دانلود کتاب آموزشی Yocto Project for Embedded Linux جلد اول

معرفی Yocto Project و تاریخچه ایجاد آن

Yocto Project یک پروژه متن باز است که برای ایجاد توزیع‌های لینوکسی سفارشی برای سیستم‌های جاسازی‌شده طراحی شده است. این پروژه در سال ۲۰۱۰ توسط گروهی از توسعه‌دهندگان و مهندسان در شرکت‌ها و سازمان‌های مختلف آغاز شد و هدف اصلی آن ارائه ابزاری برای ساخت سیستم‌عامل‌های سفارشی برای دستگاه‌های مبتنی بر معماری‌های مختلف پردازشی بود.

Yocto بر اساس ابزارهایی مانند OpenEmbedded ساخته شده است، که خود به عنوان یکی از پروژه‌های بزرگ و مهم برای ایجاد توزیع‌های لینوکسی برای سیستم‌های جاسازی‌شده شناخته می‌شود. Yocto به کاربران این امکان را می‌دهد که توزیع‌های لینوکسی سفارشی بسازند و برای دستگاه‌های خاص خود، که ممکن است منابع محدودی مانند حافظه، پردازنده و فضای ذخیره‌سازی داشته باشند، مناسب‌ترین نسخه از هسته لینوکس و نرم‌افزارهای مورد نیاز را انتخاب کنند.

Yocto Project به سرعت توانست جایگاه ویژه‌ای در دنیای توسعه سیستم‌عامل‌های جاسازی‌شده پیدا کند و اکنون یکی از ابزارهای اصلی در صنعت سیستم‌های جاسازی‌شده است.

دلایل ایجاد Yocto و اهداف اولیه

قبل از ظهور Yocto، توسعه‌دهندگان سیستم‌عامل‌های لینوکسی برای سیستم‌های جاسازی‌شده با چالش‌های متعددی مواجه بودند. ساخت توزیع‌های سفارشی لینوکسی برای دستگاه‌های جاسازی‌شده اغلب پیچیده و زمان‌بر بود، و فرآیندهایی مانند پیکربندی، بسته‌بندی، و به‌روزرسانی نرم‌افزار به صورت دستی انجام می‌شد. در نتیجه، ایجاد و نگهداری از توزیع‌های لینوکسی برای سیستم‌های جاسازی‌شده به‌ویژه در مقیاس‌های بزرگ، به کاری دشوار و پرهزینه تبدیل شده بود.

اهداف اولیه Yocto عبارت بودند از:

1. اتوماسیون فرآیندهای ساخت: Yocto Project ابزاری را ارائه داد که به طور خودکار فرآیند ساخت و ایجاد توزیع‌های سفارشی را تسهیل می‌کند، به این معنی که توسعه‌دهندگان دیگر مجبور نبودند هر بار از ابتدا شروع کنند.
2. پشتیبانی از انواع معماری‌ها: یکی از اهداف اصلی Yocto فراهم آوردن پشتیبانی از معماری‌های مختلف پردازشی مانند ARM، x86، MIPS و PowerPC بود تا بتوان از آن برای دستگاه‌های مختلف با سخت‌افزارهای متفاوت استفاده کرد.
3. سادگی و انعطاف‌پذیری: Yocto با هدف ایجاد ابزاری ساده اما انعطاف‌پذیر طراحی شد که به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد تا سیستم‌عامل‌هایی با قابلیت‌ها و ویژگی‌های سفارشی بسازند، بدون اینکه نیاز به صرف وقت زیاد برای تنظیمات و تغییرات دستی در کدهای مختلف باشد.
4. دسترس‌پذیری منابع باز: Yocto Project به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد که از ابزارها و پکیج‌های مختلفی که در فضای متن باز هستند استفاده کنند. این دسترسی به منابع باز کمک می‌کند تا هزینه‌های توسعه کاهش یابد و بتوان از تجربیات جامعه‌های بزرگ متن باز بهره برد.
5. پشتیبانی از ماشین‌های جاسازی‌شده: یکی دیگر از اهداف Yocto این بود که برای ایجاد سیستم‌عامل‌های سفارشی برای دستگاه‌های جاسازی‌شده با منابع محدود طراحی شود. دستگاه‌هایی که ممکن است نیاز به بهینه‌سازی‌های خاصی در زمینه مصرف انرژی، فضای ذخیره‌سازی و پردازش داشته باشند.

رشد Yocto و پذیرش آن در صنعت

Yocto Project پس از معرفی و انتشار اولیه، به سرعت در صنعت سیستم‌های جاسازی‌شده مورد توجه قرار گرفت. برخی از دلایل اصلی این رشد و پذیرش شامل موارد زیر است:

1. پشتیبانی از دستگاه‌های متنوع: Yocto از ابتدا با هدف پشتیبانی از دستگاه‌های مختلف و طیف وسیعی از سخت‌افزارها طراحی شده بود. این انعطاف‌پذیری باعث شد که Yocto به ابزاری محبوب برای صنایع مختلف مانند اینترنت اشیاء (IoT)، خودروسازی، مخابرات، الکترونیک مصرفی و دستگاه‌های پزشکی تبدیل شود.
2. جامعه بزرگ و فعال: Yocto Project به دلیل برخورداری از جامعه‌ای بزرگ و فعال توانست به سرعت به رشد خود ادامه دهد. توسعه‌دهندگان از سراسر جهان با به اشتراک‌گذاری تجربیات و بهبودهای خود، این پروژه را به یکی از مهم‌ترین پروژه‌های متن‌باز در زمینه سیستم‌های جاسازی‌شده تبدیل کردند.
3. پشتیبانی از استانداردهای صنعتی: Yocto به طور مداوم در تلاش است که با استانداردهای صنعتی هماهنگ باشد. این امر باعث شده تا Yocto در صنایع مختلف به عنوان یک استاندارد شناخته شود. به عنوان مثال، در صنعت خودرو، استانداردهایی مانند Automotive Grade Linux (AGL) از Yocto Project برای توسعه سیستم‌عامل‌های مخصوص خودرو استفاده می‌کنند.
4. پشتیبانی از ابزارهای قدرتمند و به‌روزرسانی‌های منظم: Yocto به طور مرتب به‌روزرسانی‌هایی ارائه می‌دهد که ویژگی‌های جدید را معرفی می‌کند و مشکلات را رفع می‌کند. این به‌روزرسانی‌ها و ابزارهای مفیدی مانند BitBake (ابزار ساخت پروژه) و OpenEmbedded (چارچوب اصلی پروژه) Yocto را به ابزاری قابل اعتماد و حرفه‌ای تبدیل کرده است.
5. پشتیبانی از ساختارهای مدیریتی و تجاری: Yocto Project به دلیل قابلیت‌های پیشرفته خود، مورد پذیرش شرکت‌های بزرگ در زمینه‌های مختلف قرار گرفت. شرکت‌هایی مانند Intel، Texas Instruments، NXP Semiconductors و Google از Yocto در توسعه سیستم‌عامل‌های سفارشی برای محصولات خود استفاده کرده‌اند. علاوه بر این، Yocto با ارائه ابزارهای حرفه‌ای مانند Yocto Poky (یک توزیع استاندارد Yocto)، امکان ایجاد نسخه‌های سفارشی از سیستم‌عامل را فراهم می‌آورد.

در سال‌های اخیر، Yocto Project به یکی از ابزارهای اصلی در توسعه سیستم‌عامل‌های سفارشی برای محصولات جاسازی‌شده تبدیل شده است و رشد و پذیرش آن در صنعت به شدت افزایش یافته است.

جمع‌بندی

Yocto Project به عنوان یک پروژه متن باز، با هدف تسهیل توسعه سیستم‌عامل‌های سفارشی برای دستگاه‌های جاسازی‌شده آغاز به کار کرد. این پروژه از ابتدا با نیاز به پشتیبانی از معماری‌های مختلف، سادگی و انعطاف‌پذیری در طراحی و بهینه‌سازی منابع آغاز شد. با گذشت زمان، Yocto با پشتیبانی از ابزارهای قدرتمند، جامعه‌ای فعال و هماهنگی با استانداردهای صنعتی، به یکی از مهم‌ترین پروژه‌های متن‌باز در صنعت سیستم‌های جاسازی‌شده تبدیل شده است. پذیرش Yocto در صنایع مختلف، به ویژه در زمینه‌هایی مانند اینترنت اشیاء، خودروسازی، و الکترونیک مصرفی، نشان‌دهنده تأثیر و اهمیت روزافزون این پروژه است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”اهداف پروژه Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. مزایای استفاده از Yocto برای توسعه لینوکس امبدد”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”انعطاف‌پذیری و سفارشی‌سازی” subtitle=”توضیحات کامل”]

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”سفارشی‌سازی عملکرد و مصرف منابع” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی دیگر از مزایای برجسته استفاده از Yocto در توسعه سیستم‌های لینوکس امبدد، سفارشی‌سازی عملکرد و مصرف منابع است. در بسیاری از پروژه‌های امبدد، بهینه‌سازی سیستم‌عامل برای کاربردهای خاص و کاهش مصرف منابع می‌تواند تأثیر زیادی در عملکرد کلی دستگاه داشته باشد. Yocto به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد که با دقت بسیار بالا، سیستم‌عامل خود را برای کاربردهای خاص بهینه‌سازی کنند و از منابع محدود به بهترین شکل استفاده نمایند.

1. بهینه‌سازی سیستم‌عامل برای کاربردهای خاص

در بسیاری از پروژه‌های امبدد، هر دستگاه برای انجام وظایف خاصی طراحی شده است. این دستگاه‌ها معمولاً باید عملکرد بالایی داشته باشند، اما در عین حال منابع محدودی مانند حافظه و قدرت پردازش دارند. Yocto به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد که سیستم‌عامل را به گونه‌ای سفارشی‌سازی کنند که تنها ویژگی‌های ضروری برای کاربرد خاص دستگاه فعال باشند.

برای مثال، در صورتی که دستگاه فقط نیاز به پردازش داده‌های حسگرهای خاص داشته باشد، می‌توان تنها بخش‌هایی از سیستم‌عامل را که برای پردازش داده‌های حسگر نیاز است، در تصویر نهایی گنجاند و از بقیه عملکردهای غیرضروری صرف‌نظر کرد. این رویکرد باعث افزایش کارایی دستگاه و کاهش زمان و مصرف انرژی می‌شود. علاوه بر این، با حذف ویژگی‌ها و خدمات غیرضروری، امنیت سیستم نیز بهبود می‌یابد، زیرا سطح حملات احتمالی به حداقل می‌رسد.

2. کاهش سایز تصویر نهایی سیستم‌عامل

یکی از چالش‌های بزرگ در توسعه سیستم‌های امبدد، کاهش سایز تصویر نهایی سیستم‌عامل است. این امر به ویژه در پروژه‌هایی که نیاز به ذخیره‌سازی در حافظه محدود دارند، مانند دستگاه‌های کوچک و ارزان‌قیمت، اهمیت زیادی دارد. با استفاده از Yocto، توسعه‌دهندگان می‌توانند تصویر نهایی سیستم‌عامل را به حداقل سایز ممکن برسانند بدون اینکه عملکرد آن به طور چشمگیری کاهش یابد.

Yocto این امکان را فراهم می‌آورد که بسته‌های نرم‌افزاری را به طور انتخابی وارد یا حذف کنید. این کار باعث می‌شود که تنها بخش‌هایی از سیستم‌عامل در تصویر نهایی قرار گیرند که واقعاً به آن‌ها نیاز است، و این به طور مستقیم منجر به کاهش فضای ذخیره‌سازی مورد نیاز می‌شود. علاوه بر این، Yocto ابزارهایی برای فشرده‌سازی و بهینه‌سازی تصاویر ارائه می‌دهد که سایز تصویر نهایی را به حداقل می‌رساند.

از طرف دیگر، Yocto به شما این امکان را می‌دهد که سیستم‌عامل را برای حافظه‌های کم‌حجم (مانند فلش‌های NAND یا کارت‌های SD) بهینه‌سازی کنید. این به ویژه در پروژه‌هایی که نیاز به ذخیره‌سازی در فضاهای محدود دارند، از جمله پروژه‌های مبتنی بر دستگاه‌های IoT، مفید است.

جمع‌بندی

سفارشی‌سازی عملکرد و مصرف منابع با استفاده از Yocto یکی از مهم‌ترین مزایای آن در توسعه سیستم‌های لینوکس امبدد است. این ابزار به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد که سیستم‌عامل را به صورت دقیق و بهینه برای کاربردهای خاص تنظیم کنند و تنها ویژگی‌های ضروری را در آن گنجانده و از مصرف منابع اضافی جلوگیری نمایند. همچنین، با استفاده از تکنیک‌های بهینه‌سازی، امکان کاهش سایز تصویر نهایی سیستم‌عامل وجود دارد که باعث صرفه‌جویی در فضای ذخیره‌سازی و بهبود عملکرد دستگاه می‌شود. این ویژگی‌ها، Yocto را به یک ابزار قدرتمند برای ساخت سیستم‌های امبدد بهینه و کارآمد تبدیل کرده است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پشتیبانی از سخت‌افزارهای مختلف” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از ویژگی‌های کلیدی Yocto Project، پشتیبانی از سخت‌افزارهای مختلف است. این ویژگی به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا سیستم‌عامل‌هایی را برای طیف وسیعی از معماری‌ها و پلتفرم‌ها طراحی کنند. در دنیای سیستم‌های امبدد، که معمولاً نیاز به پشتیبانی از پردازنده‌ها و سخت‌افزارهای متنوع دارند، این ویژگی می‌تواند نقش حیاتی در توسعه پروژه‌های موفق ایفا کند.

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مدیریت نسخه و تطابق با پروژه‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از چالش‌های اصلی در توسعه سیستم‌های امبدد، مدیریت نسخه‌های مختلف از سیستم‌عامل و تطبیق آن‌ها با نیازهای متنوع پروژه‌ها است. Yocto Project با ابزارها و ساختار پیشرفته خود، راهکاری جامع برای این چالش ارائه می‌دهد. این قابلیت‌ها نه تنها توسعه‌دهندگان را قادر می‌سازد که نسخه‌های سفارشی و بهینه را ایجاد کنند، بلکه فرآیند مدیریت تغییرات و به‌روزرسانی‌ها را نیز ساده و کارآمد می‌کند.

1. توانایی ساخت نسخه‌های مختلف از سیستم‌عامل برای پروژه‌های مختلف

Yocto با فراهم کردن یک ساختار لایه‌ای و ماژولار، به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا نسخه‌های متعددی از سیستم‌عامل را برای پروژه‌های مختلف ایجاد کنند. این قابلیت شامل موارد زیر است:

• لایه‌های مستقل برای پروژه‌های مختلف: در Yocto، شما می‌توانید هر پروژه را به صورت لایه‌ای مجزا تعریف کنید. این ساختار به شما امکان می‌دهد تا تنظیمات، بسته‌های نرم‌افزاری، و ویژگی‌های خاص هر پروژه را در لایه‌های جداگانه مدیریت کنید.
• ایجاد نسخه‌های سفارشی برای سخت‌افزارهای مختلف: با استفاده از Yocto، شما می‌توانید نسخه‌هایی از سیستم‌عامل را که به سخت‌افزارهای خاص نیاز دارند، طراحی کنید. به عنوان مثال، نسخه‌ای برای یک پردازنده ARM و نسخه‌ای دیگر برای پردازنده x86 به سادگی قابل تعریف و ساخت هستند.
• مدیریت چند پروژه به صورت همزمان: Yocto به شما این امکان را می‌دهد که چندین پروژه را به طور همزمان مدیریت کنید، بدون آنکه تغییرات یک پروژه بر پروژه‌های دیگر تأثیر بگذارد.

2. مدیریت به‌روز‌رسانی‌ها و تغییرات در ساختار سیستم

Yocto ابزارها و روش‌هایی پیشرفته برای مدیریت به‌روزرسانی‌ها و تغییرات در سیستم ارائه می‌دهد که شامل:

• پیگیری تغییرات در کد و تنظیمات: Yocto با ادغام ابزارهایی مانند Git، امکان مدیریت تغییرات در کد منبع، تنظیمات و ساختار سیستم‌عامل را فراهم می‌کند. این ویژگی به شما کمک می‌کند تا به راحتی تغییرات ایجاد شده در هر نسخه را پیگیری و مدیریت کنید.
• به‌روزرسانی‌های مداوم: Yocto به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا به‌روزرسانی‌ها را به صورت مداوم و با کمترین اختلال ممکن اعمال کنند. این ویژگی به ویژه در پروژه‌هایی که نیاز به پشتیبانی طولانی‌مدت دارند، بسیار کاربردی است.
• ایجاد نسخه‌های پایدار و آزمایشی: شما می‌توانید نسخه‌هایی با ویژگی‌های کاملاً پایدار برای استفاده نهایی و نسخه‌های آزمایشی برای تست و توسعه ایجاد کنید. این فرآیند به تیم‌های توسعه و تست کمک می‌کند تا مطمئن شوند نسخه پایدار کاملاً بدون مشکل به دست کاربر نهایی می‌رسد.

3. کنترل دقیق بر اجزای سیستم‌عامل

Yocto با ارائه کنترل دقیق بر اجزای سیستم‌عامل، به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا:

• تنها آن بسته‌ها و ویژگی‌هایی را که برای پروژه خاص لازم است، وارد سیستم‌عامل کنند.
• اندازه و پیچیدگی سیستم‌عامل را کاهش دهند و بهینه‌سازی لازم را برای پروژه انجام دهند.
• تغییرات را در هر نسخه ثبت و مستندسازی کنند تا فرآیند تطابق با پروژه‌های مختلف تسهیل شود.

مثال عملی

فرض کنید یک شرکت تولیدکننده دستگاه‌های IoT می‌خواهد سیستم‌عامل‌های مختلفی را برای دو خط تولید ایجاد کند:

1. یک دستگاه با پردازنده ARM و مصرف کم انرژی.
2. یک دستگاه دیگر با پردازنده x86 برای پردازش‌های پیچیده‌تر.

با Yocto، این شرکت می‌تواند:

• دو لایه جداگانه برای هر پروژه ایجاد کند.
• تنظیمات، بسته‌ها، و هسته مناسب برای هر پردازنده را مشخص کند.
• تغییرات و به‌روزرسانی‌ها را به صورت مستقل مدیریت کرده و از تاثیر متقابل جلوگیری کند.

جمع‌بندی

مدیریت نسخه و تطابق با پروژه‌ها یکی از مزایای اصلی Yocto است که با استفاده از ساختار لایه‌ای، ابزارهای پیگیری تغییرات، و قابلیت به‌روزرسانی‌های مداوم، توسعه‌دهندگان را قادر می‌سازد نسخه‌های متعددی از سیستم‌عامل را برای پروژه‌های مختلف ایجاد و مدیریت کنند. این ویژگی باعث افزایش بهره‌وری، کاهش پیچیدگی، و تضمین کیفیت سیستم‌عامل‌های لینوکس در سیستم‌های امبدد می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. معرفی اجزای اصلی Yocto”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”BitBake: سیستم ساخت Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]BitBake یکی از اجزای کلیدی در پروژه Yocto است که وظیفه اصلی آن مدیریت فرآیند ساخت و پیکربندی سیستم‌عامل لینوکس برای سیستم‌های امبدد است. این ابزار به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا توزیع‌های سفارشی و بهینه‌شده را با انعطاف‌پذیری بالا و با کنترل دقیق بر اجزای سیستم تولید کنند.

تعریف و کارکرد BitBake به عنوان سیستم ساخت Yocto

BitBake یک ابزار خودکارسازی و مدیریت ساخت است که در پروژه Yocto برای ساختن سیستم‌عامل لینوکس استفاده می‌شود. این ابزار از فایل‌های توصیفی به نام recipe استفاده می‌کند که شامل اطلاعاتی درباره نحوه دانلود، ساخت، و نصب بسته‌های نرم‌افزاری است.

کارکردهای اصلی BitBake عبارتند از:

1. خودکارسازی فرآیند ساخت:
   • BitBake به طور خودکار تمام مراحل موردنیاز برای ساخت یک سیستم‌عامل، از دانلود منابع تا کامپایل و تولید تصویر نهایی، را مدیریت می‌کند.
2. مدیریت وابستگی‌ها:
   • این ابزار به طور هوشمند وابستگی‌های میان بسته‌ها را تشخیص داده و ترتیب ساخت را تعیین می‌کند.
3. تکرارپذیری و قابلیت بازتولید:
   • با استفاده از BitBake، می‌توانید اطمینان حاصل کنید که فرآیند ساخت قابل تکرار است و نسخه‌های مختلف سیستم‌عامل با تنظیمات یکسان تولید می‌شوند.
4. انعطاف‌پذیری بالا:
   • توسعه‌دهندگان می‌توانند با تغییر تنظیمات و تعریف فایل‌های جدید، سیستم‌عامل‌های کاملاً سفارشی را ایجاد کنند.

نحوه استفاده از BitBake برای ساخت و پیکربندی توزیع‌ها

برای استفاده از BitBake در پروژه Yocto، مراحل زیر معمولاً دنبال می‌شود:

1. آماده‌سازی محیط ساخت Yocto:
   ابتدا محیط توسعه Yocto تنظیم می‌شود و تمامی پیش‌نیازها (مانند نصب ابزارها و تنظیم مسیرها) انجام می‌گیرد.

   source oe-init-build-env  

2. انتخاب لایه‌ها و پیکربندی‌ها:
   در Yocto، لایه‌ها شامل تنظیمات و فایل‌های recipe هستند. لایه‌ها در فایل bblayers.conf تعریف می‌شوند.

   bitbake-layers add-layer meta-your-layer  

3. اجرای BitBake برای ساخت یک بسته خاص:
   BitBake می‌تواند برای ساخت یک بسته یا هدف خاص فراخوانی شود. به عنوان مثال، برای ساخت یک تصویر لینوکس:

   bitbake core-image-minimal  

   این دستور BitBake را اجرا می‌کند تا بسته‌های موردنیاز برای ساخت تصویر حداقلی سیستم‌عامل را کامپایل کرده و یک فایل خروجی ایجاد کند.

4. پیکربندی متغیرهای ساخت:
   متغیرهای مختلفی مانند نوع پردازنده (MACHINE)، نوع توزیع (DISTRO) و تنظیمات کلی در فایل local.conf پیکربندی می‌شوند.مثال:

   MACHINE = "qemuarm"  
   DISTRO = "poky"  

5. نظارت بر فرآیند ساخت و عیب‌یابی:
   BitBake خروجی‌های مربوط به فرآیند ساخت را در دایرکتوری‌های خاصی ذخیره می‌کند که توسعه‌دهندگان می‌توانند برای عیب‌یابی و رفع مشکلات از آن‌ها استفاده کنند.

ویژگی‌های کلیدی BitBake

1. زبان ساختار Recipe:
   BitBake از یک زبان توصیفی ساده استفاده می‌کند که بر اساس فایل‌های متنی تعریف می‌شود. این فایل‌ها شامل اطلاعاتی درباره منابع (مانند URL دانلود)، دستورات ساخت (مانند کامپایل)، و وابستگی‌ها هستند.نمونه فایل Recipe:

   SUMMARY = "Example Package"  
   LICENSE = "MIT"  
   SRC_URI = "http://example.com/source.tar.gz"  
   
   do_compile() {  
       make  
   }  
   
   do_install() {  
       make install DESTDIR=${D}  
   }  

2. پشتیبانی از چندوظیفگی (Multithreading):
   BitBake می‌تواند وظایف مختلف را به صورت موازی اجرا کند و بدین ترتیب سرعت فرآیند ساخت را افزایش دهد.
3. سیستم وابستگی هوشمند:
   BitBake قادر است وابستگی‌های پیچیده میان بسته‌ها را مدیریت کرده و از ساخت صحیح سیستم اطمینان حاصل کند.

جمع‌بندی

BitBake به عنوان سیستم ساخت اصلی در پروژه Yocto، یکی از ابزارهای کلیدی برای ساخت سیستم‌عامل لینوکس امبدد است. این ابزار با مدیریت خودکار فرآیندهای پیچیده، انعطاف‌پذیری بالا و توانایی تطبیق با نیازهای مختلف پروژه‌ها، به توسعه‌دهندگان امکان می‌دهد که سیستم‌عامل‌های سفارشی و بهینه را با دقت و کارآمدی بالا تولید کنند. استفاده از BitBake نه تنها پیچیدگی فرآیند ساخت را کاهش می‌دهد، بلکه سرعت و دقت توسعه را نیز بهبود می‌بخشد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”OpenEmbedded: لایه پایه در Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]OpenEmbedded یکی از اجزای کلیدی در پروژه Yocto است که نقش اساسی در مدیریت بسته‌ها، ایجاد توزیع‌ها، و فرآیند ساخت سیستم‌عامل لینوکس امبدد ایفا می‌کند. این لایه پایه، مجموعه‌ای از ابزارها، لایه‌ها، و تنظیمات را فراهم می‌کند که به توسعه‌دهندگان امکان می‌دهد سیستم‌عامل‌های سفارشی و بهینه‌ای را برای سخت‌افزارهای مختلف ایجاد کنند.

آشنایی با OpenEmbedded به عنوان یک لایه پایه در Yocto

OpenEmbedded (OE) یک چارچوب متن‌باز برای ساخت سیستم‌عامل‌های لینوکس امبدد است که در قلب پروژه Yocto قرار دارد. این پروژه به عنوان پیشرو در ساخت سیستم‌عامل‌های سفارشی شناخته می‌شود و بسیاری از قابلیت‌های Yocto بر مبنای OpenEmbedded توسعه داده شده‌اند.

ویژگی‌های اصلی OpenEmbedded:

1. ساختار ماژولار و انعطاف‌پذیر:
   • OpenEmbedded از لایه‌هایی تشکیل شده است که امکان افزودن یا حذف ویژگی‌ها و تنظیمات را بر اساس نیاز پروژه فراهم می‌کند.
2. پشتیبانی از معماری‌های مختلف:
   • این ابزار می‌تواند سیستم‌عامل‌هایی را برای پردازنده‌های مختلف مانند ARM، x86، MIPS، و PowerPC بسازد.
3. زبان توصیفی قدرتمند:
   • OpenEmbedded از فایل‌های متنی ساده برای تعریف بسته‌ها، وابستگی‌ها و فرآیندهای ساخت استفاده می‌کند.

رابطه OpenEmbedded با Yocto و نقش آن در مدیریت بسته‌ها و توزیع‌ها

پروژه Yocto به طور مستقیم بر اساس OpenEmbedded بنا شده است و بسیاری از قابلیت‌های Yocto از این چارچوب گرفته شده‌اند. در واقع، OpenEmbedded را می‌توان ستون فقرات Yocto دانست که ابزارها و قابلیت‌های پیشرفته‌ای را در اختیار این پروژه قرار می‌دهد.

نقش‌های OpenEmbedded در Yocto:

1. مدیریت بسته‌ها:
   • OpenEmbedded مسئول تعریف و مدیریت بسته‌های نرم‌افزاری است. این بسته‌ها شامل اطلاعاتی درباره نحوه دانلود، کامپایل، نصب، و تنظیم نرم‌افزارها می‌باشند.
2. ایجاد توزیع‌های لینوکس سفارشی:
   • با استفاده از OpenEmbedded، توسعه‌دهندگان می‌توانند سیستم‌عامل‌های لینوکس سفارشی را با انتخاب دقیق بسته‌های موردنیاز و تنظیم ویژگی‌های سیستم تولید کنند.
3. پشتیبانی از لایه‌ها:
   • OpenEmbedded از مفهومی به نام لایه‌ها (Layers) استفاده می‌کند که به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد ویژگی‌های مختلفی را به سیستم اضافه کنند یا تغییر دهند. این لایه‌ها می‌توانند شامل تنظیمات مربوط به سخت‌افزار خاص، بسته‌های نرم‌افزاری اضافی، یا تنظیمات سفارشی باشند.
4. پشتیبانی از فرآیند ساخت چندمرحله‌ای:
   • OpenEmbedded می‌تواند ساختار پیچیده‌ای از وابستگی‌های نرم‌افزاری را مدیریت کرده و سیستم‌عامل را به صورت مرحله‌به‌مرحله تولید کند.

ساختار OpenEmbedded

OpenEmbedded از اجزای زیر تشکیل شده است که هر کدام نقش خاصی در فرآیند توسعه دارند:

1. Core Layer (meta-oe):
   • این لایه شامل اجزای پایه و ضروری برای ساخت یک سیستم‌عامل لینوکس است.
2. BSP Layer (Board Support Package):
   • این لایه شامل تنظیمات و درایورهای مربوط به سخت‌افزار خاص است.
3. Application Layers:
   • این لایه‌ها بسته‌های نرم‌افزاری و ابزارهایی را که برای کاربردهای خاص نیاز است، اضافه می‌کنند.
4. Distro Layers:
   • این لایه‌ها تنظیمات خاصی را برای توزیع‌های لینوکس مانند نوع مدیریت بسته یا سطح امنیتی ارائه می‌دهند.

مثال ساده از استفاده OpenEmbedded در Yocto

برای استفاده از OpenEmbedded در یک پروژه Yocto، معمولاً مراحل زیر انجام می‌شود:

1. انتخاب و اضافه کردن لایه‌ها:
   لایه‌های موردنیاز را به پروژه اضافه کرده و در فایل bblayers.conf تعریف می‌کنیم.

   bitbake-layers add-layer meta-openembedded  

2. تعریف بسته‌ها و وابستگی‌ها:
   بسته‌های موردنظر در فایل‌های recipe تعریف می‌شوند.

   SUMMARY = "Example Application"  
   LICENSE = "GPLv3"  
   SRC_URI = "http://example.com/app.tar.gz"  
   
   do_compile() {  
       make  
   }  
   
   do_install() {  
       make install DESTDIR=${D}  
   }  

3. ساخت و تولید تصویر نهایی:
   با استفاده از دستور BitBake، تصویر لینوکس سفارشی تولید می‌شود.

   bitbake core-image-minimal  

جمع‌بندی

OpenEmbedded به عنوان یک لایه پایه در پروژه Yocto، ابزار قدرتمندی برای ساخت سیستم‌عامل‌های لینوکس امبدد است. این چارچوب با ارائه یک ساختار ماژولار، مدیریت بسته‌های نرم‌افزاری، و پشتیبانی از معماری‌ها و سخت‌افزارهای مختلف، فرآیند ساخت سیستم‌عامل را تسهیل کرده و به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا سیستم‌عامل‌های سفارشی و بهینه‌ای را با کارآمدی بالا تولید کنند. OpenEmbedded با Yocto در هم‌تنیده است و نقشی کلیدی در موفقیت این پروژه ایفا می‌کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”Metadata: قلب سیستم” subtitle=”توضیحات کامل”]Metadata یکی از اجزای حیاتی در پروژه Yocto، است که به توسعه‌دهندگان امکان می‌دهد ساختار سیستم‌عامل لینوکس سفارشی خود را به طور کامل تعریف و مدیریت کنند. Metadata در Yocto شامل مجموعه‌ای از فایل‌ها، دستورات و تنظیماتی است که نحوه ساخت و پیکربندی سیستم‌عامل را مشخص می‌کنند.

مفهوم Metadata در Yocto Project و اهمیت آن

Metadata به طور کلی شامل اطلاعات و دستورالعمل‌هایی است که فرآیند ساخت یک سیستم‌عامل را هدایت می‌کنند. Metadata در پروژه Yocto،  نقش قلب سیستم را دارد و شامل تمامی داده‌ها و تنظیمات لازم برای تعریف:

• بسته‌های نرم‌افزاری
• تنظیمات سخت‌افزاری
• پیکربندی سیستم‌عامل
• توزیع لینوکس سفارشی

Metadata در Yocto اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا به صورت ماژولار و انعطاف‌پذیر طراحی شده است. این ویژگی باعث می‌شود که توسعه‌دهندگان بتوانند به راحتی سیستم‌عامل‌های بسیار متنوع و بهینه‌ای را برای کاربردهای خاص خود ایجاد کنند.

بررسی فایل‌های دستورالعمل (Recipes) و فایل‌های پیکربندی (Configuration Files)

1. فایل‌های دستورالعمل (Recipes):

فایل‌های دستورالعمل یا Recipes، هسته اصلی Metadata در Yocto هستند. این فایل‌ها مشخص می‌کنند که چگونه یک بسته نرم‌افزاری باید دانلود، کامپایل، نصب و پیکربندی شود.

ویژگی‌های کلیدی Recipes:

• تعریف منابع: مشخص کردن منبع کد (مانند یک URL برای دانلود کد منبع)
• تعیین وابستگی‌ها: تعریف بسته‌هایی که برای ساخت این بسته نیاز هستند
• تعریف وظایف: شامل وظایفی مانند do_fetch، do_compile، و do_install

مثال یک فایل Recipe ساده:

SUMMARY = "Example Recipe"  
LICENSE = "MIT"  
SRC_URI = "http://example.com/source.tar.gz"  

do_compile() {  
    make  
}  

do_install() {  
    install -m 0755 mybinary ${D}${bindir}/  
}  

2. فایل‌های پیکربندی (Configuration Files):

فایل‌های پیکربندی شامل تنظیماتی هستند که بر رفتار کلی سیستم تأثیر می‌گذارند. این فایل‌ها به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند، از جمله:

• local.conf: تنظیمات مربوط به ساخت پروژه، مانند تعداد هسته‌های CPU مورد استفاده
• bblayers.conf: لیست لایه‌های فعال در پروژه
• machine configuration: تنظیمات مربوط به سخت‌افزار هدف، مانند پردازنده و نوع معماری

نحوه مدیریت و توسعه Metadata برای پیکربندی سیستم‌های سفارشی

برای مدیریت Metadata و توسعه سیستم‌عامل‌های سفارشی، Yocto از یک ساختار ماژولار استفاده می‌کند که شامل مفاهیم زیر است:

1. استفاده از لایه‌ها (Layers):
   Metadata در Yocto به صورت لایه‌بندی شده سازمان‌دهی می‌شود. هر لایه می‌تواند شامل فایل‌های دستورالعمل، فایل‌های پیکربندی، و سایر داده‌ها باشد. این ساختار به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا تنظیمات خود را به صورت جداگانه مدیریت کنند.
2. ایجاد و اصلاح Recipes:
   توسعه‌دهندگان می‌توانند با ایجاد فایل‌های Recipe جدید یا اصلاح فایل‌های موجود، بسته‌های نرم‌افزاری و ویژگی‌های سفارشی را به سیستم اضافه کنند.
3. پیکربندی سیستم هدف:
   با استفاده از فایل‌های پیکربندی مانند local.conf و تنظیمات معماری سخت‌افزاری، توسعه‌دهندگان می‌توانند رفتار سیستم‌عامل را بر اساس سخت‌افزار هدف کنترل کنند.
4. تست و عیب‌یابی Metadata:
   ابزارهایی مانند bitbake و oe-selftest برای بررسی صحت و عملکرد Metadata در Yocto استفاده می‌شوند.

مثال عملی از توسعه Metadata

1. افزودن یک بسته جدید به سیستم:
   برای اضافه کردن یک بسته جدید، باید یک فایل Recipe جدید ایجاد کنید:

   bitbake-layers create-layer meta-example  
   cd meta-example/recipes-example  
   touch example.bb  

   سپس محتویات Recipe را تعریف کنید.

2. تنظیم پیکربندی پروژه:
   در فایل bblayers.conf لایه جدید را اضافه کنید:

   BBLAYERS += "path/to/meta-example"  

3. ساخت و تست سیستم:
   دستور زیر برای ساخت سیستم با استفاده از Metadata جدید اجرا می‌شود:

   bitbake core-image-minimal  

جمع‌بندی

Metadata یکی از ارکان اصلی در پروژه Yocto است که به توسعه‌دهندگان امکان می‌دهد سیستم‌عامل‌های لینوکس سفارشی و بهینه‌ای را برای کاربردهای خاص ایجاد کنند. فایل‌های دستورالعمل و پیکربندی، ساختار اصلی Metadata را تشکیل می‌دهند و با استفاده از آن‌ها می‌توان فرآیند ساخت، مدیریت بسته‌ها، و پیکربندی سیستم‌عامل را به طور کامل کنترل کرد. این انعطاف‌پذیری و ساختار منظم باعث می‌شود Yocto به عنوان یکی از قدرتمندترین ابزارها برای توسعه لینوکس امبدد شناخته شود.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

نیازهای سخت‌افزاری

1. سیستم میزبان (Host System):
   پروژه Yocto برای ساخت سیستم‌عامل، از سیستم میزبان لینوکسی استفاده می‌کند.
   • پردازنده: پردازنده با حداقل دو هسته توصیه می‌شود. برای افزایش سرعت ساخت، پردازنده‌های چند هسته‌ای بسیار موثر هستند.
   • حافظه RAM:
     • حداقل: 8 گیگابایت
     • توصیه شده: 16 گیگابایت یا بیشتر برای پروژه‌های پیچیده و ساخت تصاویر بزرگ.
   • فضای ذخیره‌سازی:
     • حداقل: 50 گیگابایت فضای خالی برای پروژه‌های ساده.
     • توصیه شده: 250 گیگابایت یا بیشتر برای پروژه‌های بزرگ یا در صورتی که چندین توزیع یا لایه را مدیریت می‌کنید.
     • دلیل: فرآیند ساخت Yocto شامل دانلود سورس کدها، کامپایل و ذخیره خروجی‌ها است که نیازمند فضای قابل‌توجهی است.
   • اتصال به اینترنت: برای دانلود سورس کدها و بسته‌ها از منابع خارجی ضروری است.
2. سخت‌افزار هدف (Target Hardware):
   Yocto قابلیت پشتیبانی از سخت‌افزارهای متنوع را دارد، اما پیش از شروع باید سخت‌افزار هدف خود را مشخص کنید:
   • معماری پردازنده (ARM، x86، MIPS، PowerPC و غیره)
   • حجم حافظه فلش و RAM موجود در سخت‌افزار هدف
   • دستگاه‌های ورودی/خروجی (I/O) که باید پشتیبانی شوند

نیازهای نرم‌افزاری

1. سیستم‌عامل میزبان:
   Yocto عمدتاً روی توزیع‌های لینوکسی کار می‌کند. نسخه‌های پشتیبانی شده معمولاً شامل موارد زیر هستند:
   • Ubuntu (نسخه‌های LTS مانند 20.04 یا 22.04)
   • Fedora
   • Debian
   • CentOS / AlmaLinux

   نکته: استفاده از نسخه‌های قدیمی یا توزیع‌های غیر لینوکسی ممکن است منجر به مشکلات در فرآیند ساخت شود.

