دانلود کتاب آموزشی امنیت وردپرس جلد اول

آشنایی با امنیت وب‌سایت‌ها

1. اهمیت امنیت وب‌سایت‌ها

• حفاظت از اطلاعات حساس: امنیت وب‌سایت به جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به اطلاعات کاربران و سازمان کمک می‌کند.
• جلوگیری از حملات مخرب: وب‌سایت‌ها هدف حملات مختلفی مانند هک، فیشینگ، و بدافزارها هستند که می‌تواند به از دست رفتن داده‌ها یا آسیب به اعتبار برند منجر شود.
• حفظ اعتماد کاربران: کاربران به وب‌سایت‌هایی که امنیت بالاتری دارند، اعتماد بیشتری می‌کنند، به‌ویژه در سایت‌های فروشگاهی یا خدمات آنلاین.

2. انواع تهدیدات امنیتی برای وب‌سایت‌ها

1. حملات Brute Force: تلاش برای کشف رمز عبور از طریق امتحان مکرر.
2. SQL Injection: حملاتی که از طریق فرم‌های ورودی انجام شده و به دیتابیس آسیب می‌رسانند.
3. Cross-Site Scripting (XSS): تزریق کدهای مخرب در وب‌سایت برای سوءاستفاده از کاربران.
4. Distributed Denial of Service (DDoS): حملاتی که باعث از کار افتادن وب‌سایت با ارسال درخواست‌های زیاد می‌شوند.
5. بدافزارها و ویروس‌ها: نرم‌افزارهای مخربی که برای آسیب رساندن به سیستم یا دزدیدن اطلاعات طراحی شده‌اند.

3. اصول اولیه امنیت وب‌سایت

• استفاده از گواهینامه SSL: رمزگذاری ارتباطات بین کاربران و سرور.
• بروزرسانی منظم: اطمینان از به‌روزرسانی سیستم مدیریت محتوا، افزونه‌ها و قالب‌ها.
• رمز عبور قوی: انتخاب رمزهای عبور پیچیده و تغییر دوره‌ای آن‌ها.
• مدیریت دسترسی‌ها: تعیین سطح دسترسی مناسب برای کاربران مختلف سایت.
• پشتیبان‌گیری منظم: تهیه نسخه‌های پشتیبان از وب‌سایت برای بازیابی سریع در صورت حمله.

4. ابزارها و تکنولوژی‌های امنیتی

• فایروال وب (WAF): جلوگیری از حملات به وب‌سایت از طریق فیلتر کردن درخواست‌ها.
• اسکنرهای امنیتی: ابزارهایی مانند Sucuri و SiteLock برای شناسایی بدافزارها و آسیب‌پذیری‌ها.
• احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA): افزایش امنیت ورود با تأیید هویت اضافی.
• آنتی‌ویروس سرور: استفاده از نرم‌افزارهای آنتی‌ویروس برای محافظت از سرور میزبان.

5. بهترین روش‌های امنیتی برای مدیران وب‌سایت‌ها

1. نصب و استفاده از افزونه‌های امنیتی مناسب.
2. محدود کردن تعداد تلاش‌های ورود به سیستم.
3. مانیتورینگ مداوم فعالیت‌های وب‌سایت.
4. پیاده‌سازی اصول امنیتی برای جلوگیری از حملات ربات‌ها و اسپم‌ها.
5. آموزش تیم مدیریت و توسعه برای آشنایی با تهدیدات و نحوه مقابله با آن‌ها.

6. نتیجه‌گیری

امنیت وب‌سایت پایه‌ای برای موفقیت در فضای آنلاین است. با رعایت اصول اولیه و استفاده از ابزارها و تکنولوژی‌های امنیتی، می‌توان از تهدیدات جلوگیری کرده و تجربه‌ای امن برای کاربران فراهم کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”مفهوم امنیت وب و اهمیت آن” subtitle=”توضیحات کامل”]

مفهوم امنیت وب و اهمیت آن

1. مفهوم امنیت وب

امنیت وب به مجموعه‌ای از اقدامات، ابزارها، و سیاست‌ها گفته می‌شود که برای حفاظت از وب‌سایت‌ها، سرورها، و کاربران در برابر تهدیدات سایبری طراحی شده است. این تهدیدات شامل تلاش‌های هکرها، بدافزارها، حملات DDoS، و دسترسی غیرمجاز به اطلاعات حساس است. امنیت وب نه‌تنها به حفاظت از داده‌ها می‌پردازد، بلکه به بهبود عملکرد وب‌سایت و حفظ اعتبار سازمان نیز کمک می‌کند.

2. اهمیت امنیت وب

امنیت وب‌سایت نقش اساسی در موفقیت یک کسب‌وکار یا پروژه آنلاین دارد. دلایل زیر اهمیت امنیت وب را نشان می‌دهد:

1. حفاظت از اطلاعات حساس:
   • اطلاعات مشتریان، مانند رمز عبور، اطلاعات بانکی، و داده‌های شخصی، هدف اصلی حملات سایبری هستند. امنیت وب از این داده‌ها محافظت می‌کند.
2. جلوگیری از آسیب‌های مالی و اعتباری:
   • حملات سایبری می‌توانند باعث از دست رفتن درآمد، خسارات مالی و کاهش اعتماد مشتریان شوند.
3. حفظ اعتماد کاربران:
   • کاربران به وب‌سایت‌هایی که امنیت بالاتری دارند و از گواهینامه‌های معتبر مانند SSL استفاده می‌کنند، اعتماد بیشتری دارند.
4. مطابقت با قوانین و مقررات:
   • بسیاری از کشورها قوانینی درباره حفاظت از داده‌های کاربران دارند (مانند GDPR در اروپا). عدم رعایت امنیت وب ممکن است منجر به جریمه‌های سنگین شود.
5. جلوگیری از تهدیدات سایبری متنوع:
   • حملات متعددی مانند SQL Injection، XSS، یا DDoS ممکن است باعث اختلال یا نابودی کامل وب‌سایت شوند. امنیت وب می‌تواند این تهدیدات را کاهش دهد.
6. بهبود عملکرد و SEO:
   • وب‌سایت‌های ایمن در موتورهای جستجو رتبه بالاتری دارند، زیرا موتورهای جستجو مانند گوگل سایت‌های ناامن را تنزل رتبه می‌دهند.

3. تأثیر امنیت وب بر کسب‌وکار آنلاین

• افزایش تعامل کاربران: کاربران به وب‌سایت‌های امن مراجعه بیشتری می‌کنند و زمان بیشتری در آن می‌مانند.
• کاهش نرخ رها کردن سبد خرید: در فروشگاه‌های آنلاین، کاربران در صورت احساس ناامنی، خرید خود را تکمیل نمی‌کنند.
• حفاظت از اعتبار برند: حتی یک حمله سایبری می‌تواند اعتبار یک برند را به شدت آسیب برساند.

4. نتیجه‌گیری

امنیت وب، یک نیاز اساسی برای همه وب‌سایت‌ها است، چه کسب‌وکارهای کوچک و چه سازمان‌های بزرگ. با اجرای اقدامات امنیتی و به‌روز نگه‌داشتن سیستم‌ها، می‌توان ریسک‌های احتمالی را کاهش داد و تجربه‌ای ایمن برای کاربران ایجاد کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”تهدیدات رایج برای وب‌سایت‌های وردپرسی” subtitle=”توضیحات کامل”]

تهدیدات رایج برای وب‌سایت‌های وردپرسی

وردپرس به‌دلیل محبوبیت بالا، یکی از اهداف اصلی مهاجمان سایبری است. شناخت تهدیدات رایج برای وب‌سایت‌های وردپرسی می‌تواند به پیشگیری و مدیریت بهتر امنیت کمک کند.

1. حملات Brute Force (حمله جستجوی فراگیر)

• توضیح: مهاجمان تلاش می‌کنند با آزمایش ترکیب‌های مختلف نام کاربری و رمز عبور، به داشبورد وردپرس دسترسی پیدا کنند.
• اثرات:
  • دسترسی غیرمجاز به پنل مدیریت.
  • از دست رفتن اطلاعات محرمانه.

2. بدافزارها و تروجان‌ها

• توضیح: بدافزارها می‌توانند به فایل‌های وردپرس تزریق شوند و برای دسترسی به اطلاعات حساس یا آلوده کردن بازدیدکنندگان سایت استفاده شوند.
• اثرات:
  • سرقت اطلاعات کاربر.
  • کاهش سرعت وب‌سایت.
  • درج لینک‌های مخرب در سایت.

3. حملات SQL Injection

• توضیح: مهاجم کدهای مخرب SQL را از طریق فرم‌های ورودی یا URL به دیتابیس وردپرس ارسال می‌کند.
• اثرات:
  • دسترسی غیرمجاز به پایگاه داده.
  • حذف یا تغییر داده‌ها.

4. حملات Cross-Site Scripting (XSS)

• توضیح: مهاجم کدهای جاوااسکریپت مخرب را به وب‌سایت تزریق می‌کند تا اطلاعات کاربران را به سرقت ببرد.
• اثرات:
  • سرقت اطلاعات حساس مانند کوکی‌ها یا اطلاعات ورود.
  • انتقال کاربران به صفحات مخرب.

5. حملات DDoS (Distributed Denial of Service)

• توضیح: این حملات با ارسال درخواست‌های بیش از حد، سرور را از کار می‌اندازند.
• اثرات:
  • قطع دسترسی کاربران به سایت.
  • از کار افتادن سرویس‌ها.

6. پلاگین‌ها و قالب‌های آسیب‌پذیر

• توضیح: افزونه‌ها و قالب‌های قدیمی یا دانلود شده از منابع نامعتبر ممکن است حاوی آسیب‌پذیری‌های امنیتی باشند.
• اثرات:
  • درهای پشتی (Backdoors) برای مهاجمان.
  • تزریق کدهای مخرب.

7. نداشتن SSL و استفاده از پروتکل HTTP

• توضیح: در صورت عدم استفاده از SSL، داده‌ها بین مرورگر و سرور رمزنگاری نمی‌شوند و می‌توانند توسط مهاجمان رهگیری شوند.
• اثرات:
  • سرقت اطلاعات کاربران.
  • کاهش اعتماد کاربران.

8. دسترسی غیرمجاز به فایل‌ها و دایرکتوری‌ها

• توضیح: پیکربندی نامناسب فایل‌ها و دایرکتوری‌ها می‌تواند به مهاجمان اجازه دهد به اطلاعات حساس دسترسی پیدا کنند.
• اثرات:
  • تغییر فایل‌های سیستمی.
  • افشای اطلاعات مهم.

9. ربات‌ها و اسپمرها

• توضیح: ربات‌های مخرب می‌توانند فرم‌های سایت را پر کنند یا لینک‌های اسپم ارسال کنند.
• اثرات:
  • کاهش اعتبار سایت نزد کاربران و موتورهای جستجو.
  • افزایش بار روی سرور.

10. عدم بروزرسانی هسته وردپرس، پلاگین‌ها و قالب‌ها

• توضیح: نسخه‌های قدیمی وردپرس یا افزونه‌ها ممکن است شامل آسیب‌پذیری‌های امنیتی باشند.
• اثرات:
  • سوءاستفاده از حفره‌های امنیتی برای دسترسی غیرمجاز.

چگونه می‌توان این تهدیدات را مدیریت کرد؟

1. بروزرسانی منظم وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها.
2. استفاده از رمز عبورهای قوی و غیرفعال کردن نام کاربری پیش‌فرض “admin”.
3. نصب افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence یا iThemes Security.
4. پیکربندی صحیح فایل‌ها و دایرکتوری‌ها.
5. استفاده از گواهی SSL و HTTPS.
6. اسکن دوره‌ای سایت برای یافتن بدافزارها و کدهای مخرب.
7. فعال‌سازی محدودیت‌های ورود برای جلوگیری از حملات Brute Force.

پیشگیری و مدیریت این تهدیدات می‌تواند کمک کند تا وب‌سایت وردپرسی شما امن و پایدار باقی بماند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”2. ساختار وردپرس و نقاط ضعف احتمالی:” subtitle=”توضیحات کامل”]

ساختار وردپرس و نقاط ضعف احتمالی

وردپرس یک سیستم مدیریت محتوای منبع باز (Open Source) است که از اجزای مختلفی تشکیل شده است. شناخت ساختار وردپرس و نقاط ضعف احتمالی آن به شما کمک می‌کند تا بهینه‌تر از این سیستم استفاده کنید و امنیت سایت خود را افزایش دهید.

1. ساختار کلی وردپرس

وردپرس از سه بخش اصلی تشکیل شده است:

1. هسته (Core):
   • شامل فایل‌ها و کدهای اصلی وردپرس که برای عملکرد صحیح سیستم ضروری است.
   • نقاط ضعف:
     • آسیب‌پذیری‌های ناشی از استفاده از نسخه‌های قدیمی.
     • سوءاستفاده از حفره‌های امنیتی در هسته.
2. پایگاه داده (Database):
   • وردپرس از MySQL یا MariaDB برای ذخیره اطلاعات استفاده می‌کند.
   • نقاط ضعف:
     • آسیب‌پذیری در برابر حملات SQL Injection.
     • تنظیمات نامناسب دسترسی به پایگاه داده.
3. فایل‌ها و پوشه‌ها (Files & Directories):
   • شامل فایل‌های قالب، افزونه‌ها، و فایل‌های رسانه‌ای است.
   • نقاط ضعف:
     • دسترسی غیرمجاز به فایل‌های حساس.
     • پیکربندی نامناسب سطح دسترسی فایل‌ها.

2. نقاط ضعف احتمالی وردپرس

1. استفاده از قالب‌ها و افزونه‌های نامعتبر یا قدیمی:
   • قالب‌ها و افزونه‌ها یکی از بزرگترین نقاط ضعف امنیتی هستند.
   • احتمال وجود کدهای مخرب یا حفره‌های امنیتی در قالب‌ها و افزونه‌های دانلود شده از منابع نامعتبر.
2. پیکربندی پیش‌فرض وردپرس:
   • نام کاربری پیش‌فرض “admin” یا جدول پیش‌فرض پایگاه داده “wp_”.
   • مهاجمان به‌راحتی می‌توانند این اطلاعات را حدس بزنند.
3. عدم استفاده از SSL و HTTPS:
   • عدم رمزنگاری داده‌های انتقالی بین مرورگر و سرور باعث می‌شود اطلاعات حساس مانند رمز عبور در خطر سرقت قرار بگیرد.
4. آسیب‌پذیری فایل wp-config.php:
   • این فایل حاوی اطلاعات حساس مانند نام کاربری و رمز عبور پایگاه داده است.
   • نقاط ضعف:
     • دسترسی غیرمجاز به این فایل از طریق تنظیمات اشتباه.
5. حملات Brute Force:
   • فرم ورود وردپرس به‌طور پیش‌فرض هیچ محدودیتی در تعداد تلاش‌های ورود ندارد.
   • مهاجمان می‌توانند با تلاش‌های متوالی رمز عبور را پیدا کنند.
6. پیکربندی نامناسب سطح دسترسی فایل‌ها و پوشه‌ها:
   • تنظیمات اشتباه می‌تواند اجازه دسترسی غیرمجاز به فایل‌های سیستمی را بدهد.
7. حملات Cross-Site Scripting (XSS):
   • کدهای مخرب جاوااسکریپت از طریق فرم‌ها یا محتوای کاربران به سایت تزریق می‌شوند.
   • اثرات:
     • سرقت اطلاعات کاربران.
     • انتقال کاربران به صفحات مخرب.
8. عدم بروزرسانی منظم:
   • استفاده از نسخه‌های قدیمی وردپرس، افزونه‌ها، یا قالب‌ها می‌تواند به مهاجمان اجازه سوءاستفاده از حفره‌های امنیتی را بدهد.
9. نقش‌های کاربری و دسترسی‌های غیرضروری:
   • وردپرس دارای نقش‌های کاربری مختلفی مانند مدیر، نویسنده و مشارکت‌کننده است.
   • تعریف دسترسی‌های بیش از حد می‌تواند باعث دسترسی غیرمجاز به اطلاعات شود.
10. ربات‌ها و اسپمرها:
    • حملات اسپم به فرم‌های سایت و نظرات می‌تواند منابع سرور را مصرف کند و امنیت سایت را تهدید کند.

3. چگونه از نقاط ضعف محافظت کنیم؟

1. بروزرسانی مداوم:
   • همیشه هسته وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها را به‌روزرسانی کنید.
2. استفاده از منابع معتبر:
   • فقط افزونه‌ها و قالب‌های معتبر و از منابع رسمی یا تایید شده را دانلود و نصب کنید.
3. تنظیم سطح دسترسی مناسب فایل‌ها:
   • فایل‌ها: 644
   • پوشه‌ها: 755
   • فایل wp-config.php را به سطح دسترسی 440 یا 400 تغییر دهید.
4. استفاده از افزونه‌های امنیتی:
   • افزونه‌هایی مانند Wordfence، iThemes Security یا Sucuri Security می‌توانند از سایت شما در برابر حملات محافظت کنند.
5. تغییر تنظیمات پیش‌فرض:
   • تغییر نام کاربری پیش‌فرض “admin”.
   • تغییر پیشوند جداول پایگاه داده از “wp_”.
6. فعالسازی SSL:
   • از گواهینامه SSL برای رمزنگاری اطلاعات استفاده کنید و سایت را به HTTPS تغییر دهید.
7. محدود کردن تعداد تلاش‌های ورود:
   • افزونه‌هایی مانند “Login Lockdown” یا “Limit Login Attempts” را برای جلوگیری از حملات Brute Force نصب کنید.
8. اسکن منظم سایت:
   • از ابزارهایی مانند SiteCheck یا اسکنرهای افزونه‌های امنیتی برای شناسایی بدافزارها و آسیب‌پذیری‌ها استفاده کنید.
9. پشتیبان‌گیری منظم:
   • از فایل‌ها و پایگاه داده سایت به‌طور منظم بکاپ تهیه کنید تا در صورت بروز مشکلات بتوانید سایت را بازگردانی کنید.

شناخت و رفع این نقاط ضعف به بهبود امنیت و پایداری سایت وردپرسی کمک می‌کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”هسته وردپرس، قالب‌ها و افزونه‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]

هسته وردپرس، قالب‌ها و افزونه‌ها

وردپرس یک سیستم مدیریت محتوا (CMS) است که ساختار آن به سه بخش اصلی تقسیم می‌شود: هسته وردپرس، قالب‌ها و افزونه‌ها. هر کدام از این اجزا نقش مهمی در عملکرد و قابلیت‌های وردپرس ایفا می‌کنند. در ادامه، به معرفی هر بخش، نقش آن‌ها و نکات امنیتی مرتبط می‌پردازیم.

1. هسته وردپرس (WordPress Core)

تعریف:

هسته وردپرس شامل فایل‌ها، اسکریپت‌ها و توابع پایه‌ای است که تمام عملکردهای اصلی وردپرس را فراهم می‌کنند. این بخش، پایه و اساس سایت وردپرسی است.

ویژگی‌ها:

• ارائه سیستم مدیریت محتوا (CMS).
• امکان نصب و مدیریت قالب‌ها و افزونه‌ها.
• پشتیبانی از پایگاه داده برای ذخیره محتوا و تنظیمات سایت.
• به‌روزرسانی‌های منظم برای بهبود عملکرد و رفع مشکلات امنیتی.

نکات امنیتی:

1. بروزرسانی منظم:
   • از آخرین نسخه وردپرس استفاده کنید تا آسیب‌پذیری‌های امنیتی برطرف شوند.
2. عدم ویرایش مستقیم فایل‌های هسته:
   • ویرایش فایل‌های هسته ممکن است با به‌روزرسانی‌های بعدی از بین برود و مشکلات امنیتی ایجاد کند.
3. حفاظت از فایل‌های حساس:
   • فایل‌هایی مانند wp-config.php و .htaccess باید به‌خوبی محافظت شوند.
4. پشتیبان‌گیری منظم:
   • برای جلوگیری از از دست رفتن داده‌ها در صورت بروز مشکل، به‌طور منظم از هسته وردپرس بکاپ تهیه کنید.

2. قالب‌ها (Themes)

تعریف:

قالب‌ها، ظاهر و چیدمان سایت وردپرسی را تعیین می‌کنند. یک قالب شامل فایل‌های PHP، CSS، JS، و HTML است که به وردپرس می‌گویند چگونه محتوای سایت نمایش داده شود.

ویژگی‌ها:

• سفارشی‌سازی ظاهر سایت.
• پشتیبانی از طرح‌های واکنش‌گرا (Responsive).
• امکان افزودن قابلیت‌های جدید مانند اسلایدر، بلاگ یا طرح‌های ویژه صفحات.

نکات امنیتی:

1. انتخاب قالب معتبر:
   • قالب‌ها را از منابع معتبر (مانند مخزن رسمی وردپرس یا فروشگاه‌های معتبر مانند ThemeForest) تهیه کنید.
2. بروزرسانی منظم:
   • قالب‌ها را به‌روزرسانی کنید تا حفره‌های امنیتی رفع شوند.
3. حذف قالب‌های غیرفعال:
   • قالب‌هایی که استفاده نمی‌شوند را حذف کنید، زیرا می‌توانند حاوی آسیب‌پذیری باشند.
4. پیش‌نمایش قالب‌ها قبل از نصب:
   • از محیط تست برای بررسی قالب‌ها استفاده کنید و از نصب مستقیم روی سایت اصلی پرهیز کنید.
5. کدنویسی استاندارد:
   • قالب‌هایی که از کدنویسی استاندارد پیروی نمی‌کنند ممکن است حفره‌های امنیتی داشته باشند.

3. افزونه‌ها (Plugins)

تعریف:

افزونه‌ها ابزارهایی هستند که برای افزودن قابلیت‌های خاص به سایت وردپرسی استفاده می‌شوند. این قابلیت‌ها می‌توانند شامل فرم‌های تماس، گالری تصاویر، بهینه‌سازی SEO، فروشگاه آنلاین و بسیاری موارد دیگر باشند.

ویژگی‌ها:

• گسترش عملکرد سایت.
• امکان افزودن ابزارهای پیشرفته مانند امنیت، سرعت، و بهینه‌سازی.
• اتصال به سرویس‌های خارجی مانند Google Analytics یا Mailchimp.

نکات امنیتی:

1. انتخاب افزونه‌های معتبر:
   • فقط افزونه‌هایی را نصب کنید که از منابع معتبر تهیه شده‌اند.
   • از افزونه‌هایی که تعداد نصب فعال بالا و امتیازات مثبت دارند استفاده کنید.
2. بروزرسانی افزونه‌ها:
   • افزونه‌ها را همیشه به‌روزرسانی کنید تا مشکلات امنیتی آن‌ها رفع شوند.
3. حذف افزونه‌های غیرضروری:
   • افزونه‌های غیرضروری را غیرفعال و حذف کنید تا از بار اضافی سرور و احتمال حفره‌های امنیتی جلوگیری کنید.
4. محدود کردن تعداد افزونه‌ها:
   • نصب تعداد زیادی افزونه می‌تواند سرعت سایت را کاهش دهد و احتمال تعارض یا مشکلات امنیتی را افزایش دهد.
5. بررسی دسترسی‌ها:
   • برخی افزونه‌ها ممکن است دسترسی‌های اضافی درخواست کنند؛ مطمئن شوید که این دسترسی‌ها ضروری هستند.

4. ارتباط بین هسته، قالب‌ها و افزونه‌ها

• هسته وردپرس: ساختار اصلی را فراهم می‌کند و مسئول مدیریت محتوا و عملکرد اصلی است.
• قالب‌ها: ظاهر و نحوه نمایش محتوا را تنظیم می‌کنند.
• افزونه‌ها: قابلیت‌های اضافی را به سایت اضافه می‌کنند.

چالش‌ها:

• ناسازگاری بین قالب‌ها و افزونه‌ها.
• تأثیر افزونه‌ها و قالب‌های نامعتبر بر امنیت و سرعت سایت.
• عدم بروزرسانی منظم که منجر به ایجاد حفره‌های امنیتی می‌شود.

5. نکات کلیدی برای حفظ امنیت کلی سایت وردپرسی

1. بروزرسانی منظم هسته، قالب‌ها و افزونه‌ها.
2. استفاده از افزونه‌های امنیتی معتبر (مانند Wordfence یا iThemes Security).
3. پشتیبان‌گیری منظم از کل سایت (هسته، قالب‌ها، افزونه‌ها و پایگاه داده).
4. انتخاب هاست امن و استفاده از گواهینامه SSL.
5. تست تغییرات در محیط‌های آزمایشی قبل از اعمال روی سایت اصلی.

با رعایت این نکات، می‌توانید از هسته، قالب‌ها و افزونه‌های وردپرس به بهترین نحو استفاده کنید و امنیت سایت خود را تضمین کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی اهمیت به‌روزرسانی‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]

بررسی اهمیت به‌روزرسانی‌ها در وردپرس

به‌روزرسانی‌ها در وردپرس برای حفظ امنیت، عملکرد و سازگاری وب‌سایت بسیار مهم هستند. عدم انجام به‌روزرسانی‌های منظم می‌تواند سایت را در معرض خطرات امنیتی، کاهش سرعت و مشکلات عملکردی قرار دهد. در ادامه، اهمیت به‌روزرسانی‌ها در سه بخش هسته وردپرس، قالب‌ها و افزونه‌ها بررسی می‌شود.

1. اهمیت به‌روزرسانی هسته وردپرس

چرا باید هسته وردپرس را به‌روزرسانی کرد؟

هسته وردپرس، پایه اصلی سایت است و مسئول عملکرد کلی آن است. تیم توسعه‌دهنده وردپرس به‌صورت منظم نسخه‌های جدیدی ارائه می‌دهد که شامل موارد زیر هستند:

• رفع مشکلات امنیتی:
  نسخه‌های جدید اغلب برای رفع آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده منتشر می‌شوند.
• بهبود عملکرد:
  ارتقاء هسته می‌تواند سرعت و کارایی سایت را افزایش دهد.
• سازگاری با فناوری‌های جدید:
  به‌روزرسانی‌ها تضمین می‌کنند که وردپرس با نسخه‌های جدید PHP، سرور و مرورگرها سازگار باشد.
• افزودن قابلیت‌های جدید:
  ویژگی‌های جدید برای مدیریت بهتر سایت و بهبود تجربه کاربری اضافه می‌شوند.

عواقب عدم به‌روزرسانی هسته:

1. سایت در برابر حملات سایبری آسیب‌پذیر می‌شود.
2. ممکن است برخی افزونه‌ها و قالب‌ها دیگر با وردپرس کار نکنند.
3. کاهش سرعت و عملکرد سایت.

2. اهمیت به‌روزرسانی قالب‌ها

چرا باید قالب‌ها را به‌روزرسانی کرد؟

قالب‌ها مسئول ظاهر و طراحی سایت هستند. به‌روزرسانی قالب‌ها معمولاً برای رفع مشکلات و بهبود ویژگی‌ها ارائه می‌شود.

• رفع باگ‌ها:
  نسخه‌های جدید قالب‌ها باگ‌های گزارش‌شده را برطرف می‌کنند.
• بهبود سازگاری:
  قالب‌ها باید با نسخه جدید وردپرس و افزونه‌ها سازگار باشند.
• رفع آسیب‌پذیری‌های امنیتی:
  قالب‌های قدیمی ممکن است هدف حملات هکرها قرار گیرند.
• افزودن قابلیت‌های جدید:
  نسخه‌های جدید قالب‌ها اغلب ویژگی‌های جدیدی را به طراحی اضافه می‌کنند.

عواقب عدم به‌روزرسانی قالب‌ها:

1. ظاهر سایت ممکن است به‌درستی نمایش داده نشود.
2. خطر نفوذ هکرها از طریق قالب‌های آسیب‌پذیر افزایش می‌یابد.
3. قالب ممکن است با نسخه جدید وردپرس یا افزونه‌ها ناسازگار شود.

3. اهمیت به‌روزرسانی افزونه‌ها

چرا باید افزونه‌ها را به‌روزرسانی کرد؟

افزونه‌ها امکانات اضافی را به سایت اضافه می‌کنند و به‌روزرسانی آن‌ها بسیار حیاتی است:

• رفع مشکلات امنیتی:
  افزونه‌های قدیمی یکی از رایج‌ترین راه‌های نفوذ هکرها به سایت هستند.
• افزایش کارایی و سرعت:
  نسخه‌های جدید افزونه‌ها معمولاً بهینه‌تر و سریع‌تر هستند.
• سازگاری با نسخه جدید وردپرس:
  به‌روزرسانی‌ها سازگاری با هسته وردپرس را تضمین می‌کنند.
• رفع باگ‌ها و افزودن قابلیت‌های جدید:
  توسعه‌دهندگان افزونه‌ها مشکلات گزارش‌شده را حل کرده و امکانات بیشتری اضافه می‌کنند.

عواقب عدم به‌روزرسانی افزونه‌ها:

1. عملکرد سایت مختل می‌شود.
2. خطر ناسازگاری افزونه‌ها با وردپرس یا دیگر افزونه‌ها وجود دارد.
3. افزونه‌های قدیمی می‌توانند حفره‌های امنیتی داشته باشند.

4. چگونه به‌روزرسانی‌ها را مدیریت کنیم؟

بهترین روش‌ها برای به‌روزرسانی ایمن:

1. تهیه نسخه پشتیبان:
   قبل از هر به‌روزرسانی، از سایت خود بکاپ تهیه کنید.
2. بررسی تغییرات:
   یادداشت تغییرات (Changelog) را مطالعه کنید تا از تغییرات نسخه جدید مطلع شوید.
3. به‌روزرسانی در محیط تست:
   ابتدا تغییرات را در یک محیط تست بررسی کنید.
4. اولویت به‌روزرسانی‌های امنیتی:
   اگر بروزرسانی امنیتی وجود دارد، فوراً آن را اعمال کنید.
5. تنظیم به‌روزرسانی خودکار:
   برای هسته وردپرس و برخی افزونه‌ها، به‌روزرسانی خودکار را فعال کنید.

5. ابزارهای مدیریت به‌روزرسانی‌ها

• iThemes Security Pro:
  برای مدیریت و برنامه‌ریزی به‌روزرسانی‌ها.
• WP Updates Notifier:
  اطلاع‌رسانی درباره نسخه‌های جدید وردپرس، قالب‌ها و افزونه‌ها.
• ManageWP:
  ابزاری برای مدیریت چند سایت وردپرسی و انجام به‌روزرسانی‌های گروهی.

نتیجه‌گیری:

به‌روزرسانی منظم هسته وردپرس، قالب‌ها و افزونه‌ها برای حفظ امنیت، بهبود عملکرد و سازگاری سایت با فناوری‌های جدید ضروری است. با استفاده از ابزارهای مناسب و رعایت بهترین روش‌ها، می‌توانید فرآیند به‌روزرسانی را ساده و ایمن کنید و از ایجاد مشکلات احتمالی جلوگیری نمایید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”3. چرا وردپرس هدف حملات است؟” subtitle=”توضیحات کامل”]وردپرس یکی از محبوب‌ترین سیستم‌های مدیریت محتوا (CMS) در جهان است و به همین دلیل، به یک هدف اصلی برای حملات سایبری تبدیل شده است. در زیر به دلایل اصلی اینکه چرا وردپرس هدف حملات قرار می‌گیرد اشاره شده است:

1. محبوبیت بالا

وردپرس بیش از 40 درصد از کل وب‌سایت‌های جهان را مدیریت می‌کند. این محبوبیت باعث می‌شود که هکرها آن را به عنوان یک هدف اصلی انتخاب کنند، زیرا با یافتن یک آسیب‌پذیری در وردپرس یا یکی از افزونه‌های آن، می‌توانند به تعداد زیادی سایت دسترسی پیدا کنند.

2. استفاده گسترده از افزونه‌ها و قالب‌ها

• افزونه‌ها و قالب‌های متعدد:
  وردپرس دارای هزاران افزونه و قالب است که هر یک ممکن است حاوی آسیب‌پذیری‌های امنیتی باشند. بسیاری از حملات از طریق افزونه‌ها و قالب‌های ناسازگار یا منسوخ انجام می‌شود.
• افزونه‌های غیررسمی یا ضعیف:
  برخی کاربران از افزونه‌ها یا قالب‌های رایگان و ناشناس استفاده می‌کنند که توسط توسعه‌دهندگان غیرمعتبر ارائه شده‌اند و ممکن است دارای کدهای مخرب باشند.

3. عدم به‌روزرسانی منظم توسط کاربران

• بسیاری از کاربران وردپرس به‌روزرسانی‌های امنیتی هسته وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها را نادیده می‌گیرند. این امر موجب می‌شود سایت‌ها در برابر حملات سایبری آسیب‌پذیر شوند.
• هکرها به‌طور مداوم به دنبال سایت‌هایی هستند که از نسخه‌های قدیمی وردپرس یا افزونه‌ها استفاده می‌کنند.

4. ساختار باز و متن‌باز بودن وردپرس

• وردپرس یک سیستم متن‌باز (Open Source) است، به این معنا که کد آن برای همه قابل مشاهده است.
  این شفافیت برای توسعه‌دهندگان مفید است، اما هکرها نیز می‌توانند با بررسی کد، نقاط ضعف را شناسایی کنند.
• هرچند وردپرس به‌طور مداوم توسط جامعه توسعه‌دهندگان بررسی و بهبود داده می‌شود، اما متن‌باز بودن، کار را برای حملات هدفمند آسان‌تر می‌کند.

5. حملات خودکار (Bots and Scripts)

• بسیاری از هکرها از اسکریپت‌های خودکار برای شناسایی و سوءاستفاده از آسیب‌پذیری‌ها استفاده می‌کنند.
• این اسکریپت‌ها به صورت خودکار سایت‌هایی را که دارای نسخه‌های قدیمی وردپرس یا افزونه‌های آسیب‌پذیر هستند هدف قرار می‌دهند.

6. آسیب‌پذیری ناشی از مدیریت ضعیف امنیت

• استفاده از رمز عبور ضعیف:
  بسیاری از کاربران از رمزهای عبور ساده و قابل حدس استفاده می‌کنند.
• عدم استفاده از گواهی SSL:
  برخی از سایت‌های وردپرسی از پروتکل‌های امن HTTPS و گواهی SSL استفاده نمی‌کنند که داده‌ها را در برابر حملات سرقت داده آسیب‌پذیر می‌کند.
• مجوزهای نادرست فایل‌ها و پوشه‌ها:
  تنظیمات نادرست دسترسی به فایل‌ها می‌تواند منجر به دسترسی غیرمجاز هکرها شود.

7. مقیاس و توزیع جهانی

وردپرس به‌صورت جهانی استفاده می‌شود، به این معنا که سایت‌های وردپرسی در تمام مناطق دنیا وجود دارند. هکرها می‌توانند حملات خود را به‌صورت گسترده انجام دهند و تعداد زیادی سایت را هدف قرار دهند.

8. سوءاستفاده از کاربران مبتدی

• وردپرس به دلیل رابط کاربری ساده، بسیاری از کاربران مبتدی را جذب می‌کند که ممکن است با اصول امنیتی آشنا نباشند.
• کاربران تازه‌کار ممکن است تنظیمات امنیتی پیشرفته را نادیده بگیرند یا از افزونه‌ها و قالب‌های نامطمئن استفاده کنند.

9. اهداف متنوع برای حملات

هکرها به دلایل مختلف به سایت‌های وردپرسی حمله می‌کنند:

• پخش بدافزار: برای آلوده کردن بازدیدکنندگان سایت.
• سرقت داده‌ها: اطلاعات کاربران، اطلاعات پرداخت یا داده‌های حساس.
• اسپم و فیشینگ: استفاده از سایت هک‌شده برای ارسال ایمیل‌های اسپم یا صفحات فیشینگ.
• حمله DDoS: سوءاستفاده از منابع سرور برای حمله به سایت‌های دیگر.

10. ضعف‌های انسانی

• مدیریت اشتباه:
  استفاده از نام کاربری پیش‌فرض (مانند “admin”) یا ذخیره رمز عبور در مکان‌های ناامن.
• اطلاع نداشتن از به‌روزرسانی‌ها یا حملات جدید:
  کاربران ممکن است از آسیب‌پذیری‌ها یا حملات جدید بی‌خبر باشند و سایت را در معرض خطر قرار دهند.

نتیجه‌گیری

محبوبیت، تنوع افزونه‌ها، قالب‌ها و کاربران غیرحرفه‌ای، وردپرس را به یک هدف جذاب برای هکرها تبدیل کرده است. با این حال، با اتخاذ تدابیر امنیتی مناسب مانند به‌روزرسانی منظم، استفاده از افزونه‌های امنیتی، رمزهای عبور قوی و مدیریت دقیق مجوزها، می‌توان از بیشتر تهدیدات جلوگیری کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”سهم بازار وردپرس و تاثیر آن بر حملات” subtitle=”توضیحات کامل”]وردپرس با در اختیار داشتن حدود ۶۳٪ از سهم بازار سیستم‌های مدیریت محتوا (CMS)، محبوب‌ترین پلتفرم برای ساخت وب‌سایت‌هاست.

این گستردگی استفاده، آن را به هدفی جذاب برای حملات سایبری تبدیل کرده است.

تأثیر سهم بازار وردپرس بر حملات سایبری:

• جذب توجه مهاجمان: محبوبیت بالای وردپرس باعث می‌شود مهاجمان با تمرکز بر یافتن آسیب‌پذیری‌های آن، بتوانند به تعداد زیادی از وب‌سایت‌ها نفوذ کنند.
• حملات خودکار: مهاجمان از ابزارهای خودکار برای شناسایی و بهره‌برداری از نقاط ضعف در وب‌سایت‌های وردپرسی استفاده می‌کنند. با توجه به تعداد بالای این وب‌سایت‌ها، احتمال موفقیت چنین حملاتی افزایش می‌یابد.
• تنوع افزونه‌ها و قالب‌ها: وجود هزاران افزونه و قالب برای وردپرس، امکان وجود آسیب‌پذیری‌های امنیتی را افزایش می‌دهد. مهاجمان با سوءاستفاده از این نقاط ضعف، می‌توانند به وب‌سایت‌ها نفوذ کنند.

راهکارهای کاهش خطرات:

• به‌روزرسانی منظم: اطمینان حاصل کنید که هسته وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها همیشه به‌روز هستند تا از بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده جلوگیری شود.
• استفاده از افزونه‌های امنیتی: نصب افزونه‌های امنیتی معتبر می‌تواند به شناسایی و مسدود کردن تهدیدات کمک کند.
• آموزش کاربران: آگاهی‌بخشی به مدیران وب‌سایت‌ها درباره بهترین شیوه‌های امنیتی می‌تواند خطر حملات را کاهش دهد.

با اتخاذ این تدابیر، می‌توان امنیت وب‌سایت‌های وردپرسی را بهبود بخشید و از تأثیرات منفی حملات سایبری کاست.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”حملات خودکار (Brute Force، Botnet)” subtitle=”توضیحات کامل”]حملات خودکار مانند Brute Force و Botnet یکی از تهدیدات رایج برای وب‌سایت‌های وردپرسی هستند که به راحتی می‌توانند موجب نفوذ و تخریب شوند. در ادامه توضیح می‌دهیم که این حملات چگونه کار می‌کنند و چگونه می‌توان از آن‌ها جلوگیری کرد:

1. حمله Brute Force:

حمله Brute Force (یا حمله به‌صورت زور آزمون) نوعی حمله است که مهاجم از روش‌های خودکار برای حدس زدن رمز عبور یا دیگر اطلاعات حساس استفاده می‌کند. در این نوع حمله، ابزارهای خودکار تمامی ترکیب‌های ممکن را وارد می‌کنند تا به رمز عبور دست یابند. این حملات معمولاً به صفحه ورود وردپرس (wp-login.php) یا صفحات مشابه هدف می‌گیرند.

روش‌های جلوگیری از حمله Brute Force:

• استفاده از رمز عبور قوی: برای حساب‌های مدیریتی (Admin) و کاربران سایت، از رمز عبورهای پیچیده و ترکیبی (شامل حروف بزرگ و کوچک، اعداد و نمادها) استفاده کنید.
• محدود کردن تعداد تلاش‌های ورود ناموفق: افزونه‌هایی مانند Limit Login Attempts یا Login Lockdown می‌توانند تلاش‌های ورود ناموفق را محدود کنند و از حملات Brute Force جلوگیری نمایند.
• استفاده از احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA): اضافه کردن لایه‌های امنیتی اضافی مانند 2FA می‌تواند از دسترسی غیرمجاز جلوگیری کند.
• تغییر نام صفحه ورود: با تغییر URL پیش‌فرض صفحه ورود وردپرس (wp-login.php) به یک URL سفارشی، می‌توان حملات Brute Force را تا حد زیادی کاهش داد.
• استفاده از فایروال‌های امنیتی: فایروال‌های امنیتی مانند Wordfence و Sucuri می‌توانند درخواست‌های مشکوک را شناسایی کرده و مسدود کنند.

2. حمله Botnet:

Botnet شبکه‌ای از رایانه‌ها و دستگاه‌های آلوده به بدافزار است که تحت کنترل مهاجم قرار دارند. مهاجم از این شبکه برای انجام حملات گسترده از جمله حملات DDoS (Distributed Denial of Service) یا حملات ورود به سایت‌ها استفاده می‌کند. در این حملات، تعداد زیادی از دستگاه‌های مخرب به صورت همزمان به وب‌سایت هدف حمله می‌کنند.

روش‌های جلوگیری از حمله Botnet:

• استفاده از فایروال‌های DDoS: فایروال‌های مبتنی بر وب مانند Cloudflare می‌توانند حملات DDoS را شناسایی کرده و جلوی آن‌ها را بگیرند.
• استفاده از افزونه‌های امنیتی: افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence و Sucuri می‌توانند ترافیک مشکوک و حملات خودکار را شناسایی کرده و مسدود کنند.
• محدود کردن دسترسی IP‌ها: می‌توان دسترسی به بخش‌های خاصی از سایت (مثلاً صفحه ورود یا ناحیه مدیریت) را برای IP‌های مشکوک محدود کرد.
• اطمینان از به‌روزرسانی سیستم: اطمینان حاصل کنید که تمامی نرم‌افزارهای سایت (وردپرس، قالب‌ها، افزونه‌ها و سرور) به‌روز هستند تا آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده مورد سوءاستفاده قرار نگیرند.
• استفاده از CAPTCHAs: استفاده از سیستم‌های CAPTCHA در فرم‌ها و صفحه ورود می‌تواند از ارسال درخواست‌های خودکار توسط ربات‌ها جلوگیری کند.

جمع‌بندی:

حملات Brute Force و Botnet تهدیدات جدی برای وب‌سایت‌ها هستند که نیاز به تدابیر امنیتی پیشگیرانه دارند. با استفاده از روش‌های ذکر شده، می‌توان به طور موثری از این حملات جلوگیری کرد و امنیت وب‌سایت وردپرسی را حفظ نمود.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

انتخاب میزبان امن برای وب‌سایت وردپرسی

انتخاب یک میزبان (هاست) امن یکی از مراحل حیاتی در راه‌اندازی و نگهداری یک وب‌سایت وردپرسی است. میزبان امن می‌تواند به طور چشمگیری از وب‌سایت شما در برابر تهدیدات سایبری محافظت کند و به عملکرد بهتر آن کمک کند. در اینجا نکات مهمی برای انتخاب یک میزبان امن برای وب‌سایت وردپرسی آورده شده است:

1. پشتیبانی از HTTPS و SSL

• SSL (Secure Socket Layer) پروتکلی است که ارتباطات میان مرورگر و سرور را امن می‌کند. وب‌سایت‌های امن باید از گواهینامه SSL برای رمزگذاری داده‌های کاربران استفاده کنند.
• اطمینان حاصل کنید که میزبان شما از HTTPS پشتیبانی می‌کند و گواهینامه SSL رایگان یا پولی را ارائه می‌دهد.
• گوگل از SSL به عنوان یکی از عوامل رتبه‌بندی استفاده می‌کند، بنابراین استفاده از HTTPS نه تنها برای امنیت، بلکه برای SEO نیز اهمیت دارد.

2. پشتیبانی از فایروال‌ها و محافظت در برابر حملات DDoS

• میزبان باید فایروال‌های قدرتمند برای جلوگیری از حملات DDoS (Distributed Denial of Service) و سایر حملات اینترنتی داشته باشد.
• برخی از میزبان‌ها خدمات امنیتی مانند Cloudflare یا Sucuri را به طور پیش‌فرض ارائه می‌دهند که می‌تواند از وب‌سایت شما در برابر حملات خارجی محافظت کند.

3. پشتیبانی از به‌روزرسانی‌های امنیتی

• اطمینان حاصل کنید که میزبان شما به‌روزرسانی‌های امنیتی منظم برای سرورها و نرم‌افزارها را اعمال می‌کند.
• بعضی از میزبان‌ها از به‌روزرسانی‌های خودکار برای وردپرس و افزونه‌ها پشتیبانی می‌کنند که این می‌تواند از آسیب‌پذیری‌ها جلوگیری کند.

4. پشتیبانی از پشتیبان‌گیری منظم

• میزبان باید امکان پشتیبان‌گیری روزانه یا هفتگی از داده‌های وب‌سایت شما را فراهم کند.
• این ویژگی به شما کمک می‌کند که در صورت بروز مشکل یا حمله، بتوانید وب‌سایت خود را به وضعیت قبل بازگردانید.

5. استفاده از فایروال‌های وب‌سایت (WAF)

• WAF (Web Application Firewall) از وب‌سایت شما در برابر تهدیدات مختلف مانند حملات XSS، SQL Injection، و سایر حملات مخرب محافظت می‌کند.
• بسیاری از میزبان‌ها از WAF برای محافظت از سرورهای خود در برابر این نوع حملات استفاده می‌کنند، و برخی دیگر این خدمات را به صورت اضافی ارائه می‌دهند.

6. محافظت از ورود به حساب‌ها (Login Protection)

• بسیاری از حملات به سایت‌های وردپرسی از طریق صفحه ورود (wp-login.php) انجام می‌شوند. میزبان امن باید راه‌هایی برای محافظت از ورود، مانند استفاده از دو مرحله‌ای تایید (2FA) یا IP محدود کردن فراهم کند.
• برخی میزبان‌ها ابزارهایی برای جلوگیری از حملات Brute Force و Botnet دارند.

7. پشتیبانی 24/7 و امنیت نظارتی

• میزبان باید تیم پشتیبانی امنیتی داشته باشد که به صورت 24/7 فعال باشد و بتواند مشکلات امنیتی را سریعاً شناسایی و حل کند.
• همچنین نظارت مداوم روی سرورها برای شناسایی و جلوگیری از حملات و تهدیدات امنیتی بسیار مهم است.

8. ایمن‌سازی دسترسی به سرور

• SSH (Secure Shell) و SFTP (Secure File Transfer Protocol) برای دسترسی به سرور و انتقال فایل‌ها بسیار مهم هستند، زیرا این پروتکل‌ها رمزگذاری شده هستند و داده‌های حساس را در حین انتقال امن نگه می‌دارند.
• برخی از میزبان‌ها امکان دسترسی به سرور از طریق SSH را فراهم می‌کنند که به افزایش امنیت سرور کمک می‌کند.

9. محدود کردن دسترسی به فایل‌ها و دایرکتوری‌ها

• میزبان باید اجازه دهد که دسترسی به فایل‌ها و دایرکتوری‌های سایت محدود شود. برای مثال، از دایرکتوری‌های غیرقابل دسترسی برای فایل‌های حساس مانند فایل‌های پیکربندی وردپرس استفاده شود.
• این کار باعث می‌شود که حتی اگر مهاجمی موفق به نفوذ به سرور شد، نتواند به راحتی به فایل‌های مهم دسترسی پیدا کند.

10. سایر ویژگی‌های امنیتی مهم

• پشتیبانی از امنیت در سطح شبکه (Network-level security): امنیت شبکه و سرورهای میزبان از مهم‌ترین ویژگی‌ها هستند.
• آنتی‌ویروس و ضد بدافزارها: میزبان باید نرم‌افزارهای ضد بدافزار و آنتی‌ویروس برای جلوگیری از حملات مخرب به وب‌سایت را نصب و پیکربندی کرده باشد.
• نظارت و لاگ‌های امنیتی: بررسی لاگ‌های امنیتی به شناسایی مشکلات و تهدیدات کمک می‌کند. اطمینان حاصل کنید که میزبان شما گزارش‌ها و لاگ‌های امنیتی را ذخیره کرده و امکان بررسی آن‌ها را فراهم می‌کند.

11. انتخاب هاستینگ مدیریت‌شده وردپرس

• هاست‌های مدیریت‌شده وردپرس به طور خاص برای وردپرس طراحی شده‌اند و این سرویس‌ها معمولاً شامل امنیت به‌روز، پشتیبانی ویژه و عملکرد بهینه هستند.
• این نوع هاستینگ‌ها به‌طور خودکار به‌روزرسانی‌ها را انجام می‌دهند، از وب‌سایت شما پشتیبان می‌گیرند و مشکلات امنیتی را سریعاً شناسایی می‌کنند.

جمع‌بندی

انتخاب یک میزبان امن برای سایت وردپرسی شما امری حیاتی است که می‌تواند تأثیر زیادی در عملکرد و امنیت سایت شما داشته باشد. با توجه به نیازهای امنیتی خاص سایت و ویژگی‌های ارائه‌شده توسط میزبان، باید گزینه‌ای را انتخاب کنید که بهترین حفاظت را در برابر تهدیدات امنیتی فراهم کند و به بهبود تجربه کاربری و عملکرد کلی سایت کمک کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”معیارهای انتخاب هاستینگ ایمن” subtitle=”توضیحات کامل”]

معیارهای انتخاب هاستینگ ایمن برای سایت وردپرسی

انتخاب یک هاستینگ امن برای سایت وردپرسی از اهمیت زیادی برخوردار است، زیرا امنیت سایت به‌طور مستقیم به امنیت سرور و زیرساخت‌های هاستینگ وابسته است. در ادامه به برخی از معیارهای مهم انتخاب هاستینگ ایمن اشاره می‌کنیم:

1. پشتیبانی از SSL و HTTPS

• SSL (Secure Socket Layer) پروتکلی است که داده‌های منتقل‌شده بین سرور و مرورگر کاربران را رمزگذاری می‌کند.
• اطمینان حاصل کنید که هاستینگ از گواهینامه SSL پشتیبانی می‌کند و امکان استفاده از HTTPS را برای سایت فراهم می‌آورد.
• بسیاری از هاست‌های معتبر گواهینامه SSL رایگان ارائه می‌دهند.

2. امنیت در سطح شبکه (Network Security)

• هاستینگ باید از فایروال‌های وب‌سایت (WAF) و سیستم‌های پیشگیری از نفوذ (IPS/IDS) استفاده کند تا از سایت در برابر حملات هکرها و تهدیدات خارجی محافظت کند.
• نظارت مستمر بر شبکه و سرورها برای شناسایی تهدیدات امنیتی و حملات DDoS ضروری است.

3. پشتیبانی از به‌روزرسانی‌های امنیتی

• هاستینگ باید به‌روزرسانی‌های امنیتی به‌موقع را برای سرورها و نرم‌افزارها اعمال کند.
• این شامل به‌روزرسانی‌های امنیتی سیستم‌عامل، نرم‌افزار وب‌سرور، PHP، و پایگاه‌داده است.
• بسیاری از هاست‌های مدیریت‌شده وردپرس، به‌روزرسانی‌های خودکار وردپرس و افزونه‌ها را نیز ارائه می‌دهند.

4. پشتیبان‌گیری منظم (Backup)

• هاست باید پشتیبان‌گیری روزانه یا هفتگی از داده‌های سایت انجام دهد.
• در صورت بروز حمله یا خرابی، امکان بازگرداندن داده‌ها از پشتیبان‌ها به حالت قبلی بسیار مهم است.
• برخی هاست‌ها خدمات پشتیبان‌گیری خودکار و به‌راحتی قابل بازیابی را ارائه می‌دهند.

5. دسترسی به SSH و SFTP

• SSH (Secure Shell) و SFTP (Secure File Transfer Protocol) دو پروتکل امن برای دسترسی به سرور و انتقال فایل‌ها هستند که داده‌ها را رمزگذاری می‌کنند.
• این دسترسی‌ها باید به‌طور پیش‌فرض در هاستینگ‌ها وجود داشته باشند، به‌ویژه برای کسانی که به‌طور مستقیم با سرور کار می‌کنند.

6. حفاظت در برابر حملات DDoS

• حملات DDoS (Distributed Denial of Service) می‌توانند باعث از دست رفتن دسترسی به سایت شوند.
• هاستینگ باید از خدمات محافظت DDoS پشتیبانی کند، که ترافیک مخرب را شناسایی و مسدود کند تا از عملکرد صحیح سایت جلوگیری نشود.

7. محافظت از ورود و احراز هویت (Login Protection)

• برخی از هاست‌ها قابلیت‌هایی برای محدود کردن تلاش‌های ورود ناموفق و محافظت از صفحه ورود دارند.
• استفاده از احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) می‌تواند امنیت ورود به داشبورد وردپرس را افزایش دهد.

8. محدود کردن دسترسی به فایل‌ها و دایرکتوری‌ها

• هاست باید امکاناتی برای محدود کردن دسترسی به دایرکتوری‌ها و فایل‌های مهم (مانند wp-config.php) فراهم کند.
• این کار کمک می‌کند که حتی در صورت نفوذ به سرور، مهاجم نتواند به فایل‌های حساس دسترسی پیدا کند.

9. پشتیبانی از WAF (Web Application Firewall)

• استفاده از WAF به محافظت از سایت در برابر تهدیدات مختلف مانند SQL Injection، XSS (Cross Site Scripting)، و سایر آسیب‌پذیری‌ها کمک می‌کند.
• برخی هاست‌ها به‌طور پیش‌فرض WAF را ارائه می‌دهند، یا امکان نصب آن به‌صورت دستی وجود دارد.

10. میزبانی مدیریت‌شده وردپرس (Managed WordPress Hosting)

• هاستینگ مدیریت‌شده وردپرس شامل پشتیبانی فنی تخصصی برای وردپرس است.
• این نوع هاستینگ به‌طور خودکار به‌روزرسانی‌های وردپرس، افزونه‌ها، و تم‌ها را انجام می‌دهد و از مشکلات امنیتی جلوگیری می‌کند.
• امنیت اضافی مانند جستجو و حذف بدافزارها، مانیتورینگ فعالیت‌ها، و محافظت در برابر حملات هکرها نیز از ویژگی‌های هاست‌های مدیریت‌شده وردپرس است.

11. استفاده از فناوری‌های Anti-malware و Anti-virus

• هاست باید نرم‌افزارهای ضد بدافزار و آنتی‌ویروس نصب کرده و از سایت در برابر نفوذ بدافزارها و ویروس‌ها محافظت کند.
• اسکن منظم سایت برای شناسایی بدافزارها و ارائه راه‌حل‌های سریع در صورت شناسایی تهدیدات، ضروری است.

12. محدود کردن دسترسی به منابع سرور

• محدود کردن منابع سرور مانند استفاده از CPU, RAM, و حافظه دیسک به‌طور معقول می‌تواند از حملات انجام‌شده با منابع سرور جلوگیری کند.
• برخی از هاست‌ها محدودیت‌های منابع را به طور هوشمند اعمال می‌کنند تا منابع سرور از حملات یا فعالیت‌های مشکوک محافظت شوند.

13. پشتیبانی 24/7 و نظارت بر امنیت

• تیم پشتیبانی هاستینگ باید در دسترس باشد تا هرگونه مشکل امنیتی را سریعاً شناسایی و حل کند.
• نظارت 24/7 برای شناسایی حملات سایبری و تهدیدات مهم امنیتی ضروری است.

14. گزارش‌ها و لاگ‌های امنیتی

• هاستینگ باید امکان نظارت و گزارش‌دهی امنیتی را فراهم کند.
• بررسی لاگ‌های امنیتی می‌تواند به شناسایی مشکلات امنیتی کمک کند و جلوی بسیاری از حملات را بگیرد.

15. میزبانی در دیتاسنترهای معتبر

• هاستینگ باید سرورها را در دیتاسنترهایی با زیرساخت‌های امن و استانداردهای جهانی قرار دهد.
• دیتاسنترها باید پشتیبانی از امنیت فیزیکی، پشتیبان‌گیری‌های متعدد و دسترس‌پذیری بالا را فراهم کنند.

