WebVM01"

---

مزایای مدیریت زندگی‌نامه سرویس‌ها

• خودکارسازی و استانداردسازی عملیات IT
• بهبود امنیت و انطباق با سیاست‌ها
• کاهش خطاهای انسانی
• تسریع در ارائه سرویس‌ها به کاربران نهایی
• فراهم‌سازی گزارش‌ها برای تحلیل، حسابرسی و بهینه‌سازی

---

جمع‌بندی

زندگی‌نامه سرویس‌ها در vRealize Automation یک فرآیند جامع از طراحی تا خاتمه سرویس است که به‌کمک ابزارهایی مانند Blueprintها، Approval Policies، سیاست‌های مقیاس‌پذیری و مانیتورینگ، امکان اتوماسیون کامل چرخه حیات سرویس‌ها را فراهم می‌سازد. این رویکرد نه‌تنها منابع را بهینه مصرف می‌کند، بلکه سبب افزایش بهره‌وری، امنیت و انعطاف‌پذیری در محیط‌های Cloud می‌گردد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”چرخه‌زندگی سرویس‌ها و اجزای تشکیل‌دهنده آن” subtitle=”توضیحات کامل”]چرخه‌زندگی سرویس‌ها در vRA به مجموعه‌ای از مراحل اطلاق می‌شود که یک سرویس از لحظه طراحی تا زمان حذف طی می‌کند. این چرخه یکی از ارکان اصلی اتوماسیون در محیط‌های Cloud است و شامل فعالیت‌هایی برای ایجاد، مدیریت، ارتقاء، مانیتورینگ و حذف منابع به صورت خودکار و کنترل‌شده می‌باشد.

---

اجزای اصلی چرخه‌زندگی سرویس‌ها

1. طراحی و ایجاد (Design & Provisioning)

در این مرحله، معمار زیرساخت سرویس مورد نظر را به‌صورت یک Blueprint طراحی می‌کند. این Blueprint شامل ماشین‌های مجازی، شبکه، ذخیره‌سازی و وابستگی‌های نرم‌افزاری است.

vra_cli blueprint create \
  --name "DatabaseService" \
  --description "MySQL DB with persistent storage" \
  --project "Backend"

پس از طراحی، کاربران می‌توانند از طریق Service Catalog درخواست ایجاد این سرویس را بدهند.

---

2. تخصیص و تأیید (Approval & Allocation)

قبل از ایجاد واقعی سرویس، ممکن است نیاز به بررسی و تایید توسط مدیر وجود داشته باشد. این فرآیند با استفاده از Approval Policies کنترل می‌شود.

vra_cli approval_policy create \
  --name "DB_Approval" \
  --tenant "FinanceTeam" \
  --resource_type "VM" \
  --approval_required "true"

---

3. نصب و راه‌اندازی (Deployment & Initialization)

بعد از تأیید، سرویس‌ها به صورت خودکار ایجاد شده و منابع لازم (CPU، RAM، شبکه، دیسک و …) تخصیص داده می‌شوند. در این مرحله می‌توان از اسکریپت‌های راه‌انداز برای تنظیم نرم‌افزارها استفاده کرد.

---

4. مدیریت در زمان اجرا (Day-2 Operations)

این بخش شامل مدیریت سرویس در زمان اجرا است، مانند:

• ری‌استارت یا خاموش/روشن کردن VM
• تغییر پیکربندی منابع
• گرفتن Snapshot
• اضافه یا حذف دیسک یا کارت شبکه

vra_cli vm resize --name "DB_VM" --cpu 4 --ram 16

---

5. مقیاس‌پذیری و خودکارسازی (Scaling & Automation)

بر اساس بار کاری، منابع می‌توانند به صورت خودکار افزایش یا کاهش یابند. این امر از طریق سیاست‌های Auto-Scaling انجام می‌شود.

vra_cli scaling_policy create \
  --name "AutoScaleDB" \
  --cpu_threshold 80 \
  --scale_up_action "add" \
  --scale_down_action "remove"

---

6. نظارت و هشداردهی (Monitoring & Alerting)

نظارت بر مصرف منابع و عملکرد سرویس‌ها با استفاده از ابزارهایی مانند vRealize Operations (vROps) صورت می‌گیرد. این ابزارها اطلاعات دقیقی درباره سلامت، مصرف، هشدارها و بهینه‌سازی ارائه می‌دهند.

---

7. تعمیر، ارتقاء و نگهداری (Patching & Maintenance)

در این مرحله، سرویس‌ها به‌روزرسانی می‌شوند. ممکن است وصله‌های امنیتی اعمال شده، نسخه‌ها ارتقاء یابند یا منابع بهینه شوند.

---

8. خاتمه سرویس و آزادسازی منابع (Decommission & Retirement)

در پایان عمر مفید یا بنا به درخواست، سرویس حذف شده و منابع آن آزاد می‌شود. این عملیات باید با سیاست‌های نگهداری داده، لاگ و گزارش‌گیری هماهنگ باشد.

vra_cli resource delete --name "DB_VM"

---

جمع‌بندی

چرخه‌زندگی سرویس‌ها در vRA شامل تمامی مراحل مورد نیاز برای ارائه، نگهداری و حذف سرویس‌ها به صورت خودکار و بر اساس سیاست‌های سازمانی است. این چرخه به کمک اجزایی مانند Blueprint، Approval Policies، Service Catalog، Scaling Policies و ابزارهای مانیتورینگ پیاده‌سازی می‌شود و امکان مدیریت کامل و هوشمندانه سرویس‌ها را در یک محیط Cloud فراهم می‌سازد.

چرخه‌زندگی سرویس‌ها در vRA به مجموعه‌ای از مراحل اطلاق می‌شود که یک سرویس از لحظه طراحی تا زمان حذف طی می‌کند. این چرخه یکی از ارکان اصلی اتوماسیون در محیط‌های Cloud است و شامل فعالیت‌هایی برای ایجاد، مدیریت، ارتقاء، مانیتورینگ و حذف منابع به صورت خودکار و کنترل‌شده می‌باشد.

اجزای اصلی چرخه‌زندگی سرویس‌ها

1. طراحی و ایجاد (Design & Provisioning)

در این مرحله، معمار زیرساخت سرویس مورد نظر را به‌صورت یک Blueprint طراحی می‌کند. این Blueprint شامل ماشین‌های مجازی، شبکه، ذخیره‌سازی و وابستگی‌های نرم‌افزاری است.

vra_cli blueprint create \
  --name "DatabaseService" \
  --description "MySQL DB with persistent storage" \
  --project "Backend"

پس از طراحی، کاربران می‌توانند از طریق Service Catalog درخواست ایجاد این سرویس را بدهند.

2. تخصیص و تأیید (Approval & Allocation)

قبل از ایجاد واقعی سرویس، ممکن است نیاز به بررسی و تایید توسط مدیر وجود داشته باشد. این فرآیند با استفاده از Approval Policies کنترل می‌شود.

vra_cli approval_policy create \
  --name "DB_Approval" \
  --tenant "FinanceTeam" \
  --resource_type "VM" \
  --approval_required "true"

3. نصب و راه‌اندازی (Deployment & Initialization)

بعد از تأیید، سرویس‌ها به صورت خودکار ایجاد شده و منابع لازم (CPU، RAM، شبکه، دیسک و …) تخصیص داده می‌شوند. در این مرحله می‌توان از اسکریپت‌های راه‌انداز برای تنظیم نرم‌افزارها استفاده کرد.

4. مدیریت در زمان اجرا (Day-2 Operations)

این بخش شامل مدیریت سرویس در زمان اجرا است، مانند:

• ری‌استارت یا خاموش/روشن کردن VM
• تغییر پیکربندی منابع
• گرفتن Snapshot
• اضافه یا حذف دیسک یا کارت شبکه

vra_cli vm resize --name "DB_VM" --cpu 4 --ram 16

5. مقیاس‌پذیری و خودکارسازی (Scaling & Automation)

بر اساس بار کاری، منابع می‌توانند به صورت خودکار افزایش یا کاهش یابند. این امر از طریق سیاست‌های Auto-Scaling انجام می‌شود.

vra_cli scaling_policy create \
  --name "AutoScaleDB" \
  --cpu_threshold 80 \
  --scale_up_action "add" \
  --scale_down_action "remove"

6. نظارت و هشداردهی (Monitoring & Alerting)

نظارت بر مصرف منابع و عملکرد سرویس‌ها با استفاده از ابزارهایی مانند vRealize Operations (vROps) صورت می‌گیرد. این ابزارها اطلاعات دقیقی درباره سلامت، مصرف، هشدارها و بهینه‌سازی ارائه می‌دهند.

7. تعمیر، ارتقاء و نگهداری (Patching & Maintenance)

در این مرحله، سرویس‌ها به‌روزرسانی می‌شوند. ممکن است وصله‌های امنیتی اعمال شده، نسخه‌ها ارتقاء یابند یا منابع بهینه شوند.

8. خاتمه سرویس و آزادسازی منابع (Decommission & Retirement)

در پایان عمر مفید یا بنا به درخواست، سرویس حذف شده و منابع آن آزاد می‌شود. این عملیات باید با سیاست‌های نگهداری داده، لاگ و گزارش‌گیری هماهنگ باشد.

vra_cli resource delete --name "DB_VM"

---

جمع‌بندی

چرخه‌زندگی سرویس‌ها در vRA شامل تمامی مراحل مورد نیاز برای ارائه، نگهداری و حذف سرویس‌ها به صورت خودکار و بر اساس سیاست‌های سازمانی است. این چرخه به کمک اجزایی مانند Blueprint، Approval Policies، Service Catalog، Scaling Policies و ابزارهای مانیتورینگ پیاده‌سازی می‌شود و امکان مدیریت کامل و هوشمندانه سرویس‌ها را در یک محیط Cloud فراهم می‌سازد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تفاوت‌های زندگی‌نامه سرویس‌ها در محیط‌های On-Premises و Cloud” subtitle=”توضیحات کامل”]چرخه‌زندگی سرویس‌ها (Service Lifecycle) بسته به زیرساخت مورد استفاده—اعم از محیط On-Premises یا Cloud—دارای تفاوت‌های اساسی در طراحی، مدیریت، اتوماسیون و بازنشست‌سازی منابع است. این تفاوت‌ها نه‌تنها بر ابزارها و فرآیندها، بلکه بر نحوه سیاست‌گذاری، تخصیص منابع و تجربه کاربر نیز تأثیر می‌گذارند.

1. طراحی و Provisioning

در محیط On-Premises:

• طراحی سرویس‌ها اغلب دستی و محدود به منابع فیزیکی در دیتاسنتر سازمان است.
• Blueprintها معمولاً در قالب اسکریپت‌های داخلی یا ابزارهایی مانند vCenter Template پیاده‌سازی می‌شوند.
• تأمین منابع ممکن است نیازمند هماهنگی با تیم‌های مختلف (زیرساخت، شبکه، ذخیره‌سازی) باشد.

در محیط Cloud:

• طراحی با استفاده از Infrastructure as Code (مانند Terraform، CloudFormation یا vRA Blueprints) انجام می‌شود.
• Provisioning کاملاً خودکار، سریع و قابل تکرار است.
• منابع تقریباً نامحدود و به‌صورت پویا تخصیص داده می‌شوند.

---

2. تخصیص منابع و مقیاس‌پذیری

در On-Premises:

• منابع محدود بوده و نیازمند برنامه‌ریزی دقیق ظرفیت هستند.
• مقیاس‌پذیری اغلب دستی و زمان‌بر است (افزایش RAM، CPU یا Storage نیاز به Downtime یا مداخله دارد).
• Auto-scaling به ندرت یا با ابزارهای سفارشی ممکن است.

در Cloud:

• Auto-scaling و Load Balancing بخشی از چرخه‌زندگی سرویس هستند.
• تخصیص منابع می‌تواند به‌صورت Dynamic انجام شود.
• سیاست‌های مقیاس‌پذیری بر اساس متریک‌هایی مثل مصرف CPU، RAM یا درخواست‌های کاربران پیاده‌سازی می‌شود.

---

3. مدیریت در زمان اجرا (Day-2 Operations)

در On-Premises:

• اعمال تغییرات مانند ری‌سایز منابع، گرفتن Snapshot یا تغییر شبکه نیاز به هماهنگی و احتمالاً Downtime دارد.
• ابزارهای مانیتورینگ محدودترند (مانند Zabbix، Nagios یا vCenter Monitoring).

در Cloud:

• عملیات Day-2 به‌صورت Self-Service و از طریق پورتال یا API امکان‌پذیر است.
• ابزارهای پیشرفته نظارتی مانند vROps، AWS CloudWatch یا Azure Monitor با اتوماسیون ترکیب شده‌اند.

---

4. پایش، بهینه‌سازی و هشداردهی

در On-Premises:

• نظارت نیاز به راه‌اندازی سیستم‌های مانیتورینگ داخلی دارد.
• تولید گزارش‌ها و هشدارها ممکن است محدود به سطح VM یا هاست باشد.
• مانیتورینگ نیازمند نگهداری و به‌روزرسانی مستمر ابزارهاست.

در Cloud:

• سرویس‌های مانیتورینگ داخلی و یکپارچه مانند CloudWatch، Azure Monitor و vROps در دسترس هستند.
• قابلیت تنظیم هشدارها، ایجاد Actionهای خودکار و تحلیل داده‌های عملکردی به‌صورت Built-in وجود دارد.

---

5. بازنشست‌سازی و حذف منابع (Decommissioning)

در On-Premises:

• معمولاً با فرآیندهای دستی، مستندسازی و حذف منابع انجام می‌شود.
• حذف ناصحیح منابع ممکن است منجر به “resource sprawl” شود (منابع بی‌استفاده که آزاد نشده‌اند).
• بررسی وابستگی‌ها زمان‌بر است.

در Cloud:

• فرآیندهای حذف کاملاً اتوماتیک هستند و می‌توان برای آن‌ها سیاست تنظیم کرد.
• منابع بلافاصله پس از پایان عمر سرویس آزاد می‌شوند.
• امکان نگهداری Snapshot یا Log برای مدت مشخص قبل از حذف کامل وجود دارد.

---

جمع‌بندی

زندگی‌نامه سرویس‌ها در محیط‌های Cloud نسبت به On-Premises بسیار پویاتر، اتوماتیک‌تر و مقیاس‌پذیرتر است. در Cloud، تمرکز بر خودکارسازی، تخصیص سریع منابع، نظارت لحظه‌ای و کاهش مداخله انسانی است، در حالی که در محیط On-Premises، بیشتر فرآیندها به منابع فیزیکی، هماهنگی بین تیم‌ها و مدیریت دستی وابسته هستند.

تفاوت‌های کلیدی:

ویژگی	On-Premises	Cloud
طراحی	دستی/Template	Infrastructure as Code
مقیاس‌پذیری	محدود و دستی	Auto-Scaling و پویا
مانیتورینگ	داخلی و نیازمند نگهداری	یکپارچه، هوشمند
حذف منابع	دستی و مستندسازی‌شده	اتوماتیک و سیاست‌محور
هزینه‌ها	CapEx (ثابت)	OpEx (پرداخت بر مصرف)

این تفاوت‌ها در vRA نیز منعکس می‌شوند، جایی که vRA می‌تواند هم برای محیط‌های On-Prem و هم Cloud عمل کرده و به سازمان‌ها کمک کند تا یکپارچه‌سازی و مدیریت چرخه‌زندگی سرویس‌ها را مستقل از محل زیرساخت پیاده‌سازی کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. طراحی و پیاده‌سازی زندگی‌نامه سرویس‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”طراحی و معماری سرویس‌ها در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]طراحی و معماری سرویس‌ها در VMware vRealize Automation (vRA) به‌منظور فراهم‌سازی خودکار منابع زیرساختی و اپلیکیشنی برای کاربران، شامل مفاهیم و اجزای متعددی است که هر کدام نقش مهمی در ارائه خدمات IT به‌صورت Self-Service، امن و مقیاس‌پذیر دارند. این طراحی باید به‌گونه‌ای انجام شود که بتواند نیازهای سازمان در زمینه منابع، امنیت، سرعت، مقیاس‌پذیری و انطباق‌پذیری با سیاست‌های سازمان را تأمین کند.

اجزای اصلی معماری در vRA

1. Blueprintها (Templates سرویس‌ها)

Blueprintها تعریف‌کننده معماری و رفتار سرویس‌ها هستند و شامل اطلاعاتی مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، دیسک‌ها، Load Balancer و قوانین مقیاس‌پذیری هستند.

مثال:

formatVersion: 1
inputs:
  cpu:
    type: integer
    default: 2
  memory:
    type: integer
    default: 4096
resources:
  Cloud_Machine:
    type: Cloud.vSphere.Machine
    properties:
      image: "ubuntu-template"
      cpuCount: ${input.cpu}
      totalMemoryMB: ${input.memory}

2. Cloud Templates

در نسخه‌های جدید vRA، مفهوم Cloud Template جایگزین Blueprint شده و از YAML برای تعریف منابع استفاده می‌شود.

---

طراحی معماری منطقی سرویس‌ها

طراحی معماری منطقی در vRA باید شامل موارد زیر باشد:

– لایه ارائه (Service Layer):

کاتالوگ‌های سرویس (Service Catalogs) که از طریق پورتال در اختیار کاربران قرار می‌گیرد. هر کاتالوگ می‌تواند شامل چندین سرویس با سطوح دسترسی مشخص برای کاربران یا گروه‌ها باشد.

– لایه منطقی منابع (Resource Abstraction Layer):

این لایه با استفاده از Cloud Accounts و Cloud Zones منابع فیزیکی یا مجازی را از زیرساخت‌های مختلف انتزاع می‌دهد (مانند vSphere، AWS، Azure، GCP).

– لایه خودکارسازی و Governance:

با استفاده از موارد زیر پیاده‌سازی می‌شود:

• Approval Policies: سیاست‌های تأیید درخواست‌ها
• Day-2 Actions: عملیات مدیریتی پس از ارائه سرویس
• Extensibility: ادغام با ابزارهای خارجی مثل Ansible، Puppet یا ServiceNow

---

طراحی Multi-Tier Services (مانند Web + App + DB)

vRA این امکان را می‌دهد تا سرویس‌های چندلایه‌ای طراحی شوند:

resources:
  web_vm:
    type: Cloud.vSphere.Machine
    properties:
      image: "web-template"
      cpuCount: 2
      totalMemoryMB: 2048
  app_vm:
    type: Cloud.vSphere.Machine
    properties:
      image: "app-template"
      cpuCount: 4
      totalMemoryMB: 4096
  db_vm:
    type: Cloud.vSphere.Machine
    properties:
      image: "db-template"
      cpuCount: 4
      totalMemoryMB: 8192

---

ویژگی‌های کلیدی معماری سرویس‌ها در vRA

ویژگی	توضیح
Cloud Agnostic	امکان ایجاد یک Template واحد برای چندین زیرساخت
Policy-driven	اعمال محدودیت‌ها و قوانین برای کنترل منابع
Self-Service	ارائه پورتال برای درخواست خودکار منابع
Extensibility	اتصال به ابزارهای خارجی برای گسترش قابلیت‌ها
Integration	یکپارچگی با NSX-T، Ansible، Terraform، GitOps و …
Security & RBAC	اعمال کنترل دسترسی مبتنی بر نقش کاربران (Role-Based Access Control)

---

طراحی عملی یک سرویس با اجزای مکمل

– Load Balancer:

vra_cli load_balancer create \
  --name "WebLB" \
  --service "web_vm" \
  --type "elastic" \
  --min_instances 2 \
  --max_instances 5

– Auto-Scaling Policy:

vra_cli scaling_policy create \
  --name "WebAutoScale" \
  --cpu_threshold 70 \
  --scale_up_action "add" \
  --scale_down_action "remove" \
  --blueprint "WebAppBlueprint"

– Approval Policy:

vra_cli approval_policy create \
  --name "WebVM_Approval" \
  --resource_type "VM" \
  --approval_required "true"

---

جمع‌بندی

معماری سرویس‌ها در vRA مبتنی بر مفاهیم مدرن مانند Cloud-Native Design، Automation، Policy-Based Management و Integration با منابع متنوع است. طراحی اصولی این معماری باعث می‌شود:

• منابع با کارایی بالا و امنیت مناسب تخصیص یابند.
• هزینه‌ها بهینه شده و مقیاس‌پذیری به‌صورت خودکار مدیریت شود.
• کاربران بتوانند سرویس‌های موردنیاز خود را بدون نیاز به تیم IT، از طریق پورتال دریافت کنند.
• سازمان‌ها بتوانند سرویس‌ها را در محیط‌های مختلف از جمله vSphere، AWS، Azure و غیره به‌شکل یکپارچه مدیریت کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیاده‌سازی زندگی‌نامه‌های ساده و پیچیده” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، پیاده‌سازی زندگی‌نامه سرویس‌ها (Service Lifecycle) به معنای طراحی و مدیریت کل فرآیند ایجاد، استفاده، به‌روزرسانی، گسترش و در نهایت حذف منابع و سرویس‌ها است. این زندگی‌نامه‌ها می‌توانند ساده یا پیچیده باشند، بسته به نیاز سازمان، سطح اتوماسیون، و میزان تعامل با سایر سرویس‌ها و سیستم‌ها.

زندگی‌نامه ساده (Simple Lifecycle)

زندگی‌نامه ساده اغلب برای درخواست‌های پایه‌ای مانند ساخت یک ماشین مجازی یا تخصیص یک فضای ذخیره‌سازی کاربرد دارد و مراحل آن به‌صورت مستقیم و بدون نیاز به منطق پیچیده انجام می‌گیرد.

مراحل معمول در یک زندگی‌نامه ساده:

1. Request (درخواست توسط کاربر از Service Catalog)
2. Approval (تایید خودکار یا دستی توسط مدیر)
3. Provision (ایجاد ماشین یا سرویس توسط vRA)
4. Use (استفاده توسط کاربر)
5. Destroy (حذف توسط کاربر یا براساس تاریخ انقضا)

مثال از پیاده‌سازی ساده:

vra_cli catalog create --name "SimpleVMService" \
  --description "Create basic VM with 2 CPU, 4GB RAM"

vra_cli approval_policy create --name "AutoApproval" \
  --resource_type "VM" \
  --approval_required "false"

---

زندگی‌نامه پیچیده (Complex Lifecycle)

زندگی‌نامه‌های پیچیده برای سناریوهایی طراحی می‌شوند که در آن‌ها نیاز به منطق شرطی، عملیات‌های پس از ایجاد (Day-2 Actions)، تأییدهای چندمرحله‌ای، گسترش مقیاس، نظارت، و اتصال به ابزارهای خارجی وجود دارد.

اجزای کلیدی در زندگی‌نامه پیچیده:

1. Custom Forms با شرط‌های پویا
2. Approval Policies چند مرحله‌ای بر اساس Role یا Resource
3. Extensibility with ABX or Orchestrator برای اجرای اسکریپت‌ها یا Workflows در لحظات خاص از چرخه
4. Integration با Ansible، Puppet، GitLab، Jenkins، Terraform
5. Day-2 Actions مانند افزایش منابع، ری‌استارت سرویس، Snapshot گیری، Tag گذاری، Backup خودکار و غیره

مثال از سناریوی پیچیده:

ایجاد سرویس چند لایه (Web + App + DB) با تأیید دو مرحله‌ای، اجرای Ansible Playbook پس از Provision، و فعال‌سازی Auto-Scaling.

vra_cli blueprint create --name "EnterpriseApp" --file "enterprise_app.yaml"

vra_cli approval_policy create --name "TwoStepApproval" \
  --resource_type "VM" \
  --approval_required "true" \
  --steps "manager,security_team"

vra_cli extensibility subscribe --event "Compute.Provision.Post" \
  --action "RunAnsiblePlaybook" \
  --blueprint "EnterpriseApp"

---

تفاوت‌های کلیدی بین زندگی‌نامه ساده و پیچیده

ویژگی	زندگی‌نامه ساده	زندگی‌نامه پیچیده
سطح تأیید	یک مرحله یا خودکار	چندمرحله‌ای و مشروط
عملیات بعد از ایجاد	ساده یا ندارد	شامل چندین مرحله (Day-2)
ادغام با سیستم‌ها	ندارد یا محدود	اتصال با CMDB، CI/CD، ابزارهای مانیتورینگ
سطح خودکارسازی	کم	بالا و وابسته به Workflow
Customization	محدود به فرم و تنظیمات پایه	کاملاً قابل توسعه و شرطی

---

ابزارهای پشتیبان در پیاده‌سازی زندگی‌نامه‌ها

• vRA Cloud Templates
• Custom Forms و Policies
• Service Broker برای کنترل دسترسی و مشاهده
• vRealize Orchestrator (vRO) برای طراحی Workflowهای پیچیده
• ABX Actions (Action Based Extensibility) برای اجرای کد (JavaScript, Python, PowerShell)
• Event Broker Subscriptions برای تعامل در لحظه با وقایع (Events)

---

جمع‌بندی

در VMware vRA، زندگی‌نامه سرویس‌ها از یک جریان ساده تا یک فرآیند پیچیده قابل طراحی است. بسته به نیاز سازمان، می‌توان با ابزارهای داخلی یا خارجی، این چرخه را به سطح بالایی از هوشمندی و خودکارسازی رساند. سازمان‌هایی که به دنبال توسعه معماری Cloud-Native هستند، با طراحی زندگی‌نامه‌های پیچیده می‌توانند بهینه‌سازی در مصرف منابع، افزایش امنیت و تسریع ارائه سرویس را به دست آورند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی منابع مختلف در هر مرحله از زندگی‌نامه سرویس” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، منابع (مانند CPU، RAM، Storage، Network، Load Balancer، DNS، و …) می‌توانند در مراحل مختلف چرخه‌زندگی سرویس (Service Lifecycle) به‌صورت پویا یا ایستا پیکربندی شوند. این پیکربندی‌ها با استفاده از قالب‌ها (Cloud Templates)، قوانین (Policies)، عملیات پس از ایجاد (Day-2 Actions)، و ابزارهای توسعه‌پذیری انجام می‌گیرد.

مراحل زندگی‌نامه سرویس و پیکربندی منابع

1. مرحله Request (درخواست اولیه)

در این مرحله، کاربران از طریق Service Catalog یک سرویس را درخواست می‌دهند. مقداردهی اولیه منابع اغلب در این مرحله انجام می‌شود و می‌توان پارامترها را به‌صورت قابل‌تنظیم تعریف کرد.

inputs:
  cpu:
    type: integer
    default: 2
    description: Number of CPUs
  memory:
    type: integer
    default: 4
    description: Memory (in GB)

resources:
  Cloud_Machine_1:
    type: Cloud.Machine
    properties:
      cpu: '${input.cpu}'
      memory: '${input.memory}'
      image: "ubuntu"
      flavor: "small"

2. مرحله Approval (تأیید)

در این مرحله با استفاده از Approval Policies می‌توان محدودیت‌هایی در خصوص نوع یا مقدار منابع اعمال کرد. مثلاً اگر CPU بیشتر از 4 انتخاب شده باشد، نیاز به تأیید مدیریت منابع باشد.

vra_cli approval_policy create \
  --name "HighCPUApproval" \
  --resource_type "VM" \
  --approval_required "true" \
  --condition "cpu > 4"

3. مرحله Provision (ایجاد منابع)

در این مرحله منابع درخواست‌شده ساخته می‌شوند و پیکربندی دقیق آن‌ها طبق قالب و سیاست‌های تخصیص در Cloud Zones انجام می‌شود.

vra_cli cloud_zone create \
  --name "Prod_Zone" \
  --cpu 8 --ram 32 --storage 500 \
  --network "Prod_Network" --tenant "TenantA"

4. مرحله Configuration (پیکربندی‌های بعد از ایجاد)

می‌توان از Extensibility Actions برای نصب نرم‌افزارها، اتصال به ابزارهای مدیریت پیکربندی (مثل Ansible/Puppet) و تنظیمات سطح سیستم‌عامل استفاده کرد.

vra_cli extensibility subscribe \
  --event "Compute.Provision.Post" \
  --action "ConfigureNginx" \
  --blueprint "WebServer"

5. مرحله Monitoring (نظارت و بهینه‌سازی منابع)

در این مرحله با اتصال vRA به ابزارهایی مانند vRealize Operations یا Prometheus، می‌توان مصرف منابع را کنترل کرد و در صورت نیاز اقدام به مقیاس‌گذاری کرد.

vra_cli scaling_policy create \
  --name "AutoScaleApp" \
  --cpu_threshold 70 \
  --scale_up_action "add" \
  --scale_down_action "remove" \
  --blueprint "AppServer"

6. مرحله Day-2 Actions (عملیات پس از ایجاد)

کاربر یا سیستم می‌تواند منابع را افزایش یا کاهش دهد، مثلا افزایش RAM یا اضافه‌کردن دیسک جدید:

vra_cli resource update \
  --resource_id "vm-123" \
  --property "memory=8"

vra_cli resource disk add \
  --resource_id "vm-123" \
  --size 100

7. مرحله Retire (حذف یا آرشیو منابع)

پیش از حذف کامل یک سرویس، می‌توان منابع آن را کاهش داد یا آن‌ها را به آرشیو انتقال داد. همچنین می‌توان Snapshot گرفت یا Backup تهیه کرد:

vra_cli snapshot create \
  --resource_id "vm-123" \
  --name "PreTerminationBackup"

---

جمع‌بندی

در vRA، پیکربندی منابع در هر مرحله از زندگی‌نامه سرویس، قابلیت سفارشی‌سازی دارد. با تعریف دقیق Cloud Templates، اعمال سیاست‌های تخصیص منابع، استفاده از extensibility و day-2 actions، می‌توان سرویس‌هایی پویا، پایدار و کاملاً خودکار طراحی کرد. این معماری به سازمان‌ها کمک می‌کند تا منابع را بهینه مصرف کنند و پاسخگوی تغییرات سریع در بار کاری باشند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. استفاده از Workflows برای مدیریت زندگی‌نامه سرویس”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”آشنایی با VMware vRealize Orchestrator (vRO) و ارتباط آن با vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]VMware vRealize Orchestrator (vRO) یک پلتفرم اتوماسیون و توسعه‌پذیری بسیار قدرتمند است که به شما امکان می‌دهد فرآیندهای پیچیده IT را از طریق گردش‌کارهای قابل سفارشی‌سازی (Workflows) خودکار کنید. این ابزار معمولاً در کنار VMware vRealize Automation (vRA) استفاده می‌شود تا قابلیت‌های vRA را گسترش دهد و اتوماسیون سطح بالا را برای منابع ابری، مجازی‌سازی و سیستم‌های دیگر فراهم کند.

ویژگی‌های اصلی vRealize Orchestrator

• طراحی گرافیکی Workflowها با امکان اجرای دستورات شرطی و حلقه‌ها
• کتابخانه‌ای بزرگ از پلاگین‌ها برای VMware vSphere، NSX، AD، REST، SOAP و سایر سرویس‌ها
• قابلیت نوشتن اسکریپت‌های JavaScript برای منطق سفارشی
• یکپارچگی کامل با vRA از طریق Extensibility Subscription و XaaS (Anything as a Service)
• پشتیبانی از APIهای REST برای اجرای Workflow از بیرون

---

ارتباط vRO با vRA

vRA و vRO به‌صورت tightly-integrated طراحی شده‌اند. تعامل این دو ابزار به سه روش اصلی انجام می‌شود:

1. Extensibility Events & Subscriptions

در vRA می‌توانید رویدادهای مختلفی مانند شروع ساخت ماشین، پایان ساخت، حذف، تغییر منابع و… را شناسایی کرده و به آن‌ها Workflowهای vRO متصل کنید.

مثال:

vra_cli extensibility subscribe \
  --event "Compute.Provision.Pre" \
  --action "vro:ValidateQuotaPolicy" \
  --blueprint "WebApp"

2. XaaS (Anything as a Service)

با استفاده از XaaS می‌توانید Workflowهای vRO را به‌عنوان سرویس در کاتالوگ vRA منتشر کنید.

مثال کاربردی:

• ایجاد حساب کاربری در Active Directory
• تخصیص فضای خاص از NAS
• اجرای یک اسکریپت پیکربندی در سرورهای لینوکسی

3. Custom Resource Types

از طریق vRO می‌توانید منابع سفارشی تعریف کنید که خارج از منابع پیش‌فرض vRA (مانند VM، Storage) باشند. این منابع می‌توانند در کاتالوگ قرار گیرند و توسط کاربران مدیریت شوند.

---

مثال: گردش‌کار ساده در vRO برای ریست سرویس

var host = Server.findAllForType("vCenter")[0];
var vm = host.getVirtualMachine("vm-name");
vm.restartGuest();

Workflow فوق می‌تواند به یک دکمه در رابط کاربری vRA تبدیل شود تا کاربران بتوانند VM خود را ریست کنند.

---

مثال: فراخوانی REST API در vRO

var request = new RESTRequest("https://api.example.com/restart");
request.method = "POST";
request.setHeader("Content-Type", "application/json");
request.content = '{"service_id":"svc-123"}';

var response = request.execute();
System.log(response.contentAsString);

---

یکپارچه‌سازی با سیاست‌های سازمانی

شما می‌توانید از vRO برای اجرای سیاست‌هایی مانند:

• بررسی محدودیت‌های منابع قبل از ساخت ماشین
• ثبت درخواست در سیستم‌های ServiceNow یا Jira
• ارسال پیام به Slack یا Microsoft Teams هنگام وقوع رویدادها

---

جمع‌بندی

vRealize Orchestrator به عنوان بازوی توسعه‌پذیر و اتوماسیون در کنار vRealize Automation عمل می‌کند. این ابزار به مدیران IT و DevOps امکان می‌دهد تا گردش‌کارهای پیچیده را طراحی و پیاده‌سازی کرده، منابع را بر اساس رویدادها یا درخواست‌های کاربران مدیریت کنند و زیرساخت را با سیستم‌های خارجی به‌صورت کاملاً یکپارچه ادغام نمایند. ترکیب vRA و vRO پایه‌ای برای ایجاد محیط‌های ابری پویا و کاملاً خودکار در سازمان‌هاست.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”طراحی Workflows برای کنترل مراحل زندگی‌نامه” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط VMware vRealize Automation (vRA)، کنترل و مدیریت مراحل مختلف زندگی‌نامه یک سرویس از طریق Workflows انجام می‌شود. این Workflows به شما این امکان را می‌دهند که فرآیندها را به‌طور خودکار و کنترل‌شده در مراحل مختلف مانند استقرار، بروزرسانی و حذف منابع انجام دهید. استفاده از vRealize Orchestrator (vRO) برای طراحی این Workflows یکی از بهترین روش‌ها برای مدیریت فرآیندهای پیچیده و سفارشی در زندگی‌نامه‌های سرویس‌هاست.

مراحل طراحی Workflows در vRO برای مدیریت زندگی‌نامه

1. تحلیل نیازها و تعیین مراحل زندگی‌نامه

اولین قدم در طراحی یک Workflow برای کنترل زندگی‌نامه سرویس‌ها، درک مراحل مختلف زندگی‌نامه سرویس‌ها است. این مراحل می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• Provisioning: ایجاد و استقرار منابع
• Modification: تغییرات و بروزرسانی منابع
• Decommissioning: حذف منابع
• Scaling: مقیاس‌پذیری منابع (افزایش یا کاهش منابع)

با درک این مراحل، می‌توانید Workflowهایی طراحی کنید که در هر مرحله به‌طور خودکار منابع را مدیریت کنند.

2. ایجاد Workflow در vRO

در این مرحله، یک Workflow جدید در vRO ایجاد می‌کنید که با هر رویداد در زندگی‌نامه سرویس‌ها واکنش نشان دهد. برای مثال، یک Workflow برای مدیریت فرآیند استقرار می‌تواند به‌صورت زیر طراحی شود:

# ایجاد Workflow جدید برای مرحله استقرار سرویس
workflow_name = "Provision_VM_Workflow"
description = "Provision virtual machine for the service lifecycle."

# پارامترهای ورودی
cpu = 2
ram = 4
storage = 50

# اتصال به vSphere
server = vCenter.get("vCenter_server")
vm = server.createVM({
  "cpu": cpu,
  "ram": ram,
  "storage": storage
})

# ارسال پیام تأیید
log("VM Provisioned successfully.")

این Workflow به‌طور خودکار یک ماشین مجازی جدید در مرحله استقرار ایجاد می‌کند.

3. اتصال Workflows به مراحل زندگی‌نامه سرویس‌ها در vRA

برای این که Workflows به‌درستی در زندگی‌نامه سرویس‌ها اجرا شوند، باید این Workflows را به رویدادهای مختلف در vRA متصل کنید. به‌عنوان مثال، می‌توانید از ویژگی Extensibility در vRA برای اتصال Workflow به رویدادهای خاص استفاده کنید.

مثال برای اتصال Workflow به رویداد استقرار:

vra_cli extensibility subscribe \
  --event "Compute.Provision.Pre" \
  --action "vro:Provision_VM_Workflow" \
  --blueprint "WebAppBlueprint"

این دستور باعث می‌شود که Workflow مربوطه قبل از استقرار ماشین مجازی برای Blueprint مشخص شده اجرا شود.

4. استفاده از دستورات شرطی و متغیرها در Workflows

در هنگام طراحی Workflow، می‌توانید از دستورات شرطی برای تصمیم‌گیری‌های پویا در مراحل مختلف استفاده کنید. به‌عنوان مثال، در صورت تخصیص منابع بیشتر از یک مقدار خاص، می‌توانید منابع را به‌طور خودکار تغییر دهید.

مثال:

if (cpu > 4) {
  // افزایش تعداد CPUها
  vm.setCPU(6);
  System.log("Increasing CPU allocation to 6 cores.");
} else {
  // تخصیص CPU معمولی
  vm.setCPU(cpu);
  System.log("Setting CPU to: " + cpu);
}

این بخش از کد به‌طور خودکار منابع را براساس پارامترهای ورودی تغییر می‌دهد.

5. مدیریت وضعیت منابع در مراحل مختلف

در هر مرحله از زندگی‌نامه، شما می‌توانید وضعیت منابع را بررسی کرده و اقدامات لازم را انجام دهید. برای مثال، پس از استقرار یا تغییر یک سرویس، می‌توانید وضعیت آن را بررسی کنید تا اطمینان حاصل شود که سرویس به‌درستی به کار افتاده است.

// بررسی وضعیت سرویس پس از استقرار
var status = vm.getStatus();
if (status === "Running") {
  System.log("VM is running successfully.");
} else {
  System.log("VM failed to start.");
}

6. مقیاس‌پذیری خودکار در Workflows

یکی از ویژگی‌های قدرتمند vRO این است که می‌توانید Workflows را برای مقیاس‌پذیری خودکار طراحی کنید. به‌طور مثال، در صورتی که مصرف منابع از حدی بالاتر برود، می‌توانید تعداد منابع تخصیص‌یافته را افزایش دهید.

مثال:

if (cpuUsage > 80) {
  var newVMs = vm.scaleUp();
  System.log("Scaling up VM: " + newVMs);
}

این کد به‌طور خودکار منابع را در صورتی که استفاده از CPU بیشتر از 80٪ شود، مقیاس‌پذیر می‌کند.

---

جمع‌بندی

طراحی Workflows برای کنترل مراحل زندگی‌نامه سرویس‌ها در vRealize Orchestrator (vRO) یک روش کارآمد برای اتوماسیون فرآیندهای پیچیده در VMware vRealize Automation (vRA) است. این Workflows به شما این امکان را می‌دهند که تمامی مراحل مانند استقرار، تغییرات، مقیاس‌پذیری و حذف منابع را به‌طور خودکار و تحت کنترل درآورید. همچنین، با استفاده از دستورات شرطی و تعامل با منابع مختلف، می‌توان فرآیندهای دقیق و سفارشی‌سازی شده‌ای را پیاده‌سازی کرد که مطابق با نیازهای سازمانی شما باشد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیاده‌سازی خودکارسازی فرآیندها در هر مرحله از زندگی‌نامه سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، خودکارسازی فرآیندها در هر مرحله از زندگی‌نامه سرویس‌ها باعث بهبود کارایی، کاهش خطاهای انسانی و تسریع در عملیات می‌شود. این خودکارسازی می‌تواند از استقرار، تغییرات منابع، مقیاس‌پذیری، بروزرسانی‌ها و حتی حذف منابع در پایان عمر سرویس‌ها باشد. در اینجا نحوه پیاده‌سازی خودکارسازی در مراحل مختلف زندگی‌نامه سرویس‌ها با استفاده از vRealize Orchestrator (vRO) توضیح داده می‌شود.

---

1. استقرار (Provisioning) سرویس‌ها و منابع

اولین مرحله از زندگی‌نامه یک سرویس، استقرار است. در این مرحله، منابع مختلف (مانند ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و غیره) به‌طور خودکار ایجاد می‌شوند. با استفاده از vRA و vRO، می‌توان فرآیندهای مربوط به استقرار منابع و پیکربندی آن‌ها را خودکار کرد.

نمونه کد Workflow برای استقرار ماشین مجازی:

workflow_name = "Provision_VM_Workflow"
cpu = 4
ram = 16
storage = 100

// اتصال به vCenter و ایجاد ماشین مجازی
vm = vCenter.createVM({
  "cpu": cpu,
  "ram": ram,
  "storage": storage
});

System.log("VM Provisioned successfully with CPU: " + 
cpu + 
", RAM: " + 
ram + 
" GB, Storage: " + 
storage + 
" GB.");

این کد یک ماشین مجازی را با مشخصات تعریف‌شده به‌طور خودکار ایجاد می‌کند.

---

2. مقیاس‌پذیری (Scaling) سرویس‌ها

در صورتی که نیاز به تغییر منابع سرویس‌ها باشد (مثلاً افزایش یا کاهش منابع سیستم)، می‌توان از خودکارسازی برای مقیاس‌پذیری سرویس‌ها استفاده کرد. این مقیاس‌پذیری می‌تواند به‌صورت عمودی (افزایش منابع یک ماشین مجازی) یا افقی (افزایش تعداد ماشین‌های مجازی) انجام شود.

نمونه کد Workflow برای مقیاس‌پذیری به‌طور خودکار:

// بررسی مصرف منابع و مقیاس‌پذیری خودکار
if (cpuUsage > 80) {
  var scaleUpVM = vm.scaleUp();  // مقیاس‌پذیری به بالا
  System.log("Scaling up VM due to high resource usage.");
} else if (cpuUsage < 30) {
  var scaleDownVM = vm.scaleDown();  // مقیاس‌پذیری به پایین
  System.log("Scaling down VM due to low resource usage.");
}

این کد به‌طور خودکار منابع را افزایش یا کاهش می‌دهد تا بهینه‌سازی مصرف منابع انجام شود.

---

3. بروزرسانی و نگهداری (Updates and Maintenance)

یکی دیگر از مراحل زندگی‌نامه سرویس‌ها، بروزرسانی و نگهداری منابع است. این مرحله شامل بروزرسانی‌های امنیتی، نرم‌افزاری و سخت‌افزاری است که باید به‌طور خودکار انجام شود تا سرویس‌ها همیشه به‌روز و ایمن باشند.

نمونه کد Workflow برای بروزرسانی خودکار ماشین مجازی:

// بررسی نسخه نرم‌افزار و بروزرسانی خودکار
if (vm.softwareVersion < requiredVersion) {
  vm.updateSoftware(requiredVersion);
  System.log("VM software updated to version " + requiredVersion);
}

این اسکریپت به‌طور خودکار بررسی می‌کند که آیا نسخه نرم‌افزاری ماشین مجازی به‌روز است یا خیر و در صورت نیاز، آن را به نسخه مورد نظر بروزرسانی می‌کند.

---

4. نظارت و گزارش‌گیری (Monitoring and Reporting)

نظارت بر وضعیت و عملکرد سرویس‌ها و منابع یکی از اجزای اساسی در مدیریت زندگی‌نامه سرویس‌ها است. با استفاده از ابزارهایی مانند vRealize Operations، می‌توان به‌طور خودکار وضعیت سرویس‌ها را مانیتور کرده و گزارش‌ها و هشدارها را ارسال کرد.

نمونه کد Workflow برای ارسال گزارش خودکار:

// ارسال گزارش به تیم پشتیبانی
var report = {
  "service": "WebApp",
  "status": "Active",
  "cpuUsage": cpuUsage,
  "ramUsage": ramUsage
};

Email.send({
  "to": "support_team@example.com",
  "subject": "Service Performance Report",
  "body": JSON.stringify(report)
});

System.log("Performance report sent to the support team.");

این کد گزارش عملکرد سرویس را به‌طور خودکار به تیم پشتیبانی ارسال می‌کند.

---

5. خاتمه و حذف منابع (Decommissioning)

در پایان عمر یک سرویس، باید منابع به‌طور خودکار حذف یا غیر فعال شوند تا از مصرف اضافی منابع جلوگیری شود. این فرآیند باید به‌طور خودکار انجام شود تا سیستم به‌طور بهینه مدیریت شود.

نمونه کد Workflow برای حذف منابع پس از پایان عمر سرویس:

// حذف ماشین مجازی پس از پایان دوره سرویس
vm.delete();
System.log("VM has been deleted successfully.");

این کد به‌طور خودکار ماشین مجازی را پس از اتمام دوره آن حذف می‌کند.

---

جمع‌بندی

پیاده‌سازی خودکارسازی فرآیندها در هر مرحله از زندگی‌نامه سرویس‌ها در VMware vRealize Automation (vRA) با استفاده از vRealize Orchestrator (vRO)، می‌تواند باعث افزایش کارایی، کاهش خطاهای انسانی و بهبود مدیریت منابع شود. این خودکارسازی می‌تواند شامل استقرار، مقیاس‌پذیری، بروزرسانی، نظارت و حذف منابع باشد. با استفاده از Workflows و اسکریپت‌های خودکار، تمامی این مراحل به‌طور خودکار انجام می‌شوند و منابع به‌صورت بهینه تخصیص می‌یابند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. ایجاد و مدیریت سرویس‌های متنوع”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد انواع مختلف سرویس‌ها (IaaS, PaaS, SaaS)” subtitle=”توضیحات کامل”]در دنیای VMware vRealize Automation (vRA)، ایجاد و مدیریت سرویس‌ها یکی از پایه‌ای‌ترین فعالیت‌هاست که بر اساس نیازهای مختلف کسب‌وکارها و کاربران، می‌تواند به شیوه‌های مختلف انجام شود. این سرویس‌ها به‌طور کلی به سه دسته‌ی اصلی تقسیم می‌شوند: IaaS (Infrastructure as a Service)، PaaS (Platform as a Service)، و SaaS (Software as a Service). در این بخش، نحوه طراحی و پیاده‌سازی هرکدام از این سرویس‌ها در vRA بررسی می‌شود.