2. وابستگی‌های نرم‌افزاری:
   پیش از اجرای Yocto، نصب بسته‌های پیش‌نیاز روی سیستم میزبان ضروری است. بسته‌های مورد نیاز به توزیع میزبان شما بستگی دارند. برای مثال:

   در Ubuntu/Debian:

   sudo apt-get update  
   sudo apt-get install gawk wget git-core diffstat unzip texinfo gcc-multilib build-essential chrpath socat libsdl1.2-dev xterm  

   در Fedora:

   sudo dnf install gawk make wget tar bzip2 gzip python3 unzip perl patch diffutils diffstat git cpp gcc gcc-c++ glibc-devel texinfo chrpath socat perl-Data-Dumper perl-Text-ParseWords perl-Thread-Queue perl-bignum SDL-devel xterm  

3. نسخه Git:
   پروژه Yocto برای مدیریت سورس کدها و لایه‌ها به Git متکی است. مطمئن شوید که نسخه Git نصب شده روی سیستم شما به‌روز باشد.
4. پایتون:
   Yocto از زبان برنامه‌نویسی Python برای اجرا و مدیریت فایل‌های دستورالعمل استفاده می‌کند.
   • نسخه مورد نیاز: Python 3
5. ابزارهای انتخابی:
   برای راحتی بیشتر در فرآیند توسعه، می‌توانید ابزارهای زیر را نصب کنید:
   • Ccache: برای کاهش زمان کامپایل.
   • QEMU: برای شبیه‌سازی سخت‌افزار هدف بدون نیاز به دستگاه واقعی.

تنظیمات سیستم میزبان

1. پیکربندی SWAP:
   اگر سیستم شما RAM کافی ندارد، تنظیم یک فایل SWAP می‌تواند به جلوگیری از توقف فرآیند ساخت کمک کند.

   ایجاد فایل SWAP:

   sudo fallocate -l 16G /swapfile  
   sudo chmod 600 /swapfile  
   sudo mkswap /swapfile  
   sudo swapon /swapfile  

2. بهینه‌سازی متغیرهای محیطی:
   تنظیم متغیرهای محیطی مانند BB_NUMBER_THREADS و PARALLEL_MAKE در فایل local.conf می‌تواند زمان ساخت را کاهش دهد.

جمع‌بندی

برای استفاده از Yocto و ساخت توزیع‌های لینوکس سفارشی، باید یک سیستم میزبان با سخت‌افزار مناسب (پردازنده چند هسته‌ای، RAM کافی، و فضای ذخیره‌سازی قابل توجه) و توزیع لینوکس پشتیبانی‌شده داشته باشید. همچنین نصب و پیکربندی صحیح بسته‌های پیش‌نیاز، ابزارهای کمکی، و وابستگی‌ها نقش کلیدی در موفقیت فرآیند توسعه ایفا می‌کند. با رعایت این نیازمندی‌ها، می‌توانید از Yocto برای ایجاد سیستم‌عامل‌های سفارشی و بهینه برای سخت‌افزارهای مختلف استفاده کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”سیستم‌عامل‌های پشتیبانی‌شده برای Yocto Project” subtitle=”توضیحات کامل”]پروژه Yocto برای ایجاد و ساخت سیستم‌عامل‌های سفارشی لینوکس به سیستم‌عامل میزبان (Host OS) نیاز دارد که از آن برای مدیریت فرآیند ساخت، پیکربندی، و کامپایل استفاده می‌شود. Yocto به طور رسمی از سیستم‌عامل‌های لینوکسی مبتنی بر توزیع‌های Ubuntu و Fedora پشتیبانی می‌کند، اما قابلیت اجرا روی سایر توزیع‌های لینوکس نیز وجود دارد.

1. توزیع‌های Ubuntu

توزیع‌های Ubuntu به دلیل رابط کاربری ساده و مستندات گسترده یکی از محبوب‌ترین گزینه‌ها برای توسعه‌دهندگان Yocto هستند. نسخه‌های زیر به طور رسمی پشتیبانی می‌شوند:

• Ubuntu LTS (Long Term Support):
  • نسخه‌های 20.04 (Focal Fossa) و 22.04 (Jammy Jellyfish)
  • دلیل انتخاب: نسخه‌های LTS پایداری بیشتری دارند و برای پروژه‌های بلندمدت توصیه می‌شوند.

نصب بسته‌های پیش‌نیاز در Ubuntu:

sudo apt-get update  
sudo apt-get install gawk wget git-core diffstat unzip texinfo gcc-multilib build-essential chrpath socat libsdl1.2-dev xterm  

2. توزیع‌های Fedora

Fedora به دلیل تمرکز بر نسخه‌های به‌روز نرم‌افزارها و ابزارهای توسعه یکی دیگر از انتخاب‌های مناسب برای Yocto است.

• نسخه‌های پیشنهادی:
  • Fedora 34، Fedora 35، یا نسخه‌های جدیدتر.

نصب بسته‌های پیش‌نیاز در Fedora:

sudo dnf install gawk make wget tar bzip2 gzip python3 unzip perl patch diffutils diffstat git cpp gcc gcc-c++ glibc-devel texinfo chrpath socat perl-Data-Dumper perl-Text-ParseWords perl-Thread-Queue perl-bignum SDL-devel xterm  

3. سایر توزیع‌های لینوکسی

اگرچه Ubuntu و Fedora به طور رسمی پشتیبانی می‌شوند، Yocto می‌تواند روی سایر توزیع‌های لینوکسی نیز اجرا شود، به شرطی که ابزارها و وابستگی‌های مورد نیاز نصب شوند.

توزیع‌های دیگر:

• Debian:
  • مشابه Ubuntu، اما برای نصب بسته‌ها باید از apt-get استفاده شود.
• CentOS/AlmaLinux/Rocky Linux:
  • مناسب برای توسعه‌دهندگانی که از توزیع‌های پایدار و مبتنی بر Red Hat استفاده می‌کنند.
• Arch Linux:
  • برای کاربران حرفه‌ای که تمایل به استفاده از توزیع‌های Rolling Release دارند.

نصب بسته‌های پیش‌نیاز در Debian/CentOS:

Debian:

sudo apt-get install gawk wget git-core diffstat unzip texinfo gcc-multilib build-essential chrpath socat libsdl1.2-dev xterm  

CentOS/AlmaLinux:

sudo yum install gawk make wget tar bzip2 gzip python3 unzip perl patch diffutils diffstat git gcc gcc-c++ glibc-devel texinfo chrpath socat SDL-devel xterm  

4. ویژگی‌های موردنیاز از سیستم‌عامل میزبان

برای اجرای موفق Yocto، سیستم‌عامل میزبان باید ویژگی‌های زیر را داشته باشد:

1. پشتیبانی از سیستم فایل Case-Sensitive:
   سیستم فایل میزبان باید قادر به تمایز بین نام فایل‌های بزرگ و کوچک باشد.
2. کتابخانه‌ها و ابزارهای ساخت:
   ابزارهای توسعه مانند gcc، g++، make، و python3 باید نصب شوند.
3. پشتیبانی از Git و Python 3:
   Yocto به شدت به Git و Python وابسته است.

نکات مهم

1. اجتناب از سیستم‌های عامل غیر لینوکسی:
   پروژه Yocto عمدتاً برای اجرا روی سیستم‌عامل‌های لینوکسی طراحی شده است. اجرای Yocto روی سیستم‌عامل‌های غیر لینوکسی (مانند macOS یا Windows) معمولاً نیازمند ماشین مجازی یا ابزارهایی مانند WSL (Windows Subsystem for Linux) است، اما این روش‌ها به طور رسمی پشتیبانی نمی‌شوند.
2. انتخاب نسخه مناسب:
   نسخه سیستم‌عامل میزبان باید با نسخه Yocto Project تطابق داشته باشد. همیشه راهنمای نسخه رسمی Yocto را برای بررسی سیستم‌عامل‌های میزبان توصیه‌شده مطالعه کنید.

جمع‌بندی

سیستم‌عامل‌های Ubuntu و Fedora به دلیل پشتیبانی رسمی و گسترده، بهترین گزینه‌ها برای میزبان Yocto هستند. با نصب ابزارها و بسته‌های پیش‌نیاز روی این توزیع‌ها، می‌توانید از یک محیط پایدار و قدرتمند برای توسعه توزیع‌های سفارشی لینوکس بهره‌مند شوید. در عین حال، با پیکربندی صحیح، امکان استفاده از سایر توزیع‌های لینوکسی نیز وجود دارد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی سیستم‌عامل میزبان برای استفاده از Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]برای اجرای موفقیت‌آمیز پروژه Yocto و ساخت سیستم‌عامل‌های سفارشی، لازم است سیستم‌عامل میزبان به‌درستی پیکربندی شود. این فرآیند شامل نصب ابزارهای ضروری، تنظیم محیط ساخت، و اطمینان از تطابق نسخه‌های نرم‌افزاری با نیازهای Yocto است.

1. انتخاب سیستم‌عامل میزبان مناسب

پروژه Yocto به‌طور رسمی از توزیع‌های Ubuntu و Fedora پشتیبانی می‌کند. این انتخاب به دلیل پایداری و وجود ابزارهای توسعه‌ای مناسب است.

• پیشنهاد: از نسخه‌های LTS (پشتیبانی بلندمدت) استفاده کنید تا از پایداری بیشتری برخوردار باشید (مانند Ubuntu 22.04 یا Fedora 35).

2. نصب ابزارهای پیش‌نیاز

Yocto برای ساخت و مدیریت بسته‌ها به ابزارها و کتابخانه‌های متعددی نیاز دارد. این ابزارها باید پیش از شروع کار نصب شوند.

ابزارهای ضروری:

• کامپایلرها: gcc، g++
• ابزارهای ساخت: make، cmake
• مدیریت نسخه: git
• کتابخانه‌ها: glibc، libssl-dev
• سایر ابزارها: wget، diffstat، unzip، chrpath، socat

نصب در Ubuntu:

sudo apt-get update
sudo apt-get install gawk wget git-core diffstat unzip texinfo gcc-multilib build-essential chrpath socat libsdl1.2-dev xterm python3 python3-pip

نصب در Fedora:

sudo dnf install gawk make wget tar bzip2 gzip python3 unzip perl patch diffutils diffstat git gcc gcc-c++ glibc-devel texinfo chrpath socat SDL-devel xterm

3. تنظیم متغیرهای محیطی

برای اجرای صحیح ابزارهای Yocto، باید متغیرهای محیطی زیر تنظیم شوند:

تنظیم متغیر PATH

ابزار BitBake و سایر ابزارهای Yocto باید در متغیر PATH موجود باشند:

export PATH=<مسیر-yocto-در-سیستم-شما>:$PATH

فعال کردن زبان POSIX

Yocto به تنظیمات زبان استاندارد POSIX نیاز دارد:

export LC_ALL=en_US.UTF-8
export LANG=en_US.UTF-8

افزایش محدودیت فایل‌های باز (ulimit)

Yocto ممکن است به تعداد زیادی فایل باز در یک زمان نیاز داشته باشد:

ulimit -n 4096

4. ایجاد محیط ساخت Yocto

کلون کردن مخزن Yocto:

برای شروع، مخزن Yocto را از GitHub کلون کنید:

git clone git://git.yoctoproject.org/poky
cd poky

انتخاب یک نسخه خاص:

Yocto نسخه‌های متعددی دارد. برای انتخاب نسخه مناسب:

git checkout <نام-نسخه>

5. تست اولیه محیط ساخت

تست ابزارهای نصب‌شده:

برای اطمینان از نصب صحیح ابزارها:

bitbake --version

ساخت نمونه توزیع:

به‌عنوان تست، یک توزیع نمونه بسازید:

source oe-init-build-env
bitbake core-image-minimal

6. تنظیمات پیشرفته برای سیستم‌های خاص

استفاده از سیستم فایل Case-Sensitive

سیستم فایل میزبان باید قابلیت تمایز بین حروف کوچک و بزرگ را داشته باشد. در غیر این صورت، از یک پارتیشن مجزا با سیستم فایل Ext4 استفاده کنید.

نصب ابزارهای خاص برای سیستم‌های قدیمی‌تر

در صورتی که از نسخه‌های قدیمی‌تر لینوکس استفاده می‌کنید، ممکن است نیاز به نصب نسخه‌های خاصی از ابزارها مانند GCC یا Python داشته باشید.

7. حل مشکلات رایج در پیکربندی میزبان

• مشکل کمبود فضای دیسک:
  Yocto به فضای دیسک زیادی نیاز دارد (حداقل 50 گیگابایت). مطمئن شوید فضای کافی در اختیار دارید.
• نسخه ناسازگار ابزارها:
  بررسی کنید نسخه ابزارهای نصب‌شده با نسخه Yocto تطابق داشته باشد.
• مشکل در اجرای BitBake:
  مطمئن شوید متغیرهای محیطی به‌درستی تنظیم شده‌اند و ابزارها در مسیر PATH موجود هستند.

جمع‌بندی

پیکربندی صحیح سیستم‌عامل میزبان برای استفاده از Yocto یکی از مراحل کلیدی در شروع توسعه سیستم‌های لینوکس سفارشی است. با نصب ابزارهای مورد نیاز، تنظیم متغیرهای محیطی، و ایجاد محیط ساخت مناسب، می‌توانید از یک محیط پایدار و آماده برای توسعه بهره‌مند شوید. رعایت جزئیات در این مرحله، از مشکلات احتمالی در مراحل بعدی جلوگیری خواهد کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب ابزارهای توسعه ضروری برای Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]

sudo apt-get update
sudo apt-get install gawk wget git-core diffstat unzip texinfo gcc-multilib build-essential chrpath socat libsdl1.2-dev xterm python3 python3-pip python3-pexpect

sudo dnf install gawk make wget tar bzip2 gzip python3 unzip perl patch diffutils diffstat git gcc gcc-c++ glibc-devel texinfo chrpath socat SDL-devel xterm

sudo yum install epel-release
sudo yum groupinstall "Development Tools"
sudo yum install gawk wget git diffstat unzip texinfo gcc gcc-c++ glibc-devel chrpath socat python3 python3-pip

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. پیش‌نیازهای نرم‌افزاری و سخت‌افزاری”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب ابزارهای مورد نیاز” subtitle=”توضیحات کامل”]پیش از شروع به کار با پروژه Yocto، لازم است که ابزارهای توسعه و ساخت مورد نیاز نصب شوند. این ابزارها نقش کلیدی در مدیریت کد، ساخت توزیع‌های لینوکس سفارشی، و اجرای اسکریپت‌ها ایفا می‌کنند.

1. Git: مدیریت مخازن کد Yocto

Git یک سیستم کنترل نسخه توزیع‌شده است که برای کلون کردن و مدیریت مخازن Yocto استفاده می‌شود.

• نصب در Ubuntu/Debian:

  sudo apt-get install git

• نصب در Fedora:

  sudo dnf install git

• تأیید نصب:

  git --version

2. BitBake: سیستم ساخت Yocto

BitBake قلب پروژه Yocto است که برای اجرای فرآیند ساخت و مدیریت وظایف استفاده می‌شود.

• BitBake بخشی از Yocto است و معمولاً به همراه مخازن Yocto (مانند Poky) دانلود می‌شود.
• دستور زیر برای کلون کردن Poky (که شامل BitBake است):

  git clone git://git.yoctoproject.org/poky
  cd poky

3. Bash: برای اجرای اسکریپت‌های شل

Bash به عنوان پوسته خط فرمان اصلی مورد نیاز است. معمولاً در اکثر توزیع‌های لینوکس به صورت پیش‌فرض نصب شده است.

• تأیید نصب:

  bash --version

4. gcc، make، bison و دیگر ابزارهای کمپایلر

ابزارهای کامپایلر و ساخت برای کامپایل هسته لینوکس و بسته‌های نرم‌افزاری ضروری هستند.

• نصب در Ubuntu/Debian:

  sudo apt-get install build-essential bison flex

• نصب در Fedora:

  sudo dnf install gcc gcc-c++ make bison flex

بررسی پیش‌نیازهای سخت‌افزاری

1. فضای دیسک مورد نیاز

پروژه Yocto به فضای دیسک زیادی برای ذخیره کد منبع، ساخت سیستم‌عامل، و مدیریت خروجی‌های ساخت نیاز دارد.

• حداقل فضای مورد نیاز:
  • 50 گیگابایت فضای آزاد برای فرآیند ساخت و ذخیره کد.
• پیشنهاد:
  اگر قصد ساخت چندین پروژه یا نگهداری مخازن مختلف را دارید، 100 گیگابایت یا بیشتر توصیه می‌شود.

2. حداقل منابع حافظه و پردازنده

پروژه Yocto برای ساخت سیستم‌عامل نیازمند منابع سخت‌افزاری قابل‌توجهی است.

• حداقل الزامات حافظه (RAM):
  • 8 گیگابایت (برای ساخت پروژه‌های ساده).
• توصیه‌شده:
  • 16 گیگابایت یا بیشتر برای ساخت پروژه‌های بزرگ‌تر یا استفاده همزمان از چند وظیفه.
• پردازنده:
  • پردازنده چند هسته‌ای (Dual-Core یا بهتر).
  • پیشنهاد: پردازنده‌های چهار هسته‌ای یا بیشتر برای سرعت بالاتر در ساخت.

نکات اضافی در آماده‌سازی سیستم میزبان

1. استفاده از فضای Swap:
   • اگر سیستم شما کمتر از 8 گیگابایت RAM دارد، از فضای Swap برای جلوگیری از خطاهای حافظه استفاده کنید:

     sudo fallocate -l 8G /swapfile
     sudo chmod 600 /swapfile
     sudo mkswap /swapfile
     sudo swapon /swapfile

2. مدیریت منابع:
   • برای بهبود عملکرد، فرآیندهای غیرضروری را در هنگام ساخت متوقف کنید.
3. اطمینان از دسترسی به اینترنت پایدار:
   • بسیاری از مراحل ساخت نیاز به دانلود منابع دارند. یک اتصال پایدار و سریع به اینترنت ضروری است.

جمع‌بندی

برای کار با Yocto، نصب ابزارهای توسعه‌ای مانند Git، BitBake، Bash، و ابزارهای کامپایلر ضروری است. علاوه بر این، سیستم میزبان باید از حداقل منابع سخت‌افزاری برخوردار باشد تا فرآیند ساخت بدون مشکل انجام شود. با رعایت این پیش‌نیازها، می‌توانید یک محیط توسعه آماده و پایدار برای استفاده از پروژه Yocto فراهم کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. دانلود و پیکربندی Yocto Project”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”دانلود Yocto Project از مخازن رسمی (git.yoctoproject.org)” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از مراحل اولیه برای کار با Yocto Project، دانلود کد منبع آن از مخازن رسمی است. مخازن رسمی Yocto Project شامل ابزارها، لایه‌ها، و دستورالعمل‌های مورد نیاز برای ساخت سیستم‌عامل لینوکس سفارشی هستند. در این بخش، به روش‌های دانلود Yocto از مخازن رسمی و نکات مرتبط می‌پردازیم.

1. آدرس مخازن رسمی Yocto

مخزن اصلی Yocto که با نام Poky شناخته می‌شود، شامل ابزارهایی مانند BitBake، لایه‌های اصلی، و پیکربندی‌های پیش‌فرض است.
آدرس مخزن:

git://git.yoctoproject.org/poky

2. پیش‌نیازهای دانلود

برای کلون کردن مخازن Yocto، ابزار Git باید نصب باشد. اگر قبلاً Git را نصب نکرده‌اید، از دستورات زیر برای نصب آن استفاده کنید:

• Ubuntu/Debian:

  sudo apt-get install git

• Fedora:

  sudo dnf install git

• تأیید نصب Git:

  git --version

3. دانلود کد منبع Yocto (Poky)

برای کلون کردن مخزن Poky از مخازن رسمی Yocto، مراحل زیر را دنبال کنید:

کلون کردن مخزن:

1. یک ترمینال باز کنید و به دایرکتوری مورد نظر خود برای ذخیره کد بروید:

   cd /path/to/your/workspace

2. مخزن را کلون کنید:

   git clone git://git.yoctoproject.org/poky

3. به دایرکتوری Poky منتقل شوید:

   cd poky

مشاهده شاخه‌های موجود:

برای بررسی شاخه‌های مختلف (مثلاً نسخه‌های مختلف Yocto):

git branch -r

انتخاب نسخه خاص:

برای استفاده از نسخه‌ای خاص از Yocto (مانند “kirkstone” یا “langdale”)، شاخه مربوطه را بررسی کرده و تغییر دهید:

git checkout -b kirkstone origin/kirkstone

4. ساختار مخزن Yocto

پس از دانلود مخزن، ساختار اصلی شامل اجزای زیر خواهد بود:

• bitbake/: پوشه حاوی BitBake، ابزار اصلی سیستم ساخت.
• meta/: شامل لایه‌های اصلی و تنظیمات پیش‌فرض Yocto.
• meta-poky/: لایه‌های خاص Poky.
• oe-init-build-env: اسکریپت برای ایجاد محیط ساخت.

5. بررسی و تأیید دانلود

برای اطمینان از صحت دانلود، می‌توانید وضعیت مخزن را بررسی کنید:

git status

6. نکات اضافی

1. سرعت دانلود:
   اگر اتصال شما به مخزن رسمی کند است، می‌توانید از یک سرور mirror استفاده کنید:

   git clone http://git.yoctoproject.org/git/poky

2. آپدیت مخزن:
   برای به‌روزرسانی مخزن به آخرین نسخه موجود:

   git pull

3. دانلود مخازن اضافی:
   برای پروژه‌های خاص، ممکن است به لایه‌های اضافی نیاز داشته باشید که باید از مخازن دیگر کلون شوند.

جمع‌بندی

دانلود کد منبع Yocto از مخازن رسمی یک گام اساسی برای شروع کار با این پروژه است. با استفاده از دستور git clone، می‌توانید مخزن Poky را دانلود کرده و نسخه مورد نظر را انتخاب کنید. با رعایت پیش‌نیازها و استفاده از دستورات صحیح، یک محیط توسعه مناسب برای پروژه Yocto آماده خواهید کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی اولیه مخازن Yocto و OpenEmbedded” subtitle=”توضیحات کامل”]

BBLAYERS ?= " \
  /path/to/poky/meta \
  /path/to/poky/meta-poky \
  /path/to/meta-openembedded/meta-oe \
  /path/to/meta-openembedded/meta-python \
  /path/to/meta-openembedded/meta-networking \
"

bitbake -e

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تعیین نسخه مناسب Yocto برای پروژه‌های خاص” subtitle=”توضیحات کامل”]انتخاب نسخه مناسب از Yocto Project برای یک پروژه خاص، یکی از مراحل کلیدی در توسعه سیستم‌های لینوکس امبدد است. این انتخاب می‌تواند بر عملکرد، سازگاری سخت‌افزاری، و کارایی پروژه تأثیر بسزایی داشته باشد. در ادامه، به بررسی معیارها و مراحلی می‌پردازیم که برای انتخاب نسخه مناسب Yocto باید در نظر بگیرید.

1. معیارهای انتخاب نسخه Yocto

الف) پشتیبانی از سخت‌افزار هدف

• نسخه‌های مختلف Yocto دارای پشتیبانی متفاوتی از معماری‌های سخت‌افزاری مانند ARM، x86، MIPS، و PowerPC هستند.
• بررسی کنید که آیا نسخه انتخابی، از بردها و چیپ‌ست‌های سخت‌افزاری مورد استفاده در پروژه پشتیبانی می‌کند.
• مثال: اگر برد شما از تراشه‌ای استفاده می‌کند که در نسخه‌های جدیدتر پشتیبانی می‌شود، بهتر است از نسخه به‌روزتر استفاده کنید.

ب) نیاز به ویژگی‌ها و قابلیت‌های جدید

• نسخه‌های جدید Yocto معمولاً شامل:
  • بهینه‌سازی‌های عملکردی
  • رفع اشکالات امنیتی
  • اضافه شدن بسته‌ها و ابزارهای جدید هستند.
• اگر پروژه شما نیازمند استفاده از جدیدترین فناوری‌ها است، نسخه‌های اخیر را انتخاب کنید.

ج) پشتیبانی طولانی‌مدت (LTS)

• Yocto نسخه‌هایی با پشتیبانی طولانی‌مدت (مانند نسخه‌های LTS) ارائه می‌دهد.
• این نسخه‌ها برای پروژه‌هایی که نیازمند ثبات بیشتر و به‌روزرسانی‌های امنیتی طولانی‌مدت هستند، مناسب‌ترند.
• مثال: نسخه‌های LTS مانند dunfell (3.1) برای پروژه‌های صنعتی یا محصولات طولانی‌مدت مناسب هستند.

د) سازگاری با نرم‌افزارهای جانبی

• نسخه انتخابی باید با نرم‌افزارها، لایه‌ها، و کتابخانه‌هایی که قصد استفاده از آن‌ها را دارید، سازگار باشد.
• نکته: هنگام اضافه کردن لایه‌های جدید، مطمئن شوید که با نسخه Yocto شما همخوانی دارند.

2. مرور نسخه‌های Yocto و دوره‌های پشتیبانی

نسخه‌های Yocto با کدهای مشخصی ارائه می‌شوند (مانند kirkstone، hardknott، dunfell). هر نسخه شامل مجموعه‌ای از ویژگی‌ها، بهینه‌سازی‌ها، و بسته‌های نرم‌افزاری است.

برخی از نسخه‌های اخیر:

3. بررسی نیازهای پروژه

الف) پروژه‌های تجاری یا صنعتی

• نسخه پیشنهادی: استفاده از نسخه‌های LTS مانند dunfell یا kirkstone برای ثبات و پشتیبانی طولانی‌مدت.
• چرا؟
  • این نسخه‌ها معمولاً به‌روزرسانی‌های امنیتی و رفع اشکالات دریافت می‌کنند.
  • مناسب برای محصولاتی که باید در مدت‌زمان طولانی قابل‌اطمینان باشند.

ب) پروژه‌های تحقیق و توسعه

• نسخه پیشنهادی: استفاده از نسخه‌های جدیدتر مانند kirkstone یا حتی نسخه‌های توسعه (Development Branch).
• چرا؟
  • دسترسی به ویژگی‌های جدید و بهینه‌سازی‌های پیشرفته.
  • مناسب برای پروژه‌هایی که نیاز به انعطاف‌پذیری و آزمایش فناوری‌های جدید دارند.

ج) پروژه‌های کوچک یا موقت

• نسخه پیشنهادی: انتخاب نسخه‌هایی که پشتیبانی سخت‌افزار و نرم‌افزار هدف را به‌خوبی ارائه می‌دهند، حتی اگر نسخه LTS نباشند.
• چرا؟
  • نیاز به بهینه‌سازی طولانی‌مدت و به‌روزرسانی‌های امنیتی در این پروژه‌ها کمتر است.

4. مراحل تعیین نسخه مناسب

گام 1: شناسایی نیازهای سخت‌افزاری

• مشخص کنید که سخت‌افزار هدف شما (مانند نوع معماری، چیپ‌ست و برد) توسط کدام نسخه‌های Yocto پشتیبانی می‌شود.
• ابزارهای پیشنهادی: بررسی مستندات بردها یا استفاده از پایگاه داده‌های Yocto برای تطابق سخت‌افزار.

گام 2: بررسی نیازهای نرم‌افزاری

• ویژگی‌های موردنیاز نرم‌افزاری و بسته‌های خاص پروژه را شناسایی کنید.
• مطمئن شوید که نسخه انتخابی شامل این ویژگی‌ها و بسته‌ها باشد.

گام 3: ارزیابی پشتیبانی و استقرار

• دوره پشتیبانی نسخه مورد نظر را بررسی کنید.
• اگر پروژه شما به‌روزرسانی‌های طولانی‌مدت نیاز دارد، از نسخه‌های LTS استفاده کنید.

گام 4: آزمایش نسخه

• نسخه انتخابی را با اجرای یک Build ساده آزمایش کنید تا مطمئن شوید که با نیازهای پروژه همخوانی دارد.

5. مثال‌های عملی

مثال 1: پروژه IoT با Raspberry Pi

• نیازها: پشتیبانی از معماری ARM، بسته‌های شبکه و IoT.
• نسخه مناسب: kirkstone یا dunfell به دلیل پشتیبانی قوی از بردهای ARM و قابلیت‌های شبکه.

مثال 2: سیستم‌های صنعتی با طول عمر بالا

• نیازها: ثبات، پشتیبانی طولانی‌مدت، و امنیت.
• نسخه مناسب: dunfell (نسخه LTS).

مثال 3: پروژه تحقیقاتی با ویژگی‌های جدید

• نیازها: آخرین فناوری‌ها و قابلیت‌های Yocto.
• نسخه مناسب: kirkstone یا نسخه‌های توسعه.

جمع‌بندی

انتخاب نسخه مناسب Yocto برای پروژه‌های خاص، به دقت و بررسی نیازهای سخت‌افزاری و نرم‌افزاری، دوره پشتیبانی، و قابلیت‌های هر نسخه بستگی دارد. با توجه به این موارد و آزمایش نسخه‌های مختلف، می‌توانید بهترین گزینه را برای پروژه خود انتخاب کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”آماده‌سازی ابزارهای لازم برای پیکربندی و اجرای مراحل ساخت” subtitle=”توضیحات کامل”]

sudo apt-get update
sudo apt-get install -y gawk wget git-core diffstat unzip texinfo gcc-multilib \
build-essential chrpath socat cpio python3 python3-pip python3-pexpect \
xz-utils debianutils iputils-ping

sudo dnf install gawk make wget tar bzip2 gzip python3 unzip perl patch \
diffutils diffstat chrpath socat python3-pip python3-pexpect xz which \
xz-lzma-compat zlib-devel gcc gcc-c++ git-core

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. بررسی ساختار دایرکتوری Yocto”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”آشنایی با ساختار دایرکتوری‌های پروژه Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]Yocto Project دارای یک ساختار دایرکتوری منظم و استاندارد است که به توسعه‌دهندگان کمک می‌کند تا منابع، ابزارها، و تنظیمات مختلف را به‌صورت سازمان‌یافته مدیریت کنند. درک این ساختار برای اجرای موفق پروژه‌های Yocto ضروری است.

1. ساختار کلی دایرکتوری‌های Yocto

پس از کلون کردن مخازن Yocto یا ایجاد یک محیط کاری، ساختار اصلی دایرکتوری‌ها به شکل زیر خواهد بود:

<workdir>/
├── build/
├── meta/
├── meta-poky/
├── meta-openembedded/
├── bitbake/
├── conf/
└── downloads/

2. بررسی دایرکتوری‌های اصلی

الف) دایرکتوری build/

• این دایرکتوری محیط ساخت اصلی است که فایل‌های موقتی و خروجی‌های فرآیند ساخت در آن قرار می‌گیرد.
• فایل‌های کلیدی:
  • conf/: شامل فایل‌های پیکربندی اصلی مانند:
    • local.conf: پیکربندی محلی سیستم (مانند مسیرها، تنظیمات هسته و موارد دیگر).
    • bblayers.conf: مدیریت لایه‌ها (لایه‌های اضافه‌شده به Yocto).
  • tmp/: دایرکتوری موقتی که شامل خروجی‌ها و فایل‌های کامپایل شده است.
  • sstate-cache/: کش فایل‌های موقتی برای کاهش زمان ساخت در پروژه‌های بعدی.

ب) دایرکتوری meta/

• شامل متادیتاهای اصلی پروژه است که برای تعریف دستورالعمل‌ها و لایه‌های مختلف استفاده می‌شود.
• زیرشاخه‌ها:
  • recipes-*: دستورالعمل‌های مربوط به بسته‌های نرم‌افزاری (مانند recipes-core, recipes-devtools).

ج) دایرکتوری meta-poky/

• شامل متادیتای پایه‌ای که توسط پروژه Poky ارائه می‌شود.
• نقش اصلی: پشتیبانی از ساخت اولیه و اجزای کلیدی لینوکس.
• این دایرکتوری معمولاً با لایه Poky تنظیم شده و به‌عنوان یکی از لایه‌های اصلی استفاده می‌شود.

د) دایرکتوری meta-openembedded/

• مجموعه‌ای از لایه‌های اضافی که برای گسترش قابلیت‌های Yocto استفاده می‌شوند.
• زیرشاخه‌ها:
  • meta-oe/: بسته‌های عمومی.
  • meta-networking/: بسته‌های شبکه‌ای.
  • meta-multimedia/: بسته‌های چندرسانه‌ای.

ه) دایرکتوری bitbake/

• سیستم ساخت Yocto بر پایه BitBake است و این دایرکتوری شامل ابزارهای مرتبط با آن است.
• زیرشاخه‌ها:
  • bin/: اسکریپت‌های اجرایی BitBake.
  • lib/: کتابخانه‌های BitBake.

و) دایرکتوری conf/

• محل نگهداری فایل‌های پیکربندی عمومی.
• فایل‌های کلیدی:
  • templateconf/: الگوهای پیش‌فرض پیکربندی.

ز) دایرکتوری downloads/

• شامل منابع دانلود شده مانند سورس کدها و بسته‌های نرم‌افزاری است.
• این دایرکتوری معمولاً به‌صورت مشترک برای پروژه‌های مختلف استفاده می‌شود تا از دانلود مجدد منابع جلوگیری شود.

3. دایرکتوری‌های تولید شده در فرآیند ساخت

الف) tmp/

• ایجاد شده در دایرکتوری build/ پس از اولین اجرای bitbake.
• شامل:
  • deploy/: فایل‌های خروجی، از جمله تصاویر نهایی سیستم.
  • work/: فایل‌های موقت و کامپایل‌شده.

ب) sstate-cache/

• شامل فایل‌های کش برای تسریع فرآیند ساخت در آینده.

4. اهمیت لایه‌ها در ساختار Yocto

لایه‌ها (Layers) یکی از مفاهیم کلیدی در Yocto هستند. هر لایه شامل مجموعه‌ای از متادیتا و دستورالعمل‌های موردنیاز برای ساخت بسته‌ها و توزیع‌ها است.

مثال‌هایی از لایه‌ها:

• لایه‌های اصلی:
  • meta: لایه پایه.
  • meta-poky: لایه ارائه شده توسط Poky.
• لایه‌های سفارشی:
  • توسعه‌دهندگان می‌توانند لایه‌های خود را با نامی مانند meta-myproject ایجاد کنند.

5. سفارشی‌سازی ساختار دایرکتوری‌ها

• امکان تعریف ساختار دایرکتوری‌های سفارشی از طریق فایل‌های پیکربندی.
• تنظیمات در فایل‌های:
  • local.conf
  • bblayers.conf

جمع‌بندی

ساختار دایرکتوری‌های Yocto به‌گونه‌ای طراحی شده است که فرآیند توسعه و ساخت سیستم‌عامل‌های لینوکس سفارشی را تسهیل کند. هر دایرکتوری نقش مشخصی در مدیریت متادیتا، تنظیمات، و منابع پروژه ایفا می‌کند. درک این ساختار برای توسعه‌دهندگان ضروری است تا بتوانند به‌طور موثر با Yocto کار کنند و سیستم‌های لینوکس موردنیاز خود را با موفقیت بسازند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”meta (لایه‌ها)” subtitle=”توضیحات کامل”]

لایه‌ها در Yocto Project

لایه‌ها (Layers) یکی از مفاهیم اصلی در Yocto Project هستند که به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهند تا اجزای مختلف سیستم‌عامل لینوکس را به‌صورت ماژولار و قابل گسترش مدیریت کنند. لایه‌ها به‌ویژه برای سفارشی‌سازی و توسعه بسته‌ها، هسته، و نرم‌افزارها به‌کار می‌روند.

1. مفهوم لایه‌ها در Yocto

در Yocto Project، هر لایه شامل مجموعه‌ای از فایل‌های متادیتا است که دستورالعمل‌ها (Recipes)، پیکربندی‌ها و اطلاعات موردنیاز برای ساخت سیستم‌عامل را تعریف می‌کنند. لایه‌ها به‌طور عمده به تقسیم‌بندی و سازماندهی پروژه‌ها کمک می‌کنند و اجازه می‌دهند که قابلیت‌های مختلف سیستم به‌راحتی اضافه، حذف یا تغییر داده شوند.

2. لایه meta

لایه meta یکی از مهم‌ترین لایه‌ها در Yocto است که به‌عنوان لایه پایه و اصلی در پروژه‌های Yocto شناخته می‌شود. این لایه به‌طور معمول به‌عنوان نقطه شروع برای پروژه‌های مختلف لینوکس امبدد و سفارشی عمل می‌کند.

محتویات لایه meta

لایه meta معمولاً شامل مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها و تنظیمات پیکربندی است که برای ساخت سیستم‌عامل‌های مبتنی بر لینوکس استفاده می‌شود. این لایه به‌طور معمول شامل موارد زیر است:

• Recipes: دستورالعمل‌هایی که چگونگی ساخت بسته‌های نرم‌افزاری مختلف را تعیین می‌کنند.
• Configuration files: فایل‌های پیکربندی که تنظیمات مربوط به فرآیند ساخت، مانند گزینه‌های کامپایل و تنظیمات پیش‌فرض را شامل می‌شوند.
• Classes: کلاس‌هایی که می‌توانند برای تسهیل کارهای تکراری در دستورالعمل‌ها استفاده شوند.
• Layers: ساختارهایی که می‌توانند به لایه‌های دیگر متصل شوند.

نقش لایه meta در Yocto

• لایه meta به‌عنوان لایه اصلی و پایه برای پروژه‌های Yocto عمل می‌کند.
• این لایه بسیاری از پیکربندی‌های پایه‌ای را شامل می‌شود که سایر لایه‌ها می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند یا آن‌ها را گسترش دهند.
• لایه meta برای ایجاد و پیکربندی سیستم‌عامل‌های لینوکس سفارشی به‌طور گسترده استفاده می‌شود.

3. ساختار دایرکتوری لایه meta

لایه meta معمولاً دارای ساختار دایرکتوری زیر است:

meta/
├── conf/
│   ├── bitbake.conf
│   ├── local.conf.sample
│   └── ...
├── recipes-bsp/
│   └── <platform-specific>
├── recipes-core/
│   ├── base-files/
│   ├── busybox/
│   └── ...
├── recipes-devtools/
│   └── gcc/
├── classes/
│   └── package.bbclass
└── meta-poky/

توضیحات دایرکتوری‌ها:

• conf/: فایل‌های پیکربندی مانند bitbake.conf و local.conf که تنظیمات پیش‌فرض پروژه را مدیریت می‌کنند.
• recipes-bsp/: دستورالعمل‌های مربوط به پیکربندی‌های بورد (Board Support Packages) و سخت‌افزار.
• recipes-core/: بسته‌های نرم‌افزاری اصلی مانند busybox و فایل‌های پیکربندی اصلی.
• recipes-devtools/: ابزارهای توسعه مانند کامپایلرها و ابزارهای دیگر.
• classes/: کلاس‌هایی که می‌توانند برای تسهیل فرایند ساخت استفاده شوند.