جمع‌بندی:

انتخاب هاستینگ امن به‌طور مستقیم بر امنیت وب‌سایت وردپرسی شما تاثیر می‌گذارد. بنابراین، برای محافظت از سایت خود در برابر تهدیدات مختلف، انتخاب یک هاست معتبر با ویژگی‌های امنیتی قوی بسیار مهم است. مهم‌ترین معیارهایی که باید در انتخاب هاستینگ ایمن مدنظر قرار دهید شامل پشتیبانی از SSL، به‌روزرسانی‌های منظم، محافظت در برابر حملات DDoS، و پشتیبان‌گیری منظم است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات امنیتی سرور (SSL، HTTPS، فایروال‌ها)” subtitle=”توضیحات کامل”]

تنظیمات امنیتی سرور برای وردپرس (SSL، HTTPS، فایروال‌ها)

امنیت سرور برای سایت‌های وردپرسی امری حیاتی است، زیرا تهدیدات سایبری می‌توانند تأثیر منفی بر عملکرد، حریم خصوصی کاربران و SEO سایت داشته باشند. در اینجا به توضیح تنظیمات امنیتی مختلف سرور می‌پردازیم که باید برای افزایش امنیت سایت وردپرسی خود انجام دهید.

1. نصب و پیکربندی SSL (Secure Socket Layer)

SSL یک پروتکل امنیتی است که ارتباطات بین مرورگر کاربر و سرور وب را رمزگذاری می‌کند. نصب SSL کمک می‌کند تا اطلاعات حساس (مانند نام کاربری، رمز عبور، اطلاعات پرداخت) در حین انتقال، از دسترسی غیرمجاز محافظت شوند.

مراحل نصب SSL:

1. خرید گواهینامه SSL:
   • برخی از هاست‌های وردپرسی، SSL رایگان (مثلاً Let’s Encrypt) ارائه می‌دهند. در غیر این صورت، می‌توانید از یک گواهینامه SSL معتبر خریداری کنید.
2. نصب SSL:
   • پس از خرید گواهینامه SSL، می‌توانید آن را از طریق پنل هاستینگ خود نصب کنید. بسیاری از هاست‌ها این فرایند را به‌صورت خودکار انجام می‌دهند.
3. تغییر پروتکل HTTP به HTTPS:
   • بعد از نصب SSL، باید سایت خود را به HTTPS منتقل کنید. برای این کار می‌توانید از افزونه‌هایی مانند Really Simple SSL استفاده کنید که به‌صورت خودکار تمامی لینک‌های سایت شما را به HTTPS تغییر می‌دهد.
4. بازبینی تنظیمات URL وردپرس:
   • وارد داشبورد وردپرس شوید و به مسیر تنظیمات → عمومی بروید. در اینجا، آدرس سایت و آدرس وردپرس را از http:// به https:// تغییر دهید.
5. تأمین Redirect از HTTP به HTTPS:
   • باید اطمینان حاصل کنید که تمامی ترافیک HTTP به HTTPS ریدایرکت شود. این کار را می‌توانید با استفاده از فایل .htaccess انجام دهید:
     RewriteEngine On
     RewriteCond %{HTTPS} off
     RewriteRule ^ https://%{HTTP_HOST}%{REQUEST_URI} [L,R=301]
     

2. استفاده از HTTPS به‌صورت کامل

پس از نصب SSL، اطمینان حاصل کنید که تمامی صفحات سایت (از جمله منابع خارجی مانند تصاویر، CSS، JavaScript) از پروتکل HTTPS بارگذاری شوند.

• Mixed Content: اگر در صفحات سایت خود از منابعی که از HTTP بارگذاری می‌شوند استفاده کنید، مرورگرها هشدار خواهند داد که محتوای مختلط (Mixed Content) است. برای رفع این مشکل، تمامی منابع سایت باید از HTTPS بارگذاری شوند.
• افزونه‌ها: افزونه‌هایی مانند SSL Insecure Content Fixer می‌توانند به شما کمک کنند تا این مشکلات را حل کنید.

3. استفاده از فایروال وب (Web Application Firewall – WAF)

فایروال وب‌سایت (WAF) یک لایه امنیتی است که به محافظت از سایت در برابر حملات مختلف کمک می‌کند. فایروال‌ها قادرند ترافیک مخرب، درخواست‌های مشکوک و حملات شناخته‌شده را شناسایی و مسدود کنند.

ویژگی‌های مهم فایروال وب‌سایت:

• حفاظت در برابر حملات DDoS: WAF می‌تواند ترافیک حملات DDoS را شناسایی کرده و از حمله به سایت شما جلوگیری کند.
• مقابله با حملات SQL Injection و XSS: WAF به شناسایی و مسدود کردن حملات SQL Injection و XSS کمک می‌کند.
• محافظت از صفحه ورود: برخی از فایروال‌ها می‌توانند از صفحه ورود به سیستم وردپرس محافظت کرده و دسترسی‌های نامعتبر را مسدود کنند.

نحوه راه‌اندازی فایروال:

1. استفاده از سرویس‌های فایروال ابری:
   • سرویس‌های ابری مانند Cloudflare و Sucuri فایروال‌های قدرتمندی ارائه می‌دهند که می‌توانند حملات را در سطح شبکه شناسایی و مسدود کنند.
2. نصب افزونه فایروال:
   • افزونه‌هایی مانند Wordfence و iThemes Security فایروال‌هایی را ارائه می‌دهند که به‌طور خاص برای سایت‌های وردپرسی طراحی شده‌اند.
3. تنظیمات فایروال:
   • پس از نصب فایروال، باید تنظیمات آن را برای محافظت از سایت خود پیکربندی کنید. به‌طور معمول، فایروال‌ها نیاز به تنظیمات پیش‌فرض دارند که باید برای نیازهای خاص سایت خود آن‌ها را تغییر دهید.

4. راه‌اندازی محدودیت‌های ورود (Login Protection)

حملات Brute Force یکی از رایج‌ترین حملات به سایت‌های وردپرسی است که در آن هکرها با تلاش برای حدس زدن رمزهای عبور، به سایت دسترسی پیدا می‌کنند.

روش‌های حفاظت:

1. محدود کردن تعداد تلاش‌های ناموفق:
   • با استفاده از افزونه‌هایی مانند Limit Login Attempts یا Wordfence می‌توانید تعداد تلاش‌های ناموفق ورود را محدود کنید.
2. استفاده از احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA):
   • افزونه‌هایی مانند Google Authenticator یا Authy می‌توانند احراز هویت دو مرحله‌ای را برای ورود به سایت شما فعال کنند.
3. تغییر آدرس صفحه ورود:
   • با استفاده از افزونه‌هایی مانند WPS Hide Login، می‌توانید آدرس پیش‌فرض صفحه ورود وردپرس را تغییر دهید و از حملات Brute Force جلوگیری کنید.

5. کنترل دسترسی به دایرکتوری‌ها و فایل‌های حساس

برای محافظت از فایل‌های حساس سایت وردپرسی، باید دسترسی‌ها را محدود کنید.

تنظیمات فایل‌های مهم:

1. محدود کردن دسترسی به فایل wp-config.php:
   • برای افزایش امنیت فایل wp-config.php، می‌توانید این کد را به فایل .htaccess خود اضافه کنید:
     <files wp-config.php>
     order allow,deny
     deny from all
     </files>
     

2. محدود کردن دسترسی به فایل .htaccess:
   • فایل .htaccess نیز یکی از فایل‌های مهم است که باید از دسترسی غیرمجاز محافظت شود. برای این کار، می‌توانید کد زیر را به فایل .htaccess اضافه کنید:
     <files .htaccess>
     order allow,deny
     deny from all
     </files>
     

6. استفاده از HTTP Security Headers

استفاده از هدرهای امنیتی HTTP می‌تواند امنیت سایت شما را در برابر برخی تهدیدات مانند XSS و Clickjacking افزایش دهد.

هدرهای امنیتی پیشنهادی:

1. Strict-Transport-Security (HSTS):
   • این هدر به مرورگر اعلام می‌کند که باید فقط از HTTPS برای دسترسی به سایت استفاده کند.
2. X-Content-Type-Options:
   • با استفاده از این هدر، سایت شما در برابر حملات MIME sniffing محافظت می‌شود.
3. X-Frame-Options:
   • این هدر از بارگذاری سایت شما در فریم‌ها (برای جلوگیری از حملات Clickjacking) جلوگیری می‌کند.

نتیجه‌گیری

برای امنیت سایت وردپرسی، انجام تنظیمات امنیتی سرور از قبیل نصب SSL، استفاده از HTTPS، راه‌اندازی فایروال‌های وب‌سایت، محافظت از صفحه ورود، و کنترل دسترسی به فایل‌های حساس ضروری است. این تنظیمات به سایت شما کمک می‌کنند که از حملات مختلف محافظت شده و امنیت کاربران و اطلاعات آن‌ها حفظ شود.

تنظیمات امنیتی سرور (SSL، HTTPS، فایروال‌ها)[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”2. نصب و راه‌اندازی اولیه وردپرس:” subtitle=”توضیحات کامل”]

نصب و راه‌اندازی اولیه وردپرس

نصب و راه‌اندازی وردپرس مراحل نسبتاً ساده‌ای دارد و برای کسانی که قصد راه‌اندازی یک وب‌سایت یا وبلاگ دارند، گزینه‌ای محبوب است. در اینجا، به توضیح مراحل نصب و راه‌اندازی اولیه وردپرس پرداخته‌ایم.

1. انتخاب و خرید هاست و دامنه

قبل از شروع نصب وردپرس، شما نیاز به دو مورد ضروری دارید:

• دامنه (Domain): آدرس وب‌سایت شما مانند example.com.
• هاست (Hosting): فضای ذخیره‌سازی برای فایل‌های وب‌سایت شما.

برای خرید دامنه و هاست می‌توانید از شرکت‌های معتبر مانند:

• Bluehost
• SiteGround
• HostGator

برای شروع، خرید دامنه و هاست موردنظر خود را انجام دهید.

2. نصب وردپرس

وردپرس را می‌توان به روش‌های مختلفی نصب کرد. در اینجا دو روش رایج نصب وردپرس شرح داده شده است:

روش اول: نصب خودکار وردپرس از طریق پنل هاست (cPanel)

1. ورود به cPanel:
   • پس از خرید هاست و دامنه، وارد حساب کاربری خود در پنل هاست شوید.
2. انتخاب نصب وردپرس (1-Click WordPress Installation):
   • در بخش “Softaculous” یا “App Installer”، گزینه نصب وردپرس را انتخاب کنید.
   • روی گزینه “Install” یا “Install WordPress” کلیک کنید.
3. تنظیمات نصب:
   • دامنه: دامنه‌ای که می‌خواهید وردپرس روی آن نصب شود را انتخاب کنید.
   • پوشه: اگر می‌خواهید وردپرس در پوشه‌ای خاص نصب شود، مسیر آن را مشخص کنید (در غیر این صورت، سایت شما به‌طور مستقیم روی دامنه اصلی نصب خواهد شد).
   • اطلاعات مدیر سایت: نام کاربری، رمز عبور، و ایمیل مدیر سایت را وارد کنید.
   • تنظیمات پیشرفته: این بخش به‌طور معمول اختیاری است، مگر اینکه تنظیمات خاصی نیاز داشته باشید.
4. نصب:
   • پس از وارد کردن اطلاعات، روی دکمه “Install” کلیک کنید. پس از چند دقیقه، وردپرس به‌طور خودکار نصب خواهد شد.

روش دوم: نصب دستی وردپرس

در صورتی که هاست شما از نصب خودکار پشتیبانی نمی‌کند، می‌توانید وردپرس را به‌صورت دستی نصب کنید:

1. دانلود آخرین نسخه وردپرس:
   • به سایت رسمی وردپرس (https://wordpress.org/download) بروید و آخرین نسخه وردپرس را دانلود کنید.
2. آپلود فایل‌ها به هاست:
   • فایل‌های فشرده دانلودی را از طریق cPanel یا FTP به دایرکتوری اصلی هاست (پوشه public_html یا www) آپلود کنید.
3. ایجاد پایگاه داده (Database):
   • وارد phpMyAdmin در cPanel شوید و یک پایگاه داده جدید برای سایت وردپرسی خود ایجاد کنید.
   • نام پایگاه داده، نام کاربری و رمز عبور برای پایگاه داده را به خاطر بسپارید.
4. تنظیم فایل wp-config.php:
   • فایل wp-config-sample.php را در پوشه وردپرس پیدا کنید.
   • نام پایگاه داده، نام کاربری و رمز عبور را در این فایل وارد کنید.
   • فایل را به wp-config.php تغییر نام دهید.
5. اجرای نصب وردپرس:
   • پس از انجام مراحل فوق، در مرورگر خود به دامنه‌ای که وردپرس را نصب کرده‌اید بروید.
   • شما به صفحه نصب وردپرس هدایت خواهید شد. اطلاعات سایت خود را وارد کنید (مانند نام سایت، نام کاربری، و رمز عبور مدیر سایت) و نصب را تکمیل کنید.

3. پیکربندی اولیه وردپرس

پس از نصب وردپرس، برخی تنظیمات اولیه نیاز به انجام دارند تا سایت شما به درستی راه‌اندازی شود.

1. ورود به داشبورد وردپرس:
   • به آدرس www.yoursite.com/wp-admin بروید و با استفاده از نام کاربری و رمز عبور مدیر وارد داشبورد وردپرس شوید.
2. انتخاب تم (پوسته) وردپرس:
   • از طریق نمایش > پوسته‌ها، پوسته‌ای که می‌خواهید برای سایت خود استفاده کنید را انتخاب کنید. شما می‌توانید از پوسته‌های رایگان موجود در مخزن وردپرس استفاده کنید یا یک پوسته سفارشی خریداری و نصب کنید.
3. نصب افزونه‌های ضروری:
   • افزونه‌ها ابزارهایی هستند که به سایت شما ویژگی‌های اضافی می‌دهند. برخی از افزونه‌های ضروری عبارتند از:
     • Yoast SEO یا Rank Math برای بهینه‌سازی سایت برای موتورهای جستجو.
     • Akismet Anti-Spam برای جلوگیری از اسپم.
     • Jetpack برای ویژگی‌های امنیتی، عملکردی، و آماری.
     • WooCommerce برای راه‌اندازی فروشگاه آنلاین.
4. تنظیمات عمومی سایت:
   • از منوی تنظیمات > عمومی، اطلاعات اصلی سایت خود را وارد کنید، مانند نام سایت، توضیحات، و منطقه زمانی.
5. تنظیمات نوشته‌ها و خواندن:
   • در منوی تنظیمات > نوشته‌ها، انتخاب کنید که سایت شما نمایش پست‌ها و صفحات را به چه صورتی ارائه دهد.
   • در تنظیمات > خواندن، مشخص کنید که صفحه اصلی سایت شما به چه صورت نمایش داده شود (مقاله‌های اخیر یا صفحه ثابت).
6. تنظیمات رسانه‌ای:
   • در منوی تنظیمات > رسانه، می‌توانید اندازه تصاویر را تنظیم کنید و محدودیت‌های آپلود را مشخص کنید.
7. امنیت و پشتیبان‌گیری:
   • نصب افزونه‌هایی برای امنیت و پشتیبان‌گیری (مانند UpdraftPlus یا VaultPress) ضروری است تا از اطلاعات سایت خود محافظت کنید.

4. ساخت و انتشار محتوا

1. ایجاد صفحات اولیه:
   • صفحات اولیه مانند درباره ما، تماس با ما، سیاست حفظ حریم خصوصی، و سوالات متداول را ایجاد کنید. این صفحات می‌توانند به وب‌سایت شما اعتبار بیشتری بدهند.
2. ایجاد نوشته‌ها (مقالات):
   • از طریق نوشته‌ها > افزودن نوشته، مقالات و مطالب مورد نظر خود را منتشر کنید.
3. نصب و تنظیم افزونه‌های SEO:
   • نصب افزونه‌های SEO مانند Yoast SEO یا Rank Math و پیکربندی آن‌ها برای بهینه‌سازی سایت برای موتورهای جستجو.

5. راه‌اندازی و نگهداری امنیت

• فعال کردن SSL (HTTPS) برای سایت.
• به‌روزرسانی مرتب هسته، قالب‌ها، و افزونه‌ها.
• ایجاد پشتیبان‌گیری منظم از سایت.
• استفاده از افزونه‌های امنیتی برای جلوگیری از حملات (مانند Wordfence یا iThemes Security).

نتیجه‌گیری

نصب و راه‌اندازی وردپرس به‌طور کلی فرآیند ساده‌ای است که شامل خرید دامنه و هاست، نصب وردپرس، انتخاب تم، نصب افزونه‌ها و پیکربندی سایت است. با انجام این مراحل، سایت شما آماده استفاده خواهد بود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب وردپرس به‌صورت امن” subtitle=”توضیحات کامل”]

نصب وردپرس به‌صورت امن

نصب وردپرس به‌طور استاندارد فرآیندی ساده است، اما برای اطمینان از امنیت سایت، باید برخی اقدامات اضافی را انجام دهید تا از حملات احتمالی جلوگیری کنید. در اینجا به مراحل نصب وردپرس به‌صورت امن پرداخته‌ایم.

1. انتخاب هاست امن

برای نصب وردپرس به‌صورت امن، اولین قدم انتخاب یک هاست معتبر و امن است. نکات زیر را هنگام انتخاب هاست در نظر بگیرید:

• پشتیبانی از SSL: هاست باید از SSL پشتیبانی کند تا ارتباطات سایت شما به‌صورت امن (HTTPS) انجام شود.
• دفاع در برابر DDoS: برخی هاست‌ها از حملات DDoS جلوگیری می‌کنند.
• فایروال و محافظت از سطح سرور: بسیاری از هاست‌های حرفه‌ای، فایروال و محافظت در برابر تهدیدات امنیتی را ارائه می‌دهند.
• پشتیبان‌گیری روزانه: هاست باید امکانات پشتیبان‌گیری خودکار را فراهم کند.

2. استفاده از نسخه‌های رسمی وردپرس

همواره از نسخه‌های رسمی وردپرس که از سایت رسمی وردپرس (https://wordpress.org/download/) دریافت می‌کنید، استفاده کنید. از نصب نسخه‌های کرک‌شده یا غیررسمی خودداری کنید، زیرا این نسخه‌ها ممکن است حاوی کدهای مخرب و آسیب‌پذیری‌های امنیتی باشند.

3. نصب وردپرس از طریق SSH (اختیاری برای امنیت بیشتر)

اگر می‌خواهید نصب وردپرس را به‌صورت امن‌تری انجام دهید، نصب از طریق SSH (خط فرمان) را به جای استفاده از روش‌های گرافیکی cPanel یا FTP در نظر بگیرید.

1. دریافت دسترسی SSH: دسترسی SSH را از هاست خود درخواست کنید.
2. نصب وردپرس از طریق SSH:
   • وارد SSH شوید و دستورات لازم را برای دانلود و نصب وردپرس وارد کنید:
   cd /var/www/html
   wget https://wordpress.org/latest.tar.gz
   tar -xvzf latest.tar.gz
   mv wordpress/* .
   rm -rf wordpress latest.tar.gz
   

این روش ایمن‌تر است زیرا در هنگام نصب، فایل‌های وردپرس مستقیماً از منبع معتبر دانلود می‌شوند.

4. ایجاد پایگاه داده (Database) با دسترسی محدود

هنگام ایجاد پایگاه داده برای وردپرس، از نام‌های پیچیده و تصادفی برای پایگاه داده، نام کاربری و رمز عبور استفاده کنید تا از دسترسی غیرمجاز جلوگیری کنید.

1. ایجاد پایگاه داده در cPanel:
   • وارد phpMyAdmin شوید.
   • یک پایگاه داده جدید ایجاد کنید و نام کاربری و رمز عبور قوی برای آن انتخاب کنید.
   • توجه داشته باشید که نام پایگاه داده و نام کاربری نباید به‌راحتی حدس زده شوند.

5. استفاده از wp-config.php امن

فایل wp-config.php حاوی اطلاعات حساس مانند نام پایگاه داده و نام کاربری است. برای افزایش امنیت:

• انتقال wp-config.php به یک سطح بالاتر: این کار باعث می‌شود که فایل از دسترس مستقیم وب قرار نگیرد.
  • برای این کار، فایل wp-config.php را به دایرکتوری بالاتر از ریشه وب‌سایت منتقل کنید (یعنی خارج از پوشه public_html).
• اجبار استفاده از کلیدهای امنیتی: وردپرس به‌طور پیش‌فرض از برخی کلیدهای امنیتی برای رمزنگاری اطلاعات استفاده می‌کند. این کلیدها را در wp-config.php پیدا کرده و آن‌ها را به‌صورت تصادفی و منحصر به فرد تغییر دهید.
  • برای این کار، به این لینک بروید و کلیدها را به‌روزرسانی کنید.

define('AUTH_KEY',         'مقدار تصادفی');
define('SECURE_AUTH_KEY',  'مقدار تصادفی');
define('LOGGED_IN_KEY',    'مقدار تصادفی');
define('NONCE_KEY',        'مقدار تصادفی');

6. تغییر پیش‌فرض‌های وردپرس

وردپرس دارای برخی تنظیمات پیش‌فرض است که می‌تواند آسیب‌پذیر باشد. تغییر این تنظیمات می‌تواند امنیت سایت شما را افزایش دهد:

• تغییر پیش‌فرض نام کاربری مدیر: به‌طور پیش‌فرض، وردپرس نام کاربری “admin” را برای مدیر سایت ایجاد می‌کند که هدف خوبی برای حملات brute force است. سعی کنید از نام‌های پیچیده‌تر برای نام کاربری خود استفاده کنید.
• غیرفعال کردن ویرایش فایل‌ها از داشبورد وردپرس: برای جلوگیری از هر گونه دسترسی غیرمجاز به فایل‌های سایت، از ویرایش آن‌ها از طریق داشبورد وردپرس جلوگیری کنید.
  • این کار را با افزودن کد زیر به فایل wp-config.php انجام دهید:
  define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
  

7. نصب SSL (HTTPS)

استفاده از SSL یا TLS برای رمزنگاری داده‌های سایت و محافظت از اطلاعات حساس کاربر (مانند اطلاعات پرداخت یا ثبت‌نام) ضروری است.

• نصب SSL: برای فعال‌سازی HTTPS، از سرویس‌دهنده هاست خود SSL رایگان یا تجاری بخواهید.
• انتقال سایت به HTTPS: پس از نصب SSL، آدرس سایت شما باید به‌طور کامل به https:// تغییر کند.

8. استفاده از افزونه‌های امنیتی

استفاده از افزونه‌های امنیتی می‌تواند به شما کمک کند تا مشکلات امنیتی را شناسایی و رفع کنید.

• Wordfence Security: یکی از افزونه‌های معروف برای محافظت از سایت در برابر حملات مختلف.
• iThemes Security: افزونه‌ای که تنظیمات امنیتی مختلف را برای سایت وردپرسی شما فراهم می‌کند.

این افزونه‌ها به‌طور خودکار سایت شما را از حملات مختلف محافظت می‌کنند و به شما هشدار می‌دهند.

9. پیکربندی فایروال برای وردپرس

استفاده از فایروال برای جلوگیری از حملات و تهدیدات به سایت شما ضروری است.

• Cloudflare: یکی از سرویس‌های معروف فایروال که به‌طور رایگان و پولی در دسترس است و از سایت شما در برابر حملات محافظت می‌کند.
• Sucuri: خدمات فایروال دیگری که می‌توانید برای امنیت سایت خود از آن استفاده کنید.

10. پشتیبان‌گیری منظم

برای مقابله با هرگونه حمله یا مشکل فنی، باید از سایت خود به‌طور منظم پشتیبان‌گیری کنید.

• استفاده از افزونه‌هایی مانند UpdraftPlus یا BackWPup می‌تواند به شما در انجام پشتیبان‌گیری‌های خودکار کمک کند.

نتیجه‌گیری

نصب وردپرس به‌صورت امن، نیازمند توجه به جزئیات مختلف است. از انتخاب هاست امن گرفته تا نصب افزونه‌های امنیتی و پیکربندی صحیح فایل‌های سیستم، همه این اقدامات می‌توانند سایت شما را در برابر تهدیدات مختلف محافظت کنند. با انجام این مراحل، شما می‌توانید امنیت سایت خود را به سطح بالاتری برسانید و از خطرات رایج جلوگیری کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات امنیتی اولیه (پیشوند جداول، فایل wp-config.php)” subtitle=”توضیحات کامل”]

تنظیمات امنیتی اولیه در وردپرس

برای افزایش امنیت سایت وردپرسی خود، باید برخی تنظیمات امنیتی اولیه را انجام دهید. این تنظیمات شامل تغییر پیشوند جداول پایگاه داده و تنظیمات فایل wp-config.php می‌باشد. در اینجا به توضیح هر یک از این تنظیمات می‌پردازیم:

1. تغییر پیشوند جداول پایگاه داده (Table Prefix)

پیشوند پیش‌فرض جداول پایگاه داده وردپرس wp_ است. این پیشوند در صورتی که تغییر نکند، به راحتی می‌تواند هدف حملات خاصی مثل SQL Injection قرار گیرد. برای افزایش امنیت سایت، تغییر پیشوند جداول توصیه می‌شود.

نحوه تغییر پیشوند جداول:

1. قبل از تغییر پیشوند، پشتیبان‌گیری کنید: برای جلوگیری از هرگونه مشکل، از پایگاه داده و فایل‌های سایت خود پشتیبان بگیرید.
2. ایجاد پایگاه داده جدید (اختیاری): اگر می‌خواهید پیشوند جداول را به‌طور کامل تغییر دهید، بهتر است یک پایگاه داده جدید ایجاد کنید و سایت خود را در آن نصب کنید.
3. تغییر پیشوند در wp-config.php:
   • در فایل wp-config.php که در ریشه سایت شما قرار دارد، تغییراتی اعمال کنید. خطی که پیشوند پیش‌فرض جداول را مشخص می‌کند، به صورت زیر است:

   $table_prefix = 'wp_';
   
   • این پیشوند را به یک عبارت تصادفی و پیچیده‌تر تغییر دهید (مثلاً wp_secure_):
   $table_prefix = 'wp_secure_';
   

4. تغییر پیشوند جداول در پایگاه داده: برای تغییر پیشوند جداول در پایگاه داده، می‌توانید از ابزارهایی مانند phpMyAdmin استفاده کنید:
   • وارد phpMyAdmin شوید.
   • تمام جداول وردپرس با پیشوند wp_ را پیدا کنید.
   • پیشوند آن‌ها را به پیشوند جدید (مثلاً wp_secure_) تغییر دهید.

   توجه داشته باشید که این کار می‌تواند پیچیده باشد، بنابراین پیشنهاد می‌شود از یک افزونه امنیتی برای انجام این تغییرات استفاده کنید، مثل افزونه WP-DBManager یا iThemes Security.

2. تنظیمات امنیتی فایل wp-config.php

فایل wp-config.php یکی از مهم‌ترین فایل‌های وردپرس است که اطلاعات حساس سایت از جمله دسترسی به پایگاه داده و کلیدهای امنیتی را ذخیره می‌کند. بنابراین، باید از آن به‌خوبی محافظت کنید.

اقدامات امنیتی برای فایل wp-config.php:

1. انتقال wp-config.php به سطح بالاتر از ریشه دایرکتوری وب‌سایت: به‌طور پیش‌فرض، فایل wp-config.php در ریشه دایرکتوری سایت شما قرار دارد، اما می‌توانید آن را به یک دایرکتوری بالاتر منتقل کنید تا دسترسی غیرمجاز به آن سخت‌تر شود. برای این کار کافی است فایل wp-config.php را به سطح بالاتر از پوشه public_html یا www منتقل کنید.
2. فعال‌سازی دسترسی محدود به wp-config.php: شما می‌توانید از طریق فایل .htaccess دسترسی به فایل wp-config.php را محدود کنید تا هیچ‌کس نتواند به آن دسترسی پیدا کند.برای انجام این کار، فایل .htaccess را در پوشه اصلی سایت خود باز کرده و کد زیر را به آن اضافه کنید:

   <Files wp-config.php>
   order allow,deny
   deny from all
   </Files>
   
3. تنظیم کلیدهای امنیتی وردپرس: یکی از مهم‌ترین موارد برای امنیت وردپرس، استفاده از کلیدهای امنیتی (secret keys) است. این کلیدها برای رمزنگاری اطلاعات وارد شده توسط کاربر (مانند کوکی‌ها) استفاده می‌شوند.برای افزایش امنیت، از این لینک برای دریافت کلیدهای جدید و منحصر به فرد استفاده کنید و آن‌ها را در فایل wp-config.php قرار دهید:

   define('AUTH_KEY',         'unique_phrase_here');
   define('SECURE_AUTH_KEY',  'unique_phrase_here');
   define('LOGGED_IN_KEY',    'unique_phrase_here');
   define('NONCE_KEY',        'unique_phrase_here');
   define('AUTH_SALT',        'unique_phrase_here');
   define('SECURE_AUTH_SALT', 'unique_phrase_here');
   define('LOGGED_IN_SALT',   'unique_phrase_here');
   define('NONCE_SALT',       'unique_phrase_here');
   
4. غیرفعال کردن ویرایش فایل‌ها از طریق داشبورد وردپرس: برای جلوگیری از هر گونه دسترسی غیرمجاز به فایل‌های سایت از طریق داشبورد وردپرس، می‌توانید ویرایش فایل‌ها را غیرفعال کنید. برای این کار، کافی است کد زیر را به فایل wp-config.php اضافه کنید:

   define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
   
5. تنظیم دسترسی‌ها به فایل‌ها و پوشه‌ها: از تنظیمات صحیح دسترسی به فایل‌ها و پوشه‌ها در سرور خود اطمینان حاصل کنید:
   • پوشه‌ها باید دسترسی 755 داشته باشند.
   • فایل‌ها باید دسترسی 644 داشته باشند.
   • فایل wp-config.php باید دسترسی 400 یا 440 داشته باشد.

3. نصب افزونه‌های امنیتی

برای تقویت امنیت وردپرس، نصب افزونه‌های امنیتی می‌تواند به شما کمک کند. برخی از افزونه‌های امنیتی معروف عبارتند از:

• Wordfence Security: برای جلوگیری از حملات مختلف و شناسایی تهدیدات امنیتی.
• iThemes Security: افزونه‌ای با تنظیمات امنیتی متعدد.
• Sucuri Security: برای جلوگیری از حملات هکرها و رصد تهدیدات امنیتی.

نتیجه‌گیری

با تغییر پیشوند جداول پایگاه داده و اعمال تنظیمات امنیتی در فایل wp-config.php، می‌توانید سطح امنیت سایت وردپرسی خود را به‌طور قابل توجهی افزایش دهید. همچنین نصب افزونه‌های امنیتی و انجام تنظیمات امنیتی اضافی مانند محدود کردن دسترسی به فایل‌ها و استفاده از SSL می‌تواند به محافظت از سایت شما در برابر تهدیدات مختلف کمک کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”3. استفاده از گواهی SSL و HTTPS:” subtitle=”توضیحات کامل”]

استفاده از گواهی SSL و HTTPS برای افزایش امنیت وردپرس

گواهی SSL (Secure Sockets Layer) و استفاده از پروتکل HTTPS (HyperText Transfer Protocol Secure) از مهم‌ترین اقدامات امنیتی برای هر وب‌سایت به‌ویژه سایت‌های وردپرسی هستند. این پروتکل‌ها ارتباط امن و رمزگذاری شده‌ای بین سرور و مرورگر کاربر ایجاد می‌کنند، که اطلاعات حساسی مانند نام کاربری، رمز عبور و داده‌های پرداختی را در برابر دسترسی غیرمجاز محافظت می‌کند.

1. چرا استفاده از SSL و HTTPS مهم است؟

محافظت از داده‌های کاربران

با استفاده از SSL، تمامی اطلاعات منتقل شده بین سرور و مرورگر کاربر (از جمله فرم‌ها، جزئیات ثبت‌نام، تراکنش‌های مالی و دیگر داده‌های حساس) به‌طور کامل رمزگذاری می‌شود. این رمزگذاری جلوی دسترسی افراد غیرمجاز (مثل هکرها یا بدافزارها) به داده‌های کاربر را می‌گیرد.

افزایش اعتماد کاربران

امروزه کاربران از وب‌سایت‌هایی که از پروتکل HTTPS استفاده نمی‌کنند، احتیاط می‌کنند. اکثر مرورگرهای مدرن مانند گوگل کروم، وب‌سایت‌هایی که SSL ندارند را به‌عنوان “غیر امن” علامت‌گذاری می‌کنند، که می‌تواند تأثیر منفی بر اعتبار سایت شما بگذارد. استفاده از HTTPS باعث افزایش اعتماد کاربران و بهبود تجربه کاربری می‌شود.

رتبه‌بندی بهتر در نتایج جستجو (SEO)

گوگل به وب‌سایت‌هایی که از HTTPS استفاده می‌کنند، اولویت می‌دهد و آن‌ها را در رتبه‌های بالاتر در نتایج جستجو قرار می‌دهد. بنابراین، استفاده از SSL می‌تواند به بهبود رتبه سایت شما در موتورهای جستجو کمک کند.

انطباق با الزامات قانون‌گذاری و پرداخت‌های آنلاین

در بسیاری از کشورها، استفاده از SSL برای پردازش اطلاعات کارت اعتباری و تراکنش‌های مالی الزامی است. علاوه بر این، بسیاری از استانداردهای امنیتی صنعت پرداخت مانند PCI-DSS نیز استفاده از HTTPS را برای محافظت از داده‌های کارت اعتباری الزام می‌کنند.

2. نحوه نصب گواهی SSL و فعال‌سازی HTTPS در وردپرس

گام 1: خرید گواهی SSL

برای استفاده از HTTPS، ابتدا باید یک گواهی SSL خریداری کنید. برخی از شرکت‌های هاستینگ این گواهی را به‌طور رایگان ارائه می‌دهند (برای مثال Let’s Encrypt) و برخی دیگر ممکن است هزینه‌ای برای آن دریافت کنند. شما می‌توانید گواهی SSL را از طریق میزبان وب خود خریداری کنید یا از گزینه‌های رایگان مانند Let’s Encrypt استفاده نمایید.

گام 2: نصب گواهی SSL

پس از خرید گواهی SSL، باید آن را روی سرور خود نصب کنید. اگر از هاستینگ‌های محبوب مانند Bluehost، SiteGround، یا HostGator استفاده می‌کنید، نصب گواهی SSL معمولاً فرآیند ساده‌ای دارد و می‌توانید این کار را از طریق پنل کنترل (cPanel) انجام دهید.

• وارد cPanel شوید.
• به قسمت Security بروید و گزینه SSL/TLS را انتخاب کنید.
• گواهی SSL خریداری‌شده را نصب کنید (این ممکن است به صورت خودکار در برخی سرویس‌ها انجام شود).

گام 3: تغییر پروتکل سایت به HTTPS

پس از نصب گواهی SSL، باید پروتکل سایت خود را به HTTPS تغییر دهید. این کار را می‌توان از طریق تنظیمات وردپرس و فایل .htaccess انجام داد.

1. تغییر آدرس سایت در تنظیمات وردپرس:
   • به داشبورد وردپرس وارد شوید.
   • به مسیر Settings > General بروید.
   • در فیلدهای WordPress Address (URL) و Site Address (URL)، پیشوند http:// را به https:// تغییر دهید.
2. تغییر لینک‌های داخلی به HTTPS: اگر سایت شما قبلاً از HTTP استفاده می‌کرد، باید لینک‌های داخلی موجود در پایگاه داده را به HTTPS تغییر دهید. برای این کار می‌توانید از ابزارهای مختلفی مثل افزونه Better Search Replace استفاده کنید.
3. اضافه کردن ریدایرکت در فایل .htaccess: به‌منظور اجبار کردن مرورگرها به استفاده از HTTPS و جلوگیری از دسترسی به نسخه HTTP سایت، می‌توانید ریدایرکت‌های دائمی را در فایل .htaccess اضافه کنید. برای این کار، کد زیر را به فایل .htaccess در ریشه سایت خود اضافه کنید:

   <IfModule mod_rewrite.c>
   RewriteEngine On
   RewriteCond %{HTTPS} off
   RewriteRule ^ https://%{HTTP_HOST}%{REQUEST_URI} [L,R=301]
   </IfModule>
   

گام 4: تست سایت بعد از فعال‌سازی SSL

پس از تغییر پروتکل به HTTPS و اعمال ریدایرکت‌ها، باید سایت خود را بررسی کنید تا مطمئن شوید که به درستی کار می‌کند:

• بررسی کنید که همه صفحات و محتواها از HTTPS بارگذاری شوند.
• ابزارهایی مثل Why No Padlock را استفاده کنید تا از بارگذاری امن منابع (تصاویر، اسکریپت‌ها و استایل‌ها) مطمئن شوید.

3. رفع مشکلات متداول بعد از نصب SSL

Mixed Content Issues:

گاهی پس از نصب SSL، ممکن است برخی از منابع سایت (تصاویر، اسکریپت‌ها، CSS) هنوز از HTTP بارگذاری شوند که باعث بروز مشکلات “Mixed Content” می‌شود. برای رفع این مشکل، تمام منابع باید به‌طور کامل از HTTPS بارگذاری شوند.

لینک‌های داخلی و تصاویر:

لینک‌های داخلی و تصاویر باید به‌طور خودکار از HTTP به HTTPS تغییر پیدا کنند. در صورتی که تغییرات به‌طور خودکار انجام نشد، باید لینک‌ها و منابع را به‌صورت دستی یا با استفاده از افزونه‌هایی مانند Better Search Replace تغییر دهید.

SEO و رتبه‌بندی:

بعد از تغییر به HTTPS، ممکن است گوگل سایت شما را به‌عنوان یک سایت جدید شناسایی کند. برای حفظ رتبه SEO سایت، از ابزار Google Search Console برای اطلاع دادن به گوگل از تغییرات استفاده کنید و لینک‌های جدید را ثبت کنید.

4. مزایای استفاده از SSL و HTTPS

• حفاظت از داده‌ها: جلوگیری از سرقت اطلاعات حساس کاربران.
• افزایش اعتماد کاربران: کاربران بیشتر به سایت‌های دارای SSL اعتماد می‌کنند.
• ارتقاء رتبه‌بندی SEO: گوگل به سایت‌های HTTPS رتبه بالاتری می‌دهد.
• مطابقت با الزامات قانونی: برای پردازش پرداخت‌های آنلاین و اطلاعات حساس، استفاده از SSL ضروری است.

نتیجه‌گیری

استفاده از گواهی SSL و تغییر پروتکل سایت به HTTPS از اقدامات ضروری برای افزایش امنیت سایت وردپرسی است. این اقدامات نه تنها باعث حفاظت از داده‌های کاربران و اعتماد بیشتر آن‌ها می‌شود، بلکه بر بهبود رتبه سایت در موتورهای جستجو و تجربه کاربری تأثیر مثبت می‌گذارد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”اهمیت استفاده از HTTPS” subtitle=”توضیحات کامل”]

اهمیت استفاده از HTTPS در سایت‌ها

HTTPS (HyperText Transfer Protocol Secure) یکی از مهم‌ترین پروتکل‌های امنیتی در دنیای وب است که ارتباطی امن بین کاربر و سرور ایجاد می‌کند. این پروتکل به‌ویژه برای سایت‌های وردپرسی از اهمیت زیادی برخوردار است. در اینجا به دلایلی که چرا استفاده از HTTPS برای هر سایت ضروری است، پرداخته می‌شود.

1. محافظت از داده‌های حساس کاربران

یکی از اصلی‌ترین مزایای استفاده از HTTPS این است که اطلاعات منتقل شده بین مرورگر کاربر و سرور وب‌سایت به‌طور کامل رمزگذاری می‌شود. این بدان معنی است که داده‌های حساس مانند رمزهای عبور، اطلاعات پرداختی، ایمیل‌ها و نام‌های کاربری نمی‌توانند توسط هکرها یا افرادی که به اینترنت متصل هستند، شنود یا دستکاری شوند.

بدون HTTPS، اطلاعات در مسیر انتقال به‌صورت ساده (plain text) ارسال می‌شوند و ممکن است به راحتی توسط افراد ثالث مورد حمله قرار گیرند.

2. افزایش اعتماد کاربران و بهبود تجربه کاربری

زمانی که کاربران وارد سایت شما می‌شوند و مشاهده می‌کنند که آدرس سایت با “https://” شروع می‌شود، نشان‌گر این است که ارتباط امن است. مرورگرهای مدرن مانند گوگل کروم و فایرفاکس به سایت‌هایی که از HTTPS استفاده نمی‌کنند، برچسب “Not Secure” را اضافه می‌کنند که می‌تواند به کاهش اعتماد کاربران و افزایش نرخ ترک سایت منجر شود.

برعکس، سایت‌های با HTTPS اعتماد بیشتری را در نظر کاربران ایجاد کرده و باعث افزایش تعامل و مدت زمان حضور کاربران می‌شود.

3. رتبه‌بندی بهتر در موتورهای جستجو (SEO)

گوگل از سال 2014 استفاده از HTTPS را به‌عنوان یک عامل رتبه‌بندی سایت معرفی کرد. این بدان معناست که گوگل به سایت‌هایی که از HTTPS استفاده می‌کنند، اولویت می‌دهد و آن‌ها را در نتایج جستجو بالاتر از سایت‌هایی که از HTTP استفاده می‌کنند، قرار می‌دهد.

از آنجا که گوگل به امنیت کاربران اهمیت زیادی می‌دهد، این اقدام باعث می‌شود سایت‌های HTTPS به‌طور طبیعی در نتایج جستجو رتبه بالاتری کسب کنند.

4. محافظت در برابر حملات Man-in-the-Middle (MITM)

یکی از حملات رایج در فضای اینترنت حملات Man-in-the-Middle است که در آن مهاجم می‌تواند ارتباط بین کاربر و سرور را دستکاری یا جاسوسی کند. با استفاده از HTTPS، اطلاعات در طول مسیر انتقال به‌طور کامل رمزگذاری می‌شود و از این نوع حملات جلوگیری می‌شود.

در واقع، HTTPS اطمینان حاصل می‌کند که داده‌های ارسالی میان کاربر و سرور تغییر نمی‌کنند و از حملات جاسوسی جلوگیری می‌کند.

5. مهم برای تراکنش‌های مالی و اطلاعات کارت اعتباری

برای وب‌سایت‌هایی که خدمات پرداخت آنلاین ارائه می‌دهند، استفاده از HTTPS برای حفاظت از اطلاعات کارت اعتباری و پرداخت‌ها ضروری است. پروتکل HTTPS تمام داده‌های مالی را رمزگذاری کرده و از خطر دزدیده شدن اطلاعات کارت اعتباری جلوگیری می‌کند.

عدم استفاده از HTTPS در این نوع وب‌سایت‌ها می‌تواند باعث افت اعتماد و از دست دادن مشتریان شود و حتی موجب نقض قوانین و مقررات امنیتی (مثل PCI-DSS) گردد.

6. مطابقت با الزامات قانونی و مقررات امنیتی

بسیاری از قوانین و مقررات امنیتی، مانند مقررات GDPR در اتحادیه اروپا و قانون حفاظت از داده‌های شخصی (CCPA) در ایالات متحده، استفاده از HTTPS را برای محافظت از داده‌های شخصی کاربران الزامی می‌کنند. این قوانین تاکید دارند که سایت‌ها باید داده‌های کاربران را با امنیت بالا منتقل کنند و از پروتکل‌های رمزگذاری شده استفاده کنند.

7. امنیت بهتر در برابر حملات و نفوذها

هنگامی که وب‌سایتی از HTTPS استفاده می‌کند، سرور درخواست‌های مشکوک را بهتر شناسایی می‌کند و امنیت سایت بیشتر از HTTP است. علاوه بر این، پروتکل HTTPS مانع از حملات مختلف مانند حملات XSS (Cross-Site Scripting) و SQL Injection می‌شود.

8. ارتقاء بازاریابی دیجیتال و اعتماد برند

استفاده از HTTPS نه‌تنها برای امنیت سایت حیاتی است، بلکه به طور غیرمستقیم تأثیر مثبتی بر استراتژی بازاریابی دیجیتال و اعتماد به برند دارد. برندهایی که امنیت کاربران را در اولویت قرار می‌دهند، اعتبار بیشتری در بازار به‌دست می‌آورند.

9. اطمینان از سازگاری با ویژگی‌های جدید

سایت‌هایی که از HTTPS استفاده نمی‌کنند، ممکن است در آینده با مشکلات سازگاری با ویژگی‌های جدید وب مانند Progressive Web Apps یا HTTP/2 روبه‌رو شوند. HTTP/2 یک نسخه جدیدتر از پروتکل HTTP است که به سایت‌های HTTPS اجازه می‌دهد تا سرعت بارگذاری را بهبود بخشند و عملکرد بهتری داشته باشند.

نتیجه‌گیری

استفاده از HTTPS در وب‌سایت‌ها نه‌تنها برای امنیت اطلاعات کاربران، بلکه برای بهبود SEO، افزایش اعتماد و تجربه کاربری، و همچنین رعایت مقررات امنیتی الزامی است. در نهایت، استفاده از HTTPS باعث بهبود عملکرد سایت و حفظ امنیت داده‌ها و تراکنش‌های آنلاین می‌شود که این امر برای موفقیت هر وب‌سایت حیاتی است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”راه‌اندازی Let’s Encrypt و SSL‌های تجاری” subtitle=”توضیحات کامل”]

راه‌اندازی Let’s Encrypt و SSL‌های تجاری

برای تأمین امنیت وب‌سایت‌های وردپرسی و اطمینان از انتقال اطلاعات به‌صورت امن، نصب گواهی SSL (Secure Socket Layer) بسیار ضروری است. گواهی SSL نه‌تنها باعث رمزگذاری اطلاعات می‌شود، بلکه به موتورهای جستجو و کاربران نیز این اطمینان را می‌دهد که سایت امن است.

در اینجا به بررسی دو نوع گواهی SSL، Let’s Encrypt (یک گواهی رایگان) و SSL‌های تجاری می‌پردازیم، و نحوه راه‌اندازی آن‌ها را شرح خواهیم داد.

1. Let’s Encrypt: گواهی SSL رایگان

Let’s Encrypt یک گواهی SSL رایگان است که توسط Internet Security Research Group (ISRG) ارائه می‌شود و به سایت‌ها این امکان را می‌دهد که ارتباطات خود را به‌طور رایگان ایمن کنند.

مراحل نصب Let’s Encrypt:

برای نصب Let’s Encrypt، معمولاً از طریق پنل کاربری هاستینگ یا سرور انجام می‌شود. در اینجا مراحل عمومی برای نصب این گواهی SSL آمده است:

1. بررسی پشتیبانی هاستینگ:
   • ابتدا باید مطمئن شوید که هاست شما از Let’s Encrypt پشتیبانی می‌کند. اکثر ارائه‌دهندگان هاستینگ مدرن از این گواهی پشتیبانی می‌کنند.
   • می‌توانید از cPanel یا Plesk برای نصب آن استفاده کنید.
2. نصب گواهی SSL از طریق cPanel:
   • وارد پنل cPanel خود شوید.
   • بخش SSL/TLS را پیدا کرده و روی Let’s Encrypt کلیک کنید.
   • در فهرست دامنه‌ها، دامنه‌ای که می‌خواهید گواهی SSL را نصب کنید، انتخاب کنید.
   • روی Install یا Renew کلیک کنید تا گواهی SSL رایگان برای دامنه شما نصب شود.
3. تنظیمات Redirect به HTTPS:
   • پس از نصب گواهی SSL، باید از طریق .htaccess یا تنظیمات سرور، درخواست‌های HTTP را به HTTPS هدایت کنید.
   • در .htaccess می‌توانید کد زیر را اضافه کنید:
     RewriteEngine On
     RewriteCond %{HTTPS} off
     RewriteRule ^ https://%{HTTP_HOST}%{REQUEST_URI} [L,R=301]
     

4. تأیید نصب SSL:
   • بعد از نصب گواهی SSL، آدرس سایت خود را با https:// باز کنید.
   • اگر در کنار آدرس سایت، قفل سبز یا نماد ایمن مشاهده کردید، نصب موفقیت‌آمیز بوده است.

مزایای Let’s Encrypt:

• رایگان: این گواهی SSL به صورت رایگان در دسترس است.
• خودکار: گواهی‌ها به‌طور خودکار هر 90 روز یک‌بار تمدید می‌شوند.
• رمزگذاری قوی: امنیت SSL/TLS معتبر و رمزگذاری قوی را فراهم می‌کند.

2. SSL‌های تجاری

گواهی‌های SSL تجاری به صورت پولی عرضه می‌شوند و ویژگی‌های بیشتری نسبت به Let’s Encrypt دارند. این گواهی‌ها معمولاً از اعتبار بیشتری برخوردارند و می‌توانند شامل ویژگی‌های امنیتی بیشتری باشند.

انواع گواهی‌های SSL تجاری:

• Domain Validation (DV): این نوع گواهی فقط تأیید می‌کند که صاحب دامنه مجاز به استفاده از آن است.
• Organization Validation (OV): این نوع گواهی علاوه بر دامنه، هویت سازمان را نیز تأیید می‌کند.
• Extended Validation (EV): این گواهی‌ها بالاترین سطح تأیید هویت را دارند و در نوار آدرس مرورگر به‌صورت سبز نمایش داده می‌شوند.

مراحل نصب SSL تجاری:

1. خرید گواهی SSL:
   • ابتدا باید یک گواهی SSL تجاری از یکی از ارائه‌دهندگان معتبر مانند Comodo، Symantec، GlobalSign، یا DigiCert خریداری کنید.
   • این گواهی‌ها معمولاً با قیمت‌های مختلف و ویژگی‌های مختلف ارائه می‌شوند.
2. ایجاد CSR (Certificate Signing Request):
   • برای درخواست گواهی SSL از ارائه‌دهنده، باید یک CSR (درخواست امضای گواهی) تولید کنید. این کار معمولاً از طریق cPanel یا Plesk انجام می‌شود.
   • پس از تولید CSR، فایل‌های مربوطه را به فروشنده گواهی ارسال کنید.
3. تأیید هویت دامنه یا سازمان:
   • بسته به نوع گواهی SSL، شما باید اطلاعات مربوط به دامنه یا سازمان خود را تأیید کنید.
   • در مورد گواهی‌های EV، تأیید بیشتر انجام می‌شود که ممکن است چند روز طول بکشد.
4. نصب گواهی SSL:
   • پس از تأیید درخواست، گواهی SSL تجاری به شما ارسال می‌شود. حالا باید این گواهی را در سرور خود نصب کنید.
   • در cPanel و Plesk معمولاً گزینه‌هایی برای نصب گواهی SSL وجود دارد که می‌توانید از آن‌ها برای نصب استفاده کنید.
5. تنظیمات HTTPS:
   • مشابه گواهی Let’s Encrypt، برای اطمینان از اینکه تمام ترافیک سایت به HTTPS هدایت می‌شود، باید .htaccess یا تنظیمات سرور را برای ریدایرکت به HTTPS تنظیم کنید.

مزایای SSL تجاری:

• پشتیبانی فنی: SSL‌های تجاری معمولاً پشتیبانی فنی قوی دارند.
• گواهی‌ها با اعتبار بالا: گواهی‌های تجاری از اعتبار بیشتری برخوردارند و برخی از آن‌ها ویژگی‌هایی مانند پشتیبانی از چند دامنه یا wildcard SSL دارند.
• خطرات کمتر: در صورت بروز مشکلات امنیتی، گواهی‌های تجاری ممکن است پوشش بیشتری برای کاربران داشته باشند.

جمع‌بندی

• Let’s Encrypt یک گزینه عالی برای وب‌سایت‌های کوچک و متوسط است که به دنبال یک گواهی SSL رایگان هستند.
• گواهی‌های SSL تجاری برای سایت‌های بزرگ‌تر یا کسانی که نیاز به سطح بالاتری از تأیید هویت و امنیت دارند، مناسب‌تر است.

در نهایت، انتخاب بین Let’s Encrypt و SSL تجاری به نیازهای امنیتی و نوع سایت شما بستگی دارد، اما در هر صورت، داشتن گواهی SSL برای هر سایت ضروری است.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

مدیریت کاربران در وردپرس

یکی از ویژگی‌های مهم در مدیریت یک سایت وردپرسی، کنترل دسترسی کاربران و تعیین نقش‌ها و مجوزهای مختلف است. با مدیریت صحیح کاربران می‌توان امنیت سایت را افزایش داد، سطح دسترسی‌ها را مدیریت کرد و اطمینان حاصل کرد که فقط افراد مجاز به انجام فعالیت‌های خاص در سایت دسترسی دارند.

در اینجا به معرفی نحوه مدیریت کاربران در وردپرس، تعریف نقش‌ها و مجوزها، و ابزارهای مرتبط با آن پرداخته‌ایم.

1. نقش‌ها و مجوزهای کاربران در وردپرس

وردپرس به طور پیش‌فرض شش نقش مختلف برای کاربران در نظر گرفته است که هرکدام سطح دسترسی متفاوتی دارند:

1. مدیر (Administrator):
   • بالاترین سطح دسترسی را دارد و می‌تواند تمامی تنظیمات سایت، افزونه‌ها، قالب‌ها، کاربران و محتوا را مدیریت کند.
   • فقط یک مدیر در سایت باید وجود داشته باشد تا از مشکلات امنیتی جلوگیری شود.
2. ویرایشگر (Editor):
   • می‌تواند تمامی محتواهای سایت، از جمله نوشته‌ها، صفحات، و کامنت‌ها را ویرایش، حذف یا منتشر کند.
   • دسترسی به تنظیمات سایت یا افزونه‌ها ندارد.
3. نویسنده (Author):
   • می‌تواند نوشته‌های خود را منتشر، ویرایش و حذف کند.
   • قادر به ویرایش نوشته‌های دیگران یا دسترسی به تنظیمات سایت نیست.
4. مشارکت‌کننده (Contributor):
   • فقط می‌تواند نوشته‌ها را بنویسد و پیش‌نویس کند.
   • امکان انتشار یا حذف نوشته‌ها را ندارد و برای ارسال نوشته نیاز به تأیید مدیر یا ویرایشگر دارد.
5. مشترک (Subscriber):
   • این نقش معمولاً برای کاربرانی است که فقط قصد دارند در سایت ثبت‌نام کنند و نظرات را ارسال کنند.
   • دسترسی به بخش‌های مدیریتی سایت ندارد.
6. خارجی (Custom Role):
   • وردپرس به شما این امکان را می‌دهد که نقش‌های سفارشی برای کاربران خود بسازید.
   • این نقش‌ها می‌توانند دسترسی‌های خاص خود را داشته باشند.

2. مدیریت کاربران در پنل مدیریت وردپرس

برای مدیریت کاربران در وردپرس می‌توانید مراحل زیر را دنبال کنید:

1. افزودن کاربر جدید:
   • از منوی کاربران در داشبورد وردپرس، گزینه افزودن را انتخاب کنید.
   • اطلاعات کاربر جدید مانند نام کاربری، ایمیل، و رمز عبور را وارد کرده و نقش کاربر را انتخاب کنید.
   • روی افزودن کاربر جدید کلیک کنید.
2. ویرایش اطلاعات کاربران:
   • برای ویرایش اطلاعات یک کاربر، به بخش کاربران بروید و کاربری که می‌خواهید ویرایش کنید را پیدا کرده و روی ویرایش کلیک کنید.
   • در این بخش می‌توانید اطلاعات کاربر، نقش، و تنظیمات دیگری مانند رمز عبور و دسترسی‌ها را تغییر دهید.
3. حذف کاربران:
   • برای حذف یک کاربر، به بخش کاربران بروید، نام کاربر را پیدا کرده و گزینه حذف را انتخاب کنید.
   • توجه داشته باشید که در صورت حذف یک کاربر، محتوای ایجاد شده توسط او (مانند نوشته‌ها و صفحات) نیز حذف می‌شود، مگر اینکه آن را به کاربر دیگری اختصاص دهید.

3. نقش‌های سفارشی و مدیریت دسترسی

گاهی اوقات شما ممکن است نیاز به ایجاد نقش‌های خاص با دسترسی‌های متفاوت داشته باشید. این کار به راحتی با استفاده از افزونه‌ها یا کدهای PHP قابل انجام است.

افزونه‌های مدیریت نقش و دسترسی:

• User Role Editor: این افزونه امکان ایجاد، ویرایش و مدیریت نقش‌های سفارشی برای کاربران را فراهم می‌کند. شما می‌توانید برای هر نقش، مجوزهای خاصی را برای دسترسی به بخش‌های مختلف سایت تنظیم کنید.
• Members: افزونه دیگری برای مدیریت دسترسی‌ها و نقش‌ها در وردپرس است که می‌توانید با آن قابلیت‌های خاصی برای کاربران سایت تنظیم کنید.

استفاده از کد برای ایجاد نقش‌های سفارشی:

می‌توانید از کدهای PHP برای اضافه کردن نقش‌های جدید و تعیین مجوزهای مختلف برای آن‌ها استفاده کنید. به عنوان مثال، برای اضافه کردن نقش جدید به سایت، کد زیر را به فایل functions.php قالب اضافه کنید:

function create_custom_user_role() {
    add_role(
        'custom_role',
        __('Custom Role'),
        array(
            'read' => true,
            'edit_posts' => true,
            'delete_posts' => false,
        )
    );
}
add_action('init', 'create_custom_user_role');

این کد یک نقش جدید به نام “Custom Role” ایجاد می‌کند که اجازه خواندن مطالب و ویرایش نوشته‌ها را می‌دهد، اما نمی‌تواند نوشته‌ها را حذف کند.

