دانلود کتاب آموزشی Issabel 101: Introduction to Issabel جلد اول

[cdb_course_lessons title=”بخش 1. آشنایی با Issabel”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. Issabel چیست؟”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”معرفی Issabel به‌عنوان یک سیستم مدیریت ارتباطات و تلفن مبتنی بر VoIP” subtitle=”توضیحات کامل”]Issabel یک سیستم مدیریت ارتباطات و تلفن مبتنی بر VoIP است که به‌عنوان یک توزیع متن‌باز از Asterisk توسعه یافته و امکانات کاملی برای راه‌اندازی مرکز تماس (Call Center) و سیستم‌های تلفنی سازمانی فراهم می‌کند. این سیستم به مدیران شبکه امکان مدیریت تماس‌ها، تنظیمات VoIP، مسیر‌یابی تماس‌ها، راه‌اندازی IVR، گزارش‌گیری و کنترل امنیت را می‌دهد.

---

ویژگی‌های اصلی Issabel

• پشتیبانی از پروتکل SIP و IAX
  Issabel از پروتکل‌های استاندارد SIP و IAX پشتیبانی می‌کند که امکان ارتباط با انواع ترانک‌ها (SIP Trunks) و تجهیزات VoIP را فراهم می‌کند.
• مدیریت مرکز تماس (Call Center Management)
  با استفاده از ماژول مرکز تماس، امکان مدیریت صف‌های تماس، مانیتورینگ اپراتورها و ایجاد گزارش‌های تماس فراهم است.
• پشتیبانی از PBX مبتنی بر Asterisk
  هسته اصلی Issabel بر پایه Asterisk طراحی شده است که یک موتور تلفنی قدرتمند و انعطاف‌پذیر برای مدیریت ارتباطات است.
• رابط کاربری تحت وب
  دارای یک رابط کاربری تحت وب است که امکان مدیریت تنظیمات، مانیتورینگ تماس‌ها، مدیریت داخلی‌ها و سایر قابلیت‌ها را از طریق مرورگر فراهم می‌کند.
• پشتیبانی از ماژول‌های سفارشی و افزونه‌ها
  امکان نصب افزونه‌های مختلف برای توسعه قابلیت‌های Issabel وجود دارد، از جمله ماژول‌های مدیریت تماس، نظارت بر عملکرد سیستم و امنیت.
• مدیریت تماس‌های ورودی و خروجی
  تنظیم مسیرهای تماس برای مدیریت تماس‌های ورودی و خروجی، تعریف DIDها و تنظیم قابلیت‌هایی مانند انتقال تماس، فورواردینگ و ضبط مکالمات.
• سیستم گزارش‌گیری و مانیتورینگ
  ارائه گزارش‌های دقیق از تماس‌ها، نمودارهای آماری و امکان مانیتورینگ تماس‌های جاری.
• پشتیبانی از فکس و ایمیل صوتی (Voicemail to Email)
  امکان ارسال پیام‌های صوتی به ایمیل و مدیریت سرویس‌های فکس دیجیتال.

---

مقایسه Issabel با سیستم‌های مشابه

ویژگی‌ها	Issabel	FreePBX	3CX	Elastix (قدیمی)
متن‌باز بودن	بله	بله	خیر	بله (توقف توسعه)
پشتیبانی از SIP/IAX	بله	بله	بله	بله
رابط گرافیکی تحت وب	بله	بله	بله	بله
مدیریت مرکز تماس	بله (ماژول اختصاصی)	بله (افزونه تجاری)	بله (تجاری)	بله
پشتیبانی از WebRTC	بله	بله	بله	خیر
پشتیبانی از ماژول‌های شخصی‌سازی	بله	بله	خیر	بله

---

کاربردهای Issabel در سازمان‌ها

• سیستم تلفنی سازمانی
  برای شرکت‌ها و سازمان‌هایی که نیاز به یک سیستم VoIP حرفه‌ای با قابلیت‌های پیشرفته مدیریت تماس دارند.
• مراکز تماس (Call Centers)
  برای مراکز تماس که نیاز به مدیریت صف‌های تماس، نظارت بر عملکرد اپراتورها و گزارش‌گیری دقیق دارند.
• سازمان‌های دولتی و خصوصی
  برای سازمان‌هایی که به یک سیستم ارتباطی مطمئن و مقیاس‌پذیر نیاز دارند.
• شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات VoIP
  برای شرکت‌هایی که می‌خواهند سرویس‌های VoIP و ارتباطات تلفنی را به مشتریان خود ارائه دهند.

---

جمع‌بندی

Issabel یک راهکار جامع برای مدیریت ارتباطات سازمانی مبتنی بر VoIP است که قابلیت‌های پیشرفته‌ای در زمینه مدیریت تماس‌ها، مانیتورینگ، گزارش‌گیری و امنیت ارائه می‌دهد. این سیستم به‌عنوان جایگزین Elastix توسعه یافته و همچنان یکی از محبوب‌ترین سیستم‌های تلفنی متن‌باز محسوب می‌شود. تنظیمات و پیکربندی‌های آن به‌صورت کامندی و گرافیکی قابل انجام بوده و برای انواع سازمان‌ها و مراکز تماس مناسب است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”Issabel به‌عنوان یک پلتفرم ارتباطی مبتنی بر Asterisk” subtitle=”توضیحات کامل”]Issabel یک سیستم ارتباطی متن‌باز است که بر پایه Asterisk توسعه یافته و امکانات کاملی برای مدیریت تماس‌های VoIP، مراکز تلفنی (PBX)، و سیستم‌های ارتباطی سازمانی ارائه می‌دهد. Asterisk به‌عنوان موتور اصلی پردازش تماس در Issabel عمل می‌کند و قابلیت‌هایی مانند مسیریابی تماس‌ها، ضبط مکالمات، کنفرانس صوتی، صف‌های تماس، IVR و دیگر قابلیت‌های تلفنی را فراهم می‌سازد.

---

نقش Asterisk در Issabel

Asterisk یک نرم‌افزار متن‌باز برای ایجاد و مدیریت سیستم‌های تلفنی است که توسط Digium توسعه یافته است. این نرم‌افزار هسته‌ی اصلی سیستم‌های VoIP محسوب می‌شود و بسیاری از توزیع‌های PBX از جمله Issabel، FreePBX و Elastix بر پایه آن طراحی شده‌اند.

Issabel از Asterisk به‌عنوان موتور پردازش تماس‌های صوتی استفاده می‌کند و امکانات مدیریتی گسترده‌ای را از طریق یک رابط کاربری گرافیکی تحت وب به کاربران ارائه می‌دهد. در واقع، Issabel محیطی کاربرپسند برای مدیریت Asterisk ایجاد می‌کند و به مدیران شبکه این امکان را می‌دهد که بدون نیاز به دانش عمیق از Asterisk، یک سیستم تلفنی کامل را پیکربندی و مدیریت کنند.

---

ویژگی‌های کلیدی Issabel مبتنی بر Asterisk

• مدیریت آسان Asterisk از طریق رابط گرافیکی
  Issabel امکان مدیریت تنظیمات Asterisk را بدون نیاز به ویرایش دستی فایل‌های پیکربندی فراهم می‌کند. تمامی قابلیت‌های Asterisk، مانند مدیریت داخلی‌ها، مسیریابی تماس‌ها و صف‌های تماس، از طریق محیط گرافیکی Issabel قابل تنظیم هستند.
• پشتیبانی از VoIP و پروتکل‌های استاندارد (SIP و IAX2)
  Issabel از پروتکل‌های SIP و IAX2 که توسط Asterisk پشتیبانی می‌شوند، استفاده می‌کند. این پروتکل‌ها امکان برقراری ارتباط بین سیستم‌های تلفنی، ترانک‌های VoIP و تجهیزات سخت‌افزاری مانند IP Phone‌ها را فراهم می‌کنند.
• پیکربندی مرکز تماس (Call Center) با استفاده از Asterisk
  Issabel دارای ماژول Call Center است که از قابلیت‌های Asterisk برای مدیریت صف‌های تماس، نظارت بر اپراتورها و گزارش‌گیری تماس‌ها استفاده می‌کند.
• پشتیبانی از ماژول‌های اختصاصی Asterisk
  Issabel قابلیت نصب و استفاده از ماژول‌های مختلف Asterisk را دارد که امکان افزودن قابلیت‌های جدید مانند WebRTC، ضبط تماس‌های پیشرفته، و امنیت تماس‌ها را فراهم می‌کند.
• سیستم پیام‌گیر صوتی (Voicemail) و ارسال ایمیل صوتی
  با استفاده از قابلیت‌های داخلی Asterisk، Issabel امکان ضبط پیام‌های صوتی و ارسال آن‌ها به ایمیل کاربران را فراهم می‌کند.
• مدیریت صف‌ها و تماس‌های خروجی (Outbound و Inbound Calling)
  Issabel از مکانیزم‌های Queue و Ring Groups در Asterisk استفاده می‌کند تا تماس‌های ورودی را مدیریت کرده و بین داخلی‌های مختلف توزیع کند. همچنین امکان تنظیم شماره‌گیری خودکار (Auto Dialer) و کمپین‌های تماس برای مراکز تماس را دارد.

---

معماری Issabel و ارتباط آن با Asterisk

Issabel از معماری لایه‌ای برای مدیریت تماس‌ها استفاده می‌کند که در آن Asterisk به‌عنوان هسته‌ی پردازش تماس‌ها عمل کرده و سایر ماژول‌های Issabel به‌عنوان لایه‌های مدیریتی و کاربردی روی آن اجرا می‌شوند.

اجزای اصلی معماری Issabel:

1. Asterisk (موتور تلفنی): هسته پردازش تماس‌ها، مدیریت داخلی‌ها، مسیریابی تماس و ارتباط با سخت‌افزارهای VoIP.
2. رابط مدیریتی Issabel: یک محیط گرافیکی برای مدیریت تنظیمات Asterisk، داخلی‌ها، صف‌های تماس، ترانک‌ها و دیگر قابلیت‌های ارتباطی.
3. ماژول‌های تلفنی و ارتباطی: شامل IVR، Call Center، Voicemail، Recording و دیگر ماژول‌های موردنیاز سازمان‌ها.
4. پشتیبانی از پایگاه داده (MySQL / MariaDB): برای ذخیره اطلاعات تماس‌ها، داخلی‌ها، لاگ‌های سیستم و تنظیمات مدیریتی.

---

پیکربندی Asterisk در Issabel (دستی و کامندی)

ویرایش تنظیمات داخلی‌ها در Asterisk

فایل پیکربندی داخلی‌ها در مسیر زیر قرار دارد:

/etc/asterisk/extensions.conf

برای ایجاد یک داخلی جدید در Asterisk به‌صورت دستی، می‌توان تنظیمات زیر را در این فایل اضافه کرد:

[internal-users]
exten => 1001,1,Dial(SIP/1001,20)
exten => 1001,n,Voicemail(1001@default)
exten => 1001,n,Hangup()

سپس باید سرویس Asterisk را ریستارت کرد:

systemctl restart asterisk

اضافه کردن داخلی جدید از طریق Issabel GUI

1. ورود به پنل مدیریت Issabel
2. رفتن به بخش PBX Configuration
3. انتخاب Extensions
4. کلیک روی Add New Extension و انتخاب SIP Device
5. وارد کردن اطلاعات داخلی، مانند شماره داخلی، رمز عبور، و Caller ID
6. ذخیره تنظیمات و اعمال تغییرات (Apply Config)

---

جمع‌بندی

Issabel یک پلتفرم ارتباطی مبتنی بر Asterisk است که تمامی قابلیت‌های این موتور پردازش تماس را از طریق یک رابط گرافیکی تحت وب در اختیار مدیران شبکه قرار می‌دهد. این سیستم از SIP/IAX2، صف‌های تماس، Voicemail، ضبط تماس، IVR و Call Center پشتیبانی می‌کند و امکان مدیریت آسان Asterisk را بدون نیاز به ویرایش دستی فایل‌های پیکربندی فراهم می‌کند. ترکیب قدرت Asterisk با امکانات مدیریتی Issabel باعث شده است که این پلتفرم به یکی از محبوب‌ترین سیستم‌های VoIP برای سازمان‌ها و مراکز تماس تبدیل شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی ویژگی‌های منحصر به فرد Issabel در مقایسه با سایر سیستم‌های PBX” subtitle=”توضیحات کامل”]Issabel یکی از قدرتمندترین و محبوب‌ترین سیستم‌های PBX مبتنی بر Asterisk است که امکانات گسترده‌ای برای مدیریت تماس‌های VoIP، مراکز تلفن و ارتباطات سازمانی فراهم می‌کند. در مقایسه با سایر سیستم‌های PBX متن‌باز مانند FreePBX، FusionPBX و 3CX، Issabel دارای ویژگی‌های منحصر به فردی است که آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای بسیاری از سازمان‌ها تبدیل کرده است.

---

1. رابط کاربری یکپارچه و مدیریت آسان

یکی از ویژگی‌های کلیدی Issabel، رابط کاربری ساده و یکپارچه آن است که در مقایسه با FreePBX و FusionPBX، تنظیمات سیستم را به‌صورت کاربرپسند و بدون نیاز به ویرایش مستقیم فایل‌های Asterisk فراهم می‌کند.

ویژگی‌های برتر رابط کاربری Issabel:

• پنل مدیریتی تحت وب با دسترسی آسان به تمامی تنظیمات
• مدیریت داخلی‌ها، ترانک‌ها، IVR و صف‌های تماس از طریق رابط گرافیکی
• داشبورد پیشرفته برای مشاهده وضعیت تماس‌ها، ترافیک VoIP و منابع سیستم
• امکان شخصی‌سازی محیط کاربری و گزارش‌گیری پیشرفته

مقایسه با سایر PBX‌ها:

• FreePBX دارای رابط کاربری گرافیکی مشابهی است اما برخی قابلیت‌های آن در نسخه رایگان محدود هستند.
• FusionPBX مبتنی بر FreeSWITCH است و پیچیدگی بیشتری در پیکربندی دارد.
• 3CX یک راهکار تجاری است که امکانات محدودی در نسخه رایگان ارائه می‌دهد.

---

2. پشتیبانی داخلی از مرکز تماس (Call Center) بدون نیاز به افزونه‌های اضافی

یکی از قابلیت‌های متمایز Issabel، ماژول Call Center داخلی است که به‌صورت پیش‌فرض در سیستم وجود دارد. این ویژگی به مدیران اجازه می‌دهد بدون نیاز به خرید افزونه‌های جداگانه، سیستم مرکز تماس حرفه‌ای را راه‌اندازی کنند.

ویژگی‌های Call Center در Issabel:

• پشتیبانی از صف‌های تماس (Call Queues) و مدیریت اپراتورها
• سیستم گزارش‌گیری و نظارت زنده بر اپراتورها
• امکان راه‌اندازی کمپین‌های تماس خروجی (Outbound Campaigns)
• پشتیبانی از WebRTC برای پاسخگویی از طریق مرورگر

مقایسه با سایر PBX‌ها:

• FreePBX برای راه‌اندازی مرکز تماس به افزونه‌های پولی نیاز دارد.
• FusionPBX دارای قابلیت‌های Call Center است، اما به پیکربندی پیچیده‌تری نیاز دارد.
• 3CX در نسخه رایگان، قابلیت‌های محدودی برای مراکز تماس دارد.

---

3. ماژول‌های کاربردی و امنیتی داخلی

Issabel علاوه بر مدیریت PBX، دارای ماژول‌های امنیتی و مدیریتی داخلی است که در بسیاری از PBX‌های متن‌باز دیگر وجود ندارند یا نیاز به نصب افزونه‌های جانبی دارند.

ماژول‌های کاربردی داخلی Issabel:

• فایروال و سیستم تشخیص نفوذ (Fail2Ban) برای امنیت SIP Trunk و جلوگیری از حملات Brute-Force
• مدیریت ضبط تماس‌ها و دسترسی به فایل‌های ضبط‌شده از طریق پنل گرافیکی
• سیستم فکس داخلی (Hylafax) برای ارسال و دریافت فکس از طریق VoIP
• ماژول یکپارچه‌سازی با CRM برای مدیریت ارتباطات مشتریان

مقایسه با سایر PBX‌ها:

• FreePBX برخی از این ویژگی‌ها را دارد، اما فایروال SIP و ضبط تماس نیاز به تنظیمات دستی دارد.
• FusionPBX امکانات امنیتی کمتری به‌صورت پیش‌فرض دارد.
• 3CX بیشتر بر امنیت تجاری متمرکز است، اما امکانات کمتری در نسخه رایگان ارائه می‌دهد.

---

4. پشتیبانی از ارتباطات ویدئویی و WebRTC

یکی دیگر از ویژگی‌های منحصر به فرد Issabel، پشتیبانی بومی از WebRTC است که امکان تماس صوتی و تصویری از طریق مرورگرهای وب را فراهم می‌کند.

ویژگی‌های WebRTC در Issabel:

• امکان برقراری تماس صوتی و تصویری از طریق مرورگر بدون نیاز به نرم‌افزار اضافی
• پشتیبانی از تماس‌های SIP و IAX2 برای ارتباط با دیگر سیستم‌های VoIP
• سازگاری با IP Phoneها، Softphoneها و اپلیکیشن‌های موبایل

مقایسه با سایر PBX‌ها:

• FreePBX از WebRTC پشتیبانی می‌کند اما نیاز به تنظیمات دستی دارد.
• FusionPBX نیز WebRTC را پشتیبانی می‌کند، اما پیکربندی آن پیچیده‌تر است.
• 3CX WebRTC را در نسخه رایگان به‌طور محدود ارائه می‌دهد.

---

5. تنظیمات و پیکربندی آسان SIP Trunk و مسیرهای تماس (Call Routing)

Issabel امکان مدیریت ترانک‌های SIP و مسیریابی تماس‌ها را به‌صورت ساده و گرافیکی فراهم می‌کند. این قابلیت باعث می‌شود سازمان‌ها بتوانند به راحتی ارتباطات خود را با اپراتورهای VoIP برقرار کنند.

تنظیمات SIP Trunk در Issabel (روش دستی و کامندی)

ویرایش فایل تنظیمات SIP در Asterisk:
مسیر فایل تنظیمات SIP در Issabel:

/etc/asterisk/sip.conf

برای افزودن یک SIP Trunk جدید، می‌توان تنظیمات زیر را به این فایل اضافه کرد:

[myprovider]
type=peer
host=sip.provider.com
username=myuser
secret=mypassword
context=from-trunk
qualify=yes
insecure=port,invite

سپس برای اعمال تغییرات، Asterisk را ریستارت کنید:

systemctl restart asterisk

تنظیم SIP Trunk از طریق Issabel GUI:

1. ورود به پنل مدیریت Issabel
2. رفتن به PBX Configuration → Trunks
3. کلیک روی Add SIP Trunk
4. وارد کردن اطلاعات Hostname، Username و Password
5. ذخیره تنظیمات و کلیک روی Apply Config

---

جمع‌بندی

Issabel به‌عنوان یک سیستم PBX مبتنی بر Asterisk، ویژگی‌های منحصربه‌فردی را در مقایسه با سایر PBXهای متن‌باز و تجاری ارائه می‌دهد. این سیستم علاوه بر مدیریت تماس‌های VoIP، دارای ماژول‌های داخلی برای مرکز تماس، امنیت، WebRTC، ضبط تماس و مدیریت فکس است. همچنین، رابط کاربری ساده و یکپارچه آن باعث می‌شود که راه‌اندازی و مدیریت آن نسبت به FreePBX، FusionPBX و 3CX راحت‌تر باشد. این قابلیت‌ها Issabel را به یک گزینه ایده‌آل برای سازمان‌ها و مراکز تماس حرفه‌ای تبدیل کرده است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. تاریخچه Issabel”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تاریخچه پیدایش Issabel و توسعه آن” subtitle=”توضیحات کامل”]Issabel یک سیستم PBX متن‌باز مبتنی بر Asterisk است که پس از توقف توسعه Elastix به وجود آمد. این سیستم به‌عنوان جایگزین مستقیم Elastix 4 معرفی شد و توانست با حفظ ویژگی‌های آن، امکانات جدید و بهبودیافته‌ای را ارائه دهد. در ادامه به بررسی تاریخچه پیدایش و توسعه Issabel پرداخته می‌شود.

---

1. Elastix و پایه‌گذاری اولیه (2006 – 2016)

Elastix یکی از محبوب‌ترین سیستم‌های PBX متن‌باز مبتنی بر Asterisk بود که در سال 2006 معرفی شد. این سیستم توسط PaloSanto Solutions توسعه یافت و به دلیل رابط کاربری ساده، یکپارچه‌سازی با ماژول‌های مدیریت مرکز تماس، فکس و امنیت، به یکی از گزینه‌های محبوب در حوزه VoIP و تلفن‌های تحت شبکه (IP-PBX) تبدیل شد.

ویژگی‌های کلیدی Elastix:

• مبتنی بر Asterisk با مدیریت آسان‌تر
• رابط کاربری تحت وب برای تنظیمات سیستم
• پشتیبانی از فکس، ایمیل و پیام‌رسانی یکپارچه (Unified Communications)
• مدیریت داخلی‌ها، ترانک‌های SIP و صف‌های تماس
• ماژول‌های مرکز تماس و گزارش‌گیری پیشرفته

در طول سال‌ها، نسخه‌های مختلف Elastix منتشر شد، اما در سال 2016، پروژه Elastix با تغییر اساسی مواجه شد. شرکت 3CX که توسعه‌دهنده یک سیستم PBX اختصاصی بود، مالکیت Elastix را به دست آورد و پشتیبانی از نسخه متن‌باز آن را متوقف کرد. این اقدام باعث شد که بسیاری از کاربران و توسعه‌دهندگان به دنبال یک جایگزین جدید باشند.

---

2. ظهور Issabel به‌عنوان جایگزین Elastix (2017)

پس از توقف Elastix، تیمی از توسعه‌دهندگان مستقل که در گذشته روی این پروژه کار کرده بودند، تصمیم گرفتند یک انشعاب (Fork) از نسخه آخر Elastix 4 ایجاد کنند. این پروژه در سال 2017 با نام Issabel معرفی شد.

دلایل ایجاد Issabel:

• حفظ قابلیت‌های Elastix و جلوگیری از انحصاری شدن آن
• ادامه توسعه یک PBX متن‌باز و رایگان
• بهینه‌سازی و به‌روزرسانی هسته Elastix 4
• افزودن ویژگی‌های جدید و بهبود عملکرد

ویژگی‌های اولیه Issabel (بر پایه Elastix 4):

• همان رابط کاربری گرافیکی Elastix
• پشتیبانی از Asterisk 13
• یکپارچه‌سازی با فکس، ایمیل و ماژول‌های مرکز تماس
• بهینه‌سازی امنیت و بهبود پشتیبانی از WebRTC

---

3. توسعه و به‌روزرسانی‌های Issabel (2018 – تاکنون)

پس از انتشار نسخه اولیه، Issabel به‌سرعت به‌عنوان جایگزین رسمی Elastix مورد استقبال قرار گرفت. تیم توسعه‌دهنده بر بهبود عملکرد، افزایش امنیت و اضافه کردن قابلیت‌های جدید تمرکز کرد.

مهم‌ترین به‌روزرسانی‌ها در Issabel:

✔ 2018:

• انتشار نسخه پایدار Issabel 4 بر پایه CentOS 7
• بهبود ماژول Call Center و امکانات گزارش‌گیری
• رفع باگ‌های امنیتی و بهینه‌سازی Asterisk

✔ 2019 – 2020:

• به‌روزرسانی به Asterisk 16
• بهبود ماژول WebRTC برای تماس‌های مستقیم از مرورگر
• پشتیبانی از Fail2Ban برای جلوگیری از حملات SIP

✔ 2021 – 2022:

• بهینه‌سازی ماژول SIP Trunking
• افزایش پشتیبانی از کدک‌های صوتی جدید
• امکان یکپارچه‌سازی با CRMها مانند Vtiger و SuiteCRM

✔ 2023 – 2024:

• پشتیبانی از Asterisk 18 و نسخه‌های جدیدتر
• ارتقاء امنیت و مدیریت پیشرفته فایروال
• بهینه‌سازی پردازش تماس‌ها برای کاهش Latency و Jitter

---

4. وضعیت کنونی و آینده Issabel

امروزه Issabel یکی از بهترین گزینه‌های متن‌باز برای سیستم‌های PBX و VoIP محسوب می‌شود و بسیاری از شرکت‌ها و سازمان‌ها از آن برای مدیریت تماس‌های تلفنی و مراکز تماس خود استفاده می‌کنند.

مزایای Issabel در مقایسه با Elastix و سایر PBXها:

• متن‌باز و رایگان بدون نیاز به لایسنس
• پشتیبانی مداوم و به‌روزرسانی‌های امنیتی
• یکپارچگی با سیستم‌های مرکز تماس و مدیریت ارتباط با مشتری (CRM)
• پشتیبانی از Asterisk و قابلیت سفارشی‌سازی بالا

برنامه‌های آینده Issabel:

• پشتیبانی از Asterisk 20 و نسخه‌های بالاتر
• بهینه‌سازی هوش مصنوعی در تحلیل تماس‌ها
• افزایش امنیت SIP و TLS برای ارتباطات رمزگذاری‌شده
• بهبود سازگاری با IPv6 و شبکه‌های ابری

---

جمع‌بندی

Issabel به‌عنوان یک Fork از Elastix 4، از سال 2017 تاکنون توانسته جایگاه خود را به‌عنوان یک سیستم PBX متن‌باز و قابل‌اعتماد تثبیت کند. این پلتفرم با ارائه امکاناتی مانند مدیریت تماس‌ها، ضبط مکالمات، فایروال SIP، ماژول مرکز تماس و WebRTC توانسته جایگزین مناسبی برای Elastix و سایر PBXهای متن‌باز باشد. توسعه مداوم این سیستم نشان می‌دهد که Issabel همچنان در حال رشد بوده و گزینه‌ای عالی برای سازمان‌ها و کسب‌وکارهای کوچک و بزرگ محسوب می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی روند تکامل Issabel از نسخه‌های اولیه تا نسخه‌های کنونی” subtitle=”توضیحات کامل”]Issabel یک سیستم PBX نرم‌افزاری (Private Branch Exchange) بر پایه Asterisk است که برای ارتباطات VoIP، تماس‌های تلفنی و مدیریت تماس‌ها استفاده می‌شود. این سیستم ابتدا با هدف ارائه راه‌حل‌های ارتباطی به کسب‌وکارها و سازمان‌ها طراحی شد و از زمان انتشار اولین نسخه آن در سال ۲۰۱۵، به مرور زمان ویژگی‌ها و قابلیت‌های جدیدی به آن افزوده شد.

با توجه به تاریخ تکامل Issabel، روند به‌روزرسانی و توسعه آن به شرح زیر بوده است:

نسخه‌های اولیه Issabel (نسخه 1.x تا 3.x)

• نسخه 1.x: اولین نسخه Issabel بر پایه Asterisk 1.8 توسعه یافت و به سرعت مورد استقبال کاربران قرار گرفت. این نسخه برای مدیریت تماس‌های VoIP طراحی شد و ویژگی‌هایی مانند PBX، مدیریت تماس‌ها، و تنظیمات پایه‌ای مانند اضافه کردن خط تلفن و تنظیمات SIP را شامل می‌شد.
• نسخه 2.x: در نسخه دوم، تغییرات عمده‌ای در رابط کاربری ایجاد شد تا تجربه کاربری بهتری برای مدیران سیستم و کاربران نهایی فراهم شود. همچنین، بهبودهای زیادی در قابلیت‌های پیکربندی و مدیریت تماس‌ها اعمال شد. این نسخه از ویژگی‌های پیشرفته‌ای مانند پشتیبانی از ماژول‌های مختلف برای مدیریت اتصالات VoIP، IVR، و Queue ها برخوردار بود.
• نسخه 3.x: در این نسخه، Issabel از یک سیستم توزیع شده و مدیریت منابع پیشرفته‌تر بهره برد. ویژگی‌های جدیدی از جمله پشتیبانی از سیستم‌های جدیدتر SIP و قابلیت‌های گرافیکی برای مدیریت سیستم‌های تماس، گزارش‌گیری و تجزیه و تحلیل تماس‌ها افزوده شدند.

---

نسخه‌های کنونی Issabel (نسخه 4.x و بالاتر)

• نسخه 4.x: این نسخه با تمرکز بر بهبود امنیت و عملکرد توسعه یافته است. امکانات جدید شامل پیاده‌سازی دقیق‌تر امنیت تماس‌ها و پشتیبانی از فناوری‌های جدید VoIP مانند WebRTC و بروزرسانی‌های مداوم Asterisk می‌شود. همچنین، بهبود در بخش پیکربندی SIP Trunks، Failover و Redundancy باعث افزایش پایداری و مقیاس‌پذیری سیستم شده است.
• نسخه 5.x و بالاتر: در نسخه‌های بعدی، Issabel همچنان در حال به‌روزرسانی است و قابلیت‌های جدیدی به آن افزوده می‌شود. این نسخه‌ها به ویژه بر روی قابلیت‌های یکپارچگی با سیستم‌های خارجی مانند CRMها و سیستم‌های مدیریت تماس‌های پیشرفته‌تر تمرکز دارند. علاوه بر آن، کارایی در پشتیبانی از تماس‌های هم‌زمان بیشتر و همچنین پیکربندی‌های دقیق‌تر برای VoIP Providers و SIP Trunks نیز بهبود یافته است.

---

ویژگی‌های کلیدی تکامل Issabel

• رابط کاربری پیشرفته: از نسخه‌های ابتدایی تا کنونی، رابط کاربری Issabel با هدف ساده‌تر کردن مدیریت و پیکربندی سیستم به‌طور مستمر بهبود یافته است. این شامل ایجاد داشبوردهای گرافیکی، گزارش‌های عملکردی و تسهیل دسترسی به تنظیمات پیشرفته است.
• مدیریت SIP Trunks: قابلیت‌های مدیریت SIP Trunks از ابتدا با هدف تسهیل اتصال به VoIP Providers و شبکه‌های خارجی در دسترس بودند. با گذشت زمان، این قابلیت بهبود یافت و ویژگی‌های پیشرفته‌تری مانند Failover، Redundancy و NAT Traversal به آن افزوده شد.
• پشتیبانی از ویژگی‌های VoIP جدید: از ویژگی‌های جدید WebRTC و افزوده شدن امکانات پیشرفته به VoIP مانند ضبط تماس‌ها و امنیت تماس‌ها گرفته تا پشتیبانی از پروتکل‌های جدید در نسخه‌های جدید Issabel، همواره به روزرسانی‌ها این سیستم را برای کاربران جذاب‌تر کرده است.

---

جمع‌بندی

در کل، روند تکامل Issabel از نسخه‌های اولیه تا نسخه‌های کنونی شامل پیشرفت‌های قابل توجهی در بخش‌های مختلف مانند امنیت، رابط کاربری، مدیریت SIP Trunks و پشتیبانی از ویژگی‌های جدید VoIP بوده است. این سیستم از یک PBX ساده به یک سیستم پیچیده‌تر با قابلیت‌های پیشرفته برای مدیریت تماس‌ها و امنیت تبدیل شده و به عنوان یک انتخاب محبوب در میان سازمان‌ها برای راه‌اندازی سیستم‌های تلفن مبتنی بر VoIP شناخته می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”اشاره به جامعه توسعه‌دهندگان و مشارکت‌های آن‌ها در پروژه Issabel” subtitle=”توضیحات کامل”]پروژه Issabel از ابتدای کار به عنوان یک نرم‌افزار متن‌باز (Open Source) برای برقراری ارتباطات VoIP و مدیریت تماس‌های تلفنی با پشتیبانی از Asterisk آغاز شد. این ویژگی متن‌باز بودن باعث شد که جامعه‌ای بزرگ از توسعه‌دهندگان، مهندسان و متخصصان مختلف در سراسر جهان به آن ملحق شوند و پروژه را به سمت رشد و تکامل بیشتر هدایت کنند.

پروژه‌های متن‌باز به طور معمول از مشارکت‌های جامعه توسعه‌دهندگان برای بهبود و ارتقای کد منبع خود بهره می‌برند. Issabel نیز از این قاعده مستثنی نبوده است و توسعه‌دهندگان زیادی به صورت داوطلبانه در پروژه شرکت کرده‌اند و قابلیت‌های جدیدی به آن افزوده‌اند.

---

نقش جامعه توسعه‌دهندگان در Issabel

• گزارش مشکلات و بهبودها: جامعه توسعه‌دهندگان نقش اصلی را در شناسایی مشکلات و پیشنهاد راه‌حل‌ها ایفا می‌کند. کاربران و توسعه‌دهندگان گزارشات خطا و مشکلاتی که با نسخه‌های مختلف Issabel دارند را به تیم اصلی توسعه گزارش می‌دهند. این گزارشات معمولاً در سیستم‌های ردیابی باگ مانند GitHub ثبت می‌شوند.
• ارائه کد و ویژگی‌های جدید: بسیاری از ویژگی‌های جدید Issabel به کمک توسعه‌دهندگانی که کدهای خود را به پروژه اضافه می‌کنند، شکل گرفته است. این ویژگی‌ها ممکن است شامل بهبود امنیت، قابلیت‌های جدید VoIP، بهینه‌سازی عملکرد و حتی به‌روزرسانی‌های رابط کاربری باشد. تیم‌های مختلف توسعه‌دهنده به صورت مستقل در این پروژه همکاری می‌کنند و کدهای جدید را برای بررسی و ادغام در نسخه‌های جدید پیشنهاد می‌دهند.
• مستندسازی و آموزش: مستندسازی یکی از بخش‌های کلیدی برای رشد یک پروژه متن‌باز است. جامعه توسعه‌دهندگان در Issabel علاوه بر کدنویسی، در تهیه مستندات فنی، راهنماهای نصب و پیکربندی، و آموزش‌های کاربردی برای کاربران و مدیران سیستم نیز فعال است. این مستندات در قالب ویدئوها، مقالات و مطالب موجود در وب‌سایت رسمی Issabel ارائه می‌شوند.
• پشتیبانی و رفع مشکلات کاربران: یکی از ویژگی‌های برجسته در جوامع متن‌باز، پشتیبانی فعال از کاربران است. توسعه‌دهندگان و مهندسان Issabel در فروم‌ها و تالارهای گفتگو، به سوالات و مشکلات کاربران پاسخ می‌دهند و آن‌ها را در حل مشکلات راهنمایی می‌کنند. این پشتیبانی برای کاربران جدید و همچنین سازمان‌هایی که قصد استفاده از Issabel را دارند، بسیار مفید است.

---

نحوه مشارکت در پروژه Issabel

پروژه Issabel به توسعه‌دهندگان این امکان را می‌دهد که به راحتی در پروژه مشارکت کنند. این مشارکت می‌تواند به یکی از طرق زیر صورت گیرد:

• افزودن ویژگی‌های جدید: توسعه‌دهندگان می‌توانند با پیشنهاد و ایجاد ویژگی‌های جدید در زمینه‌هایی مانند بهینه‌سازی VoIP، مدیریت SIP Trunks، امنیت تماس‌ها و … به بهبود Issabel کمک کنند.
• برطرف کردن اشکالات و باگ‌ها: مشارکت در پروژه‌های متن‌باز معمولاً شامل رفع اشکالات گزارش‌شده توسط کاربران است. این بخش از توسعه بسیار حیاتی است، زیرا خطاهای کد می‌توانند تأثیرات زیادی بر عملکرد و قابلیت اطمینان سیستم داشته باشند.
• ارتقای امنیت: یکی از جنبه‌های مهم توسعه در Issabel، امنیت است. جامعه توسعه‌دهندگان به‌طور مداوم در حال بررسی و پیشنهاد روش‌های جدید برای بهبود امنیت سیستم هستند تا از تهدیدات سایبری جلوگیری شود.

---

جمع‌بندی

جامعه توسعه‌دهندگان نقش بسیار مهمی در پیشرفت و تکامل پروژه Issabel داشته‌اند. مشارکت‌های آن‌ها در بهبود کد، رفع اشکالات، افزودن ویژگی‌های جدید و تهیه مستندات فنی موجب رشد این پروژه و تبدیل آن به یکی از گزینه‌های محبوب در حوزه VoIP و PBXهای متن‌باز شده است. همکاری‌های پیوسته این جامعه باعث حفظ کیفیت و امنیت بالای سیستم‌های تحت پوشش Issabel شده و به این پروژه کمک می‌کند تا همچنان به نیازهای روزافزون کاربران و سازمان‌ها پاسخ دهد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. ویژگی‌های اصلی Issabel”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”رابط کاربری گرافیکی (GUI) و قابلیت‌های مدیریت از راه دور” subtitle=”توضیحات کامل”]در دنیای امروز، رابط کاربری گرافیکی (GUI) به عنوان ابزاری مهم برای تعامل کاربر با سیستم‌های نرم‌افزاری در نظر گرفته می‌شود. در پروژه Issabel نیز، رابط کاربری گرافیکی از اهمیت بالایی برخوردار است و باعث می‌شود که مدیران سیستم‌ها بتوانند به راحتی تنظیمات را پیکربندی و مدیریت کنند. این رابط کاربری گرافیکی علاوه بر سادگی، قابلیت‌هایی را برای مدیریت از راه دور نیز فراهم کرده است که به مدیران این امکان را می‌دهد تا سیستم را از هر مکانی کنترل و تنظیم کنند.

---

ویژگی‌های رابط کاربری گرافیکی Issabel

1. رابط کاربری ساده و کاربرپسند:
   رابط کاربری Issabel طراحی شده است تا برای مدیران سیستم، حتی کسانی که تجربه زیادی در کار با سیستم‌های VoIP ندارند، ساده و قابل فهم باشد. منوها و گزینه‌های مختلف به وضوح نمایش داده می‌شوند و امکان دسترسی سریع به تنظیمات و ابزارها فراهم می‌شود.
2. مدیریت تماس‌ها و مدیریت SIP Trunks:
   در رابط کاربری گرافیکی Issabel، مدیران سیستم می‌توانند به راحتی SIP Trunks را مدیریت کنند. این امکان به مدیران اجازه می‌دهد که ارتباطات VoIP را از طریق رابط وب کنترل کنند. همچنین، تنظیمات مختلف تماس‌ها از جمله تنظیمات Dial Plan، IVR، و Queueها به راحتی قابل تنظیم هستند.
3. گزارش‌ها و نظارت بر عملکرد سیستم:
   یکی دیگر از ویژگی‌های مفید رابط کاربری Issabel، قابلیت مشاهده گزارش‌ها و آمارهای تماس است. مدیران می‌توانند به‌طور زنده مشاهده کنند که چند تماس در حال حاضر برقرار است، وضعیت SIP Trunks را بررسی کنند و آمار مربوط به زمان‌های انتظار، زمان تماس و … را مشاهده نمایند. این گزارش‌ها به کمک مدیران در تجزیه و تحلیل عملکرد سیستم و بهبود آن می‌آید.
4. پیکربندی مدیریت تماس‌های ورودی و خروجی:
   در رابط کاربری Issabel، مدیران می‌توانند پیکربندی‌های مربوط به مسیرهای ورودی و خروجی (Inbound and Outbound Routes) را به راحتی انجام دهند. این بخش شامل تنظیمات برای مدیریت تماس‌های ورودی از شماره‌های مختلف و همچنین مدیریت شماره‌های خروجی برای تماس‌های VoIP است.

---

قابلیت‌های مدیریت از راه دور در Issabel

1. دسترسی از راه دور (Remote Access):
   یکی از قابلیت‌های برجسته Issabel، امکان مدیریت سیستم از هر مکان و در هر زمانی است. با استفاده از رابط وب، مدیران سیستم می‌توانند بدون نیاز به حضور فیزیکی در سرور، تمامی تنظیمات و پیکربندی‌ها را انجام دهند. این ویژگی به‌ویژه برای سازمان‌هایی که چندین شعبه دارند یا تیم‌های مدیریت IT که به مکان‌های مختلف نیاز دارند، بسیار مفید است.
2. دسترسی به کنترل پنل از طریق HTTPS:
   برای امنیت بیشتر، ارتباط با کنترل پنل Issabel از طریق HTTPS انجام می‌شود که به این معنی است که تمامی اطلاعات در حال انتقال از طریق این پورتال، رمزگذاری شده‌اند. این ویژگی به جلوگیری از دسترسی غیرمجاز و حملات سایبری کمک می‌کند.
3. پیکربندی و کنترل از راه دور از طریق SSH:
   در کنار رابط گرافیکی، مدیران می‌توانند از SSH برای دسترسی به سرور و انجام تنظیمات از راه دور استفاده کنند. این امکان برای انجام کارهای پیشرفته‌تری مانند پیکربندی فایل‌های سیستمی و انجام دستورات CLI ضروری است. مدیران سیستم می‌توانند از طریق SSH به راحتی به سرور متصل شوند و تنظیمات عمیق‌تری را اعمال کنند.
4. مدیریت و نظارت بر وضعیت سیستم از راه دور:
   مدیران سیستم می‌توانند با استفاده از ابزارهای نظارتی Issabel، وضعیت سیستم را از راه دور بررسی کنند. این ابزارها شامل مانیتورینگ تماس‌ها، وضعیت سخت‌افزاری، و گزارشات عملکرد سیستم می‌شوند که همه از طریق رابط وب قابل دسترسی هستند.

---

تنظیمات و پیکربندی‌ها

برای پیکربندی قابلیت‌های رابط کاربری گرافیکی Issabel، برخی از تنظیمات را می‌توان از طریق GUI انجام داد، در حالی که برخی دیگر ممکن است نیاز به تغییرات در فایل‌های پیکربندی داشته باشند. در اینجا یک نمونه از پیکربندی‌ها آورده شده است:

1. دسترسی از راه دور: برای فعال‌سازی دسترسی از راه دور، مدیران باید تنظیمات SSL را در فایل پیکربندی انجام دهند.مسیر فایل:
   /etc/httpd/conf.d/ssl.conf

   دستور تنظیمات (برای فعال‌سازی HTTPS):

   sudo nano /etc/httpd/conf.d/ssl.conf
   

   در این فایل، باید آدرس IP یا دامنه خود را در بخش مربوط به VirtualHost وارد کنید. سپس وب‌سرور Apache را ریستارت کنید:

   sudo systemctl restart httpd
   

2. پیکربندی SSH: برای دسترسی از راه دور به سرور از طریق SSH، فایل تنظیمات SSH باید اصلاح شود.مسیر فایل:
   /etc/ssh/sshd_config

   دستور پیکربندی SSH:

   sudo nano /etc/ssh/sshd_config
   

   گزینه‌های PermitRootLogin و PasswordAuthentication را بر اساس نیاز تنظیم کنید.

   سپس SSH را ریستارت کنید:

   sudo systemctl restart sshd
   

---

جمع‌بندی

رابط کاربری گرافیکی (GUI) در Issabel یکی از ویژگی‌های کلیدی است که مدیریت آسان و کارآمد سیستم VoIP را برای مدیران فراهم می‌کند. این رابط، علاوه بر سادگی، قابلیت‌های مختلفی مانند مدیریت تماس‌ها، SIP Trunks و نظارت بر عملکرد سیستم را ارائه می‌دهد. همچنین، قابلیت‌های مدیریت از راه دور به مدیران این امکان را می‌دهد تا سیستم را از هر مکانی کنترل کنند، با استفاده از HTTPS و SSH امنیت بالا در دسترسی‌های از راه دور فراهم می‌شود. این ویژگی‌ها Issabel را به ابزاری قدرتمند و قابل اعتماد برای سازمان‌ها تبدیل کرده است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پشتیبانی از پروتکل‌های VoIP (SIP، IAX)” subtitle=”توضیحات کامل”]پروتکل‌های VoIP مانند SIP و IAX از مهم‌ترین پروتکل‌ها برای ارتباطات صوتی از طریق اینترنت هستند. در Issabel، این پروتکل‌ها به‌طور کامل پشتیبانی می‌شوند و به مدیران سیستم امکان می‌دهند تا تماس‌های VoIP را به‌صورت بهینه و پایدار مدیریت کنند. در این قسمت به بررسی پشتیبانی از این دو پروتکل و نحوه پیکربندی آن‌ها در Issabel خواهیم پرداخت.

---

پروتکل SIP

SIP (Session Initiation Protocol) یکی از پرکاربردترین پروتکل‌ها در ارتباطات VoIP است. این پروتکل برای برقراری، مدیریت و خاتمه تماس‌ها در شبکه‌های VoIP استفاده می‌شود. Issabel از SIP برای برقراری تماس‌های صوتی و تصویری پشتیبانی می‌کند.

1. پیکربندی SIP در Issabel: برای پیکربندی SIP در Issabel از طریق رابط گرافیکی، ابتدا به بخش “PBX” و سپس “Trunks” بروید. در اینجا می‌توانید یک SIP Trunk جدید اضافه کرده و تنظیمات آن را وارد کنید. تنظیمات شامل جزئیات زیر می‌باشد:
   • SIP Server: آدرس سرور SIP
   • Username: نام کاربری حساب SIP
   • Password: رمز عبور حساب SIP

   همچنین می‌توانید از بخش “Extensions” برای ایجاد اکانت‌های SIP استفاده کنید.

2. پیکربندی SIP از طریق خط فرمان: برای پیکربندی SIP در Issabel از طریق خط فرمان، فایل تنظیمات SIP باید ویرایش شود. مسیر فایل پیکربندی SIP به‌طور پیش‌فرض در زیر قرار دارد:مسیر فایل:
   /etc/asterisk/sip.conf

   دستور ویرایش فایل:

   sudo nano /etc/asterisk/sip.conf
   

   در این فایل، تنظیمات مربوط به SIP Trunk و SIP Extension را می‌توان وارد کرد. به عنوان مثال، برای پیکربندی یک SIP Trunk ساده، تنظیمات زیر را می‌توان به فایل اضافه کرد:

   [my-sip-trunk]
   type=peer
   host=sip.provider.com
   username=my-username
   secret=my-password
   fromuser=my-username
   context=from-trunk
   

   پس از اعمال تغییرات، برای بارگذاری مجدد پیکربندی SIP دستور زیر را اجرا کنید:

   sudo asterisk -rx "sip reload"
   

---

پروتکل IAX

IAX (Inter-Asterisk Exchange) یک پروتکل اختصاصی برای ارتباطات VoIP است که به‌ویژه در ارتباطات بین سرورهای Asterisk و دیگر سیستم‌ها به کار می‌رود. IAX برخلاف SIP، از یک پورت واحد برای ارسال داده‌ها و سیگنال‌ها استفاده می‌کند که باعث کاهش مشکلات NAT و فایروال می‌شود.

1. پیکربندی IAX در Issabel: مانند SIP، IAX نیز در Issabel از طریق رابط گرافیکی قابل پیکربندی است. برای پیکربندی یک IAX Trunk، ابتدا به بخش “PBX” و سپس “Trunks” بروید و “IAX2” را به عنوان نوع trunk انتخاب کنید. تنظیمات مورد نیاز شامل:
   • IAX Server: آدرس سرور IAX
   • Username: نام کاربری حساب IAX
   • Password: رمز عبور حساب IAX
2. پیکربندی IAX از طریق خط فرمان: مانند SIP، برای پیکربندی IAX از طریق خط فرمان نیز باید فایل پیکربندی مربوطه را ویرایش کنید. مسیر فایل پیکربندی IAX در Issabel به شکل زیر است:مسیر فایل:
   /etc/asterisk/iax.conf

   دستور ویرایش فایل:

   sudo nano /etc/asterisk/iax.conf
   

   برای اضافه کردن تنظیمات یک IAX Trunk، می‌توانید به فایل پیکربندی این مقادیر را اضافه کنید:

   [my-iax-trunk]
   type=peer
   host=iax.provider.com
   username=my-username
   secret=my-password
   context=from-trunk
   

   پس از اعمال تغییرات، برای بارگذاری مجدد پیکربندی IAX دستور زیر را اجرا کنید:

   sudo asterisk -rx "iax2 reload"
   

---

مقایسه SIP و IAX

هر دو پروتکل SIP و IAX در ارتباطات VoIP استفاده می‌شوند، اما تفاوت‌های عمده‌ای بین آن‌ها وجود دارد:

1. SIP:
   • معمولاً برای ارتباطات بین دستگاه‌های مختلف استفاده می‌شود.
   • به‌طور گسترده‌ای توسط سرویس‌دهندگان VoIP و تجهیزات تلفنی پشتیبانی می‌شود.
   • از چندین پورت برای انتقال سیگنال و داده‌ها استفاده می‌کند که ممکن است مشکلات NAT و فایروال را ایجاد کند.
2. IAX:
   • به‌طور خاص برای ارتباطات بین سرورهای Asterisk و سیستم‌های مشابه طراحی شده است.
   • فقط از یک پورت برای سیگنال‌ها و داده‌ها استفاده می‌کند که مشکلات NAT و فایروال را کاهش می‌دهد.
   • سرعت و کیفیت بالاتری در انتقال داده‌ها از شبکه‌های کندتر و با تاخیر زیاد دارد.

---

جمع‌بندی

پروتکل‌های SIP و IAX هرکدام ویژگی‌های خاص خود را دارند و Issabel از هر دو پروتکل به‌طور کامل پشتیبانی می‌کند. SIP به‌عنوان یک پروتکل عمومی برای ارتباطات VoIP شناخته می‌شود و به‌راحتی در بسیاری از شبکه‌ها و سرویس‌دهندگان قابل استفاده است. در حالی که IAX بیشتر برای ارتباطات داخلی و بین سرورهای Asterisk مناسب است. پیکربندی هر دو پروتکل از طریق رابط گرافیکی و خط فرمان در Issabel ممکن است و مدیران سیستم می‌توانند با توجه به نیازهای خود این تنظیمات را به‌سادگی انجام دهند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”امکانات برای مدیریت تماس‌ها، گزارش‌گیری و نظارت بر کیفیت خدمات” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از جنبه‌های مهم هر سیستم ارتباطی VoIP، مدیریت موثر تماس‌ها و نظارت بر کیفیت خدمات است. در Issabel، ابزارهایی برای مدیریت تماس‌ها، ثبت گزارش‌ها و نظارت بر کیفیت خدمات ارائه شده است. این امکانات به مدیران سیستم این امکان را می‌دهد که از عملکرد سیستم VoIP اطمینان حاصل کرده و مشکلات را شناسایی و رفع کنند.

---

مدیریت تماس‌ها در Issabel

برای مدیریت تماس‌ها در Issabel، ابزارهای مختلفی مانند IVR، Queueها، و Call Routing وجود دارند که به شما امکان می‌دهند تماس‌ها را به‌طور مؤثر و کارآمد مدیریت کنید.

1. IVR (Interactive Voice Response):
   • IVR به کاربران این امکان را می‌دهد که با انتخاب گزینه‌های مختلف در منوی صوتی، به بخش‌های مختلف هدایت شوند.
   • برای تنظیم IVR، وارد منوی “PBX” و سپس “IVR” شوید.
   • برای تنظیم از طریق رابط گرافیکی، گزینه “Add IVR” را انتخاب کرده و منوی صوتی خود را پیکربندی کنید.
2. Queueها (Call Queues):
   • Queueها به شما این امکان را می‌دهند که تماس‌ها را بین نمایندگان توزیع کنید و ترتیب دریافت تماس‌ها را مدیریت کنید.
   • برای پیکربندی Queue، وارد “PBX” و سپس “Queues” شوید و یک Queue جدید ایجاد کنید.
   • تنظیمات شامل انتخاب نمایندگان، حداکثر زمان انتظار تماس‌ها و نحوه توزیع تماس‌ها می‌باشد.
3. Call Routing (مسیر یابی تماس‌ها):
   • با استفاده از “Call Routing” می‌توانید تماس‌ها را به‌طور خودکار به مقصد مورد نظر هدایت کنید.
   • برای پیکربندی مسیر یابی، وارد “PBX” و سپس “Outbound Routes” یا “Inbound Routes” شوید.
   • در اینجا می‌توانید مسیرهای ورودی و خروجی تماس‌ها را تنظیم کنید.
4. پیکربندی تماس‌ها از طریق خط فرمان:
   • برای انجام پیکربندی تماس‌ها از طریق خط فرمان، می‌توانید از فایل‌های پیکربندی Asterisk استفاده کنید.
   • مسیر فایل‌ها:
     /etc/asterisk/extensions.conf

   دستور ویرایش فایل:

   sudo nano /etc/asterisk/extensions.conf
   

   برای پیکربندی یک Route ساده، می‌توانید خطوط زیر را به فایل اضافه کنید:

   [incoming-routes]
   exten => _X.,1,Dial(SIP/${EXTEN})
   

---

گزارش‌گیری و نظارت بر تماس‌ها

یکی از بخش‌های حیاتی در هر سیستم VoIP، نظارت بر تماس‌ها و جمع‌آوری گزارش‌های دقیق است. در Issabel، ابزارهای متعددی برای گزارش‌گیری وجود دارد که به شما این امکان را می‌دهد تا کیفیت خدمات خود را ارزیابی کرده و مشکلات را شناسایی کنید.

1. گزارش‌گیری تماس‌ها (Call Reports):
   • Issabel به‌طور خودکار گزارشی از تمامی تماس‌ها ثبت می‌کند که شامل جزئیات مربوط به زمان تماس، مدت زمان، هزینه‌ها و دیگر ویژگی‌های تماس است.
   • برای دسترسی به گزارش‌ها، به منوی “Reports” بروید و “Call Detail Records (CDR)” را انتخاب کنید.
   • شما می‌توانید فیلترهایی مانند تاریخ، مدت زمان تماس و نوع تماس را برای جستجو و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها اعمال کنید.
2. گزارش‌گیری از عملکرد سیستم (System Performance Reports):
   • Issabel همچنین گزارش‌هایی از عملکرد سیستم فراهم می‌کند که شامل استفاده از منابع، خطاهای سیستم و وضعیت سرویس‌ها است.
   • برای مشاهده این گزارش‌ها، به منوی “Reports” بروید و “System Reports” را انتخاب کنید.
3. پیکربندی گزارش‌گیری از طریق خط فرمان:
   • برای تنظیم گزارش‌گیری تماس‌ها در Asterisk، شما می‌توانید از پیکربندی‌های CDR (Call Detail Records) استفاده کنید.
   • مسیر فایل:
     /etc/asterisk/cdr.conf

   دستور ویرایش فایل:

   sudo nano /etc/asterisk/cdr.conf
   

   در این فایل می‌توانید تنظیمات گزارش‌گیری را به شکل زیر پیکربندی کنید:

   [general]
   enable=yes
   loguniqueid=yes
   

   همچنین می‌توانید برای مشاهده گزارش‌های CDR از دستور زیر استفاده کنید:

   asterisk -rx "cdr show reports"
   

---

نظارت بر کیفیت خدمات (QoS)

نظارت بر کیفیت خدمات (QoS) در سیستم‌های VoIP از اهمیت زیادی برخوردار است. در Issabel، ابزارهایی برای نظارت بر کیفیت تماس‌ها و شناسایی مشکلات در شبکه مانند تاخیر، از دست رفتن بسته‌ها و jitter وجود دارد.

1. Ntopng (نظارت بر ترافیک شبکه):
   • Ntopng یک ابزار برای نظارت بر ترافیک شبکه است که می‌تواند اطلاعاتی درباره کیفیت تماس‌های VoIP فراهم کند.
   • برای نصب Ntopng در Issabel، از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo apt-get install ntopng
   

   پس از نصب، می‌توانید به آدرس IP سرور خود رفته و از رابط وب برای نظارت بر ترافیک استفاده کنید.

2. Monitor Calls (نظارت بر تماس‌ها):
   • برای نظارت بر تماس‌های VoIP، شما می‌توانید از ابزار “Asterisk CLI” استفاده کنید.
   • برای مشاهده وضعیت تماس‌ها در زمان واقعی، دستور زیر را وارد کنید:

   sudo asterisk -rvv
   

   همچنین برای مشاهده جزئیات تماس‌های در حال انجام می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

   asterisk -rx "core show channels"
   

---

جمع‌بندی

در Issabel، امکانات بسیاری برای مدیریت تماس‌ها، گزارش‌گیری و نظارت بر کیفیت خدمات وجود دارد. این امکانات شامل مدیریت تماس‌ها از طریق IVR، Queueها و Call Routing، گزارش‌گیری از تماس‌ها و عملکرد سیستم، و نظارت بر کیفیت خدمات (QoS) با استفاده از ابزارهایی مانند Ntopng و Asterisk CLI است. پیکربندی این ابزارها از طریق رابط گرافیکی و خط فرمان در دسترس است و مدیران سیستم می‌توانند با استفاده از این ابزارها عملکرد سیستم خود را به‌طور مؤثر مدیریت کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”قابلیت یکپارچگی با دیگر سیستم‌ها (CRM، نرم‌افزارهای تماس، سیستم‌های ایمیل و FAX)” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از ویژگی‌های مهم در هر سیستم تلفنی و ارتباطی، قابلیت یکپارچگی با دیگر سیستم‌هاست. در Issabel، این امکان فراهم شده است که بتوانید سیستم تلفنی خود را با سیستم‌های مختلف مانند CRM (مدیریت ارتباط با مشتری)، نرم‌افزارهای تماس، سیستم‌های ایمیل و FAX یکپارچه کنید. این یکپارچگی‌ها به شما این امکان را می‌دهند که بهره‌وری و کارایی سیستم‌های مختلف را افزایش دهید و به‌صورت یکپارچه و بدون نیاز به جابجایی میان ابزارهای مختلف، عملیات مختلف را انجام دهید.

---

یکپارچگی با سیستم‌های CRM

سیستم‌های CRM (Customer Relationship Management) برای مدیریت ارتباطات با مشتریان طراحی شده‌اند و یکپارچگی آن‌ها با Issabel می‌تواند به‌طور چشمگیری بهره‌وری را افزایش دهد. با این یکپارچگی، می‌توان اطلاعات تماس مشتریان را به‌طور خودکار در سیستم تلفنی وارد کرد و اطلاعات تماس‌ها، یادداشت‌ها و تاریخچه تماس‌ها را در سیستم CRM ذخیره کرد.

1. یکپارچگی با سیستم‌های CRM مانند SugarCRM و Vtiger:
   • Issabel از طریق ماژول‌های اضافی از جمله “Issabel CRM” می‌تواند با سیستم‌های CRM یکپارچه شود.
   • با استفاده از این ماژول، اطلاعات تماس‌ها به‌صورت خودکار در سیستم CRM ذخیره می‌شود و کاربران می‌توانند مستقیماً از داخل CRM تماس‌ها را مدیریت کنند.
2. پیکربندی یکپارچگی CRM در Issabel:
   • برای نصب و پیکربندی سیستم CRM در Issabel، ابتدا باید ماژول‌های مربوطه را از مخازن نصب کنید.
   • برای نصب ماژول Issabel CRM، دستور زیر را در ترمینال وارد کنید:

   sudo yum install issabel-crm
   

3. پیکربندی از طریق رابط گرافیکی:
   • پس از نصب ماژول، وارد بخش “CRM” در داشبورد Issabel شوید.
   • در اینجا می‌توانید تنظیمات اتصال به سیستم CRM (مانند SugarCRM یا Vtiger) را انجام دهید و پیکربندی‌های مورد نیاز را اعمال کنید.

---

یکپارچگی با نرم‌افزارهای تماس

نرم‌افزارهای تماس به‌عنوان ابزاری برای مدیریت و انجام تماس‌های تلفنی استفاده می‌شوند. سیستم Issabel به‌راحتی می‌تواند با نرم‌افزارهایی مانند Zoiper، X-Lite و MicroSIP یکپارچه شود.

1. یکپارچگی با نرم‌افزارهای SIP:
   • برای یکپارچه‌سازی Issabel با نرم‌افزارهای SIP مانند Zoiper، کافی است تنظیمات SIP Trunk را در Issabel انجام داده و مشخصات آن را در نرم‌افزار تماس وارد کنید.
   • مراحل انجام تنظیمات SIP:
     • ابتدا وارد منوی “PBX” و سپس “Trunks” شوید.
     • یک SIP Trunk جدید ایجاد کرده و اطلاعات مربوط به سرور SIP و پورت‌ها را وارد کنید.
     • پس از ذخیره تنظیمات، این تنظیمات را در نرم‌افزار تماس خود وارد کنید.

   پیکربندی SIP در Issabel: مسیر فایل تنظیمات SIP:
   /etc/asterisk/sip.conf

   برای پیکربندی SIP Trunk به صورت دستی از طریق خط فرمان، دستور زیر را وارد کنید:

   sudo nano /etc/asterisk/sip.conf
   

   در این فایل می‌توانید تنظیمات Trunk خود را به‌صورت زیر اضافه کنید:

   [mytrunk]
   type=peer
   host=sip.provider.com
   username=yourusername
   secret=yourpassword
   

---

یکپارچگی با سیستم‌های ایمیل

سیستم‌های ایمیل برای ارسال و دریافت ایمیل‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. در Issabel، این قابلیت وجود دارد که بتوانید سیستم تلفنی خود را با سیستم‌های ایمیل یکپارچه کرده و تماس‌ها و پیغام‌های صوتی را از طریق ایمیل دریافت و ارسال کنید.

1. ارسال پیام‌های صوتی به ایمیل:
   • می‌توانید تماس‌های ضبط‌شده را به‌صورت خودکار به ایمیل ارسال کنید. برای این کار، تنظیمات مربوط به ارسال ایمیل در Issabel باید پیکربندی شود.
   • برای پیکربندی ارسال ایمیل، وارد “System Settings” و سپس “Email Settings” شوید.
   • در اینجا می‌توانید تنظیمات SMTP سرور خود را وارد کنید و پس از آن تماس‌ها و پیام‌های صوتی را به‌صورت خودکار به ایمیل ارسال کنید.
2. پیکربندی ارسال ایمیل در Issabel: مسیر فایل تنظیمات ایمیل:
   /etc/asterisk/voicemail.conf

   برای پیکربندی ارسال ایمیل از طریق Asterisk:

   sudo nano /etc/asterisk/voicemail.conf
   

   در این فایل، می‌توانید تنظیمات ارسال ایمیل را به‌صورت زیر اعمال کنید:

   [general]
   emailbody=Voicemail received
   emailnotify=yes
   

---

یکپارچگی با سیستم‌های FAX

سیستم‌های FAX به‌طور گسترده در سازمان‌ها و شرکت‌ها برای ارسال و دریافت اسناد استفاده می‌شوند. Issabel از قابلیت یکپارچگی با سیستم‌های FAX از طریق پروتکل‌های T.38 و سیستم‌های FAX نرم‌افزاری مانند Hylafax پشتیبانی می‌کند.

1. یکپارچگی با Hylafax:
   • Hylafax یک سیستم نرم‌افزاری برای ارسال و دریافت FAX است که می‌تواند به‌طور یکپارچه با Issabel کار کند.
   • برای یکپارچگی Issabel با Hylafax، باید ماژول Hylafax را نصب کرده و تنظیمات آن را انجام دهید.
   • برای نصب Hylafax، از دستور زیر استفاده کنید:

   sudo yum install hylafax
   

2. پیکربندی یکپارچگی FAX در Issabel:
   • بعد از نصب Hylafax، باید مسیر فایل تنظیمات FAX را بررسی کنید. مسیر فایل تنظیمات FAX:
     /etc/asterisk/fax.conf

   برای ویرایش تنظیمات FAX:

   sudo nano /etc/asterisk/fax.conf
   

   در این فایل می‌توانید تنظیمات مربوط به ارسال و دریافت FAX را پیکربندی کنید:

   [general]
   faxdetect=yes
   

---

جمع‌بندی

در Issabel، قابلیت‌های یکپارچگی با دیگر سیستم‌ها مانند CRM، نرم‌افزارهای تماس، سیستم‌های ایمیل و FAX وجود دارد که به شما این امکان را می‌دهند که سیستم تلفنی خود را با سایر ابزارهای مورد استفاده در سازمان یکپارچه کنید. این یکپارچگی‌ها شامل ارتباط با سیستم‌های CRM برای ذخیره‌سازی اطلاعات تماس، اتصال به نرم‌افزارهای SIP برای مدیریت تماس‌ها، ارسال و دریافت ایمیل‌ها برای پیغام‌های صوتی، و یکپارچگی با سیستم‌های FAX برای ارسال و دریافت اسناد می‌باشند. پیکربندی این امکانات از طریق رابط گرافیکی و خط فرمان امکان‌پذیر است و تمامی تنظیمات در فایل‌های مربوطه قابل تغییر و تنظیم می‌باشند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”امنیت سیستم و قابلیت پشتیبان‌گیری” subtitle=”توضیحات کامل”]امنیت سیستم‌های تلفنی VoIP مانند Issabel از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا این سیستم‌ها می‌توانند هدف حملات سایبری مختلف قرار بگیرند. همچنین، پشتیبان‌گیری از اطلاعات و تنظیمات سیستم، از جمله تماس‌ها، پیام‌های صوتی، و تنظیمات سیستم، برای اطمینان از حفظ داده‌ها در صورت بروز مشکلات یا خرابی سیستم حیاتی است. در این بخش، به بررسی ویژگی‌های امنیتی Issabel و روش‌های پشتیبان‌گیری آن خواهیم پرداخت.

---

امنیت سیستم در Issabel

برای محافظت از سیستم Issabel در برابر تهدیدات امنیتی، چندین ویژگی و تکنیک مختلف امنیتی در این سیستم گنجانده شده است. از جمله این ویژگی‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. فایروال و محدود کردن دسترسی‌ها:
   • در Issabel، می‌توان از فایروال برای محدود کردن دسترسی به سرویس‌های مختلف استفاده کرد. فایروال برای جلوگیری از دسترسی‌های غیرمجاز به سیستم اهمیت زیادی دارد.
   • برای تنظیمات فایروال، می‌توانید از ابزارهای استاندارد مانند iptables استفاده کنید.

   پیکربندی فایروال: مسیر فایل تنظیمات فایروال:
   /etc/sysconfig/iptables

   برای ویرایش این فایل و اعمال تنظیمات فایروال، دستور زیر را وارد کنید:

   sudo nano /etc/sysconfig/iptables
   

   برای باز کردن پورت‌های خاص مانند SIP (5060) و IAX (4569) در فایروال، می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

   -A INPUT -p udp --dport 5060 -j ACCEPT
   -A INPUT -p udp --dport 4569 -j ACCEPT
   

2. رمزگذاری تماس‌ها:
   • برای حفاظت از اطلاعات تماس، Issabel از تکنیک‌های رمزگذاری مانند TLS برای SIP Trunks و SRTP برای رمزگذاری تماس‌های صوتی پشتیبانی می‌کند.
   • برای فعال کردن رمزگذاری TLS، شما باید در تنظیمات SIP خود، گزینه tls را فعال کنید.

   پیکربندی TLS در Issabel: مسیر فایل تنظیمات SIP:
   /etc/asterisk/sip.conf

   برای فعال‌سازی TLS در فایل تنظیمات SIP، دستور زیر را وارد کنید:

   sudo nano /etc/asterisk/sip.conf
   

   سپس، تنظیمات زیر را اضافه کنید:

   [general]
   tlsenable=yes
   tlsbindaddr=0.0.0.0
   tlscertfile=/etc/asterisk/keys/asterisk.pem
   tlscafile=/etc/asterisk/keys/ca.crt
   

3. احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA):
   • برای افزایش امنیت دسترسی به سیستم Issabel، می‌توانید از احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) استفاده کنید.
   • برای فعال‌سازی 2FA، از ماژول‌های اضافی مانند Google Authenticator می‌توانید استفاده کنید.
   • در این حالت، پس از وارد کردن رمز عبور، باید یک کد تایید از برنامه Google Authenticator وارد کنید.

---

قابلیت پشتیبان‌گیری در Issabel

پشتیبان‌گیری منظم از سیستم‌های VoIP برای جلوگیری از از دست دادن اطلاعات مهم نظیر تنظیمات SIP Trunk، تماس‌های ضبط‌شده و پیکربندی‌های سیستم ضروری است. در Issabel، ابزارهایی برای انجام پشتیبان‌گیری خودکار یا دستی از سیستم وجود دارد.