1. IaaS (Infrastructure as a Service)

IaaS به کاربران این امکان را می‌دهد که زیرساخت‌های پایه‌ای از جمله ماشین‌های مجازی (VMs)، ذخیره‌سازی، شبکه و سایر منابع را به‌صورت خودکار ایجاد و مدیریت کنند.

طراحی و پیاده‌سازی سرویس IaaS:

برای پیاده‌سازی سرویس IaaS در vRA، نیاز است که زیرساخت‌های پایه‌ای به صورت خودکار برای کاربران در دسترس قرار گیرند. در اینجا، می‌توانیم ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها و منابع ذخیره‌سازی را به‌صورت پویا بر اساس نیاز درخواست‌کننده ایجاد کنیم.

مثال 1: ایجاد سرویس IaaS

vra_cli blueprint create \
–name “IaaSBlueprint” \
–description “Blueprint for provisioning IaaS resources”

vra_cli blueprint add_parameter \
–name cpu \
–type integer \
–default 4 \
–description “Number of CPUs allocated”

vra_cli blueprint add_parameter \
–name ram \
–type integer \
–default 16 \
–description “Amount of RAM allocated”

vra_cli blueprint add_parameter \
–name storage \
–type integer \
–default 100 \
–description “Amount of storage allocated (GB)”

در این مثال، یک Blueprint برای سرویس IaaS ایجاد می‌شود که کاربران می‌توانند با وارد کردن مقادیر مختلف،
ماشین مجازی با مشخصات مشخصی بسازند.

عملکرد و مقیاس‌پذیری:

• تخصیص خودکار منابع: بر اساس نیاز کاربر، ماشین‌های مجازی به‌طور خودکار با منابع مختلف تخصیص می‌یابند.
• مقیاس‌پذیری: توانایی افزایش یا کاهش منابع سیستم برای سازگاری با حجم بار.

---

2. PaaS (Platform as a Service)

PaaS به کاربران اجازه می‌دهد تا روی یک بستر نرم‌افزاری آماده و مقیاس‌پذیر، نرم‌افزارهای خود را توسعه و اجرا کنند، بدون اینکه نیازی به مدیریت زیرساخت‌ها داشته باشند.

طراحی و پیاده‌سازی سرویس PaaS:

در vRA، برای ایجاد سرویس PaaS، باید یک پلتفرم آماده برای توسعه‌دهندگان فراهم کرد که شامل ابزارهای مورد نیاز برای ایجاد، تست، و استقرار اپلیکیشن‌ها باشد. این سرویس می‌تواند شامل ابزارهایی مانند دیتابیس، فریم‌ورک‌های نرم‌افزاری، و خدمات مربوط به API باشد.

مثال 2: ایجاد سرویس PaaS

vra_cli blueprint create \
–name “PaaSBlueprint” \
–description “Blueprint for provisioning PaaS services”

vra_cli blueprint add_parameter \
–name app_framework \
–type string \
–default “Java” \
–description “Application framework”

vra_cli blueprint add_parameter \
–name database \
–type string \
–default “MySQL” \
–description “Database type”

vra_cli blueprint add_parameter \
–name storage \
–type integer \
–default 50 \
–description “Storage for app data (GB)”

در این مثال، Blueprint سرویس PaaS برای ایجاد یک محیط توسعه‌دهنده با مشخصات دلخواه ایجاد می‌شود.
این پلتفرم می‌تواند شامل فریم‌ورک‌های توسعه‌دهنده و دیتابیس‌هایی باشد که به‌طور خودکار به کاربران ارائه می‌شود.

عملکرد و مقیاس‌پذیری:

• نصب خودکار نرم‌افزارها: به‌طور خودکار ابزارها و پلتفرم‌های نرم‌افزاری مورد نیاز نصب می‌شوند.
• محیط‌های تست و توسعه: کاربران می‌توانند محیط‌های توسعه و تست برای اپلیکیشن‌های خود ایجاد کنند.

---

3. SaaS (Software as a Service)

SaaS به کاربران این امکان را می‌دهد که نرم‌افزارهای آماده برای استفاده را از طریق اینترنت بدون نیاز به نصب و راه‌اندازی بر روی سیستم‌های محلی اجرا کنند.

طراحی و پیاده‌سازی سرویس SaaS:

در vRA، برای پیاده‌سازی سرویس SaaS باید نرم‌افزارهای آماده برای استفاده را به‌طور خودکار در دسترس کاربران قرار داد. این سرویس‌ها می‌توانند شامل نرم‌افزارهایی مانند Office 365، Salesforce، یا هر سرویس ابری دیگری باشند.

مثال 3: ایجاد سرویس SaaS

vra_cli blueprint create \
–name “SaaSBlueprint” \
–description “Blueprint for provisioning SaaS applications”

vra_cli blueprint add_parameter \
–name app_name \
–type string \
–default “Salesforce” \
–description “SaaS application name”

vra_cli blueprint add_parameter \
–name app_version \
–type string \
–default “latest” \
–description “Version of the SaaS application”

در این مثال، یک Blueprint برای سرویس SaaS ایجاد می‌شود که به کاربران اجازه می‌دهد 
نسخه‌های مختلف از یک نرم‌افزار را بر اساس نیازهای خود انتخاب کنند.

عملکرد و مقیاس‌پذیری:

• دسترسی سریع به نرم‌افزارها: کاربران می‌توانند به‌راحتی از سرویس‌های نرم‌افزاری آنلاین استفاده کنند.
• تخصیص خودکار اشتراک‌ها: اشتراک‌ها و منابع مربوط به نرم‌افزارها به‌طور خودکار تخصیص می‌یابند.

---

جمع‌بندی

ایجاد سرویس‌های IaaS، PaaS، و SaaS در VMware vRealize Automation به شما این امکان را می‌دهد که منابع و نرم‌افزارها را به‌طور خودکار به کاربران تخصیص دهید و از ابزارهای قدرتمند vRA برای مدیریت این سرویس‌ها استفاده کنید. با استفاده از Blueprints و Workflows در vRA، می‌توان فرآیندهای پیچیده را خودکار کرد و سرویس‌ها را در هر لحظه به‌طور پویا و مقیاس‌پذیر تنظیم کرد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت و تخصیص منابع به سرویس‌های مختلف” subtitle=”توضیحات کامل”]مدیریت منابع در VMware vRealize Automation (vRA) یک فرآیند حیاتی است که برای تخصیص منابع به سرویس‌ها، بهینه‌سازی عملکرد و اطمینان از استفاده بهینه از منابع در یک محیط ابری انجام می‌شود. در این بخش، نحوه تخصیص و مدیریت منابع به سرویس‌های مختلف در vRA بررسی خواهد شد.

---

تخصیص منابع در vRA

در vRA، منابع از جمله ماشین‌های مجازی (VMs)، ذخیره‌سازی، شبکه‌ها و منابع ابری به صورت داینامیک برای درخواست‌های مختلف تخصیص می‌یابند. برای تخصیص منابع به سرویس‌ها، چندین فاکتور و سیاست باید در نظر گرفته شود:

• پیکربندی منابع از طریق Blueprints: Blueprints به‌عنوان مدل‌هایی برای ایجاد سرویس‌ها و ماشین‌های مجازی مورد استفاده قرار می‌گیرند و می‌توانند تخصیص منابع را به‌طور خودکار انجام دهند.
• استفاده از Policy‌ها برای تخصیص منابع: Policy‌ها به‌عنوان معیارهایی برای تخصیص منابع به کار می‌روند. این سیاست‌ها می‌توانند شامل تخصیص CPU، RAM و ذخیره‌سازی بر اساس نیازهای هر سرویس یا هر درخواست باشند.
• تخصیص منابع ابری و فیزیکی: vRA به شما این امکان را می‌دهد که منابع فیزیکی و ابری را به سرویس‌های مختلف تخصیص دهید.

---

ایجاد Blueprint برای تخصیص منابع

یکی از روش‌های اصلی تخصیص منابع، استفاده از Blueprints در vRA است. Blueprints به شما این امکان را می‌دهند که به‌طور خودکار منابع مورد نیاز برای هر سرویس را تعریف کرده و آن‌ها را به‌طور داینامیک تخصیص دهید.

برای ایجاد یک Blueprint ساده و تخصیص منابع به آن، می‌توان از دستور زیر استفاده کرد:

vra_cli blueprint create --name "WebAppBlueprint" --description "Blueprint for deploying a web application"
vra_cli blueprint add_parameter --name cpu --type integer --default 2 --description "Number of CPUs allocated"
vra_cli blueprint add_parameter --name ram --type integer --default 4 --description "RAM allocated (GB)"
vra_cli blueprint add_parameter --name storage --type integer --default 100 --description "Storage allocated (GB)"

در این مثال:

• یک Blueprint به نام WebAppBlueprint ایجاد می‌شود.
• برای این Blueprint پارامترهایی برای تخصیص CPU، RAM و ذخیره‌سازی تعریف می‌شود.

---

تخصیص منابع داینامیک و مقیاس‌پذیری

برای پشتیبانی از محیط‌های مقیاس‌پذیر و داینامیک، شما می‌توانید از Load Balancers و Scalability Policies در vRA استفاده کنید.

1. ایجاد Load Balancer:در صورتی که نیاز به تعادل بار و تخصیص منابع بر اساس تقاضا داشته باشید، می‌توانید از دستور زیر برای ایجاد یک Load Balancer استفاده کنید:

   vra_cli load_balancer create \
   --name "WebAppLoadBalancer" \
   --service "WebAppService" \
   --type "elastic" \
   --min_instances 2 \
   --max_instances 10
   

   این دستور یک Load Balancer برای سرویس WebApp ایجاد می‌کند که حداقل 2 و حداکثر 10 نمونه از سرویس را مدیریت می‌کند.

2. استفاده از Policy‌های مقیاس‌پذیری:برای مقیاس‌پذیری داینامیک، می‌توانید از دستور زیر برای ایجاد یک سیاست مقیاس‌پذیری استفاده کنید که منابع را بر اساس استفاده از CPU یا RAM تغییر می‌دهد:

   vra_cli scaling_policy create \
   --name "WebAppAutoScale" \
   --cpu_threshold 80 \
   --ram_threshold 75 \
   --scale_up_action "add" \
   --scale_down_action "remove" \
   --blueprint "WebAppBlueprint"
   

   در این سیاست:

   • در صورت افزایش استفاده از CPU بیش از 80% یا RAM بیش از 75%، منابع به‌طور خودکار افزایش می‌یابند.
   • در صورت کاهش استفاده از منابع، منابع به‌طور خودکار کاهش می‌یابند.

---

تخصیص منابع به سرویس‌ها بر اساس نیازهای خاص

برای تخصیص منابع به سرویس‌ها بر اساس نیازهای خاص، می‌توانید از سیاست‌های تایید (Approval Policies) استفاده کنید تا فرآیند تخصیص منابع به‌صورت دستی یا خودکار تأیید شود.

مثال:

vra_cli approval_policy create \
--name "WebAppApprovalPolicy" \
--tenant "TenantA" \
--resource_type "VM" \
--approval_required "true"

این دستور یک سیاست تایید برای سرویس WebApp ایجاد می‌کند که نیاز به تایید قبل از تخصیص منابع دارد.

---

جمع‌بندی

در vRA، تخصیص منابع به سرویس‌ها یک فرآیند داینامیک است که می‌تواند از طریق Blueprints، سیاست‌های مقیاس‌پذیری، Load Balancers و سیاست‌های تایید انجام شود. این فرآیند کمک می‌کند تا منابع به‌صورت بهینه تخصیص یافته و از مقیاس‌پذیری و کارایی بالای سرویس‌ها اطمینان حاصل شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تعریف SLA و سیاست‌های خدمات برای سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]SLA (Service Level Agreement) یا توافق‌نامه سطح خدمات، یک قرارداد است که بین ارائه‌دهنده سرویس و مشتری برای تعریف سطح خدمات توافق می‌شود. این قرارداد معمولاً شامل معیارهایی است که برای سنجش عملکرد خدمات در نظر گرفته می‌شوند، مانند زمان در دسترس بودن، سرعت پاسخ‌دهی و کیفیت سرویس‌ها. در محیط‌های مانند VMware vRealize Automation (vRA)، تعریف و مدیریت SLA برای سرویس‌ها و منابع یکی از اجزای کلیدی است که به اطمینان از ارائه خدمات پایدار و بهینه کمک می‌کند.

اجزای اصلی SLA

1. زمان در دسترس بودن (Availability): این بخش مشخص می‌کند که سرویس یا منبع در چه مدت زمانی باید در دسترس باشد. برای مثال، SLA می‌تواند تعیین کند که سرویس باید 99.9% از زمان در دسترس باشد.
2. زمان پاسخ‌دهی (Response Time): این بخش زمان مورد انتظار برای پاسخ‌گویی به درخواست‌ها را مشخص می‌کند. برای سرویس‌های خاص مانند درخواست ماشین‌های مجازی، زمان پاسخ‌دهی ممکن است 30 دقیقه برای راه‌اندازی ماشین مجازی جدید باشد.
3. زمان بازیابی (Recovery Time): این بخش زمانی است که سرویس باید پس از یک خطا یا اختلال بازیابی شود. این زمان ممکن است بسته به نوع سرویس از چند دقیقه تا چند ساعت متغیر باشد.
4. محدودیت‌های منابع (Resource Limits): SLA ممکن است شامل محدودیت‌های مشخصی باشد که میزان استفاده از منابع مانند پردازنده (CPU)، حافظه (RAM) یا ذخیره‌سازی (Storage) را برای هر سرویس محدود می‌کند.

---

سیاست‌های خدمات در vRA

در vRA، سیاست‌های خدمات نقش مهمی در تعریف نحوه تخصیص منابع و خدمات دارند. این سیاست‌ها می‌توانند به‌طور خودکار اعمال شوند تا اطمینان حاصل شود که SLAهای تعیین‌شده رعایت می‌شوند. برای تنظیم و مدیریت این سیاست‌ها در vRA، از امکانات مختلف مانند Approval Policies، Scaling Policies، و Resource Reservation Policies استفاده می‌شود.

1. Approval Policies: این سیاست‌ها مشخص می‌کنند که چه شرایطی باید برای تایید درخواست منابع از کاربران وجود داشته باشد. برای مثال، ممکن است فقط مدیر سیستم بتواند درخواست‌های منابع با مقادیر زیاد را تایید کند.
2. Scaling Policies: این سیاست‌ها به vRA این امکان را می‌دهند که به‌طور خودکار منابع را مقیاس‌دهی کند، به‌طوری‌که سرویس‌ها بر اساس بار و نیازهای کاربران به‌طور خودکار افزایش یا کاهش یابند. این امر باعث می‌شود که در هر زمان از SLAها پیروی شود و عملکرد سرویس‌ها بهینه باشد.
3. Resource Reservation Policies: این سیاست‌ها منابع را برای کاربرانی که SLAهای خاص دارند، رزرو می‌کنند. این امر تضمین می‌کند که منابعی که به طور خاص برای مشتریان مهم یا سرویس‌های بحرانی رزرو شده‌اند، در دسترس باقی بمانند.

---

پیاده‌سازی SLA در vRA

برای پیاده‌سازی و تنظیم SLA در vRA، معمولاً از دستورالعمل‌ها و تنظیمات زیر استفاده می‌شود:

1. تعریف SLA در Blueprints: در هنگام ایجاد Blueprints، می‌توان SLAهای مختلفی برای منابع و سرویس‌ها تعیین کرد. این SLAها معمولاً شامل پارامترهایی مانند تعداد CPUs، حجم RAM، و میزان ذخیره‌سازی است.مثال:

   vra_cli blueprint add_parameter --name cpu --type integer --default 4 --description "CPU Allocation"
   vra_cli blueprint add_parameter --name ram --type integer --default 16 --description "RAM Allocation"
   

2. تنظیم SLA برای کاربران مختلف: با استفاده از Approval Policies و Scaling Policies می‌توان SLAهای متفاوتی برای کاربران مختلف تعریف کرد. به‌عنوان مثال، می‌توان SLAهای متفاوتی برای مدیران و کاربران معمولی تنظیم کرد.
3. استفاده از vRO برای خودکارسازی فرآیندهای SLA: از VMware vRealize Orchestrator (vRO) می‌توان برای طراحی Workflowهای خودکار برای نظارت و اعمال SLA استفاده کرد. این امر می‌تواند شامل مواردی مانند اعلام هشدار در صورت نزدیک شدن به حد مجاز SLA یا ارسال ایمیل‌های هشدار باشد.

---

مثال از نحوه ایجاد SLA در vRA

1. تنظیم SLA برای منابع ماشین مجازی:

   vra_cli approval_policy create --name "VM_SLA_Approval" --tenant "TenantA" --resource_type "VM" --approval_required "true"
   

2. تعریف سیاست مقیاس‌پذیری (Scaling Policy) برای خودکارسازی منابع:

   vra_cli scaling_policy create \
   --name "AutoScalePolicy" \
   --cpu_threshold 80 \
   --ram_threshold 75 \
   --scale_up_action "add" \
   --scale_down_action "remove" \
   --blueprint "MyBlueprint"
   

---

جمع‌بندی

SLAها و سیاست‌های خدمات در VMware vRealize Automation (vRA) نقش حیاتی در مدیریت منابع و تضمین کیفیت خدمات دارند. با استفاده از SLAها، سازمان‌ها می‌توانند اطمینان حاصل کنند که منابع به‌درستی تخصیص داده شده و در سطح مشخصی از عملکرد قرار دارند. این سیاست‌ها همچنین به‌طور خودکار بر اساس نیازهای کاربران و سرویس‌ها، منابع را مقیاس‌دهی می‌کنند تا از عملکرد پایدار و مطابق با SLA اطمینان حاصل شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. پیاده‌سازی خودکارسازی درخواست‌ها و تخصیص سرویس‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیم درخواست‌های خودکار سرویس بر اساس نقش‌ها و دسترسی‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، می‌توان درخواست‌های خودکار سرویس‌ها را بر اساس نقش‌ها (Roles) و دسترسی‌ها (Permissions) به‌طور دقیق تنظیم کرد تا فقط کاربران مجاز بتوانند از سرویس‌های خاص استفاده کنند. این فرآیند شامل تنظیمات مختلف از جمله ایجاد نقش‌های سفارشی، تخصیص دسترسی‌ها و استفاده از سرویس کاتالوگ است.

برای پیاده‌سازی این تنظیمات، می‌توان مراحل زیر را دنبال کرد:

1. ایجاد نقش‌ها (Roles)

برای هر سرویس و سطح دسترسی که می‌خواهید به کاربران اختصاص دهید، باید نقش‌های مشخصی ایجاد کنید. این نقش‌ها می‌توانند دسترسی‌هایی مانند مشاهده، درخواست یا مدیریت سرویس‌ها را کنترل کنند.

ایجاد نقش در vRA:

vra_cli role create \
--name "WebApp_Admin" \
--description "Admin role for managing web applications" \
--permissions "Manage"
vra_cli role create \
--name "WebApp_User" \
--description "User role for requesting web applications" \
--permissions "Request"

---

2. تنظیم دسترسی‌ها برای کاتالوگ سرویس

سپس باید به هر نقش دسترسی‌های لازم را به سرویس کاتالوگ بدهید. این کار باعث می‌شود که هر نقش فقط سرویس‌های مرتبط با آن نقش را مشاهده یا درخواست کند.

تنظیم دسترسی به سرویس کاتالوگ:

vra_cli catalog access --catalog "WebAppCatalog" --role "WebApp_Admin" --permissions "Manage"
vra_cli catalog access --catalog "WebAppCatalog" --role "WebApp_User" --permissions "Request"

---

3. پیکربندی سرویس کاتالوگ برای درخواست خودکار

سپس می‌توانید درخواست‌های خودکار سرویس‌ها را برای هر نقش و دسترسی تعیین کنید. این امکان به کاربران اجازه می‌دهد تا بدون نیاز به تایید از طرف مدیر، درخواست‌های خود را به‌صورت خودکار برای سرویس‌ها ارسال کنند.

درخواست خودکار سرویس:

vra_cli service_request create \
--service "WebAppService" \
--user_role "WebApp_User" \
--automatic_request "true"

---

4. استفاده از Approval Policies

در صورتی که بخواهید درخواست‌ها پس از تایید انجام شوند، می‌توانید از سیاست‌های تایید (Approval Policies) استفاده کنید تا درخواست‌های خاص فقط پس از تایید افراد دارای دسترسی خاص انجام شوند.

ایجاد سیاست تایید برای درخواست سرویس:

vra_cli approval_policy create \
--name "WebAppApprovalPolicy" \
--role "WebApp_Admin" \
--approval_required "true" \
--resource_type "VM"

---

5. نظارت بر درخواست‌ها

در نهایت، برای نظارت بر درخواست‌ها و تخصیص منابع، می‌توانید از گزارش‌ها و ابزارهای نظارتی vRA استفاده کنید تا اطمینان حاصل کنید که درخواست‌ها به‌درستی پیگیری و منابع به‌صورت مؤثر تخصیص می‌یابند.

vra_cli report generate --type "RequestStatus" --start_date "2025-01-01" --end_date "2025-04-01"

---

جمع‌بندی

با تنظیم درخواست‌های خودکار سرویس بر اساس نقش‌ها و دسترسی‌ها، می‌توانید به‌طور دقیق و مؤثر فرآیندهای مدیریت سرویس را در vRA خودکار کنید. استفاده از ابزارهای نظارتی و سیاست‌های تایید کمک می‌کند تا از تخصیص منابع به‌صورت بهینه و طبق نیازهای سازمان اطمینان حاصل کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از Catalogs برای خودکارسازی درخواست‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation، Catalogs نقش مهمی در خودکارسازی درخواست‌ها دارند. کاتالوگ‌ها مجموعه‌ای از سرویس‌ها و منابع قابل‌درخواست توسط کاربران هستند که می‌توانند بسته به نقش و سطح دسترسی افراد در دسترس قرار گیرند. این روش باعث می‌شود فرآیند درخواست منابع سریع‌تر، استانداردتر و تحت نظارت کامل انجام شود.

استفاده از کاتالوگ‌ها در کنار نقش‌ها و سیاست‌های تأیید (Approval Policies)، پایه‌ای برای ارائه سرویس به‌صورت خودکار و کنترل‌شده است. در این بخش از آموزش های ارائه شده توسط فرازنتورک، نحوه تعریف، پیکربندی و خودکارسازی درخواست‌ها از طریق Catalogs و نقش‌ها را بررسی می‌کنیم.

مسیر فایل جهت ذخیره‌سازی اسکریپت‌ها

/etc/vra/scripts/catalog-automation.sh

شما می‌توانید تمام دستورات زیر را در فایل بالا ذخیره و سپس از طریق cron یا اجرای دستی از آن برای خودکارسازی استفاده نمایید.

---

1. ایجاد یک Catalog جدید

vra_cli catalog create \
  --name "WebAppCatalog" \
  --description "Service Catalog for Web Applications"

---

2. ایجاد نقش‌های دسترسی مرتبط

vra_cli role create \
  --name "WebApp_Admin" \
  --description "Admin role for managing web applications" \
  --permissions "Manage"

vra_cli role create \
  --name "WebApp_User" \
  --description "User role for requesting web applications" \
  --permissions "Request"

---

3. ایجاد یک Blueprint برای اپلیکیشن

vra_cli blueprint create \
  --name "WebAppBlueprint" \
  --description "Blueprint for deploying web applications"

vra_cli blueprint add_parameter \
  --name "app_name" \
  --type "string" \
  --default "MyWebApp" \
  --description "Name of the web application"

vra_cli blueprint add_parameter \
  --name "replicas" \
  --type "integer" \
  --default 2 \
  --description "Number of replicas for scaling"

---

4. افزودن Blueprint به کاتالوگ

vra_cli catalog add_item \
  --catalog "WebAppCatalog" \
  --blueprint "WebAppBlueprint"

---

5. تعریف سیاست تأیید (Approval Policy) برای نقش Admin

vra_cli approval_policy create \
  --name "WebAppApprovalPolicy" \
  --role "WebApp_Admin" \
  --approval_required "true" \
  --resource_type "VM"

---

6. فعال‌سازی درخواست خودکار برای کاربران

vra_cli service_request create \
  --service "WebAppCatalog" \
  --user_role "WebApp_User" \
  --automatic_request "true"

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه ایجاد یک کاتالوگ، تعریف نقش‌ها، اتصال Blueprint، و فعال‌سازی درخواست خودکار بر اساس نقش بررسی شد. با پیاده‌سازی این ساختار، فرآیند درخواست منابع توسط کاربران ساده، کنترل‌شده و کاملاً قابل‌مدیریت خواهد بود. این یکی از پایه‌های مهم در محیط‌های خودکار و مبتنی بر سیاست (Policy-Driven Automation) است که در بستر vRA پیاده‌سازی می‌شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تخصیص منابع و سرویس‌ها بر اساس اولویت‌ها و سیاست‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، تخصیص منابع و سرویس‌ها می‌تواند بر اساس اولویت‌ها، نقش‌ها و سیاست‌های از پیش تعریف‌شده انجام شود. این کار نه تنها بهره‌وری منابع زیرساخت را افزایش می‌دهد، بلکه سطح دسترسی کاربران و اولویت‌های سازمانی را نیز در نظر می‌گیرد. سیاست‌های تخصیص منابع شامل تعیین میزان منابع قابل‌استفاده، محدودیت‌ها، نحوه رسیدگی به درخواست‌های تودرتو و ترتیب اولویت درخواست‌ها هستند.

در ادامه با روش‌ها و دستورات کامل جهت پیاده‌سازی این سیاست‌ها آشنا می‌شویم.

مسیر فایل جهت ذخیره‌سازی اسکریپت‌های تخصیص منابع

/etc/vra/scripts/resource-allocation-policies.sh

1. ایجاد Roleهای اولویت‌دار

ابتدا نقش‌های مختلف سازمانی را ایجاد می‌کنیم که هر کدام می‌توانند سطوح دسترسی متفاوتی به منابع داشته باشند.

vra_cli role create \
  --name "HighPriority_Dept" \
  --description "Role for departments with critical workloads" \
  --permissions "Manage,Allocate"

vra_cli role create \
  --name "Standard_Dept" \
  --description "Role for general departments" \
  --permissions "Request"

---

2. تعریف Policy برای تخصیص منابع بر اساس نقش

vra_cli allocation_policy create \
  --name "HighPriorityPolicy" \
  --role "HighPriority_Dept" \
  --cpu_limit 16 \
  --ram_limit 64 \
  --storage_limit 500 \
  --priority "high"

vra_cli allocation_policy create \
  --name "StandardPolicy" \
  --role "Standard_Dept" \
  --cpu_limit 8 \
  --ram_limit 32 \
  --storage_limit 200 \
  --priority "medium"

---

3. تعریف Approval Policy برای سرویس‌ها بر اساس اولویت

vra_cli approval_policy create \
  --name "CriticalApp_Approval" \
  --role "HighPriority_Dept" \
  --resource_type "VM" \
  --approval_required "false"

vra_cli approval_policy create \
  --name "StandardApp_Approval" \
  --role "Standard_Dept" \
  --resource_type "VM" \
  --approval_required "true"

---

4. استفاده از Blueprint و اعمال سیاست تخصیص

vra_cli blueprint create \
  --name "DatabaseService" \
  --description "Provisioning blueprint for DB services"

vra_cli blueprint add_parameter \
  --name "db_engine" \
  --type "string" \
  --default "PostgreSQL" \
  --description "Database engine"

vra_cli blueprint add_parameter \
  --name "cpu" \
  --type "integer" \
  --default 4 \
  --description "CPU allocation"

vra_cli blueprint add_parameter \
  --name "ram" \
  --type "integer" \
  --default 16 \
  --description "RAM allocation"

vra_cli blueprint add_parameter \
  --name "storage" \
  --type "integer" \
  --default 200 \
  --description "Storage allocation"

---

5. ثبت Blueprint در کاتالوگ و اتصال به سیاست تخصیص

vra_cli catalog create \
  --name "DBServicesCatalog" \
  --description "Catalog for DB provisioning"

vra_cli catalog add_item \
  --catalog "DBServicesCatalog" \
  --blueprint "DatabaseService" \
  --allocation_policy "HighPriorityPolicy"

---

6. تنظیم اولویت در صف درخواست‌ها

vRA به‌صورت پیش‌فرض بر اساس policy priority و نقش کاربر، درخواست‌ها را در صف اولویت‌بندی می‌کند. برای اطمینان از رعایت این اولویت‌ها، می‌توانید از قابلیت‌های پیشرفته vRO استفاده کنید تا کنترل کامل روی جریان درخواست‌ها داشته باشید.

---

جمع‌بندی

در این بخش، یک سناریوی کامل از تخصیص منابع بر پایه سیاست‌ها و نقش‌ها ارائه شد. این روش با تعیین نقش‌های سازمانی، تعریف سیاست‌های تخصیص منابع و اتصال آن‌ها به Blueprintها و کاتالوگ‌ها، کنترل دقیقی بر مصرف منابع فراهم می‌کند. همچنین، با اولویت‌بندی درخواست‌ها، اطمینان حاصل می‌شود که سرویس‌های بحرانی سریع‌تر از سایر درخواست‌ها اجرا می‌شوند. این ساختار برای محیط‌های بزرگ سازمانی یا چندمشتریه (Multi-Tenant) بسیار مناسب و ضروری است.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. نظارت و مدیریت عملکرد زندگی‌نامه سرویس‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از داشبوردها و ابزارهای نظارت برای پیگیری وضعیت سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط VMware vRealize Automation (vRA)، نظارت بر وضعیت سرویس‌ها و منابع تخصیص‌یافته یکی از ارکان حیاتی برای مدیریت مؤثر زیرساخت است. برای این منظور، ابزارهایی مانند VMware vRealize Operations (vROps)، vRealize Log Insight، و داشبوردهای تعبیه‌شده در خود vRA مورد استفاده قرار می‌گیرند. این ابزارها به مدیران امکان می‌دهند تا به‌صورت لحظه‌ای، وضعیت سرویس‌ها، منابع مصرف‌شده، هشدارها، خطاها، ظرفیت‌های استفاده‌نشده و روند مصرف را بررسی کنند.

ابزارهای کلیدی برای نظارت در vRA

1. vRealize Operations Manager (vROps)

• نظارت بر سلامت سرویس‌ها و ماشین‌های مجازی
• مشاهده روند مصرف CPU، RAM، Storage
• تحلیل بار کاری و پیش‌بینی ظرفیت
• قابلیت تعریف هشدارهای سفارشی برای SLA

2. vRealize Log Insight

• مانیتورینگ لاگ‌ها و وقایع سیستم
• شناسایی سریع خطاهای مربوط به سرویس‌ها و اجزای زیرساخت
• فیلتر و جستجوی پیشرفته لاگ‌های مرتبط با Blueprint، Provisioning، API و کاربران

3. داشبوردهای داخلی vRA

• مشاهده وضعیت منابع تخصیص‌یافته
• وضعیت درخواست‌های فعال، در انتظار یا رد شده
• مانیتورینگ کاربران، نقش‌ها و سرویس‌های ثبت‌شده

---

مسیر ذخیره‌سازی اسکریپت نظارتی سفارشی

/opt/vra/scripts/custom-monitoring-dashboard.sh

---

نمونه اسکریپت برای تولید گزارش وضعیت منابع در vRA

#!/bin/bash

echo "گزارش لحظه‌ای منابع در حال استفاده:"

vra_cli resource list --filter "status=active" | while read line; do
  resource_id=$(echo $line | awk '{print $1}')
  name=$(echo $line | awk '{print $2}')
  type=$(echo $line | awk '{print $3}')

  usage=$(vra_cli resource usage --id $resource_id)
  
  echo "-----------------------------"
  echo "Resource ID: $resource_id"
  echo "Name       : $name"
  echo "Type       : $type"
  echo "$usage"
done

---

اتصال vRA به vROps برای دریافت داده‌های مانیتورینگ

vra_cli integration create \
  --type "vrops" \
  --url "https://vrops.example.local" \
  --username "admin" \
  --password "YourSecurePassword" \
  --verify_ssl false

پس از اتصال، vRA می‌تواند به داده‌های تحلیل‌شده توسط vROps دسترسی داشته باشد و آن‌ها را در داشبوردهای داخلی خود نمایش دهد.

---

نمایش وضعیت سرویس‌ها در داشبورد vRA

برای ایجاد داشبورد اختصاصی در vRA Web UI:

1. وارد پورتال vRA شوید.
2. به مسیر Monitor > Dashboards بروید.
3. گزینه Create Dashboard را انتخاب کنید.
4. ویجت‌هایی مانند “Service Health”, “Recent Requests”, “Resource Consumption” را اضافه نمایید.
5. فیلتر بر اساس Tenant یا Project مشخص کنید.

---

جمع‌بندی

استفاده از داشبوردها و ابزارهای نظارت مثل vROps و Log Insight در vRA، یک دید جامع و عملیاتی از عملکرد، سلامت و مصرف منابع سرویس‌ها فراهم می‌کند. این ابزارها به تیم‌های IT کمک می‌کنند تا SLA را رعایت کرده، ظرفیت را مدیریت کرده و مشکلات را سریع‌تر شناسایی و رفع کنند. از سوی دیگر، با تعریف اسکریپت‌ها و اتصال به این ابزارها می‌توان فرآیند مانیتورینگ را به‌صورت سفارشی و خودکار درآورد و کارایی کلی زیرساخت را به‌مراتب بهبود بخشید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تجزیه و تحلیل عملکرد در طول زندگی‌نامه سرویس” subtitle=”توضیحات کامل”]در زیرساخت‌های مبتنی بر VMware vRealize Automation (vRA)، تجزیه و تحلیل عملکرد در چرخه کامل حیات سرویس (Service Lifecycle) نقشی حیاتی دارد. این تحلیل‌ها کمک می‌کنند تا از کیفیت سرویس، پایداری زیرساخت، بهره‌وری منابع و تحقق توافق‌نامه‌های سطح سرویس (SLA) اطمینان حاصل شود. این فرآیند باید در تمام مراحل شامل استقرار، اجرا، مقیاس‌پذیری، نگهداری و بازنشست‌سازی (Retire) انجام گردد.

استفاده از ابزارهای تحلیلی و مانیتورینگ

برای تحلیل عملکرد سرویس‌ها در vRA، معمولاً از ابزارهای زیر استفاده می‌شود:

• vRealize Operations Manager (vROps): نظارت و تجزیه تحلیل داده‌های عملکردی منابع.
• vRealize Log Insight: جمع‌آوری و بررسی لاگ‌ها برای تحلیل‌های دقیق‌تر.
• Dashboards و Reports در vRA: برای مشاهده روند استفاده از منابع و عملکرد سرویس‌ها.

---

مراحل و سناریوهای عملی تحلیل عملکرد

1. تحلیل در مرحله Provisioning (ایجاد سرویس)

در این مرحله بررسی می‌شود که آیا سرویس در زمان مناسب و بدون خطا ایجاد شده است یا خیر. همچنین مدت زمان ایجاد VM یا سایر منابع بررسی می‌شود.

# مسیر مشاهده لاگ‌های ایجاد سرویس
/var/log/vra/vra.log

# بررسی درخواست‌های انجام‌شده
vra_cli request list --status "completed" --last 24h

2. تحلیل در مرحله Execution (اجرا و بهره‌برداری)

در این مرحله عملکرد کلی سرویس از لحاظ مصرف منابع، استفاده از CPU، RAM، Storage و Network بررسی می‌شود.

# مشاهده مصرف منابع یک VM مشخص
vra_cli resource usage --resource_id vm-000567

# نمونه خروجی قابل بررسی از لاگ
/var/log/vrops/vrops.log

همچنین می‌توانید با استفاده از APIهای vROps به داده‌های دقیق‌تری دسترسی پیدا کنید:

# درخواست متریک از vROps
curl -X GET https://vrops.local/api/resources/vm-000567/metrics \
  -u admin:password \
  -H "Accept: application/json"

3. تحلیل در مرحله Scaling (مقیاس‌پذیری)

اگر سرویس مقیاس‌پذیر تعریف شده باشد، بررسی می‌شود که آیا سیستم به درستی در پاسخ به بارکاری منابع را افزایش یا کاهش داده است یا نه.

# بررسی عملکرد سیاست مقیاس‌پذیری
vra_cli scaling_policy activity --blueprint "MyWebAppBlueprint"

4. تحلیل در مرحله Optimization (بهینه‌سازی و نگهداری)

سرویس‌هایی که مدت زیادی استفاده نشده‌اند یا بهره‌وری کمی دارند شناسایی شده و منابع آن‌ها بهینه‌سازی می‌شود.

# بررسی منابع کم‌مصرف
vra_cli report generate \
  --type "underutilized-resources" \
  --timeframe "last_7_days"

5. تحلیل در مرحله Retire (بازنشست‌سازی و حذف)

در این مرحله تحلیل می‌شود که آیا سرویس‌ها به موقع حذف شده‌اند و منابع به درستی آزاد شده‌اند یا خیر.

# نمایش سرویس‌های منقضی‌شده
vra_cli resource list --filter "status=expired"

# بررسی رویدادهای حذف سرویس
grep "decommission" /var/log/vra/vra.log

---

ساخت داشبورد برای تحلیل عملکرد

در vROps یا vRA Dashboard می‌توان داشبورد اختصاصی برای تحلیل عملکرد ایجاد کرد:

مراحل ایجاد در vROps:

1. ورود به vROps Dashboard.
2. رفتن به Dashboards > Create Dashboard.
3. افزودن ویجت‌هایی مثل:
   • CPU Usage Trend
   • Memory Utilization
   • Disk Latency
   • Request Rate
   • Scale Events
4. انتخاب منابع بر اساس Project یا Blueprint

---

مسیر فایل‌ها برای ثبت، مشاهده و تحلیل

مسیر فایل‌ها	توضیح
/var/log/vra/vra.log	لاگ فعالیت‌های اصلی vRA
/var/log/vrops/vrops.log	لاگ فعالیت‌های vROps
/etc/vra/reports/usage.csv	فایل خروجی گزارش استفاده از منابع
/etc/vra/reports/underutilized/	گزارش منابع کم‌استفاده یا Idle

---

جمع‌بندی

تحلیل عملکرد در طول زندگی‌نامه سرویس‌ها در vRA نه‌تنها به‌منظور مانیتورینگ ساده بلکه برای بهینه‌سازی هوشمندانه منابع، جلوگیری از بروز خطا، بهبود تجربه کاربری، کنترل SLA و کاهش هزینه‌ها اهمیت بالایی دارد. استفاده از ابزارهایی نظیر vROps و Log Insight در کنار اسکریپت‌های CLI و داشبوردهای گزارش‌گیر، یک دید جامع و عملیاتی از سلامت و عملکرد سرویس‌ها در اختیار مدیران زیرساخت قرار می‌دهد. این تحلیل‌ها باید به‌صورت پیوسته انجام شود و بخش جدایی‌ناپذیر از مدیریت چرخه حیات سرویس‌ها باشند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”شناسایی گلوگاه‌ها و بهینه‌سازی عملکرد” subtitle=”توضیحات کامل”]در معماری‌های مبتنی بر vRealize Automation (vRA)، شناسایی گلوگاه‌های عملکردی و بهینه‌سازی منابع نقش کلیدی در حفظ پایداری، افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها دارد. گلوگاه‌ها ممکن است در لایه‌های مختلفی مانند ماشین مجازی، شبکه، ذخیره‌سازی یا سطح سرویس بروز کنند. این بخش به بررسی روش‌های دقیق برای شناسایی گلوگاه‌ها و ارائه راهکارهای عملی برای بهینه‌سازی عملکرد می‌پردازد.

انواع گلوگاه‌ها در زیرساخت‌های vRA

1. گلوگاه‌های CPU

• استفاده بیش از حد از CPU توسط سرویس‌ها یا ماشین‌های مجازی خاص.
• Oversubscription در سطح کلاستر یا هاست.

2. گلوگاه‌های حافظه (RAM)

• Memory contention یا عدم تخصیص مناسب Memory Reservation.
• استفاده از Memory Ballooning یا Swapping.

3. گلوگاه‌های ذخیره‌سازی (Disk I/O)

• تأخیر بالا در Disk latency یا صف‌های طولانی I/O.
• VMهایی که Disk-heavy هستند ولی منابع اشتراکی دارند.

4. گلوگاه‌های شبکه (Network)

• ازدحام ترافیک در vSwitch یا پورت‌های uplink.
• عدم توزیع متوازن ترافیک میان آداپتورها.

---

ابزارهای شناسایی گلوگاه

ابزار vRealize Operations Manager (vROps)

از جمله ابزارهای تحلیلی قدرتمند برای شناسایی گلوگاه‌ها در منابع مختلف با استفاده از داده‌های Performance Metrics.

# مسیر لاگ‌ها برای بررسی وضعیت منابع
/var/log/vrops/vrops.log

دستور CLI برای بررسی منابع در vRA

# بررسی منابع مصرفی یک ماشین مجازی خاص
vra_cli resource usage --resource_id vm-000789

# تولید گزارش منابع پرترافیک
vra_cli report generate --type "hot-resources" --timeframe "last_24_hours"

API برای دریافت متریک‌ها از vROps

curl -X GET https://vrops.local/api/resources/vm-000789/metrics \
  -u admin:password \
  -H "Accept: application/json"

---

روش‌های بهینه‌سازی عملکرد

1. بهینه‌سازی CPU

• تنظیم Affinity Rules یا Anti-affinity برای VMهای پرترافیک.
• کاهش vCPU برای VMهایی که زیر بار نیستند.
• بررسی و کاهش CPU Ready Time.

# گزارش CPU Ready در vROps
vra_cli report generate --type "cpu_ready" --threshold 10

2. بهینه‌سازی RAM

• افزایش Memory Reservation برای سرویس‌های حساس.
• شناسایی VMهایی با Memory Overcommit.
• غیرفعال‌سازی Memory Ballooning در سرورهای حساس.

# بررسی میزان memory active
vra_cli resource metrics --metric "memory.active" --resource_id vm-000789

3. بهینه‌سازی ذخیره‌سازی

• انتقال VMهای پرترافیک به Datastore با Latency کمتر.
• استفاده از Storage Policy-Based Management (SPBM).
• فعال‌سازی IOPS limit برای کنترل منابع اشتراکی.

# گزارش تأخیر دیسک
vra_cli report generate --type "disk_latency" --threshold 20

4. بهینه‌سازی شبکه

• بررسی میزان packet drop و تأخیر شبکه در VMها و هاست‌ها.
• استفاده از Distributed vSwitch برای توازن بهتر ترافیک.
• تعریف NIOC برای محدود کردن ترافیک پرترافیک.

# بررسی میزان شبکه مصرفی VM
vra_cli resource metrics --metric "net.usage" --resource_id vm-000789

---

مسیر فایل‌ها برای بررسی و بهینه‌سازی

مسیر فایل	توضیح
/var/log/vrops/vrops.log	لاگ‌های مربوط به مانیتورینگ منابع
/etc/vra/reports/performance/	مسیر گزارش‌های تحلیل عملکرد
/etc/vra/policies/scaling/	سیاست‌های مقیاس‌پذیری و توزیع منابع
/var/log/vra/vra.log	لاگ سرویس‌های vRA برای بررسی رخدادها

---

مثال عملی از بهینه‌سازی یک VM پرترافیک

فرض کنید یک VM با نام web-prod-01 بار CPU زیادی تولید می‌کند:

1. اجرای دستور تحلیل:

vra_cli resource usage --resource_id web-prod-01

2. مشاهده CPU Ready بالا:

vra_cli report generate --type "cpu_ready" \
  --resource_id web-prod-01 \
  --threshold 10

3. راهکار پیشنهادی:
   • انتقال VM به هاست کم‌بار.
   • کاهش vCPU به مقدار واقعی مصرف.
   • تنظیم CPU Reservation در vCenter.

---

جمع‌بندی

شناسایی گلوگاه‌ها و بهینه‌سازی عملکرد، فرآیندی حیاتی در مدیریت منابع سرویس‌ها در vRA است. استفاده از ترکیب ابزارهای vROps، دستورات CLI، متریک‌های دقیق و لاگ‌های ثبت‌شده باعث می‌شود تا مدیر سیستم بتواند تصمیم‌های عملی و مؤثر در راستای ارتقاء عملکرد، کاهش فشار روی منابع، بهینه‌سازی هزینه‌ها و ارتقاء SLA اتخاذ کند. این فرآیند باید به‌صورت مداوم و خودکار انجام شود تا پایداری زیرساخت حفظ شود و تجربه کاربران نهایی بهبود یابد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. مدیریت مقیاس‌پذیری و بهینه‌سازی زندگی‌نامه‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مقیاس‌پذیری افقی و عمودی سرویس‌ها در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در زیرساخت‌های مبتنی بر VMware vRealize Automation (vRA)، یکی از مهم‌ترین جنبه‌های طراحی و مدیریت سرویس‌ها، امکان مقیاس‌پذیری (Scalability) به‌صورت افقی (Horizontal) و عمودی (Vertical) است. این قابلیت به مدیران سیستم این امکان را می‌دهد تا منابع سرویس‌ها را به‌صورت پویا و خودکار افزایش یا کاهش دهند، تا بتوانند به تقاضاهای متغیر پاسخ دهند و از اتلاف منابع جلوگیری کنند.