4. افزودن و گسترش لایه meta

لایه meta به‌طور پیش‌فرض با بسیاری از دستورالعمل‌ها و پیکربندی‌های عمومی همراه است، اما در پروژه‌های بزرگتر یا پیچیده‌تر، ممکن است نیاز باشد که لایه‌های اضافی یا سفارشی برای نیازهای خاص خود اضافه کنید.

ایجاد لایه سفارشی:

شما می‌توانید لایه‌های سفارشی خود را اضافه کنید تا بسته‌های نرم‌افزاری، تنظیمات خاص، یا دستورالعمل‌های جدید را در پروژه Yocto خود وارد کنید. برای ایجاد یک لایه جدید، معمولاً از اسکریپت‌های yocto-layer استفاده می‌شود.

yocto-layer create my-layer

5. چگونگی استفاده از لایه‌ها در پروژه Yocto

برای اضافه کردن لایه‌ها به پروژه Yocto، باید آن‌ها را در فایل bblayers.conf وارد کنید. این فایل در دایرکتوری conf/ قرار دارد و لایه‌های فعال پروژه در آن ثبت می‌شوند.

مثال:

BBLAYERS ?= " \
  ${TOPDIR}/../meta \
  ${TOPDIR}/../meta-poky \
  ${TOPDIR}/../meta-openembedded/meta-oe \
  ${TOPDIR}/../meta-myproject \
  "

6. جمع‌بندی

لایه meta یکی از اجزای حیاتی در ساختار Yocto است که به‌عنوان یک لایه پایه برای پیکربندی و ساخت سیستم‌عامل‌های سفارشی لینوکس عمل می‌کند. با استفاده از این لایه و گسترش آن، می‌توان سیستم‌عامل‌های لینوکس را برای سخت‌افزارهای مختلف سفارشی کرده و پروژه‌های پیچیده‌تر را مدیریت کرد. درک ساختار و عملکرد این لایه برای توسعه‌دهندگان ضروری است تا بتوانند به‌طور مؤثر از Yocto در پروژه‌های مختلف استفاده کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”poky (مجموعه ابزار اصلی Yocto)” subtitle=”توضیحات کامل”]Poky به عنوان مجموعه ابزار اصلی پروژه Yocto، شامل ابزارها و لایه‌های اصلی است که برای ساخت سیستم‌های لینوکس سفارشی استفاده می‌شود. این مجموعه، هسته اصلی محیط Yocto را تشکیل می‌دهد و به عنوان نقطه شروع برای توسعه توزیع‌های لینوکس مبتنی بر Yocto عمل می‌کند. Poky مجموعه‌ای از لایه‌های پیکربندی، ابزارهای ساخت و دستورالعمل‌های ساخت را در خود دارد که به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد تا سیستم‌های سفارشی برای کاربردهای مختلف ایجاد کنند.

اجزای اصلی Poky:

1. OE-Core (OpenEmbedded Core):
   • این لایه حاوی دستورالعمل‌ها و متا داده‌های پایه است که برای ساخت سیستم‌های لینوکس مورد نیاز هستند. بسیاری از پکیج‌ها و دستورالعمل‌های لازم برای ساخت سیستم در این لایه قرار دارند.
2. BitBake:
   • سیستم ساخت اصلی Yocto است که برای پردازش و اجرای دستورالعمل‌ها و تنظیمات مختلف استفاده می‌شود. BitBake وظیفه پردازش فایل‌های دستورالعمل (Recipes) و ایجاد بسته‌های نرم‌افزاری از آن‌ها را بر عهده دارد.
3. Meta Layers:
   • Poky از لایه‌های متا برای گسترش و اضافه کردن ویژگی‌های جدید به سیستم استفاده می‌کند. این لایه‌ها می‌توانند توسط توسعه‌دهندگان برای پشتیبانی از معماری‌ها، ابزارها و ویژگی‌های خاص گسترش یابند.
4. نسخه‌های مختلف Yocto:
   • Poky برای مدیریت پروژه‌های مختلف با نسخه‌های متفاوت Yocto طراحی شده است. این امکان به توسعه‌دهندگان می‌دهد که بر اساس نیازهای خاص خود از نسخه‌های مختلف استفاده کنند.

ویژگی‌ها و مزایای Poky:

• سفارشی‌سازی بالا: Poky به شما این امکان را می‌دهد که سیستم‌های لینوکس سفارشی با تنظیمات ویژه ایجاد کنید.
• پشتیبانی از معماری‌های مختلف: از ARM، x86، MIPS، PowerPC و دیگر معماری‌ها پشتیبانی می‌کند.
• مدیریت آسان پروژه‌ها: با استفاده از Poky، فرآیند مدیریت پروژه‌ها و تنظیمات مختلف پروژه‌های Yocto بسیار ساده‌تر می‌شود.
• پشتیبانی از ابزارهای مختلف ساخت: علاوه بر BitBake، Poky از ابزارهای دیگری برای ساخت و پیکربندی سیستم‌ها بهره می‌برد.

Poky به‌عنوان ابزار اصلی Yocto، در واقع یک فریمورک کامل برای ایجاد و مدیریت توزیع‌های لینوکس سفارشی برای سیستم‌های امبدد (Embedded) و دستگاه‌های IoT است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”دایرکتوری Build در پروژه Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”دایرکتوری conf در پروژه Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]دایرکتوری conf یکی از اجزای اساسی پروژه Yocto است که شامل تنظیمات پیکربندی مختلف برای پروژه‌های مختلف و نحوه ساخت سیستم‌عامل‌های سفارشی می‌شود. این دایرکتوری نقش حیاتی در سفارشی‌سازی و مدیریت فرآیند ساخت ایفا می‌کند و به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد که تنظیمات دقیق و سفارشی برای محیط‌های مختلف ایجاد کنند.

ساختار دایرکتوری conf

دایرکتوری conf شامل تعدادی فایل پیکربندی است که تنظیمات مختلف و پیش‌نیازهای پروژه را برای فرآیند ساخت فراهم می‌آورد. این فایل‌ها به‌طور کلی شامل پیکربندی‌های کلی، پیکربندی‌های لایه‌ای (layer-specific configurations) و پیکربندی‌های سیستم‌های سخت‌افزاری هستند.

اجزای مهم دایرکتوری conf:

1. local.conf:
   • این فایل یکی از مهم‌ترین فایل‌های پیکربندی در پروژه Yocto است که برای تنظیمات محلی و سفارشی‌سازی استفاده می‌شود. در این فایل می‌توانید تنظیمات مختلفی از جمله انتخاب دستگاه هدف، نسخه‌های خاص بسته‌ها، و سایر پیکربندی‌های خاص پروژه را وارد کنید.
   • برخی از تنظیمات رایج در local.conf عبارتند از:
     • نوع معماری سیستم (مانند ARM، x86)
     • مکان ذخیره‌سازی تصاویر نهایی
     • تنظیمات خاص برای بسته‌ها و ابزارها
2. bblayers.conf:
   • این فایل مسئول تعریف لایه‌های مختلف (layers) است که در فرآیند ساخت مورد استفاده قرار می‌گیرند. Yocto از لایه‌ها برای تفکیک اجزای مختلف سیستم‌عامل استفاده می‌کند. در فایل bblayers.conf می‌توانید لایه‌های مختلف (مانند meta, meta-openembedded, meta-yocto و دیگر لایه‌ها) را وارد کرده و مشخص کنید که کدام لایه‌ها در فرآیند ساخت باید فعال باشند.
3. auto.conf:
   • این فایل به‌طور خودکار ایجاد می‌شود و معمولاً تنظیمات ویژه‌ای را برای پیکربندی ساخت ذخیره می‌کند که به‌طور خودکار توسط سیستم در طول فرآیند ساخت استفاده می‌شود. این فایل معمولاً به طور مستقیم توسط توسعه‌دهنده ویرایش نمی‌شود.
4. site.conf:
   • فایل site.conf برای تنظیمات خاص سایت و محیط ساخت استفاده می‌شود. این فایل می‌تواند شامل اطلاعاتی مانند مکان ذخیره‌سازی فایل‌ها و تنظیمات خاص برای ساخت باشد.
5. layer.conf:
   • هر لایه (layer) در Yocto معمولاً فایل layer.conf خود را دارد که در آن پیکربندی‌های خاص مربوط به آن لایه و مسیرهای مورد نیاز برای منابع مختلف تعریف می‌شود. این فایل به Yocto می‌گوید که چگونه لایه‌های خاص در فرآیند ساخت ادغام می‌شوند.

وظایف و کارکردهای دایرکتوری conf:

• پیکربندی عمومی: فایل‌های موجود در دایرکتوری conf به‌طور کلی برای تنظیمات عمومی و سفارشی‌سازی پروژه‌های Yocto استفاده می‌شوند. توسعه‌دهندگان می‌توانند با ویرایش این فایل‌ها، فرآیند ساخت را برای نیازهای خاص خود تطبیق دهند.
• تنظیمات لایه‌ها و دستگاه‌ها: فایل‌های پیکربندی مانند bblayers.conf و local.conf به شما این امکان را می‌دهند که لایه‌ها و دستگاه‌های مختلف را به‌طور دقیق مدیریت کنید. این قابلیت بسیار مهم است چرا که پروژه‌های Yocto معمولاً شامل لایه‌های مختلفی هستند که هریک مسئول تنظیمات و پیکربندی‌های خاص خود هستند.
• سفارشی‌سازی فرآیند ساخت: توسعه‌دهندگان می‌توانند در دایرکتوری conf تغییراتی اعمال کنند که نحوه ساخت، بسته‌بندی، و پیکربندی سیستم‌عامل‌ها را برای معماری‌ها و دستگاه‌های مختلف تغییر دهد.
• مدیریت نسخه‌ها: پیکربندی‌های مختلف برای نسخه‌های مختلف Yocto و لایه‌ها به‌راحتی از طریق این فایل‌ها مدیریت می‌شوند. شما می‌توانید نسخه‌های مختلف Yocto و وابستگی‌های آن را مشخص کنید تا سیستم به‌طور مناسب پیکربندی شود.

مزایای استفاده از دایرکتوری conf:

• انعطاف‌پذیری بالا: شما می‌توانید تنظیمات را به‌طور دقیق و برای هر پروژه به‌طور خاص پیکربندی کنید. این قابلیت به شما این امکان را می‌دهد که پروژه‌های سفارشی با نیازهای خاص ایجاد کنید.
• مدیریت آسان پیکربندی‌ها: با داشتن فایل‌های پیکربندی متمرکز، مانند local.conf و bblayers.conf، مدیریت تنظیمات پروژه‌های پیچیده و سفارشی‌سازی فرآیند ساخت بسیار ساده‌تر می‌شود.
• پشتیبانی از پروژه‌های مختلف: می‌توانید به‌راحتی تنظیمات خاص برای پروژه‌های مختلف و دستگاه‌های مختلف تعریف کنید و فرآیند ساخت سیستم‌عامل‌های مختلف را مدیریت نمایید.

جمع‌بندی

دایرکتوری conf در پروژه Yocto، به‌عنوان مکانی برای نگهداری تنظیمات پیکربندی و سفارشی‌سازی‌های سیستم، نقش بسیار مهمی در مدیریت فرآیند ساخت ایفا می‌کند. از طریق فایل‌های موجود در این دایرکتوری، می‌توان پیکربندی‌های مختلف را برای دستگاه‌ها، لایه‌ها و نسخه‌های مختلف Yocto اعمال کرده و فرآیند ساخت را برای نیازهای خاص پروژه تنظیم نمود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”شناسایی و درک محتوای دایرکتوری‌های اصلی در پروژه Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]پروژه Yocto یک ساختار منظم از دایرکتوری‌ها و فایل‌ها را برای مدیریت فرآیند ساخت و سفارشی‌سازی سیستم‌عامل‌های لینوکس برای دستگاه‌های امبدد (Embedded) ارائه می‌دهد. هر دایرکتوری در Yocto نقش خاصی ایفا می‌کند و این ساختار به توسعه‌دهندگان کمک می‌کند تا پروژه‌ها را به‌طور مؤثر مدیریت و تنظیم کنند.

در اینجا به بررسی برخی از دایرکتوری‌های اصلی و محتویات آنها در پروژه Yocto می‌پردازیم:

1. دایرکتوری meta

دایرکتوری meta یکی از اجزای اساسی پروژه Yocto است که شامل لایه‌های مختلف است. هر لایه مسئول مجموعه‌ای از بسته‌ها، ابزارها، و تنظیمات خاص خود می‌باشد. لایه‌های متنوع می‌توانند برای پشتیبانی از دستگاه‌ها و ویژگی‌های خاص اضافه شوند.

محتویات اصلی:

• meta-yocto: شامل لایه پایه‌ای برای پشتیبانی از ابزارها و بسته‌های اصلی.
• meta-openembedded: مجموعه‌ای از لایه‌ها که شامل ابزارها و بسته‌های اضافی برای Yocto است.
• *meta- (لایه‌های خاص دستگاه)**: لایه‌هایی که پشتیبانی از معماری‌ها یا دستگاه‌های خاص مانند ARM یا x86 را فراهم می‌آورند.

2. دایرکتوری poky

دایرکتوری poky مجموعه‌ای از ابزارها و اسکریپت‌های ضروری برای استفاده از Yocto است. این دایرکتوری به‌عنوان مجموعه ابزار اصلی Yocto شناخته می‌شود و برای شروع و مدیریت پروژه‌های Yocto استفاده می‌شود.

محتویات اصلی:

• poky/scripts: اسکریپت‌ها و ابزارهایی که فرآیند ساخت و پیکربندی را تسهیل می‌کنند.
• poky/meta: لایه‌های اصلی Yocto که اجزای ضروری سیستم‌عامل را فراهم می‌آورند.
• poky/bitbake: ابزار BitBake که برای فرآیند ساخت استفاده می‌شود.

3. دایرکتوری build

دایرکتوری build جایی است که تمام فرآیند ساخت در آن انجام می‌شود. در این دایرکتوری، تصاویر نهایی سیستم‌عامل، بسته‌ها، و فایل‌های اجرایی ایجاد می‌شوند.

محتویات اصلی:

• build/tmp: فایل‌های موقتی که در طول فرآیند ساخت ایجاد می‌شوند.
• build/conf: فایل‌های پیکربندی پروژه Yocto که تنظیمات اصلی سیستم را مشخص می‌کنند.
• build/images: شامل تصاویر نهایی سیستم‌عامل و فایل‌های مربوط به هر دستگاه است.

4. دایرکتوری conf

دایرکتوری conf شامل فایل‌های پیکربندی است که برای تنظیم و سفارشی‌سازی پروژه Yocto استفاده می‌شوند. این فایل‌ها تعیین می‌کنند که چگونه فرآیند ساخت انجام شود و کدام لایه‌ها و بسته‌ها در پروژه گنجانده شوند.

محتویات اصلی:

• local.conf: تنظیمات پیکربندی عمومی و محلی پروژه.
• bblayers.conf: تعریف لایه‌ها (layers) و تنظیمات مربوط به آنها.
• site.conf: تنظیمات خاص برای محیط ساخت.

5. دایرکتوری meta-openembedded

دایرکتوری meta-openembedded یک مجموعه از لایه‌هاست که بسته‌ها و ویژگی‌های اضافی برای Yocto فراهم می‌کند. این لایه‌ها معمولاً شامل بسته‌های نرم‌افزاری اضافی، ابزارهای کاربردی و تنظیمات خاص برای پشتیبانی از معماری‌ها و دستگاه‌های مختلف هستند.

محتویات اصلی:

• meta-oe: لایه‌هایی که بسته‌های نرم‌افزاری اضافی را فراهم می‌آورند.
• meta-python: پشتیبانی از بسته‌های Python.
• meta-networking: پشتیبانی از بسته‌ها و ابزارهای شبکه.

6. دایرکتوری downloads

دایرکتوری downloads مکانی است که Yocto برای ذخیره منابع و بسته‌های مورد نیاز برای ساخت پروژه از آن استفاده می‌کند. این منابع شامل سورس کدها و فایل‌های بسته است که از مخازن مختلف دانلود می‌شوند.

محتویات اصلی:

• sources: شامل منابع دانلود شده از مخازن مختلف مانند GitHub، سایت‌های پروژه‌ها و غیره.
• dl: محل ذخیره بسته‌ها و سورس‌هایی که برای ساخت پروژه استفاده می‌شوند.

جمع‌بندی

پروژه Yocto از یک ساختار دایرکتوری پیچیده اما منظم بهره می‌برد که هر دایرکتوری وظیفه خاص خود را در فرآیند ساخت و سفارشی‌سازی سیستم‌عامل‌ها بر عهده دارد. دایرکتوری‌های اصلی شامل meta برای لایه‌ها، poky برای ابزارهای ساخت، build برای فرآیند ساخت نهایی، و conf برای تنظیمات پیکربندی، همگی به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهند که سیستم‌عامل‌های لینوکس سفارشی‌سازی شده برای دستگاه‌های امبدد را به‌طور مؤثر ایجاد کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”توضیح در مورد فایل‌های مهم مثل local.conf و bblayers.conf” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه Yocto، فایل‌های پیکربندی مانند local.conf و bblayers.conf نقشی حیاتی در تعیین نحوه ساخت، تنظیمات سیستم‌عامل، و نحوه استفاده از لایه‌ها دارند. این فایل‌ها در دایرکتوری conf موجود هستند و به‌طور مستقیم در فرآیند ساخت تأثیر می‌گذارند.

1. فایل local.conf

فایل local.conf یکی از مهم‌ترین فایل‌های پیکربندی در Yocto است که تنظیمات محلی و اختصاصی پروژه را تعریف می‌کند. این فایل به شما این امکان را می‌دهد تا تنظیمات ویژه‌ای را برای فرآیند ساخت و نحوه تولید تصویر سیستم‌عامل انجام دهید.

محتویات و کاربردهای اصلی local.conf:

• تنظیمات متغیرهای ساخت: این فایل شامل متغیرهایی است که فرآیند ساخت را پیکربندی می‌کند، مانند انتخاب هدف معماری (مانند ARM یا x86)، تعداد هسته‌های پردازنده برای ساخت موازی، یا مسیرهای مختلف برای ابزارهای ساخت.به‌طور مثال:

  MACHINE ?= "qemuarm"
  PARALLEL_MAKE = "-j4"

  این تنظیمات به Yocto اعلام می‌کنند که از معماری qemuarm برای سیستم‌عامل ساخته شده استفاده کند و چهار هسته پردازنده برای ساخت موازی را به کار بگیرد.

• پیکربندی مسیرها: در این فایل می‌توانید مسیرهایی را برای ذخیره‌سازی فایل‌ها، بسته‌ها و تصاویر سیستم‌عامل تعیین کنید.مثال:

  DL_DIR = "/path/to/downloads"
  SSTATE_DIR = "/path/to/sstate-cache"

• تنظیمات نهایی سیستم‌عامل: همچنین می‌توان در local.conf تنظیمات مربوط به بسته‌ها و ویژگی‌های نهایی سیستم‌عامل را مشخص کرد، مانند انتخاب بسته‌های اضافی، ابزارها، یا تنظیمات خاص برای نیازهای پروژه.به‌طور مثال:

  IMAGE_INSTALL_append = " packagegroup-core-boot"

• استفاده از توابع خاص برای بهینه‌سازی: اگر نیاز به انجام بهینه‌سازی‌ها یا تنظیمات خاصی در فرآیند ساخت دارید، می‌توانید از توابع پیش‌ساخته Yocto یا اسکریپت‌های سفارشی در این فایل استفاده کنید.

2. فایل bblayers.conf

فایل bblayers.conf برای پیکربندی لایه‌ها در پروژه Yocto استفاده می‌شود. لایه‌ها مجموعه‌ای از تنظیمات، بسته‌ها، و متا-داده‌ها هستند که برای ساخت توزیع‌های سفارشی لینوکس استفاده می‌شوند. این فایل وظیفه دارد تا مشخص کند کدام لایه‌ها در فرآیند ساخت گنجانده شوند.

محتویات و کاربردهای اصلی bblayers.conf:

• تعریف لایه‌ها: در این فایل، شما باید لایه‌هایی را که قرار است در پروژه استفاده شوند، مشخص کنید. به‌طور مثال، لایه‌های اصلی Yocto، لایه‌های اضافی OpenEmbedded، و لایه‌های مخصوص دستگاه‌های خاص.به‌طور مثال:

  BBLAYERS ?= " \
    ${TOPDIR}/../meta \
    ${TOPDIR}/../meta-poky \
    ${TOPDIR}/../meta-openembedded/meta-oe \
    ${TOPDIR}/../meta-openembedded/meta-networking \
  "

  این تنظیمات به Yocto می‌گویند که از لایه‌های meta, meta-poky, و meta-openembedded برای فرآیند ساخت استفاده کند.

• مسیریابی لایه‌ها: شما باید مسیر کامل لایه‌ها را در این فایل مشخص کنید. برای این منظور، متغیر BBLAYERS استفاده می‌شود تا مسیرهای مختلف لایه‌ها را شامل کند.
• پشتیبانی از لایه‌های سفارشی: اگر لایه‌های خاصی برای دستگاه‌های خاص یا پروژه‌های خاص خود داشته باشید، می‌توانید آن‌ها را به‌طور جداگانه در این فایل اضافه کنید تا در فرآیند ساخت گنجانده شوند.

تفاوت‌ها و ارتباط بین local.conf و bblayers.conf

• local.conf بیشتر برای تنظیمات خاص به‌کار می‌رود که مرتبط با نحوه ساخت سیستم‌عامل است، مانند انتخاب معماری، تنظیمات موازی‌سازی، مسیرها، و نصب بسته‌ها. این فایل مختص تنظیمات محلی است که برای هر پروژه یا توسعه‌دهنده ممکن است متفاوت باشد.
• bblayers.conf به پیکربندی لایه‌ها می‌پردازد. این فایل مشخص می‌کند که چه لایه‌هایی در فرآیند ساخت استفاده شوند و به Yocto اعلام می‌کند که کدام بخش‌ها باید شامل یا حذف شوند.

جمع‌بندی

فایل‌های local.conf و bblayers.conf بخش‌های حیاتی از پیکربندی پروژه Yocto هستند که به‌طور خاص تنظیمات سیستم‌عامل و لایه‌ها را مدیریت می‌کنند. فایل local.conf برای تنظیمات محلی ساخت و نیازهای خاص پروژه استفاده می‌شود، در حالی که فایل bblayers.conf لایه‌های مورد نیاز برای ساخت را مشخص می‌کند. این دو فایل به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهند که پروژه‌های Yocto خود را به‌طور دقیق و با توجه به نیازهای خاص پیکربندی کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. آماده‌سازی محیط برای اولین Build”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد یک دایرکتوری ساخت جدید با استفاده از دستور yocto یا bitbake” subtitle=”توضیحات کامل”]برای ایجاد یک دایرکتوری ساخت جدید در پروژه Yocto، شما معمولاً از ابزار bitbake استفاده خواهید کرد. ابزار bitbake در واقع سیستم ساخت Yocto است که به شما اجازه می‌دهد توزیع‌ها، بسته‌ها، و تصاویر سیستم‌عامل را بسازید.

در ابتدا، لازم است که Yocto Project و محیط آن به‌درستی نصب و پیکربندی شده باشد. پس از نصب، می‌توانید دایرکتوری ساخت جدیدی را برای پروژه خود ایجاد کنید.

مراحل ایجاد یک دایرکتوری ساخت جدید

1. تنظیم محیط Yocto: قبل از هر چیزی باید محیط Yocto را تنظیم کنید. برای این کار باید اسکریپت محیط را اجرا کنید. این اسکریپت معمولا در دایرکتوری اصلی Yocto موجود است.در ابتدا، به دایرکتوری اصلی پروژه Yocto بروید و اسکریپت محیط را اجرا کنید:

   source oe-init-build-env

   این دستور به‌طور خودکار یک دایرکتوری ساخت جدید به نام build ایجاد می‌کند و شما را به آن دایرکتوری منتقل می‌کند. همچنین این دستور متغیرهای محیطی مورد نیاز برای فرآیند ساخت را تنظیم می‌کند.

2. ایجاد دایرکتوری ساخت جدید: اگر شما بخواهید دایرکتوری ساخت جدیدی با نام دلخواه ایجاد کنید، می‌توانید از دستور oe-init-build-env به همراه پارامتر مسیر جدید استفاده کنید:

   source oe-init-build-env <directory-path>

   به‌عنوان مثال، اگر می‌خواهید دایرکتوری ساخت به نام my_build ایجاد کنید، دستور به این شکل خواهد بود:

   source oe-init-build-env my_build

   پس از اجرای این دستور:

   • دایرکتوری my_build ایجاد خواهد شد.
   • فایل‌های پیکربندی مورد نیاز (مانند local.conf و bblayers.conf) به‌طور خودکار در این دایرکتوری تولید می‌شوند.

   اگر دایرکتوری my_build قبلاً وجود داشته باشد، این دستور آن را به‌عنوان محیط ساخت فعلی شما تنظیم می‌کند.

3. پیکربندی لایه‌ها: پس از ایجاد دایرکتوری ساخت، می‌توانید لایه‌های مورد نیاز خود را به فایل bblayers.conf اضافه کنید. این فایل در دایرکتوری conf قرار دارد.به‌طور مثال، برای اضافه کردن لایه‌های meta و meta-poky به این فایل، محتویات آن به شکل زیر خواهد بود:

   BBLAYERS ?= " \
     ${TOPDIR}/../meta \
     ${TOPDIR}/../meta-poky \
   "

4. اجرای فرآیند ساخت با bitbake: پس از تنظیم دایرکتوری ساخت، شما می‌توانید از دستور bitbake برای ساخت تصاویر سیستم‌عامل یا بسته‌های خاص استفاده کنید.به‌طور مثال، برای ساخت یک تصویر پایه، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

   bitbake core-image-minimal

   این دستور فرآیند ساخت تصویر core-image-minimal را آغاز می‌کند. می‌توانید تصویر یا بسته‌ای خاص را جایگزین core-image-minimal کنید.

جمع‌بندی

برای ایجاد یک دایرکتوری ساخت جدید در Yocto، کافی است از اسکریپت oe-init-build-env استفاده کنید. این اسکریپت محیط ساخت را پیکربندی کرده و دایرکتوری جدید را ایجاد می‌کند. سپس با استفاده از دستور bitbake می‌توانید فرآیند ساخت را آغاز کرده و توزیع‌های سفارشی لینوکس خود را بسازید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی فایل local.conf در Yocto برای تنظیمات اولیه” subtitle=”توضیحات کامل”]فایل local.conf یکی از مهم‌ترین فایل‌های پیکربندی در پروژه Yocto است. این فایل تنظیمات ابتدایی ساخت را برای محیط ساخت تعیین می‌کند. شما می‌توانید از آن برای تنظیم معماری هدف، حافظه، پردازنده و سایر گزینه‌های محیطی استفاده کنید.

مکان فایل local.conf

فایل local.conf در دایرکتوری conf در دایرکتوری ساخت شما قرار دارد. به‌طور معمول مسیر آن به صورت زیر است:

<your-yocto-directory>/build/conf/local.conf

تنظیمات اصلی در فایل local.conf

در اینجا برخی از تنظیمات اولیه رایج که می‌توانید در فایل local.conf پیکربندی کنید، آورده شده است.

1. تنظیم معماری هدف (Target Architecture)

در این بخش می‌توانید معماری هدف (یا پلتفرم) که می‌خواهید تصویر را برای آن بسازید، تعیین کنید. این معماری می‌تواند شامل ARM، x86، MIPS و غیره باشد.

• برای مثال، اگر می‌خواهید برای معماری ARM بسازید:

  MACHINE ??= "qemuarm"

• برای معماری x86:

  MACHINE ??= "qemux86"

• برای معماری‌های دیگر مانند MIPS یا PowerPC نیز می‌توانید مشابه با این تنظیمات اقدام کنید.

2. تنظیم پردازنده (CPU)

شما می‌توانید تنظیمات پردازنده (CPU) را بر اساس نیازهای خاص پروژه خود تنظیم کنید. برای مثال، در صورتی که بخواهید از یک پردازنده با ویژگی‌های خاص استفاده کنید، می‌توانید گزینه‌های پردازنده را تعیین کنید.

مثال:

TARGET_ARCH = "arm"

3. تنظیم حافظه (Memory)

اگر پروژه شما به منابع حافظه خاصی نیاز دارد، می‌توانید مقدار حافظه مورد نیاز را در فایل local.conf تنظیم کنید.

به‌عنوان مثال، اگر می‌خواهید مقدار حافظه RAM را برای هدف خاص تنظیم کنید:

IMAGE_FSTYPES = "tar.bz2"

در بعضی مواقع، مقدار RAM برای سیستم‌های خاص یا برای تصویرهای بزرگ نیاز به تنظیماتی دارد. برای مثال:

RAM_SIZE = "256M"

4. تنظیمات مربوط به بسته‌های نرم‌افزاری (Software Packages)

در فایل local.conf می‌توانید بسته‌هایی که باید در تصویر نهایی گنجانده شوند را پیکربندی کنید. به‌طور مثال، برای افزودن بسته‌های خاص به سیستم:

IMAGE_INSTALL_append = " package1 package2"

5. تنظیمات زمان ساخت (Build Time Settings)

در مواردی ممکن است بخواهید زمان ساخت و تعداد هسته‌های پردازنده که برای ساخت استفاده می‌شوند را تنظیم کنید. برای مثال، تنظیم تعداد هسته‌ها در فرآیند ساخت به صورت زیر است:

BB_NUMBER_THREADS = "4"
PARALLEL_MAKE = "-j 4"

در اینجا، BB_NUMBER_THREADS تعداد هسته‌های مورد استفاده در هنگام ساخت را تعیین می‌کند و PARALLEL_MAKE تعداد کارهایی که می‌توانند به صورت موازی اجرا شوند را مشخص می‌کند.

6. تنظیمات دیگر

برای کنترل تنظیمات بیشتر مانند پیکربندی تصویر یا تنظیمات خاص فریم‌ورک‌ها، می‌توانید بخش‌های مختلف فایل local.conf را تنظیم کنید. به‌عنوان مثال، برای تنظیم نوع تصویر به‌طور پیش‌فرض:

# برای ساخت تصویر مینیمالیستی
IMAGE_FSTYPES = "tar.bz2"

نمونه فایل local.conf

در اینجا یک نمونه ساده از فایل local.conf را مشاهده می‌کنید که شامل تنظیمات معمولی است:

# معماری هدف
MACHINE ??= "qemuarm"

# تعداد هسته‌ها
BB_NUMBER_THREADS = "4"
PARALLEL_MAKE = "-j 4"

# نوع تصویر
IMAGE_FSTYPES = "tar.bz2"

# بسته‌های اضافی
IMAGE_INSTALL_append = " vim coreutils"

# حافظه
RAM_SIZE = "256M"

# پیکربندی پردازنده
TARGET_ARCH = "arm"

جمع‌بندی

فایل local.conf در Yocto برای پیکربندی تنظیمات پایه‌ای و ابتدایی سیستم مورد استفاده قرار می‌گیرد. از طریق این فایل می‌توانید معماری هدف، تنظیمات پردازنده، حافظه، و سایر تنظیمات مربوط به فرآیند ساخت را به راحتی تغییر دهید. این فایل به‌طور مستقیم بر نحوه ساخت و عملکرد سیستم نهایی تأثیر می‌گذارد، بنابراین پیکربندی صحیح آن از اهمیت بالایی برخوردار است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات اولیه برای لایه‌ها و انتخاب ماشین هدف” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از مراحل کلیدی در پیکربندی Yocto، تنظیم لایه‌ها و انتخاب ماشین هدف (Target Machine) است. این تنظیمات به Yocto کمک می‌کند تا با توجه به سخت‌افزار و نیازهای پروژه، سیستم لینوکسی مناسبی بسازد.

تنظیمات اولیه لایه‌ها

لایه‌ها (Layers) در Yocto ساختاری هستند که به شما امکان می‌دهند اجزای مختلف سیستم را به صورت ماژولار مدیریت کنید. هر لایه شامل دستورالعمل‌ها، بسته‌ها و تنظیماتی است که در ساخت سیستم عامل استفاده می‌شود.

فایل پیکربندی bblayers.conf

فایل bblayers.conf شامل فهرستی از لایه‌هایی است که در فرآیند ساخت استفاده می‌شوند. این فایل معمولاً در مسیر زیر قرار دارد:

<yocto-build-directory>/conf/bblayers.conf

افزودن لایه‌ها به bblayers.conf

برای افزودن لایه‌ها به پروژه:

1. مسیر کامل لایه مورد نظر را در فایل bblayers.conf اضافه کنید.
2. مثال:

   BBLAYERS ?= " \
     /path/to/poky/meta \
     /path/to/poky/meta-poky \
     /path/to/poky/meta-yocto-bsp \
     /path/to/custom-layer/meta-custom \
   "

افزودن لایه‌های سفارشی

اگر یک لایه سفارشی برای پروژه خود دارید:

1. لایه را ایجاد کنید:

   bitbake-layers create-layer <layer-name>

2. مسیر لایه ایجاد شده را به bblayers.conf اضافه کنید.

انتخاب ماشین هدف

ماشین هدف یا MACHINE سخت‌افزار خاصی را مشخص می‌کند که سیستم عامل باید برای آن ساخته شود. Yocto از ماشین‌های مختلفی مانند QEMU، ARM، x86، MIPS و PowerPC پشتیبانی می‌کند.

پیکربندی ماشین هدف در local.conf

ماشین هدف را با تنظیم متغیر MACHINE در فایل local.conf انتخاب کنید:

• مسیر فایل:

  <yocto-build-directory>/conf/local.conf

• تنظیم مثال برای ماشین‌های مختلف:
  • برای ARM:

    MACHINE ??= "qemuarm"

  • برای x86:

    MACHINE ??= "qemux86"

  • برای یک سخت‌افزار خاص (مثلاً Raspberry Pi 4):

    MACHINE ??= "raspberrypi4"

اطلاعات ماشین‌های موجود

لیستی از ماشین‌های موجود را می‌توانید در لایه‌های meta بررسی کنید:

• مسیر:

  <yocto-directory>/meta*/conf/machine/

• هر فایل در این دایرکتوری یک پیکربندی ماشین را نشان می‌دهد.

تست تنظیمات اولیه

پس از تنظیم لایه‌ها و ماشین هدف:

1. صحت لایه‌ها را بررسی کنید:

   bitbake-layers show-layers

   این دستور لایه‌های موجود را نشان می‌دهد.

2. تست انتخاب ماشین هدف با ساخت یک تصویر ساده:

   bitbake core-image-minimal

   اگر همه تنظیمات درست باشند، Yocto بدون خطا تصویر را می‌سازد.

جمع‌بندی

• لایه‌ها: لایه‌ها اجزای مختلف پروژه را مدیریت می‌کنند. با ویرایش bblayers.conf، می‌توانید لایه‌های مناسب را برای پروژه خود اضافه کنید.
• ماشین هدف: تعیین سخت‌افزار هدف از طریق متغیر MACHINE در local.conf انجام می‌شود.
• تست: پس از تنظیمات اولیه، با اجرای یک بیلد ساده مطمئن شوید که تنظیمات شما صحیح هستند.

تنظیم درست لایه‌ها و ماشین هدف، پایه‌گذاری موفقیت پروژه‌های Yocto را تضمین می‌کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ساخت اولین تصویر پایه با دستور BitBake” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از مراحل مهم در کار با Yocto Project، ساخت اولین تصویر پایه (Base Image) است. این فرآیند به شما کمک می‌کند تا با نحوه عملکرد Yocto و ابزار BitBake آشنا شوید و یک سیستم عامل لینوکس پایه برای سخت‌افزار یا شبیه‌ساز هدف خود ایجاد کنید.

مراحل ساخت اولین تصویر پایه

1. تایید تنظیمات اولیه

قبل از اجرای دستور bitbake، اطمینان حاصل کنید که تنظیمات اولیه به درستی انجام شده‌اند:

• فایل bblayers.conf: شامل لایه‌های مورد نیاز است.
• فایل local.conf: ماشین هدف (MACHINE) و سایر تنظیمات مناسب مشخص شده‌اند.

2. انتخاب یک تصویر پایه

تصاویر آماده‌ای در Yocto وجود دارند که می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید. معروف‌ترین تصویرها:

• core-image-minimal: یک تصویر لینوکس پایه و بسیار ساده.
• core-image-full-cmdline: تصویر پایه با پشتیبانی از ابزارهای خط فرمان.
• core-image-sato: تصویری با محیط گرافیکی سبک (UI).

3. اجرای دستور BitBake

برای ساخت تصویر:

1. به دایرکتوری ساخت (Build Directory) بروید:

   cd <build-directory>

2. دستور BitBake را برای تصویر مورد نظر اجرا کنید:

   bitbake core-image-minimal

4. انتظار برای تکمیل ساخت

ساخت اولین تصویر ممکن است زمان‌بر باشد (بسته به سخت‌افزار میزبان). در این فرآیند:

• ابزارهای لازم دانلود و کامپایل می‌شوند.
• بسته‌های نرم‌افزاری آماده شده و تصویر ایجاد می‌شود.

خروجی‌های فرآیند ساخت

پس از تکمیل ساخت، خروجی‌ها در دایرکتوری tmp/deploy/images/<machine> ذخیره می‌شوند. این شامل:

1. فایل‌های Image: فایل سیستم قابل بوت برای ماشین هدف.
   • مثال: core-image-minimal-<machine>.ext4
2. کرنل (Kernel): فایل‌های مرتبط با کرنل لینوکس.
   • مثال: zImage یا vmlinuz
3. Bootloader: در صورت نیاز، فایل‌های بوت لودر.

تست تصویر ساخته شده

با استفاده از شبیه‌ساز QEMU:

1. Yocto از QEMU برای تست تصاویر پشتیبانی می‌کند.
2. اجرای تصویر ساخته‌شده در QEMU:

   runqemu qemuarm core-image-minimal

   یا برای معماری‌های دیگر:

   runqemu <machine> core-image-minimal

انتقال به سخت‌افزار واقعی:

1. فایل سیستم و کرنل را به رسانه‌ای مثل کارت SD یا حافظه USB منتقل کنید.
2. دستگاه هدف را با استفاده از این رسانه بوت کنید.