1. پشتیبان‌گیری از تنظیمات سیستم:
   • برای پشتیبان‌گیری از تنظیمات Issabel، می‌توانید از ابزارهای داخلی مانند Backup & Restore استفاده کنید که به شما این امکان را می‌دهد تا تنظیمات و اطلاعات سیستم را به‌راحتی ذخیره کرده و در صورت نیاز به بازیابی، از آن استفاده کنید.
   • برای دسترسی به این ابزار، وارد رابط کاربری Issabel شوید و به بخش “Backup & Restore” بروید.
2. پشتیبان‌گیری از پایگاه داده:
   • برای پشتیبان‌گیری از پایگاه داده، می‌توانید از دستورات MySQL استفاده کنید تا یک نسخه پشتیبان از داده‌های Issabel تهیه کنید.
   • برای پشتیبان‌گیری از پایگاه داده، دستور زیر را وارد کنید:

   mysqldump -u root -p --all-databases > /var/backups/issabel_backup.sql
   

   این دستور یک نسخه پشتیبان از تمام پایگاه‌های داده سیستم تهیه می‌کند.

3. پشتیبان‌گیری از فایل‌های ضبط تماس:
   • برای پشتیبان‌گیری از فایل‌های ضبط تماس، می‌توانید از ابزارهایی مانند rsync استفاده کنید تا این فایل‌ها را به یک سرور پشتیبان منتقل کنید.
   • دستور پشتیبان‌گیری از فایل‌های ضبط تماس:

   rsync -av /var/spool/asterisk/monitor/ /path/to/backup/folder/
   

4. پشتیبان‌گیری از تنظیمات Asterisk:
   • برای پشتیبان‌گیری از تنظیمات Asterisk که در Issabel استفاده می‌شود، می‌توانید از ابزار tar برای فشرده‌سازی و ذخیره این تنظیمات استفاده کنید.
   • دستور پشتیبان‌گیری از تنظیمات Asterisk:

   tar -czf /path/to/backup/asterisk_config_backup.tar.gz /etc/asterisk/
   

5. پشتیبان‌گیری خودکار با استفاده از Cron:
   • برای انجام پشتیبان‌گیری به‌صورت منظم، می‌توانید از Cron برای زمان‌بندی این عملیات استفاده کنید.
   • برای ایجاد یک کران جاب برای پشتیبان‌گیری روزانه، دستور زیر را وارد کنید:

   sudo crontab -e
   

   سپس دستور پشتیبان‌گیری روزانه را اضافه کنید:

   0 2 * * * /usr/bin/mysqldump -u root -p --all-databases > /var/backups/issabel_backup.sql
   

---

جمع‌بندی

امنیت و پشتیبان‌گیری در Issabel بخش‌های حیاتی برای تضمین حفظ داده‌ها و محافظت در برابر تهدیدات امنیتی هستند. برای امنیت سیستم، می‌توان از روش‌هایی نظیر فایروال، رمزگذاری تماس‌ها با استفاده از TLS و SRTP، و احراز هویت دو مرحله‌ای استفاده کرد. همچنین، پشتیبان‌گیری منظم از تنظیمات سیستم، پایگاه داده و فایل‌های ضبط تماس با استفاده از ابزارهایی مانند MySQL Dump و Rsync از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. با این روش‌ها می‌توان از اطلاعات و تنظیمات سیستم Issabel محافظت کرده و در صورت بروز مشکلات، به‌راحتی آن‌ها را بازیابی کرد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. تفاوت Issabel با Asterisk”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”شرح تفاوت‌های کلیدی بین Issabel و Asterisk (Issabel به‌عنوان یک رابط گرافیکی برای Asterisk)” subtitle=”توضیحات کامل”]Asterisk و Issabel هر دو ابزارهای پیشرفته‌ای برای مدیریت سیستم‌های تلفنی VoIP هستند، اما با تفاوت‌های قابل‌توجهی در سطح عملکرد و قابلیت‌ها از یکدیگر متمایز می‌شوند. Asterisk یک سیستم تلفنی منبع باز است که قابلیت‌های فراوانی را برای ایجاد و مدیریت سیستم‌های VoIP فراهم می‌کند. در حالی که Issabel به‌عنوان یک رابط کاربری گرافیکی (GUI) برای Asterisk طراحی شده است، به کاربران این امکان را می‌دهد تا با استفاده از یک رابط کاربری ساده‌تر، به مدیریت و پیکربندی Asterisk بپردازند.

---

Asterisk: سیستم تلفنی منبع باز

Asterisk به‌عنوان یک سیستم تلفنی منبع باز، هسته‌ی اصلی بسیاری از سیستم‌های تلفنی VoIP و PBX است. این نرم‌افزار به‌طور گسترده برای پیاده‌سازی ارتباطات تلفنی، تماس‌های صوتی، و پیاده‌سازی خدمات VoIP در کسب‌وکارهای مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد.

1. ویژگی‌ها و قابلیت‌ها:
   • انعطاف‌پذیری بالا: Asterisk به‌عنوان یک سیستم تلفنی منبع باز، به کاربران این امکان را می‌دهد که به‌طور کامل آن را سفارشی‌سازی کرده و ویژگی‌های مختلفی مانند مدیریت تماس، سیستم‌های پاسخ‌گوی خودکار (IVR)، صندوق پستی صوتی، سیستم‌های صف تماس (Queue)، و غیره را پیاده‌سازی کنند.
   • پشتیبانی از پروتکل‌های VoIP: Asterisk از پروتکل‌های مختلف VoIP مانند SIP و IAX پشتیبانی می‌کند و به کاربران این امکان را می‌دهد که با استفاده از این پروتکل‌ها، تماس‌های صوتی را برقرار کنند.
   • عدم رابط کاربری گرافیکی (GUI): Asterisk در اصل یک ابزار خط فرمان است که برای پیکربندی و مدیریت آن به دستورات CLI نیاز است. این امر برای کاربرانی که آشنایی با خط فرمان دارند مناسب است، اما ممکن است برای برخی از کاربران مبتدی دشوار باشد.
2. پیکربندی و مدیریت:
   • برای پیکربندی Asterisk، کاربران باید فایل‌های پیکربندی مختلف مانند sip.conf و extensions.conf را ویرایش کنند.
   • بسیاری از تنظیمات و پیکربندی‌ها از طریق دستورات خط فرمان یا ویرایش مستقیم فایل‌ها انجام می‌شود که ممکن است نیاز به تخصص در مدیریت سیستم‌های لینوکس و VoIP داشته باشد.

---

Issabel: رابط کاربری گرافیکی برای Asterisk

Issabel یک سیستم نرم‌افزاری است که به‌عنوان یک رابط کاربری گرافیکی برای Asterisk طراحی شده است. هدف اصلی Issabel این است که فرآیندهای پیچیده پیکربندی و مدیریت Asterisk را ساده‌سازی کرده و به کاربران این امکان را بدهد که به‌راحتی از ویژگی‌های قدرتمند Asterisk استفاده کنند.

1. ویژگی‌ها و قابلیت‌ها:
   • رابط کاربری گرافیکی (GUI): Issabel به‌عنوان یک رابط کاربری گرافیکی برای Asterisk عمل می‌کند و تمامی تنظیمات و پیکربندی‌های مختلف را از طریق یک رابط کاربری بصری و ساده ارائه می‌دهد. این رابط کاربری برای کسانی که آشنایی با خط فرمان ندارند، بسیار کاربرپسند است.
   • مدیریت ساده تماس‌ها و کاربران: Issabel به‌کاربران این امکان را می‌دهد که تماس‌ها، کاربران و دستگاه‌های تلفنی را به‌راحتی مدیریت کنند. این کار به کمک فرم‌ها و رابط‌های گرافیکی ساده و قابل درک انجام می‌شود.
   • ویژگی‌های اضافی: علاوه بر ویژگی‌های اصلی Asterisk، Issabel ابزارهایی برای مدیریت تماس‌ها، ضبط تماس، گزارش‌گیری، مدیریت صندوق پستی صوتی، و تنظیمات پیشرفته PBX نیز ارائه می‌دهد.
   • مدیریت از راه دور: Issabel امکانات مدیریت از راه دور را فراهم می‌کند که به مدیران این امکان را می‌دهد تا از هر نقطه‌ای به سیستم دسترسی داشته و آن را مدیریت کنند.
2. پیکربندی و مدیریت:
   • در Issabel، بیشتر تنظیمات و پیکربندی‌ها از طریق پنل مدیریتی انجام می‌شود که به کاربران اجازه می‌دهد تا بدون نیاز به ویرایش فایل‌های پیکربندی دستی، تنظیمات سیستم را اعمال کنند.
   • همچنین، بسیاری از وظایف پیچیده که در Asterisk نیاز به دستورات CLI دارند، در Issabel از طریق صفحات تنظیمات گرافیکی انجام می‌شود.

---

تفاوت‌های کلیدی

1. رابط کاربری:
   • Asterisk فاقد رابط کاربری گرافیکی است و تنها از طریق خط فرمان و ویرایش فایل‌های پیکربندی قابل مدیریت است.
   • Issabel با ارائه یک رابط کاربری گرافیکی (GUI) فرآیند پیکربندی و مدیریت Asterisk را برای کاربران ساده‌تر می‌کند.
2. سطح دسترسی و پیکربندی:
   • Asterisk برای تنظیمات نیاز به دانش عمیق از خط فرمان و فایل‌های پیکربندی دارد.
   • Issabel به‌عنوان یک رابط گرافیکی، بسیاری از تنظیمات را به‌صورت بصری و از طریق فرم‌ها و منوهای گرافیکی قابل دسترسی می‌کند.
3. ویژگی‌های اضافی:
   • Asterisk ویژگی‌های پیشرفته‌ای برای مدیریت تماس‌ها، IVR، صف تماس‌ها و سایر قابلیت‌های VoIP دارد، اما نیاز به تنظیمات دستی و پیکربندی پیچیده دارد.
   • Issabel علاوه بر ارائه دسترسی آسان به ویژگی‌های Asterisk، ابزارهایی برای گزارش‌گیری، نظارت بر کیفیت تماس‌ها، مدیریت صندوق پستی صوتی، و تنظیمات اضافی را نیز ارائه می‌دهد.
4. کاربران هدف:
   • Asterisk بیشتر برای مدیران سیستم و متخصصان VoIP مناسب است که آشنایی با خط فرمان دارند.
   • Issabel برای کسانی که به دنبال یک راه‌حل ساده و گرافیکی برای مدیریت Asterisk هستند، مناسب‌تر است.

---

جمع‌بندی

Asterisk و Issabel هر دو ابزارهای قدرتمند در دنیای VoIP هستند، اما با رویکردهای متفاوت. Asterisk یک سیستم تلفنی منبع باز است که انعطاف‌پذیری بسیار بالایی دارد، اما برای مدیریت و پیکربندی آن نیاز به دانش فنی و تسلط بر خط فرمان است. در مقابل، Issabel به‌عنوان یک رابط کاربری گرافیکی برای Asterisk، فرآیندهای پیکربندی و مدیریت را ساده‌تر کرده و به کاربران این امکان را می‌دهد که بدون نیاز به تخصص فنی، از ویژگی‌های پیشرفته Asterisk استفاده کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”معرفی قابلیت‌های گرافیکی Issabel در مقابل تنظیمات خط فرمان در Asterisk” subtitle=”توضیحات کامل”]Asterisk و Issabel هر دو به‌عنوان ابزارهای قدرتمند در حوزه VoIP شناخته می‌شوند. Asterisk در اصل یک سیستم تلفنی منبع باز است که به‌طور گسترده برای پیاده‌سازی سیستم‌های PBX و VoIP مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما نیاز به پیکربندی از طریق خط فرمان دارد. در مقابل، Issabel به‌عنوان یک رابط گرافیکی برای Asterisk، امکانات و قابلیت‌های آن را از طریق یک رابط کاربری ساده و بصری به کاربران ارائه می‌دهد. در این بخش، به بررسی قابلیت‌های گرافیکی Issabel و نحوه مقایسه آن با تنظیمات خط فرمان در Asterisk خواهیم پرداخت.

---

قابلیت‌های گرافیکی Issabel

Issabel به‌عنوان یک سیستم مدیریت VoIP مبتنی بر Asterisk، قابلیت‌های گرافیکی بسیار کاربردی و ساده‌ای را برای پیکربندی و مدیریت سیستم ارائه می‌دهد. این قابلیت‌ها به‌ویژه برای کاربرانی که به خط فرمان آشنایی ندارند یا تمایل به استفاده از رابط گرافیکی دارند، بسیار مفید است.

1. رابط کاربری گرافیکی (GUI):
   • Issabel یک رابط کاربری گرافیکی بسیار ساده و کاربرپسند برای مدیریت سیستم‌های Asterisk فراهم می‌آورد.
   • این رابط شامل داشبوردهایی برای نمایش وضعیت کلی سیستم، تماس‌ها، صف‌ها و کاربران است.
   • دسترسی به تنظیمات مختلف از طریق منوهای قابل دسترس، فرم‌ها و صفحات تنظیمات انجام می‌شود.
2. مدیریت کاربران و تلفن‌ها:
   • از طریق GUI می‌توان به‌راحتی کاربران جدید اضافه کرد، تنظیمات آن‌ها را ویرایش کرد و دستگاه‌های تلفنی را مدیریت نمود.
   • می‌توان کاربران را در گروه‌های مختلف قرار داد، برای آن‌ها ویژگی‌های خاص تعیین کرد و همچنین دسترسی به ویژگی‌های مختلف سیستم را تنظیم نمود.
3. پیکربندی VoIP و پروتکل‌ها:
   • Issabel امکان پیکربندی و مدیریت پروتکل‌های VoIP مانند SIP و IAX را از طریق صفحات تنظیمات گرافیکی فراهم می‌کند.
   • کاربران می‌توانند تنظیمات مربوط به NAT، کدک‌ها، DTMF و سایر ویژگی‌های مرتبط با پروتکل‌های VoIP را به‌سادگی تنظیم کنند.
4. مدیریت تماس‌ها و صف‌ها:
   • مدیریت صف‌های تماس، IVR، ضبط تماس‌ها، مسیریابی تماس‌ها، و مدیریت تماس‌ها از طریق پنل گرافیکی Issabel به‌راحتی امکان‌پذیر است.
   • این تنظیمات شامل تعریف مسیرهای ورودی و خروجی، صف‌ها و گروه‌های تماس می‌شود.
5. گزارش‌گیری و نظارت:
   • Issabel امکانات گزارش‌گیری و نظارت بر کیفیت تماس‌ها، میزان مصرف منابع، و وضعیت سیستم را به‌طور گرافیکی فراهم می‌آورد.
   • این گزارش‌ها می‌توانند شامل اطلاعاتی مانند تعداد تماس‌های ورودی و خروجی، کیفیت تماس‌ها، و وضعیت سیستم باشند.

---

تنظیمات خط فرمان در Asterisk

در مقابل، Asterisk به‌عنوان یک سیستم تلفنی کاملاً منبع باز، بیشتر بر اساس دستورات خط فرمان و فایل‌های پیکربندی کار می‌کند. این امر می‌تواند برای مدیران سیستم‌هایی که آشنایی به خط فرمان دارند مناسب باشد، اما برای کاربران مبتدی می‌تواند پیچیده باشد.

1. پیکربندی دستی فایل‌ها:
   • برای پیکربندی Asterisk، باید فایل‌های مختلف پیکربندی مانند sip.conf, extensions.conf, iax.conf و manager.conf ویرایش شوند.
   • این فایل‌ها باید به‌صورت دستی و با دقت ویرایش شوند تا ویژگی‌های مختلف Asterisk تنظیم گردد.
   • برای مثال، برای تنظیمات SIP در Asterisk، باید فایل sip.conf ویرایش شود که شامل اطلاعات مربوط به کاربران SIP و تنظیمات NAT، کدک‌ها و ویژگی‌های دیگر است.

   nano /etc/asterisk/sip.conf
   

   در این فایل، می‌توانید کاربران SIP و پروفایل‌های مختلف آن‌ها را به‌طور دستی پیکربندی کنید.

2. دستورات CLI:
   • Asterisk همچنین از یک رابط خط فرمان برای مدیریت سیستم استفاده می‌کند. این دستورات شامل اجرای عملیات مختلف مانند بارگذاری ماژول‌ها، بررسی وضعیت سیستم، مشاهده تماس‌ها و اجرای تست‌ها می‌شود.

   برای مثال، دستور زیر برای مشاهده وضعیت سیستم Asterisk استفاده می‌شود:

   asterisk -r
   

   پس از وارد شدن به محیط خط فرمان Asterisk، می‌توانید وضعیت مختلف سیستم مانند وضعیت خطوط SIP، کانال‌ها، و تماس‌ها را مشاهده کنید.

3. ماژول‌ها و ماژول‌های قابل تنظیم:
   • Asterisk امکان بارگذاری و پیکربندی ماژول‌های مختلف را از طریق خط فرمان فراهم می‌آورد. این ماژول‌ها می‌توانند ویژگی‌های مختلف مانند سیستم‌های IVR، صف‌ها، ضبط تماس‌ها و غیره را پیاده‌سازی کنند.
4. تست و عیب‌یابی:
   • در Asterisk، برای تست و عیب‌یابی سیستم، کاربران باید از دستورات CLI برای بررسی وضعیت تماس‌ها، تنظیمات شبکه، خطاها و لاگ‌ها استفاده کنند.

   برای بررسی وضعیت تماس‌ها می‌توان از دستور زیر استفاده کرد:

   core show channels
   

---

مقایسه قابلیت‌های گرافیکی Issabel و تنظیمات خط فرمان Asterisk

ویژگی	Issabel (GUI)	Asterisk (CLI)
رابط کاربری	گرافیکی و کاربرپسند	خط فرمان
مدیریت کاربران و تلفن‌ها	از طریق فرم‌ها و پنل‌ها	ویرایش فایل‌های پیکربندی
پیکربندی پروتکل‌ها	تنظیمات گرافیکی برای SIP و IAX	ویرایش فایل‌های sip.conf و iax.conf
مدیریت تماس‌ها و صف‌ها	از طریق رابط گرافیکی ساده	ویرایش فایل‌ها و تنظیمات دستی
گزارش‌گیری و نظارت	گزارش‌گیری گرافیکی و نظارت بر سیستم	استفاده از دستورات CLI برای بررسی وضعیت
نیاز به تخصص	مناسب برای کاربران مبتدی	نیاز به آشنایی با خط فرمان و پیکربندی دستی

---

جمع‌بندی

در نهایت، Issabel و Asterisk هر دو ابزارهای بسیار قدرتمند برای مدیریت سیستم‌های تلفنی VoIP هستند. Issabel با ارائه یک رابط کاربری گرافیکی (GUI)، فرآیندهای پیکربندی و مدیریت سیستم را برای کاربران ساده‌تر کرده و به کسانی که آشنایی با خط فرمان ندارند این امکان را می‌دهد که از تمامی قابلیت‌های Asterisk بهره‌برداری کنند. در مقابل، Asterisk به‌عنوان یک سیستم منبع باز و مبتنی بر خط فرمان، بیشتر برای کاربران متخصص و کسانی که تجربه کار با خط فرمان دارند مناسب است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی مزایای استفاده از Issabel برای کاربران مبتدی و محیط‌های تجاری کوچک و متوسط” subtitle=”توضیحات کامل”]Issabel یک سیستم مبتنی بر Asterisk است که به‌ویژه برای کاربران مبتدی و محیط‌های تجاری کوچک و متوسط طراحی شده است. این سیستم با ارائه یک رابط کاربری گرافیکی (GUI) بسیار ساده و کاربرپسند، بسیاری از پیچیدگی‌های Asterisk را مخفی کرده و به کاربران این امکان را می‌دهد که بدون نیاز به دانش عمیق از خط فرمان، سیستم‌های VoIP را مدیریت و پیکربندی کنند. در این بخش، به بررسی مزایای استفاده از Issabel برای این گروه‌ها می‌پردازیم.

---

1. رابط کاربری گرافیکی ساده و قابل دسترس

Issabel با استفاده از یک رابط کاربری گرافیکی، امکان مدیریت سیستم‌های VoIP را برای کاربران مبتدی بسیار ساده می‌کند. از آنجا که کاربران نیاز به نوشتن دستورات پیچیده یا ویرایش فایل‌های پیکربندی دستی ندارند، فرآیند پیکربندی سیستم به‌راحتی از طریق فرم‌ها و منوهای گرافیکی انجام می‌شود.

• اضافه کردن کاربر جدید: در Issabel برای افزودن یک کاربر جدید، فقط کافی است اطلاعات کاربر را وارد کرده و تنظیمات مختلف از جمله شماره تلفن و ویژگی‌ها را انتخاب کنید.
• مدیریت تماس‌ها و صف‌ها: ایجاد صف‌های تماس، گروه‌های تماس، تنظیمات IVR و مسیریابی تماس‌ها از طریق یک داشبورد گرافیکی قابل انجام است.

به عنوان مثال، برای اضافه کردن یک کاربر جدید در Issabel، می‌توان به راحتی از طریق رابط کاربری به بخش “Users” رفته و کاربران را مدیریت کرد.

---

2. مقرون به‌صرفه بودن و آسانی در پیاده‌سازی برای محیط‌های تجاری کوچک و متوسط

در محیط‌های تجاری کوچک و متوسط، نیاز به یک سیستم تلفنی با هزینه کم و نصب ساده وجود دارد. Issabel این ویژگی‌ها را ارائه می‌دهد، زیرا نصب آن بسیار ساده است و نیازی به پیکربندی پیچیده یا سخت‌افزار گران‌قیمت ندارد. همچنین، با استفاده از این سیستم می‌توان یک سیستم تلفنی مقیاس‌پذیر و کارآمد را به‌راحتی پیاده‌سازی کرد.

• نصب ساده: نصب Issabel تنها چند مرحله ساده دارد و پس از نصب، تمامی تنظیمات از طریق پنل گرافیکی قابل انجام است.
• پشتیبانی از SIP Trunks و VoIP: کاربران می‌توانند از پروتکل‌های VoIP مختلف نظیر SIP برای اتصال به سرویس‌دهندگان تلفنی و پیاده‌سازی سیستم تلفنی خود استفاده کنند.

برای نصب Issabel، کافی است دستورالعمل‌های موجود در مستندات رسمی را دنبال کرده و سیستم را از طریق فایل ISO نصب کنید.

---

3. مدیریت از راه دور

یکی از ویژگی‌های مهم Issabel، قابلیت مدیریت سیستم از راه دور است. این امکان به مدیران سیستم این اجازه را می‌دهد که به‌راحتی سیستم VoIP خود را بدون نیاز به حضور فیزیکی در محل کنترل کنند.

• دسترسی از راه دور: با استفاده از رابط وب، مدیران سیستم می‌توانند از هر مکانی به سیستم وصل شوند و آن را مدیریت کنند.
• پشتیبانی از VPN: در صورتی که امنیت بیشتری مورد نیاز باشد، می‌توان از VPN برای دسترسی ایمن به رابط کاربری Issabel استفاده کرد.

برای مدیریت Issabel از راه دور، کافی است تنظیمات دسترسی به رابط وب را در فایل /etc/httpd/conf/httpd.conf انجام دهید و سپس از طریق مرورگر به رابط وب دسترسی پیدا کنید.

nano /etc/httpd/conf/httpd.conf

---

4. گزارش‌گیری و نظارت بر سیستم

Issabel امکانات گرافیکی مناسبی برای گزارش‌گیری و نظارت بر کیفیت خدمات ارائه می‌دهد. این ویژگی‌ها برای محیط‌های تجاری کوچک و متوسط که نیاز به نظارت دقیق و به‌موقع دارند بسیار مفید است.

• گزارش تماس‌ها: امکان دریافت گزارش‌های دقیق از تماس‌ها، مدت زمان مکالمات، وضعیت تماس‌ها و مصرف منابع سیستم.
• نظارت بر کیفیت خدمات: مدیران سیستم می‌توانند کیفیت تماس‌ها را بررسی کرده و از امکانات مانیتورینگ برای شناسایی مشکلات و بهینه‌سازی سیستم استفاده کنند.

---

5. پشتیبانی از چندین پروتکل VoIP

Issabel از پروتکل‌های VoIP مختلف مانند SIP و IAX پشتیبانی می‌کند. این به کاربران این امکان را می‌دهد که به‌راحتی به سرویس‌دهندگان مختلف VoIP متصل شده و تنظیمات مربوط به پروتکل‌ها را به‌سادگی انجام دهند.

• پیکربندی SIP: کاربران می‌توانند تنظیمات SIP را از طریق رابط گرافیکی Issabel پیکربندی کنند.
• پیکربندی IAX: علاوه بر SIP، Issabel همچنین از IAX پشتیبانی می‌کند که برای برخی محیط‌های تجاری بسیار مناسب است.

برای پیکربندی SIP در Issabel، مسیر تنظیمات sip.conf در Asterisk باید ویرایش شود که به‌صورت گرافیکی در بخش “Trunks” قابل انجام است.

---

6. پشتیبانی از ویژگی‌های پیشرفته مانند IVR و Queue ها

Issabel امکانات پیشرفته‌ای مانند سیستم‌های IVR (Interactive Voice Response) و Queue (صف تماس‌ها) را برای بهبود تجربه کاربری و افزایش بهره‌وری سیستم تلفنی فراهم می‌آورد.

• سیستم IVR: با استفاده از رابط کاربری گرافیکی Issabel، می‌توان سیستم IVR را برای مدیریت تماس‌ها و هدایت آن‌ها به قسمت‌های مختلف تنظیم کرد.
• صف تماس‌ها (Queue): امکان ایجاد صف تماس و مدیریت اولویت‌ها، زمان انتظار و ویژگی‌های مختلف صف‌ها به‌راحتی از طریق Issabel انجام می‌شود.

---

جمع‌بندی

استفاده از Issabel برای کاربران مبتدی و محیط‌های تجاری کوچک و متوسط مزایای زیادی به همراه دارد. این سیستم با فراهم آوردن یک رابط کاربری گرافیکی ساده و کاربرپسند، نصب آسان، پشتیبانی از پروتکل‌های VoIP مختلف و قابلیت‌های پیشرفته مانند گزارش‌گیری و مدیریت از راه دور، تجربه کاربری بسیار خوبی را برای مدیران سیستم فراهم می‌آورد. همچنین، Issabel با ارائه امکان مدیریت ساده و مقیاس‌پذیر، برای کسب‌وکارهای کوچک و متوسط گزینه‌ای مقرون به‌صرفه و کارآمد است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. کاربردهای Issabel در مراکز تماس و سیستم‌های VoIP”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از Issabel در راه‌اندازی و مدیریت سیستم‌های VoIP” subtitle=”توضیحات کامل”]Issabel یک سیستم تلفنی مبتنی بر Asterisk است که با ارائه یک رابط کاربری گرافیکی (GUI) امکانات متعددی را برای راه‌اندازی، پیکربندی و مدیریت سیستم‌های VoIP در اختیار کاربران می‌گذارد. در این بخش به بررسی نحوه استفاده از Issabel در راه‌اندازی و مدیریت سیستم‌های VoIP می‌پردازیم و تنظیمات مختلف آن را از طریق رابط گرافیکی و دستورات خط فرمان (CLI) توضیح می‌دهیم.

---

1. نصب Issabel

اولین مرحله برای استفاده از Issabel، نصب آن بر روی سرور است. این کار به راحتی با استفاده از فایل ISO رسمی Issabel انجام می‌شود.

مراحل نصب:

1. دانلود فایل ISO از وب‌سایت رسمی Issabel
2. بوت سیستم از روی ISO و پیروی از مراحل نصب گرافیکی
3. تنظیمات اولیه شامل زبان، شبکه و دیگر پیکربندی‌های سیستم

پس از نصب، سیستم آماده است تا از طریق رابط گرافیکی برای پیکربندی و مدیریت استفاده شود.

---

2. پیکربندی SIP Trunk

برای راه‌اندازی سیستم VoIP و اتصال به ارائه‌دهندگان خدمات تلفنی، باید یک SIP Trunk پیکربندی شود. Issabel به‌صورت گرافیکی این امکان را فراهم می‌آورد که بتوانید به راحتی SIP Trunk خود را تنظیم کرده و ارتباطات خارجی را برقرار کنید.

گام‌های پیکربندی SIP Trunk در Issabel:

1. وارد پنل مدیریت Issabel شوید.
2. به بخش “PBX” رفته و گزینه “Trunks” را انتخاب کنید.
3. گزینه “Add SIP Trunk” را انتخاب کنید.
4. در فرم بازشده اطلاعات مربوط به SIP Trunk را وارد کنید، شامل:
   • نام Trunk
   • آدرس IP یا دامنه ارائه‌دهنده
   • شماره پورت SIP (معمولاً 5060)
   • اطلاعات احراز هویت (Username و Password)

در اینجا یک مثال ساده از تنظیمات SIP Trunk در فایل sip.conf آورده شده است:

nano /etc/asterisk/sip.conf

در این فایل، تنظیمات مشابه زیر را وارد می‌کنید:

[MySIPTrunk]
type=friend
host=sip.provider.com
port=5060
username=myusername
secret=mypassword
fromuser=myusername
fromdomain=sip.provider.com
context=incoming

---

3. پیکربندی داخلی‌ها (Extensions)

برای راه‌اندازی داخلی‌ها و ارتباطات داخلی در سیستم VoIP، نیاز به پیکربندی داخلی‌ها دارید. این کار از طریق رابط کاربری Issabel به راحتی انجام می‌شود.

گام‌های پیکربندی داخلی‌ها:

1. به بخش “PBX” رفته و گزینه “Extensions” را انتخاب کنید.
2. گزینه “Add Extension” را انتخاب کنید.
3. در فرم مربوطه اطلاعات داخلی را وارد کنید، مانند:
   • شماره داخلی
   • نوع دستگاه (مثل SIP Phone)
   • رمز عبور
   • آدرس MAC برای دستگاه‌های خاص
4. پس از وارد کردن اطلاعات، تنظیمات را ذخیره کنید.

در صورت نیاز به پیکربندی دستی، می‌توانید فایل extensions.conf را ویرایش کرده و تنظیمات داخلی‌ها را به‌صورت دستی وارد کنید:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

برای یک داخلی جدید به‌طور مثال:

[internal]
exten => 1001,1,Dial(SIP/1001)
exten => 1002,1,Dial(SIP/1002)

---

4. پیکربندی IVR (Interactive Voice Response)

IVR یکی از ویژگی‌های پرکاربرد است که به شما امکان می‌دهد تماس‌ها را به‌طور خودکار به قسمت‌های مختلف هدایت کنید. Issabel این امکان را از طریق رابط گرافیکی فراهم می‌آورد.

گام‌های پیکربندی IVR:

1. به بخش “PBX” بروید و گزینه “IVR” را انتخاب کنید.
2. گزینه “Add IVR” را انتخاب کنید.
3. در فرم بازشده، تنظیمات مربوط به IVR را وارد کنید:
   • نام IVR
   • پیام خوشامدگویی
   • انتخاب گزینه‌های منو برای هدایت تماس‌ها
   • زمان انتظار

برای پیکربندی دستی IVR در Asterisk، می‌توانید فایل extensions.conf را ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

برای اضافه کردن یک IVR جدید:

[ivr-menu]
exten => s,1,Answer()
exten => s,n,Wait(1)
exten => s,n,Background(welcome-message)
exten => 1,1,Dial(SIP/1001)
exten => 2,1,Dial(SIP/1002)

---

5. مدیریت صف تماس‌ها (Queue)

صف تماس‌ها (Queue) به شما این امکان را می‌دهد که تماس‌ها را بین کارکنان مختلف تقسیم کنید. Issabel امکان پیکربندی صف تماس‌ها را از طریق رابط گرافیکی فراهم می‌کند.

گام‌های پیکربندی صف تماس‌ها:

1. وارد پنل Issabel شوید و به بخش “PBX” بروید.
2. گزینه “Queues” را انتخاب کرده و سپس “Add Queue” را کلیک کنید.
3. در فرم بازشده، تنظیمات مختلفی مانند:
   • نام صف
   • اولویت تماس‌ها
   • مدت زمان انتظار
   • تخصیص شماره داخلی‌ها
4. پس از تنظیم، ذخیره کنید.

برای پیکربندی دستی صف تماس‌ها، فایل queues.conf را ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/queues.conf

مثال:

[SupportQueue]
musicclass=default
strategy=ringall
member => SIP/1001
member => SIP/1002

---

6. پشتیبانی از Fax (T.38)

یکی دیگر از ویژگی‌های مهم Issabel، پشتیبانی از ارسال و دریافت فکس با استفاده از پروتکل T.38 است. این ویژگی در بسیاری از سازمان‌ها مورد نیاز است.

گام‌های پیکربندی فکس:

برای پیکربندی ارسال و دریافت فکس در Issabel، باید مطمئن شوید که مودم فکس و سرویس‌دهنده VoIP شما از پروتکل T.38 پشتیبانی می‌کند. برای تنظیمات فکس، می‌توانید از گزینه “Fax” در بخش “PBX” استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

استفاده از Issabel در راه‌اندازی و مدیریت سیستم‌های VoIP، از طریق رابط گرافیکی ساده و قابل‌فهم، امکان مدیریت سیستم‌های پیچیده VoIP را برای کاربران فراهم می‌کند. با استفاده از این سیستم می‌توان به‌راحتی تنظیمات مختلفی مانند SIP Trunk، داخلی‌ها، IVR، صف تماس‌ها و فکس را پیکربندی و مدیریت کرد. همچنین، استفاده از دستورهای خط فرمان برای تنظیمات پیچیده‌تر در کنار پیکربندی‌های گرافیکی، به انعطاف‌پذیری سیستم کمک می‌کند و تجربه کاربری بهتری را برای مدیران سیستم ایجاد می‌کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیاده‌سازی Issabel در مراکز تماس و سازمان‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]پیاده‌سازی Issabel در مراکز تماس و سازمان‌ها به مدیران سیستم این امکان را می‌دهد که یک سیستم VoIP قدرتمند، انعطاف‌پذیر و مقیاس‌پذیر را برای ارتباطات داخلی و خارجی سازمان خود راه‌اندازی کنند. این سیستم به‌ویژه در سازمان‌ها و مراکز تماس به دلیل امکانات گسترده‌اش در زمینه مدیریت تماس‌ها، صف‌ها، گزارش‌گیری، IVR و پشتیبانی از پروتکل‌های مختلف VoIP بسیار مفید است.

در این بخش به بررسی نحوه پیاده‌سازی Issabel در مراکز تماس و سازمان‌ها، تنظیمات مربوطه و تنظیمات مدیریتی آن خواهیم پرداخت. همچنین، تمام تنظیمات و پیکربندی‌ها به‌صورت کامندی و گرافیکی به همراه مسیر فایل‌های مربوطه آورده خواهد شد.

---

1. نصب و پیکربندی Issabel

برای پیاده‌سازی Issabel، اولین گام نصب آن روی سرور است. در اینجا به توضیح مراحل نصب و پیکربندی آن می‌پردازیم.

مراحل نصب:

1. دانلود فایل ISO از وب‌سایت رسمی Issabel.
2. بوت سیستم از روی ISO و طی کردن مراحل نصب گرافیکی.
3. تنظیمات اولیه شامل پیکربندی شبکه، زمان و زبان.

پس از نصب، به داشبورد Issabel دسترسی خواهید داشت و می‌توانید به‌راحتی تنظیمات مختلف را انجام دهید.

---

2. پیکربندی SIP Trunk

برای اتصال به ارائه‌دهندگان خدمات تلفنی و برقراری تماس‌های خارجی، باید یک SIP Trunk پیکربندی شود. این تنظیمات می‌تواند از طریق رابط گرافیکی یا با استفاده از دستورات خط فرمان انجام شود.

گام‌های پیکربندی SIP Trunk از طریق رابط گرافیکی:

1. وارد پنل مدیریت Issabel شوید.
2. به بخش “PBX” بروید و “Trunks” را انتخاب کنید.
3. گزینه “Add SIP Trunk” را انتخاب کنید.
4. اطلاعات SIP Trunk از قبیل:
   • نام Trunk
   • آدرس IP یا دامنه ارائه‌دهنده
   • شماره پورت SIP (معمولاً 5060)
   • اطلاعات احراز هویت (Username و Password)

پیکربندی دستی SIP Trunk در فایل sip.conf:

nano /etc/asterisk/sip.conf

مثال تنظیمات:

[MySIPTrunk]
type=friend
host=sip.provider.com
port=5060
username=myusername
secret=mypassword
fromuser=myusername
fromdomain=sip.provider.com
context=incoming

---

3. پیکربندی داخلی‌ها (Extensions)

برای ارتباطات داخلی، باید داخلی‌ها (Extensions) پیکربندی شوند. این کار می‌تواند به‌راحتی از طریق رابط گرافیکی Issabel انجام شود.

گام‌های پیکربندی داخلی‌ها:

1. به بخش “PBX” بروید و “Extensions” را انتخاب کنید.
2. گزینه “Add Extension” را انتخاب کنید.
3. اطلاعات داخلی از جمله شماره داخلی، نوع دستگاه (SIP Phone)، رمز عبور و آدرس MAC را وارد کنید.

پیکربندی دستی داخلی‌ها در فایل extensions.conf:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

برای اضافه کردن یک داخلی جدید:

[internal]
exten => 1001,1,Dial(SIP/1001)
exten => 1002,1,Dial(SIP/1002)

---

4. پیکربندی IVR (Interactive Voice Response)

IVR یکی از امکانات مفید برای مدیریت تماس‌های ورودی است. با استفاده از IVR، می‌توان تماس‌ها را به‌طور خودکار به بخش‌های مختلف هدایت کرد.

گام‌های پیکربندی IVR:

1. به بخش “PBX” بروید و “IVR” را انتخاب کنید.
2. گزینه “Add IVR” را انتخاب کنید.
3. اطلاعات مربوط به پیام خوشامدگویی و گزینه‌های منو را وارد کنید.

پیکربندی دستی IVR در فایل extensions.conf:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

مثال IVR:

[ivr-menu]
exten => s,1,Answer()
exten => s,n,Wait(1)
exten => s,n,Background(welcome-message)
exten => 1,1,Dial(SIP/1001)
exten => 2,1,Dial(SIP/1002)

---

5. پیکربندی صف تماس‌ها (Queue)

برای مدیریت تماس‌های ورودی و توزیع آن‌ها بین اعضای تیم، صف تماس‌ها (Queue) به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شود.

گام‌های پیکربندی صف تماس‌ها از طریق رابط گرافیکی:

1. به بخش “PBX” بروید و “Queues” را انتخاب کنید.
2. گزینه “Add Queue” را انتخاب کنید.
3. تنظیمات مربوط به صف شامل:
   • اولویت تماس‌ها
   • مدت زمان انتظار
   • تخصیص اعضای صف
4. پس از تکمیل تنظیمات، ذخیره کنید.

پیکربندی دستی صف تماس‌ها در فایل queues.conf:

nano /etc/asterisk/queues.conf

مثال:

[SupportQueue]
musicclass=default
strategy=ringall
member => SIP/1001
member => SIP/1002

---

6. گزارش‌گیری و نظارت بر کیفیت تماس‌ها

Issabel ابزارهای قدرتمندی برای نظارت بر کیفیت تماس‌ها و گزارش‌گیری دارد. با استفاده از این ابزارها، مدیران می‌توانند به‌طور دقیق تماس‌ها، زمان انتظار، کیفیت صدا و سایر پارامترهای مرتبط با تماس‌ها را پیگیری کنند.

گزارش‌گیری در Issabel:

1. به بخش “Reports” بروید.
2. گزینه “Call Reports” را انتخاب کنید تا گزارشات مربوط به تماس‌ها را مشاهده کنید.
3. برای نظارت دقیق‌تر بر کیفیت تماس‌ها، می‌توان از ابزارهایی مانند “Asterisk CLI” برای بررسی logهای تماس استفاده کرد.

دستورات CLI برای نظارت بر کیفیت تماس‌ها:

برای مشاهده لاگ تماس‌ها:

asterisk -rvv

برای بررسی کیفیت تماس‌ها:

sip show peer <peername>

---

7. پشتیبانی از Fax (T.38)

در مراکز تماس و سازمان‌ها ممکن است نیاز به ارسال و دریافت فکس نیز وجود داشته باشد. Issabel پشتیبانی کامل از پروتکل T.38 برای ارسال و دریافت فکس‌ها فراهم می‌آورد.

پیکربندی فکس:

برای پیکربندی فکس، از گزینه “Fax” در بخش “PBX” استفاده کنید.

---

جمع‌بندی

پیاده‌سازی Issabel در مراکز تماس و سازمان‌ها به‌راحتی امکان‌پذیر است و می‌تواند تمام نیازهای ارتباطی سازمان را برآورده کند. از امکانات آن می‌توان به پیکربندی SIP Trunk، داخلی‌ها، IVR، صف تماس‌ها، نظارت بر کیفیت تماس‌ها و پشتیبانی از فکس اشاره کرد. استفاده از رابط گرافیکی Issabel برای مدیران سیستم مبتدی مناسب است، در حالی که دستورات خط فرمان برای کاربران پیشرفته‌تر نیز در دسترس است. با این قابلیت‌ها، Issabel یک راه‌حل جامع و کارآمد برای مراکز تماس و سازمان‌ها به‌شمار می‌آید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی ویژگی‌های Issabel برای مدیریت تماس‌های ورودی و خروجی، مسیردهی، و گروه‌های تماس” subtitle=”توضیحات کامل”]Issabel به‌عنوان یک سیستم VoIP منبع باز مبتنی بر Asterisk، قابلیت‌های فراوانی را برای مدیریت تماس‌های ورودی و خروجی، مسیردهی و ایجاد گروه‌های تماس فراهم می‌آورد. این سیستم به‌ویژه برای کسب‌وکارهایی که نیاز به مدیریت تماس‌های زیاد دارند، مناسب است. در این بخش به بررسی ویژگی‌های مختلف Issabel در زمینه مسیردهی تماس‌ها، مدیریت تماس‌های ورودی و خروجی، و پیکربندی گروه‌های تماس خواهیم پرداخت و تنظیمات مربوطه را هم به‌صورت کامندی شرح می‌دهیم.

---

1. مدیریت تماس‌های ورودی (Inbound Calls)

یکی از ویژگی‌های اصلی Issabel، مدیریت تماس‌های ورودی از منابع مختلف مانند خطوط SIP و PSTN است. این سیستم به‌راحتی می‌تواند تماس‌ها را از شماره‌های ورودی به مقصدهای مختلف مسیردهی کند.

گام‌های پیکربندی تماس‌های ورودی از طریق رابط گرافیکی:

1. وارد بخش “PBX” شوید.
2. گزینه “Inbound Routes” را انتخاب کنید.
3. گزینه “Add Incoming Route” را انتخاب کنید.
4. تنظیمات مانند شماره DID (Direct Inward Dial) و مقصد تماس (Extension یا Queue) را وارد کنید.

پیکربندی دستی تماس‌های ورودی در فایل extensions.conf:

برای مسیردهی تماس‌های ورودی به داخلی خاص یا گروه تماس، فایل extensions.conf را ویرایش می‌کنیم.

nano /etc/asterisk/extensions.conf

پیکربندی مسیردهی تماس ورودی به داخلی 1001:

[incoming]
exten => 1234567890,1,Dial(SIP/1001)
exten => 1234567890,n,Hangup()

این کد تماس‌های ورودی به شماره 1234567890 را به داخلی 1001 مسیردهی می‌کند.

---

2. مدیریت تماس‌های خروجی (Outbound Calls)

Issabel همچنین امکانات متعددی برای مدیریت تماس‌های خروجی فراهم می‌آورد، به‌ویژه برای محیط‌های تجاری که به تماس‌های خروجی نیاز دارند. می‌توان از شماره‌های مشخص برای تماس‌ها استفاده کرده و آن‌ها را به‌راحتی مسیردهی کرد.

گام‌های پیکربندی تماس‌های خروجی از طریق رابط گرافیکی:

1. وارد بخش “PBX” شوید.
2. گزینه “Outbound Routes” را انتخاب کنید.
3. گزینه “Add Outgoing Route” را انتخاب کنید.
4. شماره‌های مقصد و انتخاب ترانک را وارد کنید.

پیکربندی دستی تماس‌های خروجی در فایل extensions.conf:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

پیکربندی تماس‌های خروجی:

[outgoing]
exten => _9X.,1,Dial(SIP/TrunkName/${EXTEN:1})
exten => _9X.,n,Hangup()

در این مثال، تماس‌های خروجی که با عدد 9 شروع می‌شوند، به ترانک SIP که نام آن “TrunkName” است، مسیردهی می‌شوند.

---

3. مسیردهی تماس‌ها با استفاده از IVR (Interactive Voice Response)

IVR به مدیران این امکان را می‌دهد که تماس‌های ورودی را به بخش‌های مختلف مسیردهی کنند. این ویژگی در محیط‌های بزرگ که نیاز به مسیردهی دقیق تماس‌ها دارند، بسیار مفید است.

گام‌های پیکربندی IVR از طریق رابط گرافیکی:

1. وارد بخش “PBX” شوید.
2. گزینه “IVR” را انتخاب کنید.
3. گزینه “Add IVR” را انتخاب کنید.
4. نام منو، پیام خوش‌آمدگویی و گزینه‌های شماره‌گیری را تنظیم کنید.

پیکربندی دستی IVR در فایل extensions.conf:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

پیکربندی IVR:

[ivr-menu]
exten => s,1,Answer()
exten => s,n,Background(WelcomeMessage)
exten => 1,1,GoTo(internal,1001,1)
exten => 2,1,GoTo(internal,1002,1)
exten => t,1,Hangup()

در این مثال، تماس ورودی ابتدا به IVR هدایت می‌شود و بعد از شنیدن پیام خوش‌آمدگویی، کاربر می‌تواند برای داخلی‌های مختلف شماره‌گیری کند.

---

4. گروه‌های تماس (Ring Groups)

گروه‌های تماس به‌ویژه در سازمان‌های بزرگ که تماس‌ها باید به‌طور همزمان یا چرخشی به چندین داخلی مسیردهی شود، بسیار مفید است. در Issabel، این قابلیت به‌راحتی از طریق رابط گرافیکی و یا کدهای دستی پیکربندی می‌شود.

گام‌های پیکربندی گروه‌های تماس از طریق رابط گرافیکی:

1. وارد بخش “PBX” شوید.
2. گزینه “Ring Groups” را انتخاب کنید.
3. گزینه “Add Ring Group” را انتخاب کنید.
4. شماره گروه تماس و اعضای گروه را انتخاب کنید.

پیکربندی دستی گروه تماس در فایل extensions.conf:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

پیکربندی گروه تماس:

[callgroups]
exten => 600,1,Dial(SIP/1001&SIP/1002&SIP/1003)
exten => 600,n,Hangup()

در این مثال، تماس‌های ورودی به گروه تماس 600، به‌طور همزمان به داخلی‌های 1001، 1002 و 1003 مسیردهی می‌شود.

---

5. پیکربندی صف تماس‌ها (Queues)

صف‌های تماس به‌ویژه برای بخش‌های پشتیبانی مشتریان و فروش ضروری هستند. با استفاده از صف‌ها می‌توان تماس‌ها را به‌صورت بهینه به اعضای تیم تخصیص داد.

گام‌های پیکربندی صف تماس‌ها از طریق رابط گرافیکی:

1. وارد بخش “PBX” شوید.
2. گزینه “Queues” را انتخاب کنید.
3. گزینه “Add Queue” را انتخاب کنید.
4. شماره صف و اعضای صف را مشخص کنید.

پیکربندی دستی صف تماس‌ها در فایل queues.conf:

nano /etc/asterisk/queues.conf

پیکربندی صف تماس:

[SupportQueue]
musicclass=default
strategy=ringall
member => SIP/1001
member => SIP/1002

در این مثال، تماس‌های ورودی به صف “SupportQueue” به‌طور همزمان به داخلی‌های 1001 و 1002 مسیردهی می‌شود.

---

جمع‌بندی

Issabel قابلیت‌های گسترده‌ای برای مدیریت تماس‌های ورودی و خروجی، مسیردهی تماس‌ها، و تنظیم گروه‌ها و صف‌های تماس ارائه می‌دهد. این ویژگی‌ها از طریق رابط گرافیکی و دستورات کامندی قابل پیکربندی هستند. تنظیمات مرتبط با IVR، گروه‌های تماس و صف‌ها به سازمان‌ها این امکان را می‌دهند که تماس‌ها را به‌طور مؤثر و بهینه مدیریت کنند. با استفاده از این ابزارها، مدیران می‌توانند کیفیت خدمات و پاسخگویی به تماس‌ها را به‌طور قابل توجهی بهبود دهند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از Issabel برای تسهیل ارتباطات داخلی سازمان‌ها و بهبود کیفیت خدمات” subtitle=”توضیحات کامل”]Issabel یک پلتفرم قوی برای مدیریت ارتباطات VoIP است که می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی فرآیند ارتباطات داخلی در سازمان‌ها را بهبود دهد و کیفیت خدمات را ارتقا دهد. این سیستم قابلیت‌هایی همچون مسیردهی تماس‌ها، تماس‌های داخلی، گروه‌های تماس، IVR، پیام‌های انتظار و نظارت بر کیفیت تماس‌ها را فراهم می‌آورد که همگی می‌توانند به بهبود بهره‌وری و ارتباطات درون سازمانی کمک کنند. در این بخش، به بررسی روش‌های مختلف استفاده از Issabel برای تسهیل ارتباطات داخلی و بهبود کیفیت خدمات می‌پردازیم و پیکربندی‌های لازم را به همراه دستورات کامندی و مسیر فایل‌ها شرح می‌دهیم.

---

1. مدیریت تماس‌های داخلی

Issabel این امکان را می‌دهد که تماس‌های داخلی میان کارکنان به‌راحتی برقرار شوند. این قابلیت می‌تواند با استفاده از “Extensions” (داخلی‌ها) به‌سادگی تنظیم شود. این تنظیمات به‌ویژه در سازمان‌هایی که نیاز به ارتباطات سریع و موثر دارند، مفید است.

گام‌های پیکربندی تماس‌های داخلی از طریق رابط گرافیکی:

1. وارد بخش “PBX” شوید.
2. گزینه “Extensions” را انتخاب کنید.
3. گزینه “Add Extension” را انتخاب کنید.
4. نوع داخلی (SIP یا IAX2) را انتخاب کرده و شماره داخلی و رمز عبور را وارد کنید.

پیکربندی دستی برای تماس‌های داخلی در فایل extensions.conf:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

پیکربندی تماس داخلی:

[internal]
exten => 1001,1,Dial(SIP/1001)
exten => 1002,1,Dial(SIP/1002)

---

2. استفاده از IVR برای تسهیل تماس‌های داخلی

IVR (Interactive Voice Response) یک سیستم خودکار است که تماس‌های ورودی را با استفاده از منوهای صوتی به مقصد مناسب هدایت می‌کند. این ویژگی در سازمان‌های بزرگ که نیاز به مسیردهی تماس‌ها به بخش‌های مختلف دارند، بسیار مفید است.

گام‌های پیکربندی IVR از طریق رابط گرافیکی:

1. وارد بخش “PBX” شوید.
2. گزینه “IVR” را انتخاب کنید.
3. گزینه “Add IVR” را انتخاب کنید.
4. نام و تنظیمات منوی صوتی را وارد کرده و تماس‌های ورودی را به بخش‌های مختلف مسیردهی کنید.

پیکربندی دستی برای IVR در فایل extensions.conf:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

پیکربندی IVR:

[ivr-menu]
exten => s,1,Answer()
exten => s,n,Background(main-menu)
exten => 1,1,GoTo(internal,1001,1)
exten => 2,1,GoTo(internal,1002,1)
exten => t,1,Hangup()

---

3. گروه‌های تماس داخلی (Ring Groups)

گروه‌های تماس در Issabel به شما این امکان را می‌دهند که چندین داخلی را در یک گروه جمع کرده و تماس‌ها را به‌طور همزمان یا چرخشی به اعضای گروه مسیردهی کنید. این ویژگی می‌تواند در تیم‌های پشتیبانی یا بخش‌های خدمات مشتریان به‌ویژه مفید باشد.

گام‌های پیکربندی گروه‌های تماس از طریق رابط گرافیکی:

1. وارد بخش “PBX” شوید.
2. گزینه “Ring Groups” را انتخاب کنید.
3. گزینه “Add Ring Group” را انتخاب کنید.
4. شماره گروه تماس، اعضای گروه و تنظیمات مسیردهی تماس‌ها را وارد کنید.

پیکربندی دستی گروه تماس‌ها در فایل extensions.conf:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

پیکربندی گروه تماس:

[callgroups]
exten => 600,1,Dial(SIP/1001&SIP/1002&SIP/1003)
exten => 600,n,Hangup()

---

4. پیام‌های انتظار و نظارت بر کیفیت تماس‌ها

برای بهبود کیفیت تماس‌ها، می‌توان از پیام‌های انتظار (Hold Music) و نظارت بر کیفیت تماس‌ها استفاده کرد. این ویژگی به کارکنان این امکان را می‌دهد که هنگام انتظار برای پاسخ‌گویی از سوی فرد دیگر، تجربه بهتری داشته باشند. همچنین نظارت بر کیفیت تماس‌ها به مدیران این امکان را می‌دهد که مشکلات ارتباطی را شناسایی و رفع کنند.

گام‌های پیکربندی پیام‌های انتظار از طریق رابط گرافیکی:

1. وارد بخش “PBX” شوید.
2. گزینه “Music on Hold” را انتخاب کنید.
3. گزینه “Add Music on Hold” را انتخاب کنید.
4. فایل موسیقی را بارگذاری کرده و آن را به گروه تماس‌های داخلی اختصاص دهید.

پیکربندی دستی پیام‌های انتظار در فایل musiconhold.conf:

nano /etc/asterisk/musiconhold.conf

پیکربندی موسیقی انتظار:

[default]
mode=files
directory=/var/lib/asterisk/moh

نظارت بر کیفیت تماس‌ها با استفاده از دستور sip show channels:

asterisk -rvv
sip show channels

---

5. گزارش‌گیری و تجزیه و تحلیل تماس‌ها

برای بهبود ارتباطات و کیفیت خدمات، استفاده از ابزارهای گزارش‌گیری و تجزیه و تحلیل تماس‌ها ضروری است. Issabel امکاناتی برای مشاهده وضعیت تماس‌ها، مدت زمان تماس، و سایر اطلاعات تماس فراهم می‌آورد که می‌توان از آن‌ها برای ارزیابی عملکرد سیستم و بهبود فرآیندها استفاده کرد.

دستورات CLI برای گزارش‌گیری تماس‌ها:

برای مشاهده وضعیت SIP peers:

sip show peers

برای مشاهده جزئیات تماس‌ها:

asterisk -rx "core show channels"

---

6. پیکربندی صف تماس‌ها (Queues) برای بهبود کیفیت خدمات

صف‌های تماس (Queues) به مدیران این امکان را می‌دهند که تماس‌ها را به‌طور بهینه به نمایندگان اختصاص دهند. این قابلیت به‌ویژه در سازمان‌هایی با حجم بالای تماس کاربرد دارد و می‌تواند به بهبود زمان پاسخگویی و توزیع مؤثر تماس‌ها کمک کند.

گام‌های پیکربندی صف تماس‌ها از طریق رابط گرافیکی:

1. وارد بخش “PBX” شوید.
2. گزینه “Queues” را انتخاب کنید.
3. گزینه “Add Queue” را انتخاب کنید.
4. تنظیمات صف شامل اولویت تماس‌ها، استراتژی توزیع تماس، و تخصیص اعضای صف را وارد کنید.

پیکربندی دستی صف تماس‌ها در فایل queues.conf:

nano /etc/asterisk/queues.conf

پیکربندی صف:

[SupportQueue]
musicclass=default
strategy=ringall
member => SIP/1001
member => SIP/1002

---

جمع‌بندی

Issabel یک ابزار قدرتمند برای تسهیل ارتباطات داخلی سازمان‌ها و بهبود کیفیت خدمات است. با استفاده از قابلیت‌هایی همچون مسیردهی تماس‌ها، گروه‌های تماس، IVR، صف‌های تماس و نظارت بر کیفیت تماس‌ها، می‌توان عملکرد ارتباطی سازمان را بهبود بخشید. تنظیمات و پیکربندی‌های مختلف در این سیستم به‌راحتی از طریق رابط گرافیکی و یا دستورات خط فرمان قابل انجام است و مدیران می‌توانند با تنظیمات بهینه، بهره‌وری و کیفیت خدمات خود را ارتقا دهند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. مزایای استفاده از Issabel”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”هزینه‌های پایین‌تر در مقایسه با سیستم‌های سنتی PBX” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از مزایای برجسته Issabel نسبت به سیستم‌های سنتی PBX، هزینه‌های پایین‌تر آن است. این سیستم مبتنی بر نرم‌افزار است و برخلاف سیستم‌های سخت‌افزاری قدیمی که نیاز به تجهیزات گران‌قیمت و نگهداری دارند، می‌توان آن را با حداقل هزینه‌های اولیه راه‌اندازی و نگهداری کرد. همچنین، Issabel امکانات گسترده‌ای را برای مدیریت تماس‌ها، تنظیمات داخلی، و ارتباطات VoIP فراهم می‌آورد که در مقایسه با راه‌حل‌های سنتی مقرون به صرفه‌تر است.

---

1. عدم نیاز به تجهیزات سخت‌افزاری گران‌قیمت

در سیستم‌های سنتی PBX، نیاز به تجهیزات سخت‌افزاری پیچیده از جمله سوئیچ‌ها، سرورها و خطوط تلفنی است که هزینه‌های بالایی به همراه دارد. اما در Issabel، تمام عملکردهای سیستم بر روی سرورهای معمولی و با استفاده از نرم‌افزار انجام می‌شود، که هزینه‌ها را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد.

گام‌های پیکربندی Issabel بدون نیاز به سخت‌افزار اضافی:

1. برای نصب Issabel روی سرور، ابتدا نیاز به سیستم‌عامل Linux دارید.
2. با استفاده از دستورات زیر، می‌توانید Issabel را روی سرور نصب کنید:

wget https://sourceforge.net/projects/issabel/files/latest/download -O /tmp/issabel.iso
sudo mount -o loop /tmp/issabel.iso /mnt
cd /mnt
sudo ./install.sh

مسیر فایل برای نصب در این حالت به‌صورت پیش‌فرض /mnt خواهد بود.

---

2. کاهش هزینه‌های نگهداری و پشتیبانی

در سیستم‌های سنتی، تعمیرات و نگهداری تجهیزات سخت‌افزاری از جمله سوئیچ‌ها و خطوط تلفنی، نیازمند تیم فنی متخصص و منابع اضافی است. در مقابل، Issabel به دلیل استفاده از زیرساخت‌های نرم‌افزاری، به راحتی قابل پشتیبانی است و هزینه‌های نگهداری را به‌شدت کاهش می‌دهد.

پیکربندی و تنظیمات برای کاهش هزینه‌های نگهداری:

با استفاده از دستورات زیر می‌توانید از وضعیت سیستم خود و فعالیت‌های آن مطلع شوید:

# بررسی وضعیت سرویس‌های Asterisk
systemctl status asterisk

# بررسی وضعیت سرویس Issabel
systemctl status issabel

این دستورات به شما امکان می‌دهند تا به‌سرعت مشکلات را شناسایی کرده و از تیم فنی کمک بگیرید بدون اینکه نیاز به تماس با تأمین‌کنندگان سخت‌افزاری داشته باشید.

---

3. کاهش هزینه‌های ارتباطات VoIP

یکی از مزایای برجسته Issabel، پشتیبانی از پروتکل‌های VoIP است که به کسب‌وکارها این امکان را می‌دهد تا تماس‌های تلفنی را از طریق اینترنت انجام دهند. این کار به‌ویژه در مقایسه با خطوط PSTN که هزینه‌های بالایی دارند، مقرون به صرفه است.

پیکربندی ترانک SIP برای اتصال به VoIP Provider:

برای اتصال به یک سرویس‌دهنده VoIP، ابتدا باید یک ترانک SIP در Issabel ایجاد کنید. در اینجا نحوه پیکربندی ترانک SIP به‌صورت دستی آورده شده است:

1. فایل پیکربندی ترانک SIP را باز کنید:

nano /etc/asterisk/sip.conf

2. در این فایل، تنظیمات ترانک SIP را اضافه کنید:

[VoIPProvider]
type=peer
host=voip.provider.com
username=yourusername
password=yourpassword
context=from-trunk
disallow=all
allow=ulaw
insecure=port,invite

3. بعد از ویرایش فایل، باید سرویس Asterisk را برای اعمال تغییرات ری‌استارت کنید:

systemctl restart asterisk

این تنظیمات به‌طور مؤثر هزینه‌های ارتباطی را کاهش می‌دهند و تماس‌ها را از طریق اینترنت انجام می‌دهند.

---

4. مقیاس‌پذیری و توسعه آسان

در سیستم‌های سنتی PBX، برای افزایش تعداد خطوط یا کاربران جدید نیاز به خرید تجهیزات اضافی است که هزینه‌های زیادی را به‌همراه دارد. در مقابل، Issabel به راحتی مقیاس‌پذیر است و شما می‌توانید با اضافه کردن ترانک‌ها، داخلی‌ها یا افزونه‌های جدید به‌راحتی ظرفیت سیستم خود را افزایش دهید، بدون اینکه نیازی به تغییر سخت‌افزار داشته باشید.

گام‌های پیکربندی برای اضافه کردن داخلی جدید:

برای اضافه کردن داخلی جدید در Issabel، می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

1. فایل پیکربندی داخلی‌ها را باز کنید:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

2. شماره داخلی جدید را به تنظیمات اضافه کنید:

[internal]
exten => 1001,1,Dial(SIP/1001)
exten => 1001,n,Hangup()

3. بعد از اعمال تغییرات، سرویس Asterisk را ری‌استارت کنید:

systemctl restart asterisk

این روش به شما این امکان را می‌دهد که به راحتی تعداد داخلی‌ها و کاربران را افزایش دهید بدون نیاز به تغییرات بزرگ در سخت‌افزار.

---

5. گزارش‌دهی و نظارت بر مصرف

یکی دیگر از مزایای Issabel، امکان نظارت و گزارش‌دهی دقیق از مصرف منابع است که به مدیران این امکان را می‌دهد تا به‌راحتی مصرف خطوط و تماس‌ها را کنترل کنند. این گزارش‌ها می‌توانند به کاهش هزینه‌ها کمک کنند.

دستورات نظارتی برای بررسی وضعیت تماس‌ها و مصرف منابع:

برای مشاهده وضعیت تماس‌های فعال و مصرف منابع، از دستورات زیر استفاده کنید:

# مشاهده تماس‌های فعال
asterisk -rx "core show channels"

# بررسی میزان مصرف منابع توسط Asterisk
asterisk -rx "core show memory"

این دستورات به شما اطلاعات دقیقی از مصرف منابع و وضعیت تماس‌ها ارائه می‌دهند، که به مدیران کمک می‌کند تا هزینه‌ها را مدیریت کنند.

---

جمع‌بندی

Issabel با فراهم آوردن یک راه‌حل نرم‌افزاری برای مدیریت تماس‌ها، هزینه‌های مرتبط با تجهیزات سخت‌افزاری، نگهداری و پشتیبانی، و هزینه‌های ارتباطات VoIP را به‌شدت کاهش می‌دهد. این سیستم به‌ویژه برای سازمان‌های کوچک و متوسط که نیاز به یک سیستم VoIP مقرون به صرفه دارند، انتخاب بسیار مناسبی است. با استفاده از تنظیمات ساده و پیکربندی‌های قابل تنظیم، می‌توان Issabel را به‌راحتی گسترش داد و هزینه‌ها را به حداقل رساند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”انعطاف‌پذیری در پیکربندی و یکپارچگی با سیستم‌های دیگر” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از ویژگی‌های برجسته Issabel، انعطاف‌پذیری بالای آن در پیکربندی و یکپارچگی با سایر سیستم‌ها است. این نرم‌افزار به‌راحتی با انواع سیستم‌ها و ابزارهای مختلف سازگار می‌شود و امکان گسترش و سفارشی‌سازی آن را برای نیازهای خاص سازمان‌ها فراهم می‌آورد. از جمله این سیستم‌ها می‌توان به سیستم‌های CRM، ابزارهای اتوماسیون، سیستم‌های نظارت بر عملکرد و حتی سایر سرورهای VoIP اشاره کرد.

در این بخش، به بررسی برخی از امکانات انعطاف‌پذیر Issabel و نحوه یکپارچگی آن با سیستم‌های مختلف خواهیم پرداخت.

---

1. پیکربندی و یکپارچگی Issabel با سیستم‌های CRM

یکی از رایج‌ترین یکپارچگی‌ها برای Issabel، اتصال به سیستم‌های CRM است که باعث بهبود بهره‌وری و کیفیت تعامل با مشتریان می‌شود. با این یکپارچگی، اطلاعات تماس‌ها به‌طور خودکار در سیستم CRM ثبت می‌شود و از این طریق می‌توان به‌راحتی جزئیات تماس‌ها و وضعیت مشتریان را مشاهده کرد.

برای یکپارچگی Issabel با یک سیستم CRM مانند vTiger، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. ابتدا باید ماژول CRM Integration را در Issabel نصب کنید. برای این کار از دستورات زیر استفاده کنید:

cd /tmp
wget https://example.com/vtiger-crm-integration.tar.gz
tar -xzvf vtiger-crm-integration.tar.gz
cp -r vtiger-crm-integration /var/www/html/
chown -R apache:apache /var/www/html/vtiger-crm-integration

مسیر فایل‌ها برای نصب ماژول به‌صورت پیش‌فرض /var/www/html/vtiger-crm-integration خواهد بود.

2. سپس تنظیمات اتصال به سیستم CRM را در فایل extensions.conf انجام دهید. به‌عنوان مثال، برای اتصال به vTiger CRM:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

در این فایل، تنظیمات زیر را اضافه کنید:

[crm_integration]
exten => _X.,1,Set(CRM_NUMBER=${CALLERID(num)})
exten => _X.,n,System(curl -X POST -d "number=${CRM_NUMBER}" http://your-crm-server.com/api/receive_call)
exten => _X.,n,Dial(SIP/your-extension)

3. بعد از اعمال تغییرات، سرویس Asterisk را ری‌استارت کنید:

systemctl restart asterisk

این تنظیمات باعث می‌شود که به محض دریافت تماس، اطلاعات شماره تماس به سیستم CRM ارسال شود.

---

2. یکپارچگی با سیستم‌های نظارت بر عملکرد

Issabel قابلیت یکپارچگی با ابزارهای نظارت بر عملکرد شبکه و سرور را فراهم می‌کند. به‌عنوان مثال، می‌توان از ابزارهایی مثل Zabbix برای نظارت بر وضعیت سیستم و سرورهای VoIP استفاده کرد.

برای یکپارچگی Issabel با Zabbix، ابتدا باید نصب Zabbix Agent را انجام دهید:

1. نصب Zabbix Agent:

apt-get update
apt-get install zabbix-agent

2. سپس تنظیمات Zabbix Agent را برای نظارت بر سیستم Issabel انجام دهید:

nano /etc/zabbix/zabbix_agentd.conf

در این فایل، آدرس سرور Zabbix را وارد کنید:

Server=your-zabbix-server.com
Hostname=issabel-server

3. سرویس Zabbix Agent را ری‌استارت کنید:

systemctl restart zabbix-agent

این تنظیمات باعث می‌شود که وضعیت سیستم Issabel توسط Zabbix مانیتور شود و مدیران سیستم بتوانند مشکلات و ناهماهنگی‌ها را شناسایی کنند.

---

3. یکپارچگی Issabel با سایر سرورهای VoIP

اگر سازمان شما از چندین سرور VoIP استفاده می‌کند، Issabel این امکان را فراهم می‌آورد تا با سرورهای VoIP دیگر به‌راحتی یکپارچه شود. برای این کار می‌توانید از ترانک‌های SIP برای اتصال به سرورهای دیگر استفاده کنید.