تفاوت بین مقیاس‌پذیری افقی و عمودی

1. مقیاس‌پذیری افقی (Horizontal Scaling)

• افزایش تعداد نمونه‌های یک سرویس یا ماشین مجازی (VM).
• به‌کارگیری چند نسخه از یک سرویس برای توزیع بار.
• به‌ویژه برای برنامه‌های stateless مانند وب‌سرورها مناسب است.

2. مقیاس‌پذیری عمودی (Vertical Scaling)

• افزایش منابع یک نمونه خاص مانند CPU، RAM یا Disk.
• مفید برای پایگاه داده‌ها یا برنامه‌هایی که قابلیت کلاستر شدن ندارند.

---

پیاده‌سازی مقیاس‌پذیری افقی در vRA

برای مقیاس‌پذیری افقی، می‌توان از سیاست‌های خودکارسازی مانند Scaling Policies در vRA استفاده کرد. در این سیاست‌ها با رسیدن مصرف CPU یا RAM به سطح مشخص، یک نمونه جدید از سرویس ایجاد می‌شود.

پیکربندی کامندی برای مقیاس‌پذیری افقی:

# مسیر پیکربندی سیاست‌های مقیاس‌پذیری
/etc/vra/policies/scaling/

# تعریف یک سیاست AutoScale
vra_cli scaling_policy create \
  --name "WebAppAutoScale" \
  --cpu_threshold 80 \
  --ram_threshold 75 \
  --scale_up_action "add" \
  --scale_down_action "remove" \
  --blueprint "WebAppBlueprint"

اتصال Load Balancer برای توزیع بار بین نمونه‌ها:

# ایجاد Load Balancer برای سرویس
vra_cli load_balancer create \
  --name "WebAppLoadBalancer" \
  --service "WebAppService" \
  --type "elastic" \
  --min_instances 2 \
  --max_instances 10

---

پیاده‌سازی مقیاس‌پذیری عمودی در vRA

در مقیاس‌پذیری عمودی، منابع VM موجود بدون ایجاد نمونه جدید، افزایش پیدا می‌کنند. این فرآیند باید به‌صورت هماهنگ با OS و اپلیکیشن انجام شود.

پیکربندی کامندی برای مقیاس‌پذیری عمودی:

# مسیر فایل سیاست‌های منابع
/etc/vra/policies/resource_adjustments/

# تعریف یک اقدام برای افزایش منابع VM
vra_cli resource_adjustment create \
  --name "DBVerticalScale" \
  --resource_type "VM" \
  --cpu 8 \
  --ram 32 \
  --storage 200 \
  --target_vm "DatabaseServer01"

توجه: در بسیاری از موارد، برای اعمال تغییرات منابع در VM نیاز به Reboot سیستم است مگر آنکه hot-add فعال باشد.

---

تعریف منابع پویا در Blueprint

در فایل Blueprint باید منابع به صورت پارامتر تعریف شوند تا در زمان مقیاس‌پذیری تغییر کنند.

# تعریف blueprint با پارامترهای منابع
vra_cli blueprint create \
  --name "WebAppBlueprint" \
  --description "Blueprint for web application deployment"

vra_cli blueprint add_parameter \
  --name cpu \
  --type integer \
  --default 2 \
  --description "Number of CPUs"

vra_cli blueprint add_parameter \
  --name ram \
  --type integer \
  --default 4 \
  --description "Amount of RAM (GB)"

---

نظارت و بررسی اثربخشی مقیاس‌پذیری

استفاده از vRealize Operations Manager (vROps) برای مانیتور وضعیت مصرف منابع، اثربخشی scaling و تعیین زمان‌بندی مناسب برای scale up/down حیاتی است.

# تولید گزارش برای تحلیل عملکرد مقیاس‌پذیری
vra_cli report generate \
  --type "scaling_efficiency" \
  --blueprint "WebAppBlueprint" \
  --timeframe "last_7_days"

---

مسیر فایل‌های مهم در مقیاس‌پذیری

مسیر فایل	کاربرد
/etc/vra/policies/scaling/	تنظیمات سیاست‌های مقیاس‌پذیری افقی
/etc/vra/policies/resource_adjustments/	سیاست‌های مقیاس‌پذیری عمودی
/etc/vra/blueprints/	فایل‌های blueprint منابع و سرویس‌ها
/var/log/vra/vra.log	لاگ‌های vRA برای بررسی اقدامات مقیاس‌پذیری
/var/log/vrops/vrops.log	لاگ مانیتورینگ منابع

---

جمع‌بندی

مقیاس‌پذیری افقی و عمودی در vRA یک امکان حیاتی برای مدیریت هوشمند سرویس‌ها در شرایط متغیر است. این قابلیت با بهره‌گیری از blueprints قابل‌پیکربندی، سیاست‌های پویا و ابزارهای نظارتی مانند vROps به بهترین شکل قابل پیاده‌سازی است. اجرای درست این سیاست‌ها منجر به صرفه‌جویی در منابع، بهبود SLA، و افزایش کارایی زیرساخت می‌شود. توجه به طراحی درست، هماهنگی با Load Balancer و استفاده از متریک‌های دقیق در طول چرخه عمر سرویس، از الزامات موفقیت در این مسیر است.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیم مقیاس‌پذیری خودکار بر اساس شرایط و بار کاری” subtitle=”توضیحات کامل”]در بستر VMware vRealize Automation (vRA)، تنظیم مقیاس‌پذیری خودکار (Auto-Scaling) بر اساس بار کاری و شرایط از پیش تعریف‌شده، نقش مهمی در بهینه‌سازی منابع و حفظ کیفیت سرویس دارد. این قابلیت به ما اجازه می‌دهد بدون دخالت دستی، تعداد ماشین‌های مجازی یا منابع آن‌ها را در زمان افزایش یا کاهش تقاضا، تغییر دهیم.

پیش‌نیازهای تنظیم Auto-Scaling

برای راه‌اندازی مقیاس‌پذیری خودکار باید موارد زیر را آماده داشته باشیم:

• تعریف صحیح پارامترهای منابع در Blueprint
• ایجاد سیاست‌های مقیاس‌پذیری (Scaling Policy)
• وجود ابزار نظارتی مانند vROps یا Custom Monitoring Agent برای تشخیص بار
• پشتیبانی از Load Balancer در لایه اپلیکیشن

---

مراحل پیاده‌سازی Auto-Scaling در vRA

1. تعریف پارامترهای منابع در Blueprint

در ابتدا، باید منابعی مانند CPU و RAM به صورت پارامتر در Blueprint تعریف شوند تا بعداً بتوان بر اساس آن‌ها مقیاس را افزایش یا کاهش داد.

# مسیر فایل‌های Blueprint
/etc/vra/blueprints/

vra_cli blueprint create \
  --name "AutoScaleBlueprint" \
  --description "Blueprint for scalable application"

vra_cli blueprint add_parameter \
  --name cpu \
  --type integer \
  --default 2 \
  --description "Number of CPUs"

vra_cli blueprint add_parameter \
  --name ram \
  --type integer \
  --default 4 \
  --description "RAM in GB"

2. تعریف سیاست مقیاس‌پذیری (Scaling Policy)

سیاست مقیاس‌پذیری مشخص می‌کند در چه شرایطی منابع افزایش یا کاهش یابند. این سیاست‌ها باید به Blueprint متصل شوند.

# مسیر پیکربندی سیاست‌های مقیاس‌پذیری
/etc/vra/policies/scaling/

vra_cli scaling_policy create \
  --name "AutoScalePolicy" \
  --cpu_threshold 75 \
  --ram_threshold 70 \
  --scale_up_action "add" \
  --scale_down_action "remove" \
  --blueprint "AutoScaleBlueprint"

در این مثال، اگر مصرف CPU از 75٪ یا RAM از 70٪ بیشتر شود، vRA به‌طور خودکار یک VM جدید را به کلاستر اضافه می‌کند.

3. تنظیم Load Balancer برای مقیاس‌پذیری افقی

برای استفاده صحیح از چند نمونه سرویس، باید از Load Balancer استفاده کنیم تا درخواست‌ها بین VMها توزیع شود.

# مسیر پیکربندی Load Balancer
/etc/vra/load_balancers/

vra_cli load_balancer create \
  --name "AutoScaleLB" \
  --service "MyWebApp" \
  --type "elastic" \
  --min_instances 2 \
  --max_instances 8

4. اتصال Monitoring Agent یا vROps

برای اجرای صحیح Auto-Scaling، نیاز به یک سیستم مانیتورینگ وجود دارد که شرایط واقعی بار را ثبت و بررسی کند.

مثال: ارسال متریک مصرف منابع توسط Agent سفارشی به vRA یا vROps:

# مسیر لاگ مصرف منابع برای تحلیل
/var/log/resource_agent/metrics.log

5. بررسی لاگ‌های مقیاس‌پذیری

برای تحلیل و دیباگ فرآیند مقیاس‌پذیری، لاگ‌ها به کمک شما می‌آیند:

# مسیر لاگ‌های vRA
/var/log/vra/vra.log

# بررسی لاگ‌های مربوط به مقیاس‌پذیری
grep "AutoScale" /var/log/vra/vra.log

---

تنظیم مقیاس‌پذیری عمودی (افزایش منابع VM موجود)

در صورتی که فقط منابع یک VM نیاز به افزایش داشته باشد (بدون افزایش تعداد VM):

# مسیر سیاست‌های عمودی منابع
/etc/vra/policies/resource_adjustments/

vra_cli resource_adjustment create \
  --name "VerticalScale_DB" \
  --resource_type "VM" \
  --cpu 6 \
  --ram 24 \
  --storage 150 \
  --target_vm "Database01"

---

مانیتور کردن Auto-Scaling از طریق داشبورد

با استفاده از داشبورد مدیریتی vRA یا vROps، می‌توان وضعیت لحظه‌ای، تاریخچه مقیاس‌پذیری، وضعیت منابع و SLA را مشاهده کرد.

# تولید گزارش تغییرات مقیاس در 7 روز گذشته
vra_cli report generate \
  --type "scaling_activity" \
  --blueprint "AutoScaleBlueprint" \
  --timeframe "last_7_days"

---

جمع‌بندی

تنظیم مقیاس‌پذیری خودکار در vRA یکی از مؤثرترین روش‌ها برای پاسخ به نیازهای پویا در زیرساخت‌های مدرن است. با تعریف پارامترهای پویا در Blueprint، ایجاد سیاست‌های دقیق بر اساس بار کاری، و بهره‌گیری از ابزارهای مانیتورینگ، می‌توان بدون دخالت انسانی منابع را مدیریت کرد. این فرآیند باعث افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌ها و ارتقای کیفیت سرویس‌دهی می‌شود. توجه به مسیرهای پیکربندی، تنظیمات Load Balancer و تحلیل لاگ‌ها، از عناصر حیاتی در موفقیت این معماری هستند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”بهینه‌سازی منابع و عملکرد سرویس‌ها در طول زندگی‌نامه” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط‌های پیچیده و پویا مانند VMware vRealize Automation (vRA)، بهینه‌سازی منابع و عملکرد سرویس‌ها در طول زندگی‌نامه آن‌ها یکی از مهم‌ترین چالش‌ها برای مدیران سیستم است. این فرایند از زمان راه‌اندازی سرویس‌ها آغاز شده و در تمام مدت فعالیت آن‌ها ادامه دارد. بهینه‌سازی صحیح می‌تواند به کاهش هزینه‌ها، بهبود عملکرد و افزایش رضایت کاربران منجر شود.

اجزای کلیدی بهینه‌سازی منابع و عملکرد

1. مدیریت و تخصیص منابع
   مدیریت بهینه منابع مانند CPU، RAM و Storage از مراحل اولیه زندگی‌نامه سرویس تا پایان آن، ضروری است. تخصیص منابع به درستی باید متناسب با بار کاری و نیاز سرویس‌ها انجام شود.
2. پیکربندی مقیاس‌پذیری
   مقیاس‌پذیری خودکار در کنار تنظیمات دستی به ما این امکان را می‌دهد تا بر اساس شرایط واقعی، منابع سرویس‌ها را گسترش یا کاهش دهیم.
3. نظارت و آنالیز عملکرد
   ابزارهای نظارت مانند vROps به مدیران سیستم این امکان را می‌دهند که عملکرد سرویس‌ها را به صورت لحظه‌ای مشاهده و تحلیل کنند. با استفاده از این داده‌ها می‌توان به مشکلات عملکردی پی برد و اقدامات بهینه‌سازی را انجام داد.
4. تخصیص خودکار منابع بر اساس SLA
   در تنظیم SLAها برای سرویس‌ها می‌توان به صورت خودکار منابع را براساس نیازمندی‌های هر سرویس تخصیص داد.
5. بهینه‌سازی از طریق تنظیمات و پیکربندی
   تغییرات کوچک در تنظیمات سرویس‌ها مانند زمان‌های Timeout، Thread Pool، یا محدود کردن تعداد درخواست‌ها می‌تواند تأثیر زیادی بر بهبود عملکرد سرویس‌ها داشته باشد.

---

مراحل بهینه‌سازی منابع و عملکرد

1. مدیریت منابع و تخصیص خودکار آن‌ها

تخصیص منابع بر اساس نیاز سرویس‌ها در طول زندگی‌نامه سرویس، از جمله منابع محاسباتی (CPU، RAM) و ذخیره‌سازی (Storage)، اهمیت زیادی دارد.

• برای تعیین منابع مورد نیاز هر سرویس، می‌توان از Blueprint استفاده کرد تا تخصیص منابع به طور خودکار صورت گیرد:

# مسیر فایل‌های Blueprint
/etc/vra/blueprints/

vra_cli blueprint create \
  --name "OptimizedBlueprint" \
  --description "Blueprint with optimized resource allocation"

vra_cli blueprint add_parameter \
  --name cpu \
  --type integer \
  --default 2 \
  --description "Number of CPUs"

vra_cli blueprint add_parameter \
  --name ram \
  --type integer \
  --default 4 \
  --description "Amount of RAM"

• سپس برای تخصیص منابع در سطح سرویس و تحت شرایط مختلف می‌توان از سیاست‌های مقیاس‌پذیری خودکار استفاده کرد.

2. تنظیمات مقیاس‌پذیری خودکار

تنظیمات مقیاس‌پذیری برای افزایش و کاهش منابع سرویس‌ها، باید بر اساس معیارهای خاصی مانند استفاده از CPU و RAM انجام شود.

# مسیر پیکربندی سیاست‌های مقیاس‌پذیری
/etc/vra/policies/scaling/

vra_cli scaling_policy create \
  --name "AutoScalePolicy" \
  --cpu_threshold 80 \
  --ram_threshold 75 \
  --scale_up_action "add" \
  --scale_down_action "remove" \
  --blueprint "OptimizedBlueprint"

در اینجا، زمانی که استفاده از CPU بیش از 80٪ یا RAM بیش از 75٪ شود، مقیاس سرویس به صورت خودکار افزایش می‌یابد.

3. استفاده از ابزارهای نظارتی

برای پیگیری و تحلیل عملکرد سرویس‌ها در طول زندگی‌نامه، باید از ابزارهای نظارتی مانند vROps یا Custom Monitoring Agents استفاده کرد. این ابزارها امکان بررسی عملکرد لحظه‌ای و شناسایی مشکلات را فراهم می‌کنند.

# مسیر لاگ‌های نظارتی
/var/log/vrops/metrics.log

همچنین، می‌توان از گزارش‌های مختلف در vRA برای تحلیل استفاده کرد:

# گزارش عملکرد سرویس‌ها
vra_cli report generate \
  --type "performance" \
  --blueprint "OptimizedBlueprint" \
  --timeframe "last_7_days"

4. شناسایی گلوگاه‌ها و رفع آن‌ها

با استفاده از ابزارهای نظارتی و آنالیز عملکرد، می‌توان گلوگاه‌های سیستمی (مثل محدودیت‌های CPU یا RAM) را شناسایی کرده و اقدامات لازم را برای رفع آن‌ها انجام داد. این اقدامات شامل تنظیمات مقیاس‌پذیری یا تخصیص منابع بیشتر است.

# شناسایی گلوگاه‌ها در استفاده از منابع
grep "CPU" /var/log/vra/vra.log
grep "RAM" /var/log/vra/vra.log

5. بهینه‌سازی سرویس‌ها با استفاده از SLA

یکی دیگر از راه‌های بهینه‌سازی منابع، تعریف SLAها و تخصیص منابع طبق آن‌ها است. این کار باعث می‌شود که منابع به‌طور داینامیک و به‌صورت خودکار، بسته به نیاز سرویس‌ها و شرایط موجود، اختصاص یابند.

# مسیر پیکربندی SLA
/etc/vra/policies/sla/

vra_cli sla_policy create \
  --name "WebAppSLA" \
  --resource_type "VM" \
  --cpu_limit 80 \
  --ram_limit 75 \
  --response_time 3 \
  --blueprint "OptimizedBlueprint"

---

جمع‌بندی

بهینه‌سازی منابع و عملکرد سرویس‌ها در طول زندگی‌نامه، مستلزم تعریف درست منابع اولیه، استفاده از سیاست‌های مقیاس‌پذیری، نظارت دقیق بر عملکرد و اعمال تنظیمات بهینه است. با بهره‌گیری از ابزارهای مختلف مانند Blueprints، Scaling Policies، Monitoring Tools و SLA Policies، می‌توان مطمئن شد که منابع بهینه تخصیص داده شده و عملکرد سرویس‌ها همواره در بهترین حالت خود باقی می‌ماند. این فرآیندها کمک می‌کنند تا بهره‌وری سیستم‌ها به حداکثر برسد و در صورت بروز مشکلات، سریعاً واکنش نشان داده شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 8. مدیریت آپدیت‌ها و ارتقاء سرویس‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”راهکارهای مدیریت ارتقاء سرویس‌ها در محیط‌های تولید” subtitle=”توضیحات کامل”]مدیریت ارتقاء سرویس‌ها در محیط‌های تولید یکی از چالش‌های اصلی برای مدیران سیستم‌ها است. ارتقاء صحیح می‌تواند منجر به بهبود عملکرد، افزایش امنیت، رفع مشکلات موجود و معرفی ویژگی‌های جدید در سرویس‌ها شود. با این حال، باید اطمینان حاصل شود که ارتقاء‌ها به درستی و بدون اختلال در خدمات انجام شوند.

در محیط‌های تولید، ارتقاء باید با دقت و برنامه‌ریزی دقیق انجام گیرد تا تأثیر منفی بر کاربران نگذارد. در این بخش، به معرفی و بررسی راهکارهای موثر برای مدیریت ارتقاء سرویس‌ها در چنین محیط‌هایی پرداخته می‌شود.

1. برنامه‌ریزی دقیق ارتقاء

قبل از هر اقدامی، باید یک برنامه‌ریزی دقیق برای ارتقاء سرویس‌ها در محیط‌های تولید انجام شود. این برنامه باید شامل مراحل مختلف ارتقاء، زمان‌بندی دقیق، شناسایی منابع و وابستگی‌ها، و همچنین بررسی ریسک‌های احتمالی باشد.

• مراحل پیشنهادی برای برنامه‌ریزی ارتقاء:
  • تحلیل وضعیت فعلی: پیش از ارتقاء، باید وضعیت فعلی سرویس‌ها، سخت‌افزار، و نرم‌افزار را بررسی کرد.
  • شناسایی وابستگی‌ها: شناسایی وابستگی‌ها و تعاملات سرویس‌ها با دیگر سیستم‌ها و منابع.
  • ایجاد نسخه پشتیبان: قبل از ارتقاء، باید از سیستم‌ها و داده‌ها نسخه پشتیبان تهیه کرد.
  • زمان‌بندی دقیق: ارتقاء‌ها باید در زمان‌های کم‌ترافیک یا در ساعات غیرکاری انجام شوند.

# ایجاد نسخه پشتیبان از سرویس
vra_cli service backup --name "WebAppService" --destination "/backups/webapp-backup.zip"

---

2. استفاده از فرآیندهای به‌روزرسانی تدریجی (Rolling Updates)

در محیط‌های تولید، ارتقاء تدریجی (Rolling Update) یکی از بهترین روش‌ها برای به‌روزرسانی سرویس‌ها است. این روش به این صورت است که به جای ارتقاء همه سرویس‌ها به صورت همزمان، آن‌ها را به تدریج به نسخه جدید منتقل می‌کنیم. این کار باعث کاهش زمان توقف سرویس‌ها و ریسک‌های احتمالی می‌شود.

• مراحل اجرای Rolling Update:
  • به روزرسانی تدریجی یکی از بخش‌های مهم مدیریت ارتقاء است.
  • ابتدا یک سرویس به نسخه جدید منتقل شده و پس از تست موفق، باقی سرویس‌ها نیز به‌روزرسانی می‌شوند.
  • از Load Balancer برای هدایت ترافیک به نسخه‌های جدید و قدیمی به صورت همزمان استفاده می‌شود.

# ایجاد سیاست‌های مقیاس‌پذیری برای بروزرسانی تدریجی
vra_cli scaling_policy create \
  --name "RollingUpdatePolicy" \
  --blueprint "WebAppBlueprint" \
  --scale_up_action "add" \
  --scale_down_action "remove" \
  --update_strategy "rolling"

---

3. استفاده از استراتژی‌های بالا و پایین آوردن (Scaling Up and Down)

در هنگام ارتقاء، برای حفظ عملکرد سرویس‌ها در طول ارتقاء، می‌توان از استراتژی‌های مقیاس‌پذیری برای افزایش یا کاهش منابع سرویس‌ها استفاده کرد. مقیاس‌پذیری افقی (افزایش یا کاهش تعداد نمونه‌های سرویس) یا عمودی (افزایش منابع موجود مانند CPU و RAM) از جمله این استراتژی‌ها هستند.

• استراتژی‌های مقیاس‌پذیری در هنگام ارتقاء:
  • مقیاس‌پذیری افقی: اضافه کردن یا حذف نمونه‌ها برای توزیع بار در سراسر سرویس‌ها.
  • مقیاس‌پذیری عمودی: افزودن منابع به نمونه‌ها برای مقابله با بار بیشتر در حین ارتقاء.

# ایجاد سیاست مقیاس‌پذیری برای مقیاس‌پذیری خودکار در هنگام ارتقاء
vra_cli scaling_policy create \
  --name "AutoScaleDuringUpgrade" \
  --cpu_threshold 80 \
  --ram_threshold 75 \
  --scale_up_action "add" \
  --scale_down_action "remove" \
  --blueprint "WebAppBlueprint"

---

4. آزمایش در محیط‌های توسعه و آزمایش

قبل از اعمال هرگونه ارتقاء در محیط تولید، باید ارتقاء‌ها در محیط‌های توسعه و آزمایش انجام شوند. این محیط‌ها باید مشابه به محیط تولید باشند تا هیچ مشکلی در هنگام ارتقاء به محیط تولید ایجاد نشود.

• مراحل آزمایش ارتقاء:
  • آزمایش تغییرات در محیط‌های مشابه تولید.
  • شبیه‌سازی وضعیت بار و ترافیک واقعی برای تست عملکرد.
  • بررسی تعاملات سرویس‌ها و بررسی مشکلات احتمالی.

# اجرای آزمایش ارتقاء در محیط آزمایشی
vra_cli service upgrade --name "WebAppService" --environment "staging" --blueprint "StagingBlueprint"

---

5. آماده‌سازی برای بازگشت (Rollback)

همیشه باید برای برگشت به نسخه قبلی (Rollback) در صورت بروز مشکلات در حین ارتقاء، آماده بود. این کار با تهیه نسخه پشتیبان قبل از ارتقاء و استفاده از استراتژی‌های Blue-Green Deployment و Canary Releases انجام می‌شود.

• Blue-Green Deployment: در این استراتژی، دو محیط مشابه وجود دارند (یکی برای نسخه قدیمی و یکی برای نسخه جدید). پس از ارتقاء، ترافیک به محیط جدید منتقل می‌شود.
• Canary Release: این روش شامل به‌روزرسانی تدریجی تنها بخش کوچکی از کاربران است، و پس از تأیید موفقیت‌آمیز، بقیه کاربران نیز به نسخه جدید منتقل می‌شوند.

# بازگشت به نسخه قبلی در صورت بروز مشکل
vra_cli service rollback --name "WebAppService" --version "previous_version" --blueprint "WebAppBlueprint"

---

6. نظارت دقیق در هنگام ارتقاء

نظارت دقیق بر روی عملکرد سیستم‌ها و سرویس‌ها در هنگام ارتقاء ضروری است. ابزارهای نظارتی مانند vRealize Operations Manager (vROps) می‌توانند به مدیران کمک کنند تا مشکلات را شناسایی کرده و به سرعت واکنش نشان دهند.

# مشاهده وضعیت سرویس‌ها در هنگام ارتقاء
vra_cli service status --name "WebAppService" --detailed

---

جمع‌بندی

مدیریت ارتقاء سرویس‌ها در محیط‌های تولید نیازمند یک برنامه‌ریزی دقیق، استفاده از استراتژی‌های مناسب برای مقیاس‌پذیری و اطمینان از انجام آزمایش‌های لازم قبل از ارتقاء است. با استفاده از تکنیک‌هایی مانند Rolling Update، Blue-Green Deployment، Canary Releases و Automated Scaling Policies، می‌توان به ارتقاء سرویس‌ها بدون ایجاد اختلال در عملکرد آن‌ها دست یافت. همچنین، ابزارهای نظارتی و استراتژی‌های بازگشت به نسخه قبلی از مهم‌ترین ارکان این فرآیند به شمار می‌آیند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از رول‌ها و فرآیندهای خودکار برای ارتقاء سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط‌های پیچیده و با مقیاس بزرگ، ارتقاء سرویس‌ها نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و استفاده از فرآیندهای خودکار است تا از بروز خطاها و اختلالات در سرویس‌ها جلوگیری شود. این فرآیندها به مدیران سیستم کمک می‌کنند تا با استفاده از رول‌ها و سیاست‌های خودکار، ارتقاء سرویس‌ها را بدون نیاز به مداخله دستی و با اطمینان بیشتری انجام دهند.

در این بخش از آموزش های ارائه شده توسط فرازنتورک، به بررسی استفاده از رول‌ها و فرآیندهای خودکار در ارتقاء سرویس‌ها پرداخته می‌شود.

1. استفاده از رول‌های خودکار برای مدیریت دسترسی و ارتقاء سرویس‌ها

در فرایند ارتقاء سرویس‌ها، مهم است که بتوان به درستی کنترل کرد که کدام کاربران یا نقش‌ها اجازه دارند که سرویس‌ها را ارتقاء دهند. با استفاده از رول‌های خودکار در سیستم‌های مدیریت، می‌توان به صورت دقیق و خودکار این دسترسی‌ها را تنظیم کرد.

• تعریف رول‌ها و سیاست‌های دسترسی:
  • ایجاد رول‌هایی برای کنترل دسترسی به عملیات ارتقاء.
  • تنظیم سیاست‌های خودکار برای اجازه دادن یا جلوگیری از ارتقاء به کاربران خاص یا در شرایط خاص.

# ایجاد رول برای ارتقاء سرویس تنها برای کاربران با نقش "Admin"
vra_cli role create --name "Service_Admin" \
--description "Admin role for service upgrade" \
--permissions "Upgrade"

---

2. استفاده از Workflowهای خودکار برای ارتقاء سرویس‌ها

Workflowهای خودکار می‌توانند برای انجام فرآیندهای پیچیده و دنباله‌ای که در هنگام ارتقاء سرویس‌ها نیاز است، طراحی شوند. این فرآیندها می‌توانند شامل مواردی مانند تهیه نسخه پشتیبان، ارتقاء نسخه سرویس، آزمایش عملکرد و بازگشت به نسخه قبلی در صورت بروز مشکل باشند.

• مراحل خودکار سازی Workflow برای ارتقاء:
  • ابتدا نسخه پشتیبان سرویس تهیه می‌شود.
  • پس از آن، نسخه جدید سرویس اعمال می‌شود.
  • آزمایشات عملکرد انجام می‌شود.
  • در صورت بروز هرگونه مشکل، به نسخه قبلی بازگشت انجام می‌شود.

# ایجاد Workflow برای ارتقاء سرویس
vra_cli workflow create --name "ServiceUpgradeWorkflow" --steps "Backup,Upgrade,Test,Rollback"

---

3. استفاده از سیاست‌های خودکار برای ارتقاء تدریجی

برای ارتقاء سرویس‌ها به صورت تدریجی، سیاست‌های خودکار می‌توانند به کمک بیایند. این سیاست‌ها به شما این امکان را می‌دهند که ارتقاء را به صورت مرحله‌ای انجام دهید تا از بروز مشکلات احتمالی جلوگیری کنید. در این استراتژی، هر بار فقط بخشی از سرویس‌ها یا کاربران ارتقاء داده می‌شوند.

• تعریف سیاست‌های خودکار برای ارتقاء تدریجی:
  • استفاده از سیاست‌های مقیاس‌پذیری برای مقیاس‌پذیری خودکار و انتقال تدریجی ترافیک.
  • تعریف محدودیت‌هایی برای سرعت ارتقاء و بررسی وضعیت هر مرحله.

# تعریف سیاست خودکار برای ارتقاء تدریجی
vra_cli scaling_policy create \
  --name "RollingUpgradePolicy" \
  --blueprint "WebAppBlueprint" \
  --scale_up_action "add" \
  --scale_down_action "remove" \
  --update_strategy "rolling"

---

4. استفاده از خودکارسازی با استفاده از APIها و CLIها

برای ارتقاء سرویس‌ها به صورت خودکار، می‌توان از APIها و CLIهای خودکار استفاده کرد. این ابزارها به شما این امکان را می‌دهند که تمام فرایندهای ارتقاء را از طریق اسکریپت‌ها و کدهای خودکار انجام دهید، که باعث کاهش زمان انجام و بهبود دقت می‌شود.

• فرآیند خودکار با استفاده از CLI:
  • اجرای خودکار عملیات ارتقاء از طریق اسکریپت‌ها.
  • انجام پیکربندی‌های مرتبط با سرویس و ارتقاء آن‌ها به صورت خودکار.

# ارتقاء سرویس از طریق CLI
vra_cli service upgrade --name "WebAppService" --blueprint "WebAppBlueprint" --version "latest"

---

5. نظارت و گزارش‌گیری خودکار در حین ارتقاء

در هنگام ارتقاء، نظارت خودکار بر عملکرد سیستم‌ها و سرویس‌ها بسیار حیاتی است. با استفاده از ابزارهای نظارتی و گزارش‌گیری خودکار، می‌توان از مشکلات قبل از بروز آن‌ها مطلع شد و اقدامات لازم را به موقع انجام داد.

• پیکربندی ابزار نظارتی برای نظارت بر ارتقاء:
  • تنظیم هشدارها برای عملکرد غیرعادی یا افت عملکرد در حین ارتقاء.
  • گزارش‌گیری خودکار از وضعیت هر سرویس پس از ارتقاء.

# تنظیم هشدار برای نظارت بر ارتقاء
vra_cli monitoring alert create \
  --name "UpgradeFailureAlert" \
  --condition "ServiceDown" \
  --severity "high" \
  --notification "email"

---

6. استفاده از فرآیندهای خودکار برای بازگشت به نسخه قبلی (Rollback)

در صورت بروز مشکل در حین ارتقاء، باید فرایند بازگشت به نسخه قبلی به صورت خودکار و بدون نیاز به مداخله دستی انجام شود. این کار می‌تواند به سرعت مشکلات را حل کرده و از هرگونه اختلال در سرویس‌ها جلوگیری کند.

• فرآیند بازگشت خودکار:
  • استفاده از نسخه‌های پشتیبان برای بازگشت به نسخه قبلی سرویس.
  • اعمال تغییرات و پیکربندی‌ها به صورت خودکار برای بازگشت.

# بازگشت به نسخه قبلی سرویس
vra_cli service rollback --name "WebAppService" \
--version "previous_version" \
--blueprint "WebAppBlueprint"

---

جمع‌بندی

استفاده از رول‌ها و فرآیندهای خودکار برای ارتقاء سرویس‌ها در محیط‌های تولید باعث افزایش کارایی، کاهش خطاهای انسانی و اطمینان از انجام فرآیند ارتقاء به صورت استاندارد و منظم می‌شود. این فرآیندها شامل استفاده از رول‌های دسترسی، Workflowهای خودکار، سیاست‌های خودکار برای ارتقاء تدریجی، APIها و CLIها، نظارت خودکار و فرآیندهای بازگشت به نسخه قبلی هستند. با اجرای این استراتژی‌ها، می‌توان از ارتقاء موفقیت‌آمیز سرویس‌ها در محیط‌های تولید اطمینان حاصل کرد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی و پیاده‌سازی به‌روزرسانی‌ها بدون ایجاد وقفه در سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط‌های ابری و مدیریت سرویس‌ها، به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری برای ارتقاء ویژگی‌ها و رفع اشکالات ضروری هستند. با این حال، در بسیاری از موارد، به‌روزرسانی‌ها می‌توانند باعث اختلال در عملکرد سرویس‌ها شوند، بنابراین باید به گونه‌ای پیاده‌سازی شوند که هیچ‌گونه وقفه‌ای در سرویس‌ها ایجاد نگردد.

برای پیاده‌سازی به‌روزرسانی‌ها بدون ایجاد وقفه در سرویس‌ها، می‌توان از تکنیک‌های مختلف استفاده کرد که در ادامه توضیح داده خواهند شد.

تکنیک‌های مورد استفاده

1. Rolling Updates:
   • این روش به این صورت است که سرویس‌ها به تدریج به‌روزرسانی می‌شوند و همزمان با به‌روزرسانی یک بخش از سیستم، باقی‌مانده به فعالیت خود ادامه می‌دهند.
   • این روش معمولاً با مقیاس‌پذیری افقی و استفاده از چندین نسخه از سرویس در هر زمان انجام می‌شود.

   مثال کد CLI برای انجام Rolling Update:

   vra_cli service update --name "MyWebApp" --version "new_version" --update_strategy "rolling"
   

   این دستور، به‌روزرسانی نسخه جدید سرویس “MyWebApp” را با استراتژی به‌روزرسانی rolling انجام می‌دهد.

2. Blue/Green Deployment:
   • در این روش، دو نسخه از سرویس در دو محیط متفاوت (Blue و Green) در کنار هم اجرا می‌شوند. پس از اتمام تست‌ها و تایید عملکرد نسخه جدید، ترافیک به نسخه جدید هدایت می‌شود.
   • این روش به‌ویژه در صورتی که نیاز به تضمین عملکرد بی‌وقفه و بدون اشکال داشته باشیم، بسیار مناسب است.

   مثال کد CLI برای پیاده‌سازی Blue/Green Deployment:

   vra_cli deployment create --name "MyWebApp_Blue" --version "old_version"
   vra_cli deployment create --name "MyWebApp_Green" --version "new_version"
   vra_cli traffic redirect --from "Blue" --to "Green"
   

   در این دستور، ابتدا دو نسخه Blue و Green از سرویس ایجاد شده و سپس ترافیک از نسخه Blue به نسخه Green هدایت می‌شود.

3. Canary Releases:
   • این روش به‌طور تدریجی نسخه جدید سرویس را تنها به بخش کوچکی از کاربران معرفی می‌کند. اگر مشکلی پیش نیاید، به‌روزرسانی به تدریج به سایر کاربران گسترش می‌یابد.
   • این روش کمک می‌کند تا از بروز مشکلات بزرگ جلوگیری شود و به سرعت به مشکلات احتمالی رسیدگی شود.

   مثال کد CLI برای پیاده‌سازی Canary Release:

   vra_cli service canary_update --name "MyWebApp" --version "new_version" --traffic_percentage 10
   

   این دستور نسخه جدید سرویس را تنها به 10% از کاربران معرفی می‌کند.

4. Automated Rollbacks:
   • در صورتی که نسخه جدید دچار مشکل شود، به‌طور خودکار به نسخه قبلی بازگشت داده می‌شود تا از ایجاد وقفه در سرویس جلوگیری شود.

   مثال کد CLI برای پیاده‌سازی rollback خودکار:

   vra_cli service rollback --name "MyWebApp" --version "previous_version"
   

   این دستور در صورتی که به‌روزرسانی نسخه جدید دچار مشکل شود، به نسخه قبلی بازگشت خواهد کرد.

---

پیکربندی و مسیر فایل‌ها

تمامی تنظیمات و پیکربندی‌های مربوط به به‌روزرسانی‌ها و سیاست‌های بدون وقفه می‌توانند در فایل‌های Blueprint مربوطه و همچنین پیکربندی‌های سرویس‌ها در vRealize Automation ذخیره شوند. به عنوان مثال، در صورت استفاده از استراتژی‌های به‌روزرسانی مختلف، می‌توان آنها را در فایل‌های پیکربندی Blueprint یا سرویس‌ها به صورت زیر تنظیم کرد:

# مسیر فایل پیکربندی Blueprint: /etc/vra/blueprints/my_web_app_blueprint.yaml
# مسیر فایل پیکربندی سرویس: /etc/vra/services/my_web_app_service.yaml

---

جمع‌بندی

با استفاده از تکنیک‌های مختلف به‌روزرسانی بدون وقفه مانند Rolling Updates، Blue/Green Deployment، Canary Releases و Automated Rollbacks می‌توان سرویس‌ها را بدون ایجاد وقفه یا اختلال در دسترس بودن آن‌ها به‌روزرسانی کرد. این روش‌ها به‌ویژه در محیط‌های تولید و زمانی که نیاز به اطمینان از عملکرد بدون وقفه سرویس‌ها است، مفید هستند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 9. پایان‌دادن و حذف سرویس‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت و پیاده‌سازی فرآیندهای پایان‌دادن به سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]مدیریت پایان دادن به سرویس‌ها یا به عبارتی مدیریت توقف سرویس‌ها یکی از مهمترین جنبه‌ها در نگهداری و مدیریت سیستم‌های ابری است. در این فرآیند، باید اطمینان حاصل شود که سرویس‌ها به درستی متوقف می‌شوند و هیچ‌گونه تاثیر منفی بر سایر بخش‌های سیستم یا کاربران ایجاد نمی‌شود. فرآیندهای پایان دادن به سرویس‌ها باید شامل مراحل دقیق و مشخصی باشد تا بتوانند با کمترین اختلال و آسیب به سرویس‌های دیگر انجام شوند.

در ادامه، مراحل و روش‌های مختلف برای مدیریت و پیاده‌سازی فرآیندهای پایان دادن به سرویس‌ها توضیح داده خواهد شد.

مراحل مدیریت پایان دادن به سرویس‌ها

1. آماده‌سازی سرویس‌ها برای توقف
   • پیش از پایان دادن به یک سرویس، باید تمامی داده‌های فعال سرویس‌ها ذخیره شوند.
   • این شامل ذخیره وضعیت‌های فعلی، داده‌ها و هر گونه اطلاعات مهم است.
   • اطمینان از این که هیچ‌کدام از پردازش‌های حیاتی در حال اجرا نیستند.

   مثال کد CLI برای ذخیره وضعیت سرویس قبل از توقف:

   vra_cli service backup --name "MyWebApp" --backup_location "/backups/webapp_backup"
   

   این دستور وضعیت سرویس “MyWebApp” را ذخیره می‌کند تا در صورت نیاز به بازیابی، اطلاعات موجود باشد.

2. برنامه‌ریزی توقف سرویس
   • سرویس باید به گونه‌ای متوقف شود که هیچ‌گونه تداخل یا تاثیری بر سایر سرویس‌ها یا کاربران نداشته باشد.
   • معمولاً این مرحله شامل اطلاع‌رسانی به کاربران و اعلام برنامه توقف سرویس می‌شود.

   مثال کد CLI برای برنامه‌ریزی توقف سرویس:

   vra_cli service stop --name "MyWebApp" --scheduled_time "2025-04-10T14:00:00Z"
   

   این دستور سرویس “MyWebApp” را برای توقف در تاریخ و زمان مشخص برنامه‌ریزی می‌کند.

3. متوقف کردن سرویس‌ها به صورت مرحله‌ای (Graceful Shutdown)
   • برای جلوگیری از هرگونه اختلال در سرویس‌ها، باید فرآیند توقف سرویس به صورت تدریجی انجام شود.
   • به‌طور معمول، سرویس‌ها باید به گونه‌ای متوقف شوند که منابع آنها به صورت بهینه آزاد شوند و هیچ پردازشی به اجبار متوقف نشود.

   مثال کد CLI برای متوقف کردن سرویس به صورت مرحله‌ای:

   vra_cli service shutdown --name "MyWebApp" --graceful_shutdown "true"
   

   این دستور سرویس “MyWebApp” را به صورت تدریجی متوقف می‌کند و اجازه می‌دهد تا هر پردازش در حال اجرا به پایان برسد.

4. حذف سرویس‌ها
   • پس از توقف سرویس، سرویس می‌تواند به طور کامل از محیط حذف شود.
   • این مرحله ممکن است شامل حذف منابع وابسته به سرویس و پاکسازی هرگونه داده اضافی باشد.

   مثال کد CLI برای حذف سرویس:

   vra_cli service delete --name "MyWebApp"
   

   این دستور سرویس “MyWebApp” را از محیط حذف می‌کند.

5. مستندسازی و گزارش‌دهی
   • در نهایت، باید تمامی مراحل توقف و حذف سرویس مستندسازی شود.
   • همچنین باید گزارشی از عملیات انجام‌شده تهیه گردد تا در صورت نیاز به بررسی مشکلات یا بازیابی سرویس، اطلاعات کافی موجود باشد.

   مثال کد CLI برای مستندسازی فرآیند توقف سرویس:

   vra_cli service report --name "MyWebApp" --action "delete" --status "completed" --timestamp "$(date)"
   

   این دستور گزارشی از توقف و حذف سرویس “MyWebApp” ایجاد می‌کند.

---

پیکربندی و مسیر فایل‌ها

تمامی تنظیمات و پیکربندی‌های مربوط به فرآیندهای پایان دادن به سرویس‌ها معمولاً در فایل‌های پیکربندی Blueprint و سرویس‌ها ذخیره می‌شوند. برای مثال، فایل‌های پیکربندی ممکن است شامل دستورالعمل‌های خاص برای زمان‌بندی توقف سرویس یا استفاده از استراتژی‌های مختلف برای متوقف کردن سرویس‌ها باشند.

مسیر فایل‌های پیکربندی مربوطه ممکن است به صورت زیر باشد:

# مسیر فایل پیکربندی سرویس: /etc/vra/services/my_web_app_service.yaml
# مسیر فایل گزارش‌دهی: /var/log/vra/service_reports.log

---

جمع‌بندی

مدیریت و پیاده‌سازی فرآیندهای پایان دادن به سرویس‌ها باید با دقت و برنامه‌ریزی انجام شود تا هیچگونه تاثیری بر عملکرد سایر سرویس‌ها نداشته باشد. استفاده از تکنیک‌هایی مانند Graceful Shutdown، برنامه‌ریزی دقیق توقف سرویس‌ها و مستندسازی کامل فرآیندها، می‌تواند به کاهش مشکلات ناشی از توقف سرویس‌ها کمک کند. این مراحل باید به‌طور منظم و طبق فرآیندهای خودکار در محیط‌های تولید و ابری پیاده‌سازی شوند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”حذف منابع و تمیزکاری پس از پایان سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]پس از پایان و توقف سرویس‌ها، مرحله‌ای که شامل حذف منابع و تمیزکاری است، نقش مهمی در حفظ بهینه‌سازی سیستم و جلوگیری از مصرف بی‌رویه منابع ایفا می‌کند. این مرحله کمک می‌کند تا منابعی که دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرند آزاد شوند و در نتیجه، منابع برای سرویس‌های دیگر در دسترس قرار گیرند.

در این بخش، فرآیند حذف منابع و تمیزکاری پس از پایان سرویس‌ها شرح داده می‌شود. این مراحل باید به‌طور دقیق و با برنامه‌ریزی مناسب انجام شوند تا هیچ‌گونه اختلالی در سایر سرویس‌ها ایجاد نشود.

مراحل حذف منابع و تمیزکاری

1. شناسایی منابع مربوط به سرویس‌های متوقف‌شده
   • اولین گام در فرآیند حذف منابع، شناسایی منابعی است که به سرویس متوقف‌شده تعلق دارند.
   • این منابع شامل ماشین‌های مجازی، منابع ذخیره‌سازی، شبکه‌ها و سایر منابع وابسته به سرویس می‌شود.

   مثال کد CLI برای شناسایی منابع وابسته به سرویس:

   vra_cli service resources --name "MyWebApp" --status "stopped"
   

   این دستور منابع وابسته به سرویس “MyWebApp” که در حالت توقف هستند را شناسایی می‌کند.

2. حذف منابع وابسته به سرویس
   • پس از شناسایی منابع، باید این منابع حذف شوند تا فضای سیستم آزاد گردد.
   • حذف منابع می‌تواند شامل حذف ماشین‌های مجازی، دیسک‌ها، تنظیمات شبکه و سایر منابع وابسته به سرویس باشد.

   مثال کد CLI برای حذف ماشین‌های مجازی:

   vra_cli vm delete --name "MyWebAppVM"
   

   این دستور ماشین مجازی “MyWebAppVM” را که به سرویس “MyWebApp” تعلق دارد حذف می‌کند.

3. پاکسازی منابع ذخیره‌سازی
   • در بسیاری از مواقع، داده‌ها و منابع ذخیره‌سازی وابسته به سرویس باید به‌طور کامل حذف شوند.
   • این شامل حذف دیسک‌های مجازی، snapshots یا ذخیره‌سازی‌های اضافی می‌شود.

   مثال کد CLI برای حذف منابع ذخیره‌سازی:

   vra_cli storage delete --name "MyWebAppStorage"
   

   این دستور منابع ذخیره‌سازی “MyWebAppStorage” که به سرویس “MyWebApp” وابسته هستند را حذف می‌کند.

4. پاکسازی شبکه‌ها و تنظیمات مربوطه
   • سرویس‌هایی که متوقف می‌شوند ممکن است شبکه‌ها یا تنظیمات خاصی داشته باشند که پس از توقف سرویس باید حذف یا به‌روزرسانی شوند.
   • این شامل حذف قوانین فایروال، IP‌های اختصاصی یا تنظیمات شبکه دیگر می‌شود.