نکات مهم در ساخت اولین تصویر

1. استفاده از کش (Cache): فرآیند ساخت Yocto از کش استفاده می‌کند. بنابراین، بیلدهای بعدی سریع‌تر خواهند بود.
2. اشکال‌زدایی خطاها: اگر در فرآیند ساخت با خطا مواجه شدید، از دستور زیر برای بررسی علت خطا استفاده کنید:

   bitbake <image-name> -k

   این دستور بیلد را ادامه می‌دهد و جزئیات خطا را نمایش می‌دهد.

جمع‌بندی

• با استفاده از دستور bitbake، می‌توانید اولین تصویر لینوکس پایه خود را بسازید.
• فایل‌های خروجی تصویر و کرنل در مسیر tmp/deploy/images/<machine> ذخیره می‌شوند.
• تصویر ساخته‌شده را می‌توانید با QEMU یا سخت‌افزار واقعی آزمایش کنید.

ساخت اولین تصویر پایه، قدمی مهم در یادگیری Yocto و آماده‌سازی برای پروژه‌های پیچیده‌تر است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. تنظیمات وابستگی‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی و نصب وابستگی‌های اضافی برای محیط‌های توسعه خاص” subtitle=”توضیحات کامل”]در فرآیند کار با Yocto Project، بسته به نوع پروژه، معماری سخت‌افزار و نیازهای خاص توسعه، ممکن است به نصب وابستگی‌های اضافی نیاز داشته باشید. این وابستگی‌ها شامل ابزارهای نرم‌افزاری، کتابخانه‌ها و تنظیمات خاصی هستند که محیط توسعه را برای پروژه‌های پیچیده‌تر آماده می‌کنند.

چرا وابستگی‌های اضافی مورد نیاز هستند؟

1. پشتیبانی از سخت‌افزار خاص: برخی معماری‌ها یا پلتفرم‌ها نیاز به ابزارها یا تنظیمات خاصی دارند.
2. پشتیبانی از ویژگی‌های خاص: مثلاً استفاده از گرافیک شتاب‌دار (GPU)، شبکه‌های خاص یا پروتکل‌های خاص.
3. افزایش بهره‌وری: با نصب ابزارهای مناسب، فرآیند توسعه و اشکال‌زدایی بهینه می‌شود.

مراحل بررسی و نصب وابستگی‌های اضافی

1. بررسی نیازمندی‌های پروژه

هر پروژه ممکن است نیاز به ابزارها یا کتابخانه‌های خاص داشته باشد. برای شناسایی این نیازمندی‌ها:

• مطالعه مستندات سخت‌افزار: راهنمای مربوط به برد یا دستگاه هدف.
• مطالعه لایه‌ها و بسته‌ها: برخی لایه‌های Yocto نیاز به وابستگی‌های خاص دارند که در مستندات لایه‌ها ذکر می‌شود.

2. بررسی وابستگی‌ها در مستندات Yocto

Yocto به صورت پیش‌فرض نیاز به ابزارهای توسعه‌ای دارد. برای برخی محیط‌های توسعه خاص، وابستگی‌های اضافی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

• برای گرافیک شتاب‌دار: کتابخانه‌هایی مثل mesa، OpenGL، و Vulkan.
• برای شبکه‌های خاص: ابزارهایی مثل iptables یا کتابخانه‌های شبکه.
• برای ساختارهای خاص: ابزارهای مرتبط با سیستم‌های فایل، مثل squashfs-tools.

3. نصب ابزارهای خاص

برخی ابزارهای پرکاربرد که ممکن است به آن‌ها نیاز داشته باشید:

• ابزارهای توسعه عمومی:

  sudo apt-get install build-essential libtool autoconf automake

• پشتیبانی از معماری ARM:

  sudo apt-get install gcc-arm-linux-gnueabi g++-arm-linux-gnueabi

• پشتیبانی از پردازنده‌های گرافیکی خاص: کتابخانه‌ها و درایورهای مناسب برای GPU هدف (مثلاً libegl1-mesa-dev).

4. نصب وابستگی‌های ذکرشده در دستورالعمل‌های لایه‌ها

بسیاری از لایه‌های Yocto نیازمند نصب پیش‌نیازهای خاصی هستند. برای نصب این موارد:

1. فایل README یا مستندات لایه را مطالعه کنید.
2. دستوراتی که برای نصب وابستگی‌ها ارائه شده است را اجرا کنید.

5. بررسی و نصب ابزارهای اشکال‌زدایی

برای اشکال‌زدایی موثر، ممکن است نیاز به ابزارهایی مثل gdb, strace, و perf داشته باشید:

sudo apt-get install gdb strace perf

6. بررسی تنظیمات کرنل

اگر پروژه شما نیاز به ویژگی‌های خاصی در کرنل دارد (مثلاً درایورهای خاص یا ویژگی‌های امنیتی)، باید تنظیمات کرنل را بررسی کرده و در صورت نیاز اصلاح کنید:

• فعال‌سازی ماژول‌های مورد نیاز.
• افزودن درایورهای خاص به تصویر.

ابزارهای خاص برای بردهای توسعه

هر برد توسعه ممکن است به ابزارهای اضافی نیاز داشته باشد. مثال:

• Raspberry Pi:
  • نصب rpi-imager برای فلش کردن کارت SD.
  • نصب ابزارهای توسعه خاص Raspberry Pi.
• BeagleBone:
  • نصب u-boot-tools برای مدیریت بوت‌لودر.

نکات مهم

1. مستندسازی وابستگی‌ها: تمامی ابزارها و وابستگی‌هایی که نصب می‌کنید را مستندسازی کنید تا در پروژه‌های بعدی یا برای سایر اعضای تیم کاربرد داشته باشند.
2. تست محیط توسعه: پس از نصب وابستگی‌ها، یک بیلد ساده انجام دهید تا مطمئن شوید که محیط توسعه به درستی پیکربندی شده است.

جمع‌بندی

بررسی و نصب وابستگی‌های اضافی در Yocto Project به شما امکان می‌دهد که محیط توسعه‌ای بهینه برای پروژه‌های خاص خود ایجاد کنید. با نصب ابزارها و کتابخانه‌های لازم، می‌توانید پشتیبانی از سخت‌افزارها و ویژگی‌های پیچیده را تضمین کرده و بهره‌وری تیم توسعه را افزایش دهید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”معرفی ابزارهایی مانند repo برای مدیریت منابع بزرگ” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه‌های پیچیده مانند Yocto که شامل مدیریت تعداد زیادی مخزن (repositories) و فایل‌های مرتبط می‌شود، ابزارهای مدیریت منابع بزرگ نقش مهمی در بهینه‌سازی فرآیند توسعه ایفا می‌کنند. یکی از این ابزارها repo است که برای هماهنگی و مدیریت مخازن گیت طراحی شده است.

ابزار Repo چیست؟

Repo یک ابزار مدیریت مخزن است که توسط گوگل برای پروژه Android توسعه یافت. این ابزار برای مدیریت مجموعه‌ای از مخازن Git در یک پروژه بزرگ استفاده می‌شود و با ادغام ویژگی‌های Git و اسکریپت‌های خودکارسازی، فرآیند مدیریت کد منبع را ساده‌تر می‌کند.

مزایای استفاده از Repo

1. مدیریت آسان مخازن متعدد:
   • Repo امکان هماهنگ‌سازی چندین مخزن Git را به صورت یکپارچه فراهم می‌کند.
   • نیازی نیست هر مخزن به صورت جداگانه کلون یا مدیریت شود.
2. پشتیبانی از تعریف نسخه‌های ثابت:
   • می‌توانید نسخه‌های خاصی از تمامی مخازن را در فایل‌های پیکربندی تعریف کنید.
3. به‌روزرسانی متمرکز:
   • تمامی مخازن با یک دستور به‌روز می‌شوند.
4. پشتیبانی از گردش کار توزیع‌شده:
   • Repo فرآیند توسعه در تیم‌های توزیع‌شده را ساده‌تر می‌کند و امکان همکاری بین تیم‌ها را فراهم می‌آورد.

استفاده از Repo در Yocto

1. نصب ابزار Repo

ابتدا باید ابزار Repo را روی سیستم میزبان نصب کنید:

mkdir ~/bin
curl https://storage.googleapis.com/git-repo-downloads/repo > ~/bin/repo
chmod a+x ~/bin/repo
export PATH=~/bin:$PATH

2. ساختار فایل پیکربندی Repo

Repo از یک فایل XML به نام manifest برای تعریف مخازن و نسخه‌های مرتبط استفاده می‌کند. این فایل مشخص می‌کند که کدام مخازن باید کلون شوند و نسخه هر مخزن چیست.

مثال فایل default.xml:

<manifest>
    <remote name="yocto" fetch="git://git.yoctoproject.org/"/>
    <default remote="yocto" revision="master" sync-j="4"/>
    
    <project name="poky" path="poky" revision="honister"/>
    <project name="meta-openembedded" path="meta-openembedded" revision="honister"/>
</manifest>

• remote: تنظیمات مربوط به ریموت.
• project: تعریف هر مخزن، مسیر و نسخه آن.

3. راه‌اندازی مخازن با Repo

1. دایرکتوری کاری خود را ایجاد کنید:

   mkdir yocto-project
   cd yocto-project

2. پیکربندی Repo را آغاز کنید:

   repo init -u git://example.com/manifest.git -b branch-name

   • -u: آدرس مخزن حاوی فایل manifest.
   • -b: شاخه مورد نظر.
3. همگام‌سازی مخازن:

   repo sync

4. به‌روزرسانی مخازن

برای به‌روزرسانی تمامی مخازن:

repo sync

5. مدیریت تغییرات محلی

اگر بخواهید تغییرات محلی خود را اعمال کنید:

• از دستورات Git در هر مخزن به صورت مجزا استفاده کنید.
• سپس تغییرات را با دستورات Repo مدیریت کنید.

مزایای استفاده از Repo در Yocto

• مدیریت مرکزی: با Repo می‌توان تمامی مخازن مرتبط با پروژه Yocto را به صورت یکجا مدیریت کرد.
• سهولت در همکاری تیمی: تمامی اعضای تیم می‌توانند از یک ساختار پیکربندی واحد استفاده کنند.
• پشتیبانی از نسخه‌های مختلف: مدیریت نسخه‌های خاص از مخازن مختلف برای پروژه‌های مختلف آسان‌تر می‌شود.

جایگزین‌های Repo

علاوه بر Repo، ابزارهای دیگری نیز برای مدیریت مخازن بزرگ وجود دارند:

1. Git Submodules:
   • برای مدیریت مخازن وابسته به صورت داخلی در Git.
   • مزیت: ساده و سبک.
   • معایب: نیاز به مدیریت دستی نسخه‌ها.
2. Git Subtrees:
   • ادغام مخازن دیگر به عنوان بخشی از مخزن اصلی.
   • مزیت: ساده‌تر از Submodules.
   • معایب: مدیریت تغییرات ادغام‌شده دشوارتر است.

جمع‌بندی

ابزار Repo یک راهکار قدرتمند برای مدیریت مجموعه‌ای از مخازن در پروژه‌های بزرگ مانند Yocto Project است. این ابزار با قابلیت‌هایی مثل هماهنگ‌سازی خودکار، پشتیبانی از نسخه‌ها و سهولت در به‌روزرسانی، فرآیند مدیریت منابع را ساده و کارآمد می‌کند. استفاده از Repo به‌ویژه در پروژه‌هایی با تعداد زیاد مخازن و تیم‌های توزیع‌شده بسیار مفید است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”رفع مشکلات شایع در نصب و پیکربندی Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]پروژه Yocto به دلیل پیچیدگی‌های موجود در فرآیند نصب و پیکربندی، ممکن است کاربران را با چالش‌هایی مواجه کند. در این بخش، مشکلات رایج و راهکارهای مناسب برای رفع آن‌ها بررسی می‌شود.

1. عدم وجود وابستگی‌های نرم‌افزاری

مشکل:

هنگام اجرای دستورات ساخت، ممکن است با خطاهایی مواجه شوید که نشان‌دهنده عدم نصب برخی ابزارها یا کتابخانه‌های مورد نیاز است.

راهکار:

• اطمینان حاصل کنید که تمامی وابستگی‌های مورد نیاز نصب شده‌اند:

  sudo apt-get install gcc g++ python3 git make bison flex texinfo gawk chrpath diffstat

• برای سایر توزیع‌ها، لیست وابستگی‌های لازم را از مستندات رسمی Yocto دریافت کنید.

2. فضای ناکافی دیسک

مشکل:

در هنگام ساخت تصاویر، فرآیند ممکن است به دلیل کمبود فضای دیسک متوقف شود.

راهکار:

• حداقل 100 گیگابایت فضای خالی برای کار با Yocto توصیه می‌شود.
• مسیر ساخت را به یک پارتیشن با فضای بیشتر منتقل کنید:

  export TMPDIR=/path/to/larger/partition/tmp

3. نسخه نامناسب Python

مشکل:

برخی از نسخه‌های قدیمی‌تر Yocto از Python 2 استفاده می‌کنند، در حالی که نسخه‌های جدید به Python 3 نیاز دارند.

راهکار:

• بررسی نسخه Python موجود:

  python3 --version

• نصب نسخه سازگار با Yocto:

  sudo apt-get install python3

4. مشکلات مربوط به BitBake

مشکل:

خطاهای مرتبط با BitBake معمولاً به دلیل ناسازگاری نسخه‌ها یا پیکربندی نادرست رخ می‌دهند.

راهکار:

• از نسخه BitBake که با نسخه Yocto شما همخوانی دارد، استفاده کنید.
• مسیر BitBake را در متغیر محیطی PATH تنظیم کنید:

  export PATH=/path/to/bitbake/bin:$PATH

5. خطای فایل‌های پیکربندی (local.conf و bblayers.conf)

مشکل:

خطاهای پیکربندی معمولاً ناشی از تنظیمات نادرست این فایل‌ها هستند.

راهکار:

• بررسی تنظیمات local.conf برای معماری و ماشین هدف:

  MACHINE ?= "qemux86-64"

• اطمینان از صحیح بودن مسیر لایه‌ها در فایل bblayers.conf:

  BBLAYERS ?= " \
    /path/to/poky/meta \
    /path/to/poky/meta-poky \
  "

6. مشکلات مربوط به نسخه‌های ابزارهای توسعه

مشکل:

نسخه‌های قدیمی یا ناسازگار ابزارهایی مانند Git، GCC و غیره ممکن است باعث شکست فرآیند ساخت شوند.

راهکار:

• نسخه ابزارهای توسعه را به‌روزرسانی کنید:

  sudo apt-get update
  sudo apt-get upgrade git gcc make

7. خطاهای مربوط به شبکه در هنگام دانلود

مشکل:

Yocto برای دانلود سورس کدها به اینترنت نیاز دارد و ممکن است به دلیل مشکلات شبکه یا فیلترینگ با خطا مواجه شوید.

راهکار:

• استفاده از یک پراکسی یا تنظیمات فایروال برای دسترسی به اینترنت.
• بررسی اتصال اینترنت با دستورات زیر:

  ping google.com
  wget https://downloads.yoctoproject.org

8. طولانی بودن مسیرها در سیستم‌های فایل

مشکل:

برخی از سیستم‌های فایل (مانند ext4) ممکن است با محدودیت طول مسیر مواجه شوند.

راهکار:

• استفاده از مسیرهای کوتاه‌تر برای دایرکتوری ساخت:

  mkdir /short/path
  cd /short/path

9. خطاهای مرتبط با حافظه یا پردازنده

مشکل:

Yocto ممکن است به دلیل کمبود منابع سیستم میزبان در هنگام ساخت تصاویر دچار خطا شود.

راهکار:

• افزایش منابع سیستم:
  • استفاده از سیستم‌های میزبان با حداقل 8 گیگابایت رم و پردازنده چند هسته‌ای.
• محدود کردن تعداد پردازش‌های موازی:

  BB_NUMBER_THREADS = "2"
  PARALLEL_MAKE = "-j2"

10. مشکلات مربوط به نسخه Yocto

مشکل:

برخی ویژگی‌ها یا تنظیمات ممکن است در نسخه‌های خاص Yocto تغییر کرده باشند.

راهکار:

• همیشه از نسخه سازگار با نیازهای پروژه خود استفاده کنید.
• نسخه Yocto را از مخزن رسمی دریافت کنید.

جمع‌بندی

مشکلات نصب و پیکربندی Yocto عمدتاً به دلیل وابستگی‌های نرم‌افزاری، تنظیمات پیکربندی یا محدودیت‌های منابع رخ می‌دهند. با دنبال کردن مستندات رسمی، بررسی وابستگی‌ها و تنظیم دقیق فایل‌های پیکربندی، می‌توانید اکثر این مشکلات را برطرف کنید و فرآیند ساخت را با موفقیت انجام دهید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. حل مشکلات رایج نصب و پیکربندی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”شناسایی و رفع مشکلات نصب ابزارها” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از مراحل مهم برای شروع کار با پروژه Yocto، نصب ابزارهای ضروری است. اما در این مسیر ممکن است با مشکلاتی مواجه شوید که باید شناسایی و رفع شوند. در این بخش به مشکلات شایع در نصب ابزارها پرداخته و راهکارهای مناسبی برای رفع آن‌ها ارائه می‌دهیم.

1. عدم وجود ابزارهای ضروری در سیستم میزبان

مشکل:

هنگام اجرای دستورات Yocto، ممکن است خطاهایی مبنی بر عدم وجود ابزارهایی مانند Git، GCC، Make، Python و غیره نمایش داده شود.

راهکار:

• بررسی نصب بودن ابزارها با دستورات زیر:

  git --version
  gcc --version
  python3 --version

• نصب ابزارهای ضروری در توزیع‌های مختلف:
  • در Ubuntu/Debian:

    sudo apt-get install gcc g++ python3 git make bison flex texinfo gawk chrpath diffstat

  • در Fedora/RHEL:

    sudo dnf install gcc gcc-c++ python3 git make bison flex texinfo gawk chrpath diffstat

2. ناسازگاری نسخه ابزارها

مشکل:

برخی نسخه‌های Yocto نیازمند ابزارهایی با نسخه خاص هستند و نسخه‌های قدیمی یا جدیدتر ممکن است باعث ایجاد خطا شوند.

راهکار:

• بررسی نسخه مورد نیاز ابزارها در مستندات Yocto.
• نصب نسخه‌های سازگار:
  • استفاده از ابزارهای مدیریت نسخه مانند pyenv برای Python.
  • دانلود و نصب نسخه خاص از مخازن رسمی ابزارها.

3. خطاهای مرتبط با نصب Python

مشکل:

نسخه‌های مختلف Yocto ممکن است با Python 2 یا Python 3 سازگار باشند. عدم نصب نسخه صحیح منجر به خطا می‌شود.

راهکار:

• بررسی نسخه Python:

  python --version
  python3 --version

• نصب نسخه مناسب:
  • برای Python 3:

    sudo apt-get install python3

  • تنظیم مسیر پیش‌فرض Python:

    sudo update-alternatives --install /usr/bin/python python /usr/bin/python3 1

4. عدم نصب ابزارهای مدیریت بسته‌ها

مشکل:

Yocto از ابزارهای مدیریت بسته‌هایی مانند dpkg و rpm استفاده می‌کند. عدم نصب آن‌ها ممکن است در مراحل بعدی مشکل ایجاد کند.

راهکار:

• نصب ابزارهای مدیریت بسته:
  • برای Debian-based:

    sudo apt-get install dpkg-dev

  • برای Red Hat-based:

    sudo dnf install rpm-build

5. خطاهای مرتبط با Git

مشکل:

عدم نصب یا تنظیم نادرست Git ممکن است باعث ایجاد خطا در هنگام کلون کردن مخازن Yocto شود.

راهکار:

• بررسی نصب بودن Git:

  git --version

• نصب Git:

  sudo apt-get install git

• تنظیم اطلاعات کاربری Git:

  git config --global user.name "Your Name"
  git config --global user.email "your.email@example.com"

6. مشکلات مرتبط با Texinfo و Bison

مشکل:

این ابزارها برای تولید مستندات و پردازش فایل‌های منبع مورد نیاز هستند. عدم نصب آن‌ها ممکن است باعث شکست در مراحل ساخت شود.

راهکار:

• نصب Texinfo و Bison:
  • در Ubuntu:

    sudo apt-get install texinfo bison

  • در Fedora:

    sudo dnf install texinfo bison

7. خطای کمبود ابزارهای پیش‌نیاز Make و GCC

مشکل:

خطاهایی مانند “command not found: make” یا “gcc not installed” نشان‌دهنده عدم نصب این ابزارها هستند.

راهکار:

• نصب Make و GCC:
  • در Ubuntu:

    sudo apt-get install build-essential

  • در Fedora:

    sudo dnf groupinstall "Development Tools"

8. رفع مشکلات chrpath و diffstat

مشکل:

برخی نسخه‌های Yocto نیاز به ابزارهایی مانند chrpath و diffstat دارند که ممکن است در سیستم میزبان نصب نشده باشند.

راهکار:

• نصب ابزارها:

  sudo apt-get install chrpath diffstat

9. محدودیت‌های دسترسی یا مجوزها

مشکل:

کاربران ممکن است در نصب ابزارها یا اجرای دستورات با خطاهای دسترسی مواجه شوند.

راهکار:

• استفاده از دسترسی ریشه (sudo):

  sudo apt-get install <tool-name>

• بررسی مجوزهای کاربری و عضویت در گروه‌های مورد نیاز:

  groups

10. بررسی و نصب ابزارهای خاص برای سیستم‌عامل‌های میزبان

مشکل:

در برخی سیستم‌عامل‌ها، ابزارهای پیش‌نیاز به طور پیش‌فرض نصب نیستند یا با نسخه‌های قدیمی عرضه می‌شوند.

راهکار:

• برای Debian/Ubuntu:

  sudo apt-get update
  sudo apt-get install gawk wget git-core diffstat unzip texinfo gcc-multilib build-essential

• برای Fedora:

  sudo dnf groupinstall "C Development Tools and Libraries"

جمع‌بندی

رفع مشکلات نصب ابزارها در Yocto نیازمند دقت در شناسایی وابستگی‌های مورد نیاز و نصب نسخه‌های سازگار است. با استفاده از مستندات رسمی Yocto و اجرای دستورات مناسب در توزیع میزبان خود، می‌توانید این مشکلات را به‌سادگی برطرف کنید و فرآیند توسعه را آغاز نمایید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”حل مشکلات مربوط به دسترسی به منابع و مخازن در Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]دسترسی به منابع و مخازن یکی از مراحل کلیدی در راه‌اندازی Yocto است. مشکلات در این مرحله ممکن است باعث شکست در دریافت بسته‌ها، لایه‌ها یا وابستگی‌ها شود. در این بخش به شناسایی مشکلات شایع و راهکارهای رفع آن‌ها پرداخته‌ایم.

1. عدم دسترسی به مخازن Yocto

مشکل:

هنگام کلون کردن مخازن رسمی Yocto یا OpenEmbedded با خطاهایی مانند “Connection timed out” یا “Permission denied” مواجه می‌شوید.

راهکار:

• بررسی اتصال اینترنت:

  ping google.com

• اطمینان از دسترسی به دامنه‌های Yocto:

  ping git.yoctoproject.org

• استفاده از پروتکل HTTPS به‌جای SSH برای کلون مخازن:

  git clone https://git.yoctoproject.org/poky.git

• در صورت استفاده از شبکه‌ای با محدودیت، پروکسی یا VPN را فعال کنید.

2. خطاهای ناشی از قطع اتصال یا کندی شبکه

مشکل:

دانلود منابع یا مخازن در نیمه راه متوقف می‌شود یا زمان زیادی طول می‌کشد.

راهکار:

• استفاده از ابزارهای دانلود مدیریت‌شده مانند wget یا curl:

  wget https://example.com/resource.tar.gz

• در صورت قطع ارتباط، می‌توانید از دستور زیر برای ادامه دانلود استفاده کنید:

  wget -c https://example.com/resource.tar.gz

• اطمینان از تنظیمات DNS:
  • تنظیم DNS روی Google:

    sudo nano /etc/resolv.conf

    و اضافه کردن:

    nameserver 8.8.8.8
    nameserver 8.8.4.4

3. عدم دسترسی به مخازن خصوصی

مشکل:

اگر پروژه شما به مخازن خصوصی نیاز دارد، ممکن است با خطای “Authentication required” مواجه شوید.

راهکار:

• استفاده از کلید SSH:
  • ایجاد کلید SSH:

    ssh-keygen -t rsa -b 4096 -C "your.email@example.com"

  • اضافه کردن کلید عمومی به مخزن خصوصی.
• تنظیم Git برای استفاده از کلید SSH:

  git clone git@github.com:your-private-repo.git

4. خطاهای ناشی از منابع قدیمی یا خراب

مشکل:

منابع دانلود شده قدیمی یا خراب هستند که ممکن است باعث شکست در مراحل ساخت شوند.

راهکار:

• پاک کردن کش و دریافت دوباره منابع:

  rm -rf <resource-directory>

  سپس دوباره دانلود کنید:

  bitbake -c fetchall

• استفاده از آرشیو رسمی Yocto:

  wget https://downloads.yoctoproject.org/mirror/

5. خطای “Checksum mismatch”

مشکل:

فایل‌های دانلود شده با مقدار هش تعریف‌شده در فایل‌های دستورالعمل (Recipe) تطابق ندارند.

راهکار:

• بررسی فایل دانلود شده:

  sha256sum <file>

• در صورت مشکل، فایل را پاک کرده و دوباره دانلود کنید:

  bitbake -c cleansstate <recipe-name>
  bitbake <recipe-name>

• بررسی و به‌روزرسانی مقدار هش در فایل دستورالعمل:
  • مقدار هش جدید را جایگزین مقدار قدیمی کنید:

    SRC_URI[sha256sum] = "new-checksum"

6. مشکل در دسترسی به لایه‌ها

مشکل:

لایه‌های تعریف‌شده در فایل bblayers.conf در دسترس نیستند یا به‌درستی تنظیم نشده‌اند.

راهکار:

• بررسی مسیر لایه‌ها:

  ls <layer-path>

• اضافه کردن لایه به bblayers.conf:

  BBLAYERS += " /path/to/layer "

• اطمینان از نصب صحیح لایه:

  bitbake-layers show-layers

7. مشکلات پروکسی و دیوار آتش

مشکل:

شبکه شما ممکن است به دلیل وجود پروکسی یا دیوار آتش، دسترسی به منابع خارجی را محدود کرده باشد.

راهکار:

• تنظیم پروکسی:

  export http_proxy="http://proxy.example.com:8080"
  export https_proxy="http://proxy.example.com:8080"

• افزودن مخازن به لیست سفید دیوار آتش:
  • اطمینان از دسترسی به دامنه‌های زیر:

    git.yoctoproject.org
    downloads.yoctoproject.org

8. مشکلات DNS یا Resolve Host

مشکل:

پیام‌هایی مانند “Could not resolve host” نشان‌دهنده مشکلات DNS است.

راهکار:

• تغییر تنظیمات DNS:

  sudo nano /etc/resolv.conf

  اضافه کردن:

  nameserver 8.8.8.8
  nameserver 8.8.4.4

• راه‌اندازی مجدد سرویس شبکه:

  sudo systemctl restart networking

9. خطای “No space left on device”

مشکل:

فضای کافی برای دانلود منابع یا ساخت پروژه در سیستم میزبان وجود ندارد.

راهکار:

• بررسی فضای دیسک:

  df -h

• آزادسازی فضای دیسک:

  sudo apt-get clean
  sudo rm -rf /var/cache/apt/archives/*

10. استفاده از مخازن محلی (Mirror)

مشکل:

سرعت پایین دانلود یا محدودیت دسترسی به منابع خارجی.

راهکار:

• تنظیم مخازن محلی در فایل local.conf:

  INHERIT += "own-mirrors"
  SOURCE_MIRROR_URL ?= "file:///path/to/local/mirror"
  BB_GENERATE_MIRROR_TARBALLS = "1"

جمع‌بندی

رفع مشکلات مربوط به دسترسی به منابع و مخازن نیازمند دقت در تنظیمات شبکه، پروکسی، DNS و مسیرهای لایه‌ها است. با شناسایی خطاهای معمول و اجرای راهکارهای پیشنهادی، می‌توانید این مشکلات را به‌سادگی حل کرده و فرآیند توسعه با Yocto را بدون اختلال ادامه دهید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی خطاهای رایج در زمان ساخت Yocto و روش‌های رفع آن‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در هنگام ساخت پروژه با Yocto، ممکن است با خطاهای مختلفی مواجه شوید که می‌توانند ناشی از تنظیمات نادرست، وابستگی‌های ناقص یا مشکلات در کد باشند. در ادامه، خطاهای رایج به همراه روش‌های شناسایی و رفع آن‌ها معرفی شده است.

1. خطای fetch یا do_fetch

مشکل:

پیام‌هایی مانند do_fetch failed نشان می‌دهند که Yocto نمی‌تواند سورس مورد نیاز را دانلود کند.

راهکار:

• بررسی اتصال اینترنت:

  ping google.com

• دانلود دستی فایل مورد نیاز:
  • بررسی URL منبع در فایل Recipe:

    bitbake -e <recipe-name> | grep ^SRC_URI

  • دانلود دستی فایل و قرار دادن آن در دایرکتوری downloads:

    mv <downloaded-file> <yocto-root>/downloads/

• پاک کردن کش و تلاش مجدد:

  bitbake -c clean <recipe-name>
  bitbake <recipe-name>

2. خطای checksum mismatch

مشکل:

هش فایل دانلود شده با مقدار هش موجود در Recipe مطابقت ندارد.

راهکار:

• محاسبه هش جدید:

  sha256sum <file>

• به‌روزرسانی Recipe:
  • مقدار هش جدید را در Recipe جایگزین کنید:

    SRC_URI[sha256sum] = "new-checksum"

3. خطای do_compile

مشکل:

پیام‌هایی مانند do_compile failed نشان‌دهنده مشکلات در زمان کامپایل هستند.

راهکار:

• بررسی فایل‌های لاگ:

  less <yocto-root>/tmp/work/<recipe>/temp/log.do_compile.*

• اطمینان از نصب ابزارهای مورد نیاز:

  sudo apt-get install build-essential

• بررسی وابستگی‌ها:
  • ممکن است وابستگی در Recipe تعریف نشده باشد. بررسی کنید که همه موارد در DEPENDS و RDEPENDS ذکر شده باشند.

4. خطای do_rootfs

مشکل:

پیام‌های do_rootfs failed نشان‌دهنده مشکلات در ساخت سیستم فایل ریشه (Root Filesystem) هستند.

راهکار:

• بررسی فضای دیسک:

  df -h

• پاک کردن فضای کش:

  bitbake -c cleansstate <recipe-name>

• اطمینان از تعریف صحیح بسته‌ها در فایل local.conf:

  IMAGE_INSTALL_append = " <package-name> "

5. خطای Out of memory

مشکل:

سیستم میزبان حافظه کافی برای انجام ساخت Yocto ندارد.

راهکار:

• افزایش فضای Swap:

  sudo fallocate -l 4G /swapfile
  sudo mkswap /swapfile
  sudo swapon /swapfile

• کاهش میزان موازی‌سازی:
  • تنظیم تعداد وظایف در فایل local.conf:

    BB_NUMBER_THREADS = "2"
    PARALLEL_MAKE = "-j2"

6. خطای do_package

مشکل:

پیام‌هایی مانند do_package failed معمولاً به دلیل مشکل در بسته‌بندی خروجی‌ها رخ می‌دهند.

راهکار:

• بررسی فایل‌های لاگ:

  less <yocto-root>/tmp/work/<recipe>/temp/log.do_package.*

• بررسی نام و نسخه بسته‌ها:
  • اطمینان حاصل کنید که مقدار PACKAGE_NAME و PACKAGE_VERSION در Recipe به درستی تنظیم شده‌اند.

7. خطای bblayers.conf

مشکل:

پیام Unable to find layer نشان‌دهنده مشکل در تنظیم لایه‌ها است.

راهکار:

• بررسی مسیر لایه‌ها در فایل bblayers.conf:

  BBLAYERS += " /path/to/layer "

• اطمینان از فعال بودن لایه:

  bitbake-layers show-layers

8. خطای do_image

مشکل:

پیام‌هایی مانند do_image failed در مراحل ساخت تصویر نهایی رخ می‌دهند.

راهکار:

• بررسی فضای کافی در دیسک:

  df -h

• بررسی لاگ‌ها:

  less <yocto-root>/tmp/work/<recipe>/temp/log.do_image.*

9. خطای مربوط به پروکسی

مشکل:

اگر در محیطی با محدودیت پروکسی کار می‌کنید، ممکن است دانلود منابع یا ارتباط با مخازن دچار مشکل شود.

راهکار:

• تنظیم پروکسی در محیط Yocto:

  export http_proxy="http://proxy.example.com:8080"
  export https_proxy="http://proxy.example.com:8080"

10. خطای مربوط به GCC نسخه نادرست

مشکل:

نسخه GCC سیستم میزبان با نیازهای Yocto همخوانی ندارد.

راهکار:

• بررسی نسخه GCC:

  gcc --version

• نصب نسخه صحیح GCC:

  sudo apt-get install gcc-<version>

11. خطای “No space left on device”

مشکل:

فضای کافی برای ساخت پروژه وجود ندارد.

راهکار:

• بررسی فضای موجود:

  df -h

• پاک کردن فایل‌های قدیمی و موقت:

  bitbake -c cleansstate
  bitbake -c cleanall

12. خطاهای مربوط به Python

مشکل:

نسخه یا تنظیمات Python با نیازهای Yocto ناسازگار است.

راهکار:

• بررسی نسخه Python:

  python3 --version

• نصب نسخه مورد نیاز:

  sudo apt-get install python3

جمع‌بندی

خطاهای زمان ساخت Yocto می‌توانند ناشی از مشکلات محیط توسعه، وابستگی‌ها یا تنظیمات باشند. بررسی دقیق فایل‌های لاگ، اطمینان از نصب ابزارهای لازم، و تنظیم صحیح فایل‌های پیکربندی به شما کمک می‌کند این مشکلات را شناسایی و رفع کنید. با تجربه بیشتر، می‌توانید به سرعت علت خطاها را پیدا کرده و پروژه را با موفقیت بسازید.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

BitBake چیست؟

BitBake یک ابزار ساخت مبتنی بر اسکریپت است که:

• از فایل‌های دستورالعمل (Recipes) برای تعریف مراحل ساخت استفاده می‌کند.
• وابستگی‌ها و روابط بین بسته‌ها را مدیریت می‌کند.
• فرآیند ساخت را به صورت خودکار و قابل تنظیم انجام می‌دهد.

این ابزار بر اساس مفاهیم مشابه ابزارهای ساخت سنتی مانند Make طراحی شده، اما برای نیازهای پیچیده‌تر سیستم‌های تعبیه‌شده بهینه‌سازی شده است.

نقش BitBake در Yocto Project

1. اجرای دستورات ساخت: BitBake فایل‌های دستورالعمل یا Recipes را پردازش می‌کند و مراحل ساخت مانند دانلود، کامپایل، لینک کردن، و بسته‌بندی را انجام می‌دهد.
2. مدیریت وابستگی‌ها:
   • BitBake وابستگی‌های داخلی و خارجی بین بسته‌ها را شناسایی می‌کند.
   • ترتیب اجرای مراحل ساخت را بر اساس این وابستگی‌ها تنظیم می‌کند.
3. پشتیبانی از سفارشی‌سازی:
   • امکان تعریف قوانین و متغیرهای سفارشی برای هر Recipe وجود دارد.
   • کاربران می‌توانند تنظیمات خاصی را برای پروژه‌های مختلف پیاده‌سازی کنند.
4. ساخت چندمرحله‌ای:
   • فرآیند ساخت به چندین وظیفه یا مرحله (Tasks) مانند fetch (دانلود)، unpack (باز کردن بسته‌ها)، patch (اعمال پچ‌ها)، configure (پیکربندی)، compile (کامپایل)، و install (نصب) تقسیم می‌شود.
   • این مراحل به صورت مستقل و با مدیریت وابستگی‌ها اجرا می‌شوند.
5. ایجاد تصاویر سیستم‌عامل:
   • با استفاده از BitBake می‌توان تصاویر سیستم‌عامل‌های سفارشی برای سخت‌افزارهای خاص ایجاد کرد.
   • ابزارهایی مانند Poky و OpenEmbedded از BitBake برای ساخت تصاویر بهره می‌برند.

مفاهیم کلیدی BitBake

1. فایل‌های دستورالعمل (Recipes):
   • فایل‌های متنی با پسوند .bb که مراحل ساخت و اطلاعات مربوط به یک بسته یا ماژول را تعریف می‌کنند.
   • شامل مشخصات منبع، وابستگی‌ها، و وظایف ساخت.
2. لایه‌ها (Layers):
   • مجموعه‌ای از فایل‌های پیکربندی و دستورالعمل که به صورت ماژولار سازمان‌دهی شده‌اند.
   • امکان افزودن یا حذف ویژگی‌ها و بسته‌ها را فراهم می‌کنند.
3. وظایف (Tasks):
   • مراحل جداگانه در فرآیند ساخت، مانند do_fetch، do_compile، و do_install.
4. متغیرها:
   • BitBake از متغیرها برای کنترل و تنظیم فرآیند ساخت استفاده می‌کند.
   • مثال: SRC_URI (آدرس منبع)، DEPENDS (وابستگی‌ها)، و BB_NUMBER_THREADS (تعداد رشته‌های پردازشی).

ویژگی‌های BitBake

1. موازی‌سازی:
   • BitBake می‌تواند چندین وظیفه را به صورت هم‌زمان اجرا کند، که باعث بهبود سرعت ساخت می‌شود.
2. پشتیبانی از تنظیمات توزیع‌یافته:
   • امکان اجرا روی چندین سیستم برای مدیریت پروژه‌های بزرگ.
3. انعطاف‌پذیری:
   • کاربران می‌توانند با تغییر فایل‌های پیکربندی، فرآیند ساخت را به نیازهای خود تطبیق دهند.
4. ایجاد کش (Cache):
   • BitBake نتایج مراحل ساخت را کش می‌کند تا در صورت نیاز مجدد به آن‌ها، فرآیند ساخت سریع‌تر انجام شود.