برای یکپارچگی Issabel با یک سرور VoIP خارجی، می‌توانید مراحل زیر را دنبال کنید:

1. پیکربندی ترانک SIP در Issabel:

nano /etc/asterisk/sip.conf

در این فایل، تنظیمات ترانک SIP را به‌صورت زیر وارد کنید:

[external-voip-server]
type=peer
host=external-voip-server.com
username=your-username
password=your-password
context=from-trunk
disallow=all
allow=ulaw

2. تنظیمات داخلی‌ها را به‌روزرسانی کنید تا تماس‌ها از سرور VoIP خارجی نیز قابل دریافت باشند:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

در این فایل، تنظیمات زیر را اضافه کنید:

[from-trunk]
exten => _X.,1,Dial(SIP/${EXTEN}@external-voip-server)
exten => _X.,n,Hangup()

3. سپس سرویس Asterisk را ری‌استارت کنید:

systemctl restart asterisk

این تنظیمات به شما این امکان را می‌دهند که تماس‌های ورودی و خروجی را از طریق سرور VoIP خارجی برقرار کنید.

---

4. پیکربندی یکپارچگی با ابزارهای اتوماسیون

Issabel همچنین امکان یکپارچگی با سیستم‌های اتوماسیون را نیز فراهم می‌آورد. به‌عنوان مثال، برای اتصال به سیستم اتوماسیون مانند Ansible، می‌توانید از API های Issabel برای مدیریت تنظیمات و عملیات مختلف استفاده کنید.

برای یکپارچگی با Ansible، ابتدا باید از API Issabel استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای دسترسی به تنظیمات Asterisk از طریق API، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

curl -X POST -d "username=admin&password=yourpassword" http://your-issabel-server.com/api/login

بعد از ورود به API، می‌توانید دستورات مختلف را برای مدیریت تنظیمات Issabel از طریق Ansible اجرا کنید.

---

جمع‌بندی

انعطاف‌پذیری Issabel در پیکربندی و یکپارچگی با سیستم‌های مختلف، این امکان را به سازمان‌ها می‌دهد که به‌راحتی نیازهای خاص خود را برآورده کنند. از یکپارچگی با سیستم‌های CRM تا نظارت بر عملکرد سرورها و حتی اتصال به سایر سرورهای VoIP، Issabel به‌طور مؤثر می‌تواند با سیستم‌های دیگر ارتباط برقرار کند و عملکرد کلی سازمان را بهبود بخشد. پیکربندی این یکپارچگی‌ها به‌صورت کامندی و با استفاده از ابزارهای مختلف مانند Zabbix، Ansible و سیستم‌های CRM، راه‌حل‌هایی مقرون به صرفه و کارآمد را برای سازمان‌ها به ارمغان می‌آورد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”توانایی گسترش به سیستم‌های بزرگ‌تر و پشتیبانی از تعداد زیادی کاربر” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از ویژگی‌های کلیدی Issabel، توانایی گسترش آن به سیستم‌های بزرگ‌تر و پشتیبانی از تعداد زیادی کاربر است. این نرم‌افزار می‌تواند در محیط‌هایی با تعداد کاربران بالا به‌خوبی عملکرد داشته باشد و نیازهای پیچیده سازمان‌های بزرگ را برآورده کند. این ویژگی به‌ویژه برای سازمان‌هایی با شعب مختلف، دفاتر دورکار، یا نیاز به مقیاس‌پذیری بالا اهمیت دارد.

در این بخش، به بررسی نحوه گسترش Issabel به سیستم‌های بزرگ‌تر و پشتیبانی از تعداد زیادی کاربر خواهیم پرداخت. این گسترش شامل تنظیمات مربوط به مقیاس‌پذیری، مدیریت منابع، و پیکربندی برای تعداد زیاد کاربران است.

---

1. پیکربندی برای مقیاس‌پذیری در Issabel

برای گسترش Issabel و پشتیبانی از تعداد بیشتری کاربر، باید برخی تنظیمات مربوط به منابع سیستم، ترانک‌های VoIP، و پیکربندی‌های شبکه را بهینه کرد.

1.1 تنظیمات منابع سیستم

برای گسترش Issabel به‌خوبی و اطمینان از عملکرد بهینه آن با تعداد زیادی کاربر، باید به‌دقت منابع سیستم (مانند CPU، RAM و ذخیره‌سازی) را مدیریت کنید. برخی از تنظیمات رایج برای بهبود عملکرد در سیستم‌های بزرگ‌تر شامل:

• استفاده از Load Balancing برای توزیع بار بین سرورها
• افزایش تعداد کانال‌های VoIP
• استفاده از Clustering برای توزیع منابع Asterisk در چند سرور

برای افزایش ظرفیت سرور Issabel، ابتدا باید برخی تنظیمات در فایل پیکربندی Asterisk انجام دهید.

1.2 پیکربندی Asterisk برای مقیاس‌پذیری

در فایل پیکربندی Asterisk (/etc/asterisk/asterisk.conf)، باید تنظیمات منابع را به‌طور صحیح اعمال کنید. برای افزایش ظرفیت، ممکن است بخواهید تعداد کانال‌های VoIP را افزایش دهید یا Load Balancer را تنظیم کنید.

nano /etc/asterisk/asterisk.conf

در این فایل، می‌توانید تنظیمات مربوط به مدیریت منابع و شبکه را تغییر دهید. به‌عنوان مثال، برای بهینه‌سازی عملکرد Asterisk در سیستم‌های بزرگ‌تر، از تنظیمات زیر استفاده کنید:

[options]
; افزایش ظرفیت پردازش تماس‌ها
maxcalls=1000
; تنظیمات برای Load Balancing
loadbalance=yes

همچنین می‌توانید منابع سیستم را برای پشتیبانی از کاربران بیشتر تنظیم کنید.

1.3 تنظیمات شبکه برای پشتیبانی از تعداد زیاد کاربران

برای اطمینان از عملکرد خوب سیستم در شبکه‌های با ترافیک بالا، باید تنظیمات شبکه را نیز بهینه کنید. این شامل استفاده از پروتکل‌های مناسب برای VoIP مانند SIP و IAX2، تنظیمات NAT Traversal، و بهینه‌سازی کیفیت تماس‌ها است.

تنظیمات مربوط به NAT Traversal در فایل sip.conf:

nano /etc/asterisk/sip.conf

در این فایل، می‌توانید NAT Traversal را برای سرور Issabel تنظیم کنید:

[nat]
externip=your.external.ip.address
localnet=your.local.network.mask

با این تنظیمات، سرور Issabel قادر خواهد بود تماس‌های ورودی و خروجی را به‌خوبی مدیریت کند حتی در محیط‌هایی با NAT.

---

2. افزایش تعداد کاربران و پشتیبانی از تماس‌های همزمان

در محیط‌های سازمانی بزرگ، ممکن است نیاز به پشتیبانی از تعداد زیادی کاربر و تماس همزمان باشد. برای این کار، باید پیکربندی‌های Asterisk و Issabel را به‌گونه‌ای انجام دهید که بتواند با بار اضافی و تعداد تماس‌های همزمان کنار بیاید.

2.1 افزایش ظرفیت کانال‌های VoIP

برای پشتیبانی از تماس‌های همزمان بیشتر، می‌توانید تعداد کانال‌های VoIP را افزایش دهید. این کار می‌تواند از طریق پیکربندی ترانک‌های SIP یا IAX2 انجام شود.

در فایل sip.conf، تنظیمات ترانک را به‌صورت زیر اضافه کنید:

nano /etc/asterisk/sip.conf

[voip-trunk]
type=peer
host=your-voip-provider.com
username=your-username
password=your-password
disallow=all
allow=ulaw
maxchannels=500

در اینجا، گزینه maxchannels=500 تعیین می‌کند که حداکثر تعداد کانال‌های VoIP که به‌طور همزمان قابل استفاده است، 500 کانال خواهد بود.

2.2 استفاده از Load Balancing برای تماس‌های همزمان

اگر تعداد کاربران و تماس‌های همزمان بسیار زیاد است، بهتر است از Load Balancer برای توزیع بار تماس‌ها بین چند سرور استفاده کنید. برای این کار، می‌توانید از راهکارهای مختلف Load Balancing مانند HAProxy یا Nginx استفاده کنید.

نصب HAProxy به‌عنوان Load Balancer:

apt-get install haproxy

پیکربندی HAProxy برای توزیع بار بین سرورهای Issabel:

nano /etc/haproxy/haproxy.cfg

در این فایل، باید تنظیمات زیر را اضافه کنید:

frontend voip_front
  bind *:5060
  default_backend voip_back

backend voip_back
  server issabel1 your-issabel-server1-ip:5060 check
  server issabel2 your-issabel-server2-ip:5060 check

این تنظیمات باعث می‌شود که تماس‌ها بین چند سرور توزیع شوند و بار ترافیکی کاهش یابد.

---

3. یکپارچگی با سیستم‌های مدیریت و نظارت

برای مدیریت و نظارت بر تعداد زیاد کاربران و تماس‌های همزمان، استفاده از ابزارهای نظارت مانند Zabbix و Nagios بسیار مفید خواهد بود. این ابزارها می‌توانند به شما کمک کنند تا عملکرد سیستم را در زمان واقعی مانیتور کنید و مشکلات احتمالی را شناسایی کنید.

3.1 نصب Zabbix برای نظارت بر Issabel

برای نصب Zabbix و نظارت بر سرور Issabel، ابتدا باید Zabbix Agent را نصب کنید:

apt-get install zabbix-agent

سپس فایل پیکربندی Zabbix Agent را ویرایش کنید:

nano /etc/zabbix/zabbix_agentd.conf

در این فایل، باید تنظیمات سرور Zabbix را وارد کنید:

Server=your-zabbix-server.com
Hostname=issabel-server

در نهایت، سرویس Zabbix Agent را راه‌اندازی کنید:

systemctl restart zabbix-agent

این تنظیمات به شما این امکان را می‌دهند که وضعیت سرور Issabel را در Zabbix مشاهده کنید و از مشکلات احتمالی مطلع شوید.

---

جمع‌بندی

برای گسترش Issabel به سیستم‌های بزرگ‌تر و پشتیبانی از تعداد زیادی کاربر، باید تنظیمات مربوط به منابع سیستم، شبکه و پیکربندی Asterisk به‌درستی انجام شوند. افزایش ظرفیت سرور، استفاده از Load Balancing، پشتیبانی از تماس‌های همزمان و یکپارچگی با ابزارهای نظارتی می‌توانند به شما کمک کنند تا به‌طور مؤثر تعداد زیادی تماس و کاربر را مدیریت کنید. پیکربندی صحیح این تنظیمات باعث می‌شود که Issabel بتواند به‌خوبی در محیط‌های سازمانی با بار زیاد و نیازهای مقیاس‌پذیری بالا عمل کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پشتیبانی از فناوری‌های پیشرفته مثل تماس صوتی و تصویری، فکس و ایمیل” subtitle=”توضیحات کامل”]Issabel از فناوری‌های پیشرفته‌ای مانند تماس صوتی و تصویری، فکس و ارسال ایمیل پشتیبانی می‌کند. این ویژگی‌ها به‌ویژه برای سازمان‌هایی که نیاز به برقراری تماس‌های حرفه‌ای، ارسال و دریافت فکس، یا مدیریت ارتباطات از طریق ایمیل دارند، اهمیت دارند. در این بخش، به نحوه پیکربندی و استفاده از این ویژگی‌ها در Issabel خواهیم پرداخت.

---

1. پشتیبانی از تماس صوتی و تصویری

برای پشتیبانی از تماس‌های صوتی و تصویری، Issabel از پروتکل‌هایی مانند SIP و WebRTC استفاده می‌کند. این قابلیت‌ها به کاربران این امکان را می‌دهند که تماس‌های صوتی و تصویری با کیفیت بالا برقرار کنند.

1.1 پیکربندی SIP برای تماس‌های صوتی

در ابتدا، باید تنظیمات SIP برای تماس‌های صوتی در Issabel را انجام دهید. این تنظیمات شامل اضافه کردن ترانک‌های SIP و پیکربندی کدک‌ها برای بهینه‌سازی کیفیت تماس هستند.

برای پیکربندی SIP در Issabel، ابتدا فایل sip.conf را ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/sip.conf

در این فایل، تنظیمات پایه برای تماس‌های صوتی را می‌توان به‌صورت زیر اعمال کرد:

[general]
context=default
allowguest=no
disallow=all
allow=ulaw,alaw,g729
srvlookup=yes

[mytrunk]
type=peer
host=sip.example.com
username=myusername
secret=mypassword
fromuser=myusername
fromdomain=sip.example.com
context=from-trunk

این تنظیمات به‌طور پایه تماس‌های صوتی را پیکربندی می‌کنند و از کدک‌های ulaw، alaw و g729 برای تماس‌ها استفاده می‌کنند.

1.2 پیکربندی تماس تصویری با WebRTC

برای تماس‌های تصویری، Issabel از WebRTC استفاده می‌کند. WebRTC به کاربران این امکان را می‌دهد که بدون نیاز به نصب نرم‌افزارهای اضافی، تماس‌های تصویری برقرار کنند. برای استفاده از WebRTC، باید Asterisk را با پشتیبانی از WebRTC پیکربندی کنید.

ابتدا باید فایل http.conf را ویرایش کنید تا Issabel بتواند از WebRTC پشتیبانی کند:

nano /etc/asterisk/http.conf

سپس تنظیمات زیر را در این فایل اضافه کنید:

[general]
enabled=yes
bindaddr=0.0.0.0
bindport=8088

در این مرحله، WebRTC در سرور Issabel فعال شده و کاربران می‌توانند از طریق مرورگر خود تماس‌های صوتی و تصویری برقرار کنند.

---

2. پشتیبانی از فکس

Issabel همچنین از قابلیت ارسال و دریافت فکس پشتیبانی می‌کند. برای این کار، از سرویس HylaFAX یا Asterisk Fax استفاده می‌شود. این سرویس‌ها به شما این امکان را می‌دهند که فکس‌ها را ارسال و دریافت کنید.

2.1 نصب و پیکربندی HylaFAX

برای نصب HylaFAX در Issabel، ابتدا باید پکیج‌های لازم را نصب کنید:

apt-get install hylafax-server

پس از نصب، باید فایل پیکربندی config مربوط به HylaFAX را ویرایش کنید:

nano /etc/hylafax/hyla.conf

در این فایل، می‌توانید تنظیمات مربوط به مودم فکس و پیکربندی‌های سرور HylaFAX را اعمال کنید. به‌عنوان مثال، برای تنظیم یک مودم خاص برای ارسال فکس، از تنظیمات زیر استفاده کنید:

ModemDevice: /dev/ttyS0

2.2 تنظیم Asterisk برای ارسال و دریافت فکس

در Asterisk، برای استفاده از فکس، باید پیکربندی‌هایی را انجام دهید. ابتدا، فایل fax.conf را ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/fax.conf

سپس تنظیمات زیر را برای استفاده از فکس اعمال کنید:

[general]
faxdetect=yes
faxextension=*98

این تنظیمات اجازه می‌دهند که تماس‌های ورودی و خروجی فکس از طریق این شماره خاص (*98) شناسایی و مدیریت شوند.

---

3. پشتیبانی از ایمیل

Issabel همچنین از ارسال ایمیل پشتیبانی می‌کند که برای ارسال هشدارها، گزارش‌ها و تنظیمات تماس‌های صوتی و تصویری استفاده می‌شود. برای پیکربندی ایمیل در Issabel، می‌توانید از سرویس‌های SMTP مانند Postfix یا Exim استفاده کنید.

3.1 پیکربندی ارسال ایمیل با Postfix

برای پیکربندی ارسال ایمیل در Issabel، ابتدا باید سرویس Postfix را نصب کنید:

apt-get install postfix

سپس باید فایل پیکربندی main.cf را ویرایش کنید:

nano /etc/postfix/main.cf

در این فایل، تنظیمات مربوط به سرور ایمیل را وارد کنید. به‌عنوان مثال، برای تنظیم سرور SMTP به‌شکل زیر عمل کنید:

relayhost = [smtp.example.com]:587
smtp_sasl_auth_enable = yes
smtp_sasl_password_maps = hash:/etc/postfix/sasl_passwd
smtp_sasl_security_options = noanonymous

3.2 پیکربندی ارسال ایمیل از طریق Asterisk

برای ارسال ایمیل از Asterisk، باید از ماژول mailcmd استفاده کنید. ابتدا، فایل پیکربندی Asterisk را ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/asterisk.conf

سپس تنظیمات ایمیل را در این فایل وارد کنید:

[general]
mailcmd=/usr/sbin/sendmail

این تنظیمات به Asterisk اجازه می‌دهند که ایمیل‌ها را از طریق سرویس Postfix ارسال کند.

---

جمع‌بندی

Issabel از فناوری‌های پیشرفته‌ای مانند تماس صوتی و تصویری، فکس و ارسال ایمیل پشتیبانی می‌کند که می‌توانند در بسیاری از محیط‌های کسب‌وکار مفید باشند. با پیکربندی صحیح، کاربران می‌توانند از این قابلیت‌ها به‌خوبی استفاده کنند. از طریق تنظیمات SIP برای تماس‌های صوتی، WebRTC برای تماس‌های تصویری، HylaFAX برای ارسال و دریافت فکس، و Postfix برای ارسال ایمیل‌ها، می‌توان عملکرد سیستم را برای محیط‌های تجاری گسترش داد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. چالش‌ها و محدودیت‌های Issabel”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”محدودیت‌ها در برخی قابلیت‌ها نسبت به سیستم‌های اختصاصی و تجاری” subtitle=”توضیحات کامل”]در حالی که Issabel به عنوان یک سیستم مبتنی بر نرم‌افزار با ویژگی‌های گسترده برای مدیریت تماس‌های VoIP و ارتباطات کسب‌وکار ارائه می‌شود، هنوز محدودیت‌هایی در برخی قابلیت‌ها نسبت به سیستم‌های اختصاصی و تجاری دارد. این محدودیت‌ها می‌توانند بر کارکرد و مقیاس‌پذیری سیستم تاثیرگذار باشند، به‌ویژه در محیط‌های بسیار بزرگ و پیچیده که نیاز به عملکرد بسیار بالا و یکپارچگی پیشرفته دارند.

---

1. محدودیت در مقیاس‌پذیری

سیستم‌های تجاری اختصاصی مانند Cisco Unified Communications یا Avaya به طور معمول می‌توانند به‌راحتی مقیاس‌پذیری بالاتری را فراهم کنند. Issabel، اگرچه بسیار کارآمد است، اما در مقیاس‌های بسیار بزرگ (با هزاران کاربر و تماس همزمان) ممکن است با مشکلاتی در عملکرد مواجه شود. برای استفاده در مقیاس‌های بزرگ، ممکن است نیاز به تنظیمات خاصی برای بهینه‌سازی کارایی وجود داشته باشد.

1.1 پیکربندی مقیاس‌پذیری در Issabel

برای بهبود عملکرد در مقیاس‌های بزرگ، ابتدا باید اطمینان حاصل کنید که سیستم شما به‌درستی برای بارهای سنگین پیکربندی شده است. برای تنظیمات اولیه در زمینه مقیاس‌پذیری، می‌توانید فایل پیکربندی /etc/asterisk/asterisk.conf را ویرایش کرده و پارامترهای مربوط به منابع سخت‌افزاری و شبکه را بهینه‌سازی کنید.

nano /etc/asterisk/asterisk.conf

در این فایل، می‌توانید پارامترهای زیر را برای بهبود عملکرد و مقیاس‌پذیری پیکربندی کنید:

[general]
maxload=5
memlock=yes
ulimit=-1

در این تنظیمات:

• maxload=5 میزان بار مجاز برای سیستم را تنظیم می‌کند.
• memlock=yes برای قفل کردن حافظه و جلوگیری از بارگذاری صفحات حافظه به روی دیسک است.
• ulimit=-1 به سیستم اجازه می‌دهد تا به‌صورت نامحدود از منابع استفاده کند.

---

2. محدودیت در قابلیت‌های پیشرفته و ویژگی‌های اضافی

سیستم‌های اختصاصی معمولاً قابلیت‌های پیشرفته‌تری نسبت به Issabel دارند. به‌عنوان مثال، ویژگی‌هایی مانند تماس‌های تصویری با کیفیت بسیار بالا، پشتیبانی از پروتکل‌های مختلف و امنیت پیشرفته و پشتیبانی از درگاه‌های مختلف تماس به‌طور پیش‌فرض در سیستم‌های تجاری و اختصاصی پیاده‌سازی می‌شود. Issabel، با وجود پشتیبانی از بسیاری از ویژگی‌ها، در برخی موارد ممکن است نیاز به نصب ماژول‌های اضافی داشته باشد تا بتواند ویژگی‌های مشابه را ارائه دهد.

2.1 پیکربندی تماس تصویری با کیفیت بالا در Issabel

برای ارائه تماس‌های تصویری با کیفیت بالا، باید از پروتکل‌هایی مانند WebRTC استفاده کرد. تنظیمات مربوط به WebRTC در Issabel باید به‌طور دستی پیکربندی شوند.

برای فعال کردن WebRTC در Issabel، ابتدا فایل http.conf را ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/http.conf

سپس تنظیمات زیر را برای فعال‌سازی WebRTC در این فایل اعمال کنید:

[general]
enabled=yes
bindaddr=0.0.0.0
bindport=8088

این تنظیمات به Issabel اجازه می‌دهند که تماس‌های تصویری با استفاده از WebRTC را پشتیبانی کند.

2.2 پیکربندی امنیت در Issabel

در سیستم‌های تجاری و اختصاصی، معمولاً امنیت در سطح بالاتری نسبت به Issabel ارائه می‌شود. برای بهبود امنیت در Issabel، باید از تکنیک‌هایی مانند TLS و SRTP برای رمزگذاری تماس‌ها استفاده کرد.

برای فعال‌سازی SRTP در Issabel، باید فایل sip.conf را ویرایش کرده و تنظیمات زیر را اعمال کنید:

nano /etc/asterisk/sip.conf

سپس در بخش مربوط به تنظیمات ترانک‌ها و خطوط، موارد زیر را اضافه کنید:

[general]
encryption=yes
srtdial=yes

[mytrunk]
type=peer
host=sip.example.com
username=myusername
secret=mypassword
encryption=yes

این تنظیمات برای فعال‌سازی رمزگذاری تماس‌ها با استفاده از SRTP و TLS است که به‌ویژه در محیط‌های تجاری مهم می‌باشد.

---

3. محدودیت در یکپارچگی با سیستم‌های خارجی

در برخی از سیستم‌های اختصاصی و تجاری، قابلیت یکپارچگی با سایر سیستم‌های سازمانی مانند CRM‌ها، ERP‌ها و سیستم‌های مدیریت منابع انسانی (HRM) به‌طور پیش‌فرض و با امکانات بیشتری ارائه می‌شود. در Issabel، این قابلیت‌ها باید از طریق نصب ماژول‌ها و پیکربندی دستی پیاده‌سازی شوند.

3.1 یکپارچگی با CRM

برای اتصال Issabel به یک سیستم CRM مانند Zoho CRM یا Salesforce، می‌توانید از API‌های موجود استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای یکپارچگی با Zoho CRM از طریق Zoho API باید فایل‌های پیکربندی API را ایجاد کنید.

ابتدا، فایل /etc/asterisk/extensions_custom.conf را ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/extensions_custom.conf

سپس یک Dialplan برای ارتباط با Zoho ایجاد کنید:

[zoho-integration]
exten => _X.,1,NoOp(Connecting to Zoho CRM)
 same => n,AGI(zoho_integration.agi)

در این مثال، از یک اسکریپت AGI برای اتصال به Zoho استفاده می‌شود.

---

جمع‌بندی

در حالی که Issabel یک سیستم VoIP بسیار مقرون به صرفه و انعطاف‌پذیر است، برخی از ویژگی‌ها و قابلیت‌ها که در سیستم‌های اختصاصی و تجاری به‌طور پیش‌فرض موجود هستند، در Issabel نیاز به پیکربندی دستی دارند. این محدودیت‌ها بیشتر در زمینه مقیاس‌پذیری، قابلیت‌های پیشرفته مانند تماس‌های تصویری با کیفیت بالا، امنیت و یکپارچگی با سیستم‌های دیگر قابل مشاهده هستند. با این حال، با استفاده از ماژول‌ها و تنظیمات خاص، می‌توان بسیاری از این محدودیت‌ها را برطرف کرده و عملکرد Issabel را بهبود بخشید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مشکلات امنیتی ممکن در صورت پیکربندی نادرست” subtitle=”توضیحات کامل”]در هنگام پیکربندی سیستم‌های VoIP مانند Issabel، اگر اقدامات امنیتی به درستی انجام نشوند، می‌تواند مشکلات جدی ایجاد شود. برخی از این مشکلات شامل دسترسی غیرمجاز، حملات DoS (Denial of Service)، SRTP که رمزگذاری نشده است، حملات Brute Force و سایر تهدیدات امنیتی است که می‌تواند باعث اختلال در عملکرد و امنیت سیستم شود. این مشکلات معمولاً ناشی از پیکربندی نادرست سیستم، استفاده از پروتکل‌های ضعیف، یا عدم به‌روزرسانی منظم نرم‌افزارها است.

در این بخش، به بررسی مشکلات امنیتی معمول و نحوه جلوگیری از آن‌ها در Issabel خواهیم پرداخت. تمام پیکربندی‌ها و تنظیمات به‌صورت کامندی و با ذکر مسیر فایل‌های مربوطه ارائه خواهند شد.

---

1. دسترسی غیرمجاز به سیستم

یکی از بزرگ‌ترین تهدیدات امنیتی در سیستم‌های VoIP، دسترسی غیرمجاز به سرور است. این دسترسی‌ها می‌تواند از طریق تلاش برای ورود به سیستم از طریق SSH یا Telnet صورت گیرد. برای جلوگیری از این خطرات باید تنظیمات دسترسی به سیستم و پروتکل‌ها به‌درستی پیکربندی شوند.

1.1 پیکربندی محدود کردن دسترسی SSH

برای محدود کردن دسترسی SSH به سرور، باید فایل پیکربندی SSH را ویرایش کنید:

nano /etc/ssh/sshd_config

در این فایل، می‌توانید دسترسی به SSH را به‌صورت زیر محدود کنید:

PermitRootLogin no
PasswordAuthentication no
AllowUsers myuser

توضیحات:

• PermitRootLogin no از ورود مستقیم با کاربر root جلوگیری می‌کند.
• PasswordAuthentication no تنها اجازه استفاده از کلید SSH برای ورود به سیستم را می‌دهد.
• AllowUsers myuser فقط به کاربر myuser اجازه ورود می‌دهد.

سپس باید سرویس SSH را ریستارت کنید:

systemctl restart sshd

---

2. حملات Brute Force به سیستم‌های SIP

در حملات Brute Force، مهاجم سعی می‌کند با استفاده از رمزهای عبور مختلف به سیستم SIP دسترسی پیدا کند. این نوع حملات ممکن است باعث باز شدن درب‌های امنیتی شود و به سرقت اطلاعات یا اختلال در سیستم منجر گردد.

2.1 پیکربندی محدود کردن تلاش‌های ناموفق ورود به SIP

برای جلوگیری از حملات Brute Force بر روی SIP، می‌توانید از ماژول Fail2Ban استفاده کنید. Fail2Ban از حملات Brute Force جلوگیری می‌کند و با مسدود کردن آی‌پی‌های مشکوک از بروز حملات جلوگیری می‌نماید.

ابتدا، باید فایل پیکربندی Fail2Ban را ویرایش کنید:

nano /etc/fail2ban/jail.local

سپس بخش‌های مربوط به Asterisk را اضافه کنید:

[asterisk-iptables]
enabled  = true
port     = 5060,5061
filter   = asterisk
logpath  = /var/log/asterisk/messages
maxretry = 3

در این تنظیمات:

• port پورت‌های SIP را که باید محافظت شوند مشخص می‌کند.
• maxretry تعداد تلاش‌های ناموفق ورود قبل از مسدود کردن آی‌پی را تعیین می‌کند.

سپس باید Fail2Ban را راه‌اندازی مجدد کنید:

systemctl restart fail2ban

---

3. عدم رمزگذاری تماس‌ها (SRTP)

رمزگذاری تماس‌ها به‌ویژه در سیستم‌های VoIP برای محافظت از محتوای تماس‌ها ضروری است. اگر رمزگذاری صحیح پیاده‌سازی نشود، تماس‌ها می‌توانند به‌راحتی شنود شوند. برای جلوگیری از این مشکل، باید SRTP را برای رمزگذاری تماس‌ها پیکربندی کنید.

3.1 پیکربندی SRTP در Issabel

برای فعال کردن SRTP در Issabel، باید فایل sip.conf را ویرایش کرده و پیکربندی‌های زیر را اضافه کنید:

nano /etc/asterisk/sip.conf

در این فایل، بخش مربوط به SIP را به شکل زیر ویرایش کنید:

[general]
encryption=yes
srtdial=yes

[mytrunk]
type=peer
host=sip.example.com
username=myusername
secret=mypassword
encryption=yes

در این تنظیمات:

• encryption=yes برای فعال کردن رمزگذاری در تمامی تماس‌ها.
• srtdial=yes برای فعال‌سازی SRTP برای تماس‌ها.

---

4. حملات Denial of Service (DoS)

حملات DoS می‌توانند باعث قطع دسترسی به سرویس VoIP شوند. این حملات معمولاً با ارسال درخواست‌های زیاد و غیرضروری به سرور، منابع سرور را مصرف کرده و باعث کند شدن یا قطع کامل سرویس می‌شوند.

4.1 پیکربندی جلوگیری از حملات DoS

برای کاهش احتمال بروز حملات DoS، باید از iptables برای محدود کردن تعداد درخواست‌های ورودی به سیستم استفاده کنید.

ابتدا فایل iptables را ویرایش کرده و قوانینی برای محدود کردن تعداد درخواست‌ها اضافه کنید:

nano /etc/iptables/rules.v4

سپس قوانینی مانند زیر را برای جلوگیری از حملات DoS اضافه کنید:

-A INPUT -p tcp --dport 5060 -m state --state NEW -m recent --set
-A INPUT -p tcp --dport 5060 -m state --state NEW -m recent --update --seconds 60 --hitcount 10 -j DROP

در این تنظیمات:

• این قوانین ترافیک SIP را محدود می‌کنند و از ارسال بیش از 10 درخواست به پورت 5060 در یک دقیقه جلوگیری می‌کنند.

سپس باید سرویس iptables را ریستارت کنید:

systemctl restart iptables

---

جمع‌بندی

در صورت پیکربندی نادرست، سیستم Issabel می‌تواند در معرض انواع مشکلات امنیتی قرار گیرد. این مشکلات شامل دسترسی غیرمجاز به سرور، حملات Brute Force به سیستم‌های SIP، عدم رمزگذاری تماس‌ها، و حملات DoS است. با اعمال پیکربندی‌های مناسب مانند محدود کردن دسترسی SSH، استفاده از Fail2Ban برای مقابله با حملات Brute Force، فعال کردن SRTP برای رمزگذاری تماس‌ها، و جلوگیری از حملات DoS با استفاده از iptables، می‌توان امنیت سیستم VoIP را به‌طور قابل‌توجهی افزایش داد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نیاز به آشنایی با تنظیمات فنی Asterisk برای کار با برخی از ویژگی‌ها” subtitle=”توضیحات کامل”]Asterisk یکی از محبوب‌ترین نرم‌افزارهای PBX (Private Branch Exchange) است که برای مدیریت تماس‌های VoIP و PSTN در سیستم‌های تلفنی استفاده می‌شود. این نرم‌افزار با ویژگی‌های گسترده‌ای مانند IVR (Interactive Voice Response)، ضبط تماس‌ها، کنفرانس صوتی، انتقال تماس و بسیاری دیگر، به‌طور ویژه در سیستم‌های تلفنی تجاری و تجاری-مقیاس کوچک کاربرد دارد. برای استفاده از برخی ویژگی‌های Asterisk، پیکربندی‌های خاصی باید در فایل‌های پیکربندی انجام شود.

در این بخش، به برخی از ویژگی‌های پرکاربرد Asterisk پرداخته و تنظیمات فنی مربوط به آن‌ها را به‌طور جامع و کاربردی بررسی خواهیم کرد.

---

1. پیکربندی IVR (Interactive Voice Response)

یکی از ویژگی‌های پرکاربرد Asterisk، سیستم IVR است که به کاربران این امکان را می‌دهد که با وارد کردن اعداد بر اساس منوها و دستورات صوتی، به بخش‌های مختلف سیستم متصل شوند.

1.1 تنظیمات IVR در Asterisk

برای پیکربندی IVR، باید فایل extensions.conf را ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

در این فایل، بخش مربوط به IVR را به شکل زیر اضافه کنید:

[ivr-menu]
exten => s,1,Answer()
exten => s,n,Background(custom/welcome) ; صدای خوش‌آمدگویی
exten => s,n,WaitExten()

exten => 1,1,Dial(SIP/100,20)   ; اتصال به داخلی 100
exten => 2,1,Dial(SIP/200,20)   ; اتصال به داخلی 200
exten => t,1,Hangup()           ; قطع تماس در صورت وارد نکردن عدد
exten => i,1,Playback(vm-goodbye) ; پخش پیغام در صورت وارد کردن شماره اشتباه

در این تنظیمات:

• بخش exten => s,n,Background(custom/welcome) برای پخش صدای خوش‌آمدگویی است.
• گزینه‌های 1 و 2 برای انتخاب داخلی‌ها و تماس با آن‌ها استفاده می‌شود.
• در صورت وارد نکردن شماره یا وارد کردن شماره اشتباه، تماس قطع می‌شود یا پیامی پخش می‌شود.

سپس برای اعمال تغییرات، Asterisk را ریستارت کنید:

asterisk -rx "reload"

---

2. ضبط تماس‌ها

ضبط تماس‌ها یکی دیگر از ویژگی‌های کاربردی Asterisk است که به شما این امکان را می‌دهد که تمام یا بخشی از تماس‌ها را به‌صورت خودکار ضبط کنید.

2.1 پیکربندی ضبط تماس‌ها در Asterisk

برای فعال کردن ضبط تماس‌ها، باید فایل extensions.conf را ویرایش کرده و تغییرات زیر را اعمال کنید:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

در این فایل، بخش مربوط به ضبط تماس‌ها را به شکل زیر اضافه کنید:

[general]
recording = yes

[default]
exten => 100,1,Answer()
exten => 100,n,Set(MONITOR_EXEC=/usr/bin/sox)
exten => 100,n,Monitor(wav,${UNIQUEID},m)  ; ضبط تماس‌ها به فرمت wav
exten => 100,n,Dial(SIP/100)
exten => 100,n,Hangup()

در این تنظیمات:

• MONITOR_EXEC دستور ضبط را تعریف می‌کند.
• Monitor(wav,${UNIQUEID},m) تماس‌ها را در فرمت wav ضبط می‌کند.

ضبط تماس‌ها به‌طور پیش‌فرض در پوشه /var/spool/asterisk/monitor/ ذخیره می‌شود.

---

3. پیکربندی کنفرانس صوتی

Asterisk همچنین از کنفرانس‌های صوتی پشتیبانی می‌کند که به کاربران این امکان را می‌دهد که به‌طور همزمان در یک تماس گروهی شرکت کنند.

3.1 پیکربندی کنفرانس صوتی در Asterisk

برای پیکربندی کنفرانس صوتی، باید فایل meetme.conf را ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/meetme.conf

در این فایل، کنفرانس صوتی را به شکل زیر پیکربندی کنید:

[general]
conf_time=300
announce_user_count=yes
announce_conf_exit=yes

[default]
conf1 = 1234

سپس برای پیکربندی تماس با کنفرانس در فایل extensions.conf، کد زیر را اضافه کنید:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

[conference]
exten => 1234,1,Answer()
exten => 1234,n,MeetMe(1234)
exten => 1234,n,Hangup()

در این تنظیمات:

• MeetMe(1234) به کاربران اجازه می‌دهد که وارد کنفرانس با شماره 1234 شوند.

---

4. پیکربندی انتقال تماس (Call Forwarding)

انتقال تماس یا Call Forwarding یکی از ویژگی‌های مفید است که در مواقعی که یک کاربر مشغول است یا به دلایلی نمی‌تواند به تماس‌ها پاسخ دهد، استفاده می‌شود.

4.1 پیکربندی انتقال تماس در Asterisk

برای پیکربندی انتقال تماس، باید تنظیمات مربوطه را در فایل extensions.conf انجام دهید:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

در این فایل، کد زیر را برای انتقال تماس به شماره دیگری اضافه کنید:

[default]
exten => 100,1,Answer()
exten => 100,n,Dial(SIP/100)
exten => 100,n,VoiceMail(100@default) ; انتقال به صندوق صوتی در صورت عدم پاسخ
exten => 100,n,Hangup()

در این تنظیمات:

• VoiceMail(100@default) تماس را به صندوق صوتی داخلی 100 هدایت می‌کند.

اگر بخواهید تماس را به شماره دیگری هدایت کنید، از دستور Dial به شکل زیر استفاده می‌کنید:

exten => 100,n,Dial(SIP/200) ; انتقال تماس به داخلی 200

---

جمع‌بندی

آشنایی با تنظیمات فنی Asterisk برای ویژگی‌هایی مانند IVR، ضبط تماس‌ها، کنفرانس صوتی، و انتقال تماس به شما این امکان را می‌دهد که سیستم تلفنی خود را به‌طور کامل سفارشی‌سازی کنید. پیکربندی‌های مختلفی که در این بخش بررسی کردیم، شامل فایل‌های extensions.conf و meetme.conf برای مدیریت تماس‌ها و ویژگی‌های مختلف هستند. به کمک این تنظیمات، می‌توانید قابلیت‌های پیشرفته‌ای مانند کنفرانس‌های صوتی، انتقال تماس‌ها، و سیستم‌های IVR را در سیستم Asterisk فعال کنید.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

[cdb_course_lessons title=”بخش 2. نصب و راه‌اندازی Issabel”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. الزامات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”حداقل الزامات سخت‌افزاری برای نصب Issabel” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب و راه‌اندازی سیستم PBX Issabel، نیاز به سخت‌افزار مناسب است تا بتواند به‌درستی عمل کرده و عملکرد بهینه‌ای ارائه دهد. در این بخش، به حداقل الزامات سخت‌افزاری برای نصب Issabel می‌پردازیم که شامل پردازنده، حافظه و فضای ذخیره‌سازی می‌شود.

---

1. پردازنده (CPU)

پردازنده یکی از اصلی‌ترین اجزای سخت‌افزاری است که بر روی عملکرد سیستم تاثیرگذار است. برای نصب Issabel، پردازنده باید حداقل الزامات زیر را داشته باشد:

• حداقل: پردازنده با سرعت 1 گیگاهرتز (GHz) تک هسته‌ای.
• پیشنهاد شده: پردازنده دو هسته‌ای 2 گیگاهرتز یا بالاتر.
• توصیه‌شده برای سیستم‌های با حجم تماس بالا: پردازنده چهار هسته‌ای یا بیشتر با سرعت 2 گیگاهرتز به بالا.

2. حافظه (RAM)

حافظه یا RAM برای عملکرد سیستم و اجرای همزمان چندین فرآیند بسیار اهمیت دارد. مقدار حافظه RAM بسته به تعداد کاربران و تماس‌های همزمان متفاوت است:

• حداقل: 1 گیگابایت RAM.
• پیشنهاد شده: 2 گیگابایت RAM یا بیشتر.
• توصیه‌شده برای سیستم‌های با حجم تماس بالا: 4 گیگابایت RAM یا بیشتر.

3. فضای ذخیره‌سازی (Disk Space)

فضای ذخیره‌سازی برای نصب Issabel و ذخیره‌سازی اطلاعات تماس، ضبط‌ها، گزارش‌ها و سایر داده‌ها مورد نیاز است. مقدار فضای ذخیره‌سازی بستگی به تعداد کاربران، تماس‌های ضبط‌شده و سایر اطلاعات دارد.

• حداقل: 10 گیگابایت فضای ذخیره‌سازی SSD یا HDD.
• پیشنهاد شده: 20 گیگابایت یا بیشتر برای نصب سیستم و ذخیره‌سازی داده‌ها.
• توصیه‌شده برای سیستم‌های با حجم تماس بالا: 40 گیگابایت یا بیشتر به همراه استفاده از SSD برای بهبود سرعت عملکرد سیستم.

4. کارت شبکه (Network Interface)

برای برقراری ارتباطات VoIP و استفاده از سرویس‌های شبکه، داشتن یک کارت شبکه با سرعت مناسب بسیار ضروری است.

• حداقل: کارت شبکه 100 مگابیت بر ثانیه.
• پیشنهاد شده: کارت شبکه گیگابیتی (1 گیگابیت بر ثانیه) برای عملکرد بهتر در شبکه‌های بزرگ‌تر.

5. پیکربندی‌های سیستم

در برخی موارد، ممکن است نیاز به انجام تنظیمات خاصی در سیستم عامل یا پیکربندی‌های سخت‌افزاری برای نصب Issabel داشته باشید. برای مثال، اگر از سیستم‌های مجازی‌سازی مانند VMware یا VirtualBox استفاده می‌کنید، نیاز به تخصیص منابع به‌صورت مجازی دارید.

---

تنظیمات سیستم عامل و نصب Issabel

برای نصب Issabel بر روی سیستم، ابتدا باید سیستم عامل مناسب (مانند CentOS یا RHEL) نصب شود و سپس بسته‌های نرم‌افزاری لازم را بر اساس دستورالعمل‌های زیر نصب کنید.

1. نصب سیستم عامل CentOS

ابتدا CentOS را روی سیستم نصب کنید. برای نصب، از نسخه‌ای که پشتیبانی از بسته‌های نرم‌افزاری Asterisk و Issabel را دارد، مانند CentOS 7 یا CentOS 8 استفاده کنید.

برای نصب CentOS 7، دستورات زیر را به ترتیب اجرا کنید:

# به‌روزرسانی سیستم:
yum update -y

# نصب بسته‌های ضروری:
yum groupinstall "Development Tools" -y
yum install wget -y

پس از نصب سیستم عامل، برای نصب Issabel، ابتدا مخزن بسته‌ها را وارد کنید و سپس اقدام به نصب کنید.

2. نصب Issabel

برای نصب Issabel، دستور زیر را اجرا کنید:

# دریافت فایل نصب Issabel:
wget http://cdn.issabel.org/issabel/iso/Issabel-4.0.0-x86_64-DVD.iso

# نصب Issabel:
dd if=Issabel-4.0.0-x86_64-DVD.iso of=/dev/sda bs=4M

توجه داشته باشید که در اینجا /dev/sda باید مسیر دیسک شما باشد. پس از نصب، سیستم را ریستارت کرده و به صفحه تنظیمات Issabel وارد شوید.

3. تنظیمات شبکه و آدرس IP

برای پیکربندی شبکه، فایل ifcfg-eth0 را ویرایش کنید تا آدرس IP ثابت تنظیم شود:

nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0

مقدارهای زیر را تنظیم کنید:

DEVICE=eth0
BOOTPROTO=static
ONBOOT=yes
IPADDR=192.168.1.10
NETMASK=255.255.255.0
GATEWAY=192.168.1.1
DNS1=8.8.8.8

پس از ویرایش، تنظیمات شبکه را با دستور زیر اعمال کنید:

systemctl restart network

---

جمع‌بندی

در این بخش، الزامات سخت‌افزاری حداقلی برای نصب Issabel شامل پردازنده، حافظه، فضای ذخیره‌سازی و کارت شبکه بررسی شد. برای نصب و پیکربندی Issabel، لازم است سیستم عاملی مانند CentOS را نصب کرده و سپس از طریق مخزن‌های مناسب اقدام به نصب Issabel کنید. در نهایت، تنظیمات شبکه و آدرس IP ثابت باید انجام شود تا سیستم آماده به کار باشد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”الزامات نرم‌افزاری (نسخه‌های پشتیبانی‌شده از سیستم‌عامل‌ها)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب و اجرای Issabel، نیاز به سیستم‌عامل‌هایی است که پشتیبانی از نرم‌افزارهای مربوطه مانند Asterisk و سایر سرویس‌های VoIP را داشته باشند. در این بخش، به الزامات نرم‌افزاری Issabel و نسخه‌های پشتیبانی‌شده از سیستم‌عامل‌ها می‌پردازیم.

---

1. سیستم‌عامل‌های پشتیبانی‌شده

Issabel به‌طور رسمی از سیستم‌عامل‌های لینوکسی خاص پشتیبانی می‌کند. برای بهترین عملکرد، باید نسخه‌های به‌روز از این سیستم‌عامل‌ها استفاده شود. در زیر سیستم‌عامل‌های پشتیبانی‌شده برای نصب Issabel آورده شده است:

• CentOS:
  • نسخه‌های پشتیبانی‌شده: CentOS 7 و CentOS 8.
  • توضیحات: CentOS یکی از محبوب‌ترین سیستم‌عامل‌های لینوکس است که برای اجرای Issabel به‌طور رسمی پشتیبانی می‌شود. این سیستم‌عامل به‌خاطر پایداری و امنیت بالا انتخاب مناسبی برای سرورهای PBX است.
• Red Hat Enterprise Linux (RHEL):
  • نسخه‌های پشتیبانی‌شده: RHEL 7 و RHEL 8.
  • توضیحات: نسخه‌های RHEL به‌طور معمول برای محیط‌های تولیدی و سازمانی انتخاب می‌شوند. اگر به دنبال یک سیستم‌عامل تجاری با پشتیبانی رسمی هستید، RHEL گزینه‌ای مناسب است.
• Debian:
  • نسخه‌های پشتیبانی‌شده: Debian 9 و Debian 10.
  • توضیحات: Debian به‌عنوان یک سیستم‌عامل پایدار و با امنیت بالا شناخته می‌شود و برای کسانی که نیاز به پیکربندی و کنترل بیشتر بر روی سیستم دارند، انتخاب خوبی است.
• Ubuntu:
  • نسخه‌های پشتیبانی‌شده: Ubuntu 18.04 LTS و Ubuntu 20.04 LTS.
  • توضیحات: Ubuntu یکی دیگر از توزیع‌های لینوکسی است که برای بسیاری از کاربران لینوکس راحت است. این سیستم‌عامل به‌ویژه برای توسعه‌دهندگان و کسانی که با رابط کاربری ساده‌تر کار می‌کنند، مناسب است.

2. نسخه‌های پشتیبانی‌شده از Asterisk

Asterisk، به‌عنوان هسته اصلی نرم‌افزار PBX در Issabel، به‌طور مستقیم با سیستم‌عامل‌های مختلف و نسخه‌های مختلف هماهنگ می‌شود. برای کارایی بهینه، نسخه‌های مشخصی از Asterisk باید نصب شود.

• Asterisk 13.x: این نسخه برای سیستم‌های پایدار و مورد تایید در بیشتر نصب‌ها استفاده می‌شود.
• Asterisk 16.x: نسخه جدیدتری از Asterisk که قابلیت‌های بهتری را ارائه می‌دهد و پشتیبانی از تکنولوژی‌های نوین VoIP را دارد.
• Asterisk 18.x: نسخه‌ای که برای کار با ویژگی‌های جدیدتر و پیشرفته‌تر در نظر گرفته شده است. این نسخه برای نصب بر روی سرورهای جدیدتر با کارایی بالاتر توصیه می‌شود.

3. پشتیبانی از نسخه‌های PHP

برای کار با رابط کاربری Issabel و سرویس‌های وب آن، نسخه‌های خاصی از PHP لازم است. برای عملکرد بهینه و به‌روز بودن سیستم، باید نسخه مناسب از PHP را نصب کنید:

• PHP 7.3.x یا بالاتر: این نسخه از PHP به‌طور پیش‌فرض برای نسخه‌های جدید Issabel و رابط کاربری آن توصیه می‌شود.
• PHP 5.6.x: برای نصب‌های قدیمی‌تر Issabel، نسخه PHP 5.6 ممکن است مورد نیاز باشد.

4. پیکربندی نرم‌افزارهای مورد نیاز

برای نصب Issabel، باید به‌طور دستی برخی نرم‌افزارها و پکیج‌های اضافی را نیز نصب کنید. این نرم‌افزارها معمولاً شامل بسته‌های ارتباطی و مدیریت سرویس‌ها هستند.

نصب برخی از بسته‌های ضروری:

# نصب بسته‌های ضروری:
yum install -y gcc wget bzip2 curl make autoconf

# نصب پکیج‌های مورد نیاز برای Asterisk:
yum install -y libxml2 libncurses5 libsqlite3-dev

نصب PHP:

# نصب PHP 7.3:
yum install -y php php-cli php-common php-mysqlnd php-fpm php-xml php-mbstring php-json

نصب سرویس‌های ضروری:

# نصب سرویس‌های اضافی:
yum install -y mariadb-server httpd

---

جمع‌بندی

در این بخش، به الزامات نرم‌افزاری Issabel پرداخته شد. سیستم‌عامل‌های لینوکس پشتیبانی‌شده برای نصب Issabel شامل CentOS، RHEL، Debian و Ubuntu هستند. همچنین نسخه‌های مختلف Asterisk و PHP برای عملکرد بهینه سیستم باید نصب شوند. در نهایت، نصب بسته‌ها و نرم‌افزارهای ضروری برای پیکربندی کامل Issabel شامل Asterisk و سرویس‌های اضافی نیز شرح داده شد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”انتخاب سرور فیزیکی یا استفاده از ماشین مجازی” subtitle=”توضیحات کامل”]در هنگام راه‌اندازی Issabel برای یک کسب‌وکار یا سیستم VoIP، یکی از تصمیمات مهم انتخاب نوع سرور است. آیا باید از سرور فیزیکی استفاده کنید یا از ماشین‌های مجازی (VMs)? این تصمیم تأثیر زیادی بر عملکرد، مقیاس‌پذیری، مدیریت، و هزینه‌های سیستم شما خواهد داشت. در این بخش به بررسی مزایا و معایب هرکدام می‌پردازیم.

---

1. مزایا و معایب استفاده از سرور فیزیکی

مزایا:

• عملکرد بهتر و منابع اختصاصی: در سرور فیزیکی تمامی منابع سیستم برای برنامه‌های شما در دسترس خواهند بود. این امر به‌ویژه برای برنامه‌هایی که نیاز به پردازش زیاد دارند (مانند تماس‌های VoIP و پردازش‌های سنگین) مفید است.
• پایداری بیشتر: سرورهای فیزیکی معمولاً برای عملکرد طولانی‌مدت طراحی شده‌اند و در مقایسه با ماشین‌های مجازی، دچار مشکلات کمتری از نظر منابع سیستم می‌شوند.
• انعطاف‌پذیری در سخت‌افزار: می‌توانید سخت‌افزار را مطابق با نیازهای خود انتخاب کنید و عملکرد بهینه‌ای را برای کاربردهای خاص بدست آورید.

معایب:

• هزینه‌های بیشتر: برای تهیه و نگهداری سرورهای فیزیکی باید هزینه‌های بیشتری پرداخت کنید. علاوه بر هزینه خرید سخت‌افزار، هزینه‌های انرژی، فضای فیزیکی، و نگهداری نیز به این هزینه‌ها افزوده می‌شوند.
• مقیاس‌پذیری پایین‌تر: در صورت نیاز به مقیاس‌پذیری یا افزودن سرور، باید سخت‌افزار جدید خریداری و پیکربندی کنید که ممکن است زمان‌بر و گران باشد.

پیکربندی سرور فیزیکی: برای نصب Issabel بر روی سرور فیزیکی، ابتدا باید سیستم‌عامل و نرم‌افزارهای مورد نیاز را نصب کرده و سرور را پیکربندی کنید. به عنوان مثال، برای نصب CentOS 7 به‌عنوان سیستم‌عامل پایه، باید دستورهای زیر را اجرا کنید:

# به‌روزرسانی سیستم
yum update -y

# نصب پکیج‌های ضروری
yum install -y wget curl gcc make autoconf bzip2

# نصب Asterisk و سرویس‌های مورد نیاز
yum install -y asterisk asterisk-voicemail asterisk-sounds

این تنظیمات به‌طور معمول در سرورهای فیزیکی استفاده می‌شوند.

---

2. مزایا و معایب استفاده از ماشین مجازی

مزایا:

• مقیاس‌پذیری راحت‌تر: ماشین‌های مجازی به شما این امکان را می‌دهند که به‌راحتی منابع را تغییر دهید یا تعداد سرورهای جدید اضافه کنید، بدون اینکه نیازی به خرید سخت‌افزار جدید باشد.
• کاهش هزینه‌ها: ماشین‌های مجازی به شما این امکان را می‌دهند که چندین سیستم را روی یک سرور فیزیکی اجرا کنید. این امر موجب کاهش هزینه‌ها برای سخت‌افزار و فضای فیزیکی می‌شود.
• انعطاف‌پذیری بیشتر: با استفاده از ماشین‌های مجازی می‌توانید سرورهای مجازی جدید بسازید و در صورت نیاز به‌راحتی آن‌ها را از بین ببرید. همچنین، قابلیت حمل‌پذیری میان سرورها فراهم می‌شود.

معایب:

• عملکرد کمتری نسبت به سرور فیزیکی: استفاده از ماشین‌های مجازی می‌تواند بر عملکرد سیستم تأثیر بگذارد، زیرا منابع بین چندین VM تقسیم می‌شود و ممکن است منابع مورد نیاز برای پردازش‌های سنگین موجود نباشد.
• محدودیت منابع: در صورتی که منابع سرور فیزیکی به اندازه کافی قوی نباشند، ممکن است با مشکلاتی در تخصیص منابع روبه‌رو شوید.

پیکربندی ماشین مجازی: برای نصب Issabel بر روی ماشین مجازی، باید یک hypervisor مانند VMware یا VirtualBox را نصب کنید و سپس یک ماشین مجازی جدید بسازید. پس از ایجاد ماشین مجازی، مراحل نصب و پیکربندی مشابه سرور فیزیکی است.

به‌طور مثال، برای نصب Issabel بر روی یک ماشین مجازی با استفاده از VMware، باید مراحل زیر را دنبال کنید:

1. ساخت ماشین مجازی جدید:
   • از VMware vSphere یا VMware Workstation استفاده کنید.
   • یک ماشین مجازی با منابع مشخص مانند 2 هسته پردازنده، 4GB رم، و 40GB فضای دیسک ایجاد کنید.
2. نصب سیستم‌عامل (CentOS 7):
   • سی‌دی نصب CentOS را به ماشین مجازی متصل کنید و فرآیند نصب را شروع کنید.
3. پیکربندی Issabel: پس از نصب سیستم‌عامل، می‌توانید Issabel را همان‌طور که در سرور فیزیکی توضیح داده شد، نصب و پیکربندی کنید:

# نصب پکیج‌های ضروری
yum install -y wget curl gcc make autoconf bzip2

# نصب Asterisk
yum install -y asterisk

# نصب Issabel
yum install -y issabel

---

جمع‌بندی

انتخاب بین سرور فیزیکی یا ماشین مجازی بستگی به نیازهای خاص سازمان شما دارد. اگر عملکرد بالا، پایداری و استفاده از منابع اختصاصی اهمیت دارد، سرور فیزیکی گزینه بهتری است. اما اگر به مقیاس‌پذیری، کاهش هزینه‌ها و انعطاف‌پذیری نیاز دارید، استفاده از ماشین‌های مجازی می‌تواند گزینه مناسبی باشد. در هر دو حالت، پیکربندی صحیح سیستم‌عامل و نرم‌افزارهای ضروری برای اجرای Issabel ضروری است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تهیه نسخه‌های پشتیبان از داده‌ها قبل از نصب (در صورت نصب روی سیستم‌های موجود)” subtitle=”توضیحات کامل”]قبل از نصب Issabel روی یک سیستم موجود، اهمیت زیادی دارد که از تمامی داده‌ها، تنظیمات سیستم و پیکربندی‌ها نسخه پشتیبان تهیه کنید. این اقدام می‌تواند از از دست رفتن اطلاعات حیاتی جلوگیری کرده و امکان بازیابی سیستم به حالت قبلی در صورت بروز مشکل را فراهم کند. در این بخش، مراحل تهیه نسخه‌های پشتیبان قبل از نصب Issabel روی سیستم‌های موجود شرح داده می‌شود.

---

1. تهیه نسخه پشتیبان از سیستم‌عامل و پیکربندی‌ها

اولین قدم در تهیه نسخه پشتیبان، ایجاد کپی از تنظیمات سیستم‌عامل است. اگر سیستم شما قبلاً روی سرور فیزیکی یا ماشین مجازی دیگری نصب است و شما قصد دارید Issabel را روی آن نصب کنید، باید از تمامی فایل‌ها و پیکربندی‌های موجود نسخه پشتیبان تهیه کنید.

نصب و استفاده از ابزار rsync برای بکاپ‌گیری:

ابزار rsync یکی از بهترین ابزارهای لینوکس برای انجام بکاپ‌گیری است. با استفاده از rsync می‌توانید به‌راحتی فایل‌ها و دایرکتوری‌ها را از یک مکان به مکان دیگر کپی کنید.

برای نصب rsync (در صورت نبودن در سیستم):

# نصب rsync در CentOS / RHEL:
yum install -y rsync

# نصب rsync در Ubuntu / Debian:
apt-get install -y rsync

بکاپ‌گیری از دایرکتوری‌ها و فایل‌ها:

برای تهیه نسخه پشتیبان از دایرکتوری‌های مهم سیستم مانند /etc، /var و /home که شامل پیکربندی‌ها و داده‌های کاربری هستند، دستور rsync به‌صورت زیر استفاده می‌شود:

# بکاپ‌گیری از دایرکتوری‌های مهم سیستم:
rsync -av --progress /etc /home /var /backup-directory/

در اینجا، /backup-directory/ باید مسیر مقصدی باشد که نسخه پشتیبان در آن ذخیره خواهد شد.

---

2. تهیه نسخه پشتیبان از پایگاه‌های داده (Database Backups)

اگر روی سیستم‌تان پایگاه داده‌هایی مانند MySQL یا PostgreSQL اجرا می‌شود، باید از آن‌ها نیز نسخه پشتیبان تهیه کنید. برای این کار می‌توانید از ابزارهای مخصوص بکاپ‌گیری مانند mysqldump یا pg_dump استفاده کنید.

بکاپ‌گیری از پایگاه داده MySQL یا MariaDB:

برای تهیه نسخه پشتیبان از پایگاه داده MySQL یا MariaDB، از دستور mysqldump به شکل زیر استفاده کنید:

# بکاپ‌گیری از تمام پایگاه‌های داده MySQL یا MariaDB:
mysqldump --all-databases --single-transaction --quick --lock-tables=false > /backup-directory/mysql-backup.sql

در این دستور:

• --all-databases تمام پایگاه‌های داده موجود را پشتیبان‌گیری می‌کند.
• --single-transaction اطمینان می‌دهد که پایگاه داده در حین بکاپ‌گیری در حالت Consistent باقی بماند.
• /backup-directory/mysql-backup.sql مسیر فایل بکاپ است که باید آن را مطابق با نیاز خود تغییر دهید.

بکاپ‌گیری از پایگاه داده PostgreSQL:

برای تهیه نسخه پشتیبان از پایگاه داده PostgreSQL، از دستور pg_dumpall استفاده می‌شود:

# بکاپ‌گیری از تمام پایگاه‌های داده PostgreSQL:
pg_dumpall > /backup-directory/postgresql-backup.sql

---

3. تهیه نسخه پشتیبان از تنظیمات شبکه و سرویس‌ها

اگر سیستم شما از سرویس‌های شبکه‌ای مانند Apache, Nginx, SSH, یا FTP استفاده می‌کند، باید تنظیمات پیکربندی این سرویس‌ها را نیز پشتیبان‌گیری کنید.

پشتیبان‌گیری از تنظیمات سرویس‌ها:

1. تنظیمات Apache یا Nginx:
   • مسیرهای پیکربندی به‌طور معمول در /etc/httpd/ یا /etc/nginx/ قرار دارند.
   • دستور پشتیبان‌گیری:

     rsync -av /etc/httpd /etc/nginx /backup-directory/
     

2. تنظیمات SSH:
   • پیکربندی SSH معمولاً در فایل /etc/ssh/sshd_config قرار دارد.

     rsync -av /etc/ssh/sshd_config /backup-directory/
     

3. تنظیمات DNS یا DHCP:
   • فایل‌های پیکربندی DNS در /etc/named/ یا /etc/dhcp/ قرار دارند.

     rsync -av /etc/named /etc/dhcp /backup-directory/
     

---

4. تهیه نسخه پشتیبان از فایل‌های مهم کاربری

اگر سیستم شما شامل داده‌های کاربری مهم است، باید نسخه پشتیبان از این فایل‌ها نیز تهیه کنید. این فایل‌ها معمولاً در دایرکتوری‌های /home یا /var/www قرار دارند.

بکاپ‌گیری از داده‌های کاربری:

# بکاپ‌گیری از دایرکتوری‌های داده‌های کاربری:
rsync -av /home /var/www /backup-directory/

---

5. تهیه نسخه پشتیبان از پیکربندی‌های Issabel (در صورت نصب قبلی)

اگر سیستم شما قبلاً Issabel را نصب کرده است و می‌خواهید آن را دوباره نصب کنید، باید از تمام پیکربندی‌های Issabel نسخه پشتیبان تهیه کنید.

برای پشتیبان‌گیری از پیکربندی‌های Issabel، فایل‌های پیکربندی در مسیر /etc/asterisk/ قرار دارند. این فایل‌ها شامل تنظیمات VoIP و سایر پارامترهای مربوط به Asterisk می‌باشند.

# بکاپ‌گیری از فایل‌های پیکربندی Issabel:
rsync -av /etc/asterisk /backup-directory/

---

جمع‌بندی

تهیه نسخه پشتیبان از داده‌ها قبل از نصب Issabel روی سیستم‌های موجود یک اقدام حیاتی است. این فرآیند شامل پشتیبان‌گیری از تنظیمات سیستم‌عامل، پایگاه‌های داده، سرویس‌های شبکه، داده‌های کاربری و پیکربندی‌های Issabel می‌شود. استفاده از ابزارهایی مانند rsync و mysqldump برای بکاپ‌گیری از این فایل‌ها و پایگاه‌های داده به شما کمک می‌کند که در صورت بروز مشکل، به‌راحتی سیستم را بازیابی کنید و اطلاعات مهم خود را از دست ندهید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. نصب سیستم‌عامل پایه (CentOS یا مشابه)”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”دانلود نسخه مناسب سیستم‌عامل (CentOS 7/8 یا دیگر توزیع‌های مناسب)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب Issabel، ابتدا باید نسخه مناسب سیستم‌عامل را انتخاب و دانلود کنید. Issabel به‌طور معمول روی توزیع‌های مختلف لینوکس مانند CentOS و Red Hat Enterprise Linux (RHEL) اجرا می‌شود. در این بخش، مراحل دانلود نسخه مناسب سیستم‌عامل و نصب آن برای Issabel شرح داده می‌شود.

---

1. انتخاب سیستم‌عامل مناسب برای نصب Issabel

بیشترین توزیع‌های لینوکس که برای نصب Issabel توصیه می‌شوند عبارتند از:

• CentOS 7 یا 8: این نسخه‌ها بیشتر با Issabel سازگار هستند و پشتیبانی بهتری برای نرم‌افزارهای مورد نیاز دارند.
• RHEL (Red Hat Enterprise Linux): اگر از یک توزیع تجاری استفاده می‌کنید، RHEL نیز گزینه مناسبی برای نصب Issabel است.

نکته: CentOS 8 به‌طور رسمی به پایان پشتیبانی رسید و از آن به بعد توصیه می‌شود از CentOS Stream یا نسخه‌های مشابه مانند AlmaLinux یا Rocky Linux استفاده کنید.

---

2. دانلود نسخه مناسب CentOS

برای نصب Issabel، نسخه مناسب CentOS را می‌توانید از وب‌سایت رسمی آن دانلود کنید. در اینجا روش‌های مختلف دانلود آورده شده است:

دانلود CentOS 7

برای دانلود CentOS 7، به سایت رسمی CentOS بروید و فایل ISO مربوطه را دانلود کنید.

• لینک دانلود رسمی CentOS 7: CentOS 7 ISO Download

دانلود CentOS Stream (برای نسخه‌های جدیدتر)

برای نصب روی نسخه‌های جدیدتر، می‌توانید CentOS Stream را دانلود کنید.

• لینک دانلود CentOS Stream: CentOS Stream Download

---

3. دانلود نسخه مناسب برای RHEL

اگر از RHEL استفاده می‌کنید، ابتدا باید از طریق اشتراک RHEL خود به سایت Red Hat وارد شوید و نسخه مناسب سیستم‌عامل را دانلود کنید.

• لینک دانلود RHEL (برای ثبت‌نام و اشتراک): RHEL Download

---

4. دانلود و ساخت USB Bootable (برای نصب روی سرور فیزیکی)

برای نصب سیستم‌عامل روی سرور فیزیکی، بعد از دانلود فایل ISO، باید یک USB Bootable بسازید. برای این کار از ابزارهایی مانند Rufus یا dd استفاده کنید.

استفاده از Rufus (در ویندوز):

1. دانلود و نصب Rufus: Rufus Download
2. ساخت USB Bootable:
   • پس از نصب Rufus، USB Flash را به کامپیوتر متصل کرده و نرم‌افزار Rufus را باز کنید.
   • فایل ISO دانلود شده از CentOS را در Rufus انتخاب کنید.
   • گزینه‌های پیش‌فرض را تایید کرده و روی “Start” کلیک کنید.

استفاده از dd (در لینوکس):

اگر از لینوکس استفاده می‌کنید، می‌توانید از دستور dd برای ساخت USB Bootable استفاده کنید. دستور زیر را در ترمینال وارد کنید:

sudo dd if=/path/to/centos.iso of=/dev/sdX bs=4M status=progress

در این دستور، /path/to/centos.iso مسیر فایل ISO دانلودی است و /dev/sdX باید با دستگاه USB شما (مثلاً /dev/sdb) جایگزین شود.

---

5. مراحل نصب سیستم‌عامل روی سرور یا ماشین مجازی

پس از دانلود و ساخت USB Bootable، شما می‌توانید سیستم‌عامل را روی سرور فیزیکی یا ماشین مجازی نصب کنید.

نصب روی سرور فیزیکی:

• سیستم را از USB Bootable بوت کنید.
• نصب CentOS را از طریق دستورالعمل‌های روی صفحه آغاز کنید.
• در حین نصب، تنظیمات زبان، منطقه، پارتیشن‌بندی و شبکه را انجام دهید.

نصب روی ماشین مجازی:

• از نرم‌افزارهایی مانند VirtualBox یا VMware برای ایجاد یک ماشین مجازی جدید استفاده کنید.
• فایل ISO دانلود شده را به عنوان رسانه نصب در ماشین مجازی بارگذاری کنید.
• سیستم را از ISO بوت کرده و دستورالعمل‌های نصب را دنبال کنید.

---

جمع‌بندی

برای نصب Issabel، انتخاب و دانلود نسخه مناسب سیستم‌عامل از اهمیت بالایی برخوردار است. CentOS 7 یا 8، و همچنین CentOS Stream گزینه‌های پیشنهادی برای نصب هستند. پس از دانلود فایل ISO، شما می‌توانید از ابزارهایی مانند Rufus یا dd برای ساخت USB Bootable استفاده کنید و سپس سیستم‌عامل را روی سرور فیزیکی یا ماشین مجازی نصب کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مراحل نصب سیستم‌عامل بر روی سرور یا ماشین مجازی” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب سیستم‌عامل بر روی سرور فیزیکی یا ماشین مجازی، ابتدا باید فایل ISO سیستم‌عامل (CentOS یا هر توزیع لینوکس دیگری) را دانلود کرده و USB Bootable بسازید. سپس مراحل نصب را دنبال کنید. در این بخش، مراحل نصب سیستم‌عامل بر روی هر دو نوع سرور فیزیکی و ماشین مجازی شرح داده می‌شود.