4. افزایش امنیت در مدیریت کاربران

برای افزایش امنیت مدیریت کاربران، پیشنهاد می‌شود که اقدامات زیر را انجام دهید:

1. استفاده از تایید هویت دو مرحله‌ای (2FA):
   • با استفاده از افزونه‌هایی مانند Google Authenticator، می‌توانید تایید هویت دو مرحله‌ای را برای کاربران فعال کنید تا سطح امنیت را افزایش دهید.
2. محدود کردن تلاش‌های ناموفق ورود (Brute Force Protection):
   • با استفاده از افزونه‌هایی مانند Limit Login Attempts یا Wordfence، می‌توانید تعداد تلاش‌های ناموفق ورود به سایت را محدود کنید.
3. تعیین نقش‌ها و دسترسی‌های خاص برای کاربران مهم:
   • برای کاربرانی که دارای دسترسی‌های حساس به سایت هستند (مثل مدیران و ویرایشگران)، باید نقش‌ها و دسترسی‌ها را محدود کرده و از آن‌ها محافظت بیشتری کنید.
4. استفاده از پلاگین‌های امنیتی برای نظارت بر کاربران:
   • افزونه‌هایی مانند WP Security Audit Log می‌توانند به شما کمک کنند تا فعالیت‌های کاربران را زیر نظر بگیرید و هر گونه تغییر یا اقدام مشکوک را شناسایی کنید.

5. مدیریت عضویت و ورود به سایت

برای مدیریت ورود کاربران و ثبت‌نام در سایت، می‌توانید افزونه‌هایی مانند WPForms یا User Registration را برای ایجاد فرم‌های ثبت‌نام و ورود شخصی‌سازی‌شده استفاده کنید. این افزونه‌ها به شما امکان می‌دهند که فرآیند ثبت‌نام و ورود به سایت را به طور ساده و امن مدیریت کنید.

نتیجه‌گیری

مدیریت کاربران در وردپرس یکی از ارکان اصلی مدیریت سایت است که به شما امکان می‌دهد دسترسی‌های مختلف را برای کاربران تنظیم کرده و امنیت سایت را حفظ کنید. استفاده از نقش‌ها و مجوزهای مناسب، به همراه افزونه‌های امنیتی و ابزارهای مدیریت کاربران، به شما کمک می‌کند تا تجربه کاربری بهتری فراهم کنید و سایت خود را از تهدیدات احتمالی محافظت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”اصول ایجاد حساب‌های کاربری ایمن” subtitle=”توضیحات کامل”]

اصول ایجاد حساب‌های کاربری ایمن در وردپرس

حساب‌های کاربری یکی از اجزای اساسی سایت‌ها هستند که باید از آن‌ها به طور مؤثری محافظت کرد. ایجاد حساب‌های کاربری ایمن می‌تواند از بسیاری از تهدیدات امنیتی جلوگیری کند و خطرات ناشی از حملات به سایت را کاهش دهد. در اینجا به مهم‌ترین اصول برای ایجاد حساب‌های کاربری ایمن در وردپرس اشاره می‌کنیم:

1. استفاده از نام‌های کاربری امن

• نام‌های کاربری پیچیده: از نام‌های کاربری پیش‌فرض مانند admin یا administrator استفاده نکنید. هکرها معمولاً این نام‌ها را هدف قرار می‌دهند. از ترکیب حروف، اعداد و نمادها برای ایجاد نام‌های کاربری پیچیده استفاده کنید.
• اجتناب از استفاده از نام‌های کاربری عمومی: نام‌های ساده و رایج، مانند admin یا user123, می‌توانند به راحتی توسط مهاجمین حدس زده شوند.

2. استفاده از رمزعبور قوی

• رمزعبورهای طولانی و پیچیده: رمزعبور باید حداقل 12 کاراکتر داشته باشد و شامل حروف بزرگ و کوچک، اعداد و نمادها باشد.
• استفاده از مدیر رمزعبور: از مدیر رمزعبور مانند LastPass یا 1Password برای ذخیره و مدیریت رمزعبورهای پیچیده استفاده کنید. این ابزارها می‌توانند به شما کمک کنند تا از رمزعبورهای مختلف برای هر حساب استفاده کنید.
• اجتناب از استفاده از رمزعبورهای تکراری: هر حساب باید رمزعبور مخصوص به خود را داشته باشد. استفاده از رمزعبورهای یکسان برای چند حساب، امنیت سایت را به شدت کاهش می‌دهد.

3. استفاده از تایید هویت دو مرحله‌ای (2FA)

• فعال‌سازی 2FA: تایید هویت دو مرحله‌ای (Two-Factor Authentication) می‌تواند لایه امنیتی اضافی برای حساب‌های کاربری فراهم کند. حتی اگر یک هکر به رمزعبور دسترسی پیدا کند، بدون کد تایید دوم قادر به ورود نخواهد بود.
• ابزارهای 2FA: از افزونه‌هایی مانند Google Authenticator یا Authy برای فعال‌سازی 2FA در وردپرس استفاده کنید.

4. محدود کردن تعداد تلاش‌های ناموفق ورود (Brute Force Protection)

• محدود کردن تلاش‌های ناموفق ورود: تنظیمات سایت باید طوری باشد که پس از چندین تلاش ناموفق ورود، دسترسی به سایت محدود یا مسدود شود. این می‌تواند از حملات Brute Force (حملات نیروی بی‌رحمانه) جلوگیری کند.
• استفاده از افزونه‌های امنیتی: افزونه‌هایی مانند Wordfence یا Limit Login Attempts به شما کمک می‌کنند تا تعداد تلاش‌های ناموفق ورود را محدود کنید و از حملات خودکار جلوگیری کنید.

5. نظارت و ثبت فعالیت‌های کاربران

• استفاده از افزونه‌های نظارتی: با استفاده از افزونه‌هایی مانند WP Security Audit Log می‌توانید تمامی فعالیت‌های کاربران را ثبت کنید. این افزونه‌ها به شما امکان می‌دهند تا اقدامات کاربران را پیگیری کرده و در صورت وقوع هر گونه فعالیت مشکوک یا غیرعادی، سریعاً واکنش نشان دهید.
• بررسی و ارزیابی دسترسی‌ها: به‌طور منظم حساب‌های کاربری موجود را بررسی کنید و اطمینان حاصل کنید که تنها افرادی که به آن‌ها نیاز دارند، دسترسی به سایت دارند.

6. تنظیمات دقیق نقش‌ها و دسترسی‌ها

• اصلاح دسترسی‌ها: برای هر کاربر، دسترسی‌ها باید بر اساس نیاز و وظیفه مشخص شود. به عنوان مثال، مدیران سایت باید دسترسی کامل داشته باشند، در حالی که کاربران معمولی فقط باید به بخش‌های خاصی از سایت دسترسی داشته باشند.
• نقش‌های سفارشی: اگر نیاز دارید نقش‌های خاص و دسترسی‌های سفارشی برای کاربران تعیین کنید، از افزونه‌هایی مانند User Role Editor برای مدیریت نقش‌ها و دسترسی‌ها استفاده کنید.

7. استفاده از گواهی SSL و HTTPS

• فعال‌سازی SSL: گواهی SSL و استفاده از پروتکل HTTPS برای رمزگذاری داده‌های تبادل شده بین مرورگر کاربر و سرور بسیار مهم است. این امر به جلوگیری از حملات MITM (Man-in-the-Middle) و سرقت اطلاعات حساس مانند رمزعبور کمک می‌کند.
• نصب SSL با استفاده از Let’s Encrypt: شما می‌توانید از گواهی SSL رایگان Let’s Encrypt برای رمزگذاری ارتباطات خود استفاده کنید.

8. آگاهی از حملات مهندسی اجتماعی (Phishing)

• آموزش کاربران: کاربران سایت باید از حملات مهندسی اجتماعی و فیشینگ آگاه باشند. آن‌ها باید بدانند که چگونه به ایمیل‌ها و لینک‌های مشکوک پاسخ ندهند و از اشتراک‌گذاری اطلاعات حساس خود با منابع ناشناس خودداری کنند.
• استفاده از ایمیل‌های معتبر: همیشه از ایمیل‌های معتبر برای ارتباط با کاربران استفاده کنید و اطمینان حاصل کنید که آدرس‌های ایمیل شما شبیه به آدرس‌های رسمی و معتبر هستند.

9. مدیریت صحیح حساب‌های کاربری قدیمی

• حذف حساب‌های غیرضروری: اگر کاربران قدیمی که دیگر به سایت نیاز ندارند، هنوز حساب دارند، آن‌ها را حذف یا غیرفعال کنید.
• بازبینی و حذف دسترسی‌های غیرضروری: اطمینان حاصل کنید که دسترسی‌های هر کاربر به سایت به‌طور دقیق و مطابق با نیازهایش تنظیم شده است.

10. استفاده از افزونه‌های امنیتی

• نصب افزونه‌های امنیتی: استفاده از افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence Security، iThemes Security، یا All In One WP Security به شما این امکان را می‌دهد که امنیت سایت و حساب‌های کاربری خود را تقویت کنید. این افزونه‌ها ابزارهای متعددی برای مسدود کردن حملات، محدود کردن دسترسی‌ها، و نظارت بر فعالیت‌های کاربران ارائه می‌دهند.

نتیجه‌گیری

ایجاد حساب‌های کاربری ایمن در وردپرس از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و با رعایت اصول و استفاده از ابزارهای امنیتی، می‌توانید سایت خود را در برابر تهدیدات و حملات محافظت کنید. از انتخاب نام کاربری و رمزعبور قوی گرفته تا استفاده از تایید هویت دو مرحله‌ای و نظارت بر فعالیت‌های کاربران، تمامی این موارد به تقویت امنیت سایت و حفاظت از داده‌ها کمک می‌کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”تخصیص نقش‌های کاربری بهینه” subtitle=”توضیحات کامل”]

تخصیص نقش‌های کاربری بهینه در وردپرس

تخصیص نقش‌های کاربری بهینه در وردپرس یکی از مهم‌ترین جنبه‌های امنیتی سایت است. هر کاربر باید تنها دسترسی‌هایی را داشته باشد که برای انجام وظایف خود نیاز دارد. این عمل علاوه بر اینکه امنیت سایت را تقویت می‌کند، می‌تواند از دسترسی غیرمجاز به اطلاعات حساس جلوگیری کرده و مدیریت سایت را ساده‌تر کند.

در اینجا به بهترین شیوه‌ها برای تخصیص نقش‌های کاربری بهینه در وردپرس پرداخته می‌شود:

1. آشنایی با نقش‌های پیش‌فرض وردپرس

وردپرس به طور پیش‌فرض شش نقش کاربری دارد که هرکدام مجموعه‌ای از دسترسی‌ها را به سایت دارند:

• Administrator (مدیر): دسترسی کامل به تمامی بخش‌های سایت و تنظیمات.
• Editor (ویراستار): دسترسی به تمامی نوشته‌ها و صفحات سایت (مستقل از نویسنده)، اما بدون دسترسی به تنظیمات سایت.
• Author (نویسنده): دسترسی به نوشته‌های خود و توانایی ایجاد و ویرایش نوشته‌ها.
• Contributor (مشارکت‌کننده): فقط توانایی نوشتن و ویرایش نوشته‌های خود را دارند، اما نمی‌توانند آن‌ها را منتشر کنند.
• Subscriber (مشتری): دسترسی محدود به بخش‌های شخصی و تنظیمات پروفایل خود.
• Custom Roles (نقش‌های سفارشی): شما می‌توانید نقش‌های کاربری جدید با دسترسی‌های خاص خود ایجاد کنید.

2. محدود کردن دسترسی‌ها بر اساس نیاز هر کاربر

برای جلوگیری از دسترسی غیرمجاز یا اشتباه به بخش‌های حساس سایت، مهم است که دسترسی‌های هر کاربر را تنها به بخش‌هایی که نیاز دارد محدود کنید:

• مدیران: دسترسی کامل به تمامی قسمت‌ها، از جمله تنظیمات سایت و نصب افزونه‌ها. از این نقش فقط باید برای کاربران بسیار مورد اعتماد استفاده شود.
• ویراستاران: توانایی ویرایش و منتشر کردن نوشته‌ها و صفحات، اما بدون دسترسی به تنظیمات سایت یا نصب افزونه‌ها.
• نویسندگان: فقط می‌توانند نوشته‌های خود را ایجاد و ویرایش کنند، اما نمی‌توانند آن‌ها را منتشر کنند.
• مشارکت‌کنندگان: می‌توانند نوشته‌های خود را بنویسند و ذخیره کنند، اما امکان انتشار نوشته‌ها را ندارند.
• مشتریان: دسترسی بسیار محدودی دارند، فقط می‌توانند به اطلاعات حساب کاربری خود دسترسی داشته باشند.

3. استفاده از نقش‌های سفارشی

گاهی ممکن است نیاز داشته باشید که نقش‌های سفارشی ایجاد کنید تا دسترسی‌های دقیقی برای هر کاربر فراهم کنید. برای این کار می‌توانید از افزونه‌هایی مانند User Role Editor استفاده کنید که به شما اجازه می‌دهد نقش‌های جدید با دسترسی‌های سفارشی بسازید.

• تعریف دقیق دسترسی‌ها: شما می‌توانید دسترسی به هر بخش از سایت (مانند ویرایش صفحات، ارسال دیدگاه‌ها، مدیریت رسانه‌ها و غیره) را برای هر نقش تعیین کنید.
• تخصیص نقش‌های خاص برای کاربران خاص: مثلا برای افرادی که نیاز به دسترسی به بخشی از سایت دارند که برای دیگران باز نیست، می‌توانید نقش‌های خاص و دسترسی‌های محدود ایجاد کنید.

4. اجتناب از استفاده از نقش‌های “Administrator” برای همه کاربران

یکی از اشتباهات رایج در بسیاری از سایت‌های وردپرسی این است که برای اکثر کاربران نقش “Administrator” (مدیر) اختصاص داده می‌شود. این کار به شدت امنیت سایت را تهدید می‌کند، زیرا هر کاربری که دسترسی مدیر را داشته باشد، می‌تواند تغییرات عمده‌ای در سایت ایجاد کند.

بهترین شیوه:

• نقش “Administrator” را فقط به افرادی اختصاص دهید که به آن نیاز دارند (معمولاً برای مدیران اصلی سایت).
• برای بقیه کاربران، از نقش‌های دیگر مانند Editor، Author یا Contributor استفاده کنید.

5. استفاده از قابلیت‌های افزونه‌ها برای تخصیص دقیق‌تر دسترسی‌ها

برخی از افزونه‌ها به شما این امکان را می‌دهند که دسترسی‌های دقیق‌تری به کاربران بدهید و حتی برای هر نوشته یا صفحه، دسترسی‌ها را به صورت فردی تنظیم کنید.

• Advanced Access Manager (AAM): این افزونه به شما امکان می‌دهد دسترسی‌ها را برای بخش‌های مختلف سایت تعیین کنید.
• Members: این افزونه به شما کمک می‌کند تا نقش‌ها و دسترسی‌های سفارشی بسازید و آن‌ها را به کاربرانتان تخصیص دهید.

6. بازبینی منظم نقش‌ها و دسترسی‌ها

در طول زمان، ممکن است نیاز به تغییر یا حذف دسترسی‌های کاربران وجود داشته باشد. این کار می‌تواند به امنیت سایت کمک کند و از دسترسی غیرمجاز جلوگیری کند.

• حذف حساب‌های کاربری غیرضروری: اگر حساب‌های کاربری وجود دارند که دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، آن‌ها را حذف کنید.
• بررسی منظم دسترسی‌ها: به‌طور دوره‌ای نقش‌ها و دسترسی‌های کاربران را بررسی کنید تا از به‌روز بودن آن‌ها اطمینان حاصل کنید.

7. استفاده از افزونه‌های امنیتی برای کنترل دسترسی‌ها

برخی افزونه‌های امنیتی، ویژگی‌های اضافی برای کنترل دسترسی‌ها و تخصیص نقش‌های خاص به کاربران دارند. این افزونه‌ها همچنین می‌توانند فعالیت‌های مشکوک کاربران را نظارت کنند.

• Wordfence: این افزونه برای امنیت کلی سایت است و امکاناتی مانند تخصیص نقش‌های کاربری و کنترل دسترسی را فراهم می‌کند.
• iThemes Security: این افزونه دارای ویژگی‌هایی برای کنترل دسترسی به تنظیمات سایت است.

نتیجه‌گیری

تخصیص نقش‌های کاربری بهینه در وردپرس از الزامات امنیتی سایت است و می‌تواند به شما کمک کند تا از دسترسی غیرمجاز به بخش‌های حساس سایت جلوگیری کنید. استفاده از نقش‌های پیش‌فرض مناسب، ایجاد نقش‌های سفارشی، و مدیریت دقیق دسترسی‌ها می‌تواند امنیت سایت شما را به طور قابل توجهی افزایش دهد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”2. احراز هویت قوی:” subtitle=”توضیحات کامل”]

احراز هویت قوی در وردپرس

احراز هویت قوی (Two-Factor Authentication یا 2FA) یکی از مهم‌ترین روش‌های امنیتی برای جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به سایت‌های وردپرسی است. این روش باعث افزایش لایه‌های امنیتی سایت و کاهش خطرات مربوط به دسترسی‌های غیرمجاز می‌شود. در اینجا به بررسی اهمیت و نحوه پیاده‌سازی احراز هویت قوی در وردپرس پرداخته می‌شود.

1. اهمیت احراز هویت قوی (2FA)

احراز هویت دو مرحله‌ای یا 2FA یک روش امنیتی است که از دو عامل برای تایید هویت کاربر استفاده می‌کند:

• اولین عامل: معمولاً اطلاعاتی است که کاربر از قبل می‌داند، مانند رمز عبور.
• دومین عامل: یک اطلاعات اضافی است که به طور موقت در دسترس کاربر قرار می‌گیرد، مانند کد ارسال‌شده به موبایل، یک اپلیکیشن یا دستگاه معتبر.

این روش باعث می‌شود که حتی اگر هکرها موفق به دزدیدن رمز عبور یک کاربر شوند، بدون داشتن عامل دوم نمی‌توانند وارد سایت شوند.

2. چرا باید احراز هویت قوی را در وردپرس پیاده‌سازی کنیم؟

• حفاظت در برابر حملات Brute Force: در حملات Brute Force، هکرها با امتحان کردن تعداد زیادی از ترکیب‌های رمز عبور وارد سایت می‌شوند. با فعال کردن 2FA، حتی اگر رمز عبور توسط هکر شناسایی شود، ورود به سیستم بدون کد دوم امکان‌پذیر نیست.
• کاهش ریسک دسترسی غیرمجاز: استفاده از 2FA به طور چشمگیری شانس دسترسی غیرمجاز به سایت را کاهش می‌دهد.
• افزایش امنیت اکانت‌های مدیر: حساب‌های کاربری با دسترسی‌های مدیریتی، معمولاً هدف اصلی حملات سایبری هستند. با استفاده از 2FA، می‌توان از خطرات جدی مانند سرقت اطلاعات و نفوذ به سایت جلوگیری کرد.

3. نحوه پیاده‌سازی احراز هویت قوی در وردپرس

برای پیاده‌سازی 2FA در سایت وردپرسی، می‌توان از افزونه‌های مختلفی استفاده کرد. در اینجا به برخی از بهترین افزونه‌ها و روش‌های پیاده‌سازی احراز هویت قوی پرداخته می‌شود:

الف. افزونه‌های امنیتی برای 2FA

1. Google Authenticator:
   • این افزونه به شما این امکان را می‌دهد که از اپلیکیشن Google Authenticator برای ارسال کدهای یک‌بار مصرف استفاده کنید.
   • کاربر بعد از وارد کردن رمز عبور خود، باید کدی که به اپلیکیشن Google Authenticator ارسال می‌شود را وارد کند.
2. Wordfence Security:
   • افزونه امنیتی معروف Wordfence از 2FA پشتیبانی می‌کند. می‌توانید برای حساب‌های مدیر و کاربران با دسترسی بالا احراز هویت دو مرحله‌ای فعال کنید.
3. iThemes Security:
   • iThemes Security نیز امکان فعال‌سازی 2FA برای کاربران وردپرس را فراهم می‌آورد. این افزونه علاوه بر احراز هویت دو مرحله‌ای، ویژگی‌های امنیتی دیگری مانند محدود کردن تلاش‌های ناموفق ورود و محافظت از فایل‌های مهم را نیز ارائه می‌دهد.
4. Duo Security:
   • Duo Security یکی از بهترین افزونه‌ها برای پیاده‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای است. این افزونه به شما این امکان را می‌دهد که از روش‌های مختلف 2FA مانند پیامک، اپلیکیشن یا تماس صوتی استفاده کنید.
5. WP 2FA:
   • WP 2FA یکی از افزونه‌های سبک و ساده است که به شما این امکان را می‌دهد تا برای تمامی کاربران یا کاربران خاص 2FA را فعال کنید.

ب. نصب و پیکربندی 2FA در وردپرس با افزونه Wordfence

1. نصب افزونه Wordfence:
   • ابتدا افزونه Wordfence Security را از بخش افزونه‌ها نصب و فعال کنید.
2. پیکربندی احراز هویت دو مرحله‌ای:
   • پس از فعال‌سازی افزونه، به تنظیمات Wordfence بروید و بخش Login Security را انتخاب کنید.
   • در این بخش گزینه Two-Factor Authentication را فعال کنید.
   • سپس کاربران می‌توانند برای ورود از Google Authenticator یا سایر اپلیکیشن‌ها استفاده کنند.

ج. نصب و پیکربندی 2FA با افزونه iThemes Security

1. نصب افزونه iThemes Security:
   • افزونه iThemes Security را از بخش افزونه‌ها نصب و فعال کنید.
2. پیکربندی 2FA:
   • پس از نصب، به بخش تنظیمات افزونه رفته و گزینه Two-Factor Authentication را انتخاب کنید.
   • فعال‌سازی 2FA به کاربران این امکان را می‌دهد که هنگام ورود از کدهای ارسال‌شده به اپلیکیشن‌های تلفن همراه استفاده کنند.

4. روش‌های دیگر احراز هویت دو مرحله‌ای

• پیامک: برخی افزونه‌ها این امکان را به شما می‌دهند که کد تایید را به شماره تلفن کاربر ارسال کنید. این روش معمولاً برای سایت‌های وردپرسی با ترافیک بالا مناسب است.
• ایمیل: ارسال یک لینک یا کد به ایمیل کاربر برای تایید ورود به سایت.
• کدهای سخت‌افزاری: استفاده از دستگاه‌های سخت‌افزاری مانند YubiKey که به کامپیوتر متصل شده و اجازه ورود به سیستم را می‌دهند.

5. مزایای احراز هویت قوی

• امنیت بیشتر: با استفاده از 2FA، امنیت سایت به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد، زیرا نیاز به داشتن هر دو فاکتور برای دسترسی به حساب کاربری وجود دارد.
• پیشگیری از حملات به حساب‌های مدیریتی: حساب‌های مدیر معمولاً هدف حملات سایبری هستند، اما با استفاده از 2FA این حساب‌ها به شدت ایمن‌تر خواهند بود.
• تسهیل کنترل کاربران: با فعال‌سازی 2FA، می‌توانید دسترسی‌های غیرمجاز به سایت خود را به راحتی کاهش دهید.

نتیجه‌گیری

احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) یک لایه امنیتی ضروری برای سایت‌های وردپرسی است که به شدت می‌تواند از دسترسی‌های غیرمجاز جلوگیری کند. استفاده از افزونه‌های مختلف برای فعال‌سازی این ویژگی به شما این امکان را می‌دهد که امنیت سایت خود را افزایش دهید و از داده‌های حساس کاربران و اطلاعات مدیریتی محافظت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از رمزهای عبور قوی” subtitle=”توضیحات کامل”]

استفاده از رمزهای عبور قوی در وردپرس

رمز عبور یکی از اساسی‌ترین اجزای امنیت یک وب‌سایت است. اگر رمز عبور ضعیف باشد، حملات سایبری مانند حملات Brute Force به راحتی می‌توانند موفقیت‌آمیز باشند و دسترسی به حساب‌های کاربری و سایت را به خطر بیندازند. در اینجا به اهمیت استفاده از رمزهای عبور قوی و چگونگی ایجاد آن‌ها برای وردپرس پرداخته می‌شود.

1. اهمیت استفاده از رمزهای عبور قوی

رمز عبور قوی یکی از ساده‌ترین و موثرترین روش‌ها برای محافظت از سایت و اطلاعات کاربران است. یک رمز عبور قوی باید به گونه‌ای باشد که احتمال حدس زدن یا شکستن آن بسیار کم باشد. این امر نقش مهمی در جلوگیری از حملات مختلف ایفا می‌کند:

• جلوگیری از حملات Brute Force: در این نوع حملات، هکرها از یک ابزار خودکار برای امتحان کردن هزاران یا میلیون‌ها رمز عبور استفاده می‌کنند تا رمز عبور صحیح را پیدا کنند. رمزهای عبور ساده یا کوتاه به راحتی در برابر این حملات آسیب‌پذیر هستند.
• حفاظت از حساب‌های مدیریتی: حساب‌های مدیر در وردپرس معمولاً هدف اصلی حملات قرار می‌گیرند. استفاده از رمز عبور قوی از دسترسی غیرمجاز به این حساب‌ها جلوگیری می‌کند.
• امنیت اطلاعات کاربران: اگر سایت شما دارای اطلاعات حساس کاربران باشد (مثل اطلاعات پرداخت یا داده‌های شخصی)، محافظت از این اطلاعات با رمز عبور قوی ضروری است.

2. ویژگی‌های رمز عبور قوی

یک رمز عبور قوی باید ترکیبی از ویژگی‌های زیر باشد:

• طول مناسب: یک رمز عبور حداقل باید 12 کاراکتر طول داشته باشد. هرچه طول رمز عبور بیشتر باشد، احتمال شکستن آن کمتر می‌شود.
• ترکیب حروف بزرگ و کوچک: استفاده از حروف بزرگ و کوچک در رمز عبور می‌تواند تعداد ترکیب‌های ممکن را به طور چشمگیری افزایش دهد.
• استفاده از اعداد و نمادها: افزودن اعداد (مثلاً 1، 3، 7) و نمادها (مثلاً @، #، $) به رمز عبور، آن را پیچیده‌تر می‌کند.
• اجتناب از استفاده از کلمات معمول: از استفاده از کلمات رایج یا اطلاعات شخصی مانند نام، تاریخ تولد و موارد مشابه در رمز عبور خودداری کنید.
• عدم استفاده از رمزهای مشابه و ساده: رمزهای ساده مانند “password123” یا “123456” بسیار ضعیف هستند و به راحتی قابل حدس هستند.

3. چگونه یک رمز عبور قوی بسازیم؟

برای ایجاد یک رمز عبور قوی می‌توان از روش‌های مختلفی استفاده کرد:

• استفاده از مدیر رمز عبور: مدیران رمز عبور (Password Managers) ابزارهایی هستند که به شما این امکان را می‌دهند تا رمزهای عبور پیچیده و قوی برای هر سایت ایجاد کنید و آن‌ها را ذخیره کنید. برخی از مدیران رمز عبور شناخته شده عبارتند از:
  • LastPass
  • 1Password
  • Bitwarden
  • Dashlane

  این ابزارها همچنین می‌توانند به طور خودکار رمزهای عبور را وارد کنند، بنابراین نیازی به یادآوری آن‌ها نخواهید داشت.

• استفاده از تولیدکننده‌های آنلاین رمز عبور: سایت‌ها و ابزارهای آنلاین مانند Strong Password Generator می‌توانند رمزهای عبور قوی و تصادفی برای شما تولید کنند.
• ایجاد یک عبارت عبور: یک روش دیگر برای ساخت رمز عبور قوی استفاده از عبارت‌های عبور است. این عبارت‌ها معمولاً شامل ترکیبی از چند کلمه هستند که در کنار هم پیچیدگی بالایی ایجاد می‌کنند. مثلاً:
  • Banana!Orange23Tropical#
  • The$PurpleLemon@2024

  این روش معمولاً ساده‌تر از یادآوری رمز عبورهای تصادفی است و هنوز هم ایمنی بالایی دارد.

4. چگونه از رمزهای عبور قوی در وردپرس استفاده کنیم؟

برای استفاده از رمزهای عبور قوی در وردپرس، این مراحل را دنبال کنید:

الف. تنظیم رمز عبور برای حساب‌های کاربری

1. حساب‌های مدیریتی: هنگام ایجاد یا تغییر رمز عبور برای حساب‌های مدیریتی (Admin)، حتماً از یک رمز عبور قوی استفاده کنید.
   • به بخش کاربران در پیشخوان وردپرس بروید.
   • روی ویرایش کنار حساب مدیریتی مورد نظر کلیک کنید.
   • در بخش رمز عبور یک رمز عبور پیچیده وارد کنید.
2. حساب‌های کاربری دیگر: برای سایر حساب‌های کاربری (مانند نویسندگان یا ویرایشگران) نیز از رمزهای عبور قوی استفاده کنید. همچنین توصیه می‌شود که سیاست‌های دسترسی خاصی را برای هر نقش کاربری اعمال کنید.

ب. تنظیمات خودکار برای تغییر رمز عبور

می‌توانید از افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence یا iThemes Security برای تنظیم تغییرات خودکار رمز عبور به صورت دوره‌ای استفاده کنید. این افزونه‌ها به شما این امکان را می‌دهند که یک سیاست امنیتی برای تغییر دوره‌ای رمز عبور در سایت خود اعمال کنید.

ج. استفاده از مدیریت رمز عبور

برای نگهداری و مدیریت بهتر رمزهای عبور، از ابزارهای مدیریت رمز عبور استفاده کنید. این ابزارها می‌توانند رمزهای عبور پیچیده را ذخیره کرده و به شما این امکان را دهند که رمزهای عبور را به راحتی برای سایت‌های مختلف وارد کنید.

5. چگونه از رمزهای عبور ضعیف جلوگیری کنیم؟

• استفاده از افزونه‌های امنیتی: بسیاری از افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence یا iThemes Security می‌توانند محدودیت‌هایی را برای انتخاب رمز عبور ضعیف اعمال کنند و از ورود رمزهای ضعیف جلوگیری کنند.
• آگاه‌سازی کاربران: توصیه کنید که کاربران سایت شما هم از رمزهای عبور قوی استفاده کنند و در صورت امکان، از احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) بهره‌برداری کنند.

6. نتیجه‌گیری

استفاده از رمز عبور قوی یکی از اصول پایه‌ای امنیت سایت‌های وردپرسی است. یک رمز عبور قوی و پیچیده می‌تواند به طور چشمگیری از سایت شما در برابر حملات مختلف محافظت کند. برای افزایش سطح امنیت، از ابزارهای مدیریت رمز عبور استفاده کنید و از روش‌های مدرن احراز هویت مانند 2FA بهره‌برداری کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA)” subtitle=”توضیحات کامل”]

فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) در وردپرس

احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) یک لایه امنیتی اضافی است که برای محافظت از حساب‌های کاربری به کار می‌رود. این ویژگی بعد از وارد کردن رمز عبور صحیح، یک مرحله اضافی برای تایید هویت کاربر می‌طلبد. این مرحله معمولاً شامل وارد کردن یک کد تایید است که از طریق پیامک، ایمیل، یا برنامه‌های احراز هویت مانند Google Authenticator یا Authy ارسال می‌شود.

فعال‌سازی 2FA برای سایت‌های وردپرسی به‌ویژه برای حساب‌های مدیر و سایر کاربران مهم، به امنیت سایت افزوده و از حملات مختلف مانند حملات Brute Force جلوگیری می‌کند.

1. چرا باید از 2FA استفاده کنیم؟

• افزایش امنیت: حتی اگر شخصی رمز عبور شما را به دست آورد، بدون دسترسی به دستگاه تایید هویت دوم نمی‌تواند وارد حساب شود.
• حفاظت در برابر حملات Brute Force: اگر یک مهاجم رمز عبور شما را بدست آورد، باز هم برای دسترسی به سایت به کد تایید نیاز دارد.
• کاهش خطرات حملات فیشینگ: در صورتی که هکرها رمز عبور شما را فیشینگ کنند، احراز هویت دو مرحله‌ای همچنان از دسترسی غیرمجاز جلوگیری می‌کند.

2. چگونه احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) را در وردپرس فعال کنیم؟

برای فعال‌سازی 2FA در وردپرس، باید از افزونه‌های امنیتی معتبر استفاده کنید. یکی از بهترین افزونه‌ها برای فعال‌سازی 2FA افزونه Google Authenticator یا Two Factor Authentication است. در ادامه نحوه فعال‌سازی 2FA با استفاده از افزونه Wordfence Security و Google Authenticator آورده شده است.

3. روش اول: فعال‌سازی 2FA با استفاده از افزونه Wordfence

1. نصب و فعال‌سازی افزونه Wordfence:
   • به پیشخوان وردپرس بروید و در منوی “افزونه‌ها”، گزینه “افزودن جدید” را انتخاب کنید.
   • در قسمت جستجو، “Wordfence Security” را جستجو کرده و افزونه را نصب و فعال کنید.
2. فعال‌سازی 2FA در تنظیمات Wordfence:
   • پس از نصب، به بخش “Wordfence” در پیشخوان وردپرس بروید.
   • روی Login Security کلیک کنید.
   • سپس در قسمت Two-Factor Authentication، گزینه Enable Two-Factor Authentication را فعال کنید.
3. انتخاب نوع 2FA:
   • Wordfence دو روش برای احراز هویت دو مرحله‌ای ارائه می‌دهد:
     • Google Authenticator: یکی از محبوب‌ترین اپلیکیشن‌ها برای تایید هویت است.
     • Email: ارسال کد تایید از طریق ایمیل.
   • توصیه می‌شود از Google Authenticator استفاده کنید که امنیت بالاتری دارد.
4. تنظیم Google Authenticator:
   • پس از انتخاب روش، یک کد QR برای شما نمایش داده می‌شود.
   • این کد QR را با استفاده از اپلیکیشن Google Authenticator یا Authy اسکن کنید.
   • سپس کد تاییدی که در اپلیکیشن به شما نمایش داده می‌شود را در وردپرس وارد کنید.
5. ذخیره تنظیمات:
   • پس از وارد کردن کد تایید، تغییرات را ذخیره کنید.
   • حالا برای ورود به حساب کاربری، علاوه بر وارد کردن رمز عبور، نیاز به کد تایید از اپلیکیشن Google Authenticator خواهید داشت.

4. روش دوم: فعال‌سازی 2FA با استفاده از افزونه Two Factor Authentication

1. نصب و فعال‌سازی افزونه Two Factor Authentication:
   • به پیشخوان وردپرس بروید و در بخش “افزونه‌ها”، “افزودن جدید” را انتخاب کنید.
   • در قسمت جستجو، “Two Factor Authentication” را جستجو کرده و افزونه را نصب و فعال کنید.
2. پیکربندی افزونه:
   • پس از نصب افزونه، به بخش Two Factor Auth در پیشخوان وردپرس بروید.
   • در این بخش، تنظیمات مختلف احراز هویت دو مرحله‌ای را مشاهده خواهید کرد.
   • گزینه Enable Two-Factor Authentication را فعال کنید.
3. اتصال به اپلیکیشن تایید هویت:
   • مانند افزونه Wordfence، شما باید یک کد QR برای تنظیم Google Authenticator یا Authy دریافت کنید.
   • این کد را با استفاده از اپلیکیشن اسکن کنید.
   • سپس کد تایید دریافت شده را وارد کرده و تنظیمات را ذخیره کنید.

5. روش سوم: فعال‌سازی 2FA با استفاده از افزونه iThemes Security

1. نصب و فعال‌سازی افزونه iThemes Security:
   • به منوی “افزونه‌ها” رفته و iThemes Security را جستجو کرده و نصب کنید.
   • پس از نصب، آن را فعال کنید.
2. تنظیمات 2FA در iThemes:
   • پس از فعال‌سازی افزونه، به منوی Security در پیشخوان وردپرس بروید.
   • از تب‌های تنظیمات، گزینه Two-Factor Authentication را پیدا کنید.
   • گزینه فعال‌سازی 2FA را انتخاب کنید.
3. انتخاب اپلیکیشن تایید هویت:
   • مشابه روش‌های قبلی، شما باید Google Authenticator یا Authy را برای تایید هویت نصب کرده و کد QR نمایش داده شده را اسکن کنید.

6. فعال‌سازی 2FA برای کاربران

• پس از فعال‌سازی 2FA برای حساب‌های مدیریتی، می‌توانید این قابلیت را برای سایر کاربران نیز فعال کنید.
• اگر سایت شما چندین نویسنده یا ویرایشگر دارد، توصیه می‌شود که 2FA را برای تمام کاربران مهم و با دسترسی‌های بالا فعال کنید.

7. نتیجه‌گیری

احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های امنیتی برای محافظت از سایت وردپرس شما در برابر حملات مختلف است. با استفاده از افزونه‌های امنیتی معتبر مانند Wordfence, Two Factor Authentication, یا iThemes Security, شما می‌توانید این قابلیت را به‌راحتی فعال کنید و لایه‌ای از امنیت اضافی را برای حساب‌های کاربری خود فراهم آورید.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”3. محدود کردن تلاش‌های ورود:” subtitle=”توضیحات کامل”]

محدود کردن تلاش‌های ورود (Login Attempts Limitation) در وردپرس

یکی از روش‌های مهم برای جلوگیری از حملات Brute Force (حملات با استفاده از تلاش‌های متوالی برای حدس رمز عبور) در وردپرس، محدود کردن تعداد تلاش‌های ورود ناموفق است. با این کار، هرگاه یک کاربر یا مهاجم تلاش کند بیش از حد مجاز برای ورود به سایت، به طور خودکار دسترسی وی مسدود می‌شود. این روش می‌تواند از حملات خودکار جلوگیری کرده و امنیت سایت شما را افزایش دهد.

چرا باید تلاش‌های ورود را محدود کنیم؟

• جلوگیری از حملات Brute Force: مهاجمان معمولاً از حملات Brute Force برای حدس رمز عبور استفاده می‌کنند. با محدود کردن تلاش‌های ورود، این نوع حملات کاهش می‌یابد.
• افزایش امنیت حساب‌های کاربری: با محدود کردن تلاش‌های ناموفق، احتمال دسترسی به حساب‌های کاربری حتی اگر مهاجم رمز عبور را حدس بزند، کاهش می‌یابد.
• جلوگیری از استفاده از ربات‌ها: ربات‌ها می‌توانند هزاران تلاش برای ورود به سایت انجام دهند. محدود کردن تعداد تلاش‌های ورود، از این ربات‌ها جلوگیری می‌کند.

روش‌های محدود کردن تلاش‌های ورود در وردپرس

1. استفاده از افزونه‌های امنیتی

چندین افزونه امنیتی برای محدود کردن تلاش‌های ورود وجود دارند که به راحتی می‌توانند این کار را انجام دهند:

1.1 افزونه Wordfence Security

• نصب و فعال‌سازی افزونه:
  • به بخش افزونه‌ها > افزودن جدید بروید و افزونه Wordfence Security را جستجو کرده و نصب کنید.
  • پس از نصب، آن را فعال کنید.
• محدود کردن تلاش‌های ورود در Wordfence:
  • به بخش Wordfence > Login Security بروید.
  • در این بخش، گزینه‌ای برای محدود کردن تلاش‌های ناموفق ورود وجود دارد.
  • شما می‌توانید تعداد تلاش‌های ورود مجاز (مثلاً 5 تلاش) را تنظیم کنید و سپس مشخص کنید که پس از این تعداد تلاش ناموفق، دسترسی به سایت برای مدت زمان معین مسدود شود.

1.2 افزونه Login Lockdown

• نصب و فعال‌سازی افزونه:
  • به بخش افزونه‌ها > افزودن جدید بروید و افزونه Login Lockdown را جستجو کرده و نصب کنید.
  • پس از نصب، آن را فعال کنید.
• تنظیمات محدود کردن تلاش‌های ورود:
  • پس از فعال‌سازی، به بخش تنظیمات افزونه بروید.
  • می‌توانید تنظیمات را به گونه‌ای تنظیم کنید که پس از تعداد مشخصی تلاش ناموفق برای ورود (مثلاً 3 تلاش)، دسترسی برای مدت 15 دقیقه مسدود شود.

1.3 افزونه Limit Login Attempts Reloaded

• نصب و فعال‌سازی افزونه:
  • این افزونه را از طریق بخش افزونه‌ها > افزودن جدید نصب و فعال کنید.
• تنظیمات افزونه:
  • به بخش تنظیمات > Limit Login Attempts بروید.
  • در این بخش، شما می‌توانید تعداد تلاش‌های ناموفق مجاز را تنظیم کنید و مدت زمان مسدود شدن دسترسی را مشخص کنید.

2. تنظیمات دستی با استفاده از فایل .htaccess

اگر نمی‌خواهید از افزونه استفاده کنید، می‌توانید تنظیمات مربوط به محدود کردن تلاش‌های ورود را به صورت دستی از طریق فایل .htaccess انجام دهید. این روش برای سایت‌هایی که نمی‌خواهند از افزونه‌های اضافی استفاده کنند، مناسب است.

1. باز کردن فایل .htaccess:
   • فایل .htaccess در پوشه ریشه سایت وردپرس شما قرار دارد. از طریق FTP یا فایل منیجر در هاستینگ خود به آن دسترسی پیدا کنید.
2. افزودن کدهای محدود کردن تلاش‌های ورود:
   • برای محدود کردن تلاش‌های ورود به بخش wp-login.php سایت خود، کدهای زیر را به فایل .htaccess اضافه کنید:
   <Files wp-login.php>
   SetEnvIf Remote_Addr "192.168.1.1" allow_ip
   Deny from all
   Allow from env=allow_ip
   </Files>
   

   در این کد، شما می‌توانید IP‌های خاصی را که از آن‌ها اجازه ورود داده می‌شود تعیین کنید.

3. تنظیم محدودیت‌ها:
   • روش فوق محدودیت‌های ورود را فقط بر اساس IP تنظیم می‌کند. برای محدود کردن تلاش‌های ورود بر اساس تعداد تلاش‌های ناموفق، نیاز به استفاده از افزونه یا ابزارهای دیگر دارید.

3. استفاده از Cloudflare

اگر از Cloudflare برای محافظت از سایت خود استفاده می‌کنید، می‌توانید از ویژگی‌های امنیتی آن برای محدود کردن تلاش‌های ورود به سایت استفاده کنید.

1. ورود به پنل Cloudflare:
   • وارد حساب کاربری Cloudflare خود شوید.
2. استفاده از ویژگی “Rate Limiting”:
   • از بخش Firewall، گزینه Rate Limiting را انتخاب کنید.
   • شما می‌توانید تنظیم کنید که تعداد درخواست‌ها از یک IP خاص در مدت زمان معین (مثلاً 5 درخواست در 1 دقیقه) محدود شود.
3. تنظیم قوانین فایروال:
   • Cloudflare به شما امکان می‌دهد که قوانین فایروالی تنظیم کنید تا تلاش‌های ورود زیاد از یک IP خاص به سایت را محدود کند.

4. مزایای محدود کردن تلاش‌های ورود

• پیشگیری از حملات Brute Force: با محدود کردن تعداد تلاش‌های ناموفق، مهاجمین نمی‌توانند از ابزارهای خود برای آزمایش کلمات عبور مختلف استفاده کنند.
• حفاظت از حساب‌های کاربری مدیر: این روش از دسترسی غیرمجاز به حساب‌های مهم سایت مانند مدیر جلوگیری می‌کند.
• کاهش بار اضافی: با مسدود کردن درخواست‌های غیرمجاز، میزان درخواست‌های اضافی به سرور کاهش می‌یابد و عملکرد سایت بهبود می‌یابد.

5. نتیجه‌گیری

محدود کردن تلاش‌های ورود یکی از روش‌های ساده اما موثر برای افزایش امنیت سایت وردپرسی شما است. با استفاده از افزونه‌های مناسب یا روش‌های دستی، می‌توانید از حملات Brute Force و دسترسی غیرمجاز به سایت خود جلوگیری کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی افزونه‌های محدودکننده ورود (Login Lockdown)” subtitle=”توضیحات کامل”]

پیکربندی افزونه Login Lockdown برای محدود کردن تلاش‌های ورود در وردپرس

افزونه Login Lockdown یک ابزار ساده و مؤثر برای محدود کردن تعداد تلاش‌های ناموفق ورود به سایت وردپرسی شما است. این افزونه می‌تواند از حملات Brute Force جلوگیری کند و امنیت سایت شما را افزایش دهد. در ادامه، مراحل نصب و پیکربندی افزونه Login Lockdown برای وردپرس آورده شده است.

1. نصب و فعال‌سازی افزونه Login Lockdown

1. وارد داشبورد وردپرس خود شوید.
2. به بخش افزونه‌ها > افزودن جدید بروید.
3. در نوار جستجو، عبارت Login Lockdown را جستجو کنید.
4. افزونه را پیدا کرده و روی دکمه نصب کلیک کنید.
5. پس از نصب، روی دکمه فعال‌سازی کلیک کنید تا افزونه فعال شود.

2. پیکربندی تنظیمات افزونه Login Lockdown

پس از فعال‌سازی افزونه، به بخش تنظیمات افزونه برای پیکربندی آن بروید:

1. به بخش تنظیمات > Login Lockdown در داشبورد وردپرس خود بروید.
2. در این بخش، می‌توانید تنظیمات مختلفی برای محدود کردن تلاش‌های ورود انجام دهید:
   • حداکثر تعداد تلاش‌های ناموفق (Max Attempts):
     این بخش به شما اجازه می‌دهد تعداد تلاش‌های ناموفق برای ورود را تنظیم کنید. به عنوان مثال، می‌توانید تعداد تلاش‌های ناموفق را به 3 تنظیم کنید. این بدان معناست که پس از 3 تلاش ناموفق برای ورود، دسترسی به صفحه ورود مسدود می‌شود.
   • مدت زمان مسدود شدن (Lockout Time):
     این گزینه به شما اجازه می‌دهد زمان مسدود شدن پس از تلاش‌های ناموفق را تعیین کنید. به عنوان مثال، می‌توانید زمان مسدود شدن را به 15 دقیقه یا بیشتر تنظیم کنید. در این مدت، کاربران نمی‌توانند مجدداً تلاش کنند.
   • مدت زمان مسدود شدن IP (IP Lockout Time):
     این تنظیم به شما این امکان را می‌دهد که تعیین کنید که پس از مسدود شدن یک آدرس IP برای مدت زمان مشخص (مثلاً 1 ساعت) چه مدت زمانی این IP مسدود باقی بماند.
   • آدرس‌های IP مجاز (Allow Listed IPs):
     در این بخش، شما می‌توانید آدرس‌های IP خاصی را وارد کنید که بدون محدودیت بتوانند وارد سایت شوند. این ویژگی برای مدیران یا تیم پشتیبانی مفید است تا از مسدود شدن دسترسی خود جلوگیری کنند.
   • تنظیمات ایمیل (Email Notifications):
     شما می‌توانید تنظیم کنید که پس از هر بار مسدود شدن تلاش ورود یا دسترسی غیرمجاز، به شما ایمیل اطلاع‌رسانی ارسال شود.
3. پس از پیکربندی تنظیمات مورد نظر، روی دکمه ذخیره تغییرات کلیک کنید تا تنظیمات اعمال شوند.

3. نحوه عملکرد افزونه Login Lockdown

• پس از تنظیم این افزونه، هر زمان که تعداد تلاش‌های ورود از حد مجاز تعیین شده بیشتر شود (برای مثال 3 تلاش ناموفق)، افزونه به طور خودکار دسترسی از آن آدرس IP را برای مدت زمان مشخصی مسدود خواهد کرد.
• در این مدت، مهاجمین یا ربات‌ها قادر به ورود به سایت نخواهند بود.
• همچنین، شما می‌توانید از طریق تنظیمات افزونه به راحتی وضعیت و آدرس‌های IP مسدود شده را مشاهده کنید.

4. مزایای استفاده از افزونه Login Lockdown

• جلوگیری از حملات Brute Force: این افزونه با محدود کردن تلاش‌های ناموفق ورود، امکان انجام حملات Brute Force را بسیار کاهش می‌دهد.
• کاهش ریسک دسترسی غیرمجاز: مسدود کردن موقتی IP‌ها پس از تلاش‌های مکرر ورود، احتمال دسترسی غیرمجاز را از بین می‌برد.
• اطلاع‌رسانی از تلاش‌های ورود غیرمجاز: شما از طریق ایمیل مطلع می‌شوید که کسی تلاش کرده است به سایت وارد شود.
• سهولت در پیکربندی و استفاده: این افزونه ساده و راحت برای استفاده است و بدون نیاز به دانش فنی خاصی می‌توانید آن را پیکربندی کنید.

5. نتیجه‌گیری

افزونه Login Lockdown یکی از بهترین راه‌ها برای محدود کردن تلاش‌های ورود در وردپرس است. با استفاده از این افزونه، می‌توانید امنیت سایت خود را در برابر حملات Brute Force تقویت کنید. تنظیمات ساده و مؤثر آن کمک می‌کند تا به راحتی سایت خود را در برابر دسترسی‌های غیرمجاز محافظت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”مسدود کردن آدرس‌های IP مشکوک” subtitle=”توضیحات کامل”]

مسدود کردن آدرس‌های IP مشکوک در وردپرس

مسدود کردن آدرس‌های IP مشکوک یک راهکار امنیتی مؤثر برای جلوگیری از حملات به سایت شما است. گاهی ممکن است از طریق بررسی فعالیت‌های سایت متوجه شوید که یک یا چند آدرس IP مشکوک به حملات Brute Force یا رفتارهای تخریبی هستند. در این صورت می‌توانید این آدرس‌ها را مسدود کنید تا از دسترسی غیرمجاز جلوگیری شود.

در اینجا چند روش برای مسدود کردن آدرس‌های IP مشکوک در وردپرس آورده شده است:

1. استفاده از افزونه‌های امنیتی

برخی از افزونه‌های امنیتی وردپرس به طور مستقیم امکان مسدود کردن آدرس‌های IP را فراهم می‌کنند. برای این کار می‌توانید از افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence یا iThemes Security استفاده کنید.

مسدود کردن IP با افزونه Wordfence:

1. نصب و فعال‌سازی افزونه Wordfence:
   • وارد داشبورد وردپرس شوید.
   • به بخش افزونه‌ها > افزودن جدید بروید.
   • در جستجو، Wordfence را وارد کنید و آن را نصب و فعال کنید.
2. مسدود کردن IP مشکوک:
   • پس از فعال‌سازی افزونه، به بخش Wordfence > Firewall بروید.
   • در این بخش، می‌توانید IP مشکوک را شناسایی و مسدود کنید.
   • همچنین در بخش Live Traffic می‌توانید تمام فعالیت‌های سایت را مشاهده کنید و آدرس‌های IP مشکوک را شناسایی کرده و آنها را مسدود کنید.
3. ایجاد محدودیت برای IP‌های خاص:
   • در بخش Blocking از Wordfence, آدرس‌های IP خاص را وارد کرده و آنها را مسدود کنید.

مسدود کردن IP با افزونه iThemes Security:

1. نصب و فعال‌سازی افزونه iThemes Security:
   • وارد داشبورد وردپرس شوید.
   • به بخش افزونه‌ها > افزودن جدید بروید.
   • در جستجو، iThemes Security را وارد کنید و آن را نصب و فعال کنید.
2. مسدود کردن IP مشکوک:
   • بعد از فعال‌سازی افزونه، به بخش Security > Settings بروید.
   • در بخش Ban Users، می‌توانید IP‌های مشکوک را وارد کرده و آنها را مسدود کنید.

2. مسدود کردن IP از طریق فایل .htaccess

اگر آدرس IP مشکوک مشخص است، می‌توانید به صورت دستی آن را از طریق فایل .htaccess مسدود کنید. این روش به صورت مستقیم با سرور شما ارتباط برقرار کرده و امنیت بالاتری را ایجاد می‌کند.

مراحل مسدود کردن IP در فایل .htaccess:

1. وارد CPanel یا FTP سایت خود شوید.
2. فایل .htaccess را در ریشه سایت پیدا کنید. اگر این فایل وجود ندارد، می‌توانید یک فایل متنی جدید با نام .htaccess بسازید.
3. در ابتدای فایل، خطوط زیر را وارد کنید:

   # Block specific IPs
   <IfModule mod_rewrite.c>
       RewriteEngine On
       RewriteCond %{REMOTE_ADDR} ^123\.45\.67\.89$
       RewriteRule ^.* - [F]
   </IfModule>
   

   در کد بالا:

   • 123.45.67.89 باید با آدرس IP که می‌خواهید مسدود کنید جایگزین شود.
   • [F] نشان‌دهنده 403 Forbidden است که دسترسی به سایت را برای این آدرس IP مسدود می‌کند.
4. فایل .htaccess را ذخیره کرده و آن را به سرور خود بارگذاری کنید.

3. مسدود کردن IP از طریق تنظیمات فایروال سرور

اگر از فایروال سرور (مثل CSF یا fail2ban) استفاده می‌کنید، می‌توانید آدرس‌های IP مشکوک را مسدود کنید.

مسدود کردن IP در CSF:

1. وارد داشبورد WHM شوید.
2. به بخش ConfigServer Security & Firewall بروید.
3. در بخش Quick Actions، آدرس IP مورد نظر را وارد کرده و گزینه Deny را انتخاب کنید.

مسدود کردن IP در fail2ban:

1. وارد سرور خود شوید.
2. از طریق SSH به فایل‌های تنظیمات fail2ban دسترسی پیدا کنید.
3. آدرس IP را به فایل‌های مربوط به قوانین فیلترینگ اضافه کنید.

4. مسدود کردن IP با استفاده از Cloudflare

اگر از Cloudflare برای امنیت سایت خود استفاده می‌کنید، می‌توانید آدرس‌های IP مشکوک را از طریق داشبورد Cloudflare مسدود کنید.

1. وارد حساب Cloudflare خود شوید.
2. به بخش Firewall > Tools بروید.
3. در بخش IP Access Rules، آدرس IP مورد نظر را وارد کنید و گزینه Block را انتخاب کنید.

5. استفاده از افزونه‌های مسدودکننده اسپم و ربات‌ها

برای جلوگیری از ورود ربات‌ها و فعالیت‌های خودکار، می‌توانید از افزونه‌هایی مانند Anti-spam یا Bot Protection استفاده کنید که به طور خودکار ربات‌ها و آدرس‌های IP مشکوک را شناسایی و مسدود می‌کنند.

نتیجه‌گیری

مسدود کردن آدرس‌های IP مشکوک یک روش مؤثر برای افزایش امنیت سایت وردپرسی شماست. با استفاده از افزونه‌های امنیتی، فایل‌های تنظیمات سرور، یا ابزارهای خارجی مانند Cloudflare، می‌توانید آدرس‌های IP که در تلاش برای حمله به سایت شما هستند را مسدود کرده و از ورود غیرمجاز جلوگیری کنید.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

به‌روزرسانی‌های منظم در امنیت وردپرس

یکی از مهم‌ترین مراحل برای حفظ امنیت وب‌سایت وردپرسی، به‌روزرسانی‌های منظم است. به‌روزرسانی وردپرس، افزونه‌ها، و قالب‌ها به شما این امکان را می‌دهد که از جدیدترین ویژگی‌ها، بهبودهای امنیتی، و رفع اشکالات بهره‌مند شوید. در این بخش، به اهمیت و روش‌های انجام به‌روزرسانی‌های منظم پرداخته می‌شود.

1. اهمیت به‌روزرسانی‌های منظم

به‌روزرسانی‌های منظم برای امنیت سایت وردپرسی حیاتی است، زیرا:

• رفع آسیب‌پذیری‌ها: هر بار که یک آسیب‌پذیری امنیتی کشف می‌شود، تیم‌های توسعه وردپرس و افزونه‌ها معمولاً به سرعت یک به‌روزرسانی برای رفع آن منتشر می‌کنند. با انجام به‌روزرسانی‌ها، از نفوذ هکرها و حملات جلوگیری می‌شود.
• بهبود عملکرد: به‌روزرسانی‌ها می‌توانند سرعت و کارایی سایت را بهبود بخشند. به‌ویژه افزونه‌ها و قالب‌ها که به طور مداوم به‌روزرسانی می‌شوند تا مشکلات عملکردی و تداخل‌ها برطرف شود.
• ویژگی‌های جدید: به‌روزرسانی‌ها شامل ویژگی‌های جدیدی هستند که به شما این امکان را می‌دهند تا از قابلیت‌های پیشرفته‌تری استفاده کنید.
• هماهنگی با نسخه‌های جدید سرور: به‌روزرسانی‌های وردپرس معمولاً با نسخه‌های جدید PHP و سایر نرم‌افزارها هماهنگ می‌شوند، که برای عملکرد بهتر سایت ضروری است.