چرا BitBake برای Yocto مهم است؟

• مرکز مدیریت ساخت: تمامی فرآیندهای ساخت در Yocto بر پایه BitBake مدیریت می‌شوند.
• ارتباط با ابزارهای دیگر: BitBake به عنوان هسته اجرایی، با ابزارهایی مانند OpenEmbedded و Poky همکاری می‌کند.
• سفارشی‌سازی بالا: با استفاده از BitBake، می‌توان تنظیمات و فرآیندهای ساخت را برای پروژه‌های مختلف به صورت کامل سفارشی کرد.

جمع‌بندی

BitBake به عنوان ابزار ساخت مرکزی در پروژه Yocto، مسئول مدیریت و اجرای تمام مراحل ساخت بسته‌ها و تصاویر سیستم‌عامل است. این ابزار با قابلیت‌های پیشرفته خود مانند مدیریت وابستگی‌ها، موازی‌سازی، و سفارشی‌سازی، نقش کلیدی در توسعه سیستم‌های تعبیه‌شده دارد. یادگیری BitBake برای هر توسعه‌دهنده‌ای که با Yocto کار می‌کند، ضروری است و به آن‌ها امکان می‌دهد تا پروژه‌های پیچیده و سفارشی را به صورت مؤثر مدیریت کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تفاوت‌ها و شباهت‌های BitBake با سایر سیستم‌های ساخت مانند Make و CMake” subtitle=”توضیحات کامل”]BitBake، Make و CMake ابزارهای ساخت هستند که برای مدیریت فرآیند ساخت نرم‌افزارها استفاده می‌شوند. هرکدام از این ابزارها ویژگی‌ها و کاربردهای خاصی دارند که آن‌ها را برای نیازهای خاص مناسب می‌کند.

شباهت‌ها

1. مدیریت وابستگی‌ها:
   • همه این ابزارها توانایی مدیریت وابستگی‌ها را دارند.
   • BitBake، Make و CMake تضمین می‌کنند که مراحل ساخت بر اساس وابستگی‌های تعریف‌شده به ترتیب صحیح اجرا شوند.
2. انعطاف‌پذیری:
   • هر سه ابزار امکان پیکربندی فرآیند ساخت را بر اساس نیازهای خاص فراهم می‌کنند.
   • از فایل‌های متنی برای تعریف قوانین و تنظیمات استفاده می‌کنند.
3. پشتیبانی از پروژه‌های بزرگ:
   • BitBake، Make و CMake برای پروژه‌هایی با صدها فایل منبع قابل استفاده هستند و ساختار پروژه را مدیریت می‌کنند.
4. ایجاد خودکار:
   • هر سه ابزار قابلیت تولید فایل‌های اجرایی، کتابخانه‌ها و بسته‌های نرم‌افزاری را دارند.

تفاوت‌ها

کاربردها

1. BitBake:
   • مناسب برای سیستم‌های تعبیه‌شده.
   • ابزار اصلی در Yocto Project برای ساخت تصاویر سیستم‌عامل و بسته‌های نرم‌افزاری.
2. Make:
   • ابزار استاندارد برای پروژه‌های نرم‌افزاری کوچک تا متوسط.
   • مناسب برای پروژه‌هایی که نیازمند ابزار ساده و سنتی ساخت هستند.
3. CMake:
   • مناسب برای پروژه‌های چندپلتفرمی.
   • اغلب برای پروژه‌های بزرگ که نیاز به خروجی برای سیستم‌های مختلف (مانند Make، Ninja، Visual Studio) دارند، استفاده می‌شود.

مزایا و معایب

BitBake

• مزایا:
  • مناسب برای پروژه‌های تعبیه‌شده و ساخت سیستم‌عامل.
  • مدیریت خودکار وابستگی‌ها و فرآیندهای پیچیده.
  • انعطاف‌پذیری بالا برای تنظیمات پیشرفته.
• معایب:
  • منحنی یادگیری بالا.
  • وابستگی زیاد به اکوسیستم Yocto.

Make

• مزایا:
  • ساده و سریع برای پروژه‌های کوچک.
  • ابزار سنتی با پشتیبانی گسترده.
• معایب:
  • مدیریت دستی وابستگی‌ها دشوار است.
  • مناسب نبودن برای پروژه‌های بزرگ و پیچیده.

CMake

• مزایا:
  • چندپلتفرمی و انعطاف‌پذیر.
  • توانایی تولید فایل‌های ساخت برای ابزارهای مختلف.
  • مناسب برای پروژه‌های ماژولار.
• معایب:
  • نسبت به Make پیچیده‌تر است.
  • برای سیستم‌های تعبیه‌شده بهینه نشده است.

جمع‌بندی

BitBake، Make و CMake هر یک ابزارهایی قدرتمند با کاربردهای خاص هستند. انتخاب ابزار مناسب به نیازهای پروژه بستگی دارد:

• برای پروژه‌های سیستم‌عامل تعبیه‌شده و سفارشی‌سازی، BitBake انتخاب مناسبی است.
• برای پروژه‌های ساده‌تر و سریع‌تر، Make گزینه‌ای عالی است.
• برای پروژه‌های چندپلتفرمی و مدرن، CMake بهترین انتخاب خواهد بود.

 [/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه تعامل BitBake با OpenEmbedded و Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]BitBake، OpenEmbedded و Yocto Project سه جزء اصلی در فرآیند توسعه سیستم‌عامل‌های سفارشی و سیستم‌های تعبیه‌شده (embedded systems) هستند. درک نحوه تعامل این اجزا با یکدیگر برای ساخت و پیکربندی پروژه‌های Yocto اهمیت زیادی دارد. در اینجا نحوه تعامل آن‌ها با یکدیگر توضیح داده شده است:

1. مفهوم و نقش هر جزء

• Yocto Project:
  • Yocto Project یک پروژه منبع باز است که برای توسعه سیستم‌عامل‌های سفارشی برای سیستم‌های تعبیه‌شده طراحی شده است. این پروژه به شما ابزارها، منابع و متادیتای لازم برای ایجاد سیستم‌عامل‌های سفارشی را می‌دهد.
  • Yocto خود شامل مجموعه‌ای از لایه‌ها (layers) است که هر کدام وظیفه خاصی را دارند (مانند پیکربندی، مدیریت بسته‌ها، ابزارها و غیره).
• OpenEmbedded:
  • OpenEmbedded یکی از لایه‌های اصلی در Yocto است که در واقع به عنوان یک لایه پایه عمل می‌کند. این لایه شامل مجموعه‌ای از Metadata و Recipes است که به شما اجازه می‌دهد بسته‌های نرم‌افزاری و ابزارهای مختلف را به‌صورت خودکار بسازید.
  • OpenEmbedded مجموعه‌ای از ابزارها و دستورالعمل‌ها را برای مدیریت وابستگی‌ها و پیکربندی‌ها فراهم می‌کند که برای پشتیبانی از انواع معماری‌های مختلف و سیستم‌های تعبیه‌شده به‌کار می‌رود.
• BitBake:
  • BitBake یک سیستم ساخت (build system) است که در پس‌زمینه فرآیند ساخت Yocto قرار دارد.
  • این ابزار مسئول پردازش Recipes و اجرای دستورات ساخت است.
  • BitBake از Metadata استفاده می‌کند که شامل دستورالعمل‌ها برای ساخت بسته‌های نرم‌افزاری، تنظیمات پیکربندی، و مدیریت وابستگی‌ها است.

2. نحوه تعامل BitBake با OpenEmbedded و Yocto

تعامل BitBake با OpenEmbedded

• Recipes و Metadata:
  • در پروژه‌های Yocto، ساخت و پیکربندی بسته‌ها از طریق Recipes انجام می‌شود. این دستورالعمل‌ها در لایه OpenEmbedded قرار دارند و شامل جزئیاتی مانند نحوه دانلود کد منبع، نحوه ساخت بسته‌ها، وابستگی‌ها، پیکربندی‌ها و غیره هستند.
  • BitBake مسئول پردازش این Recipes است. به عبارت دیگر، BitBake دستورالعمل‌های موجود در Recipes را می‌خواند و بر اساس آن‌ها بسته‌ها را می‌سازد.
• مدیریت وابستگی‌ها:
  • OpenEmbedded به BitBake اطلاعات لازم درباره وابستگی‌های هر بسته را می‌دهد. برای مثال، اگر یک بسته به بسته دیگری وابسته باشد، BitBake این وابستگی‌ها را پیگیری کرده و ابتدا بسته وابسته را می‌سازد.
• محیط ساخت:
  • BitBake از متغیرهای محیطی OpenEmbedded برای پیکربندی مسیرهای ساخت و پیکربندی سیستم استفاده می‌کند. این متغیرها از طریق فایل‌های پیکربندی مانند local.conf و bblayers.conf تعیین می‌شوند.
  • BitBake همچنین به OpenEmbedded اجازه می‌دهد تا ابزارهای مختلف را برای ساخت پروژه‌ها انتخاب کند، مانند انتخاب نسخه‌های خاص از GCC یا پیکربندی ابزارهای جانبی.

تعامل BitBake با Yocto Project

• تعریف لایه‌ها و تنظیمات:
  • پروژه Yocto معمولاً شامل چندین لایه است که می‌توانند بسته‌های مختلف، پیکربندی‌ها و ابزارها را در بر بگیرند. این لایه‌ها می‌توانند شامل لایه‌های متا (meta-layers) مانند meta-openembedded, meta-yocto و meta-custom باشند.
  • BitBake برای ساخت توزیع‌ها، به این لایه‌ها مراجعه می‌کند و اطلاعات مورد نیاز را از آنها می‌گیرد. برای مثال، BitBake می‌تواند بسته‌ها را از لایه‌های مختلف برداشته و آنها را برای یک معماری خاص بسازد.
• دستورالعمل‌ها و تصاویر سیستم:
  • BitBake می‌تواند تصاویر سیستم‌عامل را بسازد. این تصاویر می‌توانند شامل هسته لینوکس، نرم‌افزارهای کاربردی و پیکربندی‌های خاص برای سیستم‌های تعبیه‌شده باشند.
  • پروژه Yocto شامل فایل‌هایی به نام bitbake recipes است که دستورالعمل‌های خاص برای ساخت بسته‌ها و تنظیمات سیستم‌ها را در بر می‌گیرند. BitBake این دستورالعمل‌ها را می‌خواند و بر اساس آنها اقدام به ساخت می‌کند.
• توزیع‌ها و تنظیمات پروژه:
  • از آنجا که Yocto یک پروژه انعطاف‌پذیر است که امکان ایجاد توزیع‌های سفارشی را فراهم می‌آورد، BitBake برای ساخت این توزیع‌ها از تنظیمات پیکربندی (که در فایل‌هایی مانند local.conf و bblayers.conf قرار دارند) استفاده می‌کند.
  • در این فایل‌ها، می‌توانید معماری هدف، پیکربندی‌های خاص، و بسته‌های مورد نیاز برای پروژه خود را تعیین کنید.

3. فرآیند ساخت با BitBake

در فرآیند ساخت Yocto، BitBake به عنوان موتور اصلی پردازش دستورالعمل‌ها عمل می‌کند. مراحل زیر به طور کلی فرآیند ساخت را توصیف می‌کنند:

1. شروع فرآیند ساخت:
   • دستور bitbake برای شروع فرآیند ساخت توزیع یا بسته‌ای خاص فراخوانی می‌شود.
   • BitBake تمام لایه‌ها و دستورالعمل‌ها را بررسی می‌کند و وابستگی‌ها را پیگیری می‌کند.
2. خواندن Recipes:
   • BitBake دستورالعمل‌ها را از فایل‌های Recipes می‌خواند که نحوه ساخت بسته‌ها، دانلود کدهای منبع، پیکربندی، و نصب آن‌ها را تعریف می‌کند.
   • این Recipes از OpenEmbedded به دست می‌آید و شامل مجموعه‌ای از فایل‌های پیکربندی هستند که به BitBake می‌گویند چگونه بسته‌ها را بسازد.
3. ساخت و نصب بسته‌ها:
   • پس از پردازش دستورالعمل‌ها، BitBake شروع به ساخت بسته‌ها می‌کند.
   • بسته‌های ساخته‌شده می‌توانند شامل کتابخانه‌ها، ابزارها، و تصاویر سیستم‌عامل باشند که در نهایت در دایرکتوری‌های مختلف در پوشه ساخت (build/) قرار می‌گیرند.
4. ساخت تصویر نهایی:
   • پس از ساخت بسته‌ها، BitBake تصویر نهایی سیستم‌عامل را بر اساس تنظیمات خاص تولید می‌کند. این تصویر می‌تواند برای نصب روی دستگاه هدف یا شبیه‌ساز استفاده شود.

نتیجه‌گیری

در نهایت، BitBake در Yocto Project و OpenEmbedded به عنوان یک ابزار ساخت مرکزی عمل می‌کند که فرآیند ساخت و پیکربندی سیستم‌های تعبیه‌شده را مدیریت می‌کند. BitBake با استفاده از دستورالعمل‌های موجود در Recipes و Metadata، وابستگی‌ها را شناسایی کرده و بسته‌ها و تصاویر سیستم را می‌سازد. در واقع، BitBake یک جزء کلیدی در پیاده‌سازی Yocto Project است که به شما کمک می‌کند سیستم‌های سفارشی برای معماری‌های مختلف بسازید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. ساختار BitBake”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”آشنایی با فایل‌های اصلی BitBake: recipes, layers, bbappend” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه‌های Yocto و OpenEmbedded، BitBake از مجموعه‌ای از فایل‌ها برای مدیریت فرآیند ساخت و پیکربندی سیستم‌ها استفاده می‌کند. این فایل‌ها به طور کلی به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند: recipes، layers و bbappend. در اینجا به معرفی و توضیح این فایل‌ها می‌پردازیم.

1. Recipes (دستورالعمل‌ها)

• تعریف:
  • فایل‌های recipes در واقع دستورالعمل‌هایی هستند که نحوه ساخت یک بسته نرم‌افزاری خاص را مشخص می‌کنند. هر recipe شامل تمام جزئیات مورد نیاز برای دانلود، پیکربندی، ساخت، و نصب یک بسته است.
• ساختار:
  • هر recipe معمولاً به صورت یک فایل .bb (BitBake) با پسوند .bb تعریف می‌شود. به عنوان مثال، glibc_2.25.bb یک recipe برای ساخت بسته glibc با نسخه ۲.۲۵ است.
  • این فایل شامل دستورالعمل‌های خاص است که به BitBake می‌گویند چطور بسته را بسازد، مانند کدهای زیر:
    • SRC_URI: URL برای دانلود کد منبع.
    • S: دایرکتوری منبع.
    • do_compile(): تابع برای فرایند کامپایل.
    • do_install(): تابع برای نصب بسته پس از ساخت.
• مثال از یک فایل recipe:

  DESCRIPTION = "GNU C Library"
  SECTION = "libs"
  LICENSE = "LGPLv2+"
  
  SRC_URI = "http://ftp.gnu.org/gnu/libc/glibc-${PV}.tar.gz"
  S = "${WORKDIR}/glibc-${PV}"
  
  do_configure() {
      ./configure --prefix=${prefix}
  }
  
  do_compile() {
      make
  }
  
  do_install() {
      make install
  }

• عملکرد:
  • BitBake با خواندن فایل‌های recipe، مراحل مختلف ساخت بسته را دنبال کرده و تمام وابستگی‌ها، تنظیمات و دستورات لازم را اجرا می‌کند.

2. Layers (لایه‌ها)

• تعریف:
  • Layers در Yocto مجموعه‌ای از فایل‌ها و تنظیمات مختلف هستند که به پروژه Yocto ساختار می‌دهند. هر لایه می‌تواند شامل یک یا چند recipe، metadatas و پیکربندی‌ها باشد.
  • هر لایه ممکن است برای هدف خاصی مانند پشتیبانی از یک معماری خاص، توزیع نرم‌افزار خاص، یا تنظیمات سفارشی تعریف شده باشد.
• انواع لایه‌ها:
  • لایه‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:
    • Meta-layer: لایه‌ای که شامل دستورالعمل‌ها و منابع عمومی است.
    • Machine Layer: لایه‌ای که تنظیمات مربوط به ماشین‌های هدف را شامل می‌شود.
    • Distro Layer: لایه‌ای که برای توزیع‌های خاص از Yocto طراحی می‌شود.
    • Recipes Layer: لایه‌ای که شامل دستورالعمل‌های مربوط به بسته‌ها است.
• ساختار لایه‌ها:
  • لایه‌ها در پوشه‌ای خاص قرار می‌گیرند و دارای یک ساختار استاندارد هستند. به عنوان مثال:

    meta-custom/
    ├── conf/
    │   └── layer.conf
    ├── recipes-example/
    │   └── example/
    │       └── example_1.0.bb
    └── README

    • conf/layer.conf: فایل پیکربندی اصلی لایه که BitBake برای شناسایی لایه‌ها از آن استفاده می‌کند.
• چگونگی کار با لایه‌ها:
  • لایه‌ها می‌توانند به پروژه‌های Yocto اضافه شوند تا بسته‌ها و پیکربندی‌های خاص را اضافه کنند.
  • از طریق فایل bblayers.conf می‌توان لایه‌ها را به سیستم ساخت معرفی کرد.

3. bbappend (افزودن به دستورالعمل‌ها)

• تعریف:
  • فایل‌های .bbappend به عنوان فایل‌های افزونه (append) عمل می‌کنند. این فایل‌ها به شما این امکان را می‌دهند که به یک فایل recipe موجود تغییرات یا افزونه‌ها اعمال کنید.
  • فایل‌های .bbappend معمولاً برای تغییرات سفارشی در دستورات ساخت یک بسته یا اضافه کردن ویژگی‌های اضافی استفاده می‌شوند.
• عملکرد:
  • فایل‌های bbappend به دستورالعمل‌های موجود در recipe اصلی اضافه می‌شوند و به شما این امکان را می‌دهند که بدون تغییر در فایل اصلی، ویژگی‌های جدید را اضافه کنید یا تنظیمات موجود را تغییر دهید.
  • برای مثال، اگر بخواهید نسخه‌ای از بسته‌ای خاص را سفارشی کنید یا مراحل کامپایل را تغییر دهید، می‌توانید یک فایل bbappend بسازید.
• مثال از فایل bbappend:
  • فرض کنید شما می‌خواهید به recipe glibc تغییرات خاصی اضافه کنید. به جای تغییر مستقیم در فایل glibc_2.25.bb، شما می‌توانید یک فایل glibc_2.25.bbappend بسازید:

    FILESEXTRAPATHS_prepend := "${THISDIR}/files:"
    SRC_URI += "file://my_patch.patch"

• چگونگی استفاده از bbappend:
  • برای استفاده از bbappend، نام فایل bbappend باید دقیقاً مطابق با نام فایل recipe باشد. به عنوان مثال، برای glibc_2.25.bb باید فایل glibc_2.25.bbappend ساخته شود.
  • این فایل‌ها معمولاً در لایه‌های جداگانه مانند meta-custom قرار می‌گیرند.

جمع بندی

فایل‌های recipes، layers و bbappend اجزای اصلی برای پیکربندی، سفارشی‌سازی و ساخت پروژه‌های Yocto هستند:

• Recipes دستورالعمل‌های اصلی ساخت بسته‌ها را تعریف می‌کنند.
• Layers ساختار پروژه Yocto را فراهم می‌کنند و می‌توانند شامل تعدادی recipe باشند.
• bbappend به شما این امکان را می‌دهند که تغییرات سفارشی را به دستورالعمل‌های موجود اضافه کنید بدون اینکه نیاز به تغییر فایل‌های اصلی recipe داشته باشید.

درک صحیح از این فایل‌ها و نحوه تعامل آن‌ها با یکدیگر برای توسعه سیستم‌های سفارشی و مدیریت پیچیدگی‌ها در Yocto ضروری است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”معرفی فایل‌های متا‌دیتا (.bb, .bbclass, .conf)” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه‌های Yocto و OpenEmbedded، فایل‌های متا‌دیتا نقش اساسی در پیکربندی، ساخت و مدیریت بسته‌ها دارند. این فایل‌ها شامل دستورالعمل‌ها و تنظیمات مختلفی هستند که فرآیند ساخت سیستم را هدایت می‌کنند. مهم‌ترین فایل‌های متا‌دیتا شامل فایل‌های .bb، .bbclass و .conf هستند. در ادامه به معرفی و توضیح هر یک از این فایل‌ها می‌پردازیم.

1. فایل‌های .bb (Recipes)

• تعریف:
  • فایل‌های .bb، که به عنوان recipe نیز شناخته می‌شوند، دستورالعمل‌هایی هستند که برای ساخت یک بسته نرم‌افزاری در Yocto استفاده می‌شوند.
  • هر recipe شامل جزئیات مختلفی از قبیل نحوه دانلود منابع، پیکربندی، کامپایل و نصب بسته است.
• ساختار:
  • فایل‌های .bb معمولاً شامل اطلاعاتی مانند موارد زیر هستند:
    • SRC_URI: آدرس منابع برای دانلود.
    • S: دایرکتوری که در آن منابع پس از دانلود قرار می‌گیرند.
    • do_compile(): دستورالعمل‌ها برای ساخت بسته.
    • do_install(): دستورالعمل‌ها برای نصب بسته.
• مثال از یک فایل .bb:

  DESCRIPTION = "Example package"
  LICENSE = "MIT"
  SRC_URI = "http://example.com/example.tar.gz"
  S = "${WORKDIR}/example"
  
  do_compile() {
      make
  }
  
  do_install() {
      make install
  }

  این فایل دستورالعمل‌های ساخت و نصب بسته example را تعیین می‌کند.

2. فایل‌های .bbclass (کلاس‌ها)

• تعریف:
  • فایل‌های .bbclass کلاس‌هایی هستند که مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها، توابع و متغیرهای عمومی را تعریف می‌کنند که می‌توانند در چندین recipe استفاده شوند.
  • این فایل‌ها به کاهش تکرار و مدیریت کد کمک می‌کنند و می‌توانند رفتار عمومی فرآیند ساخت را تغییر دهند.
• ساختار:
  • فایل‌های .bbclass حاوی توابع، متغیرها و دستوراتی هستند که می‌توانند توسط recipeها فراخوانی شوند. به عنوان مثال:
    • توابع مانند do_fetch(), do_compile(), do_install().
    • متغیرهایی مانند DEPENDS, RDEPENDS, SRC_URI.
• مثال از فایل .bbclass:
  • فایل example.bbclass:

    inherit autotools
    
    EXTRA_OECONF = "--enable-example"
    
    do_configure() {
        # configure with custom options
        ./configure ${EXTRA_OECONF}
    }

  • در این مثال، کلاس autotools افزونه‌ای برای استفاده از ابزارهای اتوماتیک پیکربندی و ساخت است که به دستور recipeهای مختلف اعمال می‌شود.
• نحوه استفاده:
  • برای استفاده از یک کلاس در یک recipe، باید دستور inherit را به آن اضافه کنید:

    inherit example

3. فایل‌های .conf (پیکربندی‌ها)

• تعریف:
  • فایل‌های .conf فایل‌های پیکربندی هستند که برای تنظیمات مختلف سیستم ساخت در Yocto استفاده می‌شوند.
  • این فایل‌ها شامل تنظیمات خاص برای محیط ساخت، لایه‌ها و پیکربندی‌های ماشین و توزیع هستند.
• انواع فایل‌های .conf:
  • local.conf: برای پیکربندی‌های خاص به صورت محلی در سیستم میزبان.
  • bblayers.conf: برای معرفی و پیکربندی لایه‌ها.
  • layer.conf: برای پیکربندی یک لایه خاص.
  • distro.conf: برای پیکربندی توزیع‌ها و تنظیمات خاص آن‌ها.
• ساختار:
  • فایل‌های .conf شامل تنظیمات متغیرها، مسیرها و سایر پارامترهای پیکربندی هستند.
  • برای مثال، در local.conf تنظیماتی مانند معماری سیستم، نوع ماشین هدف و حافظه در نظر گرفته می‌شود.
• مثال از فایل local.conf:

  MACHINE = "qemuarm"
  DISTRO = "poky"
  CONF_VERSION = "1"
  DL_DIR = "/home/user/yocto/downloads"
  SSTATE_DIR = "/home/user/yocto/sstate-cache"

• مثال از فایل bblayers.conf:

  BBLAYERS ?= " \
    /home/user/yocto/meta \
    /home/user/yocto/meta-poky \
    /home/user/yocto/meta-openembedded \
  "

جمع بندی

فایل‌های .bb، .bbclass و .conf ابزارهای اصلی برای پیکربندی، مدیریت و سفارشی‌سازی پروژه‌های Yocto و OpenEmbedded هستند:

• فایل‌های .bb دستورالعمل‌های اصلی برای ساخت بسته‌ها را مشخص می‌کنند.
• فایل‌های .bbclass کدهای عمومی و دستورالعمل‌های مشترک برای چندین recipe را تعریف می‌کنند.
• فایل‌های .conf برای پیکربندی سیستم ساخت، لایه‌ها و ماشین‌ها استفاده می‌شوند.

درک صحیح از این فایل‌ها و نحوه تعامل آن‌ها با یکدیگر به شما این امکان را می‌دهد که به راحتی سیستم‌های پیچیده و سفارشی در Yocto بسازید و مدیریت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”سلسله‌مراتب ساخت و نحوه استفاده از فایل‌های BitBake” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه‌های Yocto و OpenEmbedded، BitBake به عنوان سیستم ساخت اصلی عمل می‌کند. برای درک بهتر نحوه استفاده از فایل‌های BitBake و ساختار سلسله‌مراتبی آن‌ها، باید به نحوه تعامل این فایل‌ها و فرآیند ساخت توجه کنیم. در این بخش به بررسی نحوه استفاده از فایل‌های BitBake، سلسله‌مراتب آن‌ها و ارتباط آن‌ها با یکدیگر خواهیم پرداخت.

1. سلسله‌مراتب فایل‌های BitBake

فایل‌های BitBake (که شامل recipes، .bb، .bbclass و .conf هستند) به‌طور منظم و سلسله‌مراتبی سازماندهی می‌شوند تا فرآیند ساخت را هدایت کنند. این سلسله‌مراتب به‌طور عمده شامل سه بخش اصلی است:

1. دستورالعمل‌های بسته‌ها (.bb):
   • این فایل‌ها جزئیات مربوط به نحوه دانلود، ساخت، پیکربندی و نصب بسته‌ها را تعریف می‌کنند.
   • هر recipe یک فایل .bb دارد که مشخصات بسته خاص را شامل می‌شود.
2. کلاس‌ها (.bbclass):
   • کلاس‌ها مجموعه‌ای از توابع و دستورالعمل‌های عمومی هستند که می‌توانند در چندین recipe استفاده شوند.
   • کلاس‌ها معمولاً شامل توابعی مانند do_compile()، do_configure() و do_install() هستند که می‌توانند به صورت مشترک در چندین بسته به کار روند.
   • برای استفاده از یک کلاس، دستور inherit در recipe ها قرار می‌گیرد.
3. فایل‌های پیکربندی (.conf):
   • این فایل‌ها برای تنظیمات محیط ساخت و پیکربندی توزیع‌ها، لایه‌ها و ماشین‌ها استفاده می‌شوند.
   • فایل‌های پیکربندی مانند local.conf، bblayers.conf و layer.conf نقش حیاتی در پیکربندی فرآیند ساخت دارند.

2. نحوه استفاده از فایل‌های BitBake

در Yocto، فرآیند ساخت و پیکربندی عمدتاً از طریق دستورالعمل‌ها و تنظیمات موجود در فایل‌های recipe، class و configuration انجام می‌شود. این فایل‌ها به ترتیب مراحل مختلفی از فرآیند ساخت را هدایت می‌کنند:

a) دستورالعمل‌های بسته (Recipes – .bb)

• فایل‌های .bb از مهم‌ترین اجزای سیستم ساخت Yocto هستند. این فایل‌ها دستورالعمل‌هایی برای ساخت یک بسته خاص را ارائه می‌دهند.
• مثال:
  • برای بسته‌ای به نام example، دستورالعمل‌ها شامل مراحل دانلود، پیکربندی و ساخت است.
  • در فایل example.bb، متغیرهایی مانند SRC_URI (آدرس منابع) و S (دایرکتوری کار) برای مشخص کردن منبع و نحوه ساخت بسته استفاده می‌شود.

b) کلاس‌ها (Classes – .bbclass)

• فایل‌های .bbclass به‌طور خاص برای تعریف توابع و رفتارهای عمومی ساخت طراحی شده‌اند.
• برای مثال، اگر یک بسته به کلاس autotools نیاز داشته باشد، باید در فایل recipe از دستور inherit autotools استفاده کرد. این باعث می‌شود که توابع و تنظیمات تعریف شده در کلاس autotools به آن بسته اعمال شود.
• فایل‌های .bbclass به کاهش تکرار و افزایش قابلیت استفاده مجدد از کد در پروژه‌های مختلف کمک می‌کنند.

c) فایل‌های پیکربندی (Configuration files – .conf)

• فایل‌های .conf نقش پیکربندی و تنظیمات عمومی پروژه را بر عهده دارند. برای مثال، در فایل local.conf تنظیمات خاص سیستم مانند معماری هدف و نوع ماشین مشخص می‌شود.
• bblayers.conf برای معرفی لایه‌ها و پیکربندی آن‌ها در سیستم ساخت استفاده می‌شود.
• این فایل‌ها معمولاً در دایرکتوری‌های اصلی ساخت مانند conf/ قرار دارند و برای تغییر پارامترهای کلی ساخت استفاده می‌شوند.

3. ارتباط میان فایل‌های BitBake

در فرآیند ساخت Yocto، فایل‌های مختلف BitBake با یکدیگر در ارتباط هستند تا مراحل مختلف ساخت و پیکربندی انجام شود. به طور کلی، ساختار ارتباطی به شکل زیر است:

1. فایل‌های .bb (recipe‌ها) از فایل‌های .bbclass (کلاس‌ها) برای استفاده از توابع عمومی و اعمال دستورالعمل‌های مشترک استفاده می‌کنند.
2. فایل‌های .conf برای پیکربندی متغیرهای محیطی مانند مسیرها، معماری و لایه‌ها در فرآیند ساخت به کار می‌روند.
3. فایل‌های recipe و class معمولاً در لایه‌های مختلف OpenEmbedded و Yocto تعریف می‌شوند و از طریق فایل‌های .conf پیوند می‌خورند تا تنظیمات کلی پروژه در نظر گرفته شود.

جمع‌بندی

در پروژه‌های Yocto، فایل‌های BitBake مانند .bb، .bbclass و .conf به‌طور سیستماتیک در فرآیند ساخت و پیکربندی بسته‌ها و سیستم‌های سفارشی عمل می‌کنند. هر کدام از این فایل‌ها نقش خاص خود را در مدیریت بسته‌ها، پیکربندی سیستم و استفاده از توابع مشترک ایفا می‌کنند. درک نحوه تعامل این فایل‌ها و سلسله‌مراتب آن‌ها به شما این امکان را می‌دهد که فرآیند ساخت و پیکربندی در Yocto را به‌طور مؤثر و بهینه مدیریت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. دستورات و دستورالعمل‌های BitBake”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”اصول اولیه دستورات BitBake و نحوه استفاده از آن‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]BitBake یکی از اجزای اصلی در Yocto Project است که برای ساخت و مدیریت توزیع‌های لینوکس مورد استفاده قرار می‌گیرد. این سیستم ساخت به‌ویژه در پروژه‌های امبدد برای ساخت بسته‌ها و تصاویر سفارشی لینوکس مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این بخش به اصول اولیه دستورات BitBake و نحوه استفاده از آن‌ها خواهیم پرداخت.

1. دستور bitbake

دستور اصلی BitBake برای ساخت تصاویر و بسته‌ها در پروژه‌های Yocto استفاده می‌شود. این دستور بسته به نیاز شما می‌تواند بسته‌ها، تصاویر و یا حتی کل سیستم را بسازد.

نحوه استفاده از دستور bitbake:

bitbake <target>

• <target>: هدف مورد نظر برای ساخت. هدف می‌تواند نام بسته، نام تصویر یا حتی یک لایه باشد.

مثال:

bitbake core-image-minimal

این دستور تصویر core-image-minimal را می‌سازد. در این مثال، هدف core-image-minimal یک تصویر پایه است که سیستم‌عامل را برای استفاده در دستگاه‌های امبدد فراهم می‌آورد.

2. دستور bitbake-layers

دستور bitbake-layers برای مدیریت و کار با لایه‌های Yocto استفاده می‌شود. این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که لایه‌ها را اضافه، حذف یا بررسی کنید.

نحوه استفاده از دستور bitbake-layers:

bitbake-layers <command> [options]

برخی از دستورات رایج:

• bitbake-layers show-layers: نمایش تمام لایه‌های موجود در پروژه Yocto.
• bitbake-layers add-layer <layer-path>: اضافه کردن یک لایه جدید به پروژه.
• bitbake-layers remove-layer <layer-name>: حذف یک لایه از پروژه.

3. دستور bitbake -c

این دستور برای اجرای یک مرحله خاص از فرآیند ساخت (مانند پیکربندی، ساخت، نصب) در بسته‌ها و پروژه‌ها استفاده می‌شود.

نحوه استفاده از دستور bitbake -c:

bitbake -c <task> <target>

• <task>: مرحله‌ای که می‌خواهید اجرا کنید (مانند compile, clean, fetch و غیره).
• <target>: هدف مورد نظر برای اجرای دستور.

مثال‌ها:

• bitbake -c compile <package>: مرحله کمپایل بسته خاص را اجرا می‌کند.
• bitbake -c clean <package>: مرحله پاک‌سازی و حذف فایل‌های موقت برای بسته خاص.

4. دستور bitbake -f (اجبار به اجرای مجدد)

این دستور به شما این امکان را می‌دهد که حتی اگر فایل‌ها تغییر نکرده باشند، فرآیند ساخت را مجدداً اجرا کنید. این دستور برای شرایطی که نیاز دارید تا فرآیند ساخت مجدداً شروع شود (مثلاً در صورتی که تغییراتی در ساختار پروژه ایجاد کرده‌اید) مفید است.

نحوه استفاده از دستور bitbake -f:

bitbake -f <target>

این دستور فرآیند ساخت برای هدف <target> را از نو اجرا می‌کند.

5. دستور bitbake -e (مشاهده متغیرها)

این دستور به شما این امکان را می‌دهد که متغیرهای مختلف که در فرآیند ساخت مورد استفاده قرار می‌گیرند را مشاهده کنید. این می‌تواند برای عیب‌یابی و بررسی نحوه تنظیم متغیرها در فرآیند ساخت مفید باشد.

نحوه استفاده از دستور bitbake -e:

bitbake -e <target>

این دستور متغیرهای مربوط به هدف <target> را به‌طور کامل نمایش می‌دهد.

6. دستور bitbake -i (اجرای در حالت تعاملی)

با استفاده از این دستور می‌توانید یک جلسه تعاملی BitBake را آغاز کنید که در آن می‌توانید دستورات مختلف BitBake را اجرا کنید و به‌طور دستی فرآیندهای ساخت را مدیریت کنید.

نحوه استفاده از دستور bitbake -i:

bitbake -i

این دستور یک محیط تعاملی را فراهم می‌کند که می‌توانید در آن دستورات مختلف را به‌طور تعاملی وارد کنید.

7. دستور bitbake -n (اجرای بدون انجام واقعی ساخت)

این دستور به شما این امکان را می‌دهد که فرآیند ساخت را بدون انجام عملیات واقعی آن اجرا کنید. این برای بررسی و شبیه‌سازی فرآیند ساخت مفید است تا قبل از شروع ساخت واقعی، مطمئن شوید که همه چیز به درستی پیکربندی شده است.

نحوه استفاده از دستور bitbake -n:

bitbake -n <target>

این دستور مراحل ساخت را فقط شبیه‌سازی می‌کند و عملیاتی انجام نخواهد شد.

جمع‌بندی

دستورات BitBake ابزارهای قدرتمندی برای ساخت و پیکربندی سیستم‌های لینوکس سفارشی هستند. با استفاده از دستورات مختلف مانند bitbake, bitbake-layers, bitbake -c, و دیگر دستورات مدیریت ساخت، می‌توان فرآیند ساخت پروژه‌های Yocto را به‌طور دقیق و موثر کنترل کرد. این ابزارها برای توسعه‌دهندگان و مهندسان سیستم‌های امبدد حیاتی هستند و به آن‌ها این امکان را می‌دهند که فرآیندهای پیچیده ساخت را به سادگی و انعطاف‌پذیری بیشتری انجام دهند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”دستورات اصلی BitBake و کاربردهای آن‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه Yocto، BitBake به‌عنوان سیستم ساخت اصلی عمل می‌کند و دستورات مختلفی برای مدیریت فرآیند ساخت، پیکربندی، و لایه‌ها وجود دارد. در اینجا به معرفی چند دستور اصلی و کاربردهای آن‌ها خواهیم پرداخت.

1. دستور bitbake

دستور bitbake برای شروع فرآیند ساخت در Yocto استفاده می‌شود. این دستور بسته‌ها یا تصاویر را می‌سازد و ابزار اصلی برای انجام هرگونه فرآیند ساخت در Yocto است.

نحوه استفاده:

bitbake <target>

• <target>: هدف ساخت مانند بسته‌ها، تصاویر، یا حتی یک لایه خاص. این می‌تواند یک تصویر لینوکس، بسته نرم‌افزاری یا حتی یک هدف خاص باشد.

مثال:

bitbake core-image-minimal

این دستور تصویر core-image-minimal را می‌سازد.

2. دستور bitbake-layers

دستور bitbake-layers برای مدیریت و تعامل با لایه‌های Yocto استفاده می‌شود. این دستور برای نمایش، افزودن، حذف و بررسی لایه‌ها به کار می‌رود.

نحوه استفاده:

bitbake-layers <command> [options]

برخی از دستورات رایج:

• show-layers: نمایش تمام لایه‌های موجود در پروژه.

  bitbake-layers show-layers

• add-layer <layer-path>: اضافه کردن یک لایه جدید به پروژه.

  bitbake-layers add-layer /path/to/layer

• remove-layer <layer-name>: حذف یک لایه از پروژه.

  bitbake-layers remove-layer meta-example

3. دستور bitbake -c

دستور bitbake -c برای اجرای یک مرحله خاص از فرآیند ساخت (مانند پیکربندی، کمپایل، نصب، یا سایر مراحل) در بسته‌ها و پروژه‌ها استفاده می‌شود.

نحوه استفاده:

bitbake -c <task> <target>

• <task>: مرحله‌ای که می‌خواهید اجرا کنید (مانند compile, clean, fetch, configure و غیره).
• <target>: هدف مورد نظر برای اجرای دستور.