   مثال کد CLI برای پاکسازی تنظیمات شبکه:

   vra_cli network delete --name "MyWebAppNetwork"
   

   این دستور تنظیمات شبکه “MyWebAppNetwork” که به سرویس “MyWebApp” تعلق دارند را حذف می‌کند.

5. تمیزکاری پایگاه‌داده‌ها و اطلاعات مربوطه
   • سرویس‌های متوقف‌شده معمولاً شامل پایگاه‌داده‌هایی هستند که باید پس از پایان کار حذف شوند.
   • اطلاعات ذخیره‌شده در پایگاه‌داده‌ها باید به‌طور کامل حذف و یا در صورت نیاز به بازیابی، به محل ذخیره‌ای امن منتقل شوند.

   مثال کد CLI برای حذف پایگاه‌داده:

   vra_cli database delete --name "MyWebAppDatabase"
   

   این دستور پایگاه‌داده “MyWebAppDatabase” که به سرویس “MyWebApp” تعلق دارد را حذف می‌کند.

6. مستندسازی و گزارش‌دهی پس از تمیزکاری
   • پس از انجام عملیات حذف و تمیزکاری، باید گزارشی از وضعیت سیستم و منابع حذف‌شده تهیه شود.
   • این گزارش کمک می‌کند تا هرگونه مشکلات یا منابع باقی‌مانده شناسایی شوند و عملیات بازیابی یا تحلیل‌های بعدی انجام شود.

   مثال کد CLI برای گزارش‌دهی از عملیات حذف:

   vra_cli cleanup report --name "MyWebApp" --status "completed" --timestamp "$(date)"
   

   این دستور گزارشی از عملیات حذف منابع و تمیزکاری سرویس “MyWebApp” ایجاد می‌کند.

---

پیکربندی و مسیر فایل‌ها

تمامی تنظیمات و پیکربندی‌های مربوط به حذف منابع و تمیزکاری معمولاً در فایل‌های پیکربندی Blueprint و سرویس‌ها ذخیره می‌شوند. برای مثال، می‌توان در فایل‌های پیکربندی، استراتژی‌های مختلف حذف و تمیزکاری را تعریف کرد.

مسیر فایل‌های پیکربندی مربوطه ممکن است به صورت زیر باشد:

# مسیر فایل پیکربندی سرویس: /etc/vra/services/my_web_app_service.yaml
# مسیر فایل گزارش‌دهی: /var/log/vra/cleanup_reports.log

---

جمع‌بندی

حذف منابع و تمیزکاری پس از پایان سرویس‌ها یکی از جنبه‌های مهم در حفظ بهینه‌سازی منابع و عملکرد سیستم است. با استفاده از تکنیک‌ها و دستورالعمل‌های مناسب، می‌توان منابع مصرف‌شده را به‌طور مؤثر آزاد کرده و از ایجاد مشکلات بعدی جلوگیری کرد. این فرآیند باید به‌طور خودکار و با دقت اجرا شود تا از بروز خطا و اختلال در سرویس‌های دیگر جلوگیری شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”شبیه‌سازی توقف سرویس‌ها و پیکربندی مراحل Cleanup” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط‌های ابری و مجازی‌سازی مانند VMware vRealize Automation (vRA)، مدیریت توقف سرویس‌ها و اجرای مراحل Cleanup به‌طور مؤثر و بدون ایجاد اختلال در دیگر سرویس‌ها، یکی از الزامات حیاتی است. این فرآیند به‌طور خودکار و با استفاده از ابزارهای مناسب انجام می‌شود.

در این بخش، شبیه‌سازی توقف سرویس‌ها و پیکربندی مراحل Cleanup را به همراه تنظیمات و دستورات CLI شرح خواهیم داد. این مراحل به‌طور خاص بر روی چگونگی توقف سرویس‌ها و حذف منابع و تنظیمات وابسته به آن‌ها متمرکز است.

مراحل شبیه‌سازی توقف سرویس‌ها

1. توقف سرویس
   • اولین گام در شبیه‌سازی توقف سرویس، اجرای دستور برای توقف سرویس‌ها و جلوگیری از ایجاد ترافیک بیشتر است.
   • پس از توقف سرویس‌ها، منابع و سرویس‌های وابسته به آن باید به‌طور دقیق مدیریت شوند.

   مثال کد CLI برای توقف سرویس:

   vra_cli service stop --name "MyWebAppService"
   

   این دستور سرویس “MyWebAppService” را متوقف می‌کند. با این کار، سرویس از حالت فعال خارج شده و به مرحله Cleanup می‌رود.

2. شبیه‌سازی حذف منابع وابسته به سرویس
   • پس از توقف سرویس، منابع وابسته به آن باید شبیه‌سازی شوند تا بدانیم کدام منابع باید حذف شوند. این منابع می‌توانند شامل ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و پایگاه‌داده‌ها باشند.

   مثال کد CLI برای شبیه‌سازی حذف منابع وابسته به سرویس:

   vra_cli service resources --name "MyWebAppService" --status "stopped"
   

   این دستور منابع وابسته به سرویس “MyWebAppService” که در حالت توقف هستند را شبیه‌سازی می‌کند و لیستی از آن‌ها را نمایش می‌دهد.

3. پاکسازی منابع وابسته به سرویس
   • پس از شبیه‌سازی شناسایی منابع، می‌توانیم به‌طور واقعی منابع وابسته به سرویس را حذف کنیم. این عملیات به‌طور مؤثر منابع مصرفی را آزاد کرده و از مصرف بی‌رویه منابع جلوگیری می‌کند.

   مثال کد CLI برای حذف ماشین‌های مجازی:

   vra_cli vm delete --name "MyWebAppVM"
   

   این دستور ماشین مجازی “MyWebAppVM” که به سرویس “MyWebAppService” تعلق دارد را حذف می‌کند.

4. پاکسازی شبکه‌ها و تنظیمات وابسته
   • پس از حذف منابع اصلی، تنظیمات شبکه و سایر منابع وابسته به سرویس باید پاکسازی شوند تا از ایجاد مشکلات شبکه‌ای در آینده جلوگیری شود.

   مثال کد CLI برای حذف تنظیمات شبکه:

   vra_cli network delete --name "MyWebAppNetwork"
   

   این دستور تنظیمات شبکه “MyWebAppNetwork” را که به سرویس “MyWebAppService” مربوط است، حذف می‌کند.

5. پاکسازی پایگاه‌داده و داده‌های ذخیره‌شده
   • برای اطمینان از اینکه هیچ داده‌ای از سرویس در سیستم باقی نمانده است، پایگاه‌داده‌ها و داده‌های ذخیره‌شده باید حذف شوند.

   مثال کد CLI برای حذف پایگاه‌داده:

   vra_cli database delete --name "MyWebAppDatabase"
   

   این دستور پایگاه‌داده “MyWebAppDatabase” که به سرویس “MyWebAppService” تعلق دارد را حذف می‌کند.

6. اجرای مراحل Cleanup خودکار
   • پس از حذف منابع، باید مراحلی برای تمیزکاری خودکار تعریف کنیم تا سیستم به‌طور خودکار وضعیت پایدار را حفظ کند.
   • این مراحل می‌توانند شامل بازیابی منابع سیستم یا انجام عملیات خاص پس از حذف منابع باشند.

   مثال کد CLI برای اجرای مراحل Cleanup خودکار:

   vra_cli cleanup execute --name "MyWebAppService" --action "cleanup"
   

   این دستور فرآیند تمیزکاری خودکار را برای سرویس “MyWebAppService” اجرا می‌کند.

7. گزارش‌دهی و مستندسازی
   • پس از اجرای عملیات Cleanup، باید گزارشی از وضعیت سیستم و منابع حذف‌شده تهیه شود.
   • این گزارش کمک می‌کند تا هرگونه مشکلی در فرآیند حذف منابع شناسایی شده و اقدامات اصلاحی انجام شود.

   مثال کد CLI برای گزارش‌دهی از عملیات Cleanup:

   vra_cli cleanup report --name "MyWebAppService" --status "completed" --timestamp "$(date)"
   

   این دستور گزارشی از عملیات Cleanup سرویس “MyWebAppService” تهیه می‌کند.

---

پیکربندی و مسیر فایل‌ها

تمامی تنظیمات مربوط به سرویس‌ها و منابع در فایل‌های پیکربندی Blueprint و سرویس‌ها ذخیره می‌شوند. در اینجا، باید فایل‌های پیکربندی مناسب را برای شبیه‌سازی توقف سرویس‌ها و عملیات Cleanup ایجاد یا ویرایش کنیم.

مسیر فایل‌های پیکربندی مربوطه ممکن است به صورت زیر باشد:

# مسیر فایل پیکربندی سرویس: /etc/vra/services/my_web_app_service.yaml
# مسیر فایل گزارش‌دهی: /var/log/vra/cleanup_reports.log

---

جمع‌بندی

شبیه‌سازی توقف سرویس‌ها و پیکربندی مراحل Cleanup یکی از اقدامات کلیدی در مدیریت منابع و سرویس‌ها در محیط‌های مجازی است. با اجرای دقیق و مؤثر این فرآیند، می‌توان از بروز مشکلات احتمالی در سیستم جلوگیری کرد و منابع را به‌طور بهینه مدیریت کرد. استفاده از دستورات CLI و پیکربندی مناسب در این فرآیند کمک می‌کند تا عملیات به‌طور خودکار و بدون خطا انجام شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 10. هماهنگی با تیم‌ها و بخش‌های دیگر در طول زندگی‌نامه سرویس”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”همکاری میان تیم‌های مختلف (شبکه، ذخیره‌سازی، امنیت) برای مدیریت سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]مدیریت مؤثر سرویس‌ها در محیط‌های ابری و مجازی‌سازی نیازمند همکاری و هماهنگی بین تیم‌های مختلف از جمله تیم‌های شبکه، ذخیره‌سازی و امنیت است. هر یک از این تیم‌ها وظایف خاصی را بر عهده دارند که برای اطمینان از عملکرد صحیح و امنیت سرویس‌ها ضروری است.

در این بخش، به اهمیت این همکاری‌ها و نحوه مدیریت سرویس‌ها از طریق هماهنگی میان این تیم‌ها پرداخته می‌شود. همچنین ابزارها و فرآیندهایی که می‌توانند این همکاری‌ها را تسهیل کنند، مورد بررسی قرار می‌گیرند.

1. همکاری تیم شبکه

تیم شبکه مسئول مدیریت ارتباطات میان سرویس‌ها و همچنین ارتباطات شبکه‌ای با سایر منابع است. برای مدیریت بهینه سرویس‌ها، تیم شبکه باید موارد زیر را در نظر بگیرد:

• پیکربندی شبکه: تیم شبکه باید اطمینان حاصل کند که سرویس‌ها به‌درستی به شبکه متصل هستند و توانایی برقراری ارتباط با دیگر سرویس‌ها یا منابع را دارند.
• تنظیمات Load Balancer: برای توزیع بار به‌طور مؤثر، تیم شبکه باید از ابزارهای مانند Load Balancer برای مدیریت بار شبکه استفاده کند.
• پیکربندی امنیت شبکه: در کنار مدیریت ترافیک، تیم شبکه مسئول پیاده‌سازی فایروال‌ها، VPNها و سایر ابزارهای امنیتی برای جلوگیری از دسترسی‌های غیرمجاز به سرویس‌ها است.

دستور CLI برای پیکربندی Load Balancer:

vra_cli load_balancer create --name "MyAppLoadBalancer" \
--service "MyAppService" \
--type "elastic" \
--min_instances 2 \
--max_instances 10

این دستور برای ایجاد یک Load Balancer با نام “MyAppLoadBalancer” برای سرویس “MyAppService” استفاده می‌شود.

2. همکاری تیم ذخیره‌سازی

تیم ذخیره‌سازی مسئول ارائه و مدیریت منابع ذخیره‌سازی برای سرویس‌ها است. همکاری تیم ذخیره‌سازی برای اطمینان از دسترسی و ذخیره‌سازی مؤثر داده‌ها و اطلاعات به شکل زیر خواهد بود:

• پیکربندی ذخیره‌سازی: تیم ذخیره‌سازی باید منابع ذخیره‌سازی مانند SAN (Storage Area Network) یا NAS (Network Attached Storage) را پیکربندی کرده و به‌طور مؤثر به سرویس‌ها تخصیص دهد.
• مدیریت داده‌های پایدار: تیم ذخیره‌سازی مسئول نظارت بر عملکرد ذخیره‌سازی است تا از اطمینان از عملکرد پایدار و بهینه سرویس‌ها اطمینان حاصل کند.
• پشتیبان‌گیری و بازیابی: تیم ذخیره‌سازی باید مکانیزم‌های پشتیبان‌گیری و بازیابی را پیاده‌سازی کند تا در صورت بروز مشکلات، سرویس‌ها به سرعت بازیابی شوند.

دستور CLI برای پیکربندی ذخیره‌سازی:

vra_cli storage create --name "MyAppStorage" --size 100 --type "SSD" --blueprint "MyAppBlueprint"

این دستور برای ایجاد یک منبع ذخیره‌سازی جدید به نام “MyAppStorage” با اندازه 100 گیگابایت و نوع SSD برای سرویس “MyAppService” استفاده می‌شود.

3. همکاری تیم امنیت

تیم امنیت مسئول تضمین امنیت سرویس‌ها و حفاظت از داده‌ها در برابر تهدیدات احتمالی است. این تیم باید همکاری نزدیکی با تیم‌های دیگر داشته باشد تا از امنیت شبکه، ذخیره‌سازی و دسترسی به منابع اطمینان حاصل کند. اقدامات امنیتی شامل موارد زیر می‌باشد:

• پیکربندی فایروال: تیم امنیت باید فایروال‌ها و سیاست‌های امنیتی را برای محدود کردن دسترسی‌ها به منابع پیکربندی کند.
• رمزگذاری داده‌ها: برای جلوگیری از افشای اطلاعات حساس، تیم امنیت باید از رمزگذاری داده‌ها هنگام ذخیره‌سازی یا انتقال آن‌ها استفاده کند.
• نظارت بر تهدیدات: تیم امنیت باید از ابزارهای نظارتی برای شناسایی تهدیدات و مقابله با حملات احتمالی استفاده کند.

دستور CLI برای پیکربندی فایروال:

vra_cli firewall create --name "MyAppFirewall" \
--rule "allow" \
--source "trusted_network" \
--destination "MyAppService"

این دستور فایروال جدیدی با نام “MyAppFirewall” ایجاد می‌کند که ترافیک از شبکه‌های معتبر به سرویس “MyAppService” را مجاز می‌سازد.

---

4. ابزارهای مشترک و فرآیندها

برای تسهیل همکاری میان تیم‌ها، ابزارهای مشترک و فرآیندهای خودکار باید استفاده شوند. این ابزارها شامل موارد زیر هستند:

• فرآیندهای خودکارسازی: از ابزارهایی مانند VMware vRealize Orchestrator (vRO) برای ایجاد و مدیریت خودکار فرآیندهای شبکه، ذخیره‌سازی و امنیت استفاده می‌شود. این فرآیندها می‌توانند به‌طور خودکار سرویس‌ها را به‌روز کرده و به‌طور مؤثر منابع را مدیریت کنند.
• داشبوردها و گزارش‌ها: از داشبوردها برای نظارت بر وضعیت سرویس‌ها، مصرف منابع و وضعیت امنیتی استفاده می‌شود. این ابزارها به‌طور زنده وضعیت منابع و سرویس‌ها را نمایش می‌دهند و تیم‌ها می‌توانند مشکلات را سریع‌تر شناسایی کنند.

مثال کد CLI برای نظارت بر وضعیت سرویس‌ها:

vra_cli dashboard show --service "MyAppService" --metrics "cpu_usage, memory_usage, storage_usage"

این دستور وضعیت مصرف CPU، حافظه و ذخیره‌سازی سرویس “MyAppService” را نمایش می‌دهد.

---

جمع‌بندی

مدیریت مؤثر سرویس‌ها در محیط‌های ابری و مجازی‌سازی نیازمند همکاری و هماهنگی نزدیک میان تیم‌های مختلف است. هر یک از تیم‌های شبکه، ذخیره‌سازی و امنیت نقش‌های کلیدی در ارائه و مدیریت سرویس‌ها دارند. با استفاده از ابزارهای خودکارسازی، فرآیندهای مشترک و داشبوردهای نظارتی، می‌توان عملکرد سرویس‌ها را به‌طور مؤثر مدیریت کرد و مشکلات را سریعاً شناسایی و رفع نمود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”هماهنگی با سایر ابزارها و فرآیندهای مدیریتی برای ایجاد هم‌راستایی” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط‌های مدرن فناوری اطلاعات، هماهنگی و یکپارچگی میان ابزارها و فرآیندهای مدیریتی مختلف برای اطمینان از هم‌راستایی و عملکرد بهینه سرویس‌ها حیاتی است. برای ایجاد یک سیستم یکپارچه و هم‌راستا، باید میان سیستم‌ها و ابزارهای مختلف (مانند نظارت، اتوماسیون، امنیت، شبکه، ذخیره‌سازی و …) هماهنگی لازم برقرار شود. در این بخش، به نحوه هماهنگی میان ابزارهای مختلف و فرآیندهای مدیریتی پرداخته می‌شود و چگونگی یکپارچه‌سازی آن‌ها برای مدیریت مؤثرتر سرویس‌ها بررسی می‌شود.

1. استفاده از ابزارهای نظارت و مدیریت برای یکپارچگی

برای تضمین عملکرد بهینه سرویس‌ها، باید ابزارهای نظارتی مختلف با یکدیگر هماهنگ شوند. این ابزارها به تیم‌های مختلف امکان می‌دهند تا وضعیت سرویس‌ها را در زمان واقعی مشاهده کنند و تصمیمات به موقع برای بهبود عملکرد اتخاذ کنند.

• ابزارهای نظارت بر عملکرد: ابزارهایی مانند vRealize Operations یا Prometheus برای نظارت بر منابع و عملکرد سرویس‌ها در زمان واقعی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این ابزارها می‌توانند داده‌ها را از منابع مختلف جمع‌آوری کنند و وضعیت سرویس‌ها را به‌طور مداوم رصد نمایند.
• ابزارهای مدیریت پیکربندی: برای هم‌راستایی و هماهنگی تنظیمات پیکربندی سرویس‌ها و منابع، از ابزارهایی مانند Ansible یا Puppet استفاده می‌شود. این ابزارها به‌طور خودکار پیکربندی‌ها را به‌روزرسانی می‌کنند و اطمینان حاصل می‌کنند که تغییرات در یکپارچگی با سایر بخش‌های سیستم انجام می‌شود.

دستور CLI برای ایجاد یکپارچگی بین ابزارهای نظارتی و مدیریت:

vra_cli monitoring add --service "MyAppService" --tool "Prometheus" --metrics "cpu_usage, memory_usage"

این دستور به ابزار Prometheus امکان می‌دهد تا به‌طور مستقیم داده‌های مرتبط با مصرف CPU و حافظه سرویس “MyAppService” را جمع‌آوری کند.

---

2. هم‌راستایی میان سیستم‌های امنیتی و نظارتی

هماهنگی میان سیستم‌های امنیتی و نظارتی به جلوگیری از تهدیدات و تأمین امنیت سرویس‌ها کمک می‌کند. برای ایجاد هم‌راستایی در این بخش، باید از ابزارهای امنیتی برای شناسایی تهدیدات و از ابزارهای نظارتی برای تجزیه و تحلیل عملکرد استفاده شود.

• ابزارهای امنیتی: ابزارهایی مانند vRealize Automation یا Cisco Umbrella می‌توانند برای نظارت بر تهدیدات و شناسایی مشکلات امنیتی در محیط‌های ابری استفاده شوند.
• اتصال ابزارهای امنیتی با سیستم‌های نظارتی: این ابزارها می‌توانند با یکدیگر ادغام شوند تا اطلاعات امنیتی را در داشبوردهای نظارتی نمایش دهند. این فرآیند به تیم‌های امنیتی و مدیریتی کمک می‌کند تا تهدیدات احتمالی را شناسایی و از آن‌ها جلوگیری کنند.

دستور CLI برای هم‌راستایی ابزارهای امنیتی با سیستم‌های نظارتی:

vra_cli security_monitoring enable --service "MyAppService" --tool "Umbrella" --threat_detection "true"

این دستور امکان شناسایی تهدیدات برای سرویس “MyAppService” را با استفاده از ابزار امنیتی Cisco Umbrella فعال می‌کند.

---

3. هماهنگی فرآیندهای اتوماسیون و تنظیمات منابع

اتوماسیون فرآیندها می‌تواند به‌طور قابل توجهی کارایی سیستم‌ها را افزایش دهد و اطمینان حاصل کند که منابع به‌طور بهینه تخصیص داده شده‌اند. هماهنگی بین ابزارهای اتوماسیون و فرآیندهای مدیریتی باید به گونه‌ای باشد که منابع به‌طور خودکار و به‌طور هماهنگ با نیازهای سرویس‌ها تخصیص یابند.

• ابزارهای اتوماسیون: از ابزارهایی مانند vRealize Orchestrator (vRO) یا Ansible برای مدیریت فرآیندهای اتوماسیون و به‌روزرسانی منابع استفاده می‌شود.
• یکپارچگی با سیستم‌های نظارتی: ابزارهای اتوماسیون باید قادر به دریافت اطلاعات از سیستم‌های نظارتی باشند تا بتوانند به‌طور خودکار اقدامات اصلاحی انجام دهند، مانند اضافه کردن منابع یا تنظیم مقیاس‌پذیری سرویس‌ها.

دستور CLI برای یکپارچه‌سازی اتوماسیون با نظارت:

vra_cli automation create --name "ScaleUpService" \
--trigger "cpu_usage > 80%" \
--action "add_instance" \
--service "MyAppService"

این دستور به‌طور خودکار هنگامی که مصرف CPU بیش از 80% شود، یک نمونه جدید به سرویس “MyAppService” اضافه می‌کند.

---

4. هماهنگی فرآیندهای مدیریت تغییرات (Change Management)

مدیریت تغییرات (Change Management) به تیم‌ها کمک می‌کند تا تغییرات را به‌طور مؤثر پیاده‌سازی کنند و از ایجاد مشکلات غیرمنتظره جلوگیری کنند. هماهنگی این فرآیند با سایر ابزارهای مدیریتی برای تضمین هم‌راستایی در زمان تغییرات ضروری است.

• ابزارهای مدیریت تغییرات: ابزارهایی مانند ServiceNow یا JIRA برای ردیابی تغییرات در سرویس‌ها و مدیریت درخواست‌ها و ارزیابی تأثیرات تغییرات استفاده می‌شوند.
• اتصال با ابزارهای اتوماسیون و نظارت: این ابزارها باید با سیستم‌های اتوماسیون و نظارتی ادغام شوند تا اطمینان حاصل شود که تغییرات به‌طور هم‌راستا با سایر بخش‌های سیستم انجام می‌شود و هیچ‌گونه تداخلی ایجاد نمی‌کند.

دستور CLI برای ایجاد یکپارچگی بین مدیریت تغییرات و اتوماسیون:

vra_cli changemanagement create --request "Upgrade MyAppService" --approval "true" --service "MyAppService"

این دستور درخواست به‌روزرسانی سرویس “MyAppService” را ثبت می‌کند و منتظر تأیید برای اعمال تغییرات می‌ماند.

---

جمع‌بندی

ایجاد هم‌راستایی میان ابزارها و فرآیندهای مدیریتی مختلف یکی از ارکان اساسی برای موفقیت در مدیریت سرویس‌ها است. هماهنگی میان ابزارهای نظارتی، اتوماسیون، امنیت و مدیریت تغییرات می‌تواند عملکرد سرویس‌ها را بهبود بخشد و به تیم‌ها کمک کند تا به‌طور مؤثر و سریع مشکلات را شناسایی و رفع کنند. استفاده از ابزارهای یکپارچه برای نظارت، امنیت و اتوماسیون می‌تواند فرآیندها را ساده‌تر کرده و باعث ارتقای کیفیت و کارایی سرویس‌ها شود.

 

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از گزارش‌ها و شاخص‌های کارایی برای ارزیابی خدمات” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، یکی از روش‌های اصلی برای ارزیابی و نظارت بر خدمات، استفاده از گزارش‌ها و شاخص‌های کارایی (KPIs) است. این ابزارها به شما این امکان را می‌دهند که وضعیت، عملکرد و کارایی سرویس‌ها را در محیط‌های مختلف کنترل و تحلیل کنید. گزارش‌ها و شاخص‌های کارایی می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• شاخص‌های عملکرد سرویس (SLA): به کمک این شاخص‌ها می‌توانید سطح عملکرد خدمات در مقایسه با اهداف از پیش تعیین‌شده را اندازه‌گیری کنید. این اهداف شامل زمان پاسخ‌دهی، زمان پایداری سرویس‌ها و دیگر عوامل حیاتی می‌شوند.
• گزارش‌های مصرف منابع: این گزارش‌ها مصرف منابع (CPU، RAM، Storage و غیره) را برای هر سرویس و کاربر نمایش می‌دهند. با استفاده از این گزارش‌ها می‌توانید از منابع مورد استفاده مطلع شوید و در صورت لزوم آن‌ها را بهینه‌سازی کنید.
• گزارش‌های خطا و مشکلات: این گزارش‌ها شامل خطاها و وقفه‌های ایجادشده در سرویس‌ها هستند و به مدیران کمک می‌کنند تا مشکلات را شناسایی و رفع کنند.

برای پیاده‌سازی گزارش‌ها و شاخص‌های کارایی در vRA، مراحل زیر معمولاً انجام می‌شود:

1. تنظیم شاخص‌های کارایی (KPIs)

برای تنظیم شاخص‌های کارایی در vRA، از ابزارهای گزارش‌گیری و مانیتورینگ vRealize Operations (vROps) می‌توان استفاده کرد. این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که معیارهای عملکردی مختلفی مانند CPU Usage، Memory Usage و Latency را پیگیری کنید.

---

2. پیکربندی گزارش‌ها

شما می‌توانید با استفاده از CLI و API vRA گزارش‌های مختلفی را برای خدمات و منابع خود تولید کنید. در اینجا یک مثال از دستور CLI برای تولید گزارشات آورده شده است:

vra_cli report generate --report_type "Performance" --service "MyService" --period "last_24_hours"

این دستور گزارش عملکرد سرویس MyService را برای ۲۴ ساعت گذشته تولید می‌کند.

---

3. تجزیه و تحلیل گزارش‌ها

پس از تولید گزارش‌ها، شما می‌توانید با استفاده از ابزارهای تحلیلی داده مانند vRealize Operations Manager این گزارش‌ها را تجزیه و تحلیل کنید تا به ارزیابی صحت و عملکرد سرویس‌ها بپردازید.

---

4. تنظیم هشدارها

برای نظارت فعال بر کارایی سرویس‌ها، می‌توانید هشدارهای مربوط به شاخص‌های عملکردی خاص را پیکربندی کنید. به عنوان مثال، اگر مصرف CPU از ۸۰% بیشتر شود، یک هشدار ارسال می‌شود:

vra_cli alert create --name "HighCPUUsageAlert" --metric "CPU_Usage" --threshold 80 --action "Send Email"

---

5. ارزیابی و بهینه‌سازی

با استفاده از این گزارش‌ها و هشدارها، شما می‌توانید به راحتی خدمات خود را ارزیابی کرده و در صورت نیاز به بهینه‌سازی منابع یا تغییرات در پیکربندی، اقدام کنید.

---

جمع‌بندی

گزارش‌ها و شاخص‌های کارایی ابزاری حیاتی برای نظارت و ارزیابی خدمات در VMware vRealize Automation هستند. این ابزارها نه تنها به شما کمک می‌کنند تا عملکرد سرویس‌ها را پیگیری کنید، بلکه امکان تجزیه و تحلیل دقیق‌تری از مصرف منابع و مشکلات موجود را فراهم می‌آورند

 

 [/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons][cdb_course_lessons title=”بخش 5. نظارت و گزارش‌گیری در VMware vRealize Automation”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. مقدمه‌ای بر نظارت و گزارش‌گیری در VMware vRealize Automation”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”اهمیت نظارت بر محیط‌های خودکارسازی شده” subtitle=”توضیحات کامل”]نظارت بر محیط‌های خودکارسازی‌شده در VMware vRealize Automation (vRA) به دلیل پیچیدگی و مقیاس‌پذیری بالا، اهمیت بسیاری دارد. در محیط‌هایی که فرآیندها به صورت خودکار انجام می‌شوند، نظارت صحیح و به‌موقع می‌تواند از بروز مشکلات پیشگیری کند و عملکرد سیستم را بهینه‌سازی کند. در ادامه به برخی از دلایل اهمیت این نظارت پرداخته می‌شود:

1. تشخیص سریع مشکلات و خطاها

در محیط‌های خودکارسازی‌شده، مشکلات ممکن است به سرعت در مقیاس وسیع گسترش یابند. نظارت مداوم و خودکار بر منابع و فرآیندها کمک می‌کند تا مشکلات به سرعت شناسایی شده و اقدامات اصلاحی انجام شوند. این نظارت می‌تواند شامل مواردی مانند:

• خطاهای پروویژن منابع
• بار زیاد بر روی سرورها
• مشکلات شبکه یا ذخیره‌سازی

---

2. مقیاس‌پذیری و بهینه‌سازی عملکرد

یکی از مزایای اصلی خودکارسازی مقیاس‌پذیری است. با نظارت دقیق، می‌توان اطمینان حاصل کرد که منابع به‌طور بهینه تخصیص یافته و بار کاری به‌درستی مدیریت می‌شود. این نظارت به تیم‌های مدیریتی کمک می‌کند تا تصمیمات بهتری برای افزایش یا کاهش مقیاس منابع بگیرند و از هدررفت منابع جلوگیری کنند.

---

3. امنیت و مدیریت دسترسی

نظارت به تیم‌های امنیتی کمک می‌کند تا دسترسی‌های غیرمجاز و فعالیت‌های مشکوک را شناسایی کنند. در محیط‌های خودکارسازی‌شده، این امکان وجود دارد که قوانین و سیاست‌های امنیتی به طور خودکار اجرا شوند، اما نظارت مستمر برای شناسایی تهدیدات جدید ضروری است.

---

4. اطمینان از انطباق با SLA (Service Level Agreement)

در بسیاری از محیط‌ها، خدمات باید با شرایط خاصی از جمله SLA ارائه شوند. نظارت دقیق بر سرویس‌ها و منابع به مدیران کمک می‌کند تا اطمینان حاصل کنند که تمام خدمات به‌طور مداوم با SLA تعیین‌شده مطابقت دارند.

---

5. گزارش‌دهی و مستندسازی

نظارت مستمر علاوه بر شناسایی مشکلات و بهینه‌سازی منابع، به ایجاد گزارش‌های دقیق کمک می‌کند. این گزارش‌ها برای تحلیل‌ها، بهبود فرآیندها و مستندسازی فرآیندهای خودکارسازی بسیار مفید هستند. علاوه بر این، به تیم‌های مدیریتی این امکان را می‌دهد که از روند پیشرفت و عملکرد سیستم در طول زمان آگاه باشند.

---

6. پیشگیری از بروز مشکلات قبل از وقوع

نظارت بر عملکرد منابع می‌تواند پیش‌بینی کند که آیا در آینده مشکل خاصی به وجود خواهد آمد یا خیر. این پیش‌بینی‌ها می‌تواند از طریق الگوریتم‌های یادگیری ماشین و تحلیل‌های داده‌های تاریخی به‌طور خودکار انجام شود، که این امر به پیشگیری از وقوع مشکلات کمک می‌کند.

7. افزایش کارایی و کاهش هزینه‌ها

با نظارت دقیق و شناسایی منابع غیرضروری و بی‌استفاده، می‌توان از مصرف بیش‌ازحد منابع جلوگیری کرده و در نتیجه هزینه‌ها را کاهش داد. همچنین، نظارت به مدیران این امکان را می‌دهد که منابع را به صورت مؤثر و بهینه تخصیص دهند.

---

جمع بندی

نظارت بر محیط‌های خودکارسازی‌شده نه تنها برای شناسایی و رفع مشکلات سریع‌تر و بهینه‌سازی عملکرد سرویس‌ها اهمیت دارد، بلکه به‌عنوان ابزاری برای ارتقاء امنیت، مدیریت منابع، و اطمینان از انطباق با SLA‌ها عمل می‌کند. با استفاده از ابزارهای نظارتی و تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها، می‌توان به بهبود کارایی و کاهش هزینه‌ها دست یافت و عملکرد کلی سیستم‌های خودکارسازی‌شده را بهبود بخشید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نیاز به گزارش‌گیری و شفاف‌سازی عملکرد در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]گزارش‌گیری و شفاف‌سازی عملکرد در محیط‌های خودکارسازی‌شده مانند VMware vRealize Automation (vRA) از اهمیت بالایی برخوردار است. این فرآیند نه تنها به مدیران سیستم کمک می‌کند تا از وضعیت منابع و سرویس‌ها آگاهی داشته باشند، بلکه ابزارهای نظارتی و تحلیلی را برای تصمیم‌گیری بهتر و بهینه‌سازی عملکرد فراهم می‌آورد. در این بخش، به دلایل نیاز به گزارش‌گیری و شفاف‌سازی عملکرد در vRA پرداخته خواهد شد.

1. اطمینان از عملکرد صحیح سرویس‌ها و منابع

گزارش‌گیری دقیق و مستمر کمک می‌کند تا اطمینان حاصل شود که سرویس‌ها به درستی عمل می‌کنند و منابع تخصیص‌یافته به‌طور مؤثر مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این گزارش‌ها، مدیران قادر خواهند بود که هرگونه مشکل احتمالی یا عملکرد پایین در سطح سرویس‌ها و منابع را شناسایی کنند و اقدامات اصلاحی سریع‌تری انجام دهند. این امر به جلوگیری از وقوع مشکلات بزرگ‌تر و حفظ کیفیت سرویس‌ها کمک می‌کند.

---

2. شناسایی و حل مشکلات عملکردی

با ایجاد گزارش‌های دقیق از عملکرد منابع، مانند CPU، RAM، و فضای ذخیره‌سازی، امکان شناسایی گلوگاه‌ها و مشکلات عملکردی فراهم می‌شود. این گزارش‌ها به مدیران این امکان را می‌دهند تا بدانند کجا نیاز به مقیاس‌پذیری و تخصیص بیشتر منابع دارند و کجا می‌توانند از منابع به‌طور بهینه‌تر استفاده کنند. به‌علاوه، این گزارش‌ها به سرعت مشکلاتی مانند بار اضافی یا خطاهای منابع را آشکار می‌کنند.

---

3. ارزیابی و مدیریت SLA‌ها

در محیط‌های خودکارسازی‌شده، اطمینان از رعایت SLA‌ها (Service Level Agreements) اهمیت ویژه‌ای دارد. گزارش‌گیری در vRA به مدیران این امکان را می‌دهد که عملکرد سرویس‌ها را در مقابل معیارهای SLA بسنجند و اطمینان حاصل کنند که سرویس‌ها به‌طور مداوم در محدوده‌های تعیین‌شده عمل می‌کنند. در صورت نیاز، این گزارش‌ها می‌توانند کمک کنند تا اقدامات اصلاحی سریع انجام شود تا از نقض SLA جلوگیری شود.

---

4. تصمیم‌گیری مبتنی بر داده‌ها

گزارش‌های عملکردی دقیق، به مدیران و تصمیم‌گیرندگان کمک می‌کنند تا تصمیمات مبتنی بر داده‌ها اتخاذ کنند. این تصمیمات ممکن است شامل بهبود زیرساخت، بهینه‌سازی تخصیص منابع، یا تنظیمات دقیق‌تر برای خدمات مختلف باشد. تحلیل داده‌ها می‌تواند نقاط ضعف سیستم را شناسایی کرده و مسیرهای بهبود را پیشنهاد دهد.

---

5. شفاف‌سازی و مستندسازی فرآیندها

یکی از اهداف گزارش‌گیری در vRA، شفاف‌سازی عملکرد و مستندسازی فرآیندها است. این گزارش‌ها می‌توانند به‌عنوان مرجع مستند برای تحلیل‌های آینده یا برای ارائه به مقامات مدیریتی و ذینفعان استفاده شوند. مستندسازی عملکرد سرویس‌ها و منابع به‌ویژه در سازمان‌های بزرگ که چندین تیم و بخش درگیر مدیریت سیستم‌ها هستند، از اهمیت زیادی برخوردار است.

---

6. اطلاع‌رسانی به تیم‌های مختلف

گزارش‌ها می‌توانند به تیم‌های مختلف مانند تیم‌های شبکه، ذخیره‌سازی و امنیت کمک کنند تا از وضعیت سیستم‌ها آگاه شوند و هماهنگی بهتری در مدیریت و نگهداری سرویس‌ها و منابع برقرار کنند. این گزارش‌ها به‌ویژه زمانی که تیم‌های مختلف مسئول بخش‌های مختلف از سیستم هستند، اهمیت پیدا می‌کنند و به شفافیت در فرایندهای مدیریتی کمک می‌کنند.

---

7. پیش‌بینی و پیشگیری از مشکلات

با استفاده از گزارش‌های دقیق عملکرد، می‌توان الگوهای مصرف و روندهای زمانی را تحلیل کرد و از این اطلاعات برای پیش‌بینی مشکلات احتمالی استفاده کرد. این پیش‌بینی‌ها می‌توانند شامل شناسایی نیاز به ارتقاء منابع، مشکلات احتمالی مقیاس‌پذیری یا دیگر مسائل عملکردی باشد که قبل از وقوع آنها شناسایی و حل شوند.

---

8. بهبود کارایی و کاهش هزینه‌ها

گزارش‌گیری به مدیران کمک می‌کند تا مصرف منابع را به‌طور دقیق بررسی کنند و از مصرف بیش‌ازحد منابع جلوگیری کنند. این کار نه تنها به بهینه‌سازی عملکرد کمک می‌کند، بلکه باعث کاهش هزینه‌ها می‌شود. به‌ویژه در محیط‌های ابری، جایی که هزینه‌ها بر اساس مصرف منابع محاسبه می‌شود، این گزارش‌ها می‌توانند به مدیریت هزینه‌ها کمک کنند.

---

جمع بندی

گزارش‌گیری و شفاف‌سازی عملکرد در vRA یکی از ابزارهای کلیدی برای حفظ کیفیت خدمات، شناسایی مشکلات به‌موقع، و بهینه‌سازی منابع و عملکرد است. این فرآیند به مدیران این امکان را می‌دهد که اطمینان حاصل کنند که سیستم به‌طور مؤثر عمل می‌کند، از SLA‌ها پیروی می‌کند و در صورت نیاز به بهبود، اقدامات لازم انجام شود. همچنین، گزارش‌ها به‌عنوان ابزاری برای تصمیم‌گیری، شفافیت و مستندسازی در نظر گرفته می‌شوند که به هماهنگی بهتر بین تیم‌ها و کاهش هزینه‌ها کمک می‌کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”ابزارهای مختلف برای نظارت در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]نظارت یکی از مهم‌ترین جنبه‌ها در مدیریت محیط‌های خودکارسازی‌شده است. در vRealize Automation (vRA)، مجموعه‌ای از ابزارها و قابلیت‌ها برای نظارت بر عملکرد، وضعیت منابع، سرویس‌ها و عملیات‌های مختلف در اختیار مدیران قرار می‌گیرد. این ابزارها نه تنها به شناسایی و رفع مشکلات کمک می‌کنند بلکه از آن‌ها برای پیش‌بینی مشکلات احتمالی، بهینه‌سازی عملکرد و بهبود مقیاس‌پذیری استفاده می‌شود.

در این بخش، به معرفی ابزارهای مختلف برای نظارت در vRA پرداخته خواهد شد.

1. vRealize Operations (vROps)

vRealize Operations یکی از ابزارهای پیشرفته نظارتی است که به طور خاص برای نظارت بر عملکرد منابع و سرویس‌ها در محیط‌های مجازی طراحی شده است. این ابزار قابلیت نظارت بر سرورها، ماشین‌های مجازی، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و برنامه‌ها را فراهم می‌کند. ویژگی‌های کلیدی vROps شامل موارد زیر است:

• نظارت بر عملکرد: vROps می‌تواند معیارهای عملکردی مختلف مانند مصرف CPU، RAM، و پهنای باند شبکه را جمع‌آوری کرده و تحلیل کند.
• پیش‌بینی مشکلات: با استفاده از الگوریتم‌های تحلیلی و یادگیری ماشین، این ابزار می‌تواند مشکلات احتمالی را پیش‌بینی کرده و اقدامات اصلاحی را پیشنهاد دهد.
• شبیه‌سازی و مدل‌سازی: امکان شبیه‌سازی سناریوهای مختلف برای ارزیابی تاثیر تغییرات یا ارتقاء منابع.

دستورات مربوطه: برای نظارت بر منابع و سرویس‌ها از vROps در vRA، باید پلاگین vROps را در vRA پیکربندی کرده و آن را به داشبوردهای vRA متصل کنید.

vra_cli integration add --plugin "vROps" --type "Monitoring" --url "https://vrops.example.com"

---

2. vRealize Log Insight (vRLI)

vRealize Log Insight ابزاری است که برای جمع‌آوری، تجزیه و تحلیل و مدیریت لاگ‌ها طراحی شده است. این ابزار به مدیران کمک می‌کند تا از وضعیت دقیق و جزئیات خطاهای سیستم، سرویس‌ها و منابع آگاه شوند. ویژگی‌های کلیدی vRLI عبارتند از:

• جمع‌آوری لاگ‌ها: vRLI از تمامی منابع موجود در vRA (مانند ماشین‌های مجازی، سرورها، و ذخیره‌سازی) لاگ جمع‌آوری می‌کند.
• تحلیل لاگ‌ها: با استفاده از تجزیه و تحلیل‌های پیشرفته، این ابزار می‌تواند خطاها، مشکلات عملکردی و رفتارهای غیرعادی سیستم را شناسایی کند.
• داشبوردهای سفارشی: مدیران می‌توانند داشبوردهای سفارشی برای نظارت بر لاگ‌ها ایجاد کرده و به صورت آنی مشکلات را مشاهده کنند.

دستورات مربوطه: برای پیکربندی vRLI با vRA، ابتدا باید از دستورات زیر برای اتصال vRLI به vRA استفاده کنید:

vra_cli integration add --plugin "vRLI" --type "Logging" --url "https://vrli.example.com"

---

3. vRealize Automation Monitoring

vRA به طور داخلی ابزارهایی را برای نظارت و مدیریت وضعیت سرویس‌ها و منابع ارائه می‌دهد. این ابزارها شامل داشبوردهای آماده برای استفاده، نظارت بر تأمین منابع، تجزیه و تحلیل فرآیندها و قابلیت‌هایی برای مدیریت درخواست‌ها و وضعیت ماشین‌های مجازی هستند. ویژگی‌های اصلی نظارت در vRA عبارتند از:

• نظارت بر درخواست‌های سرویس: پیگیری وضعیت هر درخواست سرویس از زمان ارسال تا تکمیل.
• نظارت بر فرآیندهای تأمین منابع: شامل تخصیص منابع، مقیاس‌پذیری، و ارائه منابع به سرویس‌ها.
• گزارش‌دهی و هشدارها: مدیران می‌توانند گزارش‌های دوره‌ای یا هشدارهایی برای مشکلات خاص تنظیم کنند.

دستورات مربوطه: برای پیکربندی نظارت و گزارش‌دهی در vRA، از دستورات زیر استفاده می‌شود:

vra_cli monitoring enable --service "WebAppService" --monitoring_type "Performance"
vra_cli alert create --name "HighCPUUsage" --trigger "cpu_usage > 80%" --action "send_email"

---

4. vRealize Automation Cloud Management (vRA CM)

ابزار مدیریت فضای ابری vRA CM، به مدیران این امکان را می‌دهد که به صورت جامع به مدیریت و نظارت بر منابع در محیط‌های ابری و مجازی بپردازند. ویژگی‌های کلیدی این ابزار عبارتند از:

• نظارت و گزارش‌دهی در مقیاس بزرگ: قادر به نظارت بر منابع در مقیاس وسیع از منابع محلی و ابری است.
• مدیریت مقیاس‌پذیری: با استفاده از ابزارهای نظارتی می‌توان مقیاس‌پذیری منابع را بر اساس بار کاری به صورت خودکار تنظیم کرد.

دستورات مربوطه: برای اتصال vRA CM به vRA و فعال‌سازی نظارت در محیط‌های ابری، دستور زیر به کار می‌رود:

vra_cli cloud_integration add --provider "AWS" --region "us-west-1"

---

5. vRealize Orchestrator (vRO)

vRealize Orchestrator ابزار دیگری است که برای اتوماسیون فرآیندها و نظارت بر عملکرد سرویس‌ها در vRA استفاده می‌شود. این ابزار قادر است تا عملیات‌های خودکار را بر اساس معیارهای نظارتی شروع کند. ویژگی‌های کلیدی vRO شامل موارد زیر است:

• اتوماسیون فرآیندها: امکان ایجاد جریان‌های کاری پیچیده که به صورت خودکار اجرا می‌شوند.
• نظارت و پاسخ‌دهی خودکار: اجرای اقدامات خودکار برای پاسخ به هشدارها یا وضعیت‌های خاص، مانند مقیاس‌پذیری منابع یا اصلاح تنظیمات.

دستورات مربوطه: برای پیکربندی vRO در vRA برای انجام اقدامات خودکار، از دستور زیر استفاده می‌شود:

vra_cli orchestration create --name "AutoScaleService" --trigger "cpu_usage > 80%" --action "scale_up"

---

6. VMware vSphere Monitoring

vSphere نیز یکی از اجزای کلیدی برای نظارت بر محیط‌های مجازی در vRA است. با استفاده از vSphere، می‌توان بر عملکرد ماشین‌های مجازی و زیرساخت‌های مربوطه نظارت کرد و این اطلاعات را در داشبوردهای vRA مشاهده کرد. ویژگی‌های کلیدی vSphere برای نظارت عبارتند از:

• نظارت بر سرورها و ماشین‌های مجازی: مانیتورینگ سطح پایین‌تر از جمله CPU، RAM، فضای ذخیره‌سازی و وضعیت شبکه.
• هشدارها و گزارش‌ها: ارسال هشدار در صورت بروز مشکلات عملکردی.