---

1. نصب سیستم‌عامل بر روی سرور فیزیکی

الف) آماده‌سازی USB Bootable

قبل از هر چیزی، باید USB Bootable را ایجاد کنید. برای این کار، فایل ISO سیستم‌عامل (CentOS یا دیگر توزیع‌های مناسب) را از سایت رسمی دانلود کرده و با استفاده از ابزارهایی مانند Rufus (برای ویندوز) یا dd (برای لینوکس) یک USB Bootable بسازید.

استفاده از Rufus (در ویندوز):

• دانلود و نصب Rufus: Rufus Download
• ساخت USB Bootable:
  • USB Flash را به کامپیوتر متصل کنید و نرم‌افزار Rufus را باز کنید.
  • فایل ISO دانلود شده را در Rufus انتخاب کنید.
  • تنظیمات پیش‌فرض را تایید کرده و روی “Start” کلیک کنید.

استفاده از dd (در لینوکس):

sudo dd if=/path/to/centos.iso of=/dev/sdX bs=4M status=progress

در این دستور، /path/to/centos.iso مسیر فایل ISO و /dev/sdX دستگاه USB است.

---

ب) نصب سیستم‌عامل

بعد از ایجاد USB Bootable، مراحل نصب سیستم‌عامل روی سرور فیزیکی به شرح زیر است:

1. بوت از USB:
   • USB Flash را به سرور متصل کنید.
   • سیستم را روشن کنید و وارد BIOS یا UEFI شوید (با فشردن کلید‌هایی مانند F2، ESC یا DEL در هنگام راه‌اندازی).
   • ترتیب بوت را تغییر دهید تا سیستم از USB بوت شود.
2. شروع نصب سیستم‌عامل:
   • پس از بوت شدن، صفحه نصب سیستم‌عامل نمایش داده می‌شود.
   • گزینه “Install CentOS” را انتخاب کنید.
   • تنظیمات زبان، منطقه و کیبورد را انتخاب کنید.
3. پارتیشن‌بندی دیسک‌ها:
   • در مرحله پارتیشن‌بندی، گزینه “Automatic” را انتخاب کنید یا می‌توانید پارتیشن‌بندی دستی انجام دهید.
   • انتخاب کنید که سیستم به صورت یکپارچه یا جداگانه نصب شود.
4. تنظیمات شبکه:
   • تنظیمات شبکه مانند آدرس IP، DNS و Gateway را وارد کنید.
   • اطمینان حاصل کنید که شبکه به درستی پیکربندی شده باشد.
5. انتخاب نرم‌افزار و بسته‌ها:
   • می‌توانید انتخاب کنید که کدام بسته‌های نرم‌افزاری در طول نصب نصب شوند. معمولاً انتخاب گزینه “Minimal Install” برای سیستم‌های سرور توصیه می‌شود.
6. پیکربندی سیستم‌عامل:
   • تنظیمات کاربر و رمز عبور را برای حساب root و کاربران دیگر وارد کنید.
   • پس از اتمام نصب، سیستم‌عامل به‌طور خودکار راه‌اندازی می‌شود.
7. ریستارت و شروع استفاده:
   • پس از نصب، سیستم را ریستارت کرده و USB را از سیستم جدا کنید.
   • سیستم‌عامل نصب‌شده آماده استفاده است.

---

2. نصب سیستم‌عامل بر روی ماشین مجازی

الف) ایجاد ماشین مجازی

برای نصب سیستم‌عامل روی ماشین مجازی، از نرم‌افزارهایی مانند VirtualBox یا VMware استفاده می‌شود.

1. نصب نرم‌افزار ماشین مجازی:
   • برای نصب VirtualBox، به سایت VirtualBox Download مراجعه کرده و نسخه مناسب سیستم‌عامل خود را دانلود کنید.
   • پس از دانلود، نرم‌افزار را نصب کنید.
2. ایجاد ماشین مجازی جدید:
   • نرم‌افزار VirtualBox را باز کنید و روی گزینه “New” کلیک کنید.
   • یک نام برای ماشین مجازی وارد کرده و نوع سیستم‌عامل (Linux) و نسخه (CentOS) را انتخاب کنید.
   • میزان حافظه (RAM) را تنظیم کنید (حداقل 1GB برای نصب CentOS توصیه می‌شود).
3. پیکربندی هارد دیسک مجازی:
   • در مرحله بعد، یک دیسک سخت مجازی (VDI) ایجاد کنید.
   • اندازه دیسک را انتخاب کنید (حداقل 10GB فضای آزاد پیشنهاد می‌شود).
4. انتخاب فایل ISO:
   • پس از ایجاد ماشین مجازی، روی آن کلیک راست کرده و گزینه “Settings” را انتخاب کنید.
   • در بخش “Storage”، دیسک CD/DVD را انتخاب کرده و فایل ISO دانلودی از CentOS را بارگذاری کنید.

ب) نصب سیستم‌عامل

پس از تنظیمات ماشین مجازی، مراحل نصب مشابه نصب روی سرور فیزیکی خواهد بود:

1. راه‌اندازی ماشین مجازی:
   • ماشین مجازی را روشن کرده و از فایل ISO بوت می‌شود.
2. شروع نصب سیستم‌عامل:
   • مانند نصب روی سرور فیزیکی، مراحل نصب سیستم‌عامل را دنبال کنید.
   • انتخاب زبان، پارتیشن‌بندی و تنظیمات شبکه مشابه مراحل نصب سرور فیزیکی است.
3. پیکربندی و نصب:
   • تنظیمات مربوط به پارتیشن‌بندی، شبکه و بسته‌های نرم‌افزاری را انجام دهید.
   • پس از اتمام نصب، ماشین مجازی را ریستارت کنید.

---

جمع‌بندی

برای نصب سیستم‌عامل روی سرور فیزیکی یا ماشین مجازی، ابتدا باید USB Bootable بسازید. سپس سیستم‌عامل را از طریق بوت نصب کنید. مراحل نصب شامل تنظیمات زبان، پارتیشن‌بندی دیسک‌ها، تنظیمات شبکه و پیکربندی سیستم‌عامل است. در نهایت، سیستم را ریستارت کرده و آماده استفاده می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی اولیه سیستم‌عامل (IP ثابت، DNS و Gateway)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای پیکربندی IP ثابت، DNS و Gateway در سیستم‌عامل‌های مبتنی بر لینوکس (مانند CentOS یا RHEL) باید فایل‌های پیکربندی شبکه را ویرایش کرده و سرویس شبکه را ریستارت کنید. در این بخش، دستورالعمل‌های کامندی برای تنظیمات شبکه، DNS و Gateway آورده شده است.

---

1. تنظیم IP ثابت (Static IP)

الف) ویرایش فایل پیکربندی شبکه

در سیستم‌های CentOS یا RHEL، تنظیمات شبکه در فایل‌های موجود در مسیر /etc/sysconfig/network-scripts/ قرار دارد. برای تنظیم IP ثابت، باید فایل پیکربندی مربوط به رابط شبکه (interface) را ویرایش کنید.

دستور برای ویرایش فایل پیکربندی:

sudo vi /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0

ب) تنظیمات IP ثابت

در این فایل، تنظیمات مربوط به IP ثابت را به شکل زیر وارد کنید:

DEVICE=eth0
BOOTPROTO=static
ONBOOT=yes
IPADDR=192.168.1.100      # IP ثابت دلخواه
NETMASK=255.255.255.0     # Subnet Mask
GATEWAY=192.168.1.1      # Gateway
DNS1=8.8.8.8             # DNS اصلی
DNS2=8.8.4.4             # DNS دوم

توضیح موارد:

• DEVICE=eth0: نام رابط شبکه (ممکن است بسته به نام رابط، تغییر کند).
• BOOTPROTO=static: به این معنی است که IP به صورت ثابت (Static) تنظیم شده است.
• ONBOOT=yes: شبکه در هنگام بوت سیستم فعال می‌شود.
• IPADDR: آدرس IP ثابت که می‌خواهید به دستگاه اختصاص دهید.
• NETMASK: Subnet Mask برای شبکه.
• GATEWAY: Gateway پیش‌فرض برای دسترسی به شبکه‌های خارجی.
• DNS1 و DNS2: DNSهایی که برای نام‌گذاری دامنه‌ها استفاده می‌شود.

ج) ذخیره تغییرات

پس از ویرایش فایل، تغییرات را ذخیره کنید و از ویرایشگر خارج شوید. در ویرایشگر vi، برای ذخیره و خروج از فایل، کلیدهای زیر را بزنید:

1. فشردن Esc
2. تایپ :wq و فشردن Enter

---

2. تنظیم DNS

الف) ویرایش فایل resolv.conf برای تنظیم DNS

برای تنظیم DNS، فایل /etc/resolv.conf را باید ویرایش کنید. این فایل شامل اطلاعات مربوط به DNS سرورها است.

دستور برای ویرایش فایل resolv.conf:

sudo vi /etc/resolv.conf

ب) تنظیم DNS

در این فایل، DNSهای موردنظر را اضافه کنید:

nameserver 8.8.8.8    # DNS اصلی
nameserver 8.8.4.4    # DNS دوم

ج) ذخیره تغییرات

تغییرات را ذخیره کرده و از ویرایشگر خارج شوید (مثل دستور قبل).

---

3. تنظیم Gateway پیش‌فرض

الف) پیکربندی Gateway در فایل network-scripts

در فایل /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0 که در ابتدا ویرایش کرده‌ایم، برای تنظیم Gateway، باید مقدار GATEWAY را مشخص کنید. در صورتی که تنظیمات IP ثابت انجام شده باشد، Gateway معمولاً در همین فایل پیکربندی می‌شود.

ب) ریستارت شبکه برای اعمال تغییرات

برای اعمال تغییرات، باید سرویس شبکه را ریستارت کنید. این کار با دستور زیر انجام می‌شود:

sudo systemctl restart network

ج) بررسی پیکربندی

برای اطمینان از اینکه تنظیمات به درستی اعمال شده است، می‌توانید وضعیت شبکه را با استفاده از دستور ip یا ifconfig بررسی کنید.

دستور برای بررسی تنظیمات IP و Gateway:

ip addr show

برای بررسی گیت‌وی:

ip route show

---

جمع‌بندی

پیکربندی IP ثابت، DNS و Gateway در سیستم‌عامل‌های لینوکس نیاز به ویرایش فایل‌های پیکربندی مربوطه دارد. ابتدا فایل پیکربندی شبکه /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0 برای تنظیم IP ثابت و Gateway و سپس فایل /etc/resolv.conf برای تنظیم DNSها ویرایش می‌شود. پس از ذخیره تغییرات، باید سرویس شبکه را ریستارت کرده و با استفاده از دستورات ip addr show و ip route show وضعیت شبکه بررسی گردد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”به‌روزرسانی و نصب پکیج‌های ضروری (بسته‌های ضروری برای نصب Issabel)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب Issabel و استفاده از قابلیت‌های آن، سیستم شما باید دارای پکیج‌های ضروری باشد. در این بخش، مراحل به‌روزرسانی سیستم و نصب پکیج‌های ضروری مانند Apache, PHP, MariaDB و دیگر بسته‌های مورد نیاز توضیح داده شده است. تمامی دستورات به صورت کامندی نوشته می‌شوند و مسیر فایل‌های پیکربندی ذکر خواهد شد.

---

1. به‌روزرسانی سیستم

قبل از نصب پکیج‌ها، مهم است که سیستم به‌روز باشد تا از آخرین نسخه‌های پکیج‌ها و اصلاحات امنیتی استفاده کنید. برای به‌روزرسانی سیستم در CentOS و RHEL، دستور زیر را وارد کنید:

دستور به‌روزرسانی سیستم:

sudo yum update -y

این دستور سیستم را به آخرین نسخه‌های موجود به‌روزرسانی می‌کند.

---

2. نصب پکیج‌های ضروری برای Issabel

برای نصب Issabel، به پکیج‌های متعددی مانند Apache، PHP، MariaDB و پکیج‌های دیگر نیاز دارید. مراحل نصب هرکدام از این پکیج‌ها به صورت جداگانه آورده شده است.

الف) نصب Apache (وب سرور)

برای نصب Apache در سیستم، از دستور زیر استفاده کنید:

دستور نصب Apache:

sudo yum install httpd -y

فعال کردن و راه‌اندازی Apache: برای فعال کردن و شروع به‌کار Apache به صورت خودکار پس از راه‌اندازی سیستم، دستورهای زیر را وارد کنید:

sudo systemctl enable httpd
sudo systemctl start httpd

ب) نصب PHP

Issabel به نسخه‌ای از PHP نیاز دارد که قابلیت تعامل با Apache و MariaDB را داشته باشد. برای نصب PHP و برخی از ماژول‌های ضروری آن، دستور زیر را وارد کنید:

دستور نصب PHP و ماژول‌ها:

sudo yum install php php-cli php-common php-mysqlnd php-mbstring php-xml php-pdo php-gd -y

ج) نصب MariaDB (بانک اطلاعاتی)

Issabel از MariaDB برای ذخیره‌سازی داده‌ها استفاده می‌کند. برای نصب MariaDB، دستور زیر را وارد کنید:

دستور نصب MariaDB:

sudo yum install mariadb-server mariadb -y

فعال کردن و راه‌اندازی MariaDB: برای فعال کردن MariaDB و شروع به‌کار آن به صورت خودکار، از دستورات زیر استفاده کنید:

sudo systemctl enable mariadb
sudo systemctl start mariadb

د) نصب پکیج‌های ضروری دیگر

بسته‌های اضافی که ممکن است برای پیکربندی Issabel به آن‌ها نیاز داشته باشید را می‌توان با دستور زیر نصب کرد:

دستور نصب پکیج‌های ضروری:

sudo yum install wget curl unzip net-tools -y

---

3. بررسی نصب پکیج‌ها

پس از نصب پکیج‌ها، می‌توانید با استفاده از دستورات زیر بررسی کنید که آیا پکیج‌ها به درستی نصب شده‌اند یا خیر.

دستور بررسی نصب Apache:

httpd -v

دستور بررسی نصب PHP:

php -v

دستور بررسی نصب MariaDB:

mysql -V

---

4. پیکربندی فایل‌ها و تنظیمات

برای پیکربندی اولیه Apache و MariaDB برای Issabel، نیاز به ویرایش فایل‌های پیکربندی خواهیم داشت.

الف) پیکربندی Apache

برای اطمینان از عملکرد صحیح Apache با Issabel، باید فایل پیکربندی Apache را ویرایش کنید.

ویرایش فایل پیکربندی Apache:

sudo vi /etc/httpd/conf/httpd.conf

در این فایل، اطمینان حاصل کنید که تنظیمات زیر به درستی وارد شده است:

• ServerName باید با آدرس IP یا نام دامنه شما تنظیم شده باشد.
• مطمئن شوید که فایروال اجازه دسترسی به پورت 80 (HTTP) و 443 (HTTPS) را می‌دهد.

ب) پیکربندی MariaDB

MariaDB باید برای استفاده با Issabel پیکربندی شود. اولین قدم تنظیمات امنیتی MariaDB است که می‌توان با دستور زیر انجام داد:

تنظیمات امنیتی اولیه برای MariaDB:

sudo mysql_secure_installation

در این مرحله، از شما خواسته می‌شود که پسورد ریشه (root) را تنظیم کنید و دیگر تنظیمات امنیتی را اعمال کنید.

---

جمع‌بندی

برای نصب Issabel و راه‌اندازی سیستم به صورت صحیح، باید ابتدا سیستم را به‌روزرسانی کنید و سپس پکیج‌های ضروری مانند Apache، PHP، MariaDB و پکیج‌های جانبی را نصب کنید. پس از نصب پکیج‌ها، تنظیمات مربوط به Apache و MariaDB باید پیکربندی شوند تا هماهنگ با نیازهای Issabel عمل کنند. همچنین، باید فایل‌های پیکربندی را ویرایش کرده و سرویس‌ها را ریستارت کنید تا تغییرات اعمال شوند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. نصب Issabel”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”دانلود نسخه مناسب Issabel از سایت رسمی” subtitle=”توضیحات کامل”]برای شروع نصب Issabel، باید نسخه مناسب از سایت رسمی آن دانلود شود. در این بخش، مراحل دانلود و انتخاب نسخه مناسب شرح داده شده است.

---

1. بازدید از سایت رسمی Issabel

برای دانلود آخرین نسخه Issabel، به وب‌سایت رسمی آن مراجعه کنید. لینک مستقیم برای دانلود نسخه‌ها در سایت موجود است.

آدرس سایت رسمی Issabel: https://www.issabel.org/download/

2. انتخاب نسخه مناسب برای سیستم‌عامل

قبل از دانلود، باید نسخه مناسب برای سیستم‌عامل خود را انتخاب کنید. Issabel معمولاً برای نسخه‌های مختلف CentOS و RHEL منتشر می‌شود. نسخه‌ای را انتخاب کنید که با سیستم‌عامل شما سازگار باشد.

الف) نسخه‌های قابل انتخاب:

• CentOS 7/8: نسخه‌های این سیستم‌عامل معمولاً برای نصب Issabel مناسب هستند.
• دیگر توزیع‌ها: اگر از توزیع‌های دیگر مانند Debian یا Ubuntu استفاده می‌کنید، ممکن است نیاز به پیکربندی‌های اضافی داشته باشید.

3. دانلود نسخه ISO

پس از انتخاب نسخه مناسب، می‌توانید فایل ISO آن را برای نصب دانلود کنید. لینک دانلود برای نسخه‌های مختلف به صورت مستقیم در سایت رسمی موجود است. پس از دانلود فایل ISO، آن را به یک USB یا دیسک برای نصب روی سرور یا ماشین مجازی انتقال دهید.

---

4. تأیید نسخه دانلود شده

پس از دانلود، بهتر است که نسخه‌ای که دریافت کرده‌اید را بررسی کنید تا مطمئن شوید که فایل به درستی دانلود شده است. برای این کار، از دستور sha256sum برای بررسی صحت فایل ISO استفاده کنید.

دستور بررسی فایل ISO:

sha256sum /path/to/your/downloaded/iso

مقدار هش بدست آمده باید با مقدار هش ارائه‌شده در سایت رسمی Issabel مطابقت داشته باشد.

---

جمع‌بندی

برای نصب Issabel، ابتدا باید نسخه مناسب از سایت رسمی آن دانلود شود. این نسخه باید با سیستم‌عامل شما سازگار باشد و پس از دانلود، فایل ISO برای نصب آماده شود. برای اطمینان از صحت دانلود، از دستور بررسی هش استفاده کنید تا فایل دریافتی معتبر باشد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب از طریق دستورهای خط فرمان یا با استفاده از اسکریپت‌های نصب” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب Issabel، شما می‌توانید از دو روش استفاده کنید: نصب از طریق دستورهای خط فرمان یا با استفاده از اسکریپت‌های نصب که به‌طور خودکار پیکربندی‌ها و تنظیمات را انجام می‌دهند. در این بخش، نحوه نصب از هر دو روش توضیح داده خواهد شد.

---

1. نصب با استفاده از دستورهای خط فرمان

اولین روش برای نصب Issabel، استفاده از دستورات خط فرمان است. این روش مناسب برای کاربرانی است که تمایل دارند نصب و پیکربندی را به‌صورت دستی و کنترل‌شده انجام دهند.

مراحل نصب:

1. آپدیت سیستم: قبل از شروع، بهتر است سیستم را با استفاده از دستورات زیر آپدیت کنید:

   yum update -y
   

2. نصب پیش‌نیازها: برای نصب Issabel، نیاز به برخی پکیج‌ها دارید که باید آن‌ها را نصب کنید:

   yum install -y wget net-tools perl
   

3. دانلود فایل نصب Issabel: پس از نصب پیش‌نیازها، باید فایل ISO یا بسته نصب Issabel را از سایت رسمی دانلود کنید. برای این کار، از دستور wget استفاده کنید:

   wget https://www.issabel.org/download/issabel-latest.iso
   

4. نصب Issabel: فایل ISO را به طور کامل دانلود کرده و آن را به دیسک بوت‌پذیر یا USB منتقل کنید. سپس سیستم را از طریق دیسک یا USB راه‌اندازی کنید و مراحل نصب را به طور خودکار دنبال کنید.

2. نصب با استفاده از اسکریپت‌های نصب

نصب Issabel از طریق اسکریپت‌های نصب روشی سریع و راحت برای نصب است که تمام مراحل نصب و پیکربندی را به‌طور خودکار انجام می‌دهد.

مراحل نصب با اسکریپت:

1. دانلود اسکریپت نصب: اسکریپت نصب Issabel را از سایت رسمی یا منابع معتبر دانلود کنید.

   wget https://www.issabel.org/download/issabel-installer.sh
   

2. اجرا اسکریپت نصب: پس از دانلود، اسکریپت را با دستورات زیر اجرا کنید:

   chmod +x issabel-installer.sh
   ./issabel-installer.sh
   

3. پیکربندی خودکار: اسکریپت به طور خودکار نصب را انجام داده و تمام پیکربندی‌های لازم را طبق تنظیمات پیش‌فرض انجام می‌دهد. این شامل تنظیمات شبکه، نصب سرویس‌ها و پیکربندی نرم‌افزارهای لازم است.

---

جمع‌بندی

در نصب Issabel، می‌توان از دو روش استفاده کرد: نصب از طریق دستورهای خط فرمان که شامل مراحل دستی است و نصب از طریق اسکریپت‌های نصب که پیکربندی‌ها را به‌طور خودکار انجام می‌دهد. نصب از طریق دستور خط فرمان نیاز به کنترل بیشتر روی جزئیات نصب دارد، در حالی که اسکریپت نصب، فرآیند را به‌صورت خودکار و سریع انجام می‌دهد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی پیش‌نیازها و وابستگی‌های نصب (نصب نرم‌افزارهای وابسته مانند Asterisk)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب Issabel به‌طور صحیح و بدون مشکل، لازم است که برخی نرم‌افزارهای وابسته به درستی نصب شوند. یکی از اصلی‌ترین وابستگی‌ها، Asterisk است که یک سیستم VoIP است و برای عملکرد صحیح Issabel به آن نیاز است. در این بخش، پیش‌نیازها و وابستگی‌های ضروری برای نصب Issabel بررسی می‌شوند.

---

1. پیش‌نیازهای عمومی

قبل از شروع نصب Issabel، اطمینان حاصل کنید که سیستم شما دارای پیش‌نیازهای زیر است:

• سیستم‌عامل: CentOS 7/8 یا هر توزیع Linux مشابه
• فضای ذخیره‌سازی: حداقل 10 گیگابایت فضای آزاد
• حافظه: حداقل 2 گیگابایت RAM
• پردازنده: پردازنده حداقل 1 هسته‌ای 1.5 GHz

نصب پکیج‌های ضروری:

ابتدا، پکیج‌های ضروری سیستم‌عامل خود را با دستور زیر نصب کنید:

yum install -y wget net-tools perl

این پکیج‌ها برای نصب نرم‌افزارهای وابسته به Issabel ضروری هستند.

2. نصب Asterisk

Asterisk یکی از اجزای ضروری برای عملکرد Issabel است. Asterisk یک سرویس VoIP است که برای برقراری تماس‌ها و مدیریت اتصالات استفاده می‌شود. برای نصب Asterisk، مراحل زیر را دنبال کنید:

مراحل نصب Asterisk:

1. نصب پیش‌نیازهای Asterisk:Asterisk نیاز به برخی از ابزارها و کتابخانه‌ها دارد. ابتدا این پیش‌نیازها را نصب کنید:

   yum install -y gcc gcc-c++ make libxml2-devel ncurses-devel libjpeg-devel
   

2. دانلود Asterisk:پس از نصب پیش‌نیازها، باید Asterisk را از وب‌سایت رسمی دانلود کنید:

   wget http://downloads.asterisk.org/pub/telephony/asterisk/asterisk-16.9.0.tar.gz
   

3. استخراج فایل:فایل فشرده دانلود شده را استخراج کنید:

   tar xzvf asterisk-16.9.0.tar.gz
   cd asterisk-16.9.0
   

4. ساخت و نصب Asterisk:حالا زمان آن است که Asterisk را بسازید و نصب کنید. از دستور زیر برای این کار استفاده کنید:

   ./configure
   make
   make install
   

5. تنظیمات اولیه Asterisk:پس از نصب Asterisk، نیاز به پیکربندی اولیه آن است. می‌توانید فایل پیکربندی asterisk.conf را ویرایش کنید تا تنظیمات شبکه و اجزای دیگر را تعیین کنید:مسیر فایل پیکربندی:

   /etc/asterisk/asterisk.conf
   

   برای ویرایش فایل:

   nano /etc/asterisk/asterisk.conf
   

   در این فایل می‌توانید تنظیمات مانند نام کاربری، گروه و محل ذخیره فایل‌ها را مشخص کنید.

3. نصب سایر نرم‌افزارهای وابسته

علاوه بر Asterisk، برخی نرم‌افزارها و ابزارهای دیگر نیز ممکن است برای نصب Issabel ضروری باشند. این ابزارها شامل پایگاه داده‌ها و نرم‌افزارهای مربوط به ارتباطات است.

نصب MariaDB (پایگاه داده):

برای ذخیره‌سازی داده‌ها، Issabel نیاز به یک پایگاه داده دارد. MariaDB یک پایگاه داده رایگان و قدرتمند است که باید نصب شود.

1. نصب MariaDB:برای نصب MariaDB، از دستور زیر استفاده کنید:

   yum install -y mariadb-server
   

2. راه‌اندازی MariaDB:پس از نصب، MariaDB را شروع کنید و آن را فعال کنید:

   systemctl start mariadb
   systemctl enable mariadb
   

نصب PHP (برای رابط وب‌کاربری Issabel):

برای استفاده از رابط وب‌کاربری Issabel، به PHP نیاز دارید. برای نصب PHP، دستور زیر را اجرا کنید:

yum install -y php php-mysql php-mbstring

---

جمع‌بندی

برای نصب Issabel، باید نرم‌افزارهای وابسته‌ای همچون Asterisk، MariaDB و PHP را نصب کنید. Asterisk به‌عنوان یک نرم‌افزار VoIP ضروری است که برای مدیریت تماس‌ها و ارتباطات به‌کار می‌رود. همچنین، MariaDB برای ذخیره‌سازی داده‌ها و PHP برای فراهم آوردن رابط وب‌کاربری استفاده می‌شود. نصب این نرم‌افزارها نیاز به پیکربندی‌های خاصی دارد که باید طبق دستورالعمل‌ها انجام شود تا سیستم به درستی راه‌اندازی شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”راه‌اندازی خودکار پس از نصب Issabel و بررسی وضعیت نصب” subtitle=”توضیحات کامل”]پس از نصب Issabel، نیاز است که سیستم به‌صورت خودکار پس از بوت شدن راه‌اندازی شود و بررسی‌هایی صورت گیرد تا اطمینان حاصل شود که همه‌چیز به درستی نصب و پیکربندی شده است. در این بخش، مراحل راه‌اندازی خودکار و بررسی وضعیت نصب Issabel به تفصیل شرح داده می‌شود.

---

1. راه‌اندازی خودکار Issabel پس از بوت شدن سیستم

برای اطمینان از اینکه Issabel پس از راه‌اندازی سیستم به‌طور خودکار اجرا شود، باید سرویس‌های مربوطه به‌صورت خودکار فعال شوند. این کار با استفاده از دستور systemctl انجام می‌شود. برای انجام این تنظیمات، مراحل زیر را دنبال کنید.

تنظیمات سیستم برای راه‌اندازی خودکار

1. فعال کردن سرویس‌های Issabel:ابتدا باید سرویس‌های Issabel مانند Asterisk و سرویس‌های مرتبط دیگر را برای راه‌اندازی خودکار پس از بوت شدن سیستم فعال کنید. دستور زیر را برای این کار وارد کنید:

   systemctl enable asterisk
   systemctl enable httpd
   systemctl enable mysqld
   

   این دستورات باعث می‌شوند که سرویس‌های asterisk (برای VoIP)، httpd (برای وب سرور Issabel) و mysqld (برای پایگاه داده) به‌طور خودکار پس از راه‌اندازی سیستم اجرا شوند.

2. راه‌اندازی مجدد سیستم:پس از انجام تنظیمات، سیستم را ری‌استارت کنید تا تغییرات اعمال شوند:

   reboot
   

3. بررسی وضعیت سرویس‌ها:پس از راه‌اندازی مجدد سیستم، برای بررسی اینکه سرویس‌ها به درستی راه‌اندازی شده‌اند یا خیر، از دستور systemctl status استفاده کنید:

   systemctl status asterisk
   systemctl status httpd
   systemctl status mysqld
   

   این دستورات وضعیت هر سرویس را نشان می‌دهند و می‌توانید از آن‌ها برای اطمینان از عملکرد صحیح سرویس‌ها استفاده کنید.

---

2. بررسی وضعیت نصب Issabel

پس از نصب Issabel و فعال‌سازی سرویس‌ها، لازم است که وضعیت نصب بررسی شود تا اطمینان حاصل شود که تمام اجزای سیستم به‌درستی کار می‌کنند.

بررسی وضعیت Asterisk

برای بررسی وضعیت Asterisk و مطمئن شدن از اینکه سرویس Asterisk در حال اجراست، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

asterisk -rx "core show version"

این دستور نسخه Asterisk را نمایش می‌دهد و نشان می‌دهد که آیا Asterisk به‌درستی نصب شده است یا خیر.

بررسی وضعیت وب‌سرور (HTTPD)

برای بررسی وضعیت وب‌سرور Issabel، باید بررسی کنید که سرویس httpd در حال اجرا باشد. برای این کار، از دستور زیر استفاده کنید:

systemctl status httpd

اگر سرویس وب‌سرور فعال است، پیامی مشابه به این دریافت خواهید کرد:

Active: active (running) since ...

بررسی وضعیت پایگاه داده (MariaDB)

برای بررسی وضعیت پایگاه داده MariaDB، از دستور زیر استفاده کنید:

systemctl status mariadb

اگر پایگاه داده به‌درستی فعال باشد، وضعیت آن باید active (running) باشد.

دسترسی به رابط وب Issabel

پس از اطمینان از راه‌اندازی صحیح سرویس‌ها، می‌توانید به رابط وب Issabel دسترسی پیدا کنید. مرورگر خود را باز کرده و آدرس آی‌پی سرور خود را وارد کنید:

http://<IP-Server>

اگر نصب و پیکربندی به درستی انجام شده باشد، باید صفحه ورود Issabel نمایش داده شود.

---

3. اطمینان از عملکرد صحیح سیستم

برای اطمینان از عملکرد صحیح Issabel، برخی بررسی‌های اضافی می‌تواند مفید باشد:

• بررسی لاگ‌ها: بررسی فایل‌های لاگ می‌تواند به شناسایی مشکلات کمک کند. برای مشاهده لاگ‌های Asterisk، دستور زیر را وارد کنید:

  tail -f /var/log/asterisk/full
  

• بررسی وضعیت شبکه: اطمینان حاصل کنید که شبکه به درستی پیکربندی شده باشد و سرویس‌های شبکه (مانند DNS، Gateway) به‌درستی کار کنند.برای بررسی وضعیت شبکه، از دستور زیر استفاده کنید:

  ifconfig
  

  این دستور اطلاعات مربوط به وضعیت شبکه را نمایش می‌دهد.

---

جمع‌بندی

پس از نصب Issabel، برای راه‌اندازی خودکار سیستم پس از بوت شدن باید سرویس‌های مربوطه را با استفاده از systemctl enable فعال کنید. همچنین، پس از راه‌اندازی سیستم، با استفاده از دستورات مختلف می‌توانید وضعیت سرویس‌ها مانند Asterisk، HTTPD و MariaDB را بررسی کنید. برای اطمینان از عملکرد صحیح سیستم، بررسی لاگ‌ها و وضعیت شبکه نیز پیشنهاد می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. پیکربندی تنظیمات اولیه پس از نصب”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ورود به رابط کاربری گرافیکی Issabel” subtitle=”توضیحات کامل”]رابط کاربری گرافیکی Issabel به شما این امکان را می‌دهد که مدیریت سیستم، پیکربندی‌ها، و تنظیمات مختلف را به راحتی انجام دهید. برای دسترسی به این رابط کاربری، شما باید ابتدا سیستم را به درستی نصب کرده و اطمینان حاصل کنید که سرویس‌های مورد نیاز در حال اجرا هستند. در این بخش، مراحل ورود به رابط کاربری گرافیکی Issabel توضیح داده خواهد شد.

---

1. اطمینان از اجرای سرویس‌های وب و شبکه

قبل از اینکه بتوانید وارد رابط کاربری گرافیکی Issabel شوید، باید اطمینان حاصل کنید که سرویس وب (HTTPD) به درستی راه‌اندازی شده و در دسترس است.

بررسی وضعیت سرویس HTTPD

برای بررسی وضعیت سرویس وب سرور Issabel، از دستور زیر استفاده کنید:

systemctl status httpd

اگر سرویس HTTPD به درستی در حال اجرا باشد، باید پیامی مشابه به این دریافت کنید:

Active: active (running) since ...

اگر سرویس HTTPD در حال اجرا نیست، می‌توانید آن را با استفاده از دستور زیر راه‌اندازی کنید:

systemctl start httpd

همچنین می‌توانید سرویس HTTPD را برای شروع خودکار در هر بار بوت کردن سیستم فعال کنید:

systemctl enable httpd

---

2. دسترسی به رابط کاربری از طریق مرورگر وب

برای دسترسی به رابط کاربری گرافیکی Issabel، باید از مرورگر وب استفاده کنید و آدرس آی‌پی سرور Issabel را وارد کنید. فرض کنید آی‌پی سرور شما 192.168.1.100 باشد، در این صورت URL به صورت زیر خواهد بود:

http://192.168.1.100

با وارد کردن این آدرس در نوار آدرس مرورگر خود، باید صفحه ورود به رابط کاربری Issabel ظاهر شود.

---

3. ورود به رابط کاربری

پس از دسترسی به صفحه ورود، باید اطلاعات ورود خود را وارد کنید. به‌طور پیش‌فرض، اطلاعات ورود به شکل زیر است:

• نام کاربری: admin
• کلمه عبور: admin

اطلاعات ورود را وارد کرده و سپس بر روی دکمه “Login” کلیک کنید تا به داشبورد Issabel منتقل شوید.

---

4. تنظیمات و پیکربندی‌ها از طریق رابط کاربری

پس از ورود به رابط کاربری Issabel، می‌توانید تنظیمات مختلف سیستم را از طریق منوهای موجود پیکربندی کنید. برخی از گزینه‌های مهم که می‌توانید از طریق رابط گرافیکی تنظیم کنید عبارتند از:

• پیکربندی SIP Trunks
• مدیریت تماس‌ها (Call Routing)
• مدیریت کاربران و گروه‌های تماس
• تنظیمات امنیتی
• گزارشات و لاگ‌ها

---

5. دسترسی به رابط کاربری از راه دور

اگر نیاز به دسترسی به رابط کاربری Issabel از خارج از شبکه محلی دارید، باید اطمینان حاصل کنید که پورت HTTP (پورت 80) یا HTTPS (پورت 443) در فایروال سرور شما باز است. برای باز کردن این پورت‌ها، می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

برای پورت 80 (HTTP):

firewall-cmd --zone=public --add-port=80/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

برای پورت 443 (HTTPS):

firewall-cmd --zone=public --add-port=443/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

پس از انجام این تنظیمات، شما قادر خواهید بود از طریق اینترنت یا شبکه‌های دیگر به رابط کاربری Issabel دسترسی پیدا کنید.

---

جمع‌بندی

برای ورود به رابط کاربری گرافیکی Issabel، ابتدا باید اطمینان حاصل کنید که سرویس‌های وب (HTTPD) به درستی اجرا می‌شوند. سپس با وارد کردن آدرس آی‌پی سرور در مرورگر وب و استفاده از نام کاربری و کلمه عبور پیش‌فرض، می‌توانید وارد رابط کاربری شوید. از این رابط برای پیکربندی و مدیریت سیستم استفاده خواهید کرد. همچنین برای دسترسی از راه دور باید اطمینان حاصل کنید که پورت‌های HTTP یا HTTPS در فایروال باز هستند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات اولیه مانند زبان، منطقه زمانی و تنظیمات امنیتی” subtitle=”توضیحات کامل”]پس از ورود به رابط کاربری گرافیکی Issabel، اولین قدم برای پیکربندی سیستم تنظیم زبان، منطقه زمانی و تنظیمات امنیتی است. این تنظیمات به شما این امکان را می‌دهند که سیستم خود را مطابق با نیازهای محلی و امنیتی تنظیم کنید.

---

1. تنظیم زبان سیستم

برای تغییر زبان رابط کاربری، باید تنظیمات زبان را در قسمت پیکربندی رابط کاربری انجام دهید. به طور پیش‌فرض، Issabel به زبان انگلیسی نصب می‌شود. اگر نیاز به تغییر زبان دارید، مراحل زیر را دنبال کنید:

گام اول: ورود به منوی “Settings”

در داشبورد Issabel، به منوی “Settings” بروید و سپس گزینه “Language” را انتخاب کنید.

گام دوم: انتخاب زبان

در صفحه “Language Settings”، از لیست زبان‌های موجود، زبان مورد نظر خود را انتخاب کنید (مثلاً “فارسی” یا “Arabic”).

گام سوم: ذخیره تنظیمات

پس از انتخاب زبان، بر روی دکمه “Save” کلیک کنید تا تغییرات ذخیره شوند. رابط کاربری به زبان جدید تغییر خواهد کرد.

---

2. تنظیم منطقه زمانی

برای تنظیم منطقه زمانی مناسب، باید مراحل زیر را دنبال کنید:

گام اول: ورود به منوی “System Settings”

در داشبورد Issabel، به منوی “System Settings” بروید و سپس گزینه “Time” را انتخاب کنید.

گام دوم: انتخاب منطقه زمانی

در صفحه تنظیمات زمان، از منوی کشویی “Time Zone” منطقه زمانی خود را انتخاب کنید. به عنوان مثال، اگر در ایران هستید، منطقه زمانی “Asia/Tehran” را انتخاب کنید.

گام سوم: ذخیره تنظیمات

پس از انتخاب منطقه زمانی، بر روی دکمه “Save” کلیک کنید تا تنظیمات ذخیره شوند.

---

3. تنظیمات امنیتی

تنظیمات امنیتی برای حفاظت از سیستم در برابر حملات و تهدیدات خارجی بسیار مهم است. در این بخش، تنظیمات اولیه امنیتی را بررسی خواهیم کرد.

گام اول: تنظیم کلمه عبور قوی برای حساب‌های کاربری

یکی از اولین اقداماتی که باید انجام دهید، تغییر کلمه عبور پیش‌فرض برای حساب‌های کاربری است. برای این کار:

1. به منوی “Admin” بروید و سپس گزینه “Users” را انتخاب کنید.
2. کاربر مورد نظر را انتخاب کنید (به‌طور پیش‌فرض، حساب “admin” است).
3. در صفحه ویرایش کاربر، کلمه عبور جدیدی وارد کرده و آن را ذخیره کنید.

گام دوم: فعال‌سازی فایروال

برای افزایش امنیت سرور، باید فایروال را پیکربندی کنید تا تنها درخواست‌های مجاز به سیستم وارد شوند. برای این کار از دستور زیر استفاده کنید:

systemctl start firewalld
systemctl enable firewalld

گام سوم: پیکربندی فایروال

برای باز کردن پورت‌های لازم (مانند پورت HTTP و HTTPS) و مسدود کردن پورت‌های غیرضروری، از دستور زیر استفاده کنید:

برای پورت 80 (HTTP):

firewall-cmd --zone=public --add-port=80/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

برای پورت 443 (HTTPS):

firewall-cmd --zone=public --add-port=443/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

برای مسدود کردن پورت‌های غیرضروری، از دستور زیر استفاده کنید:

firewall-cmd --zone=public --remove-port=22/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

این دستور پورت SSH را مسدود می‌کند.

گام چهارم: پیکربندی SSH برای دسترسی امن

برای امن‌تر کردن دسترسی به سرور از طریق SSH، تنظیمات SSH را به گونه‌ای پیکربندی کنید که تنها از آدرس‌های IP خاصی به سرور دسترسی داده شود:

1. فایل پیکربندی SSH را با دستور زیر باز کنید:

nano /etc/ssh/sshd_config

2. گزینه PermitRootLogin را به no تغییر دهید تا ورود به سیستم با حساب root از طریق SSH غیرممکن شود:

PermitRootLogin no

3. برای محدود کردن دسترسی به SSH از IP‌های خاص، می‌توانید گزینه AllowUsers را در فایل SSH تنظیم کنید:

AllowUsers yourusername@your_ip_address

4. پس از اعمال تغییرات، سرویس SSH را دوباره راه‌اندازی کنید:

systemctl restart sshd

---

جمع‌بندی

در این بخش، تنظیمات اولیه سیستم شامل تنظیم زبان، منطقه زمانی و پیکربندی‌های امنیتی بررسی شد. با تغییر زبان رابط کاربری، تنظیم منطقه زمانی و اعمال تغییرات امنیتی مانند تغییر کلمه عبور پیش‌فرض و فعال‌سازی فایروال، شما می‌توانید سیستم خود را آماده استفاده و مدیریت کنید. این اقدامات به امنیت سیستم کمک کرده و دسترسی‌های غیرمجاز را محدود می‌کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی تنظیمات شبکه (IP Address، DNS و Gateway)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای پیکربندی تنظیمات شبکه مانند آدرس IP ثابت، DNS و Gateway در Issabel، باید فایل‌های پیکربندی شبکه را ویرایش کرده و سپس تنظیمات را اعمال کنید. در این بخش، به نحوه انجام این پیکربندی‌ها به‌صورت کامندی پرداخته می‌شود.

---

1. پیکربندی آدرس IP ثابت

در ابتدا، باید فایل پیکربندی شبکه را ویرایش کنید تا آدرس IP ثابت برای سرور یا ماشین مجازی خود تعیین کنید.

گام اول: ویرایش فایل پیکربندی شبکه

برای پیکربندی آدرس IP ثابت، به فایل پیکربندی شبکه سیستم بروید:

nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0

در این فایل، مقادیر زیر را وارد کنید:

TYPE=Ethernet
BOOTPROTO=static
NAME=eth0
DEVICE=eth0
ONBOOT=yes
IPADDR=192.168.1.100   # آدرس IP ثابت مورد نظر
NETMASK=255.255.255.0  # Subnet Mask
GATEWAY=192.168.1.1   # Gateway
DNS1=8.8.8.8          # DNS اول
DNS2=8.8.4.4          # DNS دوم (اختیاری)

گام دوم: ذخیره و بستن فایل

پس از وارد کردن اطلاعات مورد نظر، تغییرات را ذخیره کرده و فایل را ببندید.

گام سوم: راه‌اندازی مجدد شبکه

برای اعمال تغییرات، شبکه را مجدداً راه‌اندازی کنید:

systemctl restart network

---

2. پیکربندی DNS

در صورتی که نیاز به تغییر تنظیمات DNS دارید، فایل /etc/resolv.conf را ویرایش کنید تا DNS مناسب را برای سرور خود تنظیم کنید.

گام اول: ویرایش فایل resolv.conf

برای پیکربندی DNS، فایل resolv.conf را با دستور زیر باز کنید:

nano /etc/resolv.conf

در این فایل، DNS‌های مورد نظر را وارد کنید:

nameserver 8.8.8.8   # DNS اول
nameserver 8.8.4.4   # DNS دوم

گام دوم: ذخیره و بستن فایل

پس از اعمال تغییرات، فایل را ذخیره کرده و آن را ببندید.

---

3. پیکربندی Gateway

برای پیکربندی Gateway پیش‌فرض، تنظیمات آن را در فایل پیکربندی شبکه که قبلاً باز کرده‌اید (مثلاً /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0) انجام دادید. با این حال، اگر نیاز به بررسی یا تغییر آن دارید، می‌توانید به راحتی از طریق خط فرمان آن را تنظیم کنید.

گام اول: بررسی Gateway پیش‌فرض

برای بررسی پیکربندی Gateway پیش‌فرض، از دستور زیر استفاده کنید:

ip route show

اگر نیاز به تغییر Gateway پیش‌فرض دارید، می‌توانید از دستور زیر برای افزودن یا تغییر آن استفاده کنید:

route add default gw 192.168.1.1

در اینجا، 192.168.1.1 آدرس Gateway شما است.

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه پیکربندی آدرس IP ثابت، DNS و Gateway در سیستم‌عامل Issabel بررسی شد. ابتدا فایل پیکربندی شبکه را ویرایش کرده و آدرس IP ثابت و دیگر تنظیمات شبکه را تعیین کردیم. سپس DNS‌های مورد نظر را در فایل resolv.conf وارد کرده و Gateway پیش‌فرض را پیکربندی کردیم. این تنظیمات به شما این امکان را می‌دهند که شبکه سرور خود را به‌طور صحیح و مطابق با نیازهای شبکه سازمانی پیکربندی کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات فایروال و باز کردن پورت‌های مورد نیاز (SIP، IAX، HTTP، HTTPS)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای استفاده از Issabel به‌طور کامل، نیاز است که برخی پورت‌ها برای پروتکل‌های مختلف باز شوند تا سرویس‌های ارتباطی مثل SIP، IAX، HTTP و HTTPS به درستی کار کنند. در این بخش، به تنظیمات فایروال و باز کردن پورت‌های مورد نیاز پرداخته خواهد شد.

---

1. بررسی وضعیت فایروال

برای شروع، ابتدا وضعیت فایروال را بررسی می‌کنیم:

systemctl status firewalld

اگر فایروال فعال نباشد، می‌توانید آن را با دستور زیر راه‌اندازی کنید:

systemctl start firewalld

برای اطمینان از راه‌اندازی مجدد فایروال پس از بوت سیستم، از دستور زیر استفاده کنید:

systemctl enable firewalld

---

2. باز کردن پورت‌های مورد نیاز

در این مرحله، پورت‌های مورد نیاز برای SIP، IAX، HTTP و HTTPS را باز خواهیم کرد.

2.1 باز کردن پورت SIP (5060)

پورت SIP برای ارتباطات VoIP ضروری است. برای باز کردن این پورت در فایروال، دستور زیر را وارد کنید:

firewall-cmd --zone=public --add-port=5060/udp --permanent
firewall-cmd --reload

2.2 باز کردن پورت IAX (4569)

پورت IAX برای ارتباطات IAX بین سرورها و کاربران استفاده می‌شود. برای باز کردن این پورت در فایروال، دستور زیر را وارد کنید:

firewall-cmd --zone=public --add-port=4569/udp --permanent
firewall-cmd --reload

2.3 باز کردن پورت HTTP (80)

پورت HTTP برای دسترسی به رابط کاربری وب از طریق مرورگر استفاده می‌شود. برای باز کردن این پورت در فایروال، دستور زیر را وارد کنید:

firewall-cmd --zone=public --add-port=80/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

2.4 باز کردن پورت HTTPS (443)

پورت HTTPS برای دسترسی امن به رابط کاربری وب از طریق مرورگر استفاده می‌شود. برای باز کردن این پورت در فایروال، دستور زیر را وارد کنید:

firewall-cmd --zone=public --add-port=443/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

---

3. بررسی پیکربندی فایروال

برای اطمینان از باز بودن پورت‌ها، می‌توانید وضعیت فایروال را با استفاده از دستور زیر بررسی کنید:

firewall-cmd --list-all

این دستور، لیستی از پورت‌های باز‌شده و دیگر تنظیمات فایروال را نمایش می‌دهد.

---

4. تنظیمات اضافی فایروال (اختیاری)

اگر نیاز به باز کردن پورت‌های بیشتری دارید، می‌توانید از دستورات مشابه برای پیکربندی فایروال استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای باز کردن پورت‌های دیگری مثل SSH یا RDP:

firewall-cmd --zone=public --add-port=22/tcp --permanent   # برای SSH
firewall-cmd --zone=public --add-port=3389/tcp --permanent  # برای RDP
firewall-cmd --reload

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه پیکربندی فایروال برای باز کردن پورت‌های SIP (5060)، IAX (4569)، HTTP (80) و HTTPS (443) بررسی شد. این پورت‌ها برای عملکرد صحیح Issabel ضروری هستند. همچنین، روش‌های بررسی وضعیت فایروال و تغییر تنظیمات برای باز کردن پورت‌های اضافی نیز توضیح داده شد. تنظیمات فایروال مناسب به شما این امکان را می‌دهند که ارتباطات شبکه به‌صورت امن و پایدار برقرار شود و دسترسی به رابط کاربری Issabel به‌طور کامل فراهم گردد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. آشنایی با رابط کاربری گرافیکی (GUI) Issabel”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی اجزای مختلف رابط کاربری Issabel” subtitle=”توضیحات کامل”]رابط کاربری Issabel به‌عنوان یک سیستم مدیریت ارتباطات یکپارچه، شامل ابزارهایی برای مدیریت تماس‌ها، تنظیمات سیستم، کاربران و بسیاری از ویژگی‌های دیگر است. این رابط کاربری، کاربر را قادر می‌سازد تا به راحتی سیستم را پیکربندی کرده و مدیریت کند. در این بخش، اجزای مختلف رابط کاربری Issabel را بررسی خواهیم کرد.

---

1. صفحه ورود به سیستم (Login Page)

در ابتدا، برای ورود به رابط کاربری Issabel، باید نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید. به‌طور پیش‌فرض، نام کاربری admin و رمز عبور تنظیم‌شده در طول نصب خواهد بود. پس از ورود موفق، به داشبورد اصلی هدایت می‌شوید.

---

2. داشبورد (Dashboard)

داشبورد Issabel، صفحه اصلی پس از ورود به سیستم است که اطلاعات کلی و وضعیت سیستم را نمایش می‌دهد. در این صفحه می‌توانید آمار تماس‌ها، وضعیت سیستم و هشدارها را مشاهده کنید.

ویژگی‌ها:

• گراف‌ها و آمارها: نمایش گراف‌های تماس‌ها، وضعیت SIP Trunks و اطلاعات عمومی از سیستم.
• دسترسی سریع: دسترسی سریع به تنظیمات و ویژگی‌های مختلف از طریق منوهای کشویی.
• وضعیت سیستم: اطلاعاتی مانند وضعیت سرور، وضعیت SIP Trunks، شبکه و فایروال در این بخش قابل مشاهده است.

---

3. منوی بالایی (Top Navigation Menu)

منوی بالایی شامل بخش‌های مختلفی است که دسترسی به آن‌ها برای مدیریت سیستم ضروری است. این بخش‌ها شامل تنظیمات سیستم، مدیریت کاربران، مدیریت تماس‌ها و بسیاری از قابلیت‌های دیگر است.

بخش‌های منوی بالایی:

• Dashboard: برای بازگشت به داشبورد اصلی.
• PBX: شامل تنظیمات مرتبط با سیستم PBX مثل مدیریت Extentions، Queue‌ها، IVR‌ها، Dialplan‌ها و غیره.
• Reports: برای مشاهده گزارش‌های تماس‌ها، وضعیت سیستم و نظارت بر عملکرد.
• System: شامل تنظیمات سیستم، پیکربندی سرور، پشتیبان‌گیری و دیگر تنظیمات فنی.
• Applications: برای اضافه کردن و مدیریت برنامه‌ها و پلاگین‌های اضافی.
• User Management: برای مدیریت کاربران سیستم و دسترسی‌های آن‌ها.

---

4. پنل کنترل (Control Panel)

در این بخش، مدیر سیستم می‌تواند تنظیمات و پیکربندی‌های مختلف مربوط به بخش‌های مختلف Issabel را مدیریت کند. این پنل شامل گزینه‌هایی برای ایجاد و مدیریت Extensions، Queue‌ها، IVR‌ها، و تنظیمات تماس است.

بخش‌های پنل کنترل:

• Extensions: اضافه کردن، حذف و مدیریت داخلی‌ها.
• Ring Groups: ایجاد گروه‌های تماس برای رینگ کردن همزمان چند خط.
• IVR: پیکربندی سیستم پاسخگوی خودکار (Interactive Voice Response).
• Call Routing: تنظیمات مسیریابی تماس‌ها برای هدایت تماس‌ها به مقصد صحیح.
• Conferences: مدیریت کنفرانس‌های صوتی برای برقراری تماس‌های گروهی.

---

5. تنظیمات شبکه (Network Settings)

این بخش شامل تنظیمات مربوط به شبکه است که به شما این امکان را می‌دهد که آدرس IP، DNS و Gateway سیستم را پیکربندی کنید. همچنین، در اینجا می‌توانید تنظیمات مربوط به فایروال و پورت‌ها را مدیریت کنید.

ویژگی‌ها:

• Static IP Configuration: پیکربندی آدرس IP ثابت.
• DNS Configuration: تنظیم DNS برای سیستم.
• Firewall Management: مدیریت تنظیمات فایروال و باز کردن پورت‌های مورد نیاز.

---

6. گزارش‌ها و گزارش‌گیری (Reports)

Issabel ابزارهایی برای گزارش‌گیری از تماس‌ها و سیستم فراهم می‌آورد. در این بخش، می‌توانید گزارشی از تماس‌های ورودی و خروجی، وضعیت سیستم و استفاده از منابع مشاهده کنید.

ویژگی‌ها:

• Call Reports: نمایش گزارشات تماس‌ها از جمله زمان‌ها، شماره‌ها و مدت زمان تماس.
• System Reports: گزارشاتی از وضعیت کلی سیستم، بار سرور و منابع.
• User Reports: گزارشی از فعالیت کاربران مختلف در سیستم.

---

7. مدیریت کاربران (User Management)

این بخش به مدیر سیستم این امکان را می‌دهد که دسترسی‌های مختلف را به کاربران اختصاص دهد. شما می‌توانید دسترسی‌ها را برای انجام تنظیمات مختلف در سیستم یا مشاهده گزارشات مدیریت کنید.

ویژگی‌ها:

• Create Users: ایجاد کاربران جدید با تنظیمات خاص.
• Assign Permissions: اختصاص دسترسی‌ها به کاربران برای بخش‌های مختلف سیستم.
• Edit Users: ویرایش اطلاعات و تنظیمات کاربران.

---

8. مدیریت SIP Trunks و VoIP Providers

در این بخش، می‌توانید SIP Trunks و VoIP Providers خود را برای برقراری ارتباطات تلفنی پیکربندی کنید. این ابزار امکان ارتباط با سرویس‌دهندگان مختلف VoIP را فراهم می‌کند.

ویژگی‌ها:

• SIP Trunk Configuration: تنظیمات مربوط به SIP Trunks.
• VoIP Providers: پیکربندی پرووایدرهای VoIP و برقراری ارتباطات تلفنی.

---

جمع‌بندی

رابط کاربری Issabel ابزارهای فراوانی برای مدیریت و پیکربندی سیستم ارائه می‌دهد. از داشبورد اصلی برای مشاهده وضعیت کلی سیستم گرفته تا پنل‌های مختلف برای مدیریت تماس‌ها، کاربران، SIP Trunks و تنظیمات شبکه. این رابط کاربری، به‌طور جامع و کاربرپسند طراحی شده است تا مدیران سیستم بتوانند به راحتی به تمام ویژگی‌ها و تنظیمات سیستم دسترسی پیدا کنند و آن‌ها را پیکربندی کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”آموزش کار با منوها و ابزارهای مدیریتی” subtitle=”توضیحات کامل”]در این بخش به بررسی منوها و ابزارهای مدیریتی موجود در رابط کاربری Issabel خواهیم پرداخت. این ابزارها به شما این امکان را می‌دهند که بتوانید تمام جنبه‌های سیستم PBX خود را مدیریت و پیکربندی کنید.

---

1. منوهای اصلی Issabel

منوهای اصلی Issabel در نوار بالای صفحه به‌صورت کشویی قرار دارند که دسترسی به تمام ویژگی‌ها و ابزارهای مدیریتی را فراهم می‌کند. این منوها به شرح زیر هستند:

1.1 Dashboard

این بخش به‌عنوان صفحه اصلی و ورودی سیستم است. در داشبورد می‌توانید آمار کلی سیستم، وضعیت سرویس‌ها و گزارشات مهم را مشاهده کنید. همچنین امکان دسترسی سریع به قسمت‌های مختلف از اینجا وجود دارد.

1.2 PBX

این منو برای مدیریت تنظیمات سیستم PBX است. در این بخش، می‌توانید کارهای مختلفی از جمله اضافه کردن داخلی‌ها، مدیریت خطوط ورودی و خروجی، تنظیمات IVR و غیره را انجام دهید.

1.3 Reports

در این قسمت می‌توانید گزارش‌های مختلف سیستم را مشاهده کنید، از جمله گزارش تماس‌ها، وضعیت سیستم و مصرف منابع.

1.4 System

این بخش تنظیمات عمومی سیستم را در بر می‌گیرد، از جمله مدیریت سرویس‌ها، تنظیمات امنیتی، پشتیبان‌گیری و بازیابی، و تنظیمات شبکه.

1.5 Applications

در این منو می‌توانید برنامه‌ها و پلاگین‌های اضافی را برای توسعه عملکرد Issabel نصب و مدیریت کنید.

1.6 User Management

این منو به شما این امکان را می‌دهد که کاربران سیستم را مدیریت کنید. می‌توانید کاربران جدید اضافه کرده، دسترسی‌ها را تخصیص دهید و دسترسی‌های موجود را ویرایش کنید.

---

2. ابزارهای مدیریتی Issabel

ابزارهای مدیریتی Issabel برای انجام تنظیمات دقیق و مدیریت هر قسمت از سیستم PBX طراحی شده‌اند. این ابزارها شامل مدیریت تماس‌ها، مدیریت کاربران، تنظیمات شبکه، و پیکربندی سیستم‌های VoIP هستند.

2.1 مدیریت داخلی‌ها (Extensions)

در بخش PBX، گزینه‌ای برای مدیریت داخلی‌ها وجود دارد. از این قسمت می‌توانید داخلی‌های جدید ایجاد کرده و تنظیمات مربوط به هر داخلی را انجام دهید.

دستورالعمل:

برای ایجاد یک داخلی جدید، می‌توانید از دستور زیر در خط فرمان استفاده کنید:

asterisk -rx "dialplan add extension 100"

مسیر فایل برای ویرایش تنظیمات داخلی‌ها معمولاً به این صورت است:

/var/www/html/admin/modules/voicemail/voicemail.conf

2.2 مدیریت IVR (Interactive Voice Response)

IVR یک ویژگی مهم است که به کاربران امکان می‌دهد تا با سیستم تماس گیرنده از طریق منوهای خودکار تعامل داشته باشند. برای پیکربندی IVR در Issabel، از منوی PBX به بخش IVR بروید و تنظیمات مربوط به آن را انجام دهید.

2.3 مدیریت Queues و Ring Groups

این ابزار برای ایجاد گروه‌های تماس و صف‌های تماس استفاده می‌شود. از این طریق می‌توانید تماس‌ها را به گروه‌ها و صف‌های مختلف هدایت کنید تا کاربران مختلف بتوانند به آن‌ها پاسخ دهند.

2.4 مدیریت پیکربندی SIP Trunks

برای استفاده از VoIP و برقراری ارتباطات تلفنی، باید SIP Trunks را پیکربندی کنید. این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که تنظیمات SIP Trunk را برای اتصال به سرویس‌دهندگان مختلف VoIP مدیریت کنید.

دستورالعمل برای پیکربندی SIP Trunk:

nano /etc/asterisk/sip.conf

در این فایل می‌توانید تنظیمات مربوط به SIP Trunks خود را وارد کنید.

2.5 مدیریت گزارشات تماس (Call Reports)

گزارش‌های تماس به شما این امکان را می‌دهند که آمار دقیق از تماس‌های ورودی و خروجی سیستم بدست آورید. این گزارش‌ها شامل جزئیاتی مثل مدت زمان تماس‌ها، شماره‌های تماس‌گیرنده، و وضعیت تماس‌ها است.

2.6 مدیریت کاربران (User Management)

در این بخش می‌توانید کاربران جدید بسازید، دسترسی‌های آن‌ها را تنظیم کنید و نقش‌های مختلف را به کاربران اختصاص دهید.

---

3. نحوه استفاده از ابزارهای مدیریتی

برای استفاده موثر از این ابزارها، باید با تنظیمات دقیق هر بخش آشنا شوید. در اینجا نحوه استفاده از برخی از مهم‌ترین ابزارها را توضیح خواهیم داد:

3.1 تنظیمات داخلی‌ها (Extensions)

برای اضافه کردن داخلی‌ها و مدیریت تنظیمات آن‌ها، ابتدا به بخش PBX > Extensions بروید. سپس می‌توانید داخلی‌های جدید اضافه کنید یا تنظیمات موجود را تغییر دهید.

نمونه تنظیمات برای یک داخلی جدید:

[100]
type=friend
host=dynamic
secret=secretpassword
context=default

این تنظیمات را می‌توانید در فایل extensions.conf در مسیر زیر قرار دهید:

/etc/asterisk/extensions.conf

3.2 تنظیمات SIP Trunks

برای پیکربندی SIP Trunks، فایل‌های sip.conf و extensions.conf را در مسیر زیر ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/sip.conf
nano /etc/asterisk/extensions.conf

3.3 پیکربندی IVR

برای پیکربندی IVR و تنظیم منوهای صوتی، به مسیر PBX > IVR بروید و مراحل لازم را طی کنید. می‌توانید پیام‌های صوتی را اضافه کنید و تنظیمات مربوط به مسیریابی تماس‌ها را انجام دهید.

---

جمع‌بندی

در این بخش، منوها و ابزارهای مدیریتی Issabel معرفی شدند که به مدیران سیستم این امکان را می‌دهند تا تنظیمات مختلف سیستم PBX خود را به‌صورت کاربرپسند و دقیق مدیریت کنند. از مدیریت داخلی‌ها و SIP Trunks تا پیکربندی IVR و گزارش‌گیری، همه ابزارهای لازم برای تنظیم و بهینه‌سازی سیستم در دسترس قرار دارند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه دسترسی به بخش‌های مختلف مانند Extensions، Trunks، Reports و Call Center” subtitle=”توضیحات کامل”]در این بخش به بررسی نحوه دسترسی به بخش‌های مختلف Issabel خواهیم پرداخت. این بخش‌ها برای مدیریت و پیکربندی ویژگی‌های مختلف سیستم PBX طراحی شده‌اند و از طریق رابط کاربری گرافیکی قابل دسترسی هستند. همچنین، برخی تنظیمات و کدهای مربوط به این بخش‌ها نیز آورده می‌شود.

---

1. دسترسی به بخش Extensions

برای مدیریت و پیکربندی داخلی‌ها (Extensions) در Issabel، ابتدا باید وارد رابط کاربری وب‌سایت Issabel شوید و سپس به بخش PBX > Extensions بروید.

گام‌های دسترسی:

1. از منوی سمت چپ، گزینه PBX را انتخاب کنید.
2. در زیر منوی PBX، گزینه Extensions را انتخاب کنید.
3. در این بخش می‌توانید داخلی‌های جدید اضافه کنید، آن‌ها را ویرایش کرده و مدیریت کنید.

دستورالعمل برای ایجاد یک داخلی جدید در خط فرمان:

برای ایجاد داخلی جدید به‌صورت دستی، می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

در این فایل می‌توانید تنظیمات داخلی‌ها را به صورت زیر وارد کنید:

[100]
type=friend
host=dynamic
secret=secretpassword
context=default

---

2. دسترسی به بخش Trunks

برای پیکربندی و مدیریت SIP Trunks، باید وارد بخش PBX > Trunks شوید.

گام‌های دسترسی:

1. از منوی سمت چپ، گزینه PBX را انتخاب کنید.
2. سپس به Trunks بروید.
3. در این بخش می‌توانید SIP Trunks جدید اضافه کرده و یا تنظیمات آن‌ها را ویرایش کنید.

دستورالعمل برای پیکربندی SIP Trunk:

برای پیکربندی SIP Trunk به‌صورت دستی، فایل sip.conf را در مسیر زیر ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/sip.conf

نمونه تنظیمات برای یک SIP Trunk جدید:

[MyTrunk]
type=peer
host=example.com
username=myusername
secret=mypassword
context=from-trunk

---

3. دسترسی به بخش Reports

برای مشاهده گزارش‌ها و آمار سیستم، به بخش Reports در Issabel بروید. این بخش به شما کمک می‌کند تا گزارش‌های تماس‌ها، استفاده از منابع و وضعیت سیستم را مشاهده کنید.

گام‌های دسترسی:

1. از منوی اصلی، گزینه Reports را انتخاب کنید.
2. در این بخش، می‌توانید گزارش‌های مختلف از جمله Call Reports، Queue Reports و System Reports را مشاهده کنید.

دستورالعمل برای مشاهده گزارش تماس‌ها:

در این بخش می‌توانید با استفاده از رابط کاربری گرافیکی، گزارشی از تماس‌های ورودی و خروجی را مشاهده کنید. این گزارش‌ها شامل جزئیات زمان تماس، شماره تماس‌گیرنده و مدت زمان تماس‌ها است.

---

4. دسترسی به بخش Call Center

برای مدیریت سیستم تماس مرکز تماس (Call Center)، باید وارد بخش PBX > Call Center شوید. در این بخش، می‌توانید صف‌های تماس، گروه‌ها، و تنظیمات مربوط به ارتباطات را مدیریت کنید.

گام‌های دسترسی:

1. از منوی سمت چپ، گزینه PBX را انتخاب کنید.
2. سپس به Call Center بروید.
3. در این بخش می‌توانید صف‌های تماس (Queues)، گروه‌های تماس (Call Groups) و تنظیمات مربوط به عملکرد مرکز تماس را پیکربندی کنید.

دستورالعمل برای پیکربندی صف تماس‌ها (Queue):

برای پیکربندی صف تماس‌ها به‌صورت دستی، فایل queues.conf را ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/queues.conf

نمونه تنظیمات برای یک صف تماس جدید:

[SupportQueue]
musicclass=default
strategy=leastrecent
timeout=15
retry=5

---

جمع‌بندی

در این بخش به بررسی نحوه دسترسی به بخش‌های مختلف مانند Extensions، Trunks، Reports و Call Center پرداخته شد. این بخش‌ها از مهم‌ترین ابزارهای مدیریتی Issabel هستند و به مدیران سیستم این امکان را می‌دهند که بتوانند به‌راحتی تنظیمات مختلف سیستم را مدیریت کرده و گزارش‌های مورد نیاز خود را مشاهده کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. پیکربندی اتصال به شبکه”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات اولیه اتصال به شبکه داخلی یا اینترنت” subtitle=”توضیحات کامل”]برای پیکربندی اتصال به شبکه داخلی یا اینترنت در سیستم‌هایی مانند Issabel، باید چند مرحله را طی کنید تا اتصال به شبکه به درستی انجام شود. این تنظیمات شامل تعیین آدرس IP ثابت، پیکربندی DNS، و تنظیمات Gateway هستند که در زیر مراحل آن را توضیح خواهیم داد.

---

1. تنظیم آدرس IP ثابت

برای تنظیم آدرس IP ثابت در سیستم‌های مبتنی بر لینوکس، باید فایل تنظیمات شبکه را ویرایش کنید. در سیستم‌هایی مانند CentOS 7 یا 8، از ابزار nmcli یا فایل‌های پیکربندی برای تنظیم IP استفاده می‌شود.

گام‌های دسترسی:

1. وارد سیستم شوید.
2. فایل تنظیمات شبکه را ویرایش کنید: مسیر فایل: /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0

دستورالعمل برای پیکربندی IP ثابت:

برای پیکربندی IP ثابت به‌صورت دستی، فایل مربوط به رابط شبکه را به شکل زیر ویرایش کنید:

nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0

در این فایل تنظیمات زیر را اضافه یا تغییر دهید:

DEVICE=eth0
BOOTPROTO=static
ONBOOT=yes
IPADDR=192.168.1.100
NETMASK=255.255.255.0
GATEWAY=192.168.1.1
DNS1=8.8.8.8
DNS2=8.8.4.4

در اینجا:

• IPADDR آدرس IP ثابت شما است.
• NETMASK به‌طور معمول 255.255.255.0 خواهد بود.
• GATEWAY آدرس دروازه شبکه است.
• DNS1 و DNS2 آدرس سرورهای DNS برای نام‌گذاری دامنه‌ها هستند.