مثال‌ها:

• bitbake -c compile <package>: اجرای مرحله کمپایل بسته.
• bitbake -c clean <package>: اجرای مرحله پاک‌سازی برای بسته خاص.

4. دستور bitbake -c menuconfig

این دستور برای پیکربندی هسته لینوکس با استفاده از ابزار menuconfig استفاده می‌شود. این ابزار به شما اجازه می‌دهد که پیکربندی‌های مختلف هسته لینوکس را به‌طور تعاملی تنظیم کنید.

نحوه استفاده:

bitbake -c menuconfig <target>

• <target>: هدف مورد نظر، معمولاً نام بسته هسته (linux-yocto).

مثال:

bitbake -c menuconfig virtual/kernel

این دستور ابزار menuconfig را برای هسته virtual/kernel فراخوانی می‌کند و به شما امکان می‌دهد که پیکربندی‌های هسته را به‌صورت گرافیکی و تعاملی تنظیم کنید.

جمع‌بندی

دستورات اصلی BitBake ابزارهای قدرتمندی برای مدیریت فرآیند ساخت، پیکربندی، و تعامل با لایه‌ها در پروژه‌های Yocto هستند. دستور bitbake برای ساخت بسته‌ها و تصاویر، دستور bitbake-layers برای مدیریت لایه‌ها، دستور bitbake -c برای اجرای مراحل خاص از فرآیند ساخت، و دستور bitbake -c menuconfig برای پیکربندی هسته لینوکس از ابزارهای حیاتی برای هر توسعه‌دهنده‌ای در این حوزه هستند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”ایجاد و اجرای دستورات سفارشی در BitBake” subtitle=”توضیحات کامل”]

bitbake <recipe> -c <task>

bitbake myrecipe -c my_custom_task

do_compile_append() {
    echo "Running custom post-compile task"
}

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. نوشتن دستورالعمل‌ها (Recipes)”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”مفهوم دستورالعمل (Recipe) و ساختار آن در Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]در Yocto Project، دستورالعمل‌ها (Recipes) یکی از اجزای اصلی متادیتا هستند که فرآیند ساخت و مدیریت بسته‌ها را تعریف می‌کنند. دستورالعمل‌ها اطلاعات لازم برای دانلود، پیکربندی، ساخت و نصب یک بسته نرم‌افزاری را فراهم می‌کنند. این فایل‌ها با پسوند .bb شناخته می‌شوند و نقش کلیدی در فرآیند ساخت سیستم‌عامل سفارشی دارند.

مفهوم دستورالعمل (Recipe)

دستورالعمل‌ها فایل‌های متنی ساده‌ای هستند که شامل اطلاعات و دستورات مرتبط با بسته‌های نرم‌افزاری هستند. هدف اصلی آن‌ها، مدیریت خودکار تمام مراحل ساخت یک بسته نرم‌افزاری است. این شامل موارد زیر می‌شود:

1. دانلود کد منبع از مخازن یا منابع دیگر.
2. اعمال پچ‌های لازم.
3. پیکربندی بسته بر اساس نیازهای خاص.
4. ساخت (Compile) و لینک کردن کد.
5. نصب و آماده‌سازی فایل‌های نهایی برای استفاده.

ساختار یک دستورالعمل (Recipe)

یک دستورالعمل در Yocto معمولاً شامل بخش‌های مختلفی است که هر کدام وظیفه خاصی دارند. در ادامه به توضیح بخش‌های اصلی یک دستورالعمل می‌پردازیم:

1. متغیرهای پایه

این متغیرها اطلاعات کلی درباره بسته را مشخص می‌کنند:

• DESCRIPTION: توضیح مختصر درباره بسته.
• HOMEPAGE: آدرس وب‌سایت رسمی پروژه.
• LICENSE: نوع مجوز نرم‌افزار.
• SRC_URI: محل دانلود کد منبع.

نمونه:

DESCRIPTION = "ابزاری برای مدیریت فایل‌ها"
HOMEPAGE = "https://example.com"
LICENSE = "MIT"
SRC_URI = "https://example.com/download/file.tar.gz"

2. پیکربندی (Configure)

این بخش شامل دستورات لازم برای پیکربندی بسته است. اغلب از اسکریپت‌های استاندارد مانند ./configure استفاده می‌شود. همچنین می‌توان متغیرهایی را برای سفارشی‌سازی پیکربندی تعریف کرد.

نمونه:

EXTRA_OECONF = "--enable-feature-x --disable-feature-y"

3. ساخت (Build)

در این بخش، نحوه ساخت و کمپایل بسته مشخص می‌شود. معمولاً از ابزارهای استاندارد مانند make استفاده می‌شود. Yocto به‌طور پیش‌فرض این فرآیند را مدیریت می‌کند، اما در صورت نیاز، می‌توان آن را سفارشی‌سازی کرد.

نمونه:

do_compile() {
    oe_runmake
}

4. نصب (Install)

این بخش مشخص می‌کند که فایل‌های نهایی بسته کجا باید قرار گیرند. معمولاً از مسیرهای خاصی برای نصب استفاده می‌شود تا بسته‌ها با ساختار استاندارد Yocto سازگار باشند.

نمونه:

do_install() {
    install -d ${D}${bindir}
    install -m 0755 myapp ${D}${bindir}
}

5. وابستگی‌ها (Dependencies)

وابستگی‌های بسته در مراحل مختلف ساخت مشخص می‌شوند:

• DEPENDS: وابستگی‌هایی که باید قبل از ساخت بسته نصب شوند.
• RDEPENDS: وابستگی‌هایی که هنگام اجرای بسته لازم هستند.

نمونه:

DEPENDS = "libx liby"
RDEPENDS:${PN} = "libz"

یک نمونه کامل از دستورالعمل

DESCRIPTION = "ابزاری ساده برای ویرایش متن"
HOMEPAGE = "https://example-editor.com"
LICENSE = "GPLv3"
SRC_URI = "https://example-editor.com/releases/editor-1.0.tar.gz"
S = "${WORKDIR}/editor-1.0"

DEPENDS = "ncurses"

do_configure() {
    ./configure --prefix=${D}
}

do_compile() {
    oe_runmake
}

do_install() {
    install -d ${D}${bindir}
    install -m 0755 editor ${D}${bindir}
}

جمع‌بندی

دستورالعمل‌ها (Recipes) در Yocto Project ابزارهای قدرتمندی برای مدیریت بسته‌های نرم‌افزاری و خودکارسازی فرآیند ساخت هستند. این فایل‌ها به توسعه‌دهندگان امکان می‌دهند تا با تعریف متغیرها، مراحل ساخت، و وابستگی‌ها، سیستم‌عامل سفارشی خود را به‌سادگی ایجاد و مدیریت کنند. درک ساختار و عملکرد دستورالعمل‌ها یکی از گام‌های مهم در یادگیری Yocto است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”نحوه نوشتن دستورالعمل (Recipe) برای بسته‌های نرم‌افزاری در Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از مهم‌ترین مراحل در توسعه با Yocto Project، نوشتن دستورالعمل یا Recipe برای بسته‌های نرم‌افزاری است. دستورالعمل‌ها به Yocto توضیح می‌دهند که چگونه یک بسته نرم‌افزاری باید دانلود، پیکربندی، ساخت و نصب شود.

مراحل نوشتن یک دستورالعمل (Recipe)

1. ایجاد فایل دستورالعمل

فایل‌های دستورالعمل با پسوند .bb ذخیره می‌شوند و معمولاً در دایرکتوری لایه‌های Yocto (مانند meta) قرار می‌گیرند. مسیر معمول برای ذخیره دستورالعمل‌ها به این صورت است:

meta-yourlayer/recipes-software/yourpackage/yourpackage_1.0.bb

2. تعریف اطلاعات پایه

اطلاعاتی مانند نام بسته، نسخه، توضیحات و مجوز باید در ابتدا مشخص شوند:

• DESCRIPTION: توضیح مختصر درباره بسته.
• HOMEPAGE: آدرس وب‌سایت رسمی پروژه.
• LICENSE: نوع مجوز نرم‌افزار.
• SRC_URI: آدرس منبع دانلود بسته.

نمونه:

ESCRIPTION = "ابزاری ساده برای مدیریت فایل‌ها"
HOMEPAGE = "https://example.com"
LICENSE = "MIT"
SRC_URI = "https://example.com/download/file-1.0.tar.gz"

3. مشخص کردن مسیر منبع

Yocto به طور پیش‌فرض کد منبع را در مسیر کاری (WORKDIR) قرار می‌دهد. با استفاده از متغیر S می‌توانید مسیر منبع را تعیین کنید:

S = "${WORKDIR}/file-1.0"

4. تعریف وابستگی‌ها

وابستگی‌های مورد نیاز برای ساخت و اجرای بسته را مشخص کنید:

• DEPENDS: بسته‌هایی که برای ساخت نیاز هستند.
• RDEPENDS: بسته‌هایی که برای اجرای برنامه مورد نیازند.

نمونه:

DEPENDS = "libx liby"
RDEPENDS:${PN} = "libz"

5. نوشتن مراحل ساخت

Yocto برای ساخت بسته از توابع استانداردی استفاده می‌کند. این توابع را می‌توانید در صورت نیاز بازنویسی کنید.

توابع اصلی:

• پیکربندی (do_configure): برای پیکربندی بسته.
• ساخت (do_compile): برای کامپایل کد.
• نصب (do_install): برای نصب فایل‌ها در مسیرهای مناسب.

نمونه:

do_configure() {
    ./configure --prefix=${D}
}

do_compile() {
    oe_runmake
}

do_install() {
    install -d ${D}${bindir}
    install -m 0755 myapp ${D}${bindir}
}

6. تعریف مسیر نصب

با استفاده از متغیرهایی مانند ${D} و ${bindir}، مسیر نصب فایل‌ها را مشخص کنید. این متغیرها توسط Yocto مدیریت می‌شوند و ساختار استاندارد دایرکتوری را تضمین می‌کنند.

نمونه:

do_install() {
    install -d ${D}${bindir}
    install -m 0755 myapp ${D}${bindir}
}

7. بررسی و تست دستورالعمل

برای اطمینان از صحت دستورالعمل:

• از دستور bitbake <recipe-name> برای ساخت بسته استفاده کنید.
• فایل‌ها و دایرکتوری‌های ایجادشده را بررسی کنید.

یک نمونه کامل از دستورالعمل

DESCRIPTION = "یک ویرایشگر متن ساده"
HOMEPAGE = "https://example-editor.com"
LICENSE = "GPLv3"
SRC_URI = "https://example-editor.com/releases/editor-1.0.tar.gz"
S = "${WORKDIR}/editor-1.0"

DEPENDS = "ncurses"

do_configure() {
    ./configure --prefix=${D}
}

do_compile() {
    oe_runmake
}

do_install() {
    install -d ${D}${bindir}
    install -m 0755 editor ${D}${bindir}
}

نکات مهم در نوشتن دستورالعمل

1. مدیریت وابستگی‌ها: تمامی وابستگی‌های مورد نیاز را در متغیرهای DEPENDS و RDEPENDS مشخص کنید.
2. استفاده از متغیرهای Yocto: متغیرهای استاندارد Yocto مانند ${PN}, ${PV}, ${WORKDIR} و ${D} را به‌درستی استفاده کنید.
3. تست دستورالعمل: پس از نوشتن دستورالعمل، از دستورات bitbake و devtool برای تست و دیباگ استفاده کنید.
4. خوانایی و نظم: دستورالعمل‌ها باید خوانا باشند و اطلاعات به صورت منظم در بخش‌های مختلف نوشته شوند.

جمع‌بندی

نوشتن دستورالعمل در Yocto، گامی اساسی برای مدیریت بسته‌های نرم‌افزاری است. با تعریف دقیق متغیرها، توابع و وابستگی‌ها، می‌توانید به‌راحتی فرآیند ساخت، پیکربندی و نصب بسته‌ها را در پروژه‌های Yocto کنترل کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”مثال‌هایی از دستورالعمل‌های ساده و پیچیده در Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]در این بخش، نمونه‌هایی از دستورالعمل‌ها (Recipes) برای بسته‌های نرم‌افزاری ارائه می‌شود. این مثال‌ها شامل نمونه‌های ساده و پیچیده هستند تا تفاوت در ساختار و جزئیات مشخص شود.

1. دستورالعمل ساده

یک دستورالعمل ساده برای نصب یک اسکریپت Python که نیازی به کامپایل ندارد:

مسیر فایل:
meta-myrecipes/recipes-example/helloworld/helloworld_1.0.bb

DESCRIPTION = "یک اسکریپت ساده Python برای چاپ Hello World"
HOMEPAGE = "https://example.com"
LICENSE = "MIT"

SRC_URI = "file://helloworld.py"

S = "${WORKDIR}"

do_install() {
    install -d ${D}${bindir}
    install -m 0755 helloworld.py ${D}${bindir}/helloworld
}

فایل اسکریپت helloworld.py:

#!/usr/bin/env python3
print("Hello, World!")

توضیحات:

• SRC_URI: فایل منبع را از لایه محلی پروژه (دایرکتوری files) بارگیری می‌کند.
• do_install: اسکریپت را به مسیر باینری سیستم منتقل می‌کند.

2. دستورالعمل متوسط

یک دستورالعمل برای نصب یک برنامه ساده C که نیاز به کامپایل دارد:

مسیر فایل:
meta-myrecipes/recipes-example/myapp/myapp_1.0.bb

DESCRIPTION = "یک برنامه C ساده برای چاپ Hello World"
HOMEPAGE = "https://example.com"
LICENSE = "GPL-3.0"

SRC_URI = "file://main.c"

S = "${WORKDIR}"

do_compile() {
    ${CC} ${CFLAGS} -o hello main.c
}

do_install() {
    install -d ${D}${bindir}
    install -m 0755 hello ${D}${bindir}
}

فایل منبع main.c:

#include <stdio.h>

int main() {
    printf("Hello, World!\n");
    return 0;
}

توضیحات:

• do_compile: از کامپایلر C موجود در Yocto استفاده می‌کند.
• do_install: فایل اجرایی را در مسیر مناسب قرار می‌دهد.

3. دستورالعمل پیچیده

یک دستورالعمل برای دانلود، پیکربندی، کامپایل و نصب یک نرم‌افزار بزرگ از یک مخزن Git:

مسیر فایل:
meta-myrecipes/recipes-software/complexapp/complexapp_1.2.3.bb

DESCRIPTION = "یک نرم‌افزار پیشرفته با پشتیبانی از چندین ویژگی"
HOMEPAGE = "https://complexapp.example.com"
LICENSE = "Apache-2.0"

SRC_URI = "git://github.com/example/complexapp.git;branch=main;protocol=https"
SRCREV = "abcdef1234567890abcdef1234567890abcdef12"

DEPENDS = "openssl zlib"

inherit cmake

S = "${WORKDIR}/git"

EXTRA_OECMAKE = "-DCMAKE_BUILD_TYPE=Release -DENABLE_FEATURE_X=ON"

do_install() {
    install -d ${D}${bindir}
    install -m 0755 ${B}/complexapp ${D}${bindir}
}

توضیحات:

• SRC_URI و SRCREV: سورس کد را از یک مخزن Git مشخص دانلود می‌کند.
• DEPENDS: وابستگی‌ها (مانند openssl و zlib) برای ساخت نرم‌افزار مشخص شده‌اند.
• inherit cmake: از کلاس cmake برای مدیریت فرآیند ساخت استفاده می‌کند.
• EXTRA_OECMAKE: گزینه‌های اضافی برای کامپایل با CMake را تعریف می‌کند.

4. دستورالعمل با پیچیدگی بیشتر

یک دستورالعمل برای یک نرم‌افزار با چند مرحله پیکربندی، افزونه‌ها و مستندات:

DESCRIPTION = "نرم‌افزار پیشرفته با مستندات و افزونه‌ها"
HOMEPAGE = "https://advanced.example.com"
LICENSE = "BSD-3-Clause"

SRC_URI = "https://example.com/releases/advanced-2.3.tar.gz"
LIC_FILES_CHKSUM = "file://LICENSE;md5=1234567890abcdef1234567890abcdef"

DEPENDS = "libx11 libgtk-3"

inherit autotools pkgconfig

EXTRA_OECONF = "--enable-docs --enable-plugins"

do_configure:prepend() {
    echo "شروع پیکربندی پیشرفته..."
}

do_compile:append() {
    echo "پایان کامپایل!"
}

do_install() {
    autotools_do_install
    install -d ${D}${datadir}/docs
    cp -r ${S}/docs ${D}${datadir}/docs
}

توضیحات:

• inherit autotools: فرآیند ساخت را با Autotools مدیریت می‌کند.
• EXTRA_OECONF: گزینه‌های اضافی برای پیکربندی نرم‌افزار تعریف شده‌اند.
• do_install: علاوه بر نصب برنامه، مستندات نیز کپی می‌شوند.

جمع‌بندی

دستورالعمل‌ها می‌توانند از سطح بسیار ساده (مانند نصب یک اسکریپت Python) تا سطح بسیار پیچیده (مانند کامپایل و پیکربندی نرم‌افزارهای پیشرفته) تغییر کنند. بسته به نیاز پروژه، می‌توانید از قابلیت‌های Yocto مانند استفاده از کلاس‌های آماده (autotools, cmake) و مدیریت وابستگی‌ها استفاده کنید تا فرآیند ساخت و نصب بسته‌ها بهینه شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تعاریف متغیرها و استفاده از متا‌دیتا در دستورالعمل‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در Yocto Project، دستورالعمل‌ها (Recipes) با استفاده از متغیرها و متادیتا تعریف می‌شوند که رفتار و ویژگی‌های ساخت یک بسته را مشخص می‌کنند. این متغیرها پایه‌ای برای پیکربندی فرآیند ساخت، نصب و مدیریت بسته‌ها هستند. در ادامه به معرفی برخی از مهم‌ترین متغیرها و نحوه استفاده از آن‌ها پرداخته می‌شود.

1. متغیرهای پایه‌ای

این متغیرها برای تعریف اطلاعات کلی درباره بسته استفاده می‌شوند:

• DESCRIPTION
  توضیحی کوتاه درباره بسته:

  DESCRIPTION = "یک ابزار ساده برای مدیریت فایل‌ها"

• HOMEPAGE
  لینک به صفحه اصلی پروژه:

  HOMEPAGE = "https://example.com"

• LICENSE
  نوع مجوز نرم‌افزار:

  LICENSE = "MIT"

• LIC_FILES_CHKSUM
  مشخص کردن فایل مجوز و هش آن برای تایید صحت:

  LIC_FILES_CHKSUM = "file://LICENSE;md5=abcdef1234567890abcdef1234567890"

2. متغیرهای مدیریت منابع

این متغیرها برای تعریف منابعی که باید در فرآیند ساخت استفاده شوند به کار می‌روند:

• SRC_URI
  آدرس فایل‌های منبع:

  SRC_URI = "https://example.com/source.tar.gz"

  یا برای دانلود از مخازن Git:

  SRC_URI = "git://github.com/example/project.git;branch=main;protocol=https"
  SRCREV = "abcdef1234567890abcdef1234567890abcdef12"

• S
  دایرکتوری کاری که سورس کد در آن قرار دارد:

  S = "${WORKDIR}/git"

3. متغیرهای مرتبط با ساخت و نصب

این متغیرها مسیرها و تنظیمات ساخت و نصب را کنترل می‌کنند:

• WORKDIR
  مسیر دایرکتوری کاری دستورالعمل:

  WORKDIR = "${TMPDIR}/work/${PN}/${PV}/build"

• D
  مسیر نصب موقت برای بسته:

  install -m 0755 file ${D}${bindir}

• PN, PV, PR
  اطلاعات مربوط به نام، نسخه و بازبینی بسته:

  PN = "myapp"
  PV = "1.0.0"
  PR = "r1"

• BBFILES
  فایل‌های دستورالعمل که در مسیر مشخص قرار دارند:

  BBFILES = "${LAYERDIR}/recipes-*/*/*.bb"

4. متغیرهای محیط ساخت

این متغیرها فرآیند ساخت و ابزارهای مورد استفاده را کنترل می‌کنند:

• CC, CFLAGS
  تنظیمات مربوط به کامپایلر:

  do_compile() {
      ${CC} ${CFLAGS} -o myapp main.c
  }

• EXTRA_OECONF
  آرگومان‌های اضافی برای ابزار پیکربندی:

  EXTRA_OECONF = "--enable-logging"

• EXTRA_OEMAKE
  آرگومان‌های اضافی برای Make:

  EXTRA_OEMAKE = "-j4"

5. متغیرهای مدیریت لایه‌ها و افزونه‌ها

• BBLAYERS
  لیستی از مسیرهای لایه‌های فعال در پروژه:

  BBLAYERS = " \
      ${TOPDIR}/meta \
      ${TOPDIR}/meta-yocto \
      ${TOPDIR}/meta-mycustomlayer \
  "

• BBPATH
  مسیری که BitBake در آن فایل‌ها را جستجو می‌کند:

  BBPATH = "${TOPDIR}:${LAYERDIR}"

6. استفاده از فایل‌های متادیتا

فایل‌های متادیتا شامل دستورالعمل‌های .bb، کلاس‌ها (.bbclass) و فایل‌های تنظیمات (.conf) هستند. این فایل‌ها با استفاده از متغیرهای فوق و قواعد تعریف‌شده، فرآیند ساخت را مدیریت می‌کنند.

مثال از ترکیب متغیرها در دستورالعمل

DESCRIPTION = "ابزاری برای مدیریت کاربران"
HOMEPAGE = "https://example.com"
LICENSE = "GPL-2.0"
LIC_FILES_CHKSUM = "file://LICENSE;md5=abcdef1234567890abcdef1234567890"

SRC_URI = "git://github.com/example/user-manager.git;branch=main"
SRCREV = "abcdef1234567890abcdef1234567890abcdef12"

S = "${WORKDIR}/git"
DEPENDS = "openssl"

do_install() {
    install -d ${D}${bindir}
    install -m 0755 ${S}/user-manager ${D}${bindir}
}

جمع‌بندی

متغیرها و متادیتا در Yocto به شما امکان می‌دهند تا فرآیند ساخت و نصب بسته‌ها را به‌صورت دقیق و ساختارمند مدیریت کنید. با استفاده از این متغیرها، می‌توان پروژه‌های ساده تا پیچیده را با قابلیت اطمینان بالا پیاده‌سازی کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از فایل‌های Recipes برای توصیف بسته‌ها در Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]در Yocto Project، فایل‌های Recipe (با پسوند .bb) وظیفه توصیف مراحل ساخت، نصب و پیکربندی بسته‌های نرم‌افزاری را بر عهده دارند. هر Recipe شامل متغیرها و دستورات مشخصی است که فرآیند ساخت یک بسته نرم‌افزاری را تعریف می‌کند. این فایل‌ها مانند نقشه راه برای BitBake عمل کرده و اطلاعات لازم برای دریافت منابع، کامپایل، نصب و بسته‌بندی نرم‌افزار را فراهم می‌کنند.

SRC_URI = "git://github.com/example/project.git;branch=main"
SRCREV = "abcdef1234567890abcdef1234567890abcdef12"

DEPENDS = "openssl libxml2"

do_compile() {
    ${CC} -o myapp main.c
}

do_install() {
    install -d ${D}${bindir}
    install -m 0755 myapp ${D}${bindir}
}

PN = "user-manager"
PV = "1.0.0"
PR = "r1"
S = "${WORKDIR}/source"

inherit python3

DESCRIPTION = "یک ابزار ساده برای نمایش پیام"
LICENSE = "MIT"
LIC_FILES_CHKSUM = "file://LICENSE;md5=abcdef1234567890abcdef1234567890"

SRC_URI = "https://example.com/hello.tar.gz"
SRCREV = "abcdef1234567890abcdef1234567890abcdef12"

S = "${WORKDIR}/source"

do_compile() {
    ${CC} ${CFLAGS} -o hello main.c
}

do_install() {
    install -d ${D}${bindir}
    install -m 0755 hello ${D}${bindir}
}

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. مدیریت متا‌دیتا (Metadata) در BitBake”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”مفهوم متادیتا و نحوه تعریف آن در BitBake” subtitle=”توضیحات کامل”]در BitBake، متادیتا مجموعه‌ای از اطلاعات ساختاریافته است که فرآیند ساخت نرم‌افزار را توصیف می‌کند. این اطلاعات شامل جزئیات بسته‌ها، وظایف، متغیرها، وابستگی‌ها و قوانین است که BitBake برای مدیریت و اجرای فرآیند ساخت به آن‌ها نیاز دارد.

1. مفهوم متادیتا

متادیتا در BitBake از طریق فایل‌های زیر تعریف و مدیریت می‌شود:

• فایل‌های Recipe (.bb): وظایف ساخت و اطلاعات بسته‌ها را مشخص می‌کنند.
• فایل‌های کلاس (.bbclass): قابلیت‌های مشترک بین چندین Recipe را تعریف می‌کنند.
• فایل‌های پیکربندی (.conf): تنظیمات سراسری و متغیرهای سیستم را ارائه می‌دهند.
• فایل‌های افزونه (.bbappend): برای گسترش یا اصلاح یک Recipe موجود استفاده می‌شوند.

2. متغیرها در متادیتا

متغیرها در قلب متادیتای BitBake قرار دارند و برای ذخیره اطلاعات مختلف استفاده می‌شوند. برخی از متغیرهای رایج عبارتند از:

• PN (Package Name): نام بسته.
• PV (Package Version): نسخه بسته.
• PR (Package Revision): بازبینی بسته.
• SRC_URI: آدرس منبع برای دانلود سورس کد.
• S: دایرکتوری سورس کد.

مثال:

PN = "example-app"
PV = "1.0.0"
SRC_URI = "https://example.com/source.tar.gz"

3. تعریف متادیتا در فایل‌های Recipe

متادیتا در فایل‌های .bb برای تعریف جزئیات ساخت و نصب بسته‌ها استفاده می‌شود. مثال:

DESCRIPTION = "یک ابزار برای نمایش پیام‌های ساده"
LICENSE = "GPL-2.0"
SRC_URI = "https://example.com/hello.tar.gz"
S = "${WORKDIR}/source"

do_compile() {
    ${CC} -o hello main.c
}

do_install() {
    install -d ${D}${bindir}
    install -m 0755 hello ${D}${bindir}
}

4. تعریف متادیتا در فایل‌های کلاس

فایل‌های کلاس (.bbclass) قابلیت‌های مشترک را به Recipes ارائه می‌دهند. برای مثال، اگر چندین Recipe نیاز به تنظیمات خاص Python دارند، می‌توان این تنظیمات را در یک فایل کلاس تعریف کرد:

inherit python3

فایل کلاس:

PYTHON_SITE_PACKAGES = "${libdir}/python3.8/site-packages"
do_configure() {
    ./configure --prefix=${prefix}
}

5. تعریف متادیتا در فایل‌های پیکربندی

فایل‌های .conf تنظیمات کلی پروژه و محیط ساخت را تعریف می‌کنند. این فایل‌ها معمولاً شامل مسیرها، تنظیمات کامپایلر و متغیرهای عمومی هستند. مثال:

MACHINE = "qemux86-64"
DISTRO = "poky"

6. گسترش متادیتا با فایل‌های افزونه

فایل‌های .bbappend برای اضافه کردن یا تغییر متادیتای یک Recipe موجود استفاده می‌شوند. برای مثال، افزودن یک وصله جدید به یک Recipe:

SRC_URI += "file://fix-bug.patch"

7. قواعد و ابزارهای استفاده از متادیتا

• اولویت متغیرها: متغیرهای تعریف‌شده در یک فایل Recipe، بر متغیرهای فایل‌های کلاس و پیکربندی اولویت دارند.
• وراثت: متادیتا می‌تواند از طریق inherit بین فایل‌ها به ارث برسد.
• متغیرهای پویا: متغیرهایی مانند ${PN} یا ${WORKDIR} به صورت خودکار مقداردهی می‌شوند.

جمع‌بندی

متادیتا در BitBake، ساختار و قواعد لازم برای ساخت بسته‌ها را فراهم می‌کند. با استفاده از فایل‌های Recipe، کلاس، پیکربندی و افزونه، می‌توان اطلاعات مورد نیاز برای مدیریت و اجرای فرآیند ساخت را به طور کامل تعریف کرد. این انعطاف‌پذیری و سازمان‌دهی به توسعه‌دهندگان کمک می‌کند تا پروژه‌های پیچیده را به سادگی مدیریت کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”مدیریت وابستگی‌ها و اولویت‌ها در BitBake” subtitle=”توضیحات کامل”]

DEPENDS = "libxml2 zlib"

RDEPENDS_${PN} = "python3 bash"

do_compile[depends] = "libtool-native:do_compile"

addtask custom_task before do_compile

PREFERRED_PROVIDER_virtual/kernel = "linux-yocto"

PREFERRED_VERSION_libxml2 = "2.9.10"

bitbake -g core-image-minimal

bitbake-layers show-depends recipe-name

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تنظیمات متا‌دیتا برای پروژه‌های خاص و لایه‌های سفارشی” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه‌های Yocto، تنظیمات متا‌دیتا بخش مهمی از فرآیند سفارشی‌سازی و پیکربندی پروژه‌های مختلف است. متا‌دیتا‌ها شامل اطلاعات مختلفی مانند دستورالعمل‌ها (Recipes)، پیکربندی‌ها (Configuration)، وابستگی‌ها (Dependencies) و سایر تنظیمات ضروری برای ساخت و مدیریت سیستم‌های لینوکس سفارشی هستند. برای مدیریت پروژه‌های خاص و ایجاد لایه‌های سفارشی، باید این تنظیمات به دقت پیکربندی شوند.

1. مفهوم لایه‌ها در Yocto

لایه‌ها در Yocto برای سازماندهی و تفکیک اجزای مختلف سیستم‌های سفارشی استفاده می‌شوند. هر لایه می‌تواند شامل دستورالعمل‌ها، پیکربندی‌ها، و بسته‌های نرم‌افزاری باشد که به نیازهای خاص پروژه پاسخ می‌دهند.

چرا لایه‌ها مهم هستند؟

• جدا‌سازی منطق‌ها: با استفاده از لایه‌ها می‌توانید منطق‌های مختلف پروژه‌ها را به طور مجزا از هم مدیریت کنید.
• سفارشی‌سازی: به راحتی می‌توان تنظیمات، بسته‌ها، و پیکربندی‌ها را برای هر پروژه خاص ایجاد کرد.
• اشتراک‌گذاری و مقیاس‌پذیری: لایه‌ها به شما این امکان را می‌دهند که بسته‌ها و تنظیمات سفارشی خود را به راحتی بین پروژه‌ها و تیم‌ها به اشتراک بگذارید.

2. ساخت لایه‌های سفارشی

برای ساخت لایه‌های سفارشی در Yocto، باید مجموعه‌ای از فایل‌ها و تنظیمات خاص را ایجاد و پیکربندی کنید.

مراحل ساخت لایه سفارشی:

1. ایجاد دایرکتوری لایه: از دستور bitbake-layers create-layer برای ایجاد لایه جدید استفاده می‌شود:

   bitbake-layers create-layer meta-mycustomlayer

2. ساختار دایرکتوری لایه: پس از ایجاد لایه، یک ساختار استاندارد به این شکل خواهید داشت:

   meta-mycustomlayer/
   ├── conf/
   │   ├── layer.conf
   ├── recipes-core/
   │   ├── mypackage/
   │   ├── mypackage.bb
   ├── classes/
   └── files/

3. تنظیم layer.conf: فایل layer.conf تنظیمات پایه لایه را دربر دارد و در آن باید مسیرهای لایه و وابستگی‌های آن مشخص شوند. مثال:

   BBPATH .= ":${LAYERDIR}"
   BBFILES += "${LAYERDIR}/recipes-*/*.bb"

4. اضافه کردن دستورالعمل‌ها (Recipes): در داخل دایرکتوری recipes-core می‌توانید دستورالعمل‌های مورد نظر خود را برای بسته‌های مختلف قرار دهید. برای هر بسته باید یک فایل .bb ایجاد کنید.

3. تنظیمات متا‌دیتا در دستورالعمل‌ها (Recipes)

برای پیکربندی دقیق‌تر و سفارشی‌تر پروژه، می‌توانید از متا‌دیتاهای موجود در دستورالعمل‌ها استفاده کنید. این متا‌دیتا‌ها به شما این امکان را می‌دهند که نحوه ساخت، نصب و پیکربندی بسته‌ها را مشخص کنید.

مهم‌ترین متا‌دیتاها در دستورالعمل‌ها:

• SRC_URI: آدرس منابع برای بسته‌ها.

  SRC_URI = "http://example.com/mypackage-1.0.tar.gz"

• DEPENDS: وابستگی‌های ساخت بسته.

  DEPENDS = "libxml2 zlib"

• RDEPENDS: وابستگی‌های اجرایی بسته.

  RDEPENDS_${PN} = "python3 bash"

• S: دایرکتوری استخراج‌شده برای منابع.

  S = "${WORKDIR}/mypackage"

• do_compile و do_install: وظایف برای کامپایل و نصب بسته.

  do_compile() {
      oe_runmake
  }
  
  do_install() {
      oe_runmake install
  }

پیکربندی‌ها در دستورالعمل‌ها:

پیکربندی‌ها می‌توانند شامل تغییرات در تنظیمات پیش‌فرض Yocto برای پروژه‌های خاص باشند:

• BB_ENV_EXTRAWHITE: اضافه کردن متغیرهای محیطی برای فرآیند ساخت.
• EXTRA_OECONF: اضافه کردن گزینه‌های پیکربندی به فرآیند پیکربندی پیش‌ساخته.

4. پیکربندی لایه‌ها برای پروژه‌های خاص

وقتی لایه‌های سفارشی را ایجاد می‌کنید، باید آن‌ها را در فایل‌های پیکربندی پروژه (مانند bblayers.conf) اضافه کنید.

اضافه کردن لایه‌ها به bblayers.conf:

در این فایل باید مسیر لایه‌های مختلف را مشخص کنید تا BitBake بتواند آن‌ها را شناسایی کند.

BBLAYERS ?= " \
  /path/to/meta-mycustomlayer \
  /path/to/poky/meta \
  /path/to/openembedded/meta-oe \
  "

5. استفاده از متا‌دیتا برای پروژه‌های خاص

متا‌دیتا در پروژه‌های خاص می‌تواند شامل تنظیمات سفارشی برای ویژگی‌ها، بسته‌ها و وابستگی‌ها باشد. این تنظیمات به شما کمک می‌کنند تا محیط توسعه‌ای منعطف و مقیاس‌پذیر ایجاد کنید. همچنین می‌توانید از متا‌دیتا برای مدیریت نسخه‌های خاص یا تنظیمات ویژه برای دستگاه‌های خاص استفاده کنید.

جمع‌بندی

تنظیمات متا‌دیتا و لایه‌های سفارشی بخش کلیدی در ساخت پروژه‌های خاص با Yocto هستند. با ساخت و پیکربندی دقیق لایه‌ها، دستورالعمل‌ها و پیکربندی‌ها می‌توانید به راحتی پروژه‌های سفارشی‌سازی شده برای سیستم‌های مختلف بسازید. این فرآیند شامل تنظیمات وابستگی‌ها، پیکربندی‌های خاص و تعریف متغیرهای مهم برای مدیریت بهتر پروژه است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. تست و عیب‌یابی دستورات BitBake”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از bitbake -e برای بررسی متغیرها و اطلاعات محیطی” subtitle=”توضیحات کامل”]

bitbake -e <target>

bitbake -e core-image-minimal

bitbake -e <target> | grep MACHINE

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”تحلیل خطاهای معمول در Yocto و نحوه برطرف کردن آن‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در فرآیند ساخت پروژه‌ها با Yocto، ممکن است با انواع مختلفی از خطاها مواجه شوید. در اینجا به تحلیل برخی از خطاهای رایج و نحوه برطرف کردن آن‌ها پرداخته‌ایم:

1. خطای “Missing dependencies” (وابستگی‌های گمشده)

یکی از مشکلات رایج در Yocto، خطاهای وابستگی است که به دلیل نداشتن بسته‌های نرم‌افزاری مورد نیاز برای ساخت یا پیکربندی هدف پیش می‌آید.

دلایل:

• نبود بسته یا لایه مورد نظر در مسیر ساخت.
• عدم تعریف وابستگی‌ها در دستورالعمل (recipe) یا پیکربندی نادرست در فایل‌های conf.

حل مشکل:

• بررسی و نصب وابستگی‌ها: از دستور bitbake -e <target> برای بررسی وابستگی‌های نیازمند استفاده کنید. مطمئن شوید که همه لایه‌ها و بسته‌های مورد نیاز نصب شده‌اند.
• اضافه کردن لایه‌های مورد نیاز: اگر لایه‌ای کمبود دارد، باید آن را در فایل bblayers.conf اضافه کنید.

bitbake -e <target> | grep DEPENDS

• اطمینان از تنظیم صحیح SRC_URI: ممکن است که منابع لازم برای بسته‌ها به درستی دانلود یا کشف نشده باشند. از تنظیمات صحیح در SRC_URI و همچنین دانلود و منابع مورد استفاده اطمینان حاصل کنید.

2. خطای “Build directory not found” (دایرکتوری ساخت پیدا نشد)

این خطا زمانی رخ می‌دهد که Yocto نتواند دایرکتوری ساخت را پیدا کند یا دسترسی به آن را نداشته باشد.

دلایل:

• دایرکتوری ساخت به‌درستی ایجاد نشده است.
• دسترسی به دایرکتوری‌های ساخت محدود است.

حل مشکل:

• ایجاد دایرکتوری ساخت جدید: از دستور source oe-init-build-env برای ایجاد و راه‌اندازی دایرکتوری ساخت استفاده کنید.

source oe-init-build-env

• بررسی دسترسی‌ها: مطمئن شوید که دسترسی‌های مناسب به دایرکتوری‌ها و فایل‌های مربوطه برای کاربر جاری وجود دارد.

3. خطای “Failed to fetch URL” (خطا در دریافت URL)

این خطا معمولاً زمانی رخ می‌دهد که Yocto نتواند منابع (مانند کد منبع) را از URL مشخص‌شده در دستورالعمل‌ها دریافت کند.

دلایل:

• URL اشتباه یا غیرقابل دسترس است.
• مشکلات شبکه یا فایروال.

حل مشکل:

• بررسی URL: از صحت URLها مطمئن شوید و اگر از سرور خاصی برای بارگیری استفاده می‌کنید، آن را مجدداً بررسی کنید.
• استفاده از یک Mirror: اگر URL در دسترس نیست، می‌توانید از Mirrorهای دیگر برای دریافت منابع استفاده کنید.