2. چگونگی به‌روزرسانی وردپرس و افزونه‌ها

به‌روزرسانی وردپرس:

1. بررسی به‌روزرسانی‌ها:
   • وارد داشبورد وردپرس شوید.
   • در نوار کناری، به بخش بروزرسانی‌ها بروید.
   • اگر به‌روزرسانی جدیدی برای وردپرس موجود باشد، یک اعلان در این بخش نمایش داده می‌شود.
2. انجام به‌روزرسانی:
   • در صفحه بروزرسانی‌ها، روی گزینه به‌روزرسانی اکنون کلیک کنید.
   • پس از انجام به‌روزرسانی، سایت به نسخه جدید وردپرس منتقل می‌شود.
3. پشتیبان‌گیری قبل از به‌روزرسانی:
   • پیش از انجام هرگونه به‌روزرسانی، مهم است که از سایت خود یک نسخه پشتیبان تهیه کنید. در صورت بروز مشکل، می‌توانید سایت را به حالت قبلی بازگردانید.
   • برای این کار می‌توانید از افزونه‌هایی مانند UpdraftPlus یا BackWPup استفاده کنید.

به‌روزرسانی افزونه‌ها:

1. بررسی به‌روزرسانی‌های افزونه‌ها:
   • در داشبورد وردپرس، به بخش افزونه‌ها بروید.
   • افزونه‌هایی که به‌روزرسانی دارند با پیامی در کنار نام آن‌ها نشان داده می‌شوند.
2. انجام به‌روزرسانی:
   • برای به‌روزرسانی هر افزونه، روی گزینه به‌روزرسانی هم‌اکنون کلیک کنید. می‌توانید چند افزونه را به طور همزمان انتخاب کرده و به‌روزرسانی کنید.

به‌روزرسانی قالب‌ها:

1. بررسی به‌روزرسانی قالب‌ها:
   • به بخش ظاهر > قالب‌ها بروید.
   • در صورت وجود به‌روزرسانی برای قالب، پیامی در کنار قالب مورد نظر نمایش داده می‌شود.
2. انجام به‌روزرسانی:
   • بر روی به‌روزرسانی قالب کلیک کنید تا قالب به آخرین نسخه به‌روزرسانی شود.

3. چگونه به‌روزرسانی‌ها را خودکار کنیم؟

برای تسهیل در به‌روزرسانی‌ها، می‌توانید به‌روزرسانی‌های خودکار را فعال کنید. این کار به ویژه برای به‌روزرسانی‌های امنیتی مهم است.

فعال کردن به‌روزرسانی خودکار برای وردپرس:

1. فعال کردن به‌روزرسانی خودکار در wp-config.php: در فایل wp-config.php که در ریشه نصب وردپرس قرار دارد، کد زیر را اضافه کنید تا به‌روزرسانی‌های خودکار فعال شوند:

   define('WP_AUTO_UPDATE_CORE', true);
   
2. فعال کردن به‌روزرسانی خودکار برای افزونه‌ها: برای فعال‌سازی به‌روزرسانی خودکار افزونه‌ها، می‌توانید از طریق بخش افزونه‌ها > افزونه‌های نصب‌شده به افزونه‌های خاص مراجعه کنید و گزینه فعال‌سازی به‌روزرسانی خودکار را انتخاب کنید.
3. افزونه‌های مدیریت به‌روزرسانی خودکار: افزونه‌هایی مانند Easy Updates Manager به شما این امکان را می‌دهند که به راحتی به‌روزرسانی‌های خودکار را برای تمامی بخش‌ها فعال یا غیرفعال کنید.

4. چالش‌ها و مشکلات احتمالی به‌روزرسانی‌ها

اگرچه به‌روزرسانی‌ها به طور کلی مفید هستند، اما گاهی ممکن است مشکلاتی به وجود آید:

• تداخل‌های افزونه‌ها: گاهی پس از به‌روزرسانی وردپرس یا افزونه‌ها، برخی از افزونه‌ها ممکن است با یکدیگر تداخل داشته باشند و عملکرد سایت مختل شود.
• قالب‌های قدیمی: اگر قالب سایت شما قدیمی باشد، ممکن است به‌روزرسانی وردپرس باعث مشکلاتی در نمایش سایت شود.
• اختلال در عملکرد: در برخی موارد، به‌روزرسانی‌ها ممکن است باعث کند شدن سایت یا بروز مشکلات عملکردی شوند.

رفع مشکلات:

• پشتیبان‌گیری: همیشه پیش از انجام به‌روزرسانی‌ها از سایت پشتیبان بگیرید.
• فعال‌سازی حالت اشکال‌زدایی: در صورت بروز مشکل، می‌توانید حالت اشکال‌زدایی وردپرس را فعال کرده و خطاها را بررسی کنید.
• تماس با پشتیبانی: اگر به مشکلی برخوردید که نمی‌توانید آن را حل کنید، بهتر است با تیم پشتیبانی قالب یا افزونه تماس بگیرید.

5. نتیجه‌گیری

به‌روزرسانی‌های منظم سایت وردپرسی شما نه تنها عملکرد سایت را بهبود می‌بخشند بلکه به شما کمک می‌کنند تا از آسیب‌پذیری‌ها و حملات احتمالی جلوگیری کنید. حتماً از افزونه‌ها، قالب‌ها و هسته وردپرس خود به صورت منظم به‌روزرسانی کنید و در صورت امکان، به‌روزرسانی‌های خودکار را فعال کنید تا امنیت سایت خود را حفظ کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”اهمیت به‌روزرسانی وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]

اهمیت به‌روزرسانی وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها

به‌روزرسانی منظم وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها برای حفظ امنیت، بهبود عملکرد، و استفاده از ویژگی‌های جدید بسیار حیاتی است. در این بخش به اهمیت به‌روزرسانی این بخش‌ها پرداخته می‌شود.

1. امنیت وب‌سایت

یکی از مهم‌ترین دلایل برای به‌روزرسانی وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها، حفظ امنیت سایت است. اکثر حملات به سایت‌های وردپرسی از طریق آسیب‌پذیری‌های امنیتی در نسخه‌های قدیمی وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها صورت می‌گیرد. هر بار که یک آسیب‌پذیری کشف می‌شود، توسعه‌دهندگان سریعاً به‌روزرسانی‌هایی را برای رفع آن منتشر می‌کنند.

• رفع آسیب‌پذیری‌ها: به‌روزرسانی‌های جدید معمولاً شامل اصلاحات امنیتی برای مشکلات شناسایی‌شده هستند. بدون به‌روزرسانی، سایت شما در معرض حملات قرار می‌گیرد.
• پیشگیری از هک شدن: وردپرس به دلیل محبوبیت زیاد هدف اصلی هکرها است. به‌روزرسانی‌های مرتب به شما کمک می‌کند تا سایت خود را در برابر انواع حملات مانند حملات Brute Force یا SQL Injection محافظت کنید.

2. بهبود عملکرد

به‌روزرسانی‌های وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها معمولاً شامل بهبودهای عملکردی هستند که سرعت سایت شما را افزایش می‌دهند و تجربه کاربری بهتری را فراهم می‌آورند.

• رفع باگ‌ها و مشکلات عملکردی: به‌روزرسانی‌ها معمولاً مشکلاتی که ممکن است عملکرد سایت را کند یا مختل کنند، رفع می‌کنند.
• بهینه‌سازی کد: گاهی اوقات توسعه‌دهندگان کدهای بهینه‌تری را منتشر می‌کنند که باعث افزایش سرعت بارگذاری صفحات و بهبود عملکرد کلی سایت می‌شود.

3. ویژگی‌های جدید

یکی دیگر از مزایای به‌روزرسانی‌ها این است که شما می‌توانید از ویژگی‌های جدید که در نسخه‌های جدید وردپرس، افزونه‌ها یا قالب‌ها اضافه شده‌اند، استفاده کنید.

• افزودن قابلیت‌های جدید: به‌روزرسانی‌ها ممکن است شامل ویژگی‌هایی جدید باشند که به شما امکان می‌دهند سایت خود را پیشرفته‌تر کنید، مانند ویجت‌های جدید، گزینه‌های سفارشی‌سازی بیشتر، یا ابزارهای بهبود سئو.
• هماهنگی با ابزارهای جدید: به‌روزرسانی‌ها معمولاً باعث هماهنگی وردپرس با ابزارهای جدید و نسخه‌های به‌روز شده PHP یا MySQL می‌شوند.

4. پشتیبانی بهتر

به‌روزرسانی‌های منظم معمولاً پشتیبانی بهتری از جانب توسعه‌دهندگان فراهم می‌آورند.

• رفع مشکلات فنی: با به‌روزرسانی وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها، شما از پشتیبانی رسمی برای مشکلات فنی بهره‌مند می‌شوید.
• سازگاری با نسخه‌های جدید PHP و MySQL: به‌روزرسانی‌ها معمولاً شامل هماهنگی با نسخه‌های جدید PHP و MySQL هستند که در صورت استفاده از نسخه‌های قدیمی، ممکن است مشکلات عملکردی ایجاد کنند.

5. سازگاری با دستگاه‌ها و مرورگرهای جدید

با توجه به پیشرفت فناوری، مرورگرها و دستگاه‌های جدیدی معرفی می‌شوند. به‌روزرسانی‌های مرتب به شما کمک می‌کنند تا سایت شما سازگار با این تغییرات باقی بماند.

• سازگاری با مرورگرها: با به‌روزرسانی، وردپرس و قالب‌ها به‌طور معمول با آخرین نسخه‌های مرورگرهای مختلف هماهنگ می‌شوند تا از نمایش درست و بدون مشکل سایت در مرورگرهای مختلف اطمینان حاصل شود.
• سازگاری با دستگاه‌های موبایل و تبلت: با توجه به اهمیت روزافزون موبایل فرندلی بودن سایت‌ها، به‌روزرسانی‌ها معمولاً شامل تغییرات و بهبودهایی برای نمایش صحیح سایت در دستگاه‌های مختلف می‌باشند.

6. رفع مشکلات سازگاری

زمانی که وردپرس یا افزونه‌ها به‌روز نمی‌شوند، ممکن است مشکلات سازگاری با سایر افزونه‌ها یا نسخه‌های جدید وردپرس پیش آید.

• تداخل افزونه‌ها و قالب‌ها: اگر قالب‌ها و افزونه‌ها به‌روز نباشند، ممکن است با هم تداخل داشته باشند و باعث بروز مشکلات در عملکرد سایت شوند. به‌روزرسانی این بخش‌ها باعث جلوگیری از این مشکلات می‌شود.

7. دستیابی به استانداردهای جدید

برای جلوگیری از آسیب‌پذیری‌ها و حفظ عملکرد صحیح سایت، به‌روزرسانی‌ها معمولاً به شما کمک می‌کنند تا سایتتان مطابق با استانداردهای جدید وب و امنیت باشد.

• رعایت بهترین شیوه‌ها: به‌روزرسانی‌ها معمولاً شامل بهبودهایی در کد و رعایت استانداردهای جدید وب مانند HTML5، CSS3 و JavaScript ES6 هستند.
• دسترس‌پذیری بهتر: با توجه به تغییرات قوانین دسترس‌پذیری، به‌روزرسانی‌ها معمولاً شامل بهبودهایی هستند که باعث می‌شوند سایت شما برای افراد با نیازهای خاص نیز قابل دسترس‌تر باشد.

نتیجه‌گیری

به‌روزرسانی‌های منظم وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها بخش اساسی از حفظ امنیت، عملکرد، و بهبود تجربه کاربری سایت شما هستند. این به‌روزرسانی‌ها نه تنها از حملات امنیتی جلوگیری می‌کنند، بلکه باعث بهبود عملکرد سایت، اضافه شدن ویژگی‌های جدید، و بهبود سازگاری با دستگاه‌ها و مرورگرهای مختلف می‌شوند. از این رو، حتماً به‌روزرسانی‌های مرتب را در اولویت قرار دهید و در صورت امکان، گزینه به‌روزرسانی خودکار را فعال کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیم به‌روزرسانی خودکار” subtitle=”توضیحات کامل”]

تنظیم به‌روزرسانی خودکار در وردپرس

به‌روزرسانی‌های خودکار به شما این امکان را می‌دهند که بدون نیاز به دخالت دستی، وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها به‌طور خودکار به آخرین نسخه به‌روزرسانی شوند. این ویژگی می‌تواند امنیت سایت شما را بهبود بخشد و از بروز مشکلات ناشی از به‌روزرسانی‌های از دست رفته جلوگیری کند.

در اینجا نحوه تنظیم به‌روزرسانی خودکار در وردپرس توضیح داده شده است:

1. به‌روزرسانی خودکار هسته وردپرس

وردپرس به‌طور پیش‌فرض به‌روزرسانی‌های امنیتی و جزئی را به‌صورت خودکار انجام می‌دهد. اما اگر بخواهید به‌روزرسانی‌های اصلی یا افزونه‌ها و قالب‌ها را نیز به‌صورت خودکار فعال کنید، باید تغییراتی را در تنظیمات وردپرس اعمال کنید.

• تنظیمات خودکار برای نسخه‌های اصلی (major updates): به‌طور پیش‌فرض، وردپرس از نسخه 3.7 به بعد، به‌روزرسانی‌های اصلی خود را به‌طور خودکار انجام می‌دهد. این به‌روزرسانی‌ها شامل آپدیت‌های امنیتی و نسخه‌های جدید وردپرس هستند.اگر این ویژگی غیرفعال باشد، می‌توانید آن را فعال کنید با افزودن کد زیر به فایل wp-config.php:

  define( 'WP_AUTO_UPDATE_CORE', true );
  

2. به‌روزرسانی خودکار افزونه‌ها و قالب‌ها

به‌روزرسانی خودکار افزونه‌ها و قالب‌ها به طور پیش‌فرض در وردپرس فعال نیست. برای فعال‌سازی به‌روزرسانی خودکار افزونه‌ها و قالب‌ها، می‌توانید مراحل زیر را دنبال کنید.

فعال‌سازی خودکار برای افزونه‌ها:

برای فعال کردن به‌روزرسانی خودکار برای تمام افزونه‌ها، می‌توانید از افزونه‌های موجود استفاده کنید یا از کد زیر در فایل functions.php قالب خود استفاده کنید:

add_filter( 'auto_update_plugin', '__return_true' );

اگر می‌خواهید خودکارسازی به‌روزرسانی فقط برای افزونه خاصی فعال شود، می‌توانید کد زیر را استفاده کنید:

add_filter( 'auto_update_plugin', function( $update, $item ) {
    if ( $item->slug == 'plugin-slug' ) {
        return true;
    }
    return $update;
}, 10, 2 );

به جای plugin-slug، شناسه افزونه خود را قرار دهید.

فعال‌سازی خودکار برای قالب‌ها:

برای فعال‌سازی خودکار به‌روزرسانی قالب‌ها، مشابه افزونه‌ها، می‌توانید از کد زیر در فایل functions.php استفاده کنید:

add_filter( 'auto_update_theme', '__return_true' );

برای فعال‌سازی خودکار برای یک قالب خاص، از کد مشابه برای افزونه‌ها استفاده کنید.

3. استفاده از افزونه‌های مدیریت به‌روزرسانی خودکار

اگر نمی‌خواهید کد نویسی کنید، می‌توانید از افزونه‌های مدیریت به‌روزرسانی خودکار برای وردپرس استفاده کنید که به شما امکان مدیریت به‌روزرسانی‌ها را از طریق داشبورد وردپرس فراهم می‌آورد. برخی از افزونه‌های مفید عبارتند از:

• Easy Updates Manager: این افزونه به شما اجازه می‌دهد به‌روزرسانی‌های خودکار برای هسته وردپرس، افزونه‌ها، قالب‌ها و حتی ترجمه‌ها را به راحتی فعال و غیرفعال کنید.
• WP Auto Updater: افزونه‌ای ساده برای فعال‌سازی خودکار به‌روزرسانی‌ها در وردپرس است.

4. مزایا و معایب به‌روزرسانی خودکار

مزایا:

• امنیت بیشتر: با به‌روزرسانی خودکار، به سرعت آسیب‌پذیری‌های امنیتی رفع می‌شوند.
• صرفه‌جویی در زمان: بدون نیاز به بررسی دستی به‌روزرسانی‌ها، وردپرس به‌طور خودکار آنها را نصب می‌کند.
• بهبود عملکرد: به‌روزرسانی‌های خودکار معمولاً بهبودهایی در عملکرد و سرعت سایت ارائه می‌دهند.

معایب:

• ایجاد تداخل با سایر افزونه‌ها یا قالب‌ها: در برخی موارد، به‌روزرسانی‌های خودکار می‌توانند باعث تداخل با افزونه‌ها یا قالب‌ها شوند.
• امکان بروز مشکلات پس از به‌روزرسانی: به‌روزرسانی‌های جدید ممکن است مشکلاتی مانند ناسازگاری با ویژگی‌ها یا تغییرات ناخواسته در طراحی ایجاد کنند.

5. چگونه از به‌روزرسانی‌های خودکار مراقبت کنیم؟

برای جلوگیری از مشکلات ناشی از به‌روزرسانی‌های خودکار، توصیه می‌شود:

• پشتیبان‌گیری منظم: قبل از هر به‌روزرسانی، یک نسخه پشتیبان از سایت خود بگیرید تا در صورت بروز مشکل بتوانید به راحتی سایت را بازیابی کنید.
• آزمایش به‌روزرسانی‌ها: اگر سایت شما به‌شدت شخصی‌سازی شده است یا افزونه‌ها و قالب‌های زیادی دارید، بهتر است به‌روزرسانی‌ها را ابتدا در یک محیط تست آزمایش کنید.

نتیجه‌گیری

به‌روزرسانی خودکار وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها یک روش کارآمد برای حفظ امنیت و بهبود عملکرد سایت است. با این حال، باید به دقت تنظیمات به‌روزرسانی خودکار را انجام دهید تا از تداخل‌های احتمالی و مشکلات ناخواسته جلوگیری شود. استفاده از افزونه‌های مدیریت به‌روزرسانی خودکار می‌تواند راهی ساده و موثر برای کنترل فرآیند به‌روزرسانی‌ها باشد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”2. انتخاب افزونه‌ها و قالب‌های ایمن:” subtitle=”توضیحات کامل”]

انتخاب افزونه‌ها و قالب‌های ایمن در وردپرس

انتخاب افزونه‌ها و قالب‌های ایمن برای سایت وردپرسی بسیار مهم است، زیرا بسیاری از حملات به سایت‌های وردپرسی از طریق افزونه‌ها و قالب‌های آسیب‌پذیر انجام می‌شود. در اینجا چند نکته برای انتخاب افزونه‌ها و قالب‌های ایمن آورده شده است:

1. بررسی منبع و توسعه‌دهندگان

نکات:

• منابع معتبر: همواره افزونه‌ها و قالب‌ها را از منابع معتبر مانند مخزن رسمی وردپرس (WordPress.org) و توسعه‌دهندگان شناخته‌شده انتخاب کنید.
• پشتیبانی و به‌روزرسانی‌های منظم: افزونه‌ها و قالب‌هایی که به‌روزرسانی‌های منظم دارند و توسط توسعه‌دهندگان معتبر پشتیبانی می‌شوند، معمولاً ایمن‌تر هستند. بررسی کنید که افزونه یا قالب مورد نظر به‌طور منظم آپدیت می‌شود.
• بررسی نظرات و امتیازات کاربران: قبل از نصب هر افزونه یا قالب، نظرات و امتیازات کاربران دیگر را بررسی کنید. افزونه‌ها یا قالب‌هایی که امتیاز پایین یا بازخورد منفی دارند ممکن است دارای مشکلات امنیتی یا عملکردی باشند.

2. افزونه‌ها و قالب‌های رسمی وردپرس

نکات:

• مخزن رسمی وردپرس: افزونه‌ها و قالب‌هایی که در مخزن رسمی وردپرس قرار دارند، معمولاً توسط تیم وردپرس بررسی می‌شوند و سطح امنیتی بالاتری دارند.
• افزونه‌ها و قالب‌های تجاری معتبر: اگر قصد دارید از افزونه یا قالب‌های تجاری استفاده کنید، از سایت‌های معتبر مانند ThemeForest، Elegant Themes یا StudioPress خرید کنید. این سایت‌ها معمولاً محصولات با کیفیت و ایمن‌تری ارائه می‌دهند.

3. بررسی تاریخچه به‌روزرسانی‌ها

نکات:

• بروزرسانی‌های منظم: افزونه‌ها و قالب‌هایی که به‌طور منظم به‌روزرسانی می‌شوند، معمولاً از نظر امنیتی در سطح بالاتری قرار دارند. به‌روزرسانی‌های منظم به این معنی است که مشکلات امنیتی و آسیب‌پذیری‌ها به سرعت اصلاح می‌شوند.
• تاریخ آخرین به‌روزرسانی: بررسی کنید که آخرین به‌روزرسانی افزونه یا قالب مورد نظر چند وقت پیش بوده است. اگر به مدت طولانی به‌روزرسانی نشده باشد، احتمال وجود آسیب‌پذیری‌های امنیتی بیشتر است.

4. بررسی کد و اسکریپت‌ها

نکات:

• کد منبع و تمیز بودن کدها: کدهای افزونه یا قالب باید تمیز و بهینه باشند. کدهای پیچیده یا بد نوشته شده می‌توانند باعث ایجاد مشکلات امنیتی یا عملکردی شوند.
• کنترل امنیت کد: اگر قادر به بررسی کد هستید یا تیم توسعه دارید، بررسی کنید که آیا افزونه یا قالب از کدهای ناامن استفاده می‌کند یا خیر (مانند ورودی‌های بدون فیلتر، دسترسی به فایل‌های حساس، یا دستکاری‌های بدون اعتبارسنجی).

5. استفاده از افزونه‌های امنیتی

نکات:

• افزونه‌های امنیتی: برای محافظت از سایت خود در برابر تهدیدات امنیتی، افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence Security یا iThemes Security را نصب کنید. این افزونه‌ها به شما کمک می‌کنند تا افزونه‌ها و قالب‌های آسیب‌پذیر را شناسایی کنید.
• نظارت بر فعالیت‌های مشکوک: افزونه‌های امنیتی می‌توانند فعالیت‌های مشکوک مانند تلاش‌های ورود ناموفق، تغییرات غیرمجاز در فایل‌ها و تنظیمات، و دیگر حملات را شناسایی کرده و هشدار دهند.

6. بررسی مجوزها و دسترسی‌ها

نکات:

• بررسی دسترسی‌های فایل‌ها: افزونه‌ها و قالب‌ها باید دارای مجوزهای دسترسی مناسب باشند. افزونه‌هایی که به‌طور غیرمجاز به فایل‌های حساس سیستم دسترسی پیدا می‌کنند، خطر امنیتی دارند.
• مدیریت صحیح دسترسی‌های کاربری: افزونه‌ها و قالب‌هایی که دسترسی‌های غیر ضروری به قسمت‌های حساس سایت (مانند مدیریت سرور یا دیتابیس) نیاز دارند، می‌توانند خطرساز باشند.

7. ایمنی از نظر عملکرد

نکات:

• تاثیر بر سرعت و عملکرد: افزونه‌ها و قالب‌ها باید از نظر عملکرد و سرعت بهینه شده باشند. افزونه‌های ضعیف یا سنگین می‌توانند باعث کاهش سرعت سایت و آسیب به تجربه کاربری شوند.
• استفاده از ابزارهای تست عملکرد: از ابزارهایی مانند GTmetrix یا Google PageSpeed Insights برای بررسی تاثیر افزونه‌ها و قالب‌ها بر سرعت سایت استفاده کنید.

8. مستندات و پشتیبانی

نکات:

• مستندات کامل: قالب‌ها و افزونه‌های ایمن معمولاً دارای مستندات کامل و شفاف هستند که به شما کمک می‌کند نحوه نصب، پیکربندی و استفاده از آنها را به‌درستی انجام دهید.
• پشتیبانی فعال: قالب‌ها و افزونه‌های ایمن باید پشتیبانی فعال داشته باشند تا در صورت بروز مشکلات یا تهدیدات امنیتی، به سرعت مشکل حل شود.

9. اجتناب از افزونه‌ها و قالب‌های غیرفعال یا غیررسمی

نکات:

• اجتناب از افزونه‌ها و قالب‌های غیرفعال: هیچ‌گاه افزونه‌ها یا قالب‌هایی که به‌روز رسانی نمی‌شوند یا توسعه‌دهنده آنها پشتیبانی نمی‌کند را استفاده نکنید، چرا که این موارد می‌توانند دارای آسیب‌پذیری‌های امنیتی باشند.
• توسعه‌دهندگان ناشناخته: از افزونه‌ها و قالب‌های توسعه داده شده توسط ناشناخته‌ها یا سایت‌های غیررسمی خودداری کنید.

نتیجه‌گیری

انتخاب افزونه‌ها و قالب‌های ایمن یکی از مهم‌ترین اقدامات برای حفظ امنیت سایت وردپرسی است. با توجه به اینکه اکثر حملات به سایت‌های وردپرسی از طریق افزونه‌ها و قالب‌های آسیب‌پذیر انجام می‌شود، بنابراین بررسی دقیق منبع، به‌روزرسانی منظم، پشتیبانی و نظرات کاربران از مهم‌ترین فاکتورها در انتخاب افزونه‌ها و قالب‌های ایمن هستند. از افزونه‌ها و قالب‌های معتبر و ایمن استفاده کنید و همواره سایت خود را از نظر امنیتی تحت نظر داشته باشید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”شناسایی افزونه‌های غیرایمن و مشکوک” subtitle=”توضیحات کامل”]

شناسایی افزونه‌های غیرایمن و مشکوک در وردپرس

یکی از تهدیدات رایج برای امنیت سایت‌های وردپرسی، استفاده از افزونه‌های غیرایمن و مشکوک است. این افزونه‌ها ممکن است حاوی آسیب‌پذیری‌های امنیتی یا کدهای مخرب باشند که به راحتی می‌توانند سایت شما را مورد حمله قرار دهند. در ادامه، چندین روش برای شناسایی و جلوگیری از استفاده از افزونه‌های غیرایمن آورده شده است:

1. بررسی منبع افزونه

• منبع رسمی: همواره از افزونه‌هایی که در مخزن رسمی وردپرس (WordPress.org) موجود هستند استفاده کنید. این افزونه‌ها توسط تیم وردپرس بررسی شده و معمولاً از نظر امنیتی ایمن‌تر هستند.
• سایت‌های ناشناخته: افزونه‌هایی که از سایت‌های غیررسمی یا ناشناخته دانلود می‌کنید، ممکن است شامل کدهای مخرب یا آسیب‌پذیری‌های امنیتی باشند. از دانلود افزونه از سایت‌هایی که شناخته شده نیستند، خودداری کنید.
• پشتیبانی و به‌روزرسانی‌های منظم: افزونه‌هایی که به‌روزرسانی‌های منظم دریافت نمی‌کنند یا مدت‌هاست که به‌روزرسانی نشده‌اند، ممکن است آسیب‌پذیری‌های امنیتی داشته باشند. مطمئن شوید که افزونه‌ها به‌طور مرتب به‌روزرسانی می‌شوند.

2. بررسی نظرات و امتیازات کاربران

• امتیازات پایین: اگر افزونه‌ای در مخزن رسمی وردپرس یا یک فروشگاه معتبر، امتیاز پایینی دارد یا نظرات منفی زیادی دریافت کرده است، احتمالاً مشکلات امنیتی دارد.
• نظرات مشکوک: نظراتی که بیش از حد تبلیغاتی یا غیرواقعی به نظر می‌رسند، می‌توانند نشانه‌ای از افزونه‌ای باشند که به درستی مورد بررسی قرار نگرفته یا مشکلات پنهانی دارد.

3. بررسی تاریخچه و به‌روزرسانی‌ها

• تاریخ آخرین به‌روزرسانی: افزونه‌هایی که مدت طولانی است به‌روزرسانی نشده‌اند، معمولاً آسیب‌پذیرتر هستند. این افزونه‌ها ممکن است با نسخه‌های جدید وردپرس ناسازگار باشند و برای حملات امنیتی هدف مناسبی ایجاد کنند.
• تاریخ‌گذاری مشکوک: افزونه‌هایی که به‌طور غیرمعمول به‌روزرسانی می‌شوند، ممکن است در تلاش برای پنهان کردن آسیب‌پذیری‌های امنیتی باشند.

4. اسکن کد افزونه

• اسکن کد منبع: اگر امکان دسترسی به کد افزونه را دارید، آن را اسکن کرده و به دنبال کدهای مشکوک مانند تگ‌های ناامن، ورودی‌های بدون اعتبارسنجی، و دسترسی به فایل‌های حساس سرور بگردید. افزونه‌های غیرایمن معمولاً از توابعی مانند eval(), base64_decode(), shell_exec() و کدهای مشابه استفاده می‌کنند که برای اجرای کدهای مخرب مورد استفاده قرار می‌گیرند.
• کدهای غیرضروری یا اضافه: اگر افزونه‌ای کدهای اضافی یا بی‌فایده دارد که تأثیری بر عملکرد آن ندارند، ممکن است این کدها برای اهداف مخرب اضافه شده باشند.

5. استفاده از افزونه‌های امنیتی

• افزونه‌های امنیتی: افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence یا iThemes Security می‌توانند برای شناسایی افزونه‌های غیرایمن یا مشکوک و همچنین جلوگیری از حملات به سایت مفید باشند. این افزونه‌ها می‌توانند آسیب‌پذیری‌های موجود در افزونه‌ها و قالب‌های نصب‌شده را شناسایی کرده و هشدار دهند.
• بررسی افزونه‌ها با افزونه امنیتی: این افزونه‌ها معمولاً ویژگی‌هایی برای شناسایی و مسدود کردن افزونه‌های آسیب‌پذیر دارند.

6. بررسی حجم افزونه و منابع استفاده‌شده

• استفاده بیش از حد از منابع: افزونه‌هایی که بیش از حد از منابع سرور مانند CPU و حافظه استفاده می‌کنند، می‌توانند عملکرد سایت را کاهش داده و نشانه‌ای از کدهای ضعیف یا حملات موجود در افزونه‌ها باشند.
• افزونه‌های سنگین: افزونه‌هایی که حجم زیادی از فایل‌ها را در خود دارند، ممکن است کدهای اضافی یا مخرب را نیز به همراه داشته باشند.

7. گزارش‌های امنیتی و آسیب‌پذیری‌ها

• آسیب‌پذیری‌های عمومی: بسیاری از آسیب‌پذیری‌های افزونه‌ها در اینترنت منتشر می‌شود. وب‌سایت‌های امنیتی مانند CVE (Common Vulnerabilities and Exposures) یا WPScan می‌توانند به شما کمک کنند تا آسیب‌پذیری‌های افزونه‌ها و قالب‌ها را شناسایی کنید.
• اطلاع‌رسانی در مورد آسیب‌پذیری‌ها: به‌روزرسانی‌ها و اخبار مربوط به امنیت وردپرس را پیگیری کنید تا از آسیب‌پذیری‌های جدید افزونه‌ها مطلع شوید.

8. اجرای تست‌های امنیتی

• پایگاه‌های آسیب‌پذیری: برای تست افزونه‌ها و قالب‌ها، از ابزارهای آزمایش امنیتی مانند WPScan یا Nikto برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها استفاده کنید.
• آزمایش امنیت سایت: برخی از سرویس‌های آنلاین مانند Qualys SSL Labs و SiteGuarding قابلیت بررسی امنیت سایت و افزونه‌ها را دارند.

9. حذف افزونه‌های غیرفعال

• حذف افزونه‌های غیرفعال: افزونه‌های غیرفعال نیز می‌توانند خطرات امنیتی ایجاد کنند. افزونه‌های غیرفعال باید از سایت حذف شوند تا از سوءاستفاده‌های احتمالی جلوگیری شود.

10. استفاده از افزونه‌های ضروری و کمترین تعداد

• کمترین تعداد افزونه‌ها: سعی کنید از افزونه‌های ضروری و معتبر استفاده کنید و افزونه‌های اضافی که نیازی به آن‌ها ندارید را حذف کنید. هرچه افزونه‌های کمتری در سایت وردپرس شما نصب باشد، احتمال نفوذ هکرها و حملات به سایت شما کمتر خواهد بود.

نتیجه‌گیری

شناسایی افزونه‌های غیرایمن و مشکوک یکی از مهم‌ترین مراحل در تأمین امنیت سایت‌های وردپرسی است. با استفاده از روش‌های مختلف مانند بررسی منابع افزونه، بررسی نظرات و امتیازات کاربران، اسکن کد افزونه‌ها، و استفاده از افزونه‌های امنیتی، می‌توان از تهدیدات امنیتی جلوگیری کرده و سایت خود را در برابر حملات محافظت کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”حذف قالب‌ها و افزونه‌های غیرفعال” subtitle=”توضیحات کامل”]

حذف قالب‌ها و افزونه‌های غیرفعال در وردپرس

حذف قالب‌ها و افزونه‌های غیرفعال یکی از اصول مهم در بهبود امنیت و عملکرد سایت‌های وردپرسی است. حتی اگر یک افزونه یا قالب غیرفعال باشد، همچنان می‌تواند خطرات امنیتی داشته باشد. در ادامه، مراحل و دلایل حذف این قالب‌ها و افزونه‌ها آورده شده است:

1. دلایل حذف قالب‌ها و افزونه‌های غیرفعال

• کاهش ریسک امنیتی: افزونه‌ها و قالب‌های غیرفعال ممکن است شامل آسیب‌پذیری‌های امنیتی باشند که توسط هکرها مورد سوءاستفاده قرار گیرند. این افزونه‌ها و قالب‌ها اگر حذف نشوند، ممکن است به‌راحتی هدف حملات قرار گیرند.
• افزایش سرعت سایت: افزونه‌ها و قالب‌های غیرفعال منابع سرور را مصرف می‌کنند و باعث کاهش سرعت بارگذاری سایت می‌شوند. حذف آن‌ها می‌تواند به بهبود عملکرد سایت کمک کند.
• فضای ذخیره‌سازی بیشتر: قالب‌ها و افزونه‌های غیرفعال فضای ذخیره‌سازی بی‌مورد را اشغال می‌کنند که می‌توانند به سرور فشار وارد کنند.
• ساده‌سازی مدیریت سایت: حذف افزونه‌ها و قالب‌های اضافی، مدیریت و پشتیبانی سایت را ساده‌تر می‌کند. این کار به شما کمک می‌کند تا سایت خود را منظم نگه دارید.

2. مراحل حذف قالب‌ها و افزونه‌های غیرفعال

الف. حذف افزونه‌های غیرفعال

1. وارد پیشخوان وردپرس شوید: ابتدا به داشبورد مدیریت سایت وردپرسی خود وارد شوید.
2. رفتن به بخش افزونه‌ها: در منوی سمت چپ، گزینه “افزونه‌ها” را انتخاب کنید و به زیرمنوی “افزونه‌های نصب‌شده” بروید.
3. شناسایی افزونه‌های غیرفعال: افزونه‌های غیرفعال با وضعیت “غیرفعال” در زیر نامشان مشخص می‌شوند.
4. حذف افزونه‌ها:
   • برای حذف یک افزونه، روی گزینه “حذف” که در زیر نام افزونه غیرفعال آمده کلیک کنید.
   • از شما خواسته می‌شود که تأیید کنید که می‌خواهید افزونه را حذف کنید. بر روی “بله، حذف کن” کلیک کنید.
5. حذف پایگاه‌داده افزونه (اختیاری): برخی افزونه‌ها پس از حذف همچنان اطلاعات خود را در پایگاه داده نگه می‌دارند. برای پاکسازی کامل، می‌توانید از افزونه‌های مدیریت پایگاه داده مانند WP-Optimize استفاده کنید.

ب. حذف قالب‌های غیرفعال

1. رفتن به بخش قالب‌ها: در منوی سمت چپ، گزینه “ظاهر” را انتخاب کرده و سپس “قالب‌ها” را بزنید.
2. شناسایی قالب‌های غیرفعال: قالب‌هایی که در حال حاضر استفاده نمی‌شوند، به‌عنوان “غیرفعال” علامت‌گذاری می‌شوند.
3. حذف قالب‌ها:
   • برای حذف قالب، بر روی آن کلیک کنید تا جزئیات قالب نمایش داده شود.
   • سپس گزینه “حذف” را در پایین صفحه انتخاب کنید.
   • تأیید کنید که می‌خواهید قالب را حذف کنید.
4. احتیاط در حذف قالب‌ها: حتماً قبل از حذف قالب، از سایت خود یک نسخه پشتیبان بگیرید، زیرا حذف قالب ممکن است به تغییرات ایجاد شده در صفحات و تنظیمات سایت آسیب بزند.

3. ابزارهای جانبی برای حذف افزونه‌ها و قالب‌های غیرفعال

• WP-Optimize: افزونه‌ای است که می‌تواند پایگاه داده و فایل‌های غیرفعال را به طور خودکار پاکسازی کند.
• Plugin Organizer: این افزونه می‌تواند برای مدیریت فعال‌سازی و غیرفعال‌سازی افزونه‌ها در صفحات مختلف استفاده شود.
• Better Search Replace: در صورتی که افزونه‌ها و قالب‌های غیرفعال شامل داده‌هایی در پایگاه داده باشند، این ابزار می‌تواند به حذف آن‌ها کمک کند.

4. نکات مهم هنگام حذف قالب‌ها و افزونه‌ها

• پشتیبان‌گیری: پیش از حذف هر افزونه یا قالب، حتماً از سایت خود یک نسخه پشتیبان کامل (شامل پایگاه داده و فایل‌ها) تهیه کنید.
• حذف افزونه‌های غیرفعال که به‌روزرسانی نمی‌شوند: افزونه‌های غیرفعالی که دیگر به‌روزرسانی نمی‌شوند یا توسعه‌دهنده آن‌ها پشتیبانی را متوقف کرده است، باید حذف شوند.
• عدم استفاده از قالب‌های پیش‌فرض: برخی از قالب‌های پیش‌فرض وردپرس (مانند “Twenty Twenty-One”) ممکن است به‌طور خودکار نصب شوند. اگر از این قالب‌ها استفاده نمی‌کنید، آن‌ها را حذف کنید تا از خطرات امنیتی جلوگیری شود.
• حذف افزونه‌های اضافی از قبل نصب‌شده توسط هاستینگ: برخی هاستینگ‌ها افزونه‌های اضافی را به‌طور پیش‌فرض نصب می‌کنند. در صورت عدم نیاز، این افزونه‌ها باید حذف شوند.

5. اقدامات اضافی برای افزایش امنیت

• بررسی کدهای افزونه‌ها: پس از حذف افزونه‌ها، اگر در سایت‌تان کدهای اضافی از افزونه‌ها باقی مانده باشد، باید این کدها را از پایگاه داده و فایل‌های سایت پاک کنید.
• اسکن سایت با ابزارهای امنیتی: پس از حذف افزونه‌ها و قالب‌های غیرفعال، سایت خود را با افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence اسکن کنید تا از عدم وجود آسیب‌پذیری‌ها یا کدهای مخرب اطمینان حاصل کنید.

نتیجه‌گیری

حذف قالب‌ها و افزونه‌های غیرفعال یکی از اقدامات ضروری برای حفظ امنیت و بهینه‌سازی عملکرد سایت وردپرسی است. با انجام این کار، می‌توانید خطرات امنیتی را کاهش دهید و از استفاده بهینه از منابع سرور اطمینان حاصل کنید. همچنین، این فرایند به سادگی می‌تواند به بهبود سرعت سایت و مدیریت بهتر آن کمک کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”3. حذف کدها و فایل‌های غیرضروری:” subtitle=”توضیحات کامل”]

حذف کدها و فایل‌های غیرضروری در وردپرس

حذف کدها و فایل‌های غیرضروری یکی از گام‌های کلیدی در بهبود امنیت، عملکرد، و بهینه‌سازی سایت وردپرسی است. این فرآیند شامل پاک‌سازی کدهای اضافی در قالب‌ها و افزونه‌ها، حذف فایل‌های بلااستفاده، و حذف کدهایی است که باعث کاهش سرعت سایت یا افزایش ریسک‌های امنیتی می‌شوند. در ادامه، مراحل و روش‌های حذف این کدها و فایل‌های غیرضروری آورده شده است:

1. دلایل حذف کدها و فایل‌های غیرضروری

• کاهش حجم صفحه و افزایش سرعت بارگذاری: کدهای اضافی باعث افزایش حجم صفحات و زمان بارگذاری سایت می‌شوند. با حذف این کدها، سرعت سایت بهبود می‌یابد.
• بهبود امنیت سایت: کدهای قدیمی یا غیرضروری می‌توانند شامل آسیب‌پذیری‌های امنیتی باشند که توسط هکرها مورد سوءاستفاده قرار گیرند. حذف این کدها می‌تواند به کاهش خطرات امنیتی کمک کند.
• مدیریت بهتر منابع سرور: کدهای بلااستفاده منابع سرور را مصرف می‌کنند. حذف این کدها باعث کاهش بار سرور و بهبود کارایی آن می‌شود.
• کاهش مشکلات سازگاری: کدهای غیرضروری ممکن است با دیگر افزونه‌ها یا قالب‌ها تداخل داشته باشند. حذف آن‌ها می‌تواند به جلوگیری از این مشکلات کمک کند.

2. مراحل حذف کدها و فایل‌های غیرضروری

الف. حذف کدهای غیرضروری در قالب و افزونه‌ها

1. بررسی کدهای قالب:
   • بسیاری از قالب‌ها ممکن است شامل کدهای اضافی یا کتابخانه‌های جاوا اسکریپت و CSS باشند که در صفحات شما استفاده نمی‌شوند. این کدها می‌توانند به سایت فشار بیاورند و سرعت بارگذاری آن را کاهش دهند.
   • برای بررسی و حذف این کدها، می‌توانید از ابزارهایی مانند Google Chrome Developer Tools برای شناسایی کدهای بلااستفاده استفاده کنید.
2. حذف کدهای اضافی در افزونه‌ها:
   • بسیاری از افزونه‌ها کدهای اضافی یا سبک‌های CSS را به صفحات شما اضافه می‌کنند که ممکن است هیچ کاربردی نداشته باشند.
   • شما می‌توانید با استفاده از ابزارهایی مانند Asset CleanUp یا Perfmatters، این کدها و فایل‌های غیرضروری را شناسایی و غیرفعال کنید.
3. بهینه‌سازی کدهای جاوا اسکریپت و CSS:
   • کدهای جاوا اسکریپت و CSS می‌توانند بهینه‌سازی شوند تا بارگذاری سریع‌تری داشته باشند. افزونه‌هایی مانند Autoptimize می‌توانند این کار را به‌طور خودکار انجام دهند.

ب. حذف فایل‌های بلااستفاده و اضافی

1. حذف قالب‌ها و افزونه‌های غیرفعال:
   • همانطور که پیش‌تر اشاره شد، افزونه‌ها و قالب‌های غیرفعال ممکن است فایل‌هایی را در سایت شما باقی بگذارند که هیچ کاربردی ندارند.
   • پس از غیرفعال‌سازی افزونه‌ها و قالب‌های غیرضروری، آن‌ها را حذف کنید تا از مصرف بی‌مورد منابع جلوگیری شود.
2. پاک‌سازی آپلودهای اضافی:
   • گاهی اوقات ممکن است فایل‌هایی مانند تصاویر یا مستندات آپلود شده در سایت وجود داشته باشند که دیگر نیازی به آن‌ها ندارید.
   • با استفاده از افزونه‌هایی مانند Media Cleaner، می‌توانید فایل‌های بلااستفاده را شناسایی و حذف کنید.
3. حذف نسخه‌های قدیمی فایل‌ها:
   • فایل‌هایی مانند نسخه‌های قدیمی تصاویر، ویدیوها، و سایر فایل‌ها ممکن است در سایت باقی بمانند. این فایل‌ها باید حذف شوند تا فضای سرور آزاد شود.
4. پاک‌سازی کش‌های قدیمی:
   • فایل‌های کش قدیمی ممکن است به‌طور خودکار در سرور ذخیره شوند. شما می‌توانید این فایل‌ها را با استفاده از افزونه‌های کش مانند WP Rocket یا W3 Total Cache حذف کنید.

3. ابزارها و افزونه‌های کمک‌کننده برای حذف کدها و فایل‌های غیرضروری

• Asset CleanUp: این افزونه به شما امکان می‌دهد تا کدهای اضافی را در صفحات خاص غیرفعال کنید و منابع اضافی را از بارگذاری حذف کنید.
• Perfmatters: یک ابزار دیگر برای غیرفعال کردن کدها و منابع اضافی است که در صفحات خاص وردپرس بارگذاری می‌شوند.
• Autoptimize: این افزونه برای فشرده‌سازی و بهینه‌سازی فایل‌های CSS، JavaScript و HTML استفاده می‌شود و فایل‌های اضافی را حذف می‌کند.
• WP-Optimize: افزونه‌ای برای بهینه‌سازی پایگاه داده، حذف فایل‌های غیرضروری و بهبود سرعت بارگذاری سایت است.
• Media Cleaner: این افزونه به شما کمک می‌کند تا فایل‌های رسانه‌ای بلااستفاده در سایت خود را شناسایی و حذف کنید.
• WP Rocket یا W3 Total Cache: این افزونه‌ها به شما کمک می‌کنند تا کش‌های قدیمی را حذف کرده و به سرعت سایت کمک کنید.

4. نکات مهم در حذف کدها و فایل‌های غیرضروری

• پشتیبان‌گیری: پیش از انجام هرگونه تغییر در کدها یا فایل‌ها، حتماً از سایت خود یک نسخه پشتیبان کامل تهیه کنید.
• حذف انتخابی: قبل از حذف هر فایل یا کد، مطمئن شوید که واقعاً نیازی به آن‌ها ندارید و از عملکرد صحیح سایت بعد از حذف آن‌ها اطمینان حاصل کنید.
• به‌روزرسانی منظم: قالب‌ها، افزونه‌ها و کدهای سایت را به‌طور منظم به‌روزرسانی کنید تا از کدهای غیرضروری و آسیب‌پذیری‌های امنیتی جلوگیری کنید.

نتیجه‌گیری

حذف کدها و فایل‌های غیرضروری نه تنها به بهبود سرعت سایت کمک می‌کند، بلکه می‌تواند امنیت سایت را نیز تقویت کند. با استفاده از ابزارها و افزونه‌های مناسب، شما می‌توانید کدها و فایل‌های اضافی را شناسایی کرده و آن‌ها را حذف کنید تا عملکرد سایت خود را بهبود بخشید و از تهدیدات امنیتی جلوگیری کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”پاک‌سازی فایل‌های باقی‌مانده پس از نصب یا حذف” subtitle=”توضیحات کامل”]

پاک‌سازی فایل‌های باقی‌مانده پس از نصب یا حذف در وردپرس

پس از نصب یا حذف قالب‌ها، افزونه‌ها، یا حتی به‌روزرسانی‌ها، معمولاً فایل‌های باقی‌مانده در سایت باقی می‌مانند که ممکن است امنیت سایت را به خطر بیندازند، فضای سرور را اشغال کنند یا عملکرد سایت را کاهش دهند. پاک‌سازی این فایل‌های اضافی به بهبود امنیت، عملکرد و فضای ذخیره‌سازی سایت کمک می‌کند.

دلایل نیاز به پاک‌سازی فایل‌های باقی‌مانده

1. اشغال فضای سرور: فایل‌های باقی‌مانده می‌توانند فضای سرور را اشغال کنند که به‌ویژه برای سایت‌های با ترافیک بالا یا هاستینگ‌های با فضای محدود مشکل‌ساز می‌شود.
2. کاهش عملکرد سایت: این فایل‌ها ممکن است با فایل‌های دیگر تداخل داشته و بارگذاری سایت را کند کنند.
3. تهدیدات امنیتی: گاهی اوقات افزونه‌ها یا قالب‌ها پس از حذف، فایل‌هایی به جا می‌گذارند که می‌توانند آسیب‌پذیری‌های امنیتی را در سایت ایجاد کنند. این فایل‌ها ممکن است از راه‌های مختلفی توسط هکرها مورد سوءاستفاده قرار گیرند.
4. حذف اشتباه افزونه‌ها: در برخی مواقع، پس از حذف افزونه‌ها، فایل‌های مربوط به آن‌ها در سرور باقی می‌مانند که می‌توانند مشکلاتی ایجاد کنند.

روش‌های پاک‌سازی فایل‌های باقی‌مانده

1. حذف دستی فایل‌های اضافی

پس از حذف افزونه‌ها یا قالب‌ها از داشبورد وردپرس، ممکن است برخی از فایل‌ها یا پوشه‌ها به صورت دستی در سرور باقی بمانند. برای حذف این فایل‌ها باید به سرور خود دسترسی داشته باشید (از طریق FTP یا مدیریت فایل‌ها در cPanel).

• FTP: از برنامه‌هایی مانند FileZilla برای اتصال به سرور استفاده کنید و به پوشه‌های مربوط به افزونه‌ها یا قالب‌ها بروید. برای افزونه‌ها، مسیر آن‌ها معمولاً در /wp-content/plugins/ و برای قالب‌ها در /wp-content/themes/ قرار دارد.
• حذف پوشه‌ها و فایل‌های اضافی: پس از حذف افزونه یا قالب، پوشه‌ها یا فایل‌هایی که به‌طور مستقیم از داشبورد حذف نشده‌اند را شناسایی کرده و آن‌ها را پاک کنید.

2. استفاده از افزونه‌های پاک‌سازی

استفاده از افزونه‌های مخصوص پاک‌سازی فایل‌های اضافی، فرآیند را ساده‌تر و امن‌تر می‌کند. برخی از این افزونه‌ها عبارتند از:

• WP-Optimize: این افزونه می‌تواند به‌طور خودکار فایل‌های اضافی در پایگاه داده، کش‌های قدیمی، و دیگر فایل‌های غیرضروری را پاک‌سازی کند.
• Media Cleaner: اگر فایل‌های رسانه‌ای شما اضافه شده و بعداً حذف شده‌اند، این افزونه به شناسایی و حذف رسانه‌های بلااستفاده کمک می‌کند.
• Advanced Database Cleaner: این افزونه فایل‌های اضافی پایگاه داده و داده‌های بی‌استفاده را که ممکن است در اثر حذف افزونه‌ها یا قالب‌ها باقی‌مانده باشد، پاک‌سازی می‌کند.
• Clean Up WordPress: این افزونه فایل‌های اضافی را در قالب‌ها و افزونه‌ها شناسایی و حذف می‌کند. همچنین می‌تواند فایل‌های کش و موقت را نیز پاک کند.

3. پاک‌سازی پایگاه داده

پس از حذف افزونه‌ها و قالب‌ها، برخی اطلاعات و تنظیمات آن‌ها ممکن است در پایگاه داده باقی بماند. برای پاک‌سازی این اطلاعات می‌توانید از افزونه‌هایی مانند WP-Optimize یا Advanced Database Cleaner استفاده کنید که می‌توانند داده‌های اضافی مانند گزینه‌های تنظیمات یا جداول بی‌استفاده را پاک‌سازی کنند.

4. حذف فایل‌های کش

گاهی اوقات، فایل‌های کش و تنظیمات آن‌ها به صورت محلی در مرورگر یا سرور ذخیره می‌شوند که می‌توانند فضای زیادی را اشغال کنند. برای حذف فایل‌های کش:

• افزونه‌های کش: افزونه‌هایی مانند WP Rocket، W3 Total Cache یا Autoptimize می‌توانند به شما کمک کنند که کش‌های قدیمی را به راحتی پاک کنید.

5. حذف فایل‌های غیرضروری در پوشه Uploads

گاهی اوقات، فایل‌های اضافی مانند تصاویری که دیگر استفاده نمی‌شوند، می‌توانند در پوشه‌ی wp-content/uploads/ باقی بمانند. برای شناسایی و حذف این فایل‌ها می‌توانید از افزونه‌هایی مانند Media Cleaner استفاده کنید.

نکات مهم در پاک‌سازی فایل‌های باقی‌مانده

1. پشتیبان‌گیری قبل از پاک‌سازی: همیشه قبل از انجام هرگونه تغییر، پشتیبان‌گیری کامل از سایت خود تهیه کنید. این اقدام برای جلوگیری از از دست رفتن داده‌ها در صورت بروز مشکل ضروری است.
2. حذف انتخابی: هنگام پاک‌سازی فایل‌ها، اطمینان حاصل کنید که فقط فایل‌های غیرضروری و اضافی را حذف می‌کنید. حذف اشتباه فایل‌های مهم می‌تواند عملکرد سایت را تحت تاثیر قرار دهد.
3. حذف پوشه‌های خالی: برخی افزونه‌ها یا قالب‌ها ممکن است پس از حذف، پوشه‌هایی خالی در سرور به جا بگذارند. این پوشه‌ها را نیز حذف کنید.
4. بررسی فایل‌های امنیتی: در حین پاک‌سازی، مطمئن شوید که هیچ فایل مشکوک یا آلوده به بدافزار باقی نمانده است. این فایل‌ها می‌توانند از طریق فایل‌های مخرب به سیستم دسترسی پیدا کنند.

نتیجه‌گیری

پاک‌سازی فایل‌های باقی‌مانده پس از نصب یا حذف افزونه‌ها و قالب‌ها در وردپرس یک کار ضروری برای بهبود عملکرد، فضای ذخیره‌سازی، و امنیت سایت است. با استفاده از افزونه‌ها و ابزارهای مناسب، می‌توانید این فرآیند را به طور مؤثر انجام داده و سایت خود را از فایل‌های غیرضروری و خطرات احتمالی پاک کنید.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”اسکن و حذف کدهای مخرب” subtitle=”توضیحات کامل”]

اسکن و حذف کدهای مخرب در وردپرس

کدهای مخرب (یا بدافزارها) می‌توانند آسیب‌های زیادی به سایت‌های وردپرسی وارد کنند، از جمله کاهش سرعت سایت، دزدی اطلاعات، یا حتی هک شدن کامل سایت. بنابراین، اسکن و حذف کدهای مخرب بخش بسیار مهمی از فرایند امنیتی سایت‌های وردپرسی است. در این بخش، به روش‌های مختلف برای شناسایی، اسکن و حذف کدهای مخرب می‌پردازیم.

دلایل وجود کدهای مخرب

1. حملات هکری: مهاجمین از طریق آسیب‌پذیری‌ها در وردپرس، افزونه‌ها یا قالب‌ها می‌توانند به سایت نفوذ کرده و کدهای مخرب را وارد کنند.
2. افزونه‌ها و قالب‌های مشکوک: برخی افزونه‌ها و قالب‌ها ممکن است به‌صورت عمدی یا تصادفی کدهای مخرب را وارد سایت کنند.
3. پسوردهای ضعیف: اگر پسوردهای ورود به مدیریت سایت یا پایگاه داده ضعیف باشند، مهاجمین می‌توانند به راحتی وارد شوند.
4. عدم به‌روزرسانی منظم: کدهای مخرب معمولاً به دلیل آسیب‌پذیری‌های ناشی از عدم به‌روزرسانی افزونه‌ها، قالب‌ها و وردپرس وارد می‌شوند.

روش‌های اسکن کدهای مخرب

1. استفاده از افزونه‌های امنیتی

افزونه‌های امنیتی بسیاری برای اسکن کدهای مخرب در وردپرس وجود دارند که به‌طور خودکار سایت شما را اسکن کرده و فایل‌های مشکوک را شناسایی می‌کنند. برخی از این افزونه‌ها عبارتند از:

• Wordfence Security:
  • یکی از محبوب‌ترین افزونه‌ها برای اسکن سایت وردپرسی است.
  • این افزونه به شما امکان می‌دهد که سایت خود را از نظر فایل‌های مشکوک و کدهای مخرب اسکن کنید.
  • همچنین قابلیت شناسایی و حذف بدافزارهای شناخته‌شده را دارد.
• Sucuri Security:
  • افزونه‌ای بسیار قدرتمند برای اسکن و حذف بدافزارها و کدهای مخرب.
  • علاوه بر اسکن داخلی سایت، به شما امکان بررسی سایت از بیرون و شناسایی تهدیدات بالقوه را می‌دهد.
  • قابلیت حذف خودکار بدافزارها را دارد.
• iThemes Security:
  • این افزونه نه‌تنها برای پیشگیری از حملات استفاده می‌شود بلکه اسکن کدهای مخرب و شناسایی فایل‌های آلوده را نیز انجام می‌دهد.
  • همچنین قابلیت اسکن فایل‌های هسته وردپرس و بررسی هرگونه تغییرات غیرمجاز را داراست.
• MalCare:
  • افزونه‌ای سریع و سبک برای شناسایی بدافزارها در سایت وردپرس.
  • از ویژگی‌هایی مانند اسکن در پس‌زمینه و شناسایی بدافزارهای پنهان برخوردار است.
  • همچنین قابلیت حذف بدافزار به‌صورت خودکار را دارد.