بعد از اعمال تغییرات، رابط شبکه را دوباره راه‌اندازی کنید:

systemctl restart network

---

2. پیکربندی DNS

برای تنظیم DNS در سیستم، به فایل /etc/resolv.conf مراجعه کنید که اطلاعات مربوط به سرورهای DNS را ذخیره می‌کند.

گام‌های دسترسی:

1. فایل /etc/resolv.conf را ویرایش کنید:

nano /etc/resolv.conf

2. در این فایل، آدرس‌های DNS را اضافه کنید:

nameserver 8.8.8.8
nameserver 8.8.4.4

این آدرس‌ها مربوط به سرورهای DNS عمومی گوگل هستند. می‌توانید از هر سرور DNS دیگری که در اختیار دارید، استفاده کنید.

---

3. تنظیم Gateway

در صورتی که می‌خواهید اتصال به اینترنت از طریق یک Gateway صورت گیرد، باید تنظیمات مربوط به Gateway را در فایل تنظیمات شبکه انجام دهید. این کار معمولاً به‌طور خودکار از طریق فایل /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0 انجام می‌شود، اما اگر نیاز به تنظیمات دستی دارید، باید به این شکل عمل کنید:

گام‌های دسترسی:

1. فایل تنظیمات ifcfg-eth0 را ویرایش کنید:

nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0

2. خط مربوط به GATEWAY را اضافه یا اصلاح کنید:

GATEWAY=192.168.1.1

سپس شبکه را دوباره راه‌اندازی کنید:

systemctl restart network

---

جمع‌بندی

در این بخش نحوه پیکربندی اتصال به شبکه داخلی یا اینترنت از طریق تنظیم آدرس IP ثابت، DNS، و Gateway شرح داده شد. این تنظیمات به شما کمک می‌کنند تا سیستم خود را به شبکه داخلی یا اینترنت متصل کنید و ارتباطات شبکه‌ای به‌درستی برقرار شوند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی مشکلات اتصال شبکه و عیب‌یابی (Ping، Traceroute)” subtitle=”توضیحات کامل”]در فرآیند عیب‌یابی مشکلات اتصال شبکه، ابزارهای مختلفی مانند ping و traceroute به کمک می‌آیند. این ابزارها به شما کمک می‌کنند تا مشکلات شبکه را شناسایی و مسیر اتصال به مقصد را بررسی کنید. در ادامه، به توضیح نحوه استفاده از این ابزارها و بررسی مشکلات مربوط به اتصال شبکه می‌پردازیم.

---

1. استفاده از دستور Ping

دستور ping یکی از ساده‌ترین و مؤثرترین ابزارهای عیب‌یابی در شبکه است که برای بررسی وضعیت دسترسی به یک دستگاه یا سرور در شبکه استفاده می‌شود. این دستور با ارسال بسته‌های ICMP به مقصد مشخص، بررسی می‌کند که آیا مقصد در دسترس است یا خیر.

گام‌های استفاده:

برای استفاده از دستور ping، تنها کافیست آدرس IP مقصد را وارد کنید:

ping 192.168.1.1

در اینجا، 192.168.1.1 آدرس IP مقصد است. این دستور بسته‌های ICMP را به مقصد ارسال کرده و مدت زمان پاسخ را نشان می‌دهد.

تحلیل خروجی:

• اگر مقصد در دسترس باشد، پاسخ‌های Reply from نمایش داده می‌شوند که نشان‌دهنده موفقیت آمیز بودن اتصال است.
• اگر مقصد در دسترس نباشد، پیام‌هایی مانند Destination Host Unreachable یا Request Timed Out نشان داده می‌شود.

مثال:

ping 8.8.8.8

در اینجا، شما به سرور DNS گوگل که آدرس آن 8.8.8.8 است، پینگ ارسال می‌کنید تا بررسی کنید آیا اتصال اینترنتی به درستی برقرار است یا خیر.

---

2. استفاده از دستور Traceroute

ابزار traceroute برای پیگیری مسیر یک بسته از مبدا تا مقصد در شبکه استفاده می‌شود. این ابزار مسیر عبور بسته‌ها از روترها و سرورهای میانه را به‌صورت گام به گام نمایش می‌دهد و زمان تأخیر در هر گام را نشان می‌دهد.

گام‌های استفاده:

برای استفاده از دستور traceroute به مقصد خاص، دستور زیر را وارد کنید:

traceroute 8.8.8.8

در اینجا، 8.8.8.8 آدرس IP مقصد است. این دستور مسیر بسته‌های ارسالی را از مبدا تا مقصد با نمایش گام‌های مختلف و زمان تأخیر در هر گام نشان می‌دهد.

تحلیل خروجی:

• هر خط از خروجی مربوط به یک روتر یا گام از مسیر است.
• در هر گام، زمان تأخیر برای رسیدن بسته به مقصد از هر روتر را مشاهده خواهید کرد.
• اگر در هر گامی زمان زیادی مشاهده شود یا به‌طور کلی مسیر به‌طور کامل قطع شود، ممکن است مشکل در شبکه یا در روتر مربوطه وجود داشته باشد.

مثال:

traceroute google.com

در اینجا، شما مسیر بسته‌ها را به سمت سایت گوگل بررسی می‌کنید تا ببینید کدام بخش از شبکه ممکن است دچار مشکل شده باشد.

---

3. رفع مشکلات اتصال

با استفاده از ping و traceroute، می‌توانید مشکلات مختلفی را در شبکه شناسایی کنید. در اینجا چند مشکل رایج و نحوه رفع آن‌ها آمده است:

مشکلات رایج:

• مشکل در DNS: اگر در هنگام استفاده از ping با پیام “Name or service not known” مواجه شدید، احتمالاً مشکل مربوط به تنظیمات DNS است.
  • برای رفع این مشکل، اطمینان حاصل کنید که سرور DNS به‌درستی پیکربندی شده است (فایل /etc/resolv.conf را بررسی کنید).
• مشکل در اتصال به روتر یا Gateway: اگر ping به Gateway یا آدرس‌های داخلی کار نمی‌کند، ممکن است کابل شبکه قطع باشد یا تنظیمات آدرس IP اشتباه باشد.
  • در این صورت، اتصال فیزیکی و تنظیمات شبکه را بررسی کنید.
• مشکل در مسیریابی (Routing): اگر traceroute مسیر را قطع کند یا زمان تأخیر زیادی را در مسیر نشان دهد، ممکن است مشکل در تنظیمات مسیریابی یا در سرورهای میانه باشد.
  • برای رفع این مشکل، تنظیمات روترها را بررسی کرده و مطمئن شوید که مسیرهای لازم به‌درستی پیکربندی شده‌اند.

---

جمع‌بندی

ابزارهای ping و traceroute ابزارهای مفیدی برای عیب‌یابی مشکلات اتصال شبکه هستند. ping به شما امکان می‌دهد تا بررسی کنید که آیا دستگاه مورد نظر در دسترس است یا خیر، و traceroute به شما مسیر عبور بسته‌ها و زمان تأخیر در هر گام را نشان می‌دهد. با استفاده از این ابزارها می‌توانید مشکلات متداول شبکه را شناسایی و برطرف کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از DHCP یا Static IP در پیکربندی شبکه” subtitle=”توضیحات کامل”]در پیکربندی شبکه، دو روش اصلی برای تخصیص آدرس IP به دستگاه‌ها وجود دارد: DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) و Static IP. هر کدام از این روش‌ها مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارند و انتخاب بین آن‌ها بستگی به نیازهای شبکه دارد. در این بخش، به تفاوت‌های بین این دو روش، نحوه پیکربندی و موارد استفاده‌ی هر یک پرداخته خواهد شد.

---

1. DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol)

DHCP یک پروتکل شبکه است که به‌طور خودکار آدرس‌های IP را به دستگاه‌ها اختصاص می‌دهد. این پروتکل به مدیر شبکه این امکان را می‌دهد که بدون نیاز به تنظیم دستی آدرس‌های IP، دستگاه‌ها را به شبکه متصل کند. این روش برای شبکه‌های بزرگ که نیاز به مدیریت تعداد زیادی دستگاه دارند بسیار مفید است.

مزایای استفاده از DHCP:

• مدیریت ساده: آدرس‌های IP به‌صورت خودکار تخصیص می‌یابند و نیازی به پیکربندی دستی برای هر دستگاه وجود ندارد.
• کاهش خطاهای انسانی: تخصیص خودکار IP‌ها از اشتباهات احتمالی در پیکربندی جلوگیری می‌کند.
• مناسب برای شبکه‌های بزرگ: در شبکه‌های بزرگ که تعداد زیادی دستگاه به شبکه متصل می‌شوند، استفاده از DHCP باعث سهولت در مدیریت می‌شود.

گام‌های تنظیم DHCP:

1. برای پیکربندی DHCP در سیستم، ابتدا فایل تنظیمات شبکه را باز کنید:

   sudo nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0
   

2. مقادیر زیر را برای پیکربندی DHCP وارد کنید:

   DEVICE=eth0
   BOOTPROTO=dhcp      # استفاده از DHCP
   ONBOOT=yes          # فعال بودن رابط در هنگام بوت
   

3. پس از ذخیره کردن تغییرات، رابط شبکه را مجدداً راه‌اندازی کنید:

   sudo systemctl restart network
   

تحلیل پیکربندی:

• BOOTPROTO=dhcp: این تنظیم به سیستم می‌گوید که آدرس IP خود را از سرور DHCP دریافت کند.
• ONBOOT=yes: این تنظیم باعث می‌شود که رابط شبکه در هنگام بوت سیستم فعال شود.

---

2. Static IP (آدرس IP ثابت)

Static IP به معنای تخصیص دستی یک آدرس IP خاص به دستگاه است. در این روش، آدرس IP به‌طور ثابت به دستگاه اختصاص می‌یابد و تغییر نخواهد کرد مگر اینکه توسط مدیر شبکه تغییر داده شود. این روش معمولاً برای سرورها یا دستگاه‌هایی که به اتصال ثابت نیاز دارند، مانند سرورهای VoIP، وب‌سرورها یا دستگاه‌های شبکه حساس، توصیه می‌شود.

مزایای استفاده از Static IP:

• ثبات و قابلیت پیش‌بینی: آدرس IP ثابت است و تغییر نخواهد کرد، که این ویژگی برای دستگاه‌هایی که نیاز به دسترسی ثابت دارند بسیار مناسب است.
• راحتی در پیکربندی سرورها: برای دستگاه‌های سروری که باید همیشه در دسترس باشند، استفاده از Static IP بسیار مفید است.
• مدیریت آسان‌تر: آدرس‌های IP ثابت برای شبکه‌های کوچک یا متوسط که نیازی به تغییرات زیاد ندارند، بسیار کارا است.

گام‌های تنظیم Static IP:

1. فایل تنظیمات شبکه را برای ویرایش باز کنید:

   sudo nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0
   

2. مقادیر زیر را برای پیکربندی IP ثابت وارد کنید:

   DEVICE=eth0
   BOOTPROTO=static     # استفاده از IP ثابت
   IPADDR=192.168.1.100 # آدرس IP ثابت
   NETMASK=255.255.255.0 # ماسک شبکه
   GATEWAY=192.168.1.1   # آدرس Gateway
   DNS1=8.8.8.8          # DNS اول
   DNS2=8.8.4.4          # DNS دوم
   ONBOOT=yes            # فعال بودن رابط در هنگام بوت
   

3. پس از ذخیره تغییرات، رابط شبکه را مجدداً راه‌اندازی کنید:

   sudo systemctl restart network
   

تحلیل پیکربندی:

• BOOTPROTO=static: این تنظیم باعث می‌شود که آدرس IP ثابت به دستگاه اختصاص یابد.
• IPADDR: آدرس IP ثابت که به دستگاه اختصاص داده می‌شود.
• NETMASK: ماسک شبکه برای تعیین محدوده آدرس‌های IP مجاز در شبکه.
• GATEWAY: آدرس روتر (Gateway) برای دسترسی به شبکه‌های خارجی.
• DNS1 و DNS2: آدرس سرورهای DNS برای ترجمه نام‌های دامنه به آدرس‌های IP.

---

3. مقایسه DHCP و Static IP

ویژگی	DHCP	Static IP
مدیریت	خودکار، نیازی به تنظیم دستی ندارد	دستی و نیاز به تنظیمات دقیق دارد
ثبات آدرس IP	آدرس IP تغییر می‌کند	آدرس IP ثابت و بدون تغییر
مناسب برای	شبکه‌های بزرگ و متغیر	دستگاه‌های سروری یا ثابت
سهولت پیکربندی	سریع و آسان	نیاز به پیکربندی دقیق دارد
خطرات	احتمال تغییر آدرس IP و مشکلات در شبکه	نیاز به مدیریت دقیق آدرس‌ها

---

جمع‌بندی

انتخاب بین DHCP و Static IP به نیازهای شبکه بستگی دارد. اگر نیاز به مدیریت راحت‌تر و خودکار آدرس‌های IP دارید، DHCP انتخاب مناسبی است. اما اگر به ثبات و قابلیت پیش‌بینی آدرس IP نیاز دارید (مثلاً برای سرورها)، Static IP مناسب‌تر خواهد بود. برای هر دو روش، مراحل پیکربندی به‌طور دقیق در سیستم‌عامل‌های مبتنی بر لینوکس از طریق ویرایش فایل‌های پیکربندی شبکه قابل انجام است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. پیکربندی دسترسی‌های کاربران و امنیت”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد و مدیریت حساب‌های کاربری مختلف برای مدیریت سیستم” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌عامل‌های لینوکس، مدیریت حساب‌های کاربری برای اعطای دسترسی به منابع مختلف و اجرای عملیات مدیریتی بسیار مهم است. در این بخش، به نحوه ایجاد، حذف و مدیریت حساب‌های کاربری برای مدیریت سیستم در محیط لینوکس پرداخته خواهد شد.

---

1. ایجاد حساب کاربری جدید

برای ایجاد یک حساب کاربری جدید، از دستور useradd استفاده می‌شود. این دستور به شما امکان می‌دهد تا یک کاربر جدید ایجاد کرده و تنظیمات مربوط به آن را مشخص کنید.

گام‌های ایجاد حساب کاربری:

1. برای ایجاد یک حساب کاربری به نام username، دستور زیر را وارد کنید:

   sudo useradd username
   

2. برای تعیین رمز عبور برای حساب کاربری جدید، از دستور passwd استفاده کنید:

   sudo passwd username
   

   این دستور از شما درخواست می‌کند تا رمز عبور جدید را وارد کرده و آن را تایید کنید.

تنظیمات اضافی برای کاربر:

• Home Directory: به‌طور پیش‌فرض، زمانی که یک کاربر جدید ایجاد می‌شود، دایرکتوری خانه‌ای برای او در مسیر /home/username ساخته می‌شود.
• Shell: به‌طور پیش‌فرض، شل bash برای کاربر جدید انتخاب می‌شود. اگر بخواهید شل دیگری را انتخاب کنید، می‌توانید با استفاده از گزینه -s شل مورد نظر را تعیین کنید.مثال:

  sudo useradd -m -s /bin/zsh username
  

  در اینجا:

  • -m: دایرکتوری خانه برای کاربر ساخته می‌شود.
  • -s /bin/zsh: شل zsh به جای شل پیش‌فرض bash به کاربر اختصاص داده می‌شود.

---

2. اضافه کردن کاربر به گروه‌های مختلف

در لینوکس، گروه‌ها برای مدیریت دسترسی‌ها به منابع استفاده می‌شوند. هر کاربر می‌تواند به گروه‌های مختلف اضافه شود تا از دسترسی‌های خاص آن گروه بهره‌مند شود.

دستور اضافه کردن کاربر به گروه:

برای اضافه کردن یک کاربر به گروه، از دستور usermod به همراه گزینه -aG استفاده می‌کنیم:

sudo usermod -aG groupname username

مثال:

sudo usermod -aG sudo username

در اینجا، کاربر username به گروه sudo اضافه می‌شود، که به او دسترسی مدیریت (root) را می‌دهد.

---

3. حذف حساب کاربری

برای حذف یک حساب کاربری از سیستم، از دستور userdel استفاده می‌شود. این دستور به‌طور پیش‌فرض فقط کاربر را حذف می‌کند و دایرکتوری خانه و فایل‌های کاربر حذف نمی‌شوند.

دستور حذف کاربر:

1. برای حذف یک کاربر از سیستم:

   sudo userdel username
   

2. اگر بخواهید دایرکتوری خانه و فایل‌های کاربر را نیز حذف کنید، از گزینه -r استفاده کنید:

   sudo userdel -r username
   

---

4. تغییر اطلاعات کاربری

برای تغییر اطلاعات کاربری مانند نام کاربری، گروه پیش‌فرض یا شل، از دستور usermod استفاده می‌شود.

تغییر نام کاربری:

برای تغییر نام کاربری، از دستور usermod به شکل زیر استفاده کنید:

sudo usermod -l newusername oldusername

تغییر شل پیش‌فرض:

برای تغییر شل پیش‌فرض یک کاربر، از گزینه -s استفاده کنید:

sudo usermod -s /bin/bash username

تغییر گروه پیش‌فرض:

برای تغییر گروه پیش‌فرض یک کاربر، از گزینه -g استفاده کنید:

sudo usermod -g newgroup username

---

5. مشاهده اطلاعات حساب‌های کاربری

برای مشاهده اطلاعات مربوط به یک کاربر، از دستور id یا getent استفاده می‌شود.

مشاهده اطلاعات کاربر:

1. برای مشاهده شناسه کاربری و گروه‌های کاربری یک کاربر:

   id username
   

2. برای مشاهده تمام کاربران سیستم:

   getent passwd
   

---

6. محدود کردن دسترسی‌ها

برای محدود کردن دسترسی‌های کاربری، می‌توان از تنظیمات مختلفی مانند محدود کردن تعداد تلاش‌های ورود ناموفق، تنظیم محدودیت‌های زمانی برای ورود به سیستم و… استفاده کرد.

محدود کردن تعداد تلاش‌های ورود ناموفق:

برای محدود کردن تلاش‌های ناموفق ورود به سیستم، می‌توان از پیکربندی‌های PAM (Pluggable Authentication Modules) استفاده کرد.

1. پیکربندی PAM برای محدود کردن تلاش‌های ناموفق در فایل /etc/pam.d/system-auth انجام می‌شود.دستور زیر را برای ویرایش فایل تنظیمات استفاده کنید:

   sudo nano /etc/pam.d/system-auth
   

2. سپس خط زیر را به این فایل اضافه کنید تا تعداد تلاش‌های ناموفق محدود شود:

   auth required pam_tally2.so deny=3 onerr=fail unlock_time=600
   

   این تنظیمات، تعداد تلاش‌های ورود ناموفق را به 3 محدود می‌کند و بعد از 600 ثانیه (10 دقیقه) حساب کاربری را دوباره فعال می‌کند.

---

جمع‌بندی

مدیریت حساب‌های کاربری در سیستم‌های لینوکس یکی از بخش‌های اساسی برای کنترل دسترسی‌ها و منابع است. با استفاده از دستورات useradd، usermod و userdel می‌توان حساب‌های کاربری را ایجاد، ویرایش و حذف کرد. همچنین، با اضافه کردن کاربران به گروه‌های مختلف، می‌توان دسترسی‌های آن‌ها را به منابع مختلف تنظیم کرد. برای امنیت بیشتر، می‌توان محدودیت‌هایی برای تلاش‌های ناموفق ورود به سیستم اعمال کرد تا از دسترسی غیرمجاز جلوگیری شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات دسترسی برای کاربران مختلف با استفاده از سطوح دسترسی” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌های لینوکس، دسترسی به فایل‌ها و دایرکتوری‌ها با استفاده از سطوح دسترسی کنترل می‌شود. این سطوح دسترسی مشخص می‌کنند که چه کسی قادر به خواندن، نوشتن یا اجرای یک فایل است. در این بخش، نحوه تنظیم و مدیریت سطوح دسترسی برای کاربران مختلف به صورت جزئی توضیح داده می‌شود.

---

1. مدیریت سطوح دسترسی فایل‌ها و دایرکتوری‌ها

در لینوکس، هر فایل یا دایرکتوری دارای سه نوع دسترسی اصلی است:

• خواندن (Read – r): اجازه دسترسی به محتوای فایل یا فهرست محتویات یک دایرکتوری.
• نوشتن (Write – w): اجازه تغییر یا اصلاح محتویات فایل یا افزودن و حذف فایل‌ها در یک دایرکتوری.
• اجرا (Execute – x): اجازه اجرای فایل به عنوان یک برنامه یا اسکریپت.

همچنین، دسترسی‌ها به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

• مالک فایل (Owner): فردی که فایل را ایجاد کرده است.
• گروه (Group): گروهی از کاربران که به فایل دسترسی دارند.
• دیگران (Others): سایر کاربران که در هیچ‌کدام از دسته‌های بالا قرار ندارند.

دستورات برای مشاهده دسترسی‌ها:

برای مشاهده دسترسی‌های یک فایل یا دایرکتوری، از دستور ls -l استفاده می‌شود:

ls -l filename

خروجی این دستور به شکل زیر خواهد بود:

-rwxr-xr-x 1 owner group 1234 Jan 1 12:00 filename

در اینجا:

• -rwxr-xr-x: دسترسی‌ها را نشان می‌دهد.
  • r: خواندن
  • w: نوشتن
  • x: اجرا
  • در اینجا، مالک فایل می‌تواند بخواند، بنویسد و اجرا کند. گروه و دیگران می‌توانند فقط فایل را بخوانند و اجرا کنند.

---

2. تغییر سطوح دسترسی با استفاده از دستور chmod

دستور chmod برای تغییر سطوح دسترسی فایل‌ها و دایرکتوری‌ها استفاده می‌شود.

دستور کلی برای chmod:

chmod [options] mode file

نحوه نوشتن سطوح دسترسی:

سطوح دسترسی می‌توانند به صورت نمادین یا عددی تنظیم شوند.

• نمادین: استفاده از r, w, x و علامت‌های +, -, = برای افزودن، حذف یا تنظیم دسترسی‌ها.
  • مثال:

    chmod u+x filename
    

    این دستور دسترسی اجرای فایل را به مالک (user) می‌دهد.

    chmod g-w filename
    

    این دستور دسترسی نوشتن را از گروه (group) حذف می‌کند.

    chmod o=r filename
    

    این دستور دسترسی‌ها را برای دیگران (others) فقط به خواندن تغییر می‌دهد.

• عدد: در روش عددی، به هر سطح دسترسی عددی اختصاص داده می‌شود:
  • خواندن (r): 4
  • نوشتن (w): 2
  • اجرا (x): 1

  با این روش، شما مجموع دسترسی‌ها را به صورت عددی تنظیم می‌کنید. به عنوان مثال:

  • 7 (4+2+1) برای دسترسی کامل (خواندن، نوشتن، اجرا)
  • 5 (4+1) برای خواندن و اجرا
  • 6 (4+2) برای خواندن و نوشتن

  دستور استفاده از روش عددی:

  chmod 755 filename
  

  در اینجا:

  • 7: مالک فایل به تمام دسترسی‌ها (خواندن، نوشتن و اجرا) دسترسی دارد.
  • 5: گروه فقط دسترسی خواندن و اجرا دارد.
  • 5: دیگران نیز فقط دسترسی خواندن و اجرا دارند.

---

3. تغییر مالک و گروه با استفاده از دستور chown

دستور chown برای تغییر مالک و گروه یک فایل یا دایرکتوری استفاده می‌شود.

دستور کلی برای chown:

chown [options] owner:group file

مثال‌ها:

• تغییر مالک فایل:

  sudo chown newowner filename
  

• تغییر گروه فایل:

  sudo chown :newgroup filename
  

• تغییر مالک و گروه همزمان:

  sudo chown newowner:newgroup filename
  

---

4. اعطای دسترسی به گروه‌ها با استفاده از دستور chmod

برای اینکه گروه‌ها بتوانند به یک فایل یا دایرکتوری دسترسی پیدا کنند، ابتدا باید دسترسی‌های مورد نظر را به آن گروه اختصاص دهید.

مثال‌ها:

• برای اعطای دسترسی خواندن، نوشتن و اجرای فایل به گروه:

  sudo chmod g+rwx filename
  

• برای حذف دسترسی نوشتن از گروه:

  sudo chmod g-w filename
  

---

5. پیکربندی دسترسی‌ها با استفاده از umask

دستور umask برای تعیین پیش‌فرض سطوح دسترسی برای فایل‌های جدید ایجاد شده استفاده می‌شود. به‌طور پیش‌فرض، فایل‌ها با دسترسی 666 (خواندن و نوشتن برای مالک، گروه و دیگران) و دایرکتوری‌ها با دسترسی 777 ایجاد می‌شوند. با استفاده از umask می‌توانید این پیش‌فرض‌ها را تغییر دهید.

تنظیم umask:

برای تغییر پیش‌فرض دسترسی‌ها، از دستور umask به صورت زیر استفاده کنید:

umask 027

در اینجا:

• 0 برای مالک که هیچ محدودیتی ندارد.
• 2 برای گروه که دسترسی نوشتن ندارد.
• 7 برای دیگران که هیچ دسترسی ندارند.

---

6. مدیریت دسترسی‌ها با استفاده از ACL (Access Control Lists)

Access Control Lists (ACLs) به شما این امکان را می‌دهند که دسترسی‌های بیشتری به کاربران و گروه‌ها اختصاص دهید.

فعال‌سازی ACL:

برای فعال‌سازی ACL، ابتدا باید پکیج acl را نصب کنید:

sudo apt-get install acl   # برای سیستم‌های مبتنی بر Debian/Ubuntu
sudo yum install acl       # برای سیستم‌های مبتنی بر Red Hat/CentOS

استفاده از ACL برای دادن دسترسی‌های خاص:

برای افزودن دسترسی به یک فایل یا دایرکتوری با استفاده از ACL، دستور زیر را وارد کنید:

setfacl -m u:username:rwx filename

در اینجا، این دستور دسترسی خواندن، نوشتن و اجرای فایل را به کاربر username می‌دهد.

---

جمع‌بندی

مدیریت دسترسی به فایل‌ها و دایرکتوری‌ها یکی از مهم‌ترین جنبه‌های امنیت سیستم‌های لینوکس است. با استفاده از دستورات chmod، chown، umask و setfacl می‌توانید سطوح دسترسی مختلفی برای کاربران، گروه‌ها و دیگران تنظیم کنید. این دستورات امکان تغییر دسترسی‌های فایل‌ها و دایرکتوری‌ها را به‌صورت بسیار دقیق و کاربردی فراهم می‌کنند و به شما کمک می‌کنند تا کنترل کاملی بر منابع سیستم داشته باشید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی امنیتی اولیه مانند تنظیمات فایروال و دسترسی به منابع سیستم” subtitle=”توضیحات کامل”]پیکربندی امنیتی سیستم‌ها یکی از مهم‌ترین اقداماتی است که باید در مراحل اولیه پس از نصب انجام شود. این پیکربندی‌ها شامل تنظیمات فایروال، محدود کردن دسترسی به منابع سیستم، و ایجاد یک لایه حفاظتی در برابر تهدیدات مختلف می‌باشد. در این بخش، نحوه تنظیمات فایروال و پیکربندی دسترسی به منابع سیستم به‌طور کامل توضیح داده می‌شود.

---

1. تنظیمات فایروال (Firewall Configuration)

فایروال یک لایه امنیتی است که ترافیک ورودی و خروجی شبکه را مدیریت کرده و از حملات احتمالی جلوگیری می‌کند. در سیستم‌های لینوکس، معمولاً از firewalld یا iptables برای پیکربندی فایروال استفاده می‌شود.

1.1. استفاده از firewalld برای پیکربندی فایروال

firewalld یک ابزار مدیریتی برای تنظیم فایروال است که به‌طور پیش‌فرض در بسیاری از توزیع‌های لینوکس موجود است. برای تنظیم فایروال، از دستورات زیر استفاده می‌کنیم.

شروع و فعال‌سازی firewalld:

ابتدا مطمئن شوید که firewalld نصب و فعال است:

sudo systemctl start firewalld       # راه‌اندازی فایروال
sudo systemctl enable firewalld      # فعال کردن فایروال در هنگام بوت سیستم

بررسی وضعیت firewalld:

برای مشاهده وضعیت فایروال می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo firewall-cmd --state

باز کردن پورت‌های مورد نیاز:

برای استفاده از سرویس‌های خاص مانند SIP، HTTP، HTTPS و SSH، لازم است پورت‌های مربوطه در فایروال باز شوند.

• باز کردن پورت 22 برای SSH:

  sudo firewall-cmd --permanent --add-port=22/tcp
  

• باز کردن پورت 80 برای HTTP:

  sudo firewall-cmd --permanent --add-port=80/tcp
  

• باز کردن پورت 443 برای HTTPS:

  sudo firewall-cmd --permanent --add-port=443/tcp
  

• باز کردن پورت 5060 برای SIP:

  sudo firewall-cmd --permanent --add-port=5060/udp
  

پس از اضافه کردن پورت‌ها، تغییرات را با دستور زیر اعمال کنید:

sudo firewall-cmd --reload

مشاهده پورت‌های باز:

برای مشاهده پورت‌های باز در فایروال:

sudo firewall-cmd --list-all

1.2. استفاده از iptables برای پیکربندی فایروال

اگر از iptables استفاده می‌کنید، می‌توانید تنظیمات فایروال را با استفاده از دستورات زیر انجام دهید.

• اجازه دسترسی به پورت SSH (پورت 22):

  sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j ACCEPT
  

• اجازه دسترسی به پورت HTTP (پورت 80):

  sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 80 -j ACCEPT
  

• اجازه دسترسی به پورت HTTPS (پورت 443):

  sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 443 -j ACCEPT
  

• اجازه دسترسی به پورت SIP (پورت 5060):

  sudo iptables -A INPUT -p udp --dport 5060 -j ACCEPT
  

ذخیره تغییرات:

پس از اعمال تغییرات، برای ذخیره آن‌ها از دستور زیر استفاده کنید:

sudo service iptables save

---

2. تنظیمات دسترسی به منابع سیستم

برای افزایش امنیت سیستم و جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به منابع سیستم، می‌توانید دسترسی‌ها را محدود کنید. این کار به‌ویژه در مواردی که چندین کاربر یا سرویس به سیستم دسترسی دارند، اهمیت زیادی دارد.

2.1. مدیریت دسترسی کاربران با استفاده از sudo

برای اعطای دسترسی‌های مدیریتی به کاربران خاص، از sudo استفاده می‌شود. ابتدا باید اطمینان حاصل کنید که کاربرانی که نیاز به دسترسی مدیریتی دارند، در گروه sudo قرار دارند.

افزودن کاربر به گروه sudo:

sudo usermod -aG sudo username

2.2. محدود کردن دسترسی به دایرکتوری‌ها با استفاده از ACL

برای دسترسی به فایل‌ها و دایرکتوری‌ها می‌توانید از Access Control Lists (ACL) استفاده کنید تا دسترسی‌ها را به‌طور دقیق‌تر تنظیم کنید.

افزودن دسترسی خاص به یک کاربر:

برای افزودن دسترسی خواندن، نوشتن و اجرای یک فایل برای کاربر خاص از دستور setfacl استفاده کنید:

setfacl -m u:username:rwx /path/to/file

مشاهده ACLهای اعمال‌شده:

برای مشاهده ACLهای یک فایل یا دایرکتوری از دستور زیر استفاده کنید:

getfacl /path/to/file

2.3. محدود کردن دسترسی به SSH

برای افزایش امنیت سرویس SSH، می‌توانید تنظیمات زیر را در فایل پیکربندی /etc/ssh/sshd_config اعمال کنید.

غیرفعال کردن ورود root از طریق SSH:

در فایل /etc/ssh/sshd_config، دستور زیر را اضافه کنید:

PermitRootLogin no

تغییر پورت پیش‌فرض SSH:

به منظور افزایش امنیت، می‌توانید پورت پیش‌فرض SSH را تغییر دهید. برای این کار، دستور زیر را در فایل پیکربندی sshd_config وارد کنید:

Port 2222

بعد از اعمال تغییرات، سرویس SSH را مجدداً راه‌اندازی کنید:

sudo systemctl restart sshd

---

3. استفاده از SELinux برای مدیریت دسترسی‌ها

SELinux (Security-Enhanced Linux) یک سیاست امنیتی است که به‌طور پیش‌فرض در بسیاری از توزیع‌های لینوکس فعال است. با استفاده از SELinux، می‌توانید دسترسی‌ها و مجوزهای سیستم را به‌طور دقیق‌تری مدیریت کنید.

وضعیت SELinux:

برای بررسی وضعیت SELinux از دستور زیر استفاده کنید:

getenforce

برای تغییر وضعیت SELinux:

sudo setenforce 0   # غیرفعال کردن SELinux
sudo setenforce 1   # فعال کردن SELinux

3.1. پیکربندی SELinux برای برنامه‌ها

برای پیکربندی SELinux برای یک برنامه خاص، می‌توانید از دستور semanage استفاده کنید:

semanage port -a -t http_port_t -p tcp 8080

---

جمع‌بندی

پیکربندی فایروال و دسترسی به منابع سیستم از مهم‌ترین اقدامات برای حفظ امنیت در سیستم‌های لینوکس هستند. با استفاده از ابزارهای فایروال مانند firewalld یا iptables، می‌توانید ترافیک شبکه را کنترل کنید و پورت‌های ضروری را باز کنید. همچنین، با استفاده از ابزارهایی مانند sudo، ACL و SELinux می‌توانید دسترسی‌ها و مجوزهای مختلف را برای کاربران و سرویس‌ها مدیریت کنید. این اقدامات به شما کمک می‌کنند تا از سیستم خود در برابر تهدیدات مختلف محافظت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”فعال‌سازی و پیکربندی SSH برای دسترسی از راه دور (در صورت نیاز)” subtitle=”توضیحات کامل”]SSH (Secure Shell) یک پروتکل شبکه‌ای است که برای اتصال امن به سیستم‌های راه دور استفاده می‌شود. این پروتکل برای مدیریت سرورها و سیستم‌های لینوکسی از راه دور بسیار مفید است. در این بخش نحوه فعال‌سازی و پیکربندی SSH برای دسترسی از راه دور به‌صورت امن توضیح داده می‌شود.

---

1. نصب و فعال‌سازی SSH

در ابتدا، برای فعال‌سازی SSH، باید اطمینان حاصل کنید که سرویس SSH بر روی سیستم نصب و در حال اجرا است.

1.1. نصب SSH در صورت نیاز

در بسیاری از توزیع‌های لینوکس، سرویس SSH به‌طور پیش‌فرض نصب است، اما در صورت نیاز، می‌توانید آن را با دستور زیر نصب کنید:

sudo yum install openssh-server     # در CentOS/Red Hat
sudo apt-get install openssh-server # در Ubuntu/Debian

1.2. فعال‌سازی و شروع سرویس SSH

برای اطمینان از فعال بودن سرویس SSH و راه‌اندازی آن در هنگام بوت سیستم، از دستورات زیر استفاده کنید:

sudo systemctl start sshd          # راه‌اندازی SSH
sudo systemctl enable sshd         # فعال‌سازی SSH در هنگام بوت

1.3. بررسی وضعیت سرویس SSH

برای بررسی وضعیت سرویس SSH، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo systemctl status sshd         # نمایش وضعیت SSH

---

2. پیکربندی SSH

برای ایمن‌سازی دسترسی SSH و محدود کردن دسترسی‌ها، تنظیمات مختلفی در فایل پیکربندی sshd_config وجود دارد.

2.1. ویرایش فایل پیکربندی SSH

فایل پیکربندی SSH در مسیر /etc/ssh/sshd_config قرار دارد. برای ویرایش آن، از ویرایشگر متنی nano یا vim استفاده کنید:

sudo nano /etc/ssh/sshd_config

در این فایل، تنظیمات مختلفی وجود دارد که می‌توان آن‌ها را برای افزایش امنیت پیکربندی کرد.

تغییر پورت پیش‌فرض SSH:

پورت پیش‌فرض برای SSH پورت 22 است. برای افزایش امنیت، می‌توانید پورت دیگری را برای SSH انتخاب کنید.

Port 2222

غیرفعال کردن ورود به سیستم با کاربر root:

برای جلوگیری از دسترسی به سیستم از طریق کاربر root، باید گزینه PermitRootLogin را به no تغییر دهید.

PermitRootLogin no

استفاده از احراز هویت با کلید عمومی (Public Key Authentication):

برای امنیت بیشتر، می‌توانید از احراز هویت با کلید عمومی به‌جای پسورد استفاده کنید. این کار را با فعال‌سازی گزینه PasswordAuthentication به no انجام دهید.

PasswordAuthentication no

محدود کردن دسترسی به کاربران خاص:

اگر می‌خواهید تنها کاربران خاصی بتوانند به سیستم از طریق SSH دسترسی پیدا کنند، می‌توانید گزینه AllowUsers را اضافه کنید:

AllowUsers user1 user2

پس از اعمال تغییرات، فایل را ذخیره کرده و ویرایشگر را ببندید.

2.2. ریستارت سرویس SSH

برای اعمال تغییرات در پیکربندی، باید سرویس SSH را ریستارت کنید:

sudo systemctl restart sshd

---

3. اتصال از راه دور به سرور با استفاده از SSH

برای اتصال به سرور از راه دور، از دستور ssh استفاده می‌شود. اتصال به سرور از طریق SSH به این صورت خواهد بود:

ssh username@server_ip_address -p 2222

در این دستور:

• username: نام کاربری که دسترسی به آن دارید.
• server_ip_address: آدرس IP سرور.
• -p 2222: پورت SSH که در تنظیمات قبلی تغییر داده‌اید (در صورت استفاده از پورت غیر پیش‌فرض).

---

جمع‌بندی

با استفاده از سرویس SSH، می‌توان به‌طور امن از راه دور به سرورها و سیستم‌های لینوکسی دسترسی پیدا کرد. با نصب و فعال‌سازی SSH و سپس پیکربندی مناسب آن از طریق ویرایش فایل sshd_config، می‌توان امنیت سیستم را بهبود بخشید. تنظیمات مانند تغییر پورت پیش‌فرض، غیرفعال کردن ورود با کاربر root، و استفاده از کلید عمومی برای احراز هویت، به شما کمک می‌کنند تا از سیستم خود در برابر حملات احتمالی محافظت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 8. آماده‌سازی برای نصب افزونه‌ها و ماژول‌های اضافی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب و پیکربندی ماژول‌های پیش‌فرض Issabel (مانند Call Center، Voicemail، IVR)” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از ویژگی‌های مهم Issabel، امکان استفاده از ماژول‌های مختلف برای مدیریت تماس‌ها و ارتباطات صوتی است. در این بخش، نحوه نصب و پیکربندی برخی از ماژول‌های پیش‌فرض Issabel مانند Call Center، Voicemail و IVR شرح داده می‌شود. این ماژول‌ها به شما کمک می‌کنند تا بتوانید تماس‌ها را به‌طور مؤثرتر مدیریت کرده و تجربه بهتری برای کاربران ایجاد کنید.

---

1. نصب ماژول‌های پیش‌فرض Issabel

Issabel به‌طور پیش‌فرض شامل ماژول‌هایی برای مدیریت مرکز تماس (Call Center)، صندوق صوتی (Voicemail) و سیستم پاسخگوی خودکار (IVR) است. برای نصب این ماژول‌ها می‌توانید از رابط کاربری گرافیکی یا دستورالعمل‌های خط فرمان استفاده کنید.

1.1. نصب ماژول‌ها از طریق رابط کاربری گرافیکی

1. وارد بخش Modules در داشبورد Issabel شوید.
2. از قسمت Module Admin، لیست ماژول‌های نصب‌نشده را مشاهده کنید.
3. بر روی Install کلیک کنید تا ماژول‌های مورد نظر مانند Call Center، Voicemail و IVR نصب شوند.

1.2. نصب ماژول‌ها از طریق خط فرمان

برای نصب ماژول‌ها از طریق خط فرمان، می‌توانید دستور زیر را وارد کنید:

sudo yum install issabel-callcenter issabel-voicemail issabel-ivr

این دستورات ماژول‌های مورد نیاز را نصب خواهند کرد. در صورتی که نسخه‌های جدیدتر موجود باشد، می‌توانید آن‌ها را از مخازن Issabel نصب کنید.

---

2. پیکربندی ماژول Call Center

ماژول Call Center در Issabel به شما این امکان را می‌دهد که مرکز تماس خود را مدیریت کرده و تماس‌ها را بر اساس صف‌ها و قوانین مختلف توزیع کنید.

2.1. تنظیمات اولیه Call Center

برای پیکربندی این ماژول، ابتدا وارد بخش Call Center از داشبورد Issabel شوید.

1. از منوی Applications، گزینه Call Center را انتخاب کنید.
2. در بخش Call Center Management، تنظیمات اولیه مانند انتخاب صندوق پست صوتی، صف‌ها و زمان‌بندی‌ها را تنظیم کنید.

2.2. ایجاد صف‌های تماس

برای ایجاد صف تماس، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد بخش Call Center شوید.
2. بر روی Queues کلیک کرده و گزینه Add Queue را انتخاب کنید.
3. در فرم باز شده، اطلاعات صف مانند نام، مدت زمان انتظار، تعداد نمایندگان و اولویت صف را وارد کنید.

2.3. پیکربندی پاسخ‌دهندگان خودکار (IVR) در Call Center

ماژول Call Center می‌تواند با IVR تلفیق شود. در قسمت تنظیمات IVR می‌توانید انتخاب کنید که چگونه تماس‌ها به صف‌ها یا نمایندگان مختلف هدایت شوند.

---

3. پیکربندی Voicemail

ماژول Voicemail به شما این امکان را می‌دهد که پیام‌های صوتی را برای تماس‌گیرندگان ذخیره کنید و آن‌ها را مدیریت کنید.

3.1. پیکربندی Voicemail در Issabel

1. از بخش Applications، گزینه Voicemail را انتخاب کنید.
2. در این بخش می‌توانید پیام‌ها را به صندوق‌های صوتی مختلف اختصاص دهید.
3. برای افزودن صندوق صوتی جدید، بر روی Add Voicemail Box کلیک کنید.
4. اطلاعات صندوق صوتی مانند شماره صندوق، رمز عبور و سایر تنظیمات را وارد کنید.

3.2. تنظیمات پیشرفته Voicemail

در تنظیمات پیشرفته Voicemail می‌توانید موارد زیر را تنظیم کنید:

• مدت زمان ضبط پیام.
• انتخاب فایل‌های صوتی خوش‌آمدگویی.
• تنظیمات برای ارسال ایمیل پیام‌های صوتی به کاربران.

---

4. پیکربندی IVR (Interactive Voice Response)

IVR به کاربران این امکان را می‌دهد که از طریق یک سیستم خودکار با منوهای صوتی تماس برقرار کنند.

4.1. ایجاد یک سیستم IVR

برای ایجاد سیستم IVR، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. از منوی Applications، گزینه IVR را انتخاب کنید.
2. بر روی Add IVR کلیک کنید تا یک سیستم IVR جدید ایجاد کنید.
3. اطلاعات مورد نیاز مانند نام، منوهای صوتی، و تنظیمات مرتبط با مسیریابی تماس‌ها را وارد کنید.

4.2. پیکربندی منوهای صوتی IVR

در بخش منوهای صوتی، می‌توانید برای هر گزینه، یک عمل خاص تعریف کنید، مانند:

• هدایت تماس به صف‌ها.
• ارسال تماس به صندوق پست صوتی.
• انتقال به یک شماره داخلی.

---

جمع‌بندی

نصب و پیکربندی ماژول‌های پیش‌فرض Issabel مانند Call Center، Voicemail و IVR برای ایجاد یک سیستم ارتباطی کارآمد بسیار مهم است. ماژول Call Center به شما این امکان را می‌دهد که تماس‌ها را بر اساس صف‌ها و قوانین مختلف توزیع کنید. ماژول Voicemail پیام‌های صوتی را برای کاربران ذخیره کرده و مدیریت می‌کند، و IVR به شما کمک می‌کند تا یک سیستم خودکار برای پاسخگویی به تماس‌ها ایجاد کنید. تنظیمات این ماژول‌ها می‌تواند از طریق رابط کاربری گرافیکی یا دستورات خط فرمان انجام شود و به شما امکان مدیریت کامل سیستم را می‌دهد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب ماژول‌های اضافی مانند Email، FAX و غیره” subtitle=”توضیحات کامل”]در Issabel، شما می‌توانید ماژول‌های اضافی مانند ایمیل (Email)، فکس (FAX) و سایر ماژول‌ها را نصب و پیکربندی کنید تا عملکرد سیستم خود را گسترش دهید. این ماژول‌ها امکانات بیشتری را برای مدیریت ارتباطات و ذخیره‌سازی داده‌ها به سیستم اضافه می‌کنند.

---

1. نصب ماژول Email

ماژول Email در Issabel به شما این امکان را می‌دهد که ایمیل‌ها را مدیریت کنید و همچنین از قابلیت‌هایی مانند ارسال ایمیل برای اطلاع‌رسانی در مورد پیام‌های صوتی و وضعیت سیستم استفاده کنید.

1.1. نصب ماژول Email از طریق خط فرمان

برای نصب ماژول ایمیل، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo yum install issabel-email

این دستور ماژول Email را به‌صورت خودکار نصب خواهد کرد.

1.2. پیکربندی ماژول Email

پس از نصب، برای پیکربندی ایمیل‌ها باید تنظیمات SMTP را در سیستم خود وارد کنید. تنظیمات مورد نیاز را می‌توانید در فایل پیکربندی main.conf که در مسیر /etc/postfix/ قرار دارد، وارد کنید.

برای ویرایش فایل، دستور زیر را وارد کنید:

sudo nano /etc/postfix/main.cf

و تنظیمات SMTP را به‌صورت زیر وارد کنید:

relayhost = [smtp.example.com]:587
smtp_sasl_auth_enable = yes
smtp_sasl_password_maps = hash:/etc/postfix/sasl_passwd
smtp_sasl_security_options = noanonymous

بعد از اعمال تغییرات، سرویس postfix را ریستارت کنید:

sudo systemctl restart postfix

---

2. نصب ماژول FAX

ماژول FAX به شما این امکان را می‌دهد که فکس‌ها را ارسال و دریافت کنید. این ماژول به‌ویژه برای استفاده در محیط‌های کاری که نیاز به ارسال فکس‌های متعدد دارند، مفید است.

2.1. نصب ماژول FAX از طریق خط فرمان

برای نصب ماژول فکس، دستور زیر را وارد کنید:

sudo yum install issabel-fax

این دستور ماژول FAX را به‌صورت خودکار نصب خواهد کرد.

2.2. پیکربندی ماژول FAX

بعد از نصب ماژول، برای پیکربندی آن باید از رابط کاربری گرافیکی Issabel استفاده کنید. برای این کار، وارد بخش FAX از منوی Applications شوید.

1. وارد بخش Fax Configuration شوید.
2. تنظیمات مربوط به فکس‌ها مانند شماره فکس، تنظیمات ارسال و دریافت فکس و اطلاعات SMTP را وارد کنید.

2.3. پیکربندی ارسال و دریافت فکس

• برای ارسال فکس، شما می‌توانید از بخش Send Fax در منوی FAX استفاده کنید.
• برای دریافت فکس، باید فکس‌های دریافتی را به صندوق‌های صوتی خاصی هدایت کنید.

---

3. نصب ماژول‌های دیگر (مانند Video Conference و سایر ماژول‌ها)

Issabel همچنین این امکان را به شما می‌دهد که ماژول‌های دیگری مانند Video Conference را نصب و پیکربندی کنید تا بتوانید از امکانات تماس ویدیویی نیز بهره‌مند شوید.

3.1. نصب ماژول Video Conference

برای نصب ماژول Video Conference، دستور زیر را وارد کنید:

sudo yum install issabel-videoconference

پس از نصب، برای پیکربندی این ماژول باید وارد بخش Video Conference شوید و تنظیمات مختلفی را مانند ایجاد اتاق‌های ویدیویی، انتخاب تعداد شرکت‌کنندگان، و تنظیمات کیفیت ویدیو وارد کنید.

---

جمع‌بندی

نصب و پیکربندی ماژول‌های اضافی مانند Email، FAX و سایر ماژول‌ها در Issabel به شما این امکان را می‌دهد که ویژگی‌های سیستم ارتباطی خود را گسترش دهید. ماژول Email برای مدیریت ایمیل‌ها و اطلاع‌رسانی استفاده می‌شود، در حالی که ماژول FAX به شما این امکان را می‌دهد که فکس ارسال و دریافت کنید. همچنین، امکان نصب ماژول‌های دیگر مانند Video Conference نیز وجود دارد که می‌توانید از آن‌ها برای تماس‌های ویدیویی و ارتباطات بصری استفاده کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی و نصب به‌روزرسانی‌های امنیتی و سیستم” subtitle=”توضیحات کامل”]برای اطمینان از عملکرد بهینه و حفظ امنیت سیستم، باید به‌طور منظم به‌روزرسانی‌های امنیتی و سیستم را نصب کنید. در Issabel، این فرآیند می‌تواند از طریق دستورات خط فرمان انجام شود.

---

1. بررسی به‌روزرسانی‌های موجود

برای بررسی به‌روزرسانی‌های موجود برای سیستم و پکیج‌های نصب‌شده، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo yum check-update

این دستور لیستی از به‌روزرسانی‌های موجود را برای تمام پکیج‌ها نمایش خواهد داد. به‌روزرسانی‌ها ممکن است شامل اصلاحات امنیتی، بهبود عملکرد یا ویژگی‌های جدید باشند.

---

2. نصب به‌روزرسانی‌ها

برای نصب به‌روزرسانی‌های موجود، دستور زیر را وارد کنید:

sudo yum update

این دستور به‌روزرسانی‌های موجود برای سیستم و تمام پکیج‌ها را به‌طور خودکار نصب خواهد کرد. اگر بخواهید فقط به‌روزرسانی‌های امنیتی را نصب کنید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo yum update --security

این دستور فقط به‌روزرسانی‌های امنیتی را نصب خواهد کرد و از نصب به‌روزرسانی‌های عمومی خودداری می‌کند.

---

3. نصب به‌روزرسانی‌های پکیج‌های خاص (اختیاری)

اگر می‌خواهید یک پکیج خاص را به‌روز کنید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo yum update <package_name>

برای مثال، برای به‌روزرسانی Asterisk می‌توانید دستور زیر را وارد کنید:

sudo yum update asterisk

---

4. پیکربندی خودکار به‌روزرسانی‌ها

برای اطمینان از نصب خودکار به‌روزرسانی‌ها و جلوگیری از بروز مشکلات امنیتی، می‌توانید تنظیمات خودکار به‌روزرسانی را در سیستم فعال کنید.

1. فایل تنظیمات را با دستور زیر باز کنید:

sudo nano /etc/yum/yum-cron.conf

2. در این فایل، مقدار گزینه update_cmd را به default تغییر دهید تا به‌روزرسانی‌ها به‌صورت خودکار نصب شوند.

update_cmd = default

3. بعد از اعمال تغییرات، فایل را ذخیره کرده و خارج شوید. سپس سرویس cron را ریستارت کنید تا تغییرات اعمال شوند:

sudo systemctl restart yum-cron

---

5. بررسی وضعیت به‌روزرسانی‌ها

برای بررسی وضعیت به‌روزرسانی‌های خودکار و اطمینان از اینکه به‌روزرسانی‌ها به‌درستی نصب می‌شوند، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo systemctl status yum-cron

این دستور وضعیت سرویس yum-cron را نمایش می‌دهد و به شما کمک می‌کند تا مطمئن شوید که به‌روزرسانی‌ها به‌طور خودکار اجرا می‌شوند.

---

جمع‌بندی

برای حفظ امنیت و عملکرد صحیح Issabel، باید به‌طور منظم به‌روزرسانی‌های امنیتی و سیستم را نصب کنید. این کار را می‌توان با استفاده از دستور yum update انجام داد. همچنین، می‌توانید به‌روزرسانی‌های خاص را نصب کنید و حتی تنظیمات خودکار به‌روزرسانی را پیکربندی کنید تا به‌روزرسانی‌ها به‌صورت خودکار انجام شوند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 9. عیب‌یابی مشکلات نصب و پیکربندی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی لاگ‌ها برای شناسایی مشکلات احتمالی در مراحل نصب” subtitle=”توضیحات کامل”]در هر مرحله از نصب سیستم‌عامل یا نرم‌افزارها، لاگ‌ها می‌توانند به عنوان ابزار مهمی برای شناسایی مشکلات احتمالی و رفع آن‌ها عمل کنند. در Issabel و سایر سیستم‌های مبتنی بر لینوکس، لاگ‌ها شامل اطلاعات دقیق درباره مراحل مختلف نصب، مشکلات و ارورها هستند که می‌توانند برای عیب‌یابی مفید باشند.

---

1. لاگ‌های سیستم در مسیر /var/log

لاگ‌های عمومی سیستم در مسیر /var/log ذخیره می‌شوند. در اینجا برخی از مهم‌ترین لاگ‌ها که برای شناسایی مشکلات احتمالی در مراحل نصب مفید هستند آورده شده است:

• /var/log/messages: این فایل شامل لاگ‌های عمومی سیستم است و بیشتر مشکلات عمومی سیستم مانند کرش‌ها، مشکلات شبکه و دسترسی‌ها در آن ثبت می‌شود.
• /var/log/secure: این فایل لاگ شامل اطلاعات مربوط به امنیت سیستم، مانند تلاش‌های ورود ناموفق یا موفق، تغییرات در مجوزها و فعالیت‌های مشکوک است.
• /var/log/yum.log: این فایل لاگ مربوط به نصب و به‌روزرسانی‌های پکیج‌ها است. می‌توانید در آن مشکلات مربوط به نصب پکیج‌های خاص یا وابستگی‌های ناتمام را بررسی کنید.
• /var/log/asterisk: این فایل لاگ مربوط به برنامه Asterisk است و می‌تواند برای شناسایی مشکلات در نصب یا پیکربندی Asterisk مفید باشد.

---

2. بررسی لاگ‌های YUM برای مشکلات نصب پکیج‌ها

اگر در هنگام نصب یا به‌روزرسانی پکیج‌ها با مشکلاتی مواجه شده‌اید، می‌توانید لاگ‌های مربوط به YUM را بررسی کنید. برای این کار، دستور زیر را وارد کنید:

sudo cat /var/log/yum.log

این فایل تمام فعالیت‌های مربوط به نصب، به‌روزرسانی و حذف پکیج‌ها را شامل می‌شود. در صورتی که در این فرآیند خطا یا مشکلی پیش بیاید، این لاگ کمک‌کننده خواهد بود.

---

3. بررسی لاگ‌های Asterisk

Asterisk به عنوان یکی از بخش‌های اصلی Issabel، تمامی فعالیت‌ها و مشکلات خود را در فایل‌های لاگ خود ثبت می‌کند. برای بررسی لاگ‌های Asterisk، به مسیر /var/log/asterisk/ بروید. شما می‌توانید فایل‌های مختلف مانند full, messages, warnings را بررسی کنید.

برای مشاهده لاگ‌های Asterisk از دستور زیر استفاده کنید:

sudo cat /var/log/asterisk/full

این فایل شامل تمام فعالیت‌های ثبت‌شده توسط Asterisk است، از جمله ارتباطات، ورودی‌ها و خروجی‌ها.

---

4. بررسی لاگ‌های سرویس‌های خاص

برای بررسی مشکلات مربوط به سرویس‌ها و ماژول‌های خاص، می‌توانید لاگ‌های هر سرویس را به‌صورت جداگانه بررسی کنید. برای مثال:

• Apache Logs (اگر استفاده می‌شود):
  مسیر لاگ‌ها معمولاً در /var/log/httpd/ است.

  sudo cat /var/log/httpd/error_log
  

• MySQL Logs (اگر استفاده می‌شود):
  مسیر لاگ‌ها معمولاً در /var/log/mysqld.log است.

  sudo cat /var/log/mysqld.log
  

---

5. استفاده از ابزارهای عیب‌یابی شبکه

در صورتی که مشکل مربوط به اتصال شبکه است، می‌توانید از ابزارهای عیب‌یابی شبکه مانند ping و traceroute برای شناسایی مشکلات ارتباطی استفاده کنید.

• Ping برای بررسی اتصال به یک میزبان خاص:

  ping <IP_Address_or_Domain>
  

• Traceroute برای بررسی مسیر شبکه تا یک میزبان:

  traceroute <IP_Address_or_Domain>
  

---

6. بررسی وضعیت سرویس‌ها

برای بررسی وضعیت سرویس‌ها و اطمینان از راه‌اندازی صحیح آن‌ها، می‌توانید از دستور systemctl استفاده کنید:

sudo systemctl status <service_name>

برای مثال، برای بررسی وضعیت سرویس Asterisk:

sudo systemctl status asterisk

---

جمع‌بندی

برای شناسایی مشکلات احتمالی در مراحل نصب، بررسی لاگ‌های مختلف سیستم از جمله /var/log/messages، /var/log/yum.log، و /var/log/asterisk/ می‌تواند مفید باشد. همچنین، ابزارهای عیب‌یابی شبکه و بررسی وضعیت سرویس‌ها با دستور systemctl نیز می‌توانند به شناسایی و رفع مشکلات کمک کنند. بررسی دقیق لاگ‌ها و وضعیت سرویس‌ها می‌تواند مشکلات نصب یا پیکربندی را به‌طور مؤثر شناسایی و رفع کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”روش‌های حل مشکلات نصب (پایگاه داده‌ها، فایروال، مشکلات شبکه)” subtitle=”توضیحات کامل”]در حین نصب Issabel یا هر سیستم‌عاملی مشابه، ممکن است مشکلات مختلفی به‌ویژه در زمینه‌های پایگاه داده، فایروال و شبکه پیش آید. در این قسمت، به بررسی و حل این مشکلات خواهیم پرداخت.

---

1. مشکلات پایگاه داده

یکی از مشکلات رایج در هنگام نصب Issabel یا Asterisk می‌تواند مربوط به پایگاه داده MySQL باشد. برخی از مشکلات متداول در این زمینه شامل عدم اتصال به پایگاه داده، پیکربندی اشتباه یا مشکلات ناشی از نبود پایگاه داده است.

مشکلات و راه‌حل‌ها:

• عدم توانایی در اتصال به پایگاه داده:این مشکل می‌تواند به دلیل عدم نصب MySQL یا MariaDB ایجاد شود. برای بررسی وضعیت پایگاه داده، از دستور زیر استفاده کنید:

  sudo systemctl status mysqld
  

  اگر سرویس پایگاه داده فعال نباشد، از دستور زیر برای راه‌اندازی آن استفاده کنید:

  sudo systemctl start mysqld
  

• بررسی لاگ‌های پایگاه داده:در صورت بروز مشکلات در ارتباط با پایگاه داده، می‌توانید لاگ‌های MySQL یا MariaDB را بررسی کنید. مسیر لاگ‌ها به‌طور معمول /var/log/mysqld.log است.برای مشاهده لاگ‌ها از دستور زیر استفاده کنید:

  sudo cat /var/log/mysqld.log
  

• تجدید پیکربندی پایگاه داده:در صورتی که پایگاه داده به درستی پیکربندی نشده باشد، باید آن را مجدداً پیکربندی کنید. برای این کار می‌توانید از دستور زیر برای تنظیم مجدد پایگاه داده استفاده کنید:

  sudo mysql_secure_installation
  

---

2. مشکلات فایروال

فایروال یکی دیگر از موانع شایع در نصب سیستم‌های VoIP مانند Issabel است. به‌طور معمول، فایروال ممکن است پورت‌های ضروری مانند SIP، IAX، HTTP و HTTPS را مسدود کند.

مشکلات و راه‌حل‌ها:

• باز کردن پورت‌های مورد نیاز در فایروال:پورت‌های مورد نیاز برای ارتباط سیستم‌عامل Issabel و Asterisk عبارتند از:
  • SIP: 5060-5061
  • IAX: 4569
  • HTTP: 80
  • HTTPS: 443

  برای باز کردن این پورت‌ها در فایروال، از دستورات زیر استفاده کنید:

  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=5060/tcp --permanent
  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=5060/udp --permanent
  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=5061/tcp --permanent
  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=5061/udp --permanent
  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=4569/udp --permanent
  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=80/tcp --permanent
  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=443/tcp --permanent
  

  سپس برای اعمال تغییرات، فایروال را بارگذاری مجدد کنید:

  sudo firewall-cmd --reload
  

• غیرفعال کردن موقت فایروال:اگر می‌خواهید به طور موقت فایروال را غیرفعال کنید تا مشکلات مربوط به فایروال را بررسی کنید، می‌توانید دستور زیر را اجرا کنید:

  sudo systemctl stop firewalld
  

  بعد از رفع مشکل، فایروال را مجدداً فعال کنید:

  sudo systemctl start firewalld
  

---

3. مشکلات شبکه

مشکلات شبکه می‌توانند یکی از دلایل اصلی بروز خطا در مراحل نصب و پیکربندی باشند. این مشکلات ممکن است شامل عدم اتصال به اینترنت یا شبکه داخلی، تنظیمات اشتباه IP، DNS یا Gateway باشد.

مشکلات و راه‌حل‌ها:

• بررسی اتصال شبکه:برای بررسی اتصال شبکه، ابتدا از دستور ping استفاده کنید تا مطمئن شوید که دستگاه شما به اینترنت متصل است:

  ping 8.8.8.8
  

  اگر نتوانستید به این آدرس دسترسی پیدا کنید، ممکن است مشکل از تنظیمات شبکه باشد.

• بررسی تنظیمات IP ثابت و DNS:بررسی کنید که تنظیمات شبکه شما به درستی پیکربندی شده باشد. برای تنظیم IP ثابت، می‌توانید فایل پیکربندی شبکه را ویرایش کنید. به‌طور معمول این فایل‌ها در مسیر /etc/sysconfig/network-scripts/ قرار دارند.برای ویرایش فایل شبکه، از دستور زیر استفاده کنید:

  sudo nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0
  

  در این فایل، تنظیمات زیر را به‌طور صحیح وارد کنید:

  DEVICE=eth0
  BOOTPROTO=static
  IPADDR=192.168.1.100
  NETMASK=255.255.255.0
  GATEWAY=192.168.1.1
  DNS1=8.8.8.8
  DNS2=8.8.4.4
  

  سپس تغییرات را ذخیره کرده و شبکه را مجدداً راه‌اندازی کنید:

  sudo systemctl restart network
  

• استفاده از ابزار Traceroute برای بررسی مسیر شبکه:در صورتی که اتصال به اینترنت برقرار نیست، از دستور traceroute برای بررسی مسیر تا سرور مقصد استفاده کنید:

  traceroute 8.8.8.8
  

  این ابزار مسیر شبکه شما تا آدرس مقصد را نشان می‌دهد و به شناسایی مشکلات در مسیر کمک می‌کند.

---

جمع‌بندی

برای حل مشکلات نصب Issabel، باید مراحل مختلف از جمله بررسی پایگاه داده، فایروال و مشکلات شبکه را بررسی کرد. از بررسی وضعیت پایگاه داده با استفاده از systemctl status mysqld تا باز کردن پورت‌های فایروال با دستور firewall-cmd، هر کدام از این مراحل می‌توانند در شناسایی و رفع مشکلات نصب کمک‌کننده باشند. همچنین، بررسی تنظیمات شبکه و استفاده از ابزارهای عیب‌یابی مانند ping و traceroute می‌تواند مشکلات اتصال به اینترنت یا شبکه داخلی را شناسایی و حل کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از ابزارهای خط فرمان برای عیب‌یابی (systemctl، journalctl، netstat)” subtitle=”توضیحات کامل”]در فرآیند نصب و پیکربندی سیستم‌ها مانند Issabel، ممکن است مشکلاتی به وجود آید که نیاز به عیب‌یابی داشته باشد. برای این منظور، ابزارهای خط فرمانی مختلفی وجود دارند که می‌توانند در شناسایی و رفع مشکلات کمک کنند. در این قسمت، به بررسی سه ابزار قدرتمند برای عیب‌یابی می‌پردازیم: systemctl، journalctl و netstat.

---

1. استفاده از systemctl

systemctl ابزاری است که برای مدیریت سرویس‌ها و واحدهای سیستم در سیستم‌عامل‌های مبتنی بر systemd استفاده می‌شود. این ابزار به‌ویژه برای مدیریت وضعیت سرویس‌ها، راه‌اندازی و متوقف کردن آن‌ها، و همچنین بررسی خطاهای سرویس‌ها بسیار مفید است.

بررسی وضعیت سرویس‌ها

برای بررسی وضعیت یک سرویس خاص مانند MySQL یا Asterisk از دستور زیر استفاده کنید:

sudo systemctl status <service_name>

به عنوان مثال، برای بررسی وضعیت سرویس MySQL:

sudo systemctl status mysqld

این دستور اطلاعاتی درباره وضعیت سرویس (فعال یا غیرفعال) و هرگونه خطا یا مشکل مربوط به آن را نمایش می‌دهد.

راه‌اندازی و توقف سرویس‌ها

برای راه‌اندازی یا متوقف کردن یک سرویس، می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

• راه‌اندازی سرویس:

  sudo systemctl start <service_name>
  

• توقف سرویس:

  sudo systemctl stop <service_name>
  

مشاهده فهرست سرویس‌های فعال

برای مشاهده فهرست تمام سرویس‌های فعال در سیستم، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo systemctl list-units --type=service

---

2. استفاده از journalctl

journalctl ابزاری است که برای مشاهده لاگ‌ها و پیام‌های سیستمی استفاده می‌شود. این ابزار می‌تواند برای بررسی مشکلات سیستم در حین نصب یا پیکربندی کاربردی باشد.

مشاهده لاگ‌های سیستم

برای مشاهده لاگ‌های عمومی سیستم، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo journalctl

این دستور تمام لاگ‌ها را نمایش می‌دهد. اگر می‌خواهید فقط لاگ‌های مربوط به یک سرویس خاص را ببینید، از گزینه -u استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای مشاهده لاگ‌های مربوط به سرویس Asterisk:

sudo journalctl -u asterisk

مشاهده لاگ‌های جدیدترین پیام‌ها

برای مشاهده آخرین پیام‌های ثبت شده در سیستم، از گزینه -f استفاده کنید:

sudo journalctl -f

این دستور مشابه دستور tail -f عمل می‌کند و آخرین لاگ‌ها را به‌طور مداوم نمایش می‌دهد.

فیلتر کردن لاگ‌ها بر اساس زمان

برای مشاهده لاگ‌های سیستم در یک بازه زمانی خاص، می‌توانید از گزینه‌های --since و --until استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای مشاهده لاگ‌ها از ساعت 2 بعدازظهر تا 4 بعدازظهر:

sudo journalctl --since "14:00" --until "16:00"

---

3. استفاده از netstat

netstat ابزاری است که برای بررسی وضعیت اتصالات شبکه و پورت‌های باز در سیستم استفاده می‌شود. این ابزار می‌تواند برای شناسایی مشکلات شبکه، اتصالات غیرمجاز یا پورت‌های بسته مفید باشد.

نمایش پورت‌های باز و اتصالات شبکه

برای نمایش فهرستی از پورت‌های باز و اتصالات شبکه فعلی، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo netstat -tuln

این دستور پورت‌های فعال TCP و UDP را که در حال استفاده هستند، نمایش می‌دهد.

مشاهده اتصالات به پورت‌های خاص

برای مشاهده اتصالات مربوط به یک پورت خاص، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای بررسی اتصالات مرتبط با پورت SIP (پورت 5060):

sudo netstat -an | grep 5060

نمایش آدرس‌های IP و پورت‌های متصل

برای مشاهده آدرس‌های IP و پورت‌های متصل به سیستم، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo netstat -anp

این دستور به شما اجازه می‌دهد که ببینید چه فرآیندهایی به پورت‌های مختلف متصل هستند.