SRC_URI = "http://<mirror>/path/to/source.tar.bz2"

• بررسی اتصال اینترنت: مطمئن شوید که سیستم میزبان به اینترنت متصل است و دسترسی به منابع خارجی را دارد.

4. خطای “No recipe found” (دستورالعمل پیدا نشد)

این خطا زمانی پیش می‌آید که Yocto نتواند دستورالعمل (recipe) مربوط به بسته مورد نظر را پیدا کند.

دلایل:

• دستورالعمل مورد نظر در لایه‌های فعال تعریف نشده است.
• دستورالعمل به درستی در مخزن یا لایه‌ها قرار نگرفته است.

حل مشکل:

• بررسی فایل‌های bblayers.conf: از این فایل مطمئن شوید که لایه‌ها و مسیرهای مربوط به دستورالعمل‌ها به‌درستی تنظیم شده‌اند.

bitbake-layers show-layers

• بررسی نام بسته: اطمینان حاصل کنید که نام بسته یا دستورالعمل به درستی در دستور bitbake وارد شده است.

5. خطای “Permissions denied” (دسترسی رد شد)

این خطا زمانی پیش می‌آید که کاربر میزبان دسترسی لازم برای خواندن یا نوشتن به فایل‌ها یا دایرکتوری‌ها ندارد.

دلایل:

• تنظیمات نادرست دسترسی‌های فایل.
• اجرای دستور به‌عنوان یک کاربر غیرمجاز.

حل مشکل:

• تغییر مجوزهای فایل‌ها: از دستور chmod برای اصلاح دسترسی‌ها استفاده کنید.

chmod -R 755 <directory>

• اجرا به‌عنوان root: در صورت نیاز به دسترسی‌های بیشتر، دستور را به‌عنوان کاربر root اجرا کنید.

sudo bitbake <target>

6. خطای “Task failed” (وظیفه شکست خورد)

این خطا به این معناست که یکی از مراحل ساخت در هنگام پردازش بسته‌ها با شکست مواجه شده است.

دلایل:

• مشکلات در پیکربندی دستورالعمل‌ها.
• مشکلات در کد بسته یا ناهماهنگی در وابستگی‌ها.

حل مشکل:

• بررسی لاگ‌ها: برای تحلیل دقیق‌تر خطا، از دستور bitbake <target> -v برای نمایش اطلاعات بیشتر و بررسی لاگ‌های مربوطه استفاده کنید.

bitbake <target> -v

• بررسی مراحل قبلی: ممکن است که بسته‌ای قبل از این خطا با مشکلی روبه‌رو شده باشد که باعث شکست در مراحل بعدی می‌شود.

7. خطای “Recipe fetch failure” (خطا در دریافت دستورالعمل)

این خطا زمانی پیش می‌آید که Yocto نتواند دستورالعمل یا بسته را دریافت کند.

دلایل:

• دستورالعمل یا بسته به درستی در مخزن موجود نیست.
• عدم دسترسی به منابع خارجی.

حل مشکل:

• بررسی URLهای تعریف‌شده: در دستورالعمل‌ها (recipes)، URL منابع را بررسی کنید تا مطمئن شوید که آن‌ها قابل دسترس هستند.

جمع‌بندی

خطاهای رایج در Yocto ممکن است به دلایل مختلفی از جمله پیکربندی نادرست، مشکلات دسترسی، یا عدم وجود وابستگی‌های مورد نیاز رخ دهند. با استفاده از ابزارهایی مانند bitbake -e، bitbake -v و بررسی دقیق فایل‌های پیکربندی و دستورالعمل‌ها می‌توانید این مشکلات را شناسایی و برطرف کنید. همچنین، با توجه به خطاهای رایج و راه‌حل‌های ارائه‌شده، می‌توانید فرآیند ساخت را بهبود بخشید و آن را با موفقیت پیش ببرید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”بررسی لاگ‌های ساخت و نحوه خواندن گزارش‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در هنگام ساخت یک پروژه با استفاده از Yocto، لاگ‌های ساخت اطلاعات ارزشمندی را در مورد فرآیند ساخت، مشکلات و خطاها فراهم می‌کنند. این لاگ‌ها به شما کمک می‌کنند تا مشکلات را شناسایی و آن‌ها را برطرف کنید. در اینجا به بررسی نحوه دسترسی به این لاگ‌ها و نحوه خواندن گزارش‌ها پرداخته‌ایم.

<build-dir>/tmp/log/cooker/

<build-dir>/tmp/log/cooker/<target-machine>/core-image-minimal/

<build-dir>/tmp/log/

ERROR: Nothing RPROVIDES 'libc' (but /path/to/recipe is depending on it)

ERROR: Task <task-name> failed: Permission denied

ERROR: Fetch failed for URL http://example.com/source.tar.bz2

grep "ERROR" <log-file>

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از دستور bitbake -c compile برای ساخت و آزمایش دستورات” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه‌های Yocto، برای انجام فرآیندهای مختلف ساخت و آزمایش بسته‌ها، از دستورات bitbake استفاده می‌شود. یکی از این دستورات bitbake -c compile است که به طور خاص برای کامپایل کردن منابع یا بسته‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این بخش، به نحوه استفاده از این دستور و مفاهیم مرتبط با آن پرداخته می‌شود.

1. مفهوم دستور bitbake -c compile

دستور bitbake -c compile به Yocto می‌گوید که فقط مرحله کامپایل (Compilation) یک بسته خاص را اجرا کند. به عبارت دیگر، این دستور فقط وظیفه‌ای که مربوط به کامپایل است را انجام می‌دهد و مراحل دیگر مانند پیکربندی یا نصب را نادیده می‌گیرد.

این دستور به شما کمک می‌کند تا تغییرات مربوط به کد منبع یک بسته را به سرعت آزمایش کرده و فرآیند ساخت را در مقیاس کوچک‌تری تست کنید.

2. نحوه استفاده از دستور bitbake -c compile

برای استفاده از این دستور، کافی است بسته‌ای که قصد کامپایل آن را دارید، مشخص کنید. دستور کلی به شکل زیر است:

bitbake -c compile <target>

در اینجا:

• <target> نام بسته یا تصویر مورد نظر شما است.

مثال:

برای کامپایل کردن بسته core-image-minimal با استفاده از دستور bitbake -c compile، از دستور زیر استفاده می‌کنید:

bitbake -c compile core-image-minimal

این دستور فقط مرحله کامپایل بسته core-image-minimal را انجام می‌دهد و سایر مراحل مانند نصب یا پیکربندی را کنار می‌گذارد.

3. ویژگی‌ها و کاربردهای دستور bitbake -c compile

• تست سریع: این دستور مفید است زمانی که شما می‌خواهید فقط مرحله کامپایل را تست کنید، بدون این که تمام فرآیند ساخت (که ممکن است زمان‌بر باشد) انجام شود.
• کاهش زمان ساخت: اگر تغییرات خاصی در کد منبع اعمال کرده‌اید و نیاز به آزمایش فقط مرحله کامپایل دارید، این دستور به شما کمک می‌کند تا زمان ساخت را کاهش دهید.
• رفع مشکلات کامپایل: اگر در مرحله کامپایل مشکل یا خطایی پیش بیاید، با استفاده از این دستور می‌توانید به راحتی و سریع‌تر خطای مربوط به کامپایل را شناسایی کنید.

4. مثال‌های کاربردی

الف. کامپایل تنها یک بسته خاص

اگر بخواهید فقط بسته‌ای به نام bash را کامپایل کنید و از اجرای سایر مراحل صرف‌نظر کنید، دستور زیر را وارد می‌کنید:

bitbake -c compile bash

این دستور فقط مرحله کامپایل بسته bash را انجام می‌دهد و شما می‌توانید مشکلات مربوط به این مرحله را بررسی کنید.

ب. کامپایل در هنگام تغییر کد منبع

فرض کنید شما تغییراتی در کد منبع بسته‌ای اعمال کرده‌اید و می‌خواهید فقط آن تغییرات را آزمایش کنید. دستور bitbake -c compile به شما این امکان را می‌دهد تا فقط مرحله کامپایل را اجرا کنید و مطمئن شوید که تغییرات اعمال‌شده به درستی کامپایل شده‌اند.

bitbake -c compile <package-name>

5. بررسی خطاهای مرتبط با کامپایل

هنگامی که از دستور bitbake -c compile استفاده می‌کنید، در صورت بروز خطا در فرآیند کامپایل، لاگ‌های مربوط به آن در دایرکتوری tmp/log ذخیره می‌شوند. برای بررسی مشکلات کامپایل، می‌توانید به این لاگ‌ها مراجعه کنید.

لاگ‌های کامپایل در مسیر زیر قرار دارند:

<build-dir>/tmp/log/cooker/<target-machine>/<package-name>.log

در این فایل‌ها، جزئیات مربوط به خطاهای کامپایل و مشکلات وابستگی‌ها آورده شده است.

جمع‌بندی

دستور bitbake -c compile یکی از دستورات مفید در Yocto برای انجام مرحله کامپایل تنها یک بسته خاص است. این دستور به شما کمک می‌کند تا فقط مرحله کامپایل را تست کرده و مشکلات مرتبط با آن را شناسایی کنید، بدون این که نیازی به اجرای تمام مراحل ساخت داشته باشید. این روش می‌تواند در فرآیند توسعه و آزمایش به شدت زمان ساخت را کاهش دهد و به شما این امکان را می‌دهد که تغییرات کد خود را سریع‌تر بررسی کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. پیکربندی و سفارشی‌سازی دستورالعمل‌ها”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”پیکربندی و تغییر دستورالعمل‌ها برای نیازهای خاص” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه‌های Yocto، دستورالعمل‌ها (Recipes) نقش اساسی در ساخت بسته‌های نرم‌افزاری ایفا می‌کنند. دستورالعمل‌ها اطلاعاتی درباره نحوه ساخت، پیکربندی، و نصب بسته‌ها را ارائه می‌دهند. گاهی اوقات نیاز است که این دستورالعمل‌ها برای برآورده کردن نیازهای خاص پیکربندی و تغییر داده شوند. در این بخش، به نحوه پیکربندی و تغییر دستورالعمل‌ها برای نیازهای خاص پرداخته می‌شود.

1. مفهوم دستورالعمل‌ها (Recipes)

دستورالعمل‌ها فایل‌هایی هستند که به BitBake می‌گویند که چگونه یک بسته نرم‌افزاری را بسازد. هر دستورالعمل معمولاً شامل اطلاعاتی مانند منبع کد، مراحل پیکربندی، کامپایل، و نصب است. دستورالعمل‌ها معمولاً در قالب فایل‌هایی با پسوند .bb قرار دارند.

در پروژه‌های Yocto، دستورالعمل‌ها می‌توانند از لایه‌های مختلف و پیکربندی‌های مختلف برای اهداف خاص پشتیبانی کنند.

2. پیکربندی دستورالعمل‌ها

برای پیکربندی دستورالعمل‌ها برای نیازهای خاص، می‌توانید از متغیرها و ویژگی‌های مختلفی که در BitBake وجود دارند استفاده کنید. به عنوان مثال، می‌توانید متغیرهای پیش‌فرض را بازنویسی کنید یا مراحل خاصی از ساخت را تغییر دهید.

الف. تغییر متغیرهای پیش‌فرض

در فایل دستورالعمل‌ها، شما می‌توانید متغیرهای مختلفی مانند متغیر SRC_URI (که URL منابع را مشخص می‌کند) و EXTRA_OECONF (که گزینه‌های اضافی پیکربندی را مشخص می‌کند) را تغییر دهید.

مثال: تغییر آدرس مرجع منبع در دستورالعمل:

SRC_URI = "http://myserver.com/source.tar.gz"

ب. تغییر مراحل پیکربندی، ساخت و نصب

شما می‌توانید مراحل مختلف دستورالعمل‌ها را تغییر دهید. این مراحل به طور معمول شامل پیکربندی (configure)، ساخت (build)، و نصب (install) هستند.

مثال: تغییر دستور نصب در دستورالعمل:

do_install_append() {
    install -m 755 ${S}/my_binary ${D}${bindir}
}

در این مثال، با استفاده از دستور do_install_append، شما می‌توانید دستورات اضافی به مرحله نصب اضافه کنید.

3. استفاده از فایل‌های bbappend

گاهی اوقات شما نیاز دارید که فقط بخشی از دستورالعمل را تغییر دهید، بدون اینکه فایل اصلی دستورالعمل را تغییر دهید. در این صورت، می‌توانید از فایل‌های bbappend استفاده کنید.

فایل‌های bbappend برای اعمال تغییرات به دستورالعمل‌ها در لایه‌های سفارشی استفاده می‌شوند. این فایل‌ها معمولاً با همان نام فایل دستورالعمل اصلی و پسوند .bbappend ذخیره می‌شوند.

مثال: تغییر دستورالعمل recipe.bb با استفاده از فایل recipe.bbappend:

FILESEXTRAPATHS_prepend := "${THISDIR}/files:"
SRC_URI += "file://my_patch.patch"

در این مثال، یک تغییر کوچک به دستورالعمل recipe.bb اضافه می‌شود تا یک patch به آن افزوده شود.

4. پیکربندی لایه‌ها برای نیازهای خاص

گاهی اوقات نیاز است که دستورالعمل‌ها را برای یک لایه خاص پیکربندی کنید. برای این منظور، می‌توانید از متغیرهای خاص لایه‌ها و پیکربندی‌های آن‌ها استفاده کنید.

مثال: اضافه کردن لایه سفارشی به bblayers.conf:

BBLAYERS += "${TOPDIR}/layers/my-custom-layer"

این تغییر باعث می‌شود که لایه سفارشی به پروژه Yocto شما افزوده شود.

5. استفاده از متغیرهای سفارشی برای نیازهای خاص

برای تنظیم دستورالعمل‌ها برای نیازهای خاص، می‌توانید متغیرهای سفارشی خود را تعریف کنید. این متغیرها می‌توانند برای تنظیم پیکربندی‌های خاص استفاده شوند.

مثال: استفاده از متغیر سفارشی برای تنظیم پارامترهای پیکربندی:

MY_CUSTOM_CONFIG = "option1 option2"
EXTRA_OECONF += " ${MY_CUSTOM_CONFIG}"

در این مثال، متغیر MY_CUSTOM_CONFIG برای اضافه کردن تنظیمات اضافی به پیکربندی بسته استفاده می‌شود.

6. تست تغییرات دستورالعمل‌ها

پس از انجام تغییرات در دستورالعمل‌ها، می‌توانید آن‌ها را با استفاده از دستور bitbake تست کنید.

مثال: ساخت بسته با دستور bitbake:

bitbake <package-name>

این دستور بسته مورد نظر را با دستورالعمل‌های تغییر داده‌شده می‌سازد.

جمع‌بندی

پیکربندی و تغییر دستورالعمل‌ها در Yocto می‌تواند به شما کمک کند که بسته‌ها و تصاویر نرم‌افزاری خود را متناسب با نیازهای خاص پروژه تنظیم کنید. با تغییر متغیرهای پیش‌فرض، مراحل ساخت، و استفاده از فایل‌های bbappend، می‌توانید فرآیند ساخت را بهینه‌سازی کرده و به راحتی دستورالعمل‌ها را برای اهداف خاص خود پیکربندی کنید. این توانایی به شما این امکان را می‌دهد که پروژه‌های سفارشی بسازید و آن‌ها را با ویژگی‌های خاص مورد نظر خود ترکیب کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”افزودن پچ‌ها (Patch) به دستورالعمل‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]پچ‌ها (Patches) یکی از اجزای مهم در فرایند ساخت بسته‌ها در Yocto هستند. آن‌ها به شما این امکان را می‌دهند که تغییرات خاصی را در کد منبع بسته‌ها اعمال کنید بدون اینکه نیاز به تغییرات دائمی در خود دستورالعمل‌ها داشته باشید. در این بخش، نحوه افزودن پچ‌ها به دستورالعمل‌ها را توضیح می‌دهیم.

1. مفهوم پچ‌ها در Yocto

پچ‌ها معمولاً برای اصلاح مشکلات، به‌روزرسانی‌ها، یا تغییرات خاص در کد منبع استفاده می‌شوند. این پچ‌ها می‌توانند به عنوان فایل‌های جداگانه در دستورالعمل‌ها گنجانده شوند و در مراحل ساخت به منبع کد اعمال شوند.

2. نحوه افزودن پچ‌ها به دستورالعمل‌ها

در Yocto، پچ‌ها به طور معمول از طریق متغیر SRC_URI به دستورالعمل‌ها اضافه می‌شوند. شما می‌توانید پچ‌ها را به صورت محلی یا از یک URL به دستورالعمل اضافه کنید.

الف. اضافه کردن پچ محلی

برای اضافه کردن پچ به دستورالعمل‌ها، شما ابتدا باید پچ را به دایرکتوری files داخل لایه‌تان اضافه کنید. سپس در فایل دستورالعمل (مانند .bb)، پچ را به متغیر SRC_URI اضافه کنید.

مراحل افزودن پچ محلی:

1. افزودن پچ به دایرکتوری files: پچ را به پوشه files در لایه مربوطه اضافه کنید.
2. اضافه کردن پچ به دستورالعمل (Recipe):

در فایل دستورالعمل، متغیر SRC_URI را برای اشاره به پچ جدید تغییر دهید.

مثال:

SRC_URI += "file://my_patch.patch"

در این مثال، پچ my_patch.patch به دستورالعمل اضافه شده است.

ب. اضافه کردن پچ از یک URL

شما همچنین می‌توانید پچ‌ها را از یک URL وارد دستورالعمل کنید. این روش زمانی مفید است که پچ‌ها در منابع آنلاین مانند GitHub یا دیگر سرویس‌ها موجود باشند.

مثال:

SRC_URI += "http://example.com/patches/my_patch.patch"

این دستور پچ را از آدرس URL مشخص شده بارگیری می‌کند.

3. اعمال پچ‌ها به کد منبع

Yocto به طور خودکار پچ‌ها را در طول فرآیند ساخت اعمال می‌کند. مراحل دقیق اعمال پچ‌ها به کد منبع بسته به نوع پچ و دستورالعمل مربوطه ممکن است متفاوت باشد، اما به طور کلی، Yocto به هنگام انجام مرحله do_patch در فرآیند ساخت، پچ‌ها را به منبع کد اعمال می‌کند.

در صورتی که پچ‌ها با موفقیت اعمال شوند، کد منبع پس از اعمال پچ‌ها برای مراحل بعدی مانند پیکربندی، ساخت و نصب آماده می‌شود.

4. آزمایش پچ‌ها

پس از افزودن پچ‌ها به دستورالعمل‌ها، می‌توانید با استفاده از دستور bitbake بسته را ساخته و از اعمال موفقیت‌آمیز پچ‌ها اطمینان حاصل کنید.

دستور ساخت:

bitbake <package-name>

با اجرای این دستور، Yocto بسته را با اعمال تغییرات پچ ساخته و گزارش‌های ساخت را برای اطمینان از اعمال صحیح پچ‌ها تولید می‌کند.

5. استفاده از دستورالعمل‌های bbappend برای افزودن پچ‌ها

گاهی اوقات نیاز دارید که پچ‌ها را بدون تغییر مستقیم در دستورالعمل اصلی، به یک دستورالعمل اضافه کنید. برای این کار می‌توانید از فایل‌های bbappend استفاده کنید.

مثال:

در لایه سفارشی خود، فایل my_recipe.bbappend ایجاد کرده و پچ‌ها را به آن اضافه کنید:

FILESEXTRAPATHS_prepend := "${THISDIR}/files:"
SRC_URI += "file://my_patch.patch"

در این مثال، پچ به دستورالعمل اصلی از طریق فایل bbappend اضافه می‌شود.

6. مدیریت چندین پچ

اگر نیاز به اعمال چندین پچ به یک دستورالعمل دارید، می‌توانید آن‌ها را به ترتیب در متغیر SRC_URI اضافه کنید. Yocto به ترتیب پچ‌ها را اعمال می‌کند، بنابراین ترتیب پچ‌ها مهم است.

مثال:

SRC_URI += "file://patch1.patch"
SRC_URI += "file://patch2.patch"

در این مثال، پچ‌ها به ترتیب اعمال خواهند شد.

جمع‌بندی

افزودن پچ‌ها به دستورالعمل‌ها در Yocto یکی از روش‌های مهم برای سفارشی‌سازی بسته‌ها و تغییر کد منبع آن‌ها است. با استفاده از متغیر SRC_URI می‌توانید پچ‌ها را به صورت محلی یا از منابع آنلاین اضافه کنید. Yocto به طور خودکار پچ‌ها را اعمال کرده و آن‌ها را در طول فرایند ساخت به کد منبع اعمال می‌کند. این توانایی به شما این امکان را می‌دهد که بسته‌ها را به نیازهای خاص خود سازگار کنید و تغییرات را بدون تغییر دائمی در کد منبع اصلی اعمال نمایید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”مدیریت نسخه‌های مختلف و به‌روزرسانی دستورالعمل‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های Yocto، انعطاف‌پذیری در مدیریت نسخه‌ها و به‌روزرسانی بسته‌ها است. هنگام کار با Yocto، ممکن است نیاز به مدیریت نسخه‌های مختلف یک بسته یا به‌روزرسانی دستورالعمل‌ها داشته باشید. در این بخش، نحوه مدیریت نسخه‌ها و به‌روزرسانی دستورالعمل‌ها را بررسی خواهیم کرد.

1. مدیریت نسخه‌های مختلف بسته‌ها

Yocto به شما این امکان را می‌دهد که نسخه‌های مختلف بسته‌ها را به‌راحتی مدیریت کنید. این کار به‌ویژه زمانی مفید است که می‌خواهید بسته‌ای را با نسخه‌های مختلف امتحان کنید یا از نسخه‌های خاصی از بسته‌ها استفاده کنید.

الف. مشخص کردن نسخه بسته

برای مشخص کردن نسخه دقیق یک بسته، می‌توانید از متغیر SRC_URI و استفاده از دستورات مربوط به نسخه در دستورالعمل‌ها استفاده کنید. اینکار به شما اجازه می‌دهد که بسته خاصی را از یک نسخه خاص از کد منبع یا مخزن بارگیری کنید.

مثال:

در دستورالعمل‌های Yocto، معمولاً می‌توانید نسخه بسته را با استفاده از متغیر PV (Package Version) مشخص کنید:

PV = "1.2.3"
SRC_URI = "git://example.com/my-repo.git;branch=my-branch;protocol=https"

در اینجا، نسخه بسته به 1.2.3 تنظیم شده است. اگر بخواهید از یک نسخه خاص در مخزن Git استفاده کنید، باید از متغیرهای مشابه مانند SRC_URI برای تعیین هش یا تگ Git استفاده کنید.

ب. مدیریت نسخه‌ها از طریق Git

اگر بسته‌ای از یک مخزن Git بارگیری می‌شود، می‌توانید با استفاده از تگ‌ها یا هش‌ها، نسخه خاصی از مخزن را برای ساخت انتخاب کنید.

مثال:

SRC_URI = "git://example.com/my-repo.git;branch=my-branch;protocol=https;revision=abc123"

در اینجا، پکیج از مخزن Git بارگیری می‌شود و نسخه خاصی از کد (با هش abc123) انتخاب می‌شود.

2. به‌روزرسانی دستورالعمل‌ها

بسته‌ها و دستورالعمل‌ها ممکن است نیاز به به‌روزرسانی داشته باشند، به‌ویژه وقتی که نسخه‌های جدیدی از یک بسته منتشر می‌شود یا شما نیاز به اعمال تغییراتی در دستورالعمل‌ها دارید.

الف. به‌روزرسانی نسخه بسته

زمانی که نسخه جدیدی از یک بسته منتشر می‌شود، باید دستورالعمل آن بسته را به‌روز کنید تا از نسخه جدید استفاده کند. این کار معمولاً شامل تغییر در متغیر SRC_URI برای ارجاع به مخزن یا منبع به‌روز، و همچنین به‌روزرسانی متغیر PV برای مشخص کردن نسخه جدید است.

مثال:

PV = "2.0.0"
SRC_URI = "git://example.com/my-repo.git;branch=my-branch;protocol=https"

در این مثال، نسخه بسته به ۲.۰.۰ به‌روزرسانی شده است.

ب. اضافه کردن یا تغییر پچ‌ها

اگر نیاز دارید که پچ‌ها را برای سازگاری با نسخه جدید اضافه یا به‌روزرسانی کنید، باید پچ‌های جدید را به دستورالعمل اضافه کنید و همچنین از متغیر SRC_URI برای اشاره به پچ‌های جدید استفاده کنید.

مثال:

SRC_URI += "file://new_patch.patch"

در اینجا، پچ جدیدی به دستورالعمل اضافه شده است.

ج. به‌روزرسانی متغیرها و تنظیمات خاص

در بعضی موارد، شما نیاز دارید که تنظیمات خاصی را برای نسخه جدید بسته یا تغییرات دیگر اعمال کنید. به‌عنوان مثال، ممکن است نیاز به تغییر مسیرها، تنظیمات پیش‌فرض یا گزینه‌های پیکربندی داشته باشید. این کار را می‌توان با به‌روزرسانی متغیرهای پیکربندی انجام داد.

مثال:

EXTRA_OECONF = "--enable-feature-x"

این دستور به بسته‌ای که در حال ساخت است، ویژگی خاصی را اضافه می‌کند.

3. مدیریت لایه‌ها و به‌روزرسانی آن‌ها

یکی از ویژگی‌های برجسته Yocto، استفاده از لایه‌ها (Layers) برای افزودن یا سفارشی‌سازی بسته‌ها و دستورالعمل‌ها است. برای به‌روزرسانی یک دستورالعمل در یک لایه خاص، شما باید تغییرات لازم را در آن لایه اعمال کنید. اگر نیاز به به‌روزرسانی دستورالعمل‌های موجود در یک لایه داشته باشید، کافی است فایل‌های دستورالعمل و پچ‌ها را تغییر داده و پس از آن لایه‌ها را با استفاده از دستورات bitbake-layers بازسازی کنید.

الف. به‌روزرسانی لایه‌ها

برای به‌روزرسانی یک لایه، می‌توانید از دستور bitbake-layers استفاده کنید:

bitbake-layers show-layers

این دستور لایه‌های موجود را نشان می‌دهد و می‌توانید لایه‌هایی که نیاز به به‌روزرسانی دارند را شناسایی کنید.

ب. افزودن لایه‌های جدید

اگر می‌خواهید لایه جدیدی اضافه کنید که دستورالعمل‌های جدید را برای پروژه شما فراهم کند، باید آن را به فایلی مانند bblayers.conf اضافه کنید:

BBLAYERS += "${TOPDIR}/../meta-my-layer"

جمع‌بندی

مدیریت نسخه‌های مختلف بسته‌ها و به‌روزرسانی دستورالعمل‌ها در Yocto امری حیاتی برای اطمینان از اینکه سیستم‌های شما همیشه با آخرین نسخه‌های مورد نیاز ساخته می‌شوند، است. با استفاده از متغیرهای SRC_URI و PV می‌توانید نسخه‌های خاصی از بسته‌ها را بارگیری کنید. همچنین، به‌روزرسانی دستورالعمل‌ها، اضافه کردن پچ‌ها و مدیریت لایه‌ها از جمله فرایندهای مهم در این زمینه است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 8. کار با لایه‌ها (Layers)”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”نقش لایه‌ها در BitBake و Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه‌های Yocto، لایه‌ها (Layers) نقش اساسی در ساخت و مدیریت سیستم‌های پیچیده دارند. آن‌ها به‌عنوان واحدهای مستقل از هم برای سازمان‌دهی، اشتراک‌گذاری، و پیکربندی اطلاعات در ساخت بسته‌ها و سیستم‌های Yocto عمل می‌کنند. لایه‌ها ساختار و نظم را به فرآیند ساخت Yocto اضافه کرده و به شما این امکان را می‌دهند که اجزای مختلف سیستم را به‌راحتی مدیریت کنید.

۱. تعریف لایه‌ها در Yocto

لایه‌ها در Yocto مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها (recipes)، پیکربندی‌ها، فایل‌های متا‌دیتا و سایر منابع مرتبط هستند که به‌منظور افزودن قابلیت‌ها و سفارشی‌سازی سیستم استفاده می‌شوند. هر لایه می‌تواند شامل چندین بسته نرم‌افزاری، ابزارها و پیکربندی‌های خاص باشد که به شما این امکان را می‌دهد که پروژه‌های پیچیده را به اجزای کوچکتر و قابل مدیریت تقسیم کنید.

اجزای یک لایه شامل می‌شود:

• Recipes: دستورالعمل‌هایی که شامل پیکربندی، منبع، و فرآیند ساخت بسته‌ها هستند.
• Configuration files: فایل‌های پیکربندی مانند local.conf و bblayers.conf که به شما اجازه می‌دهند تنظیمات مختلف را اعمال کنید.
• Classes and Functions: کدهای از پیش تعریف‌شده برای سفارشی‌سازی نحوه ساخت بسته‌ها.
• Patch files: فایل‌های پچ برای اعمال تغییرات خاص بر روی بسته‌ها.

۲. انواع لایه‌ها در Yocto

Yocto از لایه‌های مختلف برای اهداف مختلف استفاده می‌کند که هرکدام ویژگی‌های خاص خود را دارند.

الف. لایه‌های پایه (Core Layers)

این لایه‌ها شامل اجزای ضروری برای ساخت سیستم‌های مبتنی بر Yocto هستند و پایه‌گذار عملکرد سیستم هستند. معروف‌ترین لایه‌های پایه عبارتند از:

• poky: لایه اصلی که سیستم ساخت Yocto را فراهم می‌کند.
• meta-openembedded: مجموعه‌ای از لایه‌های عمومی که ابزارها و بسته‌های اضافی را شامل می‌شود.
• meta-yocto: لایه‌ای که به‌طور خاص برای هدف‌های اصلی Yocto مانند پیکربندی و سفارشی‌سازی ارائه می‌شود.

ب. لایه‌های مربوط به ماشین (Machine Layers)

این لایه‌ها برای پشتیبانی از پلتفرم‌های خاص، مانند ماشین‌های هدف یا معماری‌های خاص طراحی شده‌اند. برای مثال، لایه‌های مربوط به معماری ARM یا x86.

ج. لایه‌های کاربردی (Application Layers)

این لایه‌ها برای افزودن بسته‌ها و نرم‌افزارهای خاص به سیستم طراحی می‌شوند. برای مثال، لایه‌هایی که شامل مرورگرها، پایگاه‌های داده یا سایر برنامه‌های کاربردی هستند.

د. لایه‌های سفارشی (Custom Layers)

این لایه‌ها توسط توسعه‌دهندگان برای سفارشی‌سازی سیستم یا افزودن ویژگی‌های خاص به آن ایجاد می‌شوند. این لایه‌ها می‌توانند شامل دستورالعمل‌های خاص برای بسته‌های نرم‌افزاری یا پیکربندی‌های سفارشی باشند.

۳. نحوه تعامل لایه‌ها با BitBake

BitBake، که سیستم ساخت Yocto است، به‌طور مستقیم با لایه‌ها تعامل دارد و لایه‌ها را به‌عنوان مجموعه‌ای از منابع برای ساخت بسته‌ها و تصاویر استفاده می‌کند. فرآیند ساخت BitBake برای هر لایه از طریق دستورالعمل‌ها و پیکربندی‌های خاص آن لایه صورت می‌گیرد.

الف. اولویت‌ها و ترتیب لایه‌ها

ترتیب لایه‌ها در فایل bblayers.conf مشخص می‌شود. BitBake ابتدا لایه‌هایی را که در اولویت بالاتری قرار دارند، می‌سازد. این ترتیب تأثیر زیادی بر نحوه ساخت و اجرا دارد. اگر دو لایه مشابه باشند، لایه‌ای که در بالاترین قسمت bblayers.conf قرار دارد، اولویت خواهد داشت.

ب. استفاده از متغیرهای مشترک

لایه‌ها می‌توانند از متغیرهای مشترک برای تنظیم پارامترهایی مثل مسیرها، نام‌ها، و نسخه‌ها استفاده کنند. این متغیرها می‌توانند در لایه‌ها به اشتراک گذاشته شوند و باعث یکپارچگی تنظیمات در سراسر پروژه می‌شوند.

مثال:

# در meta-my-layer
EXTRA_OECONF = "--enable-feature"

# در meta-other-layer
EXTRA_OECONF += "--disable-debug"

در اینجا، EXTRA_OECONF در هر دو لایه تنظیم شده است و ویژگی‌های اضافی را به پارامترهای ساخت اضافه می‌کند.

۴. چگونه لایه‌ها به یکدیگر وابسته می‌شوند؟

لایه‌ها می‌توانند به یکدیگر وابسته باشند و بسته‌ها و دستورالعمل‌های خود را بر اساس نیاز لایه‌های دیگر تنظیم کنند. این ارتباط بین لایه‌ها به‌ویژه زمانی که شما نیاز به اضافه کردن ویژگی‌ها یا پشتیبانی از پلتفرم‌های خاص دارید، بسیار مهم است.

الف. استفاده از BBLAYERS در bblayers.conf

در فایل bblayers.conf می‌توانید لایه‌های مورد نیاز خود را اضافه کنید:

BBLAYERS += "/path/to/meta-my-layer"
BBLAYERS += "/path/to/meta-other-layer"

ب. تعامل میان لایه‌ها با استفاده از دستورالعمل‌ها

لایه‌ها می‌توانند دستورالعمل‌های خاصی را برای بسته‌های نرم‌افزاری ارائه دهند که از طریق BitBake به لایه‌های دیگر منتقل می‌شوند.

۵. لایه‌های سفارشی و گسترش قابلیت‌ها

یکی از ویژگی‌های برجسته Yocto این است که می‌توانید لایه‌های خود را به‌راحتی اضافه کرده و پروژه‌های خود را با استفاده از آن‌ها گسترش دهید. با افزودن لایه‌های سفارشی، شما می‌توانید ویژگی‌ها و قابلیت‌های خاصی را به پروژه خود اضافه کنید که مخصوص نیازهای شما است.

برای ایجاد یک لایه سفارشی، کافی است یک ساختار دایرکتوری ایجاد کنید که شامل دستورالعمل‌ها و پیکربندی‌های خاص پروژه شما باشد.

مثال:

meta-my-layer/
├── recipes/
│   └── my-package/
│       └── my-package.bb
└── conf/
    └── layer.conf

جمع‌بندی

لایه‌ها در Yocto به‌عنوان واحدهای مستقل برای سازمان‌دهی، مدیریت و سفارشی‌سازی پروژه‌ها عمل می‌کنند. این لایه‌ها به شما این امکان را می‌دهند که بسته‌ها و دستورالعمل‌ها را به‌طور مؤثر مدیریت کنید و قابلیت‌هایی مانند به‌روزرسانی، پیکربندی و افزودن ویژگی‌های خاص را به پروژه خود اضافه کنید. لایه‌ها می‌توانند به‌طور مستقل از هم کار کنند یا با یکدیگر تعامل داشته باشند تا پروژه‌های پیچیده را مدیریت کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”ایجاد لایه‌های سفارشی برای پروژه‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه‌های Yocto، ایجاد لایه‌های سفارشی یکی از روش‌های اصلی برای سفارشی‌سازی و گسترش قابلیت‌ها است. لایه‌های سفارشی به شما این امکان را می‌دهند که دستورالعمل‌ها، پیکربندی‌ها و بسته‌های خاص خود را ایجاد کنید و آن‌ها را به سیستم‌عامل و فرآیند ساخت Yocto اضافه کنید.

در این بخش، مراحل گام به گام برای ایجاد و مدیریت لایه‌های سفارشی در Yocto توضیح داده شده است.

۱. ساختار یک لایه سفارشی

برای شروع، باید یک ساختار دایرکتوری استاندارد برای لایه خود ایجاد کنید. این ساختار شامل دایرکتوری‌های اصلی برای دستورالعمل‌ها، پیکربندی‌ها و فایل‌های متا‌دیتا خواهد بود. شما می‌توانید این کار را به‌طور دستی انجام دهید یا از ابزارهای خودکار مانند yocto-layer برای ایجاد لایه استفاده کنید.

ساختار پایه دایرکتوری لایه سفارشی

meta-my-layer/
├── conf/
│   └── layer.conf
├── recipes/
│   └── example/
│       └── example.bb
└── README

• conf/layer.conf: این فایل تنظیمات اولیه برای لایه را مشخص می‌کند.
• recipes/example/example.bb: این فایل دستورالعمل (recipe) برای بسته خاص شما است.
• README: فایل توضیحات که می‌تواند شامل اطلاعاتی درباره لایه و نحوه استفاده از آن باشد.

۲. استفاده از ابزار yocto-layer برای ایجاد لایه سفارشی

برای ایجاد یک لایه سفارشی به‌راحتی، می‌توانید از ابزار yocto-layer استفاده کنید که به‌صورت خودکار ساختار دایرکتوری مناسب را ایجاد می‌کند.

دستور ایجاد لایه سفارشی

برای ایجاد یک لایه جدید با استفاده از ابزار yocto-layer، از دستور زیر استفاده کنید:

yocto-layer create meta-my-layer

این دستور به‌طور خودکار ساختار استاندارد دایرکتوری را برای لایه ایجاد می‌کند.

۳. پیکربندی لایه سفارشی

پس از ایجاد ساختار لایه، باید آن را به پروژه Yocto خود اضافه کنید. برای این کار باید لایه خود را در فایل bblayers.conf معرفی کنید.

افزودن لایه به bblayers.conf

در فایل conf/bblayers.conf پروژه Yocto، باید لایه سفارشی را به متغیر BBLAYERS اضافه کنید:

BBLAYERS += "/path/to/meta-my-layer"

با این کار، Yocto قادر خواهد بود لایه جدید را در هنگام ساخت شناسایی کند.

۴. نوشتن دستورالعمل (Recipe) برای بسته‌ها

دستورالعمل‌ها (recipes) در Yocto مسئول ساخت بسته‌ها هستند. هر دستورالعمل یک بسته نرم‌افزاری خاص را توصیف می‌کند و شامل مراحل مختلف ساخت آن است. برای افزودن دستورالعمل‌ها به لایه سفارشی، باید فایل .bb برای هر بسته ایجاد کنید.