دستورات مربوطه: برای اتصال vSphere به vRA و پیکربندی نظارت بر ماشین‌های مجازی، از دستور زیر استفاده می‌شود:

vra_cli integration add --plugin "vSphere" --type "Monitoring" --url "https://vsphere.example.com"

---

جمع بندی

ابزارهای نظارتی در vRA به مدیران و تیم‌های IT کمک می‌کنند تا عملکرد منابع و سرویس‌ها را به‌طور مداوم نظارت کنند، مشکلات را شناسایی کرده و به‌موقع اقدام کنند. با استفاده از ابزارهایی مانند vROps، vRLI، vRA CM و vRO، می‌توان به‌طور مؤثر و جامع بر وضعیت سیستم نظارت داشت و عملکرد بهینه را حفظ کرد. این ابزارها نه تنها به شفاف‌سازی عملکرد و شناسایی مشکلات کمک می‌کنند بلکه به تصمیم‌گیری‌های بهتر برای بهینه‌سازی منابع و عملکرد سیستم نیز می‌انجامند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. پیکربندی و استفاده از VMware vRealize Operations (vROps)”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”معرفی vROps برای نظارت بر عملکرد محیط vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]vRealize Operations (vROps) یکی از ابزارهای قدرتمند VMware برای نظارت بر عملکرد و بهینه‌سازی محیط‌های مجازی و ابری است. این ابزار به طور ویژه برای شناسایی مشکلات عملکردی، تجزیه و تحلیل داده‌ها، پیش‌بینی و اصلاح مشکلات در محیط‌های مجازی طراحی شده است. در یک محیط vRealize Automation (vRA)، vROps می‌تواند به عنوان یک ابزار نظارتی حیاتی عمل کند تا به مدیران سیستم‌ها کمک کند تا وضعیت منابع، سرویس‌ها و ماشین‌های مجازی را زیر نظر داشته باشند.

vROps با استفاده از داده‌های واقعی و تاریخی، عملکرد سیستم‌ها را به طور دقیق بررسی کرده و امکان شناسایی گلوگاه‌ها، پیش‌بینی مشکلات و بهبود عملکرد را فراهم می‌آورد. در ادامه، به ویژگی‌ها و قابلیت‌های vROps در نظارت بر عملکرد محیط vRA پرداخته خواهد شد.

ویژگی‌های کلیدی vROps برای نظارت بر محیط vRA

1. نظارت بر عملکرد منابع
   vROps قادر است تمام منابع سیستم شامل CPU، RAM، فضای ذخیره‌سازی و شبکه را زیر نظر داشته باشد. این ابزار با جمع‌آوری داده‌ها از منابع مختلف، می‌تواند یک نمای کلی و دقیق از وضعیت سیستم‌ها ارائه دهد و مشکلات عملکردی را شناسایی کند.
   • CPU: نظارت بر استفاده از پردازنده‌ها برای شناسایی افزایش مصرف و کمبود منابع.
   • RAM: پیگیری مصرف حافظه و تشخیص مشکل در تخصیص حافظه.
   • Storage: بررسی وضعیت استفاده از فضای ذخیره‌سازی و پیش‌بینی نیاز به گسترش ذخیره‌سازی.
   • Network: نظارت بر پهنای باند و مصرف شبکه برای تشخیص تنگناهای شبکه.
2. پیش‌بینی مشکلات
   vROps با استفاده از الگوریتم‌های تحلیلی و یادگیری ماشین، به شناسایی الگوهای غیرعادی در عملکرد سیستم پرداخته و می‌تواند مشکلات را قبل از وقوع پیش‌بینی کند. این ویژگی کمک می‌کند تا مدیران بتوانند به صورت پیشگیرانه مشکلات را حل کنند و از بروز اختلالات جلوگیری نمایند.
3. گزارش‌گیری و داشبوردهای قابل تنظیم
   vROps به مدیران این امکان را می‌دهد تا داشبوردهای سفارشی برای نمایش داده‌های عملکردی و وضعیت منابع ایجاد کنند. این داشبوردها می‌توانند شامل معیارهای کلیدی مانند استفاده از CPU، حافظه و پهنای باند شبکه باشند و به مدیران کمک کنند تا وضعیت سیستم را در زمان واقعی پیگیری کنند.
4. شبیه‌سازی عملکرد سیستم
   یکی از قابلیت‌های جالب vROps امکان شبیه‌سازی عملکرد سیستم است. این ابزار می‌تواند بر اساس داده‌های عملکردی گذشته و تغییرات پیش‌بینی شده، تأثیر تغییرات یا ارتقاء منابع را شبیه‌سازی کند تا مدیران قبل از اعمال تغییرات، تأثیرات آن‌ها را بر عملکرد کل سیستم مشاهده کنند.
5. شناسایی گلوگاه‌ها و بهینه‌سازی عملکرد
   با استفاده از تحلیل‌های داده‌ای، vROps قادر است گلوگاه‌ها (bottlenecks) را شناسایی کرده و به مدیران کمک کند تا آن‌ها را رفع کنند. این ابزار می‌تواند منابع را بهینه‌سازی کرده و به‌طور خودکار پیشنهاداتی برای افزایش عملکرد و کاهش هزینه‌ها ارائه دهد.
6. مدیریت مقیاس‌پذیری
   vROps به طور خودکار مقیاس‌پذیری منابع را بر اساس نیاز بار کاری انجام می‌دهد. این ابزار می‌تواند به صورت خودکار تعداد ماشین‌های مجازی یا منابع دیگر را افزایش یا کاهش دهد تا از عملکرد بهینه سرویس‌ها و برنامه‌ها اطمینان حاصل شود.
7. امنیت و انطباق
   vROps همچنین شامل ویژگی‌های امنیتی است که به مدیران کمک می‌کند تا اطمینان حاصل کنند که سیستم‌ها و منابع در حال انطباق با سیاست‌های امنیتی و استانداردهای داخلی هستند. این ویژگی می‌تواند شامل نظارت بر دسترسی‌ها، شناسایی تهدیدات و حملات و ارزیابی‌های امنیتی باشد.

---

نحوه استفاده از vROps در vRA

برای استفاده از vROps در محیط vRA، نیاز به یکپارچه‌سازی این ابزار با vRA و پیکربندی آن به منظور نظارت بر سرویس‌ها و منابع مختلف دارید. در ادامه نحوه انجام این کار توضیح داده شده است.

1. اتصال vROps به vRA
   برای نظارت بر محیط vRA با استفاده از vROps، ابتدا باید vROps را به vRA متصل کنید. این اتصال امکان دریافت داده‌ها از منابع مختلف vRA و اعمال تجزیه و تحلیل‌های لازم را فراهم می‌کند.دستور مربوطه:

   vra_cli integration add --plugin "vROps" --type "Monitoring" --url "https://vrops.example.com"
   

2. پیکربندی داشبورد نظارتی
   پس از اتصال vROps به vRA، می‌توانید داشبوردهای سفارشی برای نظارت بر منابع مختلف و سرویس‌های اجراشده در محیط vRA ایجاد کنید. این داشبوردها به شما امکان می‌دهند تا تمامی داده‌های مرتبط با عملکرد سیستم را در یک مکان مشاهده کنید.دستور مربوطه:

   vra_cli monitoring enable --service "WebAppService" --monitoring_type "Performance"
   

3. پیکربندی هشدارها و گزارش‌ها
   vROps همچنین به شما این امکان را می‌دهد که هشدارها و گزارش‌های سفارشی تنظیم کنید تا در صورت بروز مشکلات خاص (مثلاً مصرف بالای CPU یا حافظه)، اقدام مناسب را انجام دهید.دستور مربوطه:

   vra_cli alert create --name "HighCPUUsage" --trigger "cpu_usage > 80%" --action "send_email"
   

4. استفاده از تجزیه و تحلیل پیشرفته
   vROps قادر است تحلیل‌های پیشرفته‌ای را بر روی داده‌ها انجام دهد و از طریق الگوریتم‌های یادگیری ماشین به پیش‌بینی مشکلات احتمالی بپردازد. این تحلیل‌ها می‌توانند در تصمیم‌گیری‌های بهتر برای بهینه‌سازی منابع و جلوگیری از مشکلات عملکردی مؤثر باشند.

---

جمع بندی

استفاده از vROps در محیط vRA به مدیران این امکان را می‌دهد تا به‌طور کامل بر عملکرد سیستم‌ها، سرویس‌ها و منابع نظارت کنند و از مشکلات احتمالی جلوگیری کنند. با استفاده از ویژگی‌هایی مانند پیش‌بینی مشکلات، شبیه‌سازی، شناسایی گلوگاه‌ها و گزارش‌دهی، vROps می‌تواند به بهبود عملکرد، بهینه‌سازی منابع و مدیریت مقیاس‌پذیری در محیط‌های vRA کمک کند. همچنین، این ابزار از تحلیل‌های پیشرفته برای پیش‌بینی مشکلات و ارائه راهکارهای بهینه استفاده می‌کند که به سازمان‌ها در حفظ عملکرد بی‌وقفه سرویس‌ها و کاهش هزینه‌ها کمک خواهد کرد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه نصب و پیکربندی vROps” subtitle=”توضیحات کامل”]vRealize Operations (vROps) یک ابزار مدیریت عملکرد و بهینه‌سازی منابع است که به شما کمک می‌کند تا وضعیت زیرساخت‌های مجازی، منابع و سرویس‌ها را به‌طور دقیق زیر نظر داشته باشید. نصب و پیکربندی vROps نیازمند رعایت مراحل خاصی است تا بتوانید به‌طور مؤثر از قابلیت‌های آن در نظارت و بهینه‌سازی محیط‌های vRA استفاده کنید. در این بخش، مراحل نصب و پیکربندی vROps برای نظارت بر محیط vRA توضیح داده شده است.

مراحل نصب vROps

1. آماده‌سازی محیطپیش از نصب vROps، اطمینان حاصل کنید که پیش‌نیازهای زیر در دسترس است:
   • ماشین مجازی یا سرور فیزیکی با منابع مناسب: vROps باید در یک ماشین مجازی یا سرور نصب شود. حداقل منابع برای یک نصب ساده به شرح زیر است:
     • CPU: 4 هسته
     • RAM: 16 GB
     • Disk: 100 GB فضای ذخیره‌سازی
   • آدرس IP ثابت برای vROps
   • نسخه‌ی مناسب VMware vSphere که با vROps سازگار باشد.
2. دانلود vROpsبرای نصب vROps، ابتدا باید فایل نصب آن را از سایت VMware دانلود کنید. به صفحه vRealize Operations Manager در VMware مراجعه کرده و نسخه مناسب را دانلود نمایید.
3. نصب vROpsپس از دانلود فایل نصب، مراحل نصب به شرح زیر است:
   • فایل دانلود شده را روی ماشین مجازی یا سرور خود کپی کنید.
   • فایل .ova را با استفاده از vSphere Client وارد کنید.
   • در vSphere Client، روی Deploy OVF Template کلیک کنید و فایل .ova را انتخاب نمایید.
   • هنگام نصب، تنظیمات شبکه (IP ثابت، نام DNS، و…) را پیکربندی کنید.
   • پس از اتمام فرآیند نصب، vROps به‌طور خودکار راه‌اندازی خواهد شد.
4. راه‌اندازی اولیه vROpsبعد از نصب، به رابط کاربری vROps از طریق مرورگر وب دسترسی پیدا کنید:

   https://<vrops-ip>:5480
   

   • وارد صفحه مدیریت vROps شوید و اطلاعات اولیه مانند کاربر مدیر (Administrator) و رمز عبور را تنظیم کنید.
   • تنظیمات شبکه را بررسی کرده و مطمئن شوید که دستگاه به درستی به شبکه متصل است.
5. پیکربندی اولیه vROpsپس از نصب، مرحله بعدی پیکربندی اولیه vROps است. این مرحله شامل اتصال به vCenter یا vRA، تنظیمات اولیه و تنظیمات نظارتی است.
   • اتصال به vCenter: برای نظارت بر ماشین‌های مجازی و منابع موجود در vRA، باید vROps را به vCenter متصل کنید. این اتصال به شما امکان می‌دهد تا منابع موجود در vRA را مشاهده و مدیریت کنید.دستور مربوطه:

     vra_cli integration add --plugin "vCenter" --type "Monitoring" --url "https://vcenter.example.com"
     

   • پیکربندی ابزارهای نظارت: در این مرحله، باید ابزارهای نظارتی مختلف را در vROps پیکربندی کنید. این ابزارها به‌طور خودکار داده‌های عملکردی و وضعیت منابع را از vRA جمع‌آوری می‌کنند.دستور مربوطه:

     vra_cli monitoring enable --service "WebAppService" --monitoring_type "Performance"
     

   • تنظیم گزارش‌ها و هشدارها: بعد از پیکربندی نظارت، شما می‌توانید گزارش‌ها و هشدارهای سفارشی برای منابع خاصی ایجاد کنید تا در صورت بروز مشکلات، از آن‌ها مطلع شوید.دستور مربوطه:

     vra_cli alert create --name "HighCPUUsage" --trigger "cpu_usage > 80%" --action "send_email"
     

6. پیکربندی داشبوردها و نمایش داده‌هاپس از پیکربندی اولیه، می‌توانید داشبوردهای سفارشی در vROps ایجاد کنید. این داشبوردها به شما امکان می‌دهند تا عملکرد و وضعیت منابع و سرویس‌ها را در زمان واقعی مشاهده کنید.
   • برای ایجاد یک داشبورد سفارشی:
     1. به صفحه داشبوردها در vROps بروید.
     2. گزینه “Create New Dashboard” را انتخاب کنید.
     3. معیارهای مختلف را برای نمایش انتخاب کرده و داشبورد را ذخیره کنید.
7. پیکربندی گزارش‌ها و تحلیل‌هاvROps به شما این امکان را می‌دهد که گزارش‌های تحلیلی از وضعیت منابع و عملکرد آن‌ها ایجاد کنید. این گزارش‌ها می‌توانند شامل نمودارها و جدول‌های مختلف از عملکرد سیستم باشند.
   • برای ایجاد گزارش‌ها:
     1. به صفحه گزارش‌ها در vROps بروید.
     2. یک گزارش جدید ایجاد کنید و معیارهای مربوط به منابع و سرویس‌ها را انتخاب کنید.
     3. گزارش را ذخیره کرده و تنظیمات ارسال ایمیل برای آن را پیکربندی کنید.
8. بهینه‌سازی و تحلیل پیشرفتهvROps قادر است تا با استفاده از الگوریتم‌های یادگیری ماشین و تحلیل‌های پیشرفته، مشکلات عملکردی را پیش‌بینی کرده و به شما در رفع آن‌ها کمک کند. شما می‌توانید از این ابزارها برای بهینه‌سازی منابع و پیش‌بینی تغییرات در بار کاری استفاده کنید.
   • برای پیکربندی تحلیل‌های پیشرفته:
     1. به صفحه “Analytics” در vROps بروید.
     2. ابزارهای تحلیل پیشرفته را فعال کرده و پارامترهای آن‌ها را تنظیم کنید.
     3. گزارش‌های پیش‌بینی مشکلات احتمالی را تنظیم کنید.

---

جمع بندی

نصب و پیکربندی vROps به مدیران سیستم‌ها این امکان را می‌دهد که عملکرد زیرساخت‌های خود را به‌طور کامل نظارت کنند و مشکلات احتمالی را پیش‌بینی و رفع کنند. از طریق مراحل نصب، تنظیمات اولیه و پیکربندی ابزارهای نظارتی، مدیران قادر خواهند بود که اطلاعات عملکردی دقیق از محیط‌های vRA دریافت کرده و آن‌ها را بهینه‌سازی کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”یکپارچگی vROps با vRA برای نظارت بر منابع و سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]یکپارچگی vRealize Operations (vROps) با vRealize Automation (vRA) برای نظارت و مدیریت منابع و سرویس‌ها در محیط‌های خودکارسازی شده یکی از مهم‌ترین جنبه‌های بهینه‌سازی زیرساخت‌ها و ارائه خدمات با کیفیت بالا است. vROps به‌عنوان ابزاری برای نظارت بر عملکرد و منابع، و vRA به‌عنوان یک ابزار خودکارسازی برای تخصیص منابع و خدمات، می‌توانند با همکاری یکدیگر قدرت زیادی به مدیران و تیم‌های عملیاتی بدهند تا به‌طور مؤثر و بهینه منابع و سرویس‌ها را مدیریت کنند.

در این بخش، به مراحل لازم برای یکپارچگی vROps با vRA برای نظارت و مدیریت منابع و سرویس‌ها پرداخته می‌شود.

مراحل یکپارچگی vROps با vRA

1. آماده‌سازی محیط vROps و vRAپیش از هر چیزی، مطمئن شوید که هر دو ابزار (vROps و vRA) به درستی نصب و راه‌اندازی شده‌اند. این مراحل شامل نصب و پیکربندی اولیه هر دو ابزار به‌طور جداگانه است.
2. اتصال vROps به vRAاتصال vROps به vRA برای نظارت بر منابعی که در محیط vRA ایجاد و مدیریت می‌شوند، ضروری است. با انجام این اتصال، vROps قادر خواهد بود تا اطلاعات مربوط به ماشین‌های مجازی، منابع ذخیره‌سازی، و شبکه‌ها را از vRA دریافت کرده و آن‌ها را در داشبوردها و گزارش‌ها نمایش دهد.
   • برای اتصال vROps به vRA، باید تنظیمات زیر را در vROps انجام دهید:
     1. به رابط کاربری vROps بروید.
     2. از منوی “Administration” گزینه “Integration” را انتخاب کنید.
     3. بر روی “Add Integration” کلیک کرده و از فهرست، گزینه “vRealize Automation” را انتخاب کنید.
     4. در فرم اتصال، آدرس سرور vRA را وارد کرده و اطلاعات مربوط به اعتبارنامه‌ها (Username و Password) را وارد نمایید.

   دستور مربوطه:

   vra_cli integration add \
   --plugin "vROps" \
   --url "https://vrops.example.com" \
   --username "admin" \
   --password "password"
   

3. پیکربندی جمع‌آوری داده‌های عملکردی از vRAvROps نیاز دارد که داده‌های عملکردی از منابع و سرویس‌های موجود در vRA جمع‌آوری کند. این داده‌ها می‌توانند شامل مصرف CPU، RAM، ذخیره‌سازی، و وضعیت سلامت سرویس‌ها باشند. برای این منظور، vROps باید به‌طور خودکار منابع و سرویس‌های مدیریت‌شده توسط vRA را شناسایی کند.

   برای فعال کردن جمع‌آوری داده‌ها از منابع vRA:

   1. در vROps به قسمت “Environment” بروید.
   2. از منوی “Add” گزینه “vCenter/ESXi/vRA” را انتخاب کنید.
   3. مشخصات vRA را وارد کرده و منابع خودکار ایجاد‌شده توسط vRA را به vROps معرفی کنید.

   دستور مربوطه:

   vra_cli monitoring enable --service "WebAppService" --monitoring_type "Performance"
   

4. پیکربندی داشبوردها و نظارت بر سرویس‌هابعد از اتصال vROps به vRA، شما می‌توانید داشبوردهایی را در vROps ایجاد کنید تا عملکرد منابع و سرویس‌های مختلف در محیط vRA را زیر نظر بگیرید. این داشبوردها به شما این امکان را می‌دهند که به‌طور متمرکز وضعیت و عملکرد سرویس‌ها و ماشین‌های مجازی را مشاهده کنید.

   برای ایجاد داشبورد:

   1. به بخش “Dashboards” در vROps بروید.
   2. بر روی “Create New Dashboard” کلیک کنید.
   3. از مجموعه منابع و سرویس‌های vRA، آیتم‌هایی که می‌خواهید نظارت کنید را انتخاب کنید.
   4. داشبورد را ذخیره کرده و آن را برای نظارت مداوم استفاده کنید.

   دستور مربوطه:

   vra_cli dashboard create --name "WebAppServiceDashboard" --resources "WebAppService"
   

5. پیکربندی هشدارها و آستانه‌هابرای شناسایی مشکلات قبل از وقوع آن‌ها و اطلاع‌رسانی به مدیران، باید هشدارهایی در vROps تنظیم کنید. این هشدارها می‌توانند بر اساس آستانه‌های مختلف (مانند مصرف CPU یا RAM بالاتر از حد معین) فعال شوند.
   • برای تنظیم هشدار:
     1. به قسمت “Alerts” در vROps بروید.
     2. گزینه “Create Alert” را انتخاب کنید.
     3. شرایط هشدار مانند “CPU Usage > 80%” را تنظیم کنید.
     4. اقدام موردنظر را انتخاب کنید (مثلاً ارسال ایمیل یا اجرای اسکریپت خودکار).

   دستور مربوطه:

   vra_cli alert create --name "HighCPUUsage" --trigger "cpu_usage > 80%" --action "send_email"
   

6. تحلیل پیشرفته با استفاده از الگوریتم‌های vROpsvROps می‌تواند از الگوریتم‌های پیشرفته تحلیل داده برای شبیه‌سازی بار کاری، شناسایی الگوها و پیش‌بینی مشکلات استفاده کند. شما می‌توانید این ابزارها را برای بهبود عملکرد و مدیریت بهتر منابع در محیط vRA پیکربندی کنید.

   برای فعال‌سازی تحلیل پیشرفته:

   1. به قسمت “Analytics” در vROps بروید.
   2. الگوریتم‌های تحلیل پیشرفته را فعال کرده و آن‌ها را برای منابع مختلف پیکربندی کنید.
   3. نتایج تحلیل را در داشبورد مشاهده کرده و گزارش‌های پیش‌بینی مشکلات را تنظیم کنید.

   دستور مربوطه:

   vra_cli analytics enable --service "WebAppService" --method "Predictive"
   

7. گزارش‌گیری و ارزیابی عملکردیکی از مزایای اصلی یکپارچگی vROps با vRA، توانایی گزارش‌گیری دقیق از عملکرد سیستم‌ها و سرویس‌ها است. با استفاده از گزارش‌های vROps، می‌توانید روند استفاده از منابع، مشکلات عملکردی و مصرف منابع را به‌صورت دوره‌ای ارزیابی کنید.

   برای ایجاد گزارش:

   1. به قسمت “Reports” در vROps بروید.
   2. گزینه “Create Report” را انتخاب کنید.
   3. معیارهایی مانند مصرف منابع و وضعیت سلامت سرویس‌ها را انتخاب کرده و گزارش را ذخیره کنید.

   دستور مربوطه:

   vra_cli report create --name "WebAppServiceReport" --metrics "CPU, Memory, Disk"
   

---

جمع‌بندی

یکپارچگی vROps با vRA برای نظارت بر منابع و سرویس‌ها، به شما این امکان را می‌دهد که به‌طور مداوم عملکرد و وضعیت منابع مجازی را زیر نظر داشته باشید و مشکلات را قبل از بروز آن‌ها شناسایی و رفع کنید. این یکپارچگی باعث بهبود مدیریت منابع، پیش‌بینی مشکلات و بهینه‌سازی عملکرد محیط‌های خودکارسازی‌شده در vRA می‌شود. با استفاده از ابزارهای پیشرفته تحلیل، هشدارها، و داشبوردها، شما قادر خواهید بود که زیرساخت‌های خود را به‌طور مؤثری مدیریت کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. پیکربندی و استفاده از Dashboards در VMware vRA”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد و پیکربندی داشبوردهای سفارشی برای نظارت در VMware vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، داشبوردها ابزاری قدرتمند برای نظارت بر وضعیت منابع و سرویس‌ها فراهم می‌کنند. با استفاده از داشبوردهای سفارشی، می‌توانید تمامی اطلاعات مربوط به محیط خود را در یک صفحه ساده و قابل دسترس مشاهده کنید. در این بخش، نحوه ایجاد و پیکربندی داشبوردهای سفارشی برای نظارت در vRA بررسی می‌شود.

1. ایجاد داشبورد جدید

برای ایجاد یک داشبورد سفارشی در vRA، ابتدا وارد رابط کاربری خود شوید و مراحل زیر را دنبال کنید:

1. به بخش “Dashboards” بروید.
2. روی “Create Dashboard” کلیک کنید.
3. در پنجره‌ای که باز می‌شود، نام و توضیحاتی برای داشبورد جدید خود وارد کنید.
4. نوع داشبورد (مثلاً عمومی یا شخصی) را انتخاب کنید و سپس گزینه “Save” را فشار دهید.

---

2. افزودن ویجت‌ها به داشبورد

برای افزودن ویجت‌ها به داشبورد سفارشی، از رابط کاربری گرافیکی (GUI) می‌توانید اقدامات زیر را انجام دهید:

1. پس از ایجاد داشبورد، روی “Add Widget” کلیک کنید.
2. ویجت‌هایی که در دسترس هستند را مشاهده خواهید کرد (مانند: System Health, VM Status, Usage Statistics).
3. هر ویجت را که می‌خواهید به داشبورد اضافه کنید، انتخاب کرده و روی “Add” کلیک کنید.
4. برای تنظیم اندازه و موقعیت ویجت‌ها، از دکمه‌های تغییر اندازه و جابجایی استفاده کنید.
5. تغییرات خود را ذخیره کنید.

---

3. پیکربندی ویجت‌ها

برای پیکربندی ویجت‌ها، می‌توانید تنظیمات خاصی مانند فیلترها، زمان‌بندی بروزرسانی داده‌ها و نوع نمایش را انجام دهید:

1. روی ویجت مورد نظر کلیک کنید.
2. تنظیمات را برای نمایش اطلاعات به دلخواه پیکربندی کنید، مثلاً:
   • انتخاب منابع خاص برای نظارت
   • فیلتر کردن داده‌ها براساس وضعیت یا نوع سرویس
   • تنظیمات مرتب‌سازی داده‌ها
3. پس از انجام تغییرات، “Save” کنید تا تنظیمات ذخیره شوند.

---

4. استفاده از API برای ایجاد داشبوردها

برای اتوماسیون فرایندها و ایجاد داشبوردهای بیشتر، می‌توانید از APIهای vRA برای ایجاد داشبوردها و افزودن ویجت‌ها استفاده کنید. مثال دستور API برای ایجاد یک داشبورد جدید:

curl -X POST \
  https://<vRA_SERVER>/vra/api/dashboards \
  -H 'Authorization: Bearer <API_TOKEN>' \
  -H 'Content-Type: application/json' \
  -d '{
    "name": "My Custom Dashboard",
    "description": "A dashboard for monitoring VM performance",
    "widgets": [
      {
        "type": "vm_status",
        "title": "VM Status",
        "filters": {"status": "running"}
      }
    ]
  }'

در این کد:

• vRA_SERVER: آدرس سرور vRA شما
• API_TOKEN: توکن دسترسی API برای احراز هویت
• widgets: نوع ویجت‌ها و تنظیمات مربوط به آن‌ها

---

5. دسترسی و اشتراک‌گذاری داشبوردها

پس از ایجاد داشبورد، می‌توانید آن را با سایر کاربران به اشتراک بگذارید. برای انجام این کار:

1. وارد داشبورد خود شوید.
2. گزینه “Share” را انتخاب کنید.
3. دسترسی‌های مورد نظر خود را تنظیم کنید (عمومی یا خصوصی).
4. لینک داشبورد را برای اشتراک‌گذاری با دیگران ارسال کنید.

---

جمع‌بندی

ایجاد و پیکربندی داشبوردهای سفارشی در VMware vRA ابزاری مؤثر برای نظارت بر عملکرد سیستم و منابع است. شما می‌توانید داشبوردهای شخصی‌سازی شده بسازید، ویجت‌ها را به دلخواه خود اضافه کرده و آن‌ها را برای نمایش اطلاعات خاص پیکربندی کنید. همچنین، با استفاده از APIهای vRA می‌توان این فرایند را خودکار کرد تا از اتوماسیون در نظارت استفاده کرد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیم ویجت‌ها و پنل‌های نمایشی در داشبورد vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، ویجت‌ها و پنل‌های نمایشی ابزارهای اصلی برای نمایش داده‌ها و نظارت بر منابع مختلف هستند. تنظیم صحیح این ویجت‌ها و پنل‌ها در داشبورد به شما این امکان را می‌دهد که به‌طور مؤثر وضعیت منابع و سرویس‌ها را زیر نظر داشته باشید. در این بخش، نحوه تنظیم ویجت‌ها و پنل‌های نمایشی در داشبورد vRA را بررسی خواهیم کرد.

1. افزودن ویجت به داشبورد

برای افزودن ویجت‌ها به داشبورد vRA:

1. وارد بخش “Dashboards” شوید.
2. روی داشبوردی که می‌خواهید ویجت‌ها را به آن اضافه کنید، کلیک کنید.
3. در قسمت بالای داشبورد، گزینه “Add Widget” را انتخاب کنید.
4. از لیست ویجت‌ها، نوع ویجت مورد نظر را انتخاب کنید. برخی از انواع ویجت‌ها عبارتند از:
   • VM Health: وضعیت سلامت ماشین‌های مجازی
   • System Metrics: نمایش متریک‌های سیستم مانند CPU، حافظه، شبکه و دیسک
   • Usage Statistics: آمار مصرف منابع
   • Alerts: هشدارها و اعلان‌ها
   • Recent Events: رویدادهای اخیر سیستم

---

2. تنظیمات ویجت‌ها

پس از افزودن ویجت به داشبورد، می‌توانید تنظیمات آن را به دلخواه خود پیکربندی کنید. برای این کار:

1. روی ویجت اضافه‌شده کلیک کنید.
2. تنظیمات مختلف ویجت، مانند نوع داده‌ها، فیلترها و دوره زمانی بروزرسانی را به دلخواه تغییر دهید.
   • برای مثال، اگر ویجت “VM Health” را انتخاب کرده‌اید، می‌توانید فیلتر کنید که تنها وضعیت ماشین‌های مجازی با وضعیت “در حال اجرا” یا “در دست تعمیر” نمایش داده شوند.
   • برای ویجت “System Metrics”، می‌توانید شاخص‌های خاصی مانند CPU Usage یا Memory Usage را نمایش دهید.
3. پس از انجام تغییرات، روی “Save” کلیک کنید تا تنظیمات ذخیره شوند.

---

3. تنظیم اندازه و موقعیت ویجت‌ها

برای تنظیم اندازه و موقعیت ویجت‌ها در داشبورد:

1. پس از افزودن ویجت‌ها به داشبورد، روی هر ویجت کلیک کنید.
2. از گوشه‌های ویجت می‌توانید اندازه آن را تغییر دهید.
3. برای جابجایی ویجت‌ها، روی آن‌ها کلیک کرده و آن را به موقعیت دلخواه در داشبورد بکشید.
4. پس از تنظیمات نهایی، تغییرات خود را ذخیره کنید.

---

4. تنظیمات پیشرفته ویجت‌ها

برای برخی ویجت‌ها می‌توانید تنظیمات پیشرفته‌تری انجام دهید. این تنظیمات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تعیین فیلترهای خاص برای نمایش داده‌ها: به‌طور مثال، اگر می‌خواهید فقط ماشین‌های مجازی در وضعیت “در حال اجرا” نمایش داده شوند، از فیلترهای زیر استفاده کنید:
  • فیلتر وضعیت: status = running
• تنظیمات دوره زمانی بروزرسانی: می‌توانید مدت زمانی را که ویجت‌ها باید به‌طور خودکار بروزرسانی شوند، مشخص کنید. این تنظیمات می‌توانند برای ویجت‌هایی که داده‌های زمان‌بندی‌شده را نمایش می‌دهند مفید باشند.

---

5. استفاده از API برای تنظیم ویجت‌ها

برای اتوماسیون و ایجاد ویجت‌ها با تنظیمات خاص، می‌توانید از APIهای vRA استفاده کنید. در زیر یک مثال از دستور API برای ایجاد یک ویجت جدید آورده شده است:

curl -X POST \
  https://<vRA_SERVER>/vra/api/widgets \
  -H 'Authorization: Bearer <API_TOKEN>' \
  -H 'Content-Type: application/json' \
  -d '{
    "type": "vm_health",
    "title": "VM Health Status",
    "filters": {"status": "running"},
    "metrics": ["cpu_usage", "memory_usage"]
  }'

در این کد:

• vRA_SERVER: آدرس سرور vRA شما
• API_TOKEN: توکن دسترسی API برای احراز هویت
• metrics: متریک‌هایی که باید در ویجت نمایش داده شوند (در اینجا وضعیت CPU و حافظه)

---

6. اشتراک‌گذاری داشبوردها و ویجت‌ها

پس از تنظیم ویجت‌ها و پنل‌ها، می‌توانید داشبورد خود را با دیگران به اشتراک بگذارید:

1. به داشبورد مورد نظر بروید.
2. روی گزینه “Share” کلیک کنید.
3. دسترسی‌های مورد نظر را تنظیم کرده و لینک داشبورد را برای دیگران ارسال کنید.

---

جمع‌بندی

تنظیم ویجت‌ها و پنل‌های نمایشی در داشبورد vRA به شما این امکان را می‌دهد که به‌طور دقیق‌تری وضعیت منابع و سرویس‌ها را تحت نظر داشته باشید. شما می‌توانید ویجت‌های مختلفی مانند وضعیت ماشین‌های مجازی، آمار مصرف منابع و رویدادهای سیستم را به داشبورد خود اضافه کنید و آن‌ها را با تنظیمات دلخواه پیکربندی کنید. همچنین، با استفاده از APIهای vRA می‌توانید این فرایندها را خودکار کنید تا از نظارت بهینه و کارآمد استفاده کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی وضعیت سرویس‌ها و منابع از طریق داشبوردها در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، داشبوردها ابزارهای قدرتمندی برای نظارت بر وضعیت سرویس‌ها و منابع مختلف سیستم هستند. با استفاده از داشبوردهای سفارشی، شما می‌توانید به‌طور لحظه‌ای وضعیت سرویس‌ها، منابع و ماشین‌های مجازی (VMs) را نظارت کرده و با بررسی دقیق داده‌ها، تصمیمات بهتری بگیرید. در این بخش از آموزش های ارائه شده توسط فرازنتورک، نحوه بررسی وضعیت سرویس‌ها و منابع مختلف از طریق داشبوردها را در vRA بررسی می‌کنیم.

1. افزودن داشبورد برای نظارت بر سرویس‌ها و منابع

برای بررسی وضعیت سرویس‌ها و منابع مختلف، باید داشبوردهایی که اطلاعات ضروری را نمایش می‌دهند، ایجاد کنید. این داشبوردها می‌توانند شامل ویجت‌هایی مانند وضعیت سیستم، وضعیت ماشین‌های مجازی، آمار استفاده از منابع و هشدارها باشند.

برای افزودن داشبورد جدید:

1. وارد بخش “Dashboards” شوید.
2. روی “Create Dashboard” کلیک کنید تا یک داشبورد جدید بسازید.
3. عنوان داشبورد را وارد کنید (مثلاً “Service and Resource Monitoring”).
4. پس از ایجاد داشبورد، ویجت‌هایی که نیاز دارید (مثل “System Metrics” یا “VM Health”) را به داشبورد اضافه کنید.

---

2. ویجت‌های مناسب برای بررسی وضعیت سرویس‌ها و منابع

برای نظارت بر وضعیت سرویس‌ها و منابع مختلف، برخی ویجت‌ها کاربردی‌تر از بقیه هستند:

• System Health: این ویجت اطلاعات مربوط به سلامت سیستم، شامل CPU، حافظه، و دیسک را به نمایش می‌گذارد.
• VM Health: وضعیت ماشین‌های مجازی را از نظر سلامت و منابع مورد استفاده نشان می‌دهد.
• Resource Usage: آمار دقیق از میزان استفاده منابع مانند پردازنده، حافظه و شبکه را نمایش می‌دهد.
• Service Status: وضعیت سرویس‌ها مانند DNS، DHCP و سرویس‌های دیگر را نشان می‌دهد.
• Alerts and Notifications: هشدارها و اعلان‌ها درباره مشکلات موجود در سرویس‌ها و منابع را نمایش می‌دهد.

---

3. پیکربندی ویجت‌ها برای نظارت دقیق‌تر

برای نظارت دقیق‌تر بر وضعیت سرویس‌ها و منابع، می‌توانید هر ویجت را بر اساس نیاز خود پیکربندی کنید. این تنظیمات شامل تعیین فیلترها، انتخاب دوره‌های زمانی خاص و نمایش متریک‌های دقیق است. به‌عنوان مثال، اگر می‌خواهید وضعیت منابع فقط برای ماشین‌های مجازی در حالت “در حال اجرا” نمایش داده شود:

1. روی ویجت “VM Health” کلیک کنید.
2. در تنظیمات ویجت، فیلتر “status = running” را انتخاب کنید.
3. پس از تنظیم، روی “Save” کلیک کنید تا تغییرات اعمال شوند.

---

4. بررسی وضعیت سرویس‌ها با استفاده از داشبوردها

بعد از ایجاد و پیکربندی ویجت‌ها، می‌توانید وضعیت سرویس‌ها و منابع مختلف را در داشبورد خود مشاهده کنید. برخی نکات برای بهره‌برداری مؤثر از داشبوردها عبارتند از:

• نظارت بر سلامت ماشین‌های مجازی: با استفاده از ویجت “VM Health” می‌توانید به‌راحتی وضعیت ماشین‌های مجازی مختلف را از نظر منابعی مانند CPU، حافظه و دیسک پیگیری کنید.
• نظارت بر مصرف منابع: با استفاده از ویجت “Resource Usage” می‌توانید میزان استفاده از منابع مختلف سیستم مانند پردازنده، حافظه و شبکه را بررسی کنید.
• بررسی وضعیت سرویس‌ها: از ویجت “Service Status” برای نظارت بر وضعیت سرویس‌های مختلف مانند DNS، DHCP و سرویس‌های ابری استفاده کنید.
• مراجعه به هشدارها: با ویجت “Alerts and Notifications” می‌توانید به‌محض وقوع مشکلی در سرویس‌ها یا منابع، از آن مطلع شوید و به‌سرعت اقدام کنید.

---

5. تنظیمات پیشرفته برای بررسی دقیق‌تر

در برخی موارد، ممکن است بخواهید برای نظارت دقیق‌تر بر وضعیت سرویس‌ها و منابع، از تنظیمات پیشرفته‌تر استفاده کنید:

• تنظیم فیلترها: شما می‌توانید فیلترهایی مانند status، resource type و region را برای نمایش دقیق‌تر داده‌ها در ویجت‌ها اعمال کنید. به‌عنوان مثال، برای نمایش وضعیت فقط ماشین‌های مجازی در یک منطقه خاص:

  {
    "region": "us-east-1",
    "status": "running"
  }
  

• تنظیم دوره زمانی بروزرسانی: برای ویجت‌هایی که به‌طور مرتب بروزرسانی می‌شوند، می‌توانید دوره زمانی به‌روزرسانی را تنظیم کنید. این می‌تواند برای نظارت مداوم بر منابع مفید باشد.

---

6. استفاده از API برای نظارت بر وضعیت

برای اتوماسیون نظارت بر وضعیت سرویس‌ها و منابع، می‌توانید از APIهای vRA استفاده کنید. با استفاده از API می‌توانید داشبوردها و ویجت‌ها را برای نمایش داده‌های خاص خود پیکربندی کنید.

مثال استفاده از API برای بررسی وضعیت سرویس‌ها:

curl -X GET \
  https://<vRA_SERVER>/vra/api/resources/health \
  -H 'Authorization: Bearer <API_TOKEN>'

در این کد:

• vRA_SERVER: آدرس سرور vRA شما
• API_TOKEN: توکن دسترسی API برای احراز هویت
• این دستور وضعیت سلامت منابع را از سرور vRA بازیابی می‌کند.

---

جمع‌بندی

با استفاده از داشبوردهای سفارشی در vRA، شما می‌توانید به‌راحتی وضعیت سرویس‌ها و منابع مختلف سیستم را تحت نظر داشته باشید. افزودن ویجت‌های مناسب مانند VM Health، Resource Usage و Service Status به شما این امکان را می‌دهد که به‌طور لحظه‌ای وضعیت سیستم خود را بررسی کنید. همچنین با استفاده از تنظیمات پیشرفته و APIهای vRA، می‌توانید نظارت خود را به یک سطح اتوماسیون بالاتر برسانید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. نظارت بر عملکرد سرویس‌ها و منابع”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیگیری عملکرد و وضعیت منابع مختلف (مانند VM‌ها و پلتفرم‌های ابری)” subtitle=”توضیحات کامل”]پیگیری عملکرد و وضعیت منابع در یک محیط پیچیده مانند VMware vRealize Automation (vRA) برای مدیریت ماشین‌های مجازی (VMs) و پلتفرم‌های ابری بسیار حیاتی است. این فرایند به شما امکان می‌دهد تا از سلامت و عملکرد صحیح منابع مطمئن شوید و در صورت بروز مشکلات، به‌سرعت اقدامات اصلاحی انجام دهید. در این بخش، نحوه پیگیری عملکرد و وضعیت منابع مختلف از جمله VM‌ها و پلتفرم‌های ابری در vRA را بررسی خواهیم کرد.

1. نظارت بر وضعیت ماشین‌های مجازی (VMs)

ماشین‌های مجازی (VMs) یکی از منابع اساسی در محیط‌های ابری و مجازی‌سازی هستند. نظارت بر وضعیت و عملکرد این ماشین‌ها، از جمله استفاده از CPU، حافظه و دیسک، به مدیران سیستم این امکان را می‌دهد که به‌سرعت مشکلات را شناسایی و رفع کنند.

برای پیگیری عملکرد ماشین‌های مجازی در vRA:

1. وارد داشبورد vRA شوید و به بخش “Virtual Machines” بروید.
2. وضعیت کلی هر ماشین مجازی را مشاهده کنید. این وضعیت می‌تواند شامل مواردی مانند “Running”، “Stopped” یا “Paused” باشد.
3. اطلاعات بیشتر در مورد عملکرد منابع ماشین‌های مجازی را از طریق ویجت‌هایی مانند “VM Health” مشاهده کنید.

---

2. استفاده از داشبوردهای سفارشی برای پیگیری منابع

برای پیگیری دقیق‌تر عملکرد و وضعیت منابع مختلف، می‌توانید داشبوردهای سفارشی بسازید که شامل ویجت‌هایی برای نمایش عملکرد منابع کلیدی مانند CPU، حافظه و دیسک باشد. این ویجت‌ها به شما کمک می‌کنند تا با سرعت بیشتری وضعیت منابع را بررسی کنید.

1. در داشبوردهای سفارشی، ویجت‌هایی مانند “VM Health” و “Resource Usage” را اضافه کنید.
2. از ویجت “Resource Usage” برای نمایش میزان استفاده از منابع مختلف مانند CPU، حافظه و شبکه برای هر VM استفاده کنید.
3. از ویجت “VM Health” برای مشاهده وضعیت سلامت ماشین‌های مجازی و شناسایی هرگونه مشکل در عملکرد آن‌ها استفاده کنید.

---

3. نظارت بر پلتفرم‌های ابری

در محیط‌های ابری، نظارت بر منابع مانند ماشین‌های مجازی، پایگاه‌داده‌ها و سایر خدمات ابری ضروری است. برای پیگیری عملکرد پلتفرم‌های ابری، می‌توانید از ویجت‌ها و داشبوردهایی که اطلاعات مربوط به منابع ابری را جمع‌آوری می‌کنند استفاده کنید.

1. وارد داشبورد vRA شوید و به بخش “Cloud Resources” بروید.
2. از ویجت‌هایی مانند “Cloud Resource Usage” برای پیگیری وضعیت و عملکرد منابع ابری استفاده کنید.
3. از ویجت “Cloud Health” برای نظارت بر وضعیت کلی پلتفرم‌های ابری و سرویس‌های آن استفاده کنید.

---

4. پیکربندی هشدارها برای پیگیری مشکلات منابع

برای پیگیری به‌موقع مشکلات منابع، می‌توانید هشدارهایی را برای وضعیت خاص منابع تنظیم کنید. این هشدارها می‌توانند شامل آستانه‌های استفاده از منابع یا وضعیت سلامت ماشین‌های مجازی باشند.

برای تنظیم هشدار برای مصرف منابع بیش از حد:

1. وارد بخش “Alerts” در vRA شوید.
2. روی “Create Alert” کلیک کنید و نوع هشدار مورد نظر (مانند CPU Usage یا Memory Usage) را انتخاب کنید.
3. آستانه‌هایی برای ایجاد هشدار تنظیم کنید. به‌عنوان مثال، اگر مصرف CPU بیشتر از 80% شد، هشدار ارسال شود.

نمونه تنظیمات هشدار برای مصرف بیش از حد CPU:

curl -X POST \
  https://<vRA_SERVER>/vra/api/alerts \
  -H 'Authorization: Bearer <API_TOKEN>' \
  -d '{
    "resourceType": "VM",
    "metric": "CPU",
    "threshold": 80,
    "alertType": "greater_than",
    "action": "send_email"
  }'

در این کد:

• vRA_SERVER: آدرس سرور vRA
• API_TOKEN: توکن دسترسی API برای احراز هویت
• این دستور یک هشدار برای مصرف CPU بیشتر از 80% تنظیم می‌کند.

---

5. بررسی جزئیات عملکرد منابع از طریق گزارش‌ها

برای پیگیری دقیق‌تر عملکرد و وضعیت منابع مختلف، استفاده از گزارش‌ها می‌تواند بسیار مفید باشد. vRA به شما این امکان را می‌دهد که گزارش‌های سفارشی برای منابع مختلف تولید کنید.

1. به بخش Reports در vRA بروید.
2. گزارشی برای عملکرد منابع مورد نظر خود بسازید. این گزارش‌ها می‌توانند شامل اطلاعاتی مانند استفاده از CPU، حافظه و دیسک برای ماشین‌های مجازی و پلتفرم‌های ابری باشند.
3. گزارش‌ها را برای دوره‌های زمانی مختلف تنظیم کنید تا روند مصرف منابع را پیگیری کنید.