2. استفاده از ابزارهای آنلاین

اگر نمی‌خواهید افزونه‌ای نصب کنید، می‌توانید از ابزارهای آنلاین برای اسکن سایت خود استفاده کنید. برخی از این ابزارها عبارتند از:

• Google Search Console:
  • این ابزار به‌طور خودکار سایت شما را برای مسائل امنیتی مانند کدهای مخرب و بدافزارها بررسی می‌کند.
  • در صورتی که گوگل کد مخربی در سایت شناسایی کند، آن را گزارش می‌دهد.
• VirusTotal:
  • این ابزار آنلاین برای اسکن سایت و کدهای آن استفاده می‌شود.
  • شما می‌توانید URL سایت خود را در این ابزار وارد کرده و از آن برای شناسایی کدهای مخرب استفاده کنید.
• Quttera:
  • ابزار آنلاین دیگری است که سایت شما را برای بدافزارها و کدهای مخرب اسکن می‌کند.
  • گزارش‌های دقیقی از فایل‌های آلوده و تهدیدات موجود در سایت ارائه می‌دهد.

3. اسکن دستی فایل‌ها

در صورتی که شما یا توسعه‌دهنده سایت به‌طور دستی به سرور دسترسی دارید، می‌توانید به‌صورت دستی فایل‌ها و پوشه‌های مشکوک را بررسی کنید:

• بررسی فایل‌های مشکوک: بسیاری از هکرها از طریق فایل‌های مخفی مانند .htaccess، wp-config.php یا فایل‌های مشابه کدهای مخربی را به سایت وارد می‌کنند. این فایل‌ها را به‌طور منظم بررسی کنید.
• بررسی تغییرات در فایل‌ها: از ابزارهایی مانند DiffChecker برای مقایسه نسخه فعلی فایل‌ها با نسخه‌های قبلی استفاده کنید. این کار به شناسایی تغییرات غیرمجاز کمک می‌کند.

4. بررسی لاگ‌های سرور

بررسی لاگ‌های سرور می‌تواند به شناسایی حملات و ورودهای غیرمجاز به سایت کمک کند. این لاگ‌ها شامل اطلاعات مربوط به درخواست‌ها و رفتار کاربران هستند که ممکن است فعالیت‌های مشکوک را نشان دهند.

نحوه حذف کدهای مخرب

1. حذف فایل‌های مشکوک:
   • پس از شناسایی فایل‌های مخرب، آن‌ها را از سرور حذف کنید.
   • فایل‌هایی مانند .htaccess، wp-config.php و فایل‌های موجود در پوشه‌های افزونه‌ها و قالب‌ها را بررسی کنید.
2. بازگرداندن نسخه پشتیبان سالم:
   • اگر به‌طور منظم از سایت خود پشتیبان تهیه کرده‌اید، پس از شناسایی بدافزارها می‌توانید نسخه پشتیبان سالم را بازیابی کنید.
3. تعویض پسوردها:
   • پس از حذف بدافزار، حتماً پسوردهای تمام حساب‌های کاربری، پایگاه داده، FTP و حتی حساب‌های مدیریتی سایت را تغییر دهید.
4. فعال‌سازی افزونه‌های امنیتی:
   • پس از حذف کدهای مخرب، افزونه‌های امنیتی را فعال کنید تا از حملات آینده جلوگیری شود.
5. به‌روزرسانی وردپرس، قالب‌ها و افزونه‌ها:
   • پس از حذف بدافزارها، همه سیستم‌ها، قالب‌ها و افزونه‌ها را به آخرین نسخه‌های امن به‌روزرسانی کنید.

جلوگیری از حملات آینده

• استفاده از افزونه‌های امنیتی: نصب افزونه‌هایی مانند Wordfence و Sucuri برای اسکن منظم سایت.
• فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA): برای حساب‌های مدیریتی وردپرس.
• استفاده از رمزهای عبور پیچیده و منحصر به فرد: برای حساب‌های وردپرس، پایگاه داده و FTP.
• به‌روزرسانی منظم سایت: شامل وردپرس، قالب‌ها و افزونه‌ها.
• پشتیبان‌گیری منظم: از داده‌ها و سایت خود به‌طور مرتب پشتیبان تهیه کنید تا در صورت بروز مشکل، بتوانید سایت را بازیابی کنید.

نتیجه‌گیری

اسکن و حذف کدهای مخرب یک بخش حیاتی از امنیت سایت‌های وردپرسی است که باید به‌طور منظم انجام شود. با استفاده از افزونه‌های امنیتی معتبر، ابزارهای آنلاین، و نظارت دقیق بر سرور، می‌توانید تهدیدات امنیتی را شناسایی کرده و از بروز مشکلات امنیتی جلوگیری کنید. همچنین، پس از حذف بدافزارها، به‌روزرسانی سایت و استفاده از روش‌های پیشگیرانه مانند احراز هویت دو مرحله‌ای می‌تواند امنیت سایت شما را بهبود بخشد.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

ایمن‌سازی فایل‌ها و پوشه‌ها در وردپرس

ایمن‌سازی فایل‌ها و پوشه‌ها یکی از اصول مهم در امنیت سایت‌های وردپرسی است. هکرها و مهاجمین اغلب از آسیب‌پذیری‌ها در فایل‌های سیستم‌عامل یا وردپرس برای نفوذ به سایت استفاده می‌کنند. بنابراین، محدود کردن دسترسی به فایل‌ها و پوشه‌ها و اعمال تنظیمات امنیتی مناسب برای محافظت از آنها ضروری است.

در اینجا به روش‌های مختلف برای ایمن‌سازی فایل‌ها و پوشه‌ها در وردپرس می‌پردازیم:

1. تنظیمات صحیح مجوزهای فایل و پوشه‌ها (File Permissions)

چرا مجوزهای فایل مهم هستند؟

مجوزهای فایل (Permissions) تعیین می‌کنند که چه کسی و چه کاری می‌تواند روی فایل‌ها و پوشه‌ها انجام دهد. اگر این مجوزها به درستی تنظیم نشوند، هکرها ممکن است به راحتی به فایل‌های حساس دسترسی پیدا کنند.

مجوزهای مناسب برای فایل‌ها و پوشه‌ها

• فایل‌ها: برای فایل‌ها باید مجوز 644 (rw-r–r–) تنظیم شود. این تنظیمات به مالک فایل اجازه می‌دهد آن را ویرایش کند، اما دیگران فقط می‌توانند آن را مشاهده کنند.
• پوشه‌ها: برای پوشه‌ها باید مجوز 755 (rwxr-xr-x) تنظیم شود. این مجوز به مالک پوشه اجازه می‌دهد آن را تغییر دهد و به دیگران اجازه دسترسی به فایل‌های درون پوشه را می‌دهد.

چگونه مجوزهای فایل را بررسی و تغییر دهیم؟

برای تغییر مجوزهای فایل‌ها و پوشه‌ها می‌توانید از FTP Client مانند FileZilla استفاده کنید:

1. فایل یا پوشه‌ای که می‌خواهید مجوز آن را تغییر دهید انتخاب کنید.
2. روی آن راست‌کلیک کرده و گزینه “File permissions” را انتخاب کنید.
3. مقدار مجوز را تغییر دهید و روی OK کلیک کنید.

2. محدود کردن دسترسی به فایل‌های حساس

محدود کردن دسترسی به wp-config.php

فایل wp-config.php یکی از مهم‌ترین فایل‌های وردپرس است که شامل اطلاعات حساس سایت مانند پایگاه داده، پسوردها و کلیدهای امنیتی می‌باشد. برای ایمن‌سازی این فایل می‌توانید دسترسی آن را محدود کنید:

1. انتقال فایل wp-config.php به یک پوشه بالاتر از ریشه وب‌سایت:
   • به‌طور پیش‌فرض، فایل wp-config.php در ریشه نصب وردپرس قرار دارد. شما می‌توانید این فایل را به پوشه‌ای خارج از ریشه وب‌سایت منتقل کنید. وردپرس به‌طور خودکار آن را شناسایی می‌کند.
2. تنظیم محدودیت‌های دسترسی با استفاده از فایل .htaccess:
   • با استفاده از تنظیمات فایل .htaccess، می‌توانید دسترسی به فایل‌های حساس مانند wp-config.php را محدود کنید. به‌عنوان مثال، برای جلوگیری از دسترسی به wp-config.php از خارج سایت، می‌توانید کد زیر را به فایل .htaccess اضافه کنید:
   <Files wp-config.php>
       order allow,deny
       deny from all
   </Files>
   

محدود کردن دسترسی به فایل .htaccess

برای ایمن‌سازی فایل .htaccess که تنظیمات امنیتی مختلفی را در سایت اعمال می‌کند، باید دسترسی به آن را محدود کنید:

1. مشابه فایل wp-config.php، شما می‌توانید دسترسی به .htaccess را با استفاده از همان کد در فایل .htaccess محدود کنید:
   <Files .htaccess>
       order allow,deny
       deny from all
   </Files>
   

3. استفاده از فایل .htaccess برای ایمن‌سازی پوشه‌ها

محدود کردن دسترسی به پوشه‌های خاص

برای محدود کردن دسترسی به پوشه‌های خاص مانند پوشه wp-admin و wp-includes، می‌توانید از فایل .htaccess استفاده کنید.

• محدود کردن دسترسی به wp-admin با IP خاص: برای اینکه فقط یک IP خاص بتواند به بخش مدیریت وردپرس (wp-admin) دسترسی داشته باشد، می‌توانید کد زیر را به .htaccess در پوشه wp-admin اضافه کنید:
  order deny,allow
  deny from all
  allow from xx.xx.xx.xx  # آدرس IP خود را وارد کنید
  

محافظت از پوشه wp-includes

پوشه wp-includes محل بسیاری از فایل‌های هسته وردپرس است و نباید مستقیماً از طریق مرورگر به آن دسترسی پیدا کرد. برای محافظت از این پوشه، کد زیر را به فایل .htaccess در پوشه wp-includes اضافه کنید:

<Files *.php>
    deny from all
</Files>

4. محدود کردن دسترسی به فایل‌های آپلود شده (Uploads)

محافظت از فایل‌های آپلود شده

اگرچه پوشه wp-content/uploads برای ذخیره‌سازی فایل‌های آپلود شده توسط کاربران مانند تصاویر و مستندات استفاده می‌شود، اما ممکن است هکرها فایل‌های مخرب را نیز در این پوشه آپلود کنند. برای محافظت از این فایل‌ها می‌توانید محدودیت‌هایی را اعمال کنید.

1. محدود کردن دسترسی به اسکریپت‌های PHP در پوشه uploads: با افزودن کد زیر به فایل .htaccess در پوشه wp-content/uploads، می‌توانید اجرای فایل‌های PHP را در این پوشه غیرفعال کنید:

   <Files *.php>
       deny from all
   </Files>
   
2. تنظیم محدودیت‌های بارگذاری فایل‌ها: برای جلوگیری از بارگذاری فایل‌های مشکوک، شما می‌توانید نوع فایل‌های قابل بارگذاری را محدود کنید. این کار را می‌توانید با استفاده از افزونه‌هایی مانند WP Upload Restriction انجام دهید.

5. پشتیبان‌گیری منظم از سایت

حتی با تمام اقدامات امنیتی، همیشه احتمال بروز حمله یا مشکل امنیتی وجود دارد. بنابراین، پشتیبان‌گیری منظم از فایل‌ها و پایگاه داده سایت ضروری است. این پشتیبان‌ها می‌توانند به شما کمک کنند تا سایت را پس از یک حمله یا مشکل به حالت قبلی بازگردانید.

• افزونه‌های پشتیبان‌گیری مانند UpdraftPlus یا BackupBuddy می‌توانند به‌طور خودکار نسخه‌های پشتیبان را تهیه کنند.

نتیجه‌گیری

ایمن‌سازی فایل‌ها و پوشه‌ها بخش حیاتی از استراتژی امنیتی هر سایت وردپرسی است. با استفاده از تنظیمات مجوزهای مناسب، محدود کردن دسترسی به فایل‌های حساس، محافظت از پوشه‌های خاص با استفاده از فایل .htaccess، و جلوگیری از بارگذاری فایل‌های مشکوک، می‌توانید سطح امنیت سایت خود را افزایش دهید و از دسترسی غیرمجاز به داده‌ها و اطلاعات حساس جلوگیری کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تنظیم مجوزهای فایل‌ها (File Permissions)” subtitle=”توضیحات کامل”]

تنظیم مجوزهای فایل‌ها (File Permissions) در وردپرس

مجوزهای فایل (File Permissions) در سرور وب به شما این امکان را می‌دهند که تعیین کنید که چه کسی بتواند به فایل‌ها و پوشه‌ها دسترسی پیدا کرده و چه کارهایی با آنها انجام دهد. برای سایت‌های وردپرسی، تنظیم صحیح مجوزهای فایل‌ها بسیار حیاتی است زیرا می‌تواند از دسترسی غیرمجاز به فایل‌های حساس جلوگیری کند و سایت شما را در برابر حملات ایمن نگه دارد.

1. چرا مجوزهای فایل مهم هستند؟

مجوزهای فایل تعیین می‌کنند که چه کسی می‌تواند فایل‌ها را بخواند، بنویسد یا اجرا کند. اگر این مجوزها به درستی تنظیم نشوند، هکرها ممکن است از آنها برای نفوذ به سایت استفاده کنند.

2. انواع مجوزها

در لینوکس، مجوزهای فایل‌ها معمولاً به سه دسته تقسیم می‌شوند:

• خواندن (Read – r): اجازه می‌دهد که محتوای فایل را مشاهده کنید.
• نوشتن (Write – w): اجازه می‌دهد که محتوا یا داده‌های فایل را تغییر دهید.
• اجرا (Execute – x): اجازه می‌دهد که فایل به عنوان یک برنامه اجرا شود.

این مجوزها به طور معمول برای سه گروه از کاربران تعیین می‌شوند:

• مالک (Owner): فرد یا پروسه‌ای که فایل یا پوشه را ایجاد کرده است.
• گروه (Group): گروهی از کاربران که فایل یا پوشه متعلق به آنهاست.
• دیگران (Others): تمام کاربران دیگر.

3. مجوزهای استاندارد برای فایل‌ها و پوشه‌ها

مجوزهای پیشنهادی برای فایل‌ها:

• 644 (rw-r–r–):
  • این مجوز به این معنی است که تنها مالک فایل می‌تواند فایل را ویرایش کند (خواندن و نوشتن).
  • گروه و دیگر کاربران فقط می‌توانند فایل را مشاهده کنند (فقط خواندن).

  این تنظیمات برای بیشتر فایل‌ها در وردپرس مانند wp-config.php و سایر فایل‌های متنی مناسب است.

مجوزهای پیشنهادی برای پوشه‌ها:

• 755 (rwxr-xr-x):
  • این مجوز به مالک پوشه اجازه می‌دهد که آن را تغییر دهد، به گروه و دیگران اجازه خواندن و دسترسی به فایل‌ها را می‌دهد، اما اجازه ویرایش به دیگران نمی‌دهد.

  این مجوزها باید برای بیشتر پوشه‌ها مانند wp-content, wp-admin و wp-includes استفاده شود.

مجوزهای مناسب برای فایل‌ها و پوشه‌ها:

• فایل‌ها: 644
• پوشه‌ها: 755

4. چگونه مجوزهای فایل را تغییر دهیم؟

استفاده از FTP Client (FileZilla):

1. اتصال به سرور: با استفاده از یک FTP client مانند FileZilla به سرور خود متصل شوید.
2. انتخاب فایل یا پوشه: فایل یا پوشه‌ای را که می‌خواهید مجوز آن را تغییر دهید، انتخاب کنید.
3. تغییر مجوزها: روی فایل یا پوشه راست‌کلیک کرده و گزینه “File Permissions” را انتخاب کنید.
4. تنظیم مجوزها: در پنجره “Change File Attributes”، مجوزهای مناسب را وارد کنید و روی “OK” کلیک کنید.

استفاده از Command Line:

اگر دسترسی به خط فرمان دارید، می‌توانید از دستور chmod برای تغییر مجوزهای فایل‌ها و پوشه‌ها استفاده کنید.

• برای تغییر مجوزهای یک فایل:

  chmod 644 file_name
  
• برای تغییر مجوزهای یک پوشه:
  chmod 755 folder_name
  

استفاده از cPanel:

1. وارد cPanel شوید و به قسمت File Manager بروید.
2. به پوشه مورد نظر بروید و روی فایل یا پوشه راست‌کلیک کنید.
3. گزینه “Change Permissions” را انتخاب کنید.
4. در پنجره باز شده، مجوزهای مناسب را انتخاب کرده و ذخیره کنید.

5. چگونه مجوزهای فایل را مدیریت کنیم؟

فایل‌های حساس:

برای فایل‌هایی مانند wp-config.php که حاوی اطلاعات حساس سایت است، باید از امنیت بالاتری استفاده کنید:

• wp-config.php: مجوز 644
• .htaccess: مجوز 644 یا 444 (برای خواندن و جلوگیری از نوشتن توسط دیگران)

پوشه‌ها:

پوشه‌هایی که وردپرس برای ذخیره‌سازی اطلاعات استفاده می‌کند باید مجوز 755 داشته باشند تا هم قابل دسترسی برای سرور و هم ایمن باقی بمانند.

• wp-content: مجوز 755
• wp-includes: مجوز 755
• wp-admin: مجوز 755

پوشه uploads:

برای محافظت از فایل‌های آپلود شده توسط کاربران، باید از فایل .htaccess در پوشه wp-content/uploads برای جلوگیری از اجرای فایل‌های PHP استفاده کنید.

6. گام‌های امنیتی اضافی

برای افزایش امنیت سایت وردپرس، علاوه بر تنظیم مجوزها، شما می‌توانید اقدامات دیگری مانند:

• محدود کردن دسترسی به پوشه‌ها با استفاده از .htaccess
• استفاده از افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence یا Sucuri برای بررسی و نظارت روی مجوزهای فایل‌ها
• استفاده از سیستم‌های پشتیبان‌گیری منظم به منظور بازیابی سریع سایت در صورت بروز مشکل

نتیجه‌گیری

تنظیم مجوزهای فایل یکی از ساده‌ترین و موثرترین روش‌ها برای ایمن نگه داشتن سایت وردپرسی است. با استفاده از مجوزهای مناسب برای فایل‌ها و پوشه‌ها و رعایت استانداردهای امنیتی، می‌توانید از دسترسی غیرمجاز به داده‌های حساس جلوگیری کنید و سایت خود را در برابر بسیاری از حملات آسیب‌پذیرتر کنید.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”محافظت از فایل‌های حیاتی مانند wp-config.php” subtitle=”توضیحات کامل”]

محافظت از فایل‌های حیاتی مانند wp-config.php در وردپرس

فایل wp-config.php یکی از مهم‌ترین فایل‌های وردپرس است که شامل اطلاعات حساس سایت مانند جزئیات اتصال به پایگاه داده (Database)، کلیدهای امنیتی، تنظیمات پایه‌ای وردپرس و دیگر پیکربندی‌ها است. از آنجا که این فایل حاوی اطلاعات حیاتی است، محافظت از آن در برابر دسترسی غیرمجاز و حملات احتمالی از اهمیت بالایی برخوردار است.

در اینجا چند روش برای محافظت از فایل wp-config.php آورده شده است:

1. انتقال فایل wp-config.php به یک دایرکتوری بالاتر

یکی از ساده‌ترین روش‌ها برای محافظت از فایل wp-config.php این است که آن را از دایرکتوری عمومی سایت خارج کنید. به‌طور پیش‌فرض، فایل wp-config.php در دایرکتوری ریشه نصب وردپرس قرار دارد، اما می‌توانید آن را به یک دایرکتوری بالاتر منتقل کنید.

گام‌ها:

1. فایل wp-config.php را پیدا کنید و آن را به دایرکتوری بالاتر از ریشه وردپرس (یعنی در دایرکتوری بالاتر از public_html یا www) منتقل کنید.
2. اطمینان حاصل کنید که وردپرس همچنان می‌تواند فایل جدید را شناسایی کند. به طور پیش‌فرض، وردپرس به طور خودکار به دنبال فایل wp-config.php در دایرکتوری ریشه است و اگر آن را در دایرکتوری بالاتر قرار دهید، وردپرس قادر به شناسایی آن خواهد بود.

2. استفاده از محدودیت‌های دسترسی با استفاده از .htaccess

با استفاده از فایل .htaccess، می‌توانید دسترسی به فایل wp-config.php را از خارج سرور مسدود کنید. این روش یکی از بهترین روش‌ها برای جلوگیری از دسترسی مستقیم به این فایل از طریق مرورگر است.

گام‌ها:

1. فایل .htaccess را در دایرکتوری ریشه وردپرس پیدا کنید یا یک فایل جدید بسازید.
2. کد زیر را در فایل .htaccess اضافه کنید تا دسترسی به فایل wp-config.php را مسدود کنید:

   <Files wp-config.php>
       Order Deny,Allow
       Deny from all
   </Files>
   

   این کد دسترسی به فایل wp-config.php را از هرگونه درخواست خارجی منع می‌کند.

3. تنظیم مجوزهای فایل (File Permissions)

تنظیم مجوزهای مناسب برای فایل wp-config.php می‌تواند از دسترسی غیرمجاز به این فایل جلوگیری کند.

گام‌ها:

1. تنظیم مجوزهای فایل wp-config.php به 440 یا 400 (خواندن فقط برای مالک):
   • مجوز 440: فقط مالک فایل می‌تواند آن را بخواند.
   • مجوز 400: فقط مالک فایل می‌تواند آن را بخواند و هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند به آن دسترسی پیدا کند.

   برای انجام این کار، می‌توانید از ابزار FTP مانند FileZilla یا از طریق SSH و دستور chmod استفاده کنید:

   chmod 440 wp-config.php
   

4. استفاده از احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) برای دسترسی به پنل مدیریت

برای افزایش امنیت مدیریت سایت وردپرس، بهتر است احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) را فعال کنید. این ویژگی باعث می‌شود که حتی اگر یک هکر بتواند رمز عبور شما را بدست آورد، برای دسترسی به پنل مدیریت نیاز به وارد کردن کد دوم داشته باشد که فقط شما آن را دارید.

برای فعال‌سازی 2FA، می‌توانید از افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence، Two Factor Authentication یا Google Authenticator استفاده کنید.

5. استفاده از کلیدهای امنیتی (Security Keys)

وردپرس به شما این امکان را می‌دهد که کلیدهای امنیتی خاصی برای محافظت از جلسات و کوکی‌های کاربری خود اضافه کنید. این کلیدها را می‌توانید در فایل wp-config.php اضافه کنید.

گام‌ها:

1. به این لینک در وب‌سایت وردپرس بروید.
2. کلیدهای امنیتی جدید را تولید کرده و آنها را در فایل wp-config.php جایگزین کنید:
   define('AUTH_KEY', 'your_generated_key');
   define('SECURE_AUTH_KEY', 'your_generated_key');
   define('LOGGED_IN_KEY', 'your_generated_key');
   define('NONCE_KEY', 'your_generated_key');
   define('AUTH_SALT', 'your_generated_key');
   define('SECURE_AUTH_SALT', 'your_generated_key');
   define('LOGGED_IN_SALT', 'your_generated_key');
   define('NONCE_SALT', 'your_generated_key');
   

6. حذف اطلاعات نسخه وردپرس از فایل‌ها

اطلاعات نسخه وردپرس به طور پیش‌فرض در برخی از فایل‌ها و هدرهای سایت قرار دارند که ممکن است برای حمله‌کنندگان مفید باشند. شما می‌توانید این اطلاعات را با استفاده از افزونه‌ها یا تغییرات دستی در کدهای وردپرس حذف کنید.

گام‌ها:

1. می‌توانید از افزونه‌هایی مانند WP Security Audit Log برای حذف اطلاعات نسخه وردپرس استفاده کنید.
2. در صورت نیاز به تغییر کد، می‌توانید این قطعه کد را به فایل functions.php قالب اضافه کنید:
   remove_action('wp_head', 'wp_generator');
   

7. پشتیبان‌گیری منظم از فایل wp-config.php

بکاپ‌گیری منظم از فایل wp-config.php بسیار مهم است تا در صورت بروز هر گونه مشکل یا حمله، بتوانید آن را به سرعت بازیابی کنید. از افزونه‌های پشتیبان‌گیری مانند UpdraftPlus یا VaultPress برای انجام این کار استفاده کنید.

نتیجه‌گیری

محافظت از فایل wp-config.php بسیار حیاتی است زیرا حاوی اطلاعات حساس سایت است. با انجام اقدامات امنیتی مانند تغییر محل فایل، استفاده از محدودیت‌های دسترسی از طریق .htaccess، تنظیم مجوزهای فایل، و استفاده از گواهی SSL، می‌توانید این فایل را در برابر دسترسی‌های غیرمجاز محافظت کنید و امنیت سایت وردپرسی خود را بهبود بخشید.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”2. پیکربندی htaccess:” subtitle=”توضیحات کامل”]

پیکربندی فایل .htaccess برای امنیت و عملکرد بهتر وردپرس

فایل .htaccess یکی از فایل‌های مهم در سرورهای وب است که از وب‌سرور Apache برای پیکربندی مجوزهای دسترسی، امنیت، و عملکرد استفاده می‌کند. این فایل در دایرکتوری ریشه وردپرس قرار دارد و می‌تواند برای انجام تنظیمات مختلف در سایت وردپرسی شما مفید باشد.

در اینجا چند پیکربندی مهم برای افزایش امنیت، عملکرد، و جلوگیری از حملات در وردپرس آورده شده است.

1. بازنشانی URL و جلوگیری از دسترسی به فایل‌های پیکربندی

برای افزایش امنیت و جلوگیری از دسترسی به فایل‌های مهم مانند wp-config.php، باید تنظیماتی را در .htaccess اعمال کنید:

مسدود کردن دسترسی به wp-config.php:

<Files wp-config.php>
   Order Deny,Allow
   Deny from all
</Files>

این کد دسترسی به فایل wp-config.php را از خارج سایت ممنوع می‌کند.

مسدود کردن دسترسی به فایل‌های xmlrpc.php:

<Files xmlrpc.php>
   Order Deny,Allow
   Deny from all
</Files>

این تنظیم باعث مسدود شدن دسترسی به xmlrpc.php می‌شود که معمولاً هدف حملات Brute Force است.

2. حفاظت از فایل .htaccess

برای جلوگیری از دسترسی به فایل .htaccess از طریق مرورگر، باید این کد را اضافه کنید:

<Files .htaccess>
   Order Deny,Allow
   Deny from all
</Files>

این کد دسترسی به فایل .htaccess را به کاربران خارجی مسدود می‌کند.

3. حفاظت از فایل‌های وردپرس (مانند wp-includes و wp-admin)

برای جلوگیری از دسترسی به فایل‌های خاص وردپرس، می‌توانید محدودیت‌هایی در .htaccess اعمال کنید.

مسدود کردن دسترسی به دایرکتوری wp-includes:

<Directory "/wp-includes/">
   Order Deny,Allow
   Deny from all
</Directory>

این کد دسترسی به دایرکتوری wp-includes را مسدود می‌کند، که دایرکتوری حاوی فایل‌های هسته وردپرس است.

4. اضافه کردن قوانین برای جلوگیری از دسترسی به فایل‌های حساس

برای محافظت از فایل‌های حساس مانند readme.html، license.txt، و دیگر فایل‌های غیر ضروری، می‌توانید این کدها را به .htaccess اضافه کنید:

# جلوگیری از دسترسی به readme.html
<Files readme.html>
   Order Deny,Allow
   Deny from all
</Files>

# جلوگیری از دسترسی به license.txt
<Files license.txt>
   Order Deny,Allow
   Deny from all
</Files>

این کدها دسترسی به فایل‌های اضافی وردپرس را مسدود می‌کنند که معمولاً اطلاعات اضافی در مورد نسخه وردپرس دارند.

5. راه‌اندازی قابلیت فشرده‌سازی (Gzip Compression)

برای افزایش سرعت بارگذاری سایت، می‌توانید فشرده‌سازی Gzip را برای فایل‌ها فعال کنید:

# فعال کردن فشرده‌سازی Gzip
<IfModule mod_deflate.c>
   AddOutputFilterByType DEFLATE text/text text/html text/plain text/xml text/css application/javascript application/json
</IfModule>

این کد باعث فشرده‌سازی فایل‌ها و کاهش حجم آنها می‌شود، که به سرعت بارگذاری سایت کمک می‌کند.

6. افزایش امنیت با محدود کردن دسترسی به منابع خاص

برای جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به برخی از فایل‌ها و دایرکتوری‌ها، می‌توانید از دستور deny استفاده کنید.

مسدود کردن دسترسی به فایل‌های PHP در دایرکتوری uploads:

<Directory "/wp-content/uploads/">
   <Files *.php>
      Deny from all
   </Files>
</Directory>

این کد دسترسی به فایل‌های PHP در دایرکتوری uploads را مسدود می‌کند تا از اجرای کدهای مخرب در این دایرکتوری جلوگیری شود.

7. ممانعت از Hotlinking تصاویر

اگر نمی‌خواهید سایت‌های دیگر از تصاویر شما استفاده کنند، می‌توانید hotlinking را با استفاده از .htaccess مسدود کنید:

# جلوگیری از hotlinking تصاویر
RewriteEngine On
RewriteCond %{HTTP_REFERER} !^$
RewriteCond %{HTTP_REFERER} !^http://(www\.)?yourdomain.com/ [NC]
RewriteRule \.(jpg|jpeg|png|gif|bmp|tiff)$ - [F]

این کد از نمایش تصاویر سایت شما در سایت‌های دیگر جلوگیری می‌کند.

8. فعال‌سازی کش مرورگر (Browser Caching)

برای بهبود سرعت بارگذاری سایت، می‌توانید کش مرورگر را فعال کنید تا مرورگر کاربران فایل‌های استاتیک (مانند CSS، JS، تصاویر) را ذخیره کرده و در بازدیدهای بعدی از آن استفاده کند.

# فعال کردن کش مرورگر برای فایل‌های استاتیک
<IfModule mod_expires.c>
   ExpiresActive On
   ExpiresDefault "access plus 1 month"
   ExpiresByType image/jpg "access plus 1 year"
   ExpiresByType image/jpeg "access plus 1 year"
   ExpiresByType image/png "access plus 1 year"
   ExpiresByType image/gif "access plus 1 year"
   ExpiresByType text/css "access plus 1 month"
   ExpiresByType application/javascript "access plus 1 month"
</IfModule>

این کد فایل‌های استاتیک را برای مدت مشخصی در مرورگر کاربران ذخیره می‌کند و سرعت بارگذاری سایت را افزایش می‌دهد.

9. فعال کردن HTTP Strict Transport Security (HSTS)

برای اجبار کردن مرورگرها به استفاده از HTTPS، می‌توانید HSTS را فعال کنید:

# فعال‌سازی HSTS
Header always set Strict-Transport-Security "max-age=31536000; includeSubDomains"

این کد از استفاده HTTP برای مرورگرها جلوگیری کرده و آنها را به استفاده از HTTPS هدایت می‌کند.

نتیجه‌گیری

فایل .htaccess ابزاری قدرتمند برای پیکربندی امنیت، عملکرد، و رفتار سایت است. با استفاده از تنظیمات مناسب در این فایل، می‌توانید سایت وردپرسی خود را در برابر تهدیدات مختلف ایمن کرده و عملکرد آن را بهینه کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”محدود کردن دسترسی به پوشه‌ها و فایل‌های حساس” subtitle=”توضیحات کامل”]برای محدود کردن دسترسی به پوشه‌ها و فایل‌های حساس در سایت وردپرسی، می‌توان از تنظیمات مختلفی در فایل .htaccess استفاده کرد. این کار به محافظت از فایل‌های مهم و جلوگیری از دسترسی‌های غیرمجاز کمک می‌کند. در اینجا چندین روش برای محدود کردن دسترسی به پوشه‌ها و فایل‌های حساس آورده شده است.

1. مسدود کردن دسترسی به پوشه‌ها و فایل‌های خاص

مسدود کردن دسترسی به فایل wp-config.php

یکی از مهم‌ترین فایل‌ها در وردپرس، فایل wp-config.php است که تنظیمات مهم سایت را ذخیره می‌کند. برای محافظت از آن، می‌توانید دسترسی به این فایل را مسدود کنید:

<Files wp-config.php>
   Order Deny,Allow
   Deny from all
</Files>

این کد دسترسی به فایل wp-config.php را از هر آدرسی غیر از سرور مسدود می‌کند.

مسدود کردن دسترسی به فایل‌های موجود در دایرکتوری wp-includes

دایرکتوری wp-includes حاوی فایل‌های ضروری برای وردپرس است. از آنجا که ممکن است حملات از طریق این دایرکتوری انجام شود، مسدود کردن دسترسی به آن از خارج می‌تواند کمک‌کننده باشد:

<Directory "/wp-includes/">
   Order Deny,Allow
   Deny from all
</Directory>

این کد دسترسی به دایرکتوری wp-includes را برای تمام کاربران خارجی مسدود می‌کند.

2. مسدود کردن دسترسی به فایل‌های xmlrpc.php

فایل xmlrpc.php اغلب هدف حملات Brute Force و سایر حملات خودکار است. برای مسدود کردن دسترسی به این فایل، می‌توانید از این کد استفاده کنید:

<Files xmlrpc.php>
   Order Deny,Allow
   Deny from all
</Files>

این کد دسترسی به فایل xmlrpc.php را مسدود می‌کند و جلوی برخی از حملات خودکار را می‌گیرد.

3. حفاظت از فایل .htaccess

فایل .htaccess یکی از فایل‌های حساس سایت است و باید از دسترسی‌های غیرمجاز محافظت شود. برای این کار می‌توانید این کد را به فایل .htaccess اضافه کنید:

<Files .htaccess>
   Order Deny,Allow
   Deny from all
</Files>

این کد از دسترسی به فایل .htaccess جلوگیری می‌کند.

4. محافظت از فایل‌های readme.html و license.txt

این فایل‌ها معمولاً اطلاعات اضافی در مورد نسخه وردپرس شما دارند و ممکن است مورد هدف قرار بگیرند. برای مسدود کردن دسترسی به این فایل‌ها می‌توانید این کدها را اضافه کنید:

<Files readme.html>
   Order Deny,Allow
   Deny from all
</Files>

<Files license.txt>
   Order Deny,Allow
   Deny from all
</Files>

این کدها دسترسی به فایل‌های readme.html و license.txt را مسدود می‌کنند.

5. محافظت از فایل‌های PHP در دایرکتوری‌های خاص

گاهی اوقات فایل‌های PHP در دایرکتوری‌های خاص ممکن است به طور تصادفی در معرض خطر قرار بگیرند. به عنوان مثال، دایرکتوری wp-content/uploads که معمولاً برای آپلود تصاویر و فایل‌ها استفاده می‌شود، نباید اجازه دهد که فایل‌های PHP در آن اجرا شوند. برای مسدود کردن اجرای فایل‌های PHP در این دایرکتوری، از کد زیر استفاده کنید:

<Directory "/wp-content/uploads/">
   <Files *.php>
      Deny from all
   </Files>
</Directory>

این کد از اجرای هر فایل PHP در دایرکتوری uploads جلوگیری می‌کند.

6. محدود کردن دسترسی به دایرکتوری‌های خاص با استفاده از IP

اگر می‌خواهید تنها کاربران خاصی (با آدرس IP مشخص) به دایرکتوری‌ها و فایل‌های خاص دسترسی داشته باشند، می‌توانید از کد زیر استفاده کنید:

<Directory "/wp-admin/">
   Order Deny,Allow
   Deny from all
   Allow from xxx.xxx.xxx.xxx  # آدرس IP خود را وارد کنید
</Directory>

این کد به شما این امکان را می‌دهد که دسترسی به دایرکتوری wp-admin را تنها به آدرس IP خاصی محدود کنید.

7. ایمن‌سازی دسترسی به فایل‌های سایت با استفاده از User-Agent

در صورتی که بخواهید دسترسی به فایل‌ها و پوشه‌ها را به یک User-Agent خاص محدود کنید (مثلاً برای جلوگیری از دسترسی ربات‌ها)، می‌توانید از این کد استفاده کنید:

SetEnvIf User-Agent "BadBot" bad_bot
Deny from env=bad_bot

این کد دسترسی به سایت را برای ربات‌ها و User-Agent های خاص مسدود می‌کند.

نتیجه‌گیری

محدود کردن دسترسی به فایل‌ها و پوشه‌های حساس سایت وردپرسی از جمله کارهایی است که می‌تواند به افزایش امنیت سایت کمک کند. با استفاده از تنظیمات صحیح در فایل .htaccess، می‌توانید دسترسی به فایل‌ها و پوشه‌های مهم مانند wp-config.php، wp-includes و دیگر فایل‌های حساس را مسدود کرده و امنیت سایت خود را افزایش دهید.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”جلوگیری از مرور پوشه‌ها (Directory Browsing)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای جلوگیری از مرور پوشه‌ها (Directory Browsing) در سایت وردپرسی، که به کاربران اجازه می‌دهد تا محتویات یک دایرکتوری خاص را مشاهده کنند، می‌توانید با تنظیمات خاص در فایل .htaccess دسترسی به این قابلیت را مسدود کنید. بدون این تنظیمات، اگر فایل index.php یا index.html در یک پوشه موجود نباشد، مرورگر ممکن است محتویات آن پوشه را نشان دهد که می‌تواند برای سایت شما خطرناک باشد.

روش‌های جلوگیری از مرور پوشه‌ها

1. غیرفعال کردن مرور پوشه‌ها در فایل .htaccess

یکی از ساده‌ترین و موثرترین روش‌ها برای غیرفعال کردن مرور پوشه‌ها، استفاده از تنظیمات در فایل .htaccess است. این تنظیمات به طور مستقیم دسترسی به نمایش فهرست پوشه‌ها را مسدود می‌کند.

برای این کار، کافی است که کد زیر را به فایل .htaccess سایت خود اضافه کنید:

Options -Indexes

این دستور به وب‌سرور Apache می‌گوید که مرور پوشه‌ها را غیرفعال کند. به این ترتیب، اگر کسی سعی کند به یک پوشه بدون فایلی مانند index.php یا index.html دسترسی پیدا کند، سرور خطای 403 (دسترسی ممنوع) را برمی‌گرداند.

2. مسدود کردن مرور پوشه‌ها در دایرکتوری‌های خاص

اگر بخواهید مرور پوشه‌ها را فقط در دایرکتوری‌های خاصی مسدود کنید، می‌توانید از دستور Options -Indexes تنها در آن دایرکتوری‌ها استفاده کنید. به عنوان مثال:

<Directory "/wp-content/uploads/">
   Options -Indexes
</Directory>

این کد فقط در دایرکتوری uploads مرور پوشه‌ها را غیرفعال می‌کند.

3. نظارت بر امنیت سایت با بررسی دسترسی‌ها

همچنین می‌توانید از ابزارهای امنیتی برای بررسی و نظارت بر دسترسی‌های سایت استفاده کنید تا از نشت اطلاعات مهم از طریق مرور پوشه‌ها جلوگیری کنید. این ابزارها معمولاً فایل .htaccess را برای بررسی و به‌روزرسانی تنظیمات امنیتی اسکن می‌کنند.

4. تنظیمات امنیتی اضافی

در کنار غیرفعال کردن مرور پوشه‌ها، می‌توانید اقدامات اضافی برای ایمن‌سازی دایرکتوری‌ها انجام دهید. به عنوان مثال:

• محافظت از دایرکتوری‌هایی که شامل فایل‌های پیکربندی هستند (مانند wp-config.php).
• مسدود کردن دسترسی به دایرکتوری‌های خاص مانند wp-includes و wp-content.

5. نصب افزونه‌های امنیتی

برای راحت‌تر کردن فرآیند غیرفعال کردن مرور پوشه‌ها و ایمن‌سازی سایت، می‌توانید از افزونه‌های امنیتی وردپرس استفاده کنید که این ویژگی را به صورت خودکار برای شما انجام می‌دهند. برخی از این افزونه‌ها عبارتند از:

• Wordfence Security
• iThemes Security
• Sucuri Security

این افزونه‌ها علاوه بر غیرفعال کردن مرور پوشه‌ها، ویژگی‌های امنیتی دیگری مانند حفاظت در برابر حملات Brute Force، مانیتورینگ فعالیت‌های مشکوک و اسکن بدافزار را نیز ارائه می‌دهند.

نتیجه‌گیری

برای جلوگیری از مرور پوشه‌ها و محافظت از اطلاعات حساس سایت، لازم است که به‌طور مناسب تنظیمات امنیتی را در فایل .htaccess پیکربندی کنید. با استفاده از دستور Options -Indexes می‌توانید از نمایان شدن فهرست پوشه‌ها جلوگیری کنید و از دسترسی‌های غیرمجاز به داده‌های حساس سایت خود جلوگیری کنید.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”3. غیرفعال کردن ویرایش فایل از داشبورد:” subtitle=”توضیحات کامل”]غیرفعال کردن ویرایش فایل‌ها از داشبورد وردپرس یکی از مهمترین اقدامات امنیتی است که می‌توانید برای جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به فایل‌های مهم وردپرس انجام دهید. به طور پیش‌فرض، وردپرس به مدیران سایت این امکان را می‌دهد که فایل‌های قالب و افزونه‌ها را از طریق داشبورد ویرایش کنند، که این ممکن است به یک آسیب‌پذیری امنیتی تبدیل شود اگر کسی به داشبورد وردپرس دسترسی پیدا کند.

روش غیرفعال کردن ویرایش فایل‌ها از داشبورد

برای غیرفعال کردن ویرایش فایل‌ها از داشبورد وردپرس، باید یک خط کد به فایل wp-config.php اضافه کنید. این کد از ویرایش فایل‌ها از طریق داشبورد وردپرس جلوگیری می‌کند.

1. افزودن کد به wp-config.php

کافی است که فایل wp-config.php را ویرایش کرده و کد زیر را در انتهای فایل اضافه کنید:

define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);

این کد اجازه نمی‌دهد که کاربران از طریق داشبورد وردپرس فایل‌های قالب یا افزونه‌ها را ویرایش کنند. در صورتی که این ویژگی فعال باشد، گزینه “ویرایش فایل” در بخش ظاهر > ویرایشگر و افزونه‌ها > ویرایشگر از منوی وردپرس حذف خواهد شد.

2. اطمینان از امنیت بیشتر

غیرفعال کردن ویرایش فایل‌ها از داشبورد به تنهایی کافی نیست و باید اقدامات امنیتی دیگری نیز انجام دهید، از جمله:

• استفاده از رمزهای عبور قوی: اطمینان حاصل کنید که تمامی حساب‌های کاربری سایت دارای رمزهای عبور پیچیده و ایمن هستند.
• محدود کردن دسترسی به داشبورد: برای جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به داشبورد، می‌توانید آدرس‌های IP خاصی را برای ورود به داشبورد محدود کنید.
• استفاده از احراز هویت دو مرحله‌ای: برای افزایش امنیت حساب‌های مدیر سایت، از احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) استفاده کنید.
• به‌روزرسانی منظم وردپرس، افزونه‌ها و قالب‌ها: به‌روزرسانی‌ها به طور مرتب به شما کمک می‌کند تا از آسیب‌پذیری‌های جدید جلوگیری کنید.

3. غیرفعال کردن آپلود فایل از داشبورد

علاوه بر ویرایش فایل‌ها، آپلود فایل‌ها از طریق داشبورد وردپرس نیز ممکن است خطرناک باشد. برای غیرفعال کردن آپلود فایل‌های خطرناک، می‌توانید محدودیت‌هایی در نوع و اندازه فایل‌های قابل آپلود اعمال کنید.

نتیجه‌گیری

غیرفعال کردن ویرایش فایل‌ها از داشبورد وردپرس یک اقدام امنیتی ساده و موثر برای جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به فایل‌های سایت است. با افزودن کد define('DISALLOW_FILE_EDIT', true); به فایل wp-config.php، می‌توانید اطمینان حاصل کنید که هیچ‌کس نمی‌تواند از طریق داشبورد وردپرس فایل‌های حساس سایت شما را ویرایش کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”جلوگیری از تغییر فایل‌های قالب و افزونه از داشبورد” subtitle=”توضیحات کامل”]برای جلوگیری از تغییر فایل‌های قالب و افزونه‌ها از داشبورد وردپرس، می‌توانید چندین اقدام امنیتی را انجام دهید تا دسترسی به ویرایش این فایل‌ها محدود شود. این کار به افزایش امنیت سایت شما کمک می‌کند و از تغییرات ناخواسته یا مخرب جلوگیری می‌کند.

1. غیرفعال کردن ویرایش فایل‌ها از داشبورد

برای جلوگیری از ویرایش فایل‌های قالب و افزونه‌ها از طریق داشبورد وردپرس، می‌توانید از یک کد در فایل wp-config.php استفاده کنید.

کد برای غیرفعال کردن ویرایش فایل‌ها:

کافی است کد زیر را به فایل wp-config.php خود اضافه کنید:

define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);

این کد باعث می‌شود که گزینه “ویرایشگر” در منوهای ظاهر > ویرایشگر و افزونه‌ها > ویرایشگر از داشبورد وردپرس غیرفعال شود و کاربران نتوانند فایل‌های قالب و افزونه‌ها را از طریق داشبورد ویرایش کنند.

2. غیرفعال کردن آپلود و تغییر فایل‌ها از طریق داشبورد

علاوه بر ویرایش فایل‌ها، وردپرس به طور پیش‌فرض اجازه می‌دهد که فایل‌هایی مانند تصاویر، افزونه‌ها و قالب‌ها از داشبورد آپلود شوند. برای جلوگیری از این کار نیز می‌توانید اقداماتی انجام دهید.

غیرفعال کردن آپلود فایل‌ها:

برای محدود کردن قابلیت آپلود فایل‌ها می‌توانید کد زیر را به functions.php قالب فعال اضافه کنید:

function disable_file_uploads() {
    if (current_user_can('administrator')) {
        return;
    }

    remove_menu_page('upload.php');
    remove_menu_page('media-new.php');
}
add_action('admin_menu', 'disable_file_uploads', 999);

این کد باعث می‌شود که منوی آپلود رسانه‌ها (Media) از داشبورد وردپرس حذف شود و کاربران نتوانند فایل‌هایی را آپلود کنند.

3. استفاده از افزونه‌های امنیتی

برای حفاظت بیشتر از سایت، استفاده از افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence یا iThemes Security می‌تواند به شما کمک کند. این افزونه‌ها امکاناتی برای جلوگیری از تغییرات غیرمجاز در فایل‌ها و محدود کردن دسترسی به بخش‌های حساس وردپرس فراهم می‌کنند.

ویژگی‌های افزونه‌های امنیتی برای جلوگیری از تغییر فایل‌ها:

• حفاظت از فایل‌های حیاتی: مانند wp-config.php، فایل‌های قالب و افزونه‌ها.
• محدود کردن دسترسی به فایل‌های مهم: تنها به مدیران سایت این امکان داده می‌شود که دسترسی به ویرایشگرها و آپلودها داشته باشند.
• مانیتورینگ فایل‌ها: این افزونه‌ها امکان مانیتور کردن تغییرات در فایل‌های سایت را فراهم می‌کنند و به شما اطلاع می‌دهند که کدام فایل‌ها تغییر کرده‌اند.

4. محافظت از فایل‌های wp-config.php و سایر فایل‌های حساس

فایل‌های حساس مانند wp-config.php باید در برابر دسترسی‌های غیرمجاز محافظت شوند. این کار را می‌توانید از طریق تغییر مجوزهای فایل‌ها و استفاده از فایل .htaccess انجام دهید.

تغییر مجوزهای فایل:

مطمئن شوید که مجوزهای فایل‌ها به درستی تنظیم شده‌اند. برای مثال، مجوزهای فایل wp-config.php باید 400 یا 440 باشد تا از دسترسی‌های غیرمجاز جلوگیری شود.

استفاده از .htaccess برای محافظت:

شما می‌توانید با اضافه کردن کد زیر به فایل .htaccess، دسترسی به فایل‌های حساس وردپرس را محدود کنید:

<Files wp-config.php>
order allow,deny
deny from all
</Files>

این کد دسترسی به فایل wp-config.php را از تمامی آدرس‌های IP مسدود می‌کند.

5. تنظیم احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA)

استفاده از احراز هویت دو مرحله‌ای برای مدیران سایت به طور قابل توجهی امنیت را افزایش می‌دهد. حتی اگر شخصی به اطلاعات ورود شما دسترسی پیدا کند، با فعال کردن 2FA، او نمی‌تواند وارد سایت شود.

نتیجه‌گیری

برای جلوگیری از تغییر فایل‌های قالب و افزونه‌ها از داشبورد وردپرس، استفاده از کد define('DISALLOW_FILE_EDIT', true); در فایل wp-config.php اولین و ساده‌ترین گام است. همچنین، محدود کردن آپلود فایل‌ها، استفاده از افزونه‌های امنیتی، تغییر مجوزهای فایل‌ها و محافظت از فایل‌های حساس مانند wp-config.php از دیگر اقدامات موثر برای افزایش امنیت سایت است.

[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

حملات Brute Force در امنیت وردپرس

حملات Brute Force یا حملات نیروی بی‌رحم نوعی حمله است که در آن مهاجم از طریق تلاش برای حدس زدن رمز عبور یا کلید دسترسی، به سیستم‌ها نفوذ می‌کند. در این نوع حملات، تمام ترکیب‌های ممکن رمز عبور به‌طور خودکار و سریع امتحان می‌شوند تا رمز عبور صحیح پیدا شود.

این نوع حملات معمولا برای شکستن اطلاعات ورود به سایت‌ها، پنل‌های مدیریت، حساب‌های کاربری و حتی سایت‌های وردپرسی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ویژگی‌های حملات Brute Force:

1. حملات خودکار: مهاجم معمولاً از برنامه‌ها و ابزارهای خودکار برای امتحان کردن هزاران یا میلیون‌ها ترکیب رمز عبور در مدت زمانی کوتاه استفاده می‌کند.
2. استفاده از ترکیب‌های عمومی: در بسیاری از موارد، مهاجم از لیست‌های رمز عبور پرکاربرد (مانند 123456، password، admin و غیره) استفاده می‌کند تا شانس موفقیت خود را افزایش دهد.
3. سختی در شناسایی: این حملات می‌توانند به راحتی از دید کاربر مخفی بمانند، زیرا ابزارهای حمله معمولاً در پس‌زمینه اجرا می‌شوند.

تاثیر حملات Brute Force بر وردپرس:

• دسترسی به پنل مدیریت وردپرس (wp-admin): مهاجم می‌تواند تلاش کند رمز عبور حساب‌های مدیریتی یا کاربران دیگر سایت را به‌طور مداوم حدس بزند تا دسترسی به پنل وردپرس بدست آورد.
• دستگاه‌های آسیب‌پذیر: حملات Brute Force می‌توانند بر روی سرورهای وردپرسی آسیب‌پذیر تأثیر بگذارند و منابع سرور را مصرف کنند، که باعث کاهش عملکرد سایت می‌شود.
• از دست رفتن اطلاعات: اگر مهاجم موفق به ورود به پنل مدیریت سایت شود، می‌تواند به داده‌های حساس دسترسی پیدا کرده و حتی سایت را تخریب یا هک کند.

روش‌های جلوگیری از حملات Brute Force در وردپرس:

1. استفاده از رمزهای عبور قوی: یکی از ساده‌ترین و مؤثرترین راه‌ها برای جلوگیری از حملات Brute Force، استفاده از رمزهای عبور پیچیده و تصادفی است. رمزهای عبور باید ترکیبی از حروف بزرگ و کوچک، اعداد و نمادها باشند و طول کافی (حداقل 12 کاراکتر) داشته باشند.
2. فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA): فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) باعث می‌شود که حتی اگر مهاجم رمز عبور صحیح را پیدا کند، بدون کد تایید دوم (که معمولاً به گوشی موبایل ارسال می‌شود) نتواند وارد حساب شود.
3. محدود کردن تلاش‌های ورود ناموفق: استفاده از افزونه‌های امنیتی برای محدود کردن تعداد تلاش‌های ورود ناموفق می‌تواند به‌طور مؤثر از حملات Brute Force جلوگیری کند. یکی از افزونه‌های معروف برای این کار، افزونه Login Lockdown یا Limit Login Attempts است که پس از تعداد معینی تلاش ناموفق، دسترسی به سایت را موقتاً مسدود می‌کند.
4. تغییر آدرس صفحه ورود به پنل مدیریت (wp-login.php): تغییر URL پیش‌فرض ورود به پنل مدیریت وردپرس از wp-login.php به یک URL منحصر به فرد می‌تواند از حملات Brute Force جلوگیری کند. افزونه‌هایی مانند WPS Hide Login این امکان را فراهم می‌کنند.
5. استفاده از فایروال: نصب فایروال برای سایت وردپرس مانند Wordfence یا Sucuri می‌تواند حملات Brute Force را شناسایی کرده و از حمله جلوگیری کند. این فایروال‌ها می‌توانند درخواست‌های مشکوک و حملات Brute Force را شناسایی و مسدود کنند.
6. محافظت از فایل‌های حیاتی: برای جلوگیری از دسترسی به فایل‌های حساس وردپرس، باید دسترسی به فایل‌های سیستم مانند wp-login.php را محدود کنید. استفاده از تنظیمات .htaccess برای محدود کردن دسترسی به فایل‌های ورود و صفحات حساس می‌تواند موثر باشد.
7. استفاده از CAPTCHA: افزودن CAPTCHA به صفحه ورود وردپرس می‌تواند از انجام حملات خودکار جلوگیری کند. با استفاده از ابزارهایی مانند reCAPTCHA، ورودی‌های خودکار از کاربران واقعی تمایز داده می‌شود.
8. پیکربندی مجدد نام کاربری پیش‌فرض: تغییر نام کاربری پیش‌فرض “admin” به یک نام کاربری منحصر به فرد برای حساب‌های مدیریتی، شانس موفقیت حملات Brute Force را کاهش می‌دهد.

افزونه‌های مفید برای جلوگیری از حملات Brute Force:

• Wordfence Security: افزونه‌ای برای امنیت وردپرس که امکاناتی برای جلوگیری از حملات Brute Force، مسدود کردن IP‌های مشکوک و ایجاد محدودیت در تلاش‌های ناموفق ورود فراهم می‌کند.
• Limit Login Attempts: افزونه‌ای که محدودیت تلاش‌های ورود به سایت را ایجاد کرده و از حملات Brute Force جلوگیری می‌کند.
• Login LockDown: افزونه‌ای برای محدود کردن تلاش‌های ورود ناموفق و جلوگیری از حملات Brute Force.
• iThemes Security: افزونه‌ای که قابلیت‌های مختلف امنیتی مانند تغییر نام ورود، محدود کردن تلاش‌های ورود و فعال‌سازی 2FA را ارائه می‌دهد.

نتیجه‌گیری:

حملات Brute Force یکی از حملات رایج و خطرناک در دنیای وب است که می‌تواند تهدیدی جدی برای امنیت سایت‌های وردپرسی باشد. با استفاده از رمزهای عبور قوی، احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA)، و ابزارهای امنیتی مناسب، می‌توان به‌طور مؤثر از این حملات جلوگیری کرد و امنیت سایت را افزایش داد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”شناسایی و جلوگیری از حملات بروت فورس” subtitle=”توضیحات کامل”]

شناسایی و جلوگیری از حملات بروت فورس (Brute Force)

حملات بروت فورس یکی از روش‌های رایج و ساده‌ای است که هکرها برای نفوذ به سایت‌ها و سیستم‌ها از آن استفاده می‌کنند. در این حملات، هکر از نرم‌افزارهای خودکار برای تست تعداد زیادی رمز عبور و نام کاربری استفاده می‌کند تا در نهایت به اطلاعات ورود به سیستم برسد.

در وردپرس، حملات بروت فورس معمولاً برای نفوذ به پنل مدیریت (wp-admin) و شکستن رمز عبور مدیران یا کاربران مورد استفاده قرار می‌گیرد.

شناسایی حملات بروت فورس:

حملات بروت فورس معمولاً ویژگی‌های خاصی دارند که می‌توان آن‌ها را شناسایی کرد:

1. تلاش‌های متعدد و ناموفق برای ورود: در حملات بروت فورس، مهاجم سعی می‌کند با استفاده از هزاران یا میلیون‌ها رمز عبور، وارد سایت شود. بنابراین، تعداد زیادی تلاش ناموفق برای ورود مشاهده می‌شود.
2. آدرس‌های IP مشابه و متوالی: در بسیاری از موارد، مهاجم از یک آدرس IP برای انجام حملات خود استفاده می‌کند. تعداد زیادی تلاش ناموفق از یک آدرس IP می‌تواند نشانه‌ای از حمله باشد.
3. سرعت بالای درخواست‌ها: حملات بروت فورس معمولاً با سرعت بالایی انجام می‌شوند، به طوری که تعداد زیادی درخواست ورود در زمان کوتاهی ارسال می‌شود.
4. پیام‌های خطای مشابه: پیام‌های خطای مشابه در ورودی‌ها مانند “نام کاربری یا رمز عبور اشتباه است” به‌طور مکرر مشاهده می‌شود.