---

جمع‌بندی

در هنگام نصب و پیکربندی سیستم‌ها، ابزارهای خط فرمان مانند systemctl، journalctl و netstat می‌توانند به‌طور قابل توجهی به شما در شناسایی مشکلات و عیب‌یابی کمک کنند. استفاده از systemctl برای مدیریت سرویس‌ها، journalctl برای مشاهده لاگ‌ها و خطاهای سیستمی، و netstat برای بررسی وضعیت اتصالات شبکه و پورت‌ها، به شما امکان می‌دهد تا مشکلات سیستم را شناسایی کرده و آن‌ها را برطرف کنید. این ابزارها به‌ویژه در هنگام نصب نرم‌افزارهایی مانند Issabel بسیار مفید و کاربردی هستند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 10. پشتیبان‌گیری و بازیابی سیستم در مراحل نصب”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد نسخه پشتیبان از تنظیمات اولیه و فایل‌های پیکربندی” subtitle=”توضیحات کامل”]ایجاد نسخه پشتیبان از تنظیمات اولیه و فایل‌های پیکربندی یکی از مراحل حیاتی در مدیریت سیستم‌ها است که به شما این امکان را می‌دهد که در صورت بروز مشکلات یا نیاز به بازگشت به وضعیت قبلی، بتوانید به‌راحتی تنظیمات سیستم را بازیابی کنید. در این قسمت، به بررسی روش‌های مختلف ایجاد نسخه پشتیبان از تنظیمات و فایل‌های پیکربندی Issabel خواهیم پرداخت.

---

1. ایجاد نسخه پشتیبان از فایل‌های پیکربندی مهم

در سیستم‌های مانند Issabel، بسیاری از فایل‌های پیکربندی مهم برای عملکرد درست سیستم وجود دارند که باید از آن‌ها نسخه پشتیبان تهیه شود. این فایل‌ها شامل تنظیمات شبکه، سرویس‌ها، پیکربندی SIP، Asterisk و سایر ماژول‌ها هستند. مهم‌ترین این فایل‌ها در مسیرهای زیر قرار دارند:

• فایل‌های پیکربندی Asterisk:

  /etc/asterisk/
  

• فایل‌های پیکربندی Issabel:

  /etc/issabel/
  

برای ایجاد نسخه پشتیبان از این فایل‌ها، می‌توانید از دستور tar استفاده کنید تا تمامی فایل‌های مورد نظر را فشرده و ذخیره کنید.

دستور پشتیبان‌گیری از فایل‌ها:

sudo tar -czvf /backup/issabel_config_backup.tar.gz /etc/asterisk /etc/issabel

در این دستور:

• tar -czvf برای فشرده‌سازی فایل‌ها به‌صورت .tar.gz استفاده می‌شود.
• /backup/issabel_config_backup.tar.gz مسیری است که نسخه پشتیبان در آن ذخیره می‌شود.
• /etc/asterisk /etc/issabel مسیر فایل‌های پیکربندی مورد نظر برای پشتیبان‌گیری است.

2. پشتیبان‌گیری از پایگاه داده‌ها

اگر سیستم شما از پایگاه داده‌ها برای ذخیره اطلاعات استفاده می‌کند (مانند MySQL یا MariaDB)، باید از پایگاه داده‌ها نیز نسخه پشتیبان تهیه شود. برای این کار، می‌توانید از ابزار mysqldump برای ایجاد نسخه پشتیبان از دیتابیس استفاده کنید.

دستور پشتیبان‌گیری از پایگاه داده MySQL:

sudo mysqldump -u root -p --all-databases > /backup/mysql_backup.sql

در این دستور:

• -u root نام کاربری پایگاه داده است.
• -p برای درخواست رمز عبور پایگاه داده است.
• --all-databases برای پشتیبان‌گیری از تمامی پایگاه داده‌ها است.
• /backup/mysql_backup.sql مسیر و نام فایل پشتیبان پایگاه داده است.

3. پشتیبان‌گیری از تنظیمات شبکه و سیستم

برای پشتیبان‌گیری از تنظیمات شبکه (مانند IP ثابت، DNS، و Gateway) می‌توانید فایل‌های پیکربندی شبکه را نیز نسخه‌برداری کنید. این فایل‌ها معمولاً در مسیرهای زیر قرار دارند:

• فایل پیکربندی شبکه:

  /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0
  /etc/resolv.conf
  

برای ایجاد نسخه پشتیبان از این فایل‌ها، از دستور cp استفاده کنید:

دستور پشتیبان‌گیری از تنظیمات شبکه:

sudo cp /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0 /backup/ifcfg-eth0.backup
sudo cp /etc/resolv.conf /backup/resolv.conf.backup

4. پشتیبان‌گیری از تنظیمات فایروال

اگر تنظیمات فایروال در سیستم شما وجود دارد (مثلاً با استفاده از firewalld یا iptables)، باید از آن‌ها نیز نسخه پشتیبان تهیه کنید. برای پشتیبان‌گیری از تنظیمات فایروال در firewalld، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

دستور پشتیبان‌گیری از تنظیمات فایروال:

sudo firewall-cmd --list-all > /backup/firewall_rules_backup.txt

برای iptables، می‌توانید از دستور زیر برای ذخیره قوانین فایروال استفاده کنید:

sudo iptables-save > /backup/iptables_backup.rules

---

5. استفاده از Cron برای پشتیبان‌گیری منظم

برای اطمینان از این که پشتیبان‌گیری به‌صورت منظم انجام می‌شود، می‌توانید از Cron Jobs برای برنامه‌ریزی انجام پشتیبان‌گیری‌ها به‌طور اتوماتیک استفاده کنید. برای این کار، فایل cron را ویرایش کنید:

ویرایش فایل Cron:

sudo crontab -e

سپس برای پشتیبان‌گیری روزانه، این خط را اضافه کنید:

0 2 * * * tar -czvf /backup/issabel_config_backup_$(date +\%F).tar.gz /etc/asterisk /etc/issabel
0 3 * * * mysqldump -u root -p --all-databases > /backup/mysql_backup_$(date +\%F).sql

این دستورات به‌طور خودکار پشتیبان‌گیری روزانه از تنظیمات Issabel و پایگاه داده را در ساعت 2 و 3 بامداد انجام خواهند داد.

---

جمع‌بندی

ایجاد نسخه پشتیبان از تنظیمات اولیه و فایل‌های پیکربندی یک بخش حیاتی از مدیریت سیستم است که باید به‌طور منظم انجام شود. با استفاده از دستورات خط فرمان مانند tar، mysqldump، و cp، می‌توان به‌راحتی از فایل‌ها، پایگاه داده‌ها و تنظیمات سیستم نسخه پشتیبان تهیه کرد. همچنین با استفاده از Cron Jobs می‌توان پشتیبان‌گیری‌های منظم و خودکار را تنظیم کرد تا از دست رفتن داده‌ها یا تنظیمات در آینده جلوگیری شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”آموزش استفاده از ابزارهای پشتیبان‌گیری (tar، rsync)” subtitle=”توضیحات کامل”]پشتیبان‌گیری از داده‌ها و تنظیمات سیستم بخش حیاتی از مدیریت سرورها و سیستم‌ها است. برای انجام این کار می‌توان از ابزارهای مختلفی استفاده کرد که دو ابزار مهم و پرکاربرد در لینوکس برای پشتیبان‌گیری، tar و rsync هستند. در این بخش، به آموزش استفاده از این ابزارها برای انجام پشتیبان‌گیری خواهیم پرداخت.

---

1. ابزار tar برای پشتیبان‌گیری

ابزار tar یکی از رایج‌ترین و ساده‌ترین ابزارهای پشتیبان‌گیری در لینوکس است. این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که فایل‌ها و پوشه‌ها را فشرده کرده و به‌عنوان یک نسخه پشتیبان ذخیره کنید. استفاده از tar برای پشتیبان‌گیری به‌ویژه زمانی مفید است که بخواهید حجم فایل‌ها را کاهش داده و فضای ذخیره‌سازی را بهینه کنید.

دستور پشتیبان‌گیری با tar:

sudo tar -czvf /backup/backup_name.tar.gz /path/to/directory_or_files

در این دستور:

• tar ابزار فشرده‌سازی است.
• -c برای ایجاد یک آرشیو جدید است.
• -z برای فشرده‌سازی فایل‌ها به فرمت .gz است.
• -v برای نمایش فایل‌هایی است که در حال فشرده‌سازی هستند (اختیاری).
• -f برای تعیین نام فایل آرشیو استفاده می‌شود.
• /backup/backup_name.tar.gz مسیر و نام فایل پشتیبان فشرده شده است.
• /path/to/directory_or_files مسیری است که از آن باید نسخه پشتیبان تهیه شود.

مثال:

اگر بخواهید از پوشه /etc/issabel نسخه پشتیبان بگیرید، دستور به‌صورت زیر خواهد بود:

sudo tar -czvf /backup/issabel_config_backup.tar.gz /etc/issabel

2. ابزار rsync برای پشتیبان‌گیری

rsync یک ابزار قدرتمند برای همگام‌سازی و پشتیبان‌گیری است که ویژگی‌های زیادی برای مقایسه و انتقال فایل‌ها به شما می‌دهد. برخلاف tar، که تمام فایل‌ها را فشرده و ذخیره می‌کند، rsync فقط تغییرات و فایل‌های جدید را کپی کرده و می‌تواند از آنها نسخه پشتیبان تهیه کند. این ویژگی باعث می‌شود که rsync برای پشتیبان‌گیری‌های مکرر و منظم مناسب باشد.

دستور پشتیبان‌گیری با rsync:

sudo rsync -av --delete /path/to/source/ /path/to/destination/

در این دستور:

• rsync ابزار همگام‌سازی فایل‌ها است.
• -a به معنای حالت آرشیو است که به‌صورت پیش‌فرض از رکوردهای مالکیت، مجوزها و تایم‌استمپ‌ها همگام‌سازی می‌کند.
• -v برای نمایش جزئیات عملیات همگام‌سازی است.
• --delete فایل‌های حذف‌شده از مقصد را هم حذف می‌کند (اختیاری).
• /path/to/source/ مسیر منبع است که باید نسخه پشتیبان از آن گرفته شود.
• /path/to/destination/ مسیر مقصد است که نسخه پشتیبان در آن ذخیره می‌شود.

مثال:

برای پشتیبان‌گیری از پوشه /etc/issabel به مقصد /backup/issabel, دستور به شکل زیر خواهد بود:

sudo rsync -av --delete /etc/issabel/ /backup/issabel/

3. پشتیبان‌گیری خودکار با استفاده از Cron Jobs

برای اطمینان از پشتیبان‌گیری منظم و خودکار، می‌توانید از Cron Jobs استفاده کنید. Cron یک ابزار زمان‌بندی است که به شما این امکان را می‌دهد که دستورات خاصی را به‌طور اتوماتیک در زمان‌های مشخص اجرا کنید.

ویرایش فایل Cron:

sudo crontab -e

سپس برای انجام پشتیبان‌گیری روزانه از tar یا rsync، می‌توانید دستورات زیر را اضافه کنید:

• برای پشتیبان‌گیری روزانه با tar:

  0 2 * * * tar -czvf /backup/issabel_config_backup_$(date +\%F).tar.gz /etc/issabel
  

• برای پشتیبان‌گیری روزانه با rsync:

  0 3 * * * rsync -av --delete /etc/issabel/ /backup/issabel/
  

این دستورات به‌طور خودکار پشتیبان‌گیری را در ساعت 2 و 3 بامداد انجام خواهند داد.

---

جمع‌بندی

ابزارهای tar و rsync دو ابزار قوی برای پشتیبان‌گیری در لینوکس هستند. tar برای فشرده‌سازی و ذخیره‌سازی آرشیوهای پشتیبان استفاده می‌شود، در حالی که rsync برای همگام‌سازی و پشتیبان‌گیری منظم از تغییرات فایل‌ها بسیار مناسب است. با استفاده از این ابزارها و برنامه‌ریزی پشتیبان‌گیری خودکار با Cron Jobs، می‌توان اطمینان حاصل کرد که اطلاعات مهم به‌طور منظم و خودکار پشتیبان‌گیری می‌شوند و در صورت نیاز به بازیابی، به‌راحتی قابل دسترسی هستند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه بازیابی سیستم پس از مشکلات نصب یا پیکربندی نادرست” subtitle=”توضیحات کامل”]پس از نصب یا پیکربندی سیستم، ممکن است با مشکلاتی مواجه شوید که باعث اختلال در عملکرد یا حتی عدم راه‌اندازی صحیح سیستم شوند. این مشکلات ممکن است شامل نصب نادرست، پیکربندی نادرست یا تغییرات غیرمنتظره در فایل‌ها و تنظیمات باشد. برای حل این مشکلات و بازیابی سیستم، راهکارهایی وجود دارد که می‌توان از آن‌ها بهره برد.

---

1. بازیابی از نسخه‌های پشتیبان

اگر از قبل نسخه پشتیبان از تنظیمات و داده‌ها گرفته‌اید، می‌توانید با استفاده از نسخه پشتیبان سیستم را به حالت پیشین بازگردانید.

استفاده از پشتیبان tar:

برای بازیابی از یک پشتیبان گرفته‌شده با استفاده از ابزار tar، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo tar -xzvf /path/to/backup_name.tar.gz -C /path/to/restore_directory

این دستور پشتیبان فشرده‌شده را از فایل tar استخراج کرده و آن را در مسیر مقصد (که ممکن است همان مسیر اصلی فایل‌ها باشد) باز می‌گرداند.

استفاده از پشتیبان rsync:

اگر از ابزار rsync برای پشتیبان‌گیری استفاده کرده‌اید، می‌توانید به‌راحتی از آن برای بازگرداندن داده‌ها به مسیر اصلی استفاده کنید:

sudo rsync -av /path/to/backup/ /path/to/restore/

در این دستور، داده‌ها از پشتیبان به مقصد موردنظر (مثلاً /etc/issabel) منتقل می‌شوند.

---

2. استفاده از لاگ‌ها برای شناسایی مشکلات

لاگ‌ها می‌توانند اطلاعات مهمی را درباره مشکلات سیستم و خطاها فراهم کنند. بررسی دقیق لاگ‌ها می‌تواند به شناسایی مشکل و رفع آن کمک کند.

بررسی لاگ‌ها با journalctl:

برای مشاهده لاگ‌ها و پیگیری مشکلات نصب یا پیکربندی نادرست، می‌توان از دستور journalctl استفاده کرد.

sudo journalctl -xe

این دستور خطاها و هشدارهایی که در زمان اجرا یا راه‌اندازی سیستم رخ داده است را نمایش می‌دهد.

بررسی لاگ‌ها در فایل‌های سیستم:

بسته به نوع مشکل، شما ممکن است نیاز به بررسی لاگ‌های خاصی داشته باشید. برای مثال، لاگ‌های مربوط به سرویس Asterisk می‌توانند در مسیر /var/log/asterisk قرار داشته باشند:

sudo tail -f /var/log/asterisk/full

این دستور آخرین خطاها و پیام‌ها در لاگ Asterisk را به شما نشان خواهد داد.

---

3. بازنشانی پیکربندی‌ها به حالت پیش‌فرض

در صورتی که تغییرات پیکربندی باعث بروز مشکل شده باشد، ممکن است نیاز به بازنشانی تنظیمات به حالت پیش‌فرض داشته باشید. برای این کار، معمولاً فایل‌های پیکربندی اصلی را می‌توان با فایل‌های پیش‌فرض جایگزین کرد.

بازنشانی فایل‌های پیکربندی در Issabel:

اگر بخواهید فایل‌های پیکربندی Issabel را به حالت پیش‌فرض بازگردانید، می‌توانید به مسیرهای زیر بروید و فایل‌ها را با نسخه‌های پیش‌فرض جایگزین کنید:

• برای بازنشانی فایل‌های پیکربندی Asterisk:

  sudo cp /etc/asterisk/asterisk.conf.default /etc/asterisk/asterisk.conf
  sudo cp /etc/asterisk/sip.conf.default /etc/asterisk/sip.conf
  

• برای بازنشانی فایل‌های پیکربندی Issabel:

  sudo cp /etc/issabel/issabel.conf.default /etc/issabel/issabel.conf
  

---

4. استفاده از ابزارهای خط فرمان برای عیب‌یابی

برای رفع مشکلات مربوط به سیستم‌عامل یا سرویس‌های اجراشده، ابزارهای خط فرمان می‌توانند کمک زیادی کنند. به‌ویژه ابزارهایی مانند systemctl، netstat و ss می‌توانند در شناسایی مشکلات کمک کنند.

بررسی وضعیت سرویس‌ها با systemctl:

برای بررسی وضعیت سرویس‌ها (مانند Asterisk یا Issabel)، از دستور systemctl استفاده کنید:

sudo systemctl status asterisk

این دستور وضعیت سرویس Asterisk را نمایش می‌دهد و در صورت بروز مشکل، پیغام‌های خطا و وضعیت سرویس را به شما نشان خواهد داد.

استفاده از netstat برای بررسی پورت‌ها:

برای بررسی وضعیت پورت‌های سیستم و اطمینان از اینکه سرویس‌های مورد نیاز در حال اجرا هستند، از دستور netstat استفاده کنید:

sudo netstat -tuln

این دستور لیستی از پورت‌های باز و سرویس‌های در حال اجرا را نمایش می‌دهد.

---

5. بررسی مشکلات شبکه و ارتباطات

یکی از دلایل رایج مشکلات نصب یا پیکربندی نادرست، مشکلات شبکه است. برای بررسی اتصال شبکه، می‌توانید از ابزارهای ping و traceroute استفاده کنید.

تست اتصال با ping:

برای بررسی اتصال به یک آدرس IP یا دامنه، از دستور ping استفاده کنید:

ping 8.8.8.8

این دستور اتصال به سرور DNS گوگل را بررسی می‌کند.

بررسی مسیر شبکه با traceroute:

برای بررسی مسیر شبکه و شناسایی مشکلات احتمالی، از دستور traceroute استفاده کنید:

traceroute 8.8.8.8

این دستور مسیر انتقال بسته‌ها به سرور مقصد را نمایش می‌دهد و می‌تواند برای شناسایی نقاط اختلال مفید باشد.

---

جمع‌بندی

برای بازیابی سیستم پس از مشکلات نصب یا پیکربندی نادرست، از روش‌های مختلفی می‌توان استفاده کرد. از جمله این روش‌ها می‌توان به بازیابی از نسخه‌های پشتیبان، بررسی لاگ‌ها، بازنشانی پیکربندی‌ها به حالت پیش‌فرض، استفاده از ابزارهای خط فرمان برای عیب‌یابی و بررسی مشکلات شبکه اشاره کرد. با استفاده از این ابزارها و تکنیک‌ها، می‌توان مشکلات نصب و پیکربندی سیستم را شناسایی و برطرف کرده و سیستم را به حالت عملیاتی بازگرداند.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]

[cdb_course_lessons title=”بخش 2. نصب و راه‌اندازی Issabel”][cdb_course_lesson title=”فصل 1. الزامات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”حداقل الزامات سخت‌افزاری برای نصب Issabel” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب و راه‌اندازی سیستم PBX Issabel، نیاز به سخت‌افزار مناسب است تا بتواند به‌درستی عمل کرده و عملکرد بهینه‌ای ارائه دهد. در این بخش، به حداقل الزامات سخت‌افزاری برای نصب Issabel می‌پردازیم که شامل پردازنده، حافظه و فضای ذخیره‌سازی می‌شود.

---

1. پردازنده (CPU)

پردازنده یکی از اصلی‌ترین اجزای سخت‌افزاری است که بر روی عملکرد سیستم تاثیرگذار است. برای نصب Issabel، پردازنده باید حداقل الزامات زیر را داشته باشد:

• حداقل: پردازنده با سرعت 1 گیگاهرتز (GHz) تک هسته‌ای.
• پیشنهاد شده: پردازنده دو هسته‌ای 2 گیگاهرتز یا بالاتر.
• توصیه‌شده برای سیستم‌های با حجم تماس بالا: پردازنده چهار هسته‌ای یا بیشتر با سرعت 2 گیگاهرتز به بالا.

2. حافظه (RAM)

حافظه یا RAM برای عملکرد سیستم و اجرای همزمان چندین فرآیند بسیار اهمیت دارد. مقدار حافظه RAM بسته به تعداد کاربران و تماس‌های همزمان متفاوت است:

• حداقل: 1 گیگابایت RAM.
• پیشنهاد شده: 2 گیگابایت RAM یا بیشتر.
• توصیه‌شده برای سیستم‌های با حجم تماس بالا: 4 گیگابایت RAM یا بیشتر.

3. فضای ذخیره‌سازی (Disk Space)

فضای ذخیره‌سازی برای نصب Issabel و ذخیره‌سازی اطلاعات تماس، ضبط‌ها، گزارش‌ها و سایر داده‌ها مورد نیاز است. مقدار فضای ذخیره‌سازی بستگی به تعداد کاربران، تماس‌های ضبط‌شده و سایر اطلاعات دارد.

• حداقل: 10 گیگابایت فضای ذخیره‌سازی SSD یا HDD.
• پیشنهاد شده: 20 گیگابایت یا بیشتر برای نصب سیستم و ذخیره‌سازی داده‌ها.
• توصیه‌شده برای سیستم‌های با حجم تماس بالا: 40 گیگابایت یا بیشتر به همراه استفاده از SSD برای بهبود سرعت عملکرد سیستم.

4. کارت شبکه (Network Interface)

برای برقراری ارتباطات VoIP و استفاده از سرویس‌های شبکه، داشتن یک کارت شبکه با سرعت مناسب بسیار ضروری است.

• حداقل: کارت شبکه 100 مگابیت بر ثانیه.
• پیشنهاد شده: کارت شبکه گیگابیتی (1 گیگابیت بر ثانیه) برای عملکرد بهتر در شبکه‌های بزرگ‌تر.

5. پیکربندی‌های سیستم

در برخی موارد، ممکن است نیاز به انجام تنظیمات خاصی در سیستم عامل یا پیکربندی‌های سخت‌افزاری برای نصب Issabel داشته باشید. برای مثال، اگر از سیستم‌های مجازی‌سازی مانند VMware یا VirtualBox استفاده می‌کنید، نیاز به تخصیص منابع به‌صورت مجازی دارید.

---

تنظیمات سیستم عامل و نصب Issabel

برای نصب Issabel بر روی سیستم، ابتدا باید سیستم عامل مناسب (مانند CentOS یا RHEL) نصب شود و سپس بسته‌های نرم‌افزاری لازم را بر اساس دستورالعمل‌های زیر نصب کنید.

1. نصب سیستم عامل CentOS

ابتدا CentOS را روی سیستم نصب کنید. برای نصب، از نسخه‌ای که پشتیبانی از بسته‌های نرم‌افزاری Asterisk و Issabel را دارد، مانند CentOS 7 یا CentOS 8 استفاده کنید.

برای نصب CentOS 7، دستورات زیر را به ترتیب اجرا کنید:

# به‌روزرسانی سیستم:
yum update -y

# نصب بسته‌های ضروری:
yum groupinstall "Development Tools" -y
yum install wget -y

پس از نصب سیستم عامل، برای نصب Issabel، ابتدا مخزن بسته‌ها را وارد کنید و سپس اقدام به نصب کنید.

2. نصب Issabel

برای نصب Issabel، دستور زیر را اجرا کنید:

# دریافت فایل نصب Issabel:
wget http://cdn.issabel.org/issabel/iso/Issabel-4.0.0-x86_64-DVD.iso

# نصب Issabel:
dd if=Issabel-4.0.0-x86_64-DVD.iso of=/dev/sda bs=4M

توجه داشته باشید که در اینجا /dev/sda باید مسیر دیسک شما باشد. پس از نصب، سیستم را ریستارت کرده و به صفحه تنظیمات Issabel وارد شوید.

3. تنظیمات شبکه و آدرس IP

برای پیکربندی شبکه، فایل ifcfg-eth0 را ویرایش کنید تا آدرس IP ثابت تنظیم شود:

nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0

مقدارهای زیر را تنظیم کنید:

DEVICE=eth0
BOOTPROTO=static
ONBOOT=yes
IPADDR=192.168.1.10
NETMASK=255.255.255.0
GATEWAY=192.168.1.1
DNS1=8.8.8.8

پس از ویرایش، تنظیمات شبکه را با دستور زیر اعمال کنید:

systemctl restart network

---

جمع‌بندی

در این بخش، الزامات سخت‌افزاری حداقلی برای نصب Issabel شامل پردازنده، حافظه، فضای ذخیره‌سازی و کارت شبکه بررسی شد. برای نصب و پیکربندی Issabel، لازم است سیستم عاملی مانند CentOS را نصب کرده و سپس از طریق مخزن‌های مناسب اقدام به نصب Issabel کنید. در نهایت، تنظیمات شبکه و آدرس IP ثابت باید انجام شود تا سیستم آماده به کار باشد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”الزامات نرم‌افزاری (نسخه‌های پشتیبانی‌شده از سیستم‌عامل‌ها)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب و اجرای Issabel، نیاز به سیستم‌عامل‌هایی است که پشتیبانی از نرم‌افزارهای مربوطه مانند Asterisk و سایر سرویس‌های VoIP را داشته باشند. در این بخش، به الزامات نرم‌افزاری Issabel و نسخه‌های پشتیبانی‌شده از سیستم‌عامل‌ها می‌پردازیم.

---

1. سیستم‌عامل‌های پشتیبانی‌شده

Issabel به‌طور رسمی از سیستم‌عامل‌های لینوکسی خاص پشتیبانی می‌کند. برای بهترین عملکرد، باید نسخه‌های به‌روز از این سیستم‌عامل‌ها استفاده شود. در زیر سیستم‌عامل‌های پشتیبانی‌شده برای نصب Issabel آورده شده است:

• CentOS:
  • نسخه‌های پشتیبانی‌شده: CentOS 7 و CentOS 8.
  • توضیحات: CentOS یکی از محبوب‌ترین سیستم‌عامل‌های لینوکس است که برای اجرای Issabel به‌طور رسمی پشتیبانی می‌شود. این سیستم‌عامل به‌خاطر پایداری و امنیت بالا انتخاب مناسبی برای سرورهای PBX است.
• Red Hat Enterprise Linux (RHEL):
  • نسخه‌های پشتیبانی‌شده: RHEL 7 و RHEL 8.
  • توضیحات: نسخه‌های RHEL به‌طور معمول برای محیط‌های تولیدی و سازمانی انتخاب می‌شوند. اگر به دنبال یک سیستم‌عامل تجاری با پشتیبانی رسمی هستید، RHEL گزینه‌ای مناسب است.
• Debian:
  • نسخه‌های پشتیبانی‌شده: Debian 9 و Debian 10.
  • توضیحات: Debian به‌عنوان یک سیستم‌عامل پایدار و با امنیت بالا شناخته می‌شود و برای کسانی که نیاز به پیکربندی و کنترل بیشتر بر روی سیستم دارند، انتخاب خوبی است.
• Ubuntu:
  • نسخه‌های پشتیبانی‌شده: Ubuntu 18.04 LTS و Ubuntu 20.04 LTS.
  • توضیحات: Ubuntu یکی دیگر از توزیع‌های لینوکسی است که برای بسیاری از کاربران لینوکس راحت است. این سیستم‌عامل به‌ویژه برای توسعه‌دهندگان و کسانی که با رابط کاربری ساده‌تر کار می‌کنند، مناسب است.

2. نسخه‌های پشتیبانی‌شده از Asterisk

Asterisk، به‌عنوان هسته اصلی نرم‌افزار PBX در Issabel، به‌طور مستقیم با سیستم‌عامل‌های مختلف و نسخه‌های مختلف هماهنگ می‌شود. برای کارایی بهینه، نسخه‌های مشخصی از Asterisk باید نصب شود.

• Asterisk 13.x: این نسخه برای سیستم‌های پایدار و مورد تایید در بیشتر نصب‌ها استفاده می‌شود.
• Asterisk 16.x: نسخه جدیدتری از Asterisk که قابلیت‌های بهتری را ارائه می‌دهد و پشتیبانی از تکنولوژی‌های نوین VoIP را دارد.
• Asterisk 18.x: نسخه‌ای که برای کار با ویژگی‌های جدیدتر و پیشرفته‌تر در نظر گرفته شده است. این نسخه برای نصب بر روی سرورهای جدیدتر با کارایی بالاتر توصیه می‌شود.

3. پشتیبانی از نسخه‌های PHP

برای کار با رابط کاربری Issabel و سرویس‌های وب آن، نسخه‌های خاصی از PHP لازم است. برای عملکرد بهینه و به‌روز بودن سیستم، باید نسخه مناسب از PHP را نصب کنید:

• PHP 7.3.x یا بالاتر: این نسخه از PHP به‌طور پیش‌فرض برای نسخه‌های جدید Issabel و رابط کاربری آن توصیه می‌شود.
• PHP 5.6.x: برای نصب‌های قدیمی‌تر Issabel، نسخه PHP 5.6 ممکن است مورد نیاز باشد.

4. پیکربندی نرم‌افزارهای مورد نیاز

برای نصب Issabel، باید به‌طور دستی برخی نرم‌افزارها و پکیج‌های اضافی را نیز نصب کنید. این نرم‌افزارها معمولاً شامل بسته‌های ارتباطی و مدیریت سرویس‌ها هستند.

نصب برخی از بسته‌های ضروری:

# نصب بسته‌های ضروری:
yum install -y gcc wget bzip2 curl make autoconf

# نصب پکیج‌های مورد نیاز برای Asterisk:
yum install -y libxml2 libncurses5 libsqlite3-dev

نصب PHP:

# نصب PHP 7.3:
yum install -y php php-cli php-common php-mysqlnd php-fpm php-xml php-mbstring php-json

نصب سرویس‌های ضروری:

# نصب سرویس‌های اضافی:
yum install -y mariadb-server httpd

---

جمع‌بندی

در این بخش، به الزامات نرم‌افزاری Issabel پرداخته شد. سیستم‌عامل‌های لینوکس پشتیبانی‌شده برای نصب Issabel شامل CentOS، RHEL، Debian و Ubuntu هستند. همچنین نسخه‌های مختلف Asterisk و PHP برای عملکرد بهینه سیستم باید نصب شوند. در نهایت، نصب بسته‌ها و نرم‌افزارهای ضروری برای پیکربندی کامل Issabel شامل Asterisk و سرویس‌های اضافی نیز شرح داده شد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”انتخاب سرور فیزیکی یا استفاده از ماشین مجازی” subtitle=”توضیحات کامل”]در هنگام راه‌اندازی Issabel برای یک کسب‌وکار یا سیستم VoIP، یکی از تصمیمات مهم انتخاب نوع سرور است. آیا باید از سرور فیزیکی استفاده کنید یا از ماشین‌های مجازی (VMs)? این تصمیم تأثیر زیادی بر عملکرد، مقیاس‌پذیری، مدیریت، و هزینه‌های سیستم شما خواهد داشت. در این بخش به بررسی مزایا و معایب هرکدام می‌پردازیم.

---

1. مزایا و معایب استفاده از سرور فیزیکی

مزایا:

• عملکرد بهتر و منابع اختصاصی: در سرور فیزیکی تمامی منابع سیستم برای برنامه‌های شما در دسترس خواهند بود. این امر به‌ویژه برای برنامه‌هایی که نیاز به پردازش زیاد دارند (مانند تماس‌های VoIP و پردازش‌های سنگین) مفید است.
• پایداری بیشتر: سرورهای فیزیکی معمولاً برای عملکرد طولانی‌مدت طراحی شده‌اند و در مقایسه با ماشین‌های مجازی، دچار مشکلات کمتری از نظر منابع سیستم می‌شوند.
• انعطاف‌پذیری در سخت‌افزار: می‌توانید سخت‌افزار را مطابق با نیازهای خود انتخاب کنید و عملکرد بهینه‌ای را برای کاربردهای خاص بدست آورید.

معایب:

• هزینه‌های بیشتر: برای تهیه و نگهداری سرورهای فیزیکی باید هزینه‌های بیشتری پرداخت کنید. علاوه بر هزینه خرید سخت‌افزار، هزینه‌های انرژی، فضای فیزیکی، و نگهداری نیز به این هزینه‌ها افزوده می‌شوند.
• مقیاس‌پذیری پایین‌تر: در صورت نیاز به مقیاس‌پذیری یا افزودن سرور، باید سخت‌افزار جدید خریداری و پیکربندی کنید که ممکن است زمان‌بر و گران باشد.

پیکربندی سرور فیزیکی: برای نصب Issabel بر روی سرور فیزیکی، ابتدا باید سیستم‌عامل و نرم‌افزارهای مورد نیاز را نصب کرده و سرور را پیکربندی کنید. به عنوان مثال، برای نصب CentOS 7 به‌عنوان سیستم‌عامل پایه، باید دستورهای زیر را اجرا کنید:

# به‌روزرسانی سیستم
yum update -y

# نصب پکیج‌های ضروری
yum install -y wget curl gcc make autoconf bzip2

# نصب Asterisk و سرویس‌های مورد نیاز
yum install -y asterisk asterisk-voicemail asterisk-sounds

این تنظیمات به‌طور معمول در سرورهای فیزیکی استفاده می‌شوند.

---

2. مزایا و معایب استفاده از ماشین مجازی

مزایا:

• مقیاس‌پذیری راحت‌تر: ماشین‌های مجازی به شما این امکان را می‌دهند که به‌راحتی منابع را تغییر دهید یا تعداد سرورهای جدید اضافه کنید، بدون اینکه نیازی به خرید سخت‌افزار جدید باشد.
• کاهش هزینه‌ها: ماشین‌های مجازی به شما این امکان را می‌دهند که چندین سیستم را روی یک سرور فیزیکی اجرا کنید. این امر موجب کاهش هزینه‌ها برای سخت‌افزار و فضای فیزیکی می‌شود.
• انعطاف‌پذیری بیشتر: با استفاده از ماشین‌های مجازی می‌توانید سرورهای مجازی جدید بسازید و در صورت نیاز به‌راحتی آن‌ها را از بین ببرید. همچنین، قابلیت حمل‌پذیری میان سرورها فراهم می‌شود.

معایب:

• عملکرد کمتری نسبت به سرور فیزیکی: استفاده از ماشین‌های مجازی می‌تواند بر عملکرد سیستم تأثیر بگذارد، زیرا منابع بین چندین VM تقسیم می‌شود و ممکن است منابع مورد نیاز برای پردازش‌های سنگین موجود نباشد.
• محدودیت منابع: در صورتی که منابع سرور فیزیکی به اندازه کافی قوی نباشند، ممکن است با مشکلاتی در تخصیص منابع روبه‌رو شوید.

پیکربندی ماشین مجازی: برای نصب Issabel بر روی ماشین مجازی، باید یک hypervisor مانند VMware یا VirtualBox را نصب کنید و سپس یک ماشین مجازی جدید بسازید. پس از ایجاد ماشین مجازی، مراحل نصب و پیکربندی مشابه سرور فیزیکی است.

به‌طور مثال، برای نصب Issabel بر روی یک ماشین مجازی با استفاده از VMware، باید مراحل زیر را دنبال کنید:

1. ساخت ماشین مجازی جدید:
   • از VMware vSphere یا VMware Workstation استفاده کنید.
   • یک ماشین مجازی با منابع مشخص مانند 2 هسته پردازنده، 4GB رم، و 40GB فضای دیسک ایجاد کنید.
2. نصب سیستم‌عامل (CentOS 7):
   • سی‌دی نصب CentOS را به ماشین مجازی متصل کنید و فرآیند نصب را شروع کنید.
3. پیکربندی Issabel: پس از نصب سیستم‌عامل، می‌توانید Issabel را همان‌طور که در سرور فیزیکی توضیح داده شد، نصب و پیکربندی کنید:

# نصب پکیج‌های ضروری
yum install -y wget curl gcc make autoconf bzip2

# نصب Asterisk
yum install -y asterisk

# نصب Issabel
yum install -y issabel

---

جمع‌بندی

انتخاب بین سرور فیزیکی یا ماشین مجازی بستگی به نیازهای خاص سازمان شما دارد. اگر عملکرد بالا، پایداری و استفاده از منابع اختصاصی اهمیت دارد، سرور فیزیکی گزینه بهتری است. اما اگر به مقیاس‌پذیری، کاهش هزینه‌ها و انعطاف‌پذیری نیاز دارید، استفاده از ماشین‌های مجازی می‌تواند گزینه مناسبی باشد. در هر دو حالت، پیکربندی صحیح سیستم‌عامل و نرم‌افزارهای ضروری برای اجرای Issabel ضروری است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تهیه نسخه‌های پشتیبان از داده‌ها قبل از نصب (در صورت نصب روی سیستم‌های موجود)” subtitle=”توضیحات کامل”]قبل از نصب Issabel روی یک سیستم موجود، اهمیت زیادی دارد که از تمامی داده‌ها، تنظیمات سیستم و پیکربندی‌ها نسخه پشتیبان تهیه کنید. این اقدام می‌تواند از از دست رفتن اطلاعات حیاتی جلوگیری کرده و امکان بازیابی سیستم به حالت قبلی در صورت بروز مشکل را فراهم کند. در این بخش، مراحل تهیه نسخه‌های پشتیبان قبل از نصب Issabel روی سیستم‌های موجود شرح داده می‌شود.

---

1. تهیه نسخه پشتیبان از سیستم‌عامل و پیکربندی‌ها

اولین قدم در تهیه نسخه پشتیبان، ایجاد کپی از تنظیمات سیستم‌عامل است. اگر سیستم شما قبلاً روی سرور فیزیکی یا ماشین مجازی دیگری نصب است و شما قصد دارید Issabel را روی آن نصب کنید، باید از تمامی فایل‌ها و پیکربندی‌های موجود نسخه پشتیبان تهیه کنید.

نصب و استفاده از ابزار rsync برای بکاپ‌گیری:

ابزار rsync یکی از بهترین ابزارهای لینوکس برای انجام بکاپ‌گیری است. با استفاده از rsync می‌توانید به‌راحتی فایل‌ها و دایرکتوری‌ها را از یک مکان به مکان دیگر کپی کنید.

برای نصب rsync (در صورت نبودن در سیستم):

# نصب rsync در CentOS / RHEL:
yum install -y rsync

# نصب rsync در Ubuntu / Debian:
apt-get install -y rsync

بکاپ‌گیری از دایرکتوری‌ها و فایل‌ها:

برای تهیه نسخه پشتیبان از دایرکتوری‌های مهم سیستم مانند /etc، /var و /home که شامل پیکربندی‌ها و داده‌های کاربری هستند، دستور rsync به‌صورت زیر استفاده می‌شود:

# بکاپ‌گیری از دایرکتوری‌های مهم سیستم:
rsync -av --progress /etc /home /var /backup-directory/

در اینجا، /backup-directory/ باید مسیر مقصدی باشد که نسخه پشتیبان در آن ذخیره خواهد شد.

---

2. تهیه نسخه پشتیبان از پایگاه‌های داده (Database Backups)

اگر روی سیستم‌تان پایگاه داده‌هایی مانند MySQL یا PostgreSQL اجرا می‌شود، باید از آن‌ها نیز نسخه پشتیبان تهیه کنید. برای این کار می‌توانید از ابزارهای مخصوص بکاپ‌گیری مانند mysqldump یا pg_dump استفاده کنید.

بکاپ‌گیری از پایگاه داده MySQL یا MariaDB:

برای تهیه نسخه پشتیبان از پایگاه داده MySQL یا MariaDB، از دستور mysqldump به شکل زیر استفاده کنید:

# بکاپ‌گیری از تمام پایگاه‌های داده MySQL یا MariaDB:
mysqldump --all-databases --single-transaction --quick --lock-tables=false > /backup-directory/mysql-backup.sql

در این دستور:

• --all-databases تمام پایگاه‌های داده موجود را پشتیبان‌گیری می‌کند.
• --single-transaction اطمینان می‌دهد که پایگاه داده در حین بکاپ‌گیری در حالت Consistent باقی بماند.
• /backup-directory/mysql-backup.sql مسیر فایل بکاپ است که باید آن را مطابق با نیاز خود تغییر دهید.

بکاپ‌گیری از پایگاه داده PostgreSQL:

برای تهیه نسخه پشتیبان از پایگاه داده PostgreSQL، از دستور pg_dumpall استفاده می‌شود:

# بکاپ‌گیری از تمام پایگاه‌های داده PostgreSQL:
pg_dumpall > /backup-directory/postgresql-backup.sql

---

3. تهیه نسخه پشتیبان از تنظیمات شبکه و سرویس‌ها

اگر سیستم شما از سرویس‌های شبکه‌ای مانند Apache, Nginx, SSH, یا FTP استفاده می‌کند، باید تنظیمات پیکربندی این سرویس‌ها را نیز پشتیبان‌گیری کنید.

پشتیبان‌گیری از تنظیمات سرویس‌ها:

1. تنظیمات Apache یا Nginx:
   • مسیرهای پیکربندی به‌طور معمول در /etc/httpd/ یا /etc/nginx/ قرار دارند.
   • دستور پشتیبان‌گیری:

     rsync -av /etc/httpd /etc/nginx /backup-directory/
     

2. تنظیمات SSH:
   • پیکربندی SSH معمولاً در فایل /etc/ssh/sshd_config قرار دارد.

     rsync -av /etc/ssh/sshd_config /backup-directory/
     

3. تنظیمات DNS یا DHCP:
   • فایل‌های پیکربندی DNS در /etc/named/ یا /etc/dhcp/ قرار دارند.

     rsync -av /etc/named /etc/dhcp /backup-directory/
     

---

4. تهیه نسخه پشتیبان از فایل‌های مهم کاربری

اگر سیستم شما شامل داده‌های کاربری مهم است، باید نسخه پشتیبان از این فایل‌ها نیز تهیه کنید. این فایل‌ها معمولاً در دایرکتوری‌های /home یا /var/www قرار دارند.

بکاپ‌گیری از داده‌های کاربری:

# بکاپ‌گیری از دایرکتوری‌های داده‌های کاربری:
rsync -av /home /var/www /backup-directory/

---

5. تهیه نسخه پشتیبان از پیکربندی‌های Issabel (در صورت نصب قبلی)

اگر سیستم شما قبلاً Issabel را نصب کرده است و می‌خواهید آن را دوباره نصب کنید، باید از تمام پیکربندی‌های Issabel نسخه پشتیبان تهیه کنید.

برای پشتیبان‌گیری از پیکربندی‌های Issabel، فایل‌های پیکربندی در مسیر /etc/asterisk/ قرار دارند. این فایل‌ها شامل تنظیمات VoIP و سایر پارامترهای مربوط به Asterisk می‌باشند.

# بکاپ‌گیری از فایل‌های پیکربندی Issabel:
rsync -av /etc/asterisk /backup-directory/

---

جمع‌بندی

تهیه نسخه پشتیبان از داده‌ها قبل از نصب Issabel روی سیستم‌های موجود یک اقدام حیاتی است. این فرآیند شامل پشتیبان‌گیری از تنظیمات سیستم‌عامل، پایگاه‌های داده، سرویس‌های شبکه، داده‌های کاربری و پیکربندی‌های Issabel می‌شود. استفاده از ابزارهایی مانند rsync و mysqldump برای بکاپ‌گیری از این فایل‌ها و پایگاه‌های داده به شما کمک می‌کند که در صورت بروز مشکل، به‌راحتی سیستم را بازیابی کنید و اطلاعات مهم خود را از دست ندهید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 2. نصب سیستم‌عامل پایه (CentOS یا مشابه)”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”دانلود نسخه مناسب سیستم‌عامل (CentOS 7/8 یا دیگر توزیع‌های مناسب)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب Issabel، ابتدا باید نسخه مناسب سیستم‌عامل را انتخاب و دانلود کنید. Issabel به‌طور معمول روی توزیع‌های مختلف لینوکس مانند CentOS و Red Hat Enterprise Linux (RHEL) اجرا می‌شود. در این بخش، مراحل دانلود نسخه مناسب سیستم‌عامل و نصب آن برای Issabel شرح داده می‌شود.

---

1. انتخاب سیستم‌عامل مناسب برای نصب Issabel

بیشترین توزیع‌های لینوکس که برای نصب Issabel توصیه می‌شوند عبارتند از:

• CentOS 7 یا 8: این نسخه‌ها بیشتر با Issabel سازگار هستند و پشتیبانی بهتری برای نرم‌افزارهای مورد نیاز دارند.
• RHEL (Red Hat Enterprise Linux): اگر از یک توزیع تجاری استفاده می‌کنید، RHEL نیز گزینه مناسبی برای نصب Issabel است.

نکته: CentOS 8 به‌طور رسمی به پایان پشتیبانی رسید و از آن به بعد توصیه می‌شود از CentOS Stream یا نسخه‌های مشابه مانند AlmaLinux یا Rocky Linux استفاده کنید.

---

2. دانلود نسخه مناسب CentOS

برای نصب Issabel، نسخه مناسب CentOS را می‌توانید از وب‌سایت رسمی آن دانلود کنید. در اینجا روش‌های مختلف دانلود آورده شده است:

دانلود CentOS 7

برای دانلود CentOS 7، به سایت رسمی CentOS بروید و فایل ISO مربوطه را دانلود کنید.

• لینک دانلود رسمی CentOS 7: CentOS 7 ISO Download

دانلود CentOS Stream (برای نسخه‌های جدیدتر)

برای نصب روی نسخه‌های جدیدتر، می‌توانید CentOS Stream را دانلود کنید.

• لینک دانلود CentOS Stream: CentOS Stream Download

---

3. دانلود نسخه مناسب برای RHEL

اگر از RHEL استفاده می‌کنید، ابتدا باید از طریق اشتراک RHEL خود به سایت Red Hat وارد شوید و نسخه مناسب سیستم‌عامل را دانلود کنید.

• لینک دانلود RHEL (برای ثبت‌نام و اشتراک): RHEL Download

---

4. دانلود و ساخت USB Bootable (برای نصب روی سرور فیزیکی)

برای نصب سیستم‌عامل روی سرور فیزیکی، بعد از دانلود فایل ISO، باید یک USB Bootable بسازید. برای این کار از ابزارهایی مانند Rufus یا dd استفاده کنید.

استفاده از Rufus (در ویندوز):

1. دانلود و نصب Rufus: Rufus Download
2. ساخت USB Bootable:
   • پس از نصب Rufus، USB Flash را به کامپیوتر متصل کرده و نرم‌افزار Rufus را باز کنید.
   • فایل ISO دانلود شده از CentOS را در Rufus انتخاب کنید.
   • گزینه‌های پیش‌فرض را تایید کرده و روی “Start” کلیک کنید.

استفاده از dd (در لینوکس):

اگر از لینوکس استفاده می‌کنید، می‌توانید از دستور dd برای ساخت USB Bootable استفاده کنید. دستور زیر را در ترمینال وارد کنید:

sudo dd if=/path/to/centos.iso of=/dev/sdX bs=4M status=progress

در این دستور، /path/to/centos.iso مسیر فایل ISO دانلودی است و /dev/sdX باید با دستگاه USB شما (مثلاً /dev/sdb) جایگزین شود.

---

5. مراحل نصب سیستم‌عامل روی سرور یا ماشین مجازی

پس از دانلود و ساخت USB Bootable، شما می‌توانید سیستم‌عامل را روی سرور فیزیکی یا ماشین مجازی نصب کنید.

نصب روی سرور فیزیکی:

• سیستم را از USB Bootable بوت کنید.
• نصب CentOS را از طریق دستورالعمل‌های روی صفحه آغاز کنید.
• در حین نصب، تنظیمات زبان، منطقه، پارتیشن‌بندی و شبکه را انجام دهید.

نصب روی ماشین مجازی:

• از نرم‌افزارهایی مانند VirtualBox یا VMware برای ایجاد یک ماشین مجازی جدید استفاده کنید.
• فایل ISO دانلود شده را به عنوان رسانه نصب در ماشین مجازی بارگذاری کنید.
• سیستم را از ISO بوت کرده و دستورالعمل‌های نصب را دنبال کنید.

---

جمع‌بندی

برای نصب Issabel، انتخاب و دانلود نسخه مناسب سیستم‌عامل از اهمیت بالایی برخوردار است. CentOS 7 یا 8، و همچنین CentOS Stream گزینه‌های پیشنهادی برای نصب هستند. پس از دانلود فایل ISO، شما می‌توانید از ابزارهایی مانند Rufus یا dd برای ساخت USB Bootable استفاده کنید و سپس سیستم‌عامل را روی سرور فیزیکی یا ماشین مجازی نصب کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”مراحل نصب سیستم‌عامل بر روی سرور یا ماشین مجازی” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب سیستم‌عامل بر روی سرور فیزیکی یا ماشین مجازی، ابتدا باید فایل ISO سیستم‌عامل (CentOS یا هر توزیع لینوکس دیگری) را دانلود کرده و USB Bootable بسازید. سپس مراحل نصب را دنبال کنید. در این بخش، مراحل نصب سیستم‌عامل بر روی هر دو نوع سرور فیزیکی و ماشین مجازی شرح داده می‌شود.

---

1. نصب سیستم‌عامل بر روی سرور فیزیکی

الف) آماده‌سازی USB Bootable

قبل از هر چیزی، باید USB Bootable را ایجاد کنید. برای این کار، فایل ISO سیستم‌عامل (CentOS یا دیگر توزیع‌های مناسب) را از سایت رسمی دانلود کرده و با استفاده از ابزارهایی مانند Rufus (برای ویندوز) یا dd (برای لینوکس) یک USB Bootable بسازید.

استفاده از Rufus (در ویندوز):

• دانلود و نصب Rufus: Rufus Download
• ساخت USB Bootable:
  • USB Flash را به کامپیوتر متصل کنید و نرم‌افزار Rufus را باز کنید.
  • فایل ISO دانلود شده را در Rufus انتخاب کنید.
  • تنظیمات پیش‌فرض را تایید کرده و روی “Start” کلیک کنید.

استفاده از dd (در لینوکس):

sudo dd if=/path/to/centos.iso of=/dev/sdX bs=4M status=progress

در این دستور، /path/to/centos.iso مسیر فایل ISO و /dev/sdX دستگاه USB است.

---

ب) نصب سیستم‌عامل

بعد از ایجاد USB Bootable، مراحل نصب سیستم‌عامل روی سرور فیزیکی به شرح زیر است:

1. بوت از USB:
   • USB Flash را به سرور متصل کنید.
   • سیستم را روشن کنید و وارد BIOS یا UEFI شوید (با فشردن کلید‌هایی مانند F2، ESC یا DEL در هنگام راه‌اندازی).
   • ترتیب بوت را تغییر دهید تا سیستم از USB بوت شود.
2. شروع نصب سیستم‌عامل:
   • پس از بوت شدن، صفحه نصب سیستم‌عامل نمایش داده می‌شود.
   • گزینه “Install CentOS” را انتخاب کنید.
   • تنظیمات زبان، منطقه و کیبورد را انتخاب کنید.
3. پارتیشن‌بندی دیسک‌ها:
   • در مرحله پارتیشن‌بندی، گزینه “Automatic” را انتخاب کنید یا می‌توانید پارتیشن‌بندی دستی انجام دهید.
   • انتخاب کنید که سیستم به صورت یکپارچه یا جداگانه نصب شود.
4. تنظیمات شبکه:
   • تنظیمات شبکه مانند آدرس IP، DNS و Gateway را وارد کنید.
   • اطمینان حاصل کنید که شبکه به درستی پیکربندی شده باشد.
5. انتخاب نرم‌افزار و بسته‌ها:
   • می‌توانید انتخاب کنید که کدام بسته‌های نرم‌افزاری در طول نصب نصب شوند. معمولاً انتخاب گزینه “Minimal Install” برای سیستم‌های سرور توصیه می‌شود.
6. پیکربندی سیستم‌عامل:
   • تنظیمات کاربر و رمز عبور را برای حساب root و کاربران دیگر وارد کنید.
   • پس از اتمام نصب، سیستم‌عامل به‌طور خودکار راه‌اندازی می‌شود.
7. ریستارت و شروع استفاده:
   • پس از نصب، سیستم را ریستارت کرده و USB را از سیستم جدا کنید.
   • سیستم‌عامل نصب‌شده آماده استفاده است.

---

2. نصب سیستم‌عامل بر روی ماشین مجازی

الف) ایجاد ماشین مجازی

برای نصب سیستم‌عامل روی ماشین مجازی، از نرم‌افزارهایی مانند VirtualBox یا VMware استفاده می‌شود.

1. نصب نرم‌افزار ماشین مجازی:
   • برای نصب VirtualBox، به سایت VirtualBox Download مراجعه کرده و نسخه مناسب سیستم‌عامل خود را دانلود کنید.
   • پس از دانلود، نرم‌افزار را نصب کنید.
2. ایجاد ماشین مجازی جدید:
   • نرم‌افزار VirtualBox را باز کنید و روی گزینه “New” کلیک کنید.
   • یک نام برای ماشین مجازی وارد کرده و نوع سیستم‌عامل (Linux) و نسخه (CentOS) را انتخاب کنید.
   • میزان حافظه (RAM) را تنظیم کنید (حداقل 1GB برای نصب CentOS توصیه می‌شود).
3. پیکربندی هارد دیسک مجازی:
   • در مرحله بعد، یک دیسک سخت مجازی (VDI) ایجاد کنید.
   • اندازه دیسک را انتخاب کنید (حداقل 10GB فضای آزاد پیشنهاد می‌شود).
4. انتخاب فایل ISO:
   • پس از ایجاد ماشین مجازی، روی آن کلیک راست کرده و گزینه “Settings” را انتخاب کنید.
   • در بخش “Storage”، دیسک CD/DVD را انتخاب کرده و فایل ISO دانلودی از CentOS را بارگذاری کنید.

ب) نصب سیستم‌عامل

پس از تنظیمات ماشین مجازی، مراحل نصب مشابه نصب روی سرور فیزیکی خواهد بود:

1. راه‌اندازی ماشین مجازی:
   • ماشین مجازی را روشن کرده و از فایل ISO بوت می‌شود.
2. شروع نصب سیستم‌عامل:
   • مانند نصب روی سرور فیزیکی، مراحل نصب سیستم‌عامل را دنبال کنید.
   • انتخاب زبان، پارتیشن‌بندی و تنظیمات شبکه مشابه مراحل نصب سرور فیزیکی است.
3. پیکربندی و نصب:
   • تنظیمات مربوط به پارتیشن‌بندی، شبکه و بسته‌های نرم‌افزاری را انجام دهید.
   • پس از اتمام نصب، ماشین مجازی را ریستارت کنید.

---

جمع‌بندی

برای نصب سیستم‌عامل روی سرور فیزیکی یا ماشین مجازی، ابتدا باید USB Bootable بسازید. سپس سیستم‌عامل را از طریق بوت نصب کنید. مراحل نصب شامل تنظیمات زبان، پارتیشن‌بندی دیسک‌ها، تنظیمات شبکه و پیکربندی سیستم‌عامل است. در نهایت، سیستم را ریستارت کرده و آماده استفاده می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی اولیه سیستم‌عامل (IP ثابت، DNS و Gateway)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای پیکربندی IP ثابت، DNS و Gateway در سیستم‌عامل‌های مبتنی بر لینوکس (مانند CentOS یا RHEL) باید فایل‌های پیکربندی شبکه را ویرایش کرده و سرویس شبکه را ریستارت کنید. در این بخش، دستورالعمل‌های کامندی برای تنظیمات شبکه، DNS و Gateway آورده شده است.

---

1. تنظیم IP ثابت (Static IP)

الف) ویرایش فایل پیکربندی شبکه

در سیستم‌های CentOS یا RHEL، تنظیمات شبکه در فایل‌های موجود در مسیر /etc/sysconfig/network-scripts/ قرار دارد. برای تنظیم IP ثابت، باید فایل پیکربندی مربوط به رابط شبکه (interface) را ویرایش کنید.

دستور برای ویرایش فایل پیکربندی:

sudo vi /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0

ب) تنظیمات IP ثابت

در این فایل، تنظیمات مربوط به IP ثابت را به شکل زیر وارد کنید:

DEVICE=eth0
BOOTPROTO=static
ONBOOT=yes
IPADDR=192.168.1.100      # IP ثابت دلخواه
NETMASK=255.255.255.0     # Subnet Mask
GATEWAY=192.168.1.1      # Gateway
DNS1=8.8.8.8             # DNS اصلی
DNS2=8.8.4.4             # DNS دوم

توضیح موارد:

• DEVICE=eth0: نام رابط شبکه (ممکن است بسته به نام رابط، تغییر کند).
• BOOTPROTO=static: به این معنی است که IP به صورت ثابت (Static) تنظیم شده است.
• ONBOOT=yes: شبکه در هنگام بوت سیستم فعال می‌شود.
• IPADDR: آدرس IP ثابت که می‌خواهید به دستگاه اختصاص دهید.
• NETMASK: Subnet Mask برای شبکه.
• GATEWAY: Gateway پیش‌فرض برای دسترسی به شبکه‌های خارجی.
• DNS1 و DNS2: DNSهایی که برای نام‌گذاری دامنه‌ها استفاده می‌شود.

ج) ذخیره تغییرات

پس از ویرایش فایل، تغییرات را ذخیره کنید و از ویرایشگر خارج شوید. در ویرایشگر vi، برای ذخیره و خروج از فایل، کلیدهای زیر را بزنید:

1. فشردن Esc
2. تایپ :wq و فشردن Enter

---

2. تنظیم DNS

الف) ویرایش فایل resolv.conf برای تنظیم DNS

برای تنظیم DNS، فایل /etc/resolv.conf را باید ویرایش کنید. این فایل شامل اطلاعات مربوط به DNS سرورها است.

دستور برای ویرایش فایل resolv.conf:

sudo vi /etc/resolv.conf

ب) تنظیم DNS

در این فایل، DNSهای موردنظر را اضافه کنید:

nameserver 8.8.8.8    # DNS اصلی
nameserver 8.8.4.4    # DNS دوم

ج) ذخیره تغییرات

تغییرات را ذخیره کرده و از ویرایشگر خارج شوید (مثل دستور قبل).

---

3. تنظیم Gateway پیش‌فرض

الف) پیکربندی Gateway در فایل network-scripts

در فایل /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0 که در ابتدا ویرایش کرده‌ایم، برای تنظیم Gateway، باید مقدار GATEWAY را مشخص کنید. در صورتی که تنظیمات IP ثابت انجام شده باشد، Gateway معمولاً در همین فایل پیکربندی می‌شود.

ب) ریستارت شبکه برای اعمال تغییرات

برای اعمال تغییرات، باید سرویس شبکه را ریستارت کنید. این کار با دستور زیر انجام می‌شود:

sudo systemctl restart network

ج) بررسی پیکربندی

برای اطمینان از اینکه تنظیمات به درستی اعمال شده است، می‌توانید وضعیت شبکه را با استفاده از دستور ip یا ifconfig بررسی کنید.

دستور برای بررسی تنظیمات IP و Gateway:

ip addr show

برای بررسی گیت‌وی:

ip route show

---

جمع‌بندی

پیکربندی IP ثابت، DNS و Gateway در سیستم‌عامل‌های لینوکس نیاز به ویرایش فایل‌های پیکربندی مربوطه دارد. ابتدا فایل پیکربندی شبکه /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0 برای تنظیم IP ثابت و Gateway و سپس فایل /etc/resolv.conf برای تنظیم DNSها ویرایش می‌شود. پس از ذخیره تغییرات، باید سرویس شبکه را ریستارت کرده و با استفاده از دستورات ip addr show و ip route show وضعیت شبکه بررسی گردد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”به‌روزرسانی و نصب پکیج‌های ضروری (بسته‌های ضروری برای نصب Issabel)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب Issabel و استفاده از قابلیت‌های آن، سیستم شما باید دارای پکیج‌های ضروری باشد. در این بخش، مراحل به‌روزرسانی سیستم و نصب پکیج‌های ضروری مانند Apache, PHP, MariaDB و دیگر بسته‌های مورد نیاز توضیح داده شده است. تمامی دستورات به صورت کامندی نوشته می‌شوند و مسیر فایل‌های پیکربندی ذکر خواهد شد.

---

1. به‌روزرسانی سیستم

قبل از نصب پکیج‌ها، مهم است که سیستم به‌روز باشد تا از آخرین نسخه‌های پکیج‌ها و اصلاحات امنیتی استفاده کنید. برای به‌روزرسانی سیستم در CentOS و RHEL، دستور زیر را وارد کنید:

دستور به‌روزرسانی سیستم:

sudo yum update -y

این دستور سیستم را به آخرین نسخه‌های موجود به‌روزرسانی می‌کند.

---

2. نصب پکیج‌های ضروری برای Issabel

برای نصب Issabel، به پکیج‌های متعددی مانند Apache، PHP، MariaDB و پکیج‌های دیگر نیاز دارید. مراحل نصب هرکدام از این پکیج‌ها به صورت جداگانه آورده شده است.

الف) نصب Apache (وب سرور)

برای نصب Apache در سیستم، از دستور زیر استفاده کنید:

دستور نصب Apache:

sudo yum install httpd -y

فعال کردن و راه‌اندازی Apache: برای فعال کردن و شروع به‌کار Apache به صورت خودکار پس از راه‌اندازی سیستم، دستورهای زیر را وارد کنید:

sudo systemctl enable httpd
sudo systemctl start httpd

ب) نصب PHP

Issabel به نسخه‌ای از PHP نیاز دارد که قابلیت تعامل با Apache و MariaDB را داشته باشد. برای نصب PHP و برخی از ماژول‌های ضروری آن، دستور زیر را وارد کنید:

دستور نصب PHP و ماژول‌ها:

sudo yum install php php-cli php-common php-mysqlnd php-mbstring php-xml php-pdo php-gd -y

ج) نصب MariaDB (بانک اطلاعاتی)

Issabel از MariaDB برای ذخیره‌سازی داده‌ها استفاده می‌کند. برای نصب MariaDB، دستور زیر را وارد کنید:

دستور نصب MariaDB:

sudo yum install mariadb-server mariadb -y

فعال کردن و راه‌اندازی MariaDB: برای فعال کردن MariaDB و شروع به‌کار آن به صورت خودکار، از دستورات زیر استفاده کنید:

sudo systemctl enable mariadb
sudo systemctl start mariadb

د) نصب پکیج‌های ضروری دیگر

بسته‌های اضافی که ممکن است برای پیکربندی Issabel به آن‌ها نیاز داشته باشید را می‌توان با دستور زیر نصب کرد:

دستور نصب پکیج‌های ضروری:

sudo yum install wget curl unzip net-tools -y

---

3. بررسی نصب پکیج‌ها

پس از نصب پکیج‌ها، می‌توانید با استفاده از دستورات زیر بررسی کنید که آیا پکیج‌ها به درستی نصب شده‌اند یا خیر.

دستور بررسی نصب Apache:

httpd -v

دستور بررسی نصب PHP:

php -v

دستور بررسی نصب MariaDB:

mysql -V

---

4. پیکربندی فایل‌ها و تنظیمات

برای پیکربندی اولیه Apache و MariaDB برای Issabel، نیاز به ویرایش فایل‌های پیکربندی خواهیم داشت.

الف) پیکربندی Apache

برای اطمینان از عملکرد صحیح Apache با Issabel، باید فایل پیکربندی Apache را ویرایش کنید.

ویرایش فایل پیکربندی Apache:

sudo vi /etc/httpd/conf/httpd.conf

در این فایل، اطمینان حاصل کنید که تنظیمات زیر به درستی وارد شده است:

• ServerName باید با آدرس IP یا نام دامنه شما تنظیم شده باشد.
• مطمئن شوید که فایروال اجازه دسترسی به پورت 80 (HTTP) و 443 (HTTPS) را می‌دهد.

ب) پیکربندی MariaDB

MariaDB باید برای استفاده با Issabel پیکربندی شود. اولین قدم تنظیمات امنیتی MariaDB است که می‌توان با دستور زیر انجام داد:

تنظیمات امنیتی اولیه برای MariaDB:

sudo mysql_secure_installation

در این مرحله، از شما خواسته می‌شود که پسورد ریشه (root) را تنظیم کنید و دیگر تنظیمات امنیتی را اعمال کنید.

---

جمع‌بندی

برای نصب Issabel و راه‌اندازی سیستم به صورت صحیح، باید ابتدا سیستم را به‌روزرسانی کنید و سپس پکیج‌های ضروری مانند Apache، PHP، MariaDB و پکیج‌های جانبی را نصب کنید. پس از نصب پکیج‌ها، تنظیمات مربوط به Apache و MariaDB باید پیکربندی شوند تا هماهنگ با نیازهای Issabel عمل کنند. همچنین، باید فایل‌های پیکربندی را ویرایش کرده و سرویس‌ها را ریستارت کنید تا تغییرات اعمال شوند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 3. نصب Issabel”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”دانلود نسخه مناسب Issabel از سایت رسمی” subtitle=”توضیحات کامل”]برای شروع نصب Issabel، باید نسخه مناسب از سایت رسمی آن دانلود شود. در این بخش، مراحل دانلود و انتخاب نسخه مناسب شرح داده شده است.

---

1. بازدید از سایت رسمی Issabel

برای دانلود آخرین نسخه Issabel، به وب‌سایت رسمی آن مراجعه کنید. لینک مستقیم برای دانلود نسخه‌ها در سایت موجود است.

آدرس سایت رسمی Issabel: https://www.issabel.org/download/

2. انتخاب نسخه مناسب برای سیستم‌عامل

قبل از دانلود، باید نسخه مناسب برای سیستم‌عامل خود را انتخاب کنید. Issabel معمولاً برای نسخه‌های مختلف CentOS و RHEL منتشر می‌شود. نسخه‌ای را انتخاب کنید که با سیستم‌عامل شما سازگار باشد.

الف) نسخه‌های قابل انتخاب:

• CentOS 7/8: نسخه‌های این سیستم‌عامل معمولاً برای نصب Issabel مناسب هستند.
• دیگر توزیع‌ها: اگر از توزیع‌های دیگر مانند Debian یا Ubuntu استفاده می‌کنید، ممکن است نیاز به پیکربندی‌های اضافی داشته باشید.

3. دانلود نسخه ISO

پس از انتخاب نسخه مناسب، می‌توانید فایل ISO آن را برای نصب دانلود کنید. لینک دانلود برای نسخه‌های مختلف به صورت مستقیم در سایت رسمی موجود است. پس از دانلود فایل ISO، آن را به یک USB یا دیسک برای نصب روی سرور یا ماشین مجازی انتقال دهید.

---

4. تأیید نسخه دانلود شده

پس از دانلود، بهتر است که نسخه‌ای که دریافت کرده‌اید را بررسی کنید تا مطمئن شوید که فایل به درستی دانلود شده است. برای این کار، از دستور sha256sum برای بررسی صحت فایل ISO استفاده کنید.

دستور بررسی فایل ISO:

sha256sum /path/to/your/downloaded/iso

مقدار هش بدست آمده باید با مقدار هش ارائه‌شده در سایت رسمی Issabel مطابقت داشته باشد.

---

جمع‌بندی

برای نصب Issabel، ابتدا باید نسخه مناسب از سایت رسمی آن دانلود شود. این نسخه باید با سیستم‌عامل شما سازگار باشد و پس از دانلود، فایل ISO برای نصب آماده شود. برای اطمینان از صحت دانلود، از دستور بررسی هش استفاده کنید تا فایل دریافتی معتبر باشد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب از طریق دستورهای خط فرمان یا با استفاده از اسکریپت‌های نصب” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب Issabel، شما می‌توانید از دو روش استفاده کنید: نصب از طریق دستورهای خط فرمان یا با استفاده از اسکریپت‌های نصب که به‌طور خودکار پیکربندی‌ها و تنظیمات را انجام می‌دهند. در این بخش، نحوه نصب از هر دو روش توضیح داده خواهد شد.

---

1. نصب با استفاده از دستورهای خط فرمان

اولین روش برای نصب Issabel، استفاده از دستورات خط فرمان است. این روش مناسب برای کاربرانی است که تمایل دارند نصب و پیکربندی را به‌صورت دستی و کنترل‌شده انجام دهند.