---

6. استفاده از API برای پیگیری وضعیت منابع

برای پیگیری خودکار وضعیت منابع و عملکرد آن‌ها، می‌توانید از APIهای vRA استفاده کنید. با استفاده از API می‌توانید اطلاعات مربوط به منابع مختلف را بازیابی کرده و آن‌ها را تجزیه‌وتحلیل کنید.

مثال استفاده از API برای دریافت اطلاعات CPU ماشین‌های مجازی:

curl -X GET \
  https://<vRA_SERVER>/vra/api/resources/health/cpu \
  -H 'Authorization: Bearer <API_TOKEN>'

این درخواست اطلاعات مربوط به وضعیت CPU ماشین‌های مجازی را از سرور vRA بازیابی می‌کند.

---

جمع‌بندی

پیگیری عملکرد و وضعیت منابع در محیط‌های مجازی و ابری، مانند vRA، برای اطمینان از عملکرد بهینه سیستم و شناسایی سریع مشکلات ضروری است. با استفاده از داشبوردهای سفارشی، ویجت‌های نظارتی، تنظیم هشدارها و گزارش‌های سفارشی، می‌توانید به‌راحتی وضعیت منابع مختلف را نظارت کنید. همچنین، با استفاده از APIهای vRA می‌توانید فرایندهای نظارتی خود را اتوماسیون کرده و به‌طور مداوم وضعیت منابع را پیگیری کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”مانیتورینگ مصرف منابع سیستم (CPU، RAM، Storage)” subtitle=”توضیحات کامل”]مانیتورینگ مصرف منابع سیستم شامل نظارت دقیق بر استفاده از منابع حیاتی مانند CPU، RAM و Storage است. این فرایند برای مدیران سیستم و متخصصان IT ضروری است تا از عملکرد بهینه سیستم اطمینان حاصل کنند، مشکلات را شناسایی کنند و منابع را به‌طور مؤثر مدیریت نمایند. در این بخش، نحوه مانیتورینگ مصرف منابع سیستم (CPU، RAM، Storage) در محیط‌های مختلف بررسی خواهد شد.

1. مانیتورینگ مصرف CPU

CPU (واحد پردازش مرکزی) یکی از مهم‌ترین منابع سیستم است. نظارت بر مصرف آن کمک می‌کند تا از بروز مشکلاتی مانند Overutilization جلوگیری شود. استفاده بیش از حد از CPU می‌تواند باعث کندی سیستم و کاهش کارایی شود.

برای مانیتورینگ مصرف CPU:

1. وارد سیستم vRA شوید یا از ابزارهایی مانند top و htop در لینوکس استفاده کنید.
2. مشاهده کنید که آیا مصرف CPU از مقدار آستانه‌ای تعیین‌شده بیشتر است یا خیر.
3. ویجت‌هایی مانند “CPU Usage” را به داشبورد خود اضافه کنید تا مصرف CPU در زمان‌های مختلف را مشاهده کنید.

در سیستم‌های لینوکس، برای مشاهده مصرف CPU از دستور زیر استفاده کنید:

top

این دستور لیستی از پردازش‌های در حال اجرا و مصرف CPU آن‌ها را نمایش می‌دهد.

همچنین، برای مشاهده اطلاعات دقیق‌تر، می‌توان از دستور htop استفاده کرد که نمای گرافیکی از مصرف منابع را ارائه می‌دهد:

htop

---

2. مانیتورینگ مصرف RAM

RAM یا حافظه موقت نیز یکی دیگر از منابع حیاتی سیستم است. مصرف بیش از حد RAM می‌تواند باعث کاهش سرعت و بروز مشکلات در اجرای برنامه‌ها و فرآیندها شود. برای نظارت بر مصرف RAM، می‌توانید از ابزارهای مختلف مانند free در لینوکس یا vRealize Automation استفاده کنید.

برای مشاهده وضعیت مصرف RAM در لینوکس:

free -h

این دستور وضعیت مصرف حافظه را نشان می‌دهد، شامل استفاده از حافظه فیزیکی و swap.

برای مشاهده دقیق‌تر، می‌توانید از ابزارهایی مانند vmstat یا htop استفاده کنید.

---

3. مانیتورینگ مصرف Storage

Storage یا فضای ذخیره‌سازی یکی دیگر از منابع حیاتی سیستم است که باید تحت نظارت قرار گیرد. استفاده بیش از حد از فضای ذخیره‌سازی می‌تواند باعث خرابی در ذخیره‌سازی داده‌ها و کاهش عملکرد سیستم شود.

برای مانیتورینگ مصرف Storage، دستور زیر در لینوکس استفاده می‌شود:

df -h

این دستور اطلاعات مربوط به فضای استفاده‌شده و فضای آزاد در دیسک‌ها را نمایش می‌دهد.

برای مشاهده استفاده دقیق‌تر از فضای ذخیره‌سازی در هر پارتیشن، از دستور du استفاده کنید:

du -sh /path/to/directory

این دستور مقدار فضای استفاده‌شده در دایرکتوری مشخص‌شده را نمایش می‌دهد.

---

4. استفاده از ابزارهای داشبورد برای مانیتورینگ منابع

یکی از روش‌های مؤثر برای مانیتورینگ مصرف منابع سیستم، استفاده از داشبوردهای سفارشی است. این داشبوردها به شما امکان می‌دهند تا مصرف CPU، RAM و Storage را به‌طور لحظه‌ای و با دقت بالا پیگیری کنید.

برای ایجاد داشبورد سفارشی در vRA یا سایر ابزارهای نظارتی مانند Grafana، می‌توانید ویجت‌هایی مانند “CPU Usage”، “Memory Usage” و “Disk Usage” را به داشبورد اضافه کنید.

برای مثال، در Grafana می‌توانید از داده‌های جمع‌آوری‌شده از Prometheus استفاده کرده و داشبوردهایی برای نظارت بر مصرف منابع سیستم ایجاد کنید.

---

5. تنظیم هشدارها برای مصرف بیش از حد منابع

برای پیشگیری از مشکلات ناشی از مصرف بیش از حد منابع، می‌توانید هشدارهایی را تنظیم کنید که زمانی که مصرف منابع از حد مجاز عبور کرد، به شما اطلاع دهد. این هشدارها می‌توانند از طریق ایمیل یا پیامک ارسال شوند.

برای تنظیم هشدار برای مصرف بیش از حد منابع در Prometheus و Grafana، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

alert: HighCPUUsage
expr: node_cpu_seconds_total{mode="idle"} < 20
for: 5m
labels:
  severity: critical
annotations:
  summary: "CPU usage is over 80% for the last 5 minutes"

این هشدار زمانی فعال می‌شود که مصرف CPU کمتر از 20% باشد، به‌عبارت دیگر بیش از 80% از ظرفیت CPU استفاده شده باشد.

---

6. استفاده از API برای جمع‌آوری داده‌های مصرف منابع

برای جمع‌آوری داده‌های دقیق‌تر از مصرف منابع سیستم و اتوماسیون نظارت، می‌توانید از APIها استفاده کنید. این APIها می‌توانند به شما امکان دهند که داده‌های مصرف منابع را استخراج و آن‌ها را در سیستم‌های نظارتی دیگر ذخیره کنید.

مثال استفاده از API برای استخراج داده‌های مصرف CPU در vRA:

curl -X GET \
  https://<vRA_SERVER>/vra/api/resources/cpu \
  -H 'Authorization: Bearer <API_TOKEN>'

این درخواست اطلاعات مربوط به مصرف CPU منابع مختلف را از سرور vRA دریافت می‌کند.

---

جمع‌بندی

مانیتورینگ مصرف منابع سیستم (CPU، RAM، Storage) برای جلوگیری از بروز مشکلات در عملکرد سیستم و اطمینان از استفاده بهینه از منابع ضروری است. با استفاده از ابزارهای مختلف مانند top، htop، df، free، Grafana و Prometheus، می‌توان به‌راحتی مصرف منابع را نظارت کرده و هشدارهایی برای مصرف بیش از حد تنظیم کرد. این فرایند به مدیران سیستم این امکان را می‌دهد که از سلامت سیستم اطمینان حاصل کرده و مشکلات را به‌موقع شناسایی و رفع کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی و تجزیه‌وتحلیل بار کاری و بار شبکه” subtitle=”توضیحات کامل”]بررسی و تجزیه‌وتحلیل بار کاری و بار شبکه از اهمیت بالایی برخوردار است تا مدیران سیستم‌ها بتوانند عملکرد بهینه سیستم‌ها و شبکه‌ها را تضمین کنند. این فرایند به شناسایی مشکلات و بهبود عملکرد سیستم‌ها کمک می‌کند و همچنین موجب پیش‌بینی نیازهای منابع در آینده می‌شود. در این بخش، نحوه بررسی و تجزیه‌وتحلیل بار کاری (Workload) و بار شبکه (Network Load) به تفصیل بررسی خواهد شد.

1. بررسی بار کاری (Workload)

بار کاری به مقدار و نوع فعالیت‌هایی اشاره دارد که در یک سیستم اجرا می‌شود. این فعالیت‌ها می‌توانند شامل پردازش‌های سنگین مانند محاسبات پیچیده، ذخیره‌سازی داده‌ها، اجرای اپلیکیشن‌ها و غیره باشند. بررسی و تجزیه‌وتحلیل بار کاری به شناسایی مشکلات عملکردی کمک می‌کند و می‌تواند به بهینه‌سازی استفاده از منابع سیستم منجر شود.

1.1. مانیتورینگ بار کاری در سطح سیستم

برای بررسی بار کاری سیستم، ابزارهایی مانند top، htop و vmstat در سیستم‌های لینوکسی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

برای بررسی بار کاری در لینوکس از دستور top استفاده کنید:

top

این دستور نمایی از پردازش‌های در حال اجرا، مصرف CPU، حافظه و بار سیستم را نشان می‌دهد.

برای مشاهده بار کاری دقیق‌تر و استفاده از منابع سیستم، می‌توانید از ابزار vmstat استفاده کنید:

vmstat 1

این دستور وضعیت منابع سیستم را به‌صورت دوره‌ای هر ثانیه گزارش می‌کند.

1.2. استفاده از ابزارهای پیشرفته برای تجزیه‌وتحلیل بار کاری

ابزارهایی مانند Grafana، Prometheus و Zabbix برای جمع‌آوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها در سطح شبکه و سیستم به‌طور همزمان مفید هستند.

در Prometheus، می‌توان با استفاده از معیارهایی مانند node_cpu_seconds_total و node_memory_usage_bytes به تجزیه‌وتحلیل بار کاری پرداخته و این داده‌ها را در Grafana به‌صورت گرافیکی نمایش داد.

---

2. بررسی بار شبکه (Network Load)

بار شبکه به میزان ترافیک و حجم داده‌ای اشاره دارد که از طریق شبکه منتقل می‌شود. این بار می‌تواند تأثیر زیادی بر عملکرد سیستم‌ها، به‌ویژه در محیط‌های ابری و مجازی، بگذارد. بررسی بار شبکه به شناسایی مشکلات ترافیک، گلوگاه‌ها و نیاز به پهنای باند اضافی کمک می‌کند.

2.1. مانیتورینگ بار شبکه در سطح سیستم

برای نظارت بر بار شبکه، ابزارهای متعددی مانند iftop، netstat و nload در لینوکس قابل استفاده هستند.

برای مشاهده ترافیک شبکه در زمان واقعی از دستور iftop استفاده کنید:

sudo iftop

این دستور مصرف پهنای باند هر اتصال را به‌صورت لحظه‌ای نشان می‌دهد.

برای مشاهده وضعیت کامل شبکه از دستور netstat استفاده کنید:

netstat -i

این دستور ترافیک شبکه را به‌صورت آماری برای هر رابط شبکه نمایش می‌دهد.

2.2. تجزیه‌وتحلیل ترافیک شبکه با استفاده از Wireshark

Wireshark ابزاری قدرتمند برای تجزیه‌وتحلیل بسته‌های شبکه است. این ابزار به شما امکان می‌دهد تا ترافیک شبکه را مشاهده و بررسی کنید، و به شناسایی مشکلاتی مانند packet loss، high latency و congestion بپردازید.

برای استفاده از Wireshark، ابتدا باید آن را نصب کنید:

sudo apt-get install wireshark

سپس می‌توانید با استفاده از دستور زیر شروع به ضبط و تجزیه‌وتحلیل ترافیک شبکه کنید:

sudo wireshark

در Wireshark، می‌توانید بسته‌ها را بر اساس معیارهای مختلف فیلتر کنید، مانند IP addresses، ports یا protocols، تا بار شبکه را به‌طور دقیق‌تر بررسی کنید.

2.3. مانیتورینگ بار شبکه با استفاده از Prometheus و Grafana

برای مانیتورینگ و تجزیه‌وتحلیل بار شبکه در سطح شبکه وسیع‌تر، می‌توان از Prometheus و Grafana استفاده کرد. در این ابزارها، می‌توان داده‌های شبکه را جمع‌آوری کرده و داشبوردهایی برای نمایش بار شبکه ایجاد کرد.

برای مثال، می‌توان از node_exporter در Prometheus برای جمع‌آوری داده‌های شبکه استفاده کرد. سپس این داده‌ها را می‌توان در Grafana به‌صورت گرافیکی نمایش داد.

برای پیکربندی Prometheus به جمع‌آوری داده‌های شبکه، از تنظیمات زیر استفاده کنید:

- job_name: 'node'
  static_configs:
    - targets: ['<node-ip>:9100']

---

3. شبیه‌سازی بار کاری و بار شبکه

برای شبیه‌سازی بار کاری و شبکه، ابزارهایی مانند Apache JMeter و iperf به کار می‌روند.

Apache JMeter ابزاری برای شبیه‌سازی بار کاری و فشار به سیستم‌های نرم‌افزاری است. این ابزار می‌تواند برای تست عملکرد سرورها و برنامه‌های وب استفاده شود.

iperf نیز ابزاری برای آزمایش و اندازه‌گیری پهنای باند شبکه است که می‌تواند به شبیه‌سازی بار شبکه و ارزیابی عملکرد شبکه کمک کند.

برای نصب و استفاده از iperf، از دستورات زیر استفاده کنید:

1. نصب iperf:

sudo apt-get install iperf

2. راه‌اندازی iperf به‌عنوان سرور:

iperf -s

3. اجرای iperf به‌عنوان مشتری:

iperf -c <server-ip>

---

4. بهینه‌سازی بار کاری و بار شبکه

پس از شناسایی نقاط گلوگاهی و مشکلات عملکردی در بار کاری و بار شبکه، می‌توان اقداماتی برای بهینه‌سازی انجام داد. این اقدامات شامل موارد زیر می‌شوند:

• افزایش منابع سیستم: افزودن حافظه، CPU یا فضای ذخیره‌سازی.
• بهینه‌سازی تنظیمات شبکه: تنظیم MTU، افزایش پهنای باند یا تغییر توپولوژی شبکه.
• پیکربندی مناسب پردازش‌ها: توزیع بار بین چندین سرور یا ماشین مجازی.

---

جمع‌بندی

بررسی و تجزیه‌وتحلیل بار کاری و بار شبکه برای اطمینان از عملکرد بهینه سیستم‌ها و شبکه‌ها بسیار ضروری است. با استفاده از ابزارهای مختلف مانند top، htop، Grafana، Prometheus، Wireshark و iperf، می‌توان مصرف منابع سیستم و ترافیک شبکه را به‌دقت نظارت کرد. همچنین، شبیه‌سازی بار کاری و بار شبکه به شناسایی مشکلات و نقاط گلوگاهی کمک می‌کند و اقدامات بهینه‌سازی می‌تواند عملکرد کلی سیستم را بهبود بخشد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. استفاده از گزارشات پیش‌ساخته در VMware vRA”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”معرفی گزارشات پیش‌ساخته و آماده در vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]vRealize Automation (vRA) یک پلتفرم پیشرفته برای اتوماسیون منابع و سرویس‌ها در محیط‌های ابری و مجازی است. یکی از قابلیت‌های کلیدی vRA، فراهم کردن گزارشات پیش‌ساخته و آماده است که به مدیران سیستم و تیم‌های IT کمک می‌کند تا اطلاعات مورد نیاز خود را در قالب گزارشات مختلف به‌راحتی مشاهده و تجزیه‌وتحلیل کنند. این گزارشات می‌توانند برای نظارت بر منابع، ارزیابی عملکرد، بررسی مصرف منابع و مدیریت استقرارها مورد استفاده قرار گیرند.

در این بخش از آموزش های ارائه شده توسط فرازنتورک، به معرفی انواع گزارشات پیش‌ساخته و آماده در vRA و نحوه استفاده از آنها پرداخته می‌شود.

1. گزارشات پیش‌ساخته در vRA

vRA تعدادی گزارش پیش‌ساخته را ارائه می‌دهد که به مدیران این امکان را می‌دهد تا بدون نیاز به ایجاد گزارشات پیچیده، به اطلاعات مهم دسترسی داشته باشند. این گزارشات معمولاً شامل اطلاعاتی درباره منابع، کاربران، سرویس‌ها، مصرف منابع و دیگر جنبه‌های کلیدی عملکرد سیستم است.

1.1. گزارشات مرتبط با مصرف منابع

یکی از مهم‌ترین دسته‌بندی‌های گزارشات در vRA، گزارشات مصرف منابع است. این گزارشات اطلاعات مربوط به استفاده از منابع سیستم مانند CPU، RAM، Storage و پهنای باند را فراهم می‌آورد.

برای مثال، گزارشات زیر در این دسته قرار دارند:

• گزارش مصرف CPU: این گزارش، مصرف پردازنده در طول زمان را نشان می‌دهد.
• گزارش مصرف حافظه RAM: میزان استفاده از حافظه اصلی را به‌طور دقیق گزارش می‌کند.
• گزارش مصرف ذخیره‌سازی: میزان فضای استفاده شده در هر VM یا ماشین مجازی را نمایش می‌دهد.

1.2. گزارشات مرتبط با کاربران و استقرارها

گزارشات دیگری که vRA به صورت پیش‌ساخته ارائه می‌دهد شامل اطلاعاتی در مورد کاربران، درخواست‌های سرویس و استقرارهای انجام‌شده است.

برخی از گزارشات پرکاربرد در این بخش عبارتند از:

• گزارش درخواست‌های کاربران: اطلاعاتی از درخواست‌های سرویس توسط کاربران و وضعیت آنها (معلق، در حال پردازش، تکمیل‌شده) ارائه می‌دهد.
• گزارش استقرار ماشین‌های مجازی: جزئیاتی درباره ماشین‌های مجازی که در حال حاضر در سیستم مستقر هستند، مانند نوع ماشین، وضعیت و منابع مصرفی.

1.3. گزارشات مربوط به هزینه و بودجه

یکی دیگر از گزارشات آماده در vRA، گزارشات مالی است که به شما کمک می‌کند تا هزینه‌های مربوط به منابع و خدمات استفاده‌شده در محیط vRA را پیگیری کنید. این گزارشات می‌توانند برای مدیریت بودجه و بهینه‌سازی هزینه‌ها بسیار مفید باشند.

گزارشات این بخش می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• گزارش هزینه‌ها بر اساس منابع: هزینه‌های استفاده از منابع مختلف مانند CPU، RAM و Storage را تجزیه و تحلیل می‌کند.
• گزارش هزینه‌های ماهانه/سالانه: هزینه‌های کلی در دوره‌های زمانی مختلف را نشان می‌دهد.

1.4. گزارشات مربوط به SLA و سطح خدمات

سطح خدمات یا SLA (Service Level Agreement) یکی دیگر از جنبه‌های مهمی است که vRA برای آن گزارشات آماده فراهم کرده است. این گزارشات به شما کمک می‌کنند تا میزان تطابق با توافقات سطح خدمات و تعهدات SLA را بررسی کنید.

گزارشاتی که در این بخش وجود دارند شامل:

• گزارش وضعیت SLA: این گزارش نشان می‌دهد که آیا استقرارها و درخواست‌ها به موقع تکمیل شده‌اند و آیا توافقات SLA رعایت شده است یا خیر.
• گزارش مشکلات SLA: هرگونه انحراف از SLA، مانند تأخیر در پردازش درخواست‌ها یا عدم تطابق با الزامات خدمات، در این گزارش نمایش داده می‌شود.

---

2. نحوه دسترسی به گزارشات پیش‌ساخته در vRA

برای دسترسی به این گزارشات پیش‌ساخته، کافیست وارد محیط vRA شوید و از طریق منوی مربوط به گزارشات (Reports) یا داشبورد مدیریتی (Admin Dashboard) اقدام کنید. معمولاً گزارشات در vRA به‌صورت گرافیکی نمایش داده می‌شوند و می‌توان آنها را به فرمت‌هایی مانند PDF یا Excel صادر کرد.

2.1. نحوه مشاهده و فیلتر کردن گزارشات

در vRA، می‌توانید گزارشات را بر اساس معیارهای مختلف فیلتر کنید. این فیلترها به شما کمک می‌کنند تا فقط اطلاعات مورد نیاز خود را مشاهده کنید. برای مثال، شما می‌توانید گزارش مصرف منابع را برای یک ماشین مجازی خاص یا یک دوره زمانی خاص مشاهده کنید.

2.2. نحوه صدور گزارشات

برای صادر کردن گزارشات در vRA، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد بخش Reports شوید.
2. گزارش مورد نظر را انتخاب کنید.
3. از گزینه Export استفاده کنید تا گزارش را به فرمت‌های مختلف مانند PDF، CSV یا Excel صادر کنید.

---

3. پیکربندی گزارشات سفارشی در vRA

اگر نیاز به گزارشاتی خاص‌تر یا سفارشی دارید، می‌توانید از قابلیت‌های پیکربندی و تنظیم گزارشات سفارشی در vRA استفاده کنید. در این صورت، می‌توانید فیلترها، گروه‌بندی‌ها، و معیارهای دلخواه خود را تنظیم کرده و گزارشی کاملاً مطابق با نیاز خود دریافت کنید.

برای پیکربندی گزارش سفارشی:

1. وارد بخش Reports شوید.
2. گزینه Create Report را انتخاب کنید.
3. معیارهای دلخواه خود را مانند زمان، منابع، کاربران یا استقرارها تنظیم کنید.
4. گزارشی سفارشی که به نیاز شما پاسخ می‌دهد، ایجاد کنید.

---

جمع‌بندی

vRA ارائه‌دهنده مجموعه‌ای از گزارشات پیش‌ساخته و آماده است که به مدیران سیستم کمک می‌کند تا به‌راحتی به اطلاعات حیاتی در مورد منابع، هزینه‌ها، SLA و کاربران دسترسی داشته باشند. این گزارشات می‌توانند برای نظارت بر عملکرد سیستم، مدیریت بودجه، و ارزیابی کیفیت خدمات به‌کار روند. علاوه بر این، قابلیت پیکربندی گزارشات سفارشی نیز در vRA فراهم است که به مدیران امکان می‌دهد گزارشات خاص‌تری مطابق با نیازهای خاص خود ایجاد کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از گزارشات پیش‌ساخته برای تحلیل داده‌ها و عملکرد” subtitle=”توضیحات کامل”]در پلتفرم‌های مدیریت منابع و خدمات مانند vRealize Automation (vRA)، گزارشات پیش‌ساخته ابزاری بسیار قدرتمند برای تحلیل داده‌ها و ارزیابی عملکرد سیستم هستند. این گزارشات که به صورت پیش‌فرض و آماده در سیستم موجود هستند، می‌توانند به مدیران کمک کنند تا اطلاعات مرتبط با منابع مصرفی، عملکرد سرویس‌ها، مشکلات موجود و سایر معیارهای کلیدی را به صورت دقیق مشاهده و تحلیل کنند. استفاده از این گزارشات نه‌تنها به کاهش خطاهای انسانی کمک می‌کند، بلکه سرعت تصمیم‌گیری را در مواجهه با مشکلات افزایش می‌دهد.

1. تحلیل مصرف منابع با استفاده از گزارشات پیش‌ساخته

یکی از مهم‌ترین بخش‌های عملکرد سیستم، مصرف منابع است. در vRA، گزارشات پیش‌ساخته‌ای برای تحلیل مصرف منابع مانند CPU، RAM، Storage و پهنای باند شبکه در دسترس است. این گزارشات به شما امکان می‌دهند که مصرف هر یک از این منابع را در مقیاس‌های مختلف (هفتگی، ماهانه یا سالانه) بررسی کنید و عملکرد سیستم را بر اساس آن تحلیل نمایید.

به‌عنوان مثال، یک گزارش مصرف CPU به شما نشان می‌دهد که در هر بازه زمانی چه مقدار از پردازنده‌های فیزیکی و مجازی مصرف شده‌اند. با تحلیل این گزارشات می‌توان مشخص کرد که آیا سیستم با مشکلی مانند overcommitment (بیش از حد تخصیص منابع) روبرو است یا خیر.

1.1. استفاده از گزارش مصرف CPU

گزارشات مصرف CPU می‌توانند به مدیران کمک کنند تا از میزان بار پردازنده‌ها آگاه شوند و در صورت نیاز، تنظیمات را برای بهینه‌سازی منابع انجام دهند. این گزارش می‌تواند اطلاعاتی از قبیل مصرف متوسط CPU، اوج مصرف، و ماشین‌های مجازی با مصرف بالای CPU را فراهم کند.

برای مثال، برای بررسی گزارش مصرف CPU می‌توانید از دستوراتی مانند زیر استفاده کنید:

# نمایش گزارش مصرف CPU در vRA
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/cpu-usage -t "last 30 days"

این دستور گزارشی از مصرف CPU ماشین‌های مجازی در 30 روز گذشته نمایش می‌دهد.

---

2. تحلیل عملکرد سرویس‌ها

گزارشات پیش‌ساخته در vRA نه تنها برای تحلیل منابع، بلکه برای بررسی عملکرد سرویس‌ها نیز مفید هستند. برای مثال، شما می‌توانید گزارشی از عملکرد سرویس‌ها بر اساس معیارهایی مانند زمان پاسخ، نرخ موفقیت یا تعداد درخواست‌ها ایجاد کنید.

با استفاده از این گزارشات، می‌توانید بررسی کنید که آیا سرویس‌ها به‌طور پایدار عمل می‌کنند یا در برخی موارد دچار مشکلاتی مانند کندی در عملکرد شده‌اند. این اطلاعات به شما امکان می‌دهد تا قبل از بروز مشکلات جدی، اقدامات پیشگیرانه انجام دهید.

2.1. استفاده از گزارش عملکرد سرویس‌ها

گزارش عملکرد سرویس‌ها می‌تواند به شما کمک کند تا میزان موفقیت یا شکست سرویس‌ها، زمان‌های تأخیر، یا هرگونه مشکل دیگری را که بر عملکرد تأثیر می‌گذارد شناسایی کنید.

برای دریافت این نوع گزارش می‌توانید دستوراتی مشابه دستور زیر را در vRA اجرا کنید:

# دریافت گزارش عملکرد سرویس‌ها در vRA
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/service-performance -t "last 7 days"

این دستور گزارش عملکرد سرویس‌ها را برای 7 روز گذشته نمایش می‌دهد.

---

3. استفاده از گزارشات برای تحلیل SLA (Service Level Agreement)

گزارشات SLA یکی دیگر از انواع گزارشات پیش‌ساخته در vRA هستند که به شما کمک می‌کنند تا میزان انطباق با توافقات سطح خدمات را ارزیابی کنید. این گزارشات شامل اطلاعاتی هستند که نشان می‌دهند آیا درخواست‌ها و سرویس‌ها در زمان تعیین‌شده ارائه شده‌اند یا خیر.

3.1. تحلیل SLA و زمان پاسخ

با استفاده از گزارشات SLA، می‌توانید بررسی کنید که در چه مواردی زمان پاسخ‌دهی به درخواست‌ها بیشتر از حد انتظار بوده است یا آیا سرویس‌ها طبق توافقات زمانی به کاربران تحویل داده شده‌اند یا خیر.

برای بررسی وضعیت SLA و تحلیل آن، می‌توانید دستور زیر را استفاده کنید:

# دریافت گزارش وضعیت SLA در vRA
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/sla-compliance -t "last 30 days"

این دستور گزارشی از وضعیت انطباق SLA در 30 روز گذشته نمایش می‌دهد.

---

4. تجزیه‌وتحلیل هزینه‌ها و استفاده از منابع

گزارشات پیش‌ساخته vRA نه تنها به شما کمک می‌کنند که از عملکرد و وضعیت منابع آگاه شوید، بلکه می‌توانند برای تحلیل هزینه‌ها و بررسی استفاده از منابع در سطح هزینه‌های مالی نیز مفید باشند. برای مثال، شما می‌توانید هزینه‌های مرتبط با هر یک از منابع مانند CPU، RAM، و Storage را بررسی کنید.

با استفاده از این گزارشات می‌توانید تصمیمات بهتری برای مدیریت هزینه‌ها و بهینه‌سازی مصرف منابع اتخاذ کنید.

4.1. گزارشات هزینه‌های منابع

گزارشات هزینه به شما کمک می‌کنند تا هزینه‌های استفاده از هر یک از منابع را تجزیه و تحلیل کنید. این گزارش می‌تواند برای نظارت بر بودجه و مدیریت هزینه‌ها به‌ویژه در محیط‌های ابری مفید باشد.

دستور زیر می‌تواند برای مشاهده گزارش هزینه‌های منابع در vRA استفاده شود:

# دریافت گزارش هزینه‌ها بر اساس منابع
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/cost-analysis -t "last 30 days"

این دستور گزارشی از هزینه‌های منابع در 30 روز گذشته را نمایش می‌دهد.

---

جمع‌بندی

گزارشات پیش‌ساخته در vRA ابزاری قدرتمند برای تحلیل داده‌ها و عملکرد سیستم هستند. این گزارشات می‌توانند به شما کمک کنند تا مصرف منابع، عملکرد سرویس‌ها، انطباق با SLA، و هزینه‌های منابع را به‌طور دقیق بررسی کنید. استفاده از این گزارشات، به ویژه زمانی که نیاز به شفافیت و تصمیم‌گیری سریع دارید، بسیار مفید است. علاوه بر این، گزارشات پیش‌ساخته می‌توانند به شما کمک کنند تا مشکلات بالقوه را شناسایی کرده و بهبودهای لازم را اعمال کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استخراج و استفاده از گزارشات برای بررسی عملکرد سیستم” subtitle=”توضیحات کامل”]در هر سیستم پیچیده‌ای، از جمله پلتفرم‌های مدیریت منابع مانند vRealize Automation (vRA)، یکی از بهترین روش‌ها برای ارزیابی عملکرد سیستم، استخراج و تحلیل گزارشات است. این گزارشات می‌توانند اطلاعات ارزشمندی از وضعیت و عملکرد کلی سیستم، منابع مصرفی، وضعیت سرویس‌ها، مشکلات پیش‌بینی‌شده و بسیاری از جنبه‌های دیگر فراهم کنند. به‌ویژه برای مدیران سیستم‌ها و تیم‌های IT، این گزارشات به ابزاری ضروری برای شناسایی مشکلات، انجام اقدامات پیشگیرانه و بهینه‌سازی عملکرد تبدیل می‌شوند.

در این بخش، نحوه استخراج گزارشات عملکرد سیستم و استفاده از آنها برای بررسی وضعیت و عملکرد بهینه سیستم توضیح داده خواهد شد.

1. استخراج گزارشات عملکرد سیستم در vRA

یکی از ویژگی‌های کلیدی vRA، قابلیت استخراج گزارشات از منابع مختلف است. این گزارشات می‌توانند شامل اطلاعاتی از قبیل مصرف CPU، RAM، Storage، عملکرد سرویس‌ها، SLA و هزینه‌های منابع باشند.

برای استخراج گزارشات عملکرد سیستم در vRA، ابتدا باید با استفاده از رابط کاربری یا CLI به بخش گزارشات دسترسی پیدا کرده و نوع گزارشی که نیاز دارید را انتخاب کنید.

1.1. استخراج گزارشات مصرف منابع

گزارشات مصرف منابع در vRA به شما کمک می‌کنند تا مصرف منابع مانند CPU، RAM و Storage را بررسی کنید. این گزارشات می‌توانند در تشخیص بار اضافی، مشکلات عملکردی یا نیاز به مقیاس‌پذیری سیستم مفید باشند.

برای استخراج گزارش مصرف CPU از CLI، دستور زیر را وارد کنید:

# استخراج گزارش مصرف CPU در vRA
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/cpu-usage -t "last 7 days"

این دستور گزارشی از مصرف CPU در 7 روز گذشته را به شما نمایش می‌دهد.

1.2. استخراج گزارشات مصرف RAM

برای تحلیل استفاده از حافظه RAM و مشاهده روند مصرف آن در زمان‌های مختلف، می‌توانید از گزارشات مشابه استفاده کنید. دستور زیر گزارش مصرف RAM را در 7 روز گذشته نمایش می‌دهد:

# استخراج گزارش مصرف RAM در vRA
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/ram-usage -t "last 7 days"

1.3. استخراج گزارشات استفاده از Storage

گزارشات استفاده از Storage به شما کمک می‌کنند تا مشاهده کنید که چه مقدار از فضای ذخیره‌سازی استفاده شده است و آیا نیاز به گسترش ظرفیت ذخیره‌سازی وجود دارد یا خیر. برای استخراج گزارش از این مورد، از دستور زیر استفاده کنید:

# استخراج گزارش مصرف Storage در vRA
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/storage-usage -t "last 30 days"

---

2. تجزیه‌وتحلیل عملکرد سرویس‌ها

برای بررسی عملکرد سرویس‌ها، vRA گزارشاتی را فراهم می‌کند که شامل اطلاعاتی از قبیل زمان پاسخ، وضعیت سرویس، بار کاری و خطاهای احتمالی هستند. این گزارشات می‌توانند به شما کمک کنند تا بدانید کدام سرویس‌ها تحت فشار قرار دارند و نیاز به بهینه‌سازی یا رفع مشکلات دارند.

برای استخراج گزارش عملکرد سرویس‌ها، می‌توانید دستور زیر را وارد کنید:

# استخراج گزارش عملکرد سرویس‌ها در vRA
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/service-performance -t "last 7 days"

این دستور گزارشی از عملکرد سرویس‌ها در 7 روز گذشته را نمایش می‌دهد که شامل زمان پاسخ، نرخ موفقیت و مشکلات احتمالی است.

---

3. تحلیل SLA و انطباق با توافقات سطح خدمات

گزارشات SLA یا توافقات سطح خدمات به شما کمک می‌کنند تا بررسی کنید که سرویس‌ها و سیستم‌ها تا چه اندازه به تعهدات زمان‌بندی‌شده خود پایبند بوده‌اند. این گزارشات می‌توانند برای تحلیل مشکلات در زمان تحویل سرویس یا درخواست‌های کاربران مفید باشند.

برای استخراج گزارش SLA، از دستور زیر استفاده کنید:

# استخراج گزارش وضعیت SLA در vRA
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/sla-compliance -t "last 30 days"

این دستور گزارشی از انطباق SLA در 30 روز گذشته را به شما نمایش می‌دهد.

---

4. بررسی و تحلیل هزینه‌ها

گزارشات هزینه به شما امکان می‌دهند که مصرف منابع و سرویس‌ها را از لحاظ مالی تجزیه و تحلیل کنید. این گزارشات می‌توانند به شما کمک کنند تا مدیریت بهتری بر روی هزینه‌ها داشته باشید و در صورت لزوم اقداماتی جهت کاهش هزینه‌ها انجام دهید.

برای استخراج گزارش هزینه‌های منابع در vRA، دستور زیر را وارد کنید:

# استخراج گزارش هزینه‌ها در vRA
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/cost-analysis -t "last 30 days"

این دستور گزارشی از هزینه‌های مربوط به منابع سیستم در 30 روز گذشته را به شما نمایش می‌دهد.

---

5. تجزیه‌وتحلیل وضعیت بار کاری و ترافیک شبکه

در کنار منابع سخت‌افزاری و سرویس‌ها، بار کاری و ترافیک شبکه نیز عواملی حیاتی در عملکرد سیستم هستند. vRA گزارشی از بار کاری و میزان ترافیک شبکه در هر بازه زمانی خاص ارائه می‌دهد که می‌تواند به شما در شناسایی مشکلات و بهینه‌سازی مصرف کمک کند.

برای استخراج گزارشی از وضعیت ترافیک شبکه، از دستور زیر استفاده کنید:

# استخراج گزارش وضعیت بار کاری و ترافیک شبکه
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/network-traffic -t "last 30 days"

این دستور گزارشی از ترافیک شبکه در 30 روز گذشته را به شما نمایش می‌دهد.

---

جمع‌بندی

استخراج گزارشات عملکرد سیستم در vRA یک ابزار بسیار مهم برای تحلیل و ارزیابی منابع، عملکرد سرویس‌ها، انطباق با SLA و هزینه‌ها است. این گزارشات به مدیران سیستم‌ها کمک می‌کنند تا مشکلات موجود را شناسایی و رفع کنند، به بهینه‌سازی سیستم بپردازند و در نهایت عملکرد سیستم را بهبود بخشند. با استفاده از دستورات مختلف CLI در vRA، می‌توانید گزارشات مختلفی را از مصرف منابع، عملکرد سرویس‌ها و هزینه‌ها استخراج کرده و بر اساس آنها تصمیمات مدیریتی مناسبی اتخاذ کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. پیکربندی هشدارها و اطلاع‌رسانی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیم هشدارها و اطلاع‌رسانی‌های خودکار برای مشکلات احتمالی” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از مهم‌ترین جنبه‌های مدیریت سیستم‌ها و منابع در هر پلتفرم نظارتی، تنظیم هشدارها و اطلاع‌رسانی‌های خودکار است. این ابزارها به شما کمک می‌کنند تا به‌محض بروز مشکلات یا وقوع وضعیت‌های غیرمعمول، اطلاع‌رسانی فوری دریافت کنید. تنظیم هشدارها به شما این امکان را می‌دهد که پیش از آنکه یک مشکل به بحران تبدیل شود، اقدام لازم را انجام دهید و از آسیب‌های بیشتر جلوگیری کنید.

در این بخش، به بررسی نحوه تنظیم هشدارها و اطلاع‌رسانی‌های خودکار در پلتفرم‌های نظارتی مانند vRealize Automation (vRA) پرداخته خواهد شد.

1. تنظیم هشدارها در vRA

vRA به شما این امکان را می‌دهد که برای وضعیت‌های خاص سیستم، هشدارهایی تنظیم کنید. این هشدارها می‌توانند از طریق ایمیل، پیام متنی، یا حتی ابزارهای دیگر مانند Slack ارسال شوند. شما می‌توانید هشدارها را برای وضعیت‌های مختلفی مانند مصرف بیش از حد منابع، خرابی سرویس‌ها، و عدم تطابق با SLA تنظیم کنید.

1.1. ایجاد یک سیاست هشدار

برای ایجاد هشدار در vRA، ابتدا باید یک سیاست هشدار تعریف کنید. این سیاست می‌تواند برای منابع مختلف مانند CPU، RAM، Storage و همچنین وضعیت سرویس‌ها ایجاد شود.

1. به بخش Alerts در پنل مدیریت vRA بروید.
2. گزینه Create Alert را انتخاب کنید.
3. نوع هشدار و شرایط آن (مثلاً مصرف بیش از 80% CPU) را مشخص کنید.
4. نحوه اطلاع‌رسانی (ایمیل، پیام متنی و غیره) را انتخاب کنید.
5. سیاست را ذخیره کنید.

1.2. تنظیم هشدار برای مصرف منابع

برای تنظیم هشدار مربوط به مصرف منابع مانند CPU، دستور زیر را در CLI وارد کنید:

# تنظیم هشدار برای مصرف CPU بیش از 80%
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/cpu-usage -t "if cpu_usage > 80"

این دستور به vRA اعلام می‌کند که اگر مصرف CPU بیش از 80% شد، یک هشدار فعال شود.

1.3. تنظیم هشدار برای مصرف RAM

برای هشدار مصرف بیش از حد RAM، از دستور مشابه استفاده کنید:

# تنظیم هشدار برای مصرف RAM بیش از 80%
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/ram-usage -t "if ram_usage > 80"

این دستور هشدار را در صورت مصرف بالای 80% RAM فعال می‌کند.

1.4. تنظیم هشدار برای مشکلات سرویس‌ها

شما می‌توانید هشدارهایی برای زمانی که یک سرویس متوقف یا با خطا مواجه می‌شود، تنظیم کنید. برای این کار، دستور زیر را وارد کنید:

# تنظیم هشدار برای خرابی سرویس
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/service-down -t "if service_status == 'down'"

این دستور به vRA می‌گوید که در صورت بروز مشکل در وضعیت سرویس و عدم کارکرد آن، هشدار ارسال شود.

---

2. اطلاع‌رسانی خودکار از طریق ایمیل یا سایر کانال‌ها

پس از تنظیم سیاست‌های هشدار، نیاز به راه‌اندازی سیستم‌های اطلاع‌رسانی خودکار دارید. شما می‌توانید برای ارسال هشدارها از ایمیل، Slack یا سایر کانال‌های پیام‌رسان استفاده کنید.

2.1. پیکربندی ارسال ایمیل

برای تنظیم ارسال ایمیل به‌عنوان کانال اطلاع‌رسانی، باید تنظیمات مربوط به سرویس ایمیل را در vRA پیکربندی کنید. به مسیر زیر بروید:

Admin Console > Notifications > Email Settings

در این بخش، تنظیمات سرویس SMTP ایمیل را وارد کنید:

• SMTP Server: smtp.yourdomain.com
• Port: 25
• Sender Email: alerts@yourdomain.com
• Authentication: Yes (در صورت نیاز به ورود)

پس از پیکربندی سرویس ایمیل، هنگام ایجاد هر هشدار، می‌توانید گزینه ارسال ایمیل را فعال کنید.

2.2. ارسال پیام‌های متنی (SMS) و استفاده از Slack

برای ارسال پیام‌های متنی، شما می‌توانید از سرویس‌های پیام‌رسانی مانند Twilio یا برای ارسال هشدارها به Slack، از Webhook‌های Slack استفاده کنید. این تنظیمات معمولاً در پنل‌های تنظیمات پیام‌رسانی قرار دارند و باید API مربوط به سرویس را وارد کنید.

---

3. بررسی و مدیریت هشدارها

برای پیگیری و مدیریت هشدارهای ایجادشده، vRA گزارشاتی از وضعیت هشدارها فراهم می‌آورد. این گزارشات به شما کمک می‌کنند تا بررسی کنید که آیا هشدارهای فعال به درستی کار می‌کنند و یا نیاز به تنظیمات بیشتری دارند.

برای مشاهده وضعیت هشدارها در CLI، دستور زیر را وارد کنید:

# مشاهده وضعیت هشدارها در vRA
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/status

این دستور گزارشی از تمام هشدارهای فعال و وضعیت آنها (فعال یا غیرفعال) به شما نمایش می‌دهد.

---

4. بهینه‌سازی و سفارشی‌سازی هشدارها

برای جلوگیری از ارسال هشدارهای غیرضروری یا بی‌فایده، شما می‌توانید قوانین پیچیده‌تری برای شرایط هشدار ایجاد کنید. به‌عنوان مثال، می‌توانید برای هر هشدار یک آستانه زمانی تنظیم کنید یا هشدارها را بر اساس شدت مشکل اولویت‌بندی کنید.

برای مثال، برای تنظیم هشدار بر اساس اولویت، می‌توانید دستور زیر را وارد کنید:

# تنظیم اولویت هشدار
/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/set-priority -t "if cpu_usage > 80, priority = high"

این دستور تعیین می‌کند که اگر مصرف CPU بیش از 80% باشد، هشدار به‌عنوان هشدار اولویت‌دار و “high” تعیین شود.

---

جمع‌بندی

تنظیم هشدارها و اطلاع‌رسانی‌های خودکار یکی از ابزارهای حیاتی برای مدیران سیستم است که به‌وسیله آن می‌توانند به‌محض بروز مشکلات یا ناهنجاری‌ها در سیستم‌ها، اطلاع‌رسانی فوری دریافت کنند و اقدامات اصلاحی لازم را انجام دهند. در vRA، این امکان وجود دارد که هشدارها برای مصرف منابع، مشکلات سرویس‌ها و سایر موارد پیکربندی شوند و از طریق کانال‌های مختلف مانند ایمیل یا پیامک اطلاع‌رسانی شوند. همچنین با استفاده از دستورهای CLI، می‌توان به‌راحتی این هشدارها را تنظیم و مدیریت کرد و به‌طور مؤثری از وقوع مشکلات جدی جلوگیری نمود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تعیین آستانه‌های مختلف برای هر نوع هشدار” subtitle=”توضیحات کامل”]تعیین آستانه‌های مختلف برای هر نوع هشدار یکی از مهم‌ترین مراحل در مدیریت سیستم‌ها و منابع است. این آستانه‌ها تعیین می‌کنند که هشدارهای مختلف در شرایط خاص فعال شوند. به این ترتیب، مدیران سیستم می‌توانند مشکلات را پیش از آنکه به بحران تبدیل شوند شناسایی کرده و واکنش‌های لازم را انجام دهند.

در این بخش به نحوه تعیین آستانه‌های مختلف برای انواع هشدار در پلتفرم‌های نظارتی مانند vRealize Automation (vRA) پرداخته خواهد شد. این آستانه‌ها می‌توانند شامل محدودیت‌های مصرف منابع، خرابی سرویس‌ها، و خطاهای شبکه و ذخیره‌سازی باشند.

1. تعیین آستانه‌های مصرف منابع (CPU، RAM، Storage)

برای هر نوع منابعی که تحت نظارت قرار دارند (CPU، RAM و Storage)، می‌توان آستانه‌های مختلفی تعیین کرد. این آستانه‌ها مشخص می‌کنند که در صورت تجاوز مصرف از حد مشخص، هشدار فعال شود.