جلوگیری از حملات بروت فورس:

برای جلوگیری از حملات بروت فورس در وردپرس، می‌توان اقدامات زیر را انجام داد:

1. استفاده از رمز عبور قوی

• یکی از اصلی‌ترین راه‌ها برای جلوگیری از حملات بروت فورس، استفاده از رمزهای عبور پیچیده است. رمز عبور باید ترکیبی از حروف بزرگ و کوچک، اعداد و نمادها باشد.
• پیشنهاد می‌شود از حداقل 12 کاراکتر برای رمز عبور استفاده کنید.
• همچنین می‌توانید از ابزارهایی مانند Password Generator برای ایجاد رمز عبور تصادفی و ایمن استفاده کنید.

2. فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA)

• احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) یک لایه امنیتی اضافی است که از کاربران می‌خواهد تا علاوه بر رمز عبور، یک کد تایید از طریق ایمیل یا اپلیکیشن‌های مثل Google Authenticator وارد کنند.
• این اقدام باعث می‌شود که حتی در صورت افشا شدن رمز عبور، مهاجم نتواند وارد حساب کاربری شود.

3. محدود کردن تلاش‌های ورود ناموفق

• یکی از مؤثرترین روش‌ها برای جلوگیری از حملات بروت فورس، محدود کردن تعداد تلاش‌های ناموفق برای ورود است. می‌توان از افزونه‌هایی مانند Limit Login Attempts یا Login Lockdown استفاده کرد که پس از تعداد معینی تلاش ناموفق، دسترسی به سایت را موقتاً مسدود می‌کند.

4. تغییر آدرس صفحه ورود به پنل مدیریت

• تغییر آدرس پیش‌فرض صفحه ورود به پنل مدیریت وردپرس (wp-login.php) می‌تواند مانع از شناسایی آسان صفحه ورود توسط مهاجم شود. این تغییر را می‌توانید با استفاده از افزونه‌هایی مانند WPS Hide Login انجام دهید.

5. استفاده از فایروال وردپرس

• نصب فایروال برای سایت وردپرس، مانند افزونه‌های Wordfence یا Sucuri Security, می‌تواند حملات بروت فورس را شناسایی و مسدود کند. این افزونه‌ها قادر به شناسایی تلاش‌های مکرر ورود ناموفق و جلوگیری از آن‌ها هستند.

6. محدود کردن دسترسی به فایل wp-login.php

• می‌توانید دسترسی به فایل wp-login.php را محدود کنید و تنها به آدرس‌های IP خاصی اجازه دسترسی بدهید. این کار می‌تواند از حملات بروت فورس جلوگیری کند. این تنظیمات را می‌توان با استفاده از فایل .htaccess انجام داد.

7. استفاده از CAPTCHA برای فرم‌های ورود

• افزودن reCAPTCHA به صفحه ورود وردپرس می‌تواند از حملات خودکار جلوگیری کند. این ابزار شناسایی می‌کند که آیا کاربر واقعی است یا یک ربات در حال تلاش برای ورود است.

8. شناسایی و مسدود کردن آدرس‌های IP مشکوک

• پس از شناسایی آدرس‌های IP که به‌طور مکرر تلاش‌های ناموفق برای ورود را انجام می‌دهند، می‌توان آن‌ها را مسدود کرد. افزونه‌هایی مانند Wordfence یا iThemes Security این امکان را فراهم می‌کنند.

9. پیکربندی مجدد نام کاربری پیش‌فرض

• نام کاربری پیش‌فرض “admin” را تغییر دهید تا از حملات بروت فورس که برای حدس زدن رمز عبور با نام کاربری “admin” انجام می‌شود، جلوگیری کنید. به‌جای نام‌های کاربری عمومی، از نام‌های منحصر به فرد استفاده کنید.

10. بررسی وضعیت امنیتی سایت به‌طور منظم

• سایت خود را به‌طور منظم با ابزارهای امنیتی مانند Wordfence, Sucuri و MalCare بررسی کنید تا هرگونه تلاش برای حملات بروت فورس و دیگر حملات شناسایی شود.

نتیجه‌گیری:

حملات بروت فورس تهدیدی جدی برای سایت‌های وردپرسی هستند، اما با اتخاذ تدابیر مناسب می‌توان این حملات را شناسایی و از آن‌ها جلوگیری کرد. استفاده از رمزهای عبور قوی، فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای، محدود کردن تلاش‌های ورود ناموفق، و نصب فایروال از جمله روش‌های کلیدی برای تقویت امنیت سایت و جلوگیری از این نوع حملات هستند.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از Captcha و ابزارهای مشابه” subtitle=”توضیحات کامل”]

استفاده از CAPTCHA و ابزارهای مشابه برای جلوگیری از حملات خودکار و تقویت امنیت سایت وردپرسی

CAPTCHA (Completely Automated Public Turing test to tell Computers and Humans Apart) یک فناوری امنیتی است که برای شناسایی کاربران واقعی از ربات‌ها یا برنامه‌های خودکار طراحی شده است. این ابزار به طور گسترده‌ای برای جلوگیری از حملات خودکار، ثبت‌نام‌های اسپم و سایر فعالیت‌های غیرمجاز در سایت‌ها استفاده می‌شود.

در وردپرس، افزودن CAPTCHA به فرم‌های مختلف از جمله فرم ورود، ثبت‌نام، ارسال نظرات و فرم‌های تماس می‌تواند کمک کند تا از حملات خودکار جلوگیری کرده و امنیت سایت را تقویت کند.

انواع CAPTCHA

1. reCAPTCHA (نسخه گوگل)
   • Google reCAPTCHA یکی از محبوب‌ترین و مؤثرترین ابزارهای CAPTCHA است که به سایت‌ها کمک می‌کند تا از ربات‌ها و حملات خودکار جلوگیری کنند.
   • نسخه‌های مختلفی از reCAPTCHA وجود دارند:
     • reCAPTCHA v2: شامل چالش‌هایی مانند “من ربات نیستم” است که به کاربران می‌گوید روی کادر تایید کلیک کنند.
     • reCAPTCHA v3: به طور غیر محسوس کار می‌کند و به کاربران هیچ چالشی نمایش نمی‌دهد، بلکه بر اساس رفتار کاربر امتیاز امنیتی می‌دهد.
     • Invisible reCAPTCHA: به کاربران این امکان را می‌دهد که بدون هیچ چالش واضحی از CAPTCHA استفاده کنند. این نسخه به طور خودکار کاربرانی که رفتارهای مشکوک دارند را شناسایی می‌کند.
2. hCaptcha
   • hCaptcha مشابه reCAPTCHA است اما یک گزینه دیگر است که از لحاظ عملکرد مشابه بوده و برای جلوگیری از ربات‌ها طراحی شده است.
   • hCaptcha به‌طور خاص به وب‌سایت‌ها امکان می‌دهد تا درآمدی از درخواست‌های CAPTCHA به‌دست آورند.
3. Simple Math CAPTCHA
   • در این نوع CAPTCHA، از کاربران خواسته می‌شود که یک معادله ریاضی ساده مانند “2 + 3 = ?” را حل کنند. این نوع CAPTCHA برای شناسایی ربات‌ها مفید است اما ممکن است برای بعضی کاربران سخت‌تر باشد.
4. Picture CAPTCHA
   • در این نوع CAPTCHA، کاربران باید تصاویر خاصی را شناسایی کرده و انتخاب کنند (مثلاً “تمام تصاویر با درخت را انتخاب کنید”). این نوع CAPTCHA معمولاً از نظر امنیتی مؤثر است اما ممکن است برای کاربران مشکل‌ساز شود.

مزایای استفاده از CAPTCHA:

1. جلوگیری از حملات خودکار (Bots)
   • CAPTCHA به‌ویژه برای جلوگیری از حملات خودکار مانند حملات بروت فورس (Brute Force) و ثبت‌نام‌های اسپم در سایت‌ها مفید است. این ابزار به راحتی از دسترسی ربات‌ها به فرم‌های سایت جلوگیری می‌کند.
2. کاهش ثبت‌نام‌های اسپم
   • یکی از مشکلات رایج سایت‌های وردپرسی، دریافت اسپم از طریق فرم‌های ثبت‌نام یا نظرات است. استفاده از CAPTCHA به کاهش این موارد کمک می‌کند.
3. جلوگیری از ارسال‌های خودکار از فرم‌ها
   • استفاده از CAPTCHA می‌تواند مانع از ارسال فرم‌ها توسط ربات‌ها شود. این امر به ویژه برای سایت‌های فروشگاهی و فرم‌های تماس اهمیت دارد.
4. افزایش امنیت سایت
   • با افزودن CAPTCHA به بخش‌های مختلف سایت، می‌توان از نفوذ ربات‌ها به بخش‌های حساس جلوگیری کرده و امنیت کلی سایت را تقویت کرد.

نحوه افزودن CAPTCHA به وردپرس:

1. نصب افزونه CAPTCHA
   • برای افزودن CAPTCHA به سایت وردپرسی خود، ابتدا باید افزونه مناسب را نصب کنید. از افزونه‌های معروف می‌توان به Google Captcha (reCAPTCHA)، WPForms، Contact Form 7 Captcha و Wordfence Security اشاره کرد.
2. نصب و راه‌اندازی reCAPTCHA:
   • وارد داشبورد وردپرس شوید و افزونه‌ای مانند Google Captcha (reCAPTCHA) by BestWebSoft یا reSmush.it را جستجو کرده و نصب کنید.
   • پس از نصب، در تنظیمات افزونه، کلیدهای Site Key و Secret Key را وارد کنید که از طریق حساب کاربری گوگل در Google reCAPTCHA دریافت می‌کنید.
   • انتخاب کنید که می‌خواهید reCAPTCHA را به فرم‌های ورود، ثبت‌نام، ارسال نظرات یا دیگر فرم‌های سایت اضافه کنید.
3. تنظیمات hCaptcha:
   • مشابه با reCAPTCHA، در افزونه‌هایی مانند hCaptcha for WordPress می‌توانید این ابزار را نصب کرده و تنظیمات آن را مطابق با نیاز سایت خود پیکربندی کنید.
   • در این روش نیز باید Site Key و Secret Key را از سایت hCaptcha دریافت و در افزونه وارد کنید.
4. استفاده از Simple Math CAPTCHA:
   • در صورتی که به دنبال روشی ساده‌تر هستید، می‌توانید از افزونه‌هایی مانند Math Captcha استفاده کنید. این افزونه به شما این امکان را می‌دهد که ریاضیات ساده را به عنوان یک چالش برای کاربران خود ایجاد کنید.

نکات مهم هنگام استفاده از CAPTCHA:

• سازگاری با موبایل: از آنجایی که اکثر کاربران اینترنت از دستگاه‌های موبایل استفاده می‌کنند، اطمینان حاصل کنید که CAPTCHA به درستی در نسخه موبایل سایت کار می‌کند.
• تجربه کاربری: اگرچه CAPTCHA برای امنیت سایت ضروری است، اما باید به گونه‌ای باشد که کاربران را آزار ندهد. در نظر داشته باشید که از انواع ساده‌تر CAPTCHA استفاده کنید که برای کاربران راحت‌تر باشد.
• انتخاب نوع مناسب CAPTCHA: از میان انواع مختلف CAPTCHA، گزینه‌ای را انتخاب کنید که بهترین تعادل را بین امنیت و راحتی کاربر ارائه دهد.

نتیجه‌گیری:

استفاده از CAPTCHA و ابزارهای مشابه یکی از مؤثرترین روش‌ها برای جلوگیری از حملات خودکار و بهبود امنیت سایت‌های وردپرسی است. این ابزارها به سایت‌ها کمک می‌کنند تا از ربات‌ها، حملات بروت فورس و ثبت‌نام‌های اسپم جلوگیری کنند و در عین حال تجربه کاربری مناسبی را برای کاربران واقعی فراهم کنند.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”2. حملات XSS و SQL Injection:” subtitle=”توضیحات کامل”]

حملات XSS و SQL Injection و چگونگی جلوگیری از آن‌ها

حملات XSS (Cross-Site Scripting) و SQL Injection از جمله رایج‌ترین و خطرناک‌ترین تهدیدات امنیتی برای سایت‌های وب، به‌ویژه سایت‌های وردپرسی هستند. این نوع حملات می‌توانند به سرقت اطلاعات حساس، تغییر محتویات سایت، یا حتی نفوذ به سرور منجر شوند. در این بخش، توضیحاتی در مورد این دو نوع حمله و روش‌های جلوگیری از آن‌ها ارائه می‌شود.

1. حملات XSS (Cross-Site Scripting)

XSS نوعی حمله است که در آن مهاجم اسکریپت‌های مخرب را به صفحات وب تزریق می‌کند، که معمولاً به‌صورت جاوا اسکریپت هستند. این اسکریپت‌های مخرب در مرورگر کاربران اجرا می‌شوند و می‌توانند داده‌های حساس را سرقت کرده، اطلاعات حساب‌های کاربری را تغییر دهند یا حتی به سایر کاربران آسیب برسانند.

انواع XSS:

• Reflected XSS: در این نوع حمله، کد مخرب در درخواست (مانند URL) وارد می‌شود و سپس در پاسخ سرور منعکس می‌شود. این حملات معمولاً از طریق لینک‌های فیشینگ انجام می‌شوند.
• Stored XSS: این نوع حمله زمانی رخ می‌دهد که اسکریپت مخرب به‌طور دائم در سرور ذخیره می‌شود (مثلاً در پایگاه داده، فرم‌ها یا نظرات) و سپس هر بار که کاربران به صفحه مورد نظر دسترسی پیدا می‌کنند، اسکریپت اجرا می‌شود.
• DOM-based XSS: در این نوع حمله، اسکریپت‌ها مستقیماً در DOM (Document Object Model) مرورگر تزریق می‌شوند و می‌توانند از طریق تغییرات در سمت کلاینت اجرا شوند.

روش‌های جلوگیری از XSS:

1. اعتبارسنجی ورودی‌ها:
   • ورودی‌های کاربران باید به‌طور کامل اعتبارسنجی شوند. از توابع خاصی برای حذف کدهای جاوا اسکریپت مخرب از ورودی‌ها استفاده کنید.
2. استفاده از روش‌های کدنویسی ایمن:
   • از توابع امن مانند htmlspecialchars() برای جلوگیری از تزریق کدهای مخرب به صفحات وب استفاده کنید.
3. استفاده از HTTP Headers مناسب:
   • از هدرهای امنیتی مانند Content Security Policy (CSP) برای محدود کردن منابعی که می‌توانند در صفحه بارگذاری شوند استفاده کنید. CSP می‌تواند از بارگذاری اسکریپت‌های مخرب جلوگیری کند.
4. محافظت در برابر اسکریپت‌های مخرب در فرم‌ها و نظرات:
   • استفاده از افزونه‌هایی که ورودی‌های کاربر را به‌طور خودکار فیلتر کرده و از ذخیره کدهای مخرب در پایگاه داده جلوگیری می‌کنند، بسیار مهم است.
5. غیرفعال‌سازی جاوا اسکریپت در نظرات:
   • یکی از راه‌های جلوگیری از حملات XSS در نظرات کاربران، جلوگیری از اجرای جاوا اسکریپت در آن‌ها است.

2. SQL Injection

SQL Injection نوعی حمله است که در آن مهاجم کدهای SQL مخرب را وارد ورودی‌های سایت (مانند فرم‌ها، URLها، یا کوئری‌های جستجو) می‌کند. این کدها ممکن است به پایگاه داده سایت آسیب برسانند، اطلاعات حساس کاربران را به سرقت ببرند یا داده‌ها را تغییر دهند.

انواع SQL Injection:

• Classic SQL Injection: در این نوع حمله، مهاجم با تزریق دستورات SQL به ورودی‌های فرم، سعی می‌کند تا اطلاعات پایگاه داده را مشاهده، تغییر یا حذف کند.
• Blind SQL Injection: این حمله زمانی رخ می‌دهد که مهاجم قادر به مشاهده نتایج مستقیم کوئری SQL نیست، اما با استفاده از پرسش‌های باینری (پاسخ‌های بله یا خیر) می‌تواند به‌طور غیرمستقیم اطلاعات را کشف کند.

روش‌های جلوگیری از SQL Injection:

1. استفاده از Prepared Statements:
   • از دستورات prepared statements (بیانیه‌های آماده) همراه با bind parameters در کوئری‌های SQL استفاده کنید. این کار باعث می‌شود که داده‌های ورودی از دستور SQL جدا شوند و از تزریق کدهای SQL جلوگیری شود.

   مثال در PHP:

   $stmt = $conn->prepare("SELECT * FROM users WHERE email = ?");
   $stmt->bind_param("s", $email);
   $stmt->execute();
   
2. استفاده از ORM:
   • استفاده از Object Relational Mapping (ORM) مانند Doctrine یا Eloquent در فریم‌ورک‌های PHP به‌طور پیش‌فرض از تزریق SQL جلوگیری می‌کند.
3. اعتبارسنجی ورودی‌ها:
   • تمام ورودی‌های کاربران باید به‌طور کامل اعتبارسنجی شوند. ورودی‌های عددی باید به‌طور خاص به‌عنوان اعداد بررسی شوند و از تبدیل ورودی‌های متنی به SQL جلوگیری شود.
4. محدود کردن دسترسی به پایگاه داده:
   • برای پایگاه داده‌ها باید از پرینسیپ least privilege استفاده کرد، یعنی تنها کاربرانی که به اطلاعات خاص نیاز دارند، باید دسترسی داشته باشند.
5. غیرفعال‌سازی نمایش خطاها در صفحات وب:
   • به‌طور پیش‌فرض، نمایش پیام‌های خطا در صفحات وب ممکن است اطلاعات حساس در مورد پایگاه داده و ساختار آن را فاش کند. این پیام‌ها باید در محیط‌های تولیدی غیرفعال شوند.
6. استفاده از فایروال برنامه وب (WAF):
   • WAF (Web Application Firewall) می‌تواند به شناسایی و مسدود کردن درخواست‌های SQL Injection کمک کند.

نتیجه‌گیری

حملات XSS و SQL Injection از خطرناک‌ترین و رایج‌ترین تهدیدات برای امنیت سایت‌های وردپرسی هستند. با استفاده از تکنیک‌ها و ابزارهای مناسب برای جلوگیری از این حملات، می‌توان امنیت سایت را به‌طور چشمگیری افزایش داد. از جمله روش‌های جلوگیری از این حملات می‌توان به اعتبارسنجی ورودی‌ها، استفاده از تکنیک‌های کدنویسی ایمن، و استفاده از ابزارهای امنیتی مانند فایروال‌ها و هدرهای امنیتی اشاره کرد. همچنین، به‌روزرسانی‌های منظم و انتخاب افزونه‌های ایمن نیز در کاهش خطرات این نوع حملات موثر است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”اصول جلوگیری از حملات تزریق SQL” subtitle=”توضیحات کامل”]

اصول جلوگیری از حملات تزریق SQL (SQL Injection)

حملات SQL Injection یکی از رایج‌ترین و خطرناک‌ترین انواع حملات در وب‌سایت‌ها هستند که مهاجم می‌تواند از آن برای دسترسی غیرمجاز به پایگاه داده و انجام عملیات مخرب مانند سرقت داده‌ها، تغییر اطلاعات یا حذف داده‌ها استفاده کند. جلوگیری از این حملات بسیار مهم است و باید به‌طور جدی مورد توجه قرار گیرد. در اینجا برخی از اصول کلیدی برای جلوگیری از حملات تزریق SQL آورده شده است:

1. استفاده از Prepared Statements (بیانیه‌های آماده)

یکی از موثرترین روش‌ها برای جلوگیری از SQL Injection استفاده از prepared statements است. این روش باعث می‌شود که درخواست‌های SQL و داده‌های ورودی از هم جدا شوند، بنابراین هیچ‌گونه تزریق کد SQL به درستی انجام نمی‌شود.

در PHP برای جلوگیری از تزریق SQL از MySQLi یا PDO به همراه prepared statements استفاده کنید.

مثال با MySQLi:

$stmt = $conn->prepare("SELECT * FROM users WHERE email = ?");
$stmt->bind_param("s", $email); // "s" برای نشان دادن نوع داده ورودی (در اینجا رشته)
$stmt->execute();

مثال با PDO:

$stmt = $pdo->prepare("SELECT * FROM users WHERE email = :email");
$stmt->bindParam(':email', $email, PDO::PARAM_STR);
$stmt->execute();

در این روش، ورودی‌ها به‌طور خودکار در برابر حملات تزریق SQL محافظت می‌شوند.

2. استفاده از ORM (Object Relational Mapping)

استفاده از فریم‌ورک‌های ORM مانند Doctrine یا Eloquent در PHP، که به‌طور خودکار از prepared statements استفاده می‌کنند، می‌تواند خطر حملات SQL Injection را کاهش دهد. این فریم‌ورک‌ها به‌طور خودکار ورودی‌ها را تصفیه کرده و از تزریق کد SQL جلوگیری می‌کنند.

3. اعتبارسنجی و فیلتر کردن ورودی‌ها

تمام ورودی‌های کاربران باید به‌طور کامل اعتبارسنجی و فیلتر شوند. این امر شامل اطمینان از این است که تنها نوع داده‌های مورد نظر به پایگاه داده وارد می‌شود.

• برای ورودی‌های عددی، فقط مقادیر عددی مجاز باشند.
• برای ورودی‌های متنی (مانند نام یا آدرس ایمیل)، از الگوهای خاص استفاده کنید تا مطمئن شوید که فقط داده‌های معتبر وارد پایگاه داده می‌شوند.
• برای ورودی‌هایی که از طریق URL یا فرم‌ها ارسال می‌شوند، فیلترهایی برای حذف کاراکترهای خاص مانند ', ", ;, -- و /* اعمال کنید.

مثال برای اعتبارسنجی ورودی‌های عددی:

if (!is_numeric($user_id)) {
    die("Invalid input.");
}

4. استفاده از دسترسی‌های حداقلی به پایگاه داده

برای جلوگیری از حملات SQL Injection، مهم است که دسترسی‌های حداقلی برای کاربران پایگاه داده تعیین کنید. به عبارت دیگر، هر کاربری که به پایگاه داده دسترسی دارد باید تنها به منابع مورد نیاز خود دسترسی داشته باشد.

برای مثال:

• اگر یک کاربر فقط به خواندن داده‌ها نیاز دارد، به او دسترسی خواندن (SELECT) بدهید و از دادن دسترسی نوشتن (INSERT/UPDATE) جلوگیری کنید.
• اگر یک کاربر تنها به بخشی از پایگاه داده نیاز دارد، از محدود کردن دسترسی به جداول غیرضروری استفاده کنید.

5. غیرفعال‌سازی نمایش خطاها در محیط‌های تولیدی

در محیط‌های تولیدی، نباید خطاهای پایگاه داده را به کاربران نشان داد. خطاهای SQL می‌توانند شامل جزئیات حساس از پایگاه داده و کدهای داخلی برنامه باشند که می‌توانند به مهاجم کمک کنند.

• خطاهای پایگاه داده باید در فایل‌های لاگ ثبت شوند و نه در صفحه نمایش.

در PHP می‌توانید خطاهای پایگاه داده را با این دستور غیرفعال کنید:

ini_set('display_errors', 0);
error_reporting(E_ALL);

6. محدود کردن دسترسی به پایگاه داده

پایگاه داده‌های شما باید فقط از آدرس‌های IP مجاز قابل دسترسی باشند. علاوه بر این، اگر از فایروال‌های برنامه وب (WAF) استفاده می‌کنید، می‌توانید ترافیک مشکوک را فیلتر کرده و دسترسی‌های غیرمجاز به پایگاه داده را مسدود کنید.

7. استفاده از فایروال‌های برنامه وب (WAF)

WAF یا Web Application Firewall می‌تواند به شناسایی و مسدود کردن درخواست‌های SQL Injection کمک کند. این فایروال‌ها درخواست‌های مشکوک را تحلیل کرده و از حملات تزریق SQL جلوگیری می‌کنند. برخی از فایروال‌ها قادرند حملات تزریق SQL را شناسایی و مسدود کنند حتی اگر حمله‌گر از تکنیک‌های پیچیده استفاده کند.

8. غیرفعال کردن قابلیت‌های غیرضروری در پایگاه داده

برای امنیت بیشتر، از غیرفعال کردن قابلیت‌هایی که در پایگاه داده نیاز ندارید استفاده کنید. به‌عنوان مثال، اگر از قابلیت‌های مانند LOAD DATA LOCAL INFILE استفاده نمی‌کنید، می‌توانید آن‌ها را غیرفعال کنید.

9. رمزنگاری داده‌ها

در صورتی که نیاز دارید داده‌های حساس را در پایگاه داده ذخیره کنید، از رمزنگاری داده‌ها استفاده کنید. به این ترتیب حتی اگر مهاجم به پایگاه داده دسترسی پیدا کند، نمی‌تواند اطلاعات حساس را بخواند.

نتیجه‌گیری

برای جلوگیری از حملات SQL Injection، بهترین روش‌ها عبارتند از: استفاده از prepared statements، ORMها، اعتبارسنجی ورودی‌ها، استفاده از دسترسی‌های حداقلی به پایگاه داده، و غیرفعال کردن قابلیت‌های غیرضروری. همچنین، با استفاده از فایروال‌های برنامه وب و رمزنگاری داده‌ها می‌توان از تهدیدات احتمالی جلوگیری کرد. این روش‌ها باید به‌طور منظم و در کنار هم پیاده‌سازی شوند تا امنیت سایت شما تضمین شود.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”حفاظت در برابر حملات XSS با فیلتر کردن داده‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]

حفاظت در برابر حملات XSS با فیلتر کردن داده‌ها

حملات XSS (Cross-Site Scripting) یکی از رایج‌ترین حملات در وب‌سایت‌ها هستند که به مهاجم این امکان را می‌دهند که کدهای مخرب جاوااسکریپت را در صفحات وب وارد کنند و آنها را در مرورگر کاربران اجرا کنند. این حملات می‌توانند منجر به سرقت اطلاعات حساس کاربران، تغییر محتوای صفحه، یا اجرای عملیاتی مخرب شوند.

یکی از بهترین راه‌ها برای جلوگیری از این حملات، فیلتر کردن و اعتبارسنجی داده‌های ورودی است. در ادامه برخی از بهترین شیوه‌ها برای فیلتر کردن داده‌ها و حفاظت در برابر XSS آورده شده است.

1. استفاده از فیلتر کردن داده‌های ورودی

داده‌های ورودی از منابع مختلف (فرم‌ها، URLها، کوکی‌ها و غیره) باید همیشه اعتبارسنجی و فیلتر شوند تا کدهای مخرب جاوااسکریپت وارد نشوند.

اصول فیلتر کردن داده‌ها:

• پاک‌سازی کاراکترهای خاص: کاراکترهایی مانند <, >, ", ', & و = معمولاً برای تزریق کدهای HTML و جاوااسکریپت استفاده می‌شوند و باید از ورودی‌ها حذف یا رمزگذاری شوند.
• رمزگذاری ورودی‌ها: تمام داده‌ها باید قبل از نمایش در صفحات HTML رمزگذاری شوند تا از اجرای کدهای مخرب جلوگیری شود.

برای مثال، شما باید ورودی‌هایی که به HTML وارد می‌شوند را با استفاده از توابعی مانند htmlspecialchars() در PHP تبدیل کنید.

نمونه کد PHP:

$user_input = '<script>alert("Hacked!");</script>';
$safe_input = htmlspecialchars($user_input, ENT_QUOTES, 'UTF-8');
echo $safe_input;

در این مثال، تابع htmlspecialchars() تمام کاراکترهای خطرناک (مثل <, >, &) را به معانی امن تبدیل می‌کند، و از اجرای کد جاوااسکریپت جلوگیری می‌کند.

2. استفاده از Content Security Policy (CSP)

Content Security Policy (CSP) یک استاندارد امنیتی است که به شما این امکان را می‌دهد که منابع قابل‌اجرا در صفحه را محدود کنید. با استفاده از CSP، می‌توانید از اجرای اسکریپت‌های غیرمجاز و تزریق کدهای مخرب جلوگیری کنید.

با تنظیم صحیح CSP، شما می‌توانید فقط به اسکریپت‌هایی که از منابع خاص و امن بارگذاری می‌شوند، اجازه اجرای کد بدهید.

مثال تنظیم CSP در سرور:

Content-Security-Policy: default-src 'self'; script-src 'self' https://apis.google.com;

در این مثال، فقط اسکریپت‌هایی که از دامنه خود وب‌سایت ('self') و apis.google.com بارگذاری می‌شوند مجاز به اجرا هستند.

3. استفاده از توابع فیلترسازی داده‌ها در سمت سرور و کلاینت

داده‌های ورودی باید در هر دو طرف سرور و کلاینت فیلتر شوند. استفاده از اعتبارسنجی داده‌ها فقط در سمت سرور کافی نیست، زیرا مهاجم می‌تواند درخواست‌های خود را تغییر دهد.

فیلتر کردن در سمت سرور:

استفاده از توابعی مانند htmlspecialchars() در PHP و سایر زبان‌ها برای فیلتر کردن داده‌ها قبل از ذخیره یا نمایش آن‌ها.

فیلتر کردن در سمت کلاینت:

استفاده از جاوااسکریپت برای اعتبارسنجی اولیه داده‌های ورودی می‌تواند به پیشگیری از ورود داده‌های غیرمجاز کمک کند. با این حال، همیشه باید مطمئن شوید که این اعتبارسنجی‌ها در سمت سرور نیز انجام می‌شود.

4. محدود کردن نوع داده‌های ورودی

برای جلوگیری از ورود کدهای مخرب، ورودی‌های کاربران باید از نظر نوع داده محدود شوند. به عنوان مثال:

• ورودی‌های عددی باید فقط اعداد را بپذیرند.
• ورودی‌های متنی باید تنها حاوی حروف و کاراکترهای خاص معین باشند.

این کار می‌تواند با استفاده از Regular Expressions انجام شود تا فقط داده‌های معین پذیرفته شوند.

نمونه کد برای ورودی عددی:

if (!preg_match("/^[0-9]*$/", $user_input)) {
    die("Invalid input. Only numbers are allowed.");
}

5. استفاده از فریم‌ورک‌ها و ابزارهای امنیتی

استفاده از فریم‌ورک‌ها و کتابخانه‌هایی که به‌طور پیش‌فرض از فیلتر کردن داده‌ها و حفاظت از XSS استفاده می‌کنند، یک روش عالی است. این ابزارها معمولاً امکاناتی مانند HTMLPurifier برای پاک‌سازی داده‌های ورودی، یا OWASP AntiSamy برای جلوگیری از XSS دارند.

مثال استفاده از OWASP AntiSamy:

OWASP AntiSamy یک ابزار برای فیلتر کردن ورودی‌های HTML است که برای جلوگیری از حملات XSS طراحی شده است. این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که تنها تگ‌ها و ویژگی‌های معتبر HTML را اجازه دهید.

6. محدود کردن استفاده از جاوااسکریپت

اگر نیازی به استفاده از جاوااسکریپت در بخش‌هایی از سایت دارید، بهتر است فقط به اسکریپت‌های موردنیاز و از منابع معتبر اجازه دهید تا اجرا شوند. استفاده از Subresource Integrity (SRI) می‌تواند برای تضمین صحت فایل‌های جاوااسکریپت مورد استفاده قرار گیرد.

7. استفاده از فایروال‌های برنامه وب (WAF)

یک WAF (Web Application Firewall) می‌تواند به شناسایی و مسدود کردن حملات XSS کمک کند. WAFها از قواعد امنیتی پیش‌ساخته استفاده می‌کنند تا درخواست‌های مخرب و غیرمجاز را شناسایی کنند و مسدود نمایند.

8. پایش و نظارت بر سایت

پایش منظم و اسکن کردن سایت برای کدهای مخرب یکی از بهترین روش‌ها برای شناسایی و جلوگیری از حملات XSS است. ابزارهای مانند Sucuri و Wordfence می‌توانند به شما در شناسایی و جلوگیری از حملات کمک کنند.

نتیجه‌گیری

برای حفاظت از وب‌سایت در برابر حملات XSS، مهم است که تمامی ورودی‌ها را فیلتر کرده و داده‌ها را پاک‌سازی کنید. علاوه بر این، استفاده از Content Security Policy (CSP)، فریم‌ورک‌های معتبر، و نظارت منظم بر امنیت سایت می‌تواند به شدت از خطرات XSS بکاهد. همیشه باید اطمینان حاصل کنید که از اعتبارسنجی صحیح ورودی‌ها در هر دو سمت سرور و کلاینت استفاده می‌کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”3. مسدود کردن ربات‌ها و IPهای مخرب:” subtitle=”توضیحات کامل”]

مسدود کردن ربات‌ها و IPهای مخرب

یکی از چالش‌های بزرگ در امنیت وب‌سایت‌ها، حملات و فعالیت‌های مخرب از سوی ربات‌ها (bots) و IPهای مشکوک است. این ربات‌ها می‌توانند به‌صورت خودکار تلاش‌های مختلفی برای دسترسی به سایت، انجام حملات DDoS، انجام حملات brute force، و سایر فعالیت‌های مخرب انجام دهند.

برای محافظت از سایت وردپرسی خود در برابر این تهدیدات، باید اقدامات مختلفی برای شناسایی، مسدود کردن، و محدود کردن دسترسی ربات‌ها و IPهای مخرب انجام دهید. در اینجا چند روش مهم برای مسدود کردن این تهدیدات آمده است:

1. استفاده از فایل .htaccess برای مسدود کردن IPها

یکی از ساده‌ترین روش‌ها برای مسدود کردن IPهای خاص در سرورهایی که از وب‌سرور Apache استفاده می‌کنند، تغییر فایل .htaccess است. در این فایل می‌توان آدرس‌های IP مخرب را مسدود کرد تا دسترسی آن‌ها به وب‌سایت قطع شود.

نحوه مسدود کردن IP:

برای مسدود کردن یک یا چند آدرس IP، می‌توانید خطوط زیر را به فایل .htaccess خود اضافه کنید:

# Block an IP address
<Limit GET POST>
order allow,deny
allow from all
deny from 123.456.789.0
deny from 987.654.321.0
</Limit>

در این مثال، IPهای 123.456.789.0 و 987.654.321.0 مسدود می‌شوند و نمی‌توانند به سایت دسترسی پیدا کنند.

2. استفاده از افزونه‌های امنیتی برای مسدود کردن ربات‌ها و IPها

استفاده از افزونه‌های امنیتی یکی از راه‌های موثر برای شناسایی و مسدود کردن ربات‌ها و IPهای مخرب است. افزونه‌های مختلف وردپرس می‌توانند به‌طور خودکار ترافیک‌های مشکوک را شناسایی کرده و از دسترسی آن‌ها به سایت جلوگیری کنند. برخی از افزونه‌های امنیتی محبوب که می‌توانند این کار را انجام دهند عبارتند از:

• Wordfence Security: این افزونه به شما امکان می‌دهد تا ترافیک ربات‌ها را شناسایی کرده و مسدود کنید. همچنین امکان مسدود کردن IPهای خاص و تنظیم محدودیت‌های ورود نیز وجود دارد.
• Sucuri Security: افزونه‌ای برای امنیت وردپرس که به‌طور ویژه به شناسایی ربات‌های مخرب و مسدود کردن ترافیک مشکوک کمک می‌کند.
• iThemes Security: افزونه دیگری که قابلیت مسدود کردن IPها و ربات‌های مخرب را دارد.

با استفاده از این افزونه‌ها می‌توانید به‌طور خودکار ترافیک مشکوک و ربات‌ها را شناسایی و مسدود کنید.

3. استفاده از سرویس‌های فایروال وب‌سایت (WAF)

Web Application Firewall (WAF) یک ابزار امنیتی است که می‌تواند درخواست‌های مخرب را شناسایی و مسدود کند. این فایروال‌ها معمولاً از قواعد پیش‌ساخته برای شناسایی حملات رایج مانند SQL injection، XSS، brute force، و سایر حملات استفاده می‌کنند. بیشتر WAFها می‌توانند درخواست‌های ربات‌ها و IPهای مشکوک را شناسایی کرده و آن‌ها را مسدود کنند.

برخی از سرویس‌های فایروال معروف برای وردپرس عبارتند از:

• Cloudflare: این سرویس فایروال قابلیت شناسایی و مسدود کردن ربات‌ها و IPهای مخرب را دارد و همچنین از حملات DDoS جلوگیری می‌کند.
• Sucuri Firewall: این فایروال به‌طور ویژه برای شناسایی و مسدود کردن تهدیدات آنلاین از جمله ربات‌های مخرب طراحی شده است.
• Wordfence: این افزونه علاوه بر امکانات دیگر، از فایروال داخلی برای مسدود کردن ربات‌ها و درخواست‌های مخرب استفاده می‌کند.

4. استفاده از Captcha برای جلوگیری از حملات ربات‌ها

برای جلوگیری از ورود ربات‌ها به سایت و انجام اقداماتی مانند ثبت‌نام خودکار یا ارسال فرم‌های هرزنامه، می‌توان از سیستم‌های CAPTCHA مانند Google reCAPTCHA استفاده کرد. این ابزار به‌طور خودکار تشخیص می‌دهد که آیا کاربر یک انسان است یا ربات و از ربات‌ها جلوگیری می‌کند.

نحوه استفاده از Google reCAPTCHA:

• ابتدا به وب‌سایت Google reCAPTCHA بروید و یک سایت جدید ثبت کنید.
• سپس کلیدهای سایت و مخفی خود را در تنظیمات افزونه‌ای که استفاده می‌کنید وارد کنید (برای مثال افزونه Contact Form 7 یا Wordfence).

5. محدود کردن تلاش‌های ورود با افزونه‌های امنیتی

تلاش‌های ناموفق متعدد برای ورود به سیستم اغلب توسط ربات‌ها برای انجام حملات brute force انجام می‌شود. این حملات می‌توانند به‌سرعت رمز عبور ادمین‌ها و کاربران را شبیه‌سازی کنند. برای جلوگیری از این حملات، می‌توانید از افزونه‌هایی که تلاش‌های ورود را محدود می‌کنند، استفاده کنید.

مثال افزونه‌ها:

• Login Lockdown: این افزونه به شما این امکان را می‌دهد که تعداد تلاش‌های ناموفق برای ورود به سیستم را محدود کنید و پس از آن دسترسی به سایت برای مدت زمان خاصی مسدود شود.
• Limit Login Attempts: افزونه‌ای که برای جلوگیری از حملات brute force تعداد تلاش‌های ورود را محدود می‌کند.

6. جلوگیری از ربات‌ها با استفاده از robots.txt

فایل robots.txt به ربات‌ها اعلام می‌کند که کدام بخش‌های سایت باید یا نباید ایندکس شوند. می‌توانید از این فایل برای مسدود کردن دسترسی به برخی بخش‌های سایت برای ربات‌ها استفاده کنید.

مثال:

User-agent: *
Disallow: /wp-admin/
Disallow: /wp-login.php

در این مثال، تمام ربات‌ها از دسترسی به صفحات مدیریتی و صفحه ورود وردپرس مسدود می‌شوند.

7. مسدود کردن ربات‌ها با استفاده از Cloudflare یا دیگر CDN‌ها

سرویس‌هایی مانند Cloudflare می‌توانند ربات‌ها را از طریق فیلترهای پیشرفته شناسایی کنند و درخواست‌های مخرب را قبل از رسیدن به سرور مسدود نمایند. Cloudflare همچنین به شما امکان می‌دهد تا ربات‌ها را از طریق تنظیمات Bot Fight Mode شناسایی و مسدود کنید.

نتیجه‌گیری

مسدود کردن ربات‌ها و IPهای مخرب برای حفظ امنیت سایت وردپرسی شما ضروری است. استفاده از روش‌های مختلفی مانند فیلتر کردن IPها در فایل .htaccess، استفاده از افزونه‌های امنیتی، فعال‌سازی سیستم‌های CAPTCHA، محدود کردن تلاش‌های ورود، و بهره‌گیری از فایروال‌ها می‌تواند به جلوگیری از حملات و تهدیدات مخرب کمک کند. همچنین با نظارت مستمر بر ترافیک سایت و انجام به‌روزرسانی‌های امنیتی منظم، می‌توانید از امنیت سایت خود اطمینان حاصل کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از فایل robots.txt برای محدود کردن دسترسی” subtitle=”توضیحات کامل”]

استفاده از فایل robots.txt برای محدود کردن دسترسی ربات‌ها

فایل robots.txt یک فایل متنی است که به موتورهای جستجو (و ربات‌ها) دستور می‌دهد که چه بخش‌هایی از سایت شما را ایندکس کنند و چه بخش‌هایی را نادیده بگیرند. این فایل به شما کمک می‌کند تا از دسترسی ربات‌ها به محتوای خاصی از سایت خود جلوگیری کنید و همچنین می‌تواند به بهینه‌سازی سئو سایت شما کمک کند.

1. ساخت فایل robots.txt

برای ایجاد یا ویرایش فایل robots.txt، کافی است یک فایل متنی ساده به نام robots.txt بسازید و آن را در پوشه اصلی سایت خود (معمولاً ریشه سایت یا همان دایرکتوری اصلی) آپلود کنید.

مثال فایل robots.txt:

User-agent: *
Disallow: /wp-admin/
Disallow: /wp-login.php
Disallow: /private/
Allow: /public/

در اینجا:

• User-agent: * به این معنی است که دستورها برای تمامی ربات‌ها (موتورهای جستجو) اعمال می‌شود.
• Disallow: /wp-admin/ به این معنی است که ربات‌ها از دسترسی به بخش wp-admin (پیشخوان وردپرس) جلوگیری خواهند شد.
• Disallow: /wp-login.php از ربات‌ها می‌خواهد که از صفحه ورود وردپرس خودداری کنند.
• Disallow: /private/ به ربات‌ها می‌گوید که به پوشه private دسترسی نداشته باشند.
• Allow: /public/ به ربات‌ها اجازه می‌دهد که به پوشه public دسترسی داشته باشند.

2. دستورهای اصلی در فایل robots.txt

در فایل robots.txt، چند دستور اصلی وجود دارد که به شما امکان می‌دهد کنترل دقیقی روی دسترسی ربات‌ها داشته باشید. این دستورات عبارتند از:

• User-agent: نام ربات‌هایی که شما قصد دارید دستورها را برای آن‌ها اعمال کنید. علامت * به این معنی است که دستور برای تمامی ربات‌ها اعمال می‌شود.
• Disallow: به ربات‌ها اعلام می‌کند که به هیچ‌وجه به URL مشخص‌شده دسترسی نداشته باشند.
• Allow: به ربات‌ها اعلام می‌کند که می‌توانند به URL مشخص‌شده دسترسی داشته باشند.
• Crawl-delay: به ربات‌ها زمانی برای تأخیر در درخواست‌ها بین صفحات می‌دهد (این دستور برای برخی از ربات‌ها کاربرد دارد).

مثال:

User-agent: *
Disallow: /wp-admin/
Disallow: /wp-login.php
Disallow: /private/
Allow: /public/

در این مثال، فقط ربات Googlebot به URLهایی که در /private/ هستند دسترسی ندارد و به /public/ دسترسی دارد. همچنین، برای هر درخواست، 10 ثانیه تأخیر می‌اندازد.

3. مثال‌های دیگر از نحوه استفاده

• مسدود کردن دسترسی به کل سایت:

  User-agent: *
  Disallow: /
  

  این دستور به تمامی ربات‌ها اعلام می‌کند که هیچ‌کدام از بخش‌های سایت قابل ایندکس نخواهند بود.

• اجازه به موتورهای جستجو برای ایندکس تمام سایت، جز صفحه ورود:

  User-agent: *
  Disallow: /wp-login.php
  

4. نکات مهم در استفاده از robots.txt

• محدود کردن دسترسی به محتوای حساس: به‌طور کلی، robots.txt برای محدود کردن دسترسی به محتوای عمومی مفید است، اما استفاده از آن برای محافظت از محتوای حساس توصیه نمی‌شود زیرا ربات‌ها ممکن است دستوراتی که در robots.txt آمده را نادیده بگیرند.
• توجه به اشتباهات تایپی: اطمینان حاصل کنید که آدرس‌ها و دستورات را به‌درستی وارد کرده‌اید تا از دسترسی اشتباه جلوگیری کنید.
• فایل robots.txt را بررسی کنید: پس از ایجاد یا ویرایش فایل robots.txt، بهتر است با استفاده از ابزارهای مختلف (مانند Google Search Console) بررسی کنید که آیا دستورات به درستی اعمال می‌شوند یا خیر.

5. ابزارهای مفید برای بررسی robots.txt

• Google Search Console: این ابزار به شما اجازه می‌دهد تا بررسی کنید که آیا ربات‌های گوگل به درستی به دستورهای robots.txt شما عمل می‌کنند یا خیر.
• robots.txt Validator: این ابزار آنلاین می‌تواند به شما کمک کند تا اطمینان حاصل کنید که فایل robots.txt شما به‌درستی تنظیم شده است.

نتیجه‌گیری

استفاده از فایل robots.txt ابزاری ساده ولی مهم برای مدیریت دسترسی ربات‌ها به سایت شماست. با استفاده از این فایل می‌توانید ربات‌ها را از ایندکس بخش‌هایی از سایت که قصد ندارید ایندکس شوند، محدود کنید و از آسیب‌هایی مانند ایندکس محتوای خصوصی یا حساس جلوگیری کنید.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”افزودن IPهای مشکوک به Blacklist” subtitle=”توضیحات کامل”]

افزودن IPهای مشکوک به Blacklist برای افزایش امنیت سایت وردپرسی

افزودن IPهای مشکوک به Blacklist (لیست سیاه) یک روش مؤثر برای جلوگیری از دسترسی افراد یا ربات‌های مخرب به سایت شما است. این کار باعث مسدود شدن دسترسی به سایت از IPهای خاص می‌شود که ممکن است حملات Brute Force، SQL Injection یا سایر حملات امنیتی را انجام دهند.

1. چرا باید IPهای مشکوک را به Blacklist اضافه کرد؟

• حفاظت در برابر حملات Brute Force: اگر یک آدرس IP تلاش زیادی برای ورود به سایت با استفاده از پسوردهای اشتباه انجام دهد، این ممکن است نشانه‌ای از حملات بروت فورس باشد.
• پیشگیری از حملات SQL Injection و XSS: برخی از ربات‌ها و مهاجمین تلاش می‌کنند تا آسیب‌پذیری‌های سایت شما را با استفاده از حملات SQL Injection و XSS مورد سوء استفاده قرار دهند.
• حفاظت از منابع سرور: اضافه کردن آدرس‌های IP مخرب به Blacklist می‌تواند به کاهش مصرف منابع سرور و جلوگیری از بار اضافی کمک کند.

2. روش‌های شناسایی IPهای مشکوک

قبل از اینکه بتوانید آدرس‌های IP مشکوک را به Blacklist اضافه کنید، ابتدا باید آن‌ها را شناسایی کنید. برخی از روش‌های معمول عبارتند از:

• تلاش‌های مکرر ورود ناموفق: اگر یک آدرس IP تلاش‌های زیادی برای ورود به سایت شما با پسوردهای اشتباه داشته باشد، می‌تواند نشان‌دهنده حملات Brute Force باشد.
• الگوهای نامعمول دسترسی به صفحات: درخواست‌هایی که به صفحات غیرمعمول یا آسیب‌پذیر سایت (مانند صفحات wp-admin, wp-login.php یا فایل‌های حساس دیگر) ارسال می‌شوند.
• شناسایی از طریق گزارش‌های فایروال یا افزونه‌های امنیتی: افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence یا iThemes Security به طور خودکار آدرس‌های IP مشکوک را شناسایی کرده و آن‌ها را در گزارش‌ها ذکر می‌کنند.

3. چگونه IPهای مشکوک را به Blacklist اضافه کنیم؟

3.1 اضافه کردن IP به Blacklist از طریق .htaccess

یکی از روش‌های ساده برای مسدود کردن دسترسی IPهای خاص به سایت، ویرایش فایل .htaccess است. این فایل معمولاً در دایرکتوری ریشه سایت وردپرس شما قرار دارد.

1. باز کردن فایل .htaccess: از طریق FTP یا File Manager هاست خود، فایل .htaccess را باز کنید.
2. اضافه کردن کد مسدود کردن IP: برای مسدود کردن یک IP خاص، کد زیر را در فایل .htaccess وارد کنید:

   # Block IP address
   <Limit GET POST>
   order allow,deny
   deny from 192.168.1.1
   allow from all
   </Limit>
   

   در اینجا، 192.168.1.1 باید با آدرس IP ای که می‌خواهید مسدود کنید جایگزین شود.

3. ذخیره تغییرات: پس از وارد کردن IPها، تغییرات را ذخیره کنید و فایل را در هاست آپلود کنید.

3.2 استفاده از افزونه‌های امنیتی

افزونه‌های امنیتی وردپرس می‌توانند کمک کنند تا به راحتی IPهای مشکوک را مسدود کنید. برخی از افزونه‌های محبوب امنیتی که این قابلیت را دارند عبارتند از:

• Wordfence Security:
  • در قسمت “Live Traffic” افزونه، می‌توانید رفتار ربات‌ها و کاربران را بررسی کرده و آدرس‌های IP مشکوک را مشاهده کنید.
  • سپس می‌توانید به راحتی آدرس‌های IP مشکوک را به لیست سیاه اضافه کنید.
• iThemes Security:
  • این افزونه همچنین قابلیت مسدود کردن IPهای خاص را دارد.
  • به بخش “IP Whitelist/Blacklist” بروید و IPهای مشکوک را وارد کنید.

3.3 مسدود کردن IP از طریق فایروال سرور

اگر شما دسترسی به تنظیمات سرور خود دارید یا از سرویس‌هایی مانند Cloudflare استفاده می‌کنید، می‌توانید آدرس‌های IP را از طریق فایروال سرور مسدود کنید:

• Cloudflare:
  1. وارد داشبورد Cloudflare شوید.
  2. به بخش Firewall بروید.
  3. در قسمت Tools، آدرس IPهایی که می‌خواهید مسدود کنید وارد کرده و دسترسی آن‌ها را محدود کنید.
• cPanel (اگر دسترسی به cPanel دارید):
  1. وارد cPanel شوید.
  2. به بخش IP Blocker بروید.
  3. آدرس IP را وارد کرده و مسدود کنید.

3.4 مسدود کردن IP از طریق پلاگین‌های مسدودسازی

اگر ترجیح می‌دهید از روش‌های ساده‌تر و بدون کدنویسی استفاده کنید، برخی از افزونه‌های امنیتی برای وردپرس، مانند Wordfence و iThemes Security، ابزارهایی برای مسدود کردن IPهای مشکوک به صورت خودکار دارند.

4. چگونه آدرس‌های IP مخرب را شناسایی کنیم؟

• بررسی تلاش‌های ورود ناموفق: افزونه‌های امنیتی معمولاً گزارش‌هایی از تلاش‌های ناموفق ورود به سایت را تولید می‌کنند.
• مراجعه به گزارش‌های فایروال: اکثر سرویس‌دهندگان میزبانی وب گزارش‌هایی از فعالیت‌های مشکوک را به شما ارائه می‌دهند.
• استفاده از ابزارهای تحلیل ترافیک: ابزارهایی مانند Google Analytics و Jetpack می‌توانند الگوهای نامعمول ترافیک را شناسایی کرده و به شما اطلاع دهند.

5. مزایای مسدود کردن IPهای مشکوک

• افزایش امنیت سایت: جلوگیری از دسترسی ربات‌های مخرب و افراد ناخواسته.
• پیشگیری از حملات بروت فورس: مسدود کردن آدرس‌های IP که تلاش‌های زیادی برای ورود به سایت با استفاده از پسوردهای غلط انجام می‌دهند.
• کاهش ترافیک مخرب: مسدود کردن ترافیک مشکوک می‌تواند سرعت سایت را افزایش دهد و منابع سرور را آزاد کند.

نتیجه‌گیری

مسدود کردن IPهای مشکوک به عنوان یکی از روش‌های پیشگیرانه در حفاظت از سایت وردپرس بسیار مفید است. با استفاده از ابزارهای مختلف مانند htaccess، افزونه‌های امنیتی، و خدمات فایروال می‌توانید دسترسی آدرس‌های IP مخرب را محدود کرده و امنیت سایت خود را افزایش دهید.

[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

1. Wordfence Security

• نصب و فعال‌سازی: ابتدا افزونه را نصب کرده و آن را فعال کنید.
• پیکربندی فایروال: بعد از نصب، فایروال را فعال کنید. این فایروال به طور خودکار تنظیمات اولیه را انجام می‌دهد، اما شما می‌توانید آن را بر اساس نیازهای خاص خود سفارشی کنید.
• اسکن بدافزار: اسکنر بدافزار را برای بررسی فایل‌های سایت و شناسایی بدافزارها فعال کنید. تنظیمات اسکن به شما این امکان را می‌دهد که زمان‌بندی انجام اسکن‌ها را تنظیم کنید.
• محدود کردن تلاش‌های ورود ناموفق: از ویژگی “Brute Force Protection” برای محدود کردن تعداد تلاش‌های ورود ناموفق استفاده کنید.
• به‌روزرسانی خودکار: تنظیم کنید که افزونه به‌طور خودکار به‌روزرسانی‌های امنیتی و قوانین فایروال را دریافت کند.

2. iThemes Security

• نصب و فعال‌سازی: افزونه را نصب و فعال کنید.
• فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای: یکی از ویژگی‌های مهم iThemes، احراز هویت دو مرحله‌ای است. این ویژگی را برای کاربران مدیر و سایر کاربران سایت فعال کنید.
• مسدودسازی تلاش‌های ورود ناموفق: به‌طور پیش‌فرض، این افزونه به شما اجازه می‌دهد تلاش‌های ناموفق ورود را مسدود کنید. آن را در تنظیمات افزونه فعال کنید.
• فایروال: تنظیمات فایروال را پیکربندی کنید تا حملات مختلف نظیر حملات SQL injection و XSS را مسدود کند.
• پشتیبان‌گیری منظم: از ویژگی پشتیبان‌گیری افزونه برای تهیه نسخه پشتیبان منظم از سایت استفاده کنید.

3. Sucuri Security

• نصب و فعال‌سازی: افزونه را نصب و فعال کنید.
• تنظیمات فایروال: به کمک Sucuri، فایروال برای محافظت در برابر حملات DDoS و تهدیدات مختلف تنظیم می‌شود. این تنظیمات به‌طور خودکار پس از نصب انجام می‌شود.
• اسکن بدافزار: اسکن بدافزار را تنظیم کنید تا سایت به طور منظم بررسی و ایمن شود.
• نظارت بر لیست سیاه: از طریق داشبورد Sucuri، سایت را از نظر قرار گرفتن در لیست سیاه موتورهای جستجو یا لیست‌های معتبر بررسی کنید.

4. All In One WP Security & Firewall

• نصب و فعال‌سازی: افزونه را نصب و فعال کنید.
• پیکربندی فایروال: ویژگی‌های فایروال را فعال کرده و تنظیمات آن را مطابق با نیازهای امنیتی خود تنظیم کنید.
• امنیت پایگاه داده: از گزینه‌های امنیت پایگاه داده برای تغییر پیش‌فرض نام‌های جداول پایگاه داده استفاده کنید.
• محدود کردن تلاش‌های ورود ناموفق: تعداد تلاش‌های ورود ناموفق را محدود کرده و مدت زمان مسدودسازی IPهای مشکوک را تعیین کنید.
• پشتیبان‌گیری: افزونه را طوری تنظیم کنید که نسخه پشتیبان منظم از سایت تهیه کند.

5. Shield Security

• نصب و فعال‌سازی: افزونه را نصب و فعال کنید.
• فایروال و احراز هویت دو مرحله‌ای: تنظیمات فایروال و احراز هویت دو مرحله‌ای را فعال کنید.
• مسدودسازی ربات‌ها: تنظیمات افزونه برای شناسایی و مسدودسازی ربات‌های مخرب را فعال کنید.
• اسکن امنیتی: برای شناسایی و حذف تهدیدات امنیتی از اسکن‌های خودکار استفاده کنید.
• تنظیمات ورود و خروج کاربران: تنظیماتی برای محدود کردن دسترسی به بخش‌های حساس سایت ایجاد کنید.

نکات مهم در پیکربندی افزونه‌های امنیتی:

1. به‌روزرسانی افزونه‌ها: همیشه افزونه‌های امنیتی را به‌روز نگه دارید تا از تهدیدات جدید جلوگیری کنید.
2. تنظیمات پشتیبان‌گیری: افزونه‌های امنیتی معمولاً به شما این امکان را می‌دهند که از سایت پشتیبان تهیه کنید. این قابلیت را فعال کنید تا در صورت بروز مشکلات، بتوانید سایت را بازیابی کنید.
3. محدود کردن دسترسی‌ها: سطح دسترسی‌ها را در سایت خود به حداقل برسانید و فقط به افراد مورد اعتماد اجازه دسترسی بدهید.