مثال دستورالعمل (Recipe)

در لایه سفارشی، شما می‌توانید دستورالعمل‌های بسته‌ها را در دایرکتوری recipes ایجاد کنید. به‌عنوان مثال، برای یک بسته ساده به نام example، دستورالعمل آن می‌تواند به صورت زیر باشد:

# meta-my-layer/recipes/example/example.bb
SUMMARY = "This is an example package"
DESCRIPTION = "A simple package for demonstration"
LICENSE = "MIT"
SRC_URI = "http://example.com/example-1.0.tar.gz"

S = "${WORKDIR}/example-1.0"

do_compile() {
    # دستورات کامپایل بسته
    oe_runmake
}

do_install() {
    # نصب بسته
    install -d ${D}${bindir}
    install -m 0755 example ${D}${bindir}
}

در این دستورالعمل:

• SUMMARY و DESCRIPTION توضیحات مربوط به بسته را ارائه می‌دهند.
• SRC_URI آدرس دانلود بسته را مشخص می‌کند.
• do_compile و do_install مراحل ساخت و نصب بسته را تعریف می‌کنند.

۵. ایجاد پیکربندی‌های سفارشی برای لایه

برای تنظیمات سفارشی مربوط به لایه، باید فایل layer.conf را در دایرکتوری conf لایه خود اضافه کنید. این فایل پیکربندی می‌تواند شامل تنظیمات عمومی برای لایه باشد، مانند مسیرهای خاص، تنظیمات متغیرها، و سایر پارامترهای پیکربندی.

نمونه فایل layer.conf

# meta-my-layer/conf/layer.conf
BBPATH .= ":${LAYERDIR}"
BBFILES += "${LAYERDIR}/recipes/**/*.bb"

این فایل پیکربندی می‌گوید که لایه سفارشی باید به BBPATH اضافه شود و هر دستورالعمل (recipe) با پسوند .bb در دایرکتوری recipes باید شناخته شود.

۶. استفاده از لایه سفارشی در پروژه Yocto

پس از پیکربندی لایه سفارشی، می‌توانید آن را در پروژه Yocto خود استفاده کنید. برای این کار، کافی است دستورالعمل‌های لایه را در فایل‌های پیکربندی مانند local.conf یا bblayers.conf معرفی کنید.

افزودن لایه به local.conf

در فایل conf/local.conf پروژه Yocto می‌توانید تنظیمات خاص لایه را اعمال کنید. برای مثال:

IMAGE_INSTALL_append = " example-package"

این دستور باعث می‌شود که بسته example-package که در لایه سفارشی تعریف شده است، در تصویر نهایی سیستم‌عامل شما گنجانده شود.

۷. مدیریت پچ‌ها (Patches)

یکی دیگر از ویژگی‌های لایه‌های سفارشی این است که می‌توانید پچ‌ها (patches) را به دستورالعمل‌ها اضافه کنید. این پچ‌ها معمولاً برای اعمال تغییرات خاص به سورس کد بسته‌ها استفاده می‌شوند.

افزودن پچ به دستورالعمل

برای افزودن پچ به دستورالعمل، باید پچ‌ها را در دایرکتوری recipes/example/ قرار دهید و سپس آن‌ها را در دستورالعمل معرفی کنید:

# meta-my-layer/recipes/example/example.bb
SRC_URI += "file://fix_bug.patch"

این دستور پچ fix_bug.patch را به بسته اضافه می‌کند و هنگام ساخت، آن را به سورس کد بسته اعمال می‌کند.

جمع‌بندی

ایجاد لایه‌های سفارشی در Yocto به شما این امکان را می‌دهد که پروژه‌های خود را با ویژگی‌های خاص گسترش دهید و سفارشی‌سازی‌های مورد نیاز خود را به سیستم‌عامل اضافه کنید. این فرآیند شامل ایجاد ساختار دایرکتوری مناسب، نوشتن دستورالعمل‌ها (recipes)، افزودن پچ‌ها و پیکربندی لایه‌ها برای پروژه‌های خاص است. با استفاده از این روش‌ها می‌توانید پروژه‌های پیچیده و سفارشی خود را به‌راحتی مدیریت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”مدیریت لایه‌ها و تنظیمات آن‌ها در Yocto” subtitle=”توضیحات کامل”]لایه‌ها یکی از اجزای کلیدی در پروژه Yocto هستند که به شما امکان می‌دهند ساختار و تنظیمات سیستم‌عامل سفارشی خود را به‌طور مؤثر مدیریت کنید. در Yocto، هر لایه مسئولیت بخش خاصی از پروژه را به عهده دارد و می‌تواند شامل دستورالعمل‌ها (recipes)، پیکربندی‌ها، و تنظیمات سفارشی برای بسته‌ها و توزیع‌ها باشد. در این بخش، به نحوه مدیریت لایه‌ها و تنظیمات آن‌ها در Yocto پرداخته می‌شود.

۱. مفهوم لایه‌ها در Yocto

لایه‌ها در Yocto به‌عنوان مجموعه‌ای از منابع و دستورالعمل‌ها برای ساخت سیستم‌عامل عمل می‌کنند. هر لایه می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• Recipes: دستورالعمل‌هایی که به Yocto می‌گویند چگونه یک بسته نرم‌افزاری خاص را بسازد.
• Configuration files: تنظیمات مربوط به نحوه پیکربندی سیستم‌عامل.
• Patches: تغییرات اضافی برای اصلاح یا بهبود کدهای موجود.
• Metadata: داده‌های متا برای مشخص کردن ویژگی‌های لایه‌ها و بسته‌ها.

لایه‌ها به‌طور مستقل از هم وجود دارند و می‌توانند در کنار هم برای ساخت یک تصویر خاص از سیستم‌عامل ترکیب شوند.

۲. ایجاد و افزودن لایه‌ها

برای افزودن لایه به پروژه Yocto، باید ابتدا لایه مورد نظر را بسازید یا از منابع موجود بارگیری کنید. پس از آن باید لایه را در فایل bblayers.conf معرفی کنید. این فایل در دایرکتوری conf قرار دارد و تعیین می‌کند که Yocto باید کدام لایه‌ها را برای ساخت سیستم‌عامل در نظر بگیرد.

مراحل ایجاد لایه جدید:

1. ایجاد دایرکتوری لایه: ابتدا باید یک دایرکتوری برای لایه جدید ایجاد کنید:

   yocto-layer create <layer-name>

2. افزودن لایه به پروژه: پس از ایجاد لایه جدید، باید آن را به فایل bblayers.conf اضافه کنید:

   bitbake-layers add-layer /path/to/layer

۳. مدیریت لایه‌ها در فایل bblayers.conf

فایل bblayers.conf در دایرکتوری conf قرار دارد و مسئول تعیین لایه‌هایی است که Yocto باید در ساخت سیستم‌عامل استفاده کند. در این فایل می‌توان لایه‌ها را بر اساس ترتیب اولویت وارد کرد. برای افزودن یک لایه جدید به این فایل، باید مسیر لایه جدید را در بخش BBLAYERS اضافه کنید.

نمونه فایل bblayers.conf:

# Location of the layers
BBLAYERS = " \
  /path/to/meta \
  /path/to/meta-openembedded \
  /path/to/meta-<your-layer> \
"

۴. مدیریت اولویت‌ها و وابستگی‌های لایه‌ها

هر لایه می‌تواند وابستگی‌هایی به لایه‌های دیگر داشته باشد. برای مدیریت این وابستگی‌ها، Yocto به شما این امکان را می‌دهد که وابستگی‌ها را در فایل conf/layer.conf هر لایه مشخص کنید. همچنین، لایه‌ها می‌توانند اولویت‌هایی داشته باشند که بر نحوه ترکیب تنظیمات و دستورالعمل‌ها تأثیر می‌گذارد.

نمونه فایل layer.conf:

# Set priority for the layer
BBFILE_PRIORITY_meta-<your-layer> = "6"

# Define dependencies
LAYERDEPENDS_meta-<your-layer> = "meta-openembedded"

۵. افزودن و مدیریت دستورالعمل‌ها و پیکربندی‌ها در لایه‌ها

در هر لایه، می‌توانید دستورالعمل‌ها و پیکربندی‌های خاص را برای پیکربندی بسته‌ها و ساخت سیستم‌عامل ایجاد کنید. دستورالعمل‌ها می‌توانند بسته‌ها، پچ‌ها و تنظیمات خاص سیستم‌عامل را توصیف کنند.

نمونه دستورالعمل (recipe):

در دایرکتوری recipes لایه، می‌توانید دستورالعمل‌هایی برای بسته‌های مختلف ایجاد کنید. این دستورالعمل‌ها می‌توانند به شکل فایل‌های .bb باشند.

# Sample recipe for a custom package
DESCRIPTION = "My Custom Package"
LICENSE = "MIT"
SRC_URI = "http://example.com/mypackage.tar.gz"

تنظیمات پیکربندی (configuration):

می‌توانید تنظیمات خاصی را در فایل‌های پیکربندی لایه مانند local.conf و site.conf انجام دهید.

۶. آزمایش و مدیریت لایه‌ها

بعد از افزودن یا تغییر لایه‌ها، می‌توانید با استفاده از دستور bitbake-layers وضعیت لایه‌ها و اطلاعات مربوط به آن‌ها را بررسی کنید. این دستور می‌تواند برای مدیریت لایه‌ها و پیکربندی آن‌ها در پروژه‌های Yocto مفید باشد.

بررسی وضعیت لایه‌ها:

bitbake-layers show-layers

جمع‌بندی

مدیریت لایه‌ها و تنظیمات آن‌ها در Yocto به شما این امکان را می‌دهد که پروژه‌های خود را به‌طور مؤثر و سازمان‌یافته توسعه دهید. با ایجاد و افزودن لایه‌های سفارشی، می‌توانید بسته‌های جدید را برای نیازهای خاص خود بسازید و تنظیمات سیستم‌عامل را به‌طور دقیق کنترل کنید. به‌علاوه، استفاده از ابزارهایی مانند bitbake-layers به شما این امکان را می‌دهد که وضعیت لایه‌ها را بررسی و مدیریت کنید تا فرآیند توسعه بهینه و بدون مشکل پیش رود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”نحوه اضافه کردن لایه‌ها به پروژه Yocto و BitBake” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه Yocto، لایه‌ها نقش بسیار مهمی در تقسیم‌بندی و سازماندهی ساخت سیستم‌عامل دارند. هر لایه می‌تواند شامل دستورالعمل‌ها (recipes)، تنظیمات پیکربندی، و تغییرات خاصی برای بسته‌ها و سیستم‌عامل باشد. برای استفاده مؤثر از Yocto، باید لایه‌های مختلفی را به پروژه خود اضافه کنید. در این بخش، به نحوه اضافه کردن لایه‌ها به پروژه Yocto و BitBake خواهیم پرداخت.

yocto-layer create <layer-name>

bitbake-layers show-layers

bitbake-layers add-layer /path/to/layer

BBFILE_PRIORITY_custom-layer = "6"

bitbake <package-name>

bitbake core-image-minimal

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 9. کار با BitBake در محیط‌های چندگانه”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”نحوه استفاده از BitBake برای پروژه‌های بزرگ با چندین هدف” subtitle=”توضیحات کامل”]پروژه‌های بزرگ در Yocto معمولاً نیاز دارند که چندین هدف (targets) مختلف را برای ساخت سیستم‌عامل، بسته‌ها، یا تصاویر متنوع پیکربندی کنند. در این نوع پروژه‌ها، استفاده از BitBake بهینه‌سازی شده و ابزارهای مختلفی به کار می‌روند تا مدیریت این اهداف در فرآیند ساخت ساده‌تر و مؤثرتر باشد.

bitbake -k core-image-minimal

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”پیکربندی چندین ماشین هدف (Target Machines) در BitBake” subtitle=”توضیحات کامل”]

[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”مدیریت ساخت‌های چندگانه و وابستگی‌ها در پروژه‌های بزرگ” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه‌های بزرگ که شامل چندین هدف، ماشین هدف (Target Machine)، و بسته‌های نرم‌افزاری مختلف است، مدیریت ساخت‌ها و وابستگی‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. BitBake و Yocto این امکان را فراهم می‌آورند که پروژه‌های پیچیده با چندین هدف و وابستگی مختلف به طور کارآمد ساخته شوند. در این بخش به نحوه مدیریت ساخت‌های چندگانه و وابستگی‌ها در پروژه‌های بزرگ خواهیم پرداخت.

۱. ساخت‌های چندگانه در BitBake

ساخت‌های چندگانه به شما این امکان را می‌دهند که برای اهداف مختلف (ماشین‌ها و پیکربندی‌های مختلف)، بسته‌ها و تصاویر را به طور همزمان بسازید. این کار به ویژه در پروژه‌های بزرگ که شامل چندین دستگاه یا معماری متفاوت هستند، ضروری است.

الف) Multi-Configuration Builds

در BitBake، Multi-Configuration Builds امکان ساخت چندین پیکربندی را به صورت همزمان فراهم می‌کند. این پیکربندی‌ها می‌توانند شامل ماشین‌های هدف مختلف یا معماری‌های متفاوت باشند.

1. ساخت همزمان چندین ماشین هدف: با استفاده از دستور bitbake و مشخص کردن چندین پیکربندی ماشین هدف، می‌توانید چندین تصویر را همزمان بسازید.

   bitbake core-image-minimal -m qemuarm -m qemux86

   این دستور باعث می‌شود که ساخت برای هر دو ماشین qemuarm و qemux86 به طور همزمان انجام شود.

2. استفاده از متغیر MACHINE: برای مدیریت ساخت‌های مختلف می‌توان از متغیر MACHINE در BitBake استفاده کرد. به عنوان مثال:

   MACHINE = "qemuarm"
   bitbake core-image-minimal

ب) ساخت موازی با استفاده از bitbake

برای افزایش سرعت ساخت در پروژه‌های بزرگ، می‌توانید از پارامتر -j در دستور bitbake استفاده کنید تا ساخت موازی برای بسته‌ها و اهداف مختلف انجام شود:

bitbake -j 8 core-image-minimal

این دستور ۸ فرآیند ساخت را به طور همزمان اجرا خواهد کرد.

۲. مدیریت وابستگی‌ها در BitBake

در پروژه‌های بزرگ، مدیریت وابستگی‌ها بین بسته‌ها، ماشین‌ها و لایه‌ها بسیار مهم است. BitBake به طور خودکار وابستگی‌ها را بین بسته‌ها شناسایی کرده و آن‌ها را مدیریت می‌کند. با این حال، در پروژه‌های بزرگ ممکن است نیاز به پیکربندی و تنظیمات خاصی برای مدیریت وابستگی‌ها داشته باشید.

الف) استفاده از متغیرهای DEPENDS و RDEPENDS

1. DEPENDS (Dependencies): این متغیر برای مشخص کردن وابستگی‌های نرم‌افزاری یک بسته استفاده می‌شود. به عنوان مثال، اگر یک بسته به بسته‌های دیگر برای ساخت نیاز دارد، باید این بسته‌ها را در DEPENDS تعریف کنید.

   DEPENDS = "libfoo libbar"

2. RDEPENDS (Runtime Dependencies): این متغیر برای تعیین بسته‌هایی است که به طور زمان اجرای سیستم نیاز دارند.

   RDEPENDS_${PN} = "libbaz libqux"

ب) مدیریت وابستگی‌ها بین ماشین‌ها

گاهی اوقات ممکن است یک ماشین هدف به ماشین دیگری وابسته باشد. برای این کار می‌توان وابستگی‌ها را در لایه‌های ماشین تعریف کرد تا از بروز مشکلات در زمان ساخت جلوگیری شود.

ج) پیکربندی BBFILES و BBLAYERS

در پروژه‌های بزرگ که شامل چندین لایه و بسته هستند، ممکن است نیاز به تنظیم و مدیریت فایل‌های پیکربندی برای تعیین وابستگی‌ها بین لایه‌ها داشته باشید. این تنظیمات می‌توانند در فایل bblayers.conf یا local.conf انجام شوند.

BBLAYERS = " \
    ${TOPDIR}/meta \
    ${TOPDIR}/meta-openembedded \
    ${TOPDIR}/meta-custom \
"

۳. مدیریت بسته‌های سفارشی و وابستگی‌ها

در پروژه‌های بزرگ ممکن است نیاز به اضافه کردن بسته‌های سفارشی و پیکربندی وابستگی‌های خاص برای آن‌ها باشد. برای این کار می‌توانید از فایل‌های دستورالعمل (recipes) و فایل‌های پیکربندی استفاده کنید.

الف) افزودن بسته‌های سفارشی

برای افزودن بسته‌های سفارشی به پروژه خود، ابتدا باید دستورالعمل‌های مربوط به بسته‌ها را در دایرکتوری recipes ایجاد کنید. این دستورالعمل‌ها شامل نحوه ساخت، نصب و وابستگی‌های بسته می‌باشند.

ب) مدیریت نسخه‌های مختلف بسته‌ها

در پروژه‌های بزرگ که بسته‌ها ممکن است نسخه‌های مختلفی داشته باشند، باید از مدیریت نسخه‌ها برای پیکربندی استفاده کنید. این کار به شما کمک می‌کند که نسخه‌های مختلف بسته‌ها به درستی با یکدیگر هماهنگ شوند.

۴. مدیریت ساخت‌های پیچیده و انتخاب اهداف مختلف

در پروژه‌های بزرگ که شامل چندین ماشین هدف و پیکربندی مختلف هستند، استفاده از دستور bitbake با گزینه‌های مختلف می‌تواند به شما کمک کند که از ساخت‌های پیچیده و وابسته به اهداف خاص بهره‌برداری کنید.

الف) انتخاب بسته‌ها و اهداف خاص

برای انتخاب بسته‌ها و اهداف خاص در هنگام ساخت، می‌توانید از دستور bitbake -c استفاده کنید. این دستور به شما این امکان را می‌دهد که تنها قسمت‌های خاصی از بسته‌ها را بسازید یا آزمایش کنید.

bitbake -c compile mypackage

ب) ساخت تنها بسته‌های خاص

گاهی اوقات ممکن است بخواهید تنها برخی از بسته‌ها را بسازید و بقیه بسته‌ها را کنار بگذارید. برای این کار می‌توانید نام بسته را در دستور bitbake مشخص کنید:

bitbake mypackage

۵. بهینه‌سازی فرآیند ساخت برای پروژه‌های بزرگ

در پروژه‌های بزرگ، بهینه‌سازی فرآیند ساخت بسیار مهم است تا زمان ساخت کاهش یابد و منابع سیستم به‌طور مؤثری مدیریت شوند. در اینجا چند راهکار برای بهینه‌سازی آورده شده است:

1. استفاده از کش (Cache): BitBake به طور پیش‌فرض از کش برای کاهش زمان ساخت استفاده می‌کند. با تنظیم متغیر BB_NUMBER_THREADS می‌توان تعداد هسته‌های پردازنده را برای بهینه‌سازی بیشتر افزایش داد:

   BB_NUMBER_THREADS = "4"

2. ساخت موازی با استفاده از -j: استفاده از دستور -j برای ساخت موازی باعث افزایش سرعت ساخت می‌شود:

   <code class="!whitespace-pre hljs language-bash">

   bitbake -j 8 core-image-minimal

جمع‌بندی

مدیریت ساخت‌های چندگانه و وابستگی‌ها در پروژه‌های بزرگ یکی از چالش‌های اساسی در استفاده از Yocto و BitBake است. با استفاده از قابلیت‌های Multi-Configuration Builds، متغیرهای وابستگی مانند DEPENDS و RDEPENDS، و مدیریت بهینه لایه‌ها و بسته‌ها، می‌توان پروژه‌های پیچیده را به طور مؤثر مدیریت کرد. همچنین با بهینه‌سازی فرآیند ساخت، زمان و منابع مصرفی کاهش می‌یابد، که به شما این امکان را می‌دهد که پروژه‌های بزرگ را به شکل کارآمدتری مدیریت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 10. آزمون و بهینه‌سازی ساخت‌های BitBake”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”ابزارهای تسریع فرآیند ساخت در Yocto (Cache، Sstate)” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه‌های بزرگ و پیچیده مانند Yocto، فرآیند ساخت می‌تواند زمان‌بر باشد. خوشبختانه Yocto و BitBake ابزارهای مختلفی را برای تسریع فرآیند ساخت و کاهش زمان مورد نیاز برای بازسازی اجزاء مختلف پروژه فراهم کرده‌اند. دو ابزار اصلی که به این منظور استفاده می‌شوند عبارتند از Cache و Sstate (Shared State Cache).

۱. Cache در Yocto

در Yocto، کش (Cache) به‌طور کلی برای ذخیره‌سازی نتایج ساخته شده استفاده می‌شود تا در فرآیندهای بعدی ساخت از این نتایج ذخیره شده بهره‌برداری شود. این به معنای کاهش نیاز به ساخت مجدد اجزاء است که باعث صرفه‌جویی در زمان و منابع می‌شود.

الف) کش محلی (Local Cache)

کش محلی به‌طور پیش‌فرض توسط BitBake استفاده می‌شود تا اجزاء مختلف ساخته‌شده را ذخیره کند. این کش به‌طور خودکار از نتایج ساخته شده در پروژه‌های قبلی استفاده می‌کند، به‌ویژه زمانی که هیچ‌گونه تغییر جدیدی در دستورالعمل‌ها (recipes) یا پیکربندی‌ها (configurations) اعمال نشده باشد.

1. فعال کردن کش محلی: کش محلی به‌طور خودکار در BitBake فعال است. برای فعال‌سازی این ویژگی و مدیریت آن می‌توان متغیرهایی مانند BB_CACHE_DIR را در فایل پیکربندی local.conf تنظیم کرد.

   BB_CACHE_DIR = "${TOPDIR}/tmp/cache"

2. نحوه عملکرد کش: هنگام اجرای ساخت، BitBake ابتدا بررسی می‌کند که آیا نتیجه ساخت یک هدف خاص در کش موجود است یا نه. اگر موجود باشد، ساخت از کش گرفته می‌شود و نیازی به ساخت مجدد نیست.

ب) کش برای سرعت‌بخشی به مراحل خاص

• کشش بسته‌ها (Package Cache): بسته‌های نرم‌افزاری که قبلاً ساخته شده‌اند و به‌طور مکرر مورد استفاده قرار می‌گیرند در کش ذخیره می‌شوند.
• کشش فایل‌های سیستم (Filesystem Cache): کش می‌تواند شامل فایل‌های سیستم و اجزاء اجرایی باشد تا از ساخت مجدد آن‌ها جلوگیری شود.

۲. Sstate (Shared State Cache)

Sstate یا Shared State Cache یک ابزار پیشرفته برای تسریع فرآیند ساخت در Yocto است که به‌ویژه برای پروژه‌های بزرگ اهمیت زیادی دارد. Sstate به‌عنوان یک کش مشترک عمل می‌کند و به‌طور خودکار فایل‌های ساخته‌شده را ذخیره و برای استفاده‌های آینده در پروژه‌های مشابه ذخیره می‌کند. این امکان باعث کاهش زمان ساخت و افزایش کارایی می‌شود.

الف) عملکرد Sstate

Sstate از فایل‌های ساخته‌شده (مثل فایل‌های باینری، هدرها، یا فایل‌های پیکربندی) به‌عنوان یک کش استفاده می‌کند. در صورتی که بسته‌ای قبلاً ساخته شده باشد و هیچ تغییری در دستورالعمل‌ها ایجاد نشده باشد، می‌توان از این کش برای بارگذاری مجدد آن بسته‌ها به‌جای ساخت مجدد استفاده کرد.

1. مسیر ذخیره‌سازی Sstate: به‌طور پیش‌فرض، کش Sstate در دایرکتوری tmp/sstate-cache قرار می‌گیرد، اما این مسیر قابل تغییر است:

   SSTATE_DIR = "${TOPDIR}/tmp/sstate-cache"

2. ساخت مجدد و استفاده از Sstate: هنگام اجرای دستور bitbake، BitBake بررسی می‌کند که آیا نتیجه ساخت برای بسته‌ها و اهداف مختلف در کش Sstate موجود است یا نه. اگر نتایج موجود باشد، BitBake از آن‌ها استفاده کرده و نیازی به ساخت مجدد آن‌ها نخواهد بود.

ب) اشتراک گذاری کش Sstate بین محیط‌های مختلف

یکی از قابلیت‌های مهم Sstate این است که می‌توان کش را بین چندین محیط مختلف (مثلاً چندین ماشین یا پیکربندی‌های مختلف) به اشتراک گذاشت. این به شما این امکان را می‌دهد که نتایج ساخت در یک ماشین را در ماشین‌های دیگر استفاده کنید، که می‌تواند زمان ساخت را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد.

1. اشتراک‌گذاری کش با دیگر توسعه‌دهندگان: اگر شما در یک تیم توسعه کار می‌کنید، می‌توانید کش Sstate را به اشتراک بگذارید. این کار به دیگران کمک می‌کند که از نتایج ساخت‌های قبلی استفاده کنند و نیازی به ساخت مجدد بسته‌ها نخواهند داشت.
2. مدیریت کش مشترک با ابزارهای خارجی: برای پروژه‌های بزرگ، می‌توانید از ابزارهایی مانند GitLab CI/CD، Jenkins، یا دیگر ابزارهای CI برای مدیریت کش Sstate استفاده کنید. این ابزارها می‌توانند کش‌های Sstate را در محیط‌های مختلف ذخیره و به اشتراک بگذارند تا عملکرد بهینه شود.

۳. تغییرات در کش و به‌روزرسانی‌های آن

کش در Yocto به‌طور خودکار به‌روزرسانی می‌شود، اما ممکن است در برخی موارد نیاز به مدیریت دستی کش و به‌روزرسانی آن‌ها باشد.

الف) پاک‌سازی کش

گاهی اوقات ممکن است نیاز داشته باشید که کش Sstate یا کش محلی را پاک کنید تا از بروز مشکلاتی مانند استفاده از نسخه‌های قدیمی یا خراب جلوگیری شود. برای این کار می‌توانید از دستور bitbake -c cleansstate استفاده کنید:

bitbake -c cleansstate <package>

ب) فعال‌سازی کش با استفاده از گزینه‌های BitBake

برای تنظیم نحوه استفاده از کش در BitBake می‌توانید از گزینه‌های مختلف مانند -k برای ادامه ساخت حتی در صورت بروز خطا یا -B برای ساخت تمام بسته‌ها استفاده کنید.

۴. بهینه‌سازی استفاده از Sstate و Cache

1. استفاده از متغیر BB_NO_NETWORK برای جلوگیری از دانلود مجدد: با تنظیم این متغیر می‌توانید از انجام دانلودهای مجدد برای بسته‌ها جلوگیری کنید.

   BB_NO_NETWORK = "1"

2. استفاده از کش برای بسته‌های خارجی: می‌توانید کش‌هایی مانند DL_DIR برای ذخیره‌سازی و استفاده از فایل‌های خارجی مورد نیاز (مانند سورس کدها) در BitBake تنظیم کنید:

   DL_DIR = "${TOPDIR}/downloads"

3. پیکربندی INHERIT برای بهینه‌سازی کش: با استفاده از این گزینه می‌توانید فرآیند ساخت را بهینه کنید تا از کش‌های مختلف (مثل کش‌های Sstate و کش‌های دیگر) به‌طور مؤثر استفاده کنید.

جمع‌بندی

استفاده از ابزارهای کش مانند Cache و Sstate در Yocto برای تسریع فرآیند ساخت بسیار مؤثر است. کش محلی و کش Sstate به شما این امکان را می‌دهند که نتایج ساخت‌های قبلی را ذخیره کرده و از آن‌ها در زمان‌های بعدی استفاده کنید، که باعث کاهش زمان ساخت و بهینه‌سازی منابع می‌شود. علاوه بر این، اشتراک‌گذاری کش بین ماشین‌ها و محیط‌های مختلف باعث افزایش کارایی و صرفه‌جویی در زمان توسعه پروژه‌های بزرگ می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”استفاده از دستور bitbake -k برای مدیریت خطاهای غیر‌بحرانی” subtitle=”توضیحات کامل”]در هنگام ساخت پروژه‌های پیچیده با استفاده از BitBake و Yocto، گاهی اوقات ممکن است خطاهایی پیش بیاید که به‌طور مستقیم بر روی ساخت سایر بسته‌ها یا اهداف تأثیر نگذارند. این خطاها معمولاً به‌عنوان “خطاهای غیر‌بحرانی” شناخته می‌شوند. به‌طور پیش‌فرض، اگر BitBake با خطای بحرانی مواجه شود، ساخت پروژه متوقف خواهد شد. اما اگر می‌خواهید از توقف کامل فرآیند ساخت جلوگیری کنید و اجازه دهید که سایر بسته‌ها حتی با وجود خطاهای غیر‌بحرانی ساخته شوند، می‌توانید از گزینه -k (یا --keep-going) استفاده کنید.

۱. نحوه عملکرد bitbake -k

دستور bitbake -k به BitBake این امکان را می‌دهد که در صورت مواجهه با خطاهای غیر‌بحرانی، فرآیند ساخت را ادامه دهد و بسته‌های دیگر را ساخته یا ناتمام بگذارد. این ویژگی برای مواردی مفید است که شما می‌خواهید ساخت سایر بسته‌ها ادامه یابد حتی اگر برخی بسته‌ها به‌طور کامل ساخته نشده‌اند.

• خطاهای بحرانی معمولاً به خطاهایی اطلاق می‌شود که باعث توقف فرآیند ساخت می‌شوند، مانند عدم وجود فایل‌های ضروری یا مشکلات اساسی در دستورالعمل‌ها (recipes).
• خطاهای غیر‌بحرانی به خطاهایی گفته می‌شود که از نظر فنی به فرآیند ساخت آسیب نمی‌زنند، مانند مشکلات جزئی در تنظیمات یا منابع خاص.

مثال استفاده از bitbake -k:

bitbake -k <target>

این دستور ساخت پروژه را آغاز کرده و حتی در صورت بروز خطاهایی که بحرانی نیستند، به ساخت سایر بسته‌ها ادامه می‌دهد.

۲. مزایای استفاده از bitbake -k

استفاده از -k برای مدیریت خطاهای غیر‌بحرانی می‌تواند مزایای زیادی داشته باشد، به‌ویژه در پروژه‌های بزرگ:

1. اجتناب از توقف ناگهانی ساخت: اگر در پروژه‌ای خطاهایی وجود داشته باشد که تنها بر برخی بسته‌ها تأثیر می‌گذارد، استفاده از -k باعث می‌شود ساخت سایر بسته‌ها بدون وقفه ادامه یابد.
2. تشخیص سریع‌تر مشکلات: اگر شما در حال کار بر روی پروژه‌ای بزرگ هستید و فقط به‌دنبال ساخت بخش‌هایی از پروژه هستید، استفاده از -k می‌تواند به شما کمک کند تا بررسی کنید کدام بخش‌ها ساخته شده‌اند و کدام‌یک دچار خطا هستند.
3. افزایش بهره‌وری در هنگام توسعه: اگر شما در حال توسعه و تست یک بخش خاص از پروژه هستید و نمی‌خواهید ساخت کامل متوقف شود، این دستور می‌تواند به شما کمک کند تا زمان ساخت را صرفه‌جویی کنید.
4. ساخت همزمان چندین هدف: هنگامی که چندین هدف (targets) در حال ساخت هستند و برخی از آن‌ها خطای غیر‌بحرانی دارند، -k می‌تواند اطمینان حاصل کند که سایر اهداف بدون مشکل ساخته می‌شوند.

۳. محدودیت‌ها و نکات مهم

• توقف در صورت وجود خطای بحرانی: اگر خطا بحرانی باشد (برای مثال در صورت عدم وجود فایل‌های مهم)، فرآیند ساخت حتی با استفاده از -k متوقف خواهد شد.
• امکان ناتمام ماندن برخی بسته‌ها: با استفاده از -k، بسته‌هایی که با خطاهای غیر‌بحرانی مواجه می‌شوند ممکن است ناتمام بمانند و به‌طور کامل ساخته نشوند.
• نیاز به تجزیه و تحلیل بیشتر: ممکن است برای درک دلیل خطاهای غیر‌بحرانی نیاز به بررسی دقیق‌تر داشته باشید، زیرا با استفاده از -k، ممکن است برخی از خطاها نادیده گرفته شوند.

۴. چگونگی استفاده از bitbake -k به همراه گزینه‌های دیگر

می‌توان از bitbake -k همراه با سایر گزینه‌های BitBake برای بهینه‌سازی فرآیند ساخت استفاده کرد. برای مثال، می‌توانید از گزینه‌های -v (برای نمایش جزئیات بیشتر در مورد ساخت) یا -f (برای پاک‌سازی فایل‌های قبلی و ساخت مجدد) استفاده کنید:

bitbake -k -v <target>

این دستور ساخت را ادامه می‌دهد و جزئیات بیشتری از خطاها و مراحل ساخت را نمایش می‌دهد.

جمع‌بندی

استفاده از دستور bitbake -k به شما این امکان را می‌دهد که فرآیند ساخت پروژه‌های Yocto را حتی در صورت بروز خطاهای غیر‌بحرانی ادامه دهید. این ویژگی به‌ویژه در پروژه‌های بزرگ و پیچیده‌ای که نیاز به ساخت همزمان چندین هدف دارند مفید است. با استفاده از -k می‌توانید از توقف ناگهانی ساخت جلوگیری کنید، مشکلات غیر‌بحرانی را شناسایی کنید و بهره‌وری فرآیند توسعه را افزایش دهید. با این حال، توجه داشته باشید که خطاهای بحرانی همچنان فرآیند ساخت را متوقف خواهند کرد و نیاز به بررسی و رفع آن‌ها وجود خواهد داشت.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” private_lesson=”true” title=”بهینه‌سازی زمان ساخت با استفاده از متا‌دیتا در Yocto و BitBake” subtitle=”توضیحات کامل”]در پروژه‌های Yocto، زمان ساخت می‌تواند به‌ویژه در پروژه‌های بزرگ و پیچیده، بسیار طولانی شود. یکی از روش‌های بهینه‌سازی زمان ساخت، استفاده از متا‌دیتا و اطلاعات موجود در آن است. متا‌دیتا شامل تمام اطلاعاتی است که BitBake برای ساخت یک بسته نیاز دارد، مانند دستورالعمل‌ها، پیکربندی‌ها، وابستگی‌ها، و متغیرهای محیطی. در اینجا به بررسی چگونگی بهینه‌سازی زمان ساخت با استفاده از متا‌دیتا می‌پردازیم.

۱. استفاده از کش (Cache) برای بهینه‌سازی ساخت

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های Yocto و BitBake برای بهینه‌سازی زمان ساخت، استفاده از کش (cache) است. BitBake از دو نوع کش استفاده می‌کند:

• Sstate Cache: کش وضعیت ساخت (Sstate) به BitBake این امکان را می‌دهد که فقط بخش‌هایی از پروژه که تغییر کرده‌اند را بازسازی کند و دیگر نیازی به ساخت دوباره کل سیستم نیست. این کش می‌تواند شامل نتایج ساخت شده برای بسته‌ها، تنظیمات پیکربندی و هر چیزی باشد که برای ساخت مجدد نیازی به پردازش دوباره ندارد.
• Download Cache: کش دانلود برای ذخیره‌سازی منابعی مانند سورس‌ها و بسته‌های وابسته به‌کار می‌رود که نیازی به دانلود مجدد آن‌ها در هر بار ساخت نیست.

نحوه استفاده از کش:

برای استفاده از کش در BitBake، کافی است که محیط ساخت خود را پیکربندی کرده و BitBake به‌طور خودکار از کش‌ها استفاده می‌کند.

export BB_NO_NETWORK = "1"  # جلوگیری از دانلود منابع مجدد

۲. استفاده از متا‌دیتا برای شناسایی وابستگی‌ها

یکی از روش‌های بهینه‌سازی زمان ساخت، شناسایی و مدیریت وابستگی‌ها به‌طور بهینه است. وابستگی‌ها در Yocto از طریق فایل‌های متا‌دیتا مانند .bb (دستورالعمل‌ها) و .bbclass (کلاس‌ها) تعریف می‌شوند. با استفاده از این متا‌دیتا، BitBake می‌تواند بسته‌ها و اجزاء مختلف پروژه را به‌طور بهینه ساخته و از ساخت مجدد بخش‌های غیر‌ضروری جلوگیری کند.

مدیریت وابستگی‌ها:

با استفاده از متا‌دیتا می‌توان وابستگی‌های بسته‌ها را مشخص کرده و به BitBake این امکان را داد که تنها بسته‌هایی که وابستگی‌هایشان تغییر کرده‌اند، مجدداً ساخته شوند.

DEPENDS = "package1 package2"  # تعیین وابستگی‌ها

۳. پیکربندی‌های بهینه برای ساخت

در فایل‌های متا‌دیتا، تنظیمات مختلفی وجود دارد که می‌توانند زمان ساخت را به‌طور چشمگیری بهینه کنند. برخی از این تنظیمات عبارتند از:

• Optimization Flags (پرچم‌های بهینه‌سازی): استفاده از پرچم‌های بهینه‌سازی برای سیستم‌های هدف خاص می‌تواند زمان ساخت را کاهش دهد. به‌طور پیش‌فرض، Yocto از تنظیمات بهینه‌سازی استفاده می‌کند که می‌توان آن‌ها را در فایل‌های پیکربندی تغییر داد.

CFLAGS += "-O2"  # بهینه‌سازی برای سرعت

• Parallelism (موازی‌سازی): BitBake این امکان را می‌دهد که فرآیند ساخت را به‌طور موازی انجام دهد، که باعث کاهش زمان ساخت می‌شود. این تنظیمات می‌توانند در فایل‌های پیکربندی اضافه شوند:

PARALLEL_MAKE = "-j 8"  # استفاده از 8 هسته برای ساخت موازی
BB_NUMBER_THREADS = "8"  # تعداد رشته‌های همزمان

۴. استفاده از دستور bitbake -c compile

در پروژه‌های بزرگ، اگر فقط به‌دنبال ساخت یک بخش خاص از پروژه هستید، می‌توانید از دستور bitbake -c compile برای محدود کردن فرآیند ساخت به یک مرحله خاص استفاده کنید. این روش می‌تواند زمان ساخت را کاهش دهد و فقط بخشی از فرآیند ساخت را اجرا کند که تغییر کرده است.

bitbake -c compile <recipe>

۵. استفاده از bitbake -k برای ساخت در صورت بروز خطا

همان‌طور که پیشتر اشاره شد، از دستور bitbake -k می‌توان برای ادامه ساخت پروژه حتی در صورت بروز خطاهای غیر‌بحرانی استفاده کرد. این دستور باعث می‌شود که ساخت بسته‌ها ادامه یابد و فقط بسته‌هایی که دچار خطای بحرانی هستند، متوقف شوند. این به شما کمک می‌کند که زمان ساخت پروژه را بهینه کنید و از توقف‌های غیرضروری جلوگیری کنید.