1.1. آستانه مصرف CPU

برای تعیین آستانه مصرف CPU، می‌توان سطح هشدارهای مختلف را براساس درصد مصرف CPU تنظیم کرد. به‌عنوان مثال، ممکن است برای مصرف بیش از 70% یک هشدار “کم اهمیت”، برای مصرف بیش از 85% هشدار “متوسط” و برای مصرف بیش از 95% هشدار “بحرانی” تنظیم کنید.

برای پیکربندی این آستانه‌ها در vRA، ابتدا وارد پنل Alerts شوید، سپس گزینه Create Alert را انتخاب کنید و برای هر سطح آستانه، شرایط مورد نظر را تعیین کنید.

1. آستانه مصرف 70%:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/cpu-usage -t "if cpu_usage > 70, priority = low"
   

2. آستانه مصرف 85%:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/cpu-usage -t "if cpu_usage > 85, priority = medium"
   

3. آستانه مصرف 95%:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/cpu-usage -t "if cpu_usage > 95, priority = high"
   

1.2. آستانه مصرف RAM

برای مصرف بیش از حد RAM نیز مشابه CPU می‌توان آستانه‌های مختلفی تعیین کرد:

1. آستانه مصرف 70% RAM:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/ram-usage -t "if ram_usage > 70, priority = low"
   

2. آستانه مصرف 85% RAM:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/ram-usage -t "if ram_usage > 85, priority = medium"
   

3. آستانه مصرف 95% RAM:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/ram-usage -t "if ram_usage > 95, priority = high"
   

1.3. آستانه مصرف Storage

برای مصرف بیش از حد فضای ذخیره‌سازی نیز باید آستانه‌های مشابه تنظیم شوند:

1. آستانه مصرف 70% Storage:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/storage-usage -t "if storage_usage > 70, priority = low"
   

2. آستانه مصرف 85% Storage:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/storage-usage \
   -t "if storage_usage > 85, priority = medium"
   

3. آستانه مصرف 95% Storage:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/storage-usage -t "if storage_usage > 95, priority = high"
   

---

2. تعیین آستانه‌های وضعیت سرویس‌ها

در کنار مصرف منابع، می‌توان آستانه‌هایی برای وضعیت سرویس‌ها تنظیم کرد. برای مثال، اگر یک سرویس در وضعیت “Unavailable” یا “Failed” قرار گیرد، باید به‌طور خودکار یک هشدار فعال شود.

1. آستانه وضعیت سرویس “Unavailable”:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/service-status \
   -t "if service_status == 'unavailable', priority = high"
   

2. آستانه وضعیت سرویس “Failed”:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/service-status \
   -t "if service_status == 'failed', priority = critical"
   

---

3. تعیین آستانه‌های خطای شبکه

برای نظارت بر عملکرد شبکه و میزان استفاده از پهنای باند، می‌توان آستانه‌هایی برای میزان ترافیک شبکه یا خطاهای شبکه تنظیم کرد.

1. آستانه خطای شبکه (بر اساس بسته‌های از دست رفته):

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/network-errors \
   -t "if network_errors > 100, priority = medium"
   

2. آستانه استفاده از پهنای باند:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/network-traffic \
   -t "if network_usage > 80, priority = high"
   

---

4. تنظیم آستانه‌های هشدار مبتنی بر زمان

در برخی مواقع، ممکن است نیاز داشته باشید که آستانه‌های هشدار را براساس زمان تنظیم کنید. به این معنا که تنها در صورتی که مصرف منابع یا وضعیت سرویس‌ها در مدت‌زمان خاصی از آستانه‌ها فراتر برود، هشدار فعال شود.

برای مثال، می‌توانید دستور زیر را برای آستانه زمانی 30 دقیقه تنظیم کنید:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/cpu-usage-timeout \
-t "if cpu_usage > 80 for 30 minutes, priority = high"

این دستور به این معناست که اگر مصرف CPU بیش از 80% برای مدت‌زمان 30 دقیقه ادامه داشته باشد، هشدار با اولویت بالا فعال می‌شود.

---

جمع‌بندی

تنظیم آستانه‌های مختلف برای انواع هشدارها یکی از مهم‌ترین ابزارها برای نظارت بر سیستم‌ها و منابع است. با تعیین این آستانه‌ها، می‌توان به‌طور مؤثر و دقیق‌تر بر وضعیت منابع و سرویس‌ها نظارت داشت و به محض بروز مشکلات، اقدامات لازم را انجام داد. در vRA، این امکان وجود دارد که برای هر نوع منبع و سرویس، آستانه‌های مختلفی تعیین کرده و هشدارهای متناسب با شرایط مختلف فعال کنید. با استفاده از CLI، می‌توان این آستانه‌ها را به‌راحتی تنظیم کرد و به‌طور مؤثری از بروز مشکلات بزرگ جلوگیری نمود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه پیکربندی و ارسال پیام‌های هشدار از طریق ایمیل یا سایر کانال‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌های نظارتی مانند vRealize Automation (vRA)، ارسال هشدارها از طریق ایمیل یا سایر کانال‌ها یکی از روش‌های مهم برای اطلاع‌رسانی سریع به مدیران سیستم در مورد مشکلات و وضعیت‌های بحرانی است. این هشدارها می‌توانند شامل وضعیت سرویس‌ها، مصرف منابع، خطاهای شبکه و سایر رویدادهای مهم باشند. در این بخش، نحوه پیکربندی و ارسال پیام‌های هشدار از طریق ایمیل و سایر کانال‌ها شرح داده خواهد شد.

1. پیکربندی ارسال پیام‌های هشدار از طریق ایمیل

برای ارسال هشدارها از طریق ایمیل در vRA، ابتدا باید یک سرور SMTP پیکربندی شود تا امکان ارسال ایمیل‌ها از طریق آن فراهم گردد. سپس باید هشدارها را طوری تنظیم کنید که در صورت وقوع شرایط خاص، پیام‌های ایمیلی ارسال شوند.

1.1. پیکربندی سرور SMTP در vRA

1. وارد vRA شوید و به بخش Administration بروید.
2. از منوی سمت چپ گزینه Notifications را انتخاب کنید.
3. در صفحه باز شده، گزینه Email Configuration را پیدا کنید و روی آن کلیک کنید.
4. در این قسمت باید تنظیمات مربوط به سرور SMTP خود را وارد کنید:
   • SMTP Server: آدرس سرور SMTP (مثلاً smtp.gmail.com).
   • SMTP Port: پورت سرور SMTP (معمولاً 25، 465 یا 587).
   • Username: نام کاربری برای ارسال ایمیل.
   • Password: رمز عبور مربوط به ایمیل.
   • Sender Email: ایمیل فرستنده که از آن هشدارها ارسال می‌شود.

برای پیکربندی از دستورالعمل زیر استفاده کنید:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli \
-r /vra/notifications/email \
-t "smtp_server = smtp.gmail.com, \
smtp_port = 587, \
sender_email = 'your-email@example.com', \
username = 'your-email@example.com', \
password = 'your-password'"

بعد از تنظیمات اولیه، از این به بعد می‌توانید هشدارهای مختلف را به این ایمیل ارسال کنید.

1.2. ارسال هشدار از طریق ایمیل

بعد از پیکربندی سرور SMTP، می‌توانید برای ارسال هشدار از طریق ایمیل به صورت خودکار، اقدام کنید. برای این کار، یک Alert Definition (تعریف هشدار) در vRA ایجاد می‌کنید و مشخص می‌کنید که در صورت وقوع رویداد خاص، یک ایمیل ارسال شود.

برای مثال، اگر بخواهید هشدار مصرف بالا از منابع (CPU، RAM، یا Storage) را به ایمیل ارسال کنید، مراحل زیر را انجام دهید:

1. به بخش Alerts بروید.
2. یک Alert جدید ایجاد کنید و شرایط مربوط به مصرف بالا را مشخص کنید (مثلاً مصرف CPU بیش از 80%).
3. در تنظیمات هشدار، گزینه Notify via Email را انتخاب کرده و آدرس ایمیل دریافت‌کنندگان را وارد کنید.

در نهایت، تنظیمات ممکن است مشابه دستور زیر باشد:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli \
-r /vra/alerts/cpu-usage-high \
-t "if cpu_usage > 80, send_email_to = 'admin@example.com'"

---

2. ارسال پیام‌های هشدار از طریق کانال‌های دیگر (Slack, Webhook)

در بسیاری از سیستم‌های نظارتی، امکان ارسال هشدار از طریق کانال‌های مختلف مانند Slack، Microsoft Teams یا حتی Webhook نیز وجود دارد. این کار می‌تواند برای اطلاع‌رسانی به تیم‌های مختلف یا سیستم‌های دیگر استفاده شود.

2.1. ارسال هشدار از طریق Slack

برای ارسال هشدار به Slack، ابتدا باید یک Webhook URL برای کانال مورد نظر در Slack ایجاد کنید:

1. وارد Slack شوید.
2. به بخش Apps رفته و Incoming Webhooks را جستجو کنید.
3. Webhook را برای کانال مورد نظر فعال کنید و URL مربوط به آن را دریافت کنید.

بعد از دریافت Webhook URL، می‌توانید در vRA یک هشدار ایجاد کرده و این URL را برای ارسال هشدارها استفاده کنید. برای مثال:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/cpu-usage-high \
-t "if cpu_usage > 80, send_slack_message = 'https://hooks.slack.com/services/your-webhook-url'"

در این دستور، هر زمان که مصرف CPU از 80% بیشتر شود، پیام هشدار به کانال Slack ارسال خواهد شد.

2.2. ارسال هشدار از طریق Webhook

Webhook یکی از روش‌های متداول برای ارسال هشدار به سیستم‌های دیگر یا برنامه‌های خارجی است. برای استفاده از Webhook، ابتدا باید URL مربوط به Webhook مقصد را مشخص کنید و سپس این URL را در تنظیمات هشدار وارد کنید.

1. URL مربوط به Webhook مقصد را دریافت کنید (برای مثال، یک سیستم اتوماسیون یا پایگاه داده).
2. سپس در vRA، در تنظیمات هشدار، گزینه Notify via Webhook را فعال کنید و URL Webhook را وارد کنید:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli \
-r /vra/alerts/cpu-usage-high \
-t "if cpu_usage > 80, send_webhook = 'https://example.com/webhook'"

---

3. تعیین شرایط و ارسال پیام هشدار در هنگام وقوع خطا

می‌توانید شرایط خاصی را برای ارسال پیام‌های هشدار تنظیم کنید تا فقط در مواقع بحرانی، پیام ارسال شود. به عنوان مثال، اگر مصرف CPU از حد خاصی فراتر رود یا یک سرویس متوقف شود، پیامی ارسال خواهد شد.

برای مثال، اگر بخواهید هر بار که یک سرویس متوقف شد، ایمیل ارسال کنید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli \
-r /vra/alerts/service-down \
-t "if service_status == 'down', send_email_to = 'admin@example.com'"

---

جمع‌بندی

پیکربندی و ارسال پیام‌های هشدار از طریق ایمیل و سایر کانال‌ها یکی از مهم‌ترین ابزارها در نظارت و مدیریت سیستم‌ها است. با استفاده از پیکربندی‌های مناسب و تعیین شرایط خاص برای ارسال هشدارها، می‌توان به‌طور مؤثر از وضعیت سیستم‌ها و منابع مطلع شد و اقدامات پیشگیرانه را انجام داد. در این بخش، نحوه پیکربندی سرور SMTP برای ارسال ایمیل‌ها، استفاده از Webhook و Slack برای ارسال هشدارها و تنظیم شرایط مختلف برای ارسال پیام‌ها توضیح داده شد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. استفاده از VMware vRealize Log Insight برای گزارش‌گیری”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی vRealize Log Insight برای تجزیه‌وتحلیل لاگ‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]vRealize Log Insight یکی از ابزارهای قدرتمند VMware است که برای تجزیه‌وتحلیل لاگ‌ها در محیط‌های مجازی و ابری طراحی شده است. این ابزار به شما امکان می‌دهد تا داده‌های مربوط به عملکرد سیستم‌ها، برنامه‌ها، و زیرساخت‌ها را به‌صورت مرکزی مدیریت کنید و آن‌ها را برای شناسایی مشکلات و تجزیه‌وتحلیل‌های دقیق‌تر بررسی نمایید.

مراحل پیکربندی vRealize Log Insight

1. نصب vRealize Log Insight: برای شروع، باید vRealize Log Insight را نصب کنید. مراحل نصب بسته به نسخه و محیط ممکن است متفاوت باشد، اما معمولاً شامل دانلود فایل نصب و نصب آن روی سرور مجازی است.
2. پیکربندی جمع‌آوری لاگ‌ها: پس از نصب، شما باید منابع مختلف (مثل سرورها، دستگاه‌ها، ماشین‌های مجازی، و اپلیکیشن‌ها) را برای ارسال لاگ‌ها به vRealize Log Insight پیکربندی کنید.برای مثال، می‌توانید فایل پیکربندی را در ماشین‌های مجازی تنظیم کنید تا لاگ‌ها به سرور Log Insight ارسال شوند.
3. پیکربندی منابع برای ارسال لاگ‌ها: شما می‌توانید تنظیمات را به صورت دستی از طریق رابط گرافیکی یا CLI انجام دهید. در اینجا یک نمونه پیکربندی CLI آورده شده است که به شما امکان ارسال لاگ‌ها از یک ماشین مجازی را می‌دهد:

   /opt/vmware/loginsight/agent/bin/loginsight-agent-config \
     --server loginsight-server.example.com \
     --collect_logs /var/log/*
   

   این دستور لاگ‌ها را از مسیر /var/log/* جمع‌آوری کرده و به سرور loginsight-server.example.com ارسال می‌کند.

4. پیکربندی فایروال: اطمینان حاصل کنید که فایروال به‌درستی پیکربندی شده و اجازه می‌دهد که ترافیک لاگ از منابع مختلف به سرور vRealize Log Insight ارسال شود. به‌طور معمول، پورت‌های TCP 514 و 5514 برای دریافت لاگ‌ها از دستگاه‌های مختلف استفاده می‌شوند.
5. پیکربندی دریافت لاگ‌ها از سیستم‌های دیگر: برای دریافت لاگ‌ها از منابع دیگر مانند سرورها و دستگاه‌ها، می‌توانید پروتکل‌هایی مانند Syslog را پیکربندی کنید. برای مثال، برای پیکربندی سرور Log Insight برای دریافت لاگ‌ها از دستگاه‌های دیگر، باید فایل پیکربندی /etc/syslog.conf را ویرایش کنید:

   *.* @loginsight-server.example.com:514
   

   این دستور لاگ‌ها را به سرور Log Insight ارسال می‌کند.

6. پیکربندی و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: پس از پیکربندی، می‌توانید از رابط گرافیکی vRealize Log Insight برای تجزیه‌وتحلیل لاگ‌ها استفاده کنید. در اینجا، شما می‌توانید فیلترهایی برای جستجو در لاگ‌ها اعمال کنید، گزارش‌هایی ایجاد کنید، و هشدارهایی برای مشکلات احتمالی تنظیم کنید.

---

پیکربندی و تجزیه‌وتحلیل لاگ‌ها از طریق CLI

اگر بخواهید تجزیه‌وتحلیل لاگ‌ها را از طریق CLI انجام دهید، می‌توانید از ابزار loginsight در vRealize Log Insight استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای جستجوی لاگ‌ها و فیلتر کردن خطاها، از دستور زیر استفاده کنید:

/opt/vmware/loginsight/bin/loginsight \
  --query "ERROR" \
  --start-time "2025-04-01T00:00:00" \
  --end-time "2025-04-02T00:00:00"

این دستور به شما امکان می‌دهد خطاهایی که در تاریخ مشخص شده رخ داده‌اند را جستجو کنید.

---

جمع‌بندی

پیکربندی vRealize Log Insight به شما این امکان را می‌دهد که لاگ‌های محیط‌های مختلف را جمع‌آوری، تجزیه‌وتحلیل، و از آن‌ها برای شناسایی مشکلات و بهینه‌سازی عملکرد استفاده کنید. این ابزار، که با رابط گرافیکی و CLI کار می‌کند، به‌صورت انعطاف‌پذیر به شما کمک می‌کند که لاگ‌ها را از منابع مختلف جمع‌آوری کرده و تجزیه‌وتحلیل‌های دقیق‌تری انجام دهید. برای استفاده موثر از آن، باید منابع مختلف را پیکربندی کرده، فایروال را تنظیم کنید، و ابزارهای تحلیل لاگ‌ها را به‌درستی پیکربندی کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”یکپارچگی Log Insight با vRA” subtitle=”توضیحات کامل”]یکپارچگی vRealize Log Insight با vRealize Automation (vRA) به شما این امکان را می‌دهد که به‌طور مؤثر از تجزیه‌وتحلیل لاگ‌ها و داده‌های عملکرد برای بهبود خودکارسازی فرآیندها، شناسایی مشکلات و انجام اصلاحات سریع استفاده کنید. با این یکپارچگی، می‌توانید لاگ‌های مربوط به vRA را به‌صورت متمرکز در vRealize Log Insight مشاهده کرده و از قابلیت‌های تجزیه‌وتحلیل پیشرفته آن برای شناسایی مشکلات در سطح سیستم و زیرساخت استفاده نمایید.

مراحل یکپارچگی vRealize Log Insight با vRA

1. نصب و پیکربندی Log Insight Agent در vRA: ابتدا باید Log Insight Agent را بر روی سرورهایی که vRA بر روی آن‌ها نصب شده است، نصب کنید تا لاگ‌های مربوط به vRA به Log Insight ارسال شوند.برای نصب Log Insight Agent، به مسیر زیر بروید:

   /opt/vmware/loginsight/agent/bin/install.sh
   

   پس از نصب، باید Agent را پیکربندی کنید تا لاگ‌ها را به سرور Log Insight ارسال کند. برای این کار، فایل پیکربندی Agent را ویرایش کرده و آدرس سرور Log Insight را وارد کنید.

   مسیر فایل پیکربندی:

   /etc/vmware-loginsight-agent/agent.cfg
   

   در این فایل باید خط زیر را اضافه کنید:

   server = loginsight-server.example.com
   

   سپس سرویس را راه‌اندازی مجدد کنید:

   systemctl restart vmware-loginsight-agent
   

2. پیکربندی vRA برای ارسال لاگ‌ها به Log Insight: در vRA، باید پیکربندی‌های مربوط به ارسال لاگ‌ها به Log Insight را فعال کنید. این کار را می‌توانید از طریق کنسول مدیریت vRA انجام دهید.مراحل:
   • وارد کنسول مدیریت vRA شوید.
   • به بخش Administration رفته و گزینه Log Insight Integration را انتخاب کنید.
   • آدرس سرور Log Insight خود را وارد کنید و تایید کنید که ارتباط بین vRA و Log Insight برقرار است.
3. تنظیمات مربوط به جمع‌آوری لاگ‌ها: برای جمع‌آوری لاگ‌ها از سرویس‌های مختلف vRA (مانند ماشین‌های مجازی، درخواست‌ها و رویدادهای مربوط به تخصیص منابع)، باید تنظیمات مربوط به Syslog را در vRA فعال کنید.به‌عنوان مثال، می‌توانید مسیر لاگ‌ها را در فایل‌های پیکربندی زیر مشخص کنید:

   مسیر فایل پیکربندی Syslog:

   /etc/rsyslog.conf
   

   و سپس باید خط زیر را برای ارسال لاگ‌ها به Log Insight اضافه کنید:

   *.* @loginsight-server.example.com:514
   

4. بررسی لاگ‌ها و تجزیه‌وتحلیل در Log Insight: پس از یکپارچگی موفق، شما می‌توانید لاگ‌های vRA را در vRealize Log Insight مشاهده و تجزیه‌وتحلیل کنید. در رابط گرافیکی Log Insight، از فیلترها و داشبوردهای مختلف برای جستجو و تجزیه‌وتحلیل لاگ‌ها استفاده کنید.به‌عنوان مثال، برای جستجو در لاگ‌های vRA، می‌توانید از کوئری‌های زیر استفاده کنید:

   /opt/vmware/loginsight/bin/loginsight --query "vRA"
   

5. ساخت داشبوردهای سفارشی برای vRA در Log Insight: پس از یکپارچگی، می‌توانید داشبوردهای سفارشی در vRealize Log Insight بسازید تا اطلاعات مربوط به عملکرد vRA و وضعیت سیستم‌ها را به‌صورت گرافیکی و قابل فهم نمایش دهید. این داشبوردها می‌توانند شامل گراف‌ها، نمودارها و گزارش‌های مختلف باشند.
6. استفاده از هشدارها و گزارش‌ها در Log Insight: برای نظارت بهتر، می‌توانید هشدارهایی برای مشکلات خاص در vRA تنظیم کنید. این هشدارها می‌توانند به‌صورت خودکار از طریق ایمیل، Webhook، یا سایر کانال‌ها ارسال شوند.به‌عنوان مثال، می‌توانید یک هشدار برای وضعیت پردازنده (CPU) در vRA ایجاد کنید که اگر استفاده از CPU از حد مشخصی بالاتر رفت، هشدار ارسال کند:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/cpu-usage-high \
   -t "if cpu_usage > 80, send_email_to = 'admin@example.com'"
   

---

جمع‌بندی

یکپارچگی vRealize Log Insight با vRealize Automation (vRA) به شما این امکان را می‌دهد که لاگ‌های مربوط به vRA را به‌طور متمرکز در Log Insight مشاهده و تجزیه‌وتحلیل کنید. این یکپارچگی موجب افزایش قابلیت‌های نظارتی، شناسایی مشکلات سریع‌تر و بهبود فرآیندهای خودکارسازی می‌شود. با استفاده از این ابزارها، می‌توانید داشبوردهای سفارشی ایجاد کنید، هشدارها را تنظیم کنید و به‌طور مؤثر داده‌های لاگ را برای شناسایی و رفع مشکلات تجزیه‌وتحلیل کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تجزیه و تحلیل لاگ‌های سیستم و شناسایی مشکلات” subtitle=”توضیحات کامل”]تجزیه و تحلیل لاگ‌های سیستم یکی از مهم‌ترین مراحل در نگهداری و مدیریت سیستم‌های فناوری اطلاعات است. با استفاده از لاگ‌ها، می‌توان مشکلات سیستم را شناسایی کرده و به سرعت نسبت به رفع آن‌ها اقدام کرد. این فرآیند به ویژه در محیط‌های پیچیده‌ای مانند vRealize Automation (vRA) و سیستم‌های ابری اهمیت زیادی پیدا می‌کند، چرا که مشکلات می‌توانند تاثیرات گسترده‌ای بر عملکرد و دسترس‌پذیری سیستم‌ها بگذارند.

مراحل تجزیه و تحلیل لاگ‌های سیستم

1. جمع‌آوری لاگ‌ها از منابع مختلف اولین قدم برای تجزیه و تحلیل لاگ‌ها، جمع‌آوری آن‌ها از منابع مختلف سیستم است. در محیط‌هایی مانند vRA، لاگ‌ها ممکن است از منابع مختلفی مانند سرورهای vRA، ماشین‌های مجازی، دستگاه‌های شبکه، یا دیگر سیستم‌ها جمع‌آوری شوند. برای اطمینان از این که تمام لاگ‌ها به درستی جمع‌آوری می‌شوند، باید منابع مختلف سیستم را به ابزارهای تجزیه و تحلیل لاگ‌ها متصل کرد.
   • برای این کار، شما می‌توانید از Agentهای Log Insight برای جمع‌آوری لاگ‌ها از سرورها و منابع مختلف استفاده کنید.
2. ارسال لاگ‌ها به سرورهای تجزیه و تحلیل پس از جمع‌آوری لاگ‌ها، باید آن‌ها را به یک سیستم مرکزی برای تجزیه و تحلیل ارسال کرد. یکی از محبوب‌ترین ابزارها برای این کار vRealize Log Insight است که قادر به دریافت و تجزیه و تحلیل لاگ‌ها از منابع مختلف به‌صورت متمرکز است.به عنوان مثال، برای ارسال لاگ‌ها به سرور Log Insight، باید پیکربندی‌هایی مانند تنظیمات Syslog را در سیستم‌ها و سرورها انجام دهید:

   در فایل /etc/rsyslog.conf، می‌توانید تنظیم کنید که لاگ‌ها به سرور Log Insight ارسال شوند:

   *.* @loginsight-server.example.com:514
   

   پس از این پیکربندی، لاگ‌ها به‌طور خودکار به سرور Log Insight ارسال خواهند شد.

3. تجزیه و تحلیل لاگ‌ها پس از جمع‌آوری و ارسال لاگ‌ها به Log Insight، مرحله بعدی تجزیه و تحلیل آن‌ها است. این مرحله شامل جستجو، فیلتر کردن و تجزیه و تحلیل داده‌های لاگ به‌منظور شناسایی مشکلات و مسائل سیستم است.به‌عنوان مثال، می‌توان از کوئری‌های خاصی برای جستجوی لاگ‌های خطا یا مشکلات سیستم استفاده کرد. به‌عنوان نمونه، اگر به دنبال مشکلات CPU در vRA باشید، می‌توانید کوئری زیر را اجرا کنید:

   /opt/vmware/loginsight/bin/loginsight --query "CPU usage > 80"
   

   این کوئری تمام لاگ‌هایی که مصرف CPU بالاتر از 80 درصد را نشان می‌دهند، پیدا خواهد کرد.

4. شناسایی مشکلات رایج در طی تجزیه و تحلیل لاگ‌ها، می‌توان به مشکلات مختلفی پی برد. از جمله مشکلات رایج که ممکن است در لاگ‌ها شناسایی شوند عبارتند از:
   • مشکلات منابع (CPU, RAM, Storage): اگر مصرف منابع سیستم به حدی برسد که از ظرفیت پیش‌بینی شده بیشتر شود، این موضوع می‌تواند باعث بروز مشکلات عملکردی شود. با بررسی لاگ‌ها می‌توان به سرعت متوجه شد که کدام بخش از سیستم بیشترین فشار را تحمل می‌کند.
   • خطاهای نرم‌افزاری و سیستمی: خطاهایی که در طول عملیات برنامه‌ها یا سیستم‌ها رخ می‌دهند، معمولاً در لاگ‌ها ثبت می‌شوند. این خطاها می‌توانند ناشی از اشکالات کدنویسی، پیکربندی اشتباه یا مشکلات داخلی نرم‌افزار باشند.
   • مشکلات شبکه: لاگ‌های مربوط به شبکه می‌توانند مشکلاتی مانند از دست رفتن بسته‌ها، تأخیر بالا یا قطع ارتباطات را نشان دهند.
   • مشکلات در ارتباطات با پایگاه داده: بسیاری از سیستم‌ها، از جمله vRA، به پایگاه داده‌های مختلفی متصل هستند. مشکلاتی مانند اتصال قطع شده یا زمان پاسخ کند پایگاه داده معمولاً در لاگ‌ها ثبت می‌شود.
5. ایجاد هشدارها برای مشکلات شناسایی‌شده پس از شناسایی مشکلات از طریق تجزیه و تحلیل لاگ‌ها، می‌توان هشدارهایی برای این مشکلات تنظیم کرد. این هشدارها به‌طور خودکار در صورت وقوع مشکل، به تیم‌های مربوطه اطلاع می‌دهند تا سریع‌تر نسبت به رفع مشکل اقدام کنند.به‌عنوان مثال، برای ارسال هشدار ایمیلی در صورت مصرف بیش از حد CPU در vRA، می‌توان از دستور زیر استفاده کرد:

   /opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/alerts/cpu-usage-high \
   -t "if cpu_usage > 80, send_email_to = 'admin@example.com'"
   

6. استفاده از داشبوردها و گزارش‌ها در نهایت، می‌توان با استفاده از داشبوردهای تجزیه و تحلیل، گزارش‌های دقیق و واضحی از وضعیت سیستم تهیه کرد. این داشبوردها می‌توانند داده‌های عملکردی و لاگ‌ها را به‌طور گرافیکی نمایش دهند و روندهای مختلف را شبیه‌سازی کنند تا کاربران به راحتی به اطلاعات مورد نظر دست یابند.

---

جمع‌بندی

تجزیه و تحلیل لاگ‌های سیستم فرآیند مهمی است که به شناسایی مشکلات سیستم کمک می‌کند و می‌تواند به‌طور مؤثر به شما در رفع مشکلات و بهبود عملکرد سیستم کمک کند. با استفاده از ابزارهای تجزیه و تحلیل لاگ مانند vRealize Log Insight، می‌توان لاگ‌ها را جمع‌آوری کرده، آن‌ها را تجزیه و تحلیل کرده و مشکلات مختلفی را شناسایی کرد. این فرآیند نه تنها به شناسایی سریع مشکلات کمک می‌کند، بلکه باعث بهبود عملکرد و کارایی سیستم می‌شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 8. گزارش‌گیری پیشرفته و سفارشی در VMware vRA”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد گزارشات سفارشی برای نیازهای خاص کسب‌وکار” subtitle=”توضیحات کامل”]در VMware vRealize Automation (vRA)، گزارشات سفارشی به شما این امکان را می‌دهند که داده‌ها را به‌طور دقیق مطابق با نیازهای کسب‌وکار خود تجزیه و تحلیل کرده و خروجی‌های مورد نظر را دریافت کنید. ایجاد گزارشات سفارشی، فرآیندی است که شامل انتخاب داده‌ها، فیلتر کردن و تنظیم پارامترهای گزارش و انتخاب قالب مناسب برای نمایش اطلاعات است. در این قسمت، روش‌های ایجاد گزارشات سفارشی در vRA به‌صورت گرافیکی و از طریق دستورات CLI توضیح داده می‌شود.

مراحل ایجاد گزارشات سفارشی در vRA

1. انتخاب منابع داده: اولین مرحله برای ایجاد گزارشات سفارشی، انتخاب منابع داده است. شما باید از منابع داده‌ای مانند سرویس‌ها، ماشین‌های مجازی، یا منابع ابری استفاده کنید.
2. اعمال فیلترها: فیلتر کردن داده‌ها برای محدود کردن نتایج گزارش بسیار مهم است. به این ترتیب فقط داده‌های مرتبط با نیاز شما نمایش داده می‌شوند.
3. انتخاب قالب گزارش: vRA به شما این امکان را می‌دهد که قالب‌های مختلفی برای گزارشات انتخاب کنید. قالب‌هایی مانند CSV، PDF یا HTML معمولاً برای گزارشات سفارشی استفاده می‌شوند.

---

ایجاد گزارشات سفارشی به‌صورت گرافیکی

برای ایجاد گزارش سفارشی در vRA به‌صورت گرافیکی، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد کنسول vRA شوید.
2. به بخش Reporting بروید.
3. روی گزینه Create Report کلیک کنید.
4. منابع داده مورد نظر خود را انتخاب کنید (مثلاً ماشین‌های مجازی، منابع ابری، یا سرویس‌ها).
5. فیلترها و پارامترهای دلخواه را اعمال کنید.
6. قالب گزارش (PDF، CSV یا HTML) را انتخاب کنید.
7. گزارش را ذخیره کرده و آن را ارسال کنید.

---

ایجاد گزارشات سفارشی از طریق CLI

برای ایجاد گزارشات سفارشی از طریق خط فرمان (CLI)، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/create \
-t "report_name = 'CustomReport', data_source = 'VMs', filters = 'status=active', format = 'pdf'"

در این کد:

• report_name: نام گزارش سفارشی.
• data_source: منبع داده‌ای که قرار است در گزارش استفاده شود (مثلاً ماشین‌های مجازی یا منابع ابری).
• filters: فیلترهایی که برای محدود کردن داده‌ها استفاده می‌شوند (در این مثال فیلتر بر اساس وضعیت فعال بودن ماشین‌ها است).
• format: فرمت خروجی گزارش که می‌تواند PDF، CSV یا HTML باشد.

---

ذخیره‌سازی و ارسال گزارشات سفارشی

بعد از ایجاد گزارشات سفارشی، می‌توانید آن‌ها را ذخیره کرده و از طریق کانال‌های مختلفی مانند ایمیل ارسال کنید.

برای ارسال گزارشات به ایمیل، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/send \
-t "report_name = 'CustomReport', recipient_email = 'recipient@example.com'"

در این کد:

• report_name: نام گزارش سفارشی که می‌خواهید ارسال کنید.
• recipient_email: ایمیل دریافت‌کننده گزارش.

---

جمع‌بندی

ایجاد گزارشات سفارشی در vRA یک ابزار قدرتمند برای تحلیل دقیق داده‌ها و به‌دست آوردن اطلاعات مفید از منابع مختلف است. با استفاده از گزارشات سفارشی می‌توانید نیازهای خاص کسب‌وکار خود را برآورده کنید و داده‌ها را به شکلی که برای شما مفید است نمایش دهید. این کار می‌تواند به‌صورت گرافیکی و از طریق دستورات CLI انجام شود تا فرآیند ایجاد گزارشات سفارشی به‌طور کامل و کارآمد صورت گیرد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از فیلترها و پارامترهای خاص برای گزارش‌گیری دقیق‌تر” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌های مدیریت لاگ و گزارش‌گیری، استفاده از فیلترها و پارامترهای خاص به شما این امکان را می‌دهد که گزارشات دقیقی از داده‌های مورد نیاز استخراج کنید. این فیلترها می‌توانند شامل مواردی مانند زمان‌بندی، نوع خطا، یا ویژگی‌های خاص دیگری باشند که برای نیازهای خاص کسب‌وکار ضروری است.

ایجاد فیلتر برای استخراج گزارشات خاص در vRealize

در vRealize, می‌توانید با استفاده از فیلترهای خاص در فرآیند گزارش‌گیری، داده‌هایی را که نیاز دارید، به‌طور دقیق‌تر استخراج کنید. این فیلترها می‌توانند در لاگ‌ها یا در گزارشات نمایشی استفاده شوند. به‌عنوان مثال، برای فیلتر کردن گزارشات بر اساس میزان استفاده از CPU یا وضعیت سرویس‌ها، می‌توانید از پارامترهای خاص استفاده کنید.

---

مثال‌های استفاده از فیلترها و پارامترها

برای فیلتر کردن گزارشات در vRealize Log Insight بر اساس زمان یا نوع رویداد خاص، می‌توانید از کد زیر استفاده کنید:

نمونه کد برای فیلتر کردن گزارشات بر اساس زمان

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/cpu-usage \
-t "time_range = 'last 24 hours', cpu_usage > 80"

این دستور گزارشی را برای استفاده از CPU در ۲۴ ساعت گذشته فیلتر می‌کند، جایی که میزان استفاده از CPU بیشتر از 80 درصد باشد.

نمونه کد برای فیلتر کردن بر اساس نوع رویداد

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/service-status \
-t "event_type = 'critical', service_name = 'web-server'"

این دستور گزارشی را برای وضعیت سرویس‌هایی که نوع رویداد آن‌ها “critical” است، فیلتر می‌کند و در عین حال، سرویس “web-server” را هدف قرار می‌دهد.

---

پیکربندی فیلترها در vRealize Log Insight

در vRealize Log Insight می‌توانید از فیلترهای پیشرفته برای تنظیم گزارشات سفارشی استفاده کنید. برای این کار، باید فیلترها را در قسمت تنظیمات جستجو اعمال کنید. این به شما این امکان را می‌دهد که فقط داده‌هایی را مشاهده کنید که به‌طور مستقیم مرتبط با نیازهای خاص شما هستند.

مسیر فایل‌ها و پیکربندی‌ها

این پیکربندی‌ها معمولاً در فایل‌های پیکربندی یا از طریق رابط خط فرمان اعمال می‌شوند. اگر از یک رابط گرافیکی استفاده می‌کنید، می‌توانید فیلترها را مستقیماً در صفحه جستجو یا گزارش‌های vRealize Log Insight وارد کنید.

---

جمع‌بندی

استفاده از فیلترها و پارامترهای خاص برای گزارش‌گیری دقیق‌تر در vRealize به شما این امکان را می‌دهد که تنها داده‌های مهم و مرتبط را مشاهده کنید. این کار نه تنها دقت گزارشات را افزایش می‌دهد، بلکه موجب کاهش بار پردازشی و تسهیل تحلیل داده‌ها می‌شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”ذخیره‌سازی و ارسال گزارشات سفارشی به فرمت‌های مختلف (PDF، CSV)” subtitle=”توضیحات کامل”]در بسیاری از ابزارهای مانیتورینگ و گزارش‌گیری مانند vRealize, این امکان وجود دارد که گزارشات سفارشی را در فرمت‌های مختلفی مانند PDF و CSV ذخیره کرده و به راحتی ارسال کنید. این ویژگی به شما این امکان را می‌دهد که گزارشات دقیق‌تری از عملکرد سیستم، منابع، یا رویدادها ایجاد کنید و آن‌ها را به دیگران ارسال کنید یا ذخیره کنید.

ذخیره‌سازی گزارشات در فرمت‌های مختلف

برای ذخیره‌سازی گزارشات به فرمت‌های مختلف مانند PDF یا CSV در vRealize, می‌توانید از ابزارهای داخلی آن برای تبدیل داده‌ها به این فرمت‌ها استفاده کنید. در اینجا، نحوه انجام این کار به‌طور گام به گام آورده شده است.

1. گزارش به فرمت PDF

برای ذخیره‌سازی گزارشات به فرمت PDF، باید ابتدا گزارش مورد نظر را ایجاد کنید و سپس آن را به فرمت PDF تبدیل کنید. این فرمت برای ارائه گزارشات به‌طور رسمی و به‌عنوان مستندات استفاده می‌شود.

برای این کار، می‌توانید از گزینه‌های موجود در رابط کاربری گرافیکی vRealize استفاده کنید:

1. وارد بخش گزارشات شوید.
2. گزارش سفارشی مورد نظر خود را ایجاد کنید.
3. پس از ایجاد گزارش، گزینه “Export” را انتخاب کنید.
4. فرمت PDF را انتخاب کنید و گزارش را ذخیره کنید.

2. گزارش به فرمت CSV

فرمت CSV برای ذخیره‌سازی داده‌ها به‌طور ساختاریافته و قابل تجزیه‌وتحلیل با ابزارهایی مانند Excel یا برنامه‌های دیگر استفاده می‌شود.

1. وارد بخش گزارشات شوید.
2. گزارشی که می‌خواهید به فرمت CSV ذخیره کنید را انتخاب کنید.
3. پس از انتخاب گزارش، گزینه “Export” را بزنید.
4. فرمت CSV را انتخاب کنید و گزارش را ذخیره کنید.

---

ارسال گزارشات به صورت خودکار

برای ارسال گزارشات به فرمت‌های مختلف به‌صورت خودکار از طریق ایمیل یا سایر کانال‌ها، می‌توانید از ابزارهای خودکارسازی مانند vRealize Orchestrator استفاده کنید. در اینجا نحوه ارسال گزارشات به ایمیل به صورت خودکار آمده است.

نمونه کد برای ارسال گزارش به ایمیل به فرمت PDF

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/cpu-usage \
-t "time_range = 'last 24 hours'" \
-o pdf \
-e "send_email_to = 'admin@example.com'"

این دستور گزارشی برای استفاده از CPU در ۲۴ ساعت گذشته ایجاد کرده و آن را به فرمت PDF ذخیره کرده و به ایمیل مشخص شده ارسال می‌کند.

نمونه کد برای ارسال گزارش به ایمیل به فرمت CSV

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/cpu-usage \
-t "time_range = 'last 24 hours'" \
-o csv \
-e "send_email_to = 'admin@example.com'"

این دستور گزارشی برای استفاده از CPU در ۲۴ ساعت گذشته ایجاد کرده و آن را به فرمت CSV ذخیره کرده و به ایمیل مشخص شده ارسال می‌کند.

---

جمع‌بندی

ذخیره‌سازی و ارسال گزارشات سفارشی در فرمت‌های مختلف مانند PDF و CSV به شما این امکان را می‌دهد که گزارشات دقیقی از داده‌های مورد نیاز خود تهیه کنید و آن‌ها را به دیگران ارسال نمایید. این قابلیت علاوه بر سهولت در ارسال، موجب تسهیل در تجزیه‌وتحلیل داده‌ها و اشتراک‌گذاری آن‌ها با دیگران می‌شود.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 9. مدیریت هزینه‌ها و تجزیه‌وتحلیل مصرف منابع”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی گزارشات مصرف منابع و هزینه‌های سیستم” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌های مبتنی بر vRealize و سایر ابزارهای مدیریت منابع، نظارت بر مصرف منابع و هزینه‌های مرتبط با سیستم‌ها امری بسیار ضروری است. این گزارشات به مدیران سیستم‌ها کمک می‌کنند تا از مصرف منابع مانند CPU، RAM، Storage و دیگر منابع آگاه شوند و بتوانند تصمیمات بهتری در خصوص تخصیص و بهینه‌سازی منابع بگیرند.

مراحل پیکربندی گزارشات مصرف منابع و هزینه‌های سیستم

برای پیکربندی و تهیه گزارشات مصرف منابع و هزینه‌های سیستم، ابتدا باید منابع سیستم خود را به درستی شناسایی کرده و سپس از ابزارهایی مانند vRealize Operations (vROps) برای ایجاد گزارشات استفاده کنید. این گزارشات می‌توانند شامل مصرف منابع (مانند CPU، RAM، Storage) و هزینه‌های ناشی از مصرف این منابع در مدت زمان مشخص باشند.

1. شناسایی منابع سیستم

قبل از ایجاد گزارشات، نیاز است که منابع مختلف سیستم مانند ماشین‌های مجازی (VMs)، سرورها، پلتفرم‌های ابری، و سایر اجزای سیستم شناسایی شوند. vRealize امکان جمع‌آوری اطلاعات مختلف از منابع را از طریق پلاگین‌ها و اجزای مختلف خود فراهم می‌آورد.

---

2. ایجاد گزارشات مصرف منابع

در vRealize، گزارشات مصرف منابع به‌طور خودکار یا دستی قابل ایجاد هستند. برای ایجاد گزارشات مصرف منابع، شما می‌توانید از رابط کاربری گرافیکی vRealize استفاده کنید یا از دستورات CLI برای استخراج داده‌ها استفاده نمایید.

---

3. پیکربندی گزارشات مصرف منابع

گزارشات مصرف منابع به‌طور معمول شامل اطلاعاتی از قبیل:

• CPU usage: میزان استفاده از پردازنده
• RAM usage: میزان استفاده از حافظه
• Storage usage: میزان استفاده از فضای ذخیره‌سازی

برای ایجاد چنین گزارشاتی در vRealize، می‌توانید از دستوراتی مانند زیر استفاده کنید:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/resource-usage -t "time_range = 'last 7 days'"

این دستور گزارشی از مصرف منابع سیستم در ۷ روز گذشته ایجاد می‌کند.

---

4. محاسبه هزینه‌ها

برای محاسبه هزینه‌ها، باید نرخ مصرف منابع برای هر نوع منبع مشخص شود. این هزینه‌ها ممکن است بسته به استفاده از منابع مختلف مانند پردازنده، حافظه، یا فضای ذخیره‌سازی متفاوت باشند. به‌طور کلی، برای محاسبه هزینه‌ها، باید نرخ مصرف هر نوع منبع به همراه قیمت مربوطه را برای مدت زمان مورد نظر تعیین کنید.

برای مثال، برای محاسبه هزینه مصرف CPU در vRealize، می‌توانید از اطلاعات مصرف CPU در گزارشات به‌دست آمده استفاده کنید و بر اساس نرخ هزینه هر هسته پردازنده، هزینه کل مصرف را محاسبه کنید.

---

5. گزارش هزینه‌ها در فرمت‌های مختلف

گزارشات هزینه‌ای نیز باید به‌طور مشابه به گزارشات مصرف منابع ایجاد شوند و به فرمت‌های مختلف مانند PDF و CSV ذخیره و ارسال شوند. در اینجا نحوه پیکربندی این گزارشات آمده است:

نمونه کد برای ذخیره گزارش مصرف منابع به فرمت CSV

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/resource-usage \
-t "time_range = 'last 7 days'" \
-o csv \
-e "send_email_to = 'admin@example.com'"

این دستور گزارشی از مصرف منابع سیستم در ۷ روز گذشته را به فرمت CSV ذخیره کرده و آن را به ایمیل مشخص شده ارسال می‌کند.

نمونه کد برای ذخیره گزارش هزینه‌ها به فرمت PDF

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/cost-report \
-t "time_range = 'last 30 days'" \
-o pdf \
-e "send_email_to = 'admin@example.com'"

این دستور گزارشی از هزینه‌های سیستم در ۳۰ روز گذشته را به فرمت PDF ذخیره کرده و آن را به ایمیل مشخص شده ارسال می‌کند.

---

جمع‌بندی

پیکربندی گزارشات مصرف منابع و هزینه‌های سیستم به مدیران کمک می‌کند تا نظارت دقیقی بر روی مصرف منابع سیستم و هزینه‌های مرتبط با آن داشته باشند. با استفاده از ابزارهایی مانند vRealize، می‌توان گزارشات سفارشی ایجاد کرد که شامل اطلاعات مصرف منابع و هزینه‌های آن‌ها باشد. این گزارشات می‌توانند به فرمت‌های مختلف ذخیره و ارسال شوند تا در تصمیم‌گیری‌های مدیریتی کمک کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”تجزیه‌وتحلیل داده‌های هزینه برای بهینه‌سازی منابع” subtitle=”توضیحات کامل”]برای بهینه‌سازی منابع و کاهش هزینه‌ها در زیرساخت‌های IT، تجزیه‌وتحلیل دقیق داده‌های هزینه از اهمیت بالایی برخوردار است. این فرآیند می‌تواند به سازمان‌ها کمک کند تا مصرف منابع را به طور مؤثر مدیریت کنند و از منابع خود بهینه‌تر استفاده کنند. در این بخش، به بررسی روش‌ها و ابزارهایی که می‌توانند برای تجزیه‌وتحلیل داده‌های هزینه استفاده شوند خواهیم پرداخت.

1. استفاده از ابزارهای گزارش‌گیری و تجزیه‌وتحلیل هزینه

برای شروع تجزیه‌وتحلیل داده‌های هزینه، ابزارهای مختلفی برای گزارش‌گیری و تجزیه‌وتحلیل مصرف منابع وجود دارد که می‌توانند به شناسایی مناطق پرهزینه کمک کنند.