با انجام این تنظیمات، می‌توانید از سایت وردپرسی خود در برابر تهدیدات مختلف محافظت کنید و امنیت آن را به طور چشمگیری افزایش دهید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”فعال‌سازی و تنظیمات اولیه افزونه‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]برای فعال‌سازی و تنظیمات اولیه افزونه‌های امنیتی در وردپرس، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. فعال‌سازی افزونه Wordfence Security

• نصب و فعال‌سازی افزونه:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به بخش افزونه‌ها > افزودن جدید بروید.
  3. در جعبه جستجو، Wordfence Security را جستجو کنید.
  4. روی گزینه اکنون نصب کن و سپس فعال‌سازی کلیک کنید.
• تنظیمات اولیه:
  1. پس از فعال‌سازی، به بخش Wordfence > Dashboard بروید.
  2. اگر از نسخه رایگان استفاده می‌کنید، پیشنهاد می‌شود گزینه‌های پیش‌فرض را تایید کنید.
  3. در بخش Firewall، فایروال را فعال کنید.
  4. در بخش Scan، اسکن بدافزار را فعال کرده و زمان‌بندی اسکن‌ها را تنظیم کنید.
  5. به Login Security بروید و Brute Force Protection را فعال کنید تا از حملات تلاش ورود ناموفق جلوگیری شود.

2. فعال‌سازی افزونه iThemes Security

• نصب و فعال‌سازی افزونه:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به افزونه‌ها > افزودن جدید بروید.
  3. در جعبه جستجو، iThemes Security را جستجو کنید.
  4. روی گزینه اکنون نصب کن و سپس فعال‌سازی کلیک کنید.
• تنظیمات اولیه:
  1. پس از فعال‌سازی، به بخش Security بروید.
  2. روی Dashboard کلیک کنید تا گزارش وضعیت امنیتی سایت شما نمایش داده شود.
  3. برای فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA)، به بخش Two-Factor Authentication بروید و آن را فعال کنید.
  4. در بخش Brute Force Protection، تعداد تلاش‌های ورود ناموفق را محدود کرده و دسترسی به بخش مدیریت سایت را از IPهای مشکوک مسدود کنید.
  5. Security Tweaks را برای انجام تنظیمات امنیتی بیشتر فعال کنید.

3. فعال‌سازی افزونه Sucuri Security

• نصب و فعال‌سازی افزونه:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به افزونه‌ها > افزودن جدید بروید.
  3. در جعبه جستجو، Sucuri Security را جستجو کنید.
  4. روی گزینه اکنون نصب کن و سپس فعال‌سازی کلیک کنید.
• تنظیمات اولیه:
  1. پس از فعال‌سازی، به بخش Sucuri Security > Settings بروید.
  2. Web Application Firewall (WAF) را فعال کنید.
  3. برای فعال‌سازی اسکن بدافزار، گزینه Malware Scanning را فعال کنید.
  4. Blacklists Monitoring را فعال کنید تا وضعیت سایت شما در موتورهای جستجو و لیست‌های سیاه نظارت شود.

4. فعال‌سازی افزونه All In One WP Security & Firewall

• نصب و فعال‌سازی افزونه:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به افزونه‌ها > افزودن جدید بروید.
  3. در جعبه جستجو، All In One WP Security & Firewall را جستجو کنید.
  4. روی گزینه اکنون نصب کن و سپس فعال‌سازی کلیک کنید.
• تنظیمات اولیه:
  1. پس از فعال‌سازی، به بخش WP Security بروید.
  2. در بخش Basic Security، تنظیمات اولیه مانند تغییر نام کاربری پیش‌فرض و جلوگیری از دسترسی به wp-admin را انجام دهید.
  3. Firewall را فعال کنید و گزینه‌های آن را برای محافظت در برابر حملات تنظیم کنید.
  4. در بخش Login Security، محدودیت تعداد تلاش‌های ورود ناموفق و محافظت از صفحاتی که برای ورود استفاده می‌شوند را فعال کنید.
  5. Backup را برای پشتیبان‌گیری منظم فعال کنید.

5. فعال‌سازی افزونه Shield Security

• نصب و فعال‌سازی افزونه:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به افزونه‌ها > افزودن جدید بروید.
  3. در جعبه جستجو، Shield Security را جستجو کنید.
  4. روی گزینه اکنون نصب کن و سپس فعال‌سازی کلیک کنید.
• تنظیمات اولیه:
  1. پس از فعال‌سازی، به بخش Shield Security > Settings بروید.
  2. در بخش Firewall, فایروال را فعال کنید.
  3. Two Factor Authentication را فعال کنید تا از ورود غیرمجاز جلوگیری شود.
  4. گزینه Bad Bot Protection را فعال کنید تا ربات‌های مخرب مسدود شوند.
  5. Security Scanner را برای بررسی سایت از نظر آسیب‌پذیری‌ها فعال کنید.

نکات مهم برای پیکربندی:

• پیکربندی فایروال: در هر افزونه امنیتی، پیکربندی فایروال یکی از مهم‌ترین بخش‌هاست که باید به دقت تنظیم شود.
• پشتیبان‌گیری: همیشه از تنظیمات پشتیبان‌گیری خودکار استفاده کنید تا در صورت بروز مشکلات، بتوانید سایت خود را بازیابی کنید.
• احراز هویت دو مرحله‌ای: استفاده از این ویژگی برای تمامی کاربران به ویژه مدیران سایت، ضروری است.
• اسکن بدافزار: حتماً اسکن بدافزار را فعال کنید و زمان‌بندی منظم برای انجام آن تنظیم کنید.

با انجام این مراحل، سایت شما از تهدیدات امنیتی محافظت خواهد شد و در برابر حملات مختلف مقاوم‌تر می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”اسکن سایت برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]اسکن سایت برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها یکی از مهم‌ترین گام‌ها در فرآیند حفظ امنیت وب‌سایت است. این اسکن‌ها می‌توانند نقاط ضعف سایت را شناسایی کرده و اقدامات اصلاحی را قبل از حملات احتمالی انجام دهند. در اینجا نحوه اسکن سایت برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها با استفاده از افزونه‌های مختلف وردپرس را توضیح می‌دهیم:

1. اسکن با افزونه Wordfence Security

• گام‌های اسکن:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Wordfence > Scan بروید.
  3. در این بخش، می‌توانید اسکن دستی سایت را شروع کنید. افزونه به طور خودکار فایل‌های هسته‌ای وردپرس، پلاگین‌ها، و تم‌ها را اسکن می‌کند.
  4. در صورتی که بدافزاری شناسایی شود، Wordfence اقدامات مربوط به حذف آن‌ها را پیشنهاد می‌دهد.
• تنظیمات اسکن:
  1. به Wordfence > All Options بروید.
  2. در اینجا، می‌توانید تنظیمات اسکن را سفارشی کنید. می‌توانید تعیین کنید که فایل‌ها و مسیرهای خاصی از اسکن حذف شوند یا برعکس.

2. اسکن با افزونه iThemes Security

• گام‌های اسکن:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Security > Settings بروید.
  3. در بخش File Change Detection، این قابلیت را فعال کنید تا تغییرات در فایل‌های سایت شما شناسایی شود.
  4. برای اسکن آسیب‌پذیری‌ها، از Security Check استفاده کنید. این ابزار بررسی می‌کند که آیا تنظیمات امنیتی به درستی انجام شده‌اند یا خیر.
• تنظیمات اسکن:
  1. به iThemes Security > Advanced Settings بروید.
  2. از این قسمت، می‌توانید اسکن‌های امنیتی و گزینه‌های حفاظت اضافی مانند شناسایی تغییرات در فایل‌های سایت و نظارت بر فایل‌های غیرمجاز را فعال کنید.

3. اسکن با افزونه Sucuri Security

• گام‌های اسکن:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Sucuri Security > Malware Scan بروید.
  3. در این بخش، شما می‌توانید اسکن سایت را برای شناسایی بدافزارها و تهدیدات دیگر شروع کنید.
  4. پس از اتمام اسکن، گزارشی از تهدیدات شناسایی‌شده دریافت خواهید کرد و پیشنهادات برای حل مشکلات ارائه می‌شود.
• تنظیمات اسکن:
  1. به Sucuri Security > Settings بروید.
  2. در اینجا، می‌توانید تنظیمات مربوط به اسکن بدافزار و نظارت بر سایت را سفارشی کنید.
  3. از گزینه Security Activity Monitoring برای نظارت بر فعالیت‌های مشکوک استفاده کنید.

4. اسکن با افزونه All In One WP Security & Firewall

• گام‌های اسکن:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به WP Security > Security Scanner بروید.
  3. در این قسمت، می‌توانید از ابزار اسکنر برای بررسی وضعیت امنیتی سایت خود استفاده کنید.
  4. افزونه به‌طور خودکار آسیب‌پذیری‌ها و نقاط ضعف موجود در سایت را شناسایی می‌کند و پیشنهاداتی برای اصلاح آن‌ها ارائه می‌دهد.
• تنظیمات اسکن:
  1. به WP Security > Settings بروید.
  2. در این بخش می‌توانید تنظیمات مربوط به اسکن امنیتی و شناسایی آسیب‌پذیری‌ها را پیکربندی کنید.

5. اسکن با افزونه Shield Security

• گام‌های اسکن:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Shield Security > Security Scanner بروید.
  3. در این قسمت، اسکن بدافزار و آسیب‌پذیری‌ها را انجام دهید. افزونه به‌طور خودکار سایت شما را برای شناسایی تهدیدات بررسی می‌کند.
• تنظیمات اسکن:
  1. به Shield Security > Settings بروید.
  2. در اینجا، می‌توانید تنظیمات اسکن بدافزار و نظارت بر فعالیت‌های مشکوک را انجام دهید.

نکات مهم در اسکن سایت برای آسیب‌پذیری‌ها:

1. اسکن منظم: اسکن سایت باید به صورت منظم انجام شود. بسیاری از افزونه‌ها امکان برنامه‌ریزی اسکن‌ها را فراهم می‌کنند.
2. نگهداری از نسخه پشتیبان: قبل از انجام هر گونه تغییر یا حذف فایل، از سایت نسخه پشتیبان تهیه کنید.
3. نظارت بر فایل‌ها: برای شناسایی تغییرات مشکوک در فایل‌های سایت، از ابزارهای تغییر فایل استفاده کنید.
4. به‌روزرسانی مداوم افزونه‌ها و تم‌ها: افزونه‌ها و تم‌ها باید به‌روز نگه داشته شوند تا از آسیب‌پذیری‌های شناخته شده جلوگیری شود.
5. گزارش‌ها و اقدامات اصلاحی: پس از اسکن، گزارش‌هایی درباره تهدیدات شناسایی‌شده دریافت خواهید کرد. این گزارش‌ها را به دقت بررسی کرده و اقدامات اصلاحی لازم را انجام دهید.

با استفاده از این ابزارها و نکات، می‌توانید سایت خود را برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها اسکن کرده و از تهدیدات امنیتی جلوگیری کنید.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”3. کنترل دسترسی با افزونه‌ها:” subtitle=”توضیحات کامل”]کنترل دسترسی در سایت‌های وردپرسی با استفاده از افزونه‌های امنیتی به شما این امکان را می‌دهد که دسترسی کاربران را به بخش‌های مختلف سایت محدود کرده و از ورود غیرمجاز به سیستم جلوگیری کنید. افزونه‌های امنیتی به شما ابزارهایی برای مدیریت دسترسی، مانند محدود کردن دسترسی به داشبورد وردپرس، کنترل دسترسی به صفحات خاص و مدیریت سطوح دسترسی کاربران، ارائه می‌دهند. در اینجا نحوه کنترل دسترسی با افزونه‌ها را بررسی می‌کنیم:

1. کنترل دسترسی با افزونه Wordfence Security

• محدود کردن تلاش‌های ورود ناموفق:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Wordfence > All Options بروید.
  3. در بخش Brute Force Protection، محدودیت‌هایی را برای تعداد تلاش‌های ورود ناموفق تنظیم کنید. این کار از حملات بروت‌فورس جلوگیری می‌کند.
  4. می‌توانید دسترسی به IPهای مشکوک را مسدود کنید و مدت زمان مسدود شدن را تنظیم کنید.
• محدود کردن دسترسی به بخش‌های مدیریتی:
  1. از بخش Firewall، می‌توانید محدودیت‌هایی را برای دسترسی به داشبورد وردپرس تنظیم کنید.
  2. به عنوان مثال، می‌توانید دسترسی به بخش‌هایی مانند wp-admin را برای برخی آدرس‌های IP مسدود کنید.

2. کنترل دسترسی با افزونه iThemes Security

• کنترل دسترسی به داشبورد وردپرس:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Security > Settings بروید.
  3. در بخش Away Mode، می‌توانید دسترسی به داشبورد وردپرس را در ساعت‌های خاصی محدود کنید.
• محدود کردن دسترسی به صفحات خاص:
  1. از بخش File Change Detection، می‌توانید دسترسی به فایل‌های حساس سایت را مدیریت کنید و تغییرات در آن‌ها را نظارت کنید.
• مدیریت سطح دسترسی کاربران:
  1. به بخش User Security بروید.
  2. در این بخش می‌توانید دسترسی کاربران را به بخش‌های مختلف سایت تنظیم کنید و محدودیت‌هایی برای تغییرات در تنظیمات امنیتی اعمال کنید.

3. کنترل دسترسی با افزونه Sucuri Security

• محدود کردن دسترسی به داشبورد:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Sucuri Security > Settings بروید.
  3. در بخش Access Control، می‌توانید دسترسی به داشبورد وردپرس را محدود کنید و فقط به IPهای خاص اجازه دسترسی بدهید.
• نظارت بر فعالیت‌های مشکوک:
  1. با فعال کردن Security Activity Monitoring، می‌توانید فعالیت‌های مشکوک کاربران را شناسایی کرده و به آن‌ها واکنش نشان دهید.
• کنترل دسترسی به فایل‌های حساس:
  1. در بخش File Integrity Monitoring، می‌توانید تغییرات در فایل‌های حساس سایت را کنترل کرده و از دسترسی غیرمجاز به این فایل‌ها جلوگیری کنید.

4. کنترل دسترسی با افزونه All In One WP Security & Firewall

• محدود کردن دسترسی به داشبورد وردپرس:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به WP Security > Settings بروید.
  3. در بخش Login Lockdown، محدودیت‌هایی برای تعداد تلاش‌های ورود ناموفق اعمال کنید.
• محدود کردن دسترسی به صفحات خاص:
  1. در بخش Firewall، می‌توانید دسترسی به برخی صفحات خاص (مانند wp-login.php و wp-admin) را از آدرس‌های IP مشکوک مسدود کنید.
• تنظیم سطوح دسترسی برای کاربران:
  1. از بخش User Accounts، می‌توانید دسترسی‌ها و سطح مجوزهای کاربران را بررسی و تنظیم کنید.

5. کنترل دسترسی با افزونه Shield Security

• محدود کردن دسترسی به داشبورد وردپرس:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Shield Security > Settings بروید.
  3. در بخش Login Protection، می‌توانید محدودیت‌هایی برای تلاش‌های ورود ناموفق اعمال کنید.
• فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA):
  1. از بخش Two-Factor Authentication، احراز هویت دو مرحله‌ای را برای کاربران فعال کنید.
• محدود کردن دسترسی به صفحات خاص:
  1. با استفاده از Bad Bot Protection، می‌توانید دسترسی ربات‌های مخرب را محدود کنید.

نکات مهم در کنترل دسترسی:

1. استفاده از احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA): این ویژگی کمک می‌کند تا علاوه بر نام کاربری و رمز عبور، یک کد اضافی برای ورود نیاز باشد که سطح امنیت سایت را به طرز قابل توجهی افزایش می‌دهد.
2. محدود کردن دسترسی به بخش‌های حساس: از امکاناتی مانند Away Mode یا Access Control برای محدود کردن دسترسی به داشبورد وردپرس استفاده کنید.
3. نظارت بر فعالیت‌های کاربران: از افزونه‌هایی مانند Security Activity Monitoring برای بررسی فعالیت‌های مشکوک و غیرمجاز استفاده کنید.
4. مدیریت سطوح دسترسی کاربران: کاربران مختلف سایت باید دسترسی محدود به قسمت‌های مختلف سایت داشته باشند. افزونه‌ها به شما این امکان را می‌دهند که سطح دسترسی هر کاربر را به‌طور دقیق تنظیم کنید.
5. پشتیبان‌گیری منظم: برای اطمینان از امنیت بیشتر، همیشه از سایت خود نسخه پشتیبان تهیه کنید تا در صورت بروز مشکلات دسترسی، بتوانید اطلاعات خود را بازیابی کنید.

با استفاده از این ابزارها و نکات، می‌توانید دسترسی‌ها را به‌طور کامل کنترل کرده و از سایت خود در برابر تهدیدات امنیتی محافظت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت کاربران و دسترسی‌ها با افزونه‌های امنیتی” subtitle=”توضیحات کامل”]مدیریت کاربران و دسترسی‌ها یکی از اجزای حیاتی امنیت سایت وردپرس است که به شما این امکان را می‌دهد تا به طور دقیق تعیین کنید چه کسانی به چه بخش‌هایی از سایت دسترسی دارند. افزونه‌های امنیتی وردپرس ابزارهای متنوعی برای مدیریت دسترسی‌ها و سطوح مجوز کاربران ارائه می‌دهند. در اینجا نحوه مدیریت کاربران و دسترسی‌ها با استفاده از افزونه‌های امنیتی مختلف توضیح داده می‌شود:

1. مدیریت کاربران و دسترسی‌ها با افزونه Wordfence Security

• مدیریت دسترسی به داشبورد و صفحات مدیریتی:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Wordfence > All Options بروید.
  3. در بخش Login Security، می‌توانید محدودیت‌هایی برای تلاش‌های ورود ناموفق اعمال کنید.
  4. در Brute Force Protection، دسترسی به صفحات مدیریت را برای کاربران نامعتبر یا IPهای مشکوک مسدود کنید.
• نظارت بر فعالیت‌های کاربران:
  1. به Wordfence > Live Traffic بروید.
  2. در این بخش، می‌توانید ترافیک سایت و فعالیت‌های مشکوک کاربران را مشاهده کنید.
• محدود کردن دسترسی به فایل‌ها:
  1. از بخش Firewall، تنظیمات فایروال را برای محدود کردن دسترسی به فایل‌های حساس وردپرس مانند wp-admin و wp-login.php تنظیم کنید.

2. مدیریت کاربران و دسترسی‌ها با افزونه iThemes Security

• مدیریت سطح دسترسی کاربران:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Security > User Security بروید.
  3. در این بخش می‌توانید دسترسی کاربران را بررسی کرده و سطح دسترسی هر کدام را تنظیم کنید.
• فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA):
  1. به بخش Two-Factor Authentication بروید و برای کاربران خاص، این قابلیت را فعال کنید.
  2. این کار باعث می‌شود که کاربران برای ورود به سایت علاوه بر نام کاربری و رمز عبور، نیاز به وارد کردن یک کد اضافی داشته باشند.
• کنترل دسترسی به بخش‌های خاص سایت:
  1. در Away Mode می‌توانید دسترسی به داشبورد وردپرس را در زمان‌های خاصی محدود کنید.
  2. در این بخش می‌توانید ساعات دسترسی به سایت را برای کاربران مختلف تنظیم کنید.

3. مدیریت کاربران و دسترسی‌ها با افزونه Sucuri Security

• نظارت بر فعالیت‌های کاربران:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Sucuri Security > Activity Log بروید.
  3. این بخش به شما اجازه می‌دهد که تمامی فعالیت‌های کاربران را نظارت کنید و در صورت شناسایی فعالیت‌های مشکوک، اقدام کنید.
• محدود کردن دسترسی به IPهای خاص:
  1. به بخش Firewall بروید.
  2. می‌توانید دسترسی به داشبورد وردپرس و دیگر بخش‌های سایت را از آدرس‌های IP خاص مسدود کنید.
• محدود کردن دسترسی به فایل‌ها:
  1. در بخش File Integrity Monitoring می‌توانید نظارت کنید که آیا تغییرات غیرمجاز در فایل‌های سایت ایجاد شده یا خیر و از دسترسی غیرمجاز جلوگیری کنید.

4. مدیریت کاربران و دسترسی‌ها با افزونه All In One WP Security & Firewall

• مدیریت کاربران و سطح دسترسی:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به WP Security > User Accounts بروید.
  3. در این بخش می‌توانید به راحتی سطوح دسترسی کاربران را مدیریت کنید و تعیین کنید که چه کسانی به چه بخش‌هایی از سایت دسترسی داشته باشند.
• محدود کردن دسترسی به صفحات حساس:
  1. از Login Lockdown برای محدود کردن تعداد تلاش‌های ناموفق برای ورود استفاده کنید.
  2. با استفاده از Firewall، می‌توانید دسترسی به صفحات مهم مانند wp-login.php و wp-admin را مسدود کنید.
• مدیریت دسترسی به افزونه‌ها و تم‌ها:
  1. از بخش Security Tweaks، می‌توانید دسترسی به بخش‌های مختلف وردپرس مانند پلاگین‌ها و تم‌ها را برای کاربران خاص محدود کنید.

5. مدیریت کاربران و دسترسی‌ها با افزونه Shield Security

• مدیریت سطوح دسترسی کاربران:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Shield Security > User Roles بروید.
  3. در این بخش می‌توانید سطوح دسترسی کاربران مختلف را به طور دقیق تنظیم کنید و هر کاربر را به نقشی خاص مانند مدیر، ویرایشگر یا مشتری اختصاص دهید.
• فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA):
  1. به Two-Factor Authentication بروید و این ویژگی را برای کاربران خود فعال کنید تا از امنیت بیشتر برخوردار شوند.
• نظارت بر فعالیت‌های کاربران:
  1. در بخش Audit Logs می‌توانید تمامی فعالیت‌های کاربران را نظارت کنید و بررسی کنید که چه تغییراتی در سایت شما انجام شده است.
• محدود کردن دسترسی به IPهای خاص:
  1. در بخش Bad Bot Protection می‌توانید دسترسی ربات‌ها و IPهای مشکوک را مسدود کنید.

نکات مهم در مدیریت کاربران و دسترسی‌ها:

1. سطوح دسترسی دقیق: کاربران مختلف سایت باید سطوح دسترسی مختلفی داشته باشند. برای مثال، مدیر سایت می‌تواند به تمامی بخش‌ها دسترسی داشته باشد، در حالی که ویرایشگران فقط به محتوای سایت دسترسی دارند.
2. استفاده از احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA): این ویژگی به شما کمک می‌کند که امنیت حساب‌های کاربران را افزایش دهید. هر کاربری که به داشبورد دسترسی دارد، باید از این ویژگی استفاده کند.
3. نظارت بر فعالیت‌های کاربران: نظارت بر فعالیت‌های کاربران به شما کمک می‌کند تا تغییرات مشکوک را شناسایی کرده و اقدامات امنیتی لازم را انجام دهید.
4. محدود کردن دسترسی به صفحات مدیریتی: از ویژگی‌هایی مانند Away Mode یا Login Lockdown برای محدود کردن دسترسی به بخش‌های مدیریتی سایت استفاده کنید تا از دسترسی غیرمجاز جلوگیری کنید.
5. پیکربندی دقیق فایروال: استفاده از فایروال‌های قدرتمند برای محدود کردن دسترسی به صفحات حساس مانند wp-admin و wp-login.php به کاربران و IPهای مشخص بسیار مهم است.

با استفاده از افزونه‌های امنیتی و اعمال این نکات، می‌توانید کاربران و دسترسی‌های سایت خود را به‌طور کامل مدیریت کرده و امنیت سایت وردپرسی خود را بهبود بخشید.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” title=”ثبت فعالیت‌های کاربران (Audit Logs)” subtitle=”توضیحات کامل”]ثبت فعالیت‌های کاربران (Audit Logs) یک ویژگی مهم در امنیت سایت‌های وردپرسی است که به شما امکان می‌دهد تمامی فعالیت‌های انجام‌شده توسط کاربران را ثبت و نظارت کنید. این فعالیت‌ها شامل ورود و خروج کاربران، تغییرات در محتوا، نصب یا حذف پلاگین‌ها و تم‌ها، تغییرات در تنظیمات و هرگونه اقدام مدیریتی دیگر است. با استفاده از افزونه‌های امنیتی، شما می‌توانید فعالیت‌های کاربران را به طور دقیق ثبت کرده و در صورت لزوم واکنش نشان دهید.

1. ثبت فعالیت‌های کاربران با افزونه Wordfence Security

• نظارت بر فعالیت‌های کاربران:
  • افزونه Wordfence از Live Traffic برای مانیتورینگ فعالیت‌های آنلاین استفاده می‌کند. این بخش فعالیت‌های آنلاین، ورود و خروج کاربران، تلاش‌های ورود ناموفق و درخواست‌های مشکوک را نشان می‌دهد.
  • برای مشاهده گزارش‌ها:
    1. به Wordfence > Live Traffic بروید.
    2. در این بخش می‌توانید فعالیت‌های مشکوک کاربران و ربات‌ها را مشاهده کنید.
• گزارش‌های امنیتی:
  • برای نظارت دقیق‌تر بر فعالیت‌های کاربران و شناسایی تهدیدات امنیتی، شما می‌توانید اسکن‌های امنیتی Wordfence را اجرا کرده و گزارش‌هایی شامل تغییرات مشکوک و تهدیدات شناسایی‌شده دریافت کنید.
  • برای مشاهده گزارش‌های اسکن:
    1. به Wordfence > Scan بروید.
    2. گزارشی از اسکن‌ها و مشکلات امنیتی سایت خود دریافت کنید.

2. ثبت فعالیت‌های کاربران با افزونه iThemes Security

• Activity Log (گزارش فعالیت‌ها):
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Security > Activity Log بروید.
  3. در این بخش، تمامی فعالیت‌های سایت از جمله ورود و خروج کاربران، تغییرات در محتوا، تغییرات تنظیمات، نصب و حذف پلاگین‌ها و تم‌ها، و هر اقدام دیگر ثبت می‌شود.
• ویژگی‌های خاص Activity Log:
  • این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که تمامی فعالیت‌های کاربران را به تفصیل مشاهده کنید و بررسی کنید که آیا تغییرات غیرمجاز یا مشکوک در سایت شما رخ داده است یا خیر.
  • می‌توانید گزارشات مربوط به تلاش‌های ورود ناموفق را نیز مشاهده کرده و از این طریق اقدامات امنیتی لازم را انجام دهید.

3. ثبت فعالیت‌های کاربران با افزونه Sucuri Security

• Activity Log (گزارش فعالیت‌ها):
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Sucuri Security > Activity Log بروید.
  3. در این بخش، تمامی فعالیت‌های مهم سایت، از جمله تغییرات در محتوا، نصب یا حذف پلاگین‌ها، تغییرات در تنظیمات و تغییرات فایل‌ها ثبت می‌شود.
• ویژگی‌های ثبت فعالیت‌ها:
  • این بخش به شما امکان می‌دهد که تاریخچه کامل فعالیت‌ها و تغییرات را مشاهده کرده و از ورود‌های مشکوک یا تغییرات غیرمجاز آگاه شوید.

4. ثبت فعالیت‌های کاربران با افزونه All In One WP Security & Firewall

• Activity Log (گزارش فعالیت‌ها):
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به WP Security > User Accounts بروید.
  3. در این بخش تمامی فعالیت‌های کاربران مانند ورود، تغییرات در محتوا، تنظیمات و پلاگین‌ها ثبت می‌شود.
• ویژگی‌های Activity Log:
  • از این بخش می‌توانید به راحتی فعالیت‌های غیرمجاز را شناسایی کرده و اقداماتی برای جلوگیری از آن‌ها انجام دهید.

5. ثبت فعالیت‌های کاربران با افزونه Shield Security

• Audit Logs (گزارش فعالیت‌ها):
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به Shield Security > Audit Logs بروید.
  3. در این بخش، تمامی فعالیت‌های کاربران ثبت می‌شود. این اطلاعات شامل ورود و خروج کاربران، تغییرات در تنظیمات، نصب و حذف پلاگین‌ها و بسیاری از اقدامات دیگر است.
• ویژگی‌های خاص:
  • این افزونه به شما امکان می‌دهد که فعالیت‌های کاربران را با جزئیات دقیق مشاهده کنید و متوجه شوید که آیا هرگونه تغییر غیرمجاز در سایت انجام شده است یا خیر.
  • این ویژگی می‌تواند در شناسایی حملات و تهدیدات امنیتی مفید باشد.

ویژگی‌های کلیدی در ثبت فعالیت‌های کاربران (Audit Logs):

1. دقت در ثبت فعالیت‌ها: ثبت تمامی فعالیت‌های کاربران شامل ورود و خروج، تغییرات در تنظیمات، نصب و حذف پلاگین‌ها و تغییرات در محتوا.
2. شناسایی تغییرات غیرمجاز: شناسایی تغییرات غیرمجاز در سایت به‌ویژه تغییرات در فایل‌های حساس و تنظیمات مهم.
3. نظارت بر تلاش‌های ورود ناموفق: ثبت تلاش‌های ناموفق ورود به سایت و جلوگیری از حملات بروت‌فورس.
4. گزارش‌گیری و هشدارها: دریافت گزارش‌های منظم و هشدار در صورت شناسایی فعالیت‌های مشکوک یا تهدیدات امنیتی.
5. امکان جستجو و فیلتر کردن گزارش‌ها: امکان جستجو و فیلتر کردن گزارش‌ها برای شناسایی فعالیت‌های خاص و تجزیه‌وتحلیل آن‌ها.
6. امنیت بیشتر با احراز هویت دو مرحله‌ای: استفاده از احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) برای افزایش امنیت و نظارت دقیق‌تر بر فعالیت‌های کاربران.

نکات:

• نظارت مستمر: همیشه فعالیت‌های کاربران را به‌طور مستمر نظارت کنید تا هرگونه تغییر غیرمجاز را به‌موقع شناسایی کنید.
• پشتیبانی از ثبت گزارش‌ها: ثبت و ذخیره گزارش‌های فعالیت کاربران برای بازبینی در آینده یا بررسی مشکلات امنیتی بسیار مفید است.
• اعمال اقدام امنیتی فوری: در صورت شناسایی فعالیت مشکوک، اقدامات فوری مانند مسدود کردن IPهای مشکوک یا مسدود کردن دسترسی به بخش‌های خاص سایت را انجام دهید.

ثبت فعالیت‌های کاربران به‌عنوان یکی از ویژگی‌های حیاتی در حفاظت از سایت‌های وردپرس، به شما این امکان را می‌دهد که در برابر تهدیدات و حملات امنیتی ایمن‌تر باشید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”نظارت بر تغییرات فایل‌ها و فعالیت‌های غیرعادی” subtitle=”توضیحات کامل”]

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”2. تهیه نسخه پشتیبان:” subtitle=”توضیحات کامل”]تهیه نسخه پشتیبان (Backup) از سایت وردپرس یکی از مهم‌ترین اقدامات امنیتی است که باید به‌طور منظم انجام شود. نسخه‌های پشتیبان به شما این امکان را می‌دهند که در صورت بروز هرگونه مشکل یا حمله به سایت، بتوانید سایت خود را بازیابی کنید و از دست رفتن داده‌ها جلوگیری کنید. افزونه‌های مختلفی برای تهیه نسخه پشتیبان در وردپرس وجود دارند که می‌توانند به شما کمک کنند تا این فرآیند را به‌طور خودکار و بدون دردسر انجام دهید.

1. تهیه نسخه پشتیبان با افزونه UpdraftPlus

افزونه UpdraftPlus یکی از محبوب‌ترین افزونه‌های پشتیبان‌گیری در وردپرس است. این افزونه به شما امکان می‌دهد تا پشتیبان‌گیری خودکار و دستی از سایت وردپرس انجام دهید و آن را در مکان‌های مختلف ذخیره کنید.

• نحوه استفاده از UpdraftPlus:
  1. وارد داشبورد وردپرس شوید.
  2. به افزونه‌ها > افزودن بروید و افزونه UpdraftPlus را جستجو کرده و نصب کنید.
  3. پس از نصب، به تنظیمات > UpdraftPlus Backups بروید.
  4. در این بخش می‌توانید تنظیمات پشتیبان‌گیری خودکار (زمان‌بندی پشتیبان‌گیری) و مقصد ذخیره‌سازی نسخه پشتیبان (مانند Google Drive، Dropbox، یا FTP) را انتخاب کنید.
  5. برای تهیه نسخه پشتیبان دستی، روی پشتیبان‌گیری اکنون کلیک کنید.
• ویژگی‌های UpdraftPlus:
  • امکان ذخیره پشتیبان‌ها در سرویس‌های ابری مانند Google Drive، Dropbox، OneDrive و Amazon S3.
  • قابلیت برنامه‌ریزی پشتیبان‌گیری به‌صورت خودکار (روزانه، هفتگی، ماهانه).
  • امکان پشتیبان‌گیری از پایگاه داده، فایل‌های تم، پلاگین‌ها و آپلودهای سایت.
  • امکان بازیابی سریع نسخه پشتیبان.

2. تهیه نسخه پشتیبان با افزونه BackupBuddy

افزونه BackupBuddy یک افزونه حرفه‌ای پشتیبان‌گیری است که امکانات گسترده‌ای برای تهیه نسخه پشتیبان و بازیابی سایت فراهم می‌آورد.

• نحوه استفاده از BackupBuddy:
  1. افزونه BackupBuddy را از سایت iThemes خریداری و نصب کنید.
  2. پس از نصب، به BackupBuddy > Backups بروید.
  3. در این بخش می‌توانید گزینه‌های پشتیبان‌گیری را تنظیم کرده و زمان‌بندی پشتیبان‌گیری خودکار را انتخاب کنید.
  4. برای تهیه پشتیبان دستی، روی Create Backup کلیک کنید.
  5. همچنین می‌توانید پشتیبان‌ها را در فضاهای ابری مختلف مانند Amazon S3، Dropbox، یا Google Drive ذخیره کنید.
• ویژگی‌های BackupBuddy:
  • پشتیبان‌گیری از تمامی محتوای سایت (پایگاه داده، تم‌ها، پلاگین‌ها، فایل‌ها و آپلودها).
  • ذخیره نسخه‌های پشتیبان در فضای ابری یا سرور FTP.
  • امکان بازیابی سایت در صورت بروز مشکل یا خرابی.
  • امکان انتقال سایت به سرور جدید با استفاده از نسخه پشتیبان.

3. تهیه نسخه پشتیبان با افزونه VaultPress (Jetpack Backup)

افزونه VaultPress که تحت برند Jetpack قرار دارد، یکی دیگر از افزونه‌های معتبر پشتیبان‌گیری است که به‌طور خودکار نسخه‌های پشتیبان از سایت شما تهیه می‌کند.

• نحوه استفاده از VaultPress:
  1. افزونه VaultPress را از طریق بسته Jetpack نصب کنید.
  2. پس از نصب، به Jetpack > VaultPress بروید.
  3. VaultPress به‌طور خودکار از تمامی داده‌های سایت شما پشتیبان‌گیری می‌کند.
  4. نسخه‌های پشتیبان به‌طور روزانه ذخیره می‌شوند و در صورت نیاز می‌توانید آن‌ها را بازیابی کنید.
• ویژگی‌های VaultPress:
  • پشتیبان‌گیری خودکار و ذخیره‌سازی نسخه‌ها در سرورهای امن.
  • امکان بازیابی سریع و ساده سایت.
  • قابلیت اسکن سایت برای شناسایی تهدیدات امنیتی و آسیب‌پذیری‌ها.
  • گزارش‌های دقیق از وضعیت پشتیبان‌گیری و مشکلات سایت.

4. تهیه نسخه پشتیبان با افزونه BackWPup

افزونه BackWPup یکی از افزونه‌های رایگان و قدرتمند برای پشتیبان‌گیری سایت وردپرس است. این افزونه به شما این امکان را می‌دهد که به‌طور خودکار یا دستی از سایت خود نسخه پشتیبان تهیه کرده و آن را در مکان‌های مختلف ذخیره کنید.

• نحوه استفاده از BackWPup:
  1. افزونه BackWPup را نصب و فعال کنید.
  2. به BackWPup > Add New Job بروید.
  3. در این بخش می‌توانید تنظیمات پشتیبان‌گیری را انتخاب کنید، از جمله نوع پشتیبان (پایگاه داده، فایل‌ها و تم‌ها) و مقصد ذخیره‌سازی (Google Drive، Dropbox، FTP).
  4. برای انجام پشتیبان‌گیری دستی، روی Run Now کلیک کنید.
• ویژگی‌های BackWPup:
  • امکان پشتیبان‌گیری از فایل‌ها، پایگاه داده، تم‌ها، پلاگین‌ها و آپلودهای سایت.
  • قابلیت ذخیره نسخه‌های پشتیبان در مکان‌های مختلف مانند Google Drive، Dropbox، FTP، Amazon S3.
  • امکان برنامه‌ریزی پشتیبان‌گیری خودکار.
  • بازیابی سریع نسخه‌های پشتیبان.

5. تهیه نسخه پشتیبان با افزونه Duplicator

افزونه Duplicator برای ایجاد نسخه‌های پشتیبان و انتقال سایت به یک سرور جدید یا دامین جدید بسیار مفید است.

• نحوه استفاده از Duplicator:
  1. افزونه Duplicator را نصب و فعال کنید.
  2. به Duplicator > Packages بروید.
  3. روی Create New کلیک کنید و فرآیند پشتیبان‌گیری را شروع کنید.
  4. پس از تکمیل، می‌توانید نسخه پشتیبان را دانلود کرده و در صورت نیاز آن را در سرور جدید نصب کنید.
• ویژگی‌های Duplicator:
  • امکان انتقال سایت به سرور جدید با استفاده از نسخه پشتیبان.
  • امکان پشتیبان‌گیری از تمام فایل‌ها و پایگاه داده سایت.
  • امکان برنامه‌ریزی برای پشتیبان‌گیری خودکار (در نسخه پرو).

نکات مهم برای تهیه نسخه پشتیبان:

1. زمان‌بندی پشتیبان‌گیری خودکار: تنظیم پشتیبان‌گیری خودکار به شما این امکان را می‌دهد که بدون نگرانی از دست دادن داده‌ها، نسخه‌های پشتیبان جدید ایجاد کنید.
2. ذخیره نسخه‌های پشتیبان در مکان‌های امن: نسخه‌های پشتیبان را در فضای ابری مانند Google Drive، Dropbox یا Amazon S3 ذخیره کنید تا از امنیت بالایی برخوردار باشند.
3. گزارش‌های منظم: از افزونه‌هایی که گزارش‌های دقیق از وضعیت پشتیبان‌گیری به شما ارائه می‌دهند، استفاده کنید.
4. بازیابی سریع: از فرآیند بازیابی نسخه پشتیبان اطمینان حاصل کنید که در مواقع اضطراری بتوانید سایت خود را به سرعت بازیابی کنید.

تهیه نسخه پشتیبان به‌طور منظم و ذخیره‌سازی آن در مکان‌های مختلف، از مهم‌ترین اقدامات برای حفاظت از سایت وردپرس در برابر مشکلات و حملات احتمالی است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از ابزارهای پشتیبان‌گیری (UpdraftPlus، BackupBuddy)” subtitle=”توضیحات کامل”]استفاده از ابزارهای پشتیبان‌گیری برای سایت‌های وردپرس یکی از مهم‌ترین بخش‌های حفظ امنیت و عملکرد سایت است. افزونه‌هایی مانند UpdraftPlus و BackupBuddy به شما این امکان را می‌دهند که به‌راحتی از سایت خود نسخه پشتیبان تهیه کرده و آن را بازیابی کنید. در ادامه به نحوه استفاده از این دو افزونه برای پشتیبان‌گیری از سایت وردپرس پرداخته می‌شود.

1. استفاده از افزونه UpdraftPlus

UpdraftPlus یکی از محبوب‌ترین افزونه‌های پشتیبان‌گیری در وردپرس است که امکان تهیه نسخه پشتیبان به‌صورت خودکار و دستی را فراهم می‌کند و از فضای ابری برای ذخیره‌سازی پشتیبان‌ها پشتیبانی می‌کند.

مراحل استفاده از UpdraftPlus:

1. نصب و فعال‌سازی افزونه:
   • وارد داشبورد وردپرس شوید.
   • به بخش افزونه‌ها > افزودن بروید.
   • عبارت UpdraftPlus را جستجو کنید و سپس افزونه را نصب و فعال کنید.
2. تنظیمات اولیه UpdraftPlus:
   • پس از فعال‌سازی، به تنظیمات > UpdraftPlus Backups بروید.
   • در صفحه تنظیمات، می‌توانید تنظیمات پشتیبان‌گیری را مشخص کنید:
     • زمان‌بندی پشتیبان‌گیری: می‌توانید زمان‌بندی پشتیبان‌گیری خودکار (روزانه، هفتگی، ماهانه) را تنظیم کنید.
     • مقصد ذخیره‌سازی پشتیبان‌ها: می‌توانید انتخاب کنید که پشتیبان‌ها در کجا ذخیره شوند (Google Drive، Dropbox، Amazon S3 و غیره).
3. تهیه نسخه پشتیبان دستی:
   • در صفحه تنظیمات UpdraftPlus، روی پشتیبان‌گیری اکنون کلیک کنید.
   • شما می‌توانید انتخاب کنید که چه مواردی را پشتیبان‌گیری کنید: پایگاه داده، فایل‌های تم‌ها و پلاگین‌ها یا هر دو.
   • بعد از اتمام پشتیبان‌گیری، می‌توانید فایل‌های پشتیبان را دانلود یا ذخیره کنید.
4. بازگردانی نسخه پشتیبان:
   • برای بازگردانی نسخه پشتیبان، به UpdraftPlus Backups بروید و لیست پشتیبان‌ها را مشاهده کنید.
   • روی بازیابی کلیک کنید و نسخه پشتیبان مورد نظر را انتخاب کنید تا سایت شما به وضعیت قبل بازگردد.

ویژگی‌های UpdraftPlus:

• پشتیبانی از ذخیره‌سازی ابری (Google Drive، Dropbox، Amazon S3، OneDrive و غیره).
• پشتیبان‌گیری خودکار با امکان تنظیم زمان‌بندی.
• بازیابی آسان سایت از پشتیبان‌ها.
• پشتیبان‌گیری از فایل‌های سایت، پایگاه داده، تم‌ها و پلاگین‌ها.
• امکان ارسال پشتیبان‌ها به ایمیل.

2. استفاده از افزونه BackupBuddy

BackupBuddy افزونه‌ای قدرتمند و حرفه‌ای برای پشتیبان‌گیری از سایت وردپرس است که امکانات گسترده‌ای برای تهیه، ذخیره و بازیابی نسخه‌های پشتیبان فراهم می‌آورد.

مراحل استفاده از BackupBuddy:

1. نصب و فعال‌سازی افزونه:
   • برای نصب BackupBuddy، ابتدا باید آن را از سایت iThemes خریداری کنید.
   • پس از خرید، افزونه را نصب و فعال کنید.
2. تنظیمات اولیه BackupBuddy:
   • پس از فعال‌سازی، به BackupBuddy > Backups بروید.
   • در این بخش می‌توانید انتخاب کنید که چه نوع پشتیبانی را انجام دهید:
     • پشتیبان‌گیری از فایل‌ها و پایگاه داده.
     • پشتیبان‌گیری از تم‌ها و پلاگین‌ها.
3. تهیه نسخه پشتیبان دستی:
   • برای ایجاد نسخه پشتیبان دستی، روی Create Backup کلیک کنید.
   • سپس می‌توانید انتخاب کنید که فقط پایگاه داده یا فایل‌ها را پشتیبان‌گیری کنید، یا تمامی داده‌ها و تنظیمات سایت.
   • پس از اتمام پشتیبان‌گیری، می‌توانید فایل پشتیبان را دانلود کنید و یا آن را در مقصد ذخیره‌سازی تعیین‌شده خود ارسال کنید.
4. تنظیم زمان‌بندی پشتیبان‌گیری خودکار:
   • می‌توانید پشتیبان‌گیری خودکار را تنظیم کنید.
   • برای این کار به BackupBuddy > Settings بروید و زمان‌بندی پشتیبان‌گیری (روزانه، هفتگی، ماهانه) را تنظیم کنید.
   • می‌توانید تعیین کنید که پشتیبان‌ها در فضای ابری (Amazon S3، Dropbox، Google Drive) یا FTP ذخیره شوند.
5. بازیابی نسخه پشتیبان:
   • برای بازگردانی سایت از نسخه پشتیبان، به بخش BackupBuddy > Restore/Migrate بروید.
   • نسخه پشتیبان خود را انتخاب کرده و مراحل بازیابی را دنبال کنید.

ویژگی‌های BackupBuddy:

• پشتیبان‌گیری کامل از سایت (پایگاه داده، فایل‌ها، تم‌ها، پلاگین‌ها و آپلودها).
• انتقال سایت: امکان انتقال سایت به سرور جدید با استفاده از پشتیبان.
• پشتیبانی از ذخیره‌سازی ابری (Amazon S3، Dropbox، Google Drive).
• بازیابی سریع و راحت سایت.
• پشتیبان‌گیری خودکار با تنظیمات زمان‌بندی.

مقایسه بین UpdraftPlus و BackupBuddy:

نتیجه‌گیری:

برای سایت‌های وردپرس، استفاده از ابزارهای پشتیبان‌گیری نظیر UpdraftPlus و BackupBuddy بسیار ضروری است. UpdraftPlus به دلیل رایگان بودن نسخه اصلی و سادگی در استفاده، یکی از گزینه‌های محبوب برای کاربران معمولی است، در حالی که BackupBuddy به‌عنوان یک افزونه حرفه‌ای‌تر، امکانات بیشتری برای پشتیبان‌گیری و انتقال سایت به شما ارائه می‌دهد. انتخاب بین این دو افزونه به نیازهای خاص سایت شما و امکانات مورد نظر بستگی دارد.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”زمان‌بندی خودکار برای پشتیبان‌گیری” subtitle=”توضیحات کامل”]زمان‌بندی خودکار برای پشتیبان‌گیری از سایت وردپرس یکی از امکانات حیاتی برای حفظ امنیت و سلامت سایت است. این ویژگی به شما این امکان را می‌دهد که بدون نیاز به انجام کار دستی، پشتیبان‌های منظم از سایت خود تهیه کنید و از هرگونه خرابی یا مشکلات ناگهانی جلوگیری کنید. در اینجا نحوه تنظیم زمان‌بندی خودکار پشتیبان‌گیری برای دو افزونه محبوب UpdraftPlus و BackupBuddy توضیح داده می‌شود.

تنظیم زمان‌بندی خودکار برای پشتیبان‌گیری در UpdraftPlus

1. نصب و فعال‌سازی افزونه:
   • ابتدا افزونه UpdraftPlus را از بخش افزونه‌ها > افزودن جستجو کرده، نصب و فعال کنید.
2. تنظیم زمان‌بندی خودکار:
   • پس از نصب و فعال‌سازی، به تنظیمات > UpdraftPlus Backups بروید.
   • در بخش UpdraftPlus Settings به قسمت Scheduled Backups بروید.
3. تنظیم زمان‌بندی:
   • در این بخش می‌توانید زمان‌بندی پشتیبان‌گیری خودکار را تنظیم کنید.
     • پشتیبان‌گیری پایگاه داده: برای زمان‌بندی پشتیبان‌گیری از پایگاه داده، یک بازه زمانی مشخص انتخاب کنید (مثلاً روزانه، هفتگی، ماهانه).
     • پشتیبان‌گیری فایل‌ها: می‌توانید پشتیبان‌گیری از فایل‌ها و تم‌ها را نیز زمان‌بندی کنید (مثلاً هر ۴ ساعت یا هر ۲۴ ساعت یکبار).
4. انتخاب مقصد ذخیره‌سازی:
   • در این قسمت می‌توانید انتخاب کنید که پشتیبان‌ها در کجا ذخیره شوند. گزینه‌های مختلفی مانند Google Drive، Dropbox، Amazon S3 و FTP وجود دارد.
5. ذخیره تنظیمات:
   • پس از تنظیم زمان‌بندی و مقصد ذخیره‌سازی، روی Save Changes کلیک کنید تا تنظیمات ذخیره شود.

ویژگی‌های زمان‌بندی خودکار UpdraftPlus:

• امکان انتخاب زمان‌بندی برای پشتیبان‌گیری از پایگاه داده و فایل‌ها به‌طور جداگانه.
• ذخیره‌سازی خودکار در فضای ابری برای ایمنی بیشتر.
• پشتیبانی از ذخیره‌سازی نسخه‌های پشتیبان در مکان‌های مختلف.
• اعلام هشدار در صورت موفقیت‌آمیز بودن یا نبودن پشتیبان‌گیری.

تنظیم زمان‌بندی خودکار برای پشتیبان‌گیری در BackupBuddy

1. نصب و فعال‌سازی افزونه:
   • افزونه BackupBuddy را از سایت iThemes خریداری کرده و نصب کنید.
2. تنظیم زمان‌بندی خودکار:
   • پس از نصب و فعال‌سازی افزونه، به BackupBuddy > Backup بروید.
   • در این صفحه، گزینه‌ای برای Schedule Backup (زمان‌بندی پشتیبان‌گیری) خواهید دید.
3. تنظیم زمان‌بندی پشتیبان‌گیری:
   • شما می‌توانید زمان‌بندی پشتیبان‌گیری را از میان گزینه‌های مختلف انتخاب کنید:
     • روزانه (برای پشتیبان‌گیری روزانه)
     • هفتگی (برای پشتیبان‌گیری هفتگی)
     • ماهانه (برای پشتیبان‌گیری ماهانه)
4. انتخاب موارد پشتیبان‌گیری:
   • می‌توانید انتخاب کنید که کدام بخش‌های سایت شما پشتیبان‌گیری شوند، مانند:
     • پایگاه داده.
     • فایل‌ها (تم‌ها، پلاگین‌ها، آپلودها و غیره).
     • تمام سایت.
5. انتخاب مقصد ذخیره‌سازی:
   • در این مرحله، مقصد ذخیره‌سازی برای نسخه‌های پشتیبان خود را انتخاب کنید. می‌توانید از سرویس‌های ابری مانند Dropbox، Amazon S3 یا FTP استفاده کنید.
6. ذخیره تنظیمات:
   • پس از انجام تنظیمات، روی Save Changes کلیک کنید تا تنظیمات ذخیره شود و پشتیبان‌گیری خودکار طبق زمان‌بندی مشخص‌شده آغاز شود.

ویژگی‌های زمان‌بندی خودکار BackupBuddy:

• امکان تنظیم پشتیبان‌گیری خودکار از فایل‌ها، پایگاه داده و تم‌ها.
• گزینه‌های مختلف برای انتخاب دوره زمانی پشتیبان‌گیری (روزانه، هفتگی، ماهانه).
• پشتیبان‌گیری از تمام بخش‌های سایت یا فقط برخی از آن‌ها.
• پشتیبانی از ذخیره‌سازی در فضای ابری و FTP.
• امکان تنظیم پشتیبان‌گیری به‌طور خاص برای سایت‌های با ترافیک بالا.

نکات مهم در زمان‌بندی خودکار پشتیبان‌گیری:

1. تنظیم زمان‌بندی مناسب:
   • برای سایت‌های با تغییرات زیاد (مانند فروشگاه‌های آنلاین یا سایت‌های خبری)، پیشنهاد می‌شود که پشتیبان‌گیری به‌صورت روزانه یا حتی چند بار در روز انجام شود.
   • برای سایت‌های با محتوای ثابت، پشتیبان‌گیری هفتگی یا ماهانه کفایت می‌کند.
2. ذخیره‌سازی نسخه‌های پشتیبان در فضای ابری:
   • استفاده از فضای ابری مانند Google Drive، Dropbox یا Amazon S3 برای ذخیره‌سازی پشتیبان‌ها می‌تواند ایمنی بیشتری برای نسخه‌های پشتیبان شما فراهم کند.
   • اطمینان حاصل کنید که فضای ابری شما ظرفیت کافی برای ذخیره پشتیبان‌ها را دارد.
3. بررسی منظم پشتیبان‌ها:
   • هر از چند گاهی بررسی کنید که آیا فرآیند پشتیبان‌گیری به درستی انجام می‌شود و نسخه‌های پشتیبان سالم هستند.
   • مطمئن شوید که می‌توانید به‌راحتی از نسخه پشتیبان‌ها برای بازیابی سایت استفاده کنید.

نتیجه‌گیری:

تنظیم زمان‌بندی خودکار برای پشتیبان‌گیری یکی از بهترین راه‌ها برای اطمینان از محافظت دائمی از سایت شما است. با استفاده از افزونه‌های UpdraftPlus و BackupBuddy، می‌توانید پشتیبان‌گیری خودکار را به‌راحتی تنظیم کنید و از سایت خود در برابر هرگونه خرابی، حملات یا مشکلات دیگر محافظت کنید.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”3. بازیابی سایت از نسخه‌های پشتیبان:” subtitle=”توضیحات کامل”]بازیابی سایت وردپرس از نسخه‌های پشتیبان یکی از مهم‌ترین مراحل در مدیریت سایت است. این فرآیند به شما کمک می‌کند تا در صورت بروز مشکلات یا خرابی‌های غیرمنتظره، سایت خود را به وضعیت قبلی بازگردانید. در اینجا نحوه بازیابی سایت وردپرس از نسخه‌های پشتیبان با استفاده از دو افزونه محبوب UpdraftPlus و BackupBuddy توضیح داده می‌شود.

بازیابی سایت از نسخه‌های پشتیبان با استفاده از UpdraftPlus

1. ورود به داشبورد وردپرس:

• ابتدا وارد داشبورد وردپرس سایت خود شوید.

2. دسترسی به تنظیمات UpdraftPlus:

• به تنظیمات > UpdraftPlus Backups بروید.

3. مشاهده نسخه‌های پشتیبان:

• در صفحه اصلی UpdraftPlus، شما می‌توانید لیست نسخه‌های پشتیبان موجود را مشاهده کنید.
• هر نسخه پشتیبان به‌همراه تاریخ و زمان تهیه آن نمایش داده می‌شود.

4. انتخاب نسخه پشتیبان برای بازیابی:

• در بخش Existing Backups، نسخه پشتیبان مورد نظر خود را انتخاب کنید. این نسخه ممکن است شامل فایل‌ها، پایگاه داده یا هر دو باشد.
• روی دکمه Restore (بازیابی) کلیک کنید.

5. انتخاب اجزای پشتیبان برای بازیابی:

• پس از کلیک بر روی Restore، از شما خواسته می‌شود که اجزای مختلف پشتیبان (فایل‌ها، پایگاه داده، تم‌ها، پلاگین‌ها و آپلودها) را انتخاب کنید.
• می‌توانید تمامی اجزا یا فقط برخی از آن‌ها را انتخاب کنید.

6. شروع فرآیند بازیابی:

• پس از انتخاب اجزای پشتیبان برای بازیابی، روی Restore کلیک کنید تا فرآیند بازیابی آغاز شود.
• این فرآیند ممکن است چند دقیقه طول بکشد تا تمام فایل‌ها و پایگاه داده به حالت قبلی بازگردند.

7. تکمیل بازیابی:

• پس از اتمام فرآیند بازیابی، پیامی مبنی بر موفقیت‌آمیز بودن بازیابی ظاهر خواهد شد.
• حالا سایت شما به وضعیت قبلی خود بازگشته است.

ویژگی‌های بازیابی با UpdraftPlus:

• بازیابی کامل یا انتخابی: امکان بازیابی تمام فایل‌ها و پایگاه داده یا انتخاب اجزای خاص برای بازیابی.
• عملکرد ساده: فرآیند بازیابی به‌راحتی از طریق رابط کاربری UpdraftPlus انجام می‌شود.
• بازگردانی خودکار: امکان بازگردانی سایت به تاریخ مشخص بدون نیاز به دانش فنی پیچیده.

بازیابی سایت از نسخه‌های پشتیبان با استفاده از BackupBuddy

1. ورود به داشبورد وردپرس:

• وارد داشبورد وردپرس شوید.

2. دسترسی به تنظیمات BackupBuddy:

• به BackupBuddy > Restore/Migrate بروید.

3. انتخاب نسخه پشتیبان برای بازیابی:

• در این بخش، شما می‌توانید نسخه‌های پشتیبان موجود را مشاهده کنید.
• نسخه پشتیبان خود را از فهرست انتخاب کنید و بر روی Restore (بازیابی) کلیک کنید.

4. انتخاب مقصد برای بازیابی:

• BackupBuddy به شما این امکان را می‌دهد که بازیابی را از فایل‌های پشتیبان ذخیره‌شده در فضای ابری (Dropbox، Google Drive، Amazon S3) یا فایل‌های موجود روی سرور انجام دهید.

5. انتخاب نوع بازیابی:

• BackupBuddy از شما می‌خواهد که نوع بازیابی را انتخاب کنید:
  • Full Restore: بازگردانی کامل سایت (فایل‌ها، پایگاه داده و تمامی داده‌ها).
  • Database Only: بازیابی فقط پایگاه داده.
  • Files Only: بازیابی فقط فایل‌ها (تم‌ها، پلاگین‌ها و آپلودها).

6. شروع فرآیند بازیابی:

• پس از انتخاب نوع بازیابی، روی Restore Now (بازیابی اکنون) کلیک کنید.
• فرآیند بازیابی آغاز خواهد شد. بسته به حجم سایت، این فرآیند ممکن است چند دقیقه طول بکشد.

7. تکمیل بازیابی:

• پس از اتمام بازیابی، BackupBuddy شما را از اتمام فرآیند آگاه خواهد کرد.
• اکنون سایت شما به وضعیت قبلی بازگشته است.

ویژگی‌های بازیابی با BackupBuddy:

• انتخاب بازیابی کامل یا انتخابی: امکان انتخاب بازگردانی کامل یا فقط پایگاه داده و فایل‌ها.
• بازیابی از فضای ابری: قابلیت بازیابی از سرویس‌های ابری مانند Dropbox، Google Drive، و Amazon S3.
• بازیابی از فایل‌های ذخیره‌شده: امکان بازیابی از فایل‌های ذخیره‌شده در سرور یا فایل‌های فشرده.

نکات مهم در فرآیند بازیابی سایت:

1. تست نسخه پشتیبان:
   • همیشه اطمینان حاصل کنید که نسخه پشتیبان شما به‌درستی کار می‌کند و از آن برای بازیابی سایت استفاده کرده‌اید. گاهی اوقات نسخه‌های پشتیبان خراب یا ناقص هستند و ممکن است در هنگام بازیابی مشکل ایجاد کنند.
2. انتخاب دقیق نسخه پشتیبان:
   • اگر سایت شما به‌طور مداوم تغییر می‌کند، ممکن است بخواهید نسخه پشتیبان اخیر را بازیابی کنید. اگر به‌دنبال بازگرداندن سایت به یک تاریخ خاص هستید، باید نسخه پشتیبان متناسب با آن تاریخ را انتخاب کنید.
3. اطمینان از ایمنی نسخه‌های پشتیبان:
   • همیشه از نسخه‌های پشتیبان خود در یک مکان امن (فضای ابری یا ذخیره‌سازی محلی) نگهداری کنید تا در صورت نیاز به بازیابی، دسترسی سریع و آسان به آن‌ها داشته باشید.
4. بررسی عملکرد سایت پس از بازیابی:
   • پس از بازیابی سایت، بررسی کنید که همه‌چیز به درستی کار می‌کند. اطمینان حاصل کنید که صفحات، پلاگین‌ها، تم‌ها و محتوا به‌درستی بارگذاری می‌شوند.

نتیجه‌گیری:

بازیابی سایت وردپرس از نسخه‌های پشتیبان یک فرآیند حیاتی برای بازگرداندن سایت به وضعیت قبلی در صورت بروز مشکلات است. با استفاده از افزونه‌هایی مانند UpdraftPlus و BackupBuddy، می‌توانید به‌راحتی سایت خود را از نسخه‌های پشتیبان بازیابی کنید. این افزونه‌ها به شما این امکان را می‌دهند که از سایت خود در برابر هرگونه خرابی، حمله یا مشکلات دیگر محافظت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”مراحل بازیابی کامل در صورت هک شدن سایت” subtitle=”توضیحات کامل”]بازیابی کامل سایت وردپرس پس از هک شدن می‌تواند فرآیند پیچیده‌ای باشد، اما با رعایت مراحل زیر و استفاده از نسخه‌های پشتیبان و ابزارهای مناسب، می‌توانید سایت خود را به حالت امن و پیشین بازگردانید. در اینجا مراحل بازیابی سایت وردپرس در صورت هک شدن آورده شده است:

1. ارزیابی وضعیت و قطع ارتباط با سرور

قبل از هر چیز، برای جلوگیری از گسترش آسیب‌های بیشتر باید سریعاً اقدام کنید:

• قطع ارتباط سایت: سایت خود را از دسترس عموم خارج کنید تا هکر نتواند به فعالیت‌های مخرب خود ادامه دهد. این کار می‌تواند شامل تغییر وضعیت سایت به حالت تعمیر (maintenance mode) یا قرار دادن سایت در حالت غیر فعال باشد.
• تغییر پسوردهای دسترسی: تمام پسوردهای دسترسی به حساب‌های کاربری وردپرس، هاستینگ، FTP، پایگاه داده و هر حساب مرتبط دیگری را فوراً تغییر دهید. از پسوردهای امن و پیچیده استفاده کنید.
• بررسی گزارشات امنیتی: در صورت نصب افزونه‌های امنیتی مانند Wordfence یا Sucuri, گزارش‌ها و هشدارها را بررسی کنید تا دقیقاً متوجه شوید که حمله از کجا آغاز شده است.

2. شناسایی نوع هک و آسیب‌ها

قبل از اقدام برای بازیابی، باید بررسی کنید که چه نوع هکی انجام شده و چه فایل‌ها یا داده‌هایی دستکاری شده‌اند. این کار به شما کمک می‌کند که مطمئن شوید تمام مناطق آسیب‌دیده ترمیم شده‌اند.

• بررسی فایل‌های سایت: بررسی کنید که آیا فایل‌های سایت (مانند تم‌ها و پلاگین‌ها) تغییر کرده‌اند یا به فایل‌های مشکوک آلوده شده‌اند.
• پایگاه داده: پایگاه داده سایت خود را بررسی کنید تا مطمئن شوید که هیچگونه تغییرات غیرمجاز در آن انجام نشده است.
• افزونه‌ها و تم‌ها: گاهی اوقات هکرها از آسیب‌پذیری‌های افزونه‌ها و تم‌ها سوء استفاده می‌کنند. این‌ها را بررسی و در صورت لزوم به نسخه‌های سالم بازگردانید.

3. بازیابی سایت از نسخه پشتیبان

اگر از سایت خود نسخه پشتیبان تهیه کرده‌اید، این مرحله مهم‌ترین بخش فرآیند بازیابی است.

3.1. بازیابی با استفاده از UpdraftPlus

• وارد داشبورد وردپرس خود شوید.
• به تنظیمات > UpdraftPlus Backups بروید.
• در بخش Existing Backups نسخه پشتیبان مناسب (تاریخ قبل از هک شدن) را انتخاب کرده و روی دکمه Restore کلیک کنید.
• اجزای پشتیبان مانند فایل‌ها و پایگاه داده را برای بازیابی انتخاب کنید.
• فرآیند بازیابی را شروع کنید و پس از اتمام، سایت خود را بررسی کنید.

3.2. بازیابی با استفاده از BackupBuddy

• وارد داشبورد وردپرس شوید.
• به BackupBuddy > Restore/Migrate بروید.
• نسخه پشتیبان مورد نظر را از فضای ابری یا ذخیره‌سازی سرور خود انتخاب کنید.
• نوع بازیابی (بازیابی کامل، بازیابی پایگاه داده یا بازیابی فایل‌ها) را انتخاب کنید.
• بازیابی سایت را آغاز کنید و بعد از اتمام، سایت خود را بررسی کنید.

4. پاک‌سازی هک و حذف کدهای مخرب

اگر نتواسته‌اید از نسخه پشتیبان بازیابی کنید یا سایت شما به طور کامل هک شده باشد، ممکن است نیاز به پاک‌سازی دستی داشته باشید.

4.1. بررسی و پاک‌سازی فایل‌های مشکوک

• بررسی دقیق فایل‌های سایت (خصوصاً فایل‌های اصلی مثل wp-config.php و .htaccess) و حذف هرگونه کد مخرب، اسکریپت‌های ناشناخته یا فایل‌های مشکوک.
• بررسی پوشه‌های افزونه‌ها و تم‌ها برای فایل‌های مشکوک.
• بررسی فایل‌های wp-content/uploads برای فایل‌های مخرب.

4.2. بررسی پایگاه داده

• بررسی جداول پایگاه داده برای هرگونه داده‌های مشکوک یا تغییرات غیرمجاز.
• در صورتی که هکر دسترسی به پایگاه داده پیدا کرده باشد، ممکن است تغییراتی در جدول‌های وردپرس مانند wp_users، wp_options و غیره ایجاد کرده باشد.

4.3. نصب مجدد فایل‌های اصلی وردپرس

• برای اطمینان از پاکسازی کامل، فایل‌های هسته وردپرس (مانند wp-admin، wp-includes و فایل‌های اصلی) را از نسخه اصلی وردپرس دانلود کرده و مجدداً بر روی سرور خود بارگذاری کنید.

5. اسکن امنیتی و حذف بدافزار

بعد از بازیابی و پاک‌سازی، باید سایت خود را از نظر امنیتی بررسی کنید تا مطمئن شوید هیچ گونه بدافزار یا کد مخرب باقی نمانده است.

5.1. استفاده از افزونه‌های امنیتی

• از افزونه‌هایی مانند Wordfence، Sucuri یا iThemes Security برای اسکن سایت خود استفاده کنید.
• این افزونه‌ها می‌توانند شما را از تهدیدات پنهان باخبر کنند و فایل‌های آلوده را شناسایی و حذف کنند.

5.2. استفاده از ابزارهای آنلاین:

• ابزارهایی مانند Sucuri SiteCheck یا Quttera می‌توانند سایت شما را اسکن کرده و آسیب‌های احتمالی ناشی از هک را شناسایی کنند.

6. به‌روزرسانی و تقویت امنیت سایت

پس از بازیابی و پاک‌سازی سایت، باید اقدامات امنیتی بیشتری را انجام دهید تا از هک شدن مجدد جلوگیری کنید.

6.1. به‌روزرسانی وردپرس، تم‌ها و افزونه‌ها

• اطمینان حاصل کنید که آخرین نسخه وردپرس، تم‌ها و افزونه‌ها را نصب کرده‌اید.
• تمام افزونه‌ها و تم‌هایی که دیگر استفاده نمی‌کنید را غیرفعال و حذف کنید.

6.2. تغییر پسوردها و ایمن‌سازی دسترسی‌ها

• پسوردهای تمام حساب‌های مرتبط با سایت (وردپرس، هاستینگ، پایگاه داده و FTP) را تغییر دهید و از پسوردهای پیچیده استفاده کنید.
• دسترسی‌های FTP و پایگاه داده را به حداقل برسانید و فقط به افراد ضروری اجازه دسترسی دهید.

6.3. نصب افزونه‌های امنیتی

• افزونه‌هایی مانند Wordfence، Sucuri Security یا iThemes Security را نصب کرده و تنظیمات امنیتی را به‌طور کامل اعمال کنید.
• همچنین از ۲FA (احراز هویت دو مرحله‌ای) برای حساب‌های مدیر استفاده کنید.

7. نظارت بر سایت پس از بازیابی

بعد از بازگشت سایت به حالت عادی، نظارت مستمر بسیار مهم است:

• بررسی مداوم گزارش‌ها: گزارش‌های افزونه‌های امنیتی را به‌طور منظم بررسی کنید.
• فعال کردن مانیتورینگ فعالیت‌ها: افزونه‌هایی مانند WP Security Audit Log می‌توانند به شما در شناسایی فعالیت‌های مشکوک کمک کنند.
• پشتیبان‌گیری منظم: پس از بازیابی، پشتیبان‌گیری منظم از سایت خود را فعال کنید تا در صورت وقوع هرگونه مشکل، بتوانید به‌سرعت بازیابی کنید.

نتیجه‌گیری

بازیابی سایت وردپرس پس از هک شدن نیازمند دقت و توجه به جزئیات است. استفاده از نسخه‌های پشتیبان و ابزارهای امنیتی می‌تواند فرآیند بازیابی را تسهیل کند. همچنین، به‌روزرسانی‌های منظم، امنیت قوی و نظارت دقیق بر سایت از وقوع حملات بعدی جلوگیری خواهد کرد.

[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

1. Sucuri SiteCheck

Sucuri یکی از معروف‌ترین ابزارهای ارزیابی امنیتی سایت است که از آن برای شناسایی تهدیدات، بدافزارها، و آسیب‌پذیری‌ها استفاده می‌شود.

• ویژگی‌ها:
  • اسکن سایت برای شناسایی بدافزارها، مشکلات مربوط به SEO، مشکلات مرتبط با اعتبار دامنه و هرگونه تهدید امنیتی.
  • بررسی وضعیت لیست سیاه (Blacklist) در موتورهای جستجو و خدمات مختلف.
  • ارائه گزارش جامع و جزئیات دقیق از مشکلات امنیتی.
• نحوه استفاده:
  • برای استفاده از Sucuri SiteCheck، کافی است URL سایت خود را وارد کرده و اسکن را شروع کنید.
  • این ابزار از طریق وب‌سایت خود به‌طور رایگان کار می‌کند و اطلاعات دقیق در مورد وضعیت سایت شما ارائه می‌دهد.

وب‌سایت Sucuri

2. Wordfence Security

Wordfence یک افزونه امنیتی برای وردپرس است که ابزارهای اسکن امنیتی قدرتمند دارد و به‌صورت رایگان و پولی در دسترس است.

• ویژگی‌ها:
  • اسکن برای شناسایی تهدیدات، بدافزارها، تغییرات غیرمجاز در فایل‌ها و افزونه‌های آسیب‌پذیر.
  • فایروال و حفاظت از حملات brute force.
  • ارائه گزارشات دقیق از فعالیت‌های مشکوک سایت.
• نحوه استفاده:
  • نصب افزونه Wordfence از مخزن وردپرس.
  • پس از نصب، وارد داشبورد Wordfence شوید و بخش Scan را برای شروع اسکن امنیتی انتخاب کنید.
  • این افزونه به شما امکان می‌دهد که سایت خود را از نظر آسیب‌پذیری‌ها، فایل‌های مخرب و تهدیدات دیگر به‌طور مداوم نظارت کنید.

وب‌سایت Wordfence

3. Qualys SSL Labs

Qualys SSL Labs یک ابزار آنلاین برای بررسی وضعیت گواهینامه SSL سایت و امنیت ارتباطات رمزگذاری شده است.

• ویژگی‌ها:
  • ارزیابی امنیت SSL/TLS سایت.
  • شناسایی ضعف‌های امنیتی در پیاده‌سازی SSL.
  • تعیین رتبه‌بندی امنیتی سایت از نظر پروتکل‌های SSL/TLS.
• نحوه استفاده:
  • وارد وب‌سایت Qualys SSL Labs شوید و URL سایت خود را وارد کنید.
  • ابزار به‌طور اتوماتیک اسکن را شروع کرده و گزارشی جامع از وضعیت گواهینامه SSL سایت شما را ارائه می‌دهد.

وب‌سایت Qualys SSL Labs

4. Google Search Console

Google Search Console ابزار قدرتمندی است که به شما کمک می‌کند وضعیت امنیتی سایت خود را در گوگل بررسی کنید.

• ویژگی‌ها:
  • شناسایی مشکلات امنیتی مرتبط با سایت از جمله حملات هک، بدافزارها و اسپم‌ها.
  • اطلاع‌رسانی درباره‌ شناسایی سایت در لیست سیاه گوگل.
  • بررسی عملکرد جستجوی سایت و شناسایی مشکلات امنیتی احتمالی.
• نحوه استفاده:
  • سایت خود را در Google Search Console ثبت کرده و تایید مالکیت آن را انجام دهید.
  • در بخش Security Issues می‌توانید مشکلات امنیتی مرتبط با سایت خود را بررسی کنید.

وب‌سایت Google Search Console

5. WPScan

WPScan یک ابزار تخصصی برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها در سایت‌های وردپرسی است. این ابزار به‌صورت آنلاین و از طریق خط فرمان در دسترس است.

• ویژگی‌ها:
  • اسکن سایت‌های وردپرسی برای شناسایی آسیب‌پذیری‌های معروف وردپرس، افزونه‌ها و تم‌ها.
  • شناسایی نسخه‌های قدیمی وردپرس و پلاگین‌ها.
  • جستجو برای کشف ضعف‌های امنیتی موجود در سایت وردپرس.
• نحوه استفاده:
  • می‌توانید از طریق وب‌سایت WPScan سایت خود را به‌صورت آنلاین اسکن کنید.
  • همچنین امکان استفاده از نسخه خط فرمان (CLI) برای اسکن دقیق‌تر سایت وردپرسی فراهم است.

وب‌سایت WPScan

6. SiteGuarding

SiteGuarding ابزار دیگری برای اسکن سایت و شناسایی بدافزارها و آسیب‌پذیری‌ها است که به شما گزارشات دقیق و راهکارهایی برای بهبود امنیت سایت ارائه می‌دهد.

• ویژگی‌ها:
  • اسکن بدافزارها و کشف آسیب‌پذیری‌ها در فایل‌ها و پایگاه داده.
  • بررسی وضعیت لیست سیاه (Blacklisting).
  • ارائه گزارشات دقیق و توصیه‌های امنیتی برای رفع تهدیدات.
• نحوه استفاده:
  • سایت خود را در ابزار SiteGuarding وارد کرده و اسکن را آغاز کنید.
  • گزارشی جامع از وضعیت امنیتی سایت شما دریافت خواهید کرد.

وب‌سایت SiteGuarding

7. Astra Security

Astra Security یکی از ابزارهای محبوب برای اسکن امنیتی و شناسایی مشکلات سایت است که ابزارهای حرفه‌ای برای محافظت در برابر حملات بدافزار و هک فراهم می‌آورد.

• ویژگی‌ها:
  • شناسایی و پاک‌سازی بدافزارها.
  • بررسی آسیب‌پذیری‌ها و تهدیدات امنیتی.
  • حفاظت پیشرفته در برابر حملات.
• نحوه استفاده:
  • وارد وب‌سایت Astra Security شوید و با استفاده از ابزار اسکن، سایت خود را بررسی کنید.
  • گزارشی دقیق و راهکارهایی برای بهبود امنیت سایت دریافت خواهید کرد.

وب‌سایت Astra Security

8. Acunetix

Acunetix یک ابزار پیشرفته برای اسکن آسیب‌پذیری‌های سایت است که به‌ویژه برای تست امنیت در برابر حملات XSS، SQL Injection و سایر تهدیدات طراحی شده است.

• ویژگی‌ها:
  • شناسایی آسیب‌پذیری‌ها در سایت، APIها و برنامه‌های وب.
  • ارزیابی آسیب‌پذیری‌های امنیتی و ارائه پیشنهادات برای رفع آن‌ها.
  • بررسی گسترده امنیت سایت از جمله تحلیل رفتارهای سایت.
• نحوه استفاده:
  • برای استفاده از این ابزار، باید ثبت‌نام کرده و سایت خود را به‌صورت آنلاین اسکن کنید.
  • بعد از اسکن، گزارشی جامع از نقاط ضعف امنیتی سایت دریافت خواهید کرد.

وب‌سایت Acunetix

نتیجه‌گیری

استفاده از ابزارهای ارزیابی امنیت سایت به شما این امکان را می‌دهد که مشکلات امنیتی سایت خود را شناسایی و برطرف کنید. این ابزارها به‌طور مداوم کمک می‌کنند تا سایت شما در برابر تهدیدات و حملات مختلف امن بماند. به یاد داشته باشید که ارزیابی امنیتی تنها یکی از بخش‌های مهم در حفاظت از سایت است و شما باید اقدامات امنیتی دیگر مانند به‌روزرسانی‌های منظم، استفاده از افزونه‌های امنیتی و پشتیبان‌گیری منظم را نیز در نظر بگیرید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از ابزارهای آنلاین مانند WPScan و Sucuri Scanner” subtitle=”توضیحات کامل”]استفاده از ابزارهای آنلاین مانند WPScan و Sucuri Scanner می‌تواند به شما در شناسایی و رفع مشکلات امنیتی سایت وردپرس کمک زیادی کند. این ابزارها به‌ویژه برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها، بدافزارها، و تهدیدات امنیتی در سایت‌های وردپرسی طراحی شده‌اند. در ادامه به توضیح بیشتر این دو ابزار و نحوه استفاده از آن‌ها پرداخته شده است.

1. WPScan

WPScan ابزاری مخصوص سایت‌های وردپرسی است که برای اسکن آسیب‌پذیری‌ها و شناسایی تهدیدات امنیتی طراحی شده است. این ابزار به‌ویژه برای تحلیل و شناسایی آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده در هسته وردپرس، تم‌ها و افزونه‌ها مفید است.

ویژگی‌ها:

• اسکن آسیب‌پذیری‌های وردپرس: شناسایی آسیب‌پذیری‌های موجود در هسته وردپرس، افزونه‌ها و تم‌ها.
• بررسی نسخه‌های قدیمی: شناسایی نسخه‌های قدیمی وردپرس، افزونه‌ها و تم‌ها که ممکن است آسیب‌پذیر باشند.
• شناسایی پلاگین‌های نصب‌شده: شناسایی پلاگین‌های نصب‌شده و آسیب‌پذیری‌های آن‌ها.
• گزارش دقیق: ارائه گزارش دقیق از آسیب‌پذیری‌ها و راهکارهای رفع آن‌ها.

نحوه استفاده از WPScan آنلاین:

1. وارد وب‌سایت WPScan شوید: WPScan
2. برای استفاده آنلاین، سایت خود را وارد کنید.
3. ابزار شروع به اسکن سایت شما خواهد کرد و گزارش کاملی از آسیب‌پذیری‌ها، نسخه‌های قدیمی و پلاگین‌های آسیب‌پذیر به شما خواهد داد.
4. برای اسکن کامل، ممکن است نیاز به خرید اشتراک برای دسترسی به امکانات پیشرفته‌تر باشد.

نکته:

WPScan نسخه خط فرمان (CLI) نیز دارد که می‌توانید آن را روی سرور خود نصب کرده و برای اسکن‌های مداوم و پیشرفته از آن استفاده کنید.

2. Sucuri SiteCheck

Sucuri SiteCheck یک ابزار آنلاین رایگان است که برای اسکن سایت‌ها به‌منظور شناسایی بدافزارها، آسیب‌پذیری‌ها و مشکلات مرتبط با SEO و امنیت طراحی شده است. این ابزار توسط Sucuri, یکی از شرکت‌های بزرگ امنیت وب، ارائه می‌شود.

ویژگی‌ها:

• اسکن بدافزارها: شناسایی هرگونه کد مخرب، ویروس‌ها، یا اسکریپت‌های ناشناخته در سایت.
• تحلیل وضعیت لیست سیاه: بررسی اینکه آیا سایت شما در لیست سیاه موتورهای جستجو یا سرویس‌های امنیتی قرار دارد یا خیر.
• شناسایی آسیب‌پذیری‌ها: شناسایی آسیب‌پذیری‌های موجود در سایت که می‌تواند به هکرها اجازه نفوذ دهد.
• گزارشات امنیتی: ارائه گزارشی کامل از مشکلات امنیتی موجود در سایت و پیشنهاداتی برای رفع آن‌ها.

نحوه استفاده از Sucuri SiteCheck:

1. وارد وب‌سایت Sucuri SiteCheck شوید: Sucuri SiteCheck
2. URL سایت خود را وارد کرده و دکمه “Scan Website” را کلیک کنید.
3. ابزار شروع به اسکن سایت شما کرده و گزارشی کامل از وضعیت امنیتی، بدافزارها، و آسیب‌پذیری‌ها به شما خواهد داد.
4. این گزارش شامل راهکارهای امنیتی برای بهبود وضعیت سایت شما خواهد بود.

ویژگی‌های اضافی:

• گزارشات تفصیلی: علاوه بر شناسایی آسیب‌پذیری‌ها، گزارشات شامل توصیه‌هایی برای بهبود وضعیت سایت شما می‌باشد.
• تشخیص تغییرات فایل‌ها: Sucuri قادر است تغییرات غیرمجاز در فایل‌های سایت شما را شناسایی کند.

مزایای استفاده از این ابزارها:

1. رایگان و آسان: هر دو ابزار (WPScan و Sucuri SiteCheck) به‌صورت رایگان در دسترس هستند و استفاده از آن‌ها آسان است. شما تنها نیاز دارید URL سایت خود را وارد کنید و به‌سرعت گزارش دریافت کنید.
2. بررسی و شناسایی سریع آسیب‌پذیری‌ها: این ابزارها به شما کمک می‌کنند که به‌سرعت آسیب‌پذیری‌ها و تهدیدات امنیتی سایت خود را شناسایی کرده و اقدامات لازم برای رفع آن‌ها را انجام دهید.
3. اطلاع از وضعیت لیست سیاه: Sucuri SiteCheck به شما این امکان را می‌دهد که بررسی کنید آیا سایت شما در لیست سیاه موتورهای جستجو یا خدمات امنیتی قرار دارد یا خیر.
4. نظارت مداوم: با استفاده از WPScan و Sucuri می‌توانید به‌طور منظم وضعیت امنیتی سایت خود را ارزیابی کنید.

نتیجه‌گیری

ابزارهای آنلاین مانند WPScan و Sucuri SiteCheck به‌ویژه برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها، بدافزارها و تهدیدات امنیتی در سایت‌های وردپرسی بسیار مفید هستند. این ابزارها به شما کمک می‌کنند که مشکلات امنیتی را شناسایی و رفع کنید و از هک شدن سایت خود جلوگیری کنید. برای محافظت بهتر، توصیه می‌شود که این ابزارها را با افزونه‌های امنیتی وردپرس مانند Wordfence یا iThemes Security ترکیب کنید.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و رفع آنها” subtitle=”توضیحات کامل”]شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و رفع آنها یکی از مهم‌ترین مراحل در حفاظت از امنیت سایت است. آسیب‌پذیری‌ها می‌توانند به هکرها و مهاجمان این امکان را بدهند که به سایت شما نفوذ کرده و آسیب‌های جدی وارد کنند. در اینجا مراحل شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و رفع آن‌ها آورده شده است:

1. شناسایی آسیب‌پذیری‌ها

شناسایی آسیب‌پذیری‌ها اولین گام در محافظت از سایت شماست. برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها می‌توانید از ابزارهای مختلف آنلاین و افزونه‌های امنیتی استفاده کنید.

الف. استفاده از ابزارهای آنلاین برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها

• WPScan: یکی از بهترین ابزارها برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها در سایت‌های وردپرسی است. این ابزار می‌تواند افزونه‌ها، تم‌ها و هسته وردپرس را برای آسیب‌پذیری‌ها اسکن کند.
• Sucuri SiteCheck: این ابزار آنلاین سایت شما را از نظر بدافزارها، آسیب‌پذیری‌ها، و مشکلات SEO بررسی می‌کند. Sucuri علاوه بر شناسایی آسیب‌پذیری‌ها، وضعیت سایت شما در لیست سیاه موتورهای جستجو را نیز بررسی می‌کند.
• Qualys SSL Labs: اگر از گواهینامه SSL برای رمزگذاری استفاده می‌کنید، ابزار Qualys SSL Labs می‌تواند مشکلات مربوط به امنیت ارتباطات رمزگذاری شده را شناسایی کند.
• Google Search Console: این ابزار به شما کمک می‌کند تا مشکلات امنیتی مرتبط با سایتتان را شناسایی کنید، به ویژه حملات هک، بدافزارها، و اسپم‌ها.

ب. استفاده از افزونه‌های امنیتی برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها

• Wordfence Security: افزونه وردفنس یکی از بهترین ابزارهای امنیتی برای اسکن سایت و شناسایی آسیب‌پذیری‌ها است. این افزونه به‌طور مداوم سایت شما را از نظر تهدیدات مختلف مانند حملات brute force، بدافزارها و آسیب‌پذیری‌ها اسکن می‌کند.
• iThemes Security: افزونه iThemes Security ابزارهای مختلفی برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و تقویت امنیت سایت شما فراهم می‌کند. این افزونه همچنین به شما کمک می‌کند که حملات را شناسایی و جلوگیری کنید.

ج. استفاده از ابزارهای پویش امنیتی (Penetration Testing)

• Acunetix: یکی از ابزارهای پیشرفته برای شبیه‌سازی حملات هکری و شناسایی آسیب‌پذیری‌ها است. این ابزار به‌ویژه برای شناسایی آسیب‌پذیری‌های معروف مثل SQL Injection و Cross-Site Scripting (XSS) مفید است.
• Nessus: یکی از ابزارهای قدیمی و قدرتمند برای شبیه‌سازی حملات و شناسایی آسیب‌پذیری‌ها است که می‌تواند در لایه‌های مختلف امنیت سایت را بررسی کند.

2. رفع آسیب‌پذیری‌ها

پس از شناسایی آسیب‌پذیری‌ها، باید اقداماتی برای رفع آن‌ها انجام دهید تا سایت شما در برابر تهدیدات محافظت شود. در اینجا چند روش برای رفع آسیب‌پذیری‌ها آورده شده است:

الف. به‌روزرسانی‌های منظم

• به‌روزرسانی هسته وردپرس: یکی از مهم‌ترین اقداماتی که باید انجام دهید، به‌روزرسانی منظم هسته وردپرس به آخرین نسخه است. به‌روزرسانی‌ها معمولاً شامل رفع آسیب‌پذیری‌ها و مشکلات امنیتی شناخته‌شده هستند.
• به‌روزرسانی افزونه‌ها و تم‌ها: همان‌طور که وردپرس به‌روزرسانی می‌شود، افزونه‌ها و تم‌ها نیز ممکن است آسیب‌پذیری‌های امنیتی داشته باشند. به‌طور منظم افزونه‌ها و تم‌های سایت خود را به آخرین نسخه به‌روزرسانی کنید.
• فعال کردن به‌روزرسانی‌های خودکار: برای اطمینان از به‌روزرسانی‌های خودکار، این ویژگی را در وردپرس فعال کنید.

ب. حذف یا تعویض افزونه‌ها و تم‌های آسیب‌پذیر

• حذف افزونه‌های غیرضروری: اگر افزونه‌ای نصب کرده‌اید که دیگر از آن استفاده نمی‌کنید، بهتر است آن را حذف کنید. افزونه‌های غیرضروری می‌توانند آسیب‌پذیری‌هایی را به سایت شما اضافه کنند.
• تعویض افزونه‌های آسیب‌پذیر: اگر افزونه‌ای آسیب‌پذیر پیدا کرده‌اید که دیگر به‌روزرسانی نمی‌شود، بهتر است آن را با افزونه‌های مشابه جایگزین کنید که به‌طور فعال پشتیبانی می‌شوند.

ج. تقویت امنیت پایگاه داده

• تغییر پیش‌فرض‌های پایگاه داده: به‌طور پیش‌فرض، وردپرس از نام‌های عمومی مانند wp_ برای جداول پایگاه داده استفاده می‌کند. تغییر این پیش‌فرض‌ها می‌تواند سایت شما را در برابر حملات SQL Injection ایمن‌تر کند.
• استفاده از رمزهای عبور قوی: برای پایگاه داده، حساب‌های کاربری و هر جایی که نیاز به رمز عبور دارید، از رمزهای عبور پیچیده و تصادفی استفاده کنید.

د. اعمال محدودیت‌های دسترسی

• محدود کردن دسترسی به فایل‌های مهم: دسترسی به فایل‌هایی مانند wp-config.php و .htaccess را محدود کنید تا از تغییرات غیرمجاز جلوگیری شود.
• محدود کردن دسترسی به پنل مدیریت: با استفاده از ابزارهایی مانند Wordfence یا iThemes Security می‌توانید دسترسی به بخش‌های مدیریت سایت خود را محدود کنید. به‌طور مثال، فقط به آدرس‌های IP خاص اجازه دسترسی به پنل مدیریت داده شود.

ه. استفاده از فایروال وب (WAF)

• فعال‌سازی فایروال وب (Web Application Firewall): نصب و پیکربندی یک فایروال وب می‌تواند از سایت شما در برابر انواع مختلف حملات محافظت کند. افزونه‌هایی مانند Wordfence یا استفاده از سرویس‌های آنلاین مانند Sucuri به شما این امکان را می‌دهند که فایروال را به سایت خود اضافه کنید.

و. اسکن‌های امنیتی منظم

• اسکن‌های دوره‌ای: پس از اعمال تغییرات و رفع آسیب‌پذیری‌ها، به‌طور منظم سایت خود را با استفاده از ابزارهایی مانند WPScan، Sucuri یا Wordfence اسکن کنید تا از عدم وجود آسیب‌پذیری‌های جدید اطمینان حاصل کنید.

ز. ایجاد نسخه پشتیبان

• تهیه نسخه پشتیبان منظم: هر زمان که تغییراتی در سایت خود اعمال می‌کنید، نسخه پشتیبان جدیدی ایجاد کنید. اگر پس از اعمال تغییرات سایت هک شود، می‌توانید به راحتی سایت خود را از نسخه پشتیبان بازیابی کنید.

3. مانیتورینگ و نظارت بر سایت

• فعال کردن گزارش فعالیت‌ها (Audit Logs): برای نظارت بر فعالیت‌های مشکوک و شناسایی مشکلات امنیتی، از ابزارهای گزارش‌گیری فعالیت‌های کاربران مانند Wordfence یا iThemes Security استفاده کنید.
• نظارت بر تغییرات فایل‌ها: از ابزارهایی مانند Sucuri برای نظارت بر تغییرات فایل‌های سایت خود استفاده کنید تا از هرگونه تغییر غیرمجاز مطلع شوید.

نتیجه‌گیری

شناسایی و رفع آسیب‌پذیری‌ها یکی از اصلی‌ترین گام‌ها برای حفظ امنیت سایت است. با استفاده از ابزارهای مناسب، به‌روزرسانی‌های منظم، حذف افزونه‌ها و تم‌های آسیب‌پذیر، تقویت امنیت پایگاه داده و اعمال محدودیت‌های دسترسی، می‌توانید سایت خود را در برابر تهدیدات امنیتی محافظت کنید. همچنین، اسکن‌های منظم و نظارت مداوم بر فعالیت‌های سایت به شما کمک می‌کند که از هرگونه آسیب‌پذیری جدید آگاه شوید و سریعاً اقدام کنید.





[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson badge=”lecture” title=”2. انجام تست نفوذ (Penetration Testing):” subtitle=”توضیحات کامل”]تست نفوذ (Penetration Testing) یا پنتست یکی از مهم‌ترین و موثرترین روش‌ها برای ارزیابی امنیت سایت‌ها، شبکه‌ها و سیستم‌های کامپیوتری است. این فرآیند شامل شبیه‌سازی حملات واقعی به سایت یا سیستم برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و ضعف‌های امنیتی است. در اینجا به مراحل و روش‌های انجام تست نفوذ برای سایت‌های وردپرسی و سیستم‌های دیگر پرداخته می‌شود.

1. مفهوم و اهمیت تست نفوذ

تست نفوذ به معنای شبیه‌سازی حملات واقعی به سایت یا سیستم از سوی هکرها است. هدف از این تست شناسایی ضعف‌های امنیتی و آسیب‌پذیری‌هایی است که ممکن است در دسترس هکرها قرار گیرد. انجام پنتست به مدیران سایت‌ها و سیستم‌ها کمک می‌کند که مشکلات امنیتی را قبل از آنکه به صورت واقعی مورد سوءاستفاده قرار گیرند، شناسایی و برطرف کنند.

چرا باید تست نفوذ انجام داد؟

• شناسایی آسیب‌پذیری‌ها: از طریق تست نفوذ می‌توان آسیب‌پذیری‌های پنهان در سیستم یا سایت را شناسایی کرد.
• ارزیابی اقدامات امنیتی: با انجام پنتست، ارزیابی می‌شود که اقدامات امنیتی اتخاذ شده به درستی عمل می‌کنند یا خیر.
• تقویت امنیت: با شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و رفع آن‌ها، سایت یا سیستم شما در برابر حملات آینده مقاوم‌تر خواهد شد.
• مطمئن شدن از حفظ اطلاعات حساس: پنتست به اطمینان از حفاظت صحیح از داده‌ها و اطلاعات حساس کمک می‌کند.

2. مراحل انجام تست نفوذ

تست نفوذ معمولاً به چند مرحله تقسیم می‌شود. این مراحل شامل شبیه‌سازی حملات واقعی و ارزیابی آسیب‌پذیری‌ها است.

الف. جمع‌آوری اطلاعات (Reconnaissance)

در این مرحله، مهاجم (یا متخصص امنیت) اطلاعات اولیه از سایت یا سیستم هدف جمع‌آوری می‌کند. این اطلاعات می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• آدرس‌های IP: پیدا کردن آدرس‌های IP مربوط به سرور و دامنه سایت.
• پورت‌های باز: شناسایی پورت‌های باز و سرویس‌هایی که در حال اجرا هستند.
• زبان‌ها و تکنولوژی‌های مورد استفاده: شناسایی سیستم‌های مدیریت محتوا (CMS) مانند وردپرس، نسخه‌ها و افزونه‌های استفاده‌شده.
• اطلاعات ثبت‌نام دامنه: استفاده از ابزارهایی مانند Whois برای بررسی اطلاعات مالکیت دامنه.

ب. اسکن آسیب‌پذیری‌ها (Vulnerability Scanning)

در این مرحله، ابزارهایی برای اسکن آسیب‌پذیری‌ها و شناسایی ضعف‌های امنیتی در سیستم یا سایت استفاده می‌شود. این اسکن‌ها معمولاً به‌طور خودکار با استفاده از ابزارهای مختلف انجام می‌شود.

• بررسی آسیب‌پذیری‌های معروف: استفاده از ابزارهایی مانند Nessus، Qualys یا OpenVAS برای شناسایی آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده.
• بررسی آسیب‌پذیری‌های درون‌ساختی: شبیه‌سازی حملات مختلف مانند SQL Injection، Cross-Site Scripting (XSS)، و Remote File Inclusion (RFI).
• بررسی سیستم‌های مدیریت محتوا (CMS): ابزارهایی مانند WPScan برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و مشکلات امنیتی در سیستم‌های مدیریت محتوا مانند وردپرس.

ج. تحلیل آسیب‌پذیری‌ها و بررسی میزان دسترسی (Exploitation)

پس از شناسایی آسیب‌پذیری‌ها، مهاجم (یا متخصص امنیت) سعی می‌کند از این آسیب‌پذیری‌ها بهره‌برداری کند تا به اطلاعات حساس دسترسی پیدا کند یا کنترل سیستم را به دست آورد. در این مرحله ممکن است حملات زیر انجام شود:

• SQL Injection: بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌ها در کوئری‌های پایگاه داده برای دسترسی به داده‌ها.
• Cross-Site Scripting (XSS): تزریق اسکریپت‌های مخرب به صفحات وب.
• Brute Force: تلاش برای حدس زدن پسوردها از طریق حملات نیروی بی‌رحمانه.
• Access Control Bypass: دور زدن مکانیزم‌های کنترل دسترسی.

د. پس از بهره‌برداری (Post-Exploitation)

در این مرحله، مهاجم در صورت موفقیت در نفوذ به سیستم، تلاش می‌کند تا آثار حمله خود را پنهان کند و در صورت امکان دسترسی‌های پایداری را به دست آورد. این مرحله می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• حفظ دسترسی: نصب ابزارهایی برای دسترسی مجدد به سیستم در صورت بسته شدن راه‌های نفوذ.
• پنهان کردن آثار حمله: پاک کردن لاگ‌ها و تغییرات به‌منظور مخفی نگه‌داشتن حمله از ناظران.
• برداشت اطلاعات حساس: استخراج اطلاعات حساس مانند رمزهای عبور، اطلاعات مالی یا داده‌های شخصی کاربران.

ه. گزارش‌دهی و رفع آسیب‌پذیری‌ها (Reporting & Remediation)

در آخرین مرحله از پنتست، گزارشی جامع از یافته‌ها، آسیب‌پذیری‌های شناسایی‌شده و پیشنهادات برای رفع آن‌ها تهیه می‌شود. این گزارش شامل موارد زیر است:

• لیست آسیب‌پذیری‌ها: فهرستی از تمامی آسیب‌پذیری‌های شناسایی‌شده در سیستم.
• شرح آسیب‌پذیری‌ها: توضیح هر آسیب‌پذیری و خطرات آن برای سایت یا سیستم.
• راهکارهای رفع: پیشنهادات برای رفع آسیب‌پذیری‌ها و تقویت امنیت.
• نمره‌دهی به شدت آسیب‌پذیری‌ها: آسیب‌پذیری‌ها معمولاً با توجه به شدت خطرات آن‌ها رتبه‌بندی می‌شوند.

3. ابزارهای تست نفوذ

برای انجام تست نفوذ، ابزارهای مختلفی وجود دارند که می‌توانند در شبیه‌سازی حملات و شناسایی آسیب‌پذیری‌ها موثر باشند:

• Kali Linux: توزیع لینوکسی ویژه تست نفوذ که شامل مجموعه‌ای از ابزارهای امنیتی است.
• Metasploit: یکی از معروف‌ترین ابزارها برای انجام حملات و بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌ها.
• Burp Suite: ابزاری برای تست امنیت وب که مخصوص شبیه‌سازی حملات به برنامه‌های وب است.
• Nmap: ابزار اسکن شبکه که برای شناسایی پورت‌ها، سرویس‌ها و آسیب‌پذیری‌ها استفاده می‌شود.
• Wireshark: ابزاری برای تجزیه و تحلیل ترافیک شبکه که می‌تواند برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها در پروتکل‌های مختلف مفید باشد.

4. نکات مهم در انجام تست نفوذ

• اجازه رسمی: انجام تست نفوذ باید با مجوز و اجازه از مالک سایت یا سیستم باشد. انجام پنتست بدون اجازه می‌تواند غیرقانونی باشد.
• محدودیت‌ها و حوزه تست: برای جلوگیری از آسیب‌های ناخواسته، باید مشخص شود که چه بخش‌هایی از سایت یا سیستم تحت تست قرار خواهند گرفت.
• نتایج و اقدامات اصلاحی: تست نفوذ باید به‌طور جامع گزارش‌دهی شود و پیشنهادات دقیق برای رفع آسیب‌پذیری‌ها ارائه گردد.

نتیجه‌گیری

تست نفوذ یکی از بهترین روش‌ها برای ارزیابی امنیت سایت و سیستم است. با شبیه‌سازی حملات واقعی، می‌توان آسیب‌پذیری‌ها و مشکلات امنیتی را شناسایی کرده و آن‌ها را قبل از آنکه به یک تهدید جدی تبدیل شوند، رفع کرد. برای انجام تست نفوذ، استفاده از ابزارهای مناسب و رعایت اصول قانونی و اخلاقی ضروری است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”اصول انجام تست‌های امنیتی” subtitle=”توضیحات کامل”]اصول انجام تست‌های امنیتی (Security Testing) مهم هستند تا از طریق رعایت آنها، تست‌های امنیتی به‌طور مؤثر انجام شوند و آسیب‌پذیری‌ها و مشکلات امنیتی شناسایی و برطرف شوند. این اصول کمک می‌کنند تا از امنیت سیستم‌ها و سایت‌ها به بهترین شکل محافظت شود و آزمایش‌ها دقیق و به‌طور حرفه‌ای انجام گیرند.

در اینجا به اصول اساسی در انجام تست‌های امنیتی پرداخته شده است:

1. شفافیت و تعریف هدف تست (Clear Objectives and Goals)

قبل از انجام هر گونه تست امنیتی، باید اهداف مشخصی برای آن تعیین شود. این اهداف به تیم‌های امنیتی کمک می‌کند تا آزمایش‌ها را به‌طور هدفمند و منظم انجام دهند. از جمله اهداف ممکن برای تست امنیتی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• شناسایی آسیب‌پذیری‌ها در نرم‌افزار و سیستم‌ها
• ارزیابی کارایی اقدامات امنیتی مانند فایروال‌ها یا سیستم‌های تشخیص نفوذ
• شبیه‌سازی حملات واقعی برای ارزیابی توانایی دفاعی سیستم

هدف‌گذاری صحیح باعث می‌شود که تیم امنیتی روی شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و بهبود تدابیر امنیتی تمرکز کند.

2. داشتن مجوز رسمی (Authorization)

یکی از مهم‌ترین اصول تست امنیتی، داشتن مجوز کتبی و رسمی از طرف مالک سیستم یا سایت است. انجام تست‌های نفوذ بدون مجوز قانونی می‌تواند غیرقانونی و جرم محسوب شود.

• مجوز نوشتاری: تمامی فعالیت‌ها باید با تایید و دستور رسمی از طرف مالک انجام شود تا از ایجاد مشکلات قانونی جلوگیری شود.
• محدود کردن دامنه تست: باید مشخص شود که چه بخش‌هایی از سیستم و شبکه هدف تست هستند. این محدودیت‌ها باید دقیق و مشخص باشند تا از انجام تست‌های غیرضروری یا آسیب‌رسان به سیستم جلوگیری شود.

3. تست به‌صورت غیرمخرب (Non-Destructive Testing)

هدف از تست امنیتی شبیه‌سازی حملات واقعی است، اما نباید هیچ‌گونه آسیب یا خرابی به سیستم وارد کند. تست‌های امنیتی باید به‌گونه‌ای انجام شوند که هیچ‌گونه تغییر یا اختلال در عملکرد سیستم یا سایت ایجاد نشود.

• عدم ایجاد اختلال در عملکرد: باید اطمینان حاصل شود که تست‌ها موجب توقف یا کاهش عملکرد سیستم نمی‌شوند.
• حفاظت از داده‌ها: تست‌های امنیتی نباید منجر به از دست رفتن یا افشای داده‌های حساس شوند.

4. رعایت اصول اخلاقی (Ethical Guidelines)

در انجام تست‌های امنیتی، باید اصول اخلاقی رعایت شوند. این اصول شامل:

• آزمایش در چارچوب اخلاقی: هدف از تست‌ها، شناسایی و اصلاح آسیب‌پذیری‌هاست، نه سوءاستفاده از اطلاعات و داده‌ها.
• حفظ محرمانگی: اطلاعات حساس و خصوصی سایت یا سیستم باید حفظ شود. هیچ‌گاه نباید داده‌ها به‌طور غیرمجاز منتشر یا استفاده شوند.
• اطلاع‌رسانی به صاحب سیستم: در صورت شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و تهدیدات جدی، باید به مالک سیستم یا سایت اطلاع‌رسانی شود.

5. ارزیابی کامل و همه‌جانبه (Comprehensive Assessment)

یک تست امنیتی باید به‌طور جامع تمامی جوانب سیستم یا سایت را ارزیابی کند. این ارزیابی باید شامل:

• ارزیابی نرم‌افزار: شناسایی آسیب‌پذیری‌ها در نرم‌افزارهای مورد استفاده مانند CMS‌ها، افزونه‌ها و تم‌ها.
• بررسی پیکربندی‌ها: ارزیابی تنظیمات سرور، فایروال‌ها، پایگاه داده‌ها و سایر ابزارهای پشتیبانی.
• آسیب‌پذیری‌های شبکه: بررسی شبکه‌های مرتبط با سیستم، پروتکل‌های غیرامن و پورت‌های باز.
• تحلیل کد: در صورت امکان، بررسی کد منبع نرم‌افزار برای شناسایی آسیب‌پذیری‌های موجود در آن.

6. شبیه‌سازی حملات واقعی (Simulating Real Attacks)

یکی از اهداف اصلی تست‌های امنیتی، شبیه‌سازی حملات واقعی است که ممکن است مهاجمان در دنیای واقعی از آن‌ها استفاده کنند. این حملات می‌تواند شامل انواع زیر باشد:

• SQL Injection: حمله به پایگاه داده از طریق ورودی‌های مخرب.
• Cross-Site Scripting (XSS): تزریق کدهای جاوا اسکریپت مخرب در صفحات وب.
• Brute Force: تلاش برای حدس زدن پسوردهای کاربران.
• Cross-Site Request Forgery (CSRF): اجبار کاربران به انجام اقدامات ناخواسته روی سایت.
• Social Engineering: استفاده از تکنیک‌های فریبکاری برای دسترسی به اطلاعات محرمانه.

شبیه‌سازی حملات واقعی به تیم امنیتی کمک می‌کند تا نقاط ضعف و آسیب‌پذیری‌های سیستم را شناسایی کند.

7. مستندسازی و گزارش‌دهی (Documentation and Reporting)

یکی از بخش‌های حیاتی در تست‌های امنیتی، مستندسازی دقیق تمامی مراحل و نتایج است. گزارش‌های امنیتی باید شامل موارد زیر باشند:

• شرح آسیب‌پذیری‌ها: هر آسیب‌پذیری باید با جزئیات توضیح داده شود.
• راهکارهای اصلاحی: برای هر آسیب‌پذیری باید پیشنهادات دقیقی برای رفع آن‌ها ارائه شود.
• اولویت‌بندی تهدیدات: آسیب‌پذیری‌ها باید بر اساس شدت و خطرات آن‌ها اولویت‌بندی شوند.
• گزارش عملکرد: چگونگی انجام تست‌ها، ابزارهای استفاده‌شده و محدودیت‌های اعمال‌شده باید در گزارش آورده شود.

گزارش‌ها باید به‌گونه‌ای باشند که تیم‌های IT و امنیتی قادر به انجام اقدامات اصلاحی بر اساس آن‌ها باشند.

8. تست مجدد پس از رفع آسیب‌پذیری‌ها (Retesting After Fixing Vulnerabilities)

پس از اعمال اصلاحات و رفع آسیب‌پذیری‌ها، باید تست مجدد انجام شود تا اطمینان حاصل شود که مشکلات امنیتی به‌طور کامل رفع شده‌اند. این تست‌ها معمولاً شامل:

• تست مجدد آسیب‌پذیری‌ها: بررسی دوباره نقاطی که آسیب‌پذیری‌های آن‌ها رفع شده است.
• تست امنیت سیستم پس از تغییرات: اطمینان از این که تغییرات جدید باعث ایجاد آسیب‌پذیری‌های جدید نمی‌شوند.

9. تست مستمر و به‌روزرسانی (Continuous Testing and Updates)

امنیت یک فرآیند دائمی است و باید به‌طور مستمر ارزیابی شود. این بدان معناست که:

• تست‌های دوره‌ای: تست امنیتی باید به‌طور منظم و دوره‌ای انجام شود تا از آسیب‌پذیری‌های جدید آگاه شویم.
• به‌روزرسانی‌های منظم: سیستم‌ها و نرم‌افزارها باید به‌طور مرتب به‌روزرسانی شوند تا آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده رفع شوند.

10. رعایت قوانین و مقررات (Compliance with Regulations)

در برخی موارد، تست‌های امنیتی باید با قوانین و مقررات خاصی مانند GDPR، PCI-DSS و HIPAA مطابقت داشته باشند. بنابراین، تست‌کنندگان باید از الزامات قانونی و مقررات امنیتی آگاه باشند.

نتیجه‌گیری

انجام تست‌های امنیتی به‌طور مؤثر و با رعایت اصول درست می‌تواند از آسیب‌های ناشی از حملات هکری جلوگیری کند و سیستم‌ها و سایت‌ها را در برابر تهدیدات امنیتی محافظت کند. این اصول شامل داشتن مجوز رسمی، رعایت اخلاق، شبیه‌سازی حملات واقعی، ارزیابی کامل، مستندسازی و گزارش‌دهی دقیق، و اعمال تست‌های مستمر است. با پیروی از این اصول، می‌توان امنیت سیستم‌ها را به‌طور مؤثر بهبود بخشید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”یافتن و رفع نقاط ضعف امنیتی” subtitle=”توضیحات کامل”]یافتن و رفع نقاط ضعف امنیتی از مهم‌ترین مراحل در حفاظت از سیستم‌ها، وب‌سایت‌ها و شبکه‌ها است. این فرآیند شامل شناسایی آسیب‌پذیری‌ها، ارزیابی تهدیدات، و اتخاذ تدابیر امنیتی برای پیشگیری از نفوذ و سوءاستفاده است. در اینجا به مراحل اصلی برای یافتن و رفع نقاط ضعف امنیتی پرداخته می‌شود:

1. شناسایی نقاط ضعف (Vulnerability Identification)

اولین گام در یافتن و رفع نقاط ضعف امنیتی، شناسایی دقیق آسیب‌پذیری‌ها است. این کار معمولاً از طریق ابزارهای مختلف اسکن و تحلیل انجام می‌شود که می‌توانند به شناسایی آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده و ضعف‌های ساختاری کمک کنند. برخی از روش‌ها و ابزارهای مورد استفاده در این مرحله عبارتند از:

• اسکن آسیب‌پذیری‌ها (Vulnerability Scanning): ابزارهایی مانند Nessus، Qualys، و OpenVAS می‌توانند به طور خودکار آسیب‌پذیری‌ها و تهدیدات امنیتی موجود در سیستم‌ها را شناسایی کنند. این ابزارها می‌توانند مشکلات امنیتی مانند پیکربندی نادرست، نسخه‌های قدیمی نرم‌افزار، و سرویس‌های آسیب‌پذیر را شناسایی کنند.
• بررسی کد (Code Review): تحلیل کد منبع نرم‌افزار برای شناسایی آسیب‌پذیری‌های امنیتی مانند SQL Injection، Cross-Site Scripting (XSS)، و Remote Code Execution (RCE). ابزارهایی مانند SonarQube و Checkmarx می‌توانند به شناسایی آسیب‌پذیری‌های کد کمک کنند.
• تحلیل پیکربندی‌ها (Configuration Analysis): بررسی پیکربندی‌های سرویس‌ها، سرورها، پایگاه‌های داده و شبکه‌ها برای شناسایی آسیب‌پذیری‌های ناشی از تنظیمات نادرست. ابزارهایی مانند Nmap و Nikto می‌توانند در شناسایی مشکلات پیکربندی به‌ویژه در وب‌سایت‌ها مفید باشند.
• تست نفوذ (Penetration Testing): انجام حملات شبیه‌سازی‌شده برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها. این آزمایش‌ها معمولاً شامل حملات SQL Injection، XSS، Brute Force، و دیگر روش‌های نفوذ هستند. تست نفوذ به شبیه‌سازی حملات واقعی کمک می‌کند تا نقاط ضعف و آسیب‌پذیری‌های سیستم شناسایی شوند.

2. ارزیابی آسیب‌پذیری‌ها (Vulnerability Assessment)

پس از شناسایی آسیب‌پذیری‌ها، باید آسیب‌پذیری‌ها ارزیابی و اولویت‌بندی شوند تا اقداماتی برای رفع آن‌ها انجام شود. ارزیابی آسیب‌پذیری‌ها به این کمک می‌کند که بدانیم کدام آسیب‌پذیری‌ها خطرناک‌تر هستند و باید سریع‌تر رفع شوند.

• اولویت‌بندی آسیب‌پذیری‌ها: آسیب‌پذیری‌ها معمولاً با استفاده از معیارهایی مانند CVSS (Common Vulnerability Scoring System) اولویت‌بندی می‌شوند. این معیار شدت آسیب‌پذیری را از ۰ تا ۱۰ ارزیابی می‌کند. آسیب‌پذیری‌هایی با امتیاز بالاتر باید اولویت بالاتری داشته باشند.
• تحلیل تأثیرات: در این مرحله باید ارزیابی کنیم که هر آسیب‌پذیری چه تأثیری بر امنیت سیستم خواهد گذاشت. برخی آسیب‌پذیری‌ها ممکن است به مهاجمان اجازه دهند که به اطلاعات حساس دسترسی پیدا کنند یا کنترل سیستم را به دست گیرند، در حالی که برخی دیگر ممکن است کم‌خطرتر باشند.

3. رفع نقاط ضعف (Mitigation and Remediation)

پس از شناسایی و ارزیابی آسیب‌پذیری‌ها، باید تدابیر و اقداماتی برای رفع این مشکلات به‌کار گرفته شود. رفع آسیب‌پذیری‌ها ممکن است شامل به‌روزرسانی نرم‌افزار، تغییر پیکربندی‌ها، یا اعمال اقدامات امنیتی جدید باشد. در اینجا به برخی از رایج‌ترین روش‌ها برای رفع نقاط ضعف امنیتی اشاره می‌شود:

الف. به‌روزرسانی و ارتقاء نرم‌افزارها

• به‌روزرسانی سیستم‌ها و نرم‌افزارها: نرم‌افزارهای قدیمی و آسیب‌پذیر باید به نسخه‌های جدیدتر و امن‌تر ارتقا یابند. بسیاری از آسیب‌پذیری‌ها از طریق به‌روزرسانی‌های امنیتی رفع می‌شوند.
• مدیریت پچ‌ها (Patch Management): به‌روزرسانی‌های امنیتی باید به‌طور منظم نصب شوند تا از آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده جلوگیری شود.

ب. اصلاح پیکربندی‌ها و تنظیمات

• بررسی تنظیمات سرور و شبکه: بسیاری از آسیب‌پذیری‌ها ناشی از پیکربندی نادرست سیستم‌ها هستند. برای مثال، باز بودن پورت‌های غیرضروری، استفاده از پسوردهای ضعیف، و عدم استفاده از پروتکل‌های امنیتی مانند TLS/SSL می‌تواند خطرناک باشد.
• استفاده از سیاست‌های امنیتی مناسب: اعمال محدودیت‌های دسترسی، کنترل دقیق بر دسترسی‌های کاربران، و استفاده از firewall‌های مناسب می‌تواند از بروز مشکلات امنیتی جلوگیری کند.

ج. بهبود کد و برنامه‌ها