مراحل نصب:

1. آپدیت سیستم: قبل از شروع، بهتر است سیستم را با استفاده از دستورات زیر آپدیت کنید:

   yum update -y
   

2. نصب پیش‌نیازها: برای نصب Issabel، نیاز به برخی پکیج‌ها دارید که باید آن‌ها را نصب کنید:

   yum install -y wget net-tools perl
   

3. دانلود فایل نصب Issabel: پس از نصب پیش‌نیازها، باید فایل ISO یا بسته نصب Issabel را از سایت رسمی دانلود کنید. برای این کار، از دستور wget استفاده کنید:

   wget https://www.issabel.org/download/issabel-latest.iso
   

4. نصب Issabel: فایل ISO را به طور کامل دانلود کرده و آن را به دیسک بوت‌پذیر یا USB منتقل کنید. سپس سیستم را از طریق دیسک یا USB راه‌اندازی کنید و مراحل نصب را به طور خودکار دنبال کنید.

2. نصب با استفاده از اسکریپت‌های نصب

نصب Issabel از طریق اسکریپت‌های نصب روشی سریع و راحت برای نصب است که تمام مراحل نصب و پیکربندی را به‌طور خودکار انجام می‌دهد.

مراحل نصب با اسکریپت:

1. دانلود اسکریپت نصب: اسکریپت نصب Issabel را از سایت رسمی یا منابع معتبر دانلود کنید.

   wget https://www.issabel.org/download/issabel-installer.sh
   

2. اجرا اسکریپت نصب: پس از دانلود، اسکریپت را با دستورات زیر اجرا کنید:

   chmod +x issabel-installer.sh
   ./issabel-installer.sh
   

3. پیکربندی خودکار: اسکریپت به طور خودکار نصب را انجام داده و تمام پیکربندی‌های لازم را طبق تنظیمات پیش‌فرض انجام می‌دهد. این شامل تنظیمات شبکه، نصب سرویس‌ها و پیکربندی نرم‌افزارهای لازم است.

---

جمع‌بندی

در نصب Issabel، می‌توان از دو روش استفاده کرد: نصب از طریق دستورهای خط فرمان که شامل مراحل دستی است و نصب از طریق اسکریپت‌های نصب که پیکربندی‌ها را به‌طور خودکار انجام می‌دهد. نصب از طریق دستور خط فرمان نیاز به کنترل بیشتر روی جزئیات نصب دارد، در حالی که اسکریپت نصب، فرآیند را به‌صورت خودکار و سریع انجام می‌دهد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی پیش‌نیازها و وابستگی‌های نصب (نصب نرم‌افزارهای وابسته مانند Asterisk)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای نصب Issabel به‌طور صحیح و بدون مشکل، لازم است که برخی نرم‌افزارهای وابسته به درستی نصب شوند. یکی از اصلی‌ترین وابستگی‌ها، Asterisk است که یک سیستم VoIP است و برای عملکرد صحیح Issabel به آن نیاز است. در این بخش، پیش‌نیازها و وابستگی‌های ضروری برای نصب Issabel بررسی می‌شوند.

---

1. پیش‌نیازهای عمومی

قبل از شروع نصب Issabel، اطمینان حاصل کنید که سیستم شما دارای پیش‌نیازهای زیر است:

• سیستم‌عامل: CentOS 7/8 یا هر توزیع Linux مشابه
• فضای ذخیره‌سازی: حداقل 10 گیگابایت فضای آزاد
• حافظه: حداقل 2 گیگابایت RAM
• پردازنده: پردازنده حداقل 1 هسته‌ای 1.5 GHz

نصب پکیج‌های ضروری:

ابتدا، پکیج‌های ضروری سیستم‌عامل خود را با دستور زیر نصب کنید:

yum install -y wget net-tools perl

این پکیج‌ها برای نصب نرم‌افزارهای وابسته به Issabel ضروری هستند.

2. نصب Asterisk

Asterisk یکی از اجزای ضروری برای عملکرد Issabel است. Asterisk یک سرویس VoIP است که برای برقراری تماس‌ها و مدیریت اتصالات استفاده می‌شود. برای نصب Asterisk، مراحل زیر را دنبال کنید:

مراحل نصب Asterisk:

1. نصب پیش‌نیازهای Asterisk:Asterisk نیاز به برخی از ابزارها و کتابخانه‌ها دارد. ابتدا این پیش‌نیازها را نصب کنید:

   yum install -y gcc gcc-c++ make libxml2-devel ncurses-devel libjpeg-devel
   

2. دانلود Asterisk:پس از نصب پیش‌نیازها، باید Asterisk را از وب‌سایت رسمی دانلود کنید:

   wget http://downloads.asterisk.org/pub/telephony/asterisk/asterisk-16.9.0.tar.gz
   

3. استخراج فایل:فایل فشرده دانلود شده را استخراج کنید:

   tar xzvf asterisk-16.9.0.tar.gz
   cd asterisk-16.9.0
   

4. ساخت و نصب Asterisk:حالا زمان آن است که Asterisk را بسازید و نصب کنید. از دستور زیر برای این کار استفاده کنید:

   ./configure
   make
   make install
   

5. تنظیمات اولیه Asterisk:پس از نصب Asterisk، نیاز به پیکربندی اولیه آن است. می‌توانید فایل پیکربندی asterisk.conf را ویرایش کنید تا تنظیمات شبکه و اجزای دیگر را تعیین کنید:مسیر فایل پیکربندی:

   /etc/asterisk/asterisk.conf
   

   برای ویرایش فایل:

   nano /etc/asterisk/asterisk.conf
   

   در این فایل می‌توانید تنظیمات مانند نام کاربری، گروه و محل ذخیره فایل‌ها را مشخص کنید.

3. نصب سایر نرم‌افزارهای وابسته

علاوه بر Asterisk، برخی نرم‌افزارها و ابزارهای دیگر نیز ممکن است برای نصب Issabel ضروری باشند. این ابزارها شامل پایگاه داده‌ها و نرم‌افزارهای مربوط به ارتباطات است.

نصب MariaDB (پایگاه داده):

برای ذخیره‌سازی داده‌ها، Issabel نیاز به یک پایگاه داده دارد. MariaDB یک پایگاه داده رایگان و قدرتمند است که باید نصب شود.

1. نصب MariaDB:برای نصب MariaDB، از دستور زیر استفاده کنید:

   yum install -y mariadb-server
   

2. راه‌اندازی MariaDB:پس از نصب، MariaDB را شروع کنید و آن را فعال کنید:

   systemctl start mariadb
   systemctl enable mariadb
   

نصب PHP (برای رابط وب‌کاربری Issabel):

برای استفاده از رابط وب‌کاربری Issabel، به PHP نیاز دارید. برای نصب PHP، دستور زیر را اجرا کنید:

yum install -y php php-mysql php-mbstring

---

جمع‌بندی

برای نصب Issabel، باید نرم‌افزارهای وابسته‌ای همچون Asterisk، MariaDB و PHP را نصب کنید. Asterisk به‌عنوان یک نرم‌افزار VoIP ضروری است که برای مدیریت تماس‌ها و ارتباطات به‌کار می‌رود. همچنین، MariaDB برای ذخیره‌سازی داده‌ها و PHP برای فراهم آوردن رابط وب‌کاربری استفاده می‌شود. نصب این نرم‌افزارها نیاز به پیکربندی‌های خاصی دارد که باید طبق دستورالعمل‌ها انجام شود تا سیستم به درستی راه‌اندازی شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”راه‌اندازی خودکار پس از نصب Issabel و بررسی وضعیت نصب” subtitle=”توضیحات کامل”]پس از نصب Issabel، نیاز است که سیستم به‌صورت خودکار پس از بوت شدن راه‌اندازی شود و بررسی‌هایی صورت گیرد تا اطمینان حاصل شود که همه‌چیز به درستی نصب و پیکربندی شده است. در این بخش، مراحل راه‌اندازی خودکار و بررسی وضعیت نصب Issabel به تفصیل شرح داده می‌شود.

---

1. راه‌اندازی خودکار Issabel پس از بوت شدن سیستم

برای اطمینان از اینکه Issabel پس از راه‌اندازی سیستم به‌طور خودکار اجرا شود، باید سرویس‌های مربوطه به‌صورت خودکار فعال شوند. این کار با استفاده از دستور systemctl انجام می‌شود. برای انجام این تنظیمات، مراحل زیر را دنبال کنید.

تنظیمات سیستم برای راه‌اندازی خودکار

1. فعال کردن سرویس‌های Issabel:ابتدا باید سرویس‌های Issabel مانند Asterisk و سرویس‌های مرتبط دیگر را برای راه‌اندازی خودکار پس از بوت شدن سیستم فعال کنید. دستور زیر را برای این کار وارد کنید:

   systemctl enable asterisk
   systemctl enable httpd
   systemctl enable mysqld
   

   این دستورات باعث می‌شوند که سرویس‌های asterisk (برای VoIP)، httpd (برای وب سرور Issabel) و mysqld (برای پایگاه داده) به‌طور خودکار پس از راه‌اندازی سیستم اجرا شوند.

2. راه‌اندازی مجدد سیستم:پس از انجام تنظیمات، سیستم را ری‌استارت کنید تا تغییرات اعمال شوند:

   reboot
   

3. بررسی وضعیت سرویس‌ها:پس از راه‌اندازی مجدد سیستم، برای بررسی اینکه سرویس‌ها به درستی راه‌اندازی شده‌اند یا خیر، از دستور systemctl status استفاده کنید:

   systemctl status asterisk
   systemctl status httpd
   systemctl status mysqld
   

   این دستورات وضعیت هر سرویس را نشان می‌دهند و می‌توانید از آن‌ها برای اطمینان از عملکرد صحیح سرویس‌ها استفاده کنید.

---

2. بررسی وضعیت نصب Issabel

پس از نصب Issabel و فعال‌سازی سرویس‌ها، لازم است که وضعیت نصب بررسی شود تا اطمینان حاصل شود که تمام اجزای سیستم به‌درستی کار می‌کنند.

بررسی وضعیت Asterisk

برای بررسی وضعیت Asterisk و مطمئن شدن از اینکه سرویس Asterisk در حال اجراست، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

asterisk -rx "core show version"

این دستور نسخه Asterisk را نمایش می‌دهد و نشان می‌دهد که آیا Asterisk به‌درستی نصب شده است یا خیر.

بررسی وضعیت وب‌سرور (HTTPD)

برای بررسی وضعیت وب‌سرور Issabel، باید بررسی کنید که سرویس httpd در حال اجرا باشد. برای این کار، از دستور زیر استفاده کنید:

systemctl status httpd

اگر سرویس وب‌سرور فعال است، پیامی مشابه به این دریافت خواهید کرد:

Active: active (running) since ...

بررسی وضعیت پایگاه داده (MariaDB)

برای بررسی وضعیت پایگاه داده MariaDB، از دستور زیر استفاده کنید:

systemctl status mariadb

اگر پایگاه داده به‌درستی فعال باشد، وضعیت آن باید active (running) باشد.

دسترسی به رابط وب Issabel

پس از اطمینان از راه‌اندازی صحیح سرویس‌ها، می‌توانید به رابط وب Issabel دسترسی پیدا کنید. مرورگر خود را باز کرده و آدرس آی‌پی سرور خود را وارد کنید:

http://<IP-Server>

اگر نصب و پیکربندی به درستی انجام شده باشد، باید صفحه ورود Issabel نمایش داده شود.

---

3. اطمینان از عملکرد صحیح سیستم

برای اطمینان از عملکرد صحیح Issabel، برخی بررسی‌های اضافی می‌تواند مفید باشد:

• بررسی لاگ‌ها: بررسی فایل‌های لاگ می‌تواند به شناسایی مشکلات کمک کند. برای مشاهده لاگ‌های Asterisk، دستور زیر را وارد کنید:

  tail -f /var/log/asterisk/full
  

• بررسی وضعیت شبکه: اطمینان حاصل کنید که شبکه به درستی پیکربندی شده باشد و سرویس‌های شبکه (مانند DNS، Gateway) به‌درستی کار کنند.برای بررسی وضعیت شبکه، از دستور زیر استفاده کنید:

  ifconfig
  

  این دستور اطلاعات مربوط به وضعیت شبکه را نمایش می‌دهد.

---

جمع‌بندی

پس از نصب Issabel، برای راه‌اندازی خودکار سیستم پس از بوت شدن باید سرویس‌های مربوطه را با استفاده از systemctl enable فعال کنید. همچنین، پس از راه‌اندازی سیستم، با استفاده از دستورات مختلف می‌توانید وضعیت سرویس‌ها مانند Asterisk، HTTPD و MariaDB را بررسی کنید. برای اطمینان از عملکرد صحیح سیستم، بررسی لاگ‌ها و وضعیت شبکه نیز پیشنهاد می‌شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 4. پیکربندی تنظیمات اولیه پس از نصب”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ورود به رابط کاربری گرافیکی Issabel” subtitle=”توضیحات کامل”]رابط کاربری گرافیکی Issabel به شما این امکان را می‌دهد که مدیریت سیستم، پیکربندی‌ها، و تنظیمات مختلف را به راحتی انجام دهید. برای دسترسی به این رابط کاربری، شما باید ابتدا سیستم را به درستی نصب کرده و اطمینان حاصل کنید که سرویس‌های مورد نیاز در حال اجرا هستند. در این بخش، مراحل ورود به رابط کاربری گرافیکی Issabel توضیح داده خواهد شد.

---

1. اطمینان از اجرای سرویس‌های وب و شبکه

قبل از اینکه بتوانید وارد رابط کاربری گرافیکی Issabel شوید، باید اطمینان حاصل کنید که سرویس وب (HTTPD) به درستی راه‌اندازی شده و در دسترس است.

بررسی وضعیت سرویس HTTPD

برای بررسی وضعیت سرویس وب سرور Issabel، از دستور زیر استفاده کنید:

systemctl status httpd

اگر سرویس HTTPD به درستی در حال اجرا باشد، باید پیامی مشابه به این دریافت کنید:

Active: active (running) since ...

اگر سرویس HTTPD در حال اجرا نیست، می‌توانید آن را با استفاده از دستور زیر راه‌اندازی کنید:

systemctl start httpd

همچنین می‌توانید سرویس HTTPD را برای شروع خودکار در هر بار بوت کردن سیستم فعال کنید:

systemctl enable httpd

---

2. دسترسی به رابط کاربری از طریق مرورگر وب

برای دسترسی به رابط کاربری گرافیکی Issabel، باید از مرورگر وب استفاده کنید و آدرس آی‌پی سرور Issabel را وارد کنید. فرض کنید آی‌پی سرور شما 192.168.1.100 باشد، در این صورت URL به صورت زیر خواهد بود:

http://192.168.1.100

با وارد کردن این آدرس در نوار آدرس مرورگر خود، باید صفحه ورود به رابط کاربری Issabel ظاهر شود.

---

3. ورود به رابط کاربری

پس از دسترسی به صفحه ورود، باید اطلاعات ورود خود را وارد کنید. به‌طور پیش‌فرض، اطلاعات ورود به شکل زیر است:

• نام کاربری: admin
• کلمه عبور: admin

اطلاعات ورود را وارد کرده و سپس بر روی دکمه “Login” کلیک کنید تا به داشبورد Issabel منتقل شوید.

---

4. تنظیمات و پیکربندی‌ها از طریق رابط کاربری

پس از ورود به رابط کاربری Issabel، می‌توانید تنظیمات مختلف سیستم را از طریق منوهای موجود پیکربندی کنید. برخی از گزینه‌های مهم که می‌توانید از طریق رابط گرافیکی تنظیم کنید عبارتند از:

• پیکربندی SIP Trunks
• مدیریت تماس‌ها (Call Routing)
• مدیریت کاربران و گروه‌های تماس
• تنظیمات امنیتی
• گزارشات و لاگ‌ها

---

5. دسترسی به رابط کاربری از راه دور

اگر نیاز به دسترسی به رابط کاربری Issabel از خارج از شبکه محلی دارید، باید اطمینان حاصل کنید که پورت HTTP (پورت 80) یا HTTPS (پورت 443) در فایروال سرور شما باز است. برای باز کردن این پورت‌ها، می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

برای پورت 80 (HTTP):

firewall-cmd --zone=public --add-port=80/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

برای پورت 443 (HTTPS):

firewall-cmd --zone=public --add-port=443/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

پس از انجام این تنظیمات، شما قادر خواهید بود از طریق اینترنت یا شبکه‌های دیگر به رابط کاربری Issabel دسترسی پیدا کنید.

---

جمع‌بندی

برای ورود به رابط کاربری گرافیکی Issabel، ابتدا باید اطمینان حاصل کنید که سرویس‌های وب (HTTPD) به درستی اجرا می‌شوند. سپس با وارد کردن آدرس آی‌پی سرور در مرورگر وب و استفاده از نام کاربری و کلمه عبور پیش‌فرض، می‌توانید وارد رابط کاربری شوید. از این رابط برای پیکربندی و مدیریت سیستم استفاده خواهید کرد. همچنین برای دسترسی از راه دور باید اطمینان حاصل کنید که پورت‌های HTTP یا HTTPS در فایروال باز هستند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات اولیه مانند زبان، منطقه زمانی و تنظیمات امنیتی” subtitle=”توضیحات کامل”]پس از ورود به رابط کاربری گرافیکی Issabel، اولین قدم برای پیکربندی سیستم تنظیم زبان، منطقه زمانی و تنظیمات امنیتی است. این تنظیمات به شما این امکان را می‌دهند که سیستم خود را مطابق با نیازهای محلی و امنیتی تنظیم کنید.

---

1. تنظیم زبان سیستم

برای تغییر زبان رابط کاربری، باید تنظیمات زبان را در قسمت پیکربندی رابط کاربری انجام دهید. به طور پیش‌فرض، Issabel به زبان انگلیسی نصب می‌شود. اگر نیاز به تغییر زبان دارید، مراحل زیر را دنبال کنید:

گام اول: ورود به منوی “Settings”

در داشبورد Issabel، به منوی “Settings” بروید و سپس گزینه “Language” را انتخاب کنید.

گام دوم: انتخاب زبان

در صفحه “Language Settings”، از لیست زبان‌های موجود، زبان مورد نظر خود را انتخاب کنید (مثلاً “فارسی” یا “Arabic”).

گام سوم: ذخیره تنظیمات

پس از انتخاب زبان، بر روی دکمه “Save” کلیک کنید تا تغییرات ذخیره شوند. رابط کاربری به زبان جدید تغییر خواهد کرد.

---

2. تنظیم منطقه زمانی

برای تنظیم منطقه زمانی مناسب، باید مراحل زیر را دنبال کنید:

گام اول: ورود به منوی “System Settings”

در داشبورد Issabel، به منوی “System Settings” بروید و سپس گزینه “Time” را انتخاب کنید.

گام دوم: انتخاب منطقه زمانی

در صفحه تنظیمات زمان، از منوی کشویی “Time Zone” منطقه زمانی خود را انتخاب کنید. به عنوان مثال، اگر در ایران هستید، منطقه زمانی “Asia/Tehran” را انتخاب کنید.

گام سوم: ذخیره تنظیمات

پس از انتخاب منطقه زمانی، بر روی دکمه “Save” کلیک کنید تا تنظیمات ذخیره شوند.

---

3. تنظیمات امنیتی

تنظیمات امنیتی برای حفاظت از سیستم در برابر حملات و تهدیدات خارجی بسیار مهم است. در این بخش، تنظیمات اولیه امنیتی را بررسی خواهیم کرد.

گام اول: تنظیم کلمه عبور قوی برای حساب‌های کاربری

یکی از اولین اقداماتی که باید انجام دهید، تغییر کلمه عبور پیش‌فرض برای حساب‌های کاربری است. برای این کار:

1. به منوی “Admin” بروید و سپس گزینه “Users” را انتخاب کنید.
2. کاربر مورد نظر را انتخاب کنید (به‌طور پیش‌فرض، حساب “admin” است).
3. در صفحه ویرایش کاربر، کلمه عبور جدیدی وارد کرده و آن را ذخیره کنید.

گام دوم: فعال‌سازی فایروال

برای افزایش امنیت سرور، باید فایروال را پیکربندی کنید تا تنها درخواست‌های مجاز به سیستم وارد شوند. برای این کار از دستور زیر استفاده کنید:

systemctl start firewalld
systemctl enable firewalld

گام سوم: پیکربندی فایروال

برای باز کردن پورت‌های لازم (مانند پورت HTTP و HTTPS) و مسدود کردن پورت‌های غیرضروری، از دستور زیر استفاده کنید:

برای پورت 80 (HTTP):

firewall-cmd --zone=public --add-port=80/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

برای پورت 443 (HTTPS):

firewall-cmd --zone=public --add-port=443/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

برای مسدود کردن پورت‌های غیرضروری، از دستور زیر استفاده کنید:

firewall-cmd --zone=public --remove-port=22/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

این دستور پورت SSH را مسدود می‌کند.

گام چهارم: پیکربندی SSH برای دسترسی امن

برای امن‌تر کردن دسترسی به سرور از طریق SSH، تنظیمات SSH را به گونه‌ای پیکربندی کنید که تنها از آدرس‌های IP خاصی به سرور دسترسی داده شود:

1. فایل پیکربندی SSH را با دستور زیر باز کنید:

nano /etc/ssh/sshd_config

2. گزینه PermitRootLogin را به no تغییر دهید تا ورود به سیستم با حساب root از طریق SSH غیرممکن شود:

PermitRootLogin no

3. برای محدود کردن دسترسی به SSH از IP‌های خاص، می‌توانید گزینه AllowUsers را در فایل SSH تنظیم کنید:

AllowUsers yourusername@your_ip_address

4. پس از اعمال تغییرات، سرویس SSH را دوباره راه‌اندازی کنید:

systemctl restart sshd

---

جمع‌بندی

در این بخش، تنظیمات اولیه سیستم شامل تنظیم زبان، منطقه زمانی و پیکربندی‌های امنیتی بررسی شد. با تغییر زبان رابط کاربری، تنظیم منطقه زمانی و اعمال تغییرات امنیتی مانند تغییر کلمه عبور پیش‌فرض و فعال‌سازی فایروال، شما می‌توانید سیستم خود را آماده استفاده و مدیریت کنید. این اقدامات به امنیت سیستم کمک کرده و دسترسی‌های غیرمجاز را محدود می‌کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی تنظیمات شبکه (IP Address، DNS و Gateway)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای پیکربندی تنظیمات شبکه مانند آدرس IP ثابت، DNS و Gateway در Issabel، باید فایل‌های پیکربندی شبکه را ویرایش کرده و سپس تنظیمات را اعمال کنید. در این بخش، به نحوه انجام این پیکربندی‌ها به‌صورت کامندی پرداخته می‌شود.

---

1. پیکربندی آدرس IP ثابت

در ابتدا، باید فایل پیکربندی شبکه را ویرایش کنید تا آدرس IP ثابت برای سرور یا ماشین مجازی خود تعیین کنید.

گام اول: ویرایش فایل پیکربندی شبکه

برای پیکربندی آدرس IP ثابت، به فایل پیکربندی شبکه سیستم بروید:

nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0

در این فایل، مقادیر زیر را وارد کنید:

TYPE=Ethernet
BOOTPROTO=static
NAME=eth0
DEVICE=eth0
ONBOOT=yes
IPADDR=192.168.1.100   # آدرس IP ثابت مورد نظر
NETMASK=255.255.255.0  # Subnet Mask
GATEWAY=192.168.1.1   # Gateway
DNS1=8.8.8.8          # DNS اول
DNS2=8.8.4.4          # DNS دوم (اختیاری)

گام دوم: ذخیره و بستن فایل

پس از وارد کردن اطلاعات مورد نظر، تغییرات را ذخیره کرده و فایل را ببندید.

گام سوم: راه‌اندازی مجدد شبکه

برای اعمال تغییرات، شبکه را مجدداً راه‌اندازی کنید:

systemctl restart network

---

2. پیکربندی DNS

در صورتی که نیاز به تغییر تنظیمات DNS دارید، فایل /etc/resolv.conf را ویرایش کنید تا DNS مناسب را برای سرور خود تنظیم کنید.

گام اول: ویرایش فایل resolv.conf

برای پیکربندی DNS، فایل resolv.conf را با دستور زیر باز کنید:

nano /etc/resolv.conf

در این فایل، DNS‌های مورد نظر را وارد کنید:

nameserver 8.8.8.8   # DNS اول
nameserver 8.8.4.4   # DNS دوم

گام دوم: ذخیره و بستن فایل

پس از اعمال تغییرات، فایل را ذخیره کرده و آن را ببندید.

---

3. پیکربندی Gateway

برای پیکربندی Gateway پیش‌فرض، تنظیمات آن را در فایل پیکربندی شبکه که قبلاً باز کرده‌اید (مثلاً /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0) انجام دادید. با این حال، اگر نیاز به بررسی یا تغییر آن دارید، می‌توانید به راحتی از طریق خط فرمان آن را تنظیم کنید.

گام اول: بررسی Gateway پیش‌فرض

برای بررسی پیکربندی Gateway پیش‌فرض، از دستور زیر استفاده کنید:

ip route show

اگر نیاز به تغییر Gateway پیش‌فرض دارید، می‌توانید از دستور زیر برای افزودن یا تغییر آن استفاده کنید:

route add default gw 192.168.1.1

در اینجا، 192.168.1.1 آدرس Gateway شما است.

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه پیکربندی آدرس IP ثابت، DNS و Gateway در سیستم‌عامل Issabel بررسی شد. ابتدا فایل پیکربندی شبکه را ویرایش کرده و آدرس IP ثابت و دیگر تنظیمات شبکه را تعیین کردیم. سپس DNS‌های مورد نظر را در فایل resolv.conf وارد کرده و Gateway پیش‌فرض را پیکربندی کردیم. این تنظیمات به شما این امکان را می‌دهند که شبکه سرور خود را به‌طور صحیح و مطابق با نیازهای شبکه سازمانی پیکربندی کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات فایروال و باز کردن پورت‌های مورد نیاز (SIP، IAX، HTTP، HTTPS)” subtitle=”توضیحات کامل”]برای استفاده از Issabel به‌طور کامل، نیاز است که برخی پورت‌ها برای پروتکل‌های مختلف باز شوند تا سرویس‌های ارتباطی مثل SIP، IAX، HTTP و HTTPS به درستی کار کنند. در این بخش، به تنظیمات فایروال و باز کردن پورت‌های مورد نیاز پرداخته خواهد شد.

---

1. بررسی وضعیت فایروال

برای شروع، ابتدا وضعیت فایروال را بررسی می‌کنیم:

systemctl status firewalld

اگر فایروال فعال نباشد، می‌توانید آن را با دستور زیر راه‌اندازی کنید:

systemctl start firewalld

برای اطمینان از راه‌اندازی مجدد فایروال پس از بوت سیستم، از دستور زیر استفاده کنید:

systemctl enable firewalld

---

2. باز کردن پورت‌های مورد نیاز

در این مرحله، پورت‌های مورد نیاز برای SIP، IAX، HTTP و HTTPS را باز خواهیم کرد.

2.1 باز کردن پورت SIP (5060)

پورت SIP برای ارتباطات VoIP ضروری است. برای باز کردن این پورت در فایروال، دستور زیر را وارد کنید:

firewall-cmd --zone=public --add-port=5060/udp --permanent
firewall-cmd --reload

2.2 باز کردن پورت IAX (4569)

پورت IAX برای ارتباطات IAX بین سرورها و کاربران استفاده می‌شود. برای باز کردن این پورت در فایروال، دستور زیر را وارد کنید:

firewall-cmd --zone=public --add-port=4569/udp --permanent
firewall-cmd --reload

2.3 باز کردن پورت HTTP (80)

پورت HTTP برای دسترسی به رابط کاربری وب از طریق مرورگر استفاده می‌شود. برای باز کردن این پورت در فایروال، دستور زیر را وارد کنید:

firewall-cmd --zone=public --add-port=80/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

2.4 باز کردن پورت HTTPS (443)

پورت HTTPS برای دسترسی امن به رابط کاربری وب از طریق مرورگر استفاده می‌شود. برای باز کردن این پورت در فایروال، دستور زیر را وارد کنید:

firewall-cmd --zone=public --add-port=443/tcp --permanent
firewall-cmd --reload

---

3. بررسی پیکربندی فایروال

برای اطمینان از باز بودن پورت‌ها، می‌توانید وضعیت فایروال را با استفاده از دستور زیر بررسی کنید:

firewall-cmd --list-all

این دستور، لیستی از پورت‌های باز‌شده و دیگر تنظیمات فایروال را نمایش می‌دهد.

---

4. تنظیمات اضافی فایروال (اختیاری)

اگر نیاز به باز کردن پورت‌های بیشتری دارید، می‌توانید از دستورات مشابه برای پیکربندی فایروال استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای باز کردن پورت‌های دیگری مثل SSH یا RDP:

firewall-cmd --zone=public --add-port=22/tcp --permanent   # برای SSH
firewall-cmd --zone=public --add-port=3389/tcp --permanent  # برای RDP
firewall-cmd --reload

---

جمع‌بندی

در این بخش، نحوه پیکربندی فایروال برای باز کردن پورت‌های SIP (5060)، IAX (4569)، HTTP (80) و HTTPS (443) بررسی شد. این پورت‌ها برای عملکرد صحیح Issabel ضروری هستند. همچنین، روش‌های بررسی وضعیت فایروال و تغییر تنظیمات برای باز کردن پورت‌های اضافی نیز توضیح داده شد. تنظیمات فایروال مناسب به شما این امکان را می‌دهند که ارتباطات شبکه به‌صورت امن و پایدار برقرار شود و دسترسی به رابط کاربری Issabel به‌طور کامل فراهم گردد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 5. آشنایی با رابط کاربری گرافیکی (GUI) Issabel”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی اجزای مختلف رابط کاربری Issabel” subtitle=”توضیحات کامل”]رابط کاربری Issabel به‌عنوان یک سیستم مدیریت ارتباطات یکپارچه، شامل ابزارهایی برای مدیریت تماس‌ها، تنظیمات سیستم، کاربران و بسیاری از ویژگی‌های دیگر است. این رابط کاربری، کاربر را قادر می‌سازد تا به راحتی سیستم را پیکربندی کرده و مدیریت کند. در این بخش، اجزای مختلف رابط کاربری Issabel را بررسی خواهیم کرد.

---

1. صفحه ورود به سیستم (Login Page)

در ابتدا، برای ورود به رابط کاربری Issabel، باید نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید. به‌طور پیش‌فرض، نام کاربری admin و رمز عبور تنظیم‌شده در طول نصب خواهد بود. پس از ورود موفق، به داشبورد اصلی هدایت می‌شوید.

---

2. داشبورد (Dashboard)

داشبورد Issabel، صفحه اصلی پس از ورود به سیستم است که اطلاعات کلی و وضعیت سیستم را نمایش می‌دهد. در این صفحه می‌توانید آمار تماس‌ها، وضعیت سیستم و هشدارها را مشاهده کنید.

ویژگی‌ها:

• گراف‌ها و آمارها: نمایش گراف‌های تماس‌ها، وضعیت SIP Trunks و اطلاعات عمومی از سیستم.
• دسترسی سریع: دسترسی سریع به تنظیمات و ویژگی‌های مختلف از طریق منوهای کشویی.
• وضعیت سیستم: اطلاعاتی مانند وضعیت سرور، وضعیت SIP Trunks، شبکه و فایروال در این بخش قابل مشاهده است.

---

3. منوی بالایی (Top Navigation Menu)

منوی بالایی شامل بخش‌های مختلفی است که دسترسی به آن‌ها برای مدیریت سیستم ضروری است. این بخش‌ها شامل تنظیمات سیستم، مدیریت کاربران، مدیریت تماس‌ها و بسیاری از قابلیت‌های دیگر است.

بخش‌های منوی بالایی:

• Dashboard: برای بازگشت به داشبورد اصلی.
• PBX: شامل تنظیمات مرتبط با سیستم PBX مثل مدیریت Extentions، Queue‌ها، IVR‌ها، Dialplan‌ها و غیره.
• Reports: برای مشاهده گزارش‌های تماس‌ها، وضعیت سیستم و نظارت بر عملکرد.
• System: شامل تنظیمات سیستم، پیکربندی سرور، پشتیبان‌گیری و دیگر تنظیمات فنی.
• Applications: برای اضافه کردن و مدیریت برنامه‌ها و پلاگین‌های اضافی.
• User Management: برای مدیریت کاربران سیستم و دسترسی‌های آن‌ها.

---

4. پنل کنترل (Control Panel)

در این بخش، مدیر سیستم می‌تواند تنظیمات و پیکربندی‌های مختلف مربوط به بخش‌های مختلف Issabel را مدیریت کند. این پنل شامل گزینه‌هایی برای ایجاد و مدیریت Extensions، Queue‌ها، IVR‌ها، و تنظیمات تماس است.

بخش‌های پنل کنترل:

• Extensions: اضافه کردن، حذف و مدیریت داخلی‌ها.
• Ring Groups: ایجاد گروه‌های تماس برای رینگ کردن همزمان چند خط.
• IVR: پیکربندی سیستم پاسخگوی خودکار (Interactive Voice Response).
• Call Routing: تنظیمات مسیریابی تماس‌ها برای هدایت تماس‌ها به مقصد صحیح.
• Conferences: مدیریت کنفرانس‌های صوتی برای برقراری تماس‌های گروهی.

---

5. تنظیمات شبکه (Network Settings)

این بخش شامل تنظیمات مربوط به شبکه است که به شما این امکان را می‌دهد که آدرس IP، DNS و Gateway سیستم را پیکربندی کنید. همچنین، در اینجا می‌توانید تنظیمات مربوط به فایروال و پورت‌ها را مدیریت کنید.

ویژگی‌ها:

• Static IP Configuration: پیکربندی آدرس IP ثابت.
• DNS Configuration: تنظیم DNS برای سیستم.
• Firewall Management: مدیریت تنظیمات فایروال و باز کردن پورت‌های مورد نیاز.

---

6. گزارش‌ها و گزارش‌گیری (Reports)

Issabel ابزارهایی برای گزارش‌گیری از تماس‌ها و سیستم فراهم می‌آورد. در این بخش، می‌توانید گزارشی از تماس‌های ورودی و خروجی، وضعیت سیستم و استفاده از منابع مشاهده کنید.

ویژگی‌ها:

• Call Reports: نمایش گزارشات تماس‌ها از جمله زمان‌ها، شماره‌ها و مدت زمان تماس.
• System Reports: گزارشاتی از وضعیت کلی سیستم، بار سرور و منابع.
• User Reports: گزارشی از فعالیت کاربران مختلف در سیستم.

---

7. مدیریت کاربران (User Management)

این بخش به مدیر سیستم این امکان را می‌دهد که دسترسی‌های مختلف را به کاربران اختصاص دهد. شما می‌توانید دسترسی‌ها را برای انجام تنظیمات مختلف در سیستم یا مشاهده گزارشات مدیریت کنید.

ویژگی‌ها:

• Create Users: ایجاد کاربران جدید با تنظیمات خاص.
• Assign Permissions: اختصاص دسترسی‌ها به کاربران برای بخش‌های مختلف سیستم.
• Edit Users: ویرایش اطلاعات و تنظیمات کاربران.

---

8. مدیریت SIP Trunks و VoIP Providers

در این بخش، می‌توانید SIP Trunks و VoIP Providers خود را برای برقراری ارتباطات تلفنی پیکربندی کنید. این ابزار امکان ارتباط با سرویس‌دهندگان مختلف VoIP را فراهم می‌کند.

ویژگی‌ها:

• SIP Trunk Configuration: تنظیمات مربوط به SIP Trunks.
• VoIP Providers: پیکربندی پرووایدرهای VoIP و برقراری ارتباطات تلفنی.

---

جمع‌بندی

رابط کاربری Issabel ابزارهای فراوانی برای مدیریت و پیکربندی سیستم ارائه می‌دهد. از داشبورد اصلی برای مشاهده وضعیت کلی سیستم گرفته تا پنل‌های مختلف برای مدیریت تماس‌ها، کاربران، SIP Trunks و تنظیمات شبکه. این رابط کاربری، به‌طور جامع و کاربرپسند طراحی شده است تا مدیران سیستم بتوانند به راحتی به تمام ویژگی‌ها و تنظیمات سیستم دسترسی پیدا کنند و آن‌ها را پیکربندی کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”آموزش کار با منوها و ابزارهای مدیریتی” subtitle=”توضیحات کامل”]در این بخش به بررسی منوها و ابزارهای مدیریتی موجود در رابط کاربری Issabel خواهیم پرداخت. این ابزارها به شما این امکان را می‌دهند که بتوانید تمام جنبه‌های سیستم PBX خود را مدیریت و پیکربندی کنید.

---

1. منوهای اصلی Issabel

منوهای اصلی Issabel در نوار بالای صفحه به‌صورت کشویی قرار دارند که دسترسی به تمام ویژگی‌ها و ابزارهای مدیریتی را فراهم می‌کند. این منوها به شرح زیر هستند:

1.1 Dashboard

این بخش به‌عنوان صفحه اصلی و ورودی سیستم است. در داشبورد می‌توانید آمار کلی سیستم، وضعیت سرویس‌ها و گزارشات مهم را مشاهده کنید. همچنین امکان دسترسی سریع به قسمت‌های مختلف از اینجا وجود دارد.

1.2 PBX

این منو برای مدیریت تنظیمات سیستم PBX است. در این بخش، می‌توانید کارهای مختلفی از جمله اضافه کردن داخلی‌ها، مدیریت خطوط ورودی و خروجی، تنظیمات IVR و غیره را انجام دهید.

1.3 Reports

در این قسمت می‌توانید گزارش‌های مختلف سیستم را مشاهده کنید، از جمله گزارش تماس‌ها، وضعیت سیستم و مصرف منابع.

1.4 System

این بخش تنظیمات عمومی سیستم را در بر می‌گیرد، از جمله مدیریت سرویس‌ها، تنظیمات امنیتی، پشتیبان‌گیری و بازیابی، و تنظیمات شبکه.

1.5 Applications

در این منو می‌توانید برنامه‌ها و پلاگین‌های اضافی را برای توسعه عملکرد Issabel نصب و مدیریت کنید.

1.6 User Management

این منو به شما این امکان را می‌دهد که کاربران سیستم را مدیریت کنید. می‌توانید کاربران جدید اضافه کرده، دسترسی‌ها را تخصیص دهید و دسترسی‌های موجود را ویرایش کنید.

---

2. ابزارهای مدیریتی Issabel

ابزارهای مدیریتی Issabel برای انجام تنظیمات دقیق و مدیریت هر قسمت از سیستم PBX طراحی شده‌اند. این ابزارها شامل مدیریت تماس‌ها، مدیریت کاربران، تنظیمات شبکه، و پیکربندی سیستم‌های VoIP هستند.

2.1 مدیریت داخلی‌ها (Extensions)

در بخش PBX، گزینه‌ای برای مدیریت داخلی‌ها وجود دارد. از این قسمت می‌توانید داخلی‌های جدید ایجاد کرده و تنظیمات مربوط به هر داخلی را انجام دهید.

دستورالعمل:

برای ایجاد یک داخلی جدید، می‌توانید از دستور زیر در خط فرمان استفاده کنید:

asterisk -rx "dialplan add extension 100"

مسیر فایل برای ویرایش تنظیمات داخلی‌ها معمولاً به این صورت است:

/var/www/html/admin/modules/voicemail/voicemail.conf

2.2 مدیریت IVR (Interactive Voice Response)

IVR یک ویژگی مهم است که به کاربران امکان می‌دهد تا با سیستم تماس گیرنده از طریق منوهای خودکار تعامل داشته باشند. برای پیکربندی IVR در Issabel، از منوی PBX به بخش IVR بروید و تنظیمات مربوط به آن را انجام دهید.

2.3 مدیریت Queues و Ring Groups

این ابزار برای ایجاد گروه‌های تماس و صف‌های تماس استفاده می‌شود. از این طریق می‌توانید تماس‌ها را به گروه‌ها و صف‌های مختلف هدایت کنید تا کاربران مختلف بتوانند به آن‌ها پاسخ دهند.

2.4 مدیریت پیکربندی SIP Trunks

برای استفاده از VoIP و برقراری ارتباطات تلفنی، باید SIP Trunks را پیکربندی کنید. این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که تنظیمات SIP Trunk را برای اتصال به سرویس‌دهندگان مختلف VoIP مدیریت کنید.

دستورالعمل برای پیکربندی SIP Trunk:

nano /etc/asterisk/sip.conf

در این فایل می‌توانید تنظیمات مربوط به SIP Trunks خود را وارد کنید.

2.5 مدیریت گزارشات تماس (Call Reports)

گزارش‌های تماس به شما این امکان را می‌دهند که آمار دقیق از تماس‌های ورودی و خروجی سیستم بدست آورید. این گزارش‌ها شامل جزئیاتی مثل مدت زمان تماس‌ها، شماره‌های تماس‌گیرنده، و وضعیت تماس‌ها است.

2.6 مدیریت کاربران (User Management)

در این بخش می‌توانید کاربران جدید بسازید، دسترسی‌های آن‌ها را تنظیم کنید و نقش‌های مختلف را به کاربران اختصاص دهید.

---

3. نحوه استفاده از ابزارهای مدیریتی

برای استفاده موثر از این ابزارها، باید با تنظیمات دقیق هر بخش آشنا شوید. در اینجا نحوه استفاده از برخی از مهم‌ترین ابزارها را توضیح خواهیم داد:

3.1 تنظیمات داخلی‌ها (Extensions)

برای اضافه کردن داخلی‌ها و مدیریت تنظیمات آن‌ها، ابتدا به بخش PBX > Extensions بروید. سپس می‌توانید داخلی‌های جدید اضافه کنید یا تنظیمات موجود را تغییر دهید.

نمونه تنظیمات برای یک داخلی جدید:

[100]
type=friend
host=dynamic
secret=secretpassword
context=default

این تنظیمات را می‌توانید در فایل extensions.conf در مسیر زیر قرار دهید:

/etc/asterisk/extensions.conf

3.2 تنظیمات SIP Trunks

برای پیکربندی SIP Trunks، فایل‌های sip.conf و extensions.conf را در مسیر زیر ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/sip.conf
nano /etc/asterisk/extensions.conf

3.3 پیکربندی IVR

برای پیکربندی IVR و تنظیم منوهای صوتی، به مسیر PBX > IVR بروید و مراحل لازم را طی کنید. می‌توانید پیام‌های صوتی را اضافه کنید و تنظیمات مربوط به مسیریابی تماس‌ها را انجام دهید.

---

جمع‌بندی

در این بخش، منوها و ابزارهای مدیریتی Issabel معرفی شدند که به مدیران سیستم این امکان را می‌دهند تا تنظیمات مختلف سیستم PBX خود را به‌صورت کاربرپسند و دقیق مدیریت کنند. از مدیریت داخلی‌ها و SIP Trunks تا پیکربندی IVR و گزارش‌گیری، همه ابزارهای لازم برای تنظیم و بهینه‌سازی سیستم در دسترس قرار دارند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه دسترسی به بخش‌های مختلف مانند Extensions، Trunks، Reports و Call Center” subtitle=”توضیحات کامل”]در این بخش به بررسی نحوه دسترسی به بخش‌های مختلف Issabel خواهیم پرداخت. این بخش‌ها برای مدیریت و پیکربندی ویژگی‌های مختلف سیستم PBX طراحی شده‌اند و از طریق رابط کاربری گرافیکی قابل دسترسی هستند. همچنین، برخی تنظیمات و کدهای مربوط به این بخش‌ها نیز آورده می‌شود.

---

1. دسترسی به بخش Extensions

برای مدیریت و پیکربندی داخلی‌ها (Extensions) در Issabel، ابتدا باید وارد رابط کاربری وب‌سایت Issabel شوید و سپس به بخش PBX > Extensions بروید.

گام‌های دسترسی:

1. از منوی سمت چپ، گزینه PBX را انتخاب کنید.
2. در زیر منوی PBX، گزینه Extensions را انتخاب کنید.
3. در این بخش می‌توانید داخلی‌های جدید اضافه کنید، آن‌ها را ویرایش کرده و مدیریت کنید.

دستورالعمل برای ایجاد یک داخلی جدید در خط فرمان:

برای ایجاد داخلی جدید به‌صورت دستی، می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

nano /etc/asterisk/extensions.conf

در این فایل می‌توانید تنظیمات داخلی‌ها را به صورت زیر وارد کنید:

[100]
type=friend
host=dynamic
secret=secretpassword
context=default

---

2. دسترسی به بخش Trunks

برای پیکربندی و مدیریت SIP Trunks، باید وارد بخش PBX > Trunks شوید.

گام‌های دسترسی:

1. از منوی سمت چپ، گزینه PBX را انتخاب کنید.
2. سپس به Trunks بروید.
3. در این بخش می‌توانید SIP Trunks جدید اضافه کرده و یا تنظیمات آن‌ها را ویرایش کنید.

دستورالعمل برای پیکربندی SIP Trunk:

برای پیکربندی SIP Trunk به‌صورت دستی، فایل sip.conf را در مسیر زیر ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/sip.conf

نمونه تنظیمات برای یک SIP Trunk جدید:

[MyTrunk]
type=peer
host=example.com
username=myusername
secret=mypassword
context=from-trunk

---

3. دسترسی به بخش Reports

برای مشاهده گزارش‌ها و آمار سیستم، به بخش Reports در Issabel بروید. این بخش به شما کمک می‌کند تا گزارش‌های تماس‌ها، استفاده از منابع و وضعیت سیستم را مشاهده کنید.

گام‌های دسترسی:

1. از منوی اصلی، گزینه Reports را انتخاب کنید.
2. در این بخش، می‌توانید گزارش‌های مختلف از جمله Call Reports، Queue Reports و System Reports را مشاهده کنید.

دستورالعمل برای مشاهده گزارش تماس‌ها:

در این بخش می‌توانید با استفاده از رابط کاربری گرافیکی، گزارشی از تماس‌های ورودی و خروجی را مشاهده کنید. این گزارش‌ها شامل جزئیات زمان تماس، شماره تماس‌گیرنده و مدت زمان تماس‌ها است.

---

4. دسترسی به بخش Call Center

برای مدیریت سیستم تماس مرکز تماس (Call Center)، باید وارد بخش PBX > Call Center شوید. در این بخش، می‌توانید صف‌های تماس، گروه‌ها، و تنظیمات مربوط به ارتباطات را مدیریت کنید.

گام‌های دسترسی:

1. از منوی سمت چپ، گزینه PBX را انتخاب کنید.
2. سپس به Call Center بروید.
3. در این بخش می‌توانید صف‌های تماس (Queues)، گروه‌های تماس (Call Groups) و تنظیمات مربوط به عملکرد مرکز تماس را پیکربندی کنید.

دستورالعمل برای پیکربندی صف تماس‌ها (Queue):

برای پیکربندی صف تماس‌ها به‌صورت دستی، فایل queues.conf را ویرایش کنید:

nano /etc/asterisk/queues.conf

نمونه تنظیمات برای یک صف تماس جدید:

[SupportQueue]
musicclass=default
strategy=leastrecent
timeout=15
retry=5

---

جمع‌بندی

در این بخش به بررسی نحوه دسترسی به بخش‌های مختلف مانند Extensions، Trunks، Reports و Call Center پرداخته شد. این بخش‌ها از مهم‌ترین ابزارهای مدیریتی Issabel هستند و به مدیران سیستم این امکان را می‌دهند که بتوانند به‌راحتی تنظیمات مختلف سیستم را مدیریت کرده و گزارش‌های مورد نیاز خود را مشاهده کنند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 6. پیکربندی اتصال به شبکه”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات اولیه اتصال به شبکه داخلی یا اینترنت” subtitle=”توضیحات کامل”]برای پیکربندی اتصال به شبکه داخلی یا اینترنت در سیستم‌هایی مانند Issabel، باید چند مرحله را طی کنید تا اتصال به شبکه به درستی انجام شود. این تنظیمات شامل تعیین آدرس IP ثابت، پیکربندی DNS، و تنظیمات Gateway هستند که در زیر مراحل آن را توضیح خواهیم داد.

---

1. تنظیم آدرس IP ثابت

برای تنظیم آدرس IP ثابت در سیستم‌های مبتنی بر لینوکس، باید فایل تنظیمات شبکه را ویرایش کنید. در سیستم‌هایی مانند CentOS 7 یا 8، از ابزار nmcli یا فایل‌های پیکربندی برای تنظیم IP استفاده می‌شود.

گام‌های دسترسی:

1. وارد سیستم شوید.
2. فایل تنظیمات شبکه را ویرایش کنید: مسیر فایل: /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0

دستورالعمل برای پیکربندی IP ثابت:

برای پیکربندی IP ثابت به‌صورت دستی، فایل مربوط به رابط شبکه را به شکل زیر ویرایش کنید:

nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0

در این فایل تنظیمات زیر را اضافه یا تغییر دهید:

DEVICE=eth0
BOOTPROTO=static
ONBOOT=yes
IPADDR=192.168.1.100
NETMASK=255.255.255.0
GATEWAY=192.168.1.1
DNS1=8.8.8.8
DNS2=8.8.4.4

در اینجا:

• IPADDR آدرس IP ثابت شما است.
• NETMASK به‌طور معمول 255.255.255.0 خواهد بود.
• GATEWAY آدرس دروازه شبکه است.
• DNS1 و DNS2 آدرس سرورهای DNS برای نام‌گذاری دامنه‌ها هستند.

بعد از اعمال تغییرات، رابط شبکه را دوباره راه‌اندازی کنید:

systemctl restart network

---

2. پیکربندی DNS

برای تنظیم DNS در سیستم، به فایل /etc/resolv.conf مراجعه کنید که اطلاعات مربوط به سرورهای DNS را ذخیره می‌کند.

گام‌های دسترسی:

1. فایل /etc/resolv.conf را ویرایش کنید:

nano /etc/resolv.conf

2. در این فایل، آدرس‌های DNS را اضافه کنید:

nameserver 8.8.8.8
nameserver 8.8.4.4

این آدرس‌ها مربوط به سرورهای DNS عمومی گوگل هستند. می‌توانید از هر سرور DNS دیگری که در اختیار دارید، استفاده کنید.

---

3. تنظیم Gateway

در صورتی که می‌خواهید اتصال به اینترنت از طریق یک Gateway صورت گیرد، باید تنظیمات مربوط به Gateway را در فایل تنظیمات شبکه انجام دهید. این کار معمولاً به‌طور خودکار از طریق فایل /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0 انجام می‌شود، اما اگر نیاز به تنظیمات دستی دارید، باید به این شکل عمل کنید:

گام‌های دسترسی:

1. فایل تنظیمات ifcfg-eth0 را ویرایش کنید:

nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0

2. خط مربوط به GATEWAY را اضافه یا اصلاح کنید:

GATEWAY=192.168.1.1

سپس شبکه را دوباره راه‌اندازی کنید:

systemctl restart network

---

جمع‌بندی

در این بخش نحوه پیکربندی اتصال به شبکه داخلی یا اینترنت از طریق تنظیم آدرس IP ثابت، DNS، و Gateway شرح داده شد. این تنظیمات به شما کمک می‌کنند تا سیستم خود را به شبکه داخلی یا اینترنت متصل کنید و ارتباطات شبکه‌ای به‌درستی برقرار شوند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی مشکلات اتصال شبکه و عیب‌یابی (Ping، Traceroute)” subtitle=”توضیحات کامل”]در فرآیند عیب‌یابی مشکلات اتصال شبکه، ابزارهای مختلفی مانند ping و traceroute به کمک می‌آیند. این ابزارها به شما کمک می‌کنند تا مشکلات شبکه را شناسایی و مسیر اتصال به مقصد را بررسی کنید. در ادامه، به توضیح نحوه استفاده از این ابزارها و بررسی مشکلات مربوط به اتصال شبکه می‌پردازیم.

---

1. استفاده از دستور Ping

دستور ping یکی از ساده‌ترین و مؤثرترین ابزارهای عیب‌یابی در شبکه است که برای بررسی وضعیت دسترسی به یک دستگاه یا سرور در شبکه استفاده می‌شود. این دستور با ارسال بسته‌های ICMP به مقصد مشخص، بررسی می‌کند که آیا مقصد در دسترس است یا خیر.

گام‌های استفاده:

برای استفاده از دستور ping، تنها کافیست آدرس IP مقصد را وارد کنید:

ping 192.168.1.1

در اینجا، 192.168.1.1 آدرس IP مقصد است. این دستور بسته‌های ICMP را به مقصد ارسال کرده و مدت زمان پاسخ را نشان می‌دهد.

تحلیل خروجی:

• اگر مقصد در دسترس باشد، پاسخ‌های Reply from نمایش داده می‌شوند که نشان‌دهنده موفقیت آمیز بودن اتصال است.
• اگر مقصد در دسترس نباشد، پیام‌هایی مانند Destination Host Unreachable یا Request Timed Out نشان داده می‌شود.

مثال:

ping 8.8.8.8

در اینجا، شما به سرور DNS گوگل که آدرس آن 8.8.8.8 است، پینگ ارسال می‌کنید تا بررسی کنید آیا اتصال اینترنتی به درستی برقرار است یا خیر.

---

2. استفاده از دستور Traceroute

ابزار traceroute برای پیگیری مسیر یک بسته از مبدا تا مقصد در شبکه استفاده می‌شود. این ابزار مسیر عبور بسته‌ها از روترها و سرورهای میانه را به‌صورت گام به گام نمایش می‌دهد و زمان تأخیر در هر گام را نشان می‌دهد.

گام‌های استفاده:

برای استفاده از دستور traceroute به مقصد خاص، دستور زیر را وارد کنید:

traceroute 8.8.8.8

در اینجا، 8.8.8.8 آدرس IP مقصد است. این دستور مسیر بسته‌های ارسالی را از مبدا تا مقصد با نمایش گام‌های مختلف و زمان تأخیر در هر گام نشان می‌دهد.

تحلیل خروجی:

• هر خط از خروجی مربوط به یک روتر یا گام از مسیر است.
• در هر گام، زمان تأخیر برای رسیدن بسته به مقصد از هر روتر را مشاهده خواهید کرد.
• اگر در هر گامی زمان زیادی مشاهده شود یا به‌طور کلی مسیر به‌طور کامل قطع شود، ممکن است مشکل در شبکه یا در روتر مربوطه وجود داشته باشد.

مثال:

traceroute google.com

در اینجا، شما مسیر بسته‌ها را به سمت سایت گوگل بررسی می‌کنید تا ببینید کدام بخش از شبکه ممکن است دچار مشکل شده باشد.

---

3. رفع مشکلات اتصال

با استفاده از ping و traceroute، می‌توانید مشکلات مختلفی را در شبکه شناسایی کنید. در اینجا چند مشکل رایج و نحوه رفع آن‌ها آمده است:

مشکلات رایج:

• مشکل در DNS: اگر در هنگام استفاده از ping با پیام “Name or service not known” مواجه شدید، احتمالاً مشکل مربوط به تنظیمات DNS است.
  • برای رفع این مشکل، اطمینان حاصل کنید که سرور DNS به‌درستی پیکربندی شده است (فایل /etc/resolv.conf را بررسی کنید).
• مشکل در اتصال به روتر یا Gateway: اگر ping به Gateway یا آدرس‌های داخلی کار نمی‌کند، ممکن است کابل شبکه قطع باشد یا تنظیمات آدرس IP اشتباه باشد.
  • در این صورت، اتصال فیزیکی و تنظیمات شبکه را بررسی کنید.
• مشکل در مسیریابی (Routing): اگر traceroute مسیر را قطع کند یا زمان تأخیر زیادی را در مسیر نشان دهد، ممکن است مشکل در تنظیمات مسیریابی یا در سرورهای میانه باشد.
  • برای رفع این مشکل، تنظیمات روترها را بررسی کرده و مطمئن شوید که مسیرهای لازم به‌درستی پیکربندی شده‌اند.

---

جمع‌بندی

ابزارهای ping و traceroute ابزارهای مفیدی برای عیب‌یابی مشکلات اتصال شبکه هستند. ping به شما امکان می‌دهد تا بررسی کنید که آیا دستگاه مورد نظر در دسترس است یا خیر، و traceroute به شما مسیر عبور بسته‌ها و زمان تأخیر در هر گام را نشان می‌دهد. با استفاده از این ابزارها می‌توانید مشکلات متداول شبکه را شناسایی و برطرف کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از DHCP یا Static IP در پیکربندی شبکه” subtitle=”توضیحات کامل”]در پیکربندی شبکه، دو روش اصلی برای تخصیص آدرس IP به دستگاه‌ها وجود دارد: DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) و Static IP. هر کدام از این روش‌ها مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارند و انتخاب بین آن‌ها بستگی به نیازهای شبکه دارد. در این بخش، به تفاوت‌های بین این دو روش، نحوه پیکربندی و موارد استفاده‌ی هر یک پرداخته خواهد شد.

---

1. DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol)

DHCP یک پروتکل شبکه است که به‌طور خودکار آدرس‌های IP را به دستگاه‌ها اختصاص می‌دهد. این پروتکل به مدیر شبکه این امکان را می‌دهد که بدون نیاز به تنظیم دستی آدرس‌های IP، دستگاه‌ها را به شبکه متصل کند. این روش برای شبکه‌های بزرگ که نیاز به مدیریت تعداد زیادی دستگاه دارند بسیار مفید است.

مزایای استفاده از DHCP:

• مدیریت ساده: آدرس‌های IP به‌صورت خودکار تخصیص می‌یابند و نیازی به پیکربندی دستی برای هر دستگاه وجود ندارد.
• کاهش خطاهای انسانی: تخصیص خودکار IP‌ها از اشتباهات احتمالی در پیکربندی جلوگیری می‌کند.
• مناسب برای شبکه‌های بزرگ: در شبکه‌های بزرگ که تعداد زیادی دستگاه به شبکه متصل می‌شوند، استفاده از DHCP باعث سهولت در مدیریت می‌شود.

گام‌های تنظیم DHCP:

1. برای پیکربندی DHCP در سیستم، ابتدا فایل تنظیمات شبکه را باز کنید:

   sudo nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0
   

2. مقادیر زیر را برای پیکربندی DHCP وارد کنید:

   DEVICE=eth0
   BOOTPROTO=dhcp      # استفاده از DHCP
   ONBOOT=yes          # فعال بودن رابط در هنگام بوت
   

3. پس از ذخیره کردن تغییرات، رابط شبکه را مجدداً راه‌اندازی کنید:

   sudo systemctl restart network
   

تحلیل پیکربندی:

• BOOTPROTO=dhcp: این تنظیم به سیستم می‌گوید که آدرس IP خود را از سرور DHCP دریافت کند.
• ONBOOT=yes: این تنظیم باعث می‌شود که رابط شبکه در هنگام بوت سیستم فعال شود.

---

2. Static IP (آدرس IP ثابت)

Static IP به معنای تخصیص دستی یک آدرس IP خاص به دستگاه است. در این روش، آدرس IP به‌طور ثابت به دستگاه اختصاص می‌یابد و تغییر نخواهد کرد مگر اینکه توسط مدیر شبکه تغییر داده شود. این روش معمولاً برای سرورها یا دستگاه‌هایی که به اتصال ثابت نیاز دارند، مانند سرورهای VoIP، وب‌سرورها یا دستگاه‌های شبکه حساس، توصیه می‌شود.

مزایای استفاده از Static IP:

• ثبات و قابلیت پیش‌بینی: آدرس IP ثابت است و تغییر نخواهد کرد، که این ویژگی برای دستگاه‌هایی که نیاز به دسترسی ثابت دارند بسیار مناسب است.
• راحتی در پیکربندی سرورها: برای دستگاه‌های سروری که باید همیشه در دسترس باشند، استفاده از Static IP بسیار مفید است.
• مدیریت آسان‌تر: آدرس‌های IP ثابت برای شبکه‌های کوچک یا متوسط که نیازی به تغییرات زیاد ندارند، بسیار کارا است.

گام‌های تنظیم Static IP:

1. فایل تنظیمات شبکه را برای ویرایش باز کنید:

   sudo nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0
   

2. مقادیر زیر را برای پیکربندی IP ثابت وارد کنید:

   DEVICE=eth0
   BOOTPROTO=static     # استفاده از IP ثابت
   IPADDR=192.168.1.100 # آدرس IP ثابت
   NETMASK=255.255.255.0 # ماسک شبکه
   GATEWAY=192.168.1.1   # آدرس Gateway
   DNS1=8.8.8.8          # DNS اول
   DNS2=8.8.4.4          # DNS دوم
   ONBOOT=yes            # فعال بودن رابط در هنگام بوت
   

3. پس از ذخیره تغییرات، رابط شبکه را مجدداً راه‌اندازی کنید:

   sudo systemctl restart network
   

تحلیل پیکربندی:

• BOOTPROTO=static: این تنظیم باعث می‌شود که آدرس IP ثابت به دستگاه اختصاص یابد.
• IPADDR: آدرس IP ثابت که به دستگاه اختصاص داده می‌شود.
• NETMASK: ماسک شبکه برای تعیین محدوده آدرس‌های IP مجاز در شبکه.
• GATEWAY: آدرس روتر (Gateway) برای دسترسی به شبکه‌های خارجی.
• DNS1 و DNS2: آدرس سرورهای DNS برای ترجمه نام‌های دامنه به آدرس‌های IP.

---

3. مقایسه DHCP و Static IP

ویژگی	DHCP	Static IP
مدیریت	خودکار، نیازی به تنظیم دستی ندارد	دستی و نیاز به تنظیمات دقیق دارد
ثبات آدرس IP	آدرس IP تغییر می‌کند	آدرس IP ثابت و بدون تغییر
مناسب برای	شبکه‌های بزرگ و متغیر	دستگاه‌های سروری یا ثابت
سهولت پیکربندی	سریع و آسان	نیاز به پیکربندی دقیق دارد
خطرات	احتمال تغییر آدرس IP و مشکلات در شبکه	نیاز به مدیریت دقیق آدرس‌ها

---

جمع‌بندی

انتخاب بین DHCP و Static IP به نیازهای شبکه بستگی دارد. اگر نیاز به مدیریت راحت‌تر و خودکار آدرس‌های IP دارید، DHCP انتخاب مناسبی است. اما اگر به ثبات و قابلیت پیش‌بینی آدرس IP نیاز دارید (مثلاً برای سرورها)، Static IP مناسب‌تر خواهد بود. برای هر دو روش، مراحل پیکربندی به‌طور دقیق در سیستم‌عامل‌های مبتنی بر لینوکس از طریق ویرایش فایل‌های پیکربندی شبکه قابل انجام است.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 7. پیکربندی دسترسی‌های کاربران و امنیت”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد و مدیریت حساب‌های کاربری مختلف برای مدیریت سیستم” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌عامل‌های لینوکس، مدیریت حساب‌های کاربری برای اعطای دسترسی به منابع مختلف و اجرای عملیات مدیریتی بسیار مهم است. در این بخش، به نحوه ایجاد، حذف و مدیریت حساب‌های کاربری برای مدیریت سیستم در محیط لینوکس پرداخته خواهد شد.

---

1. ایجاد حساب کاربری جدید

برای ایجاد یک حساب کاربری جدید، از دستور useradd استفاده می‌شود. این دستور به شما امکان می‌دهد تا یک کاربر جدید ایجاد کرده و تنظیمات مربوط به آن را مشخص کنید.

گام‌های ایجاد حساب کاربری:

1. برای ایجاد یک حساب کاربری به نام username، دستور زیر را وارد کنید:

   sudo useradd username
   

2. برای تعیین رمز عبور برای حساب کاربری جدید، از دستور passwd استفاده کنید:

   sudo passwd username
   

   این دستور از شما درخواست می‌کند تا رمز عبور جدید را وارد کرده و آن را تایید کنید.

تنظیمات اضافی برای کاربر:

• Home Directory: به‌طور پیش‌فرض، زمانی که یک کاربر جدید ایجاد می‌شود، دایرکتوری خانه‌ای برای او در مسیر /home/username ساخته می‌شود.
• Shell: به‌طور پیش‌فرض، شل bash برای کاربر جدید انتخاب می‌شود. اگر بخواهید شل دیگری را انتخاب کنید، می‌توانید با استفاده از گزینه -s شل مورد نظر را تعیین کنید.مثال:

  sudo useradd -m -s /bin/zsh username
  

  در اینجا:

  • -m: دایرکتوری خانه برای کاربر ساخته می‌شود.
  • -s /bin/zsh: شل zsh به جای شل پیش‌فرض bash به کاربر اختصاص داده می‌شود.

---

2. اضافه کردن کاربر به گروه‌های مختلف

در لینوکس، گروه‌ها برای مدیریت دسترسی‌ها به منابع استفاده می‌شوند. هر کاربر می‌تواند به گروه‌های مختلف اضافه شود تا از دسترسی‌های خاص آن گروه بهره‌مند شود.

دستور اضافه کردن کاربر به گروه:

برای اضافه کردن یک کاربر به گروه، از دستور usermod به همراه گزینه -aG استفاده می‌کنیم:

sudo usermod -aG groupname username

مثال:

sudo usermod -aG sudo username

در اینجا، کاربر username به گروه sudo اضافه می‌شود، که به او دسترسی مدیریت (root) را می‌دهد.

---

3. حذف حساب کاربری

برای حذف یک حساب کاربری از سیستم، از دستور userdel استفاده می‌شود. این دستور به‌طور پیش‌فرض فقط کاربر را حذف می‌کند و دایرکتوری خانه و فایل‌های کاربر حذف نمی‌شوند.

دستور حذف کاربر:

1. برای حذف یک کاربر از سیستم:

   sudo userdel username
   

2. اگر بخواهید دایرکتوری خانه و فایل‌های کاربر را نیز حذف کنید، از گزینه -r استفاده کنید:

   sudo userdel -r username
   

---

4. تغییر اطلاعات کاربری

برای تغییر اطلاعات کاربری مانند نام کاربری، گروه پیش‌فرض یا شل، از دستور usermod استفاده می‌شود.

تغییر نام کاربری:

برای تغییر نام کاربری، از دستور usermod به شکل زیر استفاده کنید:

sudo usermod -l newusername oldusername

تغییر شل پیش‌فرض:

برای تغییر شل پیش‌فرض یک کاربر، از گزینه -s استفاده کنید:

sudo usermod -s /bin/bash username

تغییر گروه پیش‌فرض:

برای تغییر گروه پیش‌فرض یک کاربر، از گزینه -g استفاده کنید:

sudo usermod -g newgroup username

---

5. مشاهده اطلاعات حساب‌های کاربری

برای مشاهده اطلاعات مربوط به یک کاربر، از دستور id یا getent استفاده می‌شود.

مشاهده اطلاعات کاربر:

1. برای مشاهده شناسه کاربری و گروه‌های کاربری یک کاربر:

   id username
   

2. برای مشاهده تمام کاربران سیستم:

   getent passwd
   

---

6. محدود کردن دسترسی‌ها

برای محدود کردن دسترسی‌های کاربری، می‌توان از تنظیمات مختلفی مانند محدود کردن تعداد تلاش‌های ورود ناموفق، تنظیم محدودیت‌های زمانی برای ورود به سیستم و… استفاده کرد.

محدود کردن تعداد تلاش‌های ورود ناموفق:

برای محدود کردن تلاش‌های ناموفق ورود به سیستم، می‌توان از پیکربندی‌های PAM (Pluggable Authentication Modules) استفاده کرد.

1. پیکربندی PAM برای محدود کردن تلاش‌های ناموفق در فایل /etc/pam.d/system-auth انجام می‌شود.دستور زیر را برای ویرایش فایل تنظیمات استفاده کنید:

   sudo nano /etc/pam.d/system-auth
   

2. سپس خط زیر را به این فایل اضافه کنید تا تعداد تلاش‌های ناموفق محدود شود:

   auth required pam_tally2.so deny=3 onerr=fail unlock_time=600
   

   این تنظیمات، تعداد تلاش‌های ورود ناموفق را به 3 محدود می‌کند و بعد از 600 ثانیه (10 دقیقه) حساب کاربری را دوباره فعال می‌کند.

---

جمع‌بندی

مدیریت حساب‌های کاربری در سیستم‌های لینوکس یکی از بخش‌های اساسی برای کنترل دسترسی‌ها و منابع است. با استفاده از دستورات useradd، usermod و userdel می‌توان حساب‌های کاربری را ایجاد، ویرایش و حذف کرد. همچنین، با اضافه کردن کاربران به گروه‌های مختلف، می‌توان دسترسی‌های آن‌ها را به منابع مختلف تنظیم کرد. برای امنیت بیشتر، می‌توان محدودیت‌هایی برای تلاش‌های ناموفق ورود به سیستم اعمال کرد تا از دسترسی غیرمجاز جلوگیری شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”تنظیمات دسترسی برای کاربران مختلف با استفاده از سطوح دسترسی” subtitle=”توضیحات کامل”]در سیستم‌های لینوکس، دسترسی به فایل‌ها و دایرکتوری‌ها با استفاده از سطوح دسترسی کنترل می‌شود. این سطوح دسترسی مشخص می‌کنند که چه کسی قادر به خواندن، نوشتن یا اجرای یک فایل است. در این بخش، نحوه تنظیم و مدیریت سطوح دسترسی برای کاربران مختلف به صورت جزئی توضیح داده می‌شود.

---

1. مدیریت سطوح دسترسی فایل‌ها و دایرکتوری‌ها

در لینوکس، هر فایل یا دایرکتوری دارای سه نوع دسترسی اصلی است:

• خواندن (Read – r): اجازه دسترسی به محتوای فایل یا فهرست محتویات یک دایرکتوری.
• نوشتن (Write – w): اجازه تغییر یا اصلاح محتویات فایل یا افزودن و حذف فایل‌ها در یک دایرکتوری.
• اجرا (Execute – x): اجازه اجرای فایل به عنوان یک برنامه یا اسکریپت.

همچنین، دسترسی‌ها به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

• مالک فایل (Owner): فردی که فایل را ایجاد کرده است.
• گروه (Group): گروهی از کاربران که به فایل دسترسی دارند.
• دیگران (Others): سایر کاربران که در هیچ‌کدام از دسته‌های بالا قرار ندارند.

دستورات برای مشاهده دسترسی‌ها:

برای مشاهده دسترسی‌های یک فایل یا دایرکتوری، از دستور ls -l استفاده می‌شود:

ls -l filename

خروجی این دستور به شکل زیر خواهد بود:

-rwxr-xr-x 1 owner group 1234 Jan 1 12:00 filename

در اینجا:

• -rwxr-xr-x: دسترسی‌ها را نشان می‌دهد.
  • r: خواندن
  • w: نوشتن
  • x: اجرا
  • در اینجا، مالک فایل می‌تواند بخواند، بنویسد و اجرا کند. گروه و دیگران می‌توانند فقط فایل را بخوانند و اجرا کنند.

---

2. تغییر سطوح دسترسی با استفاده از دستور chmod

دستور chmod برای تغییر سطوح دسترسی فایل‌ها و دایرکتوری‌ها استفاده می‌شود.

دستور کلی برای chmod:

chmod [options] mode file

نحوه نوشتن سطوح دسترسی:

سطوح دسترسی می‌توانند به صورت نمادین یا عددی تنظیم شوند.

• نمادین: استفاده از r, w, x و علامت‌های +, -, = برای افزودن، حذف یا تنظیم دسترسی‌ها.
  • مثال:

    chmod u+x filename
    

    این دستور دسترسی اجرای فایل را به مالک (user) می‌دهد.

    chmod g-w filename
    

    این دستور دسترسی نوشتن را از گروه (group) حذف می‌کند.

    chmod o=r filename
    

    این دستور دسترسی‌ها را برای دیگران (others) فقط به خواندن تغییر می‌دهد.

• عدد: در روش عددی، به هر سطح دسترسی عددی اختصاص داده می‌شود:
  • خواندن (r): 4
  • نوشتن (w): 2
  • اجرا (x): 1

  با این روش، شما مجموع دسترسی‌ها را به صورت عددی تنظیم می‌کنید. به عنوان مثال:

  • 7 (4+2+1) برای دسترسی کامل (خواندن، نوشتن، اجرا)
  • 5 (4+1) برای خواندن و اجرا
  • 6 (4+2) برای خواندن و نوشتن

  دستور استفاده از روش عددی:

  chmod 755 filename
  

  در اینجا:

  • 7: مالک فایل به تمام دسترسی‌ها (خواندن، نوشتن و اجرا) دسترسی دارد.
  • 5: گروه فقط دسترسی خواندن و اجرا دارد.
  • 5: دیگران نیز فقط دسترسی خواندن و اجرا دارند.

---

3. تغییر مالک و گروه با استفاده از دستور chown

دستور chown برای تغییر مالک و گروه یک فایل یا دایرکتوری استفاده می‌شود.

دستور کلی برای chown:

chown [options] owner:group file

مثال‌ها:

• تغییر مالک فایل:

  sudo chown newowner filename
  

• تغییر گروه فایل:

  sudo chown :newgroup filename
  

• تغییر مالک و گروه همزمان:

  sudo chown newowner:newgroup filename
  

---

4. اعطای دسترسی به گروه‌ها با استفاده از دستور chmod

برای اینکه گروه‌ها بتوانند به یک فایل یا دایرکتوری دسترسی پیدا کنند، ابتدا باید دسترسی‌های مورد نظر را به آن گروه اختصاص دهید.

مثال‌ها:

• برای اعطای دسترسی خواندن، نوشتن و اجرای فایل به گروه:

  sudo chmod g+rwx filename
  

• برای حذف دسترسی نوشتن از گروه:

  sudo chmod g-w filename
  

---

5. پیکربندی دسترسی‌ها با استفاده از umask

دستور umask برای تعیین پیش‌فرض سطوح دسترسی برای فایل‌های جدید ایجاد شده استفاده می‌شود. به‌طور پیش‌فرض، فایل‌ها با دسترسی 666 (خواندن و نوشتن برای مالک، گروه و دیگران) و دایرکتوری‌ها با دسترسی 777 ایجاد می‌شوند. با استفاده از umask می‌توانید این پیش‌فرض‌ها را تغییر دهید.

تنظیم umask:

برای تغییر پیش‌فرض دسترسی‌ها، از دستور umask به صورت زیر استفاده کنید:

umask 027

در اینجا:

• 0 برای مالک که هیچ محدودیتی ندارد.
• 2 برای گروه که دسترسی نوشتن ندارد.
• 7 برای دیگران که هیچ دسترسی ندارند.

---

6. مدیریت دسترسی‌ها با استفاده از ACL (Access Control Lists)

Access Control Lists (ACLs) به شما این امکان را می‌دهند که دسترسی‌های بیشتری به کاربران و گروه‌ها اختصاص دهید.

فعال‌سازی ACL:

برای فعال‌سازی ACL، ابتدا باید پکیج acl را نصب کنید:

sudo apt-get install acl   # برای سیستم‌های مبتنی بر Debian/Ubuntu
sudo yum install acl       # برای سیستم‌های مبتنی بر Red Hat/CentOS

استفاده از ACL برای دادن دسترسی‌های خاص:

برای افزودن دسترسی به یک فایل یا دایرکتوری با استفاده از ACL، دستور زیر را وارد کنید:

setfacl -m u:username:rwx filename

در اینجا، این دستور دسترسی خواندن، نوشتن و اجرای فایل را به کاربر username می‌دهد.

---

جمع‌بندی

مدیریت دسترسی به فایل‌ها و دایرکتوری‌ها یکی از مهم‌ترین جنبه‌های امنیت سیستم‌های لینوکس است. با استفاده از دستورات chmod، chown، umask و setfacl می‌توانید سطوح دسترسی مختلفی برای کاربران، گروه‌ها و دیگران تنظیم کنید. این دستورات امکان تغییر دسترسی‌های فایل‌ها و دایرکتوری‌ها را به‌صورت بسیار دقیق و کاربردی فراهم می‌کنند و به شما کمک می‌کنند تا کنترل کاملی بر منابع سیستم داشته باشید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”پیکربندی امنیتی اولیه مانند تنظیمات فایروال و دسترسی به منابع سیستم” subtitle=”توضیحات کامل”]پیکربندی امنیتی سیستم‌ها یکی از مهم‌ترین اقداماتی است که باید در مراحل اولیه پس از نصب انجام شود. این پیکربندی‌ها شامل تنظیمات فایروال، محدود کردن دسترسی به منابع سیستم، و ایجاد یک لایه حفاظتی در برابر تهدیدات مختلف می‌باشد. در این بخش، نحوه تنظیمات فایروال و پیکربندی دسترسی به منابع سیستم به‌طور کامل توضیح داده می‌شود.

---

1. تنظیمات فایروال (Firewall Configuration)

فایروال یک لایه امنیتی است که ترافیک ورودی و خروجی شبکه را مدیریت کرده و از حملات احتمالی جلوگیری می‌کند. در سیستم‌های لینوکس، معمولاً از firewalld یا iptables برای پیکربندی فایروال استفاده می‌شود.

1.1. استفاده از firewalld برای پیکربندی فایروال

firewalld یک ابزار مدیریتی برای تنظیم فایروال است که به‌طور پیش‌فرض در بسیاری از توزیع‌های لینوکس موجود است. برای تنظیم فایروال، از دستورات زیر استفاده می‌کنیم.

شروع و فعال‌سازی firewalld:

ابتدا مطمئن شوید که firewalld نصب و فعال است:

sudo systemctl start firewalld       # راه‌اندازی فایروال
sudo systemctl enable firewalld      # فعال کردن فایروال در هنگام بوت سیستم

بررسی وضعیت firewalld:

برای مشاهده وضعیت فایروال می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo firewall-cmd --state

باز کردن پورت‌های مورد نیاز:

برای استفاده از سرویس‌های خاص مانند SIP، HTTP، HTTPS و SSH، لازم است پورت‌های مربوطه در فایروال باز شوند.

• باز کردن پورت 22 برای SSH:

  sudo firewall-cmd --permanent --add-port=22/tcp
  

• باز کردن پورت 80 برای HTTP:

  sudo firewall-cmd --permanent --add-port=80/tcp
  

• باز کردن پورت 443 برای HTTPS:

  sudo firewall-cmd --permanent --add-port=443/tcp
  

• باز کردن پورت 5060 برای SIP:

  sudo firewall-cmd --permanent --add-port=5060/udp
  

پس از اضافه کردن پورت‌ها، تغییرات را با دستور زیر اعمال کنید:

sudo firewall-cmd --reload

مشاهده پورت‌های باز:

برای مشاهده پورت‌های باز در فایروال:

sudo firewall-cmd --list-all

1.2. استفاده از iptables برای پیکربندی فایروال

اگر از iptables استفاده می‌کنید، می‌توانید تنظیمات فایروال را با استفاده از دستورات زیر انجام دهید.

• اجازه دسترسی به پورت SSH (پورت 22):

  sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j ACCEPT
  

• اجازه دسترسی به پورت HTTP (پورت 80):

  sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 80 -j ACCEPT
  

• اجازه دسترسی به پورت HTTPS (پورت 443):

  sudo iptables -A INPUT -p tcp --dport 443 -j ACCEPT
  

• اجازه دسترسی به پورت SIP (پورت 5060):

  sudo iptables -A INPUT -p udp --dport 5060 -j ACCEPT
  

ذخیره تغییرات:

پس از اعمال تغییرات، برای ذخیره آن‌ها از دستور زیر استفاده کنید:

sudo service iptables save

---

2. تنظیمات دسترسی به منابع سیستم

برای افزایش امنیت سیستم و جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به منابع سیستم، می‌توانید دسترسی‌ها را محدود کنید. این کار به‌ویژه در مواردی که چندین کاربر یا سرویس به سیستم دسترسی دارند، اهمیت زیادی دارد.

2.1. مدیریت دسترسی کاربران با استفاده از sudo

برای اعطای دسترسی‌های مدیریتی به کاربران خاص، از sudo استفاده می‌شود. ابتدا باید اطمینان حاصل کنید که کاربرانی که نیاز به دسترسی مدیریتی دارند، در گروه sudo قرار دارند.

افزودن کاربر به گروه sudo:

sudo usermod -aG sudo username

2.2. محدود کردن دسترسی به دایرکتوری‌ها با استفاده از ACL

برای دسترسی به فایل‌ها و دایرکتوری‌ها می‌توانید از Access Control Lists (ACL) استفاده کنید تا دسترسی‌ها را به‌طور دقیق‌تر تنظیم کنید.

افزودن دسترسی خاص به یک کاربر:

برای افزودن دسترسی خواندن، نوشتن و اجرای یک فایل برای کاربر خاص از دستور setfacl استفاده کنید:

setfacl -m u:username:rwx /path/to/file

مشاهده ACLهای اعمال‌شده:

برای مشاهده ACLهای یک فایل یا دایرکتوری از دستور زیر استفاده کنید:

getfacl /path/to/file

2.3. محدود کردن دسترسی به SSH

برای افزایش امنیت سرویس SSH، می‌توانید تنظیمات زیر را در فایل پیکربندی /etc/ssh/sshd_config اعمال کنید.

غیرفعال کردن ورود root از طریق SSH:

در فایل /etc/ssh/sshd_config، دستور زیر را اضافه کنید:

PermitRootLogin no

تغییر پورت پیش‌فرض SSH:

به منظور افزایش امنیت، می‌توانید پورت پیش‌فرض SSH را تغییر دهید. برای این کار، دستور زیر را در فایل پیکربندی sshd_config وارد کنید:

Port 2222

بعد از اعمال تغییرات، سرویس SSH را مجدداً راه‌اندازی کنید:

sudo systemctl restart sshd

---

3. استفاده از SELinux برای مدیریت دسترسی‌ها

SELinux (Security-Enhanced Linux) یک سیاست امنیتی است که به‌طور پیش‌فرض در بسیاری از توزیع‌های لینوکس فعال است. با استفاده از SELinux، می‌توانید دسترسی‌ها و مجوزهای سیستم را به‌طور دقیق‌تری مدیریت کنید.

وضعیت SELinux:

برای بررسی وضعیت SELinux از دستور زیر استفاده کنید:

getenforce

برای تغییر وضعیت SELinux:

sudo setenforce 0   # غیرفعال کردن SELinux
sudo setenforce 1   # فعال کردن SELinux

3.1. پیکربندی SELinux برای برنامه‌ها

برای پیکربندی SELinux برای یک برنامه خاص، می‌توانید از دستور semanage استفاده کنید:

semanage port -a -t http_port_t -p tcp 8080

---

جمع‌بندی

پیکربندی فایروال و دسترسی به منابع سیستم از مهم‌ترین اقدامات برای حفظ امنیت در سیستم‌های لینوکس هستند. با استفاده از ابزارهای فایروال مانند firewalld یا iptables، می‌توانید ترافیک شبکه را کنترل کنید و پورت‌های ضروری را باز کنید. همچنین، با استفاده از ابزارهایی مانند sudo، ACL و SELinux می‌توانید دسترسی‌ها و مجوزهای مختلف را برای کاربران و سرویس‌ها مدیریت کنید. این اقدامات به شما کمک می‌کنند تا از سیستم خود در برابر تهدیدات مختلف محافظت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”فعال‌سازی و پیکربندی SSH برای دسترسی از راه دور (در صورت نیاز)” subtitle=”توضیحات کامل”]SSH (Secure Shell) یک پروتکل شبکه‌ای است که برای اتصال امن به سیستم‌های راه دور استفاده می‌شود. این پروتکل برای مدیریت سرورها و سیستم‌های لینوکسی از راه دور بسیار مفید است. در این بخش نحوه فعال‌سازی و پیکربندی SSH برای دسترسی از راه دور به‌صورت امن توضیح داده می‌شود.

---

1. نصب و فعال‌سازی SSH

در ابتدا، برای فعال‌سازی SSH، باید اطمینان حاصل کنید که سرویس SSH بر روی سیستم نصب و در حال اجرا است.

1.1. نصب SSH در صورت نیاز

در بسیاری از توزیع‌های لینوکس، سرویس SSH به‌طور پیش‌فرض نصب است، اما در صورت نیاز، می‌توانید آن را با دستور زیر نصب کنید:

sudo yum install openssh-server     # در CentOS/Red Hat
sudo apt-get install openssh-server # در Ubuntu/Debian

1.2. فعال‌سازی و شروع سرویس SSH

برای اطمینان از فعال بودن سرویس SSH و راه‌اندازی آن در هنگام بوت سیستم، از دستورات زیر استفاده کنید:

sudo systemctl start sshd          # راه‌اندازی SSH
sudo systemctl enable sshd         # فعال‌سازی SSH در هنگام بوت

1.3. بررسی وضعیت سرویس SSH

برای بررسی وضعیت سرویس SSH، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo systemctl status sshd         # نمایش وضعیت SSH

---

2. پیکربندی SSH

برای ایمن‌سازی دسترسی SSH و محدود کردن دسترسی‌ها، تنظیمات مختلفی در فایل پیکربندی sshd_config وجود دارد.

2.1. ویرایش فایل پیکربندی SSH

فایل پیکربندی SSH در مسیر /etc/ssh/sshd_config قرار دارد. برای ویرایش آن، از ویرایشگر متنی nano یا vim استفاده کنید:

sudo nano /etc/ssh/sshd_config

در این فایل، تنظیمات مختلفی وجود دارد که می‌توان آن‌ها را برای افزایش امنیت پیکربندی کرد.

تغییر پورت پیش‌فرض SSH:

پورت پیش‌فرض برای SSH پورت 22 است. برای افزایش امنیت، می‌توانید پورت دیگری را برای SSH انتخاب کنید.

Port 2222

غیرفعال کردن ورود به سیستم با کاربر root:

برای جلوگیری از دسترسی به سیستم از طریق کاربر root، باید گزینه PermitRootLogin را به no تغییر دهید.

PermitRootLogin no

استفاده از احراز هویت با کلید عمومی (Public Key Authentication):

برای امنیت بیشتر، می‌توانید از احراز هویت با کلید عمومی به‌جای پسورد استفاده کنید. این کار را با فعال‌سازی گزینه PasswordAuthentication به no انجام دهید.

PasswordAuthentication no

محدود کردن دسترسی به کاربران خاص:

اگر می‌خواهید تنها کاربران خاصی بتوانند به سیستم از طریق SSH دسترسی پیدا کنند، می‌توانید گزینه AllowUsers را اضافه کنید:

AllowUsers user1 user2

پس از اعمال تغییرات، فایل را ذخیره کرده و ویرایشگر را ببندید.

2.2. ریستارت سرویس SSH

برای اعمال تغییرات در پیکربندی، باید سرویس SSH را ریستارت کنید:

sudo systemctl restart sshd

---

3. اتصال از راه دور به سرور با استفاده از SSH

برای اتصال به سرور از راه دور، از دستور ssh استفاده می‌شود. اتصال به سرور از طریق SSH به این صورت خواهد بود:

ssh username@server_ip_address -p 2222

در این دستور:

• username: نام کاربری که دسترسی به آن دارید.
• server_ip_address: آدرس IP سرور.
• -p 2222: پورت SSH که در تنظیمات قبلی تغییر داده‌اید (در صورت استفاده از پورت غیر پیش‌فرض).

---

جمع‌بندی

با استفاده از سرویس SSH، می‌توان به‌طور امن از راه دور به سرورها و سیستم‌های لینوکسی دسترسی پیدا کرد. با نصب و فعال‌سازی SSH و سپس پیکربندی مناسب آن از طریق ویرایش فایل sshd_config، می‌توان امنیت سیستم را بهبود بخشید. تنظیمات مانند تغییر پورت پیش‌فرض، غیرفعال کردن ورود با کاربر root، و استفاده از کلید عمومی برای احراز هویت، به شما کمک می‌کنند تا از سیستم خود در برابر حملات احتمالی محافظت کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 8. آماده‌سازی برای نصب افزونه‌ها و ماژول‌های اضافی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب و پیکربندی ماژول‌های پیش‌فرض Issabel (مانند Call Center، Voicemail، IVR)” subtitle=”توضیحات کامل”]یکی از ویژگی‌های مهم Issabel، امکان استفاده از ماژول‌های مختلف برای مدیریت تماس‌ها و ارتباطات صوتی است. در این بخش، نحوه نصب و پیکربندی برخی از ماژول‌های پیش‌فرض Issabel مانند Call Center، Voicemail و IVR شرح داده می‌شود. این ماژول‌ها به شما کمک می‌کنند تا بتوانید تماس‌ها را به‌طور مؤثرتر مدیریت کرده و تجربه بهتری برای کاربران ایجاد کنید.

---

1. نصب ماژول‌های پیش‌فرض Issabel

Issabel به‌طور پیش‌فرض شامل ماژول‌هایی برای مدیریت مرکز تماس (Call Center)، صندوق صوتی (Voicemail) و سیستم پاسخگوی خودکار (IVR) است. برای نصب این ماژول‌ها می‌توانید از رابط کاربری گرافیکی یا دستورالعمل‌های خط فرمان استفاده کنید.

1.1. نصب ماژول‌ها از طریق رابط کاربری گرافیکی

1. وارد بخش Modules در داشبورد Issabel شوید.
2. از قسمت Module Admin، لیست ماژول‌های نصب‌نشده را مشاهده کنید.
3. بر روی Install کلیک کنید تا ماژول‌های مورد نظر مانند Call Center، Voicemail و IVR نصب شوند.

1.2. نصب ماژول‌ها از طریق خط فرمان

برای نصب ماژول‌ها از طریق خط فرمان، می‌توانید دستور زیر را وارد کنید:

sudo yum install issabel-callcenter issabel-voicemail issabel-ivr

این دستورات ماژول‌های مورد نیاز را نصب خواهند کرد. در صورتی که نسخه‌های جدیدتر موجود باشد، می‌توانید آن‌ها را از مخازن Issabel نصب کنید.

---

2. پیکربندی ماژول Call Center

ماژول Call Center در Issabel به شما این امکان را می‌دهد که مرکز تماس خود را مدیریت کرده و تماس‌ها را بر اساس صف‌ها و قوانین مختلف توزیع کنید.

2.1. تنظیمات اولیه Call Center

برای پیکربندی این ماژول، ابتدا وارد بخش Call Center از داشبورد Issabel شوید.

1. از منوی Applications، گزینه Call Center را انتخاب کنید.
2. در بخش Call Center Management، تنظیمات اولیه مانند انتخاب صندوق پست صوتی، صف‌ها و زمان‌بندی‌ها را تنظیم کنید.

2.2. ایجاد صف‌های تماس

برای ایجاد صف تماس، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. وارد بخش Call Center شوید.
2. بر روی Queues کلیک کرده و گزینه Add Queue را انتخاب کنید.
3. در فرم باز شده، اطلاعات صف مانند نام، مدت زمان انتظار، تعداد نمایندگان و اولویت صف را وارد کنید.

2.3. پیکربندی پاسخ‌دهندگان خودکار (IVR) در Call Center

ماژول Call Center می‌تواند با IVR تلفیق شود. در قسمت تنظیمات IVR می‌توانید انتخاب کنید که چگونه تماس‌ها به صف‌ها یا نمایندگان مختلف هدایت شوند.

---

3. پیکربندی Voicemail

ماژول Voicemail به شما این امکان را می‌دهد که پیام‌های صوتی را برای تماس‌گیرندگان ذخیره کنید و آن‌ها را مدیریت کنید.

3.1. پیکربندی Voicemail در Issabel

1. از بخش Applications، گزینه Voicemail را انتخاب کنید.
2. در این بخش می‌توانید پیام‌ها را به صندوق‌های صوتی مختلف اختصاص دهید.
3. برای افزودن صندوق صوتی جدید، بر روی Add Voicemail Box کلیک کنید.
4. اطلاعات صندوق صوتی مانند شماره صندوق، رمز عبور و سایر تنظیمات را وارد کنید.

3.2. تنظیمات پیشرفته Voicemail

در تنظیمات پیشرفته Voicemail می‌توانید موارد زیر را تنظیم کنید:

• مدت زمان ضبط پیام.
• انتخاب فایل‌های صوتی خوش‌آمدگویی.
• تنظیمات برای ارسال ایمیل پیام‌های صوتی به کاربران.

---

4. پیکربندی IVR (Interactive Voice Response)

IVR به کاربران این امکان را می‌دهد که از طریق یک سیستم خودکار با منوهای صوتی تماس برقرار کنند.

4.1. ایجاد یک سیستم IVR

برای ایجاد سیستم IVR، مراحل زیر را دنبال کنید:

1. از منوی Applications، گزینه IVR را انتخاب کنید.
2. بر روی Add IVR کلیک کنید تا یک سیستم IVR جدید ایجاد کنید.
3. اطلاعات مورد نیاز مانند نام، منوهای صوتی، و تنظیمات مرتبط با مسیریابی تماس‌ها را وارد کنید.

4.2. پیکربندی منوهای صوتی IVR

در بخش منوهای صوتی، می‌توانید برای هر گزینه، یک عمل خاص تعریف کنید، مانند:

• هدایت تماس به صف‌ها.
• ارسال تماس به صندوق پست صوتی.
• انتقال به یک شماره داخلی.

---

جمع‌بندی

نصب و پیکربندی ماژول‌های پیش‌فرض Issabel مانند Call Center، Voicemail و IVR برای ایجاد یک سیستم ارتباطی کارآمد بسیار مهم است. ماژول Call Center به شما این امکان را می‌دهد که تماس‌ها را بر اساس صف‌ها و قوانین مختلف توزیع کنید. ماژول Voicemail پیام‌های صوتی را برای کاربران ذخیره کرده و مدیریت می‌کند، و IVR به شما کمک می‌کند تا یک سیستم خودکار برای پاسخگویی به تماس‌ها ایجاد کنید. تنظیمات این ماژول‌ها می‌تواند از طریق رابط کاربری گرافیکی یا دستورات خط فرمان انجام شود و به شما امکان مدیریت کامل سیستم را می‌دهد.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نصب ماژول‌های اضافی مانند Email، FAX و غیره” subtitle=”توضیحات کامل”]در Issabel، شما می‌توانید ماژول‌های اضافی مانند ایمیل (Email)، فکس (FAX) و سایر ماژول‌ها را نصب و پیکربندی کنید تا عملکرد سیستم خود را گسترش دهید. این ماژول‌ها امکانات بیشتری را برای مدیریت ارتباطات و ذخیره‌سازی داده‌ها به سیستم اضافه می‌کنند.

---

1. نصب ماژول Email

ماژول Email در Issabel به شما این امکان را می‌دهد که ایمیل‌ها را مدیریت کنید و همچنین از قابلیت‌هایی مانند ارسال ایمیل برای اطلاع‌رسانی در مورد پیام‌های صوتی و وضعیت سیستم استفاده کنید.

1.1. نصب ماژول Email از طریق خط فرمان

برای نصب ماژول ایمیل، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo yum install issabel-email

این دستور ماژول Email را به‌صورت خودکار نصب خواهد کرد.

1.2. پیکربندی ماژول Email

پس از نصب، برای پیکربندی ایمیل‌ها باید تنظیمات SMTP را در سیستم خود وارد کنید. تنظیمات مورد نیاز را می‌توانید در فایل پیکربندی main.conf که در مسیر /etc/postfix/ قرار دارد، وارد کنید.

برای ویرایش فایل، دستور زیر را وارد کنید:

sudo nano /etc/postfix/main.cf

و تنظیمات SMTP را به‌صورت زیر وارد کنید:

relayhost = [smtp.example.com]:587
smtp_sasl_auth_enable = yes
smtp_sasl_password_maps = hash:/etc/postfix/sasl_passwd
smtp_sasl_security_options = noanonymous

بعد از اعمال تغییرات، سرویس postfix را ریستارت کنید:

sudo systemctl restart postfix

---

2. نصب ماژول FAX

ماژول FAX به شما این امکان را می‌دهد که فکس‌ها را ارسال و دریافت کنید. این ماژول به‌ویژه برای استفاده در محیط‌های کاری که نیاز به ارسال فکس‌های متعدد دارند، مفید است.

2.1. نصب ماژول FAX از طریق خط فرمان

برای نصب ماژول فکس، دستور زیر را وارد کنید:

sudo yum install issabel-fax

این دستور ماژول FAX را به‌صورت خودکار نصب خواهد کرد.

2.2. پیکربندی ماژول FAX

بعد از نصب ماژول، برای پیکربندی آن باید از رابط کاربری گرافیکی Issabel استفاده کنید. برای این کار، وارد بخش FAX از منوی Applications شوید.

1. وارد بخش Fax Configuration شوید.
2. تنظیمات مربوط به فکس‌ها مانند شماره فکس، تنظیمات ارسال و دریافت فکس و اطلاعات SMTP را وارد کنید.

2.3. پیکربندی ارسال و دریافت فکس

• برای ارسال فکس، شما می‌توانید از بخش Send Fax در منوی FAX استفاده کنید.
• برای دریافت فکس، باید فکس‌های دریافتی را به صندوق‌های صوتی خاصی هدایت کنید.

---

3. نصب ماژول‌های دیگر (مانند Video Conference و سایر ماژول‌ها)

Issabel همچنین این امکان را به شما می‌دهد که ماژول‌های دیگری مانند Video Conference را نصب و پیکربندی کنید تا بتوانید از امکانات تماس ویدیویی نیز بهره‌مند شوید.

3.1. نصب ماژول Video Conference

برای نصب ماژول Video Conference، دستور زیر را وارد کنید:

sudo yum install issabel-videoconference

پس از نصب، برای پیکربندی این ماژول باید وارد بخش Video Conference شوید و تنظیمات مختلفی را مانند ایجاد اتاق‌های ویدیویی، انتخاب تعداد شرکت‌کنندگان، و تنظیمات کیفیت ویدیو وارد کنید.

---

جمع‌بندی

نصب و پیکربندی ماژول‌های اضافی مانند Email، FAX و سایر ماژول‌ها در Issabel به شما این امکان را می‌دهد که ویژگی‌های سیستم ارتباطی خود را گسترش دهید. ماژول Email برای مدیریت ایمیل‌ها و اطلاع‌رسانی استفاده می‌شود، در حالی که ماژول FAX به شما این امکان را می‌دهد که فکس ارسال و دریافت کنید. همچنین، امکان نصب ماژول‌های دیگر مانند Video Conference نیز وجود دارد که می‌توانید از آن‌ها برای تماس‌های ویدیویی و ارتباطات بصری استفاده کنید.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی و نصب به‌روزرسانی‌های امنیتی و سیستم” subtitle=”توضیحات کامل”]برای اطمینان از عملکرد بهینه و حفظ امنیت سیستم، باید به‌طور منظم به‌روزرسانی‌های امنیتی و سیستم را نصب کنید. در Issabel، این فرآیند می‌تواند از طریق دستورات خط فرمان انجام شود.

---

1. بررسی به‌روزرسانی‌های موجود

برای بررسی به‌روزرسانی‌های موجود برای سیستم و پکیج‌های نصب‌شده، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo yum check-update

این دستور لیستی از به‌روزرسانی‌های موجود را برای تمام پکیج‌ها نمایش خواهد داد. به‌روزرسانی‌ها ممکن است شامل اصلاحات امنیتی، بهبود عملکرد یا ویژگی‌های جدید باشند.

---

2. نصب به‌روزرسانی‌ها

برای نصب به‌روزرسانی‌های موجود، دستور زیر را وارد کنید:

sudo yum update

این دستور به‌روزرسانی‌های موجود برای سیستم و تمام پکیج‌ها را به‌طور خودکار نصب خواهد کرد. اگر بخواهید فقط به‌روزرسانی‌های امنیتی را نصب کنید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo yum update --security

این دستور فقط به‌روزرسانی‌های امنیتی را نصب خواهد کرد و از نصب به‌روزرسانی‌های عمومی خودداری می‌کند.

---

3. نصب به‌روزرسانی‌های پکیج‌های خاص (اختیاری)

اگر می‌خواهید یک پکیج خاص را به‌روز کنید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

sudo yum update <package_name>

برای مثال، برای به‌روزرسانی Asterisk می‌توانید دستور زیر را وارد کنید:

sudo yum update asterisk

---

4. پیکربندی خودکار به‌روزرسانی‌ها

برای اطمینان از نصب خودکار به‌روزرسانی‌ها و جلوگیری از بروز مشکلات امنیتی، می‌توانید تنظیمات خودکار به‌روزرسانی را در سیستم فعال کنید.

1. فایل تنظیمات را با دستور زیر باز کنید:

sudo nano /etc/yum/yum-cron.conf

2. در این فایل، مقدار گزینه update_cmd را به default تغییر دهید تا به‌روزرسانی‌ها به‌صورت خودکار نصب شوند.

update_cmd = default

3. بعد از اعمال تغییرات، فایل را ذخیره کرده و خارج شوید. سپس سرویس cron را ریستارت کنید تا تغییرات اعمال شوند:

sudo systemctl restart yum-cron

---

5. بررسی وضعیت به‌روزرسانی‌ها

برای بررسی وضعیت به‌روزرسانی‌های خودکار و اطمینان از اینکه به‌روزرسانی‌ها به‌درستی نصب می‌شوند، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo systemctl status yum-cron

این دستور وضعیت سرویس yum-cron را نمایش می‌دهد و به شما کمک می‌کند تا مطمئن شوید که به‌روزرسانی‌ها به‌طور خودکار اجرا می‌شوند.

---

جمع‌بندی

برای حفظ امنیت و عملکرد صحیح Issabel، باید به‌طور منظم به‌روزرسانی‌های امنیتی و سیستم را نصب کنید. این کار را می‌توان با استفاده از دستور yum update انجام داد. همچنین، می‌توانید به‌روزرسانی‌های خاص را نصب کنید و حتی تنظیمات خودکار به‌روزرسانی را پیکربندی کنید تا به‌روزرسانی‌ها به‌صورت خودکار انجام شوند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 9. عیب‌یابی مشکلات نصب و پیکربندی”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”بررسی لاگ‌ها برای شناسایی مشکلات احتمالی در مراحل نصب” subtitle=”توضیحات کامل”]در هر مرحله از نصب سیستم‌عامل یا نرم‌افزارها، لاگ‌ها می‌توانند به عنوان ابزار مهمی برای شناسایی مشکلات احتمالی و رفع آن‌ها عمل کنند. در Issabel و سایر سیستم‌های مبتنی بر لینوکس، لاگ‌ها شامل اطلاعات دقیق درباره مراحل مختلف نصب، مشکلات و ارورها هستند که می‌توانند برای عیب‌یابی مفید باشند.

---

1. لاگ‌های سیستم در مسیر /var/log

لاگ‌های عمومی سیستم در مسیر /var/log ذخیره می‌شوند. در اینجا برخی از مهم‌ترین لاگ‌ها که برای شناسایی مشکلات احتمالی در مراحل نصب مفید هستند آورده شده است:

• /var/log/messages: این فایل شامل لاگ‌های عمومی سیستم است و بیشتر مشکلات عمومی سیستم مانند کرش‌ها، مشکلات شبکه و دسترسی‌ها در آن ثبت می‌شود.
• /var/log/secure: این فایل لاگ شامل اطلاعات مربوط به امنیت سیستم، مانند تلاش‌های ورود ناموفق یا موفق، تغییرات در مجوزها و فعالیت‌های مشکوک است.
• /var/log/yum.log: این فایل لاگ مربوط به نصب و به‌روزرسانی‌های پکیج‌ها است. می‌توانید در آن مشکلات مربوط به نصب پکیج‌های خاص یا وابستگی‌های ناتمام را بررسی کنید.
• /var/log/asterisk: این فایل لاگ مربوط به برنامه Asterisk است و می‌تواند برای شناسایی مشکلات در نصب یا پیکربندی Asterisk مفید باشد.

---

2. بررسی لاگ‌های YUM برای مشکلات نصب پکیج‌ها

اگر در هنگام نصب یا به‌روزرسانی پکیج‌ها با مشکلاتی مواجه شده‌اید، می‌توانید لاگ‌های مربوط به YUM را بررسی کنید. برای این کار، دستور زیر را وارد کنید:

sudo cat /var/log/yum.log

این فایل تمام فعالیت‌های مربوط به نصب، به‌روزرسانی و حذف پکیج‌ها را شامل می‌شود. در صورتی که در این فرآیند خطا یا مشکلی پیش بیاید، این لاگ کمک‌کننده خواهد بود.

---

3. بررسی لاگ‌های Asterisk

Asterisk به عنوان یکی از بخش‌های اصلی Issabel، تمامی فعالیت‌ها و مشکلات خود را در فایل‌های لاگ خود ثبت می‌کند. برای بررسی لاگ‌های Asterisk، به مسیر /var/log/asterisk/ بروید. شما می‌توانید فایل‌های مختلف مانند full, messages, warnings را بررسی کنید.

برای مشاهده لاگ‌های Asterisk از دستور زیر استفاده کنید:

sudo cat /var/log/asterisk/full

این فایل شامل تمام فعالیت‌های ثبت‌شده توسط Asterisk است، از جمله ارتباطات، ورودی‌ها و خروجی‌ها.

---

4. بررسی لاگ‌های سرویس‌های خاص

برای بررسی مشکلات مربوط به سرویس‌ها و ماژول‌های خاص، می‌توانید لاگ‌های هر سرویس را به‌صورت جداگانه بررسی کنید. برای مثال:

• Apache Logs (اگر استفاده می‌شود):
  مسیر لاگ‌ها معمولاً در /var/log/httpd/ است.

  sudo cat /var/log/httpd/error_log
  

• MySQL Logs (اگر استفاده می‌شود):
  مسیر لاگ‌ها معمولاً در /var/log/mysqld.log است.

  sudo cat /var/log/mysqld.log
  

---

5. استفاده از ابزارهای عیب‌یابی شبکه

در صورتی که مشکل مربوط به اتصال شبکه است، می‌توانید از ابزارهای عیب‌یابی شبکه مانند ping و traceroute برای شناسایی مشکلات ارتباطی استفاده کنید.

• Ping برای بررسی اتصال به یک میزبان خاص:

  ping <IP_Address_or_Domain>
  

• Traceroute برای بررسی مسیر شبکه تا یک میزبان:

  traceroute <IP_Address_or_Domain>
  

---

6. بررسی وضعیت سرویس‌ها

برای بررسی وضعیت سرویس‌ها و اطمینان از راه‌اندازی صحیح آن‌ها، می‌توانید از دستور systemctl استفاده کنید:

sudo systemctl status <service_name>

برای مثال، برای بررسی وضعیت سرویس Asterisk:

sudo systemctl status asterisk

---

جمع‌بندی

برای شناسایی مشکلات احتمالی در مراحل نصب، بررسی لاگ‌های مختلف سیستم از جمله /var/log/messages، /var/log/yum.log، و /var/log/asterisk/ می‌تواند مفید باشد. همچنین، ابزارهای عیب‌یابی شبکه و بررسی وضعیت سرویس‌ها با دستور systemctl نیز می‌توانند به شناسایی و رفع مشکلات کمک کنند. بررسی دقیق لاگ‌ها و وضعیت سرویس‌ها می‌تواند مشکلات نصب یا پیکربندی را به‌طور مؤثر شناسایی و رفع کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”روش‌های حل مشکلات نصب (پایگاه داده‌ها، فایروال، مشکلات شبکه)” subtitle=”توضیحات کامل”]در حین نصب Issabel یا هر سیستم‌عاملی مشابه، ممکن است مشکلات مختلفی به‌ویژه در زمینه‌های پایگاه داده، فایروال و شبکه پیش آید. در این قسمت، به بررسی و حل این مشکلات خواهیم پرداخت.

---

1. مشکلات پایگاه داده

یکی از مشکلات رایج در هنگام نصب Issabel یا Asterisk می‌تواند مربوط به پایگاه داده MySQL باشد. برخی از مشکلات متداول در این زمینه شامل عدم اتصال به پایگاه داده، پیکربندی اشتباه یا مشکلات ناشی از نبود پایگاه داده است.

مشکلات و راه‌حل‌ها:

• عدم توانایی در اتصال به پایگاه داده:این مشکل می‌تواند به دلیل عدم نصب MySQL یا MariaDB ایجاد شود. برای بررسی وضعیت پایگاه داده، از دستور زیر استفاده کنید:

  sudo systemctl status mysqld
  

  اگر سرویس پایگاه داده فعال نباشد، از دستور زیر برای راه‌اندازی آن استفاده کنید:

  sudo systemctl start mysqld
  

• بررسی لاگ‌های پایگاه داده:در صورت بروز مشکلات در ارتباط با پایگاه داده، می‌توانید لاگ‌های MySQL یا MariaDB را بررسی کنید. مسیر لاگ‌ها به‌طور معمول /var/log/mysqld.log است.برای مشاهده لاگ‌ها از دستور زیر استفاده کنید:

  sudo cat /var/log/mysqld.log
  

• تجدید پیکربندی پایگاه داده:در صورتی که پایگاه داده به درستی پیکربندی نشده باشد، باید آن را مجدداً پیکربندی کنید. برای این کار می‌توانید از دستور زیر برای تنظیم مجدد پایگاه داده استفاده کنید:

  sudo mysql_secure_installation
  

---

2. مشکلات فایروال

فایروال یکی دیگر از موانع شایع در نصب سیستم‌های VoIP مانند Issabel است. به‌طور معمول، فایروال ممکن است پورت‌های ضروری مانند SIP، IAX، HTTP و HTTPS را مسدود کند.

مشکلات و راه‌حل‌ها:

• باز کردن پورت‌های مورد نیاز در فایروال:پورت‌های مورد نیاز برای ارتباط سیستم‌عامل Issabel و Asterisk عبارتند از:
  • SIP: 5060-5061
  • IAX: 4569
  • HTTP: 80
  • HTTPS: 443

  برای باز کردن این پورت‌ها در فایروال، از دستورات زیر استفاده کنید:

  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=5060/tcp --permanent
  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=5060/udp --permanent
  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=5061/tcp --permanent
  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=5061/udp --permanent
  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=4569/udp --permanent
  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=80/tcp --permanent
  sudo firewall-cmd --zone=public --add-port=443/tcp --permanent
  

  سپس برای اعمال تغییرات، فایروال را بارگذاری مجدد کنید:

  sudo firewall-cmd --reload
  

• غیرفعال کردن موقت فایروال:اگر می‌خواهید به طور موقت فایروال را غیرفعال کنید تا مشکلات مربوط به فایروال را بررسی کنید، می‌توانید دستور زیر را اجرا کنید:

  sudo systemctl stop firewalld
  

  بعد از رفع مشکل، فایروال را مجدداً فعال کنید:

  sudo systemctl start firewalld
  

---

3. مشکلات شبکه

مشکلات شبکه می‌توانند یکی از دلایل اصلی بروز خطا در مراحل نصب و پیکربندی باشند. این مشکلات ممکن است شامل عدم اتصال به اینترنت یا شبکه داخلی، تنظیمات اشتباه IP، DNS یا Gateway باشد.

مشکلات و راه‌حل‌ها:

• بررسی اتصال شبکه:برای بررسی اتصال شبکه، ابتدا از دستور ping استفاده کنید تا مطمئن شوید که دستگاه شما به اینترنت متصل است:

  ping 8.8.8.8
  

  اگر نتوانستید به این آدرس دسترسی پیدا کنید، ممکن است مشکل از تنظیمات شبکه باشد.

• بررسی تنظیمات IP ثابت و DNS:بررسی کنید که تنظیمات شبکه شما به درستی پیکربندی شده باشد. برای تنظیم IP ثابت، می‌توانید فایل پیکربندی شبکه را ویرایش کنید. به‌طور معمول این فایل‌ها در مسیر /etc/sysconfig/network-scripts/ قرار دارند.برای ویرایش فایل شبکه، از دستور زیر استفاده کنید:

  sudo nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0
  

  در این فایل، تنظیمات زیر را به‌طور صحیح وارد کنید:

  DEVICE=eth0
  BOOTPROTO=static
  IPADDR=192.168.1.100
  NETMASK=255.255.255.0
  GATEWAY=192.168.1.1
  DNS1=8.8.8.8
  DNS2=8.8.4.4
  

  سپس تغییرات را ذخیره کرده و شبکه را مجدداً راه‌اندازی کنید:

  sudo systemctl restart network
  

• استفاده از ابزار Traceroute برای بررسی مسیر شبکه:در صورتی که اتصال به اینترنت برقرار نیست، از دستور traceroute برای بررسی مسیر تا سرور مقصد استفاده کنید:

  traceroute 8.8.8.8
  

  این ابزار مسیر شبکه شما تا آدرس مقصد را نشان می‌دهد و به شناسایی مشکلات در مسیر کمک می‌کند.

---

جمع‌بندی

برای حل مشکلات نصب Issabel، باید مراحل مختلف از جمله بررسی پایگاه داده، فایروال و مشکلات شبکه را بررسی کرد. از بررسی وضعیت پایگاه داده با استفاده از systemctl status mysqld تا باز کردن پورت‌های فایروال با دستور firewall-cmd، هر کدام از این مراحل می‌توانند در شناسایی و رفع مشکلات نصب کمک‌کننده باشند. همچنین، بررسی تنظیمات شبکه و استفاده از ابزارهای عیب‌یابی مانند ping و traceroute می‌تواند مشکلات اتصال به اینترنت یا شبکه داخلی را شناسایی و حل کند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”استفاده از ابزارهای خط فرمان برای عیب‌یابی (systemctl، journalctl، netstat)” subtitle=”توضیحات کامل”]در فرآیند نصب و پیکربندی سیستم‌ها مانند Issabel، ممکن است مشکلاتی به وجود آید که نیاز به عیب‌یابی داشته باشد. برای این منظور، ابزارهای خط فرمانی مختلفی وجود دارند که می‌توانند در شناسایی و رفع مشکلات کمک کنند. در این قسمت، به بررسی سه ابزار قدرتمند برای عیب‌یابی می‌پردازیم: systemctl، journalctl و netstat.

---

1. استفاده از systemctl

systemctl ابزاری است که برای مدیریت سرویس‌ها و واحدهای سیستم در سیستم‌عامل‌های مبتنی بر systemd استفاده می‌شود. این ابزار به‌ویژه برای مدیریت وضعیت سرویس‌ها، راه‌اندازی و متوقف کردن آن‌ها، و همچنین بررسی خطاهای سرویس‌ها بسیار مفید است.

بررسی وضعیت سرویس‌ها

برای بررسی وضعیت یک سرویس خاص مانند MySQL یا Asterisk از دستور زیر استفاده کنید:

sudo systemctl status <service_name>

به عنوان مثال، برای بررسی وضعیت سرویس MySQL:

sudo systemctl status mysqld

این دستور اطلاعاتی درباره وضعیت سرویس (فعال یا غیرفعال) و هرگونه خطا یا مشکل مربوط به آن را نمایش می‌دهد.

راه‌اندازی و توقف سرویس‌ها

برای راه‌اندازی یا متوقف کردن یک سرویس، می‌توانید از دستورات زیر استفاده کنید:

• راه‌اندازی سرویس:

  sudo systemctl start <service_name>
  

• توقف سرویس:

  sudo systemctl stop <service_name>
  

مشاهده فهرست سرویس‌های فعال

برای مشاهده فهرست تمام سرویس‌های فعال در سیستم، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo systemctl list-units --type=service

---

2. استفاده از journalctl

journalctl ابزاری است که برای مشاهده لاگ‌ها و پیام‌های سیستمی استفاده می‌شود. این ابزار می‌تواند برای بررسی مشکلات سیستم در حین نصب یا پیکربندی کاربردی باشد.

مشاهده لاگ‌های سیستم

برای مشاهده لاگ‌های عمومی سیستم، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo journalctl

این دستور تمام لاگ‌ها را نمایش می‌دهد. اگر می‌خواهید فقط لاگ‌های مربوط به یک سرویس خاص را ببینید، از گزینه -u استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای مشاهده لاگ‌های مربوط به سرویس Asterisk:

sudo journalctl -u asterisk

مشاهده لاگ‌های جدیدترین پیام‌ها

برای مشاهده آخرین پیام‌های ثبت شده در سیستم، از گزینه -f استفاده کنید:

sudo journalctl -f

این دستور مشابه دستور tail -f عمل می‌کند و آخرین لاگ‌ها را به‌طور مداوم نمایش می‌دهد.

فیلتر کردن لاگ‌ها بر اساس زمان

برای مشاهده لاگ‌های سیستم در یک بازه زمانی خاص، می‌توانید از گزینه‌های --since و --until استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای مشاهده لاگ‌ها از ساعت 2 بعدازظهر تا 4 بعدازظهر:

sudo journalctl --since "14:00" --until "16:00"

---

3. استفاده از netstat

netstat ابزاری است که برای بررسی وضعیت اتصالات شبکه و پورت‌های باز در سیستم استفاده می‌شود. این ابزار می‌تواند برای شناسایی مشکلات شبکه، اتصالات غیرمجاز یا پورت‌های بسته مفید باشد.

نمایش پورت‌های باز و اتصالات شبکه

برای نمایش فهرستی از پورت‌های باز و اتصالات شبکه فعلی، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo netstat -tuln

این دستور پورت‌های فعال TCP و UDP را که در حال استفاده هستند، نمایش می‌دهد.

مشاهده اتصالات به پورت‌های خاص

برای مشاهده اتصالات مربوط به یک پورت خاص، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای بررسی اتصالات مرتبط با پورت SIP (پورت 5060):

sudo netstat -an | grep 5060

نمایش آدرس‌های IP و پورت‌های متصل

برای مشاهده آدرس‌های IP و پورت‌های متصل به سیستم، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo netstat -anp

این دستور به شما اجازه می‌دهد که ببینید چه فرآیندهایی به پورت‌های مختلف متصل هستند.

---

جمع‌بندی

در هنگام نصب و پیکربندی سیستم‌ها، ابزارهای خط فرمان مانند systemctl، journalctl و netstat می‌توانند به‌طور قابل توجهی به شما در شناسایی مشکلات و عیب‌یابی کمک کنند. استفاده از systemctl برای مدیریت سرویس‌ها، journalctl برای مشاهده لاگ‌ها و خطاهای سیستمی، و netstat برای بررسی وضعیت اتصالات شبکه و پورت‌ها، به شما امکان می‌دهد تا مشکلات سیستم را شناسایی کرده و آن‌ها را برطرف کنید. این ابزارها به‌ویژه در هنگام نصب نرم‌افزارهایی مانند Issabel بسیار مفید و کاربردی هستند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson title=”فصل 10. پشتیبان‌گیری و بازیابی سیستم در مراحل نصب”][/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”ایجاد نسخه پشتیبان از تنظیمات اولیه و فایل‌های پیکربندی” subtitle=”توضیحات کامل”]ایجاد نسخه پشتیبان از تنظیمات اولیه و فایل‌های پیکربندی یکی از مراحل حیاتی در مدیریت سیستم‌ها است که به شما این امکان را می‌دهد که در صورت بروز مشکلات یا نیاز به بازگشت به وضعیت قبلی، بتوانید به‌راحتی تنظیمات سیستم را بازیابی کنید. در این قسمت، به بررسی روش‌های مختلف ایجاد نسخه پشتیبان از تنظیمات و فایل‌های پیکربندی Issabel خواهیم پرداخت.

---

1. ایجاد نسخه پشتیبان از فایل‌های پیکربندی مهم

در سیستم‌های مانند Issabel، بسیاری از فایل‌های پیکربندی مهم برای عملکرد درست سیستم وجود دارند که باید از آن‌ها نسخه پشتیبان تهیه شود. این فایل‌ها شامل تنظیمات شبکه، سرویس‌ها، پیکربندی SIP، Asterisk و سایر ماژول‌ها هستند. مهم‌ترین این فایل‌ها در مسیرهای زیر قرار دارند:

• فایل‌های پیکربندی Asterisk:

  /etc/asterisk/
  

• فایل‌های پیکربندی Issabel:

  /etc/issabel/
  

برای ایجاد نسخه پشتیبان از این فایل‌ها، می‌توانید از دستور tar استفاده کنید تا تمامی فایل‌های مورد نظر را فشرده و ذخیره کنید.

دستور پشتیبان‌گیری از فایل‌ها:

sudo tar -czvf /backup/issabel_config_backup.tar.gz /etc/asterisk /etc/issabel

در این دستور:

• tar -czvf برای فشرده‌سازی فایل‌ها به‌صورت .tar.gz استفاده می‌شود.
• /backup/issabel_config_backup.tar.gz مسیری است که نسخه پشتیبان در آن ذخیره می‌شود.
• /etc/asterisk /etc/issabel مسیر فایل‌های پیکربندی مورد نظر برای پشتیبان‌گیری است.

2. پشتیبان‌گیری از پایگاه داده‌ها

اگر سیستم شما از پایگاه داده‌ها برای ذخیره اطلاعات استفاده می‌کند (مانند MySQL یا MariaDB)، باید از پایگاه داده‌ها نیز نسخه پشتیبان تهیه شود. برای این کار، می‌توانید از ابزار mysqldump برای ایجاد نسخه پشتیبان از دیتابیس استفاده کنید.

دستور پشتیبان‌گیری از پایگاه داده MySQL:

sudo mysqldump -u root -p --all-databases > /backup/mysql_backup.sql

در این دستور:

• -u root نام کاربری پایگاه داده است.
• -p برای درخواست رمز عبور پایگاه داده است.
• --all-databases برای پشتیبان‌گیری از تمامی پایگاه داده‌ها است.
• /backup/mysql_backup.sql مسیر و نام فایل پشتیبان پایگاه داده است.

3. پشتیبان‌گیری از تنظیمات شبکه و سیستم

برای پشتیبان‌گیری از تنظیمات شبکه (مانند IP ثابت، DNS، و Gateway) می‌توانید فایل‌های پیکربندی شبکه را نیز نسخه‌برداری کنید. این فایل‌ها معمولاً در مسیرهای زیر قرار دارند:

• فایل پیکربندی شبکه:

  /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0
  /etc/resolv.conf
  

برای ایجاد نسخه پشتیبان از این فایل‌ها، از دستور cp استفاده کنید:

دستور پشتیبان‌گیری از تنظیمات شبکه:

sudo cp /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0 /backup/ifcfg-eth0.backup
sudo cp /etc/resolv.conf /backup/resolv.conf.backup

4. پشتیبان‌گیری از تنظیمات فایروال

اگر تنظیمات فایروال در سیستم شما وجود دارد (مثلاً با استفاده از firewalld یا iptables)، باید از آن‌ها نیز نسخه پشتیبان تهیه کنید. برای پشتیبان‌گیری از تنظیمات فایروال در firewalld، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

دستور پشتیبان‌گیری از تنظیمات فایروال:

sudo firewall-cmd --list-all > /backup/firewall_rules_backup.txt

برای iptables، می‌توانید از دستور زیر برای ذخیره قوانین فایروال استفاده کنید:

sudo iptables-save > /backup/iptables_backup.rules

---

5. استفاده از Cron برای پشتیبان‌گیری منظم

برای اطمینان از این که پشتیبان‌گیری به‌صورت منظم انجام می‌شود، می‌توانید از Cron Jobs برای برنامه‌ریزی انجام پشتیبان‌گیری‌ها به‌طور اتوماتیک استفاده کنید. برای این کار، فایل cron را ویرایش کنید:

ویرایش فایل Cron:

sudo crontab -e

سپس برای پشتیبان‌گیری روزانه، این خط را اضافه کنید:

0 2 * * * tar -czvf /backup/issabel_config_backup_$(date +\%F).tar.gz /etc/asterisk /etc/issabel
0 3 * * * mysqldump -u root -p --all-databases > /backup/mysql_backup_$(date +\%F).sql

این دستورات به‌طور خودکار پشتیبان‌گیری روزانه از تنظیمات Issabel و پایگاه داده را در ساعت 2 و 3 بامداد انجام خواهند داد.

---

جمع‌بندی

ایجاد نسخه پشتیبان از تنظیمات اولیه و فایل‌های پیکربندی یک بخش حیاتی از مدیریت سیستم است که باید به‌طور منظم انجام شود. با استفاده از دستورات خط فرمان مانند tar، mysqldump، و cp، می‌توان به‌راحتی از فایل‌ها، پایگاه داده‌ها و تنظیمات سیستم نسخه پشتیبان تهیه کرد. همچنین با استفاده از Cron Jobs می‌توان پشتیبان‌گیری‌های منظم و خودکار را تنظیم کرد تا از دست رفتن داده‌ها یا تنظیمات در آینده جلوگیری شود.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”آموزش استفاده از ابزارهای پشتیبان‌گیری (tar، rsync)” subtitle=”توضیحات کامل”]پشتیبان‌گیری از داده‌ها و تنظیمات سیستم بخش حیاتی از مدیریت سرورها و سیستم‌ها است. برای انجام این کار می‌توان از ابزارهای مختلفی استفاده کرد که دو ابزار مهم و پرکاربرد در لینوکس برای پشتیبان‌گیری، tar و rsync هستند. در این بخش، به آموزش استفاده از این ابزارها برای انجام پشتیبان‌گیری خواهیم پرداخت.

---

1. ابزار tar برای پشتیبان‌گیری

ابزار tar یکی از رایج‌ترین و ساده‌ترین ابزارهای پشتیبان‌گیری در لینوکس است. این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که فایل‌ها و پوشه‌ها را فشرده کرده و به‌عنوان یک نسخه پشتیبان ذخیره کنید. استفاده از tar برای پشتیبان‌گیری به‌ویژه زمانی مفید است که بخواهید حجم فایل‌ها را کاهش داده و فضای ذخیره‌سازی را بهینه کنید.

دستور پشتیبان‌گیری با tar:

sudo tar -czvf /backup/backup_name.tar.gz /path/to/directory_or_files

در این دستور:

• tar ابزار فشرده‌سازی است.
• -c برای ایجاد یک آرشیو جدید است.
• -z برای فشرده‌سازی فایل‌ها به فرمت .gz است.
• -v برای نمایش فایل‌هایی است که در حال فشرده‌سازی هستند (اختیاری).
• -f برای تعیین نام فایل آرشیو استفاده می‌شود.
• /backup/backup_name.tar.gz مسیر و نام فایل پشتیبان فشرده شده است.
• /path/to/directory_or_files مسیری است که از آن باید نسخه پشتیبان تهیه شود.

مثال:

اگر بخواهید از پوشه /etc/issabel نسخه پشتیبان بگیرید، دستور به‌صورت زیر خواهد بود:

sudo tar -czvf /backup/issabel_config_backup.tar.gz /etc/issabel

2. ابزار rsync برای پشتیبان‌گیری

rsync یک ابزار قدرتمند برای همگام‌سازی و پشتیبان‌گیری است که ویژگی‌های زیادی برای مقایسه و انتقال فایل‌ها به شما می‌دهد. برخلاف tar، که تمام فایل‌ها را فشرده و ذخیره می‌کند، rsync فقط تغییرات و فایل‌های جدید را کپی کرده و می‌تواند از آنها نسخه پشتیبان تهیه کند. این ویژگی باعث می‌شود که rsync برای پشتیبان‌گیری‌های مکرر و منظم مناسب باشد.

دستور پشتیبان‌گیری با rsync:

sudo rsync -av --delete /path/to/source/ /path/to/destination/

در این دستور:

• rsync ابزار همگام‌سازی فایل‌ها است.
• -a به معنای حالت آرشیو است که به‌صورت پیش‌فرض از رکوردهای مالکیت، مجوزها و تایم‌استمپ‌ها همگام‌سازی می‌کند.
• -v برای نمایش جزئیات عملیات همگام‌سازی است.
• --delete فایل‌های حذف‌شده از مقصد را هم حذف می‌کند (اختیاری).
• /path/to/source/ مسیر منبع است که باید نسخه پشتیبان از آن گرفته شود.
• /path/to/destination/ مسیر مقصد است که نسخه پشتیبان در آن ذخیره می‌شود.

مثال:

برای پشتیبان‌گیری از پوشه /etc/issabel به مقصد /backup/issabel, دستور به شکل زیر خواهد بود:

sudo rsync -av --delete /etc/issabel/ /backup/issabel/

3. پشتیبان‌گیری خودکار با استفاده از Cron Jobs

برای اطمینان از پشتیبان‌گیری منظم و خودکار، می‌توانید از Cron Jobs استفاده کنید. Cron یک ابزار زمان‌بندی است که به شما این امکان را می‌دهد که دستورات خاصی را به‌طور اتوماتیک در زمان‌های مشخص اجرا کنید.

ویرایش فایل Cron:

sudo crontab -e

سپس برای انجام پشتیبان‌گیری روزانه از tar یا rsync، می‌توانید دستورات زیر را اضافه کنید:

• برای پشتیبان‌گیری روزانه با tar:

  0 2 * * * tar -czvf /backup/issabel_config_backup_$(date +\%F).tar.gz /etc/issabel
  

• برای پشتیبان‌گیری روزانه با rsync:

  0 3 * * * rsync -av --delete /etc/issabel/ /backup/issabel/
  

این دستورات به‌طور خودکار پشتیبان‌گیری را در ساعت 2 و 3 بامداد انجام خواهند داد.

---

جمع‌بندی

ابزارهای tar و rsync دو ابزار قوی برای پشتیبان‌گیری در لینوکس هستند. tar برای فشرده‌سازی و ذخیره‌سازی آرشیوهای پشتیبان استفاده می‌شود، در حالی که rsync برای همگام‌سازی و پشتیبان‌گیری منظم از تغییرات فایل‌ها بسیار مناسب است. با استفاده از این ابزارها و برنامه‌ریزی پشتیبان‌گیری خودکار با Cron Jobs، می‌توان اطمینان حاصل کرد که اطلاعات مهم به‌طور منظم و خودکار پشتیبان‌گیری می‌شوند و در صورت نیاز به بازیابی، به‌راحتی قابل دسترسی هستند.[/cdb_course_lesson][cdb_course_lesson icon=”fas fa-arrow-alt-circle-down” badge=”lecture” title=”نحوه بازیابی سیستم پس از مشکلات نصب یا پیکربندی نادرست” subtitle=”توضیحات کامل”]پس از نصب یا پیکربندی سیستم، ممکن است با مشکلاتی مواجه شوید که باعث اختلال در عملکرد یا حتی عدم راه‌اندازی صحیح سیستم شوند. این مشکلات ممکن است شامل نصب نادرست، پیکربندی نادرست یا تغییرات غیرمنتظره در فایل‌ها و تنظیمات باشد. برای حل این مشکلات و بازیابی سیستم، راهکارهایی وجود دارد که می‌توان از آن‌ها بهره برد.

---

1. بازیابی از نسخه‌های پشتیبان

اگر از قبل نسخه پشتیبان از تنظیمات و داده‌ها گرفته‌اید، می‌توانید با استفاده از نسخه پشتیبان سیستم را به حالت پیشین بازگردانید.

استفاده از پشتیبان tar:

برای بازیابی از یک پشتیبان گرفته‌شده با استفاده از ابزار tar، از دستور زیر استفاده کنید:

sudo tar -xzvf /path/to/backup_name.tar.gz -C /path/to/restore_directory

این دستور پشتیبان فشرده‌شده را از فایل tar استخراج کرده و آن را در مسیر مقصد (که ممکن است همان مسیر اصلی فایل‌ها باشد) باز می‌گرداند.

استفاده از پشتیبان rsync:

اگر از ابزار rsync برای پشتیبان‌گیری استفاده کرده‌اید، می‌توانید به‌راحتی از آن برای بازگرداندن داده‌ها به مسیر اصلی استفاده کنید:

sudo rsync -av /path/to/backup/ /path/to/restore/

در این دستور، داده‌ها از پشتیبان به مقصد موردنظر (مثلاً /etc/issabel) منتقل می‌شوند.

---

2. استفاده از لاگ‌ها برای شناسایی مشکلات

لاگ‌ها می‌توانند اطلاعات مهمی را درباره مشکلات سیستم و خطاها فراهم کنند. بررسی دقیق لاگ‌ها می‌تواند به شناسایی مشکل و رفع آن کمک کند.

بررسی لاگ‌ها با journalctl:

برای مشاهده لاگ‌ها و پیگیری مشکلات نصب یا پیکربندی نادرست، می‌توان از دستور journalctl استفاده کرد.

sudo journalctl -xe

این دستور خطاها و هشدارهایی که در زمان اجرا یا راه‌اندازی سیستم رخ داده است را نمایش می‌دهد.

بررسی لاگ‌ها در فایل‌های سیستم:

بسته به نوع مشکل، شما ممکن است نیاز به بررسی لاگ‌های خاصی داشته باشید. برای مثال، لاگ‌های مربوط به سرویس Asterisk می‌توانند در مسیر /var/log/asterisk قرار داشته باشند:

sudo tail -f /var/log/asterisk/full

این دستور آخرین خطاها و پیام‌ها در لاگ Asterisk را به شما نشان خواهد داد.

---

3. بازنشانی پیکربندی‌ها به حالت پیش‌فرض

در صورتی که تغییرات پیکربندی باعث بروز مشکل شده باشد، ممکن است نیاز به بازنشانی تنظیمات به حالت پیش‌فرض داشته باشید. برای این کار، معمولاً فایل‌های پیکربندی اصلی را می‌توان با فایل‌های پیش‌فرض جایگزین کرد.

بازنشانی فایل‌های پیکربندی در Issabel:

اگر بخواهید فایل‌های پیکربندی Issabel را به حالت پیش‌فرض بازگردانید، می‌توانید به مسیرهای زیر بروید و فایل‌ها را با نسخه‌های پیش‌فرض جایگزین کنید:

• برای بازنشانی فایل‌های پیکربندی Asterisk:

  sudo cp /etc/asterisk/asterisk.conf.default /etc/asterisk/asterisk.conf
  sudo cp /etc/asterisk/sip.conf.default /etc/asterisk/sip.conf
  

• برای بازنشانی فایل‌های پیکربندی Issabel:

  sudo cp /etc/issabel/issabel.conf.default /etc/issabel/issabel.conf
  

---

4. استفاده از ابزارهای خط فرمان برای عیب‌یابی

برای رفع مشکلات مربوط به سیستم‌عامل یا سرویس‌های اجراشده، ابزارهای خط فرمان می‌توانند کمک زیادی کنند. به‌ویژه ابزارهایی مانند systemctl، netstat و ss می‌توانند در شناسایی مشکلات کمک کنند.

بررسی وضعیت سرویس‌ها با systemctl:

برای بررسی وضعیت سرویس‌ها (مانند Asterisk یا Issabel)، از دستور systemctl استفاده کنید:

sudo systemctl status asterisk

این دستور وضعیت سرویس Asterisk را نمایش می‌دهد و در صورت بروز مشکل، پیغام‌های خطا و وضعیت سرویس را به شما نشان خواهد داد.

استفاده از netstat برای بررسی پورت‌ها:

برای بررسی وضعیت پورت‌های سیستم و اطمینان از اینکه سرویس‌های مورد نیاز در حال اجرا هستند، از دستور netstat استفاده کنید:

sudo netstat -tuln

این دستور لیستی از پورت‌های باز و سرویس‌های در حال اجرا را نمایش می‌دهد.

---

5. بررسی مشکلات شبکه و ارتباطات

یکی از دلایل رایج مشکلات نصب یا پیکربندی نادرست، مشکلات شبکه است. برای بررسی اتصال شبکه، می‌توانید از ابزارهای ping و traceroute استفاده کنید.

تست اتصال با ping:

برای بررسی اتصال به یک آدرس IP یا دامنه، از دستور ping استفاده کنید:

ping 8.8.8.8

این دستور اتصال به سرور DNS گوگل را بررسی می‌کند.

بررسی مسیر شبکه با traceroute:

برای بررسی مسیر شبکه و شناسایی مشکلات احتمالی، از دستور traceroute استفاده کنید:

traceroute 8.8.8.8

این دستور مسیر انتقال بسته‌ها به سرور مقصد را نمایش می‌دهد و می‌تواند برای شناسایی نقاط اختلال مفید باشد.

---

جمع‌بندی

برای بازیابی سیستم پس از مشکلات نصب یا پیکربندی نادرست، از روش‌های مختلفی می‌توان استفاده کرد. از جمله این روش‌ها می‌توان به بازیابی از نسخه‌های پشتیبان، بررسی لاگ‌ها، بازنشانی پیکربندی‌ها به حالت پیش‌فرض، استفاده از ابزارهای خط فرمان برای عیب‌یابی و بررسی مشکلات شبکه اشاره کرد. با استفاده از این ابزارها و تکنیک‌ها، می‌توان مشکلات نصب و پیکربندی سیستم را شناسایی و برطرف کرده و سیستم را به حالت عملیاتی بازگرداند.[/cdb_course_lesson][/cdb_course_lessons]