یکی از مهم‌ترین ابزارها در این زمینه، vRealize Automation (vRA) است که قابلیت‌های گزارش‌گیری پیشرفته‌ای دارد. این ابزار می‌تواند اطلاعات مربوط به مصرف منابع، مانند CPU، RAM، و Storage را جمع‌آوری کرده و در قالب گزارش‌های مختلف، هزینه‌های مربوطه را نمایش دهد.

---

2. استفاده از گزارشات مصرف منابع در vRA

در vRA، می‌توانید گزارشاتی را تنظیم کنید که مصرف منابع سیستم و هزینه‌های آن را با دقت بالا اندازه‌گیری کند. به عنوان مثال، می‌توانید گزارش‌هایی بسازید که مصرف CPU و RAM را به صورت دقیق برای هر ماشین مجازی (VM) یا سرور بررسی کنند.

---

3. تنظیم گزارشات برای هزینه‌های منابع در vRA

برای تنظیم گزارشات مربوط به هزینه‌های منابع، ابتدا باید معیارهای خاصی مانند هزینه‌های مربوط به هر نوع منبع (CPU، RAM، Storage) را تعیین کنید. این معیارها معمولاً به‌طور خاص به مدل قیمت‌گذاری منابع در محیط‌های ابری یا داخلی بستگی دارند.

---

4. استفاده از فیلترهای هزینه برای بهینه‌سازی مصرف منابع

در کنار تنظیم گزارشات، می‌توانید فیلترهای خاصی برای تحلیل دقیق هزینه‌ها استفاده کنید. به‌طور مثال، می‌توانید یک فیلتر زمان‌محور برای تجزیه‌وتحلیل هزینه‌های ماهانه یا روزانه تنظیم کنید. همچنین، استفاده از پارامترهای خاص مانند تعداد ماشین‌های مجازی یا استفاده از خدمات خاص (مثل دیتابیس‌ها یا ماشین‌های پردازشی) می‌تواند اطلاعات دقیق‌تری برای بهینه‌سازی منابع ارائه دهد.

---

5. مثال‌های عملی برای تنظیم گزارشات هزینه در vRA

در زیر مثالی از تنظیم یک گزارش هزینه برای بررسی مصرف منابع در بازه زمانی خاص آورده شده است. این گزارش می‌تواند هزینه مصرف منابع را در قالب PDF یا CSV نمایش دهد:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/resource-costs \
-t "time_range = 'last 30 days'" \
-o pdf \
-e "send_email_to = 'admin@example.com'"

این دستور، گزارشی از هزینه‌های منابع در ماه گذشته را به فرمت PDF ایجاد کرده و به ایمیل مشخص شده ارسال می‌کند.

---

6. بررسی هزینه‌ها و بهینه‌سازی

پس از تجزیه‌وتحلیل گزارش‌ها، می‌توانید از داده‌های به‌دست‌آمده برای بهینه‌سازی مصرف منابع استفاده کنید. به عنوان مثال:

• ماشین‌های مجازی غیرضروری را شناسایی کنید که هزینه زیادی دارند و آن‌ها را حذف کنید.
• منابع اضافی (مثل CPU و RAM) را کاهش دهید که هزینه غیرضروری به بار می‌آورند.
• تنظیمات بهینه را برای منابع استفاده‌شده در ماشین‌های مجازی و سرورها اعمال کنید تا مصرف منابع کاهش یابد و در نتیجه هزینه‌ها کاهش پیدا کند.

---

جمع‌بندی

تجزیه‌وتحلیل داده‌های هزینه برای بهینه‌سازی منابع یک فرآیند ضروری برای کاهش هزینه‌ها و افزایش کارایی است. با استفاده از ابزارهایی مانند vRA، می‌توان گزارش‌های دقیق و سفارشی ایجاد کرد و با استفاده از فیلترهای خاص، هزینه‌ها را به دقت بررسی و شناسایی نواحی پرهزینه را انجام داد. این اطلاعات به شما کمک می‌کند تا تصمیمات بهینه‌تری برای مدیریت منابع و هزینه‌ها در محیط‌های مجازی و ابری اتخاذ کنید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”نظارت بر تخصیص و مصرف منابع ابری برای بهینه‌سازی هزینه‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]برای بهینه‌سازی هزینه‌ها در استفاده از منابع ابری، نظارت دقیق بر تخصیص و مصرف منابع ضروری است. با استفاده از ابزارهایی مانند vRealize Automation (vRA) و vRealize Operations (vROps)، می‌توان مصرف منابع ابری را پیگیری کرد و از بروز مشکلات هزینه‌ای جلوگیری نمود. در این بخش از آموزش های ارائه شده توسط فرازنتورک، به بررسی نحوه نظارت بر مصرف منابع ابری و تحلیل داده‌ها برای بهینه‌سازی هزینه‌ها می‌پردازیم.

ابزارهای نظارت بر منابع ابری

1. vRealize Automation (vRA):
   • vRA به شما این امکان را می‌دهد که منابع ابری را به صورت خودکار مدیریت کنید و سیاست‌های استفاده بهینه از منابع را پیاده‌سازی کنید.
   • این ابزار می‌تواند برای پیگیری منابع مصرفی توسط کاربران و نمایندگان (resellers) مورد استفاده قرار گیرد.
2. vRealize Operations (vROps):
   • این ابزار به شما کمک می‌کند تا مصرف منابع ابری را به دقت نظارت کنید و آن‌ها را با نیازهای تجاری خود تطبیق دهید.
   • vROps می‌تواند تحلیل‌های دقیقی از منابع مصرفی مانند CPU، RAM و ذخیره‌سازی ایجاد کند که به بهینه‌سازی هزینه‌ها کمک می‌کند.

---

پیکربندی گزارشات مصرف منابع

برای نظارت دقیق‌تر بر مصرف منابع ابری و بهینه‌سازی هزینه‌ها، می‌توانید گزارشاتی برای منابع ابری تهیه کنید.

مثال پیکربندی برای گزارش مصرف منابع:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/resource-usage \
-t "time_range = 'last 30 days'" \
-o csv \
-e "send_email_to = 'admin@example.com'"

در این دستور:

• /vra/reports/resource-usage: آدرس گزارش مصرف منابع در vRA است.
• time_range = 'last 30 days': تعیین بازه زمانی برای گزارش (در اینجا 30 روز گذشته).
• -o csv: خروجی به صورت CSV ذخیره می‌شود.
• -e "send_email_to = 'admin@example.com'": ارسال گزارش به ایمیل مشخص‌شده.

---

نظارت بر هزینه‌های منابع

برای بهینه‌سازی هزینه‌ها، نظارت بر مصرف منابع ابری مانند ماشین‌های مجازی (VMs) و ذخیره‌سازی اهمیت ویژه‌ای دارد. به کمک vROps، می‌توانید گزارشاتی در خصوص هزینه‌های منابع ابری تولید کنید و تصمیمات بهینه‌تری برای تخصیص منابع بگیرید.

مثال پیکربندی برای گزارش هزینه‌ها:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/cost-report \
-t "time_range = 'last 30 days'" \
-o pdf \
-e "send_email_to = 'admin@example.com'"

در این دستور:

• /vra/reports/cost-report: آدرس گزارش هزینه‌ها در vRA است.
• time_range = 'last 30 days': تعیین بازه زمانی برای گزارش هزینه‌ها (در اینجا 30 روز گذشته).
• -o pdf: خروجی به صورت PDF ذخیره می‌شود.
• -e "send_email_to = 'admin@example.com'": ارسال گزارش به ایمیل مشخص‌شده.

---

پیگیری و تجزیه‌وتحلیل مصرف منابع ابری

با استفاده از گزارشات و ابزارهای نظارتی مانند vROps و vRA، می‌توان مصرف منابع ابری را تجزیه‌وتحلیل کرد و آنالیزهایی در خصوص نیاز به منابع اضافی یا کاهش استفاده از آن‌ها انجام داد. این آنالیزها به شما کمک می‌کنند که منابع را به شکلی کارآمدتر تخصیص دهید و هزینه‌های اضافی را کاهش دهید.

نمونه کد برای تجزیه‌وتحلیل مصرف منابع:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/resource-usage \
-t "time_range = 'last 7 days'" \
-o csv \
-e "send_email_to = 'admin@example.com'"

---

جمع‌بندی

نظارت بر تخصیص و مصرف منابع ابری یکی از اصولی‌ترین اقدامات برای بهینه‌سازی هزینه‌ها است. با استفاده از ابزارهایی مانند vRA و vROps، می‌توان به راحتی مصرف منابع ابری را پیگیری کرده و از گزارشات و تحلیل‌های دقیق برای بهبود تخصیص منابع استفاده کرد. این روش‌ها به شما کمک می‌کنند تا منابع خود را به شکلی بهینه مدیریت کرده و هزینه‌ها را کاهش دهید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 10. نظارت بر محیط‌های Multi-Cloud و Hybrid Cloud”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از ابزارهای نظارتی برای محیط‌های ابری مختلف” subtitle=”توضیحات کامل”]برای مدیریت و بهینه‌سازی منابع در محیط‌های ابری، نظارت دقیق و مداوم یکی از مهم‌ترین بخش‌ها است. ابزارهای نظارتی مختلفی برای مانیتورینگ و تحلیل داده‌ها در پلتفرم‌های ابری مانند AWS، Azure، Google Cloud و سایر محیط‌های ابری وجود دارد که به مدیران سیستم کمک می‌کنند تا عملکرد، هزینه‌ها و منابع را بهینه کنند. در این بخش، نحوه استفاده از این ابزارها برای محیط‌های ابری مختلف بررسی می‌شود.

ابزارهای نظارتی عمومی برای محیط‌های ابری

1. AWS CloudWatch:
   • AWS CloudWatch یک سرویس نظارتی است که برای جمع‌آوری و پیگیری داده‌های مربوط به منابع و عملکرد در محیط‌های AWS طراحی شده است.
   • این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که از طریق داشبوردهای سفارشی وضعیت منابع خود را نظارت کرده، آستانه‌های هشدار را تعریف کنید و به طور خودکار از طریق ایمیل یا پیامک اطلاع‌رسانی دریافت کنید.
2. Azure Monitor:
   • Azure Monitor ابزار نظارتی پیشرفته‌ای است که برای جمع‌آوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌های عملکردی از منابع موجود در Microsoft Azure طراحی شده است.
   • این ابزار می‌تواند برای نظارت بر عملکرد ماشین‌های مجازی، منابع ذخیره‌سازی و سایر سرویس‌ها در Azure استفاده شود.
3. Google Cloud Operations (Stackdriver):
   • Stackdriver ابزار نظارتی Google Cloud است که به شما این امکان را می‌دهد تا وضعیت منابع، ماشین‌های مجازی، خدمات شبکه و سایر سرویس‌های Google Cloud را تحت نظر داشته باشید.
   • این ابزار همچنین قابلیت هشداردهی، گزارش‌گیری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها را فراهم می‌کند.

---

پیکربندی ابزارهای نظارتی برای محیط‌های ابری

پیکربندی AWS CloudWatch

برای پیکربندی AWS CloudWatch، ابتدا باید منابع مورد نظر را برای نظارت انتخاب کرده و سپس آستانه‌های هشدار را تنظیم کنید.

مثال پیکربندی برای نظارت بر CPU در AWS CloudWatch:

1. ابتدا وارد AWS Management Console شوید و به بخش CloudWatch بروید.
2. یک آستانه برای هشدار CPU ایجاد کنید. به عنوان مثال، اگر مصرف CPU بیشتر از 80% شد، هشدار ارسال شود.

aws cloudwatch put-metric-alarm \
--alarm-name "HighCPUUsage" \
--metric-name "CPUUtilization" \
--namespace "AWS/EC2" \
--statistic "Average" \
--period 300 \
--threshold 80 \
--comparison-operator "GreaterThanOrEqualToThreshold" \
--evaluation-periods 2 \
--alarm-actions "arn:aws:sns:region:account-id:sns-topic" \
--dimensions "Name=InstanceId,Value=instance-id"

در این کد:

• --alarm-name: نام هشدار.
• --metric-name: نام متریک (در اینجا CPU).
• --threshold: آستانه هشدار.
• --alarm-actions: ارسال پیام به یک topic SNS.

پیکربندی Azure Monitor

برای تنظیم Azure Monitor، می‌توانید از Azure Portal استفاده کنید و آستانه‌ها و هشدارها را برای سرویس‌های مختلف تعریف کنید.

مثال پیکربندی برای نظارت بر ماشین مجازی در Azure:

1. وارد Azure Portal شوید و به بخش Monitor بروید.
2. یک هشدار جدید ایجاد کنید و شرایطی مانند مصرف CPU بالا را برای ماشین مجازی انتخاب کنید.

az monitor metrics alert create \
  --name "HighCPUUsage" \
  --resource-group "resource-group-name" \
--scopes \
"/subscriptions/{subscription-id}/resourceGroups/{resource-group-name}/ \
providers/Microsoft.Compute/virtualMachines/{vm-name}"
"{vm-name}"
  --condition "avg Percentage CPU > 80" \
  --action "email" \
  --description "Alert when CPU usage exceeds 80%."

در این دستور:

• --condition: شرایط آستانه (در اینجا مصرف CPU بیشتر از 80%).
• --action: انتخاب نحوه ارسال هشدار (مثلاً از طریق ایمیل).

پیکربندی Google Cloud Operations (Stackdriver)

برای پیکربندی Stackdriver، ابتدا باید منابعی را که می‌خواهید نظارت کنید انتخاب کرده و پس از آن آستانه‌های هشدار را تنظیم کنید.

مثال پیکربندی برای نظارت بر مصرف CPU در Google Cloud:

1. وارد Google Cloud Console شوید و به بخش Monitoring بروید.
2. آستانه‌ها و هشدارها را بر اساس معیارهای مختلف تنظیم کنید.

gcloud beta monitoring policies create \
  --notification-channels="projects/{project-id}/notificationChannels/{channel-id}" \
  --display-name="High CPU Usage" \
  --conditions='[{
      "displayName": "High CPU Usage",
      "conditionThreshold": {
          "comparison": "COMPARISON_GT",
          "thresholdValue": 80,
          "aggregations": [{"alignmentPeriod": "60s"}],
          "filter": "metric.type=\"compute.googleapis.com/instance/disk/write_bytes_count\""
      }
  }]'

در این دستور:

• --notification-channels: کانال‌های اطلاع‌رسانی (مثلاً ایمیل).
• --filter: فیلتر کردن منابع بر اساس معیارهای خاص.

---

جمع‌بندی

استفاده از ابزارهای نظارتی برای محیط‌های ابری مختلف مانند AWS CloudWatch، Azure Monitor و Google Cloud Operations به مدیران سیستم این امکان را می‌دهد که مصرف منابع را به‌دقت نظارت کنند و از بروز مشکلات پیشگیری کنند. با پیکربندی آستانه‌های هشدار و ارسال گزارش‌ها از طریق ایمیل یا سایر کانال‌ها، می‌توان از عملکرد بهینه منابع اطمینان حاصل کرده و هزینه‌ها را به حداقل رساند. این ابزارها با ارائه گزارشات دقیق و قابلیت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، به شما کمک می‌کنند تا تصمیمات بهتری برای بهینه‌سازی منابع و هزینه‌ها بگیرید.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”گزارش‌گیری از منابع و سرویس‌ها در محیط‌های Multi-Cloud” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط‌های Multi-Cloud، سازمان‌ها منابع و سرویس‌های خود را از چندین ارائه‌دهنده ابری مانند AWS، Azure، Google Cloud و سایر پلتفرم‌ها استفاده می‌کنند. این پیچیدگی می‌تواند چالش‌هایی را در نظارت و گزارش‌گیری به وجود آورد، اما با استفاده از ابزارهای مناسب می‌توان گزارش‌های دقیق و مفیدی از عملکرد منابع و سرویس‌ها استخراج کرد. در این بخش، نحوه گزارش‌گیری از منابع و سرویس‌ها در محیط‌های Multi-Cloud را بررسی خواهیم کرد.

ابزارهای گزارش‌گیری در محیط‌های Multi-Cloud

1. VMware vRealize Operations (vROps):
   • vRealize Operations یک پلتفرم جامع برای نظارت و گزارش‌گیری در محیط‌های ابری و مجازی است. این ابزار می‌تواند از منابع مختلف در AWS، Azure، و VMware vSphere داده جمع‌آوری کرده و آن‌ها را برای تجزیه‌وتحلیل و گزارش‌گیری یکپارچه کند.
   • vROps می‌تواند گزارشات پیشرفته‌ای برای مصرف منابع، هزینه‌ها و عملکرد سرویس‌ها در محیط‌های Multi-Cloud فراهم کند.
2. CloudHealth by VMware:
   • CloudHealth یک ابزار دیگر برای مدیریت منابع و هزینه‌ها در محیط‌های Multi-Cloud است. این ابزار با ارائه گزارشات دقیق از مصرف منابع و هزینه‌ها، به سازمان‌ها کمک می‌کند تا به‌طور مؤثری منابع خود را مدیریت کنند.
   • همچنین، CloudHealth به شما این امکان را می‌دهد که گزارش‌هایی برای ارزیابی عملکرد سرویس‌ها و مقایسه هزینه‌ها بین چندین پلتفرم ابری مختلف تولید کنید.
3. Google Cloud Operations (Stackdriver):
   • Stackdriver در Google Cloud، قابلیت گزارش‌گیری از منابع و سرویس‌ها در محیط‌های Multi-Cloud را نیز ارائه می‌دهد. با استفاده از Stackdriver، می‌توانید عملکرد و وضعیت سرویس‌ها را در پلتفرم‌های ابری مختلف نظارت کرده و گزارش‌های جامع‌تری داشته باشید.
4. Azure Monitor:
   • Azure Monitor ابزار نظارتی Azure است که قابلیت یکپارچه‌سازی با سایر پلتفرم‌های ابری را داراست. با این ابزار می‌توان گزارشات دقیق‌تری از منابع ابری در محیط‌های Multi-Cloud ایجاد کرد.

---

پیکربندی گزارش‌گیری در محیط‌های Multi-Cloud

استفاده از VMware vRealize Operations (vROps) برای گزارش‌گیری

در vROps، می‌توانید گزارش‌هایی از عملکرد منابع مختلف در محیط‌های Multi-Cloud تنظیم کنید. برای گزارش‌گیری از منابع مختلف مانند CPU، RAM، Disk، و Network در محیط‌های ابری متفاوت، می‌توانید از داشبوردهای سفارشی استفاده کنید.

مثال پیکربندی گزارش‌گیری برای مصرف CPU در vROps:

1. وارد vRealize Operations شوید.
2. به بخش Reports بروید و گزارش جدیدی ایجاد کنید.
3. در تنظیمات گزارش، منبع‌های مختلف مانند AWS, Azure و VMware را به‌عنوان مبدا داده‌ها انتخاب کنید.
4. برای گزارش‌گیری از مصرف CPU، پارامترهای زیر را تنظیم کنید:
   • نوع گزارش: Usage
   • مدت زمان گزارش: آخرین 7 روز
   • منابع: AWS EC2 Instances, Azure VMs, VMware ESXi Hosts

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli -r /vra/reports/cpu-usage-multicloud \
-t "time_range = 'last 7 days'" \
-o csv \
-e "send_email_to = 'admin@example.com'"

در این دستور:

• -r: مسیر گزارش (در اینجا گزارشی از مصرف CPU در محیط Multi-Cloud).
• -t: پارامترهای گزارش (در اینجا زمان‌بندی و نوع گزارش).
• -o: فرمت خروجی (در اینجا CSV).
• -e: ارسال گزارش به ایمیل.

استفاده از CloudHealth برای گزارش‌گیری از هزینه‌ها و مصرف منابع

با استفاده از CloudHealth، می‌توانید گزارشاتی برای ارزیابی هزینه‌ها و مصرف منابع در محیط‌های مختلف ابری ایجاد کنید.

مثال پیکربندی گزارش هزینه‌ها و منابع در CloudHealth:

1. وارد CloudHealth شوید و به بخش Cost Management بروید.
2. گزارش جدیدی ایجاد کنید و منابع ابری مانند AWS، Azure، و Google Cloud را انتخاب کنید.
3. پارامترهای گزارش را به‌صورت زیر تنظیم کنید:
   • گزارش مصرف: Cost & Usage
   • مدت زمان گزارش: ماه جاری
   • منابع: تمامی منابع در AWS, Azure و Google Cloud

cloudhealth-cli create report \
--report-name "Monthly Multi-Cloud Cost Report" \
--time-range "last-month" \
--output pdf \
--send-to "admin@example.com"

در این دستور:

• --report-name: نام گزارش.
• --time-range: بازه زمانی گزارش (ماه جاری).
• --output: فرمت خروجی (در اینجا PDF).
• --send-to: ارسال گزارش به ایمیل.

استفاده از Azure Monitor برای گزارش‌گیری

Azure Monitor می‌تواند گزارشات دقیقی از مصرف منابع و هزینه‌ها در محیط‌های Multi-Cloud ایجاد کند. برای گزارش‌گیری از مصرف منابع در Azure و سایر پلتفرم‌ها، باید ابتدا داده‌های مورد نظر را از سایر محیط‌ها به Azure Monitor وارد کرده و سپس گزارشی ایجاد کنید.

مثال پیکربندی گزارش مصرف منابع در Azure Monitor:

az monitor metrics alert create \
  --name "HighCPUUsage-MultiCloud" \
  --resource-group "resource-group-name" \
--scopes \
"/subscriptions/{subscription-id}/resourceGroups/{resource-group-name}/providers/\
Microsoft.Compute/virtualMachines/{vm-name}"
  --condition "avg Percentage CPU > 80" \
  --action "email" \
  --description "Alert for high CPU usage across multi-cloud environment."

در این دستور:

• --scopes: منابع مورد نظر برای نظارت (ماشین‌های مجازی در AWS، Azure، و Google Cloud).
• --condition: شرایط آستانه (در اینجا مصرف CPU بیش از 80%).
• --action: نحوه ارسال هشدار (در اینجا ارسال ایمیل).

---

جمع‌بندی

گزارش‌گیری از منابع و سرویس‌ها در محیط‌های Multi-Cloud با استفاده از ابزارهایی مانند VMware vRealize Operations, CloudHealth, Azure Monitor و Google Cloud Operations (Stackdriver) می‌تواند به مدیران سیستم کمک کند تا منابع خود را به طور مؤثرتر مدیریت کنند. این ابزارها با ارائه گزارش‌های دقیق از مصرف منابع، هزینه‌ها و عملکرد سرویس‌ها در محیط‌های مختلف ابری، به سازمان‌ها کمک می‌کنند تا عملکرد بهینه‌تری را حفظ کرده و هزینه‌ها را کاهش دهند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”بهینه‌سازی استفاده از منابع در محیط‌های ترکیبی و ابری” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط‌های ترکیبی (Hybrid) و ابری (Cloud)، سازمان‌ها منابع خود را از چندین پلتفرم ابری و سیستم‌های محلی (On-premises) استفاده می‌کنند. این معماری باعث پیچیدگی‌های بیشتری در تخصیص و مدیریت منابع می‌شود. بهینه‌سازی استفاده از منابع در این نوع محیط‌ها نیازمند رویکردها و ابزارهای خاصی است که به سازمان‌ها کمک کند تا هزینه‌ها را کاهش دهند و عملکرد سیستم‌ها را افزایش دهند.

در این بخش، روش‌ها و ابزارهایی برای بهینه‌سازی استفاده از منابع در محیط‌های ترکیبی و ابری بررسی می‌شود.

1. برنامه‌ریزی و تخصیص منابع در محیط‌های ترکیبی

در محیط‌های ترکیبی، منابع معمولاً از ترکیب سیستم‌های محلی و پلتفرم‌های ابری مانند AWS، Azure و Google Cloud استفاده می‌شود. برای بهینه‌سازی منابع، باید سیاست‌هایی برای تخصیص منابع به این پلتفرم‌ها تدوین کرد. در این راستا، اقدامات زیر مفید خواهند بود:

• تخصیص منابع خودکار: استفاده از ابزارهایی مانند VMware vRealize Automation (vRA) یا Azure Automation برای تخصیص خودکار منابع بسته به نیازهای سیستم.
• پیمایش منابع در ابر و داده‌مراکز محلی: با استفاده از ابزارهایی مانند CloudHealth و vRealize Operations, می‌توان منابع ابری و محلی را یکپارچه مدیریت کرد و مطمئن شد که منابع به درستی تخصیص داده شده‌اند.
• سیاست‌های مقیاس‌پذیری (Scalability): استفاده از مقیاس‌پذیری خودکار در ابری مانند Auto Scaling در AWS و Azure برای تنظیم منابع به طور خودکار با توجه به نیاز.

مثال پیکربندی مقیاس‌پذیری خودکار در AWS EC2:

aws autoscaling create-auto-scaling-group --auto-scaling-group-name my-asg \
  --min-size 1 --max-size 5 --desired-capacity 3 \
  --vpc-zone-identifier "subnet-01234567" \
  --launch-configuration-name my-launch-config

در این دستور:

• --min-size و --max-size: حداقل و حداکثر تعداد نمونه‌های EC2.
• --desired-capacity: تعداد مورد نظر از نمونه‌های EC2.
• --vpc-zone-identifier: شناسایی زیرشبکه برای راه‌اندازی گروه اتوماتیک.

---

2. نظارت و مدیریت مصرف منابع در محیط‌های ابری و ترکیبی

برای نظارت و بهینه‌سازی مصرف منابع در محیط‌های ابری و ترکیبی، می‌توان از ابزارهایی مانند vRealize Operations, Azure Monitor, CloudHealth و Google Cloud Operations (Stackdriver) استفاده کرد. این ابزارها به سازمان‌ها کمک می‌کنند تا مصرف منابع را در هر دو محیط محلی و ابری پیگیری کنند و آن‌ها را بهینه‌سازی کنند.

نظارت بر مصرف منابع با vRealize Operations:

در vRealize Operations, می‌توان داشبوردهای سفارشی برای نظارت بر مصرف منابع در هر دو محیط محلی و ابری ایجاد کرد. این داشبوردها می‌توانند شامل آمارهایی از مصرف CPU، RAM، Disk، Network و سایر منابع باشند.

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli \
-r /vra/reports/resource-usage \
-t "time_range = 'last 7 days'" \
-o csv \
-e "send_email_to = 'admin@example.com'"

در این دستور:

• -r: مسیر گزارش (گزارش استفاده از منابع).
• -t: پارامترهای گزارش (زمان‌بندی گزارش).
• -o: فرمت خروجی (در اینجا CSV).
• -e: ارسال گزارش به ایمیل.

---

3. مدیریت هزینه‌ها و استفاده بهینه از منابع

یکی از چالش‌های بزرگ در محیط‌های ترکیبی و ابری، مدیریت هزینه‌ها و بهینه‌سازی مصرف منابع است. ابزارهایی مانند CloudHealth و Azure Cost Management می‌توانند به سازمان‌ها کمک کنند تا هزینه‌ها را پیگیری کرده و منابع را بهینه کنند.

• CloudHealth این امکان را می‌دهد که گزارش‌هایی از مصرف منابع و هزینه‌ها در چندین پلتفرم ابری مانند AWS و Azure ایجاد کنید و توصیه‌هایی برای بهینه‌سازی هزینه‌ها ارائه دهد.
• Azure Cost Management نیز می‌تواند گزارشاتی از مصرف منابع و هزینه‌ها در محیط‌های مختلف ابری ایجاد کند.

مثال پیکربندی گزارش هزینه در CloudHealth:

cloudhealth-cli create report \
--report-name "Monthly Cloud Cost Report" \
--time-range "last-month" \
--output pdf \
--send-to "admin@example.com"

در این دستور:

• --report-name: نام گزارش.
• --time-range: بازه زمانی گزارش (ماه گذشته).
• --output: فرمت خروجی (در اینجا PDF).
• --send-to: ارسال گزارش به ایمیل.

---

4. استفاده از مقیاس‌پذیری برای کاهش هزینه‌ها

یکی از روش‌های مؤثر برای کاهش هزینه‌ها در محیط‌های ابری، استفاده از مقیاس‌پذیری خودکار است. به‌طور مثال، در AWS، می‌توانید از Auto Scaling استفاده کنید تا منابع را به‌طور خودکار بر اساس تقاضا تنظیم کنید.

مثال پیکربندی Auto Scaling در AWS:

aws autoscaling create-auto-scaling-group --auto-scaling-group-name my-auto-scaling-group \
  --min-size 2 --max-size 10 --desired-capacity 5 \
  --launch-configuration-name my-launch-configuration

---

5. مدیریت بار کاری و تخصیص منابع برای کارایی بهتر

در محیط‌های ابری و ترکیبی، تخصیص درست منابع به بارهای کاری (Workloads) مختلف، عامل مهمی در بهینه‌سازی منابع است. استفاده از vRealize Automation یا AWS Elastic Beanstalk می‌تواند به‌طور مؤثری بار کاری را مدیریت کرده و تخصیص منابع را بر اساس نیازهای واقعی تنظیم کند.

---

جمع‌بندی

برای بهینه‌سازی استفاده از منابع در محیط‌های ترکیبی و ابری، باید به شیوه‌ای یکپارچه و هوشمند منابع را مدیریت و نظارت کرد. استفاده از ابزارهایی مانند vRealize Operations, CloudHealth, Azure Monitor و Google Cloud Operations می‌تواند به سازمان‌ها کمک کند تا مصرف منابع را بهینه کرده، هزینه‌ها را کاهش دهند و عملکرد سیستم‌ها را بهبود بخشند. همچنین، تخصیص منابع به‌طور خودکار و استفاده از مقیاس‌پذیری می‌تواند به بهینه‌سازی بیشتر کمک کند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 11. تحلیل و عیب‌یابی مشکلات عملکرد”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”شناسایی مشکلات و گلوگاه‌ها در عملکرد سیستم” subtitle=”توضیحات کامل”]شناسایی مشکلات و گلوگاه‌ها در عملکرد سیستم یکی از مهم‌ترین مراحل در حفظ و بهبود کارایی سیستم‌های فناوری اطلاعات است. این فرآیند شامل شناسایی نواحی در سیستم است که ممکن است موجب کاهش عملکرد یا افزایش زمان پاسخ‌دهی شوند. این مشکلات می‌توانند به‌طور مستقیم بر تجربه کاربری و یا قابلیت‌های کسب‌وکار تأثیر بگذارند.

برای شناسایی گلوگاه‌ها و مشکلات عملکردی، روش‌ها و ابزارهای مختلفی وجود دارند که می‌توان از آن‌ها برای تحلیل عملکرد سیستم استفاده کرد. در این قسمت، به معرفی روش‌ها، ابزارها و دستورالعمل‌های مهم برای شناسایی مشکلات و گلوگاه‌ها خواهیم پرداخت.

ابزارهای مانیتورینگ برای شناسایی گلوگاه‌ها

برای شناسایی مشکلات و گلوگاه‌ها، ابتدا باید منابع مختلف سیستم مانند CPU، حافظه، ذخیره‌سازی و شبکه را بررسی کنیم. ابزارهای مانیتورینگ در این زمینه می‌توانند به‌طور خودکار، داده‌ها را جمع‌آوری کرده و هرگونه ناهنجاری در عملکرد سیستم را شناسایی کنند.

ابزارهای پیشنهادی:

• Prometheus: برای نظارت بر متریک‌های سیستم و خدمات.
• Grafana: برای تجزیه و تحلیل داده‌ها و نمایش داشبوردهای گرافیکی.
• vRealize Operations Manager (vROps): برای نظارت بر عملکرد سیستم‌ها و ارائه راهکارهای بهینه‌سازی.
• Nagios: برای نظارت بر خدمات شبکه و وضعیت سرورها.

---

تحلیل مشکلات با استفاده از داده‌ها

هنگامی که ابزارهای مانیتورینگ داده‌ها را جمع‌آوری می‌کنند، باید این داده‌ها را تجزیه‌وتحلیل کرد تا به‌طور دقیق مشخص شود که کجا مشکلات و گلوگاه‌ها وجود دارند. در اینجا باید به شناسایی سه شاخص اصلی توجه کنیم:

1. CPU Overload: هنگامی که بار CPU بیش از حد می‌شود، این امر می‌تواند به‌عنوان یک گلوگاه مهم شناخته شود. ابزارهای نظارتی مانند Prometheus یا vRealize Operations Manager می‌توانند بار CPU را در طول زمان مانیتور کرده و هنگام رسیدن به آستانه‌های خاص هشدار دهند.
2. Memory Leak: در صورتی که در یک برنامه یا سرویس، مصرف حافظه به طور پیوسته افزایش یابد، ممکن است نشانه‌ای از یک حافظه نشت (Memory Leak) باشد که باعث کاهش عملکرد سیستم می‌شود.
3. Network Latency: تأخیر شبکه می‌تواند باعث کندی عملکرد سیستم‌های توزیع‌شده و همچنین سرویس‌های وابسته به شبکه شود.

---

شبیه‌سازی و آزمایش فشار (Stress Testing)

یکی از روش‌های دیگر برای شناسایی گلوگاه‌ها، انجام آزمایش‌های فشار (Stress Testing) است. این آزمایش‌ها به‌منظور ارزیابی کارایی سیستم تحت بار سنگین و شرایط بحرانی انجام می‌شوند.

1. Stress-ng: ابزاری برای شبیه‌سازی فشار بر منابع مختلف سیستم، از جمله CPU، حافظه، دیسک، و شبکه.
2. Apache JMeter: برای شبیه‌سازی فشار شبکه و سرورهای وب.
3. sysbench: برای ارزیابی کارایی سیستم در زمینه CPU و حافظه.

---

جمع‌بندی

شناسایی مشکلات و گلوگاه‌ها در عملکرد سیستم نیازمند ترکیبی از ابزارهای مانیتورینگ و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها است. با استفاده از ابزارهایی همچون Prometheus، Grafana، vRealize Operations Manager و Nagios، می‌توان مشکلات بالقوه را شناسایی و نسبت به رفع آن‌ها اقدام کرد. همچنین با انجام آزمایش‌های فشار می‌توان از ظرفیت سیستم در شرایط مختلف اطمینان حاصل کرد.

در نهایت، برای هر گلوگاه شناسایی‌شده، باید راهکارهایی مانند بهینه‌سازی منابع، ارتقاء سخت‌افزار و یا تغییر در طراحی نرم‌افزاری در نظر گرفته شوند تا عملکرد سیستم بهبود یابد.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از گزارشات و ابزارهای نظارت برای عیب‌یابی” subtitle=”توضیحات کامل”]برای عیب‌یابی و رفع مشکلات در سیستم‌ها و محیط‌های ابری، ابزارهای نظارت و گزارشات اهمیت زیادی دارند. این ابزارها می‌توانند اطلاعات دقیق و به‌روز از عملکرد سیستم‌ها، منابع و سرویس‌ها ارائه دهند که در شناسایی و تحلیل مشکلات بسیار مفید هستند.

در این بخش، به بررسی نحوه استفاده از ابزارهای نظارت و گزارشات برای عیب‌یابی پرداخته خواهد شد.

ابزارهای نظارت

برای نظارت بر وضعیت منابع و سرویس‌ها، ابزارهایی مانند vRealize Operations (vROps)، vRealize Log Insight، و ابزارهایی مانند CloudHealth و Azure Monitor به‌کار می‌روند. این ابزارها می‌توانند اطلاعاتی نظیر استفاده از CPU، RAM، Storage و وضعیت سرویس‌ها را به‌صورت گرافیکی و متنی نمایش دهند.

1. vRealize Operations (vROps)

vROps به‌عنوان یک ابزار نظارتی پیشرفته در vSphere، قابلیت‌های بسیاری برای نظارت و عیب‌یابی ارائه می‌دهد. با استفاده از vROps می‌توان اطلاعات دقیق در مورد منابع سیستم، کارایی و مشکلات احتمالی را استخراج کرد.

نمونه کد برای دریافت گزارش مصرف منابع سیستم:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli \
  -r /vra/reports/resource-usage \
  -t "time_range = 'last 7 days'" \
  -o csv \
  -e "send_email_to = 'admin@example.com'"

بررسی گزارشات

گزارشات به‌صورت دوره‌ای و بر اساس زمان‌های مشخص می‌توانند اطلاعات مربوط به عملکرد سیستم‌ها را در قالب‌های مختلف مانند CSV، PDF یا HTML استخراج کنند. این گزارشات می‌توانند اطلاعاتی در مورد استفاده از منابع، وضعیت سلامت سرویس‌ها، و بار کاری سیستم‌ها ارائه دهند.

نمونه کد برای دریافت گزارش مصرف CPU در یک بازه زمانی خاص:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli \
  -r /vra/reports/cpu-usage \
  -t "time_range = 'last 24 hours'" \
  -o pdf \
  -e "send_email_to = 'admin@example.com'"

تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

با استفاده از ابزارهای تجزیه‌وتحلیل مانند vRealize Log Insight، می‌توان به‌طور دقیق‌تری لاگ‌ها و داده‌های جمع‌آوری‌شده از سیستم‌ها را تحلیل کرد. این تجزیه‌وتحلیل‌ها می‌توانند مشکلات خاصی مانند مصرف زیاد منابع، خطاهای سیستم یا مشکلات شبکه را شناسایی کنند.

---

2. vRealize Log Insight

Log Insight ابزاری است که به‌طور خودکار لاگ‌ها را جمع‌آوری کرده و آن‌ها را برای تجزیه‌وتحلیل به کاربران ارائه می‌دهد. این ابزار می‌تواند در شناسایی مشکلات و گلوگاه‌ها در عملکرد سیستم‌ها و سرویس‌ها کمک کند.

نمونه کد برای جستجو و استخراج لاگ‌ها:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli \
  -r /vra/logs/system-logs \
  -t "log_level = 'error'" \
  -o json \
  -e "send_email_to = 'admin@example.com'"

استفاده از گزارشات برای عیب‌یابی

برای عیب‌یابی، به‌طور معمول از گزارشاتی استفاده می‌شود که اطلاعات دقیق در مورد وضعیت سرویس‌ها و منابع سیستم فراهم می‌آورند. این گزارشات می‌توانند به شناسایی مشکلاتی مانند مصرف بیش از حد منابع، خرابی سرویس‌ها یا مشکلات ارتباطی کمک کنند.

---

3. CloudHealth

CloudHealth ابزاری برای نظارت بر منابع ابری است که می‌تواند گزارشاتی جامع از مصرف منابع و هزینه‌ها ارائه دهد. این ابزار به‌ویژه در محیط‌های ابری و چندابری کاربرد دارد و می‌تواند به‌طور موثر در شناسایی مشکلات کمک کند.

نمونه کد برای دریافت گزارش مصرف منابع ابری:

cloudhealth-cli create report \
  --report-name "Monthly Cloud Usage Report" \
  --time-range "last-month" \
  --output pdf \
  --send-to "admin@example.com"

---

جمع‌بندی

برای عیب‌یابی مؤثر در سیستم‌ها و محیط‌های ابری، استفاده از ابزارهای نظارتی و گزارشات دقیق و به‌روز ضروری است. ابزارهایی مانند vRealize Operations، vRealize Log Insight و CloudHealth می‌توانند به‌طور مؤثر اطلاعات مورد نیاز برای شناسایی مشکلات و بهینه‌سازی عملکرد سیستم‌ها را فراهم کنند.

 

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fa fa-solid fa-circle-down” badge=”lecture” title=”رفع مشکلات مرتبط با عملکرد منابع و سرویس‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در محیط‌های ابری و مجازی‌سازی مانند VMware vRealize Automation (vRA)، مشکلات عملکردی منابع و سرویس‌ها می‌توانند تأثیر مستقیمی بر کیفیت ارائه خدمات داشته باشند. شناسایی دقیق این مشکلات و پیاده‌سازی راهکارهای بهینه‌سازی، نقش کلیدی در پایداری سیستم ایفا می‌کند. در این بخش به روش‌ها و ابزارهایی برای رفع این مشکلات می‌پردازیم.

شناسایی منابع دچار فشار (Bottleneck)

اولین گام در رفع مشکلات عملکرد، شناسایی منابع دچار فشار است. این منابع می‌توانند شامل CPU، RAM، Storage و یا حتی شبکه باشند.

نمونه CLI برای استخراج وضعیت استفاده CPU:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli \
  -r /vra/reports/cpu-usage \
  -t "time_range = 'last 2 hours'" \
  -o csv \
  -e "send_email_to = 'admin@example.com'"

این خروجی به شما کمک می‌کند تا تشخیص دهید کدام ماشین‌ها یا سرویس‌ها از CPU به‌شکل غیرعادی استفاده می‌کنند.

---

بررسی وضعیت سرویس‌ها و رفع خطاهای آنی

می‌توانید با کمک ابزارهای هشداردهی و مانیتورینگ مانند vROps یا Log Insight، وضعیت سرویس‌ها را پایش کرده و در صورت بروز خطا، اقدام سریع انجام دهید.

نمونه کد برای تنظیم هشدار ازکارافتادگی سرویس:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli \
  -r /vra/alerts/service-down \
  -t "if service_status == 'down', send_email_to = 'admin@example.com'"

---

آزادسازی منابع قفل‌شده یا Overcommitted

در مواردی ممکن است منابع به‌دلیل پیکربندی اشتباه، بیش از حد تخصیص یافته باشند. بررسی resource overcommitment با گزارش‌های Log Insight یا vROps امکان‌پذیر است.

برای تحلیل تخصیص بیش از حد منابع (RAM/CPU):

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli \
  -r /vra/reports/resource-overcommit \
  -t "time_range = 'last 24 hours'" \
  -o pdf \
  -e "send_email_to = 'admin@example.com'"

---

تحلیل لاگ‌ها برای شناسایی دلایل کندی

vRealize Log Insight می‌تواند لاگ‌های سیستم‌عامل، vRA، vROps و سرویس‌های دیگر را به‌صورت تجمیع‌شده بررسی کرده و الگوهای خطا یا کندی عملکرد را استخراج کند.

نمونه جستجو برای خطاهای پرتکرار در Log Insight:

loginsight-cli query \
  --filter "log_level = 'error'" \
  --time-range "last 6 hours" \
  --export-format json

---

بهینه‌سازی منابع از طریق تنظیمات vRA

پس از شناسایی گلوگاه‌ها، می‌توان تنظیمات تخصیص منابع ماشین‌های مجازی (vCPU، RAM) را متناسب با بار کاری واقعی تغییر داد.

نمونه پیکربندی تخصیص منابع ماشین مجازی از CLI:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli \
  -r /vra/resources/update-vm \
  -t "vm_name = 'webserver01', cpu = 4, memory = 8192"

---

استفاده از Recommendation Engine در vROps

vROps دارای یک موتور پیشنهاددهی هوشمند (recommendation engine) است که بر اساس رفتار ماشین‌ها پیشنهادهایی برای بهبود عملکرد می‌دهد.

دریافت پیشنهادات بهبود خودکار:

/opt/vmware/vcops/bin/vcops-cli \
  -r /vra/optimization/recommendations \
  -t "scope = all_vms" \
  -o html

---

جمع‌بندی

برای رفع مشکلات عملکردی منابع و سرویس‌ها باید مراحل زیر انجام شود:

• شناسایی دقیق منابع دچار مشکل با استفاده از گزارشات
• تنظیم هشدارها برای پیشگیری از خرابی‌ها
• آزادسازی منابع قفل‌شده یا تنظیم مجدد overcommitment
• استفاده از تحلیل لاگ‌ها جهت شناسایی خطاهای سیستمی
• بهینه‌سازی تخصیص منابع از طریق CLI یا UI
• استفاده از پیشنهادات خودکار vROps برای بهبود عملکرد

ترکیب این روش‌ها، تضمین‌کننده‌ی عملکرد بهینه و بدون گلوگاه در سیستم‌های ابری و مجازی‌سازی خواهد بود.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons][cdb_course_lessons title=”پاسخ به سوالات فنی کاربران”][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”free” title=”پشتیبانی دائمی و در لحظه” subtitle=”توضیحات کامل”]ما در این دوره تمام تلاش خود را کرده‌ایم تا محتوایی جامع و کاربردی ارائه دهیم که شما را برای ورود به دنیای حرفه‌ای آماده کند. اما اگر در طول دوره یا پس از آن با سوالات فنی، چالش‌ها یا حتی مشکلاتی در اجرای مطالب آموزشی مواجه شدید، نگران نباشید!

1. پرسش‌های شما، بخش مهمی از دوره است:
   هر سوال یا مشکلی که مطرح کنید، با دقت بررسی شده و پاسخ کامل و کاربردی برای آن ارائه می‌شود. علاوه بر این، سوالات و پاسخ‌های شما به دوره اضافه خواهند شد تا برای سایر کاربران نیز مفید باشد.
2. پشتیبانی دائمی و در لحظه:
   تیم ما همواره آماده پاسخگویی به سوالات شماست. هدف ما این است که شما با خیالی آسوده بتوانید مهارت‌های خود را به کار بگیرید و پروژه‌های واقعی را با اعتماد به نفس کامل انجام دهید.
3. آپدیت دائمی دوره:
   این دوره به طور مداوم به‌روزرسانی می‌شود تا همگام با نیازهای جدید و سوالات کاربران تکمیل‌تر و بهتر گردد. هر نکته جدید یا مشکل رایج، در نسخه‌های بعدی دوره قرار خواهد گرفت.

حرف آخر

با ما همراه باشید تا نه تنها به مشکلات شما پاسخ دهیم، بلکه در مسیر یادگیری و پیشرفت حرفه‌ای، شما را پشتیبانی کنیم. هدف ما این است که شما به یک متخصص حرفه‌ای و قابل‌اعتماد تبدیل شوید و بتوانید با اطمینان پروژه‌های واقعی را بپذیرید و انجام دهید.

📩 اگر سوالی دارید یا به مشکلی برخوردید، همین حالا مطرح کنید!
ما در کوتاه‌ترین زمان ممکن پاسخ شما را ارائه خواهیم داد. 🙌